කාර්මික ක්ෂුද්‍රජීව විද්‍යාව යනු කාර්මික නිෂ්පාදන විශාල වශයෙන් නිපදවීමට 'ක්ෂුද්‍රජීව විද්‍යාව' යොදන ජෛව තාක්‍ෂණයේ ශාඛාවකි. ඔවුන් බොහෝ විට මේ සඳහා ක්ෂුද්‍ර ජීවී සෛල කර්මාන්තශාලා භාවිතා කරයි. උපරිම නිෂ්පාදන අස්වැන්න වැඩි කිරීම සඳහා ක්ෂුද්‍ර ජීවියෙකු හැසිරවීමට විවිධ ක්‍රම තිබේ. නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීමට එක් ක්‍රමයක් වන්නේ ජාන විස්තාරණය; මෙය සිදු කරනු ලබන්නේ ප්ලාස්මිඩ සහ දෛශික භාවිතා කිරීමෙනි. ප්ලාස්මිඩ සහ හෝ දෛශික භාවිතා කරනුයේ නිශ්චිත ජානයක බහු පිටපත් ඇතුළත් කිරීම සඳහා වන අතර එමඟින් වැඩි එන්සයිම නිපදවීමට ඉඩ සලසයි. නිශ්චිත නිෂ්පාදනයක් ලබා ගැනීම සඳහා ජීවීන් හැසිරවීම සමහර ප්‍රතිජීවක, විටමින්, එන්සයිම, ඇමයිනෝ අම්ල, ද්‍රාවක, මධ්‍යසාර සහ දෛනික නිෂ්පාදන නිෂ්පාදනය වැනි සැබෑ ලෝකයට බොහෝ යෙදුම් ඇත. ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් කර්මාන්තයේ විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි, භාවිතා කිරීමට විවිධ ක්‍රම ඇත. ඖෂධීය වශයෙන්, ආසාදනවලට ප්‍රතිකාර කිරීම සඳහා ප්‍රතිජීවක ඖෂධ සෑදීම සඳහා ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිතා කළ හැකිය. ආහාර කර්මාන්තය සඳහා ද ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිතා කළ හැකිය. මිනිසුන් විසින් පරිභෝජනය කරන මහා පරිමාණයෙන් නිපදවන නිෂ්පාදන කිහිපයක් නිර්මාණය කිරීමේදී ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ඉතා ප්‍රයෝජනවත් වේ. රසායනික කර්මාන්තය ඇමයිනෝ අම්ල සහ කාබනික ද්‍රාවක සංස්ලේෂණය කිරීම සඳහා ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ද භාවිතා කරයි. ශාක ව්‍යාප්තියට උපකාර කිරීම සඳහා භයානක රසායනික ද්‍රව්‍ය හෝ එන්නත් භාවිතා කිරීම වෙනුවට ජෛව පළිබෝධනාශකයක් ලෙස භාවිතා කිරීම සඳහා කෘෂිකාර්මික යෙදුමක ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ද භාවිතා කළ හැකිය.

ප්‍රතිජීවක
සමහරවිට කාර්මික ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව වඩාත් ප්‍රචලිතවී ඇත්තේ ප්‍රතිජීවක හා ඖෂධ කාරක ප්‍රවර්ධනය කිරීම වෙනුවෙනි.   පෙනිසිලින්, ස්ට්‍රෙප්ටොමයිසීන්, සහ තවත් බොහෝ ප්‍රතික්ෂුද්‍රජීවී කාරකයන්ගේ සම්භවය 1950 ගණන් හා 1960 ගණන් අතරතුර කාර්මික ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව තුල සිදු විය.
 ප්‍රතිජීවක සොයා ගන්නා ලද්දේ සර් ඇලෙක්සැන්ඩර් ෆ්ලෙමින් විසිනි.එය Penicillium notatum දිලීරය විසින් නිපදවන පෙනිසිලීන් නම් ප්‍රතිජීවකයයි.

ආහාර ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව

යෝගට්, චීස්, චොකලට්, බටර්, අච්චාරු , සෝයා සෝස් , ගෝවා අච්චාරු, විටමින, ඇමයිනෝ අම්ල, ආහාර ඝන කාරක (ක්ෂුද්‍ර ජීවී පොලිසැකරයිඩ), මද්‍යසාරය, සොසේජස් සහ සත්ව ආහාර ආදිය කර්මාන්ත ක්ෂුද්‍ර ජීව ක්‍රියාවලියන්ගෙන් නිර්මිත ආහාර වර්ග වේ. ප්‍රෝබයෝටාවන් වැනි හොඳ බැක්ටීරියාවන් ක්‍රමයෙන් ආහාර කර්මාන්තයේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් කරා වර්ධනය වෙමින් පවතී.
කර්මාන්ත සදහා ක්ෂුදු ජීවීන් යොදාගැනීම — කිරි ආහාර නිපදවීම
ලැක්ටික් අම්ලය නිපදවීම
මේ සඳහා චීස්,බටර් කර්මාන්තයේදී නිපදවෙන අපදුවෳ සහ බැක්ටීරියාව යොදා ගනී.මෙම බැක්ටීරියාව පැස්ටරීකරණය කරන ලද කිරි වලට එකතු කළ විට කිරි වල වූ ලැක්ටෝස් සීනි ලැක්ටික් අම්ලය බවට පත් කරයි.
මුදවපු කිරි නිපදවීම
 කිරි දුාවනය  Lactobaillus bulgaricus මගින් පැසීමට ලක් කර ලැක්ටික් අම්ලය සාදයි.එමගින් දුව කිරි අණු එකිෙනක සම්බන්ධ වීමෙන් කිරි මිදීම සිදුවේ.
යෝගට් නිශ්පාදනය
 Lactobacillus bulgaricus සහ Streptococcus lactis යන ලැක්ටික් අම්ල බැක්ටීරියා යොදා ගනී.
චීස් නිපදවීම
 පලමුව කිරි මිදවීම සිදු කරන අතර ඉන්පසුව කිරි මේරීමට ලක් කරයි.ලුණුද එකතු කරයි.ක්ෂුදු ජීවී විශේෂ ගණනාවක් සහභාගි වේ.

ජෛව බහු අවයවක

පොලිසැකරයිඩ, පොl]එස්ටර් සහ පොලිඑ\මයිඩ ආදී බහු අවයවක වර්ග ඉතා විශාල ප්‍රමාණයක් නිපදවෙන්නේ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් මඟිනි. දුස්ස්‍රාවී ද්‍රවණවල සිට ප්ලාස්ටික් දක්වා පරාසයක් තුළ මෙම නිෂ්පාදන පිහිටයි. ජාන සැකසීම මඟින් ,  ක්ෂුද්‍ර ජිවීන්ගේ ජෛව තාක්ෂණික නිෂ්පාදන වන බහු අවයවක වලට පටක නිෂ්පාදනය,  ඖෂධ බෙදා හැරීම වැනි උසස් වටිනාකමකින් යුත් වෛද්‍යමය උපයෝගීන් සඳහා සුදුසු ගුණාංගයක් පවා ඇඳීමට හැකි වී ඇත. කර්මාන්ත ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව, ක්සැන්තන්, ඇල්නේට්,සෙලියුලෝස් , සයනොෆයිs]න්, පොලි(ගැමා - ග්ලුටමික් අම්ලය), ලීවෑන් හයලුරොනික් අම්ල, කාබනික අම්ල, ඔලිගොසැකරයිඩ සහ පොලිසැකරයිඩ සහ පොලිහයිඩ්‍රොක්සි ඇල්කනේට යන ද්‍රව්‍යයන්ගේ ජෛව සංස්ලේෂණය සඳහා භාවිතා කළ හැක.

ජෛව හායනය

ක්ෂුද්‍ර ජෛව හායනය විෂ වූ අපිරිසිදු වූ පරිසරයක් පිරිසිදු කිරීමට  භාවිතා කළ හැක. මෙම ජෛව හායනය සහ ජෛව හුවමාරුv යන ක්‍රම ස්වාභාවිකව හමුවන ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් යොදා ගනිමින් යොදා ගනිමින් වියෝජනය, ද්‍රව්‍ය පරිවර්තනය කිරීම, විශාල පරාසයක ඇති සංයෝග රැස් කිරීම (හයිඩ්‍රොකාබන් ද ඇතුළුව) s]q[ kry].  හයිඩ්‍රොකාබන්(උදා -තෙල්)), බහු ක්ලෝරිනීකෘත බයිෆීනයිල, ෙපාලිඇරෝමැටික හයිඩ්‍රොකාබන , ඹෟෂධ ද්‍රව්‍යයන් , විකිරණ නියුක්ලයිඩ සහ ලෝහ වර්ග ද ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් යොදා ගනිමින් රැස් කරගත හැක.

අපතේ යන ද්‍රව්‍යය සඳහා ජෛව පිළියම් යෙදීම

නව සමාජ පද්ධතීන් තුළ උපදින විශාල පරිමාණයේ අපද්‍රව්‍යවලට පිළියම්  යෙදීමට ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිතා කර ගනු ලැබේ. ජෛව පිළියම් යෙදීම, භෞත රසායනික පිරිසිදු  කිරීමට විකල්පයක් ලෙස භාවිතයට ගනු ලැබේ. මෙලෙස ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් අපද්‍රව්‍යය මත ක්‍රියා කිරීමට සැලැස් වීම, පරිසරයට හිතවත් , සාපේක්ෂව සරල වූ , වියදම් අඩු පිරිසිදු කිරීමේ ක්‍රමයකි. අපද්‍රව්‍ය පිරිහදුව සඳහා "ජෛව ප්‍රතික්‍රියාකාරක පද්ධති" නම් සංවෘත පද්ධතීන් යොදා ගත හැක.

සෞඛ්‍ය රැක ගැනීම සහ ඖෂධ

ඉන්සියුලින්, වර්ධන හෝමෝන සහ ප්‍රතිදේහ වැනි ජෛව ද්‍රව්‍යයන් (මනුෂ්‍ය සහ සත්ව) නිෂ්පාදනයට ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිතා වේ. රෝග නිර්ණ පරීක්ෂණවලදී භාවිතා වන ඒකලිත ප්‍රතිදේහ , DNA ඒෂණ (ප්‍රෝබ්) තාක්ෂණය සහ PCR ආදී වේගවත් පරීක්ෂණ, සායනික විද්‍යාගාර තුළ රෝග කාරක ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් නිර්ණය සඳහා භාවිතා වේ.

ප්‍රාග් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්  (Archaea)

අසාමන්‍ය පරිසරවල (අධික උෂ්ණත්වයේ , අධික ලවණ ඇති, pH අගය අඩු මාධ්‍යවල, අඩු උෂ්ණත්වය ඇති, ඉහළ විකිරණශීලී තැන්වල) සිට පරීක්ෂණවලින් සොයාගන්නා ලද මෙබඳු ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් නව හැකියාවන්ගෙන් යුත් අතර කාර්මික ක්‍රියාවලියේ දී ඒවා භාවිතා කළ හැක.

කොරයින  බැක්ටීරියා

වෙනස් පාරිසරික නිකේතන තුළ  එනම් පස, එළවළු , අපද්‍රව්‍ය , සම සහ චීස් ආදිය මතින්  සොයාගන්නා ලද විවිධ ග්‍රෑම් පොසිටිව් බැක්ටීරියා අඩංගු ක්ෂුද්‍ර ජිවී කාණ්ඩයක් කොරයිනොබැක්ටීරියා නම් වේ.
Corynebacterium glutamicum (කොරයින\බැක්ටීරියm| ග්ලූටැමීkම්) යනු වාර්ෂික නිෂ්පාදනය ටොන් මිලියන දෙකක් පමණ වන ඇමයිනෝ අම්ල ප්‍රමාණයක් කාර්මිකව නිපදවන වැදගත් බැක්ටීරියාවකි. මින් L- ග්ලූටැමේට් සහ L- ලයිසීන් නිෂ්පාදනය ප්‍රධාන තැනක් ගනී. C. glutamicum බැක්ටීරියාවේ ජාන අනුපිළිවෙළ ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත.

ජීව විද්‍යාව
ක්‍ෂුද්‍රජීවවේදය

කාර්මික ක්ෂුද්‍රජීව විද්‍යාව


Giovanni Battista Scaramelli (24 de novembro de 1687 - 11 de janeiro de 1752) foi um jesuíta italiano, eticista e escritor ascético.

Biografia
Ele nasceu em Roma e morreu em Macerata em 1752. Ele entrou na Companhia de Jesus em 21 de setembro de 1706. Ele se dedicou à pregação e ao ministério por quinze anos.

Legado
De acordo com o teólogo dominicano Jordan Aumann, Scaramelli foi o primeiro a usar o termo "ascetismo" em contraste com a palavra mais antiga mística, depois que o termo foi introduzido pelo frade franciscano chamado Dobrosielski no uso latino da teologia ocidental em 1655. O trabalho de Scaramelli sobre ética em seu Directorium Asceticum resistiu ao teste do tempo e se integra bem às evidências da psicologia moderna.

Escritos

 Vita di Suor Maria Crocifissa Satellico Monaca francescana nel monastero di monte Nuovo (1750)
 Discernimento de' spiriti per il retto regolamento delle azione proprie ed altrui. Operetta utile specialemente ai Direttori delle anime (1753)
 Direttorio ascetico in cui s'insegna il modo di condurre l'Anime per vie ordinarie della grazia alla perfezione christiana, indirizzato ai direttori della Anime (1752) (English edition Directorium Asceticum)
 Il direttorio mistico indirizzato a' direttori di quelle anime che Iddio conduce per la via della contemplazione (1754)
 Dottrina di S. Giovanni della Croce (1860)

Seus livros online
Trabalhos de Scaramelli em archive.org

Referências

Filósofos católicos
Filósofos do século XVIII
Mortos em 1752
Nascidos em 1687
Jesuítas da Itália
Naturais de Roma

Giovanni Battista Scaramelli


ATV is a television station in Melbourne, Australia, part of Network 10 – one of the three major Australian free-to-air commercial television networks. The station is owned by Paramount Networks UK & Australia.

History

In April 1963, the licence to operate Melbourne's third commercial television station was awarded to Austarama Television, owned by transport magnate Reginald Ansett. The new channel, ATV-0 (pronounced as the letter O, never the number zero), began transmission on 1 August 1964 from a large modern studio complex located in the then-outer eastern suburb of Nunawading,
in the locality now known as Forest Hill, but referred to at the time as Burwood East.

