Blaženi Tituš Zeman (Vajnory kraj Bratislave 4. siječnja 1915. – Bratislava, 8. siječnja 1969.), bio je slovački rimokatolički svećenik, salezijanac, žrtva komunističkog progona. Proglašen je slugom Božjim 2010., a blaženim 2017. godine.

Život

Rođen je u kršćanskoj obitelji. Već u dobi od deset godina znao je da želi postati svećenik. Završio je salezijansku gimnaziju. U novicijat je ušao 1931., prve zavjete dao je 6. kolovoza 1932., a doživotne zavjete 7. ožujka 1938. Teologiju je studirao na Gregoriani. Za svećenika je zaređen 23. lipnja 1940. godine u Torinu. Mladu misu imao je 4. kolovoza 1940. u Vajnoryju, gdje je nastavio služiti do 1950. godine.

U travnju 1950. godine započeo je komunistički progon svećenika i redovnika, samostani su okupirani a redovnici i svećenici pozatvarani u koncentracijske logore. Zbog odsustva je taj prvi progon izbjegao. Prihvatio je ideju da osmisli i organizira bijeg mladih salezijanaca preko austrijske granice, odakle bi dalje išli u Torino u Italiju dovršiti studij. Uspješno je preveo dvije skupine od 30 salezijanaca, a kod trećeg pokušaja je uhićen, ispitivan i mučen. Optužen je kao izdajnik i vatikanski špijun, a zatražena je i smrtna kazna. Na kraju je osuđen na 25 godina zatvora i označen kao čovjek za eliminaciju.

Izašao je iz zatvora lošeg zdravlja nakon 13 godina, 10. ožujka 1964. Živio je kod brata i radio kao skladištar i tekstilni radnik. Zdravstveno stanje nije se popravljalo, a preminuo je 8. siječnja 1969. S obzirom na ono što je učinio i zbog čega je progonjen, nazivaju ga mučenikom za duhovna zvanja.

Postupak beatifikacije
Dijecezanska faza postupka započela je 26. veljače 2010. u Bratislavi. Nadbiskup Stanislav Zvolenský dao je 2. rujna 2010. suglasnost za ekshumaciju posmrtnih ostataka. Javnim zasjedanjem Nadbiskupskog suda, 7. prosinca 2012. završena je prva faza postupka. Dokumentacija je zapečaćena voskom i pečatom Nadbiskupskog ureda te poslana u Vatikan Kongregaciji za kauze svetaca. Pripremljena je na slovačkom i talijanskom jeziku. Radi se o tisućama stranica za koje je bilo potrebno više od 20,000 potpisa javnih bilježnika. Kongregacija za kauze svetaca na svom redovnom zasjedanju 28. lipnja 2013. donijela je dekret o pravnoj valjanosti dijecezanskog nadzora u slučaju života i mučeništva za vjeru Tituša Zemana. Kongregacija je izjavila da su dokumenti prikupljeni tijekom suđenja valjani i bez pogrešaka. Ista Kongregacija dodijelila je 5. siječnja 2014. Titušu Zemanu naslov Sluga Božji na glasu mučeništva. Savjetodavno povjerenstvo teologa izrazilo je 7. travnja 2016. pozitivno mišljenje. Povjerenstvo kardinala i biskupa članova Kongregacije za kauze svetaca dalo je pozitivno mišljenje o mučeništvu don Zemana 21. veljače 2017., a papa Franjo zatražio 27. veljače da donesu dekret o mučeništvu. Beatifikacija je održana u Bratislavi 30. rujna 2017. godine.

Izvori

Vanjske poveznice
Tituš Zeman, službena stranica

Zeman, Tituš
Slovački salezijanci
Slovački katolički svećenici

Tituš Zeman


تشير جودة البرمجيات  في سياق هندسة البرمجيات إلى مفهومين مرتبطين ولكنهما مختلفان:

 تعكس جودة البرمجيات الوظيفية كيفية تنفيذها لتصميم معين أو مطابقتها له، بناءً على المتطلبات أو المواصفات الوظيفية. يمكن أيضًا وصف هذه الخاصية بأنها الملاءمة لغرض أو جزء برمجي أو كيفية المقارنة بالمنافسين في السوق كمنتج مفيد. وهي الدرجة التي تنتج بها البرمجيات الصحيحة.
 تشير جودة البرمجيات الهيكلية إلى كيفية تلبيتها للمتطلبات غير الوظيفية التي تدعم تسليم المتطلبات الوظيفية، مثل المتانة أو إمكانية الصيانة. ولديها الكثير مما يجب القيام به لتحقيق الدرجة التي تعمل بها البرمجات بالشكل المطلوب.

يمكن تقييم العديد من جوانب الجودة الهيكلية بشكل ثابت فقط من خلال تحليل البنية الداخلية والكود المصدري للبرمجيات، على مستوى الوحدة ومستوى التكنولوجيا ومستوى النظام، وهو في الواقع كيفية التزام بنيتها بالمبادئ السليمة لبنية البرمجيات المُبينة في بحث عن هذا الموضوع قامت به مجموعة إدارة الكائن. لكن بعض الخصائص البنيوية، مثل قابلية الاستخدام، لا يمكن تقييمها إلا بشكل ديناميكي (يتفاعل المستخدمون أو الذين يعملون بالنيابة عنهم مع البرمجيات أو على الأقل مع بعض النماذج الأولية أو التنفيذ الجزئي؛ وحتى التفاعل مع إصدار وهمي مصنوع من الورق المقوى يمثل اختبارًا ديناميكيًا لأنه يمكن اعتباره مثل هذا الإصدار نموذجًا أوليًا). قد تتضمن الجوانب الأخرى، مثل المصداقية، البرمجيات بالإضافة إلى الأجهزة الأساسية، لذا، يمكن تقييمها بشكل ثابت وديناميكي (اختبار الإجهاد)

عادةً ما تقيّم الجودة الوظيفية ديناميكيًا، لكن من الممكن أيضًا استخدام الاختبارات الثابتة (مثل مراجعات البرمجيات).

من الناحية التاريخية، اشتُقت أو استُخرجت البنية والتصنيف ومصطلحات السمات والمقاييس المطبقة على إدارة جودة البرمجيات من معيار أيزو 9126-3 ونموذج الجودة التالي أيزو 25000:2005، المعروف أيضًا باسم «سكويرSQuaRE ». واستنادًا إلى هذه النماذج، حدد اتحاد جودة برمجيات تكنولوجيا المعلومات خمس خصائص هيكلية رئيسية مرغوبة وضرورية لجزء من البرمجيات لتوفير قيمة الأعمال: المصداقية، والكفاءة، والأمان، وإمكانية الصيانة، والحجم المناسب.

يحدد قياس جودة البرمجيات مدى تصنيف البرنامج أو النظام البرمجي لكل من هذه الأبعاد الخمسة. يمكن حوسبة القياسات المجمعة لجودة البرامج من خلال نظام تسجيل نوعي أو كمي أو مزيج من الاثنين ثم من خلال نظام ترجيح يعكس الأولويات. يستكمل عرض جودة البرمجيات هذا الذي يرتكز على سلسلة خطية متصلة من خلال تحليل «أخطاء البرمجة الحرجة» الذي يمكن أن يؤدي في ظل ظروف معينة إلى انقطاعات كارثية أو تدهور بالأداء الذي يجعل نظامًا معينًا غير مناسب للاستخدام بغض النظر عن التصنيف المستند إلى القياسات المجمعة. تمثل أخطاء البرمجة على مستوى النظام ما يصل إلى 90% من مشكلات الإنتاج، بينما تمثل أخطاء البرمجة على مستوى الوحدة، حتى لو كانت كثيرة العدد، أقل من 10% من مشكلات الإنتاج. نتيجة لذلك، فإن جودة الكود خارج سياق النظام الكامل، كما وصفها دبليو إدواردز ديمنغ، لها قيمة محدودة.

لعرض، واستكشاف، وتحليل ونقل قياسات جودة البرمجيات، توفر مفاهيم وتقنيات تصور المعلومات وسائل مرئية وتفاعلية مفيدة، خاصة إذا كان يجب أن ترتبط عدة إجراءات لجودة البرامج بعضها ببعض أو بمكونات برمجية أو نظام. مثلًا، تمثل الخرائط البرمجية نهجًا متخصصًا «يمكنه التعبير عن المعلومات المتعلقة بتطوير البرمجيات وجودة البرمجيات وديناميكيات النظام وجمعها»

الدافع
«ينضج العلم بنضج أدوات قياسه» (لويس باستور في إيبرت ودومك، ص 91). يحفّز قياس جودة البرامج بسببين على الأقل:

 إدارة المخاطر: يسبب فشل البرمجيات أكثر من مجرد إزعاج. تسببت الأخطاء البرمجية في حدوث وفيات بشرية. وتراوحت الأسباب من واجهات المستخدم سيئة التصميم إلى أخطاء البرمجة المباشرة. ونوقش أحد الأمثلة على الخطأ البرمجي الذي أدى إلى عدة وفيات في بحث الدكتور ليفيسون. نتج عن ذلك متطلبات لتطوير بعض أنواع البرمجيات، بشكل خاص وتاريخي بالنسبة للبرمجيات المضمنة في الأجهزة الطبية وغيرها من الأجهزة التي تنظم البنى التحتية الهامة:» لاحظ [المهندسون الذين يكتبون البرمجيات المضمنة [أن برامج جافا تتعطل لمدة ثلث ثانية لإجراء تجميع النفايات «البيانات عديمة النفع» وتحديث واجهة المستخدم، ويتصورون سقوط الطائرات من السماء بسببها». في الولايات المتحدة، ضمن إدارة الطيران الفيدرالية، توفر خدمة ترخيص الطائرات برامج وسياسات وإرشادات وتدريبات برمجية، تركز على البرمجيات والأجهزة الإلكترونية المعقدة التي لها تأثير على المنتج المحمول جوًا («المنتج» هو الطائرة أو المحرك أو المروحة).
 إدارة التكاليف: كما هو الحال في أي مجال هندسي آخر، فإن التطبيق الذي يتميز بجودة برمجية هيكلية جيدة تكون تكلفة صيانته أقل، ويكون أسهل للفهم والتغيير استجابة لاحتياجات الأعمال الملحة. توضح البيانات الصناعية أن الجودة الهيكلية السيئة للتطبيقات في تطبيقات الأعمال الأساسية (مثل تخطيط موارد المؤسسة «إي آر بّي» أو إدارة علاقات العملاء «سي إر إم» أو نظم معالجة المعاملات الكبيرة في الخدمات المالية) تؤدي إلى زيادة التكلفة والجدول الزمني، وتتسبب هدرًا في شكل إعادة العمل (ما يصل إلى 45% من وقت التطوير في بعض المؤسسات). ترتبط أيضًا الجودة الهيكلية السيئة ارتباطًا قويًا باضطرابات العمل شديدة التأثير الناجمة عن البيانات الفاسدة، وانقطاع التطبيقات، والانتهاكات الأمنية، ومشاكل الأداء.

على أي حال، فإن التمييز بين قياس جودة البرمجيات وتحسينها في نظام مضمن (مع التركيز على إدارة المخاطر) وجودة البرمجيات في برمجيات الأعمال (مع التركيز على إدارة التكلفة والصيانة) أصبح غير ذي صلة إلى حد ما. غالبًا ما تتضمن الأنظمة المضمنة الآن واجهة مستخدم، ويهتم مصممو هذه الأنظمة بالمشاكل التي تؤثر على قابلية الاستخدام وإنتاجية المستخدم بقدر اهتمام نظرائهم الذين يركزون على تطبيقات الأعمال. ويبحث هؤلاء الأخيرون في نظام تخطيط موارد المؤسسة أو إدارة علاقات العملاء باعتباره نظامًا عصبيًا للشركة يعتبر وقت التشغيل والأداء من الأمور الحيوية لرفاه المؤسسة. يكون هذا التقارب مرئيًا بشكل أكبر في الحوسبة المحمولة: يعتمد المستخدم الذي يصل إلى تطبيق تخطيط موارد المؤسسة من هاتفه الذكي على جودة البرامج عبر كل أنواع الطبقات البرمجية.

يستخدم كلا نوعي البرمجيات الآن مكدسات تقنية متعددة الطبقات، وهيكلة معقدة حتى يُدار تحليل جودة البرامج وقياسها بطريقة شاملة ومتسقة، وبشكل منفصل عن الغرض أو الاستخدام النهائي للبرمجيات. في كلتا الحالتين، يجب أن يكون المهندسون والإداريون قادرين على اتخاذ قرارات عقلانية مبنية على القياس والتحليل القائم على الحقائق، وذلك في إطار الالتزام بمبدأ «نحن نثق بالله فقط. على جميع الآخرين جلب البيانات»، الذي نُسب بشكل خاطئ إلى دبليو إدواردز ديمنغ وآخرون.

التعاريف
هناك العديد من التعريفات المختلفة للجودة. بالنسبة للبعض، هي «قدرة منتج البرنامج على الامتثال للمتطلبات» (أيزو/ آي إي سي 9001). بينما بالنسبة للآخرين، يمكن أن تكون مرادفة لـ«قيمة العميل» (هايسمث، 2002) أو حتى مستوى العيب.

يُنسب أول تعريف مسجل تاريخيًا للجودة لشيوارت في بداية القرن العشرين: هناك جانبان شائعان للجودة: يتعلق أحدهما بجودة شيء ما باعتباره واقع موضوعي مستقل عن وجود الإنسان. أما الآخر فيتعلق بما نفكر فيه أو نحس أو نشعر به نتيجة للواقع الموضوعي. وبعبارة أخرى، هناك جانب ذاتي من الجودة. (شيوارت)

كيتشنهام وفليغر وغارفين خمس وجهات نظر حول الجودة
قدّم كيتشنهام وفليغر تقارير أخرى عن تعاليم ديفيد غارفين، وحددوا خمسة وجهات نظر مختلفة حول الجودة:

 يتعامل المنظور الغيبي مع الجانب الميتافيزيقي للجودة. وفي هذا الرأي تُعتبر الجودة «شيء نسعى لأن يكون مثاليًا، ولكن لا يمكن تنفيذه بالكامل». ولا يمكن تعريفه إلا كما علق القاضي الفيدرالي سابقًا عن الفحش: «أعرفه عندما أراه».
 يهتم منظور المستخدم بمدى ملاءمة المنتج لسياق معين من الاستخدام. في حين أن طريقة العرض الغيبية غير محددة، فإن طريقة عرض المستخدم أكثر واقعية، وهي تستند إلى خصائص المنتج التي تلبي احتياجات المستخدم.
 يمثل منظور التصنيع الجودة كمطابقة للمتطلبات. هذا الجانب من الجودة تشدد عليه عدة معايير مثل معيار أيزو 9001، الذي يعرّف الجودة أنها «الدرجة التي تلبي بها مجموعة من الخصائص الأساسية المتطلبات» (أيزو/ آي إي سي 9001).
 يتضمن منظور المنتج أنه يمكن تقدير الجودة بقياس الخصائص الأساسية للمنتج.
 أما المنظور النهائي للجودة فهو يعتمد على القيمة. يدرك هذا المنظور أن المنظورات المختلفة للجودة قد يكون لها أهمية أو قيمة مختلفة بالنسبة لمختلف أصحاب المصلحة.

مراجع

اختبار البرمجيات
تفكير توقعي
كود مصدري

جودة البرمجيات


Le  est la deuxième étape de la saison 2022 du circuit féminin des World Rugby Sevens Series. Elle se déroule sur  du  au  au The Sevens Stadium de Dubaï. Un premier tournoi est organisé la semaine précédente, dans les mêmes conditions.

