The Settlers () is a city-building video game with real-time strategy elements, developed and published by Blue Byte Software. Released in Germany for Amiga in June 1993, and in the United Kingdom in November, it is the first game in The Settlers series. In 1994, Blue Byte and Massive Development ported the game to DOS. Blue Byte published the DOS version in Europe under its original title in May, but in North America, it was published in December by SSI as Serf City: Life is Feudal. In 2018, the game was re-released for Microsoft Windows as The Settlers: History Edition.

The game is set in a medieval milieu, and controlled via a point and click interface, with the primary goal on each map being to build a settlement with a functioning economy, producing sufficient military units so as to conquer rival territories, ultimately gaining control of the entire map. To achieve this end, the player must engage in economic micromanagement, construct buildings, and generate resources. The game can be played in one of two modes; a series of fifty sequential missions against computer controlled opponents of increasing difficulty, or a free-game style mode, in which the player competes in individual games involving either computer-controlled opponents, human opponents, or a combination of both.

Originally envisioned as a standard god game, similar to Populous, the concept of The Settlers was altered by the game's designer and programmer, Volker Wertich, after development had already begun. Wanting to create something unlike other titles available at the time, Wertich decided to focus on creating a game which could simulate a complex economic system, and which would feature gameplay built around a simulation of real-world supply and demand. However, due to the complexities of writing a codebase which understood and could realistically duplicate such a system, as well as ensuring the computer could handle military and economic matters simultaneously, the game required over two years of development. Wertich worked on the programming for a year, writing 70,000 lines of code, before any work began on the graphics.

The game received positive reviews, especially on the Amiga, where it was more widely reviewed than on DOS. Critics especially praised the complexity of the economic system and the interrelatedness of the various buildings, as well as the graphics and sound effects. While some saw it as a god game, comparing it favourably to Populous, others saw it as a city-building game, comparing it favourably to SimCity. Others, however, felt it defined a new genre altogether by blending elements of god games and city-building games. It is often cited as one of the best Amiga games ever made. It was also a commercial success, selling over 400,000 units worldwide across both systems, considerably more than Blue Byte had anticipated. It went on to form the basis for The Settlers series, one of Blue Byte's most successful franchises.

Gameplay
The Settlers is a city-building game with real-time strategy elements, controlled via a point and click interface, in which the primary goal on each map is to build a settlement with a functioning economy, producing sufficient military units so as to conquer rival territories, ultimately gaining control of the entire map. To achieve this end, the player must engage in economic micromanagement, construct buildings, and generate resources.

Game modes
The game can be played in one of two modes. The first is a series of thirty sequential missions where the player, either alone, or teaming with a second player, competes against computer controlled opponents of increasing difficulty. The second is a free-game style mode, played on either a randomly generated map, or a pre-built map, based on data input by the player prior to commencing. The player can then refine the game by selecting the number of races (from two to four), choosing which commander should lead each race (there are ten different commanders, ranging from peaceful and placid to warlike and aggressive), refining the amount of raw materials available to each player at the start of the game, setting the intelligence of the settlers and knights in each race's service, and determining the rate at which each race's settlers produce items. Games involving two human players are played in split screen, with the second player using a mouse on the same PC. Two-player mode allows two players to either team up together to compete against one or two computer opponents, or compete against one another and up to two additional computer opponents.

Settlers and transportation
Whether playing a mission or a free-game, each game begins the same way; the player is presented with part of the map, usually a green area on which it is easy to build, and must construct their castle/headquarters so as to begin their settlement. The basic gameplay revolves around serfs (the titular "settlers") who transport materials, tools and produce, and who populate and perform the requisite task of each building. As the player constructs buildings and thus requires settlers to occupy them, the settlers automatically emerge from the castle as needed. As the settlement continues to grow in size, the castle's quota of settlers will eventually be reached, and the player will need to build a warehouse to generate more settlers. At no point does the player directly control any individual settler - instead, general orders are issued (such as ordering the construction of a building), with the AI handling the delegation of orders to specific settlers.

An important game mechanic is the construction of a road network so as to allow for an efficient transportation system, as any settlers transporting goods must use roads. To build a road, the player must place a flag, and then manually build the road using a series of on-screen prompts advising as to the best direction in which to build. To maximize distribution, the player must set as many flags as possible on each road. Flags can only be set a certain distance apart, and serve as transport hubs; a settler will carry an item to a flag and set it down, at which point the next settler along will pick up the item and continue, freeing the first settler to return and pick up another item at the previous flag. The more flags the player has, the more settlers will operate on a given road, cutting down the distance each settler must travel, and reducing the time to transport one item and return for the next, thus avoiding item congestion at each flag. When more than one item is placed at a flag, the game has an adjustable goods priority system, which determines the order in which items are transported. Waterways can also be constructed over small bodies of water in the same manner as roads, although the settlers need boats to cross.

Economy
The economy is under the player's control throughout the game, and is adjustable in multiple ways. For example, the player can control the distribution of goods by selecting how much of a given resource is transported to a given building, under five separate headings; food, wood, iron, coal and wheat. In a similar manner, the player can select what tools are made when; by increasing the significance of a particular tool, that tool will be produced before others. Tool production is important insofar as all buildings require raw materials and a worker with the right tool. For example, if the player has built a blacksmith, and the building is still empty despite idle settlers in the headquarters, a pliers will need to be manufactured in the toolsmith.

Military
The player's territory can only be expanded by building a military complex near the territory border. Each complex must have at least one knight garrisoned for the territory to expand. Knights are automatically created from the pool of existing settlers in the headquarters, with each individual soldier requiring a sword and shield. Once knights are garrisoned, gold coins can be transported to the building to increase their morale, which allows them to fight more aggressively. They can also be promoted through five ranks, receiving training in the castle, or when stationed in a building, although they rank up slower when stationed.

The player also has control over the structure of their military; and is free to change the number of settlers who become knights, the rank of first-line defence knights, how many knights from each building can be used offensively, how many knights counter the enemy if nearby buildings are attacked, and how many knights take up positions in buildings not visible to the enemy, buildings visible but not immediately under threat, buildings under threat, and buildings about to be attacked. The player can also order lower ranked knights to leave military buildings and return to the castle, replacing them with higher ranked knights.

In order for the player to attack an enemy building, they must click on that building, and select the number of units they wish to use to carry out the attack. If the player's units defeat all soldiers stationed in the building, they will occupy it, with the player's territory increasing according to the building's radius. Defense of the player's military buildings is automatic; as enemies attack, any knights stationed in the building defend.

Development
Volker Wertich, the game's designer and programmer, was initially inspired to create The Settlers by titles such as Little Computer People, Populous and SimCity. Originally, he intended the game to be similar to existing god games, with early development working to that end, but wanting to create something different, Wertich scrapped his initial concept and decided to focus on creating a game which could simulate a complex economic system, and which would feature gameplay built around a simulation of real-world supply and demand. To this end, the major innovation he introduced in The Settlers was how the game handled raw materials. In most other titles, raw materials were made available without the player having to do much in the way of producing them. In The Settlers, the player would be responsible for the raw materials upon which the economic system was built, by way of constructing and maintaining each link in the chain-of-production. For example, to create weapons, the player would need iron ore and coal, which could only be mined. However, for miners to be willing to work, they had to be fed, meaning the player would have to produce bread. This could only be done if the player had built a grain farm to grow crops, which would be converted into flour, and a well, which would produce water to be mixed with the flour to make bread. According to producer Thomas Hertzler, the main driving force behind much of the development was "to create an economy simulation without it being boring".

Designing a game which could simulate such a system, proved far from simple, with the game requiring two years development and programming, with much of this time "spent teaching the computer the basic facets of running an economic system". The game's project manager Stefan Piasecki further explains the reason for the lengthy development cycle was "due mainly to [the] enormous amount of data that had to be inputted. The Settlers isn't like most games where the player has just one or two characters to guide through the game. The Settlers world is a unique place with all the elements of the real world". Wertich worked on the programming of the game for a year, writing 70,000 lines of  68000 assembly code, before any work began on the graphics.

His biggest challenge was getting the computer to understand and accurately simulate supply and demand, which, once the necessary buildings have been constructed, is handled almost entirely outside the privy of the player. Piasecki explains "if there's a windmill next to a farmer, the program has to check whether that miller has the capacity to grind his corn. If not, the corn must be taken to another mill. But what if the street is crowded? The computer then has to work out the best route for the farmer to take his goods". He further states:

The amount of possible on-screen action in the game depended on which model Amiga the player used, with the upper limit of settlers different on different machines. An Amiga 500 was capable of supporting up to roughly 8,000 settlers, whilst an Amiga 1200 could support up to roughly 16,000, and, with additional RAM, up to roughly 64,000. More precisely, because the game works on a 16-bit integer, the maximum number of settlers possible is 65,536. As any map capable of generating so many settlers must contain four races, the most settlers one player can ever control at any one time is 16,384. Additionally, the game features twenty-five different roles that a settler can occupy, with each role resulting in a settler who looks different and is animated differently from settlers in the other twenty-four roles. Each individual settler's head is only 5x5 pixels, the space available for artist Christoph Werner to create twenty-five different looks. Furthermore, when the player zooms in, workers can be seen at work inside buildings, and sound effects change depending on where in the settlement the player is currently situated. All of this variety and variation added to the complexity when programming the game. The game's numbers are also important in open-game mode, where the player can create the world by inputting a 16-digit code, with each digit ranging from 0 to 9, allowing for roughly 270 billion combinations, hence 270 billion slightly different maps.

The game also presented programming problems when being ported to DOS by Blue Byte and Massive Development. Thomas Häuser, who did quality assurance work on the game, and was promoted to project manager for The Settlers II, explains "the Amiga source code was completely undocumented. To implement it, we used a team that had written a compiler for the assembly code. With that, the Amiga source was compiled to a PC assembly code and assembled afterwards. This was, of course, very complex and prone to errors". The only significant graphical difference between the Amiga version and the DOS version was that whilst the Amiga version was limited to 64 colors using the Amiga Halfbrite mode, the DOS version allowed 256 colors via 8-bit color VGA Mode.

Reception

The Settlers received positive reviews upon its release, especially on Amiga, where it was more widely reviewed than on DOS.

Amiga User International scored the game 97%, calling it "a true masterpiece" and "an awesome piece of programming that could only have been achieved by creative talent of the highest order". They compared it favourably to Populous, and praised it as the best god game ever made, writing "The Settlers has broken new programming ground and will be the benchmark in years to come for any up and coming software writer". They especially lauded the interrelatedness of the various buildings, and the complexity of the economic system. Amiga Formats Rob Mead rated it 94%, giving it an "Amiga Format Gold" award, and calling it "a major contender for the game of the year". He too praised the economic system and the connections between the buildings, saying "the game oozes quality". He also cited the graphics and sound effects as especially noteworthy.

Amiga Computings Simon Clays scored it 93%, giving it a "Gamer Gold" award, and writing "it contains some of the most intelligent interactions between player and characters yet to be seen on an Amiga". He too lauded the economic system, the connections between the buildings, the graphics and the sound effects, and he too found the game superior to Populous, writing "with so many of this type of title knocking around, it really is refreshing to see a product that is fresh and entertaining". CU Amigas Tony Dillon scored it 90%, giving it an "Amiga Screen Star" award. He argued it was neither a god game nor a city-building game, but was instead a new type of game which combined ideas from other genres in a way never before seen. He particularly praised the variety of gameplay, arguing "there are so many variations on the basic game, that you will wonder if you could ever play the same game twice". He also lauded the "intelligent sounds, and graphics that actually mean something".

The Ones Simon Byron scored it 90%, writing "it's definitely a game you fall in love with instantly". His only criticism was the steep learning curve, arguing that on-screen labelling of the different buildings would have helped ease the player in. Amiga Powers Cam Winstanley scored it 88%, comparing it favourably to Populous, A-Train and SimCity, and writing "The Settlers is like lots of things, but still manages to be a unique game, which is truly a rare and satisfying thing to see these days". He praised the interface's use of charts and graphs, and the attention to graphical detail. He concluded by calling it "witty, imaginative and detailed, right down to the last leaf and fishing rod. It's as complex or as simple as you want it to be and thoroughly absorbing".

Computer Gaming Worlds Robert L. Hayes, Jr. scored the DOS version 4.5 out of 5, praising the complexity of the game's economic system and the interconnectedness of the buildings, and calling it "possibly the most realistic medieval economic model ever built into a computer system". He was also impressed with the interface, graphics, and animations. However, he called combat as dull and predictable, criticising the limited control players have. PC Players Jörg Langer scored it 83%, finding it slightly inferior to Populous II. Although he praised the economic system, the interrelatedness of the buildings, the graphics, and the interface, he was critical of both VGA and SVGA modes, arguing that VGA mode didn't give a wide enough view, and in SVGA mode, the menus and icons were too small. He also criticised combat as "impossible to influence".

PC Games Petra Maueröder scored it 82%. Although she praised the graphics and sound effects, she was critical of the game's repetitiveness, writing "after only a few days, the motivation drops significantly because the tasks become routine". She also criticised the pace of the game, arguing that for much of the playing time, the player is "reduced to a passive observer". She ultimately found the game inferior to SimCity 2000. PC Gamers T. Liam McDonald scored it 75%, arguing "it's fun and modestly challenging, but it could have been better". Criticisms included a lack of humour, a confusing interface, an inability to influence combat, and a lack of gameplay depth. He concluded that "it stands as a lightweight, if entertaining game". Dragons Sandy Petersen scored it 3 out of 5, writing, "it's no SimCity, but it was inexpensive and easy to get into."

Sales
The game was a commercial success. By June 1996, it had sold over 215,000 units worldwide across both systems, well beyond Blue Byte's expectations. By May 1998, it had sold over 400,000 units.

