Jef Wauters, né le  à Mariakerke (Belgique) et mort le  à Roulers (Belgique), est un artiste peintre belge flamand.

Biographie

Jef Wauters naît en 1927 à Mariakerke, fils d'un fabricant de chaussures gantois. Après ses études au Collège Sint-Lievens de Gand, une journée portes ouvertes l'attire à l'Institut Sint-Lucas de Gand. Il y suit des cours d'art décoratif, de dessin et de peinture avec Gérard Hermans et Maurice Tilley. Plus tard, il a Jules De Sutter comme professeur à l'Académie royale des Beaux-Arts de Gand. Jef Wauters lui-même enseignera de 1949 à 1959 au Hoger Instituut Sint-Lucas de Gand, où il a fait ses premiers pas dans le monde de l'art.

Jef Wauters est le peintre de Venise, une ville où il se régénérait chaque année. Les croquis qu'il y a réalisés ont constitué ses archives pour de mystérieuses peintures à l'huile représentant des personnages colorés et des images du patrimoine architectural de Venise.

Wauters est connu en outre comme un peintre de figures d'enfants émouvantes et expressives, de juges stricts ennuyés, d'évêques majestueux, de bouquets colorés, de musiciens de jazz swing et de la beauté de sa fleur préférée, l'iris.

Il est enterré au cimetière du village d'artistes flamand de Deurle, une section de Sint-Martens-Latem.

Récompenses et distinctions

Notes et références

Liens externes

Naissance en février  1927
Naissance à Gand
Décès en février 2013
Décès à Roulers
Décès à 85 ans
Peintre belge du XXe siècle
Peintre belge du XXIe siècle

Jef Wauters


Podvodna puška je ribolovni uređaj dizajniran za lansiranje vezane strijele ili harpuna za lovljenje ribe ili drugih morskih životinja i meta. Podvodne puške koriste se u sportskom ribolovu. Dvije osnovne vrste su pneumatske i elastične podvodne puške. Plutače i bove uobičajeni su pribor pri lovu većih riba.

Komponente
Osnovni dijelovi podvodne puške su strijela, cijev te drška koja sadrži okidački mehanizam. Podvodne puške su obično duge od 0.5 do 2 metra, a široke od 28 do 75 milimetara.

Vrste podvodnih pušaka
Postoje dvije vrste podvodnih pušaka.

Podvodne puške s gumama
Kao izvor energije za lansiranje strijele koristi se guma koja je rađena najčešće od lateksa. Gume su cjevastog oblika te su provučene kroz rupe koje se nalaze na vrhu podvodne puške. Natežu se na kukice strijele.

Pneumatske podvodne puške
Pneumatske podvodne puške se razlikuju od onih s gumama po tome što energiju dobivaju iz zraka koji pumpanjem postiže tlak koji je jednak snazi gume.

Postava podvodne puške

Odvajajući vez
Strijela je spojena direktno na plutaču. Kada se strijela lansira, odvaja se od podvodne puške. Plutača koja se nalazi na površini, povezana je na strijelu te ne pušta da ulov pobjegne.

Kolut s namotajem
Kao i u ribolovu na štap, podvodna puška ima kolut s namotanim užetom koje je spojeno na strijelu. Kada se strijela lansira, ulov je povezan na podvodnu pušku.

Izvori

 http://www.podvodni.hr/ribolov/podvodni-ribolov/oprema/975-demistifikacija-lastikace Demistifikacija laštikače, Aljoša Čakić (pristupljeno 18. svibnja 2021.)
 https://en.wikipedia.org/wiki/Speargun Speargun, 21. travnja 2021. (pristupljeno 18. svibnja 2021.)
 https://lajger.com/podvodni-ribolov-za-pocetnike/ Podvodni ribolov za početnike, A.D. - Lajger tim, 27. listopada 2020. (pristupljeno 19. svibnja 2021.)
 https://submania.hr/index.php/podvodni-ribolov/oprema/335-odabir-podvodne-puke Odabir podvodne puške, Luka Ivandić, 20. studenog 2006. (pristupljeno 19. svibnja 2021.)

Podvodna puška


A Comunidade Presbiteriana no Congo - em francês Communaute presbytérienne au Congo, geralmente abreviada como CPC - é uma denominação presbiteriana, integrante da Igreja de Cristo no Congo (ICC), uma união de 64 denominações protestantes na República Democrática do Congo.

Dentro da ICC, cada denominação recebe um número pelo qual é identificado, a CPC é identificada como a 31ª comunidade dentro da ICC.

Em 2006, a CPC tinha aproximadamente 2,5 milhões de membros, sendo a maior segunda maior denominação protestantes do país e a maior denominação reformada e presbiteriana.

História

Em 1891, a Missão Presbiteriana Americana no Congo (da Igreja Presbiteriana nos Estados Unidos da América) iniciou seus trabalhos em Cassai.

A denominação rapidamente se espalhou por todo o país, sobretudo na região de Catanga.

A denominação tornou-se conhecida pelo seu trabalho social, educacional, bem como sua atuação mediadora em conflitos interétinos no sudeste da República Democrática do Congo.

A denominação administra a Universidade Presbiteriana do Congo.

Na década de 1970, grupos dissidentes formaram a Comunidade Presbiteriana em Cassai Oriental, Comunidade Presbiteriana em Cassai Ocidental e Comunidade Reformada de Presbiterianos.

Doutrina
A comunidade permite a ordenação de mulheres em todos os seus cargos. Além disso, subscreve o Credo dos Apóstolos e a Confissão de Fé de Westminster.

Relações intereclesiásticas

A CPC é membro do Concílio Mundial das Igrejas, da Conferência Pan-Africana de Igrejas, da Comunhão Mundial das Igrejas Reformadas e da Igreja de Cristo no Congo.

Além disso, tem relacionamento próximo com a Comunidade Presbiteriana de Quinxassa e a Comunidade Protestante de Shaba.

Denominações presbiterianas na República Democrática do Congo

Comunidade Presbiteriana no Congo


David Burroughs Mattingly (né le 29 juin 1956 à Fort Collins, Colorado ) est un illustrateur et peintre américain, surtout connu pour ses nombreuses couvertures de livres de science-fiction et de littérature fantastique.

Biographie
Mattingly a grandi à Fort Collins, dans le Colorado, et à l'âge de douze ans il s'intéresse aux arts graphiques découvrant le matte painting. Mattingly a d'abord fréquenté le Colorado Institute of Art, puis a été transféré au Art Center College of Art and Design. Il se quitte cette formation en 1977 (âgé de 23 ans) pour occuper un poste d'artiste de matte painting aux studios Disney sous la direction d'Harrison Ellenshaw, âgé lui de 32 ans. Il travaille sur la production du film Le Trou noir (1979). Il réalise déjà à l'époque de nombreuses œuvres dont certaines sont utilisées pour des couvertures de magazines comme celles de Cinefantastique. Après son travail sur Le Trou noir, il est assigné au film Les Yeux de la forêt (1980). Il a également travaillé sur des films tels que Tron (1982), Dick Tracy (1990), et la mini-série Le Fléau de Stephen King. Après sept ans, il y est devenu le chef du département des mattes. Il a ensuite travaillé sur les films I, Robot et Ave, César ! .

Après avoir déménagé à New York, Mattingly passe sous contrat chez Ballantine Books. Il a réalisé plus de 2000 couvertures de livres pour de nombreux éditeurs ou publications dont Ballantine, Baen, Bantam, Berkley, Dell, Alfred A. Knopf, Marvel Comics, le magazine Omni, Playboy, Ace, Penguin, Scholastic et Tor. Plus tard, il a pris un poste d'enseignant d'art mat à l'École d'art visuel, puis à l'Institut Pratt, où il est professeur auxiliaire. Il enseigne le matte painting numérique et la composition dans les deux institutions. Mattingly fait l'objet du livre de 1996 Vues alternatives, univers alternatifs: l'art de David B. Mattingly de Cathleen Cogswell. Il travaille actuellement comme matte artiste et illustrateur indépendant en plus de son poste d'enseignant.

Publications
David a créé 50 des 53 couvertures pour la série Animorphs de KA Applegate. Il a également créé des couvertures pour toutes les séries de science-fiction Honorverse de David Weber, y compris, A Rising Thunder un best-seller du New York Times. Il a été l'artiste invité d'honneur à un certain nombre de conventions, dont Technicon 24 et Loscon 42. Il a également publié un manuel sur le matte painting numérique, The Digital Matte Painting Handbook.

Livres

 David B. Mattingly, Le manuel de peinture mate numérique, (2011) Indianapolis, IN : Wiley ;

Filmographie

Il réalise plus travaux de matte painting  principalement pour les studios Disney.

 1979 : Le Trou noir
 1980 : Une nuit folle, folle (1980)
 1980 : Les Yeux de la forêt
 1981 : Max et le Diable
 1982 : Tron
 1990 : Dick Tracy
 2004 : I, Robot
 2016 : Ave, César !

Références

Liens externes

Illustrateur de fantasy
Illustrateur de science-fiction
Illustrateur américain
Naissance en juin 1956
Naissance à Fort Collins

David Burroughs Mattingly


Rezolucija muslimana Bosne, Hercegovine i Sandžaka bio je dokument koji su donijeli muslimanski intelektualci iz Bosne, Hercegovine i Sandžaka na sastanku u Washingtonu DC 14. i 15. 1989. godine. Rezolucijom je zaključeno da će se oni zalagati za uspostavu slobodne Bosne i Hercegovine sa Sandžakom u sastavu Savezne Države Hrvatske, zasnovane na načelima slobode, demokracije i pluralizma. Reakcija državnih središnjica HSS-a u emigraciji bila je pozitivna. Na sastanku održanom 17., 18. i 19. studenoga 1989. u kanadskom Calgaryju dana je povoljna ocjena. Bilo je preko trideset sudionika sastanka. Došli delegati bili su iz Kanade, SAD i Australije. Dali su potporu rezoluciji i odlučili ju poslati svim svjetskim čimbenicima.

Izvori

Dokumenti
Hrvatska politička emigracija (1945. – 1989.)
Kultura Hrvata Bosne i Hercegovine

Rezolucija muslimana Bosne, Hercegovine i Sandžaka iz 1989.


Sintetsko drago kamenje razlikuju se od imitacija ili simuliranog dragog kamenja.

Sintetički dragulji su fizički, optički i kemijski identični prirodnom kamenu, ali nastaju u kontroliranim uvjetima u laboratoriju.  Imitacijsko ili simulirano kamenje kemijski se pak razlikuje od prirodnog kamena, ali može mu biti optički slično; mogu biti staklo, plastika, smole ili drugi spojevi.

Sintetički, kultivirani ili laboratorijski stvoreni dragulji nisu imitacije. Na primjer, dijamanti, rubini, safiri i smaragdi proizvedeni su u laboratorijima i imaju jednaka kemijska i fizikalna svojstva kao i prirodni. Sintetički (laboratorijski stvoren) korund, uključujući rubin i safir, vrlo je čest i košta puno manje od prirodnog kamenja. Manji sintetički dijamanti proizvode se u velikim količinama kao industrijski abrazivi, iako su veći sintetički dijamanti kvalitete dragulja dostupni i u veličini od više karata.

Bez obzira je li dragulj prirodni kamen ili laboratorijski proizveden (sintetski), fizičke karakteristike su iste. Sintetsko kamenje najčešće ima jasniju i intenzivniju boju, te nema inkluzija i grešaka tipičnih za prirodne uzore.

Osnovni postupci proizvodnje

 Verneuil postupak
 Hidrotermalni postupak

Dodatna literatura

 Elwell,D.  Man-Made Gemstones, 	Chichester 1979.
 Donoghue,M. Synthetic Gem Materials, London 1976.

Vanjske poveznice

Drago kamenje

Sintetsko drago kamenje


الموجة الصادمة أو الموجة الصدمية أو موجة الصدمة تتكون عند تحرك جسم بين طبقات الهواء بنفس سرعة الموجات الصوتية الناتجة أو بسرعة أكبر. وهي كالاضطراب في الهواء أو فرقعة. و بصفة أعم تنتج موجة الصدمة عند تحرك جسم ما في مائع بسرعة تفوق سرعة إظطرابات أو اهتزازات المائع. فمثلا سرعة اهتزازات الهواء، المعروفة بسرعة الصوت، تبلغ حوالي 340 م/ث، فإذا انطلقت طائرة أو رصاصة بسرعة تفوق 340 م/ث ظهرت موجة صدمة. وكذلك تبلغ سرعة اهتزازات داخل الماء حوالي 1500 م/ث. وتبلغ سرعة اهتزازات على سطح الماء أقل من 1 م/ث، فإدا انطلقت باخرة بسرعة أكبر رأينا موجة، مرتفعة على سطح الماء، تبدأ من مقدمتها مشكلة، إلى الوراء، زاوية كانت حادة كلما كانت السرعة أكبر.

تشبه الموجة العادية، ولكنها تحمل طاقة مركزة وتنتشر خلال وسط (صلب أو سائل أو غاز) أو أحيانا خلال حقل فيزيائي كالمجال الكهرومغناطيسي. وتتميز تلك الموجة الاصطدامية بعنصر قصر زمن حدوثها، وبتغيير متقطع في خصائص الوسط المحيط. وتتسبب الموجة التصادمية في ارتفاع سريع وهائل في الضغط و درجة الحرارة والكثافة في الوسط . تنتقل الموجة التصادمية خلال الوسط المحيط بسرعة أعلى بكثير من الموجة العادية.
تتلاشى طاقة موجة الصدمة بسرعة بالتناسب مع المسافة ، فالموجة المصاحبة المتمددة ستندمج مع تلك الموجة مما يعني إلغاء جزئيا لها. بالتالي فإن الانفجار الصوتي المرتبط مع مرور طائرة فوق صوتية يكون هو موجة الصوت الناتجة من تدهور واندماج موجة الصدمة مع الموجة المتمددة الناشئة بواسطة الطائرة.

عند مرور موجة الصدمة خلال المادة، فإن إجمالي الطاقة لا تتبدد، ولكن الطاقة التي تستخرج كشغل ستتبدد والاعتلاج سيزداد. وهذا مما يزيد من قوة السحب الإضافية على الطائرة عند حصول تلك الموجة.

المصطلحات
تنقسم موجة الصدمة إلى قسمين:
 طبيعية: تكون 90 درجة عمودية على اتجاه تيارالمار على الوسط.
 مائلة: تأخذ زاوية مائلة مع اتجاه التيار.
هناك أشكال أخرى من موجة الصدمة:
 جبهة الصدمة Shock Front: وهو الاسم البديل للموجة الصدمية
 جبهة الاتصال Contact Front: بالموجة الصدمة تكون بسبب تأثير صدمة ما (بما فيها تأثير الصدمة من الارتفاع الهائل والسريع لضغط تيار الهواء). فموقع تأثير الصدمة يتبع جبهة الاتصال بجبهة الصدمة.