Cette édition est remportée par l'Australie, après avoir battu les Fidji en finale.

Alors que la première étape se déroulait à huis clos, le public fait cette semaine son retour au stade.

Équipes participantes
Dix équipes participent au tournoi :

L'équipe de Nouvelle-Zélande ne participe pas au tournoi, en raison des difficultés de déplacements liées à la pandémie de Covid-19.

Tournoi principal

Phase de poules

Poule A

|}

Poule B

|}

Phase finale

Classement final

Joueuses

Meilleures marqueuses

Meilleures réalisatrices

Distinctions

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Articles connexes
 World Rugby Women's Sevens Series
 Tournoi féminin de Dubaï de rugby à sept

Liens externes

  sur world.rugby

2021 #2
Rugby à sept en 2021
Sport en décembre 2021
Sport aux Émirats arabes unis en 2021

Tournoi féminin de Dubaï de rugby à sept 2021 (décembre)


ශ්‍රී ලංකා වැහිලිහිණියා (Cecropis hyperythra) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණික නේවාසි අභිජනන විශාල වැහිලිහිණියෙකි. මෙම විශේෂය නිතඹ-රතු වැහිලිහිණියාට බෙහෙවින් සමීප අතර, මුලින් මෙම විශේෂය සලකා තිබු‍ණේ උපවිශේෂයක් ලෙසයි.

ආශ්‍රේයයන්
Rasmussen, P.C., and J.C. Anderton. 2005. Birds of South Asia. The Ripley guide. Volume 2: attributes and status. Smithsonian Institution and Lynx Edicions, Washington D.C. and Barcelona

ශ්‍රී ලංකා වැහිලිහිණියා
ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණික පක්ෂීන්
ශ්‍රී ලංකා වැහිලිහිණියා

ශ්‍රී ලංකා වැහිලිහිණියා


ماركو موتا  من مواليد (14 مايو 1986 في ميراتي - إيطاليا) هو لاعب كرة قدم إيطالي ويلعب حاليا لصالح نادي يوفنتوس الإيطالي، يلعب في مركز الظهير الأيمن ..

مسيرته الكروية

أتالانتا

ولد ماركو موتا في مدينة ميراتي في إقليم لومبارديا الإيطالية، وبدأ مسيرته الكروية مع نادي أتالانتا عام 2003 ليشارك مع فريق شباب أتالانتا. وكان أول ظهور لماركو موتا في الدوري الإيطالي بتاريخ 9 يناير 2005 ضد نادي روما عندما دخل بديلا لريكاردو مونتوليفو في الدقيقة الـ 65.

و بتاريخ 13 يناير 2005 كانت أول مشاركة لموتا كلاعب أساسي مع أتالانتا في مباراة الكأس ضد يوفنتوس في مباراة الإياب والتي انتهت بتأهل أتالانتا بفوزهم 5-3 بمجموع المبارتين. وفي الموسم ذاته 2004-2005 شارك موتا في 19 مباراة بالدوري و 3 بالكأس وخاصة في مرحلة الإياب ليغطي رحيل زميله داميانو زينوني. لكن بسبب هبوط أتلانتا للدرجة الثانية انتقل مطلع موسم 2005-2006 إلى نادي أودينيزي بصفقة ملكية مشتركة.

أودينيزي

في أول موسم لموتا مع أودينيزي, لم يكن موتا لاعبا أساسيا في الفريق فقد شارك في 6 مباريات فقط مع الفريق لكنه تمكن من تسجيل أول أهدافه في الدوري الإيطالي. كما أنه ظهر لأول مرة في المنافسات الأوروبية مع أودينيزي بتاريخ 2 نوفمبر 2005 في مسابقة دوري أبطال أوروبا عندما دخل بديلا لديفيد دي ميكيلي في الدقيقة الـ 73 في المباراة التي خسرها الفريق الإيطالي أمام فيردر بريمين الألماني بنتيجة 4-3  لكن لسوء حظه فقد تعرض لإصابة في تاريخ 30 يناير 2006 أبعدته عن الملاعب حتى نهاية الموسم.

و في مطلع موسم 2007-2008 اشترى نادي أودينيزي بطاقة اللاعب كاملة من أتالانتا, لكن موتا لم يبق في الأوديني بل انتقل على سبيل الإعارة لموسم واحد مع تورينو. وشارك موتا بشكل فعال مع تورينو في ذلك الموسم حيث لعب في 24 مباراة وسجل هدفا واحدا. وبعد موسم ناجح مع تورينو عاد ماركو موتا إلى أودينيزي في موسم 2008-2009, وبسبب اصابة كريستيان زاباتا مدافع نادي أودينيزي حانت الفرصة لماركو موتا لإثبات قدراته حيث شارك طول الموسم في تسع مباريات كأساسي من أصل 14 مباراة. لكنه شارك مع الفريق أساسيا في ثلاثة من المباريات الأربعة التي خاضها أودينيزي ضمن بطولة كأس الاتحاد الأوروبي. وفي منتصف موسم 2008-2009 أعير موتا إلى نادي روما بعد شراء أودينيزي للاعب دوشان باستا وعودة كريستيان زاباتا من الإصابة.

روما

كانت أول مباراة رسمية لموتا مع نادي روما في 8 فبراير عام 2009, حيث فاز الفريق ذلك يوم ضد جنوى بثلاثية نظيفة، وقدم موتا أداء راقيا في أول مباراة رسمية له مع روما.. وصرح مدربه لوتشانو سباليتي في المؤتمر الصحفي عقب المباراة قائلا :«يستحق موتا إشادتي بأدائه الممتاز، فإنه ليس من السهل أن تدخل الملعب الأولمبي في روما لأول مرة أمام هذا الحشد الكبير من الجماهير وتقدم هذا الاداء الراقي.. لديه سرعة هائلة، إضافة إلى قوة جسمانية كبيرة.. لقد كان موتا ممتازا جدا في الناحية الدفاعية، فقد لعب بشخصية رائعة على أرض الملعب».. هذه الكلمات التي قالها سباليتي بعد أول مباراة لموتا مع روما.

بعد هذه الإشادة من سباليتي، تمكن موتا من الحصول على ثقة سباليتي والبدء أساسيا على الجهة اليمنى والفوز في المنافسة على هذا المركز بالرغم من كثرة المنافسين مثل سيسينهو كريستيان بانوتشي وماركو كاسيتي. كما لعب في مبارتي الذهاب والإياب ضد آرسنال في دوري أبطال أوروبا في الدور الثاني.

و في نهاية موسم 2008-2009, مارس نادي روما حقه بشراء نصف عقد اللاعب بمبلغ 3.5 مليون يورو. وفي الموسم الذي تلاه وبعد استقالة سباليتي وتولي كلاوديو رانييري إدارة روما الفنية، لم يصبح موتا لاعبا أساسيا في تشكيلة الفريق حيث شارك في 16 مباراة طوال الموسم أغلبها كلاعب بديل. وفي نهاية موسم 2009-2010 فشل ناديي أودينيزي وروما في التوصل لاتفاق بشأن شراء عقد اللاعب كاملا، فلجأ الاتحاد الإيطالي إلى الظروف المغلقة وفاز أودينيزي بالصفقة وحصل على بطاقة اللاعب كاملة.

يوفنتوس

في 2 يوليو 2010, أعلن يوفنتوس عن توصله لاتفاق لانتقال ماركو موتا قادما من أودينيزي  على سبيل الإعارة مع خيار شراء عقد اللاعب كاملا بعد نهاية الموسم بمبلغ 3.75 مليون يورو وذلك بعد دفع مبلغ 1.25 مليون يورو مقابل إعارته. وكان أول ظهور رسمي لموتا مع يوفنتوس بتاريخ 29 يوليو 2010 في التصفيات المؤهلة لبطولة دوري أوروبا ضد نادي شامروك روفرز الإيرلندي.

مسيرته الدولية

منذ عام 2005 وماركو موتا يعتبر لاعبا مهما في صفوف المنتخب الإيطالي لتحت الـ 21 عاما. وفي عام 2007 وبعد بطولة اليورو لتحت الـ 21 عاما أصبح ماركو موتا قائدا للمنتخب الإيطالي تحت الـ 21 عاما. ومثل موتا المنتخب الإيطالي الأولمبي في دورة الألعاب الأولمبية عام 2008 في بكين. وبطولة تولون الدولية عام 2008 والتي فاز بها المنتخب الإيطالي تحت 21 عاما.

و في مارس 2009 تلقى موتا الاستدعاء الدولي لـ منتخب إيطاليا لكرة القدم ضد كل من الجبل الأسود وجمهورية أيرلندا لكنه لم يشارك في أي من المبارتين. أما أول ظهور له مع المنتخب الإيطالي الأول كان في 10 أغسطس 2010 مع مدرب المنتخب الإيطالي الجديد تشيزري برانديلي.

مصادر

وصلات خارجية

 بروفايل اللاعب على موقع يوفنتوس الرسمي

أشخاص على قيد الحياة
أظهرة كرة قدم
رياضيون إيطاليون مغتربون في إسبانيا
رياضيون إيطاليون مغتربون في إنجلترا
رياضيون إيطاليون مغتربون في إندونيسيا
لاعبو الدوري 1
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري القبرصي الدرجة الأولى
لاعبو أتالانتا
لاعبو أودينيزي
لاعبو برسيجا جاكارتا
لاعبو تشارلتون أثليتيك
لاعبو تورينو
لاعبو جنوى
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو روما
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم إيطاليون أولمبيون
لاعبو كرة قدم إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إندونيسيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إندونيسيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم من لومبارديا
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي ألميريا
لاعبو نادي أومونيا
لاعبو نادي كاتانيا
لاعبو نادي واتفورد
لاعبو يوفنتوس
مواليد 1986

ماركو موتا


San Feliz fue una institución en Astorga, con dos hospitales para peregrinos cuya cofradía se fundó en el  sin que se tenga constancia del año. Dejó de existir a finales del  o principios del , aunque antes de finalizar el  se había fusionado con el de Rocamador. Entre sus miembros cofrades hubo algunos obispos entre los que figura Osmundo cuyo mandato fue de 1082 a 1096.

La cofradía tuvo su sede en la antigua iglesia de San Fiz que estaba en el arrabal Puerta del Rey. De ella dependían dos edificios que eran hospitales propios, uno situado en la plazuela que se llamaba de la Laguna (más tarde se llamó del Villar) y otro cerca del convento de San Francisco donde se admitían enfermos necesitados de cirugía.

Véase también
Patrimonio perdido de Astorga

Referencias

Notas

Bibliografía
Las peregrinaciones jacobeas. Luciano Huidobro y Serna. Publicaciones del Instituto de España, 1950.
 Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar Pascual Madoz. León. Edición facsímil del Grupo Pinciano. ISBN 84-86047-19-6

Enlaces externos
Pdf sobre las cofradías antiguas

F

Hospital de San Feliz (Astorga)


Kopuntu veya diaspora (Antik Yunanca: διασπορά – "diaspora"), çok uzun bir zamandan beri bir kavim, ulus veya inanç mensuplarının ana yurtlarından koparak başka yerlerde azınlık olarak yaşamaları. Sözcük hem kopma eylemini hem de kopup azınlık olarak yaşayan kimseleri ifade eder.

Tarihçe
Antik Yunan'da diasporá kavramı, bir anakentten (metropolis) çıkarak dünyanın çeşitli yerlerinde koloniler kuran halk anlamına gelirdi. Daha sonraki dönemde sözcüğün en yaygın kullanım konusu, MÖ 586'daki Babil Esareti'nden sonra Yahudi kavminin tüm dünyaya dağılması oldu. Tevrat'ın Yunanca çevirisinde geçen "dünyanın tüm ülkelerine darmadağın olacaksınız" (Deuteronomy/Yasanın Tekrarı 28:25) ayeti muhtemelen sözcüğün bu ikinci anlamının ana kaynağıdır.

Diasporaların oluşumunda, sadece işgal, sömürgecilik, zulüm, siyasi nedenler gibi zorlama sonucu olmayan, ekonomik nedenlerden dolayı anavatanını terk eden toplumları da kapsamaktadır.

Modern dünya'da sanayileşmeyle birlikte hızla değişen ekonomik yapılara ve artan toplumsal hareketliliğe adapte olamayan toplumlar, ekonomik nedenlerden dolayı yurtlarından kopup başka ülkelere göç ederek daha yüksek bir yaşam kalitesi peşine düşmelerine sebep oldu.

Ayrıca bakınız

 Adige Diasporası
 Azeri diasporası
 Ermeni diasporası
 Kıbrıs Türk diasporası
 Kırım Tatar Diasporası
 Kürt diasporası
 Türk diasporası
 Yahudi diasporası
 İnsan göçleri

Kaynakça

Diaspora


La Copa de Campeones de la Concacaf 2004 (en inglés: CONCACAF Champions' Cup), fue la 39.ª edición de la competición a nivel de clubes del área.

Esta edición se destacó por la final disputada entre los clubes costarricenses Alajuelense y Saprissa, una de las rivalidades históricas de dicho país. El campeón fue Alajuelense al derrotar con un global de 5:1 al conjunto saprissista. Aunque obtuvo la copa, no disputó el Mundial de Clubes ya que esta competencia había sido cancelada por el colapso de un patrocinador de la FIFA, dificultades de calendario y de derechos de transmisión televisiva.

Sistema de competición
En la fase eliminatoria, los equipos juegan uno contra el otro en dos partidos, uno en casa y otro como visitante. El club que consiga más goles en la serie avanza a la siguiente etapa. En caso de que no hubiese ganador en el período regular, se realiza una prórroga de 30 minutos, y si no hay ganador se realiza tiros desde el punto penal.

Equipos participantes

Fase eliminatoria

Cuadro de desarrollo

Cuartos de final

Monterrey - FAS

San Jose Earthquakes - Alajuelense

Chicago Fire - San Juan Jabloteh

Pachuca - Saprissa

Semifinales

Monterrey - Alajuelense

Chicago Fire - Saprissa

Final

Alajuelense - Saprissa

Final - ida

Final - vuelta

Estadísticas

Máximos goleadores

Véase también
 Copa Interclubes de la Uncaf

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de la Concacaf
 Copa de Campeones de la Concacaf 2004 en RSSSF

2004
Fútbol en 2004

Copa de Campeones de la Concacaf 2004


Delfter Keramik oder  ist eine dekorlose oder von Hand bemalte (zinnlasierte) Keramik, die in Delft hergestellt wurde. Im Lauf des 19. Jahrhunderts gab die Zinnlasur den Weg frei für weiß ausbrennende Keramik, die mit den traditionellen Verzierungen nun auch bedruckbar wurde. Delfts aardewerk wird weltweit geschätzt als ein Nationalprodukt und hat einen ähnlich hohen Stellenwert wie die alt-niederländische Malerei des 17. Jahrhunderts.

Geschichte
Zu Beginn des 17. Jahrhunderts begann die Verenigde Oost-Indische Companie (VOC) gut durchorganisiert chinesisches Porzellan in großen Mengen zu importieren. Sofort begann man in verschiedenen Städten der Niederlande diese exotisch anmutenden Vorbilder zu imitieren. Es gelang zuerst in Delft, einen Ersatz aus hochwertiger zinnlasierter Keramik zu erfinden, die dem Erscheinungsbild von Porzellan sehr nahekam. Durch die große Nachfrage nach dem "holländischen Porzellan" wurde dieser Zweig zu einem wichtigen Pfeiler der Delfter Wirtschaft. 1625, einige Jahre nach der Erfindung des Delfts aardewerk, stellten alle acht vorhandenen Tellerbrennereien um auf dessen Produktion. Die Zahl der Brennereien nahm zu auf 31 bis ins Jahr 1675. Aus der Produktion mehrerer Millionen Stücke pro Jahr resultierte ein Absatzgebiet, das bis nach Curaçao und Boston reichte. Neben der Konkurrenz zwischen chinesischem und europäischem Porzellan stellte der Import der härteren und billigeren  ab Mitte des 18. Jahrhunderts die größte Bedrohung dar. Der Verfall setzte ein, und von 24 aktiven Brennereien im Jahr 1750 existierten um 1800 nur noch 10. Heute ist nur noch De Porceleyne Fles in Betrieb.

