Wilhelm (4 iulie 1535 – 20 august 1592), numit Wilhelm cel Tînăr (), a fost Duce de Brunswick-Lüneburg și Prinț de Lüneburg din 1559 până la moartea sa. Până în 1569 el a domnit împreună cu fratele său, Henric de Dannenberg.

El a fost fiul lui Ernest I, Duce de Brunswick-Lüneburg. La 12 octombrie 1561 el s-a căsătorit cu Dorothea a Danemarcei (1546-1617), fiica regelui Christian al III-lea al Danemarcei.

În anul 1582, Wilhelm a început să sufere de crize de nebunie. Aceste crize au provocat-o pe soția lui să fugă în 1584 pentru propria ei siguranță. După decesul lui, soția sa a devenit regentă pentru fiul lor, Georg.

Copii care au atins vârsta adultă
 Sophie de Brunswick-Lüneburg (30 octombrie 1563 – 1639); s-a căsătorit cu Georg Frederic, Margraf de Brandenburg-Ansbach.
 Ernest al II-lea, Duce de Brunswick-Lüneburg (31 decembrie 1564 – 2 martie 1611); Prinț de Lüneburg în perioada 1592–1611.
 Elisabeta de Brunswick-Lüneburg (19 octombrie 1565 – 17 iulie 1621); s-a căsătorit cu Frederic, Conte de Hohenlohe-Langenburg.
 Christian, Duce de Brunswick-Lüneburg (19 noiembrie 1566 – 8 noiembrie 1633); Prinț de Lüneburg în perioada 1611–1633.
 Augustus I, Duce de Brunswick-Lüneburg (18 noiembrie 1568 – 1 octombrie 1636); Prinț de Lüneburg în perioada 1633–1636.
 Dorothea de Brunswick-Lüneburg (1 ianuarie 1570 – 15 august 1649); s-a căsătorit cu Karl I, Conte Palatin de Zweibrücken-Birkenfeld.
 Clara de Brunswick-Lüneburg (16 ianuarie 1571 – 18 iulie 1658); s-a căsătorit cu Wilhelm, Conte de Schwarzburg-Blankenburg.
 Anne Ursula de Brunswick-Lüneburg (22 martie 1572 – 5 februarie 1601)
 Margareta de Brunswick-Lüneburg (6 aprilie 1573 – 7 august 1643); s-a căsătorit cu Johann Casimir, Duce de Saxa-Coburg.
 Frederic al IV-lea, Duce de Brunswick-Lüneburg (28 august 1574 – 10 decembrie 1648); Prinț de Lüneburg în perioada 1636–1648.
 Maria de Brunswick-Lüneburg (21 octombrie 1575 – 8 august 1610)
 Magnus de Brunswick-Lüneburg (30 august 1577 – 10 februarie 1632)
 Georg, Duce de Brunswick-Lüneburg (17 februarie 1582 – 12 aprilie 1641); Prinț de Calenberg în perioada 1635–1641
 Johann de Brunswick-Lüneburg (23 iunie 1583 – 27 noiembrie 1628)
 Sybille de Brunswick-Lüneburg (3 iunie 1584 – 5 august 1652); s-a căsătorit cu Julius Ernest, Duce de Brunswick-Lüneburg.

Nașteri în 1535
Decese în 1592
Duci de Brunswick-Lüneburg
Casa de Welf

Wilhelm, Duce de Brunswick-Lüneburg


سد جابر ، ثاني سد من السدود القديمة في البادية الجنوبية لضيعة كوخرد التابعة لناحية كوخرد ( بالفارسية: بخش كوخرد ) من توابع مدينة بستك في محافظة هرمزغان في جنوب إيران. أنشأ هذا السد في مجرى وادي جان الشهير، يقع هذا السد في الداخل، أسفل هضبة «دُوكَل كَلاغ» (1).

تاريخ بناء السد
لقد أنشأ هذا السد ما بين عامي (1212، 1215) للهجرة، وقبيلة «آل جابر» هم الذين شيدوا هذا السد، فلذلك نسبت اليهم.

حدود سد جابر
حدود سد جابر من الشمال: مزارع نخيل وادي جان، ثم نهر مهران، ومن ناحية الجنوب جبل « جبل بر رجرجو» و«لمبير ملكي» وهضبة «دُوكَل كَلاغ» ثم «سه چُكي» وجبال الجنوب المسمى بــ«كوه زير»، ومن الغرب وادي الملح، ومن الشرق تنتهي ب سد بز في أقصى الشرق.

 يصف الشاعر راستي «سد جابر» في هذه الأبيات الجميلة باللغة الفارسية قائلاً:

يغذي هذا السد مزارع النخيل في منطقة كلكادي وجابر وجابر الشرق، بالمياء أثناء هطول الأمطار، وقائم حتى الآن والمزارعون ينتفعون بمياهه، بعد تجديده من قبل الجابريون أنفسهم أيضاً.

چوریکو
«چوریکو» (باللهجة المحلية) وتعني (خريمة، أي الخرم أو الحفر في الصخر)، قناة مائي تم حفره في الصخور الصلبة لتمرير مياه سد جابر من خلاله إلى مزارع النخيل في مناطق: «كلكادي» و «جابر» و «جابر الشرق»، لقد تم حفر القنا بواسطة اليد والأدوات البدائية في تلك الحقبة من الزمن حيث استغرق حفر القنا ما يقارب سنة كاملة من العمل المضني. يبلغ اتساع القناة حوالى 50 إلى 60 سانطي، في بعض الأحيان، يستطيع انسان متوسط القامة المرو من خلال القنا بسهولة، القنا محفورة من جهة الشمال إلى الجنوب حيث مصب سد جابر، يبدأ القنا من ارتفاع منبسط ثم ترتفع تدريجياً إلى ان تصل إلى 3 و 4 امتار في نهاية القناة من جهة الجنوب حيث مصب مياه السد. وتجري المياه من خلاله القنا حوالى 3 إلى 4 كيلومترات في بعض الأماكن إلى ان تصل في احواض النخيل في المناطق التي ذكرناها سالفاً. وتروى مزارع النخيل والخضروات بـمياه عذبة نقية صافية.

المصادر

 *#  دُوكَـل: اسم لجبل، وكَـلاغ: لفظة فارسية معناها الغراب. وتعني (جبل الغراب).

المصادر والمراجع
 الكوخردى، محمد، بن يوسف، (كُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِيةَ عَلي ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبى: سنة 1997 للميلاد.
 محمدیان، کوخردی، محمد، " «به یاد کوخرد» "، ج1. چاپ أول، دبی: سال انتشار 2002 میلادی.(فارسي)
محمدیان، کوخردی، محمد. (کوخرد سرزمین شاعران)  ج1. چاپ أول، دبی: سال انتشار 2005 میلادی. (فارسي)

انظر أيضاً
  كوخرد حاضرة إسلامية على ضفاف نهر مهران

وصلات خارجية
  سدشمو
  سد بز
  سد جاويد
  سد بست كز
  جابر
 التقسيمات الادارية لمحافظة هرمزگان
 التقسيمات الادارية لمحافظة هرمزگان (بلده كوخرد)

إدارة الأراضي
بلدة كوخرد
خزانات مائية في إيران
سدود
جابر
سدود في محافظة هرمزغان
مواقع أثرية في مدينة كوخرد
هندسة الري
هندسة معمارية

سد جابر


A ringback number is a telephone number for a telephone line that automatically calls the line that the call was placed from, after the caller has hung up. The typical use of this facility is by telephone company technicians for testing a new installation or for trouble-shooting.

Operation
Ringback testing is an acceptance testing procedure conducted by telephone installers to verify the quality of customer premises wiring to prevent network damage from faulty equipment or installation. The test consists of calling a reverting calling telephone number (ringback number) or a vertical service code with a standard telephone. Upon answering the call, the exchange plays a unique signal tone as a signal for the installer to hangup the telephone. The exchange then places a reverting call to the originating line, causing the telephone to ring. When answered, the exchange plays a verification tone. The verification tone is issued so that telephone subscribers cannot easily use the ringback system as an intercom between multiple stations in a residence on the same line by taking the stations off-hook.

Ringback numbers are typically not listed or communicated to subscribers.

Coin telephones
Narcotics trafficking and other criminal activity can use payphones to conduct crimes anonymously, so many payphones are not equipped with a ringer at all, or a quiet "chirper" solid state speaker and designated "No Incoming Calls". All payphones in the United States must be assigned a telephone number in order to make calls, some can ring or chirp if that number is called. Many customer-owned coin-operated telephones (COCOT) answer the phone at first ring with a built in modem which can be accessed by technicians to report conditions and program function parameters, one programmable function is the number of rings until the modem answers, another is whether to impose an additional charge for incoming calls or even accept no incoming calls at all. Where a payphone does not have any number listed on the unit, the number can be discovered from that phone by calling an automatic number announcement circuit (ANAC) service or a telephone with caller ID. TelCo owned payphones are generally on dedicated payphone lines which respond to special tones and Custom Local Area Signaling Services codes such as *5055 for ringback.

Examples
Some ringback numbers are local or regional in scope, while others are larger in scope. Every telephone company determines its own ringback numbers for each individual central office. Under the North American Numbering Plan, most North American area codes reserve telephone numbers beginning with 958 and 959 for internal testing. Some companies also reserve 999 for test exchanges. Numbers within these test exchange block ranges are used for various types of local and long-distance testing; generally, this block includes a ringback number (to test the ringer when installing telephone sets) and a loop around (which connects a call to another inbound call to the same or another test number). Ringback numbers may appear in the 958 exchange, but there is no requirement that they reside there.

Some large telephone companies have toll-free numbers set up for ringback. In most cases, these numbers remain undisclosed to prevent abuse. Some companies change their ringback number every month to maintain secrecy. Some carriers (such as Bell Canada) have been known to disable all payphone calls to 958 or 959 test lines.

4101 was formerly valid on some mechanical switching systems to allow a call to the other party on a two-party line. Like 4104 (repair, long replaced by 611 in most cities), it was once a standard number in many areas but has disappeared as this equipment (and the party line service itself) has been decommissioned.

In the 1970s and early 1980s, 1199011 was a number that when called would result in another dial tone.  Afterwards, if the phone was hung up and then quickly picked up again in less than approximately 1/2 second (ie: a hook flash), a steady tone would then be heard (different then a regular dial tone).  Hanging up the phone after this would result in a ring back.  When the ring back was answered, the ring back process could be repeated by hanging up and lifting up the phone quickly again, and then hanging up.

Most other numbers listed for ringback are specific to one exchange or one telco; available lists tend to be outdated and unreliable. Many former test numbers (such as 320 and 999 in Bell Canada territory) have been reclaimed for use as standard landline or mobile exchange prefixes, with the test codes moved (usually) to the 958 exchange.

See also
Plant test number

References

Telephone numbers

Ringback number


A 4.ª etapa do Giro d'Italia de 2023 teve lugar a 9 de maio de 2023 com início na cidade de Venosa e final no município de Laceno sobre um percurso de . Esta foi vencida pelo francês Aurélien Paret-Peintre da equipa AG2R Citroën Team, quem se impôs ao sprint ao novo líder da prova, o norueguês Andreas Leknessund da equipa Team DSM.

Percurso
A quarta etapa disputada através do sul de Apeninos é a primeira etapa montanhosa do Giro 2023. É pontuada por três cumes de 2.ª categoria: o passo delle Crocelle superado após 64 km de corrida, o Valico di Monte Carruozzo após 110 km depois, em final de etapa, o Colle Molella , um cume de uma dezena de quilómetros que se caracteriza por uma secção final muito difícil de aproximadamente 3 km ao 10 % com troços em torno do 12 %. Este terceiro cume da jornada localiza-se a só três quilómetros da linha de chegada traçada num palco próximo do lago de Laceno.

Esta etapa de média montanha com uma chegada por assim dizer à cimeira poderia talvez já constituir um primeiro teste para aforar as forças dos diferentes pretendentes à vitória final.

Desenvolvimento da corrida
Faz falta esperar a metade da etapa disputada debaixo de chuva para que a escapada do dia se especifica. Está composto sete corredores: os franceses Warren Barguil (Arkéa-Samsic) e Aurélien Paret-Peintre (AG2R Citroën), os italianos Nicola Conci (Alpecin Deceuninck) e Vincenzo Albanese (Eolo Kometa), o Noruego Andreas Leknessund (DSM), o eritreio Amanuel Ghebreigzabhier e o letão Toms Skujiņš (Trek Segafredo). A escapada consegue rapidamente uma separação consequente com o pelotão que não reage num primeiro momento. À cimeira da segunda ascensão do dia, o Valico di Monte Carruozzo (65 km da chegada) onde Ghebreigzabhier passa em cabeça, o avanço dos sete fujidos do pelotão chega aos quatro minutos depois aumenta aos seis minutos a uma quarentena de quilómetros da chegada. No momento de abordar a última dificuldade da etapa, o cume Molella (pé a 13 km da chegada), os sete homens de cabeça têm ainda um avanço de 4 min. 40 seg. ao pelotão. Ao superar este último cume (3 km da chegada), Leknessund e Paret-Peintre têm avançado aos seus colegas e passam em cabeça. Aurélien Paret-Peintre impõe-se enquanto Andreas Leknessund apodera-se da camisola rosa. O pelotão dos favoritos à classificação geral ainda composto de 25 homens chega a um pouco mais de dois minutos do vencedor.

Classificação da etapa

Classificações ao final da etapa

Classificação geral (Maglia Rosa)

Classificação por pontos (Maglia Ciclamino)

Classificação da montanha (Maglia Azzurra)

Classificação dos jovens (Maglia Bianca)

Classificação por equipas "Super team"

Abandonos

  Paul Lapeira (AG2R Citroën Team) não pôde seguir por causa de uma doença.

Referências

Ligações externas

 Página oficial

Giro d'Italia de 2023

4.ª etapa do Giro d'Italia de 2023


The Republican Liberty Caucus (RLC) is a political action organization dedicated to promoting the ideals of individual liberty, limited government and free market economics within the Republican Party in the United States. It is part of the libertarian wing of the Republican Party. It also operates a political action committee, the RLC-USA PAC.