التيارات فوق الصوتية

عندما يمر جسم ما بسرعة أعلى من المعلومات المعطاة حول انتشارها خلال محيط المائع، فإن المائع القريب من الاضطراب لايتمكن من التفاعل أو الابتعاد قبل وصول الاضطراب إليه. تتغير خاصية المائع (الكثافة، الضغط، الحرارة، السرعة، رقم الماخ) بشكل فوري عند حضور موجة الصدمة. قيمة قياسات سماكة موجة الصدمة قد تعادل واحد قيمة أسية أكثر من متوسط مسار الهواء الحر الخاضع للفحص.

تتشكل موجة الصدمة عندما يكون الهواء سرعته أعلى من سرعة الصوت. وبالنطاق الذي يحصل ذلك فإن موجات الصوت تسير عكس التيار لتصل للنقطة التي لا يمكن ان تتخطاها مما يجعل الضغط يتراكم بسرعة عند تلك النقطة وبسرعة ستتكون موجة الصدمة ذات الضغط الهائل.
موجات الصدمة هي ليست موجات صوتية تقليدية، فهي تتشكل بلحظة اختلاف عنيفة جدا لخصائص الغازات وبناء على أوامر من متوسط المسارات الحرة (تقريبا ميكرو-متر بالحالات الجوية) من السماكة. لذلك ستسمع موجات الصدمة كدوي فرقعة قوية أو قصف. ستنتقل موجة الصدمة من موجة مائلة إلى موجة مستقيمة خلال مسافات طويلة، متحولة إلى موجة الصوت التقليدية حيث أنها ستسخن الهواء مما يفقدها الطاقة. تلك الموجة الصوتية ستسمع كأنها انفجار مكتوم أو صوت عال لحاجز الصوت، وهي ناتجة بشكل عام من تجاوز سرعة الطائرة سرعة الصوت.

موجة الصدمة هي إحدى صور ضغط الهواء بحالة مرور تيار فوق صوتي. بعض الحالات الأخرى هي التيار متساوي الاعتلاج الحراري (isentropic compressions)، إضافة لضغوط براندت- ماير. تنتج طريقة الضغط للغاز كثافة وحرارة مختلفين عن المعدل المعطى للضغط.

موجة الصدمة العادية
بإمكان موجة الصدمة ان تتشكل من خلال انحدار شديد للموجات العادية. وأفضل مثال لتلك الظاهرة هي موجات المحيط التي تتكسر بقوة على الشاطئ. بالمياه غير العميقة تعتمد سرعة موجات السطح على مدى عمق المياه. لذلك تكون قمة موجات المحيط هي أسرع قليلا من المنخفض ما بين الموجتين، وذلك بسبب ان ارتفاع الموجة ليست صغيرة جدا مقارنة مع عمق الماء. فقمة الموجات ستتجاوز المنخفض حتى تكون مقدمة الموجة تشكلت عموديا وانتشرت على صورة صدمة مضطربة أو موجة تتكسر على الصخر وستبدد طاقة الموجة على شكل صوت وحرارة.

ظاهرة شبيهة تؤثر على الموجات الصوتية القوية بالغاز أو البلازما، ذلك بسبب اعتماد موجة الصوت على الحرارة والضغط. فالموجات القوية تسخن الوسط المحيط القريب من جبهة الضغط. وخلال انضغاط كظمي (adiabatic compression) للهواء نفسه، فالجبهات الضغط العالية تتجاوز المنخفضة المجاورة لها. فتشكيل الصدمة بواسطة تلك العملية لا تحصل لموجات الصوت بالغلاف الجوي للأرض، ولكن يعتقد بانها إحدى الميكانيكيات التي تسخن غلاف اللون الشمسي (solar chromosphere) والهالة المحيطة بها (Corona) حيث تنتشر الموجات داخل محيط الشمس.

إذا كان التدفق قابلاً للانضغاظ في مسار قليل الانحرافات، فان التدفق عكسوي والانتروبيا ثابته. لكن إذا كان التدفق سريع وسرعته تفوق سرعة الصوت وفي نفس الوقت يوجد تغير مفاجئ في مساحة مسار التدفق، فان التدفق في هذه الحالة يصبح غير عكسوي والانتروبيا في ازدياد. بشكل عام، موجة الصدمة تتكون حينما تتغير خصائص الغاز بمقدار كبير ومفاجئ. خلال موجة الصدمة فإن الضغط الساكن والحرارة وكثافة الغاز تزداد لحظياً. موجة الصدمة لا تضيف أو تستهلك شغل فلذلك لن يكون هناك أي تبادل حراري وأيضا لهذا السبب فان الاثلبيا والحرارة ثابتين. لكن، عملية موجة الصدمة ليست عملية متساوية الانتروبية، فلذلك مجموع الضغط في اتجاه التيار دائماً اقل من مجموع الضغط عكس التيار ويفسر تلك الخسارة في الضعط، ان موجة الصدمة تساهم في خسارة الضغط. التغيير في مجموع الضغط أثناء موجة الصدمة يجعل معادلة بيرنولي غير صالحة وفي نفس الوقت رقم ماخ وسرعة التدفق تقل أيضا.

إذا كانت موجة الصدمة عامودية على اتجاه مسار التدفق فان هذه الظاهرة تسمى موجة الصدمة العادية. وفي الأسفل مجموعة من المعادلات التي تفسر متغيرات التدفق أثناء موجة الصدمة العادية. المعادلات الآتية تم استنتاجها من قانون حفظ الكتلة والزخم والطاقة.

أثناء عملية موجة الصدمة العادية فان رقم ماخ يقل ويمكن تفسير ذلك من خلال هذه المعادلة:

M1^2 = [(gam - 1) * M^2 + 2] / [2 * gam * M^2 - (gam - 1)]

درجة الحرارة لا تتغير خلال موجة الصدمة العادية

Tt1 / Tt0 = 1

درجة الحرارة الساكنة تزداد:

T1 / T0 = [2 * gam * M^2 - (gam - 1)] * [(gam - 1) * M^2 + 2] / [(gam + 1)^2 * M^2]

الضغط الساكن يزاداد:

p1 / p0 = [2* gam * M^2 - (gam - 1)] / (gam + 1)

الكثافة تتغير:

r1 / r0 = [(gam + 1) * M^2 ] / [(gam -1) * M^2 + 2]

مجموع الضعط يتغير إلى:

pt1 / pt0 = {[(gam + 1) * M^2 ] / [(gam - 1) *M^2 + 2]}^[gam/(gam-1)] * {(gam + 1) /[2 * gam * M^2 - (gam - 1)]}^[1/(gam - 1)]

الجزء الأيمن لكل المعادلات السابقة يعتمد على رقم ماخ. يمكن التعرف على جميع الظروف والحالات المتعلقة بموجة الصدمة العادية إذا كان رقم ماخ متاح.

النظائر
يمكن وصف موجة الصدمة بأنها أبعد نقطة معاكسة لجسم متحرك والذي يعرف عن وصول الجسم. وتعرف موجة الصدمة بأنها الغلاف ما بين نطاق ليس بها حالة وصول الصدمة ونطاق يحتوي على حالة الصدمة. النظير لذلك هو مخروط الضوء الموصوف بنظرية النسبية العامة.

بالمختصر، للحصول على الموجة الصدمية، وذلك بالمرور بسرعة أعلى من سرعة الصوت. بتلك الحالة سيكون هناك اجزاء من الهواء المحيط بالطائرة يسير بسرعة الصوت مع الطائرة، لذلك فموجات الصوت تتراكم مع بعضها البعض في محاولة لترك الطائرة وأشبه وصف لذلك هو تزاحم السيارات على الطريق، عند تلك اللحظة تنشئ موجة الصدمة ويرتفع الضغط بسرعة شديدة فتتشتت على جانبي الطائرة. وبسبب ذلك التضخيم تكون موجة الصدمة شديدة جدا، اشبه بالانفجار عند سماعه. الظاهرة النظيرة هي خارج ميكانيكية الموائع. مثال الجزيئات المتسارعة فوق سرعة الضوء بوسط منكسر (حيث سرعة الضوء بوسط هي أقل بالماء من الفراغ) ستنتج تأثير صدمة ضوئية، وتسمى تلك الظاهرة بإشعاع شيرنكوف (Cherenkov radiation).

الأمثلة

سنري مجموعة من الأمثلة من الموجات الصدمية، مجتمعة مع ظواهر صدمية مشابهة:

صدمات متحركة
 تحتوي عادة على موجات صدمية تنتشر داخل وسط ثابت غير متحرك.
 بتلك الحالات، فأن الهواء بمقدمة الصدمة يكون ثابت والغاز الذي خلف الصدمة يكون فوق صوتي (عادة يكون في اطار المختبرات). فالصدمة تنتشر مع مقدمة موجة عادية (وتكون عمودية عليها) باتجاه التيار. تستخلص سرعة الصدمة من معدل الضغط الرئيسي ما بين جسمين غازيين.
 تتكون الموجات الصدمية بتفاعل ما بين جسمين غازيين مختلفين بالضغط، حيث تتمدد موجة الصدمة داخل الغاز الأقل كثافة وموجة التمدد تنتشر داخل الغاز الأعلى ضغط.
 مثال على ذلك: انفجار البالون، موجة الصدمة ناشئة من انفجار، الإنبوب الصدمي.

موجة تفجيرية
الموجة التفجيرية أو انفجار صاعق هي موجة صدمية مدعمة بتفاعل من الحرارة الخارجية الطاردة. وهي موجة تمر بوسط احتراق عالي أو وسط كيميائي مضطرب، كانفجار أو تفاعل اوكسجين مع ميثان. فالتفاعل الكيميائي داخل الوسط ينتج بعد حدوث موجة الصدمة فتحرك الطاقة الكيميائية الناتجة من التفاعل الموجة للخارج.
 الموجة التفجيرية تنتج باختلاف بسيط عن الموجة العادية حيث أنها تقاد بواسطة تفاعل كيميائي يحصل بعد مواجهة الموجة الصدمية. ويسبب الانفجار أيضا صدمة من النوع الأول بالصورة فوق، تنتشر داخل الجو المحيط وذلك خلال الضغط المفرط الناتج من الانفجار.

صدمة منفصلة

تلك الموجات تكون منحنية وتنشئ امام الجسم بمسافة بسيطة، وتكون 90 درجة امام الجسم مباشرة ومن ثم تنحني حول الجسم. الصدمات المنفصلة لها نفس الحسابات التحليلية كالتي بالصدمات المتلاصقة، التيار القريب من تلك الموجة لهاموضوع ذو اهتمام متواصل بسبب القواعد التي تحكم مسافة الصدمة في مقدمة جسم مثلوم تكون معقدة، وهي خاصية لشكل الجسم، بالإضافة فالمسافة المتعادلة للصدمة تختلف بشدة حسب الحرارة عند الغازات غير الخاملة، مسببة باختلاف كبير بتحويل الحرارة إلى نظام الوقاية الحرارية عند المركبة
 مثل تلك الصدمة تحصل عندما تتجاوز زاوية انحراف القصوى. وترى تلك الصدمات المنفصلة على أجسام غير حادة الطرف أو المثلومة، ولكن يمكن رؤيتها على الأجسام الحادة بسرعات منخفضة لرقم الماخ.
 امثلة: المركبات الفضائية العائدة (أبوللو والأتوبيس الفضائي)، الطلقات النارية، حاجز طبقة المغناطيسية للشمس

صدمة متصلة
 تلك الصدمات تظهر كموجات متصلة على طرف الحاد لجسم يتحرك بسرعات فوق صوتية
 أمثلة: الأوتاد والمخاريط فوق الصوتية مع زوايا الذروة الصغيرة
 موجات الصدمة المتصلة هي بناء تقليدي مبسط بالتحريك الهوائي بسبب، الغاز المثالي ومجال تيار غير مائع وتوفر تحليل للمحلول كمعدل الضغط والحرارة وزاوية الوتد ورقم الماخ المصرف وستحسب جميعا مما يعطي رقم الماخ النبع وزاوية الصدمة. زوايا الصدمة الصغيرة ترتبط مع الأرقام الكبيرة لماخ المنبع، وبالحالة الخاصة عندما تكون موجة الصدمة 90 درجة على التيار الخارج (صدمة عادية) وهي مرتبطة مع رقم 1 ماخ.

تعريف آخر

لا ينحصر اصطلاح الموجة الاصتدامية فقط في الطيران، بل تستخدم أيضا لوصف ظواهر طبيعية مثل الانفجار الذي يحدثة أحد النيازك عند اصتدامه بحو الأرض، مثلما حدث في انفجار تونغوسكا بسيبيريا عام 1908 أو حادثة سقوط النيزك في روسيا 2013. كذلك نجد الموجات الاصتدامية في حالة انفجار مستعر أعظم مما يشاهد في أمثلة عديدة في الكون .

انظر أيضا
 رقم ماخ الحرج
 موجة الصدمة العادية
 طيران بسرعة عالية
 انفجار صاعق
 مجال شمسي

المصادر

وصلات خارجية

 تقدير قنبلة موجة الصدمة
 معلومات من مركز أبحاث جلين بناسا عن:
 الموجات الصدمية المائلة
 صدمات متعددة التقاطع
 مراوح التوسعة
 أساسيات التيار المضغوط, 2007

جريان الموائع
سرعة الهواء

موجة صادمة


José Froilán González (Arrecifes, Argentina, 8. listopada, 1922. – Buenos Aires, Argentina, 30. ožujka 2013.) je bivši argentinski vozač automobilističkih utrka.

The Pampas Bull ili El Cabezón (debela glava), kako su prijatelji zvali Gonzaleza, debitirao je u Formuli 1 na VN Monaka 1950., ali te sezone nije osvojio bodove. Tijekom 1951. mijenja čak tri momčadi, a zauvijek će ostati upisan u povjesti Formule 1, kao prvi vozač koji je donio pobjedu Ferrariju. Iste sezone ostvario je još četiri podija, te sezonu završio na trećem mjestu s 24 boda. Za momčad Maserati vozi 1952. i 1953., te iako redovito osvaja bodove i podije, Gonzalez je nešto lošiji nego prehodne godine u Ferrariju. Nezadovoljan Maseratijem, 1954. se vraća u Ferrari, te ponovno pobjeđuje na Silverstoneu na VN Velike Britanije. Te sezone završava kao viceprvak iza sunarodnjaka Juana Manuela Fangija, što mu je najbolji rezultat u Formuli 1.

Nastupao je na raznim utrkama i kategorijama. Utrku 24 sata Le Mansa, zajedno s Francuzom Mauriceom Trintignantom, osvaja 1954. Pobjeđuje i na domaćim utrkama 500 milja Rafaela i 1000 kilometara Buenos Airesa.