Die Delfter Tellerbäcker hatten großen Erfolg mit ihren Imitationen chinesischen Porzellans, ihre vom Äußeren her vergleichbare Ware produzierten sie konkurrenzlos günstig. In einer der 6 Kammern der VOC in Delft war als Vorlage sehr viel Porzellan vorrätig. Durch die Schließung von Bierbrauereien innerhalb der Stadt wurden viele Betriebsgebäude frei, die die "Tellerbäcker" beziehen konnten.

Keramiksorten

Gebrauchskeramik mit Bleiglasur
Gebrauchskeramik für den Haushalt wird seit alters her mit einer Bleiglasur überzogen. Zugesetzte Metalloxide sind Farbgeber. Für Reliefdekorationen benützt man Stempel oder Matrizen. In Friesland war die Kerbschnitttechnik sehr beliebt.

Gebrauchskeramik mit Zinnlasur
Siehe auch: Delfter Blau
Zinnlasur ist eine weiße, undurchsichtige Lasur. In den Niederlanden wurde diese Gebrauchskeramik mit Bemalung auf weißem Grund ab dem späten 16. Jahrhundert hergestellt. Gebrauchskeramik mit Zinnlasur ist zu unterscheiden vom Majolika und Fayence. Beide Typen wurden in den Niederlanden auch plateel genannt, das ist der ursprüngliche Name für einen flachen Essteller.

Majolica

Majolika ist in den Niederlanden hergestellte Gebrauchskeramik mit Zinnlasur, auch als "" bekannt. Die Vorderseite ist mit Zinnlasur bedeckt, die Rückseite mit Bleilasur. In den Brennöfen wurde dieser Typ Majolika auf Proenen gestapelt, feuerfesten Steinen, um ein Aneinanderfestbrennen zu verhindern. Das Verfahren hinterließ immer Schäden an der Vorderseite.

Nach dem Fall von Antwerpen 1585 ließen sich viele Majolikabrenner in den nördlichen Niederlanden nieder. Ihr buntes Sortiment bestand u. a. aus Puddingschälchen, Schüsseln, Apothekertöpfen und Sirupkannen. Der massive Import chinesischen Porzellans ab 1600 und die Entwicklung des Delfts Aardewerk hatten großen nachhaltigen Einfluss auf die niederländische Majolikaproduktion. Dennoch wurde bis tief ins 19. Jahrhundert Majolika hergestellt.

Manchmal wird der Begriff Majolika fälschlicherweise auch gebraucht, um englische Gebrauchskeramik mit Bleilasur aus dem 19. Jahrhundert im Neo-Renaissance-Stil zu bezeichnen.

Abgrenzung zu Porzellan
Bei Delfter Keramiken handelt es sich nicht um Porzellan, denn zu dessen Herstellung ist Kaolin notwendig. Da es solches in den Niederlanden nicht gab, konnte dort kein Porzellan hergestellt werden. Die Delfter "Tellerbäcker" nannten sich zwar im 16. Jahrhundert selber porceleybakkers, kannten jedoch den Unterschied zwischen Keramik und Porzellan nicht. Ihnen war chinesisches Porzellan bekannt, aber sie konnten es nicht herstellen, dies gelang in Europa erst 1708 durch Johann Friedrich Böttger und Ehrenfried Walther von Tschirnhaus. Unterscheiden lässt sich Keramik und Porzellan am Brennring, der nicht lasierten, meist kreisrunden Stellfläche auf der Unterseite: bei Keramik erscheint er leicht porös, bei Porzellan fest und ohne Poren.

Literatur
 Caroline Henriette de Jonge: Delfter Keramik. Wasmuth, 1969.
 Wilhelm Joliet: Die Geschichte der Fliese. Rudolf Müller, Köln 1996, ISBN 3-481-01146-6. (online)
 Jan Pluis: Bibelfliesen, vom 17. bis zum 20. Jahrhundert. Ardey-Verlag, Münster 1994. (deutsch, niederländisch)
 Hans van Lemmen: Delfter Kacheln. Deutsche Verlags-Anstalt DVA, 1998, ISBN 3-421-03165-7.
 Claire Dumortier: Céramique de la Renaissance à Anvers, de Venise à Delft. Racine, Brüssel 2002, ISBN 2-87386-284-X. (französisch)
 Jan Pluis: The Dutch tile ; 1570–1930. Primavera Pers, Leiden 1997, ISBN 90-74310-26-5. (englisch, niederländisch)

Weblinks
 Geschichte der Delfter Fliesen (englisch, französisch)
 Delftsaardewerk (niederländisch)
 De Delftse Pauw (englisch)
 Royal Goedewaagen (niederländisch)

Einzelnachweise

Keramikprodukt
Delft

Delfter Keramiken


Martenitsa ya da Marteniçka, 1 Mart'tan başlayarak martın sonuna kadar takılan, beyaz ve kırmızı yünden yapılan bir süstür. Baharın gelişi münasebetiyle geleneksel Baba Marta (Marta Nine) günleri başlar. Çok eskilere dayanan Baba Marta, Bulgaristan'a has bir gelenektir. Bu günde Bulgarlar yakınlarına ve arkadaşlarına "martenitsa" olarak adlandırılan sembolleri, yıl boyu sağlık ve güç dileğiyle hediye ederler. Âdete göre, martenitsalar kırlangıç veya leylek görünceye kadar taşınırlar.

Bu bayram Bulgarcada "Çestita Baba Marta!" şeklinde kutlanır. Baba Marta - Marta Nine, günümüze kadar korunmuş en saygın geleneklerden biridir. Bu takılar, meyve ağaçlarına, evlere, ev hayvanlarına da takılırlar. Bu şekilde yeni başlayan tarım yılının da bereketli ve verimli olması için dilekler tutulur.

İlk martenitsalar, başka takı ve detaylar kullanmadan, sadece kırmızı beyaz ipliklerden yapılırmış ve nazardan korunmak için insanlara ve hayvanlara takılırmış. Bazı bölgelerde bu bükülmüş kırmızı-beyaz sicime altın veya gümüş para bağlanırmış, bu da hastalıklardan korunmak için bir simge olarak kullanılırmış.

Otantik bir sanat niteliğinde olan halkın güzellik ve estetik duygusu daha geç dönemlerde martenitsalarda da kendini gösterir. Önceleri kırmızı-beyaz yünden yapılan martenitsalara, püskül, top, insan gibi değişik şekiller verilir. Martenitsaların gelmiş geçmiş tarihinde en önemli yere sahip olan şekiller ise; "Pijo ve Penda" adıyla bilinen kırmızı ve beyaz ipten yapılmış kuklalardır.

Martenitsalarda kullanılan beyaz renk uzun ömrü, kırmızı renk ise sağlık ve gücü temsil eder.

Bulgaristan'da kültür

Martenitsa


Ben Shalom Bernanke (f. 13. desember 1953) er bandarískur hagfræðingur af ný-keynesíska hagfræðiskólanum. Hann var seðlabankastjóri Bandaríkjanna í tvö kjörtímabil, frá árinu 2006 til ársins 2014. Bernanke hlaut Nóbelsverðlaunin í hagfræði árið 2022.

Æviágrip

Uppvöxtur og menntun
Ben Bernanke er fæddur í Augusta í Georgíu. Hann er af austurrísk-ungverskum ættum og Gyðingaættum. Hann útskrifaðist úr Dillon-menntaskólanum í Suður-Karólínu árið 1971 með hæstu einkunn í sínum bekk. Hann gekk í Harvard-háskóla og útskrifaðist þaðan árið 1975.

Árið 1979 útskrifaðist Bernanke með doktorsgráðu í hagfræði frá Tækniháskólanum í Massachusetts. Doktorsleiðbeinandi hans var Stanley Fischer og lokaritgerð hans bar titilinn Long-term commitments, dynamic optimization, and the business cycle. Einn kennara hans var Peter Diamond, sem vann Nóbelsverðlaunin í hagfræði árið 2010.

Fræðaferill
Ben Bernanke fékk stöðu við Stanford-háskóla eftir að hann lauk doktorsprófi árið 1979 og kenndi þar peningamálafræði til ársins 1985. Það ár hlaut hann prófessorsstöðu við Princeton-háskóla og var forseti hagfræðideildar skólans frá 1996 til 2002.

Við upphaf ferils síns kenndi Bernanke áfanga við London School of Economics og var gestaprófessor við New York-háskóla.

Þann 10. október 2022 hlaut Bernanke Hagfræðiverðlaun seðlabanka Svíþjóðar til minningar Alfreds Nobels ásamt Douglas Diamond og Philip Dybvig fyrir rannsóknir um bankakerfi og fjármálakreppur.

Starfsferill
Árið 2002 var Bernanke útnefnur í sæti í framkvæmdastjórn Seðlabanka Bandaríkjanna. Hann var í kjölfarið útnefndur formaður Hagfræðingaráðs Bandaríkjaforseta. Þann 24. október 2005 útnefndi George W. Bush forseti Ben Bernanke stjórnarformann Seðlabankans. Bernanke var endurútnefndur í þetta embætti af Barack Obama forseta til fjögurra ára í viðbót 25. ágúst 2009. Bernanke gegndi embættinu til 31. janúar 2014 en þá tók Janet Yellen við af honum.

Þann 16. desember árið 2009 lýsti tímaritið Time Bernanke mann ársins fyrir að hafa, samkvæmt tímaritinu, bjargað Bandaríkjunum frá efnahagslegu stórslysi með efnahagsstjórn sinni í alþjóðlegu fjármálakreppunni 2008. Hann var jafnframt talinn áttunda voldugasta manneskja í heimi af tímaritinu Forbes árið 2011.

Bernanke er talið til tekna að hafa komið í veg fyrir að samdrátturinn yrði að allsherjar efnahagskreppu með innspýtingu milljarða Bandaríkjadala í efnahagslífið og með því að hjálpa lánamarkaðinum að jafna sig á "eiturlánum" sem höfðu stuðlað að samdrættinum. Stefna Bernanke í peningalegri slökun leiddi til þess að efnahagsreikningur Seðlabankans styrktist úr 800 milljörðum upp í 4.000 milljarða.

Eftir að Bernanke lét af störfum hjá seðlabankanum varð hann heiðursfélagi hjá Brookings-stofnuninni, hugveitu í Washington. Hann flutti erindi á vegum hennar og hóf að taka saman endurminningar sínar. Árið 2015 gekk hann til liðs við vogunarsjóðinn Citadel Investment Group. Hann gekk jafnframt til liðs við ráðgjafaráð sjóðstýringarfélagsins PIMCO.

Bernanke var jafnframt framkvæmdastjóri í peningastefnuáætlun efnahagsrannsóknastofnunarinnar National Bureau of Economic Research og ritstjóri American Economic Review.

Framlög

Miðlunarleiðir peningastefnunnar
Bernanke er þekktur fyrir störf sín á sviði þjóðhagfræði. Helstu verk hans fjalla um peningastefnu og nánar tiltekið um miðlunarleiðir peningastefnunnar. Í verki sem hann birti árið 1992 ásamt Alan Blinder færði hann rök fyrir því að lánstraust skipti meira máli en peningaframleiðsla á sama tímabili.

Efnahagskreppur
Bernanke hefur stundað rannsóknir í efnahagssögu og hefur birt fræðigreinar um efnahagskreppur, sér í lagi kreppuna miklu.

Hið mikla stöðugleikatímabil
Ben Bernanke lék lykilhlutverk í þróun hagfræðikenningarinnar um "hið mikla stöðugleikatímabil" (e. Great Moderation). Samkvæmt kenningunni dró úr afli efnahagssveiflna frá því á tíunda áratugnum vegna fullkomnunar á opinberri stefnu og peningamálastefnu.

Skoðanir

Þjóðhagfræðilegt ójafnvægi í Evrópu
Bernanke telur að fjárhagshalli ríkjanna á evrusvæðinu sé að eyðileggja þau: "Viðvarandi ójafnvægi er óhollt vegna þess að það leiðir til fjárhagslegs ójafvægis og ójafns vaxtar." Hann telur jákvæðan vöruskiptaafgang Þýskalands vera vandamál því hann beini eftirspurn til nágrannaríkja þess og leiði til lækkunar í framleiðslu og atvinnutíðni utan Þýskalands.

Viðbrögð Seðlabankans árið 2007
Í endurminningum sínum viðurkenndi Bernanke að upphaf alþjóðlegu fjármálakreppunnar árið 2007 hafi komið sér á óvart og að hann hefði ekki gert sér grein fyrir alvarleika stöðunnar.

Tilvísanir

Bandarískir hagfræðingar
Nóbelsverðlaunahafar í hagfræði
Seðlabankastjórar Bandaríkjanna

Ben Bernanke


Natriumacetat, , er natriumsaltet af eddikesyre. Det forkortes NaOAc og har det systematiske navn natriumethanoat. Et klassisk kemisk demonstrationsforsøg går ud på at hælde en overmættet opløsning af natriumacetat på en podekrystal, hvorved der dannes en varm "istap" af fast natriumacetat.

Referencer

Eksterne henvisninger

 "Varm is" – vejledning, billeder og videoer (besøgt 13. august 2016).

Natriumforbindelser
Acetater

Natriumacetat


Folies Bergère, 1890'lardan 1920'lere kadar şöhretinin doruklarında olan bir Paris müzikholü. Günümüzde de faaliyet göstermektedir. Binası ilk olarak opera binası olarak inşa edilmiş ve 2 Mayıs 1869'da Folies Trévise adıyla açılmıştır. 13 Eylül 1872'de adı Folies Bergère olarak değiştirilmiştir.

32, rue Richer, Paris adresindeki müzikhol, 9. arrondissement'''da olup Cadet ve Grands Boulevards'' metro istasyonlarından ulaşılabilir.

Paris'teki yapılar
Kabareler
9. arrondissement (Paris)
Fransa'daki tiyatrolar

Folies Bergère


FCA India Automobile Private Limited (FCAIPL) anterior cunoscută sub numele de Fiat Group Automobiles India Private Limited a fost formată în anul 2012, ca o entitate deținută în totalitate de FCA Spa Italia. Noua companie a fost înființată pentru producția de automobile și de motoare sub mărcile Fiat, Abarth și Jeep. Este al nouălea cel mai mare producător de mașini din India după vânzări.

Istoric
Marca Fiat a fost reprezentată în trecut în India printr-un Joint Venture numit Fiat India Automobile Pvt Ltd., FIAPL (Numele a fost schimbat în Fiat India Automobile Ltd., FIAL mai târziu). Acesta a fost fondat în anul 1997 de către Fiat S.p.A și Tata Motors pentru a produce mașini pentru ambele branduri într-o fabrică înființată prin investiții comune la Ranjangaon, în districtul Pune din statul Maharashtra. Consiliul de administrație al acestei societăți cuprindea câte cinci persoane nominalizate de Fiat si Tata. O altă zonă de interes pentru joint-venture-ul Tata-Fiat JV este producția motorului 1.3 Multijet și a cutiilor de viteze asociate. Motorul este destinat unu număr de autoturisme Tata și Fiat comercializate în India, cum ar fi Fiat Palio, Fiat Grande Punto, Fiat Linea, Fiat Aventura, Fiat Urban Cross, Tata Vista și Tata Manza.

