Carlos Ernesto Martínez (nacido el 21 de septiembre de 1991 en Puerto Plata) también conocido como El Tsunami es un lanzador dominicano de grandes ligas que actualmente es Agente libre.

Fue firmado con un bono de 1.5 millones de dólares y estuvo en el segundo puesto en la lista de los diez primeros prospectos de San Luis.

Hasta 2011 en Clase-A avanzada con Palm Beach Cardinals, Martínez tuvo un récord de 6-3 con efectividad de 3.26. Tuvo 81 ponches y 15 carreras limpias en 69 entradas. Participó en el Juego de Futuras Estrellas de 2011.

Infancia, y problemas con la visa por su nombre.
Carlos Martínez nació en Puerto Plata, República Dominicana, en una zona rural llamada Colinas del Sur, donde el registro oficial es a veces pobre. Después de la muerte de su madre cuando era muy joven, Martínez fue adoptado por un tío con el apellido Matias. [2] El joven Martínez originalmente tenía planes de convertirse en un sacerdote, pero cambió de parecer poco después de comenzar a llamar la atención de los scouts de las Grandes Ligas. Levantado con el apellido de su tío, una cierta confusión siguió eventual cuando él intentó asegurar una visa del trabajo al lanzamiento en los Estados Unidos.

Cuando los Medias Rojas de Boston descubrieron por primera vez a Martínez, él tenía 17 años y lanzó 90 millas por hora (140 km / h), superando a 92 millas por hora (148 km / h), con una entrega suelta y atlético del marco y también ofreció una calidad que rompía la echada y el cambio. Se hicieron proyecciones para que su cuerpo se llenara, y así aumentar la velocidad y el movimiento de sus lanzamientos, incluyendo una bola rápida de hasta 153 kilómetros por hora. El equipo lo consideró comparable al talento de primera ronda disponible en el draft de la Major League Baseball. Así, los Medias Rojas se movieron para firmarlo mientras que todavía era relativamente desconocido, en parte para conseguirlo por el precio más bajo posible. Firmó por $ 140,000; sin embargo, una revisión de fondo de rutina por los oficiales de la Liga Mayor de Béisbol (MLB) planteó varias preguntas sobre la veracidad tanto de su nombre como de su fecha de nacimiento. Como resultado, el acuerdo de los Medias Rojas fue anulado y, en marzo de 2009, la MLB suspendió a Martínez por un período de un año. [4]

A pesar de los problemas endémicos conocidos que documentan la verdadera identidad de las perspectivas de la República Dominicana, Craig Shipley, el ejecutivo de Red Sox a cargo de la firma internacional permaneció inflexible en que los Medias Rojas ya no perseguían a Martínez. Mientras que los asuntos de la visa llegaron a ser más públicos, otros equipos lo exploraron y se alinearon reservado para hacer una oferta para sus servicios - el lanzador comenzó a cumplir las proyecciones que los Medias Rojas tenían para él, tales como lanzar una bola rápida cerca de 95 MPH y un power curveball. Con el tiempo, las discrepancias de nombre y fecha de nacimiento de Martínez no fueron consideradas como cuestiones importantes.

Carrera profesional

Ligas Menores
Una vez que la suspensión de la MLB expiró, Martínez firmó con los Cardenales de San Luis como agente libre internacional en 2010 y recibió un bono por firmar de $ 1.5 millones. Mientras solucionaba otros problemas persistentes de visas, lanzó en la Liga Dominicana de Verano (DSL), donde comenzó 12 juegos y completó 59 entradas lanzadas (IP). Lideró a todos los jugadores de las ligas menores de los Cardenales con un promedio de 0,76 en carreras (ERA), un promedio de bateo de .144 en contra (BAA) y 0,71 caminatas más hits por entrada lanzada (WHIP) y se ubicó en segundo lugar con 11.9 ponches por nueve entradas lanzó (K / 9), tercero con una proporción de 5,57 de ponches con base (K / BB) y el cuarto más difícil para batear un jonrón (HR / 9, 0.228). Lideró el DSL en ERA, BAA, K / 9 y WHIP (empatado para el primero).

Después de impresionar a los oficiales del equipo del Cardenal en un mini campamento de ligas menores en febrero de 2011, eludió algunas de las asignaciones de nivel inferior típicas de los novatos y fue asignado a los Bandidos de Quad Cities River de la Clase A Midwest League en 2011. Dividió la temporada entre Quad Cities y los Beach Cardenales de Palm, la publicación de una combinación de pérdida de ganado de registro (W-L) de 6-5 más de 18 juegos y 84 2 / 3 IP. [7] También participó en el All-Star Futures Game 2011.

Al regresar a Palm Beach para comenzar la temporada 2012, la tendinitis del hombro comenzó a molestarlo después de solo siete aperturas y los Cardenales lo colocaron en la lista de incapacitados (DL).  A pesar de estar en la lista de lesionados, avanzó a la pelota Doble A a fines de mayo con los Cardenales de Springfield de la Liga de Texas.  Después de regresar de los problemas de hombro, Martínez publicó un registro de 4–3 W – L sobre 71 IP. Registró 58 SO y terminó la temporada con una efectividad de 2.90.

Los problemas con las visas de trabajo volvieron a ser un problema antes del entrenamiento de primavera de 2013. Martínez no pudo asegurar los documentos correctos debido a la confusión persistente como resultado de su cambio de nombre cuando firmó originalmente con los Cardenales, Martínez se quedó fuera de casi todo el entrenamiento de primavera de las Grandes Ligas de los Cardenales 2013.

Despejado a fines de marzo, Martínez informó a los cardenales de las ligas menores el entrenamiento de primavera con más de seis semanas de retraso, a tiempo solo durante los últimos días del campamento y requiriendo una primavera extendida en Júpiter, Florida. Mientras esperaba la visa en la República Dominicana, Martínez aumentó su preparación en un programa de lanzamiento. Después de la primavera extendida, fue reasignado con los Cardenales de Springfield. Hizo solo tres aperturas allí antes de que los Cardenales lo llamaran. Martínez lució una efectividad de 2.31 en 11 2 / 3 entradas con nueve ponches.

St. Louis Cardinals

Inicios de carrera (2013–14)
Cardenales de San Luis
Inicio de carrera (2013-2014)
Los Cardenales llamaron a Martínez al club de Grandes Ligas, el tercer prospecto en su organización, el 3 de mayo de 2013. Hizo su debut en las Grandes Ligas contra los Cerveceros de Milwaukee en Miller Park esa noche. En una entrada lanzada, la séptima, entregó un sencillo, luego indujo una doble jugada que comenzó con una bola de tierra que le devolvió el golpe, y luego aseguró la tercera con otra bola de tierra. El 27 de mayo, los Cardenales enviaron a Martínez a Triple-A Memphis después de siete apariciones en el montículo y ocho entradas en las que registró una efectividad de 4.50 con nueve ponches. dieciséis Con los Redbirds en 2013, hizo 13 aperturas. En 68 IP, permitió una efectividad de 2.51 con 54 hits, tres jonrones (HR), 27 bases por bolas (BB), mientras ponchó a 63.

Los Cardenales recordaron a Martínez el 8 de agosto después de extender la carga de trabajo de sus entradas con Memphis para hacer que su resistencia volviera a ser suficiente para manejar los rigores de la apertura de lanzadores. La noche siguiente, Martínez hizo su primera apertura en las Grandes Ligas ante los Dodgers de Los Ángeles, lanzando cinco entradas y permitiendo cuatro carreras. Obtuvo la distinción de ser el primer abridor de los Cardenales en la memoria reciente en lanzar más de 100 millas por hora (160 km / h) y tiró regularmente 96–98 millas por hora (154–158 km / h).  El 20 de septiembre de 2013, Martínez entró a un juego en el décimo partido contra los Cerveceros en el que los Cardenales lideraron 7–6 y cerraron el juego en una entrada 1–2–3. Su entrada ayudó a que los Cardenales salieran victoriosos y le dio su primer salvamento de Grandes Ligas. En la temporada regular 2013 con los Cardenales, Martínez tuvo una efectividad de 5.08 en 28 1 / 3 entradas, ponchando a 24. Hizo una apertura, se ganó un salvamento, ganando dos partidos, mientras que perder.

Los Cardenales lo jugaron en la Serie de División de la Liga Nacional 2013 (NLDS) contra los Piratas de Pittsburgh, donde hizo tres apariciones en total, permitiendo dos carreras en dos IP. Contra los Dodgers en la Serie de Campeonato de la Liga Nacional (CEN), apareció en cuatro juegos, renunciar a ninguna carrera al tiempo que permite solo un hit, una base por bolas y ponchó a cuatro en 4 2 / 3 IP. En la Serie Mundial contra los Medias Rojas, apareció en cinco juegos, lanzó seis entradas, permitió cinco hits, tres carreras y una caminata mientras ponchaba a cinco. Los Medias Rojas derrotaron a los Cardenales 4-2 en esa Serie Mundial. Entre las tres series, apareció en 12 juegos, tuvo una efectividad de 3.55, sostuvo oponentes a un BAA 0.167, y permitió tres pasaportes con 11 por lo que en 12 2 / 3 IP.

Con el quinto puesto inicial en la rotación abierta en el entrenamiento de primavera para la campaña 2014, Martínez comenzó la temporada en el bullpen de los Cardenales de Grandes Ligas. La lesión golpeó la rotación en junio, e hizo sus dos primeras aperturas del año cuando comienza el spot. Hizo su tercer inicio en las Grandes Ligas y ganó el primero el 22 de junio, lanzando cinco entradas y cediendo tres carreras en una victoria por 5-3 sobre los Filis de Filadelfia. En un inicio el 3 de julio contra los Gigantes de San Francisco, alcanzó un gran avance como titular. En cinco entradas, permitió solo una carrera y cinco hits, una base por bolas y ponchó a seis. En el plato, recogió un doble bateado bateado en doble. como los Cardinals ganaron 7-2, y Martínez obtuvo su segunda victoria de la temporada. Terminó la temporada regular 2014 con una efectividad de 4.03 y 2-4 W – L en 57 juegos, incluyendo siete aperturas.  En diciembre, Martínez cambió su número de uniforme de 44 a 18 para conmemorar a su amigo y compañero de equipo, Oscar Taveras, quien había fallecido en un accidente automovilístico dos semanas después de la NLCS 2014.

Primer año en la rotación de los Cardinals (2015)
Por primera vez en su carrera en 2015, Martínez hizo que los Cardenales comenzaran la rotación, ganando el quinto lugar de inicio del entrenamiento de primavera. En sus primeras cuatro aperturas de la temporada, su efectividad fue de 1.89.  Sin embargo, en aperturas consecutivas contra los Cachorros de Chicago el 4 de mayo y los Piratas el 9 de mayo, permitió 14 carreras en 16 hits y 11 bases por bolas en nueve aperturas que cubren nueve entradas. Su efectividad saltó a 4.73 después de esas dos aperturas.

En la competencia del 31 de mayo contra los Dodgers, los Cardenales pagaron un tributo oficial a Taveras, quien había debutado en las Grandes Ligas exactamente un año antes. El abridor de los Cardenales, Martínez se llevó la victoria, ponchó a ocho, y extendió su racha de entrada en blanco a 20 1 / 3 entradas en un resultado de 3-1. Fue la racha más larga de entradas sin anotaciones en la Liga Nacional (NL) para un lanzador abridor en ese momento de la temporada. [30] El siguiente inicio de Martínez, también contra los Dodgers, llegó el 5 de junio. En siete entradas, permitió solo una carrera en tres hits y ponchó a 11, una nueva carrera, con una victoria de 2–1. La racha entrada en blanco se detuvo en 21 2 / 3, también un alto de su carrera.

Nominado como contendiente para la Votación Final del Juego de Estrellas el 6 de julio, [32] Martínez ganó el voto de los fanáticos cuatro días después, asegurando su primera selección del Juego de Estrellas de la MLB para el juego en el Great American Ball Park en Cincinnati. A través de ese punto de la temporada, completó 107 1 / 3 entradas y anotó un récord de 10-3 con una efectividad de 2.52. [33] El 25 de julio contra los Bravos de Atlanta, lanzó su undécimo inicio de calidad consecutivo, empatándolo con Clayton Kershaw de los Dodgers de Los Ángeles. para la racha actual más larga, y la más larga para los Cardenales desde Chris Carpenter en 2010.

La racha de inicio de calidad terminó el 30 de julio en un concurso de intercambios enojados con los Colorado Rockies. Martínez permitió cinco carreras en cinco entradas y golpeó al DJ LeMahieu con un lanzamiento en la quinta entrada. Cuando terminó la entrada, Martínez lanzó un gesto obsceno en una exhibición pública hacia el dugout de visitantes con jugadores y personal de los Rockies. Se produjeron correspondientes intercambios verbales agresivos, incluidos aquellos entre el receptor de los Cardenales Yadier Molina y el tercera base de los Rockies Nolan Arenado; no se iniciaron peleas Los árbitros emitieron advertencias, pero no expulsiones. seguido. Los Cardenales finalmente ganaron en la parte inferior de la novena entrada, 9–8.

La temporada de Martínez terminó temprano en un inicio contra los Cerveceros de Milwaukee el 25 de septiembre, en la que lanzó solo siete lanzamientos. También se perdió la postemporada ya que los Cardenales ya habían asegurado un lugar en los playoffs. La lesión fue una distensión en el hombro; sin embargo, la cirugía no se consideró necesaria y se recuperaría a tiempo para la temporada 2016. Su primera temporada en la rotación de abridores incluido 14-7 registro, una efectividad de 3.01 y 179 2 / 3 IP.  Terminó entre los diez primeros en la Liga Nacional en efectividad, porcentaje de victorias y derrotas, SO / 9, victorias, jonrones por nueve entradas permitidas y lanzamientos descontrolados. Su 9.2 SO / 9 fue el tercer promedio más alto en una sola temporada en la historia de la franquicia.

Temporada de 2016
Martínez recibió permiso para abandonar el equipo el 30 de abril de 2016 para resolver una demanda civil presentada contra él en Miami, Florida. Los Cardenales están investigando las acusaciones en el caso, que pueden incluir violencia doméstica. MLB no se ha contactado con los Cardenales en este momento, pero existe una política de violencia doméstica dentro de la liga.