Gonzalez je 2011. je primio nagradu of Ferrarija, a Fernando Alonso je tom prigodom vozio Gonzalezov Ferrari 375 iz 1951. Preminuo je 2013. u dobi od 90 godina.

Pobjede

Rezultati u Formuli 1

Izvori

 http://en.espn.co.uk/ferrari/motorsport/story/111459.html
 http://www.bbc.com/sport/formula1/22925726
 https://www.theguardian.com/sport/2013/jun/16/jose-froilan-gonzalez

Vanjske poveznice
Gonzalez na racing-reference.info
Gonzalez na racingsportscars.com

Argentinski vozači Formule 1

José Froilán González


Rasovi je bio naziv koji se tijekom drugog svjetskog rata u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj odnosio na članove ustaškog pokreta koji su imali najveći utjecaj na poglavnika Antu Pavelića, bili od njegova neograničena povjerenja i imali su veliku samostalnost djelovanja kao osobe od njegova posebnog povjerenja i suradnici iz prijeratne emigracije. Naziv se prvo odnosio samo na petoricu ustaša povratnika (Ante Moškov, Ivo Herenčić, Vilko Pečnikar, Erih Lisak, i Eugen Dido Kvaternik) ali nakon pada Eugena Kvaternika dodani su još neki (Vjekoslav Luburić, Vjekoslav Servatzy, i Rafael Boban). Ponekad ih se nazivalo i pukovnička liga jer su svi imali visoke ustaške činove pukovnika. Ponegdje se i Juru Francetića navodi kao jednog od njih.

Izvori

Ustaški pokret

Rasovi


Navaho (veya Diné), Amerika Birleşik Devletleri'nin Arizona, New Mexico ve Utah eyaletlerinde yaşayan ve Navahoca konuşan Atabaskların Güney Atabaskları grubundan olan bir Kızılderili halkıdır. Üç yüz binlik nüfuslarıyla ABD'deki federal olarak tanınan (Navaho Ulusu) en büyük yerli halktır. En yakın akrabaları Apaçiler ile birlikte Güney Atabaskları adı altında toplanırlar.

Yaşam yerleri
Geleneksel anayurtları Dinétah adı verilen bölgedir. Navaho Uzun Yürüyüşü adlı etnik temizlik hareketinden sonra bugünkü yaşadıkları alana yerleştirildiler.

Tarih

Navahoların doğuşu
Navahoların ne zaman Asya'dan Kanada'ya oradan da bugünkü oldukları yere geldikleri tam olarak belli değildir. Tahminlere göre MÖ 900 ile MÖ 1000 yılları arası bu bölgeye yerleştikleri düşünülmektedir.

19. yüzyıl'da Navaholar

1848 yılında Meksika, güneybatıyı Amerika Birleşik Devletleri'ne bırakınca Navaholarla olan sürtüşmeler arttı. Navaholar, İspanyol, Pueblo ve beyaz Amerikalıların yerleşim bölgelerine saldırmaya başladılar. Bu arada beyazlar Navaho topraklarını istilâ etmekle meşguldüler. Daha sonra Birleşik Devletler orduları Navaho topraklarına baskınlar düzenlemeye başladılar ve çeşitli yerlerde askeri karargâhlar kurdular. Nihayet, federal hükûmet, Navahoları, Yeni Meksika'nun doğusunda Bosque Rodendo'da "rezervasyon" adı verilen Kızılderililere ayrılmış bölgeye yerleştirmeyi kararlaştırdı. 1863 yılında Albay Kit Carson yönetiminde bir grup asker Navaho topraklarına girerek çiftliklerini ve sürülerini yok etmiş ve 800 Navaholuyu da Bosque Rodendo'ya sürmüştür. Tarihte bu, "Uzun Yürüyüş" olarak bilinir.

Kültür

Navahoların geleneksel barınakları hogan adı verilen yapılardır. Navaholar halı ve kilimleriyle de bilinir.

Dil

Navaholar, Atabask dilleri içerisindeki bir dil olan Navahocayı konuşmaktadır. II. Dünya Savaşı'nda Amerikan ordusu zorlu kriptolama yöntemlerine bir çözüm olarak Navaho dilini kullanmıştır.

Kaynakça

Navaholar


Mount Wilson Observatory er et astronomisk observatorium nordøst for Los Angeles i California, USA.

Observatoriet ligger på toppen af Mount Wilson i en højde af 1.742 moh.

Edwin Hubbles opdagelse af andre galakser uden for vor egen, blev gjort med det 2,5m store Hooker-teleskop fra dette observatorium og offentliggjort 1. januar 1925.

Senere opdagede han, sammen med Milton L. Humason, rødforskydning, der sandsynliggjorde at universet stadig udvides.

Eksterne henvisninger

Astronomiske observatorier
Los Angeles
Bygninger, konstruktioner og anlæg i USA

Mount Wilson Observatory


La ligne 2 du métro de Nankin (chinois traditionnel : 南京地鐵二號線 ; chinois simplifié : 南京地铁二号线)  est la    ligne du métro de Nankin. C'est une ligne est-ouest qui relie le district de Qixia avec le district de Jianye à l'ouest, elle est inaugurée le . De Yuzui à Rue Jingtian, la ligne comporte 30 stations et  en longueur.

Histoire

Caractéristiques

Tracé

Liste des stations

Exploitation

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de Nankin

Liens externes

2
Nankin, 2

Ligne 2 du métro de Nankin


Supernatural ist das 19. Studioalbum des mexikanischen Gitarristen Carlos Santana. Es erschien im deutschsprachigen Raum am 14. Juni 1999 bei Sony BMG und ist mit acht gewonnenen Grammys im Jahre 2000 und etwa 30 Millionen verkauften Kopien nicht nur eines der erfolgreichsten Alben Santanas, sondern auch unter den weltweit meistverkauften Musikalben. Bezogen auf Latin Rock ist es gemessen an den Verkäufen das populärste Album seines Genres.

Entstehung
Die Aufnahmen am Album entstanden zwischen 1998 und 1999. Neben diversen Produzenten wurden auch verschiedene Aufnahme- und Abmischorte gewählt. Die meisten Aufnahmen fanden in Kalifornien statt, zum Abmischen wurden überwiegend die Fantasy Studios in Berkeley benutzt. Darüber hinaus arbeitete Santana; ähnlich wie später bei Shaman; mit diversen Gastmusikern zusammen. Zu diesen gehören der Songwriter Dave Matthews, der Hip-Hop-Musiker Everlast, der US-amerikanische Musiker Rob Thomas, CeeLo Green, die Songwriterin Lauryn Hill, die mexikanische Rock-Gruppe Maná, der schwedische Musiker Eagle-Eye Cherry sowie der britische Musiker Eric Clapton. Das Album erschien am 15. Juni 1999 in den USA.

Titelliste

* Inspiriert von Johannes Brahms' Sinfonie Nr. 3 F-Dur op. 90** Hidden Track, auf der Original-CD nicht ausgewiesen

Veröffentlichungen
Neben der Standard-Veröffentlichung des CD-Albums wurde Supernatural auch als Doppel-Vinyl (180-Gramm-LPs) und auf CD-Singles bzw. EP-Singles mit fast allen Songs aus diesem Album sowie als Konzert-DVDs herausgegeben. Mindestens zwei der mehrfachen Konzertmitschnitte aus der 2000er Supernatural-Tour gelten als legal erschienene DVD-Veröffentlichungen. Dabei kam bei einem Clubkonzert auch eine sogenannte Gitarren-Kamera zum Einsatz, welche detaillierte Video-Szenen von Santanas Gitarren-Solos lieferte.

Rezensionen

Von Musikkritikern wurde das Album überwiegend positiv bewertet. In nahezu allen Bewertungen fällt der Titel Do You Like The Way mit Lauryn Hill den anderen Stücken gegenüber leicht ab. [It] is just full blown Hip-Hop and R&B schreibt Sputnik Music dazu.

Die Laut.de-Redaktion vergab 4 von 5 möglichen Sternen und lobt vor allem die Vielseitigkeit des Albums sowie die vielen Gastbeiträge des Albums.

Auch Stephen Thomas Erlewine vergab bei Allmusic 4 von 5 möglichen Sternen und meinte, dass die Songs zwar sehr gut seien, durch eine fehlende Leadstimme und die vielen verschiedenen Gastbeiträge vermisse er jedoch ein wenig Konstanz.

Das alternative Musikmagazin Whiskey Soda vergab die Schulnote 1 und schrieb zum Album, dass es ein hervorragendes Comeback war, aber trotzdem einige Lücken besitze.

Rezensator.de meint zum Album, dass Santana durch die Einbeziehung jüngerer Künstler zwar einen Übergang zu anderen Musikstilen probiere, dies jedoch nicht immer schaffe. Trotzdem wird das Album als "überragendes Comeback" bezeichnet und erhält sechs von zehn Punkten.

Der Rolling Stone urteilte Einige Titel beweisen, dass Santana übernatürlich anmutig ist, ohne zu viel Hilfe von irgendjemandem zu erhalten. Wer könnte solch einem dauerhaften Gitarrengott noch einen großen, starbesetzten Schuss auf die lebende la vida loca nicht gönnen? ([Some] tracks prove that Santana remains supernaturally graceful without too much help from anyone. Who could begrudge such an enduring guitar god another big, star-studded shot at living la vida loca?) und vergab 3,5 von 5 Sternen.

Charts und Auszeichnungen

Das Album konnte sich in Deutschland, Österreich, der Schweiz, Vereinigtes Königreich, den Vereinigten Staaten, Kanada, Frankreich, den Niederlanden, Schweden, Norwegen, Italien, Australien, und Neuseeland auf Platz eins der jeweiligen Album-Charts platzieren. In Finnland und beiden Teilen Belgiens erreichte es Platz zwei. In Deutschland, der Schweiz und den USA erreichte die Single Maria Maria Platz eins der Single-Charts, in den USA tat Smooth es ihr gleich.

In den USA wurde das Album 15 Mal mit einer Platin-Schallplatte ausgezeichnet, in Kanada erhielt es eine Diamant-Schallplatte, was zehn Platin-Schallplatten entspricht. Vier Platin-Schallplatten gab es in Australien und der Schweiz, drei Auszeichnungen in Spanien. Jeweils zwei Platin-Auszeichnungen gab es in Deutschland, Österreich, Mexiko, Frankreich und Großbritannien, jeweils eine Platin-Schallplatte wurde in Brasilien und Polen verliehen.

Bei den Grammy Awards im Jahre 2000 wurde Carlos Santana mit acht Grammys für das Album ausgezeichnet. Das Album selber erhielt die Auszeichnung für das beste Album und das beste Rock-Album. Carlos Santana wurde für die beste instrumentale Komposition ausgezeichnet. Die Single Smooth wurde für die Aufnahme des Jahres sowie die beste Zusammenarbeit im Bereich der Popmusik ausgezeichnet, Love Of My Life war außerdem für diese Kategorie nominiert. Den Preis für die beste instrumentale Pop-Darbietung erhielt die Single El Farol, Maria Maria erhielt die Auszeichnung für die beste Darbietung einer Pop-Gruppe. Zusammen mit Eric Clapton erhielt Santana für The Calling die Auszeichnung für die beste instrumentale Darbietung, für Put Your Lights On wurden Santana und Everlast für die beste Gesangs-Gruppe im Bereich der Popmusik ausgezeichnet.

Mitwirkende Musiker
 Carlos Santana – Leadgitarre, Gesang, Perkussion
 Al Anderson – Rhythmusgitarre (in Do You Like the Way)
 Tom Barney – Bass (in Do You Like the Way)
 Carter Beauford – Schlagzeug (in Love of My Life und Rain Down on Me (Legacy Edition 2010))
 CeeLo Green – Gesang (in Do You Like the Way)
 Eagle-Eye Cherry – Gesang (in Wishing It Was)
 Eric Clapton – Gesang, Leadgitarre, Rhythmusgitarre (in The Calling)
 Jeremy Cohen – Violine (in Maria Maria)
 Jeff Cressman – Posaune (in Smooth)
 David Crockett – Schlagzeug, Perkussion
 Joseph Daley – Tuba (in Do You Like the Way)
 Francis Dunnery – Rhythmusgitarre (in Do You Like the Way)
 Everlast – Gesang, Rhythmusgitarre (in Put Your Lights On)
 Fher – Gesang (in Corazón Espinado)
 Abel Figueroa – Posaune
 Ramon Flores – Posaune (in Migra)
 Earl Gardner – Trompete, Flügelhorn (in Do You Like the Way)
 Mic Gillette – Trompete (in Migra)
 Alex Gonzales – Hintergrundgesang (in Corazón Espinado)
 Joseph Hebert – Violoncello (in Maria Maria)
 Horacio Hernández – Schlagzeug (in Africa Bamba)
 Lauryn Hill – Gesang (in Do You Like the Way)
 Loris Holland – Keyboard (in Do You Like the Way)
 Tony Lindsay – Hintergrundgesang
 Dave Matthews – Gitarre, Gesang (in Love of My Life und Rain Down on Me (Legacy Edition 2010))
 René Martínez – Gitarre
 Marvin McFadden – Trompete (in Migra)
 Julius Melendez – Trompete
 Nico Nibbering – Keyboard
 William – Trompete (in Smooth)
 Karl Perazzo – Hintergrundgesang, Perkussion
 KC Porter – Akkordeon, Gesang
 Lenesha Randolph – Hintergrundgesang (in Do You Like the Way)
 Raul Rekow – Perkussion
 Benny Rietveld – Bass
 Alberto Salas – Keyboard (in Corazón Espinado)
 Danny Seidenberg – Bratsche (in Maria Maria)
 Angus Sutherland – Gitarre
 Rob Thomas – Gesang (in Smooth)
 Chester Thompson – Keyboard
 Steve Turre – Posaune (in Do You Like the Way)
 Sergio Vallin – Rhythmusgitarre (in Corazón Espinado)
 Danny Wolensky – Saxophon, Querflöte

Verkaufszahlen und Auszeichnungen

Weblinks
 Informationen auf discogs.com (englisch)
 Informationen und Kritik auf allmusic.com (englisch)
 Kritik auf laut.de

Einzelnachweise

Album 1999
Album (Rock)
Nummer-eins-Album
Mehrfach-Platin-Album (Deutschland)
Mehrfach-Platin-Album (Europa)
Mehrfach-Platin-Album (Österreich)
Mehrfach-Platin-Album (Schweiz)
Diamant-Album (Vereinigte Staaten)
Mehrfach-Platin-Album (Vereinigtes Königreich)
Carlos Santana

Supernatural (Album)


Barksen ist ein Ortsteil von Hessisch Oldendorf im Landkreis Hameln-Pyrmont in Niedersachsen. Das Dorf liegt etwa 1 km nordöstlich von Hessisch Oldendorf am Fuße des Mittelbergs (297,0 m) und grenzt direkt an die Wälder des Landschaftsschutzgebietes Hessisch Oldendorfer Wesertal/Nord. Das erste Mal ist Barksen 1244 urkundlich genannt.

