Augustin Miletić (Fojnica, 16. veljače 1763. – 18. srpnja 1831.), hrvatski rimokatolički biskup, franjevac

Životopis
Fra Augustin Miletić rodio se u Fojnici kao sin jedinac Augustina i Ivanke r. Kulier. U Fojnici stekao osnovno školovanje, u Grazu je završio gimnaziju. U Padovi i Bresciji studira i završava filozofsko-teološki studij. Za iste predmete položio profesorske ispite te jedno desetljeće predaje po filozofsko-teološkim učilištima u Italiji. U Padovi je posvećen za biskupa 12. lipnja 1803. godine, naslovnog biskupa Daulije. Za biskupa ga je posvetio biskup Caorle Giuseppe Maria Peruzzi. Ožujka iste godine postao je Miletić koadjutor apostolskog vikara osmanske Bosne (bosanski vikarijat, Vicariatus Apostolicus Bosniae Othomanae).

U rodne se bosanske krajeve vratio s vlašću delegata Svete Stolice. Godine 1805. delegatski položaj daje mu i Franjevački red. Delegat je za Bosnu, cum plenitudine potestatis (s punim ovlaštenjem). Boravio je u Fojnici u samostanu Duha Svetoga. Preuzeo je skrb za župe fojničkog i kreševskog distrikta, a dopuštenje je dobio od apostolskog vikara. Tih su godina rimokatoličku zajednicu uz sve potresali nesuradnja između biskupa Ilijića i Franjevačke provincije. Fra Lovro Karaula pohvalno se izrazio o Miletićevom umijeću rješavanja sukoba, vođenja posla i čuvanja dostojanstva među posvađenima.

Apostolski vikar osmanske Bosne postao je poslije 1. ožujka 1813., kad je umro prethodnik Ilijić. Na dužnost je stupio u nemirnim vremenima. Na istoku Prvi srpski ustanak, na zapadu Napoleonovi ratovi, u samoj Bosni muslimani se odupiru sultanovim reformama iz Carigrada, a bosanski veziri borbe vode protiv mostarskih prvaka. Česte su bile pljačke i nasilja. Pored političkih teških okolnosti, Bosnu su pogađale epidemije, poput kuge (1814. – 1817.) koja je prosječno po župi odnosila 850 osoba i uz sve to glad, zbog čega se prepolovio broj katolika. Uz domaće nevolje, Bosnu je preplavio val imigranata. Bili su to izbjeglice iz susjednih hrvatskih krajeva, kako je zapisao, "Dubrovčani, Dalmatinci, Hrvati, Ličani, Slavonci", ali i Madžari i drugi susjedi. U izvješću za Rim veli da su svi "sa sobom donijeli svakovrsne mane i užasne psovke pa među ovaj sirovi narod šire bezvjerstvo" a da to štite turski velikaši, kojima nije stalo ni do čega drugog nego samo napučiti svoje zemlje i povećati zemaljske prihode. Za sve to vjerski se život obavljao u oskudnim sakralnim prostorima. Bogoslužja su se vršila ili u bijednima župnim kolibama podignutim najvećim dijelom na zemljištu muslimana veleposjednika ili ako je bilo izvan naselja, onda na otvorenom, po svim vremenskim nepogodama.

Živio je skromno, a vjerski život domišljato organizirao. U toplom dijelu godine obilazio je vjernike, a u hladnom dijelu godine boravio u samostanu u Fojnici, odakle je uglednicima izvan Bosne pisao dopise te svojim župnicima u Bosni. Strogim samostanskim životom pomagao je u duhovnom radu osoblju samostana.<ref name="samostan">Franjevački samostan Duha Svetoga u Fojnici Fra Augustin Miletić, biskup (1763. – 1831.). Prilike u Bosni i uspostava vikarijata (pristupljeno 20. studenoga 2016.)</ref>

Prepoznajući teška politička vremena, puku i svećenstvo savjetovao je neutralnost, jer opredjeljivanje bilo za koju stranu značilo je zlu kob. Prepoznao je da se zbog teških elementarnih nepogoda ne smije tvrdo ostajati na vjerskim stajalištima, jer bi to ugrozilo elementarne biološke funkcije vjernika, pa je zbog zaredalih gladi i oskudice, zamolio Svetu Stolicu neka u cijelom Vikarijatu dokine obvezu posta tijekom godinu dana, a svećenicima i vjernicima preporučio da umjesto posta čine dobra djela, osobito dijeliti milostinju siromasima. Radi saniranja posljedica kuge i gladi 1815. godine, Miletić i franjevci neštedimice su dijelili, mnogi su isprodavali i zemlje i odjeću sa sebe radi pomoći najsiromašnijima. Od Svete Stolice molio je oprost od zavjeta, koji su bosanskohercegovački katolici položili, a sastojao se od čuvanja od smoka bijeloga u petke i subote preko sve godine. Zavjet su položili iz zahvalnosti Bogu što nisu prešli na islam i što ih je sačuvao u katoličkoj vjeri. Miletić je oporučno odredio da četvrtinu milostinje namijenjene njegovoj porabi da se pohrani u kasu ubogih i da to bude za odijelo i okrepu Isusovih siromaha, sirota udovica i dostojnu nagradu nevoljnih djevojaka, za bolesnike, tamničare i prosjake, tako da svatko tko je došao samostanu u Fojnicu, da nije žalostan i prazan otpušten.

Praktično je razmišljao o školovanju klera. Pobrinuo se da se što više domaćih klerika pošalje na filozofsko-teološki studij po Italiji i Mađarskoj, i da po odredbi Kongregacije za širenje vjere da se svi odmah po završetku studija vrate u BiH. Misleći na domaće đake, odredio je da ih se poštedi teških i neprikladnih poslova da bi imali vremena za učenje.

Pisanim djelima zadužio je bosanske katoličke Hrvate. Nauk krstjanski doživio je četiri izdanja. Početak pismenstva je sročen da se uz malu usmenu uputu moglo naučiti čitati pa je i samo jedan pismeni čovjek mogao po selima prenositi mnogim drugima sadržaj knjige čime je djelokrug knjige daleko nadilazio broj primjeraka. Za svoje svećenike napisao je priručnu knjigu "Naredbe i uprave". Tako je postao pisac prve latinske abecedarke i jedan od prvih boraca protiv nepismenosti u BiH. Prvo izdanje bilo je naslova Početak slovstva, a izdano u Splitu 1815. godine. Kasnija izdanja imala su odvojeni silabarij (bukvar) i najobičnije molitve. U Rimu je tiskao katekizam pod nazivom Istomačenje stvari potribitii nauka krstjanskog za uvižbavanje dice, i čeljadi priprostite u daržavi bosanskoj'', i izašao u tri izdanja, nazivanim ga knjige Biskupovače.

Velikom pozornošću iskorjenjivao je psovke, samodošlosti i vjersko neznanje među bosanskim pukom te je širio pučke pobožnosti.  Mladim je svećenicima govorio je: "Rano ustaj, pazi starce, čuvaj se žena i ne plaši djecu."

Umro je 1831. i pokopan je na seoskom groblju u Rapovinama kraj Livna. Vjernici su ga toliko poštivali da su mu s groba uzimali zemlju, dijelove nadgrobnog spomenika i ploče, te nosili kućama, a na grob dovodili bolesnike i to ne samo katolici nego i inovjerci. 1881. su posmrtni ostatci preneseni s groblja u samostansku crkvu na Gorici u Livnu. Godine 1925. premješten je u lijepo urađeni sarkofag u samostanskoj crkvi na Gorici pod korom.

Izvori

Vanjske poveznice
Franjevačka provincija Bosna Srebrena  Fra Augustin Miletić (1763. – 1831.), Fra Ignacije Gavran: Putovi i putokazi, Sarajevo 1988, str. 41-44

Životopisi, Fojnica
Bosanskohercegovački franjevci
Bosanskohercegovački biskupi
Rimokatolički teolozi
Crkveno školstvo

Augustin Miletić


Nicolas Pépé (Mantes-la-Jolie, 29. svibnja 1995.) profesionalni je nogometaš iz Obale Bjelokosti koji igra za Trabzonspor i nogometnu reprezentaciju Obale Bjelokosti na poziciji krila.

Pépé je seniorsku karijeru započeo s klubom Poteirs u petoj francuskoj ligi. Godine 2013. potpisuje s Angersom i cijelu sezonu 2015./2016. provodi u Orléansu na posudbi. Godine 2017. prelazi u Lille, te se našao u Momčadi godine Liguea 1 u sezoni 2018./19. Tog ljeta, Pépé se pridružuje engleskom gigantu Arsenal za klupsku rekordnu naknadu od 72 milijuna funti, te osvaja FA kup u prvoj sezoni.

Rani život
Pépé je rođen u Mantes-la-Jolie, Île-de-France.

Klupska karijera

Poitiers
Pépé je karijeru započeo prvotno igrajući kao vratar lokalnog kluba Solitaire Paris Est do svoje 14. godine. Kad je njegov otac Celestin, zatvorski čuvar, premješten u Poitiers, Pépé je započeo seniorsku karijeru kao napadač s Poitiers u Championnat de France Amateur 2 (peta liga) u sezoni 2012./13.

Priznanja

Klupska
Arsenal
 FA kup: 2019./20.

Vanjske poveznice

Profil, Foot-national.com

Bjelokošćanski nogometaši
Nogometaši Lillea O.S.C.
Nogometaši Arsenala
Nogometaši OGC Nicea
Nogometaši Trabzonspora
Aktivni nogometaši

Nicolas Pépé


A Very Murray Christmas este un film de Crăciun american din 2015 regizat de Sofia Coppola și scris de  Coppola, Bill Murray și Mitch Glazer. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Bill Murray, George Clooney, Paul Shaffer, Amy Poehler și Julie White. Premiera este programată la 4 decembrie 2015 în Statele Unite. Este produs de studiourile  American Zoetrope și distribuit de Netflix.

Prezentare

Murray (în rolul său) se îngrijorează că nimeni nu va apărea la emisiunea sa de televiziune din cauza unei viscol masiv în New York NYC care blochează întregul oraș. Prin noroc și perseverență, oaspeții ajung în cele din urmă la hotelul Carlyle ca să-l ajute - dansând și cântând în spiritul sărbătorilor de iarnă.

Distribuție
 Bill Murray în rolul său
 George Clooney în rolul său
 Miley Cyrus în rolul său
 Paul Shaffer în rolul său
 Amy Poehler în rolul său
 Julie White în rolul său
 Dimitri Dimitrov în rolul său
 Michael Cera în rolul său
 Chris Rock în rolul său
 David Johansen în rolul său
 Maya Rudolph în rolul său
 Jason Schwartzman în rolul său
 Jenny Lewis în rolul său
 Rashida Jones în rolul său
În film apar și membrii formației Phoenix.

Cântece
"The Christmas Blues" - Bill Murray
"Let It Snow, Let It Snow, Let It Snow" - Murray, Amy Poehler și Julie White
"Jingle Bells" - Murray
"Do You Hear What I Hear?" - Murray și Chris Rock
"Baby, It's Cold Outside" - Jenny Lewis și Murray
"The Twelve Days of Christmas" - Dmitri Dmitrov
"O Tannenbaum" - David Johansen
"Good King Wenceslas" - Lewis
"Alone on Christmas Day" -Phoenix, Jason Schwartzman, Murray și Johansen
"Christmas (Baby Please Come Home)" - Maya Rudolph
"I Saw the Light" - Schwartzman, Rashida Jones, Rudolph, Johansen și  Murray
"Fairytale of New York" - Distribuția filmului
"Sleigh Ride" - Murray și Miley Cyrus
"Silent Night" - Cyrus
"Santa Claus Wants Some Lovin'" - Murray și George Clooney
"Let It Snow, Let It Snow, Let It Snow" (reprise) - Murray, Cyrus și Clooney
"We Wish You a Merry Christmas" - Murray

Producție
În octombrie 2014, filmul a fost anunțat ca un special de Crăciun cu Bill Murray în rolul principal și cu Sofia Coppola ca regizor și scenarist.

În mai 2015, filmul a fost preluat de către Netflix și  distribuția filmului a fost  aleasă ca un omagiu adus spectacolelor clasice de varietăți; de asemenea s-a anunțat că scenariul ar fi scris de Bill Murray, Mitch Glazer și Sofia Coppola și filmul regizat de Coppola. Producători executivi vor fi Coppola, Glazer,  Roman Coppola și Tony Hernandez.

Note

Legături externe

Filme din 2015
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Sofia Coppola
Filme de Crăciun
Filme de comedie din anii 2010
Filme muzicale
Filme American Zoetrope
Filme Netflix

A Very Murray Christmas


La Société d'horticulture et d'arboriculture des Bouches-du-Rhône est une société savante, créée le  sous l'intitulé Société d'agriculture de Marseille. Paul-Emmanuel Abeille de Perrin en est le premier président. En 1881, elle devient la Société d'horticulture et de botanique des Bouches-du-Rhône après avoir fusionné avec la Société de botanique de Provence. Elle prend son nom actuel en 1966.

La société édite une revue, intitulée Les jardins en Provence, qui succède en 1966 à la Revue horticole des Bouches-du-Rhône.

Membres connus
 Louis Castagne, diplomate et botaniste
 Paul-Emmanuel Abeille de Perrin, membre fondateur
 Alphonse Derbès, botaniste et universitaire
 Édouard Heckel, botaniste et médecin

Références

Liens externes

Société savante en France
Association ou organisme lié à l'agriculture en France


La ville de Brockville est une banlieue résidentielle de la cité de Dunedin dans l'île du Sud de la Nouvelle-Zélande.

Situation
Elle est localisée à l'angle de la principale zone urbaine de la cité, à  vers le nord-ouest du centre de la cité de Dunedin, mais séparée par à la fois par une crête de colline et par la vallée de .

Installations
La rue principale de la banlieue est Brockville Road, qui quitte Kaikorai Valley Road, tout près de la limite entre la banlieue de Kaikorai et celle de Bradford et sinue sur les pentes, qui forment la limite nord-est de la vallée de Kaikorai au niveau de . La réserve spectaculaire de Fraser's Gully, à travers laquelle ce torrent s'écoule, siège immédiatement au nord-est de la banlieue de Brockville, entre celle-ci et la banlieue de Halfway Bush, se terminant au niveau de Frasers Road en dehors de Kaikorai Valley Road. La principale zone résidentielle de la banlieue de Brockville est centrée sur la section supérieure de Brockville Road, et les nombreuses voies en croissants, qui se branchent en dehors d'elle.

Accès
Brockville Road se termine à la jonction avec Dalziel Road, une route semi-rurale, qui marque l'angle de la principale zone urbaine de Dunedin. Cette route reliée avec la route de Three Mile Hill au-dessus de Halfway Bush dans le nord, court au-delà du Mont du Grand Réservoir de la cité avant de rejoindre une autre route menant à la banlieue de . Une  relie l'extrémité sud de Dalziel Road avec la ville d'Abbotsford.