Martínez comenzó 31 juegos en la temporada 2016, terminando con un récord de 16-9, una efectividad de 3.04 y 195.1 entradas lanzadas.

Temporada de 2017
El 2 de febrero de 2017, se anunció que Martínez había firmado una extensión de cinco años con los Cardenales de San Luis por un valor de 51 millones de dólares. El 2 de abril de 2017, Martínez lanzó su primer inicio en la Noche de Apertura de su carrera, jugando contra el campeón defensor de la Serie Mundial Chicago Cubs en el Busch Stadium. Ponchó a 10 y permitió ninguna base por bolas y seis hits en 7 1 / 3 entradas. Recibió una no decisión cuando Randal Grichuk bateó un sencillo cargado de bases en el final de la novena.  En el Yankee Stadiumel 15 de abril, Martínez ponchó a 11 bateadores y caminó ocho, siendo los primeros en grabar tanto de esas marcas en el mismo juego desde Randy Johnson en 1993. Martínez completó 5 1 / 3 entradas en la derrota 3-2 a Nueva York. El 10 de junio, Martínez lanzó su primer juego completo de carrera y una blanqueada al tiempo que permitió cuatro hits cuando los Cardenales derrotaron a los Filis de Filadelfia 7-0.

Por segunda vez en su carrera, Martínez se convirtió en una selección All-Star , como resultado de una votación de otros jugadores. En ese momento de la temporada, la efectividad de 2.88 de Martínez se ubicó en el séptimo lugar en la Liga Nacional, y su 10.2 K / 9 fue su mejor carrera.

Martínez lanzó en 32 juegos (todos comienzos) en 2017, compilando un récord de 12-11, 3.64 de efectividad y 1.22 WHIP. Lideró a todos los lanzadores de Grandes Ligas en errores, con cuatro.

Temporada de 2018
Los Cardenales seleccionaron a Martínez para comenzar el Día Inaugural de 2018, lo que lo convierte en su segundo año consecutivo en hacerlo.  Ocurrió contra los Mets de Nueva York el 29 de marzo, donde caminó seis y golpeó a un bateador, terminando con una derrota de 9-4.  Logró su primer jonrón en su carrera el 2 de mayo, que fue contra los Medias Blancas de Chicago. En el montículo, permitió cinco hits y una carrera limpia durante 7 1 / 3 entradas para dejar su efectividad a 1.40 por ese punto en la temporada. El 2 de mayo, Martínez bateó su primer jonrón de carrera de Lucas Giolito. Martínez terminó el juego lanzando 7.1 entradas mientras los Cardenales ganaron un juego cerrado 3-2. El 10 de mayo, Martínez fue colocado en la lista de discapacitados de 10 días debido a una tensión lat derecha. El 21 de julio, Martínez fue colocado nuevamente en la lista de incapacitados de 10 días debido a una tensión oblicua derecha. Se activó el 21 de agosto y se trasladó al bullpen. Terminó 2018 con un récord de 8-6 y una efectividad de 3.11 en 33 juegos (18 aperturas) con cinco salvamentos.

Referencias

Enlaces externos
Perfil en Minor league baseball
Baseball-Reference

Beisbolistas de República Dominicana
Beisbolistas de República Dominicana en el Clásico Mundial de Béisbol
Lanzadores de República Dominicana
Nacidos en la provincia Puerto Plata

Carlos Martínez (1991)


The Nogeoldae ('Old Cathayan') is a textbook of colloquial northern Chinese published in Korea in several editions from the 14th to 18th centuries. The book is an important source on both Late Middle Korean and the history of Mandarin Chinese. Later editions were translated into Manchu and Mongolian.

Contents
The word  (Korean ; Old Mandarin Khita) of the title, like the term Cathay, is a transcription of the Mongolian form of Khitan, a people who ruled northern China as the Liao dynasty (907–1125).
It became a common name throughout Asia for China and all things Chinese.
Here it means 'Chinese'.
The word  (, Korean , literally 'old') had been used as a prefix indicating familiarity (as in modern Standard Chinese) since at least the Tang period.

The book mainly consists of dialogs centered on a journey of a Korean merchant to Beijing, and the Chinese travelers who join him on the way. It opens with the following lines:

After arriving in Beijing, they sell Korean commodities and purchase goods to sell back in Korea. The book concludes with the Korean merchant's departure from Beijing.

The book focuses on language used in travel, business, banquets, and medicine.  It also contains unique insights into life in Beijing, including the first instance of the word hutong (alley).

Later editions are accompanied by Korean-language annotation (諺解 ) interleaved with the text. Below each Chinese character are written two transcriptions in Hangul: a "left reading" taken from the "popular readings" in Shin Suk-ju's 1455 dictionary, and a "right reading" reflecting contemporary pronunciation. Each Chinese sentence is followed by a colloquial Korean translation, also written in Hangul.

The text below is from eonhae edition

Editions

Five editions of the book exist, as it was revised over the centuries to follow changes in the northern Chinese vernacular and the Korean language.

The original Chinese edition seems have been written around the middle of the 14th century. The Nogeoldae and a similar text, Bak Tongsa ("Pak the interpreter"), were very popular, and are mentioned in Korean records of 1426 as required texts for government translators. An early 15th century copy discovered in Daegu in 1998 is believed to be close to the original version. It includes valuable information on the colloquial Old Mandarin of the Yuan dynasty, called "Han'er speech" () in this book.

In 1480, the royal instructor ordered revisions of both textbooks to match the very different Middle Mandarin of the Ming dynasty. A Korean scholar, Choe Sejin, wrote a guidebook based on this edition in 1507–17.  This edition is now conventionally called the Beonyeok Nogeoldae ( "New Translation of the 'Old Cathayan'") to distinguish it from the original. The Korean versions of the dialogs are written in a colloquial style, giving unique insight into Late Middle Korean.

A third edition, the Nogeoldae eonhae, was published in 1670 by the Bureau of Interpreters. It has the same Chinese text as the Beonyeok Nogeoldae, but the right readings and translations were updated to contemporary Korean.

During the Qing dynasty, the Chinese text was revised again as the Nogeoldae Sinseok ( "New edition of the 'Old Cathayan'"), which was published in 1761. The revision is attributed to one Byeon Hon, who went to Beijing in 1760 with the official delegation. Among the revisions are changing the Chinese name of Korea from  (; Korean ) to  (; Korean ). A corresponding revised commentary, the Nogeoldae sinseok eonhae, was published in 1763 but is no longer extant.

The Junggan Nogeoldae ( "Reprinted 'Old Cathayan'") appeared in 1795, with a corresponding commentary Junggan Nogeoldae eonhae.  Its Chinese text is less colloquial than the earlier versions.

Translations

Translations of the Nogeoldae into other languages were also published by the Bureau of Interpreters. The Cheong-eo Nogeoldae (淸語老乞大 "Manchu 'Old Cathayan'") includes Manchu text along with Hangul pronunciation and Korean translations. It was written by Choe Hutaek () and others and published in 1704 and revised in 1765. I Choedae () made a Mongolian edition called the Mong-eo Nogeoldae (蒙語老乞大 "Mongolian 'Old Cathayan'") that was published in 1741 and revised in 1766 and 1790.
A textbook list included in an edict of 1669 mentions a Japanese translation, but it is no longer extant.

See also

 Ch'ŏphae Sinŏ

Notes

References

Works cited

Further reading

External links

 Joseon dynasty texts at the Academy of Korean Studies, including Beonyeok Nogeoldae, Nogeoldae eonhae, Cheong-eo Nogeoldae, Mong-eo Nogeoldae and Junggan Nogeoldae.
 Texts at the Internet Archive:
 Junggan Nogeoldae
 Junggan Nogeoldae eonhae, vol. 1, vol. 2
 Text based on the Nogeoldae eonhae

14th-century books
18th-century books
Chinese-language education
Joseon dynasty works
Korean language
Manchu language
Mongolian language
Old Mandarin

Nogeoldae


Iréna Martial, née le  en Guadeloupe et morte le , est une supercentenaire française. Elle devient la vice-doyenne des Français après Lucile Randon le  à la mort de Valentine Ligny.

Biographie
Iréna Martial (de son nom de jeune fille Iréna Méri) est née le  à Pliane, commune de Le Gosier, en Guadeloupe. À , elle épouse Éloi Martial avec qui elle a dix enfants dont six sont encore en vie.

Record de longévité
Le , Iréna Martial devient la personne vivante la plus âgée de Guadeloupe. Sa sœur, Léone Béziat, est décédée le , à l'âge de 110 ans et 103 jours, ce qui font d'elles l'une des paires de sœurs la plus âgée au monde.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de supercentenaires français
 Liste vérifiée des personnes les plus âgées

Liens externes
 Sa fiche sur le site du Gerontology Research Group (GRG)

Supercentenaire
Centenaire français
Personnalité française du XXIe siècle
Personnalité féminine française
Naissance en juin 1909
Naissance au Gosier
Décès en Guadeloupe
Décès à 113 ans
Décès en juin 2022

Iréna Martial


Österåkerspartiet (öp eller ÖP) er et lokalt politisk parti i Österåkers kommun i Stockholms län (Uppland).

Partiet har været repræsenteret i kommunalbestyrelsen siden 1998.

Ved valgene i 1998, 2002, 2006, 2010 og 2014 fik partiet valgt to mandater ind i kommunalbestyrelsen.

Partiet er en del af den regerende flertalskoalition i kommunen. De andre partier i koalitionen er Moderaterne, Folkpartiet liberalerna, Centerpartiet og Kristdemokraterna.

Lokale politiske partier i Sverige

Österåkerspartiet


An Streptostachys macrantha in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Bernhard von Trinius, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Fernando Omar Zuloaga och Thomas Robert Soderstrom. An Streptostachys macrantha in nahilalakip ha genus nga Streptostachys, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Streptostachys

Streptostachys macrantha


Misrah Ghar il-Kbir, informativet kaldet Clapham Junction, er et forhistorisk arkæologisk område på Malta i nærheden af klipperne ved Dingli. Stedet er kendt for sit komplekse netværk af parvise parallelle kanaler som er skåret ned i overfladen på bjerge, og strækker sig over betydelige distancer, ofte i nøjagtige rette linjer. Deres alder og hensigt er fortsat et mysterium. De fleste arkæologer tror at kanalerne blevet til omkring 2000 f.Kr. da nye bosættere kom fra Sicilien for at indlede bronzealderen på Malta.

Navnet "Clapham Junction" blevet givet af en englænder som mente, at sporene mindede ham om den store og travle jernbanestationen Clapham Junction Station i Battersea i London.

Maltas historie
Arkæologiske områder

Misraħ Għar il-Kbir


Albert Schinz (* 9. März 1870 in Neuchâtel; † 19. Dezember 1943 in Iowa City) war ein US-amerikanischer Romanist und Literaturwissenschaftler Schweizer Herkunft.

Leben
Schinz schloss 1892 an der Universität Neuchâtel ein Theologiestudium ab mit der Arbeit La nature du péché. Etude psychologique sur le péché dans ses rapports avec le sentiment moral, la liberté morale et trois points essentiels de la dogmatique chrétienne. Er studierte weiter in Berlin und promovierte 1894 an der Universität Tübingen. Dann ging er noch nach Paris. 1896 war er Privatdozent an der Universität Neuchâtel. 1897 ging er in die Vereinigten Staaten und war Instructor für Französisch an der Clark University (bis 1898), sowie an der University of Minnesota (bis 1899). Er wurde Associate Professor für Französisch am Bryn Mawr College (bis 1913), am Smith College (bis 1928), schließlich Professor an der University of Pennsylvania in Philadelphia (bis 1941).

Werke

Monographien
Essai sur la notion du miracle considérée au point de vue de la théorie de la connaissance, Neuchâtel 1897
Die Sittlichkeit des Kindes, Langensalza 1898
Le manuscrit de la première ébauche des <<Confessions>> de J.-J. Rousseau, Paris 1906
Anti-pragmatisme. Examen des droits respectifs de l'aristocratie intellectuelle et de la démocratie sociale, Paris 1909 (englisch: Anti-Pragmatism. An Examination into the Respective Rights of Intellectual Aristocracy and Social Democracy, Boston 1909, London/Leipzig 1910)
Les universités des Etats-Unis d'Amérique, In: Mercure de France 93, 343,1911, S. 449–481
Les Accents dans l'écriture française. Etude critique de leurs diverses fonctions dans le passé et dans le présent, Paris 1912
La question du <<Contrat social>>.Nouvelle contribution sur les rapports de J.-J. Rousseau avec les Encyclopédistes, Paris 1913
J.-J. Rousseau et le libraire-imprimeur Marc-Michel Rey. Les relations personnelles, in: Annales de J. J. Rousseau 10, 1916
French literature of the Great War, New York 1920
Vie et œuvres de J.J. Rousseau avec des notes explicatives, Boston/New York 1921
La collection Jean-Jacques Rousseau de la Bibliothèque J. Pierpont Morgan, Northampton (Mass.) 1925
La Pensée religieuse de Rousseau et ses récents interprètes, Paris 1927
La Pensée de Jean-Jacques Rousseau. Essai d'interprétation nouvelle, 2 Bde., Northampton (Mass.)/Paris 1929, 1959
État présent des travaux sur J.-J. Rousseau, Paris 1941, New York 1971

Herausgeber und Übersetzer
(Übersetzer) Edmund T. Sanford, Cours de psychologie expérimentale. Sensations et perceptions, Paris 1900
Théophile Gautier, Jettatura, Boston 1900
Victor Cherbuliez, Le roi Apépi, New York 1902
Victor Hugo, Selected Poems, New York 1908
(mit Helen Maxwell King) Seventeenth century French readings, New York 1915, 1931
Eighteenth century French readings, New York 1923, 1967
Ernest Pérochon, Nêne, Boston/New York 1926
Nineteenth century French readings, New York, 1934,  1967
(mit Osmond T. Robert  und Pierre François Giroud) Nouvelle anthologie française, New York 1936

Literatur
Albert Schinz, Anti-pragmatism. Responses and reviews,  hrsg. von Peter Manicas, Bristol 2001

Weblinks

 http://archive.org/stream/annualreportsofp03bryn/annualreportsofp03bryn_djvu.txt (Bryn Mawr College 1906-1911)

Romanist
Hochschullehrer (University of Pennsylvania)
US-Amerikaner
Schweizer
Geboren 1870
Gestorben 1943
Mann
Schweizer Emigrant in den Vereinigten Staaten

Albert Schinz


Arthur Ashkin (Brooklyn, New York, 2. rujna 1922.), američki fizičar. Diplomirao (1947.) na Sveučilištu Columbia u New Yorku, doktorirao (1952.) na Sveučilištu Cornell u Ithaci. Radio je u Bellovim laboratorijima u Murray Hillu (od 1952. do 1992.). Od 1961. bavio se nelinearnom optikom, laserima, svjetlovodima, piezoelektričnim kristalima i drugim. Pokusima (od 1970.) s pomoću laserskih zraka pokušavao je hvatati i premještati prozirne kuglice promjera od 0,59 do 2,68 μm. Otkrio je da kuglice raspršene u vodi bivaju privučene u lasersku zraku razmještene uzduž nje. Optičku pincetu, uređaj koji je s pomoću fokusiranoga laserskog snopa mogao uhvatiti i premjestiti kuglicu, izumio je 1986. Koristio ju je za proučavanje virusa i bakterija. Stvorio je temelje na kojima je S. Chu izgradio atomsku stupicu. Član je Nacionalne akademije znanosti SAD-a (od 1996.). Za razvoj optičke pincete i njezinu primjenu na biološke sustave dobio je Nobelovu nagradu za fiziku (2018.). Iste su godine nagrađeni i G. Mourou i D. Strickland.