The new station opened with a preview program hosted by Barry McQueen and Nancy Cato followed by a variety program, This Is It!.  Reception difficulties in parts of the city resulted in the station's virtually permanent third position in the Melbourne television ratings.

In 1964, under Reg Ansett, ATV-0 opened their studios in Nunawading, which was at the time the first purpose-built commercial television station in Melbourne. It was also the studio where the first ever colour broadcast in Australia would be filmed, leading to its consideration for heritage status in 2018.

ATV-0 had been experimenting with colour transmissions from 1967, when the station was the first to mount a colour outside broadcast in Australia, from the Pakenham races. Many other colour test transmissions occurred subsequently. Full-time colour transmission was introduced to ATV-0 in March 1975 in line with other stations around the country.

Rupert Murdoch gained a controlling interest in Sydney television station TEN-10 in 1979 and had bought a controlling stake in transport company Ansett, owner of Austarama Television (licensee of ATV-0). That triggered a government inquiry into media ownership, the main concern being Murdoch having a controlling interest in television stations in Australia's two largest cities, ignoring the fact that the Kerry Packer-owned Australian Consolidated Press had controlled the Nine Network channels in Melbourne and Sydney for many years.

Due to problems in reception and falling ratings, and the desire to move TV stations out of the VHF band so as to enable FM radio in Australia, the station moved frequency and call-sign from ATV-0 to ATV-10, after getting the agreement of neighbouring Gippsland station GLV-10 to change its frequency to become GLV-8.

On 20 January 1980, the revamped ATV-10 was launched with a jingle campaign ("You're on Top With Ten"), Graham Kennedy's introductory presentation and 10's Summer Sunday, a 3-hour live outside broadcast from Torquay Beach. Later in the evening,  You're On Top With Ten with Kennedy provided a preview of upcoming shows on the new channel, followed by the movie-length pilot for new drama series Arcade.

On 11 February 1980, Eyewitness News was relaunched with David Johnston and Jana Wendt as chief newsreaders. By May, Eyewitness News went back to its former one-hour duration, claiming that it was "First in Melbourne" due to its many innovations and historic moments and the fact that in the 1970s ATV was the first of the now "Network Ten" stations to adopt the Eyewitness News brand  and the one-hour newscast(with the first 1-hour newscast debuting in November 1975). Wendt left the channel in 1981 with Charles Slade replacing her and was later replaced by Jo Pearson, who served till 1988, joined by Mal Walden in 1987 and by the next year by Tracey Curro.

By the end of 1981, Murdoch had finally received approval for control of ATV-10.

The 1986 transfer of Neighbours to the Ten Network (from the Seven Network) proved to be a success. Aside from its use of suburban locations in Melbourne itself, ATV-10's Nunawading studios were used to produce the program.

On 7 September 1992, ATV-10 relocated from the station's famous Nunawading studios to the Como Centre in inner suburban South Yarra. The Nunawading complex is now operated by Fremantle Media, while the Como Centre studios in South Yarra are used for The Project as well as news, current affairs, entertainment and sport programs.

In 2004, Network 10 finished second nationally, and in  ATV-10's Melbourne region, only behind the dominant Nine Network.

On 10 December 2013, at 9:00:01am ATV-10 became one of the last stations in Australia to switch off its analog TV signal being the last Network 10 station and 4th last in the whole country of Australia to convert to digital-only transmission, the switch was flicked by Bob Rosenthal a retired ATV-10 engineer who 33 years earlier was there to switch ATV-0 over to ATV-10. Months after the switch the channel, together with the network, marked its golden jubilee anniversary.

Morning television
Local mid-morning programming from 1967 included Morning Magazine, Roundabout, The Roy Hampson Show, In Melbourne Today, Everyday (1979-1980) and Good Morning Melbourne (1981-1988) - the latter replaced by the Sydney-based Til Ten (1989-1991).  In 1992, ATV-10 produced The Morning Show for the Network Ten, hosted by Bert Newton.  The program was re-titled Good Morning Australia in 1993. GMA stayed on air until December 2005 and the following month was replaced by 9am with David & Kim hosted by Kim Watkins and David Reyne. The show had four years on air and in 2010 was replaced by The Circle hosted by Gorgi Coghlan, Yumi Stynes, Chrissie Swan and Denise Drysdale.

In 2012, after 40 years of producing morning television, the Ten Network made the decision to stop production on The Circle in favour of providing extra funds for its low-rating Breakfast program produced out of Sydney, and hosted by Paul Henry which was itself axed at the end of the year. In November 2013 the Network launched breakfast show Wake Up which was broadcast live from both Sydney and Melbourne and hosted by Natarsha Belling and James Mathison with News Updates presented by Nuala Hafner live from a glass studio at Melbourne's Federation Square. The show was later axed in May 2014 due to cost-cutting measures.

Digital multiplex

Programming

Locally produced programs by or with ATV-10 Melbourne.

Current productions at ATV Studios, South Yarra
 10 News First (Melbourne edition) (1964–present)
 Formula One Australian Grand Prix coverage (2003–present)
 The Project (2009–present)
 The Sunday Project (2017–present, shared with Sydney studios)
 Have You Been Paying Attention? (2013–present)
 The Cheap Seats (2021–present)
 Kinne Tonight (2019–present)
 Melbourne Cup coverage (1978–2001, 2019–present)

Past productions at ATV Studios
2020s
 10 News First Breakfast (Thursdays and Fridays only, 2022)
2010s
 MotoGP coverage (2015–2018)
 Rugby  coverage (2017–2019)
 Women's Big Bash League coverage (2015–2017)
 Big Bash League coverage (2013–2017)
 The Thursday Night Sport Show (2014)
 50 Years Young (2014)
 Glasgow Commonwealth Games Live Coverage (2014)
 Sochi Winter Olympics Live Coverage (2014)
 This Week Live (2013)
 Meet the Press (2012) Production moved to Sydney
 The Bolt Report (2011–2015)
 The Circle (2010–2012)
2000s
 The Game Plan (AFL) (2011–2012) (via One) (2009–2011)
 One Week at a Time (via One) (2009–2011)
 ANZ Championship Netball coverage (2008–2012, 2015–2016)
 9am with David and Kim (2006–2009)
 Before the Game (2003–2013)
 AFL (2002–2011)
 10 News First (Adelaide edition) (2000–2011, 2020–2023)
1990s
 The Panel  (1998–2004)
 Hinch (1992–1993)
 Good Morning Australia as GMA with Bert Newton (1992–2005)
1980s
 Family Double Dare (1989)
 Double Dare (1989–1992)
 Ten Morning News (1986–1991) (1994–2000) Production moved to TEN Sydney
 The Comedy Company (1988–1990)
 The Early Bird Show (1985–1989)
 The Henderson Kids (1985–1987)
 Holiday Island (1981)
1970s
 Good Morning Melbourne (1979–1988)
 Prisoner (1979–1986)
 The Early Bird Show (1977–1980, 1985–1989)
 The Box (1974–1977)
 The Price Is Right (1973–1974, 1989)
 Matlock Police (1971–1975)
 Young Talent Time (1971–1988)
1960s
 Fredd Bear's Breakfast-A-Go-Go (1969–1971)
 Magic Circle Club  (1964–1967)
 The Children's Show (1964)
 The Go!! Show
 The Ray Taylor Show
 This Is It
 Romper Room
 Katrina
 Noel and Mary
 Aweful Movie with Deadly Earnest (1967–1972)

Past productions on location around Melbourne
 2010 Commonwealth Games (2010) Docklands Studios Melbourne
 Mr & Mrs Murder (2013) Location
 Bikie Wars: Brothers in Arms (2012) Location
 Everybody Dance Now (TV series) (2012) Docklands Studios Melbourne
 Talkin' 'Bout Your Generation (2009–2012) Docklands Studios Melbourne
 Rush (2008–2011) Location
 Are You Smarter Than a 5th Grader? (2007–2009) Docklands Studios Melbourne
 The Wedge (2006–2007) Location
 Thank God You're Here (2006–2008) ATV10 Studios/Global Television Studios
 The Secret Life Of Us (2001–2005) St Kilda
 Rove  (2000–2009) ATV10 Studios/Global Television Studios
 Totally Full Frontal  moved from HSV7 (1998–1999)	ATV10 Studios/Location
 A Country Practice moved from ATN7 (1994) ATV10 Studios/Location

News and current affairs

10 News First is presented from ATV-10's Como Centre studios in South Yarra by Jennifer Keyte with sports presenter Stephen Quartermain and weather presenter Dr Adam Morgan.

ATV-0's first news presenter was its news director, Brian Wright, before Barry McQueen took over regular news presenting duties. The station's initial news format on weeknights was a 45-minute bulletin starting at 6:15pm, aimed at competing with the 30-minute bulletins offered by rival stations GTV-9 and HSV-7. The news format was changed a number of times, with the eventual adoption of the network's one-hour format in the early 1970s, and its take on the Eyewitness News format and brand in 1972, then presented by Geoff Raymond.

The flagship weeknight bulletin was formerly presented by David Johnston, who was replaced by Mal Walden following his move to HSV-7 in 1996. Co-presenter Jennifer Hansen, who with Walden formed one of the longest-serving news duos in Australian television history, was replaced by Helen Kapalos in 2006. Walden became sole anchor in December 2012 following the network's decision not to renew Kapalos' contract a month beforehand.

In February 2018, Brad McEwan announced his resignation from Network Ten to pursue other career opportunities. He finished with the network on Friday 27 April 2018.

Previous fill-in presenters included Brad McEwan and George Donikian.

Regular weekend bulletins from Melbourne were axed in the early 1990s in favour of a national bulletin from Sydney. However, localised editions of Ten Weekend News were reintroduced on Saturdays during the AFL season and presented by George Donikian, followed by a localised edition of Sports Tonight for Victoria. Permanent weekend bulletins were reintroduced in January 2011 (alongside a short-lived 6:30pm bulletin on weeknights) but discontinued ten months later.

From September 2020 to February 2023, ATV-10 also oversaw studio production of the Adelaide edition of 10 News First. Both bulletins are presented by Jennifer Keyte, combining local opt-outs for news, sport and weather with some shared content from the two states.

Presenters and reporters

News presenter
 Jennifer Keyte (2018–present)

Sports presenter
 Stephen Quartermain (1993–2013, 2018–present)

Weather presenter
 Jayde Cotic (2023–present)

Fill-in presenters

 Candice Wyatt (News)
 Nick Butler (Sport)
 Caty Price (Sport)
 Rob Waters (Sport)

Reporters

 Candice Wyatt
 Emma O'Sullivan
 Simon Love (State political reporter)
 Yasmin Paton
 Nick Etchells
 Estelle Lewis
 Rob Waters (Sport)
 Caty Price (Sport)
 Nick Butler (Sport)
 Tim Morgan (Sport)
 Jade Robran (Sport)
 Tim Hipsley (Sport)
 Brett Thomas (Sport)

Former presenters
News

 Barry McQueen
 Geoff Raymond
 Colin McEwan
 Ralphe Neill
 Bruce Mansfield (1974–1979)
 Annette Allison (1979)
 Michael Schildberger (1979)
 David Johnston (1980–1995)
 Jana Wendt (1980–1981)
 Jo Pearson (1982–1987, 1991–1993)
 Tracey Curro (1988–90)
 Marie-Louise Theile (1994–1995)
 Jennifer Hansen (1996–2005)
 Mal Walden (1996–2013)
 Helen Kapalos (2006–2012)
 Stephen Quartermain (2013–2018)

Sports

 Bruce McAvaney (1983–1989)
 Eddie McGuire (1986–1993)
 Nathan Templeton (2009–2012)
 Brad McEwan (1999–2003, 2013–2018)

Weather

 Briony Behets (1976)
 Christine Broadway
 Rob Gell (late 1970s – 1987)
 David Brown (1988–1994)
 Adam Digby
 Mike Larkan (1992–2020)
 Kate Freebairn (2020–2022)

See also
 Television broadcasting in Australia

References

Network 10
Television stations in Melbourne
Television channels and stations established in 1964

ATV (Australian TV station)


Alveolata, protisti u podcarstvu Harosa koje karakterizira kortikalna alveola, spljoštena vezikula ispod stanične membrane s kojom čini pelikulu, vanjski "zid" koji im daje stalan oblik. Postoji podjela na dva koljena, to su Myzozoa i trepetljikaši (Ciliophora)

Među poznatijim predstavnicima su papučica (Paramecium caudatum), balantidij ili srdoboljni trepljaš (Balantidium coli), parazit u debelom crijevu svinja, a može izazvati teške hemoragične i ulcerozne upale crijeva kod ljudi, majmuna i svinja (tzv. balantidijaza).

U ovo infracarstvo uključeni su ista koljena kao i u podcarstvo Halvaria, ali bez Oomycota

Izvori

Harosa

Alveolata


The Beatles, 1960 yılında Birleşik Krallık'ın Liverpool kentinde kurulmuş bir rock grubudur. Ağustos 1962'den dağılışına kadar John Lennon, Paul McCartney, George Harrison ve Ringo Starr dörtlüsünden oluşan The Beatles, kültürel ve ekonomik açıdan müzik tarihinin en etkili gruplarından biri olarak kabul edilmektedir. Birçok satış rekoru kırmış ve elliden fazla şarkısıyla Billboard listelerinde yer almıştır. 1964 yılında ABD'ye gelerek Britanya Müziği'nin Amerika'da popülerleşmesine neden olmuştur. Grup ayrıca 2004'te Rolling Stone dergisi tarafından son elli yılın en önemli ve etkili rock müzik sanatçıları arasında birinci sırada gösterilmiştir.

Grubun temelleri ve Almanya günleri

Grubun temelleri
John Lennon 1950'lerde Elvis Presley gibi sanatçılar sayesinde Rock'n Roll'la ilgilenmeye başlamıştı. Sanatçı, arkadaşı Pete Shotton ile birlikte 1956'da The Quarrymen adlı bir grup kurar. Daha sonra gruba Bill Smith katılır. Gruptaki elemanlar enstrümanlarında yetersiz oldukları için sürekli değişmektedir. 6 Temmuz 1957'de bir partide John Lennon, Paul McCartney ile tanışır. Kısa süre sonra Lennon'dan gruba katılması için teklif alır ve bunu kabul eder. Grupta eleman değişiklikleri devam ederken 1958'de gruba genç gitarist George Harrison katılır. Grup 1958'de bir deneme kaydeder. Demoda That'll Be the Day adlı bir cover parça, bir tane de McCartney / Harrison bestesi In Spite of All the Danger vardır. The Quarrymen 1959 Eylül'ünde dağılır. Harrison başka bir gruba gider, McCartney ve Lennon beraber çalmaya devam ederler. 1960'ta tekrar bir araya gelen üçlü, yanlarına Lennon'ın çocukluk arkadaşı Stuart Sutcliffe'i alır. Grup daha sonra The Sickless adıyla çalmaya devam etmek isterken Paul McCartney'nin önerisiyle ritim anlamına gelen "beat" sözcüğüne gönderme olsun diye grup The Beatles adını alır.

