August (Robert Ludwig) Macke (d. 3 Ocak 1887, Meschede, ö. 26 Eylül 1914, Champagne),  Alman ressam. Doğanın olduğu gibi temsili yerine duyguların ve iç dünyanın ön plana çıkarıldığı dışavurumculuk (ekspresyonizm) akımının önde gelen temsilcileri arasında kabul edilir. Henüz 27 yaşındayken Alman Ordusu saflarında savaşırken öldü.

Dış bağlantılar

 Bonn Macke Müzesi
 Biyografi
 Macke Rehberi
 August Macke Koleksiyonu
 August Macke'nin 54 yapıtı
 August Macke Koleksiyonu
 August Macke Koleksiyonu
 Macke Rehberi

1887 doğumlular
1914 yılında ölenler
20. yüzyıl Alman ressamları
Mavi Süvari
Çatışmada ölenler

August Macke


ولدت جليلة رضا في الإسكندرية في الحادي والثلاثين من ديسمبر سنة 1915.

حياتها
ولدت لأب مصري وأم تركية، وكانت أصغر أخواتها. وكان والدها يعمل في سلك المحاكم الأهلية وينتقل بحكم عمله بين المدن والقرى في صعيد مصر، فبدأت تعليمها الأولي في مدرسة الفشن الأولية. وعندما رجعت الأسرة إلى الإسكندرية لحقت بمدرسة العروة الوثقى الابتدائية، ثم انتقلت إلى القاهرة فلحقت بالقسم الداخلي بمدرسة الراعي الصالح الفرنسية بشبرا. ومن هنا كانت فرصتها لإتقان اللغة الفرنسية إلى جانب اللغة العربية، وتوغلت في قراءة الأدب والشعر الفرنسيين فظهرت ميولها الأدبية.

تزوجت رجلاً يعمل في سلك القضاء وأنجبت منه ابنة وابناً أصيب بمرض عقلي لازمه طول حياته فأضفى ذلك على شعرها الحزن والأسى. وبعد أن انفصلت عنه تزوجت محمد السوادي صاحب مجلة السوادي ولكن المنية عاجلته مما عمق حزنَها، وقالت في المناسبتين شعراً.

توجهت بكل مشاعرها إلى إنتاج الشعر العربي وكانت قد بدأت بنظم مجموعة من الأغاني، وحدث أن جمعتها الصدف في مرضها سنة 1951 بطبيبها الشاعر د. إبراهيم ناجي واطلع على شيء من أشعارها فتهلل وقال وهو يكاد يقفز فرحاً: هذا شعر ناجي الصغير! ومن هنا كانت بدايتها ورحلتها في عالم الشعر. وساعد على ذيوع شهرتها التقاؤها بالشاعر محمد الأسمر فنشر لها عدداً من قصائدها في صحيفة الزمان.

في سنة 1952 رحل د.إبراهيم ناجي عن الحياة فطلب منها شقيقه الأكبر محمد ناجي أن تلقي قصيدة في رثائه في رابطة الأدب الحديث. وهكذا غشيت المحافل الأدبية لتسهم فيها بأشعارها مما لفت إليها أنظار كبار النقاد.

قيل عنها
قال عنها مصطفى السحرتي: "إنها مفخرة بين لداتها من شاعرات المشرق العربي"، وقال الأستاذ علي الجندي "إنها أشعر شواعر الإقليم الجنوبي، ويقصد بالإقليم الجنوبي مصر حيث إن هذا الحكم صدر أيام أن كانت الوحدة قائمة بين مصر وسوريا "كما قرر الأستاذ كمال النجمي: "إن الشعر المصري المعاصر كانت بدايته عائشة التيمورية وقد بلغ غايته عند جليلة رضا "وقال الأستاذ أنيس منصور" لقد تأخرت جليلة في نشر اعترافاتها كما تأخرت كثيراً في تقديرها حق قدرها فهي بكل المقاييس كبرى شاعرات العرب. هذا وقد تأثرت جليلة بالثقافة الفرنسية خاصة،

أناس لهم تأثير
من أهم من تأثرت بهم: فكتور هوجو، لامارتين، رامبو، بودلير. وقد ترجمت كثيراً من القصائد الفرنسية إلى العربية.

أهم الجمعيات التي اشتركت بها
أهم الجمعيات التي اشتركت فيها: ندوة شعراء العروبة التي أسسها خالد الجرنوسي، رابطة الأدب الحديث، اتحاد الكتاب، لجنة الشعر بالمجلس الأعلى للفنون والآداب، لجنة الشعر بالمجلس القومي التخصصي.

دواوينها الشعرية
دواوينها الشعرية هي:

 اللحن الباكي، 1954
 اللحن الثائر، 1956
 الأجنحة البيضاء، 1959
 أنا والليل، 1961
 صلاة إلى الكلمة، 1975
 العودة إلى المحارة، 1982

- لمن أغني -

ولها مسرحية شعرية بعنوان «خدش في الجرة» - 1969.

ولها رواية بعنوان «تحت شجرة الجميز» - 1975.

ولها دراسة بعنوان «وقفة مع الشعر والشعراء» تقع في جزأين.

كما سجلت سيرتها الذاتية في كتاب «صفحات من حياتي» صدر عام 1996.

جوائز
حصلت على جائزة الدولة التشجيعية سنة 1983، ووسام العلوم والفنون من الطبقة الأولى عن ديوانها «العودة إلى المحارة» في عام 1983. ممن كتبوا عنها: عبد المنعم خفاجي، ومصطفى السحرتي، وأنيس منصور، وعبد العزيز شرف.

مراجع

أشخاص من الإسكندرية
شاعرات مصريات
مصريون حائزون على جائزة الدولة التشجيعية
مصريون من أصل تركي
مواليد 1915
وفيات 2001
شعراء مصريون في القرن 20
كاتبات مصريات في القرن 20

جليلة رضا


The United Presbyterian Church (1847–1900) was a Scottish Presbyterian denomination. It was formed in 1847 by the union of the United Secession Church and the Relief Church, and in 1900 merged with the Free Church of Scotland to form the United Free Church of Scotland, which in turn united with the Church of Scotland in 1929. For most of its existence the United Presbyterian Church was the third largest Presbyterian Church in Scotland, and stood on the liberal wing of Scots Presbyterianism. The Church's name was often abbreviated to the initials U.P.

United Secession Church
The United Secession Church was founded in 1820 by the union of various churches which had previously seceded from the established Church of Scotland. The First Secession had been in 1732, and the resultant "Associate Presbytery" grew to include 45 congregations. A series of disputes, in 1747 over the burgesses oath, and in the late 18th century over the Westminster confession, led to further splits, but in 1820 two of the groups united to form the "United Associate Synod of the Secession Church", also known as the United Secession Church.