Legacy
The game has been cited as one of the best Amiga games ever made. In Amiga Jokers 1994 Reader's Choice Awards, it won both "Best Game" and "Best Strategic Game". In 1996, Amiga Power ranked it at #25 in their "Amiga Top 100". In 2010, the Polish edition of CHIP ranked it at #1 in their "Top Ten Amiga Games". In 2011, Wirtualna Polska ranked it at #16 in their "30 best games for the Amiga".

The game formed the basis for The Settlers series, leading to nine further titles, and becoming one of Blue Byte's best selling franchises. Upon the success of the first game, Blue Byte began work immediately on a sequel, seeking out feedback from fans, and working to address anything they disliked or felt could be improved upon. Subsequent games in the series have been released on DOS, Microsoft Windows, MacOS, Nintendo DS, iOS, webOS, bada, Symbian, Android, and online.

Outside the official series, The Settlers has given rise to two free, open source games released under the GNU General Public License. Widelands, written in C++ and built on the SDL libraries, is an ongoing project begun in 2001. Inspired by and based upon The Settlers and, to a larger extent, The Settlers II, Widelands is itself a new game with its own storyline, races, buildings, graphics and gameplay. In a 2009 review of Build13 for Linux Journal, John Knight wrote: "Widelands is a breath of fresh air in an extremely stale genre, whose roots ironically stem from way back in the past in RTS history. Whether you're chasing a fix of that original Settlers feel or just want a different direction in RTS, this game is well worth a look".

Freeserf, developed by Jon Lund Steffensen and made available at GitHub, is an attempt to reimplement the Settlers game mechanics in C++. Begun in 2010, Freeserf still requires the original game files to work.

In August 2018, Ubisoft re-released the original game as The Settlers: History Edition, optimised for Windows 10, and featuring adjustable game speed, adjustable resolution, options for mouse, keyboard, and controller inputs, key mapping for keyboard and controller inputs, and different device support for split-screen, allowing any combination of mouse, keyboard, and controller inputs (i.e., one player can use a mouse and the other can use a controller). In November, the game was also included in The Settlers: History Collection, with the same features and Windows 10 optimisation as the stand-alone August release. Available only on Uplay, the History Collection also includes re-releases of The Settlers II, The Settlers III, The Settlers IV, The Settlers: Heritage of Kings, The Settlers: Rise of an Empire, and The Settlers 7: Paths to a Kingdom.

References

External links
   ()

1993 video games
Amiga games
Blue Byte games
City-building games
DOS games
Multiplayer and single-player video games
Real-time strategy video games
Strategic Simulations games
The Settlers
Video games developed in Germany
Video games with historical settings
Video games with isometric graphics
Windows games

The Settlers (1993 video game)


Ogden's Nut Gone Flake, er et psykedeliskt konceptalbum af The Small Faces udgivet i 1968. Det var gruppens mest succesfulde album og lå på førstepladsen på UK Albums Chart i seks uger. "Lazy Sunday" blev albumets største hit. Også "Afterglow of Your Love" blev udgivet som single i 1969, men da var gruppen opløst og singlen opnåede blot en beskeden placering (nr. 36) på UK Singles Chart.

LP'ens side 1 består af en række løst sammensatte numre, men side 2 med titlen "Happiness Stan" var en sammenhængende fantasifuld historie om karakteren Stan, der prøver at finde ud af, hvor månen blev af, når den aftager. Historien læses op af komikeren Stanley Unwin og bindes sammen af numrene på pladesiden.

Albumets cover var cirkelformat i stedet for kvadratiskt og afbillede en tobaksdåse  af det fiktive mærke Ogdens' Nut Gone. Coveret blev dog senere af omkostningsmæssige årsager gjort kvadratisk.

Albummer er medtaget i Robert Dimerys bog 1001 Albums You Must Hear Before You Die.

Indhold
(Komponist i parentes)
 "Ogdens' Nut Gone Flake" (Kenney Jones/Ronnie Lane/Steve Marriott/Ian McLagan) - 2:28
 "Afterglow (Of Your Love)" (Ronnie Lane/Steve Marriott) - 3:29
 "Long Agos and Worlds Apart" (Ian McLagan) - 2:34
 "Rene" (Ronnie Lane/Steve Marriott) - 4:31
 "Song of a Baker" (Ronnie Lane/Steve Marriott) - 3:16
 "Lazy Sunday" (Ronnie Lane/Steve Marriott) - 3:06
 "Happiness Stan" (Ronnie Lane/Steve Marriott) - 2:37
 "Rollin' Over" (Ronnie Lane/Steve Marriott) - 2:49
 "The Hungry Intruder" (Kenney Jones/Ronnie Lane/Steve Marriott/Ian McLagan) - 2:15
 "The Journey" (Kenney Jones/Ronnie Lane/Steve Marriott/Ian McLagan) - 4:09
 "Mad John" (Ronnie Lane/Steve Marriott) - 2:50
 "Happy Days Toy Town" (Kenney Jones/Ronnie Lane/Steve Marriott/Ian McLagan) - 4:18

Hitlisteplaceringer
 Billboard 200, USA: #159
 UK Albums Chart, Storbritannien: #1
 Tyskland: #6
 VG-liste, Norge: #13

Noter

Eksterne henvisninger
Odgens' på discogs.com
 Albummet på Youtube
Album fra 1968

Ogdens' Nut Gone Flake


Mücver bir pişirme tekniğinin adıdır.Yaklaşık 20 değişik mücver yemeğinden kayıtlara dayanarak bahsedebiliriz.

Tarihçesi
Mücver günümüzde her ne kadar kabak ile yapılan bir yemek olarak bilinse de Osmanlı mutfağında yemek pişirme tekniklerinden birinin adıdır. O dönemlerde kayıtlara "mücmer" olarak geçse de şimdilerde "mücver" olarak bilinmektedir.
Günümüzde kabakla yapılan tarifi herkesçe bilinse de Osmanlı döneminde kabak kullanılarak yapılmış bir tarifine rastlamayız. Osmanlı mutfağında en sık yapılan hâlleri patlıcan mücveri, kadayıf mücveri, yumurta mücveri, kıyma mücveri, ciğer mücveri ve taze fasulye mücveridir. Günümüzde göz göz yumurta tavası olarak bildiğimiz, ortası birkaç çukurdan oluşan özel tavalara da Osmanlı döneminde "mücver tavası" denmekteydi.

Eski dönemde yazılan yemek kitaplarında mücver genelde köftelere dair bölüm içinde yer alırdı. Birçok tarifinde kıymanın yanı sıra yumurta ve unun da kullanılması dolayısıyla bir nevi sebzeli köfte sayılırdı. Köftelerle de olsa yemek kitaplarında ayrı bir bölümü bulunan mücverin, günümüzde yazılan yemek kitaplarında ayrı bir bölümü bulunmuyor.

Genelde kızartma olarak yapılan mücverin, son dönemlerde fırında hafif yağ dökülerek pişirilmesi, günümüz mutfaklarında daha sağlıklı bir pişirme yöntemiyle yenmesini sağlamıştır. Sadece kabak ve birkaç yeşil sebze ile yapılan mücverlere, Osmanlı döneminde yapılan çeşitlerini de eklemek kültürel yemek mirasımızın gelecek kuşaklara taşınması konusunda çok önemlidir.

Hazırlama
Mücverin ana malzemesi kabaktır. İnce ince kıyılan kabak bir süre tuzla ovulup acısının azalması sağlanır. Hazırlanmış kabak, genelde un ve yumurtadan hazırlanmış bir karışımla harmanlanır. Mücver bu haliyle pişirilebilir. Fakat günümüzde güzel bir tat katması açısından bu karışıma beyaz peynir, kaşar peyniri, lor peyniri, örgü peyniri gibi peynirler, maydanoz, taze kekik, dereotu, taze nane gibi otlar ve kavrulmuş ya da çiğ soğan gibi aromatikler de eklenmesi yaygındır. Sarımsaklı yoğurt ile servis edilebilir.

Bal kabağı mücveri çökelek, yeşil soğam, küçük hindistan cevizi ve adaçayı gibi farklı malzemelerle hazırlanabilir.

Un ve yumurta dengesi
Un ve yumurta ile harmanlanan kabak karışımında yumurta ve unun görevi karışım sıcak yağ ile temas ettiğinde sertleşip kabak topağını tutmaktır. Karışımda kabağın çok fazla olması mücverin tutmayıp yağın içinde dağılmasına, unun çok olması hamurumsu bir doku ortaya çıkmasına, yumurtanın fazla olması mücverin pek dokulu, esnek plastiği andıran olmasına sebep olur.

Yumurta eğer tat için eklenmiyorsa, sadece az miktarda sarısının eklenmesi yeterlidir. Yumurtanın sarısında bulunan bağlayıcı maddeler yeterli miktarda un ve kabaktaki su sayesinde karışımı tutmak için yeterli olacaktır. Tüm yumurtanın katılmasının mücveri daha iyi tutmasının sebebi tüm bir yumurtada katılaşan maddenin (ak ve sarı) tek başına yumurta sarısından daha fazla miktarda olmasıdır. Bu durumdaki sertleşme yumurta sarısı ve unun sağladığı sertleşmeden farklı bir tepkime sonucu oluşur, dolayısıyla mücverin dokusunu değiştirir.

Bazı tariflerde kabartma tozuna da rastlanır. Bu malzemenin eklenmesinin başlıca amacı pişen mücverinin daha süngerimsi, içi boşluklu bir yapıya sahip olması içindir. Dış yüzeyine de hafif bir pürüz kazandırır. Karışımı beraber tutma konusunda herhangi büyük bir etkisi yoktur

Sunum
Mücverin tadı kuvvetli olmadığı için değişik usullerde servis edilebilir. Ilık olarak yenilen mücverin üstüne dereotu ve kırmızı pul biber serpilebilir, her iki tür için de sarımsaklı yoğurt tercih edilebilir. Soğuk olarak servis edilmesi daha yaygındır. Özellikle zeytinyağında kızartılmışsa öğünde zeytinyağlı yerine geçebilir. İkindi çaylarında tuzlu bir ikram olarak, evden götürülen yemeklerde ikinci çeşit olarak, hatta zeytinli piyaz eşliğinde meze olarak tüketilmesi de mümkündür.

Varyasyonları
 Merevcen mücveri - Karadeniz Bölgesi'nde, merevcen otu, Melocan otu veya Dikenucu otu adı verilen bitki kullanılarak yapılır.
 Yumurta öccesi

Kaynakça

Türk mutfağındaki sebze yemekleri
Türk mutfağındaki mezeler
Kızartılmış yiyecekler
Türk mutfağındaki mücverler
Osmanlı mutfağındaki mücverler

Mücver


La chara unicolor (Aphelocoma unicolor) es una especie de ave paseriforme de la familia Corvidae. Es nativo de El Salvador, Guatemala, Honduras, México y posiblemente Nicaragua. Su hábitat consiste de bosque húmedo tropical y subtropical. No tiene subespecies reconocidas.

Referencias

Enlaces externos

unicolor
Aves de América Central
Animales descritos en 1847

Aphelocoma unicolor


Kars ( veya Ղարս Gars, , Kürtçe: Qers,  Kars), Kars ilinin merkezi olan şehirdir. Türkiye'nin rakımı en yüksek il merkezlerinden biri olan, köyleri ile birlikte nüfusu 100 bini aşan (Şehir merkezi: 90.523, toplam: 118.201) şehirlerinden biridir. Merkez ilçeye bağlı, 23 mahalle ve 72 köy bulunmaktadır. Çeşitli etnisitelerin birlikte yaşadığı il merkezinde kültürel farklılıklardan ve zenginliklerden bahsetmek mümkün olup kozmopolit bir yapı söz konusudur. Kars, Kültür ve Turizm Bakanlığının 2023 yılı için Türkiye Turizm Stratejisi 2023 ve Turizm Stratejisi Eylem Planı kapsamına alınan 15 il merkezinden birisidir. Bu proje ile hedeflenen, il merkezlerini "Kültür Turizmi Geliştirilecek Marka Kentler" ilan edip gelişmelerini sağlamaktır.

Kars, geçmişte Bagratlı Krallığı'na ve Cenub-u Garbi Kafkas Hükûmeti'ne (Güneybatı Kafkasya Cumhuriyeti) başkentlik yapmış bir sınır şehridir. Bu özelliği ile Türkiye'de herhangi bir ülkeye başkentlik yapmış ender şehirlerden birisidir.

Türkiye'nin Kafkasya'ya açılan kapısı konumundaki bu şehir, Kafkas Üniversitesinin açılmasıyla hızla gelişmeye başlamış ve zaman içinde bir öğrenci kenti durumuna gelmiştir. Ayrıca şehir merkezine altı kilometre uzaklıktaki havalimanı sayesinde de bölgesinde ulaşım ağının kesiştiği bir noktada yer alır. Bunun dışında kara ve demir yolu ağlarıyla ülkenin diğer yerleşim birimlerine ulaşımda da bir sorun yoktur.

Kentte 2004 yılından bu yana Azerbaycan Başkonsolosluğu bulunmaktadır.

Coğrafya

Coğrafi konumu
Kars merkez ilçesi, Doğu Anadolu Bölgesi'nin, Erzurum - Kars Bölümü'nde yer alır. Kuzeyinde; Susuz, Arpaçay ve Akyaka'yla, doğusunda; Ermenistan'la, güneyinde; Digor ve Kağızman'la, batısında ise Selim ve Erzurum sınırlarıyla çevrilidir. Merkez ilçe yedi ilçe içinde sadece Sarıkamış ile komşu değildir. Serhat şehri Kars'ın bazı merkezlere olan uzaklığı şöyledir:

Coğrafi şekilleri

Rakımı ortalama 1768 metreyi bulan Kars arazisinin büyük bölümü yaylalardan oluşur. Akarsu vadileriyle yer yer parçalanan yörede yaylalar dalgalı düzlüklerden oluşur. Kars ilinde yer alan önemli yükseltiler olan Allahuekber Dağları, Kısır Dağı, Akbaba Dağı, Aladağ ve Aşağıdağ'ın bir kısmı merkez ilçe sınırları içerisindedir. Kars Çayı, kentin güneybatısından geçer. Kent aynı adlı ovanın üzerinde kurulmuştur.