Chiar și astăzi fabrica Tata Fiat JV funcționează sub marca FIAL, ca o entitate independentă ce produce autoturisme Fiat și Tata pentru FCAIPL (Fiat India NSC) și Tata Motors. Compania are în prezent aproximativ 2600 de angajați. Produce de asemenea de motoare pentru Maruti Suzuki India Ltd și Premier Automobile. Premier Automobiles folosește acest motor pentru SUV-ul compact Premier Rio, pe când autoturismele Suzuki care au folosit motoarele Fiat 1.3 Multijet pe piața Indiană includ – Ritz, Swift, Swift DZire, SX4 & Ciaz, S-Cross, Vitara Brezza, Baleno.

Înainte de aceasta, Fiat vindea în India modelele 1100, 124 și Uno, fabricate sub licență de către Premier Automobiles Limited.

Fabrici
FIat are o fabrica la Ranjangaon, Maharashtra, care are o capacitate instalată pentru a produce 135.000 de mașini și motoare, precum și diverse agregate și componente. Fabrica produce atât mașini Fiat cât și Tata masini, cele mai recente modele fiind Fiat Linea facelift, Fiat Punto Evo, Tata Zest și Fiat Avventura. Motoarele produse la Ranjangaon includ cel de 1,2 litri pe benzină, cel de 1,4 litri aspirat natural, dar și în versiune T-Jet turbo, precum și micul Multijet diesel de 1,3 litri.
Din 2017 FCA a început producția versiunii cu volan pe dreapta a noului Jeep Compass.

Modele

Curente

 Fiat Punto Evo (2014-prezent)
 Fiat Linea (2008-prezent)
 Fiat Avventura (2014-prezent)
 Abarth 595 Competizione (importate din Polonia, 2014-prezent)
 Jeep Compass (2017-prezent)

Trecute

 Fiat Uno (1996-2002)
 Fiat Siena (1999-2004)
 Fiat Palio (1999-2010)
 Fiat Palio Aventura (2002-2007)
 Fiat Palio Weekend (2002-2005)
 Fiat Petra (2004-2008)
 Fiat 500 (importate din Polonia, 2008-2010)
 Fiat Bravo (importate din Italia, 2010-2011)
 Fiat Grande Punto (2008-2014)
 Tata Indica Vista (2008-2015)
 Tata Indigo Manza (2009-2016)

Performanțe comerciale
FIAT a vândut 24.000 de vehicule în 2009 și a înregistrat o creștere de 241% față de vânzările din anul precedent, când a comercializat 6897 vehicule.

Vezi și

 Fiat
 Tata Motors

Note

Legături externe

 Fiat India Automobiles Limited
Fiat

Fiat India


Bosanski Petrovac veya Türkçede Petrovaç (Kiril Босански Петровац), Bosna-Hersek'in batısında bir kenttir. Aynı zamanda belediyedir. Bosna-Hersek Federasyonu Una-Sana Kantonu'na aittir.

Dış bağlantılar
 Bosanski Petrovac portal  (Boşnakça)

Kaynakça

Bosna-Hersek'teki şehirler
Una-Sana Kantonu

Bosanski Petrovac


Marina Grigorjewna Sidorowa (, engl. Transkription Marina Sidorova, geb.  – Nikiforowa – Nikiforova; * 16. Januar 1950 in Leningrad) ist eine ehemalige sowjetische Sprinterin.

Bei den Leichtathletik-Europameisterschaften 1971 in Helsinki gewann sie Bronze mit der sowjetischen Mannschaft in der 4-mal-100-Meter-Staffel.

1972 erreichte sie bei den Olympischen Spielen in München über 200 m das Halbfinale und kam in der 4-mal-100-Meter-Staffel auf den fünften Platz.

1973 und 1977 gewann sie bei der Universiade Silber über 200 m. Beim Leichtathletik-Weltcup 1977 wurde sie Dritte über 400 m. Über dieselbe Distanz gewann sie bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1978 in Mailand Gold.

Dreimal wurde sie sowjetische Meisterin über 200 m und je einmal über 100 m und 400 m. 1977 und 1978 wurde sie sowjetische Hallenmeisterin über 400 m.

Persönliche Bestzeiten
 100 m: 11,2 s, 7. September 1973, Edinburgh
 200 m: 22,72 s, 20. August 1973, Moskau
 400 m: 50,98 s, 27. Juli 1977, Moskau
 Halle: 52,42 s, 12. März 1978, Mailand

Weblinks

Fußnoten

100-Meter-Läufer (Sowjetunion)
200-Meter-Läufer (Sowjetunion)
400-Meter-Läufer (Sowjetunion)
4-mal-100-Meter-Staffel-Läufer (Sowjetunion)
Olympiateilnehmer (Sowjetunion)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1972
Universiadeteilnehmer (Sowjetunion)
Teilnehmer der Sommer-Universiade 1970
Teilnehmer der Sommer-Universiade 1973
Teilnehmer der Sommer-Universiade 1975
Teilnehmer der Sommer-Universiade 1977
Europameister (400-Meter-Lauf)
Sieger bei den World University Games (Leichtathletik)
Sowjetischer Meister (Leichtathletik)
Sowjetbürger
Russe
Geboren 1950
Frau

Marina Grigorjewna Sidorowa


Aconitum ranunculoides er fjölært jurt af sóleyjaætt sem er upprunnin frá Mongólíu og Síberíu.

Undirtegundir
Eftirfarandi undirtegundir eru viðurkenndar:

 A. r. ajanense
 A. r. ranunculoides

Hann er eitraður og skal gæta varúðar við meðhöndlun hans, sérstaklega rætur.

Tilvísanir

Eiturplöntur
Sóleyjaætt

Aconitum ranunculoides


Shiva er en dansk kortfilm fra 2015 instrueret af Christian Bengtson.

Medvirkende

 Karen-Lise Mynster, Anita
 Julie Brochorst Andersen, Stella
 Mads Reuther, Daniel
 Adam Ild Rohweder, Mark

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2015

Shiva (film)


Tage Pihl Rasmussen (født 10. oktober 1926 i Vester Åby på Sydfyn) idømtes 15. oktober 1965 ved et nævningeting i Odense fængsel på livstid for sædelighedsforbrydelse mod og drab af den 7-årige mindreårige skolepige Mona Rasmussen fra Hvidkilde vest for Svendborg. Strafudmålingen stadfæstedes af Højesteret.

Pigen forsvandt 20. august 1964 ved 11-tiden på vej til skolebussen og efter en større eftersøgning fandtes liget af hende først 25. september i en sø, over 20 km fra hendes hjem. Liget lå i to papirsække, og undersøgelser viste, at hun havde været udsat for en sædelighedsforbrydelse og sandsynligvis var blevet kvalt.
Drabet omtaltes som Mona-sagen.

Papirsækkene og en frotteklud var med til at fælde den på drabstidpunktet 37-årige familiefar og hovmester Tage Pihl Rasmussen fra lokalområdet, som i eftersøgningen var under mistanke, fordi han tidligere havde været mistænkt for sædelighedsforbrydelser.

Rasmussen blev benådet og prøveløsladt efter 12 års fængsel i slutningen af 1977, men 14 år senere forgreb han sig på en 12 årig evnesvag pige og idømtes 8 måneders fængsel for seksualforbrydelsen.
Efter løsladelsen tog han navneforandring.

Eksterne links
 Tage Pihl Rasmussen - geni.com
 Arkivvideo: Den allerførste TV Avisen handlede om drabet på Mona dr.dk 11. oktober 2015
 Drabssager 1964  - drabssageridanmark.beboer2650.dk
 Drab på børn: Mona-sagen - TV2 Nyhederne 22. juni 2008

Personer der har myrdet børn
Mordere fra Danmark
Livstidsdømte fra Danmark

Tage Pihl Rasmussen


النباتات المائية أو أرْبَغ هي نباتات تعيش في البيئات المائية مثل البرك والبحيرات والأنهار والبحار. هناك أنواع عديدة من النباتات المائية.
ويمثل عمق الماء عاملاً مهمًا لهذه النباتات لأنه كلما زاد العمق قل الضوء الذي يصل إليها، ولا تشبه هذه النباتات كثيرا نباتات اليابسة. تتميز هذه النباتات بساق صغيرة وأوراق شفافة أو مسطحة.

أنماط النباتات المائية
وحسب طريقة وموضع نمو هذه النباتات، تقسم إلى أربعة أنماط:
 نباتات طافية بشكل حر مثل عدسيات الماء
 نباتات مغمورة كليًا مثل
 نباتات طافية ومتجذرة في القاع مثل زنبق الماء
 نباتات ظاهرة وجذورها في الماء مثل

إضافة إلى هذه الأنماط الأربعة، هناك نباتات ظاهرة كليًا مثل ذيل القط  ونباتات ضفاف الأودية والأنهار مثل جار الماء.

انظر أيضاً

 عقدة بوتاموجيتون

مراجع

نبات مائي


الإنتاج الإعلامي مصطلح يشير إلى كل ما يتعلق بمجال إنتاج البرامج التلفزيونية والإذاعية. أما الإنتاج السينمائي فهو الدافع الأكبر المحرك لكافة المهن السينمائية المتخصصة القائمة على تنفيذ الفيلم حتى يصبح قابلاً للعرض الجماهيري، بداية من مرحلة دراسة الجدوى وحتى مرحلة العرض الجماهيري، والذي يندفع من خلاله العمل السينمائي قدماً إلى الأمام على مستوى كل تخصص سينمائي طبقا للبرنامج المخطط له مسبقاً قبل بدء التنفيذ.

خط

تتم عملية الإنتاج في عدة خطوات بعد أختيار السينمائي المطلق

دراسة الجدوى
يتم خلالها عدة مراحل متعلقة بالنص السينمائي

موافقة الرقابة على النص
فلا يتم البدء في الخطوة التالية الا إذا كانت إدارة الرقابة موافقة على إنتاج النص.

دراسة الموقف التسويقي المرتقب
دراسة ميول الناس السينمائية، وموضوع النص السينمائي، والفئة الموجه لهم ومدى قابليتهم لمحتوى الفلم.

الموقف التكنولوجي لمحتوى النص
يجب أن تتوافر لدى الجهة المنتجة الإمكانيات التكنولوجية ووسائل التقنيات الحديثة المناسبة لتصوير المشاهد الواردة في النص، من كاميرات مناسبة، وخدع فنية، وفنيون متخصصون وبرامج وأجهزة خاصة لضمان ايصال فكرة الكاتب بصريا وسمعيا.

اللياقة البدنية والاداء الحركي للممثلين
اختيار الممثلين المناسبين بحسب أدوارهم في النص، ويكونون على مستوى مناسب من اللياقة البدنية والأداء.

الموقف التمويلي
التأكد من إمكانية تدبير كافة المتطلبات التمويلية من السيولة النقدية اللازمة لمواجهة كل تكاليف إنتاج وتسويق الفيلم.

اعداد الميزانية المبدئية
يتولى مدير الإنتاج السينمائي إعداد أرقام الميزانية التقديرية البدئية ليتفق عليه التفريغ الإنتاجي للسيناريو، أي تفريغ السيناريو لأغراض إنتاجية بحسب الممثلين ومواقع التصوير والطاقم الإنتاجي المستخدم.

التحضير
يتم فيها البدء بتدبير المستلزمات المادية
 التعاقد مع كاتب السيناريو
 التعاقد مع مدير الإنتاج
 التعاقد مع الطاقم الفني
الممثلين الرئيسيين، الثانويين، المهن السينمائية الأخرى.
 التعاقد مع الاستوديوهات
 توفير الخامات السينمائية
 مشاركة الطاقم الفني
في اختيار مناطق التصوير المناسبة
 استخراج تصاريح التصوير
في المواقع الخاصة، أو العامة من الجهات المعنية، المسؤلة.
 متابعة انجاز المواد الخام
الديكور، الملابس والاكسسوارات.
 تجربة الأجهزة السينمائية
 اعداد الميزانية النهائية
and the good man well be super hero

مرحلة التصوير
الدورة الفنية للفلم وتتم على مرحلتين
 متابعة آلية سير تصوير المشاهد.
 متلية تحويل الشريط السينماإلى صور.

مرحلة التشطيب

إضافة الصوت إلى الصورة، الديالوج «الحوار» والموسيقى التصويري والمؤثرات الصوتية الأخرى، وتتم عملية المكساج

مرحلة العرض
اختيار دور العرض المناسبة، واعداد الملصقات والاعلانات الفلمية والحملات الاعلانية الترويجية للفلم.

التوزيع
وهو عملية بيع حقوق الاستغلال للفيلم السينمائي. كما تقوم منشآت سواء كانت فردية أو شركات بهذه العملية، ويطلق عليها كلمة «موزع». تقوم منشآت التوزيع أو الموزع ببيع حقوق الاستغلال لحساب المنتج.وإن كان في هذا المجال لا يتم البيع باسم المنتج، وإنما باسم الموزع كما لو كان الفيلم ملكه مقابل أجر اتفق علي أن يسمي عمولة توزيع.
ويكون التوزيع داخلي وخارجي، ويعتمد على السوق الداخلية بشكل أكبر، ولها طرق متعددة.

المنتج
المنتج السينمائي، ويسمى «المنتج المنفذ» هو من يقوم بعملية تلقي النص واختيار المخرج المناسب له وفق الإمكانيات المادية المتوافرة لدى شركة الإنتاج التي ستقوم بإنتاج الفلم. باختصار هو من يقوم بعملية الإنتاج السينمائي.

انظر أيضا
 مرحلة ما بعد الإنتاج
 كلاكيت
ميكروفون لاسلكي

مراجع

إنتاج الأفلام
إنتاج سينمائي
تصوير سينمائي
تقنيات السينما
تقنيات سينمائية
تكنولوجيا الأفلام والفيديو

إنتاج إعلامي


Zlatni studio 2018 je godišnja medijska nagrada u Hrvatskoj koja se po prvi puta održala 27. veljače 2018. godine, a nagrade su dodijeljene za prethodnu godinu.

Dodjela nagrada održana je na zagrepčankom Prisavlju, u studiju HRT-a Anton Marti uz izravni televizijski prijenos na programu HTV-a.

Nagrada Zlatni studio dodijelila se u pet skupina: film, televizija, kazalište, glazba i radio odnosno 20 kategorija.

Žiri
Ovogodišnji žiri bio je u sastavu:

 film: Romina Peritz, Nenad Polimac, Jurica Pavičić i Zrinko Ogresta
 televizija: Klara Rožman, Božo Sušec, Branko Matutinović
 kazalište: Ivana Mikuličin, Tomislav Čadež i Vinko Brešan
 glazba: Maja Kruhak, Zrinko Tutić, Predrag Martinjak, Ante Gelo
 radio: Tina Premec, Sonja Šarunić, Irina Čulinović.

Dobitnici i nominirani

Film
Najbolji filmski glumac

Najbolja filmska glumica

Najbolji igrani film

Najbolji dokumentarni ili animirani film

Televizija

Najbolji/a TV voditelj/ica

Najbolja domaća serija godine

Najbolja TV emisija

Najbolji reality show

Najbolji/a TV novinar/ka

Kazalište

Najbolja predstava

Najbolji kazališni glumac

Najbolja kazališna glumica

Najbolje novo lice u kazalištu

Glazba

Najbolja grupa godine

Najbolji pjevač godine

Najbolja pjevačica godine

Najbolji hit godine

Najbolji koncert godine

Radio

Najbolji radio godine

Najbolji radijski glas godine

Izvori

Vanjske poveznice

 Službene web stranice nagrade Zlatni studio

Hrvatske medijske nagrade

Zlatni studio 2018.