The Relief Church

The Presbytery of Relief was constituted in 1761 by three ministers of the Church of Scotland, one of whom was Thomas Gillespie, who had been deposed by the assembly in 1752 for refusing to take part in the intrusion of unacceptable ministers. The number of congregations under its charge increased with considerable rapidity, and a Relief Synod was formed in 1773, which in 1847 had under its jurisdiction 136 congregations.

The Relief Church issued no distinctive testimonies, and a certain breadth of view was shown in the formal declaration of their terms of communion, first made in 1773, which allowed occasional communion with those of the Episcopal and Independent persuasion.

In 1794 the Relief Church adopted as its hymn-book Patrick Hutchison's Sacred Songs and Hymns on Various Passages of Scripture, and it was Hutchison who established the first systematic definition of the Relief Church's beliefs.

A Relief theological hall was instituted in 1824.

The union
In 1847 a union formed between all the congregations of the United Secession Church and 118 out of 136 of the Relief Churches, in what then became the United Presbyterian Church. It was the first Presbyterian body to relax the stringency of subscription, the Church Synod passing a declaratory act on the subject in 1879. On such points as that of the six days' creation, it was made clear that freedom was allowed; but when Mr David Macrae of Gourock claimed that it should also be allowed on the question of eternal punishment, he was at once declared to be no longer a minister of the church. He left behind him many who sympathized with his position, and in the remaining part of the 19th century the United Presbyterian Church came fully to share the forward movement of thought of the other Scottish churches.

Doctrinally, little distinguished the United Presbyterian Church and the Free Church of Scotland, and between 1863 and 1873 negotiations took place on a union, which however proved fruitless. But in 1896 the United Presbyterian Church again made advances, which were promptly met, and on 31 October 1900 the United Free Church of Scotland came into existence.

The final Moderator (1899/1900) of the Church was Very Rev Alexander Mair (1834-1911).

Church buildings

The United Presbyterian Church constructed a number of notable buildings, the largest of which often used a neoclassical design with a portico. A particularly fine example is Wellington Church, near the University of Glasgow, which was built in 1883–84 by the architect Thomas Lennox Watson. This preference for neoclassical architecture contrasts strongly with the prevailing mid-Victorian taste for Gothic Revival in most of the other Scottish churches. Most U.P. churches were, however, far more modestly built than Wellington.

The famous architect Alexander "Greek" Thomson (1817–1875) designed three striking U.P. church buildings in Glasgow at Caledonia Road Church (1856), St Vincent Street Church (1859), and Queen's Park (1867). Of the three only St. Vincent Street survives intact, Caledonia Road Church being an empty shell and Queen's Park destroyed by World War II bombing.

Alexander Thomson was a devout Christian and a member of the United Presbyterian Church. His architectural style was often eclectic; it cannot be described as truly neoclassical (he never managed to visit Greece), but he frequently used Egyptian and other Middle Eastern motifs. His interior designs and colour schemes for churches were strongly influenced by Biblical descriptions of King Solomon's Temple, for example the reference to pomegranates in 2 Chronicles 4:13 and the furnishings mentioned in 1 Kings 6:15-36.

Theological professors
1. John Brown - Professor of Exegetical Theology - 1847-1858

2. William Lindsay - Professor of Sacred Languages and Criticism - 1847-1866

3. Neil M'Michael - Professor of History of Doctrines - 1847-1874

4. John Eadie - Professor of Hermeneutics and Evidences - 1847-1859, Professor of Biblical Literature - 1859-1876

5. James Harper - Professor of Systematic and Pastoral Theology - 1847-1876, Professor of Systematic Theology and Apologetics (jointly with John Cairns) 1876-1879.

6. John Ker - Pastoral Training (without professorial status) - 1876-1886

7. John Cairns - Professor of Apologetical Theology - 1867-1876 - Professor of Systematic Theology and Apologetics,  (jointly with James Harper, 1876-1879) 1876-

8. James A. Paterson - Professor of Hebrew and Old Testament Literature and Exegesis - 1876-

9. David Duff - Professor of Church History - 1876-1890

10. Robert Johnstone - Professor of New Testament Literature and Exegesis - 1876-

See also
Ebenezer Erskine
Religion in the United Kingdom
Scottish United Presbyterian Mission

References

Sources
Anonymous History Of The Mission Of The Secession Church To Nova Scotia And Prince Edward Island: From Its Commencement In 1765... Nabu Press; November 5, 2011

Presbyterianism in Scotland
Religious organizations established in 1847
1900 disestablishments in the United Kingdom
1847 establishments in Scotland

United Presbyterian Church (Scotland)


කමල් දේශප්‍රිය සිරිසේන, යනු ශ්‍රී ලංකා සිනමාවේ සහ රූපවාහිනියේ නළුවෙක් මෙන්ම රූපවාහිනී වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන්නෙක්, ක්‍රිකට් විස්තර විචාරකයෙක් සහ මාධ්‍යකරුවෙකි.

පෞද්ගලික ජීවිතය
ඔහුගේ පියා ආනන්ද සිරිසේන ගුවන් විදුලි කලාකරුවෙකි. ඔහුගේ මව ඇග්නස් තිසේරා (උපත 1928) නිළියක් සහ ගුවන්විදුලි ශිල්පිනියකි. ඔහු කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය සම්පූර්ණ කළේය.

වෘත්තීය ජීවිතය
2017 දී ඔහු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනයෙහි නාලිකා ප්‍රධානියා ලෙස පත් කරන ලදී. 2018 පෙබරවාරි මාසයේදී ඔහු පෞද්ගලික හේතූන් මත එම තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්විය. ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනයේ නියෝජ්‍ය ලේකම් රවීන් වික්‍රමරත්න සමඟ තරග විකාශන අයිතිය සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ මතභේදයක් හේතුවෙන් මෙම ඉල්ලා අස්වීමට සිදුව ඇති බව වාර්තා කිහිපයක් සඳහන් කළේය. ඔහු ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි ජාතික ව්‍යාපාරයේ (NMAT) සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයෙකු ලෙසද සිහල උරුමයේ ප්‍රකාශක ලෙසද කටයුතු කළේය.

ඔහුගේ පළමු සිනමා රංගනය වූයේ සනත් අබේසේකර විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද 2014 වසරේ "සිරි දළදාගමනය" චිත්‍රපටයයි.