Optička pinceta

Optička pinceta je znanstveni instrument koji se koristi vrlo uskim laserskim snopom kako bi njime djelovao na mikroskopske čestice privlačnom ili odbojnom silom od najčešće nekoliko pikonjutna. Može pokrenuti i zarobiti čestice promjera od pet nanometara do nekoliko mikrometara i držati ih nepomične u prostoru. Osnovni dijelovi optičke pincete su laser, dvije optičke leće i detektor (fotodioda). Laser je izvor svjetlosti a promatrani uzorak nalazi se na putu laserske svjetlosti, između dviju leća. Prva leća fokusira paralelan snop laserske svjetlosti tako da mu je žarište u uzorku, a nakon prolaska svjetlosti kroz uzorak druga leća hvata raspršenu svjetlost i stvara paralelan snop. Čestica se zarobljava u središtu laserskoga snopa neposredno ispred žarišta. S pomoću detektora bilježi se interferencija laserske svjetlosti koja je prošla kroz uzorak bez raspršenja i svjetlosti koja se raspršila, što omogućuje određivanje položaja čestice s točnošću od jednoga nanometra.

Optička pinceta se uspješno primjenjuje na primjer za hvatanje i pomicanje pojedinih molekula DNK, za istraživanje koloidnih sustava, molekula koje služe za prijenos tvari u stanici, za hvatanje pojedinih virusa ili bakterija. Prvi se njome koristio A. Ashkin 1986., za što je 2018. dobio Nobelovu nagradu za fiziku.

Izvori

Američki fizičari
Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku

Arthur Ashkin


O rio Ipanema é um rio brasileiro do estado de São Paulo, afluente da margem esquerda do rio Sorocaba, sendo um dos seus principais rios tributários.

Etimologia
O nome Ipanema significa "água imprestável", "lago fedorento", "água turva", "água imprestável para o consumo humano".

Tem origem na língua tupi e o nome é a junção dos elementos y, que significa "água", e panema, que significa "imprestável".

Outra hipótese de tradução seria upaba, que significa "lago", e nem, que significa "fedorento".

Algo interessante relacionado à isto é que a famosa praia carioca de Ipanema tem este nome justamente por causa do rio Ipanema.

O fato é que José Antônio Moreira Filho (1830-1899), feito segundo Barão de Ipanema em 1847 (e conde em 1868), comprou no fim do século XIX as terras onde hoje está localizado o bairro carioca, fundando a Vila Ipanema em 1894. Seu pai, José Antônio Moreira, primeiro Barão, Visconde e Conde de Ipanema, era um minerador que, ao receber o título de Barão em 1847, decidiu homenagear a vila de São João de Ipanema, hoje pertencente ao distrito de Bacaetava, município de Iperó, e que tinha esse nome por causa do rio Ipanema que a banhava.

José Antônio Moreira Filho apenas transferiu o nome do título de nobreza da sua família para as terras que acabara de comprar no Rio de Janeiro.

Características
A área da bacia hidrográfica do rio Ipanema é de aproximadamente 100 km2. O comprimento do rio é de 15,2 km, com declividade equivalente de 10,4 m/km.

Suas cabeceiras estão localizadas nos municípios de Araçoiaba da Serra e Sorocaba, desaguando no rio Sorocaba no distrito de Bacaetava, município de Iperó.

A bacia do rio Ipanema encontra-se inserida na unidade de gerenciamento de recursos hídricos 10 (UGRHI 10 – Sorocaba/Médio Tietê), especificamente na bacia do rio Sorocaba. Sua bacia abrange os municípios de Araçoiaba da Serra, Sorocaba e Iperó (distrito de Bacaetava).

A maior parte de seu leito fica no interior da Floresta Nacional de Ipanema, onde foi construída em 1811 a Represa Hedberg, considerada a primeira do Brasil para aproveitamento de energia hidráulica, pela Real Fábrica de Ferro São João do Ipanema.

Atualmente suas águas estão em processo de deterioração em decorrência da emissão de esgotos, pois parte do rio está situado na periferia dos municípios Sorocaba e Araçoiaba da Serra.

Ver também

 Floresta Nacional de Ipanema
 Fazenda Ipanema
 Fundição Ipanema

Ligações externas

 Página do Comitê da Bacia Hidrográfica do Rio Sorocaba e Médio Tietê

Ipanema

Rio Ipanema (São Paulo)


A 12.ª etapa do Giro d'Italia de 2023 teve lugar a 18 de maio de 2023 e consistiu numa etapa em linha com início no município de Bra e final na cidade de Rivoli sobre um percurso de 179 km. Esta foi vencida pelo alemão Nico Denz da equipa Bora-Hansgrohe, enquanto o britânico Geraint Thomas conseguiu manter a liderança.

Classificação da etapa

Classificações ao final da etapa

Classificação geral (Maglia Rosa)

Classificação por pontos (Maglia Ciclamino)

Classificação da montanha (Maglia Azzurra)

Classificação dos jovens (Maglia Bianca)

Classificação por equipas "Super team"

Abandonos

  Alessandro Covi (UAE Team Emirates) não tomou a saída.
  Harm Vanhoucke (Team DSM) retirou-se durante a etapa.
  Kaden Groves (Alpecin-Deceuninck) retirou-se durante a etapa.
  Mikaël Cherel (AG2R Citroën Team) retirou-se durante a etapa.

Referências

Ligações externas

 Página oficial

Giro d'Italia de 2023

12.ª etapa do Giro d'Italia de 2023


Jorge de Freitas Antunes (født 23 april 1942 i Rio De Janeiro, Brasilien) er en brasiliansk komponist, violinist, dirigent, professor og lærer.

Antunes studerede komposition, violin og direktion på Federal University of Rio de Janeiro hos bl.a. Cesar Guerra-Peixe og Carlos de Almeida.

Han studerede senere hos bl.a. Alberto Ginastera og Pierre Schaeffer , hvor hans kompositoriske retning og stil blev elektronisk musik.

Antunes har skrevet en symfoni, orkesterværker, operaer, kammermusik, korværker, elektronisk musik etc.

Han underviste som lærer og professor med elektronisk musik som speciale på University of Brasilia.

Udvalgte værker

 Symfoni i 5 satser (1999) - for tenor, blandet kor, orkester og bånd.
 Contato (1968) - opera

Kilde
 Om Jorge Antunes på musicweb-international.Com

Komponister fra Brasilien
Violinister
Dirigenter
Lærere
Professorer

Jorge Antunes


Stimulans, također psihostimulator odnosno psihostimulans je kemijska tvar, koja potiče funkcioniranje središnjeg živčanog sustava: "podiže" raspoloženje, povećava osjećaj ugode (ima mehanizam snažnog nagrađivanja u mozgu), održava stanje budnosti i proizvodi euforiju. Stimulativna sredstva iz ove skupine su kokain, amfetamini, metamfetamini, metilfenidat, nikotini efedrin i sl. Razlikuje se od pojma uzbuđujućeg sredstva.
Povećavaju aktivnost središnjeg živčanog sustava, pojačavaju psihičku aktivnost, uklanjaju osjećaj umora te poboljšavaju raspoloženje i koncentraciju. Koriste se kao lijek, a često i rekreativno radi užitka.

Dugotrajna i nekontrolirana upotreba stimulansa može izazvati psihičku ovisnost.

Predstavnici

Amfetamini
Metilfenidat
Efedrin
Kokain
Kofein
Nikotin

Mehanizmi djelovanja

Stimulansi imaju različite mehanizme djelovanja, ali općenito djeluju tako da (izravno ili neizravno) pojačavaju neurotransmisiju monoamina, poglavito dopamina i noradrenalina.
Neki mogu djelovati i na acetilkolin, što doprinosi stimulativnom učinku (kofein, nikotin). Nikotin također produljuje trajanje pozitivnog učinka dopamina te povećava osjetljivost centra za nagradu u mozgu.

Poveznice
Psihofarmaci

Izvori

Medicina
Farmacija
Lijekovi
Farmakologija

Stimulans


Nehar Tüblek, (d. 1924 - ö. 6 Mart 1995), Türk karikatürcü ve mizahçı.

Hayatı

Nehar Tüblek, Kabataş Erkek Lisesi ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde okudu. İlk karikatürü Amcabey'''de çıktı. Hafta, Yavrutürk, Yeni Mecmua, Karikatür, Şaka, Akbaba ve 41 Buçuk dergilerinde de çizdi. Son Posta, Dünya, Akşam, Yeni Gazete ve Hürriyet gazetelerinde siyasi ve kültürel karikatürlerini yayınladı. Gümüş Hurma, Altın Palmiye başta olmak üzere birçok ödül kazandı.

Nehar Tüblek, 1924 yılında Yugoslavya'nin Manastır kentinde doğdu. 1925 yılında ailece İstanbul'a göç ettiler. Orta öğrenimini Kabataş Erkek Lisesi'nde tamamladıktan sonra, İ.Ü. Hukuk Fakültesi'ne devam etti. Karikatüre 1943 yılında lise sıralarinda "Gündüz" imzasıyla başladı. (Gündüz, Osmanlica Nehar anlamına gelmektedir.) İlk karikatürü, Cemal Nadir'in (Güler) Amcabey Dergisi'nde yayımlandı. Sonraları Hafta, Yavrutürk, Yeni Mecmua, Akbaba, Karikatür, Saka, Dolmuş, Tef, Maşaallah, 41 Buçuk, Çarsaf dergileri ile Son Posta, Dünya, Aksam, Yeni Gazete, Hürriyet, ve Günaydın'' gazetelerinde çizdi. Yurt içinde ve yurt dışında katıldığı yarışmalarda birçok ödül kazandı. Yurt dışında kazandığı ödül ve karikatürler için karikatürleri bölümüne bakabilirsiniz. Yurt içinde ise 1959, 1965, 1966, 1967, 1968, 1971, 1972, 1973 Gazetecilik Başarı Armağanı. 1980, 1981, 1983, 1985, 1986, 1988 Karikatür dalında Yılın Gazetecisi. 1969 ve 1975 yıllarında Nasreddin Hoca Şenliği Diplomasi. Karikatürcüler Derneği üyesi olan Nehar Tüblek, 6 Mart 1995 tarihinde İstanbul'da öldü.

Eserleri

 Beygirname
 Paşaname, 1969.
 Ortadirek Albümü, 1997.
 Nehar Tüblek Albümü, 1999.

1924 doğumlular
1995 yılında ölenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
Türk karikatüristler
Kabataş Erkek Lisesinde öğrenim görenler
Aşiyan Mezarlığı'na defnedilenler
Manastır doğumlular
İstanbul'da ölenler
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başarı Ödülü sahipleri

Nehar Tüblek


The Private Life of Helen of Troy is a 1927 American silent comedy adventure film about Helen of Troy based on the 1925 novel of the same name by John Erskine, and adapted to screen by Gerald Duffy. The film was directed by Alexander Korda and starred María Corda as Helen, Lewis Stone as Menelaus, and Ricardo Cortez as Paris.

Cast
María Corda as Helen
Lewis Stone as Menelaus
Ricardo Cortez as Paris
George Fawcett as Eteoneus
Alice White as Adraste
Bill Elliott as Telemachus
Tom O'Brien as Ulysses
Bert Sprotte as Achilles
Mario Carillo as Ajax
Charles Puffy as Malapokitoratoreadetos
George Kotsonaros as Hector
Emilio Gorgato as Sarpedon
Constantine Romanoff as Aeneas
Alice Adair as Aphrodite
Helen Fairweather as Athena
Virginia Thomas as Hera
Agostino Borgato (uncredited)
Sonia Karlov (uncredited)
Inez Marion (uncredited)
Jack Stambaugh as Extra (uncredited)
John Westwood as Extra (uncredited)
Clifford Ingram as Chariot Driver (uncredited)
Gusztáv Pártos as Nobleman (uncredited)

Reception
Released at the end of the silent film era, The Private Life of Helen of Troy was nominated for an Academy Award in 1929, the year of the Awards' inception, in the category of Best Title Writing. Duffy died on June 25, 1928, and was the first person to be posthumously nominated for an Academy Award.

That same year, the first "talkie", The Jazz Singer, received an honorary award for introducing sound to film, and the category for which The Private Life of Helen of Troy was nominated was dropped by the second Academy Awards.

Preservation
Two sections from the beginning and end, running about 27–30 minutes in total, are reportedly all that survive of The Private Life of Helen of Troy; they are preserved by the British Film Institute.