Vereine
Freiwillige Feuerwehr Barksen
Männergesangverein Liedertafel Barksen
Siedlergemeinschaft Barksen

Einzelnachweise

Weblinks
 Barksen

Ort im Landkreis Hameln-Pyrmont
Geographie (Hessisch Oldendorf)
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Hameln-Pyrmont)
Ersterwähnung 1244
Gemeindeauflösung 1973

Barksen (Hessisch Oldendorf)


Ilseng Station (Ilseng stasjon) er en jernbanestation på Rørosbanen, der ligger ved byområdet Ilseng i Hamar kommune i Norge. Stationen består af to spor, en perron med læskur og en tidligere stationsbygning i hvidmalet træ samt en mindre parkeringsplads.

Stationen åbnede som holdeplads 23. juni 1862, da banen mellem Hamar og Grundset stod færdig. Oprindeligt hed den Ihlseng, men stavemåden blev ændret til Ilseng i 1877. I 1878 blev den opgraderet til station. Stationen blev nedgraderet til trinbræt 1. juni 1986. I en periode fra 16. juni 2002 til 1. september 2003 blev den ikke betjent af persontog.

Den første stationsbygning, der blev taget i brug i 1862, er nu revet ned. I 1893 opførtes en ny stationsbygning efter tegninger af Paul Due. Den blev flyttet til Norsk Jernbanemuseum i Hamar i 1926. Den nuværende stationsbygning er et ombygget privathus, der blev taget i brug i 1921.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Rørosbanen
Etableret i 1862
Jernbanestationer i Hedmark

Ilseng Station


බුද්ධදාස රජු ප්‍රකටවන්නේ දක්ෂ වෙදදුරකු ලෙසය ඉතා ධාර්මික රජකු වූ මෙතුමා වෙද රජ ලෙස හදුන් වන අතර මෙතුමා වෙද පොත්රැසක් රචනාකළ බව සදහන්වේ එසේම මිනිසුන්ට පමනක් නොව සතුන්ට පවා වෙදකම් කළ මෙතුමා දිවයින පුරා රෝහල් ආදිය ඇති කළ මෙතුමා දිනක් පෙනයේ ගෙඩියක් සෑදී වෙදනාවෙන් සිටි නාගරාජයෙකුට වෙදකම් කර සුවපත් කළ බවත් නාගයා රජුට කෘතගුණ සැළකීමක් ලෙස තම නාගමාහ්ඛය වමාරා දුන්බව ජනප්‍රවාදයේ සදහන් වේ

බුද්ධදාස රජ


M, le bord de l'abîme est un roman policier français écrit par Bernard Minier, publié chez XO éditions en 2019. C'est le septième roman publié par l'auteur. L'action se situe à Hong-Kong en Chine et a pour thème les nouvelles technologies et les risques pour la liberté et la démocratie.

Intrigue
Moïra, une jeune française est embauchée dans une des plus grandes entreprises chinoises du secteur des technologies de l'information et de la communication, Ming. Elle est chargée de contribuer à l'amélioration d'un assistant virtuel, un chatbot nommé DEUS basé sur une technologie d'intelligence artificielle. Elle doit s'assurer de la pertinence de ses réponses aux questions des utilisateurs car le fondateur et dirigeant de la société, Ming Jianfeng, a pour ambition de dominer le marché mondial des assistants conversationnels. Cependant, la brigade financière le soupçonne de corruption et autres malversations.

Les employés de Ming y compris les cadres comme Moïra sont surveillés en permanence, nuit et jour, leurs déplacements, leurs communications et même leur santé, grâce aux appareils Ming qu'ils doivent toujours avoir avec eux.

Par ailleurs, les services de la police criminelle enquêtent au sujet de jeunes femmes violées et cruellement torturées jusqu'à la mort. Ils découvrent que toutes les victimes ont travaillé chez Ming. Ils approchent Moïra pour tenter d'obtenir des informations internes à l'entreprise.

Personnages principaux

Personnel de Ming

 Ming Jianfeng : dirigeant de Ming Inc.
 Juliius Ming : fils de Ming Jianfeng
 Moïra Chevalier : jeune Française nouvellement embauchée
 Lester Timmerman : responsable du département d'intelligence artificielle
 Ignacio Esquer : informaticien espagnol
 Wang Yun : Chinois responsable de l'équipe de reconnaissance vocale
 Kiran Kapoor : médecin responsable du département de recherche médicale
 Regina Lim : responsable de la sécurité
 Tove Johanssen : Norvégienne psychologue clinicienne
 Carrie Law : ancienne employée suicidée

Personnel de la police

 Jasmine wu : superintendante de la police
 Mo-Po Chan : jeune inspecteur de police
 Elijah (le Vieux) : collègue de Chan

Membre de triade

 Ronny Mok : membre influent de Wo Shing Wo

Éditions
Comme les romans précédents de l'auteur, M, le bord de l'abîme est édité par XO éditions. Il parait le . Une édition en livre de poche sort le  aux éditions Pocket.

Références

Liens externes

Roman français paru en 2019
Roman policier français
Roman se déroulant en Chine
2019 en littérature policière

M, le bord de l'abîme


තැනුම් ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ දී සලකණු ලබන්නේ අධිවේගී මාර්ග, පාලම්, ගුවන් තොටුපළවල්, දුම්රිය මාර්ග, ගොඩනැඟිලි, වේලි හා ජලාශ තැනීම, සැලසුම් කිරීම හා කළමණාකරණයයි. එවැනි ව්‍යාපෘති තැනීම සඳහා ඉංජිනේරු හා කළමණාකරණ නියමයන් හා ව්‍යාපාර අනුක්‍රමණ, ආර්ථික විද්‍යාව හා මනුෂ්‍ය හැසිරීම පිළිබඳ දැනුමක් අවශ්‍යයි. තැනුම් ඉංජිනේරුවරුන් තාවකාලික ව්‍යුහ සැලසුම් කිරීම, තත්ත්ව ආරක්ෂණය හා තත්ව පාලනය(QA/QC) , ගොඩනැඟිලි හා වැඩ බිමෙහි සැකැස්ම සමීක්ෂණය, වැඩ බිමක දී ද්‍රව්‍ය පරීක්ෂා කිරීම, කොන්ක්‍රීට් මිශ්‍රණය සැලසුම් කිරීම, වියදම තක්සේරු කිරීම, සැලසුම්කරණය හා දින නියම කිරීම, ආරක්ෂක ඉංජිනේරු විද්‍යාව, ද්‍රව්‍ය සම්පාදනය, උපකරණ තොරා ගැනීම හා වියදම් ඉංජිනේරු විද්‍යාල හා අය වැය පාලනය වැනි වැඩ කටයුතුවල නිරත වේ.

තැනීම් වෘත්තීය කාර්ය භාරය

එක්සත් ජනපදයේ තැනුම් කර්මාන්ත අධ්‍යාපනයේ සියලු වර්ග හා මට්ටම් සමඟ මිලියන ගණනකට රැකියා අවස්ථා සපයයි. එක්සත් ජනපදයේ දළ ජාතික නිෂ්පාදිතයෙන් 14%කට දායකත්වය ලබා දෙන්නේ මෙම තැනීම් අංශයයි. තැනීම් කාර්යාල හා ව්‍යාපෘති වැඩ බිම්වල දී භාවිතා වන සැලසුම් සංකල්ප බොහෝමයක් සපයා දෙනු ලබන්නේ තැනුම් ඉංජිනේරු විද්‍යාව  මඟිනි. ව්‍යාපෘති සම්පූර්ණ කිරීම සඳහා තැනුම් ඉංජිනේරුවන් විසින් වාස්තු විද්‍යාඥයින්, ඉංජිනේරුවරුන් හා අනෙකුත් තැනුම්කරුවන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද සැලසුම් හා විශේෂතා මත කටයුතු සිදු කරයි. 20 වන සියවසේ බොහෝමයක් ව්‍යුහ පළමුව සැලසුම් කර ඉන්පසුව පරීක්ෂා කිරීම් හා ගොඩනැංවීම පරිකල්පනය කිරීම තුළින් එය සැලසුම් හා විශේෂිතවලට අනුව නිපදවා ඇති බවට ඉංජිනේරු කාර්ය මණ්ඩලය විසින් තහවුරු කරනු ලබයි. 21 සියවසේ ව්‍යුහ සංයුක්තව සැලසුම් කිරීම හා ඉදි කිරීම සිදු කර ඇති අතර එමඟින් සැලසුම් කිරීමේ ක්‍රියාවලියට බලපෑම් එල්ල කිරීම සඳහා වූ වැඩ බිම් සලකා බැලීම් හා ඉදි කිරීම් ක්‍රමවලට ඉඩ ලබා දෙයි.

 ඉංජිනේරු විද්‍යාව

තැනුම් ඉංජිනේරු විද්‍යාව


3. Zagrebačka liga u sezoni 2016./17. predstavlja 3. rang županijske lige u Gradu Zagrebu, te ligu sedmog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva.  Sudjelovalo je 12 klubova, a ligu je osvojila momčad Save iz Zagreba.

Ljestvica

Zelengaj odlukom Trgovačkog Suda u Zagrebu brisan, te odustao od natjecanja za proljetni dio sezone
Gavran odustao od natjecanja u proljetnom dijelu sezone

Rezultatska križaljka
podebljan rezltat - igrano u prvom (1. – 11. kolo)
rezultat normalne debljine - igrano u drugom dijelu lige (12. – 22. kolo)
 prekrižen rezultat  - poništena ili brisana utakmica

Izvori:

Poveznice
 Zagrebački nogometni savez
 zns.hr, 3. ŽNL (3. Zagrebačka liga)
 3. Zagrebačka nogometna liga
 2. Zagrebačka NL 2016./17.
 Kup Zagrebačkog nogometnog saveza 2016./17.

Izvori

 zns.hr, 3. zagrebačka liga 2016./17., rezultati 22. kola i konačna ljestvica, preuzeto 15. lipnja 2017.
 zns.hr, 3. zagrebačka liga 2016./17., rezultati 11. kola i ljestvica, preuzeto 15. lipnja 2017.
 zns.hr, Nogomet - službeno glasilo ZNS-a, br. 18, god. 2017., objavljeno 14. lipnja 2017., preuzeto 15. lipnja 2017.
 rsssf.com, Hrvatska 2016./17., 7. rang - 3. ŽNL

 2016-17
Zagreb-3

3. Zagrebačka NL 2016./17.


El Jardines de Valloires (en francés: Jardins de Valloires) es un jardín botánico de 8 hectáreas de extensión, ubicado en los terrenos que rodean a la abadía cisterciense del  reconstruida en el  Abbaye de Valloires en Argoules, Francia.

Está clasificado por el "Ministerio de Cultura de Francia" como jardín notable y "Collection National" por el Conservatorio de colecciones vegetales especializadas, gracias a su colección del género Rubus.

Los Jardins de Valloires están considerados como jardín notable de Francia en el 2005.

Localización
El jardín botánico se encuentra entre las afueras de Argoules y el centro de la ciudad.

Jardins de Valloires Argoules, Département de Somme, Picardie, Francia.

Planos y vistas satelitales.

Está abierto a diario en los meses cálidos del año. Se cobra una tarifa de entrada.

Historia
Los orígenes de los jardines se sitúan en 1981 cuando el jardinero Jean-Louis Cousin comenzó a buscar un sitio para su colección de 3000 variedades de plantas procedentes de norte de Asia y Norteamérica.

En 1985 la Región de la Picardía, el Departamento de la Somme, y el Sindicato Mixto de labores de mantenimiento de la Côte Picarde acordaron construir un nuevo jardín al lado de la Abadía de Valloires.

Comenzando en 1987, los jardines fueron diseñados por Gilles Clément, quien también diseñó el Parc André-Citroën y Jardin botanique du domaine du Rayol.

Fue abierto al público por primera vez en 1989, siendo creados nuevos jardines adicionales en los años siguientes.

Colecciones botánicas
Actualmente alberga unos 5000 taxones, representando a 75 familias, 698 géneros, y 2030 especies, con énfasis en las plantas procedentes de China, Japón, y Asia Central.

El jardín está organizado en tres grandes secciones:

 Jardines a la francesa, que armonizan con la fachada oeste de la abadía.

 Jardines a la inglesa (jardins des îles), contiene colecciones botánicas organizadas dentro de «islas».

 Jardín de aire natural silvestre.

Entre los puntos de interés se incluye una rosaleda con 200 variedades de rosas modernas y antiguas, jardín de plantas medicinales, huerto, jardín de la evolución (con 6000m², abierto en el 2003) en honor del científico local Jean-Baptiste Lamarck, y jardín de los cinco sentidos.

En los jardines se alberga la "Collection National" de Rubus reconocida por el Conservatoire des Collections Végétales Spécialisées (CCVS), además de una colección de 98 variedades de Viburnum.

La rosaleda con más de 120 variedades de rosas antiguas y botánicas en el Jardin des Iles.

Además alberga 80 variedades de rosas modernas asociadas a las plantas medicinales y del huerto.

Además, la rosaleda contiene tres variedades especiales ligadas a este emplazamiento:

La variedad Jardins de Valloires creada por André Eve y nombrada formalmente en 1992 por Catherine Deneuve,

La Rose des Cisterciens creada por Delbard en 1998 en honor del 900.º aniversario de la orden Cisterciense,

La Rose of Picardie creada en 2004 por David Austin.

Algunos especímenes en los Jardins de Valloires.

Algunos detalles en los Jardins de Valloires.

Referencias

Enlaces externos

 Jardins de Valloires.
 Entrada en la página de Abbaye de Valloires .
 Entrada en la página GardenVisit.
 Entrada en la página de Parcs et Jardins .
 Entrada en la página de Gralon .
 Entrada en la página de 1001 Fleurs .
 Entrada en la página de Wikimapia.

Bibliografía
 Sonia Lesot and Henri Gaud, Les Jardins de Valloires: De la plante à la planète, Editions Gaud, 2006. ISBN 978-2-84080-151-1.
 Alessandro Rocca (ed), Planetary Gardens: The Landscape Architecture of Gilles Clément, Birkhäuser Basel, 2008. ISBN 978-3-7643-8781-5.
 Lesot S. & Gaud H., 2006 - Les Jardins de Valloires: de la plante à la planète. Ed. Gaud,167pp.
 Delaître V., 1998 - Les Jardins de Valloires. Ed. du Quesne.
 Allessandro Rocca, Neuf jardins, approche du jardin planétaire, Allessandro Rocca.
 Louisa Jones, une écologie humaniste, Aubanel.
 Clément G., 2004 - Manifeste du tiers paysage. Ed. Sujet/Objet, coll. L'autre fable, 69pp.
 Delange Y., 2002 - Jean-Baptiste Lamarck. Actes Sud, Arlés.
 Conservatoire des sites naturels du Nord-Pas-de-Calais - À la découverte du Patrimoine naturel de la basse vallée de l'Authie, 59pp.