The organization was founded in 1991 and has chapters in many states. In 2011, the organization hosted its National Convention in Arlington, Virginia. The 2013 convention was held in Austin, Texas and the 2015 National Convention was hosted in Nashua, New Hampshire.

Issues
The RLC works within the Republican Party to influence the party to adopt the RLC's agenda. As activist Tom Heitman put it, "We're trying to reintroduce the Republican platform to the Republican Party."

The RLC favors individual freedom and limited government. Specifically, the RLC favors reduced government intrusion, lower taxes, elimination of federal agencies, less regulation, a strong national defense with fewer military bases abroad, and no foreign aid.

In 2010, the Republican Liberty Caucus of Texas denounced the new state Republican Party platform that supported criminalization of sodomy and making same-sex marriage a felony.

Leadership

Endorsements

Presidential endorsements
The Republican Liberty Caucus' process for endorsing presidential candidates is described in the organization's Bylaws and Rules:
A candidate for President of the United States may be endorsed by the Caucus by a 2/3 vote of the active and voting Chartered state's executive committees. The national Secretary shall notify all Chartered states of a favorable national board proposal for endorsement and state executive officers shall inform the Secretary of the approval or denial by their executive committee within 60 days.

Since the Caucus' founding in 1991, only three candidates have reached this level of support: Steve Forbes 1996, Ron Paul in 2012 and Rand Paul in 2016. When Forbes ran again in 2000, the organization remained neutral in that primary and did not endorse another specific Republican candidate in any presidential primary until December 30, 2011, when the RLC endorsed Ron Paul for President. In 2016, his son Rand Paul was also endorsed by the RLC.

Notable 2012 endorsements

On November 2, 2011, the Republican Liberty Caucus announced its first two endorsements in the 2012 election: Barry Hinckley, ran in the Republican primary in Rhode Island, and Brian K. Hill, ran in the Republican primary in Connecticut. The Republican nominee in Rhode Island challenged Democratic United States Senator Sheldon Whitehouse while the Republican nominee in Connecticut ran for an open seat being vacated by independent United States Senator Joseph Lieberman.

Republican Presidential Candidate Ron Paul from Texas
Ted Cruz of Texas for U.S. Senate
Barry Hinckley of Rhode Island for U.S. Senate
U.S. Representative Tom McClintock for California's Congressional District 4
Judge Executive Thomas Massie for Kentucky's Congressional District 4
U.S. Representative Justin Amash for Michigan's Congressional District 3
Kerry Bentivolio for Michigan's Congressional District 11
Sheriff Richard Mack for Texas' Congressional District 21
Steve Stockman for Texas' Congressional District 36
Karen Kwiatkowski for Virginia's Congressional District 6
Floyd Bayne for Virginia's Congressional District 7
Dan Halloran for New York's Congressional District 6

Notable 2014 endorsements
Matt Bevin of Kentucky for U.S. Senate
Milton R. Wolf of Kansas for U.S. Senate
Owen Hill of Colorado for U.S. Senate
Lee Bright of South Carolina for U.S. Senate
Pat McGeehan of West Virginia for U.S. Senate
Bruce Poliquin for Maine's 2nd congressional district

Notable 2016 endorsements
Republican Presidential Candidate Rand Paul from Kentucky

Notable 2018 endorsements
Eric Brakey of Maine for U.S. Senate
Austin Petersen of Missouri for U.S. Senate
Nick Freitas of Virginia for U.S. Senate

See also

References

External links
Republican Liberty Caucus official site

Classical liberalism
Republican Party (United States) organizations
Libertarian organizations based in the United States
Tea Party movement

Republican Liberty Caucus


Traubia, monotipski rod lukovičastih geofita iz porodice zvanikovki. Jedina je vrsta T. modesta, do 15 cm visoka trajnica iz obalnog područja sjevernog i srednjeg Čilea, danas u ozbiljnoj opasnosti od izumiranja.

Rod je nekada uključivan u podtribus Hippeastrinae, danas u Traubiinae

Izvori

Zvanikovke

Traubia (Plantae)


بلدية فيافرانكا دي لا سييرا (بالإسبانية: Villafranca de la Sierra) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية فيافرانكا دي لا سييرا 158 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية فيافرانكا دي لا سييرا

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

فيافرانكا دي لا سييرا


Alfa Centauri (α Centauri, Alpha Cen, veya α Cen), Erboğa takımyıldızının güneyinde bulunan bir yıldız sistemidir. Sistem üç yıldızdan oluşur: Rigil Kentaurus (Alfa Centauri A), Toliman (B) ve Proxima Centauri (C). Proxima Centauri, 4,2465 ışık yılı (1,3020 pc) uzaklığıyla aynı zamanda Güneş'e en yakın yıldızdır.

Alfa Centauri A ve B, sırasıyla G sınıfı ve K sınıfı olan Güneş benzeri yıldızlardır ve birlikte Alfa Centauri AB ikili yıldız sistemini oluştururlar. Çıplak gözle bakıldığında bu iki ana bileşen, -0,27 görünür büyüklük ile tek bir yıldız gibi görünür. Takımyıldızının en parlak yıldızı olan Alfa Centauri, Sirius ve Canopus'dan sonra gece gökyüzündeki en parlak üçüncü yıldızdır.

Aralarındaki uzaklık yaklaşık 40 astronomik birim (Plüton-Güneş arası uzaklık) ve 9 astronomik birim (Satürn-Güneş arası uzaklık) olarak değişme gösteren Alfa Centauri A ve Alfa Centauri B adındaki iki parlak yıldız birbirinin çevresindeki dolanımı 80 yılda tamamlar. (Bir astronomik birim Güneş'in merkeziyle Dünya'nın merkezi arasındaki uzaklık olan 149,6 milyon km.'dir.) Alfa Centauri A, spektrum türü G olan, Güneş benzeri sarı renkte bir yıldızdır; ancak, Güneş'ten biraz daha büyük ve 1,5 kat daha parlaktır. Alfa Centauri B ise, Güneş'ten biraz daha küçük, spektrum türü K olan, turuncu renkte bir yıldızdır ve Güneş'in yaklaşık yarısı parlaklıktadır. Sistemin olası üçüncü yıldızı olan Alfa Centauri C 'ye Proxima Centauri de denir, çünkü 4,22 ışık yılı uzaklığıyla Güneş Sistemi'ne en yakın yıldızdır. Proxima Centauri bir kırmızı cücedir ve Güneş'ten 7.000 kat daha sönük bir yıldızdır. Ana sistemin çevresinde, tamamlanması yaklaşık 1 milyon yıl süren geniş bir yörünge çizerek döner.

Alfa Centauri yıldız sisteminde 2012 Kasım ayına kadar bir gezegen saptanamamış ise de, aynı ay içinde Alpha Centauri B yörüngesinde dönen Alpha Centauri Bb adında bir gezegen keşfedilmiştir. Şimdiye kadar keşfedilen Dünya'ya en yakın ve Güneş'e benzer bir yıldızın yörüngesinde dolanan en küçük güneş dışı gezegendi. Ancak ağustos 2016'da  Güneş Sistemi'ne en yakın yıldız olan Proxima Centauri yörüngesinde bir gezegen olduğu Avrupa Güney Rasathanesi tarafından açıklandı. Proxima centuari b'nin keşfinden kısa bir süre sonra araştırmacılar, Proxima b'nin yaşanabilirlik potansiyelini inceleyince Güneş dışı gezegenin muhtemelen Güneş Sistemi'ne en yakın hayat barındıran yer olabileceğini ileri sürdüler.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 SIMBAD observational data
 Sixth Catalogue of Orbits of Visual Binary Stars U.S.N.O.
 Sixth Catalogue of Orbits of Visual Binary Stars : Orbital Elements U.S.N.O.
 Sixth Catalogue of Orbits of Visual Binary Stars : Orbit Notes U.S.N.O.
 Sixth Catalogue of Orbits of Visual Binary Stars : Orbit Ephemeris U.S.N.O.
 The Imperial Star - Alpha Centauri
 Alpha Centauri - A Voyage to Alpha Centauri
 Immediate History of Alpha Centauri
 eSky : Alpha Centauri
   (Video: A journey to Alpha Centauri)

Centauri, Alpha
Erboğa takımyıldızı
Alpha Centauri
Alpha Centauri
Alpha Centauri
128621
71681
Üçlü yıldız sistemleri
Yıldız sistemleri
Navigasyon yıldızı

Alfa Centauri


The Balonne River, part of the Murray-Darling Basin system, is a short yet significant part of the inland river group of South West Queensland, Australia.

Course and features
The river is a continuation of the Condamine River. After flowing through Surat the river flows south south-westerly down through the E.J. Beardmore Dam (Lake Kajarabie). Passing through St George it continues in the same south-west direction, until about  north of Dirranbandi, where it branches, with the western branch then being called the Culgoa River. The eastern branch continues on as the Balonne River through Dirranbandi. Shortly after flowing through Dirranbandi, the Balonne River again branches into the Bokhara River on the west side (the right side when going down stream) and the Narran River on the eastern (left) side. The Narran River flows into Narran Wetlands. The Bokhara River joins with the Barwon River west of Brewarrina. The confluence of the Culgoa River (a western branch of the Balonne River) and the Barwon River (which includes a former central branch of the Balonne) forms the start of the Darling River.

The Balonne-Condamine catchment area is , of which an area of  is composed of riverine wetlands and  is estuarine wetlands.

The five longest tributaries of the Balonne River are the Condamine River, the Maranoa River, Dogwood Creek, Yuleba Creek and Tartulla Creek. At St George, the river is crossed by the Andrew Nixon Bridge which carries the Balonne Highway.

Water storage

E.J. Beardmore Dam was formed by the construction of a weir in 1972 at the junction of the Maranoa and Balonne Rivers. When the dam is full the water backs up for  along the Balonne. Downstream from Beardmore Dam is the Jack Taylor Weir, which was built in 1953. On the Balonne tributary, Dogwood Creek there is another weir, the Gill Weir, which can hold .

History
Major Thomas Mitchell crossed the Balonne River on St George's Day, 23 April 1846. Mitchell named the river after the Mandandanji word for water or running stream, balun or balonn or balonne.

Gallery

See also

 Andrew Nixon Bridge

References

Rivers of Queensland
Tributaries of the Darling River
South West Queensland

Balonne River


La société des films sonores Tobis, (en allemand Tobis-Tonbild-Syndikat) est une entreprise cinématographique allemande créée en 1927 à Berlin avec l'arrivée du cinéma parlant. Elle eut une filiale française établie à Paris sur l'Avenue des Champs-Élysées avec des studios installés à Épinay-sur-Seine. La société de production cinématographique allemande Tobis Tonbild-Syndikat AG fut absorbée en 1942 par la société de production et de distribution allemande Universum Film AG.

Histoire de la société
L'entreprise Tobis Tonbild Syndikat AG, était une grande société de production cinématographique allemande qui a existé en tant que société indépendante de 1927 à 1942 et a joué un rôle majeur dans la production cinématographique à l'époque nationale-socialiste. Il ne faut pas le confondre avec la société Tobis Film, fondée dans les années 1970, ainsi nommé parce que la carrière de son fondateur avait commencé chez Tobis Tonbild Syndikat.

La société a été fondée le 12 mai 1927 en tant que filiale de la société de disques et de brevets Tri-Ergon-Musik-AG. Elle n'est devenue une société de cinéma sonore que le 30 août 1928, lorsque la Tri-Ergon-Musik-AG (Saint-Gall) a fusionné avec la HJ Küchenmeister-Kommanditgesellschaft (Berlin), la Deutsche Tonfilm AG (Hanovre) et la Messterton AG (Berlin) pour former la société des films sonores Tobis. Les studios de cinéma étaient installés dans la banlieue berlinoise à Berlin-Johannisthal. Le but de la fusion, comme indiqué dans le rapport du comité de travail, était de regrouper les différents brevets de sonorisation sous un même toit avec la fin du cinéma muet. L'intention derrière la lutte pour son propre brevet était de se débarrasser de la concurrence de la société américaine Warner Bros., qui utilisait un brevet de la Western Electric.

Le 13 février 1929, à la suite d'un accord avec Klangfilm GmbH, la nouvelle société, qui s'appelait initialement "Tonbild-Syndikat AG ", a été renommé Tobis-Klangfilm.

La société Tobis ouvre une filiale en France à Paris au 44 avenue des Champs-Elysées sous l'appellation "Films sonores Tobis". Elle installe ses studios à Épinay-sur-Seine. Elle produira notamment en 1935 le film La Kermesse héroïque de Jacques Feyder avec l'actrice Françoise Rosay.

En 1933 Tobis était la seconde plus grande société de production cinématographique allemande après la Universum Film AG. Elle absorba cette année là la société autrichienne Sascha-Film qui fut renommée Tobis-Sascha-Film AG.  Avec la prise du pouvoir par le régime nazi, les sociétés de productions allemandes furent mise à contribution dans la propagande du IIIe Reich. Le favori de Goebbels, Helmut Schreiber, devint le réalisateur. Les brevets de films sonores détenus par la société mère Intertobis ont joué un rôle. La transformation de Tobis en une société sous directive du Reich, qui avait commencé en 1934 et s'est achevée en 1939, a représenté la première tentative - réussie - de Goebbels d'une prise de contrôle hostile d'une société cinématographique. La société Tobis de Berlin, qui, comme presque toutes les sociétés de production cinématographique allemandes, s'est retrouvée au fond d'une crise de rentabilité en 1936/1937, a été réorganisée. Après l'achat de la majorité des actions d'Intertobis par Cautio Treuhand GmbH, la production cinématographique a été transférée à Tobis Industrie GmbH (Tiges), qui a été rebaptisée « Tobis Filmkunst GmbH » le 27 novembre 1937. L'acteur Emil Jannings a été nommé président du conseil d'administration. Le responsable de la production à partir de 1939 fut le dramaturge Ewald von Demandowsky.

En 1942, Tobis a été incorporé au groupe UFA et n'a conservé qu'une indépendance formelle. Selon l'American Jewish Committee, l'entreprise employait des travailleurs forcés sous le national-socialisme.