රූපවාහිනී කතා මාලා

 අංගානා
 චායා
 දූවිලි සුළඟ
 ඉසුරු සංග්‍රාමය
 මල් දෙවැට
 මෞනයාගය
 මුහුනු පොත
 පත්තිනි
 පියවි
 සිහින අරන් එන්න
 ටීචර් අම්මා
 විමංසා
 වාලුකා
 වාසනා වේවා

චිත්‍රපටකරණය

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
චිත්‍රපටි නළුවන්
රංගන ශිල්පීන්

කමල් දේශප්‍රිය


Baldwin est une ville américaine située dans les comtés de Banks et de Habersham, en Géorgie. Selon le recensement de 2020, sa population est de .

Liens externes

Municipalité en Géorgie (États-Unis)
Comté de Banks
Comté de Habersham

Baldwin (Géorgie)


Glenea ochreomaculata é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrita por Stephan von Breuning em 1969.

Referências

Borneo catalog 2005

ochreomaculata
Coleópteros descritos em 1969

Glenea ochreomaculata


Die Japanische Badmintonmeisterschaft 2001 fand Mitte November 2001 in Osaka statt. Es war die 55. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Japan.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.badminton-a.com/nbaevent/index/aj.htm

2001
Badminton 2001
Sportveranstaltung in Osaka

Japanische Badmintonmeisterschaft 2001


O USC Information Sciences Institute (ISI) é um componente da University of Southern California (USC) Viterbi School of Engineering e é especializado em pesquisa e desenvolvimento em processamento de informações, computação e tecnologias de comunicação. Está localizado em Marina del Rey, Califórnia.

A ISI participou ativamente da revolução da informação e desempenhou um papel de liderança no desenvolvimento e gerenciamento da Internet inicial e de sua antecessora ARPAnet. O Instituto realiza pesquisas básicas e aplicadas apoiadas por mais de 20 agências governamentais dos EUA envolvidas em defesa, ciência, saúde, segurança interna, energia e outras áreas. O financiamento anual é de cerca de US$ 100 milhões.

O ISI emprega cerca de 350 cientistas pesquisadores, programadores de pesquisa, estudantes de pós-graduação e funcionários administrativos em sua sede em Marina del Rey, Califórnia, e em Arlington, Virgínia. Cerca de metade da equipe de pesquisa possui doutorado e cerca de 40 são professores de pesquisa que ensinam na USC e orientam estudantes de pós-graduação. Vários pesquisadores seniores são professores titulares da USC na Escola de Viterbi.

Referências

Ligações externas
 Official USC Information Sciences Institute (ISI) website  (em inglês)
 Official USC Viterbi School of Engineering website (em inglês)
 Youtube.com (em inglês)
 Dwavesys.com (em inglês)

Universidade do Sul da Califórnia
Pesquisa e desenvolvimento
Marina del Rey

Information Sciences Institute


Legia Warszawa, oftast þekkt sem Legia Warsaw, er Pólskt knattspyrnufélag með aðsetur í Varsjá,  Legia er eitt af sigurstælustu félögum póllands með 14 titla í Ekstraklasa

Titlar
 Pólska Úrvalsdeildin (15): 1955, 1956, 1969, 1970, 1994, 1995, 2002, 2006, 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2020, 2021

 Pólska Bikarkeppnin (20): 1955, 1956, 1964, 1966, 1973, 1980, 1981, 1989, 1990, 1994, 1995, 1997, 2008, 2011, 2012, 2013, 2015, 2016, 2018 og 2023.

 Pólski Deildarbikarinn (4): 1989, 1994, 1997 og 2008.

Þekktir Leikmenn

 Lucjan Brychczy
 Artur Boruc
 Kazimierz Deyna
 Ondrej Duda
 Dariusz Dziekanowski
 Łukasz Fabiański
 Roger Guerreiro
 Roman Kosecki
 Wojciech Kowalczyk
 Dušan Kuciak
 Ján Mucha
 Aleksandar Prijović
 Miroslav Radović
 Maciej Rybus
 Jakub Rzeźniczak
 Marek Saganowski
 Włodzimierz Smolarek
 Grzegorz Szamotulski
 Maciej Szczęsny
 Wojciech Szczęsny

Tilvísanir

Heimasíða
 Legia Warszawa (legia.com)
 Legia Warszawa (90minut.pl)

Pólsk knattspyrnufélög
Varsjá

Legia Warszawa


Queenscliff is a small town on the Bellarine Peninsula in southern Victoria, Australia, south of Swan Bay at the entrance to Port Phillip.  It is the administrative centre for the Borough of Queenscliffe.  At the , Queenscliff had a population of 1,315.

Queenscliff is a seaside resort now known for its Victorian era heritage and tourist industry and as one of the endpoints of the Searoad ferry to Sorrento on the Mornington Peninsula.

History
Prior to European settlement, it was inhabited by the Bengalat Bulag clan of the Wautharong tribe, members of the Kulin nation.

European explorers first arrived in 1802, Lieutenant John Murray in January and Captain Matthew Flinders in April. The first European settler in the area was convict escapee William Buckley between 1803 and 1835, who briefly lived in a cave with local Aborigines at Point Lonsdale, above which the lighthouse was later built.

Permanent European settlement began in 1836 when squatters arrived.  Shortland's Bluff was named in honour of Lieutenant John Shortland, who assisted in the surveying of Port Phillip. Land sales began in 1853, the same year the name was changed to Queenscliff by Lieutenant Charles La Trobe, in honour of Queen Victoria.

The Post Office opened on 1 May 1853 as Shortland's Bluff and was renamed Queenscliff in 1854.

Originally a fishing village, Queenscliff soon became an important cargo port, servicing steamships trading in Port Philip. A shipping pilot service was established in 1841 to lead boats through the treacherous Rip, and its two lighthouses, the High and Low Lights, were constructed in 1862–63.  Queenscliff also played an important military role. Fort Queenscliff was built between 1879 and 1889, and operated as the command centre for a network of forts around the port.

1880s seaside resort boom

Queenscliff became a tourist destination in the late 19th century, visitors arriving from Melbourne after a two-hour journey on the paddle steamer, Ozone.
The opening of a railway line to Geelong in 1879 brought more tourists to the area, and numerous luxury hotels (or coffee palaces) were built to accommodate them. The Palace Hotel (later renamed Esplanade Hotel, now known as the Queenscliff Brewhouse) was built in 1879, the Baillieu Hotel was built in 1881 (and later renamed Ozone Hotel), the Vue Grande Hotel in 1883, and the Queenscliff Hotel in 1887.

Decline
The advent of the car saw Queenscliff drop in popularity as a tourist destination, as tourists were no longer dependent on its role as a transport hub. The railway ceased weekly passenger services in 1950, and was closed in 1976. In 1979 the Queenscliff Railway reopened as a Heritage Train Service, running between Queenscliff and Drysdale stations with mid-point stops at Laker's Siding and Suma Park.