Valloires, Jardins de
Valloires, Jardins de
Valloires, Jardins de
Valloires, Jardins de
Valloires, Jardins de

Jardines de Valloires


ආචාර්ය ක්‍රිස්ටෝෆර් විලියම් විජේකෝන් කන්නග්ගර (ඔක්තෝබර් 13, 1884 - සැප්තැම්බර් 23, 1969) බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාවේ  පලමු අධ්‍යාපන අමාත්‍යයවරයා විය. ''නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පියා'' ලෙස විරුදාවලිය ලබා ඇත. රැකියාවෙන් නීතිඥවරයෙකු විය. අධ්‍යාපන ඇමතිවරයා ලෙස ඔහුට යටත් විජිත ලංකාවේ අධ්‍යාපන පද්ධතිය විශාල ලෙස ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට හැකිවිය.යයයයයයය.

මුල් දිවිය .
ක්‍රිස්ටෝෆර් විලියම් විජේකෝන් කන්නන්ගර, දකුණු ශ්‍රී    ලංකාවේ බලපිටිය සහ අම්බලන්ගොඩ අතර පිහිටි ගම්මානයක් වූ රන්දොඹේහි උපත ලද්දේ 1884, ඔක්තොම්බර් 13 වන දිනදීය.  ඔහුගේ පියා LLK ටිය උසාවියෙහි නියෝජ්‍ය පිස්කල් නිලධාරිවූ දොන් ඩැනියෙල් විජේකෝන් කන්නන්ගර, කළුතර දිස්ත්‍රිකයේ පස්දුන් කොරලයට අයත් ලූල්බද්දාවෙහි වැසියෙකි. මව එමිලි විජේසිංහ හික්කඩුවේ වෑවල වීබදු වලව්වේ උපත ලැබුවාය. සහොදර සහොදරියන් පස් දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලේ දෙවැනියා හෙතෙම තම ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය ලද්දේ රන්දොඹේහී වෙස්ලියානු මිෂනාරි පාසැලෙහිදීය.

ලමා වියෙහිදී කන්නන්ගර විසින් මහත්වූ අධ්‍යාපන හැකියාවක් ප්‍රදර්ශනය කල අතර, වෙස්ලියානු මිෂනාරි පාසැලෙහි ත්‍යාග ප්‍රදානෝත්සවයකට ප්‍රධාන ආරාධිත අමුත්තා ලෙස සහභාගිවූ ගාල්ලේ  රිච්මන්ඩ් විදුහලෙහි විදුහල්පති දේවගැති ජේ.එච්.ඩැරල් මහතා මොහුගේ දක්ෂතා මැනැවින් නිරික්ෂණය කල බව කියැවේ. ප්‍රදානය කල ත්‍යාග වලින් බොහෝමයක් කන්නන්ගර විසින් දිනාගත් බව දුටු හෙතෙම, "පුතා, මෙම තෑගි බෙදා දීමෙහි ඔබ ලද තෑගි ගෙදර රැගෙන යෑමට ඔබට ගොන් කරත්තයක් කුලියට ගැනීමට සිදුවේවි "යැයි පැවසුවේලු. රිච්මන්ඩ් විද්‍යාල මූලාරම්භ විභාගයට පෙනීසිටීමේ වරමද ඩැරල් විසින් කන්නන්ගර වෙත ලබා දුනි. විභාගයෙහිදී ගණිතයෙන් මහත් කුසලතා පෙන්වමින්, හෙතෙම ශිෂ්‍යත්වය දිනාගත්තේ, රිච්මන්ඩ් විද්‍යාලයට නොමිලේ  ඇතුළුවීම හා නවාතැන සඳහාද ප්‍රධානයක් ලබමිනි. ඔහුගේ ගමේ පාසැලෙහි ලබා දුන් අධ්‍යාපනයට වඩා ඉමහත් ඉහළ මට්ටමක පැවැති උගැන්වීමක්, එකල විශිෂ්ට ලෙස සැලකුනු පාසැලක ලැබීමට හේ එහිදී වරම් ලදි.

ගුණසමරු පදනම
සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගරයන්ගේ ගුණ සිහි කිරීමත් ඔහු පිලිබදව වත්මන් හා අනාගත ප්‍රජාව දැනුවත් කිරීමත් පිණිස 2012 වසරේදී ආචාර්ය සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර ගුණසමරු පදනම පිහිටුවා ඇත.කොට්ටේ ශ්‍රි කල්‍යණි සමාග්‍රී ධර්ම මහා සංඝ සභාවේ වැඩබලන මහා නායක ආචාර්ය ඉත්තෑපාන ධම්මාලංකාර අනු නායක හිමියන්ගේ අනු ශාසකත්වයෙන් එම පදනම ක්‍රියාත්මයි.

බාහිර සබැඳි
ශ්‍රී ලංකාවේ බිහිවූ එකම දාර්ශනික අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයා...
  " මෙතෙක් කතාව 1"
" මෙතෙක් කතාව 2"
" නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පිය උරුමය සොයා ගියෙමි"
" අකුරු පෙන්වූ මිනිසා"

ආශ්‍රිත

සිංහලයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
නිදහස් අධ්‍යාපනය - ශ්‍රී ලංකා
පාසල් අධ්‍යාපනය - ශ්‍රී ලංකාව
ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික වීරයෝ
ලංකා ආණ්ඩුවේ අමාත්‍යවරු
එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙහි දේශපාලනඥයන්
ශ්‍රී ලංකාවේ වි‍දේශ තානාපතිවරුන්
ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනඥයන්
ශ්‍රී ලංකාවේ ව්‍යවස්ථාදායක මණ්ඩලයේ සාමාජිකයන්
ලංකාවේ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභා සාමාජිකයන්
ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභා සාමාජිකයන්
1884 උපත්
1969 මරණ

සී.ඩබ්.ඩබ්. කන්නන්ගර


Translokasyon, bir kromozomun kaybolan parçasının ya da kopan bir parçasının başka bir kromozoma yapışması şeklinde görülen kromozom anomalilerindendir.

Translokasyonlar, her zaman homolog olmayan parça değişimleridir. Gen sayısının ve niteliğinin aynı kaldığı translokasyonlara "dengeli translokasyon"lar denir. Gen sayısının ve niteliğin değiştiği, çoğunlukla anomalilere neden olan translokasyonlara "dengesiz translokasyon"lar denir.

Resiprokal translokasyonlar

Eğer homolog olmayan kromozomlar arasında karşılıkı parça değişimleri oluyorsa buna resiprokal translokasyon denir. Resiprokal translokasyonlar genellikle dengeli translokasyonlardır. Translokasyonlar homolog çiftin iki kromozomunun parçaları arasında oluyorsa homozigot translokasyonlar meydana gelir. Eğer homolog çiftten sadece bir kromozom üzerinde translokasyon oluyorsa buna heterozigot translokasyon denir.

Genellikle homolog olmayan kromzomlarda ve 600 canlı doğumda bir oranında görülen translokasyonlardır. Bu tip translokasyonlar genellikle gebeliklerde yapılan amniyosentezlerde karşılaşabilinen, zararsız translokasyonlardır. Fakat, dengeli translokasyon taşıyan gametler de düşük sebebi ya da anomalili çocuk doğum riskini kapsar. Böyle translokasyon tespit edilen ailelere genetik danışma verilir ve ebeveynlere kromozom analizi yapılır.

Robertsonian translokasyonlar

Eğer her iki kromozom sentromere yakın olarak kopmuşlarsa Robertsonian translokasyon denir. Sentrik birleşme ile yeni bir kromozom meydana gelir. Bu birleşmede V şeklinde iki kolu olan metasentrik bir kromozom ile küçük bir parça meydana gelir.Bu küçük parça kaybolacaktır. Gen sayısında meydana gelen azalmadan dolayı genellikle düşükle ya da sakat doğumla sonuçlanırlar.

Homolog olmayan kromozomların belirli noktalarından rastgele çaprazlanmaları, bu noktalardan kopma ve yeniden farklı şekillerde birleşmeleri ile görülür. Bu tür translokasyon sonucu kolları farklı uzunluklarda olan iki yeni kromozom oluşur. Örneğin, ABCDE genlerini taşıyan bir kromozom FGHIJ genlerini taşıyan bir başka kromozom ile rastgele kiazma yaparsa, translokasyon sonucunda ABJ ve FGHICDE kromozomları oluşabilir. Bunlar normal homologları ile eşleşirken dört kromozom birlikte bulunur. Anafaz I safhasında da kutuplara çekilme sırasında farklı şekiller oluştururlar.

Bu tip translokasyonda iki akrosentrik kromozomun gen kaybı bulunan kısa kollarının sentromere yakın olarak kaynaşması görülür. Bunun sonucu olarak, karyotipte 45 kromozom görülür ve iki kromozom birleşmiştir. Robertsonian translokasyonlar, bütün akrosentik kromozomlarda görülmüştür. Özellikle 13. ve 14. kromozomlarının birbirleriyle olan translokasyon 1300 kişiden birinde görülür. Diğer translokasyonlarda olduğu gibi, düşük ve anomalili bebek doğurma risklerini taşır. Örneğin, 21. kromozomunda translokasyon olan kişinin Down sendromlu çocuğu olma olasılığı daha yüksektir.

Robertsonian tipi translokasyonlar, birçok türün filogenisinde görülür ve kromozom sayısında azalmaya yol açar. Çeşitli türlerin evolüsyonunda bu mekanizma rol almıştır.

Translokasyonlar ile oluşan bazı hastalıklar:
 Kanser: Bazı lösemi, akut miyoletik lösemi, kronik miyoletik lösemi gibi bazı kanser türlerine translokasyonlar neden olmaktadır.
 Kısırlık: Dengeli trasnlokasyon taşıyan ebeveynlerden bazıları fetüsün tutunamması nedeniyle bebek sahibi olamamzlar.
 Down sendromu (%5 ya da daha az oranla) 21. ve 14. kromozomların Robertsonian translokasyonu ile Down sendromu görülebilmeketdir.

Örneğin insanlarda en çok görülen translokasyonlardan olan 21. kromozomdan kopan bir parçanın 14. kromozoma yapışmasıyla Down sendromu görülür.

Mayoz bölünmede oluşan bazı gametlerde normal bir 21. kromozomun yanında normal boyutundan daha büyük bir 14. kromozom geçirilmiş ise, böyle bir gametin normal bir gametle döllenmesi ile oluşan zigotta 21. kromozomun o parçası diploid kromzom seti içinde üç defa içerilmektedir. Fakat bazı genom içinde kısa bir 21. kromozom ile uzun bir 14. kromozom yer alırki, fenotipik bir farklılaşma söz konusu değildir. Burada dengeli trasnlokasyondan söz edilir.

Translokasyon olayı, yeni gen kombinasyonları ve hücrelerde DNA miktarlarında değişikliklere neden olduğu için evrim açısından oldukça önemlidir. Heterozigotik translokasyonların bitkilere gamet sterilitesine (kısırlık) neden oldukları belirlenmiş, hayvanlarda bu yönde bir kanıt bulunamamış, fakat genlerin taşındığı bölgelerdeki Konum Etkileşmeleri nedeniyle mozaik fenotiplerin oluşumu görülmüştür. Örneğin B.Judd4/w genotipli Drosophila gözünde kırmızı/beyaz lekelerin oluşumunu, bir X kromozomunun distal parçasının 4. kromozoma translokasyonu ile dominant allelin belirgenlik derecesinin yeni konumda değişimine bağlanmıştır.

Drosophila, çekirgeler, sürüngenler, kuşlar, memeliler ve birçok türün filogenisine sentrik füzyonlar meydana gelmiştir. Bu yol ile yeni bir tip kromozom meydana gelir ve türün somatik kromozom sayısı azalır.

Kromozomlara göre translokasyonlar
t(A;B)(p1;q2) ; iki kromozom arasındaki translokasyonu göstermek için kullanılan simgedir. İkinci parantezdeki bilgi, A'nın p kolundan B'nin q koluna olan translokasyonu gösterir. Bantlar ve altbantlar boyama sonrası mikroskop altında belirlenir. Translokasyonların yol açtığı bazı hastalıklar şunlardır:
 t(2;5)(p23;q35) - Anaplastik büyük hücre lenfoması
 t(8;14) - Burkitt's lenfoma (c-myc)
 t(9;22)(q34;q11) - Philadelphia kromozom, Kronik miyoljenik lösemi (CML), Akut lenfoblastik lösemi (ALL)
 t(11;14) - Kabuklu hücre lenfoması (Bcl-1)
 t(11;22)(q24;q11.2-12) - Ewing's sarkoma
 t(14;18)(q32;q21) - Foliküler lenfoma (Bcl-2)
 t(17;22) - Dermatofibrosarkomik protuberans
 t(15;17) - Akut promyelötik lösemi
 t(1;12)(q21;p13) - Akut miyelötik lösemi
 t(9;12)(p24;p13) - Kronik miyelötil lösemi (CML), Akut lenfoblastik lösemi (ALL) (TEL-JAK2)
 t(X;18)(p11.2;q11.2) - Eklem sarkoması
 t(1;11)(q42.1;q14.3)- Şizofreni

Ayrıca bakınız
 Philadelphia kromozom
 Resiprokal translokasyon
 Robertsonian translokasyon
 Kromozom anomalileri

Dış bağlantılar
 Kromozomal translokasyon animasyonu

Genetik hastalıklar
Sitogenetik

Translokasyon


The New York City Department of Parks and Recreation, also called the Parks Department or NYC Parks, is the department of the government of New York City responsible for maintaining the city's parks system, preserving and maintaining the ecological diversity of the city's natural areas, and furnishing recreational opportunities for city's residents and visitors.

NYC Parks maintains more than 1,700 public spaces, including parks, playgrounds and recreational facilities, across the city's five boroughs. It is responsible for over 1,000 playgrounds, 800 playing fields, 550 tennis courts, 35 major recreation centers, 66 pools,  of beaches, and 13 golf courses, as well as seven nature centers, six ice skating rinks, over 2,000 greenstreets, and four major stadiums. NYC Parks also cares for park flora and fauna, community gardens, 23 historic houses, over 1,200 statues and monuments, and more than 2.5 million trees. The total area of the properties maintained by the department is over . The largest single component of parkland maintained by the department is the  Pelham Bay Park in the Bronx. Other large parks administered by NYC Parks include Central Park in Manhattan, Prospect Park in Brooklyn, Van Cortlandt Park in the Bronx, Flushing Meadows–Corona Park in Queens, and the Staten Island Greenbelt.

NYC Parks produces many special events, including concerts and movie premieres. In the summer, the busiest season, the agency organizes free carnivals and concerts, and sends mobile recreation vans to travel throughout the five boroughs providing free rental equipment for skating, baseball, and miniature golf.