See also
List of incomplete or partially lost films

References

External links

1927 films
1920s historical comedy films
American historical comedy films
American silent feature films
American black-and-white films
Films directed by Alexander Korda
Films based on American novels
Trojan War films
First National Pictures films
Cultural depictions of Helen of Troy
Films with screenplays by Gerald Duffy
1920s American films
Silent American comedy films
Silent war films
Silent historical comedy films

The Private Life of Helen of Troy


Mitterkaser bezeichnet folgende geographische Objekte:

in Deutschland
 Mitterkaser (Lattengebirge), eine Almhütte im Lattengebirge bei Bischofswiesen
 Mitterkaser (Watzmann), eine Almhütte am Watzmann bei Berchtesgaden
 Mitterkaser (Jenner), eine Alm und Berghütte am Jenner bei Berchtesgaden
 Mitterkaseralm (Sachrang), eine Alm im Ortsteil Sachrang von Aschau im Chiemgau

in Italien
 Mitterkaser, ein Wohnhaus in Katharinaberg

Mitterkaser


لورينزو أرياودو  لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا مع نادي كالياري في مركز قلب الدفاع.

مسيرته مع الأندية
أرياودو كان ضمن صفوف نادي الدرجة الأولى يوفنتوس الإيطالي منذ 1998. انتقل اللاعب في يناير عام 2010 إلى نادي كالياري على سبيل الإعارة مع احقية شراء نصف بطاقتة وخاض مع الفريق 9 مباريات في الدوري الإيطالي الدرجة الأولى. وفي صيف 2010 مارس كالياري حقه بشراء نصف بطاقة اللاعب ليخوض موسم 2010\2011 بقميص ناديه الجديد.

روابط خارجية

مراجع

مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من تورينو
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو إمبولي
لاعبو جنوى
لاعبو ساسولو
لاعبو فروسينوني
لاعبو كالياري
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من تورينو
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو نادي ألساندريا
لاعبو يوفنتوس
مواليد 1989
مواليد في تورينو

لورينزو أرياودو


Skjold-dipelta (Dipelta floribunda) er en løvfældende busk med en opret vækst og lyserøde, duftende blomster. Selv om arten er noget sart under danske forhold ses den dog af og til plantet i større haver og parker.

Kendetegn
Skjold-dipelta er en løvfældende busk med oprette hovedgrene og overhængende sidegrene. Barken er først lysegrøn og ruhåret, men den bliver hurtigt rødbrun. Gamle grene får en gråbrun, opsprækkende og strimlet bark. Knopperne er modsat stillede, kompakt kegleformede og rødbrune. Bladene er smalt elliptiske til lancetformede med hel rand. Oversiden er græsgrøn, mens undersiden er en smule lysere. Behåringen på bladene tabes hen på sommeren. Blomstringen foregår i maj-juni, hvor man finder blomsterne samlet i endestillede toppe på fjorgamle kortskud. Hver af blomsterne sidder ovenfor to sammenvoksede højblade. De enkelte blomster er femtallige og svagt uregelmæssige med to læber. Kronen er sammenvokset til en klokke med lyserøde kronblade og gule pletter på indersiden af svælget. Frugterne er kapsler med to frø i hver

Rodsystemet består af kraftige, dybtgående hovedrødder og mange, højtliggende finrødder. Blomsterne dufter gardenia-agtigt.

Busken når en højde på ca. 3 m og en kronediameter på ca. 3 m.

Hjemsted
Arten har sin naturlige udbredelse i de kinesiske provinser Gansu, Guangxi, Hubei, Hunan, Shaanxi og Sichuan. Den optræder i krat eller som bryn i blandede løv- og nåleskove. I den sydøstlige del af det tibetanske højland (det vestlige Sichuan, det nordvestlige Yunnan og den sydøstlige del af den autonome region Tibet) ligger bjergene Min Shan og her findes naturreservatet Jiuzhaigou (tibetansk: Zitsa Degu). Undergrunden består af kalksten med et godt mineralindhold og et pH mellem 6,8 og 8,1. Højdeforskellene betinger meget forskellige vegetationer, og på det sted vokser arten i blandede skove mellem 2.500 og 3.400 m højde sammen med bl.a.: almindelig majblomst, armandfyr, davidløn, dragegran, himalayabirk, kinesisk blommetaks, kinesisk lind, måttefyr, omeirose, perlerøn, rødbirk, skovstilkaks, sort bambus, tibetansk lærk, topspirende pileurt og tæppe-dværgmispel.

Galleri

Noter

Lyserøde blomster
Buske
Haveplanter

Skjold-dipelta


الجنسية: هي تعريف قانوني لشخص في القانون الدولي، تحدد الشخص فردًا، مواطنًا لدولة ذات سيادة. يُتيح الولاية القضائية على الشخص ويمنحه حماية الدولة ضد الدول الأخرى.

تنص المادة 15 من الإعلان العالمي لحقوق الإنسان على أن «لكل شخص الحق في الجنسية»، و«لا يجوز تجريد أي شخص من جنسيته تعسفاً أو حرمانه من الحق في تغيير جنسيته». وفقاً للأعراف والاتفاقيات الدولية، من حق كل دولة تحديد رعاياها. هذه القرارات هي جزء من قانون الجنسية. وفي بعض الحالات، يخضع تحديد الجنسية أيضاً للقانون الدولي العام -على سبيل المثال، بموجب المعاهدات المتعلقة بانعدام الجنسية والاتفاقية الأوروبية المتعلقة بالجنسية.

تختلف حقوق وواجبات المواطنين من دولة إلى أخرى،  وغالباً ما يُكملها قانون المواطنة في بعض السياقات، إلى درجة أن المواطنة مرادف للجنسية. ومع ذلك، تختلف الجنسية من الناحية الفنية والقانونية عن المواطنة، وهي علاقة قانونية مختلفة بين الشخص والبلد. يمكن أن يشمل اسم «مواطن» كلًا من المواطنين والمقيمين. السمة المميزة الأكثر شيوعاً للمواطنة هي أن المواطنين لديهم الحق في المشاركة في الحياة السياسية للدولة، مثل التصويت أو الترشح للانتخابات. ومع ذلك، في معظم الدول الحديثة جميع الرعايا هم مواطنون للدولة، والمواطنون المُتمتعون بكافة الحقوق هم مواطنون للدولة.

في النصوص القديمة أو اللغات الأخرى، غالبًا ما استُخدمت كلمة «الجنسية»، بدلًا من «الإثنية»، للإشارة إلى مجموعة عرقية (مجموعة من الناس الذين يشتركون في هوية عرقية مشتركة، لغة، ثقافة، نسب، تاريخ، وما إلى ذلك). لم يُحدد المعنى القديم «للجنسية» بحدود سياسية أو ملكية جوازات سفر، ويشمل الدول التي تفتقر إلى دولة مستقلة (مثل الآراميين، والاسكتلنديين، والويلزيين، والإنكليزية، والأندلوسية، والباسك، والكتالونيين، والأكراد، والقبائل، والبلوش، والهندكوانيين، والمولتانيين، والسنديين، والبربر، والبوسنيين، والفلسطينيين، والهمونغ، والإنويت، والأقباط، والمولوسيين، والكوزا، والزولو، وغيرهم). يمكن اعتبار الأفراد مواطنين لمجموعات استقلالية تنازلت عن بعض السلطة إلى دولة أكبر ذات سيادة. وتستخدم الجنسية أيضًا مصطلحاً للهوية الوطنية، مع بعض حالات سياسات الهوية والقومية التي تدمج الجنسية القانونية وكذلك العرقية مع الهوية الوطنية.

القانون الدولي
الجنسية هي وضع قانوني يسمح للدولة بمنح حقوق المواطن وفرض واجبات عليه. في معظم الحالات، لا يُجرى إرفاق أي حقوق أو واجبات بهذا الوضع تلقائيًا، على الرغم من أن الوضع القانوني شرط مسبق ضروري لأي حقوق وواجبات تنشئها الدولة.

في القانون الأوروبي، الجنسية هي الحالة أو العلاقة التي تمنح الدولة الحق في حماية شخص من دول أخرى. تعتمد الحماية الدبلوماسية والقنصلية على هذه العلاقة بين الفرد والدولة. تُستخدم حالة الشخص القانونية باعتباره مواطنًا لبلد ما لحل تعارض القوانين.

يحق للدول أن تحدد بحرية رعاياها من غيرهم، ضمن الحدود الواسعة التي تفرضها بعض المعاهدات والقانون الدولي. ومع ذلك، منذ قضية نوتبوم، تُطالب الدول الأخرى فقط باحترام مُطالبات الدولة لحماية مواطن مزعوم إذا كانت الجنسية قائمة على رابطة اجتماعية حقيقية. وفي حالة ازدواج الجنسية، يجوز للدول أن تحدد الجنسية الأكثر فعالية للشخص، لتحديد قوانين الدولة الأكثر صلة. هناك أيضًا قيود على إزالة صفة الشخص كمواطن. تنص المادة 15 من الإعلان العالمي لحقوق الإنسان على أن «لكل شخص الحق في الجنسية»، و«لا يجوز تجريد أي شخص من جنسيته تعسفاً أو حرمانه من الحق في تغيير جنسيته».

القانون الوطني
يحق لحاملي الجنسية عادة الدخول أو العودة إلى البلد الذي ينتمون إليه. تُعطى جوازات السفر لحاملي جنسية الدولة، وليس للمواطنين فقط، وذلك لأن جواز السفر هو وثيقة سفر تستخدم لدخول البلاد. لا يُعطى جميع حاملي الجنسية الحق في الإقامة (الحق في العيش بشكل دائم) في البلدان التي منحتهم جوازات السفر.

الجنسية مقابل المواطنة
تركز المواطنة من الناحية النظرية على الحياة السياسية الداخلية للدولة، وتُعد الجنسية مسألة خاضعة للقانون الدولي. تنص المادة 15 من الإعلان العالمي لحقوق الإنسان على أن لكل فرد الحق في الجنسية. يمكن اعتبار هذه الجنسية في القانون الدولي وفهمها على أنها مواطنة، وبشكل عام، على أنها خاضعة لدولة ذات سيادة أو تنتمي إليها، ولا يمكن اعتبارها عرقية. يوجد حوالي 10 ملايين شخص عديمي الجنسية.

لا يشمل مفهوم المواطنة الكاملة في العصر الحديث الحقوق السياسية النشطة فحسب، بل يشمل الحقوق المدنية الكاملة والحقوق الاجتماعية. تُعد الجنسية شرطًا ضروريًا ولكنه ليس كافيًا لممارسة الحقوق السياسية الكاملة داخل دولة أو كيان سياسي آخر. تُعد الجنسية ضرورية للحصول على المواطنة الكاملة.

تجسد الاختلاف الأهم بين حامل الجنسية والمواطن عبر التاريخ بامتلاك المواطن الحق في التصويت للمسؤولين المنتخبين، والحق في أن يُنتخب. يعود هذا التمييز بين المواطنة الكاملة والعلاقات الأخرى الأقل أهمية إلى العصور القديمة. استمر اعتبار نسبة معينة فقط من الأفراد، الذين ينتمون إلى الدولة، بأنهم مواطنين كاملين أمرًا عاديًا حتى القرنين التاسع عشر والعشرين. استُبعِد عدد من الأشخاص من المواطنة في الماضي على أساس الجنس، والطبقة الاجتماعية، والاقتصادية، والعرق، والدين وعوامل أخرى. بنى العديد من الناس علاقة قانونية مع حكومتهم تشبه المفهوم الحديث للجنسية.

الجنسية مقابل الهوية القومية
الهوية القومية هي شعور الفرد الذاتي بالانتماء إلى دولة واحدة أو إلى أمة واحدة. يُعتبر الفرد من حاملي جنسية دولة ما، بمعنى أنه مواطن فيها، دون أن يشعر بشكل شخصي أو عاطفي بكونه جزءًا من تلك الدولة؛ فيتعرف العديد من المهاجرين في أوروبا مثلًا على خلفية أسلافهم و/أو خلفيتهم الدينية بدلًا من الدولة التي هم مواطنون فيها. يمكن للفرد أن يشعر بالانتماء إلى دولة واحدة دون أن تكون له أي علاقة قانونية بها؛ وذلك مثل الأطفال الذين أُحضِروا إلى الولايات المتحدة بشكل غير قانوني في صغرهم؛ ونشأوا هناك بينما لم يكن لديهم اتصال يذكر ببلدهم الأصلي وثقافته، ولكنهم يملكون هوية قومية وشعورًا بأنهم أمريكيون، وذلك على الرغم من كونهم قانونيًا حاملين لجنسية دولة مختلفة.

الجنسية المزدوجة
الجنسية المزدوجة هي امتلاك الفرد علاقة رسمية مع دولتين منفصلتين وذات سيادة. يحدث هذا، على سبيل المثال، إذا كان والدا الفرد من حاملي جنسيتين مختلفتين، واعتراف بلد الأم بجميع ذريتها، واعتراف بلد الأب بجميع ذريته.

نُظِر إلى الجنسية، بأصولها التاريخية في الولاء لملك ذو سيادة، في الأصل على أنها حالة دائمة، ومتأصلة، وغير قابلة للتغيير، وفي وقت لاحق، عندما سُمِح بتغيير الولاء، كعلاقة حصرية بحتة، إذ أصبح حمل جنسية دولة واحدة يتطلب رفض الدولة السابقة.

اعتُبِرت الجنسية المزدوجة مشكلة تسببت في نزاع بين الدول وفرضت أحيانًا متطلبات متبادلة على الأشخاص المتضررين، مثل الخدمة في وقت واحد في قوات البلدين العسكرية. ركزت العديد من الاتفاقيات الدولية خلال منتصف القرن العشرين على تقليل احتمالية ازدواج الجنسية. تشكلت منذ ذلك الحين العديد من الاتفاقيات التي تعترف بالجنسية المزدوجة وتنظمها.

الحماية القانونية
تتناول البنود التالية الحق في الجنسية:

•الاتفاقية المتعلقة بوضع اللاجئين.

•البروتوكول المتعلق بمركز اللاجئين.

•الاتفاقية المتعلقة بوضع الأشخاص عديمي الجنسية.

•الاتفاقية المتعلقة بتقليل حالات انعدام الجنسية.