Almanya günleri
Grup daha sonra davula Pete Best'i alır ve bir süre Almanya'da çalarlar. Önce Harrison yaşı hakkında yalan söylediği için sınır dışı edilir. Daha sonra bir yangın dolayısıyla Best ve McCartney sınır dışı edilir. Grup şarkıcı Tony Sheridan tarafından teklif alır ve onunla çalmaya başlar. Tony Sheridan and the Beat Brothers olarak Almanya'da listelere girerler ve tekrar Almanya'da çalmaya başlarlar. Hamburg'da verilen son Almanya konseri sonrası Sutcliffe, Almanya'da kalmaya karar verir ve dörtlü İngiltere'ye döner. Böylece basgitara Paul McCartney geçer.

İlk kayıtlar ve baterist problemi
Grup İngiltere'ye dönünce Almanya'da tanıştıkları Brian Epstein'la menajeri olarak anlaşırlar. 1962'de eski üyeleri ve arkadaşları Stuart Sutcliffe'in beyin kanamasından ölüm haberini alırlar. Grup ve Epstein birçok firmaya giderler ama müziklerinin modası geçmiş olduğu iddiasıyla kimse tarafından kabul edilmezler. En sonunda EMI yetkilisi George Martin onlarla bir senelik anlaşma imzalar. Gerçekten Martin onların müziklerinden çok kişiliklerini beğenmiştir. Pete Best ise hem Epstein hem Martin tarafından beğenilmemişti. Davulcunun klasik Beatles saç şeklini kabul etmemesi ve hastalık yüzünden bazı konserlere katılamaması sorun olmuştu. En sonunda Beatles üyeleri onun ayrılmasına karar vermişlerdi. Daha sonra Beatles üyelerinin daha yakından tanıdığı Ringo Starr bateriye alındı.

İngiltere'de Beatlemania
Beatles ilk single'ı "Love Me Do"yu 1962'de çıkardı ve listelerde 17. sıraya yükseldi. İkinci single Please, Please Me ise ikinciliğe kadar çıktı. İlk albüm Please Please Me Mart 1963'te çıktı. Böylece "Beatlemania" adı verilen Beatles çılgınlığı Birleşik Krallık'ta başladı. From Me To You teklisi ise Beatles'ın ilk bir numara hiti olmuştu.

2 Şubat 1963'te grup ilk turnesine çıktı. Dört haftalık şovda, turneye çıktığı isimler arasında en küçüğü The Beatles olsa da turne sonunda herkesten rol çalmışlardı. Üç hafta süren ikinci turnede grup iki Amerikan şarkıcıyla sahneyi paylaşmış ve Amerikalı şarkıcılardan daha çok ilgi çeken ilk İngiliz grubu olmuştu. 1963 sonuna dek iki turne yapan Beatles'ın ünlü logosu da bu dönemde hazırlandı.

Amerika günleri
1963 sonlarında Beatles'ın önceki teklileri ve yeni şarkıları She Loves You, Amerika'da yayınlandı. Ancak Epstein'ın isteği ile I Want to Hold Your Hand şarkısının üzerinde yoğunlaşıldı ve klibi tüm Amerika'da gösterilmeye başlandı. Radyolar bu şarkıyı çalmaya başladı ve on gün içinde bir milyon kopya satmayı başardı. Beatles, Amerika'da televizyon programlarına da çıkmaya başladı.

Grup, Amerika'ya ilk geldiğinde havaalanında 3000'e yakın dinleyici bekliyordu. Amerika'daki ilk canlı programa George Harrison, hastalığı yüzünden çıkamamıştı. Beatles'ın ilk canlı programını Amerika'da yaklaşık 74 milyon kişi izledi. Beatles'ın ilk albümü birkaç değişiklikle Introducing... The Beatles ve Meet The Beatles! olarak yayınlandı. 1964'te A Hard Day's Night adlı ilk Beatles filmi yayınlandı. Beatles üyelerinin oynadığı bu komedi filmi iki Oscar adaylığı kazandı ve film şarkıları aynı isimli albümde yayınlandı. Grup 1964'te ikinci Amerika turnesine çıktı. Her konsere 10-20 bin kişi katıldı ve Beatles bilet satışlarında bir milyon dolar kazandı.

1965'te de ikinci film Help! yayınlandı. Bu filmin de şarkıları aynı isimli albümde yayınlandı. Bu film çekimleri sırasında da Beatles uyuşturucu kullanımına devam etmişti.

Problemler
Grup 1965'te Rubber Soul ardından 1966'de Revolver albümünü yaptı ve büyük bir müzikal değişim gösterdi. Artık rock sound'u daha öne çıkıyordu. Özellikle Tomorrow Never Knows ve Yellow Submarine gibi şarkılarda bulunan ses efektleriyle The Beatles Psychedelic müzik yapmaya başlamıştı. Albüm sonrası dünya turnesine başladılar. Grubun 1966 Asya turnesi çok sorunlu başladı. Japonya konserlerinin Nippon Budokan'da verilecek olması sağ görüşlü Japonlar tarafından orasının bir dövüş sanatları merkezi olması nedeniyle protesto edildi. Bu yüzden konserler yoğun bir polis koruması altında gerçekleştirildi.

Mart 1966'da, Amerika'da yapılan bir röportaj sırasında John Lennon, konu kitaplara ve dinlere geldiğinde bu sözleri söyledi:Hristiyanlık gidecek. Tarihe karışacak ve küçülecek. Bunun üzerine tartışmaya gerek yok; ben haklıyım ve haklı çıkacağım. Artık İsa'dan daha popüleriz ama hangisinin önce gideceğini bilmiyorum; rock 'n' roll mu yoksa Hristiyanlık mı ? İsa iyiydi ama müritleri kalın kafalı ve sıradandı. Onların bu işi bu kadar çarpıtması Hristiyanlığı mahvediyor.Şaka amaçlı söylenen bu sözler İngiltere'de Lennon'ın esprili açıklamalarına alışkın olduklarından problem olmadı ancak Amerika'da büyük sorun oldu ve Beatles plakları yakılmaya başladı. John Lennon daha sonra özür dilediğini söylediyse de öfke dinmedi. 2008'de Vatikan, John Lennon'ı sözlerinden dolayı bağışladığını açıkladı.

Haziran 1966'da Filipinler'e giden grup, devlet başkanının eşi tarafından kahvaltıya çağrıldı. Ancak Epstein, grubun böyle resmi davetleri kabul etmediğini söyledi. Bu karar televizyon kanallarında yayınlanınca ülkede büyük bir öfke uyandırdı. Beatles ülkeden ayrılırken, koruma için polis verilmedi ve grup saldırıya uğradı.

11 Ağustos 1966'da Amerika'daki son turneye çıktılar. Candlestick Park'ta yaptıkları son konser ile sona eren turne sonrası John Lennon, "How I Won the War" filminde rol aldı ve Yoko Ono ile tanıştı, Paul McCartney "The Family Way" filminin müziklerini yaptı, George Harrison Hindistan'a gidip sitar dersleri almaya başladı.

Saykodelik dönem
Bu zamandan sonra grup stüdyo albümlerini kaydetmeye odaklandı. Revolver'dan 7 ay sonra Abbey Road stüdyolarında 129 gün sürecek albüm kayıtlarına başladılar. 1967'de ise Beatles'ın en iyi işi olarak görülen Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band albümü yayınlandı. Albümde Revolver'da kullandıkları ses tekniklerini yeni buldukları yöntemlerle zenginleştiriyorlardı. Albümün sözlerindeki uyuşturucu etkileşimli sözler de dikkat çekmekteydi.

24 Ağustos 1967'de Beatles Maharishi Mahesh Yogi ile tanıştı. Birkaç gün sonra Galler'de ilk toplantılarına başladılar. 27 Ağustos 1967'de grubun menajeri Brian Epstein 32 yaşında uyuşturucudan öldü. Grubun lideri konumundaki John Lennon, Epstein ile en yakın ilişkisi olan kişiydi ve onun ölümüyle birlikte grup liderliği ve yönetimindeki çabasını yitirdi. Lennon'ın bu isteksizliğine karşı McCartney ise grubu devam ettirme için çabalamaya başladı.

26 Aralık 1967'de grup üyelerinin oynadığı film Magical Mystery Tour yayınlandı. Renk karmaşası içindeki film iyi eleştiriler toplamadı. Grup filmdeki şarkıları aynı isimli albümde yayınladı.

1968'de grup üyeleri Hindistan, Rishikesh'e gitti ve Maharishi ile uzun süre meditasyon hakkında çalışmalar yaptı. Bu dönemde Lennon, McCartney ve Harrison sonraki iki albümde bulunacak bestelerini yapmaya başladılar. Döndüklerinde Lennon ve McCartney Apple prodüksiyon şirketini kurduklarını açıkladılar. Ancak grup, Epstein'ın ölümü ve grubun işletme konusundaki tecrübesizliği nedeniyle iş konusunda sorunlar yaşadılar ve bu grubun müzikal birlikteliğini de olumsuz yönde etkiledi. Aynı sene Yellow Submarine çizgi filmi de yayınlandı. Bu film de bundan önceki filmleri gibi iyi eleştiriler toplamadı.

The Beatles albümü
Amerika'ya döndüklerinde The Beatles adındaki The White Album olarak da bilinen albüm için çalışmalara başladılar. Ancak bu çalışmalar yanında birçok kavga getiriyordu. Ringo Starr 4 şarkının kayıtlarına girmedi ve Paul McCartney onun yerini doldurdu. John Lennon'un eşi Yoko Ono'nun da stüdyonun her aşamasında grupla olması sorun oluyordu. 1966'da tanışan ikili 1968'de çıkarttıkları Unfinished Music #1: Two Virgins albümünden sonra birbirlerinden hiç kopmamaya başlamıştı. Daha önce grup kayıtlarına kız arkadaş ve eşlerin getirilmemesi kararını alan grup üyelerinden John Lennon, Yoko Ono'yu kayıtlara getirerek bunu bozdu. Yoko Ono'nun gruba tavsiyeler vermesi, Ono ve Lennon dışındaki grup elemanları arasında tansiyonu yükseltiyordu. Bir diğer problemi de artık müzikal anlamda kendini geliştiren George Harrison'ın bestelerine yeteri kadar yer vermemeleriydi.

İki disklik bu albüm de ötekileri kadar büyük bir ilgiyle karşılandı. Bu albümün diğerlerinden farkı, grubun her üyesinin kendine has tarzlarını kendi şarkılarında yansıtmaları oldu. Rolling Stone, albümü "Bir çatı altında 4 solo albüm" olarak tanımladı. Albüm sonrası grup hiç birlikte röportaj vermeyip, televizyona çıkmamaya başladı.

Ayrılık
Grup üyeleri ile Paul McCartney arasında yeni menajer sorunu yaşandı. McCartney o zamanki eşinin babası Lee Eastman'i isterken, diğer grup elemanları Allen Klein'ı istiyordu. Klein en sonunda menajer olarak seçildi ancak 1971'de gruptan para çaldığı fark edildi. Grup en son konserini 1969'da izinsiz olarak bir çatıda verdi. Polis tarafından indirildikleri görüntüler Let It Be filmlerine de kondu. Grup 1969'da yine stüdyoda problemler yaşadıkları Abbey Road albümünü kaydetti. Aynı anda da Let It Be albümü kayıtları devam ediyordu. 20 Eylül 1969'da Lennon grup elemanlarına ayrıldığını söyledi ancak basına bir açıklama yapılmadı. 3 Ocak 1970'te George Harrison bestesi I Me Mine kaydedilmiş son Beatles şarkısı oldu ancak John Lennon bu kayıtlarda yoktu. Aynı yıl ilk adı Get Back olarak karar verilen ancak mix'i beğenilmemiş albüm en sonunda Let It Be olarak yayınlandı. Ancak bu grubun dağılmasını engelleyemedi. 10 Nisan 1970'te McCartney basın toplantısı ile grubun dağıldığını açıkladı.

"Paul Öldü" İddiaları
Müzik tarihinin efsanevi dedikodularından biri olarak tarihe geçen Paul Is Dead vakası; iddialara göre Paul McCartney 1966 yılında stüdyodan sinirli bir şekilde çıkar, trafik ışıklarını görmez ve bir arabanın altında can verir. Plak satışlarından endişe eden plak şirketi ise olayı örtbas etmeye çalışır. Paul'a benzeyen solak bir gitarist bulan şirket adamı yerine geçirir.

Bu olayı sindiremeyen grup üyeleri albüm kapaklarına ve şarkılara gizli şifreler koyar.
Bunlardan bazıları:

Abbey Road albümünün kapağında Paul'un ayakkabı giymemesi. çıplak ayak, Hint kültüründe ölüleri simgelemektedir.

Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band albümünün kapağında yer alan mezarın üstünde Paul yazdığı iddiası.

"I'm So Tired" adlı şarkının sonundaki konuşma tersten çalındığında ise "Paul is a dead man miss him miss him (Paul ölü bir adam, onu özlüyoruz)" mesajı çıkıyor.

Çatı Konseri (Rooftop Concert)
30 Ocak 1969 günü son konserini vermek için Apple binasının çatı katına çıkan grup üyeleri hiçbir izin almadan ve kimsenin haberi olmadan birden Get Back şarkısıyla başladığı ve yine Get Back ile bitirdiği konserdir. Bu konseri izin almadıklarından dolayı polis bitirir. Çatı Konserinden (Rooftop Concert)'den sonra da The Beatles bir daha konser vermemiştir.

Beatles sonrası
1970'te bütün Beatles üyelerinin solo albümleri yayınlanmıştı. 1973 tarihli Ringo adlı Ringo Starr albümünün bir parçasında üç Beatles üyesi, Starr, Harrison ve Lennon bir araya gelmişti. Albümde başka şarkılarda McCartney de yer almaktaydı. Bu albüm sonrası Beatles'ın yeniden bir araya geleceği dedikoduları başlamıştı.