Revival
The 1980s saw a return in the town's tourist popularity.

In 2005, the area previously holding the Fort Barracks was subdivided into residential blocks and renamed Shortlands Beach in honour of the town's prior name. The proposed redevelopment drew fierce criticism from some sectors of the community, who feared loss of an important heritage site. The original fort remains on site.

Heritage listed sites

Queenscliff contains several Victorian Heritage Register listed sites, including:

 1 Weeroona Parade and 2 Wharf Street, Fisherman's Shed
 44 Gellibrand Street, Lathamstowe
 42 Gellibrand Street, Ozone Hotel
 60-62 Gellibrand Street, Pilots Cottages
 16 Gellibrand Street, Queenscliff Hotel
 Symonds Street, Queenscliff Pier and Lifeboat Complex
 20 Symonds Street, Queenscliff railway station
 26 King Street, Rosenfeld
 42 Mercer Street, Roseville Cottage
 16-26 Hobson Street, St George the Martyr Church and Parish Hall
 80 Mercer Street, Warringah
 Corner Wharf Street and Gellibrand Street, Wreck Bell
 133-135 Hesse St, Shortlands Bluff

Arts and culture

Festivals
The Queenscliff Seafood Feast, a culinary festival using fresh seafood donated by local fishermen, is held annually on Good Friday to raise funds for the Royal Children's Hospital.

Queenscliff is also home to the Queenscliff Music Festival, a popular annual music festival, held on the last weekend of November, which attracts both local and international acts and is an important part of the town's tourist industry.

Museums
Queenscliff has three museums; the Queenscliff Historical Museum, Queenscliff Maritime Museum, and the Fort Queenscliff Museum.

Sport
The Queenscliff Football Club is the town's Australian rules football club which participates in the Bellarine Football League.

Golfers play at the course of the Queenscliff Golf Club at Swan Island.

Media
The Queenscliff Herald was founded in 1999 by Greg Wane who edited and managed the newspaper until 2004 when the Murphy family bought the masthead and continue to publish the newspaper.
The final elimination on the second season of The Mole took place here in late 2000.

Tourist Attractions
As a popular tourist destination, Queenscliff has numerous tourist attractions including The Bellarine Railway, the Marine and Freshwater Discovery Centre and Queenscliff Harbour. The town is also famous for ghosts including Big Rem.

Transport

As it is located on a peninsula, the Bellarine Highway is the only road connecting it to Point Lonsdale and Geelong running west.

Searoad Ferries provides transport from Queenscliff to Sorrento on the Mornington Peninsula.

It was once connected by railway to Geelong; however, the Bellarine Railway now runs as a tourist railway only to Drysdale. The Bellarine Rail Trail is a 32 km walking and cycling track that follows the route of the former rail line.

See also
 Port Phillip Bay Bridge proposals

References

External links

 Queenscliffe Historical Museum Website
 Queenscliffe Historical Museum
 Queenscliffe Maritime Museum
 Queensclliff - Tourism Victoria
 Fort Queenscliff Museum
 Saint George The Martyr Church Queenscliff
 Queenscliff Visitor Guide
 Point Lonsdale Visitor Guide

Towns in Victoria (state)
Towns in Barwon (region)
Borough of Queenscliffe
Bellarine Peninsula
Coastal towns in Victoria (state)
Seaside resorts in Australia
Port Phillip
1836 establishments in Australia
Ports and harbours of Victoria (state)
Fishing communities in Australia

Queenscliff, Victoria


Jelena Mesar (Bjelovar, 1979.), hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica. Najpoznatija po ulozi odvjetnice Barbare Gabrić u seriji Sudnica.

Životopis
Rođena je u Bjelovaru 1979. godine. Nakon Prirodoslovno-matematičke gimnazije, Osnovne muzičke škole (klavir) i Pravnog fakulteta u Zagrebu, diplomirala na Poslijediplomskom studiju Gluma, mediji, kultura u klasi prof. Rade Šerbedžije. U kazalištu i na radiju nastupa od predškolskog uzrasta.

Polazi niz radionica renomiranih dramskih umjetnika, među kojima su Ognjen Sviličić, Ranko Zidarić, Andrej i Janez Vajevec. Na studiju Gluma, mediji, kultura dvije godine intenzivno se bavi Lessac metodom glasa.

Ostvarene uloge u predstavama u sklopu studija: Kos (Ptice, Aristofan, u režiji L. Udovički i R. Šerbedžije), Ofelija i Guildenstern (Rosenkrantz i Guildenstern su..Hamlet je.., T. Stoppard, W. Shakespeare, u režiji R. Šerbedžije i L. Udovički), Solange (Sluškinje, J. Genete, u režiji Staše Zurovca). Film: Oktolog, Karpo Aćimović Godina. U televizijskoj seriji Sudnica igrala je ulogu odvjetnice Barbare Gabrić.

Članica je Bacača Sjenki od 2016. godine, s kojima ostvaruje projekt Brujanje grada. Govori engleski i služi se talijanskim jezikom.

Filmografija

Televizijske uloge

 "Drugo ime ljubavi" kao medicinska sestra (2019.)
 "Rat prije rata" kao Ivana Baričević (2018.)
 "Večera za 5" kao natjecateljica (2007.)
 "Sudnica" kao Barbara Gabrić (2006.)

Filmske uloge

 "Minute" kao Marina (2015.)

Izvori

Vanjske poveznice

Hrvatski filmski glumci
Hrvatski televizijski glumci
Hrvatski kazališni glumci

Jelena Mesar


L'aéroport de Kherson  () est situé à Tchornobaïvka près de la ville de Kherson, dans l'oblast de Kherson, en Ukraine.

Situation

Histoire

Il est desservi par Pegasus Airlines vers Aéroport international Sabiha-Gökçen, SkyUp vers  Antalya, Sharm El Sheikh par charter. Par Turkish Airlines vers Istanbul et Ukraine International Airlines vers l'aéroport de Kiev-Boryspil.

Invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022

Avec l'invasion russe de l'Ukraine en 2022, depuis le , tous les vols sont suspendus.

Le , il est capturé par les forces armées russes qui en font aussitôt une base pour leurs hélicoptères au début de l'invasion. Il subit à partir du 16 mars des attaques des forces ukrainiennes parvenant à en détruire plus d'une dizaine. Des photos satellites diffusées le  ne montrent plus d'aéronefs militaires.

À fin Novembre 2022, l'aérogare est totalement détruit et la structure en ruines suites à des bombardements dans le cadre de la guerre Ukraine-Russie.