Installations
La banlieue contient un jardin d'enfants et l'école de Brockville Full Primary School, qui sont localisés sur cette partie de Brockville Road. La partie inférieure de la banlieue au niveau de Brockville Road est occasionnellement regardé comme une banlieue séparée, connue sous le nom de Glenross, incluant les maisons construites récemment sur Sretlaw Place. Brockville possède une église, un magasin de quartier, un magasin de vente à emporter et un convent avec . En addition à tout cela, Brockville a deux zones résidentielles, ainsi que le Brockville football club et un terrain de cricket ainsi qu'une rampe de skate, et un parc de la communauté avec un terrain de jeux situé au nord d'un petit groupe de magasins situé sur Brockville Road.

Voir aussi

 Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Notes et références

Ville en Nouvelle-Zélande
Dunedin
Otago

Brockville (Nouvelle-Zélande)


Susie Liggat es una productora de televisión británica.

Carrera
En su carrera en televisión, primeramente fue asistente de dirección, hasta convertirse en productora con The Sarah Jane Adventures.

Durante la producción de la tercera temporada moderna de Doctor Who, Liggat produjo su primera historia en varios episodios (Naturaleza humana - La familia de sangre), supliendo al productor regular, Phil Collinson, que en esos episodios actuó como productor ejecutivo junto a Russell T Davies y Julie Gardner.

Filmografía

Premios

Referencias

Enlaces externos

Productores de televisión
Productores de televisión de Reino Unido

Susie Liggat


Kudensee er en by og en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Wilstermarsch i den sydvestlige del af Kreis Steinburg. Kreis Steinburg ligger i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Kudensee ligger omkring fem kilometer nordøst for Brunsbüttel ved Kielerkanalen.
Landesstraße 276 og Deutsche Fährstraße går gennem kommunen.
Kanalfærgen Stettin forbinder kommunen med Averlak på den vestlige bred. Bundesstraße 5 går gennem den sydlige del af kommunen.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side på amtets websted
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Steinburg

Kudensee (kommune)


(Geometry - ග්‍රීක භාෂාවට අනුව geo යනු පොළව ද metria යනු මිණුම යන්නයි)
ජ්‍යාමිතිය යනු අවකාශයේ ගුණ සමඟ සහ රූපවල හැඩය, විශාලත්වය හා සාපේක්ෂ පිහිටීම පිළිබඳ ගැටළු හා බැඳී පවතින ගණිතයෙහි කොටසකි. ජ්‍යාමිතිය පැරණිතම විද්‍යාවලින් එකකි. මුලින්ම ජ්‍යාමිතිය යනු දිග , වර්ගඵලය හා පරිමාව සැලකිල්ලට ගත් ප්‍රායෝගික දැනුම් සම්භාරයක් විය. පසුව ක්‍රිස්තු පූර්ව තෙවන ශත වර්ෂයේ දී යුක්ලීඩ් ජ්‍යාමිතිය ඉදිරිපත් කළ යුක්ලීඩ් විසින් ජ්‍යාමිතිය ස්වයං ප්‍රත්‍යක්ෂ්‍ය ආකාරයක් බවට පත් කරන ලද අතර ශත වර්ෂ ගණනකට භාවිතා කළ හැකි සම්මතයක් ගොඩ නැඟීය. නක්ෂත්‍රයේ දී, විශේෂයෙන් අවකාශ ගෝලයේ ඇති තාරකා හා ග්‍රහ ලෝකවල පිහිටීම් අනුරූපණය කිරීමේ දී අර්ධ සහස්‍ර කාලය තුළ දී ජ්‍යාමිති ප්‍රශ්න සැපයීමේ වැදගත් ප්‍රභවයක් විය.
රෙනේ ඩෙකාර්ට් (Rene Descartes) විසින් ඛණ්ඩාංක හඳුන්වාදීම සහ සමකාලීනව සිදු වූ වීජ ගණිතයේ දියුණුවත් සමඟ තලීය වක්‍ර වැනි ජ්‍යාමිතික හැඩයක් විශ්ලේෂණාත්මක ලෙස ශ්‍රිත හා සමීකරණවලින් නිරූපණය කළ හැකි වීම නිසා ජ්‍යාමිතියට නව මුහුණුවරක් සනිටුහන් විය. මෙය 17 වන ශත වර්ෂයේ දී කලනයේ නිර්මාණය වීමේ දී වැදගත් කාර්යයක් ඉටු කළේය. තවදුරටත් රූපවල ප්‍රමිතික ගුණවලට දෙයක් වඩා ජ්‍යාමිතියෙහි ඇතුළත් පර්යාලෝක සිද්ධාන්තය මඟින් පෙන්වයි. ඉයුලර් සහ ගවුසිස් සමඟ සිදු කළ ජ්‍යාමිතික වස්තූන්වල නිසඟ ව්‍යුහ අධ්‍යයනය මඟින් ජ්‍යාමිතිය තව දුරටත් සාරවත් වූ අතර එය අවකල ජ්‍යාමිතිය සහ ස්ථල විද්‍යාව නිර්මාණය වීමට හේතු විය.
19 වන ශත වර්ෂයේ යුක්ලීඩියානු නොවන ජ්‍යාමිතිය සොයා ගැනීමෙන් පසු අවකාශය පිළිබඳ සංකල්පය, විප්ලවකාරී පරිවර්තනයකට ලක් විය. නූතන ජ්‍යාමිතිය මඟින් සලකනු ලබන සමූදාය හුරු පුරුදු යුක්ලීඩියානු අවකාශයට වඩා වියුක්ත අවකාශ කුඩා පරිමාණවලදී පමණක් ආසන්නව සමානව පවතී. මෙම අවකාශ අයෙකුට දුර පිළිබඳ කතා කිරීමට ඉඩ සලස්වමින් ආකලන ව්‍යුහ සමඟම පවරා දිය හැකිය.

භෞතික විද්‍යාව හා නවීන ජ්‍යාමිතිය ශක්තිමත් බැඳීම් ගණනාවකින් බැඳී ඇත. රීමන් ජ්‍යාමිතිය හා සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාව අතර බැඳීම මඟින් මෙය වඩාත් තහවුරු කරයි. භෞතික විද්‍යාවේ නවතම ප්‍රමේයයක් වන තන්තු සිද්ධාන්තය අතිශයින් ජ්‍යාමිතික වේ. ජ්‍යාමිතියෙහි දෘශ්‍ය ස්වභාවය , එය වීජ ගණිතය හා අංක සිද්ධාන්ත වැනි ගණිතයෙහි අනෙකුත් කොටස්වලට වඩා පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය හැකි අංශයක් බවට පත් කරයි. කෙසේ නමුත් යුක්ලීඩ් සාධනවලින් බොහෝ කලක සිට ඉවත් කළ සංදර්භයන් හි පවා ජ්‍යාමිතික භාෂාව භාවිතා වේ. නිදසුන් ලෙස භාගික ජ්‍යාමිතිය හා විශේෂයෙන් වීජීය ජ්‍යාමිතිය දැක්විය හැක.

ඉතිහාසය

දැනට පවතින වාර්තාවන්ට අනුව ජ්‍යාමිතියෙහි මූලාරම්භය ක්‍රි.පූ. 3000 දී පමණ ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ටාරය , ඊජිප්තුව හා මෙසපොතේමියාව ආශ්‍රිතව සිදු වූ බව සොයාගෙන ඇත. ආරම්භක අවධියේ ජ්‍යාමිතිය දිග , කෝණ , ක්ෂේත්‍ර හා පරිමාවන් පිළිබද ප්‍රත්‍යක්ෂ මුලිකව සොයාගන්නා ලද මූලධර්මයන්වල එකතු‍වක් වු අතර ඒවා මිනුම් කටයුතු, ඉදිකිරීම්, තාරකා විද්‍යා සහ වෙනත් විවිධ ක්ෂේත්‍රයන්හි ප්‍රායෝගිව යොදාගැනීම සඳහා නිර්මාණය කරන ලද මූලධර්ම විය. ඊජිප්තු රයින්ඩ් පැපිරස් සහ මොස්කව් පැපිරස් ද , බැබිලෝනියානු මැටි පුවරු සහ ඉන්දියනු ශුල්බා සූත්‍ර ද ජ්‍යාමිතිය පිළිබද දැනට සොයාගෙන ඇති ඉපැරණිම ප්‍රකාශන වේ. සමකාලීනව චීන ජාතික මොසී, ශැන්ග් හා හෙන්ග් විසින් කළ සොයාගැනීම් ද , ලියූ යුසි විසින් ලියන ලද "Nine Chapters on the Mathematical Art" (ගණිතමය විග්‍රණය පිළිබඳ පරිච්ඡේද නවයක්) යන ග්‍රන්ථය ද චීනයේ භාවිතා විය.

යුක්ලීඩ්ගේ "The Elements of Geometry" (ජ්‍යාමිතියේ අංගයක්) නම් ග්‍රන්ථය මුල් යු‍ගයේ ජ්‍යාමිතිය සම්බන්ධව පලවූ ග්‍රන්ථ අතරින් වැදගත් ස්ථානයක් හිමි කරගනී. ක්‍රි.පු 300 දී පමණ පළවූ මෙම ග්‍රන්ථය ඔස්සේ ජ්‍යාමිතිය පරමාදර්ශි සංසිද්ධ ආකාරයකට ඉදිරිපත් කිරීමට යුක්ලීඩ් කටයුතු කළ අතර ඒ ඔස්සේ යුක්ලීඩියානු ජ්‍යාමිතිය සිදු විය. ඇතැමුන් වරදවා වටහාගෙන ඇති අයුරට මෙම ශාස්ත්‍රීය ග්‍රන්ථය එකල ග්‍රීක ගණිතඥයින් ජ්‍යාමිතිය පිළිබඳ දත් කරුණුවල එකතුවක් නොවූ අතර එය ජ්‍යාමිතියට මූලික හැඳින්වීමක් පමණක් විය. යුක්ලීඩ් විසින්ම තවත් වඩාත් සංකීර්ණ ග්‍රන්ථ 8ක් ජ්‍යාමිතිය අලලා පල කිරීමෙන් ඒ බව පැහැදිලි වේ. ජ්‍යාමිතිය අලලා පල කළ ප්‍රථම ග්‍රන්ථය යුක්ලීඩ්ගේ ග්‍රන්ථයක් නොවන බව විවිධ සාධක ඔස්සේ මේ වන විට ඔප්පු වී තිබේ. එහෙත් අපහරණයට ලක්වීමත් නොසැල්ලකිල්ලට භාජනය වීමත් නිසා යුක්ලීඩ් යුගයට පෙර ලියූ ග්‍රන්ථ කිසිවක් සොයාගත නොහැකි වී තිබේ.

ජ්‍යාමිතියේ විශේෂයෙන්ම විජීය ජ්‍යාමිතයේ හා ජ්‍යාමිතික වීජ ගණිතයේ ප්‍රගමනය සදහා මධ්‍යතන යුගයේ දී මුස්ලිම් ගණිතඥයින් විසින් විශාල කාර්ය භාරයක් ඉටු කරන ලදී. අල් මහානි (853) නම් ගණිතඥයා විසින් ගණකයක් ද්වි ගුණ කිරිම වැනි ජ්‍යාමිතික ගැටළු වීජ ගණිතමය ගැටළු බවට ඌනනය කළ හැකි බව හදුනාගන්නා ලදී. කබිට් ඉබන් ක්වරා (ලතින් භාෂාවෙන් තෙබිට්) (836-901) ජ්‍යාමිතික අගයන්ට ආදේශිත අංක ගණිතමය ක්‍රියාවලීන් පිළිබද පරීක්ෂණ කළ අතර විශ්ලේෂණ ජ්‍යාමිතියේ මූලික වර්ධනයට දායකත්වය දැක්විය. ඕමාර් ක්හැයිම් (1048-1131) ඝණජ සමීකරණ සදහා ජ්‍යාමිතික විසදුම් ලබාගත් අතර ඔහුගේ සමාන්තර උප ග්‍රහණයන් පිළිබඳ ගැඹුරු අධ්‍යයනයන් යුක්ලීඩියානු නොවන ජ්‍යාමිත‍ියේ මූලාරම්භයට දායකත්වය සැපයීය.

17 වැනි සියවසේ මුල් කාලයේ දී ජ්‍යාමිතිය සම්බන්ධ වැදගත් ප්‍රගමන යුගලක් සිදු වන මින් වඩාත් වැදගත් වන්නේ රේනේ ඩෙස්කාටේස් (1596-1650) යන ෆයරේ ඩි ෆර්මැට් (1601-1665) විසින් ඛණ්ඩාංක සහ සමීකරණ වලින් යුත් විශ්ලේෂණ ජ්‍යාමිතිය නම් ක්ෂේත්‍රය නිර්මාණය කිරීමයි. මෙම නව ක්ෂේත්‍රය පසු කාලීන කුලකයේ සහ නිත්‍ය ප්‍රමාණාත්මක විද්‍යාවක් වූ භෞතික විද්‍යාවේ දියුණුවට අත්‍යාවශ්‍ය විය. දෙවැනි වැදගත් සිද්ධිය වූයේ ගිරාජ් ඩෙසාගස් (1591-1661) විසින් ක්‍රමානුකූලව ප්‍රක්ෂේපි ජ්‍යාමිතිය අධ්‍යයනය කිරීමයි. ප්‍රක්ෂේපී ජ්‍යාමිතියේ දී මිනුම්වලින් තොරව ලක්ෂ්‍ය එකිනෙක සමඟ පෙළ ගැසෙන ආකාරය පමණක් අධ්‍යයනය කරනු ලැබේ.