•الاتفاقية الأوروبية بشأن الجنسية.

•الميثاق الأفريقي لحقوق ورفاهية الطفل (المادة ٦).

•الاتفاقية الأمريكية لحقوق الإنسان (المادة ٢٠).

•الإعلان الأمريكي لحقوق وواجبات الإنسان (المادة ١٩).

•الميثاق العربي لحقوق الإنسان (المادة ٢٤).

•اتفاقية القضاء على جميع أشكال التمييز ضد المرأة (المادة ٩).

•الاتفاقية الدولية للقضاء على جميع أشكال التمييز العنصري (المادة ٥ (د) (٣)).

•اتفاقية حقوق ذوي الإعاقة (المادة ١٨).

•اتفاقية حقوق الطفل (المادة ٧ و٨).

•اتفاقية مجلس أوروبا المتعلقة بإبطال انعدام الجنسية في حالة خلافة الدول.

•الميثاق الدولي الخاص بالحقوق المدنية والسياسية (المادة (٣) (٢٤)).

•بروتوكول الميثاق الأفريقي لحقوق الإنسان والشعوب المتعلق بحقوق المرأة في أفريقيا (بروتوكول مابوتو) (٦ (ز) و (ح)).

•الإعلان العالمي لحقوق الإنسان (المادة ١٥).

القانون الوطني
يتمتع المواطنون عادة بالحق في الدخول أو العودة إلى البلد الذي ينتمون إليه. تُصدر جوازات السفر لرعاية الدولة، وليس فقط للمواطنين، لأن جواز السفر هو وثيقة السفر المستخدمة لدخول البلاد. ومع ذلك، قد لا يكون للمواطنين الحق في الإقامة (الحق في العيش بشكل دائم) في البلدان التي تمنحهم جوازات السفر.

انظر أيضًا
 تكوين عرقي
 مواطنة
 عرق (علم الإنسان)
 قومية
 حق الدم

مراجع

تصنيف الأشخاص حسب القانون
تضارب القوانين
حقوق
قانون الجنسية
قومية
هجرات بشرية
هجرة بشرية

جنسية


بندقية الشغب  (وتسمى أيضا القاذفة الأقل ضررا less-lethal launcher) هي نوع من الأسلحة اليدوية، يستخدم لإطلاق ذخيرة أقل ضررا، لغرض التحكم والسيطرة على حالات الشغب في المظاهرات. وتصمم تلك البنادق لأغراض خاصة كما في مكافحة الشغب، أو في الأسلحة العادية، وعادة ما تشبه بنادق الرش أو قاذفات القنابل اليدوية ولكن مزودة بذخيرة مناسبة. العديد من تلك البنادق ذات عيار 37 ملم أو 40 ملم.

مراجع

أسلحة الشرطة
أسلحة مكافحة الشغب
أسلحة نارية
أسلحة نارية غير قاتلة

بندقية الشغب


Stéphane Bergeron  (born January 28, 1965 in Montreal, Quebec) is a Canadian politician. He currently serves as a Bloc Québécois member of the House of Commons of Canada since 2019, he had previously served in that aspect from 1993 to 2005, and a Parti Québécois member of the National Assembly of Quebec from 2005 to 2018.

Bergeron has a bachelor's degree in political science from the Université du Québec à Montréal and a master's degree in the same domain from the Université Laval. Bergeron has been a political adviser and a teaching assistant at Laval in the department of political science. Bergeron also served in the Canadian Forces as a naval Cadet Instructor Cadre officer from 1984 to 1993.

Bergeron was a member of the Bloc Québécois in the House of Commons, representing the riding of Verchères—Les Patriotes from 2000 to November 9, 2005, and Verchères from 1993 to 2000. Bergeron held many positions as a Member of Parliament including whip of the Bloc and critic of Parliamentary Affairs, Intergovernmental Affairs, Privy Council, Foreign Affairs, Industry, Science, Research, and Development, International Trade and Asia-Pacific.

He resigned his federal seat and won a provincial by-election on December 12, 2005, under the Parti Québécois (PQ) banner. He became the member for Verchères of the Quebec National Assembly succeeding former Quebec Premier Bernard Landry in that riding. He was reelected in the 2007 provincial election. He was named the PQ's critic in parks and environment but was later promoted to the portfolios of families and seniors.

Electoral record

Federal

Provincial

|}2014 results reference:

|}* Coalition Avenir Québec change is from the Action démocratique.
2012 results reference:

|-Chou.

|-

|}

|-

|}

References

External links
 How'd They Vote?: Stéphane Bergeron's voting history and quotes
 Stéphane Bergeron's Official Website

1965 births
Bloc Québécois MPs
Living people
Members of the Executive Council of Quebec
Members of the House of Commons of Canada from Quebec
Parti Québécois MNAs
Politicians from Montreal
Université du Québec à Montréal alumni
Université Laval alumni
21st-century Canadian politicians
People from Varennes, Quebec

Stéphane Bergeron


Clement Martyn Doke (16 de mayo de 1893 en Bristol, Reino Unido - 24 de febrero de 1980 en East London, República Sudafricana) fue un lingüista sudafricano que trabajó sobre las lenguas africanas principalmente. Dándose cuenta de que las estructuras gramaticales de las lenguas africanas eran bastante diferentes de las estructuras de las lenguas europeas, fue uno de los primeros lingüistias africanos de su época en abandonar el punto de vista eurocéntrico de describir la lengua para adoptar uno más local. Escritor prolífico, publicó numeras gramáticas, varios diccionarios, trabajos comparativos y una historia de la lingüística bantú.

Lingüistas de Sudáfrica
Nacidos en Bristol
Sudafricanos del siglo XX

Clement Martyn Doke


Olaylar
 Tabgaçlar'da Shenyuan'ın hakimiyeti sona erdi, Zhang'ın hakimiyeti başladı.

Doğumlar

Ölümler

277


Stainless Steel ist eine der ersten "Böhse-Onkelz"-Tributebands in Deutschland: Als offizielle Supportband beim Vaya-con-Tioz-Abschiedskonzert der Böhsen Onkelz am Lausitzring vom 15.–18. Juni 2005 spielte auch Stainless Steel im Rahmenprogramm der Veranstaltung. Bis 2009 hatte Stainless Steel zahlreiche Konzerte zusammen mit der mittlerweile erfolgreichen Südtiroler-Deutschrockband Frei.Wild. Die in Heavy-Metal-Kreisen renommierte Fachzeitschrift Metal Hammer hat bereits mehrfach über die Band berichtet, ebenso ist die Band mit einem Bandfoto im Booklet der letzten Live-Veröffentlichung der Böhsen Onkelz vor deren Reunion, Vaya con Tioz vertreten, die auf Platz 1 in die Longplaycharts eingestiegen ist.

Bedeutende Konzerte
 15.–18. Juni 2005: Supportband beim Abschiedskonzert der Böhsen Onkelz / Eurospeedway Lausitzring
 17. Juni 2006: B.O.S.C. Rocks / Festival in der Lausitz / Schwarzheide
 24. November 2007: 27 Jahre Böhse Onkelz / Ballsporthalle / Frankfurt-Main
 26. Juli 2009: B.O.S.C. Onkelz Non Stop / Music Hall Strohofer / Geiselwind
 27. August 2009: Wacken Rocks South / Rieden-Kreuth
 zahlreiche Gastspiele auf dem G.O.N.D.-Festival
 weitere Auftrittsorte: Stadthalle Lichtenfels, Frankenhalle Dettelbach, Music Center Trockau, Küffner Arena Neudeck, Schwabenhalle Jettingen, Thüringenhalle Erfurt, Thäleseehalle Empfingen etc.

Geschichte
Die Homepage der Band sagt zur Bandgeschichte Folgendes:

Den Anlass zur Gründung lieferte nach Angaben der Band "unfreiwillig eine grottenschlechte Schulabschlussband im Jahr 2000: Gequält von der stümperhaft vorgetragenen Musik dieser Abschlussband fasste Gitarrist und Stainless Steel-Begründer Sebastian den spontanen Entschluss, seine eigene Band auf die Beine zu stellen." Maxime der Band sei die originalgetreue Interpretation der Songs, kennzeichnend die "detailverliebte und originalgetreue Solo-Gitarre". "Zusammen mit Bruder Michael (Schlagzeug) und zwei Schulbekanntschaften, die späteren Besetzungswechseln zum Opfer fallen sollten, war der Haufen relativ schnell komplett." Auf der Suche nach einem passenden Bandnamen entstanden die verschiedensten Ideen, "bis plötzlich ein Messer auf dem Tisch lag – man war sich einig: Die englische Gravur auf dessen Schneide war sinnbildlich aussagekräftig für die Musik." Die Band verweist darauf, dass sie ihre Auftritte beim Abschiedskonzert der Böhsen Onkelz Ralf Werner, dem damaligen Leiter des offiziellen Onkelz-Fanclubs B.O.S.C. zu verdanken hat. Ferner haben laut Band sowohl der Sänger, als auch der Gitarrist der "Böhsen Onkelz" bereits zusammen mit Musikern von "Stainless Steel" Onkelz-Songs gespielt. In frühen Jahren gab die Band zahlreiche gemeinsame Konzerte mit der Südtiroler Band "Frei.Wild", deren Sänger zu diesen Gelegenheiten ab und an gemeinsam mit "Stainless Steel" Songs gespielt hat. Auch Torben Höffgen von der Band "Kärbholz" habe vor einigen Jahren einmal bei einer Show von "Stainless Steel" am Mikrofon ausgeholfen, als Not am Mann war. Nach zahlreichen Besetzungswechseln hat der ehemalige Bassist der 2016 aufgelösten Böhse Onkelz-Tributeband "Glorreiche Halunken", Joachim Wawra "Stainless Steel" Anfang 2017 neu formiert. Von der "Stainless Steel"-Urbesetzung ist nur noch Bandgründer Sebastian mit dabei, während Drummer Oli und Sänger Kevin neu hinzugestoßen sind. Von Zeit zu Zeit singt auch Marco, der ehemalige Sänger der "Glorreiche Halunken" im Rahmen von "Allstars"-Specials bei "Stainless Steel". Einige frühere Mitglieder von "Stainless Steel" sind derzeit in anderen Onkelzcover-Projekten aktiv. Das um 2010 ins Leben gerufenes Nebenprojekt mit dem Namen "Killerton", welches ein Debütalbum hervorbrachte, jedoch in der Vergangenheit bei der Band für Uneinigkeit sorgte, liegt derzeit auf Eis.

Nebenprojekt: Killerton
Anfang 2010 gründeten Stainless Steel-Gitarrist Sebastian und Ex-Sänger Karsten das Nebenprojekt Killerton, da "Stainless Steel" eine reine "Böhse Onkelz"-Tributeband bleiben sollte. Zunächst laut Band als Songwriting-Projekt gedacht, sei schnell die Lust an Live-Auftritten gewachsen. Seit Ende 2012 hatten Killerton und Stainless Steel unterschiedliche Sänger, während Bassist, Drummer und Gitarrist in beiden Bands spielten. Das mit Unterbrechungen über einen Zeitraum von eineinhalb Jahren entstandene Debütalbum Unsere Welt wurde 2012 erstveröffentlicht. Das Nebenprojekt sorgte in der Vergangenheit bei der Band für Uneinigkeit und liegt derzeit auf Eis.

Diskografie

Tribute-Album
11 Jahre Stainless Steel (2013), Eigenveröffentlichung
Live in Frankfurt (2008), 27 Jahre Böhse, 24. November 2007, Ballsporthalle FFM / Eigenveröffentlichung

Sampler
Danke für alles, (2007), Blueline Production / Songbeitrag: "Nekrophil"

Nebenprojekt Killerton
New German Rock 2, (2013), Golden Core (ZYX) / Songbeitrag: "Uns doch egal"
Unsere Welt (2012), Debüt-Album, Burnout Records (Cargo Records)
Sampler Deutsch rockt! Lektion 1, (2011), Burnout Records (Cargo Records) / Songbeitrag: "Uns doch egal"
G.O.N.D.-Festival-Sampler T.R.i.B.U.T.E., (2011), Songbeitrag: "Neffen und Nichten" (exklusiver Track!)

Weblinks
Website von Stainless Steel

Einzelnachweise

Deutsche Band
Tribute-Band

Stainless Steel (Band)


Bleta Rexha (New York City, 30. kolovoza 1989.), poznatija pod umjetničkim imenom Bebe Rexha, američka je pjevačica i kantautorica. Nakon što je 2013. potpisala ugovor s Warner Bros. Recordsom, pripisane su joj autorske zasluge za Eminemov singl "The Monster" (koji je kasnije osvojio nagradu Grammy u kategoriji najbolje rap/pjevane izvedbe), a također je bila suautorica pjesama koje su snimili izvođači Shinee, Selena Gomez i Nick Jonas. Debitantski je EP I Don't Wanna Grow Up objavila 2015.; singlovi s tog uratka, "I Can't Stop Drinking About You" i "I'm Gonna Show You Crazy", bili su relativno uspješni.

Godine 2017. objavila je dva EP-a: All Your Fault: Pt. 1 i All Your Fault: Pt. 2, a singlovi s tih uradaka, "I Got You" i "The Way I Are (Dance with Somebody)", također su bili relativno uspješni. Uspješne su bile i njezine glazbene suradnje, među kojima su pjesme "Me, Myself & I" (s G-Eazyjem), "In the Name of Love" (s Martinom Garrixom) i "Meant to Be" (s duom Florida Georgia Line); potonji se singl popeo do drugog mjesta ljestvice Billboard Hot 100 u SAD-u. Rexhin debitantski studijski album Expectations (iz 2018.) pojavio se na 13. mjestu ljestvice Billboard 200 i iduće joj je godine priskrbio dvije nominacije za nagradu Grammy za najbolju novu izvođačicu i najbolju country izvedbu dua/grupe. S albuma je objavljen i singl "I'm a Mess".