Statistiques

Note

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Aéroport en Ukraine
Transport à Kherson

Aéroport international de Kherson


An Vriesea paradoxa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Vriesea paradoxa in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea paradoxa


Iran - det nye Persien er en dansk virksomhedsfilm fra 1941, der er instrueret af Ingolf Boisen, Axel Lerche, Theodor Christensen og Tove Hebo efter manuskript af de tre førstnævnte.

Handling
Kampsaxselskabets afsluttende bygning og indvielse af den transiranske jernbane - en strækning på 1.400 km mellem det kaspiske hav og den persiske bugt. Strækningen gennem uvejsomt og vanskeligt tilgængeligt terræn indebar opførelsen af 250 broer og 250 tunneler. Arbejdet påbegyndtes i 1933 og afsluttedes 6 år senere. Pris: 550 millioner kroner.

Referencer

Eksterne henvisninger

Det nye Persien
Virksomhedsfilm fra Danmark
Danske film fra 1941

Iran - det nye Persien


محسن امين زاده  سياسي إيراني عمل في رئاسة محمد خاتمي كنائب لوزير الخارجية في العام 2001 .

المصادر

انظر أيضاً
 إيران

وصلات خارجية

أتباع خط الإمام
أشخاص على قيد الحياة
سجناء ومعتقلون إيرانيون
سجناء ومعتقلون في إيران
سياسيون إيرانيون
مدراء حملات إيرانيون
مواليد 1957

محسن أمين زاده


ඩොමිනියානු සමුහාණ්ඩුව හිස්පැන්නියෝලා දුපත මත පිහිටි රාජ්‍යයකි. එය කැරිබියන් ප්‍රදේශයේ ඇන්ටිල්ස් දුපත් සමුහයේ කොටසකි. බටහිර කොටස් තුනක් හයිට් රාජ්‍යය විසින් අත්පත් කරගෙන සිටින අතර හයිපැන්සියෝලා රටවල් දෙකක් අතර බෙදී යන කැරිබියානු දුපත් වලින් 2 න් එකකි. වර්ග ප්‍රමාණය හා ජනගහනය අතින් ඩොමිනිකන් සමුහාණ්ඩුව කැරබියානු රාජ්‍යයන්අතර පිහිටි රාජ්‍ය අතරින් විශාලතම රටයි(කියුබාවට පසු). එය වර්ග කි.මි. 48,442 (වර්ග සැතැප්ම 18,704) හා ජනගහනය මිලියන 10 කි.

7 වැනි ශතවර්ෂයේ ටයිනෝස්වරුන්ගෙන් වාසස්ථානය වු මෙය 1492 ක්‍රිස්ටෝපර් කොලොම්බස් ඩොමිනියානු සමුහාණ්ඩුවට ලඟා වීමෙන් පසු ඇමරිකාව තුළ වු පළමු මුලික යුරෝපියානු වාසස්ථානය ද විය. රටෙහි අගනුවර වන සැන්ටේ ඩොමින්ගෝ සහ නව ලෝකයේ ස්පාඤ්ඤයේ පළමු අගනුවර ද වන්නේය. සැන්ටෝ ඩොමින්යෝ හි ඇති පළමු විශ්වවිද්‍යාලයද, දේවස්ථානය, මාලිගාව හා පසුව සඳහන් කරන පරිදි ක්ලුඩැඩි ජනාවාස ප්‍රදේශයද ඓතිහාසික වටිනාකමකින් යුත් වන අතර එම ස්ථාන යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම ස්ථාන ලෙස හැඳින්වේ.

සමුහාණ්ඩු

ඩොමිනිකානු සමුහාණ්ඩුව


Somerset est une ville du Comté de Bristol dans l'État du Massachusetts.

Elle a été incorporée en 1790.

Sa population était de  en 2020.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Comté de Bristol (Massachusetts)
Town au Massachusetts

Somerset (Massachusetts)


رودي كارغوس  ، من مواليد 15 أغسطس 1952 ، لاعب كرة قدم ألماني سابق.

لعب مع منتخب ألمانيا لكرة القدم.

مسيرته الكروية
لعب رودي كارغوس خلال مسيرته الاحترافية مع 6 أندية في واحد وعشرون موسمًا ولم يسجل خلالها أي هدف ضمن 436 مباراة. حيث فاز في موسم واحد بالكأس وفي موسم واحد بالدوري.

خاض رودي كارغوس مسيرته مع  في موسم 1970–71 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 9 مباريات ولم يسجل أي هدف. ثم انتقل إلى نادي هامبورغ في موسم 1971–72 ليلعب معه تسعة مواسم، حيث شارك في 254 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا. لينتقل بعدها إلى نادي نورنبرغ في موسم 1980–81 ليلعب معه خمسة مواسم، مشاركًا في 131 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا. ثم انتقل إلى نادي كارلسروه في موسم 1984–85 ولمدة موسمين، مشاركًا في 22 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي فورتونا دوسلدورف في موسم 1986–87 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 20 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا. ثم انتقل بعدها إلى نادي كولن في موسم 1987–88 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، لم يشارك في أي مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من فورمس
حراس مرمى كرة قدم رجالية
رسامون ألمان في القرن 21
طاقم نادي هامبورغ غير اللاعبين
فنانون ذكور ألمان في القرن 21
فنانون ذكور في القرن 21
فنانون وفنانات ألمان
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1976
لاعبو فورتونا دوسلدورف
لاعبو كارلسروه
لاعبو كأس العالم 1978
لاعبو كرة قدم ألمان
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون غربيون
لاعبو كرة قدم من راينلند بالاتينات
لاعبو كولن
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم
لاعبو نورمبرغ
لاعبو هامبورغ
مواليد 1952
مواليد في فورمس

رودي كارغوس


Hirfanlı Barajı, Kırşehir ilinde, Kırşehir ile Şereflikoçhisar arasında, Kızılırmak üzerinde 1953-1959 yılları arasında inşa edilmiş  olan, enerji üretimi ve taşkın kontrolü amaçlı bir barajdır. Kaya gövde dolgu tipi olan baraj 2.000.000 m³ gövde hacminde ve akarsu yatağından 78 metre yüksekliktedir. Normal su kotunda göl hacmi 5.980 hm³, normal su kotunda göl alanı 263,00 km²'dir. 128 MW güç kapasitesindeki HES (hidroelektrik santrali) yılda 400 GWh elektrik enerjisi üretimi sağlamaktadır.

Türkiye'nin sayılı büyük boyutlu barajlarından birisidir.