19 වැනි සියවසේ දී ජ්‍යාමිතිය ආශ්‍රිතව සිදු වූ වැදගත් සිදුවීම් යුගලක් එතෙක් ජ්‍යාමිතිය අධ්‍යයනය කළ ආකාරය නව මගකට යොමු කළේය. මින් පළමුවැන්න වූයේ ලොබැකෙවිස්කි , බෝලේ හා ගෝස් විසින් යුක්ලීඩියානු නොවන ජ්‍යාමිතිය සොයාගැනීමයි. දෙවැන්න ෆීලික්ස් ක්ලේන් විසින් එලැන්ගන් වැඩසටහනේ කේන්ද්‍රීය සැලකීම ලෙස සමමිතිය හදුන්වාදීමයි. (මෙමඟින් යුක්ලීඩියානු හා යුක්ලිඩියානු නොවන ජ්‍යාමිතීන් සාධාරණීකරණය කරන ලදී) මෙකල විසූ ජ්‍යාමිතිය පිළිබද පතාක යෝධයන් යුගල වූයේ බර්නාඩ් රීමන් සහ හෙන්රි පොයිංකෙරේය. රීමන් විසින් ගණිතමය විශ්ලේෂණ උපක්‍රම පමණක් යොදා ගනිමින් රීමන් පෘෂ්ටය හදුන්වාදෙන ලද අතර පොයිකරේ විසින් ගණිතමය පද්ධති පිළිබද ජ්‍යාමිතික වාදය සහ වීජීය ස්ථල විද්‍යාව හදුන්වාදෙන ලදී.
මෙම වෙනස්කම්වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ජ්‍යාමිතිය පිළිබද සංකල්පය විශාල වෙනසකට බදුන් වු අතර "අවකාශය" පිළිබඳ සංකල්පය පිරුණු සහ විවිධ ආකාර‍යක් ගත්තේය. මෙම තත්වය සංකීර්ණ විශ්ලේෂණය සහ ප්‍රතිෂ්ටික යාන්ත්‍ර විද්‍යාව වැනි විවිධ විෂය ක්ෂේත්‍රයන්ට පසුබිමක් සැපයීය. පුරාතන ආකාර ජ්‍යාමිතිය සමජාතීය අවකාශ හා බැඳුනක් ලෙසට මෙකල හදුනාගන්නා ලදී. සමජාතීය අවකාශ යනු ප්‍රමාණවත් සමමිතියක් පැවතීම එකිනෙකට වෙනස් ලක්ෂ මත දී එකම ආකාරයෙන් පෙනෙන අවකාශ වේ.ජ්‍යාමිතියෙ පියා යුක්ලිඩ් වේ

ජ්‍යාමිතිය
ගණිතය

ජ්‍යාමිතිය


How I Met Your Father é uma sitcom americana criada por Isaac Aptaker e Elizabeth Berger que estreou no Hulu em 18 de janeiro de 2022. É uma sequência independente de How I Met Your Mother. A série, estrelada por Hilary Duff, Christopher Lowell, Francia Raisa, Suraj Sharma, Tom Ainsley, Tien Tran e Kim Cattrall, segue a personagem principal, Sophie (Hilary Duff), e seu grupo de amigos em Manhattan, Nova York. Como uma narrativa moldura, Sophie (Kim Cattrall), no ano de 2050, conta a seu filho invisível os eventos que se seguiram ao encontro com seu pai em janeiro de 2022 e como eles o tiveram. Em fevereiro de 2022, a série foi renovada para uma segunda temporada.

Em 1º de setembro de 2023, a plataforma Hulu anunciou o cancelamento de How I Met Your Father após duas temporadas. A trama termina sem um desfecho adequado.

Elenco e personagens

Principal
 Hilary Duff como Sophie, uma fotógrafa irremediavelmente romântica que está procurando por sua alma gêmea. Embora acredite no amor verdadeiro, ela não tem conhecimento de seu pai biológico devido a sua mãe ter namorado homens aleatórios.
 Kim Cattrall como Sophie do futuro, que no ano de 2050 conta ao filho a história de como conheceu o pai.
 Chris Lowell como Jesse, um aspirante a músico que trabalha como motorista de Uber e professor de música, que se tornou um (Meme (Internet)|meme da internet]] depois de ser abandonado por sua ex-namorada Meredith após uma proposta de casamento fracassada. Ele mora com Sid no antigo apartamento de Ted, Marshall e Lily.
 Francia Raisa como Valentina, uma assistente de estilista impulsiva que também é a melhor amiga e colega de quarto de Sophie e o interesse amoroso de Charlie
 Suraj Sharma como Sid, o melhor amigo e colega de quarto de Jesse que é dono de um bar. Ele está noivo de sua namorada de longa distância Hannah.
 Tom Ainsley como Charlie, um aristocrata britânico que abandona sua herança para seguir seu interesse amoroso, Valentina, para Nova York depois de conhecê-la na London Fashion Week. Mais tarde, ele vai morar com Ellen e os dois se tornam companheiros de quarto, antes de ser contratado por Sid como barman.
 Tien Tran como Ellen, a irmã adotiva de Jesse que se muda para Nova York para encontrar um romance após o divórcio de sua esposa. Ela é proprietária de uma fazenda de produtos.

Recorrente
 Daniel Augustin como Ian, o encontro de Sophie no Tinder. Ele é um biólogo marinho que se muda para a Austrália.
 Ashley Reyes como Hannah, namorada de longa data de Sid com quem ele fica noivo no piloto. Ela trabalha como cirurgiã em Los Angeles.
 Leighton Meester como Meredith, ex-namorada de Jesse que rejeitou publicamente sua proposta de casamento
 Josh Peck como Drew, o vice-diretor da escola onde Jesse dá aulas de música.

Estrelas convidadas especiais
 Michael Barbaro como Ele mesmo
 Paget Brewster como Lori, a mãe de Sophie, uma notória festeira que teve Sophie quando era jovem
 Dan Bucatinsky como Fred, chefe de Valentina
 Kyle MacLachlan como George "O Capitão" Van Smoot
 Laura Bell Bundy como Becky
 Cobie Smulders como Robin Scherbatsky

Episódios

1.ª temporada (2022)

Produção

Desenvolvimento
Após a produção do piloto da CBS de 2014 de How I Met Your Dad, que não avançou, em 14 de dezembro de 2016, foi relatado que Isaac Aptaker e Elizabeth Berger deveriam escrever uma nova versão do piloto do spin-off anterior, re-intitulado How I Met Your Father''', com Carter Bays e Craig Thomas servindo como produtores executivos. Posteriormente, foi anunciado que, após assinar novos contratos com a 20th Century Fox Television, que veriam Aptaker e Berger sendo promovidos a produtores executivos e co-showrunners em This Is Us ao lado de Dan Fogelman, a ideia seria adiada até novo aviso.

Em 8 de agosto de 2017, o presidente da Fox, Dana Walden, disse ao Deadline Hollywood que a 20th Television estava tentando um spin-off com diferentes escritores, pela terceira vez. Três dias após o anúncio, o Deadline informou que Alison Bennett escreveria o spin-off, com o mesmo título da tentativa anterior com Aptaker e Berger. Também soube-se que Bays e Thomas foram mais uma vez contratados como produtores executivos. Essa tentativa também fracassou.

Em 21 de abril de 2021, a série spin-off intitulada How I Met Your Father'' recebeu uma encomenda para série de 10 episódios pelo Hulu. Aptaker e Berger servirão como criadores, escritores e produtores executivos, enquanto Hilary Duff atuará como produtora. Em 24 de junho de 2021, Pamela Fryman se juntou à série como produtora executiva e para dirigir o piloto. A série está programada para ser lançada em 18 de janeiro de 2022. Em 15 de fevereiro de 2022, o Hulu renovou a série para uma segunda temporada de 20 episódios.

Seleção de elenco
Após o anúncio do pedido da série, Hilary Duff foi escalada para estrelar. Em 16 de junho de 2021, Chris Lowell se juntou ao elenco como o protagonista masculino. Em agosto de 2021, Francia Raisa, Tom Ainsley, Tien Tran e Suraj Sharma foram escalados para papéis principais, enquanto Brandon Micheal Hall foi escalado para um papel recorrente. No entanto, algumas semanas depois, Hall deixou o papel devido a um conflito de agendamento e Daniel Augustin foi escalado para substituir Hall. No dia seguinte, Josh Peck e Ashley Reyes se juntaram ao elenco em papéis recorrentes. Em 5 de novembro de 2021, Kim Cattrall foi escalada para um papel recorrente como a futura versão da personagem de Duff, Sophie. Após a estreia da série, foi relatado que Leighton Meester está definida para retornar. Em 3 de fevereiro de 2022, foi anunciado que Paget Brewster foi escalada para estrelar o episódio "The Good Mom", que foi ao ar em 8 de fevereiro de 2022.

Filmagens
As filmagens da série começaram em 31 de agosto de 2021.

Notas

Referências

Ligações externas

Séries de televisão de comédia da década de 2020
Programas de televisão dos Estados Unidos que estrearam em 2022
Sitcoms dos Estados Unidos
Programas de televisão derivados
Programas de televisão em língua inglesa
How I Met Your Mother
Programas do Hulu
Programas de televisão produzidos pela 20th Television
Séries de televisão ambientadas na década de 2020
Séries de televisão ambientadas na década de 2050

How I Met Your Father


Alessandro Pertini (født 25. september 1896 i Stella, Ligurien, død 24. februar 1990 i Rom) var en italiensk journalist og socialistisk politiker, der var Italiens 7. præsident fra 1978 til 1985.

Eksterne henvisninger

Italiens præsidenter
Politikere fra Italien

Sandro Pertini


La  est l'une des dix-neuf circonscriptions législatives que compte la préfecture d'Osaka au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La huitième circonscription de la préfecture d'Osaka correspond à la ville de Toyonaka.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Huitième circonscription de la préfecture d'Osaka


Christoph Wamser (d. 1580 tahminen Miltenberg, ö. tahminen 1649, Köln), Alman mimar.

Bonn, Köln, Coesfeld ve Paderborn kentlerinde tasarımını yaptığı kiliselerde Gotik ve romanik akımın izlerini yansıttı. Başyapıtı, Molsheim'daki Jesuitenkirche sayılır. Ayrıca Avolsheim'daki Dompeter (Domus Petri) ve Köln'deki St. Mariä Himmelfahrt kiliseleri de Christoph Wamser'in önemli eserleri arasında değerlendirilir.

1580 doğumlular
1649 yılında ölenler
16. yüzyıl Alman mimarları
17. yüzyıl Alman mimarları
17. yüzyılda Almanlar

Christoph Wamser


Jeroen Tesselaar (* 16. Januar 1989 in Wognum) ist ein niederländischer Fußballspieler.

Karriere
Jeroen Tesselaar begann seine Profikarriere beim AZ Alkmaar. Zu Beginn der Saison 2008/09 erhielt er bei dem Verein aus der Provinz Nordholland seinen ersten Profivertrag. Am Ende der Saison gewann AZ die Meisterschaft, Tesselaar kam jedoch in der gesamten Spielzeit unter Louis van Gaal nicht zum Einsatz. Von 2009 bis 2010 wurde der Verteidiger an den  SC Telstar in die Eerste Divisie verliehen. In der darauf folgenden Saison kam er gemeinsam mit den AZ Spielern Kevin Brands und Furdjel Narsingh wieder zum Velsener Zweitligisten. Nach zwei Jahren auf Leihbasis dort wechselte er im Sommer 2011 zum FC St. Mirren nach Schottland. Beim Premier League Verein aus Paisley unterschrieb er zunächst für ein Jahr. Sein Debüt gab er dort im ersten Saisonspiel der Spielzeit 2011/12 im Auswärtsspiel bei Dunfermline Athletic. Zu Beginn der folgenden Saison wechselte Tesselaar zum amtierenden Pokalsieger dem FC Kilmarnock. Im Jahr 2014 wechselte Tesselaar für eine Saison zurück zu St. Mirren, bevor er im August 2015 einen Vertrag in seiner niederländischen Heimat beim Erstligaaufsteiger BV De Graafschap unterschrieb. Zwei Spielzeiten ab 2016 war Tesselaar in Israel aktiv, bevor er 2019 mit den K.v.v. Quick Boys in die zweite holländische Liga aufstieg. Er blieb bis 2021 im Verein.

Weblinks
 Jeroen Tesselaar in der Datenbank von Voetbal International

Einzelnachweise

Fußballspieler (AZ Alkmaar)
Fußballspieler (Telstar 1963)
Fußballspieler (FC St. Mirren)
Fußballspieler (FC Kilmarnock)
Fußballspieler (K.v.v. Quick Boys)
Fußballspieler (BV De Graafschap)
Fußballspieler (Hapoel Ramat Gan)
Niederländer
Geboren 1989
Mann

Jeroen Tesselaar


An Agrostis subrepens in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Albert Spear Hitchcock, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Albert Spear Hitchcock. An Agrostis subrepens in nahilalakip ha genus nga Agrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Agrostis

Agrostis subrepens


Rimska očist (sredozemni očist, četirzubna očist, lat. Sideritis romana), trajnica iz roda očista, porodica medićevki. Raširena je po Sredozemlju, uključujući i Hrvatsku

Postoje četiri podvreste

Podvrste
 Sideritis romana subsp. curvidens (Stapf) Holmboe
 Sideritis romana subsp. numidica Batt.
 Sideritis romana subsp. purpurea (Talbot ex Benth.) Heywood, grimizni očist, raste i u Hrvatskoj.
 Sideritis romana subsp. romana

Izvori

Očist

Rimska očist


Tim Miller kan henvise til:

 Tim Miller (filminstruktør), amerikansk filminstruktør og animator
 Tim Miller (ishockeyspiller) (født 1987), amerikansk ishockeyspiller
 Tim Miller (politiker) (født 1965), amerikansk politiker

Tim Miller


මුතියංගන රජ මහා විහාරය  ශ්‍රී ලංකාවේ ඌව පළාතේ බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ බදුල්ල නගරයේ පිහිටා ඇති පුරාණ රජ මහා විහාරයකි.

ඉතිහාසය
ගෞතම බුදුන් වහන්සේ සිය බුද්ධත්වයෙන් අටවන වස වෙසක් පුන් පොහොය දා පන්සියයක් මහ රහතන් වහන්සේලා සමගින් කැළණියට වැඩම කල අවස්ථාවේ ඌවේ නමුණුකුලට අධිපති ඉන්දික දෙවියන්ගේ ආරාධනාව මත මෙම භූමිය වෙතට වැඩම කල බව මූලාශ්‍රයන්ගේ සඳහන් වේ.

මූලාශ්‍ර

රජමහා විහාර
බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

මුතියංගණ රජ මහා විහාරය


An Buergersiochloa bambusoides in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pilg.. An Buergersiochloa bambusoides in nahilalakip ha genus nga Buergersiochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Buergersiochloa

Buergersiochloa bambusoides


Reinhold Vasters (Erkelenz, 2. siječnja 1827. – Aachen, 14. lipnja 1909.)  bio je njemački zlatar i krivotvoritelj umjetničkih djela.

Životopis
Rođen u Erkelenzu pokraj Aachena. Otac mu je bio bravar. Zlatarsku školu završio je u Krefeldu, usavršavao se u Londonu, Parizu i Beču. Svoje radove izlagao je na Prvoj svjetskoj izložbi u Londonu 1851. godine, gdje je za svoj rad i nagrađen. Preselio se u Aachen, gdje je zajedno s Heinrichom Josephom Viethenom osnovao zlatarsku radionicu i radio na obnovi predmeta iz katedrale. Stekao je reputaciju stručnjaka za antikno liturgijsko zlato i srebro. Oženio se 1855. godine, te je imao troje djece. Preminuo je u Aachenu u 82. godini života.

Krivotvorine
Kako bi materijalno pomogao svoju obitelj nakon smrti supruge počeo je izrađivati reprodukcije povijesnih predmeta. Radio je u suradnji s povjesničarom umjetnosti Franzom Bockom i to za zlatare Augusta Wittea i Martina Vogenoa.

Surađivao je i s trgovcem umjetninama Frédéricom Spitzerom iz Beča koji mu je pomagao u prodaji njegovih krivotvorina. Postao je stručnjak za renesansni nakit, u stilu Wenzela Jamnitzera, Leonea Leonija, te Valeria Bellija.