İklimi ve bitki örtüsü

İklimi
Kars'ta karasal iklim hakimdir. Kars yaylalarının Kars yöresine ait olan iklimi, yüksek ve denizden sıradağlarla ayrılmış olduğundan çok serttir. Kışları kurak, yazları ise yağışlı geçen ilde en kurak geçen mevsim olan kışın sıcaklıklar zaman zaman -39 °C'ye kadar düşer. Karla kaplı gün sayısı ortalama 120'den fazladır. Burada don vakalarına sıklıkla rastlanmaktadır.

Bitki örtüsü
Ormanların çok yer tutmadığı şehrin doğal bitki örtüsü bozkırdır. Kars coğrafyası, önemli ekolojik sistemlerden sayılan plato ve dağ çayırlarına ev sahipliği yapmaktadır. Burada 1250'ye yakın tohumlu bitki doğal olarak yetişir. Bu bitkilerden 100 adeti dünyada başka hiçbir yerde yetişmeyen nadir bitki türleridir. Kars adını taşıyan birçok bitki çeşidi vardır. Örnek olarak: lathyrus karsianus, festuka karsiana, allium karsianum, caucalis karsianum ve nonea karsensis bunlardan birkaçıdır.

İlkbaharın gelmesi ile birlikte yörede kardelenler ve düğün çiçekleri açar. Ayrıca bahar aylarında yapılan tarla sürümlerinde ortaya çıkan lathyrus tuberosus yani koşkoz, yumrularının soyulması ile yenir. Bunun yanı sıra topuz dikeni, deli haşhaş, ısırgan otu, mantar, evelik, aş otu, kuşyemi ve yemlik gibi doğal bir şekilde yetişen bitkiler kaynatılarak yenir. Kars'ta sanayinin yeterince gelişmemesi olumsuzluk olarak değerlendirilse de toprak ve su kirlenmesinin pek yaşanmadığı bir olumlu özellik söz konusudur.

Nüfus

Tarih

Etimoloji
Kâşgarlı Mahmud eserlerinde Kars kelimesi için: deve veya koyun yününden yapılan elbise ve karsak derisinden güzel kürk yapılan bir hayvan, bozkır tilkisi, olarak söz eder. Bir kaynağa göre Kars adı, MÖ 130-127 tarihleri arasında Kafkas Dağlarının kuzeyinden gelen Ön Bulgarların Velentur boyunun Karsak Oymağından gelmektedir. Bununla beraber, "Kars" adının Karsak oymağından geldiği önermesi akademik literatürde genel kabul görmemiş, tarihî gerçeklerle bağdaştırılamayacağı yönünde eleştiri almıştır.

Bölgenin 9. yüzyıldaki (yaklaşık MS 888) adı literatürde Vanand'dır. MS 928'den 961 yılına kadar Kars bölgenin başkentliğini yapmıştır ve eldeki bulgular şehrin o zamanki adının Ermenice: Ղարս "Ghars" veya Կարս "Kars" olduğunu göstermektedir.

Aynı zamanda Kars şehrinin adını Gürcücede kapı kenti anlamına gelen Kariskalaki kelimesinden aldığı da söylenmektedir.https://www.nasilyapilirtarifleri.com/tag/kars-mutfagi/  Tarihsel Yapı

 Tarih öncesi dönemler

 Paleolitik dönemden İlk Tunç Çağı'na
Kars yöresinde Alt Paleolitik Dönemin hareketli olduğu kazılarda ele geçen buluntulardan saptanmıştır. Tombultepe'de bu döneme ait şölyen-aşölyen tipte işlenmiş el baltaları ve büyük yongalar bulunmuştur. Merkez ilçenin yaklaşık 18 kilometre uzaklığında bulunan Borluk Vadisi'nde musteryen tipte araç; Ağzıacık Suyu'nun batısında ise bazalttan yapılmış ve çok aşınmış bir uç bulunmuştur. Bu örnekler Orta Paleolitik Dönemden kalmıştır. Üst Paleolitik Dönemde yöre insanlarının avcılık ve toplayıcılık ile ilgilendiklerine dair bilgi, yapılan kazılar sonucunda elde edilen araç-gereçlerden tespit edilmiştir. Ayrıca bu dönemde Camışlı Köyü'nde dağ keçileri ve geyiklerinin resmedildiği duvarlar bulunmuştur.Paleolitik Dönemin hemen ardından gelen Mezolitik Dönemde mikrolit adı verilen küçük araç ve gereçlere rastlanmıştır.
Neolitik Dönemde yörede henüz doğru anlamda yerleşmelerden söz etmek mümkün değildir. Çıldır Gölü üzerinde bulunan Akçakale Adası'nda bu döneme ait taş anıtlar ve duvar resimleri bulunmuştur. Burada o dönem menhirlerine, dolmenlerine ve kromleklerine rastlanmıştır. Avrupa kültürüne has bu dolmenler doğuda ilk kez Kars'ta görülmüştür.

Azat Köyü'nde bulunan Dündartepe Höyüğü'nde, bakır madeninin kullanılmaya başlandığı Kalkolitik Dönemde, yapılan araç-gereçlere ait buluntular elde edilmiştir. Bunun dışında bakır ve kalay madenlerinin ilk kez karıştırıldığı Tunç Dönemine ait çanak, çömlek ve değişik gereçler de bulunmuştur. Kars Kalesi mevkiinde bu döneme ait bir açkı taşı, el değirmeni taşları, bir çekiç, delinmiş üstü çizgili ve süslü hayvan, küçük bir taş hayvan, el yapımı çanak-çömlekler ve yapı kalıntıları olduğu düşünülen iri taş yıkıntıları bulunmuştur.

 Yazılı tarih dönemleri
 Urartular döneminden Persler dönemine

Kars yöresinde yazılı tarih Urartuların bölgede hüküm sürmesi ile başladı. MÖ 9. ve 6. yüzyılları arasında bölgeyi hakimiyeti altına alan Urartular büyük bir krallıktı. Ayrıca bu krallığa bağlı yerli krallıklar da mevcuttu. Kars'taki krallığın ismi Diauekhi Krallığı idi. Yöre insanlarının o dönem vergi olarak hükümrana altın, gümüş, tunç, at, sığır ve koyun ödedikleri saptanmıştır.

MÖ 550 yılında Urartular'ın Persler egemenliğine girmesiyle yöre için yeni bir tarih sayfası açılmıştı. Pers hükümdarı krallar kralı lakaplı imparator I. Darius ülkeyi satraplık adı verilen 23 büyük ve 127 küçük birime bölüp yönetmişti. Kars o dönem 18. Saptrak'lık içinde yer almıştır. Bu yöre, Kral Darius'a her yıl 400 gümüş talent ve 20.000 at göndermekle yükümlüydü. Perslerin ardından bu yöre sırasıyla Arakslar, Tigranlar ve Sasanilerin eline geçmişti.

 İslamiyet'in yayılış dönemi
Bugünkü Doğu Anadolu Bölgesi'ni ele geçirme amacıyla 638 yılında Araplar ilk seferine başlamışlardı. Halife Ömer döneminde İslam ordusunun kumandanı olan İyas bin Ganem komutasındaki Arap ordusu bu yılda ancak Van Gölü yöresine kadar ilerledi. 642 yılında bölgeye bu seferde Habib bin Mesleme komutasındaki ordu sefere girişti. O dönem Kars'ı da ele geçirmek isteyen kuvvetler sadece Divin'i almışlardı. Kars 646 yılında Araplar'a kendiliğinden teslim olmuş ama halkın büyük bir kısmı Selçuklu Hanedanı'nın bu bölgeye geldiği 1064 yılına kadar yani 420 yıl boyunca Hristiyan olarak kalmışlardı. Bu dört asırda Müslüman Araplar, Bagratlılar ve Bizanslılar arasında sürekli el değiştiren yöre Alparslan'ın Malazgirt Meydan Muharebesi'nden sonra Türkler'in eline geçmişti. Bu dönem ile bilinmesi gereken en önemli hususlardan bir tanesi de Kars'ın, Ermeni-Gürcü Bagrat Krallığı'na başkentlik yapmış olmasıdır.

 Selçuklular dönemi
Alparslan'ın 1064 yılında Anadolu'ya düzenlediği sefer neticesinde bölge Selçuklu Hanedanı egemenliğine girmişti. Alparslan ve oğlu Melikşah'ın dönemlerinde yöre savaş yüzü görmeyen, ancak Melikşah'ın vefatı ile onun oğulları olan Muhammed Tapar, Berkyaruk ve Sencer arasında tahta çıkma mücadelesi baş göstermişti. Bununla birlikte artan düzensizlik Kars yöresini de etkilemişti. Muhammed Tapar ile Berkyaruk 1103 yılında o dönemin en önemli şehirleri arasında sayılan Divin'de karşı karşıya geldiler. Tarihte Divin Savaşı adını alan bu çarpışmanın galibi Berkyaruk oldu. Bölgeyi bir süre idare eden Berkyaruk'un ölümüyle idare yetkisini Muhammed Tapar aldı. Bundan kısa bir süre sonra Saltuklular Ani şehrine girmiş fakat Gürcüler'le yaptıkları savaşı kaybedince yöreyi onlara bırakmışlardı. 1164'te, yöre tekrar Selçuklular'ın eline geçti. Bu zamandan sonra tekrar bir Gürcü akını olmaması için yöredeki önemli kalelerin surları ve burçları onarıldı ancak 1174'te Gürcü Kralı III. Georgi'nin saldırısıyla yöre yeniden el değiştirdi. Neticede yapılan bakım ve onarım çalışmalarının yetersiz kaldığı anlaşıldı. 1243 yılında yapılan Kösedağ Savaşı'nın ardından tüm bölge Moğollar'ın hakimiyeti altına girdi. Yöre daha sonra Altın Orda Devleti, Karakoyunlular ve Akkoyunlular'ın egemenliği altına girdi.

 Osmanlılar dönemi

Yavuz Sultan Selim doğuya yapmış olduğu son seferinde yöreyi Osmanlı topraklarına katmak istemişse de bunu gerçekleştiremeden İstanbul'a dönmüştü. 1534 yılında ise oğlu Kanuni Sultan Süleyman tarafından Osmanlı Devleti topraklarına bu yöre dahil edilmişti. 1745 yılında Afşar-Osmanlı Savaşında Nadir Şahın zaferine tanık oldu. Kars 19. yüzyıla kadar birçok kez Ruslar ve İranlılar'ın saldırısına uğradı. Bu yüzyılda Ruslar ve Osmanlılar arasında sürekli el değiştiren yöre, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Rus ordusunun komutanı olan İvan Paskeviç tarafından ele geçirildi. Kars'ı Rus topraklarına katan Paskeviç, 11.000 Osmanlı askerini de esir almıştı. Bundan kısa bir süre sonra yöre, Osmanlılar tarafından alındı. 1877-1878 yılları arasında yaşanan ve 93 Harbi olarak bilinen savaşın ardından şehir kırk yıl kadar Rusya'nın kontrolünde kaldı. 1918'de Bolşevik İhtilali'nin ardından yapılan Brest-Litovsk Antlaşması ile Osmanlılar'a bırakıldı. Kısa bir süre sonra, önce Ermeni egemenliğine giren yöreyi daha sonra İngilizler ele geçirdi. Kars'ı daha sonra Ermeniler'e ve Gürcüler'e bırakan İngilizler buradan çekildi.

25 Nisan 1918'de Kars, kırk yıldan sonra tekrar Osmanlı topraklarına dahil edildi. Mart-Nisan 1918'de Ermeniler tekrar şehre girmiş, Osmanlı ordusu buradan çekilmeye mecbur kalmıştı. Buna engel olmak isteyen Karslılar kendi imkânları dahilinde, Wilson Prensipleri'ne uyarak 5 Kasım 1918'de Millî İslam Şurası adıyla demokratik bir yerli hükûmet kurdular. Batum, Artvin, Ahıska, Ahılkelek, Nahcıvan ve Ordubad'daki halk Kars'taki bu yerli hükûmete katılarak sancak ve ilçe teşkilatını kurdular. Böylece, başkenti Kars olan 36.000 km²'lik bölgede yerli Türk hükûmeti kuruldu. Bu hükûmet 18 Ocak 1919'da 131 temsilcinin katılımıyla gerçekleştirilen Büyük Kongre ile Güneybatı Kafkasya Cumhuriyeti adını aldı.

Kars, Türk Kurtuluş Savaşı'yla 30 Ekim 1920'de Türk kuvvetleri tarafından alındı. Kars halkının Türk millî mücadelesinde gösterdiği fedakarlıktan ötürü şehre Gazi unvanı verildi. 1921 yılında yapılan Moskova ve Kars Antlaşmaları'yla yeni sınırlarına kavuşan Kars, Cumhuriyet'in ilanından sonra aynı adlı ilin merkezi yapıldı.

 Cumhuriyet dönemi
Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte Türkiye'nin kuzeydoğusundaki sınırların bir kısmına sahip şehir, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk siyasi partisi olan Cumhuriyet Halk Fırkası'nın devamı olan CHP'nin kalesi konumundaydı. Bu durum 1990'lı yılların ortalarına dek böyle devam etti. 1992 yılında Kars'a bağlı olan Ardahan ve Iğdır ilçeleri o dönemin Bakanlar Kurulu'nun aldığı bir kararla il yapıldılar.