Après la fin de la Seconde Guerre mondiale, les installations de production de Tobis ont été intégrées au nouveau groupe UFA. Avec la disparition de ce groupe en 1962, l'histoire de Tobis a pris fin avec ses nombreuses filiales, notamment la Tobis-Cinéma-Film AG, fondée à Berlin le 6 avril 1933, qui louait et vendait des films Tobis à l'étranger.

Liens externes
 Société Tobis sources UniFrance
 Société Tobis sources AlloCiné
 Production cinématographiques de Tobis
 Production cinématographiques de Tobis

Sources

Société de production de cinéma ayant son siège en Allemagne
Entreprise fondée en 1927
Studio de cinéma en Allemagne

Société des films sonores Tobis


Doc.dr.sc. Albino Jović – liječnik, internist i kardiolog, primarijus, dugogodišnji šef Internog Odjela OB Zadar, voditelj Kardiološkog odjela i utemeljitelj invazivne kardiološke dijagnostike u Zadru.

Životopis

Rođen je u Zadru 22.veljače 1950. kao četvrto, posljednje dijete Marije rođ. Petani i Nikole Božidara Jovića. Osnovnu školu pohađao je u Arbanasima, a gimnaziju prirodnog smjera u Zadru završio je 1968. godine. Medicinski fakultet Sveučilišta u Zagrebu diplomirao je 1973. Iste godine započeo je obavezni pripravnički staž u Općoj Bolnici Zadar. Specijalizaciju iz interne medicine započeo je 1977. godine i završio 1981. u Zagrebu. Subspecijalizaciju iz kardiologije završio je 1984. godine također u Zagrebu. Magistrirao je 1985., a doktorsku disertaciju obranio1989. godine na Medicinskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu. Naslov Primarius priznat mu je odlukom Ministarstva zdravstva 1995. godine. Sudjelovao je na brojnim edukacijskim programima, te na domaćim i međunarodnim simpozijima i kongresima iznosio rezultate vlastitih zapažanja i ispitivanja prvenstveno iz područja kardiologije. Bio je voditelj znanstveno-istraživačkog projekta Ministarstva za znanost RH, te odgovorni voditelj nekoliko međunarodnih kliničkih studija iz područja kliničke kardiologije. Mentor je jedne doktorske disertacije i dugogodišnji član Povjerenstva za lijekove u Općoj bolnici Zadar. Za svoj dugogodišnji rad u području kardiologije i kardiovaskularnih bolesti dodijeljena su mu brojna priznanja, od kojih ističe Nagradu grada Zadra za 2003. godinu.

Član je Hrvatskoga Kardiološkog Društva i aktivan u upravnim tijelima HKD, radne skupine za aritmije i radne skupine za elektrostimulaciju srca HKD-a, Associazione Italiana di Aritmologia e Cardiostimulazione (AIAC), Mediteranian Society for Pacing and Electrophysiology (MESPE) i radne skupine za elektrostimulaciju Europskog Kardiološkog Društva (ESC), te Njujorške akademije znanosti. Od 1999. god. jedan je od osnivača, te vrlo aktivan član Rotary Cluba Zadar.

Kardiološki rad i karijera

Godine 1986. svoje je opredjeljenje za modernu i invazivnu kardiologiju dodatno potvrdio i usmjerio boravkom na Karolinska Institutu u Stockholmu, gdje je boravio šest mjeseci na temelju   znanstvenog programa edukacije iz područja kardiologije, osobito aritmologije. Godine 1987. izabran je za rukovoditelja Odjela za Internu medicinu, kao najmlađi voditelj jednog od kliničkih Odjela u povijesti OB Zadar.
Sa svojim je suradnicima modernizirao dijagnostiku u kardiološkom laboratoriju i intenzivni rad u Koronarnoj Jedinici, te uz modernu opremu postavio uvjete za daljni razvoj kardiologije u smjeru invazivne dijagnostike i terapije.
Godine 1987. implantirao je prvi elektrostimulator srca. Utemeljio je invazivnu kardiologiju i napravio još 1994 god. prvu kateterizaciju srca i koronarografiju,a nakon nekoliko godina usavršavanja koronarografske dijagnostike, sa svojim   suradnicima svakodnevno radi elektivne koronarografije i koronarografske intrevencije kao i primarnu angioplastiku u akutnom infarktu srca. Tih je godina zaslužan za uvođenje u svakodnevnu kliničku praksu tzv.  primarne perkutane angioplastike (PCI ) u bolesnika s akutnim infarktom srca, pa je OB Zadar njegovom zaslugom uključena u tzv. Hrvatsku mrežu za PCI u akutnom infarktu srca, što je značajno unaprijedilo liječenje i skrb za bolesnike s infarktom srca.
Od 1995. do 1998. godine u okviru suradnje između Opće Bolnice Zadar i Franciscan Health System -Hospitals u USA intenzivno se dalje educira i zajedno s članovima svoga tima iz kardiološkog laboratorija u više navrata boravi u USA i ugošćuje kolege suradnike na zajedničkom projektu unapređenja invazivne kardiološke struke u Općoj bolnici Zadar. Donacijama vrlo moderno oprema neinvazivni i invazivni dio kardiološkog kaboratorija,pa je u razdoblju od 2000. – 2002.god. stvorio odlične uvjete za invazivnu-interventnu elektrofiziologiju i izveo prve zahvate (RF ablacije) u bolesnika s tahikardnim poremećajima ritma, te prve implantacije kardioverter-defibrilatora (ICD) ).Zbog visokog stručnog interesa i osobite sklonosti za   elektrofiziologiju, dijagnostiku i liječenje   srčanih aritmija (inicirano daleke 1986. god. specijalizacijom na Karolinska Institutu u Stockholmu, formirao je solidan tim mladih liječnika s usmjerenjem za ovaj dio kadiologije. Aktiviranjem donacija zadarskih gospodarstvenika, obogatio je vrlo skupom opremom kateterizacijski laboratorij za dijagnostiku i za   tzv. radiofrekventnu  (RF) ablacijom,  liječenje najsloženijih srčanih aritmija.
Godine 2009. uz suradnju kolega kardiologa iz inozemstva,  te potporu mladih kardiologa iz vlastitog tima učinjeni su prvi zahvati RF ablacije za   fibrilaciju atrija u našoj zemlji. Mnogobrojni   bolesnici iz čitave Hrvatskeaše počeli su dolaziti radi takvih zahvata na liječenje u OB Zadar. Posljednjih godina je vrlo aktivan u organiziranju edukacijskih stručnih,simpozija u Zadru i Bolnici, pa je u 8. mj 2003, 11.mj. 2009., te u 9. i 11. mj. 2010.god. sa svojim suradnicima organizirao vrlo prestižne kardiološke Simpozije s međunarodnim sudjelovanjem uz impresivne videoprijenose zahvata iz Kateterizacijskog laboratorija iz Bolnice u udaljene dvorane.

Radovi
Objavio je preko 110 stručnih i znanstvenih radova, te nekoliko poglavlja u knjigama, a sudjelovao je na brojnim edukacijskim programima, te na domaćim i međunarodnim simpozijima i kongresima iznosio rezultate vlastitih zapažanja i ispitivanja prvenstveno iz područja kardiologije.

 Magistarski rad pod naslovom: "Faktori koji doprinose nastanku rupture srca u akutnom infarktu", obranio je na Sveučilištu u Zagrebu 4. studenoga 1985. godine.
 Doktorsku disertaciju pod naslovom: "Prevencija muralnih tromba u akutnom infarktu miokarda" obranio je na Sveučilištu u Zagrebu 10. svibnja 1989. godine.
 Glavni istraživač u znanstvenom projektu: Mogućnosti transezofagealne kardiološke dijagnostike i terapije.
 Znanstvenoistraživačko zvanje- znanstveni asistent,  kao znanstveni asistent u znanstvenom području "Medicina" registriranje pod M/br. 126522 od 11.travnja 1990.godine.

Stručna usavršavanja iz područja kardiologije
 Edukacija iz kardiologije osobito elektrofiziologije i srčanih aritmija u Huddinge bolnici i Karolinska bolnici, Karolinska Instituta u Stockholmu od 1.1. 1986 do 30.06.1986.god. na temelju natječaja Ministarstva za znanost RH, uz izbor organizacijsku i materijalnu potporu Švedskog Instituta za znanost i međunarodnu znanstvenu suradnju.
 1997., 1998., 2001. i 2002. po 2 tjedna edukacija iz elektrofiziologije srca i invazivne kardiologije, u bolnicama Mt Aray i Good Samaritan u Cincinnati,Ohio, USA. IKEM, Prag 2003, 2 tj edukacije iz invazivne i interventne kardiologije.
 Naslov Primarijus priznat mu je odlukom Ministarstva Zdravstva 15. ožujka 1995.godine.