Rani život
Rexha je rođena 30. kolovoza 1989. u njujorškoj četvrti Brooklyn; roditelji su joj etnički Albanci. Njezin je otac Flamur Rexha rođen u Debaru u Sjevernoj Makedoniji dok je ta država još bila dio Jugoslavije. Imigrirao je u SAD kad je navršio 21 godinu. Njezina je majka Bukurije Rexha rođena u SAD-u, u albanskoj obitelji podrijetlom iz Gostivara u Sjevernoj Makedoniji. Na albanskom jeziku bletë znači "pčela"; izjavila je da su je ljudi počeli odmilja zvati 'Bebe'. Kad joj je bilo šest godina, preselila se s obitelji na obližnji Staten Island.

U djetinjstvu je svirala trubu i samostalno je naučila svirati gitaru i klavir. Pohađala je srednju školu Tottenville High School na Staten Islandu i ondje je sudjelovala u različitim mjuziklima. Također se u to vrijeme učlanila u zbor; nakon što mu se pridružila, otkrila je da je koloraturni sopran. Izjavila je da se među njezinim glazbenim utjecajima nalaze Coldplay, The Cranberries, Lauryn Hill, Alanis Morissette i Kanye West.

U tinejdžerskoj je dobi Rexha Akademiji za diskografsku umjetnost i znanost poslala pjesmu namijenjenu izvedbi na dan dodjele nagrade Grammy. Za tu je pjesmu osvojila nagradu za najbolju tinejdžericu kantautoricu i tako pobijedila na natječaju u kojem je sudjelovalo još 700 osoba.  i submitted a song to be performed at the National Academy of Recording Arts & Sciences' annual "Grammy Day" event. Rexha earned the "Best Teen Songwriter" award, beating around 700 other entrants. Zbog toga je potpisala ugovor sa Samanthom Cox, lovkinjom na talente koja ju je potaknula da se upiše na satove pisanja pjesama na Manhattanu.

Karijera

2011. – 2012.: Početak karijere s projektom Black Cards

Godine 2010. Rexha je upoznala Petea Wentza, basista Fall Out Boya, i počela raditi s njim u njujorškom studiju. Postala je članica i glavna pjevačica Wentzova novog eksperimentalnog projekta Black Cards. Grupa je održala nekoliko koncerata i objavila nekoliko singlova i remiksanih pjesama. Međutim, Wentz je u siječnju 2012. objavio da je Rexha napustila grupu kako bi se mogla usredotočiti na druge projekte. Kasnije te iste godine osvojila je stipendiju Abea Olmana za svoje kantautorske doprinose.

2013. – 2016.: Prvi samostalni radovi, I Don't Wanna Grow Up i suradnje
Godine 2013. potpisala je ugovor s Warner Bros. Recordsom kao samostalna glazbenica. Nakon toga počela je raditi na nekoliko pjesama, među kojima su "Like a Champion" Selene Gomez i "Glowing" Nikki Williams. Njezin najistaknutiji rad te godine bila je pjesma "The Monster" Eminema i Rihanne, objavljena kao četvrti singl s Eminemova albuma The Marshall Mathers LP 2. Pojavila se na prvom mjestu američkih ljestvica Billboard Hot 100 i Hot R&B/Hip-Hop Songs, a na 57. dodjeli nagrada Grammy osvojila je i nagradu za najbolju rap/pjevanu izvedbu. Iste godine Rexha je gostovala na singlu Cash Casha "Take Me Home", pjesmi koje je suautorica.

Rexha je 21. ožujka 2014. objavila debitantski singl "I Can't Stop Drinking About You". Pojavio se na 22. mjestu ljestvice Top Heatseekers. Glazbeni spot za pjesmu objavljen je 12. kolovoza 2014. i nadahnut je scenama iz filmova poput Prekinuta mladost i Melankolija. U rujnu te godine Elvis Duran izabrao ju je za glazbenicu godine i pojavila se u NBC-jevoj emisiji Today, u kojoj je uživo izvela pjesmu "I Can't Stop Drinking About You". U studenom 2014. gostovala je na pjesmi "This Is Not a Drill" repera Pitbulla.

U prosincu te godine Rexha je objavila još dva singla, "I'm Gonna Show You Crazy" i "Gone". Njezin je debitantski EP I Don't Wanna Grow Up 12. svibnja 2015. objavila diskografska kuća Warner Bros. Records. Uz Nicki Minaj i Afrojacka gostovala je na pjesmi Davida Guette "Hey Mama" koje je i suautorica. Singl se pojavio na osmom mjestu ljestvice Billboard Hot 100 i do lipnja 2015. preuzeta je preko milijun puta s interneta. Izvorno joj nisu pripisane zasluge za autorstvo iako pjeva refren i pojavljuje se kao pozadinska pjevačica, no u lipnju 2015. ipak su joj pripisane zasluge.

Početkom 2015. radila je na G-Eazyjevoj pjesmi "Me, Myself & I" i gostovala na njoj. Pojavila se na sedmom mjestu ljestvice Billboard Hot 100 i prvom mjestu ljestvice Mainstream Top 40. Prvotno ime pjesme glasilo je "I Don't Need Anything" i trebala je biti njezina samostalna skladba, no kasnije ju je ponudila G-Eazyju i otpjevala refren.

Rexha je potom upoznala Geeja Robersona, menadžera Nicki Minaj, i pitala ga bi li Minaj mogla doprinijeti njezinoj novoj pjesmi. U ožujku 2016. Rexha je objavila singl "No Broken Hearts" na kojem je gostovala Minaj. U travnju te godine objavljen je popratni glazbeni spot koji je režirao Dave Meyer. Na YouTubeu je do ožujka 2021. pregledan više od 292 milijuna puta.

Dana 29. srpnja 2016. Rexha je u suradnji s nizozemskim DJ-em i glazbenim producentom Martinom Garrixom objavila singl "In the Name of Love". Popeo se do 24. mjesta ljestvice Billboard Hot 100 i četvrto mjesto ljestvice Hot Dance/Electronic Songs, a pojavio se i u deset najviših mjesta u nekoliko država, među kojima su Ujedinjeno Kraljevstvo, Kanada, Australija, Italija i Novi Zeland. Popratni glazbeni spot objavljen je 23. kolovoza 2016. na Garrixovu službenom kanalu na YouTubeu.

2016. – 2017.: Serijal All Your Fault
Rexha je 28. listopada 2016. objavila pjesmu "I Got You". Ta se pjesma s "No Broken Hearts" u početku trebala pojaviti na albumu All Your Fault. I Got You popela se do 43. mjesta na ljestvici Billboard Hot 100 i 17. mjesta na ljestvici Pop Songs. Popratni glazbeni spot objavljen je 6. siječnja 2017. i u četiri je tjedna na YouTubeu pregledan preko 50 milijuna puta, a do ožujka 2021. pregledan je preko 334 milijuna puta. Na koncu je odlučila raditi na projektu više EP-a i otkazala je projekt "No Broken Hearts", zbog čega je "I Got You" postao prvi i jedini singl s EP-a All Your Fault: Pt. 1, objavljenog 17. veljače 2017. Pojavio se na 51. mjestu ljestvice Billboard 200. U ožujku je 2017. u Dallasu krenula na prvu turneju kao glavna izvođačica; na toj je turneji, pod imenom All Your Fault Tour, podržala objavu EP-a u Sjevernoj Americi i Europi i održala ukupno 29 koncerata.

Dana 6. studenoga 2016. Rexha je bila voditeljica na dodjeli nagrada MTV Europe Musica u Rotterdamu u Nizozemskoj; tijekom dodjele izvela je nekoliko pjesama među kojima je bila i "I Got You".

U svibnju 2017. na MTV-ju je prikazan Bebe Rexha: The Ride, dokumentarni film o trenutcima koji su promijenili Rexhin život i učinili je zvijezdom.

Član One Directiona Louis Tomlinson 21. je srpnja 2017. objavio singl "Back to You" na kojem su gostovali Rexha i Digital Farm Animals. Pjesma se pojavila na 40. mjestu ljestvice Billboard Hot 100.

"The Way I Are (Dance with Somebody)" na kojoj gostuje Lil Wayne objavljena je 19. svibnja 2017. kao prvi singl s EP-a All Your Fault: Pt. 2. Dana 12. lipnja Rexha je otpjevala pjesmu na Ubisoftovoj konferenciji za tisak E3, a potom je najavila videoigru Just Dance 2018 na kojoj se nalazi ta pjesma. Drugi je EP objavljen 11. kolovoza 2017. Rexha je planirala otići na američku turneju Bebe & Bassy Tour s pjevačem i kantautorom Marcom E. Bassyjem kojom bi u listopadu te godine podržali njezin EP i njegov debitantski studijski album, no turneja je trajala kratko jer zbog bolesti Rexha nije mogla nastupati, a Bassy je na koncu u ožujku 2018. otišao na samostalnu američku turneju.

Dana 24. listopada 2017. kao drugi singl s EP-a All Your Fault: Pt. 2 objavljena je pjesma "Meant to Be" na kojoj gostuje Florida Georgia Line; popratni je glazbeni spot objavljen dan ranije. Pojavila se na drugom mjestu ljestvice Billboard Hot 100 i do sredine studenoga 2018. provela je 50 tjedana na ljestvici Hot Country Songs, čime je nadmašila prijašnji rekord pjesme "Body Like a Back Road" Sama Hunta za najviše tjedana provedenih na ljestvici.

2017. – 2019.: Expectations
U rujnu 2017. Rexha je počela najavljivati nove pjesme s trećeg uratka u serijalu All Your Fault, a njezin je menadžer također govorio o objavi tog EP-a. Međutim, Rexha je naknadno promijenila plan; u tweetu dva mjeseca kasnije najavila je da će se njezin idući projekt zvati Expectations. Dana 8. travnja 2018. otkrila je i omot tog studijskog albuma, a pet dana kasnije uz mogućnost prednarudžbe objavljena su i dva promotivna singla, "Ferrari" i "2 Souls on Fire"; na potonjem gostuje Quavo iz Migosa. Album je objavljen 22. lipnja 2018., a prethodni singlovi iz serijala All Your Fault, "I Got You" i "Meant to Be", također se nalaze na njemu.

Dana 15. lipnja 2018. pjesma "I'm a Mess" objavljena je kao prvi singl s albuma, a 20. studenoga iste godine objavljena je pjesma "Say My Name" na kojoj gostuju David Guetta i J Balvin. U prosincu 2018. nominirana je za nagradu Grammy u kategoriji najbolje nove izvođačice.

Rexha je 15. veljače 2019. objavila singl "Last Hurrah". Kasnije tog mjeseca objavljena je vijest da će biti peta mentorica na The Voiceu tijekom 16. sezone te američke emisije. Rexha je u travnju te godine u tweetu napisala da za drugi studijski album u pripremi ima 12 pjesama i da su nadahnute glazbom Britney Spears. Dana 1. svibnja 2019. objavljena je vijest da će Rexha biti jedna od uvodnih izvođačica na turneji Happiness Begins Tour Jonas Brothersa. Rexha je sa skupinom The Chainsmokers 31. svibnja te godine objavila pjesmu "Call You Mine". Riječ je o trećem projektu The Chainsmokersa na kojem se pojavljuje Rexhin glas nakon remiksanih inačica pjesama "Take Me Home" trija Cash Cash i "I Can't Stop Drinking About You".

2019. – danas: Better Mistakes

Rexha je u lipnju 2019. Bang Showbizu dala još detalja o nadolazećem drugom studijskom albumu: "Idem u studio i samo stvaram, stvaram i stvaram." Dodala je da je u novim pjesmama prisutna feministička tematika i komentirala: "Sve što sad pišem doista osnažuje i izravno je, zbog čega sam prilično uzbuđena." U srpnju 2019. objavila je tweet u kojem je izjavila da je napisala pjesmu pod imenom "Mama"; kasnije je navedena u direktoriju Shazama, aplikacije za prepoznavanje zvuka.

U siječnju 2020. Rexha je u intervjuu s Ryanom Seacrestom na 62. dodjeli nagrada Grammy potvrdila da je album nadahnut i njezinim psihičkim zdravljem; komentirala je da "[ima spreman] popis pjesama i vrlo je uzbudljivo. Upravo ću izabrati idući singl... Bit će ili sporijeg ili bržeg ritma." Dana 9. listopada 2020. objavila je pjesmu "Baby, I'm Jealous" na kojoj gostuje Doja Cat. U intervjuu održanom u listopadu 2020. izjavila je da će njezin novi uradak biti vizualni album.

Dana 5. ožujka 2021. objavila je singl "Sacrifice", čiji je glazbeni spot objavljen istog dana. Istog je mjeseca u suradnji s Pumom objavila modne dodatke pod imenom "Bebe X Puma", no dostupni su samo u Deichmannovim trgovinama diljem Europe. Dana 14. travnja 2021. najavila je da će drugi studijski album Better Mistakes biti objavljen 7. svibnja 2021., a istog je dana potvrdila da će "Sabotage", treći singl s albuma, biti objavljen 16. travnja 2021.

Četvrti singl "Die for a Man", na kojem gostuje Lil Uzi Vert, objavljen je 30. travnja. Dana 5. svibnja uz album je objavljen i glazbeni spot za pjesmu "Break My Heart Myself". Album je dosegao 140. mjesto na američkoj ljestvici Billboard 200.

Rexha je 25. listopada 2021. najavila da će gostovati na pjesmi "Family" Davida Guette s Tyjem Dollom Signom i A Boogiejem wit da Hoodiejem. Dana 19. studenoga Masked Wolf objavio je remiksanu inačicu pjesme "Sabotage" pod imenom "It's You, Not Me".

Umjetnički stil
Rexhine pjesme pripadaju brojnim glazbenim žanrovima, ali najviše popu. Prva joj je zasluga za autorstvo pripisana na naslovnoj pjesmi albuma Lucifer K-pop skupine Shinee, and a otad je objavila pjesme koje žanrovski pripadaju hip-hopu, alternativnom rocku, R&B-ju, countryju, rocku, danceu i elektroničkoj glazbi.

Najviše ju je nadahnula Lauryn Hill, ali je navela i utjecaj izvođača kao što su Bob Marley, Madonna, Christina Aguilera, Blondie, Alanis Morissette, Coldplay, Johnny Cash, Dolly Parton, Dixie Chicks, Shania Twain, Taylor Swift i Carrie Underwood.