Baraj Gölet görüntüleri

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Türkiye'deki hidroelektrik santralleri
Kırşehir ilindeki barajlar
Kızılırmak Nehri
Türkiye'deki Önemli Kuş Alanları

Hirfanlı Barajı ve Hidroelektrik Santrali


මුල් අවධිය

රුඩොල්ෆ් ඩීසල් උපත ලද්දේ 1858 වර්ෂයේදී ප්‍රංශයේ පැරිසියේ නුවරදීය. දරුවන් තුන් දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලේ ඔහු දෙවනියාය. පියා නියඩෝර්නාය. මව එලිස් ඩීසල් නම් වූවාය. ඩීසල් තම ළමා කාලය ප්‍රංශයේ ගත කළේය. 1870 පැවැති ප්‍රෑන්නෝ පර්සියන් යුද්ධයේදී ඔහු ලන්ඩනයට ගියේය. වයස අවු 12 දී ඩීසල්ව ඔහුගේ මාමා සහ නැන්දනිය‍ට භාර කෙරිණි. ඔවුන් විසුවේ ජර්මනියේ ඩස්බර්ග්හිය. වයස අවු. 14 දි රුඩොල්ෆ් තමන්ට ඉංජිනේරුවකු වීමට අවශ්‍ය බව ලිපියකින් සිය දෙමාපියන්ට සැල කළේය. 1873 දී තම මුලික අධ්‍යාපනය ඉතා ඉහලින් සමත් වූ ඔහු නව කාර්මික විද්‍යාලයට ඇතුලත් වුයේය. 1875 දී ඔහුට මියුනික් හි Royal Bavarian Polytechnic වෙතින් සම්මාන ශිෂ්‍යත්වයක් හිමිවිය.

පසු අවධිය

බෙන්ස් එන්ජින් වෙනුවට ඩීසල් ස්වකීය එන්ජිමක් නිර්මාණය කළේය. ඔහු Carnot cycle මත පදනම් වූ එන්ජිමක් නිර්මාණය කිරිමටද උත්සාහ දැරීය. අවසානයේ ඔහු ස්වකීය නිෂ්පාදනයන් කල අතර, ඒවාට පේටන්ට් බලපත්‍රද ලබා ගත්තේය. 1893 වර්ෂයේ දී ඔහු ජර්මන් භාෂාවෙන් ලියු 'Theory and design of a rational thermal engine to replace the steam engine and the combustion engines know today' යන ඉංග්‍රීසි තේරුම ඇති පොත බර්ලිනයේ ස්පිරින්ග් වෙලාර්ග් හා එකතුව ලේඛන ගත කළේය. මෙම සිද්ධාන්ත මත ඔහු නිර්මාණය කළ ඩීසල් එන්ජිම එළිදැක්විණි. බග්ස්බර්ග් හි එන්ජින් නිෂ්පාදනයක් වන MAN AG ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු වූ හේන්ඩ් වොන් බස් (1833 – 1918) ඩීසල් හට තම අදහස් ක්‍රීයාවට නැංවිමට අවස්ථාවක් ලබා දුන්නේය. ඉන්පසු ඩීසල් තම නිෂ්පාදනයට ජර්මනිය තුළ හා ඇමරිකාව හා වෙනත් රටවල් තුළ පේටන්ට් බලපත්‍රය ලබා ගත්තේය. 1913 සැප්තැම්බර් 29 වන දා ඔහු සමුළුවකට සහභාගී විම පිණිස නැවක ගමන් ගත්තේය. එදින රාත්‍රී ආහාරයෙන් පසු ඔහු රාත්‍රි 10 ට පමණ නින්දට ගියේ පසු දා උදැසන 6.15 ට පමණ අවදිවන අදහසිනි. එහෙත් ඉන්පසු ඔහුව ජීවමානව දැකිය නොහැකි විය. ඉන් දින 10 කට පසු 'Coertsen' හි නැවියෝ මුහුදේ පාවෙන දේහයක් දැක එය ගොඩට ගත්හ. එහෙත් ඒ වනවිට දේහය නරක් වී තිබුණු හෙයින් එහි තිබු පෞද්ගලික භාණ්ඩ පමණක් ලබා ගැනුණි. ඒ අතරින් උපැස් යුවල, සාක්කු පිහිය, පොකුට්ටුව, ආදිය ඔහුගේ පුත් පියුගල් ඩීසල් විසින් තම පියාගේ බව හඳුනා ගන්නා ලදී. ඒ 1913 ඔක්තෝම්බර් 13 වැනිදාය.

සටහන්

රුඩොල්ෆ් ඩීසල්


Earl "The Twirl" Williams (Levittown, Pensilvania; ) es un exjugador de baloncesto estadounidense que disputó cuatro temporadas en la NBA, además de jugar en la liga israelí, la liga italiana y la liga sueca. Con 2,01 metros de estatura, jugaba en la posición de ala-pívot.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante cuatro temporadas con los Rams de la Universidad de Winston-Salem State, en las que promedió 19,1 puntos y 21,3 rebotes por partido.

Profesional
Fue elegido en la cuadragésimo novena posición del Draft de la NBA de 1974 por Phoenix Suns, y también por los Virginia Squires en la séptima ronda del draft de la ABA, fichando por los primeros. Allí jugó una temporada como suplente, promediando 4,7 puntos y 5,8 rebotes por partido.

Al año siguiente fue traspasado a Detroit Pistons a cambio de una futura ronda del draft, donde contó con pocas oportunidades de juego, promediando 3,7 puntos y 5,5 rebotes por encuentro. En  fichó como agente libre por los New York Nets, pero únicamente disputó un partido con su camiseta.

Se marchó entonces a jugar al Alvik BK de la liga sueca, para regresar en  para fichar por los Boston Celtics, donde sólo jugó 20 partidos, en los que promedió 6,1 puntos y 5,3 rebotes.

En 1979 fichó por el Maccabi Tel Aviv, donde jugó tres temporadas, ganando en todas ellas el título de liga, y en 1981 la Copa de Europa, derrotando a la Virtus Bologna en la final. el 17 de febrero de 1983 protagonizó un incidente muy recordado por los aficionados del Real Madrid, cuando en un partido de la liguilla de la Copa de Europa, un espectador le alcanzó con una moneda en la cabeza, a lo que Williams reaccionó trepando por la grada para agredir a dicho espectador. Su compañero Aulcie Perry corrió detrás de él, agarrándolo y lanzándolo al suelo desde la tribuna.