Popis objavljenih radova
	1.		Jović A, Dujella J. Masivni infarkt desne klijetke srca. Liječ Vjesn 1979; 100:489-90.
	2.		Jović A, Štetić V, Dujella J. Disekantna aneurizma aorte. Med Jad 1978; 10:175-82.
	3.		Jović A.Prikaz bolesnika s uznapredovalim komplikacijama uričke dijateze. Med Jad 1979;ll:90-2.
	4.		Dujella J, Jović A, Štetić V. Nebkaterijski trombotički endokarditis. Liječ Vjesn 1979;101:33-6
	5.		Jović A, Dujella J. Kongestivna kardiomiopatija. Medicina 1979;16:ll-3.
	6.		Jović A, Nekić D, Dujella J. Serumske vrijednosti alkalne fosfataze u bolesnika s primarnim i metastatskim karcinomom,te cirozom jetre. U: Zbornik radova simpozija o laboratorijskoj dijagnostici bubrežnih i jetrenih bolesti i simpozija o zaštiti čovjekove sredine,Portorož 18-21 travnjal979;151-3.
	7.		Jović A, Dujella J. Ruptura srca u toku akutnog infarkta. Med Jad 1980; 12:47-52.
	8.		Jović A, Dujella J. Ruptura interventrikularnog septuma u toku akutnog infarkta srca. Med Pregl 1981;34:159-62.
	9.		Misjak M, Jović A, Sekso M. Primarni aldosteronizam-suvremene dijagnostičke mogućnosti. Anali Klin Bol Dr M.Stojanović 1981;20:36-42.
	10.		Dujella J, Štetić V, Jović A. Mvocarditis tuberculosa. Med Jad 1982; 14:25-30.
	11.		Jović A, Dujella J, Matas Ž. Ruptura papilarnog mišića u toku akutnog infarkta srca. Med Pregl 1982;35:127-30.
	12.		Jović A. Tamponada srca. Med Jad 1983;15:77-88.
	13.		Jović A. Sinkopa karotidnog sinusa. Liječ Vjesn 1983;105:19-21.
	14.		Jović A, Mazzi A. Amiodarone i opstruktivna bolest pluća. Med Jad 1983;15:93-6.
	15.		Jović A, Dujella J. Tamponada srca kao uzrok smrti naših bolesnika s akutnim infarktom.U : Zbornik radova 9.zajedničkog sastanka kardioloških sekcija ZLH i SLD, Split 6-8.1istopada 1983;121.
	16.		Jović A, Dujella J, Matas Ž, Nekić D. Disekantna aneurizma uzlazne aorte kao uzrok smrti naših bolesnika. U: Zbornik radova simpozija Novine u kardiologiji Ohrid 29-30. svibnja 1984;359.
	17.		Jović A, Radoš G, Nekić D. Aneurizma i fistula sinusa Valsalve. Medicina 1985;21:101-4.
	18.		Jović A, Nekić D, Radoš G, Bilić M, Vabušek M. Bolest sisnusnog čvora-naše dijagnostičke mogućnosti. Med Jad 1986;16:55-61.
	19.		Jović A, Nekić D, Radoš G. Bilić M,Matas Ž. Mjerenje minutnog volumena srca bioimpedantnom metodom. U: Zbornik radova X sastanka SLD i ZLH, Beograd 21-24.1istopada 1987;219.
	20.		Jović A, Gnjatović D, Miljak I. Rizik nekardijalnih operacija i anestezije u srčanih bolesnika. Med Jad 1987; 12:45-50.
	21.		Matas Ž, Jović A, Nekić D, Bilić M, Radoš G. Klinički značaj ST depresije u prekordijalnim odvodima kod dijafragmalnog infarkta. U : Zbornik radova X sastanka SLD i ZLH, Beograd 2l-24.1istopada 1987;84.
	22.		Jović A. Ezofagealni elektrokardiogram. Med Jad 1988;18:29-33.
	23.		Matas Ž, Knežević A, Jović A,Bilić M,Radoš G, Nekić D. Komplikacije liječenja intravenoznom streptokinazom kod bolesnika s akutnim infarktom miokarda.Kardiologija 1989 Supl. 1:641.
	24.		Jović A, Dujella J.Aortalna valvularna mana u progresivnoj sistemskoj sklerozi. Med Jad 1989; 19:145-51
	25.		Nekić D, Jović A, Bilić M, Radoš G, Matas Ž. Srčane aritmije kod bolesnika na kroničnoj hemodijalizi. Kardiologija
1989 Supl. 1:143.
	26.		Jović A, Nekić D, Matas Ž, Radoš G, Bilić M, Cvijetković M. Muralni trombi u akutnom infarktu miokarda. Kardiologija 1989 Supl. 1:653.
	27.		Jović A, Baturić P, Bubičić J, Savić Z. Mjerenje cerebralne cirkulacije transkranijalnim Dopplerom u bolesnika s ventrikularnom elektrostimulacijom srca. U :Zbornik radova 3. Jugoslavenskog simpozija o elektrostimulaciji srca, Bled 10-12.svibnja 1990.
	28.		Jović A, Dujella J, Rudar M, Savić Z. Faktori koji pridonose nastanku rupture srca u akutnom infarktu. Liječ Vjesn 1991;113:66-70.
	29.		Jović A, Nekić D, Radoš G, Knežević A Vrijednost bipolarnog modificiranog inferiornog odvoda u otkrivanju dijafragmalne ishemije miokarda Holterom. Liječ Vjesn 1991 Supl. 1:24.
	30.		Nekić D, Jović A, Radoš G, Knežević A Transezofagusna atrijska stimulacija-dijagnostičke i terapijske mogućnosti. Liječn Vjesn 1991 Supl. 1:24.
	31.		Jović A, Radoš G, Nekić D, Knežević A. Naša iskustva s transtelefonskim EKG aritmija monitorom Medtronic 4240. Liječ Vjesn 1991 Supl. 1:23.
	32.		Jović A, Bubičić J, Nekić D, Sokolić J. Migracija stranog tijela-krhotine granate iz donje šuplje vene u desnu srčanu klijetku.Prikaz bolesnika. U : Zbornik radova 1.kongresa HKD Opatija 22-24. travnja 1993;5.
	33.		Knežević A, Jović A, Nekić D, Radoš G, Nekić-Borčilo M. Tilt-table test u dijagnostici vazovagalne sinkope. U: Zbornik radova 1. kongresa HKD, Opatija 22-24. travnja 1993;45.
	34.		Nekić D, Jović A, Radoš G, Knežević A, Nekić-Borčilo M. Transezofagusna brza atrijska stimulacija za prekidanje undulacije atrija. U : Zbornik radova 1. kongresa HKD, Opatija 22-24. travnja 1993;124.
	35.		Jović A,Vallin H, Nekić D. Prevention of left ventricular thrombi in acute myocardial infarction with low-dose Heparin and Aspirin: Prospective randomised trial. Med Jad 1993;23:21-8.
	36.		Jović A,Nekić-Borčilo M,Troskot R, Nekić D. Doppler ehokardiografska analiza učinka miokardijalne ishemije izazvane transezofagusnom atrijskom stimulacijom na dijastoličku funkciju lijeve klijetke. Med Jad 1993;3-4:269-80.
	37.		Jović A,Nekić-Borčilo M,Troskot R, Nekić D, Knežević A, Radoš G. Transezofagusna atrijska stimulacija test za ishemiju miokarda. Liječ Vjesn 1994; 1-2:35-40.
	38.		Jović A, Dujella J, Troskot R, Nekić-Borčilo M. Smrtonosna ruptura ciste u bolesnika s ehinokokozom srca. Liječ Vjesn 1994; 11-12:295-8.
	39.		Antiplatelet Trialists' Collaboration *. Prevention of death,myocardial infarction and strokebv antiplatelet therapy : Collaborative meta-analysis of 266 trials involving 200.000 patients at high risk of occlusive vascular events. British Medical Journal 1994; 308 : 81-106.
	40.		Jović A. Prosudba rizika za trombembolije u bolesnika s kroničnom nereumatskom fibrilacijom atrija. Med Jad 1995;1- 2:41-9.
	41.		Jović A,Knežević A. The role of cardiac mechanoreceptors in the patophysiologic mecahanism of neurally mediated syncope.In: Cardiologia Hungarica 1995; Suppl. 3:16.
	42.		Troskot R, Jović A. Učinak srčane frekvencije na izgled Doppler-ehokardiografske krivulje dijastoličkoga transmitralnog protoka u zdravih osoba. 1995-96;31-32:11-17. Medicina.
	43.		Jović A, Troskot R, Nekić-Borčilo M. Pulsed Doppler evaluation of atrial mechanical function after pharmacological cardioersion of atrial fibrillation. U: European Heart Journal Abstract Supplement XVfflth Congress of the European Society of Cardiology,1996 ; 17:202.
	44.		Jović A. Uloga tilt-table testa u dijagnozi vazovagalne ili neurokardiogene sinkope. Liječ Vjesn 1996;3-4:72-9.
	45.		Knežević A, Jović A. Sublingvalni nitroglicerin za provokaciju vazovagalne sinkope. U :Zbornik radova 2.kongresa HKD, Zagreb 17-19.1istopada 1996;33.
	46.		Jović A, Savić Z. Uloga "Loop ECG recordera" u dijagnostici srčanih aritmija.U : Zbornik radova 2. kongresa HKD, Zagreb 17-19. listopada 1996 ;34.
	47.		Nekić D, Jović A. Koronarografija u O.B. ZADAR- naša iskustva i rezultati.U : Zbornik radova 2. Kongresa HKD, Zagreb 17-19 listopada 1996 ;32.
	48.		Jović A, Nekić-Borčilo M, Zekanović D, Savić Z. Kronotropna funkcija sinusnoga čvora nakon medikamentozne konverzije paroksizmalne fibrilacije atrija u sinusni ritam. U : Zbornik radova 2. Kongresa HKD, Zagreb 17-19. listopada 1996;37.
	49.		Jović A. Rizik za trombembolije u bolesnika s kroničnom nereumatskom fibrilacijom atrija. U : Petrač D.i sur. Fibrilacija atrija. Zagreb,Medicinska Naklada,1996;33-41.
	50.		Jović A, Knežević A, Troskot R, Nekić-Borčilo M,Lozić D. The role of cardiac mechanoreceptors in pathophysiologic mechanism of neurallv mediated syncope. U : Zbornik radova 4A Alpe Adria Cardiology meeting, Građo 1-4. svibnja 1996;55.
	51.		Jović A. Rizik za trombembolije u bolesnika s kroničnom nereumatskom fibrilacijom atrija.U: Petrač D. i sur. Fibrilacija atrija.Zagreb: Medicinska Naklada. 1996;33-41.
	52.		Jović A, Zekanović D, Troskot R. Sinus node automaticity in patients with paroxysmal atrial fibrillation. Journal fur Kardiologie 1997 ;2:20.
	53.		Jović A,Troskot R. Recovery of atrial systolic fanction after pharmacological conversion of chronic atrial fibrillation to sinus rhythm : a Doppler echocardiographic study. HEART 1997;77:46-9.
	54.		Jović A, Zekanović D.Improving of atrial threshold test in the patients with DDD pacing using esophageal ECG leads. Journal far Kardiologie 1997;2:19.
	55.		Jović A. Intermitentna dinamička elektrokardiografija.Ritam 1997; 1:12-16.
	56.		Jović A. Antikoagulantna terapija prije i nakon kardioverzije fibrilacije atrija.U : Knjiga Sažetaka 3 rd. Congress of Croatian Cardiac Society, Zagreb 25-28.11.98.
	57.		Jović A, Nekić D,Matas Ž, Knežević A, Savić Z, Radoš G,Borčilo M, Zekanović D. Prijedlog jedinstvenog hrvatskog registra za bolesnike s akutnim infarktom miokarda(AIM) po uzoru na "NRMT (National Registry For Myocardial Infarction, USA)- Naše dvogodišnje iskustvo.U: Knjiga sažetaka 3 rd. Congress of Croatian Cardiac Society, Zagreb,25-28.11.98.
	58.		Jović A, Troskot R. Chronotropic properties of the sinus node in the patients with paroxysmal atrial fibrillation. Journal of Clinical and Experimental Cardiology, 1998;3:48-51.
	59.		Savić Z,.Jović A,Matas Ž. Promjene u diferencijalnoj krvnoj slici kao rani biološki marker za dijagnozu Akutnog Infarkta Miokarda (AIM). U: Knjiga sažetaka 3 rd Congress of Croatian Cardiac Society,Zagreb 25-28.11.98.
	60.		Jović A. Vazovagalna sinkopa : Tilt-table test da ili ne ? U : Knjiga sažetaka 3 rd Congress of Cardia Society, Zagreb, 25-28.11.98.
	61.		Jović A, Knežević A: Dijagnostičke kontroverze farmakaloškog provokacijskog Tilt-table testa. U: Knjiga sažetaka 3rd. Congress of Croatian Cardiac Society, Zagreb, 25-28.11.98.
	62.		Knežević A, Jović A. Proturiječnosti o Dijagnostičkoj vrijednosti bazalnog tilt-table testa u bolesnika sa sinkopom. U: Knjiga sažetaka 3 rd. Congress of Croatian Cardiac Society,Zagreb,25-28.11.98.
	63.		Jović A, Borčilo M. Programirana TEAS tijekom fizičkog opterećenja u dijagnostici supraventrikulskih tahikardija.U : Knjiga sažetaka 3 rd. Congress of Croatian Cardiac Society,Zagreb,25-28.11.98.
	64.		Knežević A, Jović A: Propisivanje ACE-inhibitora pri otpustu bolesnika s akutnim infarktom miokarda.U : Knjiga sažetaka 3 rd.Croatian Cardiac Society, Zagreb,25-28.11.98.
	65.		Nekić D, Jović A. Neselektivni prikaz arterije mamarije interne -naša iskustva.U : Knjiga sažetaka 3 rd. Congress of Croatian Cardiac Society, Zagreb, 25-28.11.98.
	66.		Borčilo M, Jović A .Kompresija aksilarne vene generatorom kao komplikacija nakon ugradnje elektrostimulatora srca. U : Knjiga sažetaka 3 rd Congress of Croatian Cardiac Society,Zagreb,25-28.11.98.
	67.		Jović A. Mechanisms of Pharmacological Conversion of Atrial Fibrillation by Class I and Class III Drugs.In Abstract Book "Advancement in diagnosis and treatment of cardiac arrhythmias'\Zagreb, March.27.98.
	68.		Žura T, Ražov M, Jović A. Intenzivni nadzor nad bolesnikom s akutnim infarktom miokarda (AIM) tijekom trombolitičke terapije i.v.streptokinazom. U: Zbornik radova.Treći stručni skup medicinskih sestara i medicinskih tehničara intenzivne medicine, Brijuni 15-18. lipnja 1998,11-13.
	69.		Glavan R, Butić M, Jović ATilt-table test u dijagnostici vazovagalne sinkope.U: Zbornik radova,Treći stručni skup medicinskih sestara i medicinskih tehničara intenzivne medicine, Brijuni,15-18-lipnja 1998, 44.
	70.		Jović A, Borčilo M. Knežević A. Sinus node automaticity and generation function in patients with cardionhibitory neurocardiogenic syncope.Mediteranean Journal of Pacing and Electrophysiology 1999, 1:227-7.
	71.		Jović A. Doprinos transezofagusne stimulacije atrija u dijagnostici supraventrikulske tahikardije. U : Petrač D i sur. Supraventrikulske tahikardije-dijagnostika i liječenje.Zagreb, Alfa,1999;49-59.
	72.		Jović A, Borčilo M, Savić Z. Diagnostic value of transesophageal electrogram comparing with intracardial recording in chronic atrial fibrillation. In: Abstract Book "8 * Alpe Adria Cardiology Meeting", Portorož May 24-27.2000.
	73.		Jović A, Borčilo M, Knežević A. Sinus node automaticity in patients with vasovagal syncope. In: Abstract Book "4th Alpe Adria Cardiology Meeting", Portorož May, 24-27. 2000.
	74.		Jović A. Proarrhythmia as a mechanism of sudden cardiac death. In Abstract Book  « Symposium of the working Group of Arrhythmias of the Croatian Cardiac Society-Sudden Cardiac Death: How to Identify and Treat Patients at Risk? « Zagreb April,7.2000.
	75.		Jović A. Elektrostimulacija srca kod vazovagalne sinkope.U Knjiga sažetaka"Elektrostimulacija srca: umijeće sadašnjosti, izazov budućnosti". Zagreb,Novembar, 17.2000.
	76.		Jović A. Fibrilacija atrija-današnji stavovi i smjernice za budućnost. Acta Medica Croatica,Supplement 1,2000, 54:13-17.
	77.		Jović A. Borčilo M, Knežević A. Timing of first recurrence of syncope predicts syncopal frequency after a positive tilt table test result. Acta clin Croat; 40 (Suppl): 68,2001.
	78.		Žura T, Jović A. Hitna Transezofagusna elektrostimulacija atrija u bolesnika sa supraventrikulskim poremećajima ritma. U : Zbornik Radova VI Stručnog Skupa HUMS-a-Sekcije za anesteziologiju,reanimatologiju i intenzivno liječenje. Str. 80-81.Brijuni 18-21. lipnja 2001, Tisak,Zagreb2001.
	79.		Glavan R, Jović A.   Intermitentna dinamička elektrokardiografija u dijagnostici paroksizmalnih poremećaja ritma i sinkope. U: Zbornik Radova VI Stručnog Skupa HUMS-a Sekcija za anesteziologiju,reanimatologiju i intenzivno liječenje, Str.73-6.Brijuni 18-21. lipnja 2001. Tisak,Zagreb 2001.
	80.		Jović A, Borčilo M, Knežević A. Timing of first recurrence of vasovagal syncope. Europace Supplements, 2; October 2001,C-19.
	81.		The Hirulog and Early Reperfusion or Occlusion (HERO)-2 Trial investigators * Thrombin-specific antcoagulation with bivalirudin versus heparin in patients receiving fibrinolytic therapy for acute myocardial infarction. The Lancet,2001 ; 358 : 1855-63.
	82.		Antithrombotic Trialists Collaboration. Collaborative meta-analysis of randomised trials of antiplatelet therapy for prevention of death, myocardial infarction,and stroke in high risk patients. British Medical Journal, 2002 ;324:71-86
	83.		Jović A,M.Borčilo,A.Knežević,D. Zekanović. The first recurrence of syncope 1 month after a positive head-up tilt table test result predicts syncopal freq. in the long-term follow-up.European Heart Journal.Abbstract Supplement  ;23 Aug/Sep. 2002.
	84.		Jović A, Borčilo M, Radoš G, Šikić A. The first recurrence of syncope within 1 month after a positive head-up tilt-table test predicts svncopal frequency in the long term follow-up. XXII World Congres on electrophysiology and pacing, Hong Kong, PACE ; Supl 1. 2003.
	85.		Zekanović D, Jović A, Borčilo M. Transesophageal electrophysiology testing for AVN-tachycardias at rest and during physical exercise. Mediteranean Journal of Pacing and Electrophysiology:2003;5:26.
	86.		Jović A. Tehnički aspekti biventrikulske elektrostimulacije srca. U:Knjiga Sažetaka II Hrvatskog simpozija o zatajivanju srca. Opatija, October 10-12. 2003.
	87.		A to Z Investigators.   Safety and Efficacy of Enoxparin vs Unfractionated Heparin in Patients With Non-ST-Segment Elevation Acute Coronary Syndromes Who Receive Tirofiban and Aspirin. JAMA, 2004 ; 292:55-64.
	88.		Jović A, Gjorgov N. Cardiac resynchronisation therapy- technical and practical aspects of implantation procedure.Liječnički Vjesnik, 2004 ; Supl. 1:55.
	89.		Jović A,Knežević A. Vasovagal syncope- how far we are from optimal treatment. Liječnički Vjesnik, 2004 ; Supl. 1:56.
	90.		Jović A,Gjorgov N, Nekić D, Zekanović D, Savić Z. Intrakardijalna elektrokonverzija tijekom EPS. Liječnički Vjesnik, 2004 ; Supl. 1:57.
	91.		Knežević A, Šikić A, Jović A. Prehospitalna primjena acetilsalicilne kiseline u bolesnika sa suspektnim akutnim koronarnim sindromom. Liječnički Vjesnik, 2004 ; Supl. 1:58.
	92.		Petrovski B, Kotevski V, Hristovski Ž,Bušljetić O,Kostov J,Zimbakov Ž,Jović A,NekićD,ZekanovićD,SavićZ. Project for early treatment of acute myocardial infarction. Liječnički Vjesnik, 2004 ; Supl. 1:59.
	93.		Jović A. Rhythm versus rate control in atrial fibrillation treatment. Abstract Book 6. International Symposium on Cardiac Arrhythmias. Zagreb, travanj 2004.
	94.		Jović A.  Zatajivanje srca izazvano tahikardijom. U Abstract Book, 7. Hrvatski Simpozij o Aritmijama i Elektrostimulaciji srca.Zagreb ožujak 2006.
	95.		Jović A, Bilić B. Magnetic resonance imaging (MR) as an emerging technique for the transmural characterisation of injured myocardium in the patients with acute myocardial infarction.In Abstract Book 14th Alpe Adria Cardilogy Meeting and 1st International Congress of the Croatian Cardiac Society. Cavtat, May 3-7 2006.
	96.		Knežević A, Jović A,Nekić –Borčilo M, Zekanović D,Patrk J. Time to syncope during tilt-table test due to type of response, age and gender. In Abstract Book 14th Alpe Adria Cardilogy Meeting and 1st International Congress of the Croatian Cardiac Society. Cavtat, May 3-7 2006.
	97.		Jović A, Brugada P, Geelen P,Moković I. Persistent non-sustained ventricular tachycardia induced tachycardiomyopathy. In Abstract Book 14th Alpe Adria Cardilogy Meeting and 1st International Congress of the Croatian Cardiac Society. Cavtat, May 3-7 2006.
	98.		Jović A, Brugada P, Vokač D. Tachycardia-mediated cardiomyopathy-own experiences, diagnosed and «cured» cases. In Abstract Book 14th Alpe Adria Cardilogy Meeting and 1st International Congress of the Croatian Cardiac Society. Cavtat, May 3-7 2006.
	99.		Jović A, Vokač D, Gjorgov N, Savić Z, Šikić A,Anić A.  Radiofrequency  (RF) ablation for tachycardias in General Hospital of Zadar. In Abstract Book 14th Alpe Adria Cardilogy Meeting and 1st International Congress of the Croatian Cardiac Society. Cavtat, May 3-7 2006.
	100.		Jović A,Nekić D, Zekanović D,Patrk J,Šušak Z. Coronary reperfusion with primary percutaneous coronary interventions (PCI) in General Hospital of Zadar. In Abstract Book 14th Alpe Adria Cardilogy Meeting and 1st International Congress of the Croatian Cardiac Society. Cavtat, May 3-7 2006.
	101.		 Jović A.  Control of ventricular rate in atrial fibrillation- pharmacologic therapy. U Abstract Book, 8. Hrvatski Simpozij o Aritmijama i Elektrostimulaciji srca.Zagreb,ožujak, 2007.
	102.		Jović A, Rate control strategy in the patiens with atrial fibrillation. U Abstract Book,  MACCCS 2007 19th Anual Meeting of the Mediterranean Association of Cardiology and Cardiac Surgery.  Opatija, September ,2007.
	103.		Zekanović D,Patrk J,Nekić Borčilo M, Jović A, Pavešić K. Multislice computed tomography coronary angiography in patients with suspected coronary artery disease- own experience. U Abstract Book,  MACCCS 2007 19th Anual Meeting of the Mediterranean Association of Cardiology and Cardiac Surgery.  Opatija, September ,2007.
	104.		Knežević A, Patrk J, Nekić D, Jović A. Prehospital use of acetylsalicylic acid in patients with a suspect acute coronary syndrme. U Liječnički Vjesnik, 7th. Congress of the Croatian Cardiac Society, Opatija 2008.
	105.		Anić A, Bakotić Z,JovićA. Thrombolysis related intracranial haemorrhage in patients older than 75 years treated for ST elevation myocardial infarction. U Liječnički Vjesnik, 7th. Congress of the Croatian Cardiac Society, Opatija 2008.
	106.		Anić A.JovićA,Bakotić Z, Nekić D. Identification of radiolucent area within cardiac silhouette and its relation to the coronary sinus ostium. U Liječnički Vjesnik, 7th. Congress of the Croatian Cardiac Society, Opatija 2008.
	107.		Jović A.  Risk stratification in patients with syncope.  U Abstract Book, 11.  Croatian Symposium on Arrhythmias and Cardiac Pacing, Zagreb   March, 2010.
	108.		  Jović A.  et al.  Transradial Approach for Coronary Angiography and Interventions.U Liječnički Vjesnik, 8.th Congress of the Croatian Cardiac Society with International Participation. Opatija 2010.
	109.		Jović A, et al. The Fragment of PTCA wire in coronary artery-leave it or retrieve it ?!  U Liječnički Vjesnik. 8.th Congress of the Croatian Cardiac Society with International Participation. Opatija 2010.
	110.		Jović A. Patrk J,  et al. Interventricular septal rupture following myocardial infarction. U Liječnički Vjesnik. 8.th Congress of the Croatian Cardiac Society with International Participation. Opatija 2010.
	111.		 Jović A. Knežević A Dijagnoza i liječnje vazovagalne sinkope. U Liječnički Vjesnik. 8.th Congress of the Croatian Cardiac Society with International Participation. Opatija 2010.
	112.		 Jović A. Emergency Departement Evaluation Transient Loss of Consciousness (TLOC). U Abstract Book, 12.  Croatian Symposium on Arrhythmias and Cardiac Pacing, Zagreb   March, 2011.
	113.		Jović A.  Starting transradial approach. U Abstract Book 4th National Meeting On Interventional Cardiology and Fellows Course with International Participation, Dubrovnik,March, 2011.
	114.		Nakić D, Včev A, Jović A, Patrk J, Zekanović D, Klarin I, Ivanac K, Mrđen A, Balen S. Helicobacter Pylori Infection and Acute Myocardial Infarction.  Coll. Antropol. 2011;35:3