Ermenistan ve Azerbaycan arasında yaşanan Dağlık Karabağ Savaşı süresinde, Ermenistan Silahlı Kuvvetleri'nin desteği ile Karabağ Ermeni güçlerinin Azerbaycan'ın Kelbecer bölgesini zapt etmesi nedeniyle, 1993 Nisan ayında Türkiye, Ermenistan'a tüm yolları kapatmıştır. Bu durumda Ermenistan ile Türkiye arasındaki eski Doğu Sınır Kapısı da, Azerbaycan'a destek ve Ermenistan'a baskı amacıyla Türkiye tarafından kapatılmıştır.

 Ekonomi ve sanayi

 Ekonomi
Kars'ta en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Çayır ve otlak alanlarının geniş yer kaplaması küçük ve büyük baş hayvancılığı geliştirmiştir. Kümes hayvancılığı da oldukça gelişmiştir. Ayrıca hayvan ürünleri de halkın en büyük geçim kaynaklarındandır. Zavod denilen mandıralarda bu ürünler işlenerek Türkiye'nin dört bir yanına dağıtılır. Özellikle, Kars Kaşarı ve Kars Balı'na Türkiye genelinde ciddi talep vardır. Kars Kaşarı, İzmir Enternasyonal Fuarı'nda yine burada üretilen gravyer, beyaz peynir ve kreması ile birlikte 1937'den 1950'ye kadar Türkiye birincilik ödülünü almıştır. Kars Balı ise tamamen organik bir üründür. Bu bal Kars ve Ardahan'ın mera ve yaylalarında doğal olarak yetişmekte olan çok sayıda polen ve nektar kaynağı çiçekten üretilmektedir. Bu bitkilerin yetişebilmesi için herhangi bir ilaçlama ve gübreleme işlemi yapılmamaktadır. Bu balı Kafkas Arısı ırkı yapmaktadır. Ekili alanların %90'dan fazlası tahıl üretimine ayrılmıştır. Tahıl türleri arasında buğday başta gelmekle birlikte, bazı yıllar arpa üretiminin buğdat üretimini geçtiği olur. Kış sebzesi olarak lahana ve şalgam yetiştirilir. Üretim bakımından önde gelen kuru sebze patatestir. Ayrıca, yulaf da yetiştirilen tahıllar içerisindedir. Yer altı kaynakları bakımından oldukça yoksul olan yörede magnezit ve asbest yatakları mevcuttur.

 Çalışan nüfus
Aşağıda çalışan nüfusun sektörlere dağılımı görülmektedir. Buradan da anlaşılacağı üzere bu nüfusun çok büyük bir kısmı tarım ve hayvancılık sektöründe çalışmaktadır.

 Tarım ve hayvancılık sektörü
Merkez ilçe genelindeki uzun süren kış mevsimi tarımsal üretimi etkilemektedir. Yılda sadece bir kez ekin biçin yapılır. Hububat ve yem bitkileri üretiminden sadece buğday, arpa, korunga, yonca ve fiğ yetiştirilirken, endüstri bitkilerinden sadece şeker pancarı ve patates üretimi yapılmaktadır. Baklagil üretiminde ise sadece fasulye ve yeşil mercimekten bahsedilebilir. Sebze ve meyve üretimi konusunda Kars iline bağlı en fakir yer olan merkez ilçede sadece salatalık, maydanoz, soğan ve marul yetiştirilmekte ve buda üretici olan kesim tarafından tüketilmektedir. Yani bu ürünlerin pazarlanması söz konusu değildir. Yörenin büyük bir kısmında tarımsal mekanizazyondan bahsetmek mümkündür. Son yıllarda tarım için gerekli olan araç ve gereç sayılarında bir artış söz konusudur.

Kars merkez ilçesi ve buraya bağlı köylerdeki en temel ekonomik sektör hayvancılıktır. Yöredeki coğrafi şartların kısıtladığı tarımsal üretimden ele geçen gelirin yetersiz kalması beraberinde hayvancılık sektörünün güçlenmesini getirmektedir. Yöre insanı mera ve çayırların fazlalığı sayesinde hayvancılıkla uğraşarak geçimlerini sağlamaktadırlar. Ancak otlak alanların çok oluşu bile yörede modern usullerle hayvancılığın yapılmasına katkı sağlamamaktadır. İlçe genelinde hayvancılık genellikle aile ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla yapılan bir faaliyettir. Burada üretilen kaşar ve bal haricindeki ürünler pazarlanmamaktadır. Ticari amaçlı hayvancılığa geçilebilmesi için son dönemlerde özellikle köyler başta olmak üzere Tarımsal Kalkınma Kooperatifleri açılmaktadır. 2005 verilerine göre il merkezinde 43.450 koyun, 12.549 keçi, 53.494 sığır ve 5.050 tek tırnaklı hayvan bulunmaktadır. Bunun dışında merkez ilçe genelinde 25.000 kaz, 9.000 hindi ve 30.000 adet tavuk bulunmaktadır. Bu tavuklardan elde edilen yumurta sayısı ise yıllık 1.800.000'dir. Yetmiş köyün yarısında ise bal üretimi yapılmaktadır. Toplam 6.050 kovan sayısına sahip ilçe genelinde yıllık 121 ton bal üretilip satılmaktadır.

 Sosyo-ekonomik gelişmişliği
Kars merkez ilçesi Türkiye genelindeki gelişmişlik grubu içinde üçüncü gelişmiş ilçeler grubunda yer almaktadır. Sosyo-ekonomik gelişmişlik endeksi 0,48958 olan yöre gelişmişlik bakımından Türkiye'deki tüm ilçeler arasında 189. sırada yer almaktadır. Kars ili genelinde ise birinci sıradadır. Merkez ilçeler gelişmişlik sıralamasında ise 70. sırada kendine yer bulmaktadır.

Merkez ilçedeki sosyo-ekonomik göstergeler ise şöyle sıralanabilir:

 Sanayi
Sanayi alanında son dönemlerde gittikçe büyüyen Kars'ta irili-ufaklı birçok fabrika kurulmuştur. Kentte yem, şeker, çimento, tuğla, ayakkabı ve süt ürünleri sektörlerinde çalışan birçok fabrika bulunmasına karşın; işsizlik oranı oldukça yüksektir. Özellikle bu durum nedeniyle kent, Türkiye'nin en fazla göç veren şehirlerinden birisidir.

 Fabrikalar
Kars genelinde sadece beş büyük fabrika vardır. Bunun dışında buradaki sanayiyi ayakta tutan Kars-Paşaçayır'da 7 Kasım 1975'te Bakanlar Kurulunun 7 Kasım 1975 gün ve 7/10992 sayılı kararnamesi ile kurulan Kars Organize Sanayi Bölgesi'ni de saymak mümkündür. Bu bölge 1.947.000 m²'lik bir alan üzerinde 75 parselden oluşmaktadır.
Kars'ta bulunan en önemli fabrikalar hakkında kısa bilgiler şu şekildedir:

 Üçyıldız Değirmen Taşı Fabrikası:
Kars'ın en eski fabrikasıdır. 1961 yılında kurulmuştur. Yılda 72 çift değirmen taşı imal edilmektedir. Bu tesiste 10 kişi çalışmaktadır.

 Kars Şeker Fabrikası A.Ş.:
Erzurum-Kars karayolu üzerinde kurulu ve şehir merkezine 6 kilometre uzaklıkta 1993 yılında açılan fabrika da 267 işçi, 196 geçici işçi ve 105 memur çalışmaktadır.

 Kars Yem Fabrikası A.Ş.:
Merkeze yakın bir arazi üzerindeki bu fabrika 1969 yılında kuruldu ama ilk üretim 1975 yılında gerçekleşti. 1993 yılında bu fabrika özelleştirilmiştir. Kars Yem Fabrikası son yıllarda, ilde en yüksek kurumlar vergisini ödeyerek il genelinde vergi birinciliğini elinde bulundurdu. Fabrikada altı idari görevli ve 15 işçi çalışmaktadır. Fakat 2007 tarihinde kapatılmıştır.

 Kars Et Kombinası:
1972 yılında Et ve Balık Kurumu bünyesinde kurulan tesis 1995 yılında özelleştirilmiştir. Bu tesisin şimdiki adı Çelikler Turizm Gıda Sanayi Ticaret A.Ş. (Kars Et Kombinası)'dir. Bu fabrikada 20 idari personel ve 79 işçi çalışmaktadır. Fakat bu işletmemizde 2007 tarihinde faaliyetlerini durdurmuştur.

 Kars Çimento Sanayi Ticaret A.Ş.:
Çimento Fabrikasının 1969 yılında temeli atılarak; 1976'da işletmeye açılmıştır. 1985 yılında Türkiye Çimento Sanayi T.A.Ş.'nin bir işletmesi olarak müesseseye, 1987 yılı itibarıyla de bağlı ortaklık hâline getirilen tesis 1996'da özelleştirildiğinde Çimentaş İzmir Çimento Fabrikası T.A.Ş. tarafından satın alındı. Fabrikada 85 idari görevli ve 110 işçi çalışmaktadır.

Diğer Sanayi Tesisleri:

 Kayalar Patoz İmalat Fabrikası
 Figaro Endüstriyel Süt Ürünleri Sanayi Ticaret A.Ş.
 Çelik Hayvancılık Sanayi Ticaret A.Ş.
 Bilgir Kardeşler Sanayi Ticaret Ltd. Şti.
 Doğu Metal Sanayi Ticaret A.Ş.
 Gökalp Mobilya Sanayi Ticaret Ltd. Şti.
 Kars Süt Ürünleri Sanayi (bakım-onarımda)

 Etnik yapısı ve dinler

 Etnik yapı
Kars, çeşitli etnik gruplarını ve mezhepleri barındıran zengin ve renkli bir kültüre sahiptir. Kars'ın toplumsal yapısı çeşitli etnik gruplarının kültürel gelenekleriyle harmanlanmıştır. Bu özelliğiyle de etkileyici bir kent durumundadır. Çok-kültürlülük sayesinde yörenin zengin bir folkloru ve şive ağız özellikleri bulunmaktadır. Kars'ın nüfusunu Türk Halkları (Azeriler, Yerliler, Terekemeler)    ve Kürtler oluşturmaktadır..

 Din ve mezhep yapısı
Kars'ta yaşayan Müslümanların bir kısmı Şii ve bir kısmı Sünni'dir. Çok az sayıdaki Rus Malakanlar ve Almanlar ise Hristiyan dinine mensup küçük bir azınlığı oluşturmaktadırlar.

 Üniversite

Kars'ta 1992'ye kadar bulunan tek yükseköğrenim kurumu Atatürk Üniversitesi'ne bağlı olan Kars Veterinerlik Fakültesi'ydi. 1992 yılında 3837 sayılı kanunla kurulan Kafkas Üniversitesi hızla gelişip büyümekle, Kars merkez ilçesinin ve civar ilçe ve illerin ekonomik, sosyal ve kültürel gelişimine önemli ölçüde katkılar sağlamaktadır.

Kafkas Üniversitesi'nde eğitim ve öğretim faaliyetleri önlisans, lisans ve lisansüstü düzeylerinde yürütülmektedir. Üniversite bünyesinde; 5'i Kars'ta olmak üzere 6 fakülte, 2'si Kars'ta olmak üzere 3 yüksekokul, 5'i Kars'ta olmak üzere 8 meslek yüksekokulu, 3 enstitü, 4 araştırma ve uygulama merkezi ve bir de Devlet Konservatuvarı mevcuttur.

 Kültür

Kars, kültürel yönden köklü temellere dayanmaktadır. MÖ 9000 yılına kadar uzanan tarihi geçmişi olan topraklar üzerinde birçok uygarlık hüküm sürdü. Bunların izleri günümüze kadar gelmektedir. Anadolu'ya açılan kapı özelliğini taşıması ile Saka - İskit devrinden günümüze kadar bir kültür mozaiğine sahiptir.

Gelenekler, görenekler, halk hikâyeciliği, maniler, türküler ve dengbejler kültürü zengindir. Bu zenginlik Kars'ın eski bir yerleşme merkezi olması, çeşitli kavimlerin çeşitli zamanlarda bu bölgede yaşamasından kaynaklanmaktadır. Bugün, Kars'ta derlenmiş olan halk edebiyatı verileri dışında; derlenmiş orijinal gelenek, görenek ve kıyafetler de vardır.

 Gelenekler
 Halk oyunları
Kars'ta halk oyunları başta davul-zurna olmak üzere saz, balaban, tar, tulum, tütek, garmon, akordeon ve klarnet eşliğinde oynanır. Bu çeşitlilik yöredeki çeşitli etnik yapıların çok olmasından kaynaklanmaktadır. Örneğin Azeriler, barlarında akordeonla eğlenirken, Kürtler halay çekerken davul zurna ile oynarlar. Kars'ta yüzün üzerinde oyun sergilenir. En yaygın olan halk oyunları alaca barı, sarhoş barı (hızlı), üç ayak, çepki (hızlı ve estetik) ve bagidir. Bu oyunlarda küçük parmaklar birbirine takılarak el ele tutuşulur. Oyunun gereklerine göre eller omuzlara konabilir, kollar gerilebilir, kol kola girilebilir. Bu oyunlardan en dikkat çekici olanı ise Kafkas danslarıdır. Bu dansları yapanlar Kafkasya yöresine uygun kıyafetler giyerler. Halay ve dansın yanı sıra Azeri Oyunları diye bilinen oldukça hareketli bir türde yörede birçok insan tarafından ilgiyle oynanır. Kars'ta okuyan ilk ve ortaöğretim öğrencileri bölgesel ve yurt geneli yarışmalara katılarak burayı temsil etmektedirler.