En 1982 se nacionalizó israelí, y un año más tarde se marcharía a jugar a la Serie A2 italiana, jugando una temporada en el Fortitudo Bologna y otra en el Libertas Brindisi, promediando en total 18,9 puntos y 16,5 rebotes por partido. Terminó su carrera de vuelta en Israel, jugando en el Hapoel Holon y en el Bnei Herzliya.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Williams en NBA.com
 Ficha de Earl Williams en ultimatenba.com

Baloncestistas de Pensilvania
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de la Serie A2
Baloncestistas de los Winston-Salem State Rams
Baloncestistas de los Phoenix Suns
Baloncestistas de los Detroit Pistons
Baloncestistas de los New York Nets
Baloncestistas de los Boston Celtics
Baloncestistas del Maccabi Tel Aviv
Baloncestistas del Fortitudo Bologna
Baloncestistas del New Basket Brindisi
Baloncestistas del Hapoel Holon
Baloncestistas del Bnei HaSharon
Baloncestistas del Alvik BK
Baloncestistas del Elitzur Ramla

Earl Williams


Melón, İspanya'nın kuzeybatısında, ülkenin on yedi özerk bölgesinden biri olan Galiçya'nın dört eyaletinden güneydoğu köşesinde bulunan Ourense eyaletine bağlı belediyesi. 2006 yılı nüfus sayımına göre belediyenin nüfusu 1.582 kişidir. Toplam alanı 53.22 km2'dir.

Ourense belediyeleri

Melón


Karl Gerhart "Gert" Fröbe (n. 25 februarie 1913, Oberplanitz, astăzi Zwickau-Planitz - d. 5 septembrie 1988, München) a fost un actor german. Fröbe este considerat unul din cei mai reprezentativi actori de rol de caracter din secolul trecut. A jucat în nenumărate filme de producție internațională de la rolul de criminal, diferite roluri de ofițeri germani din timpul războiului sau în filme cu James Bond.

Biografie

Filmografie selectivă
 1945 Die Kreuzlschreiber
 1948 Der Herr vom andern Stern
 1948 Baladă berlineză (Berliner Ballade), regia R. A. Stemmle
 1949 Nach Regen scheint Sonne
 1951 Entscheidung vor Morgengrauen (Decision Before Dawn)
 1952 Der Tag vor der Hochzeit
 1953 Ein Mann auf dem Drahtseil (Man on a Tightrope)
 1953 Salt mortal (Salto mortale)
 1953 Die vertagte Hochzeitsnacht
 1953 Ein Herz spielt falsch
 1953 Arlette erobert Paris
 1953 Hochzeit auf Reisen
 1953 Die kleine Stadt will schlafen gehen
 1954 Morgengrauen
 1954 Das Kreuz am Jägerstein
 1954 Mannequins für Rio
 1954 Das zweite Leben
 1954 Ewiger Walzer
 1955 Herr Satan persönlich (Mr. Arkadin), regia Orson Welles
 1955 Vom Himmel gefallen (Special Delivery)
 1955 Der dunkle Stern
 1955 Ich weiß, wofür ich lebe
 1955 Eroii sunt obosiți (Les héros sont fatigués), regia Yves Ciampi
 1955 Das Forsthaus in Tirol
 1956 Ein Mädchen aus Flandern
 1956 Ein Herz schlägt für Erika
 1956 Waldwinter
 1956 Robinson soll nicht sterben
 1957 Der Mann, der sterben muß (Celui qui doit mourir)
 1957 Taifun la Nagasaki (Typhon sur Nagasaki), regia Yves Ciampi
 1957 Der tolle Bomberg
 1957 Das Herz von St. Pauli
 1957 Polizeiaktion Dynamit (Échec au porteur)
 1958 Grabenplatz 17
 1958 Rosemarie (Das Mädchen Rosemarie), regia Rolf Thiele
 1958 Wolgaschiffer (I battelieri del Volga)
 1958 Nasser Asphalt
 1958 Der Pauker
 1958 S-a întâmplat în plină zi (Es geschah am hellichten Tag), regia Ladislao Vajda
 1958 Das Mädchen mit den Katzenaugen
 1958 Kavaliere (Charmants garçons)
 1958 Nick Knattertons Abenteuer
 1959 Jons und Erdme
 1959 Menschen im Hotel
 1959 Am Tag, als der Regen kam
 1959 Und ewig singen die Wälder
 1959 Comoara din lacul Toplitz (Der Schatz vom Toplitzsee), regia Franz Antel
 1959 Heidelbergul de altădată (Alt Heidelberg), regia Ernst Marischka
 1959 Ihr Verbrechen war Liebe
 1960 Das Erbe von Björndal
 1960 Das kunstseidene Mädchen
 1960 Soldatensender Calais
 1960 Cei 1000 de ochi ai Dr. Mabuse (Die 1000 Augen des Dr. Mabuse), regia Fritz Lang
 1960 Bis dass das Geld Euch scheidet …
 1960 Die Nacht der Liebenden (Le bois des amants)
 1960 Der Gauner und der liebe Gott
 1961 Der grüne Bogenschütze
 1961 Întoarcerea doctorului Mabuse (Im Stahlnetz des Dr. Mabuse), regia Harald Reinl
 1961 Via Mala
 1961 Auf Wiedersehen
 1962 Ziua cea mai lungă (The Longest Day)
 1962 Die Rote
 1962 Testamentul doctorului Mabuse (Das Testament des Dr. Mabuse), regia Werner Klingler
 1963 Der Mörder (Le meurtrier)
 1963 Heute kündigt mir mein Mann
 1963 Opera de trei parale (Die Dreigroschenoper)
 1963 Heißes Pflaster (Peau de banane)
 1964 100.000 Dollar in der Sonne (Centomila dollari al sole)
 1964 Tonio Kröger
 1964 Der Boss hat sich was ausgedacht (Echappement libre)
 1964 Goldfinger
 1965 Sturm über Jamaika (A High Wind in Jamaica)
 1965 Acei oameni minunați în mașinile lor zburătoare (Those Magnificent Men in Their Flying Machines…), regia Ken Annakin
 1965 Das Liebeskarussell
 1966 Rififi in Paris (Du rififi à Paname)
 1966 Ganovenehre
 1966 Arde Parisul? (Paris brûle-t-il?), regia René Clément
 1967 Eddie Chapman agent secret (Triple Cross), regia Terence Young
 1967 Tolldreiste Kerle in rasselnden Raketen (Jules Verne's Rocket to the Moon)
 1967 Ich tötete Rasputin (J'ai tué Raspoutine)
 1968 Caroline Chérie (Schön wie die Sünde) (Caroline chérie)
 1968 Chitty Chitty Bang Bang (Chitty Chitty Bang Bang)
 1969 Monte Carlo (Monte Carlo or Bust!), regia Ken Annakin
 1971 Der Millionenraub ($)
 1972 Ludwig II., regia Luchino Visconti
 1973 Morgenstern am Abend (film TV)
 1974 Der Räuber Hotzenplotz
 1974 Zece negri mititei (And Then There Were None), regia Peter Collinson
 1974 Der Mann ohne Gesicht (Nuits rouges)
 1975 Die Öl-Piraten (Docteur Justice)
 1975 Mein Onkel Theodor oder Wie man im Schlaf viel Geld verdient
 1977 Das Gesetz des Clans
 1977 Oul de șarpe (The Serpent's Egg), regia Ingmar Bergman
 1977 Tod oder Freiheit
 1978 Der Schimmelreiter
 1978 Der Tiefstapler
 1979 Legătură de sânge (Bloodline), regia Terence Young
 1980 Umbrela lui Grégoire (Le coup du parapluie), regia Gérard Oury
 1981 Șoimul (The Falcon), regia Vatroslav Mimica
 1982 Der Raub der Sabinerinnen (film TV)
 1984 August der Starke (film TV)
 1984 Alte Sünden rosten nicht (film TV)
 1986 Der kleine Vampir (serial TV)
 1988 Die Schwarzwaldklinik (film TV)