Albino Jović


Ricardo Alejandro Zurita García (né le  à Pariaguán) est un coureur cycliste espagnol, d'origine vénézuélienne.

Biographie
Ricardo Zurita est originaire de Pariaguán, dans l'État d'Anzoátegui. Il commence le cyclisme en septembre 2012 vers l'âge de douze ans. Son modèle d'inspiration est Manuel Medina, figure du cyclisme vénézuélien.

Dans les catégories de jeunes, il se fait remarquer en étant l'un des meilleurs cyclistes du pays. Il commence ensuite à courir en Espagne à partir de 2018 avec le club Oid-Ciclos Eboras. Décrit comme un coureur tout-terrain, il obtient quatre victoires, dont le championnat de Castille-La Manche juniors.

En 2019, il rejoint l'équipe Tenerife Bikepoint-Pizzeria Español à sa sortie des juniors. Dans le même temps, il prend une licence espagnole, qui lui permet notamment de participer aux championnats d'Espagne espoirs. L'année suivante, il signe avec le club Hotel Tres Anclas dans la Communauté valencienne. Son meilleur résultat est une deuxième place au championnat de la Communauté de Madrid, derrière son coéquipier Josué Gómez.

En 2021, il intègre le GSport-Grupo Tormo Innova. Il réalise sa meilleure saison en remportant trois courses. Il s'impose notamment sur la Clásica de Pascua, manche de la Coupe d'Espagne amateurs.

Il passe finalement professionnel en 2022 au sein de l'équipe italienne Drone Hopper-Androni Giocattoli. En mars, il participe à Milan-San Remo, son premier monument, où il est membre de l'échappée du jour.

Palmarès
 2018
 Championnat de Castille-La Manche juniors
  du Challenge Júnior Carballo
  du Tour des Comarques de la Région de Murcie
 Clásica Ciudad de Pamplona
 2020
  du championnat de la Communauté de Madrid
 2021
 Clásica de Pascua
 Trofeo Vila de Fortuna
 Grand Prix de la ville de Vigo II
  du Díptico de Galicia
 2023
  du Tour des Landes
  du Circuito Guadiana
  du Trophée Guerrita

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste vénézuélien
Naissance en novembre 2000
Naissance à Pariaguán

Ricardo Zurita


Jónleif Johannsen (født 1978 opvokset i Dalur) er en færøsk lærer, fagforeningsmand og politiker (JF).

Baggrund
Johannesen kommer fra bygden Dalur på øen Sandoy, han bor i Klaksvík. Han gik på gymnasiet i Hoydalar ved Tórshavn, hvorefter han tog læreruddannelse fra KDAS. Han arbejder som lærer i Skúlin á Fossánesi i Klaksvík. Han har siden 2008 siddet i bestyrelsen for Føroya Lærarafelag og været  næstformand siden 2010. Derudover er han er medlem af Folkeskolerådet.

I sin fritid danser han færøsk kædedans, hvor han ofte er "skipper" (færøsk: skipari, verbum: at skipa, hann skipar). I færøsk kædedans synges der kvad (folkeviser), som kan være på flere hundrede vers. Der bruges ikke instrumenter, men der synges, og der er en person som synger for, og så følger de andre i ringen efter og synger med. Johannesen er en kendt skipper indenfor færøsk kvadtradtion. Han har også lavet flere radioudsendelser om færøsk kædedans og om kvadtraditionen på Færøerne. Han er formand for paraplyorganisationen Slái Ring, som er moderorganisation for alle danseforeninger for færøsk kædedans på Færøerne.

Politisk karriere
Ved valget i 2015 opstillede Johannesen til Lagtinget uden at opnå valg, men efterfølgende fik han sæde i Lagtinget som suppleant for Eyðgunn Samuelsen, efter hun udnævntes til socialminister i Aksel V. Johannesens regering.

Referencer

Lærere fra Færøerne
Politikere fra Javnaðarflokkurin
Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Personer fra Sandø

Jónleif Johannesen


Ghisolfi o  Guizolfi, Gisolfi, Guigursis, Guilgursis o Giexulfises fue una familia genovesa-judía prominente a finales de la Edad Media y durante el Renacimiento temprano.

En 1419, el judío genovés Simeón de Ghisolfi contrajo matrimonio con la princesa que reinaba el municipio de Tmutarakáñ en la península de Tamán, llamada Bijajanim, y tomó posesión del área, centrada alrededor de la ciudad de Matrega. El clan De Ghisolfi gobernaría este principado como un protectorado del consulado genovés de Gazaria durante gran parte del .

En 1453, la república de Génova cedió sus posesiones en la zona de Crimea al Banco de San Giorgio, una compañía privada con la que se había endeudado fuertemente. La familia Ghisolfi continuó gobernando Matrega y la región circundante en nombre del banco. Con intermediarios como Jozi Kokos, mantuvieron relaciones con los gobernantes de Moscovia y otros principados rusos.

Zacarías de Ghisolfi

Un descendiente de Simeone, Zacarías de Ghisolfi, fue príncipe y gobernante de la península de Tamán desde alrededor de 1480. Amenazado por el Imperio otomano (que estaba envuelto en el proceso de reducir a tributarios las posesiones italianas en Crimea y el kanato de Girai en 1482, Zacarías y sus súbditos, una población mixta de judíos, italianos, griegos, circasianos, tártaros y eslavos, fueron obligados a retirarse de Matrega y buscar refugio en la isla de Matrice. El 12 de agosto de ese año, le comunicó a los directores del banco en Génova de su posición, requiriendo 1 000 ducados con los que pagar las lealtades de sus aliados los godos de Crimea del Principado de Teodoro, que habían acabado con sus recursos. Afirmó que a menos que recibiera el apoyo solicitado de la república, se desplazaría a Valaquia, donde el voivoda le había ofrecido un castillo.

Contacto con Moscovia

A pesar de que los turcos habían capturado Tana (Azov) y la mayor parte de asentamientos de Gazaria, Ghisolfi continuó la guerra desde Matrice, pero con poco éxito. A sabiendas del deseo de Zacarías de ir a Rusia, y contento de poder aprovechar la oportunidad para aliarse con los circasianos y otros pueblos que resistían las incursiones otomanas, Iván III dirigió una misiva a Zacarías el Judío en Caffa a través del príncipe Nozdrevaty, su embajador en la corte del kan de Crimea Meñli I Giray. Este mensaje, fechado el 14 de marzo de 1484, dice así:

Salida hacia Moscú

Por un despacho en latín desde Conario (actual Slaviansk-na-Kubani), en el río Kubán, fechada el 8 de junio de 1487 y firmada por Zacaría Guigursis, resulta claro que Zacarías, con la intención de aceptar la hospitalidad de Iván III, comenzó su viaje hacia Moscú, pero durante el mismo, fue asaltado y robado por Esteban, el voivoda de Moldavia; tras su liberación, regresó al Kubán. A pesar de ello, reanudó sus esfuerzos por reunirse con Iván, de modo que envió un mensaje a este último en el que le solicitaba guías que le acompañaran a Moscú. El zar, replicó el 18 de marzo de 1488 a través de Dmitri Shein pidiéndole al kan Meñli que enviara a Cherkasy dos hombres para guiar a Ghisolfi. Le ordenó asimismo a Shein que incluyera además a un tártaro de su propia tropa.