1974'te Lennon ve McCartney stüdyoda kendileri için kayıt yaptılar ancak bir daha hiç buluşmadılar, bu kayıtlar da resmi olarak hiçbir zaman yayınlanmadı.

1980, 8 Aralık akşamı John Lennon New York Central Park karşısında yaşadığı apartmanın girişinde akıl hastası bir hayranı tarafından vurularak öldürüldü. Yaşayan diğer 3 Beatles elemanı All Those Years Ago adlı George Harrison şarkısında tekrar bir araya geldiler. Şarkı Lennon'ın anısına yazılmıştı.

1988'de grup Rock N Roll Ünlüler Salonu'na girmeye hak kazandı. Starr, Harrison ve Yoko Ono orada bulunmasına karşın Paul McCartney yaşanan problemler yüzünden oraya gitmeyi reddetti.

1995-1996 sırasında Beatles'ın gizli kalmış kayıtları Anthology 1,2,3 olarak yayınlandı. Ayrıca iki Lennon bestesi Free As A Bird ve Real Love, Beatles'ın üç elemanı tarafından kaydedildi.

2001'de George Harrison akciğer kanseri nedeniyle hayatını kaybetti.

2006'da George Martin ve oğlu Giles Martin, Cirque de Soleil'in "Love" gösterisi için orijinal Beatles kayıtlarını yeniden düzenledi. 2007'de McCartney, Starr, Lennon'ın eşi Yoko Ono ve Harrison'un eşi Olivia Harrison televizyonda bir araya geldiler.

Üyeler
 John Lennon (gitar, vokal): 1960 - 1970
 Paul McCartney (bas gitar,piyano, vokal): 1960 - 1970
 George Harrison (gitar, vokal): 1960 - 1970
 Ringo Starr (bateri, vokal): 1962 - 1970

Diskografi

Stüdyo Albümleri
 Please Please Me (1963)
 With the Beatles (1963)
 A Hard Day's Night (1964)
 Beatles For Sale (1964)
 Help! (1965)
 Rubber Soul (1965)
 Revolver (1966)
 Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
 Magical Mystery Tour (1967)
 The Beatles (White Album) (1968)
 Yellow Submarine (1969)
 Abbey Road (1969)
 Let It Be (1970)

Filmografi
 A Hard Day's Night (1964)
 Help! (1965)
 Magical Mystery Tour (1967)
 Yellow Submarine (1968)
 Let It Be (1970)
 Across The Universe (2007)
 Yesterday (2019)

Kaynakça
Özel

Genel
 Özçelik, Tayfun; Ünal, Tahsin (1984). "The Beatles ". İmge Yayıncılık.

Dış bağlantılar

 The Beatles'ın tarihi üzerine Türkçe içerik

1950'lerin müzik grupları
1960'ların müzik grupları
1970'lerin müzik grupları
İngiliz rock grupları
İngiliz pop müzik grupları
Grammy Ödülü sahipleri
En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü sahipleri
Dünya Müzik Ödülü sahipleri
BRIT Ödülü sahipleri
Capitol Records sanatçıları
Parlophone sanatçıları
Müzikal dörtlüler
Psikedelik pop grupları
Psikedelik rock grupları
John Lennon
1960'larda İngiltere'de kurulan oluşumlar
1960'ta Birleşik Krallık'ta kurulan oluşumlar
1960'ta kurulan müzik grupları
1960'larda Birleşik Krallık'ta müzik
George Harrison
Paul McCartney
Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü sahipleri
United Artists Records sanatçıları
Atco Records sanatçıları
En İyi Müzik Filmi Grammy Ödülü sahipleri
En İyi Video Klip Grammy Ödülü sahipleri
En İyi Pop Vokal Albüm Grammy Ödülü sahipleri
En İyi Yeni Sanatçı Grammy Ödülü sahipleri
Yılın Albümü Grammy Ödülü sahipleri
En İyi Orijinal Film Müziği Grammy Ödülü sahipleri

The Beatles


Santa Maria dei Vergini je crkva u četvrti Rione Sanità, u Napulju, Italija.

Povijest
Godine 1326., stanovnici Rione of Porta San Gennaro podigli su crkvu i susjednu bolnicu i samostan pod nazivom Santa Maria del Borgo de' Vergini. Dodijeljen Padri Cruciferu, kardinal Innico Caracciolo ustupio je imanje Kongregaciji misije (Padri della Missione), nakon što je postalo župna crkva. Godine 1788. crkva je pregrađena u eliptičnoj unutrašnjosti prema nacrtima Luigija Vanvitellija.

Prije rata, glavna oltarna pala Francesca la Mure prikazivala je slavu svetog Vinka Paulskog. Među kapelicama nalazilo se platno s prikazom Svete obitelji, sv. Jeanne de Chantal sa sv. Vincentom Paulskim (1758.) Severina Galantea. U crkvi su bila i djela Giovannija Sarnellija. Sva su uništeni u bombardiranju 1943. godine. Mramornu skulpturu Bezgrješnog začeća (1858.) na pročelju izradili su Francesco Liberti i Giuseppe Pirotti.

Izvori

Vanjske poveznice

Katoličke crkve u Napulju
Barokne crkve u Napulju
Lazaristi

Santa Maria dei Vergini


Milliyetçilik ya da ulusçuluk, belirli bir milletin çıkarlarını, özellikle egemenliğini ve özyönetimini kazanmayı, daha sonra bunu ilelebet sürdürmeyi amaçlayan ideolojik fikir hareketi. Milliyetçilik, her ulusun kendisini dışarıdan gelecek olan müdahalelerden bağımsız olarak yönetmesi gerektiğini, ulusun bir yönetim için doğal ve ideal bir temel ve tek haklı politik güç kaynağı olduğunu savunmaktadır. Milliyetçilik, 19. yüzyıl başlarından itibaren Avrupa'da, 20. yüzyıldan itibaren ise tüm dünyada egemen politik düşünce tarzı haline gelmiştir. Bu dönemde dünya politik haritası milliyetçilik ilkelerine göre biçimlendirilmiştir. Günümüzde Anglosakson kültürüne bağlı toplumlarda ve Avrupa Birliği düşüncesini savunan çevrelerde olumsuz bir anlam yüklenmiştir.

Milliyetçilik konusunda Benedict Anderson, Ernest Gellner, Eric Hobsbawm, Elie Kedourie gibi karşıtların yanı sıra, Anthony Smith, Nev Nikolayeviç Gumilyov gibi yazarların teorik çalışmaları olmakla birlikte konu henüz teorik bir dayanağa kavuşturulamamıştır. Bu çalışmalarda vatanseverlik, militarizm, şovenizm, etnik aidiyet, dilsel aidiyet, ulusalcılık, irredantizm, faşizm, militancılık, dinselcilik, otoriterlik, ırkçılık, anti-emperyalizm, asabiyet, hayali cemaatler, tarihsel kimlik, tarih bilinci, kahramanlık, maneviyat, atalar kültü, sadakat, egemenlik, ortak irade, vatan, romantizm, kamusallık, kültürellik kavramları açıklanmaktadır.

Köken bilimi

"Millet" sözcüğü aslen Arapça olup (Ar: ملة), "din veya mezhep; bir din veya mezhebe bağlı olan cemaat" anlamındadır. Osmanlı Türkçesinde 20. yüzyıl başlarına kadar bu anlamda kullanılmıştır. 19. yüzyıl ortalarından itibaren aynı sözcük Fransızca/İngilizce nation kavramına karşılık olarak kullanılmıştır. Türkçe "ulus" (Orhun Yazıtları'nda uluş olarak yer alır) sözcüğü, 1932 yılında aynı kavramın Yeni Türkçesi olarak benimsenmiştir.Orhun Yazıtları ve Kâşgarlı Mahmud'un 1072-1074 yılları arasında yazdığı Dîvânu Lugâti't-Türk adlı kitabında millet sözcüğünün Türkçe karşılığı budun sözcüğüdür.

Latince kökenli olan "nation", kök anlamı itibarıyla "aynı atadan gelenler topluluğu" demektir. Dolayısıyla esasen Türkçe kavim veya aşiret karşılığıdır. Türkçe ulus ise siyasi amaçla bir araya gelmiş olan boylar konfederasyonunu ifade eder (ayrıca eski Türkçedeki budun sözcüğü de aynı anlamı verir).

Milliyetçilik kavramı
Milliyetçilik Kavramı Anthony D. Smith'e göre, çağın ruhunu yansıtmaktadır ve daha eski sembol ve fikirlerle de bağlantılıdır. Ernest Gellner ise, mevcut kültürün gerisine gidip ondan bir ulus yaratma, geçmiş bir kültürü bugünden keşfetme ve kurma eylemi olarak tanımlamıştır. Eric Hobsbawm ise ulusun oluşum sürecine değinerek 3 yöntemden bahsetmiştir. Bunlar; devlet eliyle yürütülen merkezi ve yaygın eğitim, devlet ve toplumu bütünleştiren kitlesel törenler ve ulusal anıtlar etrafında örülen sembolik birliklerdir. Benedict Anderson'a göre milletler "hayali cemaatlerdir." Yani sonradan üretilmiş olgulardır. Millet miti toplumlar tarafından matbuat yoluyla sonradan oluşturulmuştur.

Tarihçe

Modern milliyetçi düşünce 1789-1799 Fransız Devrimi'nin fikirlerinden doğmuştur. Avrupa tarihindeki ilk milliyetçi hareketlere, I. Napolyon istilası (1804-1815) altındaki Almanya'da rastlanır. Aynı yıllarda, Rus işgalindeki Polonya'da güçlü bir milliyetçi akım doğdu. 1821'de Osmanlı Devleti'ne karşı ayaklanan Yunanistan, Avrupa'nın milliyetçi çevrelerinde çok heyecanlı destek buldu. 1848'de Avusturya İmparatorluğu'na karşı ayaklanan Macarlar, daha sonra Çekler ve Sırplar, milliyetçilik akımını Orta Avrupa'ya taşıdılar. 1860-1870 yılları arasında gerçekleşen İtalya birliği, devrimci milliyetçiliğin en büyük zaferlerinden biri olarak algılandı. 1870'lerde Rusya'da doğan Pan-Slavizm akımı, yayılmacı milliyetçiliğin ilk örneklerinden biri idi.

Milliyetçiliğe yol açan en önemli etken, daha önce hükümdar ve sülale zemininde tanımlanan siyasi aidiyet duygusunu, hükümdardan bağımsız olarak, "halk"a maletme gereğiydi. Siyasi aidiyet ve itaat, "halk"ın ortak iradesine dayandırılmalıydı. Bu nedenle 19. yüzyılda milliyetçilik, radikal, devrimci, anti-monarşist, yerleşik düzene zıt bir siyasi düşünce olarak değerlendirildi.

"Halk"ı tanımlamanın güçlüğü, milliyetçi düşünürleri —bazen olguları ve mantığı zorlama pahasına— olağanüstü duygusal anlamlar yüklemeye sevketti. Örneğin (ayrı lehçeler konuşan) Sicilyalılar veya Venedikliler ayrı bir ulus mu, yoksa İtalyan ulusunun parçası mıydı? Avusturya ulusu var mıydı? Makedonlar ayrı bir ulus mu, Bulgar mı, yoksa Güney Slavların bir boyu muydu? Bu konularda farklı görüşleri savunanlar, benimsedikleri ulusa hayali bir tarih ve hayali kökenler atfederek, onun ezelden beri "doğal olarak" varolduğunu kanıtlamaya çalıştılar. Farklı lehçeler konuşan toplumlarda, ortak bir ulusal dil oluşturmaya büyük önem verildi.

Milliyetçi ideolojiler, kavramlar ve düşünceler

 Vatanseverlik
 Faşizm
 Nasyonal sosyalizm
 Şovenizm
 Popülizm
 Devletçilik
 Atatürkçülük
 İrredantizm
 Ülkücülük
 Kolektivizm
 Turancılık
 Türkçülük
 Türk milliyetçiliği
 Galiyevizm
 Ulusalcılık

Ayrıca bakınız

 Milliyetçilik türleri
 Devletçilik
 Şovenizm
 Ulus devlet
 Vatanseverlik
 Atatürk milliyetçiliği

Kaynakça

Milliyetçilik


Kosmos 2196, ruski satelit sustava upozorenja o raketnom napadu iz programa Kosmos. Vrste je Oko (US-K; Oko br. 6057).

Lansiran je 8. srpnja 1992. godine u 09:53 s kozmodroma Pljesecka, s mjesta 43/3. Lansiran je u visoku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Molnija-M 8K78M Blok 2BL. Orbita mu je bila 616 km u perigeju i 39.765 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je bila 63,04°. Spacetrackov kataloški broj je 22017. COSPARova oznaka je 1992-040A. Zemlju je obilazio u 718,31 minutu. Bio je mase 1900 kg.

Vratio se u atmosferu 27. rujna 2016. godine. Iz misije je ostalo još nekoliko dijelova koji su se vratili u atmosferu nešto prije, a kružili su u visokoj (Blok-2BL) i niskoj orbiti.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. 1992 год. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page US-K (73D6) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2196


ديانا كرال  مغنية جاز ،عازفة بيانو ومؤلفة موسيقية كندية حائزة على جائزتي غرامي، ولدت في مدينة نانيانو في مقاطعة كولومبيا البريطانية في كندا في 16 نوفمبر/تشرين الثاني 1964. بدأت مهنتها الفنية منذ أوائل التسعينيات وتميزت بنمط الجاز ،ال بوسا نوفا ، والبوب التقليدي، أصدرت العديد من الألبومات وأقامت العديد من الحفلات في مختلف عواصم العالم.