Prilikom izložbe njegovih djela u Victoria and Albert Museum 1970-ih godina u Londonu, postalo je očito da se njegove krivotvorine nalaze i u drugim brojnim svjetskim muzejima, također i u Metropolitan Museum of Art u New Yorku.

Najznačajniji primjer Vastersovih krivotvorina je tzv. Rospigliosi kupa pripisana Benvenutu Celliniju odnosno Jacopu Bilivertu.

Izvori

 Thornton, Dora (2015), A Rothschild Renaissance: The Waddesdon Bequest, 2015, British Museum Press,
 Truman, Charles, "Reinhold Vasters, the last of the goldsmiths" [online], March 1979
 "Reinhold Vasters, Goldsmith", Yvonne Hackenbroch, Metropolitan Museum Journal,  Vol. 19/20 (1984/1985), pp. 163-268
 Reinhold Vasters-Artisan or Forger
 Rospigliosi Cup, Metropolitan Museum of Art
 Pendant, Reinhold Vasters, Victoria & Albert Museum
 Nothing more than weeds, Marco Grassi, The New Criterion, February 2013
 The Faker's Art, Joseph W. Alsop, New York Review of Books, 23 October 1986
 Fake?: The Art of Deception, edited by Mark Jones, Paul T. Craddock, Nicolas Barker, p.200-204
 Krautwurst,M. Reinhold Vasters - Ein niederrheinischer Goldschmied. - Inauguralna disertacija posvećena Vastersovom radu

Umjetnička obrada metala
Krivotvorine

Reinhold Vasters


Pluripotent, gelişen bir embriyo'nun erken safhalarında var olan, canlıyı oluşturan özelleşmiş tüm hücre tiplerine dönüşebilme yeteneğindeki henüz farklılaşmamış hücreler için kullanılan bir tanımlama.

Totipotent hücrelerin soyundan gelen pluripotent hücreler, blastokistin iç hücre kitlesi (İHK)'nde bulunurlar ve üç germ tabakasına (ektoderm, endoderm ve mezoderm), dolayısıyla ileride canlıyı oluşturacak tüm hücre ve doku tiplerine kaynaklık ederler. Vücut dokularının yanı sıra, gebeliği destekleyen bazı embriyo dışı dokuları da oluştururlar (örn. vitellüs kesesi, amniyon, allantoyis). Fakat, plasenta gibi trofoblast kökenli embriyo dışı dokulara dönüşemedikleri için, totipotent hücrelerin aksine, tek başlarına yeni bir birey oluşturamazlar.

Teoride in vitro ortamda sonsuza kadar kendilerini yenileyebilen bu hücreler özelleşmiş hücre tiplerine farklılaştıkça pluripotent özellikleri ve kendini yenileme kapasiteleri kaybolur.

Pluripotent hücrelerin asıl kaynağı embriyo olmasına rağmen, farklılaşmış hücrelerden de laboratuvar ortamında değişik yöntemlerle indüklenmiş (programlanmış) pluripotent kök hücreler elde edilebilmektedir. İlk olarak 2006 yılında Takahashi ve Yamanaka retroviral transfeksiyon yöntemiyle aktardıkları 4 genin (Oct4, Sox2, c-Myc ve Klf4) fare fibroblastlarını pluripotent hale getirdiğini bildirmişlerdir .

Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü

Sir John B. Gurdon ve Shinya Yamanaka erişkin hücrelerin yeniden programlanarak pluripotent hücrelere dönüşebileceğini gösterdikleri çalışmalarıyla 2012 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü kazanmışlardır.

John B. Gurdon o zamana kadar tek yönlü olduğu kabul edilen hücre farklılaşmasını sorgulamıştır. 1962 yılında çekirdeğini çıkarttığı kurbağa yumurtasına, iribaş bağırsağından alınmış yetişkin hücre çekirdeğini yerleştirerek gelişmiş iribaşlar oluşturmayı başarmış  ve daha sonraki deneylerde canlı klon kurbağalar elde etmiştir. Gurdon bu deneyle organizmayı meydana getiren tüm hücre tiplerini oluşturacak bilginin, özelleşmiş olsa bile, hücre çekirdeğinde halen saklı olduğu ortaya koymuştur.

Shinya Yamanaka ise yaklaşık 40 yıl sonra, 2006'da, dışarıdan aktarılan genlerle erişkin hücrelerin pluripotent hücrelere dönüştürülebileceğini göstermiştir. Yamanaka ve çalışma arkadaşları doğal yollarla elde edilmiş kök hücreleri pluripotent halde tutan faktörleri belirledikten sonra bunların farklı kombinasyonlarını yetişkin hücrelere aktararak yalnızca dört genin (Oct4, Sox2, c-Myc ve Klf4) bu hücreleri programlayabildiğini kanıtlamıştır .

Kaynakça

Hücre biyolojisi
Gelişim biyolojisi

Pluripotent


Locarno, İsviçre kantonu Ticino'daki Maggiore Gölü'nün (Lago Maggiore) kuzey ucunda, Ascona yakınında bulunan 15,000 nüfuslu bir İsviçre şehridir.

Locarno


Centralni nacionalni komitet Kraljevine Jugoslavije (CNK KJ) bilo je najviše političko tijelo koje je formirao pukovnik Draža Mihailović na Ravnoj gori sredinom kolovoza 1941. kao političko tijelo u okviru Jugoslovenske vojske u otadžbini. Tijekom rata Centralni komitet je stalno proširivan. U njemu su bili ljudi iz vodstva gotovo svih srpskih građanskih stranaka, uključujući i socijaliste.

Centralni Komitet je branio i propagirao ciljeve koji su se ticali isključivo odluka Stevana Moljevića 1942. o budućem uređenju Jugoslavije. Osim Stevana Moljevića, glavni ideolog CNK bio je i književnik Dragiša Vasić.

Na Svetosavskom kongresu u selu Ba u siječnju 1944. odlučeno je da se CNK proširi na predstavnike političkih stranaka, skupina i organizacija okupljenih oko četničkog pokreta, poput Jugoslavenske demokratske narodne zajednice (JDNZ).

Izvori

Literatura

Jugoslavija u Drugom svjetskom ratu
Srbija u Drugom svjetskom ratu

Centralni nacionalni komitet


An Eria cordifera in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Eria cordifera in nahilalakip ha genus nga Eria, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 E. c. borneensis
 E. c. cordifera

Mga kasarigan

Eria

Eria cordifera


විවිධ වූ කටයුතු ඉටුකර ගැනීම සඳහා ඉලෙක්ට්‍රොනික පද්ධති භාවිතා කරයි. ඉලෙක්ට්‍රොනික පරිපථවල ප්‍රධාන භාවිතයන් වන්නේ,

දත්ත සකස් කිරීම හා පාලනය.
විද්‍යුතය වෙනත් ශක්ති ප්‍රභේද වලටත් , වෙනත් ශක්ති විද්‍යූතය බවටත් පත්කිරීම සහ විද්‍යූත් ජවය බෙදාහැරීම් කටයුතු

මෙම යෙදුම් දෙක සඳහාම විද්‍යුත් චුම්භක ක්ෂේත්‍ර හා විදුලි ධාරාවන් අනාවරණය කිරීමත් හා නිර්මාණය කිරීමත් අවශ්‍යය වේ. 19 වන ශත වර්ෂයේ අගභාගයට පෙර දුරරේඛ සහ දුරකථන මගින් දත්ත සම්ප්‍රේෂණයට විද්‍යුත් ශක්තිය භාවිතා කළ නමුත් රේඩියෝව සොයා ගැනීමෙන් පසුව විද්‍යුතයෙහි සංවර්ධනයේ නිපුණත්වයක් වර්ධනය විය.

විද්‍යුත් පද්ධතියක් සලකා බැලීමේ එක් ක්‍රමයක් සඳහා  එය කොටස් 3 කට බෙදෙනු ලැබේ.ඒවා පහත දැක්වේ.

ප්‍රධාන - ඉලෙක්ට්‍රෝනික හෝ යාන්ත්‍රික සංවේදක (හෙවත් පාරනායක) මෙම උපාංග භෞතික ලෝකයේ ඇති (ස්පර්ෂක හෝ තාක්ෂණික ජාල වැනි) බාහිර ප්‍රභවයක සිට සංඥා / තොරතුරු ලබා ගන්නා අතර මෙම සංඥා / තොරතුරු පද්ධති තුළ ධාරාව/ වෝල්ටීයතාවය හෝ සංඛාංක (ඉහළ / පහළ) සංඥා බවට පද්ධතිය තුළදී පරිවර්තනය කරයි.
සංඥා සැකසුම් යන්ත්‍ර  - ප්‍රායෝගික යෙදුමක් සඳහා ප්‍රයෝජනවත් වන පරිදි ප්‍රධාන සංඥා මෙහෙය වීම, අර්ථ දැක්වීම හා පරිවර්තනය කිරීම මෙම පරිපථ වලින් සිදු කරයි. මෑතක සිට සංඛ්‍යාංක සංඥා සැකසුම් යන්ත්‍ර භාවිතයෙන් සංකිර්ණ සංඥා සැකසීම සිදු කරනු ලැබේ.
ප්‍රතිදාන ධාරා / වොල්ටීයතා සංඥා නැවතත් ප්‍රයෝජනවත් භෞතික ආකාරයන් බවට පරිවර්තනය කරන ඔදයන (Actuators) හා වෙනත් උපාංග වේ. (පරනායක වැනි) (උදා - මේ ඔස්සේ විදුලි මොටරයක් භ්‍රමණය කිරීම වැනි භෞතික ක්‍රියාවලිය ඉටුකරනු ලැබේ.

උදාහරණයක් ලෙස රූපවාහිණියක් මෙම කොටස් තුනෙන් සමන්විත වේ. රූපවාහිණියේ මුද්‍රණය මගින් විකාශය කළ සංඥා (ස්පර්ශකය හෝ යොත් මගින් ලැබෙන) උපාංගය මගින් භාවිතා කළ හැකි ධාරා / වෝල්ටීයතා සංඥා බවට පරිවර්තනය කරයි. රූපවාහිණිය තුළ ඇති සංඥා සැකසුම්  පර්පථ මගින් මෙම සංඥාවල ඇති දීප්තිය, වර්ණය හා ශබ්ද මට්ටම් කියවා තොරතුරු උපුටා ගනී. ඉන් පසු ප්‍රතිදාන උපාංග මගින් මෙම තොරතුරු නැවත භෞතික ආකාරයට පරිවර්තනය කරයි. කැතෝඩ කිරණ නලයක් මගින් විද්‍යුත් සංඥා තිරය මත වන දෘෂ්‍ය ප්‍රතිබිම්බ බවට පරිවර්තනය කරයි. චුම්භක එලවුම් ශබ්ද විකාශක මගින් විද්‍යුත් සංඥා ශ්‍රවණය  කළ හැකි ධ්වනි බවට පරිවර්තනය කරයි.
Dhanushka......     bandara
http://en.wikipedia.org/wiki/Electronics

විද්‍යුත් පද්ධති

විද්‍යුත් පද්ධති හා පරිපථ පිළිබඳ දළ විශ්ලේෂණයකිs


SD Compostela španjolski je nogometni klub iz grada Santiago de Compostela. Osnovan je 26. lipnja 1962. godine. Klub se u sezoni 2020./21. natječe u Segundi División B, trećem rangu nogometa u Španjolskoj.

Vanjske poveznice
 Službena web stranica
 Profil na web-stranici Futbolme
 Klupski blog

Španjolski nogometni klubovi

SD Compostela


A eleição para Presidente da Assembleia da República Portuguesa de 2022 decorreu no dia 29 de março de 2022, tendo sido eleito Augusto Santos Silva. Para que se seja eleito, precisa-se do voto de 116 dos 230 deputados.

A estas eleições concorreu sem oposição Augusto Santos Silva (apoiado pelo PS), que venceu a eleição com 156 votos.

Processo de eleição
No início de cada legislatura, existe um breve período logo no começo da 1.ª sessão legislativa, em que não existe Presidente da Assembleia da República. Uma vez que, e de acordo com a Constituição o seu mandato termina no início da nova legislatura e não com a tomada de posse do novo Presidente. Resulta que a praxe parlamentar, que tem força de norma, tem sido a de o líder do partido com o maior número de deputados eleitos convidar a presidir em exercício de funções o antigo Presidente da Assembleia da República, caso este seja deputado eleito. De contrário segue precedências, um dos anteriores vice-presidentes, o deputado mais antigo, o deputado mais velho. A relevância desta situação é pouco significativa, sendo mais uma curiosidade, uma vez que a primeira e única função do Presidente em exercício é promover a eleição e conferir posse ao novo Presidente.

Para se ser eleito Presidente da Assembleia da República Portuguesa, uma candidatura deve ser subscritas por um mínimo de um décimo e um máximo de um quinto do número de Deputados e obter maioria absoluta dos votos dos deputados em efetividade de funções. Se tal não acontecer, uma segunda volta é realizada com as duas candidaturas mais votadas. Se nenhuma candidatura obtiver a maioria absoluta dos votos, o processo é reaberto.

Candidatos

Candidatos especulados

Resultados

2022 em Portugal
2022

Eleição para Presidente da Assembleia da República Portuguesa de 2022


Triplusec este un serial de comedie românesc care a debutat pe Pro TV la data de 13 septembrie 2018. Distribuția o prezintă pe Oana Pellea, în vârstă de 53 de ani, în rolul de dirigintă, alături de actori ai tinerei generații.

Acțiune
Vlad (Paul Diaconescu), Alina (Aida Economu), Ștefan (Cosmin Natanticu), George (Andrei Cojanu), Anda (Diana Roman) și Nicu (Andrei V Ciopec) se revăd la întâlnirea de 15 ani de la terminarea liceului. Diriginta (Oana Pellea) le aduce foștilor săi elevi o cutie în care fiecare lăsase un bilețel, scris la finalul clasei a 12-a, cu visurile lor, iar cu mult umor și un pic de cruzime pune față-n față realitatea cu aspirațiile lor adolescentine și îi împarte în două categorii: împliniți sau ratați. Cei șase eroi se califică fără menajamente la visuri ratate.

Cu toate nereușitele și neîmplinirile fiecăruia, cei șase își promit să rămână împreună și să trăiască la maximum fiecare moment. Fiecare aventură în care pornesc împreună din dorința de a se ajuta să își împlinească visurile din liceu sfârșește în dezastre comice. O victimă involuntară este chiar diriginta lor.

Prezentare generală

Episoade

Legături externe
Site oficial Pro TV

Seriale românești de televiziune
Seriale de televiziune din 2018
Seriale de televiziune Pro TV

Triplusec


Frenkie de Jong ()  un fotbalist neerlandez, care evoluează la FC Barcelona pe postul de mijlocas central.

Cariera de jucător
Născut în Arkel, de Jong și-a început cariera profesională la Willem II în 2015, dar a fost transferat la Ajax în schimbul sumei de 9,11 milioane de lire sterline. În capitala olandeză, a strălucit ca mijlocaș defensiv și a devenit cunoscut pentru driblingul său, inteligența, controlul strict al mingii și varietatea sa. În iulie 2019, a fost transferat la clubul spaniol FC Barcelona, suma inițială de transfer fiind de 75 de milioane de euro.