Destino

Pasaron varios años antes de que se enviaran los guías, pero en primavera de 1496 alcanzaron las desembocaduras de los ríos río Miyusha y río Taigana, donde habrían de encontrarse con Zacarías cuatro semanas antes de Pascua. Se había establecido que se esperarían cada una de las partes hasta Pentecostés e incluso hasta San Pedro y San Pablo. Los guías aguardaron hasta la festividad de San Nicolás, el 6 de diciembre, fecha en la que se enteraron de las dificultades que Ghisolfi tenía para avanzar debido a los problemas internos entre su gran familia. En su informe al zar, el embajador en Crimea declara que en señal de amistad hacia Iván, el kan Meñli tomaría a Ghisolfi bajo su protección, aunque expresó su preocupación porque éste era enemigo de los turcos, que eran los señores del kan.

Por los hechos que acontecieron a continuación, parece evidente que Ghisolfi entró al servicio del kan, ya que en posteriores negociaciones en abril de 1500, Iván, instruyendo a su embajador, habla de Ghisolfi como Zacarías el Fryazin ("el italiano") que había vivido en Circasia y ahora estaba al servicio de  Meñli I Giray, que nunca había llegado a Rusia."

Análisis

Las repetidas invitaciones de Ghisolfi parecen indicar que esperaba de este último valiosos servicios extendiendo la influencia rusa en el mar Negro. Sin embargo, es extraño que en un período de más de dieciocho años, Ghisolfi no consiguiera viajar a Rusia. Quizá su credo le hiciera difícil el desplazamiento, aunque no existe referencia alguna a él en textos judíos. Las diferentes escrituras del apellido de Zacarías en los documentos en italiano y en ruso (Guizolfi, Guigursis, y Guilgursis podrían atribuirse a errores de los escribanos rusos.

 Véase también

Buscarello de Ghizolfi

 Enlaces externos y referencias

Löwe, Richard. Die Reste der Germanen am Schwarzen Meere, p. 42, Halle, 1896.
Raisin, Jacob S. The Haskalah Movement in Russia. Philadelphia: Jewish Publication Society of America, 1913. p. 23.
Rosenthal, Herman. "Guizolfi, Zacharias de." Jewish Encyclopedia. Funk and Wagnalls, 1901–1906; que cita a:Atti della Società Ligure di Storia Patria, iv. 127, 128, Génova, 1866;
Löwe, Die Reste der Germanen am Schwarzen Meere, pp. 42, 86, 89, Halle, 1896;Sbornik Gosudarstvennykh Gramot i Dogovorov'', ii. 24.

Familias de Italia
Historia de Génova
Historia de Crimea
Historia del Kubán
Historia medieval de Rusia

Ghisolfi


Un astrograf este un telescop conceput pentru astrofotografiere. Astrografele sunt de obicei folosite în cercetările detaliate ale cerului de noapte, precum și la detectarea obiectelor cerești, cum ar fi asteroizi, meteoroizi și comete.

Proiectare
Cele mai multe telescoape de cercetare din această clasă sunt cele refractoare, deși există multe tipuri de astrografe (de obicei mai mari), cum ar fi:
 telescoapele Ritchey-Chretien
 Telescopul catadioptric
 Camera Schmidt.
Principalii parametri ai unui astrograf sunt diametrul și obiectivele, care determină câmpul de vedere și scara de imagine pe placa fotografică sau setul detector. Obiectivul unui astrograf nu este de obicei foarte mare.

Forma este deseori concepută pentru a funcționa împreună cu un detector de placă de tip Charge-Coupled Device (CCD). Obiectivul este proiectat pentru a produce rezoluții deosebit de mari și distorsiuni minime în planul focal. Obiectivele pot fi proiectate și pentru ca să concentreze anumite lungimi de undă ale luminii pentru a se potrivi tipului de film folosit (de exemplu, astrografele timpurii au fost adaptate și corectate pentru a lucra în lungimi de undă corespunzătoare culorii albastru, pentru a se potrivi mai bine emulsiilor fotografice ale timpului).

Pentru fotografierea unor zone mari de cer se utilizează astrografele cu apertură mare. Astrografele mai avansate pot fi utilizate la măsurători precise. Multe observatoare astronomice de pe Pământ sunt echipate cu astrografe așa-numite normale, cu o deschidere și o distanță focală normlale. Scopul unui astrograf normal este de a crea imagini în cazul în care scara imaginii la planul focal este un standard de aproximativ 60 arcsec / mm.

Legături externe

 Astrograful Zeiss al Observatorului din Torino

Vezi și
 Astrofotografie
 Astrometrie

Telescoape
Instrumente astronomice
Instrumente optice
Camere după tip

Astrograf


Ștefan-Valentin Mandachi () este un antreprenor și avocat român, cunoscut pentru cauzele umanitare în care s-a implicat în timpul pandemiei de COVID-19, cât și pentru sprijinul oferit refugiaților ucrainieni în urma invaziei rusești, găzduind gratuit în hotelul pe care îl deține la Suceava peste 5000 refugiați și peste 700 animale de companie din Ucraina.

Și-a câștigat notorietatea la nivel național în 2019, atunci când a demarat protestul "România vrea autostrăzi", campanie cu un impact masiv, ce a avut ca scop evidențierea unei probleme cu care România s-a confruntat după Revoluție: lipsa autostrăzilor, în special în zona Moldovei.

Primii ani
A absolvit Facultatea de Drept din cadrul Universității "Alexandru Ioan Cuza" din Iași și a obținut un masterat în Științe Penale în cadrul aceleiași universități. Din 2009 face parte din Baroul Suceava ca avocat definitiv.

Activitate profesională
Ȋn 2012, a fondat Spartan, un restaurant cu specific grecesc de tip fast-food, care s-a transformat ulterior într-una dintre cele mai mari francize autohtone.

În anul 2023, Ștefan Mandachi a părăsit industria HoReCa și a vândut Spartan pentru 20 de milioane de euro. Ȋn acel moment, Spartan avea peste 1000 de angajați și 75 de restaurante, dintre care 43 francizate, fiind pe locul trei în categoria restaurantelor tip fast-food după McDonalds și KFC.

După vânzarea Spartan, ȋn 2023, omul de afaceri a lansat mai multe platforme educaționale pentru elevi și studenți și a conceput instrumente de dezvoltare personală, dedicate tinerilor și antreprenorilor.

În anul 2021, Ștefan Mandachi figurează în "Top 300 cei mai bogați români" cu o avere estimată la 30 - 35 milioane euro.

Ȋn 2022, aceeași publicație i-a estimat averea la 73-75 milioane de euro. (Revista Capital, print, ediția decembrie 2022).

Implicare civică
Construcția "Primul metru de autostradă din Moldova"

În data de 15 martie 2019, Mandachi construiește pe un teren proprietate privată în localitatea Cumpărătura, jud. Suceava, o platformă betonată, lată de 1 metru, pe care o intitulează simbolic "Primul metru de autostradă din Moldova". În jurul acestui simbol, lansează manifestul #șîeu, un protest național îndreptat împotriva întregii clase politice românești de după 1989 .

Pauza națională de 15 minute, din data de 15 martie, a avut largi ecouri în România și în diaspora românească, solidarizând milioane de cetățeni români și mii de companii. Demersul civic inițiat de Mandachi a beneficiat de sprijinul intens al întregii media națională, precum și de presa internațională. Publicația internațională BBC i-a dedicat omului de afaceri sucevean un editorial "Romania's mini-motorway built to shame a nation", iar ziarul german Der Standard a publicat în ediția scrisă un articol de trei pagini, intitulat "Ein Meter Autobahn soll Rumänen wachrütteln".

Activitate umanitară
Ȋn martie 2020, la scurt timp de la debutul pandemiei, Ștefan Mandachi s-a implicat ȋn lupta ȋmpotriva noului virus. Și-a pus hotelul la dispoziția personalului din linia ȋntâi, a asigurat catering cadrelor medicale și a strâns fonduri alături de Crucea Roșie.

În luna iunie 2020, a achiziționat prin intermediul strângerilor sale de fonduri o Secție de terapie intensivă mobilă în județul Suceava

Ȋn februarie 2022, la ȋnceputul războiului din Ucraina, Ștefan Mandachi și-a transformat hotelul din Suceava ȋn centru pentru refugiați. Ucrainenii au primit cazare și mese calde. În cadrul Hotel Mandachi au fost găzduite peste 500 animalele de companie. Inițiativa antreprenorului a fost menționată chiar și pe prima pagină a prestigiosului ziar New York Times.

Tot ȋn 2022, antreprenorul a lansat o campanie de sterilizare a câinilor fără stăpân din județul Suceava. El s-a angajat să plătească toate sterilizările, ȋn perioada iulie-septembrie 2022. Ștefan Mandachi este cunoscut drept un militant pentru depturile animalelor. El a cerut public ȋnființarea Poliției Animalelor și chiar a dat statul român ȋn judecată pentru că nu reușește să asigure protecția animalelor. Instanța i-a dat câștig de cauză, iar statul român a fost obligat să ȋi plătească daune.

Ȋn anul 2020 a demarat proiectul "Fântâni în Africa" construind fântâni în Uganda. Împreună cu alți antreprenori a construit peste 212 fântâni, ȋn 17 țări africane. Acestea asigură accesul la apă potabilă pentru peste 100.000 de persoane.

Pe 29 septembrie 2020 Ștefan Mandachi a primit titlul de Cetățean de Onoare al Municipiului Suceava pentru donațiile și implicarea în lupta împotriva pandemiei Covid19

Producția de film
În 2016 a urmat cursuri intensive de cinematografie în cadrul școlii de film "New York Film Academy", din Los Angeles, California. A regizat două filme de scurtmetraj, "The Little Truth"  și "Peace off!" și două filme documentare de lungmetraj, "30 de ani și 15 minute" cu premiera la TIFF  și "I am good enough".

Ștefan Mandachi realizează interviuri educaționale cu oameni de business, emisiuni cu psihoterapeuți și podcasturi de dezvoltare personală sub brandul "Mandachi Educast" având un număr de peste 140.000 urmăritori la canalul de Youtube "Ștefan Mandachi".

Diverse
În luna februarie 2019 lansează un atac împotriva liderilor pe care i-a avut România din 1990, pe care îi consideră vinovați că  regiunea Moldova nu are niciun metru de autostradă. Într-o postare pe blogul personal se caracterizează "Nu fac politică, nu sunt activist, nu fac parte din nicio organizație sau mișcare. Sunt Ștefan Mandachi. Nici cel mai frumos, nici cel mai corect, nici cel mai fericit om". El a printat cinci milioane de afișe personalizate "România vrea autostrăzi" pe care le-a distribuit în toate restaurantele pe tăvile de servire. A tipărit mai multe milioane de șervețele cu același imprimeu "România vrea autostrăzi" și câteva sute de mii de stikere pentru mașini. În luna februarie 2019 lansează campania "Șîeu" ca un manifest împotriva lipsei de autostrăzi din Moldova.

În 2016 a urmat timp de nouă săptămâni cursurile intensive de cinematografie în cadrul școlii de film New York Film Academy, din Los Angeles California. A regizat filmul de scurtmetraj "The Little Truth" care a fost selecționat în mai multe festivaluri de film. În 2019 a fondat alături de fratele său geamăn Asociația Umanitară Jeni Mandachi, în memoria mamei sale care a murit în 2018. Asociația finanțează cazuri umanitare și legate de adopția câinilor fără stăpân. În numele fundației ține conferințe și seminarii pentru elevi și studenți care au ca scop descoperirea vocației.

În data de 4 martie 2019 a lansat manifestul "România vrea autostrăzi" sub sloganul #șîeu ca formă de protest împotriva lipsei de autostrăzi din România. Antreprenorul a chemat întreaga societate la o pauză de 15 minute în data de 15 martie 2019, începând cu ora 15:00, în semn de protest pentru lipsa autostrăzilor în România. Campania a avut ecouri sociale majore, zeci de mii de companii și milioane de români solidarizându-se cu demersul inițiat de Ștefan Mandachi.

În noiembrie 2019 a lansat o nouă campanie adresată antreprenorilor români, #șîeu în școală, care are drept scop educația financiară a elevilor.

Pe 29 septembrie 2020 Ștefan Mandachi a primit titlul de Cetățean de Onoare al Municipiului Suceava.

Note

Legături externe
Articole biografice
 Antreprenorul care a dezvoltat lanțul de restaurante Spartan a investit 7 mil. euro într-un hotel cu centru spa în Suceava, 13 decembrie 2018, Cristina Bellu, Ziarul Financiar
 Gestul "riscant" al patronului rețelei de restaurante Spartan, care a decis, pe cheltuiala lui, să împânzească țara cu milioane de afișe cu un mesaj simplu: "România vrea autostrăzi", 15 februarie 2019, Violeta Cincu, Republica.ro
 Cum a reușit suceveanul Ștefan Mandachi să ducă lanțul de restaurante fast-food Spartan la afaceri de 14 milioane de euro, 27 martie 2017, Cristina Dobreanu, Newmoney.ro
 Un avocat a dezvoltat o franciză de restaurant care îi aduce venituri de 3,5 milioane de euro. Spartan a ajuns la 27 de unități, iar planurile vizează depășirea granițelor țării, 12 octombrie 2016, Ioana Matei, Ziarul Financiar
 The Little Truth (2017), Imdb
 Festival films – The little truth – Una piccola verità – Stefan Mandachi, Assurdofilmfestival.com
 Compania care deține franciza lanțului de restaurante fast-food Spartan intră pe piața hotelieră, 14 decembrie 2018, Stirisuceava.net
 Ștefan Mandachi, despre ajutorul oferit refugiaților: Nu am stat nicio secundă pe gânduri, 4 octombrie 2022, Adrian Ungureanu, Wall Street
 SURPRIZĂ Ștefan Mandachi a vândut Spartan, cea mai mare rețea de restaurante cu specific grecesc din Europa, și alte mari branduri, tranzacție de peste 20 milioane euro,14 februarie 2023, Thomas Dinacă, Profit
 ZF Live. Ștefan Mandachi, omul de afaceri care a creat lanțul de restaurante Spartan, iese din industria HoReCa și investește circa 2 mil. euro într-o platformă de e-learning. "Îmi doresc să creez prima franciză educațională din România, 19 aprilie, 2023, Alexandra Matei, Ziarul Financiar
 Ștefan Mandachi, despre protestul de astăzi: "Eu am aprins o scânteie", 4 octombrie 2022, Vitalie Cojocari, Stirileprotv.ro
 Mandachi despre protestul "România vrea autostrăzi": "E de acum manifestul românului". Imnul oficial al campaniei", 14 martie 2019, Andreea Unturică, Libertatea
 Romania's mini-motorway built to shame a nation, 16 martie 2019, Stephen McGrath, BBC
 Ein Meter Autobahn soll Rumänen wachrütteln, 4 octombrie 2022, Laura Balomiri, DER STANDARD

Nașteri în 1986
Oameni de afaceri români
Milionari
Călărășeni
Oameni în viață
Absolvenți ai Universității din Iași
Cetățeni de onoare ai Sucevei

Ștefan Mandachi


Højskole Notater, Krogerup Efteråret 1995 er en dansk dokumentarfilm fra 1995, der er instrueret af Prami Larsen.