Polarni koordinatni sustav je koordinatni sustav u ravnini i određen je ishodištem O i zrakom p s početkom u ishodištu (polarna os) i jediničnom točkom E. Točki T ravnine pripadaju tada njezine polarne koordinate: jedna je radijalna koordinata r = OT, a druga je amplituda φ, koja je mjerni broj kuta što ga zatvara zraka p sa zrakom kojoj je početak u ishodištu i koja prolazi kroz T.

Prijelaz iz Kartezijevih koordinata u ravnini u polarne koordinate u ravnini računa se prema jednadžbama:

a prijelaz iz polarnih u Kartezijeve koordinate prema jednadžbama:

Polarni koordinatni sustav za CNC strojeve

U polarnome koordinatnom sustavu točka se određuje radijvektorom i kutom koji taj vektor čini u odnosu prema postojećem polu i osi koja prolazi kroz taj pol. Polarni koordinatni sustav nalazi primjenu pri programiranju operacija glodanja i bušenja.

Polarni prostorni koordinatni sustav

Polarni koordinatni sustav moguće je primijeniti i u prostoru. Koordinate točke T opisane su tada s:
 polumjerom RP,
 kutom AP,
 koordinatom z.

Koordinatni sustavi

Koordinatni sustav je sustav koji omogućuje da se točke na krivulji, pravcu, plohi, u ravnini ili prostoru opišu s pomoću brojeva, takozvanim koordinatama. U matematici i drugim područjima postoji više različitih koordinatnih sustava:
 brojevni pravac,
 Kartezijev ili pravokutni koordinatni sustav,
 polarni koordinatni sustav,
 cilindrični koordinatni sustav,
 sferni koordinatni sustav,
 zemljopisne koordinate,
 nebeski koordinatni sustavi.

Izvori

 Matematička notacija
 Geometrija
Strojevi
Metaloprerađivačka industrija
Industrijska automatika

Polarni koordinatni sustav


ඇඟිලි අල
 අර්තාපල් අල
 තුම්මස් අල
 යකු අල
 රාජාල
 හිඟුරල
 කැකුළු අල
 කිරි අල
 ඉන්නල
 ගොම අල
 උඩල
 බතල
 මඤ්ඤොක්කා
 රටල
 ගහල
 කටු කුකුලල
 හාතාවාරිය
 බුත්සරණ
අල - ආහාරයට ගන්නා

ආහාරයට ගන්නා අල නාමාවලිය - ශ්‍රී ලංකා


Abaixo está uma lista de perdas de aeronaves da Ucrânia, Russia e de separatistas russos durante a Guerra Russo–Ucraniana, incluindo a Guerra em Donbas e a invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022.

Guerra em Donbas

Durante a Guerra de Donbas, em 20 de novembro de 2014, fontes ucranianas relataram em uma conferência em Londres, Reino Unido, que o total de perdas aéreas ucranianas durante o conflito no leste foram: um Su-24, seis Su-25, dois MiG-29, um An-26, um An-30 e um Il–76. Perdas de helicópteros representaram cinco Mi–8/17s e cinco Mi–24s.

Incidentes com aeronaves russas

  Forças separatistas ou russas –  agosto de 2014: Um drone Forpost é abatido no leste da Ucrânia.
  Forças separatistas ou russas –  outubro de 2014: Um drone Forpost é perdido no leste da Ucrânia.
  Forças separatistas ou russas –  maio de 2015: Um drone Forpost é abatido pelas forças ucrânianas em Pesky, Ucrânia.
  Forças separatistas ou russas (2) – outubro de 2016: Dois drones Forpost é perdido no leste da Ucrânia.
  Forças separatistas ou russas – 13 de outubro de 2018: Um Mi–24 ucraniano derrubou um UAV OrlAn-10 usando tiros de canhão perto de Lysychansk.

Incidentes com aeronaves ucrânianas

  Força Aérea da Ucrânia – 25 de abril de 2014: Um Mil Mi–8 MT é destruído após ser atingido por tiros de armas leves nos tanques de combustível quando estava sendo preparado para decolar no aeroporto de Kramatorsk.
  Aviação do Exército Ucraniano (2) – 2 de maio de 2014: Dois helicópteros Mil Mi–24 foram abatidos durante operações de grande escala durante o cerco de Sloviansk. Os rebeldes alegaram que haviam capturado um dos pilotos. O Ministério do Interior da Ucrânia informou que dois helicópteros foram derrubados, resultando na morte de dois aviadores.
  Força Aérea da Ucrânia – 5 de maio de 2014: Um Mil Mi–24 caiu depois de ser abatido por uma metralhadora pesada tripulada por forças rebeldes. O helicóptero danificado pousou em um rio, o que permitiu que todos os membros da tripulação sobrevivessem. Mais tarde, foi destruído por um ataque aéreo.
  Força Aérea da Ucrânia – 29 de maio de 2014: Um helicóptero Mil Mi–8 foi abatido por forças rebeldes entre Kramatorsk e o Monte Karachun, matando 14 a bordo, entre eles o general Vladimir Kultchysky. Outro soldado ficou gravemente ferido, mas sobreviveu ao acidente.
  Força Aérea da Ucrânia – 4 de junho de 2014: Dois helicópteros Mil Mi–24 foram forçados a pousar pelo fogo separatista, no entanto, um dos helicópteros sucumbiu aos danos e não pôde ser reparado, não foram informados feridos.
  Força Aérea da Ucrânia – 6 de junho de 2014: Um avião de vigilância Antonov An-30 foi abatido por milícias separatistas de Slaviansk com dois mísseis. As autoridades ucranianas alegaram inicialmente que os pilotos sobreviveram, mas depois relataram que cinco tripulantes foram mortos na ação e outros dois desaparecidos.
  Força Aérea da Ucrânia – 14 de junho de 2014: Um avião de transporte Ilyushin Il–76 foi abatido ao se aproximar de um aeroporto em Lugansk, matando nove tripulantes e 40 soldados a bordo.
  Força Aérea da Ucrânia – Reivindicado – 14 de junho de 2014: Rebeldes afirmam ter derrubado um Sukhoi Su-24 com uma arma antiaérea portátil depois de ter lançado munições de fragmentação em uma delegacia de polícia local. Eles também alegaram que haviam capturado o piloto depois que ele saltou. Informação não foi confirmada pela Força Aérea Ucraniana.
  Força Aérea da Ucrânia – Reivindicado – 19 de junho de 2014: Um porta–voz da milícia em Donetsk afirmou que eles derrubaram um Sukhoi Su-25 da Força Aérea Ucraniana durante a batalha em Yampil. Informação não foi confirmada pela Força Aérea Ucraniana.
  Força Aérea da Ucrânia – 21 de junho de 2014: Um Mil Mi–8 ucraniano caiu enquanto entregava equipamento militar perto de Zmievsky.
  Força Aérea da Ucrânia – 24 de junho de 2014: Os militares ucranianos dizem que um de seus helicópteros, um Mil Mi–8, foi abatido por rebeldes pró–Rússia no leste perto de Sloviansk, matando todas as nove pessoas a bordo.
  Força Aérea da Ucrânia – 2 de julho de 2014: Um Sukhoi Su-25 ucraniano, caiu devido a uma falha técnica ao pousar no Aeroporto Internacional de Dnipropetrovsk. O piloto ejetou com segurança.
  Força Aérea da Ucrânia – 14 de julho de 2014: Um avião de transporte ucraniano Antonov An-26 foi abatido por um míssil terra–ar sobre o leste da Ucrânia enquanto voava a 6.500 m (21.300 pés). O ministro da Defesa ucraniano afirmou que a altitude está longe do alcance de um míssil lançado pelo ombro, sugerindo que a aeronave foi derrubada pelas forças russas. Dois tripulantes foram capturados por milicianos pró–Rússia, quatro foram resgatados pelas forças ucranianas e os outros dois aviadores ficaram desaparecidos até serem encontrados mortos em 17 de julho.
  Força Aérea da Ucrânia – 16 de julho de 2014: Um Sukhoi Su-25 ucraniano, foi abatido sobre o leste da Ucrânia, perto da cidade de Amvrosiivka, e o piloto foi ejetado com sucesso. O porta–voz do Conselho de Segurança Nacional, Andriy Lysenko, disse que foi abatido por um míssil disparado de um russo Mikoyan MiG-29.
  Força Aérea da Ucrânia (2) – 23 de julho de 2014: Dois caças de ataque Sukhoi Su-25 foram abatidos na área controlada pelos rebeldes de Savur–Mohyla. As autoridades ucranianas alegaram que foram atingidas por mísseis antiaéreos de longo alcance lançados da Rússia. O primeiro–ministro ucraniano, Arseniy Yatsenyuk, disse mais tarde em uma entrevista que um dos aviões de ataque provavelmente foi abatido por um míssil ar–ar.
  Força Aérea da Ucrânia – 7 de agosto de 2014: Forças pró–Rússia derrubaram um MiG-29 da Força Aérea Ucraniana com um míssil terra–ar "Buk" perto da cidade de Yenakievo, o piloto conseguiu ejetar. Fontes separatistas afirmaram mais tarde que ele foi capturado e interrogado.
  Força Aérea da Ucrânia – 17 de agosto de 2014: Um Mikoyan MiG-29 foi abatido por rebeldes na região de Luhansk, no leste da Ucrânia, retornando após completar uma missão bem–sucedida. O piloto conseguiu se ejetar e foi encontrado por uma operação de busca e salvamento.
  Força Aérea da Ucrânia – 20 de agosto de 2014: Um Sukhoi Su-24M foi abatido por forças rebeldes na região de Luhansk, no leste da Ucrânia. Os dois tripulantes ejetaram com sucesso.
  Força Aérea da Ucrânia – 20 de agosto de 2014: Um helicóptero Mil Mi–24 foi abatido perto da cidade de Horlivka, de acordo com o Ministério da Defesa ucraniano. Ambos os pilotos morreram no ataque.
  Força Aérea da Ucrânia – 29 de agosto de 2014: Um Sukhoi Su-25, foi abatido perto de Starobeshevo por um míssil terra–ar durante a batalha de Ilovaisk. O piloto, capitão Vladyslav Voloshyn, ejetado e após 4 dias conseguiu chegar ao território controlado pela Ucrânia, foi protegido por uma unidade da Guarda Nacional Ucraniana.

Perdas totais

Invasão russa da Ucrânia em 2022

Durante a invasão russa da Ucrânia, que teve seu início em 24 de fevereiro de 2022, as informações sobre incidentes com aeronaves não são precisas. Principalmente pelo lado russo que como uma estratégia, prefere ocultar informações sobre incidentes. Porém com registros de cinegrafistas amadores e relatos de civis é possivel estimar os eventos.