ألبوماتها
 Stepping Out عام 1993
 Only Trust Your Heart عام 1995
 All for You: A Dedication to the Nat King Cole Trio عام 1996
 Love Scenes عام 1997
 Have Yourself A Merry Little Christmas (EP) عام 1998
 When I Look in Your Eyes عام 1999 (جائزة غرامي لأفضل أداء 1999)
 The Look of Love عام 2001
 Live in Paris عام 2002 (جائزة غرامي لأفضل ألبوم جاز 2002)
 The Girl in the Other Room عام 2004
 Christmas Songs عام 2005
 From This Moment On عام 2006
 The Very Best of Diana Krall عام 2007
 The Very Best of Diana Krall - DVD عام 2007
 Quiet Nights عام 2009
 Live in Rio - DVD عام 2009

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي
 Diana Krall Fans
 حفلات مباشرة

ديانا كرال
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من نانيامو إي (كولومبيا البريطانية)
أعضاء وسام كولومبيا البريطانية
إلفيس كوستيلو
جزيرة فانكوفر
حائزون على جائزة غرامي
خريجو المعهد الموسيقي الملكي
خريجو كلية باركلي للموسيقى
عازفات بيانو جاز
عازفات بيانو في القرن 20
عازفات بيانو في القرن 21
عازفات بيانو كنديات
عازفو بيانو جاز كنديون
عازفو بيانو ريذم أند بلوز
عازفو بيانو كنديون في القرن 20
عازفو بيانو كنديون في القرن 21
كونترالتويون كنديون
مغنو جاز كنديون
مغنو جاز ناعم
مغنو موسيقى بوب تقليدية
مغنيات جاز كنديات
مغنيات كنديات في القرن 20
مغنيات كنديات في القرن 21
مواليد 1964
مواليد في نانيامو إي (كولومبيا البريطانية)
موسيقى الجاز
موسيقيون كنديون مغتربون في الولايات المتحدة
موسيقيون من كولومبيا البريطانية

ديانا كرال


Roquebillière (, ) ist eine französische Gemeinde im Département Alpes-Maritimes in der Region Provence-Alpes-Côte d'Azur. Sie ist dem Arrondissement Nice und dem Kanton Tourrette-Levens zugeteilt. Sie gehört ebenfalls zum Gemeindeverband Métropole Nice Côte d'Azur.

Geographie

Der südfranzösische Bergort mit  Einwohnern (Stand ) liegt nahe der italienischen Grenze 35 Kilometer nördlich von Nizza im Tal der Vésubie, in die hier der Zufluss Gordolasque einmündet. Die Gemeinde, die von der Départementsstraße D2585 bedient wird, wird im Norden vom Cime de Cayras (1813 m) und im Westen vom Tête de Siruol (2053 m) sowie dem Pointe de Siruol (2018 m) begrenzt. Der Col d'Andrion (Passhöhe 1681 m) verbindet Roquebillière mit dem Pont de la Lune in der Gemeinde La Tour im Tal der Tinée.

Roquebillière war in der Vergangenheit wiederholt zerstörerischen Naturkräften ausgeliefert. So wurde in den Jahren 566, 614 und 1494 Erdbeben registriert, wobei jenes vom am 23. Juni 1494 wohl das heftigste war. Erdrutsche sind für die Jahre 1564 und 1926 und verbrieft. 1094, 1743 und 1789 wurde das Dorf durch Hochwasser der Vésubie teilweise zerstört.

Die Gemeinde verfügt im Weiler Berthemont-les-Bains über ein Thermalbad, das von Oktober bis April geöffnet ist. Dank eines Wasserkraftwerkes an der Vésubie wird seit 1969 in Roquebillière elektrischer Strom erzeugt.

Geschichte
Der Name Roquebillière leitet sich von Roccabellera ab und bedeutet auf Französisch Roc(her) des abeilles (dt. "Bienenfelsen"). Als Toponyme für Roquebillière gelten Roccabellera (1149), Rocca billera (1152) und Rocca a Bigliera (1672).

Nach dem Tod der Königin Johanna I. von Anjou brach in der Provence ein Erbfolgekrieg aus, mit dem Ergebnis, dass Roquebillière und die anderen Gemeinden links des Flusses Var unter die Hoheit des Hauses Savoyen gerieten und von den neuen Herren der neu geschaffenen Grafschaft Nizza zugeteilt wurden. Von kurzen Unterbrüchen abgesehen, gehörte Roquebillière für die nächsten Jahrhunderte zum Herzogtum Savoyen. 1691–1696 sowie 1706–1708 waren die Grafschaft Nizza wie auch die anderen Gebiete das Herzogtum Savoyen von den Soldaten des französischen Königs Ludwig XIV. besetzt und auch die Revolutionsarmee der Ersten Französischen Republik überrannte 1796 das Herzogtum.

1629 grassierte die Pest in Roquebillière und im Februar 1764 nahm die Cholera vor Ort epidemische Ausmaße an.

1860 unterstützte der französische Kaiser Napoleon III. den savoyardischen Herrscher Viktor Emanuel bei seinen Bestrebungen zum König von Italien gekürt zu werden. Im Gegenzug für die geleistete Hilfe trat der frisch gekrönte König neben Savoyen auch die Grafschaft Nizza an Frankreich ab.

Seit dem 6. Jahrhundert war das Dorf sechsmal Opfer von verheerenden Erdrutschen oder Überschwemmungen und wurde trotzdem immer wieder an derselben Stelle aufgebaut. Nur nach der letzten Katastrophe, dem Erdrutsch vom 24. November 1926, verließen die meisten Bewohner ihre ursprünglichen Häuser und zogen an das rechte Ufer des Flusses, wo sich bereits eine Kirche aus dem 15. Jahrhundert befand. Aber auch der alte Dorfkern ist heute noch bewohnt. Trotz der Abwanderung vieler Bauern konnte die Einwohnerzahl von Roquebillière über die Zeit stabil gehalten werden.

Bevölkerungsentwicklung

Wappen
Blasonierung: Das Wappen ist geviert, die Felder eins und vier zeigen auf Azurblau einen gekrönten goldenen Löwen; die Felder zwei und drei in Gold sind mit je drei azurblauen Bienen bestellt – in unüblicher 1:2-Anordnung.

Sehenswürdigkeiten

Sakralbauten
 gotische Kirche Saint-Michel de Gast aus dem 14. Jahrhundert, der Turm ist romanisch und somit noch älter. Die Innenausstattung umfasst ein Altarretabel aus dem 16. Jahrhundert, das den heiligen Antonius darstellt. Die Kirche ist seit 1997 ein französisches Kulturdenkmal.
 Kapellen Chapelle des Pénitents Blancs (mit Zwiebelturm), Chapelle de la Madone de Berthemont und Chapelle rurale Saint-Julien
 Kirche in Roquebillière-Nouveau aus dem 15. Jahrhundert
 Gebetshaus Oratoire Saint-Roch
 Ruinen der archäologische Stätte von Castel-Vieil

Weitere Bauten
 Alpenhaus in der Höhe
 Alte Getreidemühle
 Alte Bergscheunen
 Altes Blockhaus im Süden
Siehe auch: Liste der Monuments historiques in Roquebillière

Natur
 Fluss Vésubie
 Berggipfel Cime de Cayras, Ravin du Drac, Tête de Siruol und Pointe de Siruol
 Grotten Petite grotte de Ranke und Grotte Saint-Julien
 Wälder Forêt de la Malune und Forêt de Sauma-Longa
 Thermalquellen

Gemeindepartnerschaft
 Emskirchen (Bayern), Deutschland, seit 1990

Literatur
 Le Patrimoine des Communes des Alpes-Maritimes. Flohic Editions, Band 2, Paris 2000, ISBN 2-84234-071-X, S. 752–758.

Einzelnachweise

Weblinks

 Roquebillière Webseite (französisch)

Ort in Provence-Alpes-Côte d'Azur
Kurort in Frankreich

Roquebillière


Baron Monkswell, of Monkswell in the County of Devon, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1885 for the lawyer and Liberal politician Sir Robert Collier. His eldest son, the second Baron, served as Under-Secretary of State for War in 1895 in the Liberal administration of Lord Rosebery. His grandson, the fourth Baron (who succeeded his uncle in the title), disclaimed the peerage on 7 April 1964. He had earlier been a member of the Essex County Council.  the title is held by his grandson, the sixth Baron, who succeeded in that year.

The artist John Collier was the younger son of the first Baron. His son, Sir Laurence Collier, was British Ambassador to Norway from 1939 to 1950.

Barons Monkswell (1885)
Robert Porrett Collier, 1st Baron Monkswell (1817–1886)
Robert Collier, 2nd Baron Monkswell (1845–1909)
Robert Alfred Hardcastle Collier, 3rd Baron Monkswell (1875–1964)
William Adrian Larry Collier, 4th Baron Monkswell (1913–1984) (disclaimed 1964)
Gerard Collier, 5th Baron Monkswell (1947–2020)
James Adrian Collier, 6th Baron Monkswell (b. 1977)

The heir presumptive is the present holder's brother, the Hon. Robert William Gerard Collier (born 1979)

References

External links

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1885
Noble titles created for UK MPs

Baron Monkswell


UTM may refer to:

Computing
 Unified threat management, an approach to network security
 Universal Turing machine, a theoretical computer
 Urchin Tracking Module parameters, used in Urchin, a Web analytics package that served as the base for Google Analytics and other analytics
 Usability testing method, in interaction design
 Unbounded transactional memory, transactional memory without bounds on transaction size or time
 Universeller Transaktionsmonitor, transaction system for Fujitsu-Siemens BS2000/OSD mainframe

Universities
 Technical University of Moldova
 Universiti Teknologi Malaysia, also known as University of Technology, Malaysia
 University of Technology, Mauritius
 University of Tennessee at Martin
 University of Toronto Mississauga
 University of Toulouse II – Le Mirail, France
 Universidad Tecnológica de la Mixteca, the Spanish name of Mexican public university Technological University of the Mixteca
 Technical University of Manabi, higher technical level university located in the city of Portoviejo, province of Manabí, Ecuador.

Other
 Ultrasonic thickness measurement, using ultrasound waves to determine thickness of metals
 Undergraduate Texts in Mathematics, a series of books published by Springer-Verlag
 Universal testing machine, a machine used to test the tensile and compressive stresses in materials
 Universal Transverse Mercator coordinate system, a grid-based method of mapping locations on the surface of the Earth
 Unmanned aircraft system traffic management, a system for cooperative control of unmanned aerial vehicles
 Union des travailleurs de Mauritanie (Union of Mauritanian Workers), a national trade union center in Mauritania
 Uniunea Tineretului Muncitoresc (Union of Communist Youth), Romania's former communist youth party organisation

UTM


Sankt Thomas kan henvise til:

 apostlen Thomas – en bibelsk person
 Sankt Thomas – ø i den tidlige Dansk Vestindien, nu Amerikanske Jomfruøer
 Sankt Thomas (landsted) – var et landsted på Frederiksberg, opkaldt efter den vestindiske ø
 Sankt Thomas (Eifel) – by i Eifelkreis Bitburg-Prüm i Rheinland-Pfalz
 Sankt Thomas (Skanderborg Slotssogn Sogn) – areal i Skanderborg Slotssogn

 se også
 Sankt Thomas Plads – plads på Frederiksberg, opkaldt efter landstedet ovenfor
 Sankt Thomas Allé
 Sankt Thomas Kirke – kirke på Frederiksberg (1898)
 Sankt Thomas Sogn
 São Tomé – afrikansk ø

Sankt Thomas (flertydig)


Medik Barajı, Malatya'daki Tohma Çayı üzerinde, sulama amacı ile 1966-1975 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak ve kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 811.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 43,00 m, normal su kotunda göl hacmi 22,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,62 km²'dir. 15.842 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Kaynakça

Malatya ilindeki barajlar

Medik Barajı


Holmgang (holmganga in Old Norse, hólmganga in modern Icelandic, holmgång in Swedish, holmgang in Danish and Norwegian bokmål and nynorsk) is a duel  practiced by early medieval Scandinavians. It was a legally recognized way to settle disputes.

The name holmgang (literally "holm-going") may derive from the combatants' dueling on a small island, or holm, as they do in the saga of Egill Skallagrímsson.

At least in theory, anyone offended could challenge the other party to holmgang regardless of their differences in social status. This could be a matter of honor, ownership or property, demand of restitution or debt, legal disagreement or intention to help a wife or relative or avenge a friend.

Holmgangs were fought 3–7 days after the challenge. If the person challenged did not turn up for the holmgang, the other man was considered just in his challenge. If the offended party did not turn up for the holmgang, they were deemed niðingr, and could have been sentenced to outlawry. In effect, if someone was unwilling or unable to defend their claim, they had no honor. Sometimes a capable warrior volunteered to fight in the place of a clearly outclassed friend.

History

The Swedish Hednalagen, or Pagan law, a fragment from a 13th-century document from Västergötland, Sweden, stipulates the conditions for a holmgang:

Exact rules varied from place to place and changed over time, but before each challenge the duelists agreed to the rules they used. The duel was fought either on a pre-specified plot or on a traditional place which was regularly used for this purpose. The challenger recited the rules, traditional or those agreed upon, before the duel. Rules determined the allowed weapons, who was eligible to strike first, what constituted a defeat or forfeiture, and what the winner received; in Norway, the winner could claim everything the loser owned. Egils saga Skallagrímssonar 1975 (as cited in the Viking Lady Answer Page) recounted:

How many times the challenged actually gave in beforehand is unrecorded.

First holmgangs probably ended on the death or incapacitation of one combatant. Killing an opponent did not constitute a murder and therefore did not lead to outlawry or payment of weregeld. Later rules turned holmgang into a more ritualistic direction.

Kormakssaga states that the holmgang was fought on an ox hide or cloak with sides that were three meters long. It was staked on the ground with stakes used just for that purpose and placed in a specific manner now unknown. After that the area was marked by drawing three borders around the square hide, each about one foot from the previous one. Corners of the outermost border were marked with hazel staves. Combatants had to fight inside these borders. Stepping out of borders meant forfeiture, running away meant cowardice.

There is one reference in Kormakssaga about the sacrifice of a bull before a holmgang, but there are many references about the sacrifice the winner made after the victory. Combatants were permitted a specific number of shields (usually three) they could use – the opponent's strikes could break a shield. The challenged would strike first and then the combatants would hit each other in turn. The combat would normally end on the first blood and the winner would receive three marks of silver. This represents mainly the later Icelandic version of holmgang, which was intended to avoid unnecessary loss of life and excessive profiteering; unless the dispute was about a specific property, the most the winner could receive was the three marks of silver.

Professional duelists used holmgangs as a form of legalized robbery; they could claim rights to land, women, or property, and then prove their claims in the duel at the expense of the legitimate owner.  Many sagas describe berserks who abused holmgang in this way. In large part due to such practices, holmgangs were outlawed in Iceland in 1006, as a result of the duel between Gunnlaugr Ormstunga and Hrafn Önundarson, and in Norway in 1014.

In popular culture

In the allegorical fantasy novel Silverlock, by John Myers Myers, in the song "The Ballad of Bowie Gizzardsbane," Bowie's knife-fighting past is referred to as "the Holmgang at Natchez."