Handling
Videonotater og -portrætter af elever og forstander på Krogerup Højskole efteråret 1995.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1995

Dokumentarfilm fra Danmark
Folkehøjskole


Katarína Roth Neveďalová (geboren am 10. November 1982) ist eine slowakische Politikerin (SMER).

Zum zweiten Mal ist sie derzeit eine Abgeordnete im Europäischen Parlament.

Politische Karriere
Von klein auf war sie in verschiedenen Jugendorganisationen aktiv und kam so zur Politik. Im Jahre 2009, als sie zum ersten Mal in das Europäische Parlament gewählt wurde, war sie die jüngste Slowakische Abgeordnete die es je in das Europaparlament geschafft hat. In ihrer Arbeit hat sie sich immer für eine bessere Vertretung der jüngeren Generation in der Politik eingesetzt und ist bestrebt, der Jugend bei allen Entscheidungen eine stärkere Stimme zu geben. Sie kämpft für die Abschaffung der Kinderarbeit und für eine angemessene Entlohnung von Praktikanten.

10 Jahre lang war sie Vizepräsidentin der Sozialdemokratischen Partei Europas und derzeit ist Vizepräsidentin der Sozialistischen Internationale.

Während der historisch ersten slowakischen Präsidentschaft des Rates der Europäischen Union arbeitete sie als Diplomatin bei der Ständigen Vertretung der Slowakischen Republik in Brüssel, wo sie sich mit Kohäsionspolitik und Strukturfonds befasste. Als Feministin setzt sie sich leidenschaftlich für eine gleichberechtigte Rolle von Frauen und Männern in der Gesellschaft und in der Politik ein und ist im Parlamentsausschuss für die Rechte der Frauen und die Gleichstellung der Geschlechter aktiv.

Mitglied des Europäischen Parlaments
Von 2009 bis 2014 war sie eine Abgeordnete des Europäischen Parlaments, wo sie ein Mitglied der Fraktion der Progressiven Allianz der Sozialdemokraten im EP (S&D) war.

Am Ende des Jahres 2022 kehrte sie ins Europäische Parlament zurück, als sie das Mandat vom verstorbenen Miroslav Číž übernahm.

Sie war die ständige Berichterstatterin des Internationalen Handelsausschusses für Russland und ständige Schattenberichterstatterin der der Sozialdemokratischen Fraktion (S&D) für Zentralasien. Im Oktober 2023 trat sie aus der S&D-Fraktion aus, nachdem die Mitgliedschaft ihrer Partei in der Sozialdemokratischen Partei Europas suspendiert worden war.

Mitglied:

 INTA – Ausschuss für internationalen Handel
 DCAR – Delegation im Parlamentarischen Ausschuss Cariforum-EU
 D-RU – Delegation im Ausschuss für parlamentarische Kooperation EU-Russland

Stellvertreterin:

 ECON – Ausschuss für Wirtschaft und Währung
 AGRI – Ausschuss für Landwirtschaft und ländliche Entwicklung
 FEMM – Ausschuss für die Rechte der Frauen und die Gleichstellung der Geschlechter
 D-CN – Delegation für die Beziehungen zur Volksrepublik China

Weblinks

Einzelnachweise

Mitglied des Europäischen Parlaments für die Slowakei
Politiker (21. Jahrhundert)
SMER-Mitglied
Tschechoslowake
Slowake
Geboren 1982
Frau

Katarína Neveďalová


Paolo Berizzi, né le  à Bergame, est un journaliste et écrivain italien, correspondant spécial du quotidien La Repubblica, où il travaille depuis 2000.

Biographie
Paolo Berizzi est diplômé en philosophie à l'université de Milan. Il a commencé à travailler comme journaliste à l'âge de 17 ans, pendant ses études secondaires. Il est journaliste professionnel depuis 2000, année où, après de nombreuses expériences dans d'autres journaux et stations de radio, il a été engagé par la Repubblica, le journal où il travaille toujours. Depuis 2009, il est envoyé spécial. Il écrit sur l'actualité et la politique et est l'auteur de nombreuses enquêtes, interviews exclusives et scoops qui lui ont valu des prix en Italie et à l'étranger. Pour La Repubblica, il a longtemps traité, entre autres sujets, de la contrefaçon et de l'altération des aliments, du travail illégal et du travail agricole, du terrorisme islamique, du crime organisé, de la déviance des jeunes, de la drogue et du trafic de stupéfiants. Mais il est surtout connu pour son travail de près de vingt ans d'enquête sur le néofascisme.

Le , le conseil de discipline territorial de l' de Lombardie a sanctionné Berizzi pour avoir violé l'article 2 de la loi 69/63 et l'article 1 de la loi consolidée sur les devoirs des journalistes. L'article de Berizzi auquel il est fait référence, "L'enfant de quatre ans qui fait le salut fasciste : les parents le corrigent ou nous le virons du jardin d'enfants", a été publié dans La Repubblica le 12 mai 2015. Le texte de la sanction stipule que « Paolo Berizzi n'a pas réussi à convaincre cette commission qu'il a fait tout ce qui est requis d'un journaliste diligent pour vérifier une information avant de la publier. Il s'est, en fait, appuyé sur les déclarations d'une seule personne, déclarations qui n'ont été corroborées d'aucune manière».

À la suite de menaces de mort et d'actes d'intimidation reçus de la part de groupes néofascistes, il vit sous escorte depuis le .

Projets
En 2013, il a été le créateur et le promoteur du projet  (en collaboration avec le département des politiques anti-drogue de la présidence du Conseil des ministres), une campagne itinérante de prévention et de sensibilisation lancée directement dans les bastions de la distribution de cocaïne. L'initiative - suivie par les plus grands médias italiens - repose sur le format innovant de , un débat public « de rue » qui utilise les mots comme une arme et vise à rétablir symboliquement la légalité pour un jour dans les coins des zones urbaines qui sont les fiefs des barons de la drogue. De nombreux témoignages du monde de la culture, de l'art, du sport et du spectacle ont rejoint , parmi lesquels Roberto Saviano, Roberto Bolle, Carlo Verdone, Kasia Smutniak, Ascanio Celestini et Pierfrancesco Favino.

Œuvres

 Il mio piede destro, avec Dario Cresto-Dina, Milano, Dalai editore, 2005.
 Morte a 3 euro - nuovi schiavi nell'Italia del lavoro, Baldini Castoldi Dalai editore, 2008.
 Bande Nere, Bompiani, 2009.
 La Bamba, avec Antonello Zappadu, Milano, Dalai editore, 2013.
 NazItalia, Milano, BaldiniCastoldi, 2018.
 L'educazione di un fascista, Milano, Feltrinelli, 2020.
 È gradita la camicia nera. Verona, la città laboratorio dell'estrema destra tra l'Italia e l'Europa, Milano, Rizzoli, 2021.

Références

Liens externes

Page utilisant P4521
Page utilisant P2963
Naissance à Bergame
Naissance en août 1972
Écrivain italien du XXIe siècle
Étudiant de l'université de Milan
Journaliste italien

Paolo Berizzi


داني ويلبيك  (26 نوفمبر 1990 -)، هو لاعب إنكليزي من أصل غاني، وهو يلعب حاليا في نادي برايتون قادماً من نادي ارسنال، موقعه جناح أو مهاجم.

ولد في لونكسايد مانشستر انكلترا لابويين غانيين والتحق بنادي مانشستر يونايتد في موسم 2005-2006, وكانت أول مباراة له امام نادي سندرلاند في 8 أبريل 2006.

سيرة اللاعب

مانشستر يونايتد

وقع ويلبيك عقده الأول كمتدرب في يوليو 2007، وبدأ موسم 2007-08 في فريق تحت 18 عاما، ولكن سرعان ما تمت ترقيته إلى الفريق الاحتياطي، مما أمكنه من الظهور كبديل في مباريات متعددة.

كان ظهور ويلبيك الأول مع فريق مانشستر يونايتد في 23 سبتمبر 2008، في مباراة كأس الرابطة أمام ميدلسبره. فاز مانشستر يونايتيد 3-1 في المباراة، ولكن ويلبيك لم يتمكن من الظهور على لائحة الهدافين رغم أنه كان على مقربة من ذلك.

في 23 سبتمبر 2009، سجل ويلباك الهدف الأول له في مباراة الجولة الثالثة ضد ولفرهامبتون واندرارز.
في 27 أكتوبر 2009، سجل ويلبيك هدفه الثاني على التوالي ضد بارنسلي في الفوز 2-0.
في 25 نوفمبر 2009، لعب ويلبيك لأول مرة في دوري ابطال أوروبا في المباراة التي خسرها 1-0 أمام بشكتاش.

المسيرة الدولية

في 29 مارس 2011، كان ويلبيك من الاعبين الذين تم استدعاؤهم إلى صفوف منتخب بلاده في مباراة ودية ضد غانا.
دخل ويلبيك مكان أشلي يونج في الدقيقة 81 من التعادل 1-1 مع غانا في استاد ويمبلي.

يوم 29 مايو 2012، تم إدراج يلبيك كجزء من 23 لاعبا لتشكيلة منتخب إنجلترا لكأس الأمم الأوروبية 2012.

يوم 21 نوفمبر أصبح صاحب أفضل تسديدة بالكعب أمام مانشستر يونايتد الذي انتهت بخسارة فريقه امامه.

روابط خارجية

المراجع

Danny Welbeck

لاعبو كرة قدم رجالية إنجليز
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
إنجليز من أصل غاني
رياضيون إنجليز سود
رياضيون إنجليز من أصل غاني
رياضيون بريطانيون سود
رياضيون من مانشستر
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو برايتون أند هوف ألبيون
لاعبو بريستون نورث إند
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2012
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو سندرلاند
لاعبو كأس العالم 2014
لاعبو كأس العالم 2018
لاعبو كرة قدم إنجليز
لاعبو كرة قدم من مانشستر
لاعبو كرة قدم من مانشستر الكبرى
لاعبو مانشستر يونايتد
لاعبو منتخب إنجلترا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إنجلترا لكرة القدم
لاعبو منتخب إنجلترا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي آرسنال
لاعبو نادي واتفورد
لاعبو نهائي كأس الاتحاد الإنجليزي
مواليد 1990
مواليد في مانشستر

داني ويلبيك


El río Tuluá es un río corto de la vertiente pacífica de Colombia, afluente del río Cauca.

La cuenca del Tuluá es sin lugar a dudas la cuenca más extensa que nace dentro de la vertiente del río Cauca en el departamento del Valle del Cauca, con sus 68 km de recorrido hasta su desembocadura en el río Cauca a la altura de la vereda Bocas de Tuluá, seguida de cerca de la cuenca del río Amaime con 65 km de recorrido.

Geografía
La cuenca del río Tuluá se encuentra ubicada en el centro del departamento del Valle del Cauca, al occidente de la Cordillera Central (Colombia) y a la margen derecha del río Cauca, exactamente entre las coordenadas geográficas 902.500 – 954.700 Norte y 1.091.600 – 1.138.600 Este. El área total se estima en 915 km²; abarca parte de los municipios de Tuluá, Buga, San Pedro, Ginebra y El Cerrito.

El río Tuluá debe su nacimiento a las lagunas de Las Mellizas, La Rusia y Tres América a los 4.100  en el páramo de las hermosas en el santuario de naturaleza parque nacional natural Las Hermosas, entre tanto el segundo río contribuyente dentro de esta cuenca el río Morales, nace en la región de Venus en el Municipio de Tuluá con una longitud de 26 km desde su nacimiento hasta su desembocadura en el sector de Bocas de Tuluá.

Coberturas naturales del suelo
La cuenca del río Tuluá se pueden identificar los siguientes usos del suelo mutuamente excluyentes: cobertura en páramo, cobertura en bosque, áreas urbanas, pastizales y tierras arables. Las dos primeras son ecosistemas estratégicos que pueden considerarse como coberturas naturales donde prima la diversidad biológica entre otros atributos ambientales. Los usos del suelo determinados por la acción humana son las actividades agrícolas y de ganadería, y las aglomeraciones de asentamientos poblacionales. Además, otro recurso que define el territorio de análisis es el agua, representado por el río Tuluá y sus afluentes. En esta sección se hace una descripción preliminar de la cuenca, usando el suelo y agua como elementos básicos de la descripción. Existen otro recurso, el aire, pero los problemas asociados a este son localizados.

Páramo

En la cuenca se encuentra una fracción del parque nacional natural Las Hermosas, una zona de protección cuyo objetivo es la conservación del ecosistema de tipo páramo, en las jurisdicciones de los departamentos del Valle del Cauca y Tolima. El objetivo del Parque es mantener los hábitats naturales para las especies de flora y fauna en el páramo y el bosque andino dentro del Parque y a la vez, conservar el complejo de lagunas por su importancia en la oferta de bienes y servicios ambientales. El Parque cuenta con 125.000 hectáreas, donde la mayor parte se ubica en Tolima, 100.770 hectáreas, aproximadamente el 81%, el resto del Parque lo comparten los municipios del Valle del Cauca: Pradera, Palmira, El Cerrito, Buga y Tuluá, estos dos últimos tienen 10907 y 221 hectáreas del Parque y gran parte de esta área se encuentra en la cuenca del río Tuluá.