Incidentes com aeronaves russas

  Força Aérea Russa – 24 de fevereiro de 2022: Autoridades russas reconhecem a perda de um Su-25 na Ucrânia devido a um erro do piloto.
  Força Aérea Russa (3) – 24–28 de fevereiro de 2022: Imagens de vídeo do reservatório de Kiev mostraram dois helicópteros russos alvejados por MANPADs ucranianos, um é abatido e caiu na água, outro helicóptero sobreviveu ao fogo inimigo. Um helicóptero de ataque russo Ka–52 foi danificado pelo fogo dos MANPADs e pousou com sucesso. A mídia social mais tarde mostrou o helicóptero danificado abandonado perto de Kiev. Em 28 de fevereiro de 2022, a Janes Defense confirmou a perda visual de dois Ka–52 e um Mi–24/35 Gunship.
  Força Aérea Russa – 24 de fevereiro de 2022: Um russo An-26, número de registro RF–36074, caiu na região de Voronezh, Rússia, matando um número não revelado de ocupantes.
  Força Aérea Russa – 25 de fevereiro de 2022: Forças ucranianas atacam a Força Aérea Russa em Millerovo, destruindo pelo menos um Su-30SM russo no solo com uma salva de mísseis Tochka.
  Força Aérea Russa – 1 de março de 2022: Fragmentos de bombardeiros russos Su-34 foram encontrados nas regiões de Kharkiv e Kiev. A aeronave encontrada na região de Kiev que caiu perto de Borodyanka foi posteriormente identificada como Red–31 com o número de registro RF–81251, pertencente ao 3º Regimento de Combate da Força Aérea Russa.
  Força Aérea Russa – 1 de março de 2022: Um russo Su-25SM pilotado por Ruslan Rudnev é perdido sobre a Ucrânia.
 Força Aérea Russa – 1 de março de 2022: Um Ka–52 russo foi abandonado e posteriormente destruído no solo em Bucha, região de Kiev.
  Força Aérea Russa – 1 de março de 2022: As forças ucranianas derrubaram um helicóptero russo Mi–35M com MANPADs, no reservatório de Kiev, o helicóptero foi posteriormente recuperado por engenheiros ucranianos em Vyshgorod em 5 de maio de 2022.
  Força Aérea Russa – 2 de março de 2022: Um russo Su-25SM, número de registro RF–91961 – Red 07, foi abatido em Makariv, Ucrânia.
  Força Aérea Russa – 2 de março de 2022: Outro Ka–52 russo abandonado foi descoberto perto de Bucha, provavelmente atingido por um míssil terra–ar e caiu, os pilotos também escaparam.
  Força Aérea Russa (2)  – 4 de março de 2022: Dois russos Su-25SM, o primeiro do número de registro RF–93026, foram perdidos em Volnovakha, Ucrânia. O segundo com o número de cauda Red 04 foi perdido junto com seu piloto. Imagens dos destroços do caça de ataque ao solo foram exibidas nas mídias sociais.
  Força Aérea Russa  (2) – 4 de março de 2022: Um helicóptero Mi–8 é abatido perto de Volnovakha ao se aproximar do Su-25 anteriormente abatido. Outro Mil Mi–8 de número de registro RF–91165 é destruído perto de Odessa.
  Força Aérea Russa – 4 de março de 2022: Um helicóptero Mi–8 com o número de registro RF–91292 abatido perto de Makarov, Kiev é identificado pelas forças ucranianas, a tripulação morreu no acidente.
  Aviação Naval Russa – 5 de março de 2022: Um Su-30SM, da aviação naval russa, é abatido na área de Bashtanka, Mykolaiv Oblast. O piloto foi capturado.
  Força Aérea Russa – 5 de março de 2022: Autoridades russas são informadas sobre a perda de uma aeronave Su-30SM e pilotada pelo tenente–coronel Aleksey Narzullaevich Khasanov enquanto estava em serviço de combate na Ucrânia.
  Força Aérea Russa – 5 de março de 2022: Um Su-34 de dois lugares, número de registro RF–81879 – Red 24, é abatido pelas forças ucranianas perto de Chernihiv às 11h30. Ambos os pilotos ejetados. As forças ucranianas capturaram o piloto; o co–piloto morreu.
  Força Aérea Russa – 5 de março de 2022: Um Su-34 russo é destruído perto de Vyhovtsi, Khmelnytskyi Oblast. Um dos pilotos morreu.
  Força Aérea Russa (2) – 5 de março de 2022: Um Mi–24 com o número de registro RF–95286 foi abatido e gravado em vídeo por drone. Um Mi–35, número de registro RF–13017, é abatido na área de Bashtanka. Imagem do naufrágio do helicóptero é gravada e exibida nas redes sociais.
  Força Aérea Russa – 5 de março de 2022: Um drone OrlAn-10 é abatido na Ucrânia.
  Força Aérea Russa – 6 de março de 2022: À noite, um Su-34 foi abatido pelas defesas aéreas ucranianas, caiu perto de Kharkiv, um dos pilotos foi capturado. A aeronave foi identificada erroneamente como um Su-25, no entanto, o naufrágio da aeronave se assemelhava a um Su-34 com o número de registro RF–95070.
  Força Aérea Russa – 6 de março de 2022: Um Mi–24P com o número de registro RF–94966 foi abatido por MANPADs ucranianos em Kiev Oblast.
  Força Aérea Russa – 7 de março de 2022: Uma aeronave de ataque Su-25 comandada pelo piloto russo Oleg Chervov é perdida durante uma missão de combate na Ucrânia.
  Força Aérea Russa – 8 de março de 2022: A perda do piloto russo Sergey Volynets durante as tarefas de combate na Ucrânia é relatada pela mídia russa. Volynets foi premiado com a Ordem da Coragem.
  Força Aérea Russa – 10 de março de 2022: Um Su-25 com o número de registro RF–91969 é abatido perto de Kiev. O piloto morreu.
  Força Aérea Russa – 11 de março de 2022: Um drone russo Forpost é abatido em Zhytomyr, informou a mídia local.
  Força Aérea Russa – 12 de março de 2022: Um helicóptero Ka–52 com número de registro RF–13409 foi abatido perto de Kherson, um dos ocupantes sofreu ferimentos graves.
  Força Aérea Russa – 13 de março de 2022: Um russo Su-30 é abatido pelas defesas ucranianas, o piloto Kosyk Serhiy Serhiyovych é capturado.
  Força Aérea Russa – 14 de março de 2022: Um Su-25 russo é danificado por fogo inimigo, provavelmente MANPADs e consegue retornar à sua base.
  Força Aérea Russa – 14 de março de 2022: Um russo OrlAn-10 cai na Romênia.
  Força Aérea Russa – 14 de março de 2022: Imagens dos restos mortais do caça a jato russo são relatadas perto de Chernihiv, mais tarde a nave foi identificada como os restos de um Su-34 Red 35 de número de registro RF–95010.
  Força Aérea Russa – 15 de março de 2022: Um piloto russo morreu durante uma missão de combate na Ucrânia.
  Força Aérea Russa (?) – 15 de março de 2022: Imagens de satélite das consequências de um ataque ucraniano ao aeroporto de Kherson ocupado pela Rússia são exibidas. De acordo com imagens de satélite do Planet Labs, um número desconhecido de aeronaves russas foram destruídas e danificadas. No entanto alguns helicópteros perdidos parecem que foram destruídos anteriormente.
  Força Aérea Russa – 16 de março de 2022: Um Ka–52 russo destruído foi encontrado perto da região de Mykolaiv com o número de registro RF–13411.
  Força Aérea Russa – 17 de março de 2022: Um Mi–35M russo é relatado como destruído pelo MOD ucraniano, localização desconhecida.
  Força Aérea Russa – 28 de março de 2022: Um russo OrlAn-10 é abatido por brigadas do Exército ucraniano.
  Força Aérea Russa – 30 de março de 2022: Um russo Mil Mi–8 com o número de registro RF–91882 é destruído no solo em Kharkiv.
  Força Aérea Russa – 1 de abril de 2022: Um par de helicópteros russos é filmado na região de Luhansk, um Mil Mi–28N é abatido pelo fogo de um MANPADs. Tanto o piloto quanto o artilheiro sobreviveram. De acordo com o The Times, as forças ucranianas usaram um sistema Starstreak, fabricado no Reino Unido, para derrubar o helicóptero de ataque.
  Força Aérea Russa – 2 de abril de 2022: Um helicóptero russo Mil Mi–8 foi encontrado destruído no Aeroporto Hostomel. A aeronave com o número de matrícula RF–91285 possivelmente foi perdida durante a luta pelo aeroporto.
  Força Aérea Russa – 3 de abril de 2022: Forças ucranianas derrubam um Su-35 perto de Izyum, Kharkiv e capturam seu piloto.
  Força Aérea Russa – 4 de abril de 2022: Um helicóptero russo Mil Mi–8 com o número de registro RF–04812 é destruído na Ucrânia, o piloto morreu.
  Força Aérea Russa – 5 de abril de 2022: Um Ka–52 russo paira a uma altitude muito baixa, foi então abatido por um míssil guiado antitanque Stugna–P.
  Força Aérea Russa – 5 de abril de 2022: Um russo OrlAn-10 é abatido em Kramatost, Donbas Oblast. O mistério da defesa ucraniano divulgou imagens do naufrágio do drone.
  Força Aérea Russa – 7 de abril de 2022: Um OrlAn-10 russo é forçado a aterrissar em Lugansk por unidades de Guerra Eletrônica da 24ª Brigada Mecânica Separada da Ucrânia. O mistério da defesa ucraniano divulgou imagens do naufrágio do drone.
  Força Aérea Russa – 7 de abril de 2022: Um drone russo Orion é destruído na Ucrânia. O mistério da defesa ucraniano divulgou imagens do naufrágio do drone.
  Força Aérea Russa – 8 de abril de 2022: Um russo OrlAn-30, uma modificação do OrlAn-10, é derrubado pelas forças ucranianas. Unidades da 25ª Brigada Mecanizada destruíram o drone perto de Lugansk.
  Força Aérea Russa – 14 de abril de 2022: Um russo OrlAn-10 cai e é capturado pelas forças ucranianas.
  Força Aérea Russa – 15 de abril de 2022: Um Ka–52 russo é abatido pelas forças ucranianas em Kharkiv Oblast à noite, foi relatado que 2 tripulantes morreram.
  Força Aérea Russa – 17 de abril de 2022: Um russo OrlAn-10 é abatido por paraquedistas ucranianos usando MANPADs.
  Força Aérea Russa – 21 de abril de 2022: Um russo OrlAn-10 é abatido por tropas ucranianas usando MANPADs.
  Força Aérea Russa – 21 de abril de 2022: Outro Ka–52 russo é abatido por forças ucranianas usando 9K38 Igla um MANPADs em Zaporizhzhia Oblast.
  Força Aérea Russa (2) – 23 de abril de 2022: Um russo OrlAn-10 é derrubado por unidades de Guerra Eletrônica da 59ª Brigada de Infantaria Motorizada, enquanto outro é recuperado pela Guarda Nacional após acidente.
  Força Aérea Russa – 25 de abril de 2022: Um Su-34 russo é gravado em vídeo fazendo um giro plano e colidindo com o solo em Kharkiv, na Ucrânia. Ambos os pilotos foram gravados saltando da nave com seus paraquedas.
  Força Aérea Russa – 26 de abril de 2022: Um bombardeiro Su-34, número de registro RF–95858 – Red 43, é abatido por forças ucranianas perto de Zaporizhzhia.
  Força Aérea Russa – 26 de abril de 2022: Um naufrágio do Mil Mi–28 é encontrado por forças ucranianas fora da cidade de Hostomel, na região de Kiev. A aeronavel provavelmente foi destruída durante a batalha pelo aeroporto Hostomel.
  Força Aérea Russa – 30 de abril de 2022: Um russo Orlan-10 cai em Donetsk Oblast, região de Donbas.
  Força Aérea Russa – 30 de abril de 2022: Um helicóptero russo Ka–52 foi abatido por um míssil guiado antitanque Stugna–P.
  Força Aérea Russa – 2 de maio de 2022: Um russo OrlAn-10 é abatido pelas brigadas Transcarpanthian do Exército Ucraniano.
  Força Aérea Russa (2) – 4 de maio de 2022: Dois russos Orlan-10 foram abatidos sobre a Ucrânia.
  Força Aérea Russa – 7 de maio de 2022: Um Mil Mi–8 russo é destruído por Su-27s ucranianos na Ilha das Serpentes.
  Força Aérea Russa – 9 de maio de 2022: Um Mi–28 foi destruído no norte de Kharkiv, o helicóptero de ataque com o número de registro RF–13654 foi a terceira perda visualmente relatada desse tipo.
  Força Aérea Russa (2) – 11 de maio de 2022: Dois russos Orlan-10 foram derrubados na Ucrânia.
 Força Aérea Russa – 13 de maio de 2022: Um russo Orlan-10 é derrubado por unidades de guerra eletrônica das 79ª Forças Aerotransportadas em Mykolaiv.
  Força Aérea Russa – 16 de maio de 2022: Um Mi–28H com o número de registro RF–13628 foi destruído em Kharkiv.
  Força Aérea Russa – 22 de maio de 2022: Autoridades ucranianas alegaram que um Su-25 russo foi abatido em Luhansk. A BBC Rússia informou que recebeu informações de que o general russo aposentado Kanamat Botashev foi abatido e morto em Pospasna, Luhansk. Botashev era conhecido por pilotar aeronaves de ataque Su-25.
  Força Aérea Russa – 23 de maio de 2022: Um drone ZALA Aero 421-16EM foi abatido na Ucrânia.
  Força Aérea Russa (2) – 25-28 de maio de 2022: Dois Orlan-10 são abatidos na Ucrânia, um em Kherson e outro em Dnipro.
  Força Aérea Russa – 4 de junho de 2022: As forças ucranianas recuperaram os restos de um helicóptero russo Mi-35M destruído, indicativo de chamada Blue-26, do reservatório de Kyiv. Os corpos de dois tripulantes também foram recuperados. O helicóptero foi abatido no primeiro dia da guerra.
  Força Aérea Russa – 4 de junho de 2022: Forças ucranianas da 128ª Brigada de Montanha relatam a derrubada de um Ka-52 russo no norte. De acordo com as autoridades ucranianas, o helicóptero foi derrubado por MANPADs.
  Força Aérea Russa – 5 de junho de 2022: Os restos de um russo Su-25, indicativo de chamada Red-12, número de registro RF-93027 são descobertos na região de Kiev. A aeronave provavelmente foi perdida durante os combates de fevereiro a março.
  Força Aérea Russa – 8 de junho de 2022: Um russo Orlan-10 é derrubado por forças ucranianas.
  Força Aérea Russa – 10 de junho de 2022: Um Su-25 russo é danificado pelo fogo inimigo, a aeronave consegue retornar à sua base para reparos.
  Força Aérea Russa – 12 de junho de 2022: Um Mi-28H foi destruído e seus destroços registrados em vídeo pelas tropas ucranianas, a tripulação da aeronave morreu no local do acidente.
  Força Aérea Russa – 13 de junho de 2022: Um drone russo Orlan-10 modificado foi abatido na Ucrânia, de acordo com fontes ucranianas o drone era um modelo cartográfico com várias câmeras projetadas para vigilância adicional.
  Força Aérea Russa – 15 de junho de 2022: Um drone russo Merlin VR foi abatido na Ucrânia.
  Força Aérea Russa – 16 de junho de 2022: Um Mi-35M russo foi abatido pelo 231º Batalhão de Defesa Territorial de Dnipropetrovsk ucraniano usando MANPADS e gravado em vídeo.
  Força Aérea Russa – 17 de junho de 2022: Um Su-25 russo caiu em Belgorod, na Rússia, de acordo com autoridades russas por um erro do piloto, o piloto sobreviveu.
  Ministério de Situações de Emergência da Rússia – 17 de junho de 2022: Um drone Supercam S450 do Ministério de Situações de Emergência da Rússia caiu na Ucrânia e foi apreendido por autoridades ucranianas.
  Força Aérea Russa – 18 de junho de 2022: Fontes russas e ucranianas relatam que um Su-25 russo tripulado pelo piloto Andrei Vladimirovich Fedorchukov foi abatido por tropas ucranianas usando Igla MANPADs em Svitlodarsk. O Piloto trabalhava para o Grupo Wagner e foi capturado.
  Força Aérea Russa – 21 de junho de 2022: A mídia russa relatou o acidente de um Su-25 com o número de registro RF-90958, perto da cidade de Gusev, na região de Rostov, o piloto morreu.
  Força Aérea Russa – 27 de junho de 2022: Soldados ucranianos usaram um Martlet MANPADS de fabricação britânica para atingir e danificar um helicóptero russo Ka-52, forçando-o a pousar.
  Força Aérea Russa – 17 de julho de 2022: Um Su-34 de dois lugares, indicativo de chamada Red 51, número de série RF-95890 foi abatido perto de Alchevsk, Luhansk Oblast. Possivelmente devido a um fogo amigo.
  Força Aérea Russa – 19 de julho de 2022: Forças ucranianas derrubaram uma aeronave russa não identificada perto da cidade de Nova Kakhovka, durante intensos combates na parte sul do país. Um piloto foi visto ejetando antes da aeronave cair.
  Força Aérea Russa –  20 de julho de 2022: Um VANT russo Latochka foi derrubado e capturado pelas forças ucranianas.
  Força Aérea Russa – 23 de julho de 2022: Um ZALA Aero 421-16EM VANT foi abatido perto de Izyum, Kharkiv Oblast.
  Força Aérea Russa – 28 de julho de 2022: Um russo Orlan-10 foi abatido por soldados ucranianos usando um míssil FIM-92 Stinger.
  Força Aérea Russa – 30 de julho de 2022: Os restos de um drone russo Forpost, número de série 932, foram registrados na Bulgária.
  Força Aérea Russa – 31 de julho de 2022: Um UAV Orlan-10 modificado cartográfico russo foi abatido por Buk SAMs ucranianos.
  Força Aérea Russa – 5 de agosto de 2022: Um UAV russo Orlan-10 foi derrubado.
  Força Aérea Russa – 8 de agosto de 2022: Um ZALA Aero 421-16EM VANT foi abatido no sul da Ucrânia.
  Aviação Naval Russa (9) – 9 de agosto de 2022: Uma explosão na Base Aérea Saky em Novofedorivka deixou pelo menos nove aeronaves, incluindo cinco Su-24 e quatro Su-30, destruídas ou danificadas no solo, de acordo com imagens de satélite.
  Força Aérea Russa – 9 de agosto de 2022: Os restos de um Su-25 russo, indicativo de chamada Yellow-28, foram descobertos na região de Kyiv. A nave provavelmente foi perdida em fevereiro ou março.
  Força Aérea Russa (2) – 13 de agosto de 2022: Dois russos Orlan-10 foram abatidos por forças ucranianas usando um sistema Stormer HVM de fabricação britânica.
  Força Aérea Russa – 15 de agosto de 2022: Forças ucranianas danificaram um helicóptero russo Ka-52 voando em Donetsk Oblast.
  Força Aérea Russa – 15 de agosto de 2022: Um drone russo Eleron-28M caiu na Ucrânia e foi apreendido pelas forças ucranianas.
  Força Aérea Russa – 18 de agosto de 2022: Um russo Su-30SM, número de série RF-81771 foi registrado destruído no solo na região de Kharkov na direção de Izyum. O piloto tenente-coronel Sergei Kosik foi capturado.
  Força Aérea Russa – 22 de agosto de 2022: Um Su-25 russo foi abatido por forças ucranianas usando 9K38 Igla MANPADs perto de Bakhmut, região de Donestk.
  Força Aérea Russa – 25 de agosto de 2022: Um Orlan-10 foi derrubado por pára-quedistas ucranianos, supostamente por meio de sistemas de guerra eletrônica.
  Força Aérea Russa – 2 de setembro de 2022: Um UAV Orlan-10 modificado cartográfico russo foi abatido pelas forças ucranianas.
  Força Aérea Russa – 7 de setembro de 2022: Um russo Su-25SM, número de registro RF-95134, codinome Blue 04, foi abatido perto de Volokhiv Yar, Kharkiv. O destino do piloto é desconhecido.
  Força Aérea Russa – 9 de setembro de 2022: Os restos de um Su-34 russo, indicativo Red 20, foram descobertos por forças ucranianas perto de Izium, Kharkiv. O destino dos pilotos é desconhecido.
  Força Aérea Russa – 12 de setembro de 2022: Os restos de um russo Su-30SM, número de série RF-81773 indicativo Red 62, foram descobertos por forças ucranianas perto de Izium, Kharkiv. O destino dos pilotos é desconhecido.