Privatni život
Rexha podržava pokret LGBTQ+, a svoju je seksualnost nazvala "fluidnom". Dana 15. travnja 2019. otkrila je da pati od bipolarnog poremećaja.

Diskografija
Studijski albumi
Expectations (2018.)
Better Mistakes (2021.)

Turneje
Kao glavna izvođačica
 All Your Fault Tour (2017.)

Kao jedna od glavnih izvođača
 Warped Tour (2015.)
 Bebe & Bassy Tour (2017.)

Kao uvodna izvođačica
 Nick Jonas – Nick Jonas: Live in Concert (2015.)
 Ellie Goulding – Delirium World Tour (2016.)
 Bruno Mars – 24K Magic World Tour (2018.)
 Katy Perry – Witness: The Tour (2018.)
 Jonas Brothers – Happiness Begins Tour (2019.)

Izvori

Vanjske poveznice

Sestrinski projekti

Mrežna mjesta
Službeno mrežno mjesto

Američki pjevači
Albanci

Bebe Rexha


بلدية ميرونثيو (بالإسبانية: Mironcillo) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية ميرونثيو 109 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية ميرونثيو

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

ميرونثيو


Le NPO Tours est un club professionnel de basket-ball français, fondé en 1997 et disparu en 1998 basé à Tours. Le club joue en championnat de France de PRO B au Palais des Sports Robert Grenon lors de la saison 1997-1998, le club évolue en rouge et blanc et est entraîné par Jean-Paul Rebatet.
Ron Anderson, Khari Jaxon, Eric Broallier et Amadou Dioum auront évolué sous le maillot tourangeau.

L'histoire du NPO Tours
Le NPO Tours est créé en 1997 pour prendre la suite du Tours BC qui fait face à des problèmes financiers, le nouveau président Fabrice Durand Allizée souhaitant faire table rase du passé et donner un nouveau souffle au basket Tourangeau, change l'appellation du club tourangeau, le Tours BC (1981-1997) n'est plus, voici le N pour nouveau et PO faisant références aux glorieux passés tourangeaux avec l' ASPO Tours (1925-1981) 2 fois champion de France en 1976 et 1980 et finaliste de la coupe des coupes 1976, les moyens sont conséquents et le nouveau président vise haut et vite pour Tours.

La saison 1997-1998 du NPO
Rien ne se passera comme prévu lors de la saison du 'NPO, en plus des résultats qui sont très loin des objectifs annoncés, le club change 3 fois de président, le dernier en date Bruno de l'Espinay démissionne sans être remplacé, le club se dote d'un comité de pilotage présidé par Jean-François Dejust, le 20 janvier, une partie de l'effectif ne reprend pas l'entraînement, en cause le non-versement des salaires depuis 1 mois et demi, 14 joueurs seront utilisés dont Ron Anderson et Khari Jaxon mais leur talent ne sauveront pas le club d'une saison complètement raté, 9 victoires en 34 matchs, le club tourangeau termine la saison à la  place, ayant cumulé d'énormes dettes en cours de saison, le NPO est placé en liquidation judiciaire, le NPO Tours n'est plus, le Touraine BC reprend le flambeau en 1999 et repart en Nationale 3 .

Effectif

Le classement de la saison régulière
Le NPO Tours commence sa saison le 6 septembre 1997 contre Brest et se clôture le 23 mai 1998

Leaders statistiques NPO Tours

Joueurs emblématiques passés par le club

  Ron Anderson
  Eric Broallier
  Amadou Dioum
  Khari Jaxon

Sources et références

Club sportif à Tours
Club de basket-ball en Centre-Val de Loire
Club sportif fondé en 1997
Tours

NPO Tours


Nobel Kimya Ödülü, Nobel Ödülleri'nin bir parçası olarak, her yıl Alfred Nobel'in ölüm yıl dönümü olan 10 Aralık'ta ve İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi tarafından verilir.

Kazananlar

Kaynakça
 Nobel Vakfı (2015). Nobel Kimya Ödülü

Ayrıca bakınız
 Nobel Ödülleri
 Nobel Kimya Ödülü sahipleri listesi

Dış bağlantılar

 Nobel Kimya Ödülü kazananlar  Resmî site
 Nobel Kimya Ödülünün zaman şeması
 Nobel Kimya Ödülü kazananlar

Nobel Kimya Ödülü


Denklem, iki niceliğin eşitliğini gösteren bağıntıdır. Araya (=) işareti konularak ifade edilir. Denklemlerde eşitlik değişkenin belirli değerleri için sağlanır. Değişkenlerin her değeri için geçerli olan eşitliklere özdeşlik denir.

(x+y)²= x²+2xy+y² özdeşlik, x²-3x+2=0 ifadesi ise bir denklemdir.

Denklemlerde değişkenlerin en büyük kuvveti denklemin derecesini gösterir. Her terimin derecesi aynı olan denklemlere homojen denklem denir.

Sınıflandırılması

 Denklemler bilinmeyenin derecesine göre aşağıdaki isimleri alır:
 Doğrusal denklem (Birinci derece)
 Karesel denklem (İkinci derece)
 Kübik denklem (Üçüncü derece)
 Diferansiyel denklem, içinde türev operatörü barındıran denklem
 Parametrik denklem, değişkenlerin bir parametreye göre değiştiği denklem
 Diophantus denklemi

Ayrıca bakınız
 Eşitsizlik
 Cebir

Dış bağlantılar

Temel cebir

Denklem


An Aechmea joannis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Strehl. An Aechmea joannis in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea joannis


DivX video sıkıştırma codec'inin ücretli hale getirilmesi üzerine, bu projeden ayrılanlar ve yeni katılanların oluşturduğu grubun ortaya cıkardığı alternatif codec. SourceForge üzerinden paylaşılarak geliştirilen bu codec, kaynak kodunun açık ve ücretsiz olması nedeni ile kısa sürede DivX'ten daha popüler olmuş, çoğu otorite tarafından DivX'e oranla daha kaliteli olduğu belirtilmiştir. Günümüzde DivX olarak adlandırılan video dosyalarının birçoğu aslında XviD ile kodlanmıştır.

Dış bağlantılar
 Xvid.org resmi sitesi

Görüntü çözücüler
Dosya sıkıştırma formatları

XviD


Ana Maria Dragut (născută pe 24 februarie 1990, în Darabani) este o handbalistă română care joacă pentru echipa națională a României pe postul de intermediar dreapta. Numele său este uneori pronunțat sau transcris în mod eronat "Drăguț".

Dragut evoluează pentru SCM Gloria Buzău.

Biografie
Ana Maria Dragut a început să joace handbal la Școala nr. 2 din Darabani, cu profesorul Valentin Dascălu. Din clasa a VIII-a a fost înscrisă printre sportivii Liceului cu Program Sportiv din Botoșani, după ce a fost remarcată la un turneu zonal. Ca urmare a prestației bune de la LPS Botoșani, Dragut este selecționată în lotul de junioare al echipei României. Din clasa a XI-a se transferă la Clubul Sportiv "Urban" din Brașov, unde și termină liceul.

În 2008, handbalista este adusă la HCM Roman de antrenoarea de atunci a echipei, Alexandrina Soare. Tot în 2008, Ana Maria a fost convocată la echipa de tineret a României, cu care a luat parte la Campionatul European din Ungaria, din 2009.

În 2009, Dragut s-a transferat la HC Dunărea Brăila, unde a jucat până în 2014, cu excepția anului competițional 2012–2013, când clubul brăilean a împrumutat-o la CSU Neptun Constanța. Între 2014 și 2016 ea a jucat la CSM Unirea Slobozia, iar din vara anului 2016 a fost legitimată la HC Zalău. După două sezoane petrecute la echipa zălăuană, s-a transferat la echipa maghiară Kisvárdai KC. În vara lui 2019, Dragut s-a întors în Liga Națională, semnând cu SCM Râmnicu Vâlcea. După zece etape din sezonul 2019-20, în noiembrie 2019, s-a transferat la SCM Craiova. În vara lui 2021, ea a semnat cu SCM Gloria Buzău.

Ana Maria Dragut s-a căsătorit pe 30 iunie 2018 cu Emil Savu.

Palmares

Club
Liga Campionilor:
Grupe: 2020

Cupa Cupelor:
Turul 4: 2010

Liga Europeană:
Turul 3: 2022

Cupa EHF:
Sfertfinalistă: 2018
Optimi: 2011

Liga Națională:
 Medalie de bronz: 2014, 2017

Cupa României:
 Câștigătoare: 2021
Semifinalistă: 2011, 2014

Supercupa României:
 Câștigătoare: 2021
 Finalistă: 2019

Statistică goluri și pase de gol
''Conform Federației Române de Handbal, Federației Europene de Handbal și Federației Internaționale de Handbal:

Goluri în competițiile naționale:

Goluri în Liga Națională

Goluri în Cupa României

Goluri în Supercupa României

Goluri și pase de gol în competițiile internaționale:

Goluri și pase de gol la Campionatul European de Handbal Feminin pentru Tineret

Goluri și pase de gol la Campionatul European de Handbal Feminin

Goluri și pase de gol la Campionatul Mondial de Handbal Feminin

Goluri în Liga Campionilor

Goluri în Cupa Cupelor

Goluri în Liga Europeană

Goluri în Cupa EHF

Referințe

Legături externe
  Federația Europeană de Handbal: Profil Ana Maria Savu

Jucătoare de handbal din România
Handbaliste ale HC Zalău
Handbaliste ale SCM Râmnicu Vâlcea
Nașteri în 1990
Sportivi români în viață
Dărăbăneni
Handbaliști expatriați
Români expatriați în Ungaria

Ana Maria Dragut


An Eulophia richardsiae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Phillip James Cribb ngan La Croix. An Eulophia richardsiae in nahilalakip ha genus nga Eulophia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eulophia

Eulophia richardsiae


Baladă pentru oamenii anului unu este un film românesc din 1979 regizat de Constatin Dicu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Cătălin Ciornei, Ana Ciontea, Cornel Coman.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 1979 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1979

Baladă pentru oamenii anului unu


El estero Drakes  es un amplio estuario o estero de la costa del norte de California, en los Estados Unidos, localizado aproximadamente a unos 40 km al noroeste de San Francisco. El estero drena gran parte de la península de Point Reyes y desagua directamente en la homónima bahía Drakes, entre la playa Drakes y una estrecha franja de tierra llamada cordón (dunar) Limantour (Limantour Spit).

Visto desde el aire, el estero Drakes se asemeja a una mano humana, siendo los dedos las bahías de Barries, Creamery, Schooner, Home y Limantour —este último sería el pulgar.

El estero está protegido como parte de la Costa nacional de la Punta Reyes (Point Reyes National Seashore) y también por la protección de la «Política de bahías y estuarios de California» (California Bays and Estuaries Policy).

Historia
El estero fue nombrada en honor de Sir Francis Drake y ha sido considerado por muchos historiadores como el lugar más probable en el que Drake habría desembarcado en la costa oeste de América del Norte durante su circunnavegación del mundo por vía marítima en 1579, aunque la  determinación del lugar, sin embargo, sigue siendo controvertida.  Un marcador histórico ha sido puesto en la playa Drakes, cerca del Centro de Visitantes Kenneth C. Patrick.

Véase también
 Nueva Albión
 Bahía de Tomales
 Bahía Drakes
 Laguna Bolinas

Notas

Enlaces externos

 Shifting sandbars match Drake's descriptions of landing site
 Francis Drake: The Naming of Drakes Bay

Albuferas, lagunas costeras y lagoons de América
Golfos y bahías de Estados Unidos del océano Pacífico
Geografía de California
Lagos de California
Condado de Marin

Estero Drakes


Die Pannonische Florenprovinz ist ein Florengebiet – eine Einheit der floristischen Gliederung – in Mitteleuropa. Aufgrund eines steilen Klimagradienten, einer heterogenen Topographie und einer hohen Vielfalt an geologischen Substraten, gehört die Provinz zu den abwechslungsreichsten Landschaften Mitteleuropas. Sie wurde nach der römischen Provinz Pannonien benannt und umfasst die Ungarische Tiefebene und angrenzende Gebiete Ungarns, Serbiens, Rumäniens, der Slowakei, Mährens und Österreichs. Die Pannonische Florenprovinz ist der westlichste Teil der Südsibirisch-Pontisch-Pannonischen Florenregion und grenzt innerhalb dieser übergeordneten Struktur im Osten an die Pontische Florenprovinz. Die Südsibirisch-Pontisch-Pannonische Florenregion ist wiederum Teil der Paläarktis.

Klima und Vegetation

Starken Einfluss auf die Flora in der Pannonischen Florenprovinz übt das relativ warme sowie trockene Pannonische Klima (nach österreichischer Einteilung) aus. Die Jahresniederschlagssumme liegt unter 700 Millimetern, teilweise auch unter 600, von Mai bis Juli unter 250. Vor allem die Sommertemperaturen sind recht hoch und liegen im Juli zwischen 19 und 21 °C, was für Pflanzen eine deutliche sommerliche Trockenperiode bedeutet. Das Klima ähnelt jenem in der Ukraine und den östlichen Karpaten, ist aber weniger kontinental geprägt. Trocken-sommerwarme Wälder und Trockenrasen sind daher typische Habitate, es gibt jedoch auch Feuchtgebiete, z. B. die Donauauen oder die Feuchte Ebene südlich von Wien, nämlich dort, wo das Grundwasser knapp an die Oberfläche reicht.

Im Gegensatz zu den östlichen Provinzen, wo klimatisch, d. h. durch hohe Temperaturen und sehr geringe Niederschläge unter 250 mm pro Jahr bedingte Primärsteppen über teilweise tiefgründigen und nährstoffreichen Böden dominieren, ist das Pannonikum vegetationskundlich ein potentielles Waldgebiet. Bereits seit der Jungsteinzeit wurde es vom Menschen u. a. durch Viehweidewirtschaft entwaldet, weshalb Sekundärsteppen entstanden und Steppenarten aus dem Osten einwandern konnten. Andere Autoren gehen jedoch davon aus, dass die Großherbivoren – Waldelefant, Waldnashorn und Steppennashorn, welche möglicherweise vom Menschen im Postglazial in Europa ausgerottet wurden – in der Lage gewesen sind, größere Flächen waldfrei zu halten. Das natürliche Landschaftsbild war vermutlich ein Mosaik aus offenen und bewaldeten Bereichen. Im pannonischen Gebiet gibt es in jedem Fall kleinräumig auch echte Steppen, dabei handelt es sich um Substratsteppen auf ungünstigem Untergrund, namentlich Fels-, Schotter-, Sand-, Löß- und Salzsteppen. Substratbedingte Steppen bilden teilweise Durchmischungen mit niedrigem Flaumeichen-Buschwald. Dieses Habitat wird nach einem Begriff aus der russischen Geographie als Waldsteppe bezeichnet.