 Aşıklar geleneği
Kars'ta, aşıklar geleneği çok eskilere dayanır. Âşıklar, deyişlerini ve birbirleriyle olan atışmalarını saz ve kopuz ile yaparlar. Geçmişi Dede Korkut hikâyelerine ve Manas Destanı'na dayanan sözlü gelenekler aşıkların anlatımları ile yayıldı. Kars Belediyesi´nin resmî internet sitesine göre Türkiye´de en çok aşık Kars doğumludur. Buna göre 450 aşıktan 200'e yakını bu şehirde doğmuştur. Murat Çobanoğlu ve Şeref Taşlıova, Kars'ın yetiştirdiği en önemli aşıklar arasındadırlar. Murat Çobanoğlu'nun ölümüyle birlikte burada her sene Türkiye Murat Çobanoğlu Âşıklar Bayramı düzenlenmektedir. Yusufpaşa Mahallesi'nde bulunan bir kıraathanede yerli aşıklar saz çalarak deyişlerini ve atışmalarını dinleyicilerine dinletirler. Merkezdeki işlek caddelerde bulunan kasetçiler ise her sabah aşıkların türkülerini dinletirler.

 Dengbejlik geleneği
Aşıklar geleneğinin yanı sıra özellikle köylerde dengbej geleneği de devam ettirilmektedir. Dengbej, Kürtçe bir kelime olup Türkçe karşılığı yoktur. Dengbej kelimesinin anlamı sözü sözle aktarma anlamına gelmektedir. Deng, ses ve bêj' söyle, aktar anlamındadır. Herhangi bir çalgıya ihtiyaç duyulmadan bir melodi ritmi yardımıyla insanlara geçmişte yaşanmış olaylar özellikle de birbirine kavuşamayan aşıklar anlatılır. Baştan başa doğayı, gülü-çiçeği, konuşmayı-sohbeti, insanların içinde kalmış söyleyecekleri, acı-tatlı, hikâyeleri, gizli sevdaları, kavgaları-ihanetleri, yiğitlik-kahramanlıkları vs. Kürtlerin yaşamlarını her yönü ile kilamlarında çok açık-berrak ve büyük bir özenle dile getirmişlerdir. Dengbêjler, doğanın, ovaların-yaylaların, özelliklerini, güzelliklerini, bazen yarin gerdanında işlemişlerdir.

 Sanat

 Halı dokumacılığı
Kars'ta hayvancılığın önemli bir yer tutması halıcılığında gelişmesine katkı sağlamıştır. Burada halı, kilim ve keçe dokumacılığı yapılır. Büyük çoğunluğu Kirman ipi ile yapılan halılarda motif olarak geometrik ve bitkili desenler kullanılır. Halıların bordürleri yani kenar işlemeleri yöredeki çok kültürlülüklerden etkilenerek değişik motiflere sahiptir.

 Edebiyat
Kars, bugün dünyada birçok okurun, Nobel edebiyat ödüllü yazar Orhan Pamuk'un Kar adlı romanıyla tanıdıkları ve belki de ismini ilk kez duydukları bir şehirdir.

 Sinema ve tiyatro
Kars'ta sadece Şehir Sineması adıyla hizmet veren tek bir sinema mevcuttur. Burada haftada bir veya iki film gösterime girmektedir. Günde dört matine ile hizmet veren bu 300 kişilik salon aynı zamanda Kars´ta henüz yeni olan ama çok sevilen Avrupa Filmleri Festivali-Gezici Festival  ve Uluslararası Altın Kaz Film Festivali'''ne  ev sahipliği yapmaktadır. Bu festivallere ünlü sinema sanatçıları da gelmektedirler. Tiyatro gösterileri ise Kars Şehir Tiyatrosu ve Kars Sanat Merkezi'nde yapılmaktadır.

 Heykeller
Kars, Türkiye'de en çok heykele sahip şehirdir. Kentte özellikle 90'lı yılların sonlarından bu yana heykel yapımına büyük önem verilmektedir. Şehirdeki işlek caddelerde ve yol kenarlarında, tüm meydan ve parklarda heykeller bulunmaktadır. Ne yazık ki bu heykellerin bir kısmı vandalizme uğramaktadır.

Kars'ta bulunan heykellerden bazıları
 Leyla ile Mecnun heykeli
 Dört mevsim kadın heykeli
 Meyve toplayan kadın heykeli

 İnsanlık Anıtı

Türkiye'nin en büyük heykelinin inşası yine bu şehirdeydi. Yapımına 2006 yılında başlanan İnsanlık Anıtı, Kars Kalesi'nin simetriğine, heykeltıraş Mehmet Aksoy tarafından yapıldı. Bu heykelin amacı tüm Dünya'da barış ve hümanizme katkıda bulunmaktı. Heykel, 2000 m²lik bir alanda 35 metre genişliğe ve 30 metre yüksekliğe sahip olup Ermenistan'dan da görülecek biçimde tasarlandı.
. Mehmet Aksoy, heykeli 1 Eylül 2008 gününde kutlanan Dünya Barış Günü'ne yetiştirmeye çalışmışsa bile , heykelin açılışı 4-6 Ekim 2008'de yapılan Kafkas Kültürleri Festivali'ne ertelendi.
Fakat İnsanlık Anıtı yapılmasına rağmen, heykeli Ermenistan'a jest olarak gören bazı muhafazakâr kesimlerin şikâyetleri üzerine MHP'li belediye üyeleri tarafından veto yedihttp://www.mimdap.org/w/?p=39108 Dev heykel Kars'ı böldü. Heykelin açılışı buna rağmen yapıldı.

2011 yılı başlarında Kars'ı ziyaret eden dönemin başbakanı Recep Tayyip Erdoğan bu heykeli ucube diye nitelendirdi ve şunları söyledi.

Bunun üzerine Kars Belediyesi ve Erzurum ve Diyarbakır Rolöve ve Anıtlar Kurulları'ndan yıkım kararı çıktı.

 Festivaller

 Kars Kafkas Kültürleri Festivali
 Uluslararası Altın Kaz Film Festivali
 Avrupa Filmleri Festivali-Gezici Festival
 Murat Çobanoğlu Aşıklar Bayramı
 Uluslararası Kars Kültür Günleri
 Kaşar Festivali

 Mimarî
Kafkaslardan Anadolu'ya girişte ilk yerleşim merkezi olma özelliğini taşıyan Kars şehri birçok uygarlığın geçişine tanıklık etmesi sebebiyle binlerce yıldan bu yana iskan edilmiş antik bir yerleşim merkezi özelliğine sahiptir. İpek Yolu üzerinde yer alan Kars'ta bulunan ve görünen birçok eserin mimari yapısı dikkat çekicidir.

Özellikle, Rusların şehre girmesiyle şehir mimarisi büyük değişim geçirdi. Ruslar, Kars Çayı'nın doğusunda kalan kesimde yeni yapılar inşa ettiler. Birbirlerini dik kesen yollar yapıldı. Rus mimarisi bununla da yetinmedi bugün ilde koruma altına alınan eski Rus evleri büyük taşlarla yapılmış müthiş binalardır.

Kars, ayrıca Tarihi Şehirler Birliğinin üyelerinden birisidir.

Kars Kalesi

Kars Kalesi; Kars Merkez Kalesi, İç Kale veya Stadel olarak da anılmaktadır. 1153 yılında Selçuklu Hanedanı'na bağlı Saltuklu Sultanı Melik İzzeddin'in isteği ile o dönemin veziri olan Firuz Akay tarafından yaptırılmıştır. Dış kale surlarının yapımı 12. yüzyılda inşa edilmeye başlanmıştır. 1386 tarihinde Timur tarafından yıktırılan kale, 1579 yılında Osmanlı Padişahı III. Murat'ın emri üzerine Lala Mustafa Paşa tarafından yeniden yaptırılmıştır. Kale kalıntılarında dört köşe mermer kitabe bulunmuş dış surların kapısına koydurulmuştur.

Bu kitabeye göre:1152 yılında Sultan Melik İzzeddin'in emri ile Veziri Firuz Akay tarafından yaptırılmıştır. Kaleyi 1386 yılında da Timur yerle bir etmiş, 1579 yılında tekrar III. Murat'ın emriyle Lala Mustafa Paşa yeniden yaptırmıştır.1616 ve 1636 yıllarında iki defa onarımdan geçmiş kale doğu-batı istikametinde 250 metre, kuzey-güney istikametinde ise yaklaşık 90 metredir. 1877-1878 Osmanlı-Rus savaşından sonra 40 yıllık Rus hakimiyetinde tahribatlara uğramış, orijinal özelliğini ve kullanımını yitirmiştir.

Varlı Kalesi

Kale Digor ilçesi'nin 10 km güneyindeki Varlı Köyü'nün yaklaşık 3 km batısında yükselen sarp ve kayalık bir tepe üzerinde yer almaktadır. Kale genel olarak kare plan özelliği göstermektedir. Kalenin sur duvarları, büyük ve orta boy taşların bir yüzleri kabaca işlenmiş olarak kuru duvar tekniğinde inşa edilmiş ve günümüze doğu, batı ve kuzey sur duvarlarının bir kısmı ulaşmıştır. Kalenin sur duvar kalınlıkları 60–100 cm arasında değişmekte olup, mevcut sur duvarlar yüksekliği 1,5 metredir.Kalenin doğu sur duvarları 21 metre, batı sur duvarları 17 metre, kuzey sur duvarları ise 15 metre uzunluğundadır. Kalenin güney sur duvarları sarp ve dik kaya olan anakayanın işlenmesiyle oluşturulmuştur.Karşısındaki ovaya oldukça hâkim bir noktada bulunan kalenin küçüklüğü ve etrafında yerleşim yeri kalıntısının bulunmaması kalenin daha çok askeri amaçlı yani gözetleme amacıyla kullanıldığını düşündürmektedir. Kalenin içerisinde obsidyen parçaları ve Demir Çağ'ına tarihlendirdiğimiz keramik parçası bulunmuştur.

Ağadeve Kalesi
Ağadeve Kalesi Kars İli, Merkez ilçenin 35 km güneybatısındaki Ağade ve Köyü'nün hemen doğusunda yükselen tepe üzerinde yer almaktadır. Kalenin deniz seviyesinden yüksekliği 2.450 metredir. Kale oldukça yüksek, dik yamaçlı ve Kars Ovasına tamamen hâkim bir tepe üzerine inşa edilmiştir. Kalenin kuzey, güney ve batı duvarları, doğu sur duvarı ile birleşerek kalenin yarım daire planına sahip olmasını sağlamıştır.Kalenin sur duvarları orta ve büyük boy taşlar kullanılarak kuru duvar tekniğinde yapılmıştır. Kalenin batı, kuzey ve güney sur duvarları önemli ölçüde tahrip olmuştur, ancak bu yönlerdeki sur duvar yükseklikleri 1-1,5 metre yüksekliğindedir. Kuzey-güney doğrultusunda dik uzanan doğu sur duvarı ise diğer yönlerdeki sur duvarlarına oranla biraz daha az tahrip olmuş ve bu yöndeki sur duvarları 2 metre yüksekliktedir. Kalenin içerisinde yine büyük ve orta boy taşlar kullanılarak oluşturulmuş kare, dikdörtgen ve dairesel planlı mekânlar görülmektedir. Kalenin tamamına yayılmış olan bu mekânlar da sur duvarlarında olduğu gibi kuru duvar tekniğinde yapılmıştır. Sur duvarlarının çevrelediği yerleşim yeri içerisinde ve kale çevresinde yaptığımız incelemede herhangi bir keramik buluntusuna rastlanılmamıştır. Kalenin bölgemizdeki Tunç Çağı kaleleri ile benzer özellikler göstermesi sebebiyle bu kalenin Tunç Çağı kalesi olduğunu söyleyebiliriz.

 Tarihî Rus evleri

Kars, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından 40 sene boyunca Rus egemenliği altında kalmıştır. Ruslar bu yıllar içerisinde şehir merkezinde yeni imar çalışmaları başlatmışlardır. Kars'ta bulunan Kars Çayı'nın batısındaki yerleşim yerlerini terkederek bugünkü Yusufpaşa, Ortakapı ve Cumhuriyet Mahalleleri'ne yerleşmeye başlamışlardır. 1890 yılında Hollandalı mühendisleri getirten Ruslar yeni şehir planında birbirini dik kesen ızgara planlı geniş caddeler yapmışlardır. Ancak yıllar içerisinde gelişme gösteren kentin büyümesiyle yapılan yeni caddelerde bu hususa dikkat edilmemiştir. Bu geniş caddelerin üzerine kırk yıl içerisinde Baltık mimari tarzında düzgün kesme bazalt taşından tek-iki ve üç katlı binalar yapılmıştır.

Bu tarihi binaların giriş cephelerinde sütunlar, bordür kabartma taşlarla süslenmiştir. Bu binaların içinde uzun koridorlar etrafında iç içe açılan oda ve salonlar bulunmaktadır. Yine iç mekanda şömine biçiminde peç adı verilen ısıtma sistemleri vardır. Bu binaların duvarlarının içine monte edilen borularla binaların tamamı ısıtılmaktadır. Bugün bu binaların 101 adeti tescil edilerek koruma altına alınmış ve büyük bir kısmı kişisel mülkiyete konut olarak bırakılmıştır.

 Turizm
Kars'taki coğrafi yapı ve iklimin şekillendirmesi ile oluşan doğal değerler ve insan eliyle yapılan tarihi yapıların sayesinde burada zengin bir turizm potansiyeli mevcuttur. Yörede bulunan göl ve nehir yakınlarında kuş gözlemlemek ve çiçek seyiri sayesinde ekolojik turizm büyük öneme sahiptir. Şehire 53 km uzaklıkta bulunan Sarıkamış'a kayak turizmi ve 40 km uzaklıktaki Ani Harabeleri'ni ziyaret edip gören turistler il merkezinde bulunan Kars Kalesi, Kars Müzesi, Kümbet Cami (12 Havariler Kilisesi) ve Kars Tabyaları'na da ilgi göstermektedirler. 2005 yılında Türkiye'ye gelen 21 milyon yabancı turistten 59 bini Doğu Anadolu Bölgesi'ne gelmiştir. On dört ile sahip olan bu bölgede en çok turistleri çeken yerlerden biri de 7.760 turistle Kars şehridir. Kars'ta son yıllarda çoğalan kültürel ve sanatsal etkinliklerle hedeflenen burayı Kafkaslar'ın Davos'u hâline getirmektir.