Palmares
Individual
Talentul sezonului din Eerste Divisie: 2016–17
 Jucătorul lunii din Eredivisie: decembrie 2018, februarie 2019

Statistici

1 Include meciuri din UEFA Champions League și UEFA Europa League.
2 Include meciuri din Johan Cruijff Shield și Eredivisie playoffs.

Note

Referințe

Legături externe

Profil pe site-ul FC Barcelona

Nașteri în 1997
Neerlandezi în viață
Fotbaliști neerlandezi
Fotbaliști ai lui Ajax Amsterdam
Fotbaliști ai FC Barcelona

Frenkie de Jong


II. općinska nogometna liga Slavonski Brod za sezonu 1988./89. je bila liga sedmog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Liga je igrana u dvije skupine:
 "Istok" – 12 klubova, prvak "Slavonac" iz Starih Perkovaca
 "Zapad" – 11 klubova, prvak "Vinogorac" iz Brodskog Vinogorja

Istok

 Ljestvica

 U slučaju neriješenog rezultata se izvodilo raspucavanje jedanaesterca te bi pobjednik dobio 1 bod, a poraženi u raspucavanju bi ostao bez bodova
 ljestvica bez rezultata 4 utakmice

 Rezultatska križaljka

Zapad

 Ljestvica

 U slučaju neriješenog rezultata se izvodilo raspucavanje jedanaesterca te bi pobjednik dobio 1 bod, a poraženi u raspucavanju bi ostao bez bodova

 Rezultatska križaljka
{| class="wikitable"  style="font-size: 85%; text-align: center"
!kratica !!klub !!BONK !!GAJ !!GRA !!MLA !!POL !!POS !!PRO !!SAVA !!SLABS !!SLASK !!VIN
|-
|BONK ||align="left"|BONK Bebrina
|bgcolor="gainsboro"| || || || || || || || || || ||
|-
|GAJ ||align="left"|Gaj Zbjeg
| ||bgcolor="gainsboro"| || || || || || || || ||
|-
|GRA ||align="left"|Graničar Klakar
| || ||bgcolor="gainsboro"| || || || || || || || ||
|-
|MLA ||align="left"|Mladost Sibinj
| || || ||bgcolor="gainsboro"| || || || || || || ||
|-
|POL ||align="left"|Polet Stari Slatinik
| || || || ||bgcolor="gainsboro"| || || || || || ||
|-
|POS ||align="left"|Posavac Kaniža
| || || || || ||bgcolor="gainsboro"| || || || || ||
|-
|PRO ||align="left"|Proleter Šumeće
| || || || || || ||bgcolor="gainsboro"| || || || ||
|-
|SAVA ||align="left"|Sava Slavonski Brod
| || || || || || || ||bgcolor="gainsboro"| || || ||
|-
|SLABS ||align="left"|Slavonac Brodski Stupnik
| || || || || || || || ||bgcolor="gainsboro"| || ||
|-
|SLASK ||align="left"|Slavonac Slavonski Kobaš
| || || || || || || || || ||bgcolor="gainsboro"| ||
|-
|VIN ||align="left"|Vinogorac Brodsko Vinogorje
| || || || || || || || || || ||bgcolor="gainsboro"|
|-
!colspan="13"|
|-
|colspan="13" align="left"|
<small>podebljan rezultat' - utakmice od 1. do 11. kola (1. utakmica između klubova)
rezultat normalne debljine - utakmice od 12. do 22. kola (2. utakmica između klubova)  rezultat nakošen - nije vidljiv redoslijed odigravanja međusobnih utakmica iz dostupnih izvora
 rezultat smanjen *   - iz dostupnih izvora nije uočljiv domaćin susreta
 prekrižen rezultat  - poništena ili brisana utakmica
p - utakmica prekinuta
3:0 p.f. / 0:3 p.f. - rezultat 3:0 bez borbe
(_:_ 11 m) - rezultat u raspucavanju jedanaesteraca u slučaju neriješenog rezultata
|}

 Povezani članci
 I. općinska nogometna liga Slavonski Brod 1988./89.

 Izvori

 Ilija Maoduš: NK Sapci, Slavonski Brod, 2014., , str. 103
 Josip Gregurić: Slavonac i Stari Perkovci'', Slavonski Brod, 2015., , str. 61-62
 nksvacic.com.hr, NK "Svačić" Stari Slatinik, Arhiva – Sezona 1947. – 1991., wayback arhiva

1988-89 2
Slavonski Brod-2

II. općinska nogometna liga Slavonski Brod 1988./89.


An Andropogon virgatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicaise Auguste Desvaux ngan William Hamilton. An Andropogon virgatus in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon virgatus


La limita de jos a cerului este un film românesc din 2013 regizat de Igor Cobileanski. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Igor Babiac, Sergiu Voloc  și Ela Ionescu. Acest film a fost propunerea R. Moldova la Premiul Oscar pentru cel mai bun film străin în 2014, dar nu a intrat în concurs.

Prezentare

Filmul prezintă povestea lui Viorel, un tânăr care trăiește într-un orășel uitat de lume din  Moldova. Cel mai bun prieten al său, Gasca, îl târăște după el cu visul său nebun de a zbura cu un deltaplan stricat.

Distribuție
 Igor Babiac	...	Viorel
 Sergiu Voloc	...	Gasca
 Ela Ionescu	...	Maria
 Igor Caras-Romanov	...	Vivi
 Angela Ciobanu	...	Mama
 Alexei Machevnin	...	 Alexei
 Alexandr Chiciuc	...	 Serghei
 Ion Coseru	...	 Bica
 Victor Drumi	...	 Fane
 Denis Dimitriu	...	 Adi
 Valentin Turcan	...	 Sandu
 Petru Oistric	...	 Buba
 Grigore Sorici	...	Police Trainee
 Boris Vieru	...	 Cretu
 Nicolae Darii	...	 Doctor

Note

Legături externe

Vezi și
 2013 în film
 Lista filmelor moldovenești propuse la Oscar pentru cel mai bun film străin

Filme din 2013
Filme românești
Filme dramatice românești
Filme în limba română
Filme regizate de Igor Cobileanski
Filme în cinematografia lui Oleg Mutu
Filme Saga Film
Premiul Gopo pentru debut regizoral

La limita de jos a cerului


Linqing é uma cidade em nível de condado sob a administração da cidade de Liaocheng, no oeste da província de Shandong (Xantum), na China.

Divisões administrativas
Em 2012, a cidade estava dividida em 4 subdistritos, 8 cidades e 3 municípios.

 Subdistritos

 Cidades

 Municípios

 Município de Jinhaozhuang ()
 Município de Daiwan ()
 Shangdian Township ()

População

Demografia
A cidade propriamente dita tinha cerca de 143,000 habitantes em janeiro de 2000, enquanto Linqing como um todo tinha 709,328 habitantes em 1999.

História eclesiástica
Uma vez visitada pelo missionário e sinólogo Matteo Ricci, Linqing foi a sede de uma Missão Católica Latina sui juris de Linqing desde que foi separada do Vicariato Apostólico de Tsinanfu em 24 de junho de 1927.

Permanece isento, isto é, diretamente dependente da Santa Sé e de sua Congregação Romana missionária para a Evangelização dos Povos. A sede está vaga, sem administrador apostólico, desde a morte do terceiro titular em 1981.

Cidades de Xantum
!CS1 chinês-fontes em língua (zh)
!CS1 usa script na língua chinês (zh)
!Artigos com texto em chinês simplificado
!Artigos com texto em chinês tradicional
!Artigos com coordenadas no Wikidata
!Artigos com texto em chinês

Linqing


El cantón de Villiers-Saint-Georges era una división administrativa francesa, que estaba situada en el departamento de Sena y Marne y la región de Isla de Francia.<ref>[https://www.haruni.net/canton-villiers-saint-georges-7729.html Página web con información sobre el desaparecido cantón (en francés)

Composición
El cantón estaba formado por diecinueve comunas:
 Augers-en-Brie
 Beauchery-Saint-Martin
 Beton-Bazoches
 Cerneux
 Chalautre-la-Grande
 Champcenest
 Courchamp
 Courtacon
 Léchelle
 Les Marêts
 Louan-Villegruis-Fontaine
 Melz-sur-Seine
 Montceaux-lès-Provins
 Rupéreux
 Saint-Martin-du-Boschet
 Sancy-lès-Provins
 Sourdun
 Villiers-Saint-Georges
 Voulton

Supresión del cantón de Villiers-Saint-Georges

En aplicación del Decreto nº 2014-186 de 18 de febrero de 2014, el cantón de Villiers-Saint-Georges fue suprimido el 22 de marzo de 2015 y sus 19 comunas pasaron a formar parte del nuevo cantón de Provins<ref>

Referencias

Villiers-Saint-Georges

Cantón de Villiers-Saint-Georges


The Bitterroot Range is a mountain range and a subrange of the Rocky Mountains that runs along the border of Montana and Idaho in the northwestern United States.  The range spans an area of  and is named after the bitterroot (Lewisia rediviva), a small pink flower that is the state flower of Montana.

History
In 1805, the Corps of Discovery, led by Meriwether Lewis and William Clark and aided by Sacajawea of the Shoshone tribe, crossed the Bitterroot Range several times. Lewis first crossed the mountains at Lemhi Pass on August 12, then returned across the pass to meet Clark. The entire expedition then crossed the pass to the Salmon River valley, and the next month entered the Bitterroot Valley from the south via either Lost Trail Pass or Chief Joseph Pass. It then crossed Lolo Pass to the west. The mountains were crossed by the Chicago, Milwaukee, St. Paul and Pacific Railroad (the "Milwaukee Road").

Ranges
According to the U.S. Board on Geographic Names, the Bitterroot Range runs from Pend Oreille Lake (near Sandpoint, Idaho) to Monida Pass,.  It is sometimes considered to extend east of the Monida Pass to include the Centennial Mountains.  The range comprises the following subranges (from north to south):

Coeur d'Alène Mountains

The Coeur d'Alène Mountains are the northwesternmost portion of the Bitterroot Range and encompass an area of . The mountain range's two highest peaks are the 7,352 foot (2,241 m) Cherry Peak and the 6,837 foot (2,084 m) Patricks Knob.

Saint Joe Mountains
The Saint Joe Mountains, the smallest named portion of the Bitterroot Range, encompass an area of 698 square miles (1,808 km2).  They lie between the St. Joe River on the south, the Coeur d'Alene River on the north, the Slate Creek saddle on the east and the plateau of the Moscow, Idaho/Pullman, Washington area on the Idaho/Washington border.

Bitterroot Mountains

The Bitterroot Mountains, comprising the Northern and Central Bitterroot Ranges, are the largest portion of the Bitterroot Range and encompass an area of 4,862 square miles (12,593 km2). The mountains are bordered on the north by Lolo Creek, on the south by the Salmon River, on the east by the Bitterroot River and Valley, and on the west by the Selway and Lochsa Rivers.  Its highest summit is Trapper Peak, at 10,157 feet (3,096 m).

Beaverhead Mountains

The Beaverhead Mountains encompass an area of 4,532 square miles (11,738 km2).  They lie to the east of the Bitterroot Mountains and lie to the west of the Big Hole Basin and the Pioneer Mountains.  Passes in the mountains include Lemhi Pass, Bannock Pass, Big Hole Pass, Big Hole Pass II, Junction Pass and Monida Pass. The Beaverheads are further subdivided into the West Big Hole Mountains, the Big Hole Divide, the Tendoy Mountains, the Italian Peaks, and the Garfield Peaks.

Centennial Mountains

The Centennial Mountains encompass an area of 2,064 square miles (5,346 km2).

The Centennials are home to Brower's Spring, discovered in 1888 by Jacob V. Brower, which is believed to be the furthest point on the Missouri River.  Brower published his finding in 1896 in "The Missouri: Its Utmost Source."

The site of Brower's Spring is at about 8,800 feet (2,680 m) in elevation in the Centennials.  The site is now commemorated by a rock cairn at the source of Hellroaring Creek, which flows into Red Rock River and then into Clark canyon reservoir, where it joins the Beaverhead River and then the Big Hole River, before ultimately joining with the Jefferson River.

In popular culture
 The Bitterroot Range is featured in the 2004 alternate history novel, Dies the Fire, by S.M. Stirling.

References

External links
 Perspective aerial image of the Bitterroot Range and the Bitterroot Valley

Ranges of the Rocky Mountains
Mountain ranges of Idaho
Mountain ranges of Montana
Landforms of Mineral County, Montana

Bitterroot Range


Q-type asteroids are relatively uncommon inner-belt asteroids with a strong, broad 1 micrometre olivine and pyroxene feature, and a spectral slope that indicates the presence of metal. There are absorption features shortwards and longwards of 0.7 μm, and the spectrum is generally intermediate between the V and S-type.

Q-type asteroids are spectrally more similar to ordinary chondrite meteorites (types H, L, LL) than any other asteroid type.  This has led scientists to speculate that they are abundant, but only about 20 of this type has been characterized. Examples of Q-type asteroids are: 1862 Apollo, 2102 Tantalus, 3753 Cruithne, 6489 Golevka, and 9969 Braille.

See also
Asteroid spectral types

References

Asteroid spectral classes

Q-type asteroid


Le prix Jules-Gosselet est créé en 1910 à l'initiative de Jules Gosselet pour favoriser les progrès de la géologie appliquée, ce prix est décerné tous les quatre ans par la Société géologique de France. Initialement il s'agit surtout d'encourager les travaux liés aux gisements de houille et à l'hydrologie. De nos jours, il récompense toujours des recherches consacrées à l'eau, à l'environnement ou au génie civil. Il est décerné alternativement à un membre d'une académie et à un praticien. La médaille du prix a été réalisée par le médailleur Hippolyte Lefèbvre.

Parallèlement, la Société des sciences, de l'agriculture et des arts de Lille remet un prix et une médaille Gosselet depuis 1904.

Lauréats

 1911 : René Nicklès
 1917 : Lucien Cayeux
 1921 : Pierre Pruvost
 1926 : Alexis Lamouche
 1926 : Louis Barrabé
 1926 : Pierre Viennot
 1931 : Louis Dollé
 1936 : Henri Besairie
 1942 : André Duparque
 1946 : Henri Schoeller
 1951 : Eugène Raguin
 1953 : Raymond Lévy
 1955 : Gérard Waterlot
 1959 : Pierre Routhier
 1963 : Georges Millot
 1967 : Robert Michel
 1971 : Roman Karpoff
 1975 : Pierre-Félix Burollet
 1979 : Gilbert Castany
 1983 : Paul Dubois
 1987 : Claude Guillemin
 1989 : Marcel Arnould
 1991 : Ghislain de Marsily
 1993 : Claude Mégnien
 1995 : Arnaud Etchecopar
 1997 : Lucien Bourguet
 1999 : Guy Vasseur
 2001 : Emmanuel Ledoux
 2004 : François Béchennec
 2008 : Laurence Chéry
 2012 : Patrick Lebon

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Jules Gosselet
 Société géologique de France

Prix scientifique en France
Distinction fondée en 1910
Distinction en géologie

Prix Jules-Gosselet


මෝසල් මුදාගැනීම යන්නෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉරාකයේ සහ ලෙවන්තයේ ඉස්ලාමීය රාජ්‍යය වෙතින් මෝසල් නගරය මුදා ගැනීම සඳහා 2016 ඔක්තොම්බරයෙහි සිට ඉරාක හමුදාව සහ ඉරාක ජනතාවාදී සේවාමුක්ත බලකායන් විසින් සිදුකෙරුණු ප්‍රධාන හමුදාමය මෙහෙයුමකි.