The symbol of the department is a cross between the leaf of the London plane and a maple leaf. It is prominently featured on signs and buildings in public parks across the city. The London plane tree is on NYC Parks' list of restricted use species for street tree planting because it constitutes more than 10% of all street trees.

Agency
The department is a mayoral agency, headed by a commissioner who reports to the Deputy Mayor for Housing and Economic Development. The current Parks Commissioner is Susan Donoghue, who was appointed on February 4, 2022. The current chair of the New York City Council Committee on Parks & Recreation is Shekar Krishnan.

The department is allocated an expense budget and a capital budget. The expense budget covers the total expenses incurred by the agency, including salaries. The capital budget is dedicated solely for new construction projects, as well as major repairs in parks that have a useful life of more than five years and cost at least $35,000.

Its regulations are compiled in Title 56 of the New York City Rules.

History
The original Parks Commission was formed in 1856 and was responsible only for Central Park. In 1870 the Tweed Charter gave it jurisdiction for all the parks in Manhattan. In addition each borough had its independent Park Commission. A unified citywide New York City Parks Department was formed in 1934 with Robert Moses as the commissioner, a position he held until 1960. In 1968 it was reorganized as the "Parks, Recreation & Cultural Affairs Administration. In 1976 it was given its current name.

In 2001, the department underwent an investigation after the U.S. Attorney's Office received complaints from employees that they had suffered employment discrimination. The lawsuit alleged that NYC Parks violated the Civil Rights Act of 1964; according to the complaint, the NYC Parks' senior managers sought out and promoted whites to management positions without announcing job openings for those positions or conducting any formal interview processes. The complaint also said that since at least 1995, minorities have been significantly under-represented in NYC Parks' managerial ranks. In 2008, the City of New York agreed to pay a $21 million settlement to avoid going to trial.

Organization
Commissioner of the Department of Parks and Recreation
Assistant Commissioner for Agency Compliance
General Counsel
Assistant Commissioner for Community Outreach and Partnership Development
Parks Advocate (Internal Investigative Officer)
Assistant Commissioner for Communications
Assistant Commissioner for Diversity, Equity, Inclusion, and Belonging
Inspector General, assigned by the New York City Department of Investigation
First Deputy Commissioner
Deputy Commissioner/Chief Operating Officer
Assistant Commissioner for Citywide Operations
Assistant Commissioner for Forestry, Horticulture, and Natural Resources
Bronx Parks Borough Commissioner
Brooklyn Parks Borough Commissioner
Manhattan Parks Borough Commissioner
Queens Parks Borough Commissioner
Staten Island Parks Borough Commissioner
Deputy Commissioner for Capital Projects
Assistant Commissioner for Architecture and Engineering Program Management
Assistant Commissioner for Landscape Program Management
Deputy Commissioner, Urban Park Service and Public Programs
Assistant Commissioner for Public Programs
Assistant Commissioner for Urban Park Service
Deputy Commissioner for Administration/Chief Administrative Officer
Assistant Commissioner for Budget and Fiscal Management
Assistant Commissioner for Innovation and Performance Management
Deputy Commissioner of Planning and Development
Assistant Commissioner for Concessions and Internal Audit

Park law enforcement

The department maintains an enforcement division, called the Parks Enforcement Patrol (PEP), responsible for maintaining safety and security within the parks system. Parks Enforcement Patrol officers have peace officer status under NYS Penal Law and are empowered through this status to make arrests and issue tickets. PEP officers patrol land, waterways and buildings under the jurisdiction of the Department of Parks and Recreation on foot, bicycle, horseback, boat and marked patrol trucks. PEP officers are also responsible for physical site inspections of NYC park concession facilities to assure the concessionaires compliance with state laws.

Urban Park Rangers
The Urban Park Rangers was founded as a pilot program in 1979 by then Parks Commissioner Gordon J. Davis, with the support and encouragement of Mayor Ed Koch. The program provides many free programs year-round, such as nature walks and activities. They also operate programs such as The Natural Classroom for class trips and the general public alike. "Explorer" programs are available for activities such as canoeing in the city's flagship parks in all five boroughs. NYC Urban Park Rangers are easily identified by their uniforms.

Although NYC Park Rangers possess peace officer status, their primary mission is environmental education, protection of park resources, and visitor safety. Law enforcement in city parks is the responsibility of the New York City Police Department, and Parks Enforcement Patrol officers.

Community Parks Initiative
The Community Parks Initiative was launched in 2014 and is providing $318 million of capital funding to improve more than 60 parks mainly located in densely populated neighborhoods where there are significant rates of poverty. The park improvements, such as Ranaqua Park in the South Bronx, consist of playground equipment, lighting, seating areas, water fountains, synthetic turn fields, trees and greenery, and rain gardens to collect storm water. The Longfellow Park renovation, also in the Bronx, is budgeted at $3.25 million and includes tree houses for children, bike racks, a sprinkler system for summer recreation, and a mini-state.

Public-private partnerships
The New York City Department of Parks and Recreations maintains facilities and provides services through a network of public service workers, volunteers, and partnerships with private organizations.

The momentum for private partnerships increased dramatically during the mayoralty of Michael Bloomberg. Often the initiatives of Parks Commissioner Adrian Benepe were controversial.

Concessions
Most businesses that operate or generate revenue on New York City parkland are considered concessions and must obtain a permit or license from the Revenue Division of Parks. Pursuant to the City's Concession Rules, these licenses and permits are generally awarded through a public solicitation process, such as a Request for Bids (RFB) or Request for Proposals (RFP). Yorkville Sports Association (YSA) for three years operated the New City Parks Softball Concession that contributed hundreds of thousands of dollars to the City's General Fund.

Approximately 500 concessions currently operate in parks throughout the five boroughs, and they generally fall into two categories: food service and recreation. The food service concessions range from pushcarts selling hot dogs to restaurants such as Tavern on the Green and Terrace on the Park. Recreational concessions include facilities such as ice rinks, stables, marinas, and golf courses. In fiscal year 2009, NYC Parks' Revenue Division helped collect over $110 million in revenue from various sources including concessions, lease agreements, like those for Citi Field and Yankee Stadium, special events, and dockage.

Private partnerships
At the turn of the 20th century most of the staffing of New York City parks were patronage jobs. In the 1950s and 1960s, public sector unions organized most park workers which was considered at the time the first major political defeat of Robert Moses. During the city's fiscal crisis in the 1970s, the Department of Parks and Recreation City adapted practices such as using welfare recipients and volunteers to do work previously completed by unionized workers and to forge partnerships with nonprofit organizations and local sports leagues. Yorkville Sports (YSA) was one of those that helped maintain athletic fields prior to use and assumed responsibilities previously handled by the public sector.
During this time the Central Park Conservancy and the Prospect Park Alliance were formed.

GreenThumb

GreenThumb was created in 1978 to utilize vacant city owned land as garden spaces. By 1989 there were over 1,000 gardens. In the 1990s the program contracted as gardens were repurposed to build housing. Currently, there are over 550 gardens supported by GreenThumb.

List of Park Commissioners
Since 1934, when New York City Parks Department Commissioners were unified, the directors have been:

See also
 New York City Office of Administrative Trials and Hearings (OATH), for hearings conducted on summonses for quality of life violations issued by the Department
 List of New York City parks
 List of privately owned public spaces in New York City
 New York State Office of Parks, Recreation and Historic Preservation

References

External links

Parks History
Interactive Park Map of New York City
 Department of Parks and Recreation in the Rules of the City of New York

Department
1910 establishments in New York City
Trees of New York City


An Urelytrum henrardii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lucy Katherine Armitage Chippindall. An Urelytrum henrardii in nahilalakip ha genus nga Urelytrum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Urelytrum

Urelytrum henrardii


Historique
Le Forum de Bamako communément appelé « Petit Davos de l'Afrique » est un congrès annuel et transnational initié en 2001 par Mr Abdoullah Coulibaly, président fondateur de l'Institut des Hautes Études en Management (IHEM).

Essentiellement orienté sur les défis du développement en Afrique, le forum réuni chaque année à Bamako plus de  : des femmes et hommes politiques, économistes, chefs d'entreprise, universitaires, intellectuels, étudiants et artistes du monde entier.

Le Forum de Bamako allie liberté d'expression, convivialité et débat de haut niveau pour des expertises au profit du développement social, culturel et économique de l'Afrique.

Depuis 2008, le Forum de Bamako est organisé par la Fondation Forum de Bamako, son président Mr Abdoullah Coulibaly ambitionne de fournir une base stable et permanente d'échange sur l'avancée du continent africain.

Missions du Forum de Bamako
 Etablir un rendez-vous annuel de débats, de réflexions sur le continent africain

 Regrouper les expertises pour le développement social, culturel et économique de l'Afrique
 Encourager le mélange des savoirs et des compétences
 Créer un réseau

Thèmes majeurs

Notes et références

Bamako
Rencontre internationale
Forum économique mondial

Forum de Bamako


WKP steht als Abkürzung für:

 Weibliche Kriminalpolizei in Deutschland in den 1920er bis 1970er Jahren
 Wiener Koordinationsparcours, ein sportwissenschaftlicher Test
 Wikipedia/Wikidata  bei VIAF

Siehe auch:
 WKP(B), russische Abkürzung für KPdSU seit 1925

Abkürzung

WKP


Thierry IV peut désigner :
 Thierry IV (~713-737), roi des Francs ;
 Thierry IV de Frise occidentale (1016-1049), comte en Frise occidentale de 1039 à 1049 ;
 Thierry IV de Lorraine (?-1181), évêque de Metz de 1174 à 1179 ;
 Thierry IV de Clèves (1160/1170-1198), comte de Clèves ;
 Thierry IV de Lusace (1260-1307), comte de Pleissnerland en 1282, puis margrave de Lusace en 1288/1291 jusqu'en 1303 et d'Osterland en 1291, enfin Landgrave de Thuringe jusqu'à sa mort ;
 Thierry IV de Valkenburg ou Thierry IV de Fauquemont (~1310-1346), seigneur de Fauquemont et Montjoie.

Thierry IV (homonymie)


وزارة الخدمة المدنية السعودية هي وزارة سابقة في المملكة العربية السعودية، كانت مسؤولة عن الإشراف على شؤون الخدمة المدنية في الوزارات والمصالح الحكومية العامة والأجهزة ذوات الشخصية المعنوية بالمملكة العربية السعودية. في 25 فبراير 2020 جرى ضم الوزارة إلى وزارة العمل والتنمية الاجتماعية، تحت اسم وزارة الموارد البشرية والتنمية الاجتماعية. وأخر وزير تولاها قبل ضمها كان سليمان بن عبدالله الحمدان.

نشأة الوزارة
إن الاهتمام بشؤون الخدمة المدنية في المملكة العربية السعودية ليس حديث العهد، إذ وضع أسس إدارتها الملك عبد العزيز آل سعود، مع بدايات تأسيس المملكة وصدور التعليمات الأساسية للدولة عام 1345هـ (1927م)، حيث تضمنت تلك الأسس قواعد عامة لتنظيم شئون موظفي الدولة بما يلائم الوضع الإداري الذي كان سائداً آنذاك.
وقد تلى ذلك مراحل وخطوات متعددة كل منها تتناسب مع المرحلة التي تعيشها الخدمة المدنية، ففي عام 1347هـ (1929م) أحدثت لأول مرة وحدة مركزية لحفظ ومتابعة شئون موظفي الدولة، كما وزعت وظائف الخدمة العامة على ثلاثة مستويات، واحدث على اثر ذلك وظيفة (مأمور السجل) بديوان النيابة العامة ليتولى حفظ سجلات موظفي الدولة، وتعتبر هذه المرحلة هي نقطة البداية لمرحلة متخصصة تعني بشؤون المأمورين (الموظفين)، وذلك بوجود أول وظيفة مركزية تهتم بشؤونهم وتسجيل الوثائق المتعلقة بهم.

وقد استمر تفعيل دور مركزية سجلات الوظائف العامة، من خلال صدور نظام المأمورين في عام 1350 هـ، وهو أول نظام فعلي في مجال شؤون الخدمة المدنية بالمملكة العربية السعودية، وقد تضمن مبادئ وقواعد جديدة لم ترد فيما سبقه من تعليمات.

وفي عام 1358هـ (1939م) ظهرت إلى حيز الوجود إدارة مركزية لشئون الموظفين ضمن تشكيلات وزارة المالية أطلق عليها مسمى (ديوان المأمورين والعوائد المقررة)، تلى ذلك تطور نوعي في مجال شئون الموظفين حيث صدر في عام 1364هـ (1945م) أول نظام خاص بموظفي الحكومة سمي (نظام الموظفين العام) كما غير اسم «ديوان المأمورين والعوائد المقررة» إلى «ديوان الموظفين والتقاعد».

أما في عام 1373هـ (1953م) شهد الوضع الإداري بالمملكة تحولا كبيرا، حيث أنشئ مجلس الوزراء الذي جاء في أحد أحكام نظامه (ان ديوان الموظفين العام مسئول عن مراقبة تطبيق الأنظمة والتعليمات المتعلقة بشئون الموظفين بصفة جهة مختصة).

كما صاحب ذلك في نفس العام صدور نظام الموظفين وإلحاق ديوان الموظفين العام برئاسة مجلس الوزراء بدلا من وزارة المالية. ولتفعيل دور الديوان بشكل أفضل اصدر مجلس الوزراء عام 1383هـ (1963م) قراراً يقضي بتطوير الديوان وتحديد المجالات العامة لاختصاصاته ورفع مرتبة رئيسه إلى مرتبة وزير وارتباطه مباشرة برئيس مجلس الوزراء تلى ذلك صدور أمر سامي عام 1385هـ (1965م) بتحويل الديوان مسؤولية الإشراف على المؤسسات العامة ومراجعة أمورها الوظيفية.

وتستمر المراحل التطويرية لديوان الموظفين إلى أن صدر الأمر السامي رقم (3221) في 6/12/1389هـ بالموافقة على قرار اللجنة العليا للإصلاح الإداري رقم (16) في 20/1/1389هـ الخاص بالهيكل التنظيمي الجديد للديوان كجهاز يتولى الإشراف على شئون العاملين بالخدمة المدنية بجميع الأجهزة الحكومية.

لم تقف حركة التطوير في مجال الخدمة المدنية عند هذا الحد فقد حدثت قفزة تطويرية هامة في هذا المجال عام 1397هـ (1977م) بصدور المرسوم الملكي الكريم رقم (م/48) وتاريخ 10/7/1397هـ القاضي بإحداث «مجلس الخدمة المدنية» والموافقة على نظامه وبذلك أصبح للخدمة المدنية جهاز تشريعي مستقل يرأسه رئيس مجلس الوزراء ويعنى برسم السياسة العامة للخدمة المدنية ووضع الخطط والبرامج اللازمة لتنفيذها، وإصدار اللوائح التنفيذية المتعلقة بشئون العاملين بالخدمة المدنية، وقد صاحب ذلك تعديل اسم ديوان الموظفين إلى (الديوان العام للخدمة المدنية) كما صدر إلى جانبه مرسوم ملكي آخر برقم (م49) يقضي بالموافقة على نظام جديد يحمل اسم (نظام الخدمة المدنية). تلى ذلك صدور قرار مجلس الوزراء عام 1398هـ (1978م) يقضي بتطبيق قواعد نظام الخدمة المدنية على موظفي معظم المؤسسات العامة.