Typische Florenelemente in der Provinz sind der Waldsteppen-Wermut (Artemisia pancicii), der Steppen-Spitzkiel (Oxytropis pilosa) und die Neusiedlersee-Salzschwaden (Puccinellia peisonis). Zu den Endemiten des Gebiets zählen weiter die Spät-Nelke (Dianthus serotinus), die Hügel-Nelke (Dianthus collinus) sowie die Hainburger Feder-Nelke (Dianthus lumnitzeri). Viele Arten stammen aus östlicheren Provinzen der Florenregion und erreichen im pannonischen Gebiet ihre westlichste Verbreitung (z. B. Tátorján-Meerkohl (Crambe tataria)). Es gibt jedoch auch einen starken submediterranen Einfluss, da trocken-warme Sommer auch dort bezeichnend sind und submediterrane Arten wie Flaum-Eiche (Quercus pubescens) und Diptam (Dictamnus albus) daher auch im pannonischen Gebiet gut gedeihen.

Bedeutung und Zustand
Die Pannonische Florenprovinz beherbergt eine bedeutende Zahl an gefährdeten Pflanzen, welche zum Teil nur hier vorkommen. Pannonische Habitate können als besonders artenreich und biodivers gelten. Eine Untersuchung für Niederösterreich zeigt, dass Trocken- und Halbtrockenrasen 165 und trocken-warme Wälder und Saumgesellschaften 88 Arten beherbergen, welche nach der Roten Liste als gefährdet gelten. Zum Vergleich trifft das bei wechselfeuchten Wiesen, Feuchtwiesen und Flachmooren auf 96, bei Auwäldern auf 39 und bei Fettwiesen nur auf 2 Arten zu.

Das Gebiet wurde seit Jahrtausenden vom Menschen extensiv genützt und dadurch der Steppencharakter während des gesamten Holozäns erhalten und bis in das 19. Jahrhundert nahmen Steppenrasen und trockene bis feuchte Wiesen große Flächen in der Pannonischen Florenprovinz ein. Bis in die erste Hälfte des 20. Jahrhunderts wurden viele Flächen extensiv mit Ziegen, Schafen, Kühen und Pferden beweidet und dadurch erhalten. Eine Mehrfachnutzung als Weide und Niederwald in Form von kleinteiligen Strukturen war üblich. Durch die weitgehende Aufgabe der Viehwirtschaft und die Motorisierung in der Landwirtschaft, weshalb keine Pferde mehr grasen, und die Umstellung auf Intensiv-Ackerbau und -Weinbau wurden viele Flächen umgebrochen und werden unter Düngemittel-, Insektizid- und Pestizideinsatz sowie künstlicher Bewässerung bewirtschaftet. Dies hat, gemeinsam mit den durch Verkehr und Industrie verursachten Emissionen, negative Auswirkungen auf noch intakte Flächen. Jene Flächen, die zu wenig Profit abwerfen, werden gar nicht mehr bewirtschaftet und verbuschen zusehends. Heute sind nur mehr geringe Reste der ursprünglichen pannonischen Pflanzengesellschaften vorhanden. Die anderen Flächen wurden und werden durch Intensivlandwirtschaft, Aufforstungen, Verkehrswege, Freizeitanlagen, Mülldeponien usw. zerstört.

Erforschungsgeschichte
Aufgrund des großen Artenreichtums weckte das pannonische Gebiet schon früh das Interesse von Botanikern und Floristen. Als Geburtsstunde kann das 1583 herausgebrachte Werk Rariorum aliquot stirpium per Pannonium, Austriam et vicinas quasdam Provincias observatum Historia (Erforschung einiger seltenerer, in Ungarn, Österreich und gewissen benachbarter Provinzen beobachteter Pflanzensippen) des bedeutenden Botanikers Charles de l'Écluse (lat. Carolus Clusius) gelten. Das erste grundlegende große Standardwerk zur pannonischen Flora wurde vom burgenländisch-ungarischen Botaniker Pál Kitaibel und dessen Sponsor Franz Adam von Waldstein in Form der Descriptiones et icones plantarum rariorum Hungariae (Beschreibungen und Abbildungen seltener Pflanzen Ungarns) zwischen 1799/1802–1812 geschaffen. Später beschäftigten sich unter anderem August Neilreich (Flora von Wien, 1846; Flora in Nieder-Österreich, 1859, 1866), Kerner von Marilaun (Das Pflanzenleben der Donauländer, 1863) und Friedrich Karl Max Vierhapper (Die Grenzen der pannonischen Vegetation in Niederösterreich, 1922) mit der pannonischen Flora.

Pannonische Florenprovinz in Österreich

Nach den Alpen ist das Pannonische Tief- und Hügelland die zweitgrößte Großlandschaft Österreichs und von besonderem biogeographischem Interesse. In Österreich gehören das Weinviertel, das östliche Waldviertel (Horner Becken, unteres Kamptal), Teile der Wachau, das Marchfeld, das Tullnerfeld, das Wiener Becken, der Alpenostrand entlang der Thermenlinie, der Rand und die Vorhügel des Leithagebirges, der größte Teil von Wien, die Parndorfer Platte, der Seewinkel, die niederen Lagen des Mittelburgenlands sowie ein Teil des Südburgenlands zur Pannonischen Provinz. Zusätzlich haben inneralpische Trockentäler, konkret das oberste Inntal, das Virgental, das Mölltal und nur andeutungsweise das mittlere Murtal, als Exklaven Anteil an der Provinz. Die Pannonische Florenprovinz unterteilt sich in Österreich in zwei Florenbezirke: das Eupannonicum als "echtes" pannonisches Gebiet sowie das Praenoricum. Letzteres liegt im Südburgenland und wird stärker vom subillyrischen Klima beeinflusst und ist daher etwas feuchter und kühler. Das restliche Österreich gehört der Mitteleuropäischen Florenregion an.

Laut der Fauna-Flora-Habitat-Richtlinie der Europäischen Union endet die "Pannonische Biogeographische Region" an der Österreichischen Staatsgrenze bzw. überschreitet diese nicht. Das Pannonikum Österreichs wird stattdessen der "Kontinentalen Biogeographische Region" hinzugerechnet. Diese abwegige und natürlichen Gegebenheiten widersprechende Einstufung rührt daher, dass diese Biogeographische Region beim EU-Beitritt Österreichs noch nicht existierte und seitdem keine Anpassung der Richtlinie erfolgte.

Für die Pannonische Florenprovinz in Österreich sind vor allem folgende Habitate typisch:
 Pannonische Flaumeichenwälder: diese nehmen die wärmsten und trockensten Hänge ein und bilden eine Exklave der submediterranen Vegetationszone und der südöstlichen Steppenwaldzone. Es handelt sich um niedrige und lückige Buschwälder, die vermutlich infolge jahrhundertelanger extensiver Wiedernutzung entstanden sind. Typische Arten sind neben der namensgebenden Flaum-Eiche (Quercus pubescens) u. a. Liguster (Ligustrum vulgare) und Warzen-Spindelstrauch (Euonymus verrucosus) sowie in der Krautschicht Purpur-Rindszunge (Buglossoides purpurocaerulea) und Purpur-Knabenkraut (Orchis purpurea).
 Waldsäume und Sekundärsteppen:
 Saumgesellschaften bestehen vor allem aus Hochstauden, die von den günstigen Bedingungen am Saum – der Boden ist tiefgründig, die Traufsituation besser als im Wald, es steht mehr Licht zur Verfügung, die Lage ist windgeschützt und die landwirtschaftliche Nutzung eingeschränkt – profitieren. Typische Arten sind Diptam (Dictamnus albus) und Blut-Storchschnabel (Geranium sanguineum).
 Die pannonische Wiesensteppe entstand auf ehemaligem Waldboden durch Schwendung und extensive Beweidung über die Jahrhunderte. Der Standort ist extrem arten- und blütenreich, typische Arten sind neben vielen anderen Frühlings-Adonis (Adonis vernalis), Purpur-Königskerze (Verbascum phoeniceum) und Österreich-Lein (Linum austriacum).
 Rasensteppe: diese Volltrockenrasen bestehen auf flachgründigen aber feinerdereichen Böden, die keine Waldwuchs zulassen. Teilweise handelt es sich um Primärsteppen, andere sind durch Bodenerosion infolge jahrhundertelanger Beweidung entstanden und leiten zu den Substratsteppen über, denen sie in floristischer Hinsicht stark ähneln. Typische Arten sind u. a. Groß-Küchenschelle (Pulsatilla grandis), Seiden-Backenklee (Dorycnium germanicum) und Zypressen-Wolfsmilch (Euphorbia cyparissias).
 Substratsteppen bestehen dort, wo der Boden keine hohe Vegetation zulässt:
 Felssteppen gibt es dort, wo das Gestein bis knapp unter oder bis an die Oberfläche reicht. Die vertretenen Arten zeigen deutliche Xeromorphosen, also Anpassungen an die Trockenheit durch Wachsüberzüge, schmale oder gefaltete Laubblätter oder weißfilzige Behaarung. Typische Vertreter sind u. a. Sand-Fingerkraut (Potentilla incana), Österreich-Schwarzwurzel (Scorzonera austriaca) und Hainburger Feder-Nelke (Dianthus lumnitzeri).
 Serpentinvegetation entsteht über ultrabasischen Gesteinen, die vermutlich durch die Aussonderung giftiger Schwermetalle das Pflanzenwachstum hemmen. Ein entsprechendes Gebiet befindet sich im Dunkelsteiner Wald, typische Arten sind Europa-Pelzfarn (Notholaena marantae) und Serpentin-Streifenfarn (Asplenium cuneifolium).
 Schottersteppen sind an manchen Voralpenflüssen und im Steinfeld nördlich von Wiener Neustadt vorhanden. Pflanzensoziologisch ähneln sie den Kalk-Felssteppen und bieten u. a. den Lebensraum für Sand-Veilchen (Viola rupestris) und Liege-Schneckenklee (Medicago prostrata).
 Lösssteppen treten v. a. im Weinviertel auf und sind für die im Gebiet sehr seltenen Arten, welche sie beherbergen und ihren Verbreitungsschwerpunkt viel weiter östlich besitzen, bekannt. Bemerkenswerte Stellen liegen bei Goggendorf und Oberschoderlee (Europa-Hornmelde (Krascheninnikovia ceratoides)), bei Jetzelsdorf (Halbstrauch-Radmelde (Bassia prostrata)), bei Ottenthal (Tátorján-Meerkohl (Crambe tataria)) und bei Stillfried an der March (Kamm-Quecke (Agropyron pectiniforme)). Die Lösssteppen sind wahrscheinlich Reste pleistozäner und postglazialer Kältesteppen.
 Pannonische Sandsteppen gehören zu wegen der geringen Wasserhaltekapazität zu den ökologischen Extremstandorten, die nur von entsprechenden Spezialisten besiedelt werden können. Sie entstanden während der letzten Eiszeit und Nacheiszeit durch Feinsedimentablagerungen, die aus den Flüssen, insbesondere der Donau, ausgeweht wurden, und konnten später durch den Bewuchs stabilisiert werden. Durch Rodung und Überweidung im Mittelalter entstanden im Marchfeld Wanderdünen, welche erst durch Föhrenaufforstungen gezähmt werden konnten. Heute existieren noch basische Sandflächen im Naturschutzgebiet Sandberge Oberweiden sowie sehr saure Sanddünen an der March. Typische Arten sind Sand-Strohblume (Helichrysum arenarium) und Frühlings-Spörgel (Spergula morisonii).
 Salzsteppen existieren im Burgenland im Seewinkel sowie in Niederösterreich bei Zwingendorf und bei Baumgarten an der March. Sie entstanden durch das Vorhandensein salzreicher Bodenhorizonte und das sommerwarme Klima, durch welches das Salz an die Oberfläche stieg. Für die meisten Pflanzen sind die Salze giftig, nur wenige benötigen es obligatorisch, einige sind salztolerant, dazu zählen das Strand-Milchkraut (Glaux maritima) sowie der Salzsteppen-Wermut (Artemisia santonicum).

Weblinks

Literatur
 Manfred A. Fischer, Karl Oswald, Wolfgang Adler: Exkursionsflora für Österreich, Liechtenstein und Südtirol. 3., verbesserte Auflage. Land Oberösterreich, Biologiezentrum der Oberösterreichischen Landesmuseen, Linz 2008, ISBN 978-3-85474-187-9, S. 120f, 127.
 Luise Schratt-Ehrendorfer: Die Pflanzenwelt der Steppen Niederösterreichs: Flora und Vegetation, Standortsvielfalt und Gefährdung. In: Heinz Wiesbauer (Hrsg.): Die Steppe lebt – Felssteppen und Trockenrasen in Niederösterreich, St. Pölten 2008, ISBN 3-901542-28-0.
 Manfred A. Fischer: Ein Hauch Orient – pannonische Vegetation und Flora. In: Natur im Herzen Mitteleuropas, 2002, ISBN 3-85214-776-X.
 Wolfgang Willner: Pannonische Steppenrasen in Österreich. In: Henryk Baumbach, Stephan Pfützenreuter (Hrsg.): Steppenlebensräume Europas: Gefährdung, Erhaltungsmaßnahmen und Schutz. Thüringer Ministerium für Landwirtschaft, Forsten, Umwelt und Naturschutz (TMLFUN), Erfurt 2013, ISBN 978-3-00-044248-3, S. 155 (PDF; 549 kB).

Einzelnachweise

Geobotanik
 Pannonische Florenprovinz
Flora von Mitteleuropa (TDWG)

Pannonische Florenprovinz