 Kars Müzesi

Taşınır ve taşınmaz kültür varlıklarının korunması ihtiyacını karşılamak üzere ilk olarak 1959 yılında Vilayet Konağı'nda Müze Memurluğu kurulmuş, daha sonra bölgeden toplanan eserlerin çoğalması sebebiyle 1964 yılından 1978 yılına kadar Kümbet Cami (Havariler Kilisesi) müzeye dönüştürülerek sergileme yapılmış, nihayet 1978 yılında İstasyon Mahallesi'nde yapılan yeni ve modern bir müze binası 1981 yılında hizmete açılmıştır. Modern Kars Müzesi günümüzde arkeolojik, etnografik ve taş eserlerin sergilendiği önemli müzeler arasında yer almaktadır.

 Diğerleri

 Yöresel yemekler
Kars mutfağı ağırlıklı olarak hamur işi yemekleriyle bilinen bir özelliğe sahiptir. Bunun dışında hayvancılığın bir numaralı geçim kaynağı olması beraberinde etli yemeklerin de tüketilmesini getirmiştir. Zengin mutfağında özellikle kete (hamurlu), bozbaş yani piti (nohutlu-etli), hangel (kıymasız mantı), kelle paça, haşil, kaz yemekleri (tandırda kaz çekmesi ve pilavlı kaz eti gibi), hörre (un çorbası), ayran çorbası ve nezik (hamurlu) türlerini saymak mümkündür.http://www.karskulturturizm.gov.tr/BelgeGoster.aspx?F6E10F8892433CFF1D2BBDFC4052639B8F9873A8E009DA42/  Yemekler Yemek kültürü üzerine kitaplar yazan Tijen İnaltong, iki yıllık hazırlık döneminden sonra Kars'ın Yemek Kültürü ile ilgili kitabını piyasaya sürmek için çalışmamaktadır

 Eğlence hayatı
Kars özellikle yaz aylarında disko ve barların müşterilerine sunduğu canlı müzik hizmetiyle yörenin en önemli eğlence merkezlerinden birisidir. Şehrin en önemli disko ve barları arasında Bolero Pena ve Yağmurcu gelmektedir. Bunun dışında eğitim - öğretim dönemlerinde şehir dışından gelen öğrencilerin katkılarıyla düzenlenen çeşitli eğlence programlarını görmek mümkündür. En önemli eğlence merkezi Kars Ortakapı'dır. Geçtiğimiz yıllara kadar Yusufpaşa'da yer alan taverna ve barlar, Kars-Ardahan Karayolu'nun (E691) geçtiği ilçe merkezinin kuzeyine nakledildiler.

 Medya kuruluşları
Kars'ın en önemli medya kurumu olan Serhat TV, 1993 yılında Kars'ın eski Belediye Başkanı Naif Alibeyoğlu tarafından kurulan ilk ve hal-i hazırdaki tek yerel televizyon kanalıdır. Bu kanaldan sonra, birçok yeni televizyon kanalı yayına başladı ama uzun ömürlü olmadı. Serhat TV'nin kardeş yayın kuruluşu olan Serhat FM'de yine 1993'te kurularak dinleyicilerine pop-protest ağırlıklı müzik türlerini sunmaktadır. Şehirdeki diğer radyo istasyonları olan Kafkas FM ve Kralım FM ise daha çok pop-arabesk ağırlıklı müzik türlerinde yayın yapmaktadır.

Kars'ta yer alan belli başlı gazeteler ise şunlardır: Serhat Kars, Hüryurt, Hürdoğu, Halk, Denge, Ölçek, Bora, Önder, Çağdaş Kars ve Kars Postası. Günlük çıkan Çağdaş Kars gazetesi, ülke genelinde yankılar uyandıran tam sayfalık kayıp milletvekili aranıyor ilanıyla dikkat çekmişti. Gazete, ilanı Kars halkının verdiğini açıklayarak birinci sayfasından şunlara yer vermekteydi:

Kars'ta internet üzeri yayın yapan birçok haber sitesinin yanı sıra yerel ve ulusal yayın yapan birçok ajansın merkezi ve temsilcilikleri bulunmaktadır.

 Spor
Kars'ta spor en sevilen sosyal aktivitelerden biridir. Yüzlerce profesyonel sporcunun yanı sıra amatör spor yapan çok sayıda kişi de mevcuttur. Kars'ta branşlarına göre lisanlı sporcu ve hakem sayısı spor branşlarına göre değişmektedir. Şehrin en büyük spor kulübü Karsspor'dur. Kulüp iki değişik spor dalıyla öne çıkar. Bunlar futbol ve boks şubeleridir. Futbol takımı maçlarını 1960 yılında açılan 4500 seyirci kapasiteli Kars Şehir Stadyumu'nda oynamaktadır. Stadın 500 kişilik kapalı tribünü mevcuttur.

 Altyapı

 Sağlık
Kars hâlen sağlık hizmetleri konusunda bazı problemler yaşamaktadır. Yetersiz doktor sayısı ve tıbbi donanımların azlığı yüzünden halk zaman zaman iki yüz kilometre uzaklıktaki Erzurum hastanelerine gitme mecburiyetinde kalmaktadırhttp://www.stargazete.com/index.asp?haberID=23583 Star Gazetesi,. Hatta Kafkas Üniversitesi'ne bağlı Tıp Fakültesi ilk açıldığı yıllarda Erzurum'daki Atatürk Üniversitesi'nde eğitim vermekteydi. Ancak fakültenin Kars'a gelmesi ve yeni ve daha modern bir devlet hastanesinin açılmasıyla olumlu yönde bir ilerlemeden bahsetmek mümkündür. Kentte sağlık kurumlarını yöneten Sağlık İl Müdürlüğü'nde 1190 personel görev yapar. Kars 2008 yılında aile hekimliği uygulamasına geçilen 35 şehir arasında yer almaktadır.

 Sağlık tesisleri
Kars Devlet Hastanesi 2006 yılında Ortakapı Mahallesi'ndeki eski binasından, yeni yapılan Halitpaşa Mahallesi'ndeki yerine taşınmıştır. Hastane 250 yataklı olup 31 polikliniğe sahiptir. Hastanede; dört iç hastalıkları, beş genel cerrahi, bir üroloji, bir deri ve zührevi hastalıklar, bir KBB, bir nöroloji, bir kardiyoloji, bir göğüs, iki göz, iki radyoloji, bir mikrobiyoloji uzmanı ve yedi pratisyen hekimi görev yapmaktadır. Diğer sağlık personeli olarak da bir diyetisyen, bir psikolog, bir eczacı, seksen hemşire, yedi ebe ve on dört sağlık memuru hizmet
vermektedir.

1998 yılından beri yeni binasında hizmet vermekte olan Doğum ve Çocuk Bakımevi ise 100 yataklıdır.

Merkez ilçede ayrıca bir Verem Savaş Dispanseri, bir Ana-Çocuk Sağlığı Merkezi ve Aile Planlaması Merkezi vardır. İl genelindeki 40 sağlık ocağından yedisi merkez hudutları içindedir. Bu kurumlarda 2001 yılında toplam 269.243 poliklinik işlemi yapılmıştır. Ayrıca kentte bir de Halk Sağlığı Laboratuvarı vardır. Laboratuvarda hava kirliliği, gürültü ölçümü ve egzoz emisyon ölçümü; iki biyolog ve bir kimya mühendisi tarafından yapılmaktadır.

 Ulaşım
Kars İl Merkezi'nin Ulaşım Ağı için Valilik Sayfasındaki "Plan ve Haritalar" bölümünü tıklayınız

Şehir içi ulaşım belediye otobüsleri ve dolmuşlarla yapılır, ilçe ve köylere ulaşımda ise minibüsler kullanılır. Ayrıca şehir genelinde yüzlerce ticari taksi de hizmet vermektedir.

 Demiryolu

Kars'a her gün İstanbul'dan; Ankara, Kayseri, Sivas ve Erzurum üzeri TCDD'nin Doğu Ekspresi karşılıklı seferler yapmaktadır. Ayrıca uzun yıllardan bu yana planı yapılan Bakü – Tiflis – Kars demiryolu projesi hayata geçirilerek Türkiye ekonomisine katkı sağlanması düşünülmektedir. Yapılacak inşa işinde mevcut raylara 180 km uzunluğunda yeni raylar döşenecek. Toplam maliyeti 450 milyon dolar olan bu projenin 2012 yılında bitirilmesi hedeflenmektedir. Dönemin Cumhurbaşkanı Abdullah Gül temel atma töreninde yaptığı açıklama da bu hattın sadece üç ülkeyi değil, aslında Çin'i Birleşik Krallık ile bağlayan bir yol olduğunu belirtti.

 Karayolu
Türkiye'nin yedi bölgesindeki şehirlerin çoğuna Kars otobüsleri, yolcu taşır. Kars Otogarı'ndan Türkiye'ye açılan otobüslerin bağlı oldukları üç firma olan Kars Kalesi (eski adı: Doğu Kars), Kafkas Kars ve Turgutreis'in birçok şehirde büroları vardır.

 Havayolu

Kars'ın ayrıca uluslararası statüye sahip bir de havalimanı vardır (IATA: KSY). Uzun bir tadilattan sonra 22 Ekim 2007 günü tekrar uçuşlara açılan havalimanına Türk Hava Yolları´nın İstanbul Atatürk Havalimanından, Sunexpress´in İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanından her gün birer seferi vardır. AnodoluJet Ankara Esenboğa Havalimanından Kars´a haftada 10 uçuş gerçekleştirmektedir. Ayrıca Aralık 2007'den itibaren haftanın iki günü SunExpress'in karşılıklı Kars-İzmir seferleri de başlamıştır. Temmuz 2008'de Kars'tan Azerbaycan'ın başkenti Bakü'ye karşılıklı seferler düzenlenmeye başlandı. 10 Haziran 2009 tarihinden itibaren çarşamba günleri haftada bir olmak üzere karşılıklı Köln-Kars uçuşları Öger Tours-Hamburg International ortaklığı ile başlatıldı. Uçuşlar sadece yaz mevsiminde gerçekleşmektedir.

 Kars'ta siyaset

 Milletvekilleri
7 Haziran 2015 gününde Kars ili genelinde halk üç milletvekilini Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne gönderdi. Bu milletvekilleri ve partileri şöyledir:

 Ayhan Bilgen (Halkların Demokratik Partisi),
 Şafak Özanlı (Halkların Demokratik Partisi),
 Mehmet Uçum (Adalet ve Kalkınma Partisi)

Partilerin aldıkları oyları şu şekilde olmuştur:

Son yapılan 1 Kasım 2015 genel seçimlerinde iki milletvekili Ak parti ve bir milletvekili de HDP olmak üzere meclise üç milletvekili göndermiştir. Bu milletvekilleri ve partileri şöyledir:
 Ahmet Aslan (Adalet ve Kalkınma partisi)
 Selahattin Beyribey (Adalet ve Kalkınma Partisi)
 Ayhan Bilgen (Halkların Demokratik partisi)
Partilerin aldıkları oyları şu şekilde olmuştur.

 Vali ve belediye başkanı
Kars Valiliğini Günay Özdemir yürütmektedir.

Belediye başkanlık görevini Milliyetçi Hareket Partisi'nden Murtaza Karaçanta yürütmektedir. Karaçanta 2014 yılının Mart ayında yapılan yerel seçimlerde bu göreve seçildi. Belediye başkanı 1961 yılında Kars'ta dünyaya geldi. 2009 Yerel Seçimleri'nde Milliyetçi Hareket Partisi Kars Belediye Meclis Üyeliği'ne seçildi. Plan-Bütçe, İmar ve Denetim Komisyonlarında görev aldı.

2014 yerel seçimlerinde merkez ilçe genelinde 4 parti yarıştı. Partilere verilen oy sayıları Yüksek Seçim Kurulu tarafından şöyle açıklandı:

2014 Yerel Seçimleri İl genel meclisi oylamalarında ise dengeler değişti. AK Parti birinci olurken, MHP ikinci sıraya yerleşmiştir.

İl merkezine bağlı 23 mahalle ve 70 köy mevcut olup buralar yerel seçimlerle işbaşına gelen muhtarlar tarafından yönetilmektedir.

 Mahalleler

Kars belediyesine bağlı yirmi üç mahalle bulunmaktadır. Bu mahalleler aşağıda listelenmiştir.

 Kardeş şehirler
Kars'ın yedi kardeş şehri vardır; bunların ikisi Türkiye'de, diğerleri ise yurtdışındadır.

 Kaynakça

 Konuyla ilgili yayınlar

 Rohat Alakom, Kars Kürtleri'', Avesta Yayınları, 2009. ISBN 978-9944-382-65-6.

Dış bağlantılar

Kars


Konya Ayaklanması, Anadolu'da Millî Mücadele'ye karşı gelişen ayaklanmalardan biridir. Diğer ayaklanmalar gibi kısa sürede bastırılmıştır. Ayaklanmayı yöneten Delibaş Mehmet'in adından dolayı Delibaş Ayaklanması olarak da bilinir.