මෝසල් මුදාගැනීම


Kotar je bio upravna jedinica u NDH. Bio je niža u razini od velike župe, a iznad kotarske ispostave, općine i grada. U početku je bilo 142 kotara. Broj kotara mijenjao se tijekom rata.

Ustrojstvena radna ustanova Ustaškog pokreta koja je bila na razini kotara jest logor.

Kotari po velikim župama

Padom Italije, još neki krajevi su kao posebni kotari ušli u sastav NDH.

Izvori

Vanjske poveznice
 Arhivski vjesnik Rajka Bućin: Prilog poznavanju institucija: zakonski okvir rada velikih župa NDH0, god. 44 (2001.), str. 209-225

Administrativna podjela NDH
NDH

Kotari u NDH


Mæðraveldi er félagslegt kerfi þar sem kvennmenn fara með helstu völd, njóta ákveðinna félagslegra sérréttinda, og stjórna eignum.

Mæðraveldi


Dickson Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Dickson Township (Arkansas)
 Dickson Township (Michigan)

Dickson Township


Tursun Beg (en turc: Tursun Bey, né vers les années 1420) est un dignitaire de l'Empire ottoman qui agit principalement lors du règne de Mehmed II dont il livre une chronique. Celle-ci permet aussi de retracer les principaux événements de sa vie. Il est issu d'une famille de timariotes et lui-même détient un timar. Proche du sultan, il semble l'avoir accompagné lors du siège qui mène à la chute de Constantinople en 1453. Il est d'ailleurs l'une des principales sources turques à relater l'événement, même si des historiens ont parfois contesté sa participation effective au siège. C'est le cas de Nicolas Vatin, qui consacre un article à ce sujet. Il en vient à la conclusion que les indices portant sur sa présence dans l'armée ottomane dès 1452 sont faibles. Il rappelle d'ailleurs qu'en dépit de ses origines militaires, Tursun Beg se détourne assez vite de cette voie et il pourrait n'avoir rejoint Constantinople qu'en 1455. Pour autant, sa Tarih-i Ebülfeth (Histoire du Conquérant) qui chronique le règne de Mehmed II reste une source de première main pour les historiens modernes. Grâce à sa proximité avec Mahmoud Pacha, vizir de Mehmed II, il a bénéficié d'un accès privilégié à la cour ottomane et donc aux événements qui s'y sont déroulés.

Sources

Écrivain ottoman du XVe siècle

Tursun Beg


Rotana Jet () é uma companhia aérea emiradense com sede em Abu Dhabi. Sua base principal é o Aeroporto Executivo Al Bateen.

História
A companhia aérea foi fundada em 2010. Rotana iniciou voos regulares para a ilha de Sir Bani Yas em junho de 2012, mas suspendeu as operações regulares em 2017.

Em 6 de abril de 2014, a companhia aérea anunciou Colombo e Mattala como seus primeiros destinos internacionais fora do Conselho de Cooperação do Golfo.

Destinos

Frota

A frota da Rotana Jet consiste nas seguintes aeronaves (Julho de 2019):

Ver também

 Lista de companhias aéreas em atividade

Ligações externas

 Sítio oficial

Empresas aéreas fundadas em 2010
Empresas aéreas dos Emirados Árabes Unidos

Rotana Jet


Zbrojníky este o comună slovacă, aflată în districtul Levice din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 507 locuitori.

Istoric
Localitatea Zbrojníky este atestată documentar din 1303.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Zbrojníky


An Cycnogeton procerum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Brown, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Franz Georg Philipp Buchenau. An Cycnogeton procerum in nahilalakip ha genus nga Cycnogeton, ngan familia nga Juncaginaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cycnogeton

Cycnogeton procerum


La Training Air Wing FOUR (TW-4 ou TRAWING 4) est une escadre aérienne d'entraînement d'aéronefs de l'US Navy basée à la Naval Air Station Corpus Christi (NAS Corpus Christi), au Texas.

La TW-4 est l'une des cinq escadres aériennes d'entraînement du Naval Air Training Command et se compose de deux escadrons d'entraînement sur l'avion monomoteur T-6B Texan II et de deux escadrons d'entraînement sur le transport léger T-44C Pegasus. Elle forme des étudiants aviateurs navals de l'US Navy et de l'US Marine Corps et d'alliés internationaux.

La TW-4 se compose d'environ 800 officiers et militaires et plus de 180 avions et simulateurs de vol.

Historique

Unités subordonnées
Le Training Air Wing Four se compose de quatre escadrons dont le code de queue est G :

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Naval Air Training Command
 Histoire de l'United States Navy

Liens externes
 Air Wing Four - Site GlobalSecurity.org
  Naval Air Training Command - Site jetwashaviationphotos.com

Training Air Wing de l'United States Navy

Training Air Wing Four


Glačalo je električni uređaj ili jednostavna naprava s glatkim zagrijanim potplatom kojom se uklanjaju nabori na tkaninama, najčešće odjeći. Glačanjem se prirodna ili umjetna polimerna vlakna od kojih su građene tkanine uz pomoć topline i vlage rastežu i usmjeravaju, zadržavajući oblik kada se ohlade. Temperature glačanja kreću se od približno 100 °C do 220 °C; one se prilagođavaju pojedinoj tkanini tako da pomognu popuštanju veza među polimernim lancima, a da ih pritom trajno ne izmijene ili potpuno unište.

Glačanje može pomoći u uklanjanju infekata s odjeće, raznih mikroorganizama te napasnika poput uši.

Prije otkrića i široke primjene električne energije glačala su zagrijavana nakupljanjem topline na pećima ili su se iznutra zagrijavala žarom i gorivima. Prvo električno glačalo patentirao je Amerikanac H. W. Seeley 1882. godine.

Povijest

Metalne plitice napunjene žarom koristile su se za glačanje tkanina u Kini još u prvom stoljeću pr. n. e. ili ranije. U ranom šesnaestom stoljeću počinju se upotrebljavati trokutaste debele ploče od lijevanog željeza s drškom koje su se zagrijavale u vatri ili na peći; neka su glačala imala ugrijane metalne umetke. Godine 1871. Amerikanka Mary Florence Potts predlaže glačala u više oblika i veličina s jednom izmjenjivom drškom; dok se jednim glačalo, drugi su se teški potplati zagrijavali. Kasnije dolaze glačala koja su se mogla puniti žarom. Krajem devetnaestog i početkom dvadesetog stoljeća glačala su se zagrijavala izgaranjem petroleja, etanola, acetilena (dobivenog od karbida) ili benzina. Kuće koje su bile opskrbljene prirodnim plinom za rasvjetu mogle su ga koristiti i za uređaje poput glačala.

Nakon elektrifikacije sve je ove izvedbe zamijenilo električno glačalo s otpornim grijačem. U modernim glačalima ploča potplata je od aluminija ili nehrđajućeg čelika, polirana kako bi bila što glađa, a ponekad i presvučena plastikom otpornom na visoke temperature kako bi se dodatno smanjilo trenje. Grijaćim elementom upravlja termostat koji uključuje i isključuje struju kako bi se održala odabrana temperatura.

Prvo električno glačalo patentirao je Amerikanac Henry W. Seeley 1882. godine. Ono je težilo gotovo sedam kilograma i dugo se zagrijavalo. Rana električna glačala nisu imala kontrolu temperature, a prvo se termostatom kontrolirano električno glačalo pojavilo tek 1920-ih. Za izum parnog glačala zaslužan je Thomas Sears. Prvo komercijalno električno glačalo s parom uvela je 1926. godine njujorška tvrtka Eldec, ali nije postigla komercijalni uspjeh. Patent za električno parno glačalo i ovlaživač dan je Maxu Skolniku iz Chicaga 1934. godine. Skolnik je 1938. godine tvrtki Steam-O-Matic iz New Yorka dodijelio ekskluzivno pravo na proizvodnju parnih električnih glačala. Ovo je bilo prvo komercijalno uspješno parno glačalo nakon kojeg je slijedio brz razvoj sve boljih i lakših električnih glačala 1940-ih i 1950-ih.

Značajke
Moderna glačala za kućnu upotrebu odlikuju:

 Ergonomski dizajn koji među ostalim omogućuje i da se glačalo odloži, a da vruća ploča ne dodiruje ništa što bi moglo biti oštećeno.
 Termostat koji održava stalnu radnu temperaturu glačala, po izboru za određeni tip tkanine (svilu, vunu, pamuk, lan i sl.).
 Električni kabel s izolacijom od silikonske gume otporne na visoku temperaturu.
 Ubrizgavač pare koja se stvara od demineralizirane vode dolivene u poseban spremnik u glačalu ili se dovodi iz odvojene parne stanice.
 Kabel koji se uvlači za jednostavno skladištenje te poseban držač kabela kako on ne bi ometao glačanje.
 Neljepljivi premaz na potplatu za smanjivanje trenja.
 Kontrolu protiv izgaranja tkanine, ako se glačalo predugo ostavi na podlozi za glačanje.
 Kontrolu uštede energije koja ga isključuje ako glačalo dulje vrijeme ostane u miru.
 Samočišćenje potplata.
 Uređaj protiv kamenca.
 Ispuštanje pare ili vode ispred glačala za uklanjanje tvrdokornih nabora.

Izvori

Vanjske poveznice

 Charcoal and other antique irons u White River Valley Museum
 Antique Irons u Virtual Museum of Textile Arts
 Die Geschichte des Bügelns

Kućanski aparati

Glačalo


شاي أولونغ (; ) ومعني الاسم: «التنين الصغير» بسبب شكل الأوراق المتعرج، ومعنى الكلمة أيضاً: «شاي التنين الأسود». هو شاي صيني يُعرَّض إلى عملية أكسدة خفيفة؛ وليست أكسدة كاملة مثل الشاي الأسود، فيكتسب خصائص معتدلة ما بين الشاي الأخضر الذي لا يتعرض للاكسدة والشاي الأسود الذي يتعرض إلى الأكسدة الكاملة.

التحضير

تقنيات التحضيرالموصى بها للشاي الصيني الاسود تختلف على نطاق واسع.

تتمثل إحدى الطرق الشائعة في استخدام وعاء صغير مثل إبريق شاي خزفي مع وضع كمية أوراق أكثر من المعتاد. للنقع المفرد، يوصى باستخدام من دقيقة إلى خمس دقائق، اعتمادًا على التفضيل الشخصي. تتراوح درجة حرارة الماء الموصى بها من 82 إلى 96 درجة حرارة مئوية.

الكافيين
يحتوي شاي أولونغ عمومًا على مادة الكافيين، على الرغم من أن محتوى الكافيين في الشاي يختلف، بحسب وقت قطف الورقة، وبحسب عمليات الإنتاج.

مراجع

وصلات خارجية

شاي صيني
شاي
كلمات وعبارات صينية
مطبخ آسيوي
نباتات

أولونغ


Anadolu Beylikleri, Anadolu Türkmenlerinden Türklerin 1071'deki Malazgirt Savaşı'ndan sonra Anadolu'da kurdukları devletlerdir. Savaşın hemen ardından, özellikle Doğu Anadolu Bölgesi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde kurulan devletlere Birinci Dönem Anadolu Beylikleri, aynı dönemde; önce Anadolu'nun batı ucunda İznik'i başkent edinen, sonradan da Haçlı Seferleri nedeniyle başkentini Konya'ya taşıyarak Orta Anadolu merkezli olarak devam eden Anadolu Selçuklu Devleti'nin zayıflaması ve yıkılmasından sonra kurulan devletler ise İkinci Dönem Anadolu Beylikleri olarak ifade edebilir.

Tarihçe

Anadolu Selçukluları, Anadolu'daki Türkmen beylerini aşiretleriyle birlikte Bizans ve Kilikya sınırlarına yerleştirmişlerdi. Böylece Anadolu Selçukluları hem devletin sınırlarını güvence altına alıyor, hem de Türkmen beylerini denetim altında tutuyorlardı. Ama 1243'teki Kösedağ Savaşı'nda Moğollara yenilen Anadolu Selçuklu Devleti'nin Türkmenler üzerindeki denetimi zayıfladı. Bu savaşın ardından, Moğolların bir kolu olan İlhanlılar Anadolu'da denetimi ele geçirdiler. Bu süreçte uç beylikleri, önce İlhanlılara bağlı, sonra bağımsız devletlere dönüştüler. Bu beyliklerden biri olan Osmanlı Beyliği, zamanla bütün öbür beyliklerin topraklarını ele geçirdi ve bir imparatorluğa dönüştü.

Birinci dönem Anadolu beylikleri

İkinci dönem Anadolu beylikleri

Beyliklerin yapısı ve ordu düzeni
Anadolu beyliklerinin kurucuları aşiretlerdi. Anadolu Selçukluları bu aşiretleri özellikle Bizans sınırına yerleştirmişler ve bu toprakları aşiret beylerine ikta (tımar) olarak vermişlerdi. İkta sisteminde, Türkmen beyleri kendilerine verilen toprağın karşılığında Anadolu Selçuklu sultanına savaş zamanlarında asker gönderiyordu. Toprağın mülkiyeti sultana aitti, beylerin ise bu toprağı işleme hakkına sahipti. Bu beyler sonradan bağımsızlıklarını ilan ettiklerinde Anadolu Selçuklu devlet yapısını kendilerine örnek aldılar.

Anadolu beyliklerinde devlet yönetimi hanedanın elindeydi. Bu hanedanın en yaşlı ya da etkili kişisine ulu bey denirdi. Ulu bey devlet merkezinde oturur, vilayetlerin yönetimini ise çocuklarına ya da kardeşlerine bırakırdı. Devlet işleri, bir kurul ya da kurum olan divanda görüşülür ve karara bağlanırdı. Vilayetlerin yönetiminden ise valiler sorumluydu; ayrıca hukuk işlerini kadılar ve askerlik ile güvenlik işlerini subaşılar yürütürdü. Devletin parası (sikke) ulu bey adına basılırdı.

Anadolu beyliklerinde ordu, Ulu beyin atlı ve yaya hassa birlikleri, ikta verilmiş beylerin yetiştirdiği askerler ve çeri denen aşiret atlılarından oluşurdu. Savaş sırasında ordu üç kola ayrılırdı. Merkez kuvvetlere ulu bey, sağ ve sol kollara da oğulları ya da kardeşleri komuta ederdi. Ok, yay, kılıç, kargı, hançer, balta, gürz ve mancınık orduda kullanılan başlıca silahlardı.