In 1957, Poul Anderson – a Danish-American who frequently used Viking themes in his writings – published the science fiction story "Holmgang" (collected in the 1982 anthology Cold Victory). The story's two protagonists – feuding spacemen of the future who are of distant Scandinavian origin and one of whom (the villain) is historically conscious – decide to revive this Viking tradition, resorting to a deadly holmgang on a lonely asteroid instead of a sea island, in order to settle their irreconcilable differences over a tangled issue involving crime, politics, and a woman's love.  Anderson's protagonist in "The Man Who Came Early," set in 10th-century Iceland, is also forced into a holmgang.

Holmgang is the name of a Norwegian TV-debate program that aired on the commercial Norwegian station TV 2 from 1992 to 2008.

In the 2001 novel Kushiel's Dart by Jacqueline Carey, the fictional Skaldic people observe the holmgang and other Norse and Teutonic traditions. One Skaldic character challenges Joscelin Verreuil to holmgang.

The film The 13th Warrior (1999) includes a holmgang process, complete with insult, shields and weregild. The book the film is based on, Eaters of the Dead, contains the same scene with more detailed explanation of both the ritual and the significance of how it is carried out.

In the 2013 MMORPG Final Fantasy XIV: A Realm Reborn, the character class Marauder and its upgraded form Warrior has the ability Holmgang, which creates a chain that binds the user and their target together. They are immobile for the duration and must attack each other, in reference to how a real Holmgang would be conducted.

The Norwegian television series Norsemen featured a holmgang in the first episode of the series, and again in the second season.

The 2020 video game Assassin's Creed Valhalla features several holmgangs throughout its story campaign.

In 2021, Pär Hulkoff (solo Swedish metal singer-songwriter) released a single "Holmgång" for his upcoming album "Ragnarök". The song, melodic and aggressive, ties the ancient Northern practice into modern military context.

In the 2022 film The Northman, Amleth and Fjölnir engage in Holmgang at the top of the volcano Hekla.

See also
Trial by combat
Duel

Notes

References
Bø, Olav. "Hólmganga and Einvigi: Scandinavian Forms of the Duel". Medieval Scandinavia 2 (1969) 132-148.
Byock, Jesse. "Hólmganga," entry in Medieval Scandinavia: An Encyclopedia (ed. Philip Pulsiano, 1993) 289-290.
Ciklamini, Marlene. "The Old Icelandic Duel". Scandinavian Studies 35:3 (1963) 175-194.

Hermann Pálsson and Stefanie Würth, '"Holmgöngur" in der altnordischen Literatur: Historischer Gehalt und literarische Gestaltung', Amsterdamer Beiträge zur Älteren Germanistik, 41 (1995), 37ff.
Jones, Gwyn. "The Religious Elements of the Icelandic 'Holmganga.'" Mod. Language Rev. 27:3 (1932) 307-313.
Jones, Gwyn. "Some Characteristics of the Icelandic 'Holmganga.'" J. Eng. & Germanic Philology 32 (1933) 203-224.
Radford, R. S. "Going to the Island: A Legal and Economic Analysis of the Medieval Icelandic Duel". Southern California Law Rev. 62 (1989) 615-44.

External links
Viking Answer Lady Webpage - Hólmgang and Einvigi: Scandinavian Forms of the Duel

Dueling
Viking practices
Trials by combat
Early Germanic warfare

Holmgang


1366 (MCCCLXVI) perşembe günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 II. Henry, Kastilya kralı oldu.

Doğumlar
 11 Mayıs - Bohemyalı Anne, İngiltere kraliçesi (ö. 1394)
 28 Ağustos - Jean Le Maingre, Fransız mareşal (ö. 1421)
 tarihi bilinmeyen
 Miranşah, Timur'un oğlu, askeri komutanı ve Azerbaycan valisi (ö. 1408)

Ölümler
 26 Nisan - Simon Islip, İngiliz başpiskopos
 tarihi bilinmeyen
 Elena Megali Komnini, Gürcü Kralı V. Bagrat'ın ilk eşi
 Ming Yuzhen, Çinli asker

1366


Le Haut du panier () est un film américain réalisé par Jeremiah Zagar et sorti en 2022 en exclusivité sur Netflix.

Synopsis

Recruteur de basket-ball travaillant pour les 76ers de Philadelphie, Stanley Sugerman (Adam Sandler) est promu entraîneur assistant par le propriétaire de la franchise, Rex Merrick (Robert Duvall). À la mort de ce dernier, son fils Vince (Ben Foster) prend le contrôle du club. Il renvoie Sugerman à l'étranger en tant que recruteur et le missionne de trouver le joueur permettant aux Sixers de gagner un championnat NBA. En cas de réussite, Vince Merrick promet à Sugerman de lui redonner son poste d'entraîneur aux côtés de Doc Rivers, l'entraîneur principal de l'équipe.

En Espagne, sur un , un terrain de basket-ball de rue, le recruteur aperçoit un joueur talentueux qui gagne de l'argent en remportant des duels face à des joueurs du quartier. Il suit le joueur, Bo Cruz (Juan Hernangómez), jusqu'à son domicile pour lui proposer de faire un essai face à des joueurs professionnels. Convaincu par sa trouvaille malgré un premier essai peu concluant, le recruteur amène le joueur aux États-Unis contre l'avis de Merrick pour le faire entrer dans le processus de recrutement en vue d'une sélection à la draft de la NBA. Dans sa quête, Sugerman est aidé par son ancien coéquipier universitaire Leon (Kenny Smith) et soutenu par sa femme Teresa (Queen Latifah).

Bo Cruz, jeune père de famille de , attiré par le rêve américain, suit Sugerman. Sous les ordres de ce dernier, Cruz s'entraîne pendant plusieurs semaines à Philadelphie en prévision de la . Sur son parcours, il rencontre plusieurs vedettes du basket-ball mondial et noue une rivalité avec Kermit Wilts (Anthony Edwards) dans les matchs d'entraînements.

Fiche technique

 Titre original :
 Titre français : Le Haut du panier
 Réalisation : Jeremiah Zagar
 Scénario : Taylor Materne et Will Fetters
 Musique : Dan Deacon
 Décors : Perry Andelin Blake
 Costumes : Johnetta Boone
 Photographie : Zak Mulligan
 Montage : Tom Costain et Brian M. Robinson
 Production : Maverick Carter, LeBron James, Jeff Kirschenbaum, Joe Roth et Zack Roth
 Producteurs délégués : Spencer Beighley, Barry Bernardi, Jamal Henderson, Adam Sandler et Jon Silk
 Sociétés de production : Happy Madison Productions, Kirschenbaum Productions, Roth/Kirschenbaum Films et SpringHill Entertainment
 Société de distribution : Netflix
 Budget : n/a
 Pays de production :
 Langue originale : anglais
 Format : couleur
 Genre : drame sportif

 Dates de sortie :
 Monde :

Distribution

Adam Sandler  : Stanley Sugerman
 Queen Latifah  : Teresa Sugerman
 Juan Hernangómez   : Bo Cruz
 Jaleel White   : Blake
 Ben Foster  : Vince Merrick
 Robert Duvall   : Rex Merrick
 Anthony Edwards  : Kermit Wilts
 Jordan Hull    : Alex Sugerman
 María Botto  : Paola Cruz
 Kenny Smith   : Leon Rich
 Greg St. jean    : Greg St. Jean
 Heidi Gardner   : Kat Merrick
 Fran Fraschilla   : Kat
 Ainhoa Pillet : Lucia

Production et réalisation

Génèse et développement
Écrit par Taylor Materne, le scénario est acquis par Legendary Pictures en 2018 avant d'être racheté par Netflix. La plateforme américaine, qui a un contrat d'exclusivité avec Adam Sandler, lui présente le projet, connaissant sa passion pour le basket-ball. L'acteur accepte un rôle majeur et de co-produire le film. Peaufiné par Will Fetters, le scénario est présenté à LeBron James qui accepte de produire le film par le biais de son entreprise Springhill. De nombreux acteurs du projet sont représentés par l'agence Endeavor : Sandler, Zagar, James et Springhill.

La participation de LeBron James dans la création du film permet de contacter plus facilement de nombreux joueurs NBA.

Distribution
En , Adam Sandler est annoncé dans le rôle principal d'un film réalisé par Jeremiah Zagar d'après un scénario écrit par Taylor Materne et Will Fetters. Il est précisé que le film sera distribué par Netflix. En septembre, Queen Latifah révèle sa participation au film. Le mois suivant, Robert Duvall, Ben Foster, Juan Hernangómez, Jordan Hull, María Botto, Ainhoa Pillet, Kenny Smith et Kyle Lowry rejoignent eux aussi la distribution.

Juan Hernangómez ne s'imagine pas acteur mais le joueur du Jazz de l'Utah tente sa chance aux auditions avec ses frères pour s'amuser après la suspension de la saison NBA 2019-2020 en raison de la pandémie de Covid-19.

Le tournage débute à Philadelphie en octobre 2020. Les prises de vues ont notamment lieu dans le lycée de Caln Township. Quelques scènes sont filmées à Camden dans le New Jersey.

Anecdote
Hustle est le premier film Netflix dans lequel il est possible de voir apparaître la Layup Revo, chaussure de la marque française de chaussures de basket-ball Layup.

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 2022
Film dramatique américain
Film sur le basket-ball
Film tourné au New Jersey
Film tourné à Philadelphie
Film se déroulant à Philadelphie
Film de Happy Madison Productions
Film distribué par Netflix
Film sur la grossesse de l'adolescente

Le Haut du panier


San Pedro de Trones, en la provincia de León, Comunidad Autónoma de Castilla y León, (España).
Situado al límite este de Galicia, tiene un clima oceánico con tendencias mediterráneas. La temperatura media es de unos 13 °C (enero 5 °C, agosto 22 °C). Con precipitaciones más frecuentes en invierno, el verano sigue siendo muy seco. El sol luce una media de 2100 horas por año.

Situación
Se encuentra próximo a la carretera CL-536 y a las localidades de Puente de Domingo Flórez y Castroquilame.

Existen varias minas a cielo abierto a su alrededor.

Economía

Posee una gran industria pizarrera. Antes de este siglo destacó por los telares de lienzo y en su primer cuarto contaba con fábrica de electricidad, molinos harineros, carpinterías, herrerías, fábricas de gaseosas y aguardiente, etc.

Historia

La Cruz, Acebreiro, Pandela, Penelas, Carballal, Carballeda, Outeiro, Chao de San Miguel, La Torre, El Poulo y El Soto son sus barrios.

En 1890 se inicia la explotación de las primeras canteras de pizarra en las cercanías de San Pedro; su transpone se hacía en carros de bueyes, pagándose cuatro pesetas por el porte de cada carro hasta la estación de Sobradelo; posteriormente una barca permitió acercar la mercancía a la estación de Quereño. La primera vez que se cita este pueblo es en 1182 cuando pertenecía al monasterio de Montes. Perteneció después al Marquesado de Villafranca, y a su abadía la iglesia de San Pedro.

Infraestructuras

Cuenta con colegio público,
Museo de la pizarra y
Piscinas públicas

Monumentos

Por ser único en toda España cabe mencionar el Museo de la Pizarra. Es un museo pequeño y moderno donde podemos encontrar todo lo relacionado con esta industria extractiva de la pizarra, desde sus comienzos hasta hoy en día y su relación generadora de riqueza en la comarca. Colección arqueológica. Serie de piezas etnográficas y de artes decorativas e instrumental y objetos relativos a la explotación antigua de la pizarra. Se expone una colección arqueológica, en la que destaca, la magnífica espada de Villafranca, así como una serie de piezas etnográficas y de artes decorativas. Instrumental y objetos relativos a la explotación antigua de la pizarra.

Construida sobre otra del  se ha erigido la ermita de la Virgen de la Estrella, de estilo neorrománico con forma de estrella octogonal. La imagen que guarda en su interior de la virgen de la Estrella es una talla de madera que imita a otra del  de la catedral de Plasencia.

Evolución demográfica

Hijos ilustres
 Rosario Velasco (1957-), pediatra y política.
 Felipe Fernández García. Obispo.

Localidades de la Ribera de Escontra
Localidades de Puente de Domingo Flórez

San Pedro de Trones


غريس ديب (29 مايو 1975-) مغنية لبنانية

مشوارها الفني
أسست فرقة غناء باللغة الإنكليزية عندما كانت في المدرسة. بعد ذلك قامت بطرح عدد من الأغاني المنفردة وقامت بالغناء في الأعراس. أول ظهور لها على شاشة التلفاز كان في عام 2003 من خلال الأغنية المشتركة وان كان عليا مع الفنان عاصي الحلاني. بعد ذلك تعاونت غريس مع المطرب الفرنسي جان جاك غولدمان، والذي أطلق عليها لقب «داليدا العرب» في الأغنية التي جعلت غريس ديب مشهورة محلياً وعالمياً Comme Toi والتي أصدرت عنها لاحقاً نسخة باللغة الإنكليزية بعنوان calling you.
ساعدها المخرج اللبناني طوني قهوجي في مشوارها الفني اذ ساهم في اطلالتها على شاشة «ال بي سي» عدة مرات فقدمت أغاني خاصة بها هي مزيج من الإنجليزية والعربية.
بعدها قامت غريس ديب بتوقيع عقد لمدة 5 سنوات مع شركة روتانا. أول ألبوم صدر في شهر آب من عام 2004 بعنوان غنالي العلم كلو. والذي تمتع بنجاح كبير وخلال 20 يوم فقط من إصدار هذا الألبوم، تم سؤال غريس للذهاب إلى مدينة فرانكفورت الألمانية لتمثيل العالم العربي مع الفنان المصري عمرو دياب في معرض فرانكفورت الدولي للكتاب وغنت 3 أغاني من الألبوم: غنالي، والله بتمون و هي.
في عام 2005 أصدرت غريس أغنية مقلدة من أغنية داليدا حلوة يا بلدي والتي وصلت للمرتبة رقم 1 في جدول الأغاني الاسبوعية.
ألبومها الثاني كان بعنوان غنيات غريس ديب.... أكتر من غرام في 28 شباط 2006 والذي حصل على أصداء جيدة في أنحاء العالم العربي. في عام 2006 تم تسمية غريس ديب كسفيرة ل  التي ترعى شؤون كبار السن. ثالث ألبوم كان بعنوان ما بتشبه حدا والذي تم إصداره في 11 حزيران 2008. هذا الألبوم كان من أنجح الألبومات مبيعاً للفنانة غريس ديب. في عام 2009 تم تسيمة غريس ديب كسفيرة لمؤسسة أنهار المحبة والتي ترعى شؤون المصابون بالإيدز.
عملت في العديد من المشاكل الإنسانية كما ذكر سابقاً؛ المؤسسات التي تهتم لشؤون الكبار في السن، الإجهاض، الإيدز وسرطان الثدي.
أنهت ألبوم يحتوي على 8 أغاني ب 8 لغات مختلفة لكي تستعمله في حفلاتها حول العالم ولم يتم طرح هذا العمل في للبيع في الأسواق.
في نهاية عام 2009 فاجأت الجمهور بقرارها ترك شركة روتانا للإنتاج ومنذ ذلك الوقت تعمل غريس ديب لوحدها من دون شركة إنتاج وابتعدت عن الفن لحزنها بعد وفاة والدتها

حياتها الأسرية
تزوجت في 28 أبريل 2007 من شخص من خارج الوسط الفني وانفصلت عنه بعد ثلاثة أيام

ألبومات

فيديو كليبات

أغاني منفردة
 I like your style
 It's really hard
 I need a hero
 Praise
 My daily bread
 ما أعظمك
 Play don't stop
 حلوة يا بلدي
 You raise me up
 Chantons L'amour en Guitare
 Hard on me
 Ghanni

مراجع

وصلات خارجية
 موقع غريس ديب الرسمي

أشخاص على قيد الحياة
فنانو روتانا
مغنيات لبنانيات في القرن 21
مغنيات من بيروت
مواليد 1395 هـ
مواليد 1975
موسيقيون من بيروت

غريس ديب


A língua darma (ou darmiya, ou darmani, ou darma lwo, ou darma-lwo, ou saukas, ou shaukas) é uma língua sino-tibetana falada no Vale Darma, localizado no distrito Pithoragarh de Utaracanda. Atualmente, cerca de 1750 pessoas falam darma, o que a torna uma língua ameaçada de extinção.