İstanbul Hükümeti'yle yakın ilişki içinde olan Delibaş Mehmet, Ankara Hükümeti'ni tanımadığını ilan etmişti. Bozkır Ayaklanması'nın bastırılmasından yaklaşık bir yıl sonra, 2 Mayıs 1920'de Delibaş Mehmet 500-600 kadar adamıyla birlikte Konya'nın Çumra kasabasına girdi. Konya denetimini ele geçirmeye çalıştı ve bunu kısa sürede başardı. Teslim aldığı Vali Haydar Bey'i Kuvâ-yi Millîye komutanı Binbaşı Derviş Bey'le (Paşa) görüşmeye gönderdi. Amacı çatışmaya girmeden Kuvâ-yi Millîye'yi teslim almaktı. Haydar Bey'in geri dönmemesi üzerine ayaklanmacılar 5 Mayıs'ta saldırıya geçtiler. Bu sırada Refet Bey komutasındaki süvari birliği bölgeye geldi ve Kuvâ-yi Millîye ayaklanmacılara üstünlük sağladı. Ayaklanmacılar Konya'yı terk etmesine karşın çatışmalar yörede bir süre daha sürdü. Bu arada Demirci Mehmet Efe de yardıma geldi ve Isparta'yı ayaklanmacılardan temizledi. 22 Kasım 1920'de Konya Ayaklanması tamamen bastırıldı.

Nutuk'taki sözler:

"Baylar, Çopur Musa olayından önce bir ayaklanma olayı da Konya'da çıktı. 5 Mayıs 1920'de Konya'da karışıklık çıkarmak amacıyla kurulmuş bir dernek bulunduğu anlaşıldı. Bu dernek üyelerinden ileri gelenlerinin tutuklanmasına başlandı. Bir gün sonra, tutuklanmakta olan bu ileri gelenler, halkı da kışkırtarak Konya içinde silahlı bir toplantıya giriştiler. Bir kısım halk da silahlı olarak dışarıdan geldi ve hep birlikte ayaklandılar. Konya'da bulunan komutan, elindeki kuvvetlerle yiğitçe çarpışarak ayaklananları dağıtmayı ve önayak olanları tutuklamayı ve kovalamayı başardı."

Ayrıca bakınız
 İkinci Konya Ayaklanması için T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı  (Nutuk)

Ayaklanması
Türk Kurtuluş Savaşında ayaklanmalar

Konya Ayaklanması


Camera ascunsă este un film românesc din 2003 regizat de Bogdan Dumitrescu Dreyer. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Maria Dinulescu, Rutger Hauer, Oana Pellea, Gheorghe Visu.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.486 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 2003 în film

Filme din 2003
Filme românești
Filme în limba română

Camera ascunsă


චුලක්ෂි රනතුංග (උපත 1989 පෙබරවාරි 11))ශ්‍රී ලාංකික නිරූපිකාවක වේ.  ඇය 2014 වසරේ ශ්‍රී ලාංකික රූ රැජිණ කිරුළ හිමිකර ගත්තේය.ඒ අනුව ඇය ලෝක රූ රැජින තරගයට ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කල අතර, එක්සෙල්හි ලන්ඩන්,ලන්ඩන් එක්සත් රාජධානියේ 2014 දෙසැබ්මර් 14 පැවති ලෝක රූ රැජින තරගය සඳහා සහභාගී විය.2017 වසරේදී ඇය සිය ප්‍රථම චිත්‍රපටයවූ "දේදුනු ආකාසේ"හි සිය රංගනය ඉදිරිපත් කරණ ලදී..ඒය ප්‍රියන්ත කොළඹගේ මහතා විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද අතර නිෂ්පාදනය  කරන ලද්දේ ඊ.ඒ.පී. මාධ්‍ය ජාලය විසිනි.

චිත්‍රපට

ආශ්‍රිත

ජීවත්වන්නෝ
ශ්‍රී ලාංකික නිළියන්
1989 උපත්
ලෝක රූ රැජන නියෝජිතයෝ

චුලක්ෂි රනතුංග


Radio Songs (áður Hot 100 Airplay til ársins 2014 og Top 40 Radio Monitor til ársins 1991) er
vinsældalisti gefinn út vikulega af Billboard tímaritinu. Hann mælir útvarpsspilanir laga á útvarpsstöðvum í Bandaríkjunum fyrir allar gerðir tónlistarstefna. Hann er einn af þrem þáttum, ásamt sölum (smásala og stafræn sala) og streymum, sem ákvarða sæti laga á Billboard Hot 100 listanum. Radio Songs byrjaði sem 30 sæta listi árið 1984, og var seinna var stækkaður í 40 tveimur árum síðar. Nú til dags inniheldur hann 100 sæti.

Sjá einnig
 Billboard Hot 100
 Billboard 200

Tilvísanir

Billboard vinsældalistar

Radio Songs


TÜPRAŞ İzmir Rafinerisi, İzmir'in Aliağa ilçesinde yer alan bir petrol rafinerisidir. TÜPRAŞ tarafından işletilen rafinerinin kurulmasına 1965'te karar verildi. 1969'da Sovyetler Birliği'nin teknik ve mali iş birliğiyle yapımına başlandı. Bu iş birliği anlaşması çerçevesinde Sovyetler Birliği, tesisin finansmanı için gerekli 24,5 milyon dolar krediden başka makine yağı tesisleri dışındaki bütün tesisler için gerekli mühendislik hizmetlerini ve makine donanımını da sağladı. Rafineri yıllık üç milyon ton ham petrol işleme kapasitesiyle 1972'de hizmete girdi. Makine yağı tesisleri ise 1974'te üretime geçti.

Ekim 2017'de rafineride meydana gelen patlamada dört kişi öldü. Patlamayı daha sonra TAK üstlendi. 2019 itibarıyla rafinerinin ham petrol işleme kapasitesi 11,9 milyon tona ulaştı. Rafineri, 2020'de İstanbul Sanayi Odası tarafından verilen Enerji Verimliliği Ödülleri'nde, "Büyük Ölçekli İşletme" kategorisinde birinciliğe layık görüldü.

Kaynakça

Dış bağlantılar

İzmir
Türkiye'deki petrol rafinerileri
Aliağa'daki yapılar
İzmir ekonomisi
1972'de Türkiye'de kurulan oluşumlar
1972'de tamamlanan yapılar
Bilgi kutusu bulunmayan yapılar

TÜPRAŞ İzmir Rafinerisi


Carol Adams (eigentlich Lurline Uller; * 15. März 1918 in Hollywood, Kalifornien; † 9. April 2012 in Los Angeles, Kalifornien) war eine US-amerikanische Tänzerin und Schauspielerin.

Leben
Im Alter von fünf Jahren wurde Adams als Komparsin in einer Hochzeitsszene eingesetzt und erhielt ab diesem Zeitpunkt Tanz- und Schauspielstunden. Für die kleinen Strolche wurde sie als Bonnie Broghteyes besetzt und war auch in anderen Filmen zu sehen. Sie trat um 1927 mit den "Meglin Kiddies" auf und war Teil der "Hollywood Starlets" 1929. Ihre Karriere setzte sie dann zunächst als Tänzerin und Sängerin beim Vaudeville und auf zahlreichen Bühnen in Kalifornien und Nevada fort.

1937 erhielt sie einen Zweijahresvertrag bei der Twentieth Century Fox und wurde in etlichen der damals populären College-Musicalfilme eingesetzt. Sie gehörte um 1940 zu den gefragtesten Stepptänzerinnen Hollywoods. Nach einigen wenigen dramatischen Rollen in Routine-B-Produktionen war sie 1944 in einigen Tonfilmaufnahmen von James Roosevelts Liedern zu sehen und tourte als Mitglied der "George White's Scandals" durch die Vereinigten Staaten.

Im Alter von 26 heiratete Adams einen Angestellten einer Produktionsgesellschaft und zog sich von der Bühne zurück.

Filmografie (Auswahl)
 1937: In Old Chicago
 1941: Ridin' on a Rainbow
 1941: Sis Hopkins
 1942: Blondie Goes to College
 1944: Ever since Venus

Weblinks

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Tänzer (Vereinigte Staaten)
Pseudonym
US-Amerikaner
Geboren 1918
Gestorben 2012
Frau

Carol Adams (Schauspielerin)


Hammerschmiede ist ein Gemeindeteil der Stadt Feuchtwangen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Die Einöde liegt an dem Jägersbrünnlein, der 200 Meter weiter östlich als rechter Zufluss der Sulzach mündet. Im Süden liegt das Waldgebiet Hart. Eine Gemeindeverbindungsstraße führt nach Sulzach (1,3 km südöstlich) bzw. nach Zehdorf (0,8 km nordwestlich), eine weitere führt an der Krapfenauer Mühle vorbei nach Krapfenau zur Kreisstraße AN 41 (0,5 km östlich).

Geschichte
Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Hammerschmiede dem Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Aichenzell zugeordnet. Nach 1885 zählte der Ort zu Zehdorf, das am 1. Juli 1971 im Zuge der Gebietsreform nach Feuchtwangen eingemeindet wurde. In der Ortsdatenbank der Bayerischen Landesbibliothek Online ist die Hammerschmiede wieder als amtlich benannter Gemeindeteil eingetragen.

Ehemaliges Baudenkmal
 Zwei zusammengehörige Wohnhäuser des 18. Jahrhunderts. a) Zweigeschossiger Steinputzbau von 4 zu 4 Achsen mit Satteldach. Spätere Anbauten. Am Türsturz Jahreszahl "17 I. L. S. 46" (Johann Leonhard Schäff). Diele mit Eichenstütze und Balusterform. Stube mit kassettierter Holzdecke. Eckpfosten der Mühle bezeichnet "H. S. S. E. 1718". – b) Sockelgeschoss der ehemaligen Hammerschmiede mit modernem Aufbau. Am verzahnten Eckquader Wappen, Monogramm "H. L. S. F." und Jahreszahl "17. A. H. 54".

Einwohnerentwicklung

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Feuchtwangen)
Ort im Landkreis Ansbach
Einzelsiedlung

Hammerschmiede (Feuchtwangen)


Le kirikiti est une  forme du cricket originaire des Samoa. Il est le sport national des Samoa, et est joué dans plusieurs autres pays du Pacifique, notamment parmi la diaspora des îles du Pacifique en Nouvelle-Zélande.

Règles du jeu

Équipement
La balle est faite d'un caoutchouc très dur entouré de pandanus. Les joueurs n'ont pas de protection et ne portent souvent qu'un . La batte, faite de bois enveloppé de sennit, est façonnée sur le modèle du « lapalap », une arme de guerre samoane à trois faces, qui prend elle-même sa forme de la tige de la feuille de cocotier. En raison de sa forme anguleuse, la trajectoire des balles est très difficile à prévoir.

Règles
Les règles du kirikiti sont variables. En effet, la majorité des écrits sur le jeu indiquent que les règles ne sont connues que de ceux qui jouent.

Similarités avec le cricket

Principales différences avec le cricket
Il n'y a pas de limite à la taille des équipes qui sont constituées de tous ceux qui se présentent, sans distinction d'âge ou de genre. Les étrangers sont souvent bienvenus. Une partie de kirikiti peut durer plusieurs jours et est accompagnée de chants, de danses et de festivités. Les villages entiers y participent, comme joueur, cuisinier ou spectateur. La seule règle universelle est que l'équipe hôte est déclarée perdante si elle n'est pas en mesure de fournir suffisamment de nourriture.

Standardisation
La  (NZKA) travaille à la standardisation des règles du kirikiti. En 1999, la NZKA a lancé un championnat national, appelé le , et en 2001 est initiée une coupe du monde (). Pour faciliter leur passage à la télévision, les parties ont été réduites à deux manches, .

Coupe du monde de kirikiti ()

2001
La première édition a eu lieu au  à Henderson, dans la région d'Auckland en Nouvelle-Zélande en janvier 2001. Sept équipes y ont pris part, représentant les Samoa américaines, l'Australie, les Îles Cook, la Nouvelle-Zélande, Niue, Tokelau et les États-Unis. La finale, jouée en trois parties a été remportée par les  face aux , deux parties à une.

2002
L'édition 2002 s'est tenue à Glen Eden, en Nouvelle-Zélande.

Références

Liens externes
 New Zealand Kilikiti Association

2001 Kilikiti World Cup highlights sur YouTube

Forme de cricket

Kirikiti


An Chimonobambusa verruculosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Tong Pei Yi, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Tai Hui Wen och Dieter Ohrnberger. An Chimonobambusa verruculosa in nahilalakip ha genus nga Chimonobambusa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Chimonobambusa

Chimonobambusa verruculosa


إلدو إنريكي مانيرو غيزي  الشهير باسم إلدو مانيرو (4 أغسطس 1947 في ميرسيديس) لاعب ومدرب كرة قدم أوروغواياني معتزل كان يجيد اللعب في خط الوسط .

انضم إلى صفوف منتخب الأوروغواي في بطولة كأس العالم لكرة القدم 1970 التي أقيمت في المكسيك حيث احتل المركز الرابع . في المجمل شارك في 33 مباراة دولية مسجلا 3 أهداف . اشتهر إلدو مانيرو باللعب في أندية ناسيونال وبينارول (الأوروغواي) وليون (فرنسا) . بعد اعتزال لعب كرة القدم اتجه إلى مهنة التدريب حيث درب نادي ريال سرقسطة الإسباني لموسم واحد 1990-1991 ثم منتخب الأوروغواي من 1993 إلى 1994 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من إدارة سوريانو
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مرسيدس (أوروغواي)
رياضيون أوروغويانيون مغتربون في إسبانيا
لاعبو الدوري الأوروغواياني الممتاز
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو بينارول
لاعبو كأس العالم 1970
لاعبو كرة قدم أوروغوايانيون مغتربون
لاعبو كرة قدم أوروغويانيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو منتخب أوروغواي لكرة القدم
لاعبو ناسيونال مونتيفيديو
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مدربو بيلا فيستا
مدربو ريال سرقسطة
مدربو ريفر بلات
مدربو كرة قدم أوروغويانيون
مدربو كرة قدم أوروغويانيون مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
مدربو كرة قدم مغتربون في كوستاريكا
مدربو منتخب الأوروغواي لكرة القدم
مواليد 1947
رياضيون من إدارة سوريانو

إلدو مانيرو


වැලිගල් () යනු ප්‍රධාන වශයෙන් වැලි ප්‍රමාණයේ (sand-sized) (0.0625-2 mm) සිලිකේට් කණිකා (silicate grains) වලින් සමන්විත ක්ලැස්ටික් අවසාදිත පාෂාණයකි. අවසාදිත පාෂාණ වලින්  20%-25% අතර ප්‍රමාණයක් වැලිගල් වේ.