Ekonomik ve toplumsal yaşam
Üç çeşit toprak vardır. Bunlara ikta, vakıf ve mülk denirdi. Devlet bazı toprakların gelirini hizmetlerine karşılık belirli bir kişiye ya da bir vakfa bırakırdı. Köylüler bu toprakları işler, vergisini de toprağı işletme hakkına sahip olan kişiye ya da vakfa verirlerdi. Köylüler ekip biçmekle yükümlü olduğu toprakları bırakıp başka yere gidemezlerdi. Kent ve kasabalarda mülk sahibi olanlar köylülere oranla daha özgürdüler. Her zanaat dalı ayrı bir Ahi birliğine bağlanarak kendi içinde örgütlenmişti.

Ekonominin temeli tarıma dayalıydı. Toprak ve iklim koşullarına bağlı olarak tahıl, meyve ve pamuk gibi ürenler yetiştiriliyordu. Hayvancılık da hayli yaygındı. Anadolu'da dokunan kilim ve halılar dış pazarda alıcı buluyordu. Kütahya, Amasya ve Bayburt çevresinden çıkarılan gümüşün büyük bölümü de dışarıya satılıyordu. Anadolu beyliklerinde ticarete de gelişmişti. Karadeniz kıyısındaki Sinop, Trabzon ve Samsun, Ege'deki Foça, İzmir, Selçuk ve Balat ile Akdeniz'deki Antalya ve Yumurtalık, iç ve dış ticaretin en önemli liman kentleriydi. Kayseri ve Konya, kervan yollarının kavşak noktasında bulunan Sivas önemli ticaret merkezleriydi.

Bilim
Anadolu beylikleri döneminde özellikle Konya, Kayseri ve Kastamonu birer bilim ve sanat merkeziydi. Bilimler arasında en çok tıp gelişmişti. Hacı Paşa bu dönemin en ünlü tıp bilginlerinden biriydi.

Sanat
Başta Anadolu'da Türkçe şiirin öncüsü Yunus Emre olmak üzere Gülşehirli Şeyh Ahmed, Âşık Paşa, oğlu Ulu Arif Çelebi, Bahaeddin Sultan Veled, Ahmed Eflaki, bu dönemde yetişmiş başlıca şair ve yazarlardı.

Sınırlı kaynaklarına ve dönemlerinin siyasi iklimine rağmen, Anadolu beylikleri döneminde sanat gelişti ve muhtemelen Osmanlı sanatının temelini oluşturdu. Anadolu beyliklerinin sanat üslubu, Selçuklular ile Osmanlılar arasında bir geçiş döneminin üslubu olarak kabul edilebilse de, yeni akımlar da kazanılmıştır. Özellikle gezgin geleneksel zanaatkarlar ve mimarlar, bu yeni akımların ve yerelleşen üslupların Anadolu'daki çeşitli beyliklere yayılmasına yardımcı olmuş, bu da özellikle mimaride yenilikçi ve özgün çalışmaların ortaya çıkmasına neden olmuştur.

Selçukluların ahşap ve taş oymacılığı, kil çinileri ve benzeri süsleme sanatları, yeni mekân arayışlarının da etkisiyle kullanılmaya devam edilmiş ve bunun diğer sanatlara da yansımaları olmuştur.

Osmanlılar zamanında doruğuna ulaşan büyük mekânlı yapıların ilk örnekleri de bu dönemde ortaya çıktı. Karamanoğullarının yaptırdığı Karaman'daki Hatuniye Medresesi ile Niğde'deki Ak Medrese önemli yapılardır. Germiyanoğulları da Afyonkarahisar'da Kubbeli Cami ve Kütahya'daki Vacidiye (Demirkapı) Medresesi'ni yaptırdılar. Beyşehir'deki Eşrefoğlu Süleyman Bey Camisi ve Medresesi Eşrefoğullarından kalmıştır. Eğirdir'deki Dündar Bey Medresesi, Hamidoğullarından kalan en önemli yapılardan biridir. Safranbolu'daki Gazi Süleyman Paşa Camisi Candaroğulları mimarisinin önemli örneğini oluşturur. Birgi'deki Aydınoğlu Mehmed Bey Camisi ve Medresesi, Ulucami (1312) ile Selçuk'ta salt mermerden yapılmış İsa Bey Camisi (1375) ve İmareti, Balat'taki İlyas Bey Camii (Milet) (1404) Aydınoğulları beylerince yaptırılmıştır. Manisa'daki Ulucami Saruhanoğullarından ve Kayseri'deki Hatuniye Medresesi Dulkadıroğullarından günümüze ulaşmış en önemli mimarlık örneklerindendir.

Yukarıdaki bahsedilen Balat'ta İlyas Bey Camii, Selçuk'ta İsa Bey Camii, Birgi'de Ulucami, Selçuklu mimarisinin devamı olmalarına rağmen, iç ve dış mekanlardaki süslemelerin artması, avlu ve minarelerin farklı yerleşimi ile büyük farklılıklar gösterir.

Karaman beyliği de Ermenek'te Ulucami (1302), Karaman'da Hatuniye Medresesi (1382), Niğde'de Akmedrese Medresesi (1409) gibi dış çevreyi de dikkate alan ve içine alan yeni bir üsluba saygı duyan önemli mimari eserler de bırakmıştır.

İç mekânı tek bir büyük kubbe altında birleştirerek anıtsal bir mimari yapı oluşturmayı amaçlayan Osmanlı mimarisinin şekillenmesine işaret eden Anadolu beylik mimarisinin ilk örneklerinden biri Saruhan beyliği tarafından yaptırılan Manisa'daki Ulucami'dir (1374).

Beyliklerin bilime daha fazla önem verdiklerine işaret eden medrese inşaatlarındaki artış da dikkate değerdir.

Kaynakça

Tarihteki Türk devletleri

Anadolu beylikleri


Michael Edward McMahon (born February 8, 1979) is a former American football quarterback who played for five seasons in the National Football League (NFL), mostly serving in a backup quarterback role. He spent one season in the Canadian Football League (CFL), and one season in the United Football League (UFL). After playing college football for Rutgers, he was drafted by the Detroit Lions in the fifth round of the 2001 NFL Draft. He played for the Lions for four seasons from 2001 to 2004, and for the Philadelphia Eagles in 2005. McMahon played for the Toronto Argonauts and Montreal Alouettes of the CFL in 2007. He signed with the California Redwoods of the UFL in 2009 and played for the Virginia Destroyers from 2011 to 2012. He last played in Europe for the Uppsala 86ers of the Swedish Superserien in 2013.

Early years
McMahon played at North Allegheny High School in Wexford, Pennsylvania, where he became the starting quarterback during his senior year in 1996. He graduated in 1997. While in high school, he was featured in an NFL Films Presents episode as a potential next premiere quarterback to originate from Western Pennsylvania.

College career
McMahon attended college at Rutgers University. Though he started all four years (1997–2000), he sat out some games during the 1999 and 2000 seasons due to shoulder injuries. He participated in the 2000 Blue–Gray Football Classic and in the 2001 Senior Bowl. He left school as the all-time leader in passing and he was the first Scarlet Knight quarterback to be drafted in the NFL Draft.

Professional career

Detroit Lions
McMahon was drafted in the fifth round (149th overall) in the 2001 NFL Draft by the Detroit Lions, who had traded their sixth- and seventh-round picks to the New England Patriots to take him. The Patriots used those picks to select tight end Arther Love and kicker Owen Pochman. McMahon began the 2001 season as the third-string quarterback behind starter Charlie Batch and backup Ty Detmer. However, after Batch suffered a season-ending injury during a December 2 game against the Chicago Bears, McMahon was inserted as the starting quarterback and served in that role for the Lions' first victory of the season against the Minnesota Vikings on December 16. He made seven total appearances and started three games for Detroit in his rookie campaign.

The Lions drafted University of Oregon quarterback Joey Harrington with the third overall pick in the 2002 NFL Draft, but McMahon was named the starting quarterback to begin the 2002 season. After two straight losses as the starter, McMahon was benched in favor of Harrington before the third game of the season. McMahon took over in the last three games of the season due to Harrington having an irregular heartbeat. McMahon began the 2003 season as the backup to Harrington, and only saw action in two games during the season. The Lions re-signed McMahon to a one-year contract on April 1, 2004. In 2004, he was again the backup to Harrington, and played in one game to replace him.

Philadelphia Eagles
McMahon signed a two-year contract with the Philadelphia Eagles on March 12, 2005, reuniting him with former Lions' head coach Marty Mornhinweg, who was now working as the Eagles' assistant head coach.

McMahon started the 2005 season as the third-string quarterback behind starter Donovan McNabb and backup Koy Detmer. With McNabb undergoing season-ending sports hernia surgery following a November 14 game against the Dallas Cowboys, McMahon took over the reins of the Eagles for the remainder of the season. On December 24, 2005, he became the first Eagles quarterback to rush for two touchdowns in a single game since Randall Cunningham in 1992. After taking over for McNabb, McMahon compiled a record of two wins and five losses in the games he started.  His quarterback rating was 55.2 for the season. He was released on March 20, 2006, three days after the team signed quarterback Jeff Garcia.

Minnesota Vikings
McMahon was signed to a two-year contract by the Minnesota Vikings on March 23, 2006, a move which reunited him with then-Vikings head coach Brad Childress, who was previously the offensive coordinator in Philadelphia. McMahon lost a training camp battle for the third-string job with fellow quarterbacks Tarvaris Jackson and Brooks Bollinger. He was cut on September 2, 2006, after posting a 23.7 passer rating in the preseason, the second worst rating in the league. He was worked out by the Cleveland Browns a few days later but not signed.

Canadian Football League
On February 20, 2007, McMahon signed with the Toronto Argonauts of the Canadian Football League. McMahon started the 2007 CFL season as the third-string quarterback despite a strong showing in the preseason. However, an injury to Michael Bishop bumped McMahon to starting quarterback.  His stint as a starter lasted only two games before being replaced by Damon Allen as the acting starting quarterback for the team.

On September 9, 2008, McMahon was traded to the Montréal Alouettes. In return, the Toronto Argonauts received a sixth round draft pick in the 2009 CFL draft (used to select WR Tyler Scott).  McMahon was cut on October 15 without having appeared in a game.

UFL & Europe
McMahon signed with the California Redwoods of the United Football League in 2009, and played for the Virginia Destroyers from 2011 to 2012.

On March 28, 2013, McMahon signed with the Swedish team Uppsala 86ers of the Superserien.

On June 1, 2013, in the season opener against the Carlstad Crusaders, McMahon sustained injuries to several ligaments of the knee and was later ruled out for the season having taken only two snaps for his new team.

References

External links
Just Sports Stats

American football quarterbacks
American players of Canadian football
Players of American football from Pennsylvania
Sacramento Mountain Lions players
Detroit Lions players
Philadelphia Eagles players
Rutgers Scarlet Knights football players
Toronto Argonauts players
Virginia Destroyers players
1979 births
Living people
Canadian football quarterbacks
American expatriate players of American football

Mike McMahon (American football)


Le citron d'Ichang (Citrus wilsonii Tan.) ou shangyuan, shangjuan, parfois shanguyan, du chinois Hyang yuan qui signifie parfumé et rond, est un agrume hybride de C. ichangensis originaire des contreforts sud-est de l'Himalaya. Il a des utilisations pharmaceutiques et alimentaires. L'écorce du citron d'Ichang dégage un parfum et une saveur délicieux, très appréciés. La recherche sur son huile essentielle est active.

Dénomination
Citron d'Ichang est la traduction de l'anglais  que de nombreux pépiniéristes francophones utilisent suivi de Shangyuan, en chinois  avec  parfumé et  rond, parfois  fleur de daïdaï.  fruits mûrs parfumés ronds désigne les tranches séchées qui sont la forme usuelle de commercialisation en Chine, comme du cédrat avec les mêmes usages

Taxonomie
Citrus wilsonii Tanaka (1932) est usuel. La référence à E. H. Wilson est justifiée par sa description de C. ichangensis en 1914. Tanaka (1964) le classe comme une variété de yuzu dans son sous-genre Eucitrus.

Swingle le classe le « citronnier d'Ichang » (C. ichangensis Swingle) dans les espèces d'agrume «à pétiole ailé presque aussi large que le limbe, graines très grosses, épaisses, fruit rugueux, ovale, jaune citron à maturité, fleurs isolées». Puis en 1927, lors d'un voyage en Chine il constate qu'il a ignoré la différence entre «l'Oranger sauvage d'Ichang» (C. ichangensis Swingle) et le Citronnier d'Ichang cultivé (C. wilsonii). Il écrit :

Phylogénie

Tokurou Shimizu et al. (2016) ne trouvent aucune preuve suggérant une filiation directe entre C. ichangensis, C. wilsonii et yuzu mais confirment une probable généalogie avec le yuzu. Benoit Demarcq et al. (2021) établissent que le citron d'Ichang combine trois génomes ancestraux (C. maxima, C. ichangensis et C. reticulata), ils émettent l'hypothèse d'un hybride pamplemoussier × yuzu pollinisateur.

Morphologie
L'arbre persistant de  avec courtes épines. Feuilles de  de long, de  à pétiole ailé de  de long et  de large. Fleurs solitaires ou groupées, parfois en grappes, parfumées, à 5 pétales.

Le fruit d'un diamètre de  a un le jus est incolore, le goût est acide et amer. Les glandes à huile sont densément enfoncées et la surface de fruit particulièrement rugueuses et parfumées, le mésocarpe est de  d'épaisseur.

Utilisation
Le citron d'Ichang est cultivé dans le Yunnan et le Sichuan. Il est présent aux USA et en Europe.

Alimentaire
Le jus abondant est utilisé dans les boissons, limonade, boissons rafraîchissantes, il s'utilise comme le jus de citron, notamment dans la tarte au citron.

Pharmacopée

Pharmacopée chinoise
Il est vendu, comme le cédrat, en tranches entières séchées, les profils chimiques comparés montre des différences: le citron d'Ichang est plus riche en naringine alors que la nomiline est le constituant dominant du cédrat. L'activité de piégeage des radicaux libres du citron d'Ichang est significativement plus élevée que celle du cédrat. Les principales indications de cette ethnomédecine sont: réguler le Ch'i, soulager la dépression, apaiser le foie, toux avec mucosités, retend l'abdomen, commotions, vomissements.

Recherches actuelles
La naringine, la déacétylnomiline, l'acide citrique, la limonine et la nomiline sont les principaux composés, l'optimum est dans le fruit encore vert avant jaunissement. Les tests en modèle murin ont montré une capacité de la naringine isolée à partir de C. Wilsonii à atténuer l'ischémie myocardique.

Le citron d'Ichang () est avec Henka mikan (C. pseudo-aurantium. ) et Hassaku (C. hassaku. ) l'agrume dont glandes à huile essentielle contiennent de grandes quantités d'auraptène, éther coumarinique monoterpénique naturel auquel sont attribuées de fortes capacités antioxydantes.