وبتاريخ 1/3/1420هـ صدر الأمر الملكي رقـم (أ/28) بإنشاء وزارة الخدمة المدنية لتحل محل (الديوان العام للخدمة المدنية).

اختصاصات الوزارة

تتولى الوزارة الإشراف على شئون الخدمة المدنية في الوزارات والمصالح الحكومية العامة والأجهزة ذوات الشخصية المعنوية وتعنى باقتراح أنظمة الخدمة المدنية ومراقبة تنفيذها علاوة على إجراء الدراسات والبحوث في مجال الخدمة المدنية والعمل على تطوير الخدمة المدنية ورفع كفاءة العاملين بها، ووضع القواعد والإجراءات الخاصة بشغل الوظائف وتصنيفها واقتراح الرواتب والأجور والبدلات والمكافآت والتعويضات وتحديد ساعات العمل بما يتماشى مع طبيعة عمل الجهة الحكومية، والمشاركة في دراسة الوظائف المطلوب إحداثها للتأكد من مطابقتها مع قواعد تصنيف الوظائف واعداد القواعد والإجراءات الخاصة بحفظ سجلات موظفي الدولة والتعاون مع إدارات شئون الموظفين في الجهات الحكومية للوصول إلى أفضل الطرق لتنفيذ الأنظمة واللوائح والقرارات المتعلقة بشئون الموظفين إضافة إلى فحص تظلمات الموظفين المحالة إليها من الجهات المختصة.

وزراء الخدمة المدنية منذ تأسيسها

اللائحة التنفيذية للموارد البشرية
تخضع الجهات الحكومية في المملكة العربية السعودية لأطر عمل تنظيمية تضعها وزارة الخدمة المدنية، تستند على الاشتراطات اللازمة لتهيئة بيئة العمل، وتحديد أيام العمل وهي خمسة أيام تبدأ من الأحد حتى الخميس لمدة 7 ساعات يوميا طوال السنة باستثناء شهر رمضان فإن العمل يكون في مدة لا تتجاوز خمس ساعات، كذلك تعتمد الوزارة على تصنيف الوظائف في كل جهة حكومية حيث تعد نماذج الأوصاف الوظيفية والوصف الوظيفي لسلاسل الفئات الوظيفية داخل كل جهة.

ووفقا للائحة التنفيذية للموارد البشرية يتم شغل الوظائف الحكومية عن طريق التعيين والترقية والنقل والتكليف والإعارة والاستعارة، وتتم عملية قياس أداء الموظف والجهة الحكومية بالاعتماد على مقياس مناسب يتم تحديده ضمن إطار العمل التنظيمي داخل الجهة، وتحدد اللائحة آلية اعتماد الإجازات بما يضمن انتظام سير العمل في الجهة الحكومية واحتياجات الموظف وهي الإجازة العادية وإجازة الامتحان الدراسي والإجازة الاضطرارية والإجازة الدراسية والإجازة المرضية وإجازة مرافقة مريض والإجازة الاستثنائية وإجازة الوفاة وإجازة الوضع وإجازة الأمومة وإجازة الأبوة وإجازة المشاركة الوطنية وإجازة التعويض، كذلك تشترط الوزارة إعداد مدونة السلوك الوظيفي وأخلاقيات الوظيفة العامة بما يتناسب مع كل جهة حكومية والعمل بها، وتلزم كل جهة حكومية بتطوير وتدريب مواردها البشرية.

خطة التحول الوطني للوزارة 2020
في إطار دعم خطة التحول الوطني 2020 ورؤية السعودية 2030، تعمل وزارة الخدمة المدنية على تحسين ثقافة العمل الحكومي في السعودية، ورفع الرضا لدى عملاء الوزارة، وتعزيز الارتباط الوظيفي. إلى جانب زيادة الإنفاق على الرواتب والمزايا والتعويضات، وزيادة كفاءة رأس المال البشري، إضافة للعمل على تعزيز الشراكات الاستراتيجية بين وزارة الخدمة المدنية وباقي الجهات الحكومية والقطاع الخاص. وذلك من خلال إطلاق البرامج التالية:

 برنامج تفعيل العمل عن بعد وزيادة مشاركة المرأة في الخدمة المدنية.

يتعلق البرنامج برفع مستوى مشاركة المرأة في سوق العمل السعودي، وزيادة فرصها في الوظائف القيادية.

 برنامج ضمان التوازن لتفضيل بيئة العمل بين القطاعين العام والخاص.

يهدف البرنامج إلى تغيير ثقافة العمل في السعودية، والتي يعتقد فيها الفرد أن العمل الحكومي حق لكل مواطن، وتوجيه طالبي العمل نحو القطاع الخاص.

 برنامج التميز المؤسسي: الخدمات المشتركة وتوثيق الإجراءات.

يعمل البرنامج على إيجاد نموذج عمل واضح يمكن القطاع الخاص من الاستثمار في الخدمات المساندة، مقابل رسوم متفق عليها.

 برنامج إيجاد بيئة عمل محفزة.

يهدف البرنامج إلى تحسين رضا عملاء الوزارة، وتعزيز الارتباط الوظيفي وتحسين أداء الموظف.

 برنامج تحويل موظفي الخدمة المدنية في الأعمال المساندة إلى رياديي أعمال.
 برنامج إعادة هيكلة الوظيفة العامة في الخدمة المدنية.

يحدث البرنامج دليل التصنيف الوظيفي للخدمة المدنية، ويطور نظامه ولوائحه التنفيذية. ويعمل على تخطيط القوى العاملة لتحديد الفجوة بين العرض والطلب، إلى جانب تطبيق مبادئ الحوكمة على مجالس المؤسسات العامة والهيئات والصناديق.

 برنامج الحد من تباين في الرواتب والتعويضات في كافة قطاعات الخدمة المدنية.

يسعى البرنامج لإيجاد نظام عادل للرواتب والبدلات، ويحفز الأداء.

 برنامج رفع أداء الموارد البشرية.

برنامج متعلق بتقييم قدرات ومهارات موظفي الخدمة المدنية، وتطويرها

 برنامج إنشاء منظومة إلكترونية وطنية للخدمة المدنية.

يهدف البرنامج إلى إعداد منظومة موحدة شاملة وتفاعلية تتضمن جميع البيانات والخدمات المقدمة.

مراجع

انحلالات سنة 2020 في السعودية
انحلالات في عهد الملك سلمان بن عبد العزيز
تأسيسات سنة 1999 في السعودية
وزارات أسست في 1999
وزارات سعودية سابقة

وزارة الخدمة المدنية (السعودية)


متحف القنيطرة متحف في عاصمة الجولان في سوريا أسس في عام 1986م.

الموقع
يقع متحف القنيطرة وسط مدينة القنيطرة التي تبعد مسافة 70 كم إلى الغرب من مدينة دمشق العاصمة.
وتعتبر مدينة القنيطرة عاصمة الجولان السوري ومن أهم مدنها وقراها، وقد أسس المتحف في مبنى أثري بعد إعادة ترميمه.

تاريخ المبنى
المبنى عبارة عن خان أثري بطول 40 م وبعرض 12 م مساحته 480 م2 أنشئ في القرن التاسع الهجري من قبل التاجر الثري شمس الدين بن المزلق في أواخر العصر المملوكي، أشغل المبنى قبل عام 1967م من قبل دوائر حكومية أهمها دائرة النفوس والقائم مقاميه بالقنيطرة بعد بناء عدة غرف في الطابق الثاني للمبنى الأثري ثم ترمم الخان بعد تهديم جزؤه الشرقي من قبل الجيش الإسرائيلي وهيئ ليكون متحفا للآثار في محافظة القنيطرة، والذي تم افتتاحه عام 1986م.
 يقسم المتحف إلى رواقين بشكل طولاني، مدخله من الجهة الجنوبية وله مدخل صغير من الزاوية الجنوبية الغربية وله أيضا عدة نوافذ صغيرة من الاتجاهات الجنوبية والغربية والشمالية.
 البناء سطحه مقبب ومبني من الحجر البازلت الأسود، يرتكز سطحه على عدة أعمدة جانبية ووسطية، طول الضلع في كل عامود 1.5م تقريبا.

أقسام المتحف الرئيسية
يقسم المتحف إلى أروقة تحتوي على خزن تضم بداخلها قطعاً أثرية لمختلف العصور.
 عصورالشرق القديم \ عدد الخزائن / 14/ خزانة
 العصر الكلاسيكي \ عدد الخزائن / 8 / خزائن
 العصر الإسلامي \ عدد الخزائن / 5 / خزائن

أهم القطع الأثرية في المتحف
 الجرار والأباريق الصغيرة المختلفة الألوان والأشكال.
 دمى فخارية للربة عشتار وأخرى ذات تأثير فرعوني.
 ناي من العاج.
 إبريق فخاري باللون الأسود عليه زخارف وخطوط بطريقة الحز ـ لطيور.
 رأس أميرة من خربة ارويحينة ـ تعود للفترة الرومانية.
 تمثال ربة النصر من قرية مسحرة.

المصادر
 مدونة وطن
 مديرية المتاحف والأثار

القنيطرة
متاحف سوريا
تأسيسات سنة 1986 في سوريا
متاحف أسست في 1986

متحف القنيطرة


Øksnavadporten Station (Øksnavadporten holdeplass) er en jernbanestation på Jærbanen, en del af Sørlandsbanen, der ligger i udkanten af byområdet Kvernaland i Klepp kommune i Norge. Den består af et spor, en perron med læskur og en parkeringsplads.

Stationen blev oprettet som trinbræt 4. juni 1933. Oprindeligt hed den Øksnevadporten, men i dag er stavemåden ændret til Øksnavadporten.

Eksterne henvisninger

Stationer på Jærbanen
Etableret i 1933

Øksnavadporten Station


القصور جمع قصر وقد تشير إلى:

أماكن
 القصور (ردمان) : قرية في عزلة ال بقش، مديرية ردمان، محافظة البيضاء اليمنية
  القصور، وهي مدينة تونسية تقع في ولاية الكاف.
  القصور، وهي قرية تونسية تقع في ولاية القيروان.
  القصور: بلدية جزائرية بولاية برج بوعريريج.
  القصور، وهي منطقة كويتية تابعة لمحافظة مبارك الكبير.

إسلام
  زاوية القصور، زاوية صوفية في الجزائر.

انظر أيضاً

 حي القصور.

القصور (توضيح)


Talk Radio may refer to:

Radio

Format
Talk radio, a call-in discussion format for radio broadcasts

Channels and stations
Talk Radio (XM), an XM radio channel with a talk radio format
Talkradio, a British national talk station
Talksport, a British radio station formerly called "Talk Radio"

Entertainment

Films
Talk Radio (film), a 1988 Oliver Stone film loosely based on the play and the life of Alan Berg

Plays
Talk Radio (play), a 1987 play written by Eric Bogosian

Television
"Talk Radio" (Sailor Moon), season 1, episode 3 of the anime Sailor Moon, used in the DiC/Optimum Productions English language dub

Talk Radio


Jacques Garelli (Belgrado, República de Serbia, 2 de junio de 1931) es un poeta y un filósofo francés.

Biografía

Autor de más quince obras de poesía y de filosofía fue un experto de la Unesco en Zaire con el histórico de África Aurelio Pace, padre del artista Joseph Pace. Ha enseñado literatura y filosofía en la Universidad de Yale (USA), en la Universidad de Nueva York (USA) y en la Universidad de Amiens (Francia). Influenciado por el pensamiento de Martin Heidegger   y de Merleau-Ponty, el objeto principal de su investigación permanece la fenomenología  y la ontología.

Referencias

Bibliografía

Poesía
 Brèche, París, Mercure de France, 1966
 Les Dépossessions suivi de Prendre appui, París, Mercure de France, 1968
 Lieux Précaires, París, Mercure de France, 1972
 L'Ubiquité d'être suivi de Difficile Séjour, París, José Corti, 1986
 Archives du Silence suivi de Récurrences du Songe, París, José Corti, 1989
 L'Entrée en Démesure, suivi de L'Écoute et le regard, París, José Corti, 1995
 Brèche / Les Dépossessions / Lieux Précaires, Encre Marine, Fougères - La Versanne, 2000
 Fragments d'un corps en archipel suivi de Perception et imaginaire. Réflexions sur un poème oublié de Rimbaud, París, José Corti, 2008
 Fulgurations de l'être, José Corti, 2011

Filosofía / estética
 La Gravitation Poétique, París, Mercure de France, 1966
 Le Recel et la Dispersion, París, Gallimard, « Bibliothèque des Idées», 1978
 Artaud et la Question du Lieu, París, José Corti, 1982
 Le Temps des Signes, París, Klincksieck, 1983
 Rythmes et Mondes, Grenoble, Jérôme Millon, 1991
 Introduction au Logos du Monde esthétique. De la Chôra platonicienne au Schématisme transcendantal kantien et à l'expérience phénoménologique du Monde, París, Beauchêsne, 2000
 De l'entité à l'événement. La phénoménologie à l'épreuve de la science et de l'art contemporains, Editions Mimesis, Milan / París, 2004
 La mort et le songe, Editions Mimesis, París / Milan, 2007
 La fenomenologia a prova della scienza e dell'arte contemporanee, Editions Mimesis, Paris, Milan, 2010

Enlaces externos
 Enciclopedia Italiana Treccani (en italiano)
 Joseph Pace Filtranisme, una vita raccontata, intvista di Rogerio Bucci, Wobook, pagg. 17 y 18 (en italiano)

Nacidos en Belgrado
Fallecidos en París

Jacques Garelli


මාද්‍යගත

ශබ්දයේ භෞතික විද්‍යාව

අන්වායාම සහ තීර්යක් තරංග
වායු, ප්ලාස්මාවන්, සහ ද්‍රවයන් තුලින් ශබ්දය ප්‍රචාරණය වන්නේ අන්වායාම තරංග ලෙසින් වන අතර, සම්පීඩන තරංග ලෙසින්ද හැඳින්වෙයි. කෙසේවෙතත්, ඝන ද්‍රව්‍ය්‍යන් තුලින්, එය අන්වායාම තරංග ලෙසින්ද තීර්යක් තරංග ලෙසින්ද යන දෙයාකාරයෙන්ම ප්‍රචාරණය විය හැක.