වැලිගල් ශක්තිමත් පාෂාණ වර්ගයකි. විවිධ වර්ණයෙන් යුතු වැලිගල් ඇති අතර දුඹුරු වර්ණයෙන් යුතු වැලිගල් සුලභ වේ. කහ, අළු, හා රතු පාට රැගත් වැලිගල් ද ඇත.

ආශ්‍රිත

සටහන්

භාහිර සබැඳි

Industrial minerals
Building stone

වැලිගල්


US Open-mesterskabet i herresingle 2016 var den 136. turnering om US Open-mesterskabet i herresingle. Turneringen var en del af US Open 2016 og blev spillet i USTA Billie Jean King National Tennis Center i New York City, USA. Hovedturneringen med deltagelse af 128 spillere blev spillet i perioden 29. august - 11. september 2016, mens kvalifikationen afvikledes den 23. - 26. august 2016.

Mesterskabet blev vundet af tredjeseedede Stan Wawrinka, som i finalen besejrede den forsvarende mester Novak Djokovic med 6-7(1-7), 6-4, 7-5, 6-3, og som dermed vandt den tredje grand slam-titel i sin karriere. Han havde tidligere vundet Australian Open 2014 og French Open 2015.

Roger Federer deltog ikke i mesterskabet på grund af en rygskade, og dermed blev turneringen det første US Open siden 1999 uden schweizerens deltagelse.

For første gang nogensinde var der ingen amerikanere blandt de 16 højst seedede spillere.

Pengepræmier og ranglistepoint

Den samlede præmiesum til spillerne i herresingle androg $ 19.131.232 (ekskl. per diem), hvilket var en stigning på 10 % i forhold til året før.

Ud over ovennævnte pengepræmier, var der bonuspræmier til de tre bedst placerede spillere i US Open Series 2016, afhængig af deres placering i US Open Series og hvor langt, der nåede i US Open. Der var en bonuspulje på maks. $ 1.312.500 til udbetaling.
 Vinderen af US Open Series 2016, Kei Nishikori, blev slået ud i semifinalen, og opnåede dermed en bonus på $ 250.000.
 Toeren i US Open Series 2016, Grigor Dimitrov, blev slået ud i fjerde runde, og opnåede dermed en bonus på $ 35.000.
 Treeren i US Open Series 2016, Milos Raonic, blev slået ud i anden runde, og opnåede dermed en bonus på $ 6.250.

Der blev altså i alt udbetalt $ 291.250 i bonuspræmier.

Hovedturnering

Deltagere

Hovedturneringen har deltagelse af 128 spillere, der er fordelt på:
 104 direkte kvalificerede spillere i form af deres ranglisteplacering pr. 18. juli 2016 (seks uger før turneringens start).
 8 spillere, der har modtaget et wildcard (markeret med WC).
 16 spillere, der er gået videre fra kvalifikationsturneringen (markeret med Q).
 Evt. lucky losere er market med LL.

De 32 højst placerede spillere på ATP's verdensrangliste i single pr. 22. august 2016 blev seedet.

Resultater

Ottendedelsfinaler, kvartfinaler, semifinaler og finale

Første, anden og tredje runde

Kvalifikation

I kvalifikationsturneringen spillede 128 spillere om 16 ledige pladser i hovedturneringen. Heraf havde ni spillere har modtaget et wildcard (WC).

Følgende 16 spillere kvalificerede sig til hovedturneringen:
  Alessandro Giannessi
  Christian Harrison
  Karen Khachanov
  Guido Andreozzi
  Jan Šátral
  Steve Darcis
  Márton Fucsovics
  Thomas Fabbiano
  Radek Štěpánek
  Guilherme Clezar
  Ryan Harrison
  Ilja Ivasjka
  Saketh Myneni
  Jared Donaldson
  Marco Chiudinelli
  Mischa Zverev

Derudover opnåede følgende spillere adgang til hovedturneringen som lucky losers:
  Jozef Kovalík
  Daniel Brands

Resultater

Se også
 US Open-mesterskabet i damesingle 2016
 US Open-mesterskabet i herredouble 2016
 US Open-mesterskabet i damedouble 2016
 US Open-mesterskabet i mixed double 2016

Eksterne henvisninger
 US Open

Noter

US Open 2016
2016
ATP World Tour 2016

US Open-mesterskabet i herresingle 2016


غوسيفسكيي  هي مدينة في مقاطعة فلاديمير أوبلاست في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 3186 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة فلاديمير

غوسيفسكيي


Praxx é uma série de televisão via streaming de origem portuguesa, dos géneros drama histórico e thriller criada por Ana Lúcia Carvalho e Patrícia Sequeira para a plataforma OPTO. A série é baseada na tragédia do Meco e passa-se em Lisboa, onde acompanha a velha tradição académica das praxes como um drama que carrega, também ele, várias tragédias que envolvem a morte, o bullying e a intimidação. A série apresenta Madalena Almeida, João Jesus, Catarina Rebelo, Alexandre Jorge, Vera Moura, Margarida Bakker, Diogo Mazur e Jason Fernández no elenco principal.

Praxx carrega o peso do "baseado em factos verídicos" com o selo de controverso pronto a ser colocado antes mesmo de vermos o seu primeiro episódio; porém, quando o assistimos percebemos que esse adjetivo está longe de descrever a nossa experiência sólida, pesada, dramática e realista da sua história que se começa a desenvolver, para além da sua visão fiel do bom e do mau sobre o que se passa nos anos chave da vida dos personagens jovens adultos que constroem a série. A primeira temporada é composta por 6 episódios e foi lançada a 9 de setembro de 2022.

A 4 de setembro de 2022, foi revelado que a série teria uma segunda temporada com 6 episódios, estando prevista ser lançada a 21 de outubro do mesmo ano, porém acabou adiada devido ao lançamento da série Santiago. Foi lançada a 6 de janeiro de 2023, sendo o último episódio da série exibido ainda no mesmo ano, a 10 de fevereiro.

Resumo

Primeira temporada (2022)
Quando sete jovens universitários, Gonçalo, Diana, Afonso, Xana, Mateo, Mafalda e Lucas, pretendem partir para São João da Cruz para celebrar a sua ascensão numa prestigiada associação académica, a diversão dá lugar ao terror com a morte de seis deles ao serem engolidos pelo mar, na Praia da Cruz, em circunstâncias suspeitas.

Inconformada com o sucedido, Marta, irmã de Diana, uma das vítimas mortais, está convencida de que o acidente fatal foi resultado de uma praxe levada a cabo pelo líder da associação e o único sobrevivente da tragédia, Gonçalo Vilar, o Dux. No entanto, a obsessão de Marta coloca-a no encalço dos responsáveis pela praxe, a Associação da Vida Académica (AVA), que quer a todo o custo impedi-la de chegar à verdade.

Segunda temporada (2023)
No ano anterior ao da tragédia na Praia da Cruz, Marta vai com a irmã a uma festa de Carnaval na universidade, onde conhece os amigos com quem Diana acabou por morrer.

Irá ela descobrir a última peça do puzzle para desvendar o mistério?

Elenco

Elenco principal

Elenco recorrente

Elenco secundário

Produção

Desenvolvimento
Num post da conta de Instagram das atrizes Madalena Almeida e Maria João Pinho, foi revelada a existência da série, tratando-se de uma série baseada na tragédia do Meco, onde seis jovens estudantes morreram na praia do Meco.

Escolha do elenco
Os primeiros nomes anunciados foram os das atrizes Madalena Almeida, Maria João Pinho e Catarina Rebelo, a partir de um post no Instagram das duas primeiras. A elas, juntaram-se João Jesus, Isabela Valadeiro, Vera Moura, Mariana Pacheco, Margarida Bakker, João Arrais, Alexandre Jorge, Diogo Mazur, Jason Fernández, Tiago Sarmento, Inês Sá Frias, Mário Coelho e Joana Picolo para constituir o restante elenco.

Gravações
As gravações decorreram em Lisboa entre 7 de janeiro e 28 de março de 2022.

Exibição

Exibição internacional
A primeira temporada da série foi lançada a 26 de janeiro de 2023 na plataforma de streaming Amazon Prime Video em Portugal. A segunda temporada foi lançada ainda no mesmo ano, a 17 de março.

Episódios

1.ª temporada (2022)

2.ª temporada (2023)

Ligações externas

Séries de televisão em exibição
Séries de televisão de Portugal
Séries de televisão de ficção histórica de Portugal
Programas de televisão em língua portuguesa
Séries da OPTO
Programas da OPTO

Praxx


Ebre (asteroide n.º 37391) es un asteroide del cinturón principal, a 1,8169128 UA; posee una excentricidad de 0,229932 y un período orbital de 1 323,71 días (3,62 años), una velocidad orbital media de 19,39055496 km/s y una inclinación orbital de 6,54833º.

Este asteroide fue descubierto el 1 de diciembre de 2001 por Jaime Nomen desde el Observatorio de La Ametlla de Mar en Tarragona, España.

Véase también
 Lista de asteroides
 Asteroide del cinturón principal

Referencias

Enlaces externos
 Jet Propulsion Laboratory. Datos orbitales (en inglés).

Asteroides del cinturón principal
Objetos astronómicos descubiertos por Jaime Nomen
Objetos astronómicos descubiertos desde el Observatorio de La Ametlla de Mar
Objetos astronómicos descubiertos en 2001
Wikiproyecto:Asteroides/Artículos de asteroides

(37391) Ebre


الباجو هو أحد أنواع التمور التونسية، وينتج في بلاد الجريد. وهو تمر ذو مذاق لذيذ جدا، وحجم صغير حيث لا يتعدى طول الثمرة 3 سم، كما أنه تمر جاف بحيث يمكن نقله ليروج في الأسواق التونسية خارج مناطق الواحات. ولا يتعدى ثمن تمر الباجو ربع ثمن الدقلة حيث بيع في السوق المركزية بالعاصمة التونسية في أواخر سبتمبر 2008 بدينار واحد للكلغ مقابل ما يقرب من أربعة دنانير للكلغ الواحد من الدقلة.

تمور تونسية
نخيل

الباجو


Un covor roșu este utilizat în mod tradițional pentru a marca traseul făcut de șefii de stat în ocazii ceremoniale și formale și a fost extins în ultimele decenii la utilizarea de către VIP și celebrități la evenimente formale. Cel mai lung covor roșu din lume măsoară 6.358,60 metri și a fost expus și utilizat pe străzile orașului Almería, Spania. Un astfel de eveniment a servit orașului din sudul Spaniei pentru a intra în Guinness World Records.

Istoric
Cea mai veche referire cunoscută la un covor roșu în literatură este în piesa Agamemnon de Aeschylus, scrisă în 458 î.H. Când personajul din titlu se întoarce din Troia, el este întâmpinat de soția sa răzvrătită Clitemnestra, care îi oferă un covor roșu pentru a merge pe el:

Acum, dragilor mei, coborâți din carul tău și nu lăsați piciorul tău, domnul meu, să atingă Pământul. Slujitorii, să se răspândească în fața casei pe care nu se aștepta niciodată să o vadă, unde îl conduce Justiția, o cale purpurie.

Agamemnon, știind că doar zeii merg pe un astfel de lux, răspunde cu frică:

Sunt un muritor, un om; Nu pot călca în picioare aceste splendoare colorate fără frică aruncată în calea mea.

Referințe

Covoare și carpete

Covor roșu


Tai Orathai (ต่าย อรทัย, )  o actriță și cântăreață thailandeză.

Discografie
ดอกหญ้าในป่าปูน (Duak Yah Nai Pah Poon)
ขอใจกันหนาว (Kho Jai Gun Now)
คนใกล้เมื่อไกลบ้าน (Kon Glai Mur Glai Bahn )
ส่งใจมาใกล้ชิด (Song Jai Mah Glai Chit )
มาจากดิน (Mah Jark Din )
คนในความคิดฮอด (Kon Nai Kwarm Kid Hot)
ฝันยังไกล ใจยังหนาว (Fun Young Glai Jai Young Now )
ไม่ร้องไห้ ไม่ใช่ไม่เจ็บ (Mai Raung Hai Mai Chai Mai Jeb)
ปลายก้อยของความฮัก (Plai Gauy Kaung Kwarm Hug)
เจ้าชายของชีวิต (Chaochai Khong Chiwit)

Note

Nașteri în 1980
Actori thailandezi
Cântărețe thailandeze

Tai Orathai


La Coupe du Portugal de football 1962-1963 est la  de la Coupe du Portugal de football, considéré comme le deuxième trophée national le plus important derrière le championnat.

La finale est jouée le 30 juin 1963, au stade national du Jamor, entre le Sporting Clube de Portugal et le Vitória Guimarães. Le Sporting CP remporte son sixième trophée en battant le Vitória Guimarães 4 à 0. Le Sporting CP se qualifie pour la Coupe d'Europe des vainqueurs de coupe de football 1963-1964.

Finale

Voir aussi
 Championnat du Portugal de football 1962-1963

1962-1963
Portugal
Sport au Portugal en 1962
Sport au Portugal en 1963

Coupe du Portugal de football 1962-1963


An Centropodia glauca in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Thomas Arthur Cope. An Centropodia glauca in nahilalakip ha genus nga Centropodia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Centropodia

Centropodia glauca


An Carex rara in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Francis M.B. Boott. An Carex rara in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 C. r. patanicola
 C. r. rara

Mga kasarigan

Carex

Carex rara


نابيه هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء المتن في محافظة جبل لبنان. وغالبية السكان هم من المسيحيين

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء المتن
أماكن مأهولة في لبنان
قرى لبنان
مدن لبنان

نابيه