Huile essentielle
Les chinois utilisent les fruits comme source de parfum rare dans des mouchoirs embaumants, pour parfumer les pièces et les armoires.

Les principaux composants de l'huile essentielle sont l'acétate de nérol (), le nérol (), le propionate de citronellyle () et l'α-terpinéol (). L'indole et la nootkatone typique du pamplemousse sont présents. L'acétate de 3-méthyl-3-sulfanylbutyle (note soufrée, fruitée tropicale et verte - fruits de la passion) a été découvert dans l'huile essentielle pour la première fois chez les agrumes.

Porte-greffe résistant au calcaire
Le cultivar Zhique (Citrus wilsonii Tanaka) utilisé comme porte-greffe dans le Chenggu (Province de Shaanxi) montre une meilleur tolérance à la carence en fer en sol calcaire que Poncirus trifoliata (2016). Les auteurs montrent qu'il constitue une réponse à la culture des agrumes en sol alcalin. Ce porte-greffe est également résistant au froid (bien que d'une résistance inférieure à Poncirus trifoliata) et tolérant au CTV.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Rutacées, Agrumes chinois
 Citrus micrantha, Combava, Citrus macroptera, Citrus aurantiifolia, Nasnaran, Citron d'Assam, Citrus assamensis, Citrus ichangensis.
 Citrus depressa, Citrus keraji var. kabuchii, Mangshanyegan, kunenbo, Citron jambhiri.

Liens externes

 Etude sur les caractéristiques de germination et la technologie d'accélération des graines de Citrus wilsonii
 Zhejiang digital herbarium, page C. wilsonii

!Iichang, d'
Espèce de plantes (nom vernaculaire)
Agrume
Huile essentielle

Citron d'Ichang


Shannon Whirry (Green Lake, Wisconsin; 7 de noviembre de 1964) es una actriz estadounidense.

Carrera
Shannon Whirry se preparó en la American Academy of Dramatic Arts en los 1980, apareciendo en escena en Las mariposas son libres y La profesión de la Señora Warren.

Sin embargo, comenzó a trabajar en películas eróticas de serie B a principios de los 1990 junto con otras scream queen de la época, tales como Tanya Roberts, Maria Ford, y Shannon Tweed. Producciones de Gregory Hippolyte director de Animal Instincts I y II, Body of Influence, y Mirror Images II donde Whirry aparece en numerosas escenas desnuda. Otros filmes fueron Private Obsession y Playback, una producción de Playboy.

A finales de los 1990, pasó del cine softcore a series de la televisión nacional y películas, incluyendo géneros de acción, sci-fi y terror. Tuvo un papel recurrente, como la secretaria de Mike Hammer Velda, en la serie de televisión Mike Hammer, Private Eye y realizó apariciones como invitada en shows como ER, Felicity, Seinfeld, V.I.P., Murphy Brown, Malcolm in the Middle y Nash Bridges.

En 2007 apareció en una mini-serie para la BBC, Nuclear Secrets, interpretando a Kitty Oppenheimer, la esposa de Robert Oppenheimer.

También tuvo un pequeño papel en la película de Jim Carrey Me, Myself & Irene en el 2000.

Filmografía

Cine
 Out for Justice (1991), Terry Malloy
 Animal Instincts (1992), Joanna Cole
 Sliver (1993), Mujer mirándose en el espejo (sin créditos)
 Body of Influence (1993) (V), Laura/Lana
 Mirror Images II (1994) (V), Carrie/Terrie
 Animal Instincts 2 (1994), Joanna Cole
 Madame Hollywood (1994), Lori
 Private Obsession (1995), Emmanuelle Griffith
 The Granny (1995), Kelly Gargoli
 Dangerous Prey (1995), Robin
 Ringer (1996), Kristin/Tracy
 Playback (1995), Karen Stone
 Exit (1996), Diane
 Retroactive (1997), Rayanne
 Omega Doom (1997), Zed
 Fatal Pursuit (1998), Jill
 The Prophet's Game (1999), Barb
 Lying in Wait (2000), Lois
 Me, Myself & Irene (2000), Beautiful Mom
 Active Stealth (2000) (V), Gina Murphy
 Mach 2 (2001), Shannon Carpenter
 Mike Hammer: Song Bird (2003) (V), Velda (secretaria de Mike Hammer)
 Jolene (2008), Teacher
 Longshot (2008), Lydia

Películas para TV
 Texas Justice (1995), Rebecca

Apariciones en TV
 Eden (1993), amiga de Lauren
 Silk Stalkings, Karen Daniels - en el episodio "Look the Other Way" (1993)
 Murder One, Deborah Cummings - en el episodio "Chapter Ten, Year Two" (1997)
 Murphy Brown, Amber - en el episodio "Blind Date" (1997)
 Nash Bridges, Suzanne - en el episodio "Moving Target" (1997)
 Pacific Blue, Kay McNeil - en el episodio "Ties That Bind" (1997)
 Seinfeld, Cute Girl - en el episodio "The Butter Shave" (1997)
 Mike Hammer, Private Eye (1997-1998), Velda (secretaria de Mike Hammer)
 Silk Stalkings, Victoria Tremain aka Jenny Kravits - en el episodio "Passion and the Palm Beach Detectives" (1998)
 Air America, Dr. Veronica Brady - en el episodio "Fear of Flying" (1999)
 Sons of Thunder, Sabrina - en el episodio "Daddy's Girl" (1999)
 V.I.P., Katherine Johnson - en el episodio "Why 2 Kay" (1999)
 City of Angels, Gina - en varios episodios (2000)
 Malcolm in the Middle, Beautiful Woman - en el episodio "Evacuation" (2000)
 Black Scorpion, Vox Populi - en el episodio "Face the Music" (2001)
 Felicity, Barb Jones - en el episodio "Boooz" (2001)
 ER, Doreen Brant - en el episodio "No Good Deed Goes Unpunished" (2003)
 Nuclear Secrets (2007) (mini-serie para TV), Kitty Oppenheimer (esposa de Robert Oppenheimer)

Enlaces externos

Actrices pornográficas de Estados Unidos
Nacidos en Wisconsin

Shannon Whirry


An Setaria nicorae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pensiero. An Setaria nicorae in nahilalakip ha genus nga Setaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Setaria

Setaria nicorae


Veronica Antal () a fost o româncă de religie romano-catolică, membră a Ordinului Franciscan Secular și a . Veronica Antal era cunoscută pentru credința ei puternică și dragostea ei pentru Fecioara Maria; ea a dorit dintotdeauna să intre în viața consacrată și să devină călugăriță, dar, neavând posibilitatea, deoarece regimul comunist desființase toate ordinele religioase catolice, a făcut vot de castitate în privat și a trăit în lume, pe lângă casa părintească ca într-o mănăstire.

Viața
Veronica Antal s-a născut pe 7 decembrie 1935 în localitatea Nisiporești, comuna Botești, Neamț (atunci județul Roman) ca primul dintre cei patru copii a lui Gheorghe și Eva, fiind de origine ceangăiască. A primit botezul pe 8 decembrie, în parohia unde slujea părintele Felix Rafaelli, misionar italian aparținând Ordinului Fraților Minori Conventuali. Părinții ei au numit-o Veronica în onoarea mătușii paterne, care a murit la o vârstă fragedă. Părinții ei fiind mult timp la muncă pe câmp, bunica ei Zarafina a fost cea care a crescut-o în credință; deja în copilărie s-a manifestat devotamentul ei față de Sfânta Fecioară.

Moartea
În seara zilei de 24 august 1958 în timp ce se întorcea de la o parohie învecinată, după participarea la Sf. Liturghie unde episcopul Petru Pleșca administrase taina mirului mai multor tineri, un tânăr pe nume Pavel Mocanu a început să o hărțuiască în drum spre casă. El i-a făcut propuneri indecente și apoi a atacat-o într-un efort zadarnic de a o viola. Aceasta s-a opus violului, iar individul a înjunghiat-o mortal de 42 de ori. Părinții ei s-au alarmat de faptul că ea nu s-a întors acasă și au început să o caute. În dimineața următoare, niște locuitori din satul Nisiporești, în drum spre locul de muncă i-au descoperit cadavrul în mijlocul câmpului; au constatat că ținea strâns în mână rozariul de care nu se despărțea niciodată. Era cu fața în jos, plină de sânge, cu o cruce din coceni de porumb pe spate. Înmormântarea ei a avut loc pe 27 august. O prietenă prezentă cu Veronica Antal în acea duminică la Sf. Liturghie a spus că "Veronica părea palidă și abătută" și mai târziu a luat masa cu o prietenă, după care au plecat cu toții acasă.

După moartea ei a devenit cunoscută ca "Sfânta Veronica" și ca "Maria Goretti a României", din cauza felului în care a murit, asemănător cu cel al .

Beatificarea
Cauza de beatificare a fost deschisă în anul 2003 în localitatea Nisiporești, județul Neamț, în cadrul unei liturghii prezidate de episcopul Petru Gherghel.

Procesul beatificării s-a deschis sub papa Ioan Paul al II-lea la 10 iulie 2003, după ce Congregația pentru Cauzele Sfinților a emis oficial edictul nihil obstat (= nimic împotrivă) și a intitulat-o pe Veronica Antal Slujitoare a Domnului; procesul diecezan a avut loc în dieceza de Iași, între 25 noiembrie 2003 și 12 noiembrie 2006. Documentele colectate în această perioadă (inclusiv cele 227 de mărturii scrise adunate de Pr. Anton Demeter în 1994) au fost sigilate în cutii și trimise la Roma unde C. C. S. a validat procesul pe 24 mai 2008.

Liturghia de beatificare a fost prezidată de cardinalul Giovanni Angelo Becciu în data de 22 septembrie 2018 la Nisiporești, în județul Neamț.

Postulatorul general al cauzei de beatificare a fost părintele franciscan conventual Damian-Gheorghe Pătrașcu.

Referințe

Legături externe
 Hagiography Circle

Nașteri în 1935
Decese în 1958
Români din secolul al XX-lea
Decese prin înjunghiere
Oameni din județul Neamț
Români romano-catolici
Catolici venerați
Fericiți catolici

Veronica Antal


O zi ploioasă în New York (A Rainy Day in New York) este un film de dramă regizat de Woody Allen, care a fost filmat în 2017 și a avut premiera în 2019. Personajele din film sunt jucate de Timothée Chalamet, Selena Gomez, Elle Fanning, Jude Law, Diego Luna și Liev Schreiber.

Distribuție
 Timothée Chalamet
 Selena Gomez
 Elle Fanning
 Jude Law
 Diego Luna
 Liev Schreiber
 Annaleigh Ashford
 Rebecca Hall
 Cherry Jones
 Will Rogers
 Kelly Rohrbarch
 Suki Waterhouse
 Griffin Newman

 Ben Warheit

Producția
În august 2017, Timothée Chalamet, Selena Gomez și Elle Fanning s-au înscris la castingul lui Woody Allen pentru noul lui film. În septembrie 2017, ceilalți s-au înscris și ei la casting. În octombrie 2017 filmul a fost numit A Rainy Day in New York ("O zi ploioasă în New York").

Filmări
Filmările au început pe 11 septembrie 2017 în New York. La sfârșitul lui octombrie filmările s-au încheiat.

Premiera
Premiera filmului a avut loc pe 18 septembrie 2019 în Franța, pe 3 octombrie în Italia, pe 4 octombrie în Spania, iar mai târziu și în alte state.

Filme dramatice din anii 2010
Filme din 2018
Filme americane

O zi ploioasă în New York


Ceday sayım fenomeni (İngilizce: Jedi census phenomenon), 2001 yılında gerçekleşen halk hareketi. Ana dili İngilizce olan bazı ülkelerin vatandaşları, nüfus sayımında dinlerini Yıldız Savaşları filmlerinden esinlenerek "Ceday" veya "Ceday Şövalyesi" olarak kaydetmiştir. Avustralya Yıldız Savaşları Topluluğu başkanı Chris Brennan'ın verdiği bir röportaja göre, kendilerini Ceday olarak algılayanların çoğu bu olayı bir şaka olarak gerçekleştirmiştir.

Ceday dinine bağlı olan en az bir kilise gerçekten bulunmaktadır. 2007 yılında iki kardeş olan Barney Jones ve Daniel Jones Holyhead, Anglesey, Galler'de otuz üyeli bir kilise kurmuşlardır. Bu kilisenin amacı Ceday prensiplerini uygulayarak hayat standartlarını yükseltmektir.

Köken
Kampanya, yeterli sayıda insanın nüfus sayımında din hanesini "Jedi" olarak doldurmaları halinde Jedi inancının devlet tarafından resmen din olarak tanımlanacağını belirten, çoğunlukla organize olmayan biçimde gönderilmiş e-postalar yoluyla yürütüldü. Gönderilen e-postalarda din hanesini "Jedi" olarak doldurmak için sebebin "Star Wars'u sevmek" veya "sadece insanları kızdırmak" olduğu belirtilmişti.

Notlar

Fenomenler

Jedi sayım fenomeni


Die Abkürzung V.S.O.P. ist eine Prädikatsbezeichnung für Cognac, Weinbrand oder Armagnac, die besonders hohes Alter und Qualität dieser Spirituosen signalisieren soll. Das Akronym VSOP stammt aus dem Englischen und wird mit very superior old pale (dt. "ausgezeichnet, alt und blass") oder very special old pale (dt. "ganz besonders alt und blass") aufgelöst.

Handelsübliche Bezeichnungen (teilweise auch ohne "." und/oder mit Leerzeichen) sind:
 V.O. (very old, dt. "sehr alt") für Weinbrände mit einer Fasslagerung von mindestens zwei Jahren,
 V.S.O.P. (very superior old pale, dt. "ausgezeichnet, alt und blass") für solche mit einer Fasslagerung von mindestens vier Jahren sowie
 V.V.S.O.P. (very very superior old pale, dt. "ganz ausgezeichnet, alt und blass") bei einer Fasslagerung von mindestens fünf Jahren.

Daneben existieren noch andere Altersprädikatsbezeichnungen, die jedoch nicht alle amtlich kontrolliert werden, z. B. (mit umgangssprachlicher, bzw. Bedeutung laut BNIC):
 V.S. (very special) oder *** (3 Sterne) – Cognac, dessen jüngstes Destillat mindestens zwei Jahre alt ist.
 X.O. (extra old, dt. "besonders alt"), V.V.E.S.O.P. (very very extra superior old pale), Napoléon oder Hors d'âge – Cognac, dessen jüngstes Destillat mindestens sechs Jahre alt ist.

Das V.S.O.P.-System findet auch zur Klassifizierung von Martinique-Rum oder Calvados Verwendung.

Weblinks
 Eintrag "VSOP" auf der Website Lexikon der Codes Symbole und Kurzzeichen

Einzelnachweise

Klassifikation (Essen und Trinken)
Gütesiegel
Produktklassifikation
!V

V.S.O.P.