Etimologia
O nome darma designa, originalmente, um local: o vale Darma, por onde corre o rio Darma. Por extensão, o povo do grupo étnico Rang que vive nesse local refere-se a si mesmo como povo darma. Analogamente, a língua falada por esse povo é chamada de língua darma. Assim, darma é um locônimo, isto é, o nome de uma região que foi estendido para significar também a língua do povo que vive ali. Além disso, os darma ocasionalmente usam o termo darmani para se referirem à própria língua.

Por outro lado, apesar de pouco usada por nativos, é comum a denominação darmiya como sinônimo de darma e darmani em catálogos de línguas.

Quando referenciada por outros povos, darma recebe outros nomes. Os kumaoni chamam todos os povos Rang de Shauka, que significa "dinheiro". Os colonizadores britânicos chamavam-nos de Bhotiya, que significa "residente do Tibete", por acharem similares as características físicas dos dois povos. Porém, nesse caso, Bhotiya é considerado um termo impróprio, já que Rang e tibetanos convivem de maneira próxima e consideram-se povos inteiramente distintos.

Distribuição

Os falantes de darma vivem em vilas da Índia setentrional, no vale Darma, que ocupa os subdistritos Darchula e Munsyari do distrito Pithoragarh do estado de Utaracanda. Mais especificamente, concentram-se nas vilas Baling, Baun, Bongling, Dar, Datu, Dhakar, Dugtu, Gwo, Marchha, Nanglin, Philam, Saung, Selachal, Sipoo e Sobla, que se distribuem às margens do rio Darma.

Não se conhecem dialetos dentro da língua darma. Pesquisas empíricas apontam para uma certa uniformidade da língua, mas especialistas não consideram robustas as evidências disponíveis.

A classificação genética do darma não é bem definida, mas ele é amplamente descrito como uma língua himalaia ocidental intimamente ligada às linguas Byansi, Chaudangsi e Rangkas.

Fonologia

A língua darma apresenta os seguintes fonemas consonantais:

E os seguintes fonemas vocálicos:

Em uma quantidade pequena de palavras, ocorre marca de tom: alto ou baixo. Nesta seção, o tom alto será distinguido do baixo por meio de um acento agudo (´). Por exemplo, os pares de palavras la (mão), lá (lua) e me (fogo), mé (olho) apresentam diferença de tom. No entanto, nota-se que falantes mais jovens têm dificuldade de distinguir tons, o que parece indicar que sua escassez na língua é resultado de perda tonal, e não de tonogênese.

Ortografia
A língua darma não tem sistema de escrita. Dessa forma, para documentar o darma, pesquisadores usam alternativas como o alfabeto fonético internacional (IPA) e sistemas de ortografia prática baseados no IPA. Ao longo das seções seguintes, será adotada a ortografia prática estabelecida por Christina Marie Willis.

Gramática

Pronomes
Um traço característico de línguas tibeto-birmanesas, inclusive o darma, é a chamada pronominalização. Esse fenômeno consiste em marcar o sintagma nominal de uma oração por meio de seu verbo. Mais especificamente, o darma apresenta pronominalização de sujeitos da primeira pessoa do plural ou da segunda pessoa do plural ou do singular.

Mesmo assim, existem pronomes na língua. Usualmente, eles têm função deítica, ou seja, expressam ideias que dependem do contexto da comunicação. Em darma, a forma pronominal adequa-se a seu referente, que é uma entidade ou (1) presente no espaço físico compartilhado pelos interlocutores, ou (2) invisível, ou (3) estabelecida anteriormente no discurso (função anafórica). O emprego do pronome adequado depende do tipo de referente.

Pronomes pessoais

Os pronomes pessoais do darma fazem distinção de pessoa, número e caso gramaticais.

O pronome pessoal pode aparecer em qualquer posição de uma frase. Além disso, podem acompanhar explicitamente o referente, mas isso não é necessário.

Substantivos

Formação
Não existe uma estrutura geral para os substantivos do darma. Os substantivos dividem-se em duas classes morfológicas: os substantivos primitivos e os substantivos derivados. Substantivos primitivos são termos não flexionados com significado lexical independente. Eles podem ser monossilábicos (como  "pessoa" e  "casa") ou multissilábicos (como  "verão" e  "marido"). Substantivos derivados resultam de outros termos por meio de diferentes estratégias de derivação. Nesse sentido, um substantivo pode ser derivado a partir de um verbo (que é colocado no infinitivo) ou de um par de termos (que pode ser formado por dois substantivos primitivos, por um substantivo derivado e um primitivo, ou por um adjetivo derivado e um substantivo primitivo). Por exemplo, os substantivos primitivos  "ghee" e  "água" combinam-se para formar  "óleo". Em darma, os substantivos compostos são majoritariamente empregados para denotar parentesco. Um exemplo disso é bamina "pais" (no sentido de "progenitores"), que deriva de ba "pai" e mina "mãe".

Gênero
A língua darma não tem gênero gramatical, mas tem substantivos femininos derivados de composição com morfemas de gênero. O sufixo xya marca o gênero de mulheres. Por exemplo,  r'ang "Rang" dá origem a r'angxya "mulher Rang" e r'ithi "proprietário, chefe, marido" dá origem a r'ithixya, que significa a esposa dele.

Verbos
Em darma, as formais verbais são formadas por duas partes: uma raiz, contém o significado lexical do verbo, e uma morfologia flexional, que expressa flexão de pessoa, número, tempo, aspecto e modo.

Raizes verbais tendem a ser monossilábicas e subdividem-se em raízes transitivas (com mais de um argumento) e raízes intransitivas (com um só argumento). Os sufixos de formas verbais não pretéritas permitem identificar a transitividade de um verbo. Um verbo transitivo (por exemplo,  "cortar" e  "dar") não precisa aparecer com seus argumentos (sujeito e objeto) explícitos, de modo que seu significado só pode ser inferido pelo contexto de comunicação. Da mesma forma, um verbo intransitivo (como  "encontrar" e  "ir") não precisa vir acompanhado de um argumento (sujeito) explícito.

O darma tem dois verbos auxliares: lee- e ni-, que marcam tempo, aspecto, modo e concordância. O primeiro tem duas funções: de auxiliar existencial e de verbo "ser, tornar-se, acontecer". O segundo funciona como verbo de ligação.

Em darma, há dois tempos verbais principais: o não passado e o passado. O não passado é marcado por dois paradigmas flexionais: as desinências série-d, usadas em verbos transitivos, e as desinências série-h, usadas em verbos intransitivos.

Por exemplo, uma construção no não passado seria ji 7askort partrti r'u xyunghi "Eu vivo na área Askot". O passado, por sua vez, também é marcado por desinências, mas que só diferem em relação à transitividade do verbo nas formas em terceira pessoa. As formas em terceira pessoa de verbos intransitivos são marcadas por -ju, enquanto as de verbos transitivos são marcadas por -su, porém há exceções a essa regra.

Por exemplo, uma construção no passado seria  "Você deu".

Sentenças
O darma é considerado uma língua ergativa-absolutiva. Assim, em sentenças declarativas, sua ordem básica é SV/AOV; ou seja, se o verbo for intransitivo, a ordem é (sujeito) + (objeto), se for transitivo, a ordem fica (agente) + (objeto) + (verbo). Ainda como língua ergativa-absolutiva, o darma tem um alinhamento típico. Dessa maneira, o sujeito de um verbo intransitivo é marcado da mesma forma como é marcado o objeto de um verbo transitivo; mas o agente de um verbo transitivo, quando explícito, é marcado de forma diferente.

Numerais
O sistema de numerais darma encontra-se em processo de desuso. Pelo contato com outras línguas, novas gerações de falantes vêm substituindo os numerais darma por numerais hindus. Existem evidências de que esse sistema conta com numerais cardinais, partitivos e ordinais. Apesar da tendência de línguas himalais ocidentais terem sistemas de numeração vigesimais, o darma parece mesclar elementos decimais e vigesimais em seu sistema. De fato, os números de 1 a 10 recebem nomes únicos, mas os de 11 a 19 derivam de combinações dos anteriores.

Bibliografia

Língua
Utaracanda
Línguas ameaçadas de extinção
Índia

Língua darma


Henry Holst (25. juli 1899 – 19. oktober 1991) var en dansk violinist.

I 1913 kom han ind på Det Kongelige Danske Musikkonservatorium, hvor han studerede violin med Axel Gade og klaver under Carl Nielsen.

I sin tidligere karriere blev han gjort til koncertmester af Berliner Philharmonikerne under Wilhelm Furtwängler. Fra 1930'erne til midten af 1950'erne havde han sit virke i England som solokunstner og underviser. Han om the 1930s to the mid-1950s he was based in England, as a soloist and teacher. Han var professor på Royal Manchester College of Music og Royal College of Music i London. Efter 1954 flyttede han tilbage til Danmark, hvor han blev professor i violin på Det Kongelige Danske Musikkonservatorium.

References

Violinister fra Danmark

Henry Holst


فاري (Βάρη) هي مدينة في كيكلاديس في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1171 نسمة.

المراجع

مدن اليونان
مقاطعة أتيكا الشرقية

فاري


El pont de l'Harteloire se encuentra situado en Brest, Francia, ubicado sobre el Río Penfeld con vistas al arsenal, siendo su ubicación la del antiguo puente transbordador de la Marina destruido durante la Segunda Guerra Mundial.

Puentes de Francia del siglo XX
Puentes viga
Arquitectura de Bretaña
Finisterre (Francia)
Brest
Puentes inaugurados en 1951
Francia en 1951

Pont de l'Harteloire


Karamusa, Zonguldak ilinin Çaycuma ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1903 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 48 km, Çaycuma ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Çaycuma belde ve köyleri

Karamusa, Çaycuma


Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate) fue una banda estadounidense de midwest emo proveniente de Fenton, Michigan. Fue la principal banda responsable del resurgimiento del emo (Midwest Emo Revival). Empezó a formarse en el 2004 como un proyecto solo del miembro de la banda Keith Latinen. La música de la banda es a menudo catalogada como "indie rock emotivo" reviviendo la época del emo de los '90 como Mineral y American Football. El primer lanzamiento de la banda fue el 2007 con un EP titulado "When the Sea Became a Giant". La banda, a los dos años después, lanza su primer álbum "What It Takes To Move Forward" en el 2009. Esta amparada bajo el sello discográfico de "Count Your Lucky Stars".

Discografía

 "When the Sea Became a Giant" EP (2007)
 "Year of the Rabbit" 7" (2008)
 "What It Takes To Move Forward" LP (2009)
 "Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate) / Football, Etc." Split (2009)
 "Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate) / Into It. Over It." Split (2010)
 "Early Discography" CS (2010)
 "SXSW" Promo 7" (2011)
 "Home After Three Months Away" 7" (2011)
 "On Time Spent Waiting, or Placing the Weight of the World on the Shoulders of Those You Love the Most" 7" (2011)
 "Annabel/Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate)/Joie De Vivre/The Reptilian 4-Way" 7" (2011)

Notas y referencias

Artistas de Topshelf Records
Grupos de música de Míchigan
Grupos de rock de Míchigan
Grupos de emo de Estados Unidos

Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate)


An Dendrobium piestocaulon in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Dendrobium piestocaulon in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 D. p. kauloense
 D. p. piestocaulon

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium piestocaulon


İbrahimbeyli, Ankara ilinin Evren ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

İbrahimbeyli adı, Kayseri yöresinde Kara Recepli olarak tanınan  Oğuzların 3 Avşar obasından (diğerleri Arap Hasanlı ve Hacı Mustafalı) İbrahimbeyli'nin adından gelmektedir. 1690 yılındaki Avusturya Seferine katılan  AVŞAR  beylerinden Hacı İvaz-Oğlu Dokuz İbrahim Bey'in soyundan gelmektedir.

Coğrafya
Ankara'ya 186 km, Evren ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Evren'in mahalleleri

İbrahimbeyli, Evren


Joel Graterol est un footballeur international vénézuélien né le 13 février 1997 à Valencia. Il joue au poste de gardien de but à Panetolikós FC.

Biographie

En club
Formé à Carabobo FC, il réalise ses débuts le 22 mars 2015, contre le Caracas FC en entrant à la 52 minute après l'expulsion du gardien titulaire, Lares Morales.

Le 9 juillet, il s'engage avec le Zamora FC. Lors de sa première saison, il joue huit matchs en championnat, dont sept comme titulaire, et compte également quatre titularisations en coupe.

Le 1er janvier 2020, il part en Colombie et s'engage avec l'América de Cali. Il joue son premier match sous ses nouvelles couleurs le 7 mars, face à Once Caldas (score : 1-1).