Bosque andino y subandino

Los bosques andinos se encuentran en alturas que van, regularmente, de los 2.500 m hasta los 3.400 m. Las precipitaciones se estiman entre 900 y 1000 mm., mientras las temperaturas promedio fluctúan en un rango entre los 6 y 15 °C. La parte baja del bosque está integrada por árboles altos de hasta 35 m., a medida que se asciende las especies de árboles son más bajos, con alturas máximas de 15 m. La vegetación también la componen epífitas, musgos y líquenes, que retienen gran cantidad de agua. El bosque andino cumple varias funciones, entre las que se destacan la regulación del agua, protección del suelo, hábitats de fauna, etc. Sin embargo, se estima que en Colombia solo se mantiene el 31% de la cobertura original. Este bosque ha sufrido un proceso de conversión a potreros, áreas de cultivos y asentamientos de humanos (citado por CVC 2000b), proceso que también se ha experimentado en la cuenca.

Por otro lado el bosque subandino se ubica entre los 1200 y 2500 , en la zona media de la cuenca, con temperaturas promedio en el rango de 16 y 23 °C, y precipitaciones entre un mínimo de 1000 mm. hasta un máximo de 1800 mm. Es junto con el anterior ecosistema uno de los más intervenidos por actividades humanas que han reducido y fragmentado ostensiblemente las coberturas de este tipo de bosque. En el suelo natural de este bosque dentro de la cuenca predomina ahora la ganadería extensiva.

Bosque seco tropical y humedales asociados

El bosque seco tropical se ubica en el valle geográfico, entre 900 y 1200 , la temperatura es relativamente estable con un promedio 24 °C. Presenta una cobertura vegetal con árboles de alturas de hasta 35 m. Históricamente el valle geográfico del río Cauca contó con abundante cobertura de árboles (chiminangos, caracolí, arrayan, etc.) y también una diversa avifauna, pero en los años sesenta este bosque estaba completamente intervenido y en la actualidad se limita a 15 remantes entre una y diez hectáreas, donde ninguno de los más relevantes se encuentra en la cuenca del río Tuluá. Entre las causas de la eliminación de este ecosistema se encuentran la ocupación del suelo en actividades agrícolas, en la agroindustria y en el desarrollo urbano.

Asociado al bosque tropical en el valle geográfico se encuentran los humedales. En todo el valle la CVC (Corporación Autónoma Regional) estima que entre 1957 y 1986 se pasó de contar con 10.049 a 2.795 hectáreas, representando una pérdida del 72%. A estos ecosistemas se les ha reconocido valores ecológicos, sociales y paisajísticos. Colombia se encuentra comprometida internacionalmente a proteger los humedales puesto que adoptó como ley nacional la Convención de Ramsar. En la cuenca se encuentra localizado el Humedal Bocas de Tuluá, con 19.7 hectáreas de las cuales la mayoría se ocupa en pastizales y en cultivos transitorios. En el 2003, la CVC encarga a la Fundación Natura la formulación y ejecución de un plan de manejo de este humedal.

Formaciones sub-xerofíticas

Las formaciones sub-xerofíticas son ecosistemas no se encuentran en una altura específica, dependen de condiciones climáticas particulares y localizadas. Sin embargo, su característica primordial es que cuenta con periodos prologados de sequía, de hasta seis meses; bajo estas condiciones prolifera vegetación de pastos y arbustos de hojas pequeñas, duras y de espinas, como cardo, cabuya, orquídea, bromelia, entre otros. De otro lado, la fauna de estos sistemas es reducida, destacándose las guacharacas, lagartijas, Pava Cariazul, entre otros. En la cuenca la formación se encuentra en los cañones del río Tuluá, en las zonas de Los Bancos, Playa del Buey y área de Jícaramata (CVC, 2000b).

Conformación de la cuenca
Los principales ríos, quebradas y lagunas que nacen en la cuenca Tuluá Morales, son los siguientes:

Véase también
 Departamento del Valle del Cauca
 Cordillera Central (Colombia)
 Río Cauca
 Parque Nacional Natural Las Hermosas
 Tuluá

Referencias

Bibliografía

Río Cauca
Ríos del departamento de Valle del Cauca (Colombia)
Tuluá

Río Tuluá


An Luzula divulgata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kirschner. An Luzula divulgata in nahilalakip ha genus nga Luzula, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Luzula

Luzula divulgata


Klaus Werner Iohannis (f. 13. júní 1959) er rúmenskur stjórnmálamaður sem hefur verið forseti Rúmeníu frá árinu 2014. Hann var áður leiðtogi hægrisinnaða Frjálslynda þjóðarflokksins (rúmenska: Partidul Național Liberal, PNL) og var borgarstjóri borgarinnar Sibiu frá 2000 til 2014. Iohannis er úr minnihlutahópi þýskumælandi Rúmena og er fyrsti forseti landsins úr þeim hópi. Iohannis var kjörinn forseti árið 2014 og endurkjörinn 2019.

Bakgrunnur
Iohannis útskrifaðist úr eðlisfræðinámi við Babeș-Bolyai-háskólann í Cluj-Napoca (Klausenburg) árið 1983 og hefur unnið sem menntaskólakennari við ýmsa skóla. Hann vann við Samuel von Brukenthal-menntaskólann, einn elsta þýska skóla í Rúmeníu, frá 1989 til 1997. Frá 1997 til 1999 var hann staðgengill aðalskólaeftirlitsmannsins í Sibiu-fylki og frá 1999 til 2000 var hann aðalskólaeftirlitsmaður og þar með æðsti stjórnandi skólakerfisins í fylkinu, sem telur til sín um það bil hálfa milljón íbúa.

Iohannis er af ætt Transylvaníusaxa og tilheyrir því þjóðarbroti með þúsunda ára sögu í Transylvaníu, sem var lengi hluti af Ungverjalandi, Habsborgaraveldinu og um skeið furstadæmi innan Tyrkjaveldis áður en hún varð hluti Rúmeníu. Systir hans, Krista, og foreldrar þeirra, Susanne og Gustav Heinz Iohannis, fluttu til Würzburg í Þýskalandi árið 1992 og fengu þar þýskan ríkisborgararétt samkvæmt lögum sem heimila þýskættuðu fólki erlendis frá slíkan rétt. Margir Transylvaníusaxar hlutu þýskan ríkisborgararétt á þessum tíma. Klaus Iohannis hefur verið kvæntur Carmen Iohannis, sem vinnur sem enskukennari við skóla í Sibiu, frá árinu 1989.

Iohannis er meðlimur í þýskumælandi lútersku kirkjunni í Transylvaníu, Evangelische Kirche A.B. in Rumänien. Hann talar þýsku að móðurmáli en kann einng rúmensku og ensku.

Borgarstjóri Sibiu
Árið 2000 ákvað stjórnmálaflokkur þýska minnihlutans, Lýðræðisvettvangur Þjóðverja í Rúmeníu (þ. Demokratisches Forum der Deutschen in Rumänien) að útnefna eigin frambjóðanda í borgarstjórakosningum Sibiu. Iohannis, sem hafði verið virkur innan flokksins frá stofnun hans árið 1990, varð fyrir valinu.

Þótt þýski minnihlutinn í Sibiu sé litinn hornauga og sé aðeins tæplega tvö prósent íbúafjöldans var Iohannis kjörinn borgarstjóri með 69,18 % atkvæðanna. Hann varð þar með fyrsti þýskumælandi borgarstjóri í rúmenskri borg frá árinu 1945. Sibiu hefur í gegnum aldirnar verið ein helsta menningarmiðstöð Transylvaníusaxa.

Á fyrsta kjörtímabili sínu sem borgarstjóri vann Iohannis í samstarfi við Jafnaðarmannaflokkinn. Árið 2004 var hann endurkjörinn með 88,7 % atkvæða og þýski flokkurinn náði einnig hreinum meirihluta í borgarstjórninni. Iohannis átti í góðu sambandi við Evrópusambandið og erlenda fjárfesta og fjöldi fyrirtækja fluttu til borgarinnar á stjórnartíð hans. Iohannis hóf einnig endurbyggingu á eldri hverfum borgarinnar og á samfélagsinnviðum og Sibiu varð einn vinsælasti ferðamannastaður Rúmeníu á síðustu árum. Árið 2004 valdi Evrópusambandið Sibiu sem Menningarborg Evrópu fyrir árið 2007. Sibiu deildi þessum heiðri með Lúxemborg þar sem margir Transylvaníusaxar höfðu flutt til Transylvaníu frá Lúxemborg fyrir rúmum þúsund árum.

Iohannis var aftur endurkjörinn með 83,2 % atkvæða árið 2008 og flokkur hans viðhélt hreinum meirihluta í borgarstjórninni. Iohannis vann fjórða kjörtímabil sitt sem borgarstjóri Sibiu með 77,9% atkvæða í júní 2012.

Forsætisráðherraefni
Í október 2009 ákváðu fjórir af fimm stjórnmálaflokkum á þingi Rúmeníu að útnefna Iohannis forsætisráðherra nýrrar samsteypustjórnar eftir að forsætisráðherrann Emil Boc féll fyrir vantrauststillögu. Iohannis naut stuðnings Jafnaðarmannaflokksins (PSD, Frjálslynda þjóðarflokksins (PNL), Lýðræðisbandalags Ungverja í Rúmeníu og hagsmunaflokks minnihlutahópa. Iohannis var teflt fram sem óháðum stjórnmálamanni sem nyti þverpólitískrar virðingar og var álitinn skilvirkur og óspilltur stjórnandi. Rúmenía var á þessum tíma sárþjökuð vegna alþjóðlegu fjármálakreppunnar og spillingar og litið var á trausta ríkisstjórn sem nauðsynlega forsendu þess að hægt væri að sækja um hjálp frá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum.

Samkvæmt stjórnarskrá Rúmeníu getur aðeins forseti landsins útnefnt forsætisráðherra, sem þingið verður síðan að staðfesta. Forsetinn Traian Băsescu, sem átti í deilum við alla stjórnmálaflokka á þingi nema sinn eigin (hann hafði verið tímabundið leystur úr forsetaembætti árið 2007) útnefndi tvo aðra frambjóðendur til forsætisráðherraembættisins en þingið hafnaði þeim. Þann 21. október samþykkti rúmenska þingið ályktun þar sem stuðningi var lýst við Iohannis sem forsætisráðherraefni og þess var krafist af forsetanum að han útnefndi hann í embættið. Stjórnarandstaðan sakaði Băsescu um að koma í veg fyrir stofnun nýrrar stjórnar til þess að stjórn Boc yrði að sitja áfram sem utanþingsstjórn og gæti þannig haft áhrif á forsetakosningar sem halda átti undir lok ársins. Băsescu sagðist þó ekki hafa neitt á móti Iohannis, heldur væri hann á móti aðilunum sem hefðu útnefnt hann sem forsætisráðherra, og að hann útilokaði ekki í sjálfu sér að Iohannis gæti leitt nýja stjórn.

Eftir fyrri umferð forsetakosninganna þann 22. nóvember 2009, sem lauk með því að Băsescu og jafnaðarleiðtoginn Mircea Geoană komust í aðra umferð, gengu flokkarnir sem höfðu stutt Iohannis í kosningabandalag þar sem því var lofað að Geoană myndi útnefna Iohannis forsætisráðherra ef hann næði kjöri til forseta. Flestar skoðanakannanir spáðu Geoană sigri en eftir aðra kosningaumferð þann 7. desember 2009 var tilkynnt að Băsescu hefði unnið með 50,33 % atkvæðanna. Stjórnarandstaðan neitaði í fyrstu að viðurkenna niðurstöðuna, sakaði Băsescu um kosningasvindl og reyndi að fá stjórnlagadómstól Rúmeníu til að ógilda kosningarnar.

Flokksleiðtogi
Iohannis gekk í Frjálslynda þjóðarflokkinn (rúmenska: Partidul Național Liberal) í febrúar 2013 og var leiðtogi flokksins frá júní 2014 til desember sama árs.

Forsetakosningar árin 2014 og 2019

Iohannis tilkynnti haustið 2009 að hann hefði mögulega áhuga á að gefa kost á sér í forsetakosningum en hann lét ekki verða af því í kosningum þetta ár. Fyrrum forsætisráðherrann Călin Popescu-Tăriceanu lýsti í kjölfarið yfir að hann gæti vel hugsað sér Iohannis sem forseta eða forsætisráðherra. Iohannis var bendlaður við forsetaframboð í júní 2014 í aðdraganda forsetakosninganna það ár. Hann var valinn sem forsetaframbjóðandi bandalags kristilegra og frjálslyndra flokka og vann í annarri umferð gegn forsætisráðherranum Victor Ponta, sem var frambjóðandi kosningabandalags Jafnaðarmanna og íhaldsmanna. Iohannis var endurkjörinn í forsetakosningum ársins 2019.

Gagnrýni
Í desember 2014 var Iohannis gagnrýndur þar sem hann hafði veitt Octav Bjoza, formanni samtaka fyrrum pólitískra fanga í Rúmeníu, rúmensku stjörnuorðuna. Bjoza hafði mörgum sinnum farið fögrum orðum um Járnvörðinn, samtök fasista sem voru virk í Rúmeníu á fjórða og fimmta áratugnum. Octav Bjoza neitaði ásökunum um að hann styddi hreyfinguna.

Í mars árið 2016 fór Iohannis eftir tilmælum heiðursnefndar rúmenskra orðuhafa og lét svipta László Tőkés, einn leiðtoga rúmensku byltingarinnar 1989, æðstu heiðursorðu Rúmeníu. Stjórnmálafræðingurinn Vladimir Tismăneanu við Háskólann í Maryland kallaði ákvörðun Iohannis "hefnd Securitate" og "hápunkt svívirðilegrar aðfarar gegn Tőkés sem hefur staðið yfir í mörg ár."

Í kosningabaráttunni um forsetaembættið komst það í sviðsljósið að Iohannis ætti þrjú hús og þrjár íbúðir. Hann sagði að þetta væru fjárfestingar sem hann hefði gert ásamt konu sinni á efri árum og hefði aflað fjár til þeira með launum, húsaleigu, einkakennslu og peningum og lánum vinum og foreldrum þeirra beggja.

Tilvísanir

Forsetar Rúmeníu

Klaus Iohannis