Incidentes com aeronaves ucrânianas

  Força Aérea Ucraniana – 24 de fevereiro de 2022: Um Su-27 ucraniano pilotado por Dimitry Kolomiets é abatido por aeronaves russas em Khmelnytsky durante o horário de abertura da invasão russa da Ucrânia.
  Força Aérea Ucraniana – 24 de fevereiro de 2022: Um MiG-29 ucraniano da 40ª Brigada de Aviação Tática, pilotado pelo tenente–coronel Yerko Vyacheslav Vladimirovich foi abatido durante um combate aéreo contra as forças russas.
  Força Aérea Ucraniana – 24 de fevereiro de 2022: Um MiG-29 ucraniano da 40ª Brigada de Aviação Tática pilotada por Roman Pasulko é abatido durante os primeiros dias da invasão russa.
  Força Aérea Ucraniana – 24 de fevereiro de 2022: Um transporte An-26 é abatido ao sul de Kiev, cinco tripulantes de uma tripulação de quatorze foram mortos.
  Força Aérea Ucraniana – 24 de fevereiro de 2022: Ataques russos matam 7 pilotos e militares ucranianos e destroem um Su-27 ao longo de um veículo de reabastecimento no aeródromo militar em Ozerne, distrito de Zhytomyr.
  Aeronave Civil Ucraniana – 24 de fevereiro de 2022: Um Antonov An-74T com o número de registro UR–74010 foi confirmado como destruído pelas forças russas durante a batalha de Hostomel, Kiev.
  Aeronave Civil Ucraniana – 24 de fevereiro de 2022: Um Antonov An-124 com o número de registro UR–82009 foi confirmado como destruído pela artilharia russa durante a batalha de Hostomel, Kiev.
  Força Aérea Ucraniana – 25 de fevereiro de 2022: Um Su-27 é abatido sobre Kiev pelo sistema de defesa aérea russo S–400, o acidente danificou um complexo residencial. Seu piloto, o coronel Oleksandr Oksanchenko, foi morto.
  Força Aérea Ucraniana (3) – 26 de fevereiro de 2022: Três Su-25 da 299ª Brigada de Aviação Tática foram perdidos. Os indicativos de chamada dos Su-25 "Blue 19" e "Blue 30" foram abatidos na região de Kherson. Os pilotos foram dados como mortos. Fotos dos destroços das duas aeronaves ucranianas foram publicadas. Uma terceira aeronave do 299º foi perdida, mas o piloto Andrey Maksinov foi capturado pelas forças russas. A mídia ucraniana reconheceu que o piloto era ucraniano.
  Força Aérea Ucraniana (6) – 27 de fevereiro de 2022: ataque de mísseis russos ao aeródromo ucraniano de Ivano–Frankivsk deixou seis caças MiG-29 destruídos.
  Força Aérea Ucraniana (2) – 27 de fevereiro de 2022: Duas aeronaves ucranianas foram destruídas por ataques russos no aeroporto de Lutsk. Imagens de satélite comerciais mostraram os destroços de ambas as fuselagens.
  Força Aérea Ucraniana – 27 de fevereiro de 2022: Um Su-24, da 7ª Aviação Tática. Brigada é perdida perto de Bucha, Kiev Oblast. Os pilotos; O comandante Ruslan Aleksandrovich Belous e o comandante Roman Aleksandrovich Dovhalyuk morreram e foram premiados com a Ordem de Bohdan Khmelnytsky.
  Força Aérea Ucraniana – 27 de fevereiro de 2022: Um Su-25, indicativo de chamada Azul 39, pilotado por Gennady Matulyak é abatido perto de Hlibivka Vyshgorod, região de Kiev.
  Aeronave civil ucraniana – 27 de fevereiro de 2022: A maior aeronave do mundo Antonov An-225 Mriya é destruída no solo no aeroporto Hostomel por fogo russo, anunciou o ministro das Relações Exteriores.
  Força Aérea Ucraniana – 28 de fevereiro de 2022: Um Su-27 é abatido sobre Kropyvnytskyi, no centro da Ucrânia. Seu piloto, major Stepan Choban, foi morto. Ele foi premiado com o título de Herói da Ucrânia em 3 de março.
  Força Aérea Ucraniana – 28 de fevereiro de 2022: Um Mil Mi–8 é abatido pelas forças russas sobre a vila de Makariv, região de Butcha. A tripulação de três pessoas morram no acidente.
  Força Aérea Ucraniana – 2 de março de 2022: Um Su-25 da 299ª Brigada de Aviação Tática pilotada por Oleksandr Korpan desaparece sobre Starokostiantyniv, Khmelnytskyi Oblast. Korpan morreu como resultado da queda do mesmo.
  Força Aérea Ucraniana – 2 de março de 2022: Um MiG-29 pilotado por Alexander Brynzhal foi abatido por aeronaves russas enquanto defendia o espaço aéreo ucraniano sobre Kiev. Em 2 de abril, Brinzhal foi premiado com a ordem de Herói da Ucrânia, postumamente.
  Força Aérea Ucraniana – 6 de março de 2022: Uma aeronave ucraniana não identificada foi destruída na Base Aérea de Vinnytsia após um ataque com mísseis russos.
  Aviação do Exército Ucraniano – 8 de março de 2022: Um Mil Mi–24 do 16ª Brigada de Aviação do Exército Ucraniano é perdido sobre Brovarsky, Kiev.Os pilotos Coronel Oleksandr Maryniak e Capitão Ivan Bezzub foram mortos.
  Aviação do Exército Ucraniano – 8 de março de 2022: Um Mil Mi–8 do 11ª Brigada de Aviação do Exército pilotado pelo coronel Oleg Hegechkor foi perdido perto de Kiev. Hegechkor foi premiado com a ordem Herói da Ucrânia.
  Força Aérea Ucraniana – 8 de março de 2022: Um drone de reconhecimento Tu–141 caiu na Ucrânia. A Ucrânia é o único operador conhecido do drone.
  Força Aérea Ucraniana – 10 de março de 2022: Um Su-25, indicativo de chamada "Blue 31", foi abatido perto de Nova Kakhovka, Kherson.
  Força Aérea Ucraniana – 11 de março de 2022: Um drone de reconhecimento Tu–141 caiu em frente a um campus estudantil em Zagreb, Croácia. O presidente croata, Zoran Milanović, disse que ficou claro que o drone veio da direção da Ucrânia, entrando na Croácia depois de sobrevoar a Hungria. A investigação conduzida pelo Ministério da Defesa da Croácia concluiu que o drone caído pertencia às Forças Armadas da Ucrânia e carregava uma bomba destinada a atingir as posições da Rússia, mas se desviou do curso e caiu depois que ficou sem combustível.
  Força Aérea Ucraniana – 11 de março de 2022: Um drone de reconhecimento Leleka–100 é perdido sobre a Ucrânia.
  Força Aérea Ucraniana – 13 de março de 2022: Fontes militares ucranianas relataram que um MiG-29 pilotado pelo capitão Stepan Tarabalka foi perdido ao defender o espaço aéreo.
  Força Aérea Ucraniana – 13 de março de 2022: Um drone de reconhecimento Tu–141 é abatido por forças russas na Crimeia.
  Força Aérea Ucraniana – 14 de março de 2022: Autoridades ucranianas relatam a perda de um MiG-29 pilotado pelo comandante Yevhen Lysenko, seu caça foi destruído pelas defesas aéreas russas enquanto lutava contra aeronaves russas perto de Zhytomyr.
  Força Aérea Ucraniana – 14 de março de 2022: Um Su-25 é abatido pelas forças russas em Volnovakha, região de Donbas. O piloto, Roman Vasyliuk, capturado pelas forças russas foi posteriormente libertado em 24 de abril, por uma troca de prisioneiros russo–ucraniana.
  Força Aérea Ucraniana – 17 de março de 2022: Um Bayraktar TB2 é abatido sobre Kiev, o MOD russo publicou imagens dos destroços do drone.
  Força Aérea Ucraniana (?) – 18 de março de 2022: As forças russas lançaram um ataque com mísseis à Fábrica de Aeronaves do Estado de Lviv projetada para reparos do MiG-29, a fábrica também abrigou aeronaves estrangeiras, deixando um número desconhecido de aeronaves destruídas e danificadas.
  Força Aérea Ucraniana – 22 de março de 2022: Um Su-25, fortemente danificado por danos de combate, é gravado em vídeo.
  Força Aérea Ucraniana – 23 de março de 2022: Um MiG-29 pilotado pelo comandante Dmitry Chumachenko foi perdido em combate ar–ar por aeronaves russas na região de Zhytomir.
  Força Aérea Ucraniana (2) – 25 de março de 2022: Forças russas capturam o Aeroporto Internacional de Kherson, apreendendo vários helicópteros, a maioria não operacionais, alguns deles do contingente ucraniano das forças de paz da ONU. um Mil Mi–2 foi capturado.
  Força Aérea Ucraniana (2) – 28 de março de 2022: Autoridades russas alegaram que dois helicópteros ucranianos Mil Mi–8 foram abatidos perto de Mariupol enquanto tentavam evacuar oficiais do Batalhão Azov, um Mi–8 foi abatido perto de Mauripol e imagens de vídeo dos destroços de um helicóptero foram gravadas. Dos dezessete ocupantes, tripulantes e passageiros, apenas dois sobreviveram e foram capturadas pelas forças russas.
  Força Aérea Ucraniana – 29 de março de 2022: Um segundo Bayraktar TB2 é abatido, provavelmente no leste da Ucrânia.
  Força Aérea Ucraniana – 30 de março de 2022: Um drone UJ–22 Airborne é derrubado pelas defesas aéreas russas Pantsir S1.
  Força Aérea Ucraniana – 2 de abril de 2022: Um Bayraktar TB2 é perdido em Kherson.
  Força Aérea Ucraniana – 3 de abril de 2022: Um bombardeiro Su-24 ucraniano é destruído na Ucrânia. Imagens do local do acidente mostraram os destroços de um motor AL–21 empregado pelo Su-24.
  Força Aérea Ucraniana – 4 de abril de 2022: Dois IL–76 da 25ª Brigada de Transporte da Ucrânia foram destruídos no solo pelas forças russas no Aeroporto de Melitopol. Um dos aviões de carga destruídos estava em estado operacional e o outro em reparos.
  Força Aérea Ucraniana – 12 de abril de 2022: Um drone Tu–143 foi perdido sobre Kharkiv, o drone foi abatido pelas forças russas.
  Força Aérea Ucraniana – 12 de abril de 2022: Um drone de reconhecimento Leleka–100 é abatido pelas forças russas.
  Força Aérea Ucraniana – 14 de abril de 2022: Um MiG-29 foi encontrado destruído em Nova Basan, Chernihiv Oblast por uma equipe da France 24, a ordenação que a nave estava carregando quando foi derrubada foi destruída por oficiais ucranianos.
  Força Aérea Ucraniana – 14 de abril de 2022: Um bombardeiro Su-24 é abatido por forças russas perto de Izyum. As forças russas alegaram ter derrubado duas aeronaves ucranianas.
  Força Aérea Ucraniana – 15 de abril de 2022: Um Su-25 é derrubado pelas forças russas em Izyum a queda do caça foi registrada por câmera militar em modo termográfico. O piloto capitão Yegor Seredyuk foi morto perto de Izyum em 15 de abril. Seredyuk foi premiado com a ordem Herói da Ucrânia.
  Força Aérea Ucraniana – 15 de abril de 2022: Os restos de um Mi–8MSB são descobertos no norte da Ucrânia, a aeronave de asa rotativa transportava munições de tanque APFSDS–T.
  Aviação Civil Ucraniana – 22 de abril de 2022: Um An-26 é perdido na região de Vilkiyansky em Zaporitzhya oblast, da tripulação de três, um membro da tripulação morreu e os outros dois ficaram feridos. Autoridades ucranianas disseram que forte neblina foi a causa do acidente.
  Força Aérea Ucraniana – 25 de abril de 2022: Um Bayraktar TB2 ucraniano, número de registro S49T, é abatido em Kursk Oblast, na Rússia, após supostamente atacar uma base russa. O drone foi destruído no caminho de volta para sua base.
  Força Aérea Ucraniana (2) – 27 de abril de 2022: Dois drones Bayraktar TB2 são abatidos na Rússia, um em Belgorod e outro em Kursk. Até 28 de abril de 2022, as forças russas destruíram com sucesso seis drones Bayraktar TB–2 comprovados por imagens.:
  Força Aérea Ucraniana – 28 de abril de 2022: Um drone de reconhecimento Tu–141 é abatido durante um ataque a Kherson, controlada pela Rússia.
  Força Aérea Ucraniana – 30 de abril de 2022: Um drone Tu–143 foi abatido sobre Bryansk, na Rússia, o drone foi abatido pelas forças russas.
  Força Aérea Ucraniana – 1 de maio de 2022: Um Bayraktar TB2 ucraniano, número de registro S51T, é abatido na região de Kursk, na Rússia. Perdas Bayraktar totalizaram sete unidades confirmadas visualmente.
  Aviação Naval Ucraniana – 7 de maio de 2022: Um helicóptero Mil Mi–14 da 10ª Brigada de Aviação Naval pilotado pelo Coronel Igor Bedzay foi abatido por um míssil russo na Ilha das Serpentes.
  Força Aérea Ucraniana – 13 de maio de 2022: Um drone de reconhecimento ucraniano A1–SM Fury foi abatido em Kharkiv Oblast.
  Força Aérea Ucraniana – 14 de maio de 2022: Um Su-25 da 299ª Brigada de Aviação Tática pilotada pelo capitão Serhiy Parkhomenko foi abatido em Huliaipole, Zaporizhzhia Oblast. O piloto foi enterrado em Vinnytsia.
  Força Aérea da Ucraniana – 19 de maio de 2022: Um Su-24, da 7ª Brigada de Aviação Tática, é perdido perto de Pylove. Os pilotos; O tenente–coronel Igor Khamar e o major navegador Ilya Negar morreram.
   Aviação Naval Ucraniana – 23 de maio de 2022: Os restos de um Bayraktar TB2 ucraniano, cauda número 75, foi recuperado das águas territoriais romenas pelas Forças Navais romenas. Os destroços foram descobertos pela primeira vez em 11 de maio de 2022, a cerca de duas milhas náuticas de Sulina. O drone provavelmente foi abatido durante os ataques à Ilha da Cobra realizados pela Ucrânia na primeira semana de maio de 2022.
  Força Aérea da Ucraniana – 30 de maio de 2022: Um drone de reconhecimento ucraniano A1-SM Furia foi abatido.
  Força Aérea da Ucraniana – 2 de junho de 2022: Os restos de um Su-25 são encontrados e registrados na região de Kherson. O naufrágio pertencia a um Su-25 ucraniano com o indicativo Blue-49.
  Força Aérea da Ucraniana – 5 de junho de 2022: Um Su-27 ucraniano, indicativo de chamada Blue-38, é abatido enquanto voava a baixa altitude perto de Orikhiv, Zaporizhzhia Oblast. A aeronave teria sido destruída por um míssil ar-ar inimigo ou devido a um fogo amigo. Fontes ucranianas estavam inicialmente interpretando a aeronave como um Su-25 da Força Aérea Russa.
  Força Aérea da Ucraniana – 7 de junho de 2022: Um drone UA Dynamics Punisher operado pelas forças armadas ucranianas é abatido na Ucrânia.
  Força Aérea da Ucraniana – 10 de junho de 2022: Um drone A1-SM Furia é abatido por um sistema russo de defesa aérea Strela-10. A interceptação é registrada em vídeo.
  Força Aérea da Ucraniana – 13 de junho de 2022: Um drone Spectator M1 ucraniano foi derrubado por unidades russas de guerra eletrônica, o drone é posteriormente recuperado pelas forças russas.
  Força Aérea da Ucraniana (2) – 16 de junho de 2022: Dois MiG-29 ucranianos foram destruídos no solo na base aérea de Voznesenk em Mykolaiv após um ataque russo.
  Força Aérea da Ucraniana – 16 de junho de 2022: Um Mil Mi-8 ucraniano pilotado por Serhiy Mekhed é perdido por um ataque russo perto de Kramatosk.
  Força Aérea da Ucraniana – 16 de junho de 2022: Dois drones ucranianos lançaram um ataque a uma refinaria de petróleo russa em Novoshakhtisnk. Um dos drones é destruído ao atingir um tanque de óleo. As imagens do ataque mostraram um drone parecido com um drone comercial Mugin-5 ou SkyEye 5000.
  Força Aérea da Ucraniana – 23 de junho de 2022: Um drone de reconhecimento ucraniano A1-SM Furia foi abatido pelas forças russas em Severodonetsk.
  Força Aérea da Ucraniana – 29 de junho de 2022: Um drone de reconhecimento ucraniano Tu-141 foi abatido a leste do Kursk em Kursk Oblast.
  Aviação do Exército Ucraniano – 13 de julho de 2022: Um helicóptero Mil Mi-8 da 16ª Brigada de Aviação do Exército (Brody) foi perdido durante uma missão de combate em Presivchivka, Donbas. Os três membros da tripulação, comandante Yevhen Kopotun, piloto Nazariy Kryl e técnico Bohdan Lozovy, morreram.
  Força Aérea da Ucraniana – 21 de julho de 2022: Um Bayraktar TB2 foi abatido em Kharkiv Oblast, na Ucrânia, ao tentar entrar em território russo; imagens dos destroços do drone foram exibidas.
  Aviação Naval Ucraniana – 25 de julho de 2022: Os restos de um Bayraktar TB2 ucraniano, número de cauda T29, foram encontrados em Kherson.
  Força Aérea da Ucraniana – 25 de julho de 2022: Um drone ucraniano Bayraktar TB2 com o número de cauda U139 foi derrubado em Belgorod Oblast. As perdas do Bayraktar TB2 atingiram 12 unidades, confirmadas visualmente.
  Força Aérea da Ucraniana –  26 de julho de 2022: O chefe de inteligência ucraniano da 299ª Brigada de Aviação Tática, Aleksander Kukurba, morreu durante uma missão de combate em um Su-25.
  Força Aérea da Ucraniana – 30 de julho de 2022: Um drone de reconhecimento ucraniano A1-SM Furia foi abatido pelas forças russas.
  Força Aérea da Ucraniana – 1 de agosto de 2022: Um drone Spectator M1 ucraniano foi derrubado pelas forças russas no leste do país.
  Força Aérea da Ucraniana – 7 de agosto de 2022: Um Il-76, com número de série UR-76699, foi registrado sob controle russo no Aeroporto de Melitopol.
  Força Aérea da Ucraniana – 9 de agosto de 2022: Um drone ucraniano Bayraktar TB2 com sinal de chamada 409 foi abatido na Ucrânia.
  Força Aérea da Ucraniana – 14 de agosto de 2022: Um MiG-29 ucraniano da 204ª Brigada de Aviação pilotado pelo tenente-coronel Anton Listopad foi perdido enquanto lutava contra as forças russas.
  Força Aérea da Ucraniana – 15 de agosto de 2022: Um MiG-29 ucraniano da 114ª Brigada de Aviação pilotado pelo coronel Yuri Pohorily foi perdido durante a guerra enquanto lutava contra as forças russas.
  Força Aérea da Ucraniana – 19 de agosto de 2022: drones ucranianos lançaram um ataque à sede da Frota do Mar Negro da Marinha Russa em Sebastopol. Um drone comercial SkyEye 5000 foi abatido.
  Força Aérea da Ucraniana – 21 de agosto de 2022: Um Mi-8 foi abatido pelas forças russas em Kharkiv, Ucrânia. O helicóptero estava carregando foguetes não guiados S-8. Pilotos sobreviveram quando o helicóptero foi derrubado em baixa altitude.
  Força Aérea da Ucraniana – 21 de agosto de 2022: Uma aeronave ucraniana desconhecida pilotada pelo tenente-coronel Pavlo Babich foi perdida durante uma missão. O piloto morreu.
  Força Aérea da Ucraniana – 22 de agosto de 2022: Um Bayraktar Mini UAV foi abatido pelas forças russas na Ucrânia.
  Força Aérea da Ucraniana –  2 de setembro de 2022: Os restos de um drone ucraniano Bayraktar TB2 foram descobertos em Kherson.
  Força Aérea da Ucraniana – 7 de setembro de 2022: Autoridades ucranianas relataram a morte do piloto Badim Blagovismy da 299ª Brigada de Aviação Tática durante uma missão de combate em um Su-25.
  Força Aérea da Ucraniana – 11 de setembro de 2022: Um drone de reconhecimento ucraniano, supostamente A1-SM Furia, foi registrado sendo abatido pela defesa aérea russa na região de Donetsk.