ශබ්දය
භෞතික විද්‍යාව

ශබ්දය


Schwaderloch es una comuna suiza del cantón de Argovia, situada en el distrito de Laufenburgo. Limita al oeste y norte con la comuna de Albbruck (DE-BW), al este con Leibstadt, y al sur con Mettauertal.

Referencias

psygrc tu triplenoscope es setup

Enlaces externos

 Sitio oficial de la comuna de Schwaderloch

Comunas de Argovia

Schwaderloch


La Universidad de Música y Danza de Pionyang (en coreano: 김원균평양음악대학) es una institución académica especializada en las artes escénicas ubicada en el distrito Taedonggang de Pionyang, Corea del Norte.

Historia
La Universidad nació tras la fusión del Colegio de Danza de Pionyang, fundado en 1949, con la Escuela Superior de Arte de Pionyang en el año 1972. Años después, se empezó a ampliar el complejo hasta finalizar en 2010, fecha en la cual Kim Jong-il inauguró junto a la cúpula militar las renovadas instalaciones.

La universidad ha sido galardonada con varios premios por aplicar el pensamiento juche en obras de arte y espectáculos. Sus instalaciones incluyen una orquesta completa y una sala de música que abarca 5.500 metros cuadrados.
El sistema educativo de la universidad se compone de 4 a 5 años y de 2 a 3 años los cursos especiales.

Departamentos
 Música instrumental nacional
 Música instrumental moderna
 Música vocal
 Danza y coreografías

Alumnos destacados
 Kim Ok
 Kim Il-Jin
 Ko Young-hee

Referencias

Musica y Danza
Arquitectura de Corea del Norte del siglo XX
Universidades fundadas en el siglo XX


Difenoksin, vrsta psihoaktivne droge. Uvrštena je u Hrvatskoj na temelju Zakona o suzbijanju zlouporabe drogu na Popis droga, psihotropnih tvari i biljaka iz kojih se može dobiti droga te tvari koje se mogu uporabiti za izradu droga, pod Popis droga i biljaka iz kojih se može dobiti droga, pod Droge sukladno Popisu 1. Jedinstvene konvencije UN-a o drogama iz 1961. godine. Kemijsko ime je 1-(3-cijano-3,3-difenilpropil)-4-fenilizonipekotinska kiselina.

Izvori

Psihoaktivne droge

Difenoksin


Nakaz, eller Kendelse af Katharina 2., fra kommissionen om udarbejdelse af et nyt kodeks (, ) var en lovtekst skrevet af Katharina 2. af Det Russiske Imperie. Den blev udgivet som en vejledning til den alrussiske lovgivende kommission, og blev vedtaget i 1767.

Katharina var født som prinsesse i det lille, tyske fyrstedømme i Anhalt-Zerbst. Hun begyndte at læse fransk litteratur i hendes barndom, da hoffet i Anhalt-Zerbst var stærkt præget af fransk kultur. Den eksisterende version af Nakaz skrevet af Katharina Den Store, er skrevet på fransk. Der findes også en russisk oversættelse, også skrevet af hende selv.

Dokumentet indeholder 22 kapitler. De første 3 kapitler omhandler det daværende Russiske Imperium, 4.-10. kapitel omhandler de tilstedeværende love, og Katharinas holdning til disse. 11.-20. kapitel omhandler det russiske folk, og de sidste to omhandler organiseringen af politiet, og statens administration af penge.

Historisk kontekst

I slutningen af 1766 følte Katharina 2. af Rusland sig klar til at introducere Rusland for store ændringer, baseret i Oplysningstiden.

På denne baggrund, nedsatte hun "Den Lovgivende Kommission". Målet for kommission var at nedskrive love, hvilket sidst var blevet gjort i 1649, før Rusland begyndte sin transformation til en mere vestlig kultur. Yderligere mente Katharina Den Store at Kommissionens arbejde ville gøre meget for en rationalisering og modernisering af russisk lov og liv. Som forberedelse til Kommissionen, skrev Katharina et ekstensivt dokument til at guide delegaterne i Kommissionen, hvilket blev til hendes omfattende "Nakaz", hvori hun udlagde sin vision for hvordan det Russiske Imperium skulle regeres og hvordan samfundet skulle organiseres.

Teksten, personligt udarbejdet af Katharina i en periode over 18 måneder, trak ekstensivt på hendes personlige favoritværker, specielt Montesquieus "De l'esprit des lois" (dansk: Om Lovens Ånd) (1748), som Tsarinaen refererede til som hendes bibel og yderlige brugte til generelle politiske principper. Hun trak også inspiration fra Cesare Beccarias bog "Om Forbrydelse og Straf" (1763), der inspirerede Katharinas tanker om muligheden for en mindre brutal måde at behandle kriminelle på.

Hun havde helt sikkert ingen intentioner om at slutte enevældet i Rusland. Hun mente at enevælde var den eneste mulige regeringsform for at sammenholde og sikre fremdrift i et så enormt land som Rusland, selvom den centrale magt skal være bundet i fundamentale love og den generelle fremdrift af det totale gode, hvis det ikke skulle blive til et tyranni. Derfor fordømte "Nakaz" dødsstraf, såvel som tortur, og den argumenterede derudover også for forebyggende handlinger for at undgå kriminalitet.

I det hele taget var "Nakaz" et markant liberalt dokument; endda så liberalt, at det blev bandlyst i Frankrig.

Nakaz' indflydelse på det russiske samfund
Selvom Nakaz var et radikalt dokument, baseret på rationalisme og oplysning, fik den dog aldrig en vedvarende indflydelse på det russiske samfund. Den blev et kontroversielt emne i intellektuelle kræse i Moskva og Skt. Petersborg, men Den Lovgivende Kommision fandt dokumentet forvirrende og de store ændringer foreslået i Nakaz blev i større eller mindre grad forkastet.

Henvisninger

Historie
Litteratur

Nakaz


Shazam! er en amerikansk superheltefilm fra 2019, instrueret af David F. Sandberg, og med Zachary Levi i hovedrollen.

Filmen er baseret på DC Comics figuren med samme navn.

Handling

Da den forældreløse dreng Billy Batson (Asher Angel) får superkræfter af en troldmand (Djimon Hounsou), og kommer i en voksenkrop, bruger han dem til sjov og ballade som Shazam (Zachary Levi). Det sjove forvandles dog snart til alvor da han skal op i mod Thaddeus Sivana (Mark Strong).

Medvirkende
 Zachary Levi som superhelten Shazam
 Asher Angel som drengen Billy Batson
Michelle Borth som Mary Shazam
Djimon Hounsou som Troldmanden Shazam
Mark Strong som Dr. Thaddeus Sivana
Jack Dylan Grazer som Freddy Freeman
Marta Milans som Rosa Vasquez
Meagan Good som Darla Dudley (voksen)
Grace Fulton som Mary Bromfield
David F. Sandberg som Mister Mind

Eksterne henvisninger

Amerikanske film fra 2019
Film baseret på tegneserier
DC Extended Universe-film
Engelsksprogede film

Shazam! (film)


United States Forest Service (USFS) er en amerikansk føderal etat med ansvaret for skovbrug og forvaltning af 154 nationale skove og 20 nationale græssletter, der samlet dækker et areal på 780.000 km2.

Etaten blev oprettet i 1905 og er underlagt United States Department of Agriculture. I 2015 var der over 28.000 fastansatte og omkring 4.000 sæsonarbejdere.

Se også
 United States National Forest

Eksterne henvisninger

 Officiel hjemmeside

USA's myndigheder
Etableret i 1905
Skovbrug

United States Forest Service


Ginsterhahn ist eine Ortschaft, die zum größeren Teil ein Ortsteil der Ortsgemeinde Sankt Katharinen ist und zum kleineren ein Ortsteil der Ortsgemeinde Dattenberg. Beide Ortsgemeinden gehören zur Verbandsgemeinde Linz am Rhein und liegen im rheinland-pfälzischen Landkreis Neuwied.

Geographie
Der Weiler Ginsterhahn liegt zwischen 355 und  auf beiden Seiten des Ginsterhahner Kopfs (), einer sanften Anhöhe auf dem Rheinwesterwälder Vulkanrücken (Niederwesterwald). Südlich grenzt der Dattenberger Wald an. Erschlossen wird Ginsterhahn von der in Nord-Süd-Richtung über den Höhenrücken verlaufenden Landesstraße 254 (Kretzhaus–Weißfeld), die auch den in ein Kilometer Entfernung gelegenen nördlichen Nachbarort Hargarten anbindet und an deren höchstem Punkt Ginsterhahn liegt. Der Südwesten des Ortsteils mit einer Ferienhaussiedlung gehört zur Ortsgemeinde Dattenberg.

Geschichte
Die früheste Erwähnung von Ginsterhahn als Siedlungsort erfolgte 1636 in einer Linzer Steuerliste unter dem Namen Ginsterer Hohn, in Taufregistern taucht der Ort ab 1671 auf. Die Einwohnerzahl stieg von 15 Einwohnern im Jahre 1670 über 30 Einwohner 1803 auf 73 im Jahre 1885 an. Die Ortschaft unterstand bis Anfang des 19. Jahrhunderts als Teil der Linzer Höhe der Verwaltung des kurkölnischen Amtes Linz. Nachdem das Kirchspiel Linz 1809 in Gemarkungen aufgeteilt worden war, gehörte der Großteil von Ginsterhahn zur Gemeinde Hargarten, zwei Höfe westlich der Landstraße hingegen zur Stadt Linz am Rhein. Mitte des 19. Jahrhunderts kam dann mit dem im Süden Ginsterhahns gelegenen Weidgenshof auch noch die Gemeinde Dattenberg anteilig in den Besitz des Ortes, die aber wie Linz und Hargarten ebenfalls zur Bürgermeisterei Linz gehörte. Im Rahmen von Volkszählungen in der ersten Hälfte des Jahrhunderts war Ginsterhahn als Weiler verzeichnet, 1843 zählte der Hargartener Teil fünf Wohn- und 16 Wirtschaftsgebäude.

Der zunächst landwirtschaftlich geprägte Weiler fand Ende des 19. Jahrhunderts mit dem Betrieb mehrerer Steinbrüche in der Umgebung eine neue Erwerbsquelle. In Ginsterhahn selbst wurde ab 1869 der Ginsterhahner Kopf ausgebeutet. 1925 wurde eine Feldbahn zwischen den Steinbrüchen am Stümperich und am Hummelsberg gebaut, die auch Ginsterhahn anband. Der Abbau am Ginsterhahner Kopf, den zuletzt die Linzer Basalt AG betrieben hatte, wurde 1938 eingestellt. Der Zweite Weltkrieg führte in Ginsterhahn, dessen Umgebung besonders im März 1945 umkämpft war, zu schweren Schäden. Einige bäuerliche Betriebe wurden in der Nachkriegszeit aufgegeben, Ginsterhahn hat sich zunehmend zu einem Pendlerort gewandelt. 1955 entstand im Nordwesten der Ortschaft der Sender Linz am Rhein mit einem 156 Meter hohen abgespannten Fachwerkmast.

Am 7. Juni 1969 wurde aus der Gemeinde Hargarten mit ihrem Ortsteil Ginsterhahn sowie aus den Gemeinden Notscheid und Lorscheid die neue Gemeinde Sankt Katharinen gebildet. Um die weiter bestehende kommunale Dreiteilung von Ginsterhahn zu beenden, wurden 1974 Gebietskorrekturen durchgeführt, bei denen der westlich der Landesstraße gelegene Linzer Teil von Ginsterhahn sowie ein zur Ortsgemeinde Dattenberg gehörender südlicher Teil an Sankt Katharinen fielen. Das im Südwesten Ginsterhahns erbaute Wochenendgebiet mit etwa 15 Häusern verblieb bei Dattenberg. 1987 zählte der Weiler 98 Einwohner (davon 63 zu St. Katharinen und 35 zu Dattenberg).

Einzelnachweise

Literatur
 Gemeinde St. Katharinen (Hrsg.); Heiner Strauß: St. Katharinen. Fest- und Heimatbuch, St. Katharinen 1994/2001, S. 61–75.

Ort im Landkreis Neuwied
Sankt Katharinen (Landkreis Neuwied)
Dattenberg
Ersterwähnung 1636

Ginsterhahn


سيسيل فرانك باول  (5 ديسمبر 1903 - 9 أغسطس 1969) هو فيزيائي بريطاني، جائز على جائزة نوبل في الفيزياء لتطويره الطرق الفوتوغرافية لدراسة العمليات النووية ولاكتشافه البيون.

حياته وعمله

ولد باول في بلدة تونبريدج الواقعة في مقاطعة كنت الإنجليزية، وهو ابن لصانع أسلحة نارية صغيرة في بلدته. تعلم في المدرسة الابتدائية المحلية قبل أن يفوز بمنحة لمدرسة «جادّ» في تونبريدج أيضا. بعد هذا توجه للدراسة في «سيدني سوسيكس كوليج» وتخرج منها عام 1925 من قسم العلوم الطبيعية. ثم عمل في جامعة كامبريدج تحت اشراف تشارلز ويلسون وإرنست رذرفورد وعمل أبحاث على ظاهرة التكثيف وحصل على الدكتوراه في الفيزياء عام 1927.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص مرتبطون بسيرن
أكاديميو جامعة بريستول
إنجليز حازوا على جائزة نوبل
بريطانيون حازوا جائزة نوبل
حائزون على الوسام الملكي
حائزون على جائزة نوبل في الفيزياء
خريجو جامعة بريستول
خريجو كلية سيدني ساسكس (جامعة كامبريدج)
زملاء الجمعية الملكية
علماء الفيزياء التجريبية
علماء فيزياء الجسيمات
فيزيائيو القرن 20
فيزيائيون إنجليز
فيزيائيون بريطانيون في القرن 20
مواليد 1903
مواليد في كنت
وفيات 1969
وفيات في بحيرة كومو

سيسل باول


Fabio Jakobsen (født 31. august 1996) er en hollandsk cykelrytter som cykler for  fra 2018 efter at have cyklet for SEG Racing Academy fra 2015 til 2017. I 2017 vandt han etaper i  Tour de l'Avenir,  Tour de Normandie og Tour Alsace. I sit første år som professionel vandt han blandt andet Nokere Koerse og Scheldeprijs..

Jakobsen er opkaldt efter cykelrytteren Fabio Casartelli, som omkom under Tour de France 1995.

Sejre

2016
2. etape, ZLM-Roompot tour
Hollandsk U23-mester på landevej
Slag om Norg

2017
2. etape, Normandiet Rundt
Eschborn-Frankfurt City Loop (U23)
Profronde van Noord-Holland
Hollandsk U23-mester på landevej
5. etape, Tour Alsace
2. etape, Tour de l'Avenir
3. og 4. etape, Olympia's Tour

2018
Nokere Koerse
Scheldeprijs
1. etape, Tour des Fjords
1. etape, BinckBank Tour

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Nederlandene

Fabio Jakobsen