En sélection
Avec les moins de 20 ans, il participe au championnat sud-américain des moins de 20 ans en 2017. Lors de cette compétition organisée en Équateur, il officie comme gardien remplaçant et ne joue pas la moindre minute. Avec un bilan de deux victoires, cinq nuls et deux défaites, le Venezuela se classe troisième du tournoi.

Il dispute ensuite quelques mois plus tard la Coupe du monde des moins de 20 ans qui se déroule en Corée du Sud. Lors du mondial junior, il officie de nouveau comme gardien remplaçant et ne joue aucun match. Le Venezuela s'incline en finale contre l'Angleterre, après avoir enregistré six victoires.

Le 24 mars 2017, il figure pour la première fois sur le banc des remplaçants de l'équipe nationale A, mais sans entrer en jeu, lors d'une rencontre face au Pérou. Ce match nul (2-2) rentre dans le cadre des éliminatoires du mondial 2018.

Il est ensuite retenu par le sélectionneur Rafael Dudamel afin de participer à la Copa América 2019 organisée au Brésil, bien qu'il n'ait toujours pas joué le moindre match en sélection. Lors de ce tournoi, il officie comme gardien remplaçant et ne joue aucun match. Le Venezuela s'incline en quart de finale face à l'Argentine.

Il reçoit finalement sa première sélection en équipe du Venezuela le 3 juin 2021, en étant titularisé lors des éliminatoires de la Coupe du monde 2022 contre la Bolivie (défaite 3-1).

Il participe ensuite à la Copa América 2021 qui se déroule au Brésil. Lors de ce tournoi, il ne joue qu'un seul match en phase de poule, le 13 juin, contre l'équipe hôte (défaite 3-0). Avec un bilan deux deux nuls et deux défaites, le Venezuela termine dernier de son groupe, et quitte la compétition dès le premier tour.

Palmarès

Notes et références

Liens externes

Footballeur international vénézuélien
Joueur du Zamora FC
Joueur du Carabobo FC
Joueur de l'América de Cali
Naissance en février 1997
Naissance à Valencia (Venezuela)

Joel Graterol


Boara Pisani ist eine nordostitalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Padua in Venetien. Die Gemeinde liegt etwa 34 Kilometer südsüdwestlich von Padua an der Etsch und etwa vier Kilometer nördlich von Rovigo. Boara Pisani grenzt unmittelbar an die Provinz Rovigo.

Persönlichkeiten
 Massimo Ghirotto (* 1961), Radrennfahrer

Quellen

Weblinks

Ort in Venetien
Ort an der Etsch

Boara Pisani


În cristalografie, sistemul cristalin hexagonal este un sistem cristalin al cărui celulă elementară este formată din patru axe, dintre care trei la 60°, în același plan, iar a patra perpendiculară pe acest plan. Interceptele de pe axele coplanare sunt egale, iar cel de pe a patra axă este diferit. Altfel spus, are celula elementară în formă de prismă rombică (cu axele a și a) și cu o înălțime (c), astfel încât a poate sau nu să fie egal cu c.

Tipuri

Rețele Bravais

Clase cristaline
Cristalele din sistemul hexagonal se clasifică în alte șapte clase cristaline:
 Trigonal-dipiramidal
 Piramidal
 Dipiramidal
 Ditrigonal-dipiramidal
 Dihexagonal-piramidal
 Trapezoidal
 Dihexagonal-dipiramidal

Exemple
Minerale care cristalizează în sistemul hexagonal sunt: berilul, cuarțul, apatitul, vanadinitul, etc.

Vezi și
 Sistem cristalin
 Structură cristalină

Referințe

Cristalografie

Sistem cristalin hexagonal


Mario Domingo Barletta  (Santa Fe, 30 de diciembre de 1953) es un político, ingeniero y profesor universitario argentino perteneciente a la Unión Cívica Radical. Se desempeñó como rector en la Universidad Nacional del Litoral durante siete años. Luego fue intendente de la ciudad de Santa Fe entre 2007 y 2011. Entre 2011 y 2013, presidió el Comité Nacional de la UCR. Entre principios de 2018 y fines de 2019 fue Embajador Argentino en la República Oriental del Uruguay. Actualmente se desempeña como Diputado Nacional, cargo que ya ejerció entre 2013 y 2017.

Biografía

Comienzos
Nació en Santa Fe el 30 de diciembre de 1953, cursó estudios primarios en la Escuela San José y los secundarios en el Colegio de la Inmaculada Concepción. Tiene seis hijos: Mario, Florencia, Juan, María Beatriz, María Alicia y Juana. En 1983 fue nombrado Director del Departamento de Hidrología General y Aplicada del Instituto Superior de Ciencia y Técnica, cargo en el que desempeñó hasta 1985. Asumió como Delegado Normalizador —equiparado a Decano— de la Facultad de Ingeniería y Ciencias Hídricas.

Rector de la UNL
El 22 de febrero de 2000 la Asamblea Universitaria lo eligió rector a fin de completar el mandato de Hugo Storero (quien había renunciado a ser Diputado Nacional).

Por su gestión fue investigado judicialmente en 16 causas por delitos de defraudación y desvío de fondos. En 2001 fue denunciado por el abogado Luis María Velásquez por el manejo presupuestario de la universidad y dos años después por irregularidades en la transferencias de dinero del Rectorado a la Obra Social por más de 600.000 pesos. En ambos casos fue sobreseido en primera instancia por el juez federal Francisco Miño pero posteriormente la Cámara de Apelaciones revocó el sobreseimiento por considerar que no se había cumplido con los pasos que la ley exige y ordenó investigar el hecho en profundidad.

Presidió la Consejo Interuniversitario Nacional hasta octubre de 2000. Fue reelegido como rector de la UNL en noviembre de 2005 hasta diciembre de 2007, cuando asumió como intendente de Santa Fe.

Intendente de Santa Fe (2007-2011)
Barletta se postuló para el cargo de Intendente de la Ciudad de Santa Fe en las elecciones del 2 de septiembre de 2007, en representación del Frente Progresista, Cívico y Social. Barletta le ganó al Partido Justicialista -que venía de gobernar 24 años ininterrumpidos- con el 32,64% de los votos, lo que le otorgó una ligera diferencia, de cerca de 3.000 votos, por delante de los dos candidatos que se presentaban en representación de ese partido: Martín Balbarrey (intendente de entonces, candidato a la reelección), y el independiente Oscar Martínez.

En marzo de 2008 durante la inauguración de las sesiones ordinarias del Concejo Delibertante Barletta presentó el Plan de Desarrollo de la Ciudad. Este plan estaba conformado por cinco secciones: Estado y Gobierno Local; Planeamiento Urbano Ambiental; Producción, Empleo y Crecimiento Económico; Educación, Ciencia y Cultura; Inclusión Social. Durante esa campaña se dio una polémica al utilizar de promotoras con ajustadas calzas con la leyenda "Barletta gobernador", que fue calificada de sexista. Al hacerse pública, desmintió ser el autor y acusó al PRO y al socialismo.
En 2013, fue denunciado por cobrar dos sueldos, algo prohibido en la administración pública.
En 2016 tras sy acercamiento a Cambiemos y a pesar de no tener formación diplomática fue designao embajador en Uruguay; en 2018 el Ministerio de Ciencia y Tecnología designó a su hija  Florencia Barletta, en un cargo de Planta de Gabinete y un sueldo bruto de más de 150 mil pesos en medio de fuertes recortes presupuestarios en ciencia; calificandose de nepotismo. En el documento también se expresaba la necesidad de un Plan Urbano para la ciudad, algo que comenzó a ser tratado ese año en el Concejo

Durante su mandato en enero de 2011 Barletta promulgó el Reglamento de Ordernamiento Urbano, que establece nuevas áreas residenciales, fomenta la edificación en el microcentro y las avenidas y pone límites a la altura de edificios en los barrios.

En el área de transporte se firmó un contrato de concesión del sistema de colectivos con la empresa Ersa. Barletta propuso uno sistema de trenes urbanos que complementara a los colectivos con los que contaba la ciudad. En marzo de 2011 Barletta anunció que se había iniciado su construcción. Sin embargo, a pesar de la compra del material rodante, el proyecto nunca llegó a funcionar. El entonces secretario de Transporte de la Nación, Alejandro Ramos, criticó a Barletta indicando que "compró un equipamiento sin tener conocimiento y sin tener un proyecto".

En lo que respecta a espacios públicos se produjo la recuperación de la ex estación Belgrano, y del viejo Mercado Progreso, que se reconvirtió en la Casa del Bicentenario donde funcionan tres escuelas.

El principal proyecto del área ambiental de Barletta fue la ordenanza que dispuso la eliminación gradual de las bolsas plásticas en los supermercados, en un período de cinco meses, desde octubre de 2011 hasta marzo de 2012.

En el área de seguridad se creó la Guardia de Seguridad Institucional (GSI), con el objetivo de resguardar los bienes del municipio y de la ciudad. En 2009 se colocaron 38 cámaras de video en el microcentro que son monitoreadas por la GSI y la policía provincial.

Fue acusado de nepotismo por designar a una de sus hijas, María Beatriz «Titi» Barletta, como funcionaria de la intendencia santafesina en 2011.

Presidente del Comité Nacional de la UCR (2011-2013)
En el 2011, la Unión Cívica Radical decidió orgánicamente presentar un candidato propio a Gobernador de la Provincia de Santa Fe y Barletta fue elegido para asumir esa responsabilidad, siendo el único aspirante respaldado por Elisa Carrió, Ricardo Alfonsín, Julio Cobos y Ernesto Sanz. Sin embargo, perdió en las elecciones primarias contra el socialista Antonio Bonfatti en el Frente Progresista Cívico y Social.

Durante noviembre de 2011, se especuló con su candidatura a la presidencia del Comité Nacional de la Unión Cívica Radical, cargo al que accedió, finalmente, el 16 de diciembre de 2011, por decisión unánime de los delegados de la Convención Nacional partidaria. Su elección se dio a pesar de que Barletta carecía de la condición de Convencional Nacional de la UCR, necesaria para poder ser elegido presidente del partido, por lo cual se supusieron alternativas de elección para poder ser nombrado. Al renunciar a sus cargos cuatro convencionales partidarios por Santa Fe, se generó su automático nombramiento como convencional del Comité Nacional, lo cual llevó a que pudiera ser elegido presidente del principal órgano partidario. Barletta se desempeñó como presidente del Comité Nacional de la Unión Cívica Radical entre el 16 de diciembre de 2011 y el 13 de diciembre de 2013.

A comienzos de 2013, Barletta consultado sobre la política de alianzas indicó que "el radicalismo no haría un acuerdo con la fuerza política de Mauricio Macri de manera orgánica, y que cualquier dirigente que lo realizara debería irse de la UCR". En junio de ese año, la UCR anunció su acuerdo a nivel nacional junto al Partido Socialista, la Coalición Cívica-ARI y otros partidos para formar el Frente Amplio UNEN.

En las elecciones legislativas de 2013 el Frente Amplio UNEN, con una lista encabezada por Binner y Barletta, se impuso en la provincia de Santa Fe con el 41% de los votos. De esta manera Barletta asumió como diputado Nacional para el período 2013-2017. Ese mismo año fue denunciado por cobrar dos sueldos, uno como secretario privado de un diputado nacional de la UCR y otro como profesor de la UNL, algo prohibido en la administración pública. Barletta llamó a votar por el candidato radical Rodolfo Terragno en las internas del Frente UNEN en Capital Federal.

Diputado nacional (2013-2017)
En diciembre de 2013 asume su banca como diputado de la nación. Desde su asunción hasta octubre de 2016 presentó un total de 7 proyectos de ley en la cámara baja. Entre estos proyectos se encuentra uno sobre el uso sustentable de bolsas plásticas, la creación del plan marco de políticas públicas para la diversidad sexual, la paridad de género en empresas y sociedades del estado y la ley de presupuestos mínimos de gestión de riesgo y protección civil, entre otras. Fue elegido presidente de la a Comisión de Recursos Naturales y Conservación del Ambiente Humano.

A fines de 2014, Carrió rompe con FAUNEN debido a la negativa del frente de sumar al partido de Mauricio Macri. Al poco tiempo el frente se rompe de forma definitiva y la UCR se une al PRO para formar la alianza Cambiemos. A pesar de este cambio de alianzas a nivel nacional, la UCR sigue integrando el l Frente Progresista, Cívico y Social en Santa Fe. Por esta razón Barletta se presenta como precandidato a la gobernación de Santa Fe enfrentando al socialista Miguel Lifschitz, con quien pierde la interna. Durante esa campaña se dio una polémica al utilizar de promotoras con ajustadas calzas con la leyenda "Barletta gobernador", que fue calificada de sexista. Al hacerse pública, desmintió ser el autor y acusó al PRO y al socialismo.

Para las elecciones de 2017, la UCR santafesina rompe el FPCyS y se presenta junto al PRO en la alianza Cambiemos. Si bien en un principio se habló de Barletta para encabeza la lista de diputados de Cambiemos, finalmente se optó por Albor Cantard, entonces secretario de Políticas Universitarias.

Embajador en Uruguay (2018-2019)
En julio de 2017 aceptó el ofrecimiento del presidente Mauricio Macri para ser embajador en Uruguay. Si bien debía esperar a que su pliego fuera tratado por el Senado para asumir el cargo, en enero de 2018 fue designado por Decreto de Necesidad y Urgencia, justificando la medida en que el congreso se encontraba de receso. El pliego fue finalmente aprobado por el Senado en julio de 2018. Antes de asumir expresó que el comericio sería un eje importante de su gestión como embajador, haciendo especial foco en las economías regionales.

En 2018 el MinCyT designó a su hija Florencia Barletta, en un cargo de planta con un sueldo bruto de más de 150 mil pesos en medio de fuertes recortes presupuestarios en ciencia; la oposición lo acusó nuevamente de nepotismo.

Tras la asunción de Alberto Fernández como presidente de la nación Barletta dejó su cargo de Embajador en Uruguay, siendo reemplazado por Alberto Iribarne.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial de Mario Barletta
 Datos en el sitio de la Cámara de Diputados de la Nación Argentina

Barletta, Mario Domingo
Ingenieros de Argentina del siglo XX
Ingenieros de Argentina del siglo XXI
Barletta, Mario Domingo
Barletta, Mario Domingo
Barletta, Mario Domingo
Barletta, Mario Domingo
Diputados del Congreso de la Nación Argentina por Santa Fe

Mario Domingo Barletta