Outras nacionalidades

 (3) Força aérea do Azerbaijão – 28 de fevereiro de 2022: Três MiG-29 sendo reajustados na Fábrica de Aeronaves do Estado de Lviv foram destruídos ou danificados no solo por ataques russos.
  (2) Força aérea da Romênia – 2 de março de 2022: Um MiG-21 LanceR foi perdido durante uma patrulha aérea dentro do espaço aéreo romeno perto de Cogealac, a 60 milhas da fronteira ucraniana. Isso "ocorreu em meio ao aumento das missões da polícia aérea na Romênia após a invasão russa da Ucrânia". Um IAR 330 em uma missão de busca e resgate do MiG-21 desaparecido caiu com sete mortes. Os oito militares que morreram nos dois acidentes foram promovidos e condecorados postumamente pelo presidente da Romênia.
  Força Aérea da Bielorrússia – 11 de julho de 2022: as forças ucranianas abateram uma munição vadia do Chekan bielorrusso.

Perdas totais

Ver também
 Lista de navios danificados durante a Guerra Russo–Ucraniana

!Artigos novos
Guerra Russo-Ucraniana

Lista de perdas de aeronaves durante a Guerra Russo-Ucraniana


Larry Joe Bird (d. 7 Aralık 1956), Amerikalı eski profesyonel basketbolcu, koç ve NBA yöneticisidir. "Larry Legend" lakabıyla anılan Bird, tüm zamanların en iyi basketbolcularında biri olarak kabul edilmektedir. NBA tarihinde Yılın Çaylağı, En Değerli Oyuncu, Finaller MVP'si, All-Star MVP'si, Yılın Koçu ve Yılın Yöneticisi seçilen tek kişidir.

French Lick, Indiana'da büyürken yerel bir basketbol yıldızıydı. Çok beğenilen Bird, başlangıçta Indiana Hoosiers'ın koçu Bob Knight ile kolej basketbolu oynamak için sözleşme imzaladı, ancak Bird bir ay sonra okulu bıraktı ve French Lick'e dönerek yerel bir koleje devam etti. Ertesi yıl daha küçük olan Indiana Eyalet Üniversitesi'ne gitti ve nihayetinde Sycamores için üç yıl oynadı. Indiana State'teki ikinci yılının ardından 1978 NBA Seçmeleri'nde Boston Celtics tarafından altıncı sıradan seçilen Bird, bir yıl daha kolejde kalmayı tercih etti. Ardından takımını namağlup bir normal sezona taşıdı. Sezon, Indiana State ile Michigan State'in ulusal şampiyonluk maçıyla sona erdi ve Bird ile Michigan State'in büyük oyuncusu Magic Johnson'ın merakla beklenen karşılaşmasına sahne oldu, böylece ikilinin on yılı aşkın bir süre boyunca paylaşacakları kariyer rekabeti başladı.

Bird, 1979-80 sezonunda NBA'e girdi ve burada hemen etkisini göstererek uzun forvet pozisyonunda başladı ve Celtics'in konferans finallerinde playofflardan elenmeden önce bir önceki sezona göre 32 galibiyetlik bir gelişme kaydetmesine öncülük etti. Tüm profesyonel kariyeri boyunca (13 sezon) Celtics için oynadı ve onlara beş NBA finali ve üç NBA şampiyonluğu kazandırdı. Kariyerinin büyük bir bölümünü forvet Kevin McHale ve pivot Robert Parish ile birlikte oynadı ve bazıları tarafından NBA tarihinin en iyi front court'u olarak kabul edildi. Bird 12 kez NBA All-Star seçildi, iki kez NBA Finalleri MVP ödülünü kazandı ve üç kez üst üste (1984-1986) NBA En Değerli Oyuncu Ödülü'nü alarak lig tarihinde bunu başaran tek forvet oldu. Bird aynı zamanda "Rüya Takım" olarak bilinen ve altın madalya kazanan 1992 ABD Olimpiyat basketbol takımının da bir parçasıydı. İlk olarak 1998'de bireysel olarak ve 2010'da Rüya Takım'ın bir üyesi olarak Basketball Hall of Fame seçildi. 1996'da NBA'in NBA Tarihinin En İyi 50 Oyuncusu listesine, 2021'de de 75. Yıl Takımı listesine seçildi.

Her iki forvet pozisyonunda da çok yönlü bir oyuncu olan Bird, hem içeride hem de dışarıda oynayabiliyordu ve ligde yeni benimsenen üç sayı çizgisinden yararlanan ilk oyunculardan biriydi. Bird, 2016 yılında Fox Sports tarafından tüm zamanların en iyi NBA kısa forveti olarak değerlendirildi. Bird, oyuncu olarak emekli olduktan sonra 1997-2000 yılları arasında Indiana Pacers'ın baş antrenörü olarak görev yaptı. 1997-98 sezonunda NBA'de Yılın Koçu seçildi ve daha sonra Pacers'ı 2000 NBA Finalleri'ne taşıdı. Bird, 2003 yılında Pacers'ın basketbol operasyonları başkanı oldu ve 2012 yılında emekli olana kadar bu görevi sürdürdü. 2012 sezonu için NBA Yılın Yöneticisi seçildi. Bird, 2013 yılında Pacers'a basketbol operasyonları başkanı olarak geri döndü ve 2017 yılına kadar bu görevde kaldı. Bird, Temmuz 2022'ye kadar Pacers danışmanı olarak görev yaptı, yaklaşık bir yıl sonra, Haziran 2023'te Pacers'ın Bird'ü danışman olarak hizmet etmesi için yeniden işe aldığı açıklandı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 nba.com historical playerfile
 Larry Bird biography provided by hoophall.com
 Sportscentury's 30th greatest athlete of all time  provided by ESPN.com
 NBA.com: Where Legends Are Born
 NBA History
 CNN/Sports Illustrated: A Player for the Ages
 1979 Oscar Robertson Trophy USBWA College Player of the Year
 Career Stats, courtesy of basketball-reference.com
 Videos of Larry Bird on mReplay.com

Amerikalı erkek basketbolcular
1956 doğumlular
Indiana doğumlu basketbolcular
Amerikalı basketbol antrenörleri
Kısa forvet basketbolcular
Uzun forvet basketbolcular
Boston Celtics basketbolcuları
Boston Celtics seçimleri
Forması emekli edilmiş NBA basketbolcuları
Yaşayan insanlar
NBA final serilerinde MVP seçilenler
1992 Yaz Olimpiyatları basketbolcuları
Indiana Pacers koçları
Basketball Hall of Fame basketbolcuları
Indiana Pacers yöneticileri
1992 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Amerika Birleşik Devletleri millî basketbol takımı basketbolcuları
NBA All-Star'ları
Altın Olimpiyat madalyalı Amerikalı basketbolcular

Larry Bird


Idrætsforeningen Urania er en nu ikke længere eksisterende idrætsforening i København. Foreningen fik sit navn efter Urania, som i græsk mytologi er astronomiens muse.

Idrætsforeningen blev stiftedes 20. september 1895 af Carl Jacobsen, Adolf Salversen og Christian Jacobsen, der alle tre var i 14 års-alderen. De agiterede for nye medlemmer blandt eleverne i Gasværkvejens Skole og havde klubben boldsport (langbold), løb/fodsport (atletik) og "turistture" ikke mindst natture i Nordsjællands skove, på programet. Sommeren 1896 supplererdes atktiviteterne med gang- og springøvelser. Kluben havde flere dyster bl.a. mod Idrætsforeningen Enighed, som man besejrer, hvilket får Enighedens medlemmer med at søge till i Urania, der herefter kalder sig Idrætsklubben Urania mod tidligere Idrætsforeningen.

I 10-året, 1905, var klubben blandt Danmarks bedste og sikrest funderede atletikklubber.
Klubben havde fra starten sin træning i Søndermarken dom også benyttedes i klubbens 10 års-jubilæumsår. 1997-1998 havde klubben Frederiksberg Slotsplads som træningsplads, som man deler med Københavns Amatør Forening.
Urania får derefter sin spilleplads (bane) i den del af Fælleden, der indrammes af Østre Allé  og Blegdamsvej.

OL-deltagere i atletik
 1912 Stockholm
 Fritz Bøchen Vikke
 Stangspring

Danske mesterskaber i atletik

  1912 Fritz Bøchen Vikke Stangspring 3,05
  1910 Fritz Bøchen Vikke Stangspring 3,27
  1909 Fritz Bøchen Vikke Stangspring 2,84
  1908 Fritz Bøchen Vikke Stangspring 3,155
  1904 Fritz Bøchen Vikke Stangspring 2,83
  1904 Fritz Bøchen Vikke Spydkast 34,70
  1903 Fritz Bøchen Vikke Længdespring 5,81

Kilde
 Idrætsklubben Urania

Urania

Idrætsforeningen Urania


Les Pleurosigmataceae sont une famille d'algues de l'embranchement des Bacillariophyta (Diatomées), de la classe des Bacillariophyceae et de l'ordre des Naviculales.

Étymologie
Le nom de la famille vient du genre type Pleurosigma, dérivé du grec , « côté, flanc, latéral », et du suffixe -sigma, « la lettre latine s sigmoïde », en référence à la forme en "S sigmoïde" de la diatomée, qui semble couchée sur le côté.

Description

Distribution

Liste des genres
Selon  :
 Achnanthosigma L.Reinhard, 1882
 Arcuatasigma G.Reid, 2012
 Carinasigma G.Reid, 2012
 Cochlearisigma G.Reid, 2012
 Costasigma G.Reid, 2012
 Donkinia Ralfs, 1861
 Endosigma Brebisson, 1848
 Hyalosigma N.I.Strelnikova & Kociolek, 2006
 Pleurosigma W.Smith, 1852  - genre type
 Rhoicosigma Grunow, 1867
 Toxonidea Donkin, 1858
 Toxonidisigma C.Lobban & G.Reid, 2018

Systématique
Le nom correct complet (avec auteur) de ce taxon est Pleurosigmataceae Mereschowsky, 1903.

Liens externes

Notes et références

Famille d'algues (nom scientifique)
Naviculales

Pleurosigmataceae