Titlurile românești sunt parțial după Lumea filmului

Premii și nominalizări

Referințe

Literatură
 ;

Vezi și
 Listă de filme străine până în 1989

Legături externe

Nașteri în 1913
Decese în 1988
Actori germani

Gert Fröbe


13406 Sekora este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
13406 Sekora este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov de Lenka Šarounová. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,74 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 12,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 13001-14000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

13406 Sekora


Salem ABD'nin Massachusetts eyaletine bağlı Boston şehrinin yakınında bulunan kent.

İlk Püriten Protestan kolonilerinden olan kasaba 1692'de yaşanan Salem cadı mahkemeleri ile ünlüdür.

Amerika'nın keşfinden sonra İngilizler Amerika'da birçok koloni kurmuştur Bu kolonilerden biri Salem'dir. Salem iki ayrı bölgeden oluşur Salem kenti ve Salem köyü. Köylüler ve kentliler birbirine düşmanlardı. Köylüler tarımla uğraşırken, kentliler sanayi ve ticaretle uğraşırlardı.

Salem köylüleri cadılardan çok korkarlardı ve bundan dolayı cadıların yaptığı şeyleri yapmaktan kaçınırlardı Şarkı söylemek, dans etmek, oyun oynamak yasaktı. Öyle ki çocukların bile oyun oynamalarına izin vermiyorlardı. Erkek çocuklar babasına tarımda yardım ederken, kız çocukları dikiş nakış öğreniyordu.

Kaynakça

Salem, Massachusetts


Krekling Station (Krekling stasjon) er en tidligere jernbanestation på Sørlandsbanen, der ligger ved Krekling i Øvre Eiker kommune i Norge.

Stationen åbnede 16. oktober 1874, tre år efter at banen mellem Hokksund og Kongsberg var blevet åbnet som en sidebane til Randsfjordbanen. I 1920 indgik strækningen som en af de første dele i Sørlandsbanen. Stationen blev fjernstyret 13. november 1967. Betjeningen med persontog ophørte 29. maj 1994, hvorefter den tidligere station har fungeret som fjernstyret krydsningsspor.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Sørlandsbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1874

Krekling Station


Prof. dr. sc. Kažimir Hraste (Supetar na Braču, 2. veljače 1954.) hrvatski je kipar, grafičar, crtač, profesor, akademik i doktor znanosti.

U Splitu je završio Školu primijenjenih umjetnosti. Kiparstvo je diplomirao 1978. na Akademiji za likovne umjetnosti u Zagrebu, u klasi profesora Valerija Michielija.

Godine 1984. završio je poslijediplomski studij kiparstva u Ljubljani, a kao stipendist talijanske vlade proveo je jedan četveromjesečni semestar na stručnom usavršavanju u Rimu, 1990. godine.

Bio je jedan od osnivača Umjetničke akademije u Splitu, gdje je danas i zaposlen kao redovni profesor kiparstva i gdje je u jednom mandatu bio i dekan.

Radi i kao profesor crtanja i oblikovanja na Građevinsko-arhitektonskom fakultetu Sveučilišta u Splitu. Član je i suradnik Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti, a od 1978. i Hrvatskog društva likovnih umjetnika.

Radovi mu se nalaze u stalnim postavama više galerija, među ostalima u postavu Moderne galerije i Gliptoteke u Zagrebu, te u Galeriji Branka Ružića u Slavonskom Brodu.

Autor je većine plakata Festivala dalmatinskih klapa Omiš i dugogodišnji likovni suradnik Festivala.

Djela

Hraste je kipar velikoga opusa, u kojem prevladavaju vjerske (sakralne) i povijesne teme. Među tim sakralnim temama ističu se križevi.

Izradio je i nekoliko javnih skulptura i spomenika:

 skulptura Uskrsnuće u Franjevačkom samostanu na otočiću Visovcu (1989.)
 spomenik Tinu Ujeviću u Vrgorcu (1991.)
 kip Hrvatski Krist u crkvi u Dugom Ratu (1991.)
 spomenik J. Kaštelanu u Zakučcu kod Omiša (1991.)
 spomenik don Frani Buliću u Solinu (1992.)

Autor je mnogih idejnih i likovnih rješenja prigodnog zlatnog i srebrnog novca Hrvatske narodne banke, poput kovanica izdanih prigodom 100. obljetnice rođenja kardinala Alojzija Steipnca i prilikom izbora Franje Tuđmana za prvog predsjednika samostalne Republike Hrvatske.

Izvori

Hrvatski kipari
Hrvatski grafičari
Akademici HAZU

Kažimir Hraste


Obsesión fue una telenovela peruana, producida por Luis Llosa e Iguana Producciones S.A. en 1996, transmitida por Frecuencia Latina. Protagonizada por Diego Bertie, Daniela Sarfati, Christian Meier y Gianella Neyra, y con las participaciones antagónicas de Sonia Oquendo y Ana María Jordán.

Argumento
Leonardo Ratto es un director de telenovelas muy mujeriego que está obsesionado con encontrar a la actriz ideal para el papel de Mariana, la protagonista de su próxima telenovela, A mil por hora; para ello, empieza a hacer un casting para el papel. Se presenta al casting un gran número aspirantes a actriz y varias de ellas intentarán seducir a Leonardo para lograr el papel.

Leonardo termina haciéndose amante de Magaly Muzzo, una de las aspirantes y engañando a su prometida, Vanessa Ventura-Miller, hija del dueño del canal de televisión, Elías Ventura-Miller. La relación entre Leonardo y Magaly continúa hasta que Vanessa descubre la verdad, por lo que la joven decide romper su compromiso y abandonarlo, a pesar de todo Leonardo ama a más no poder a Vanessa y ambos mutuamente.

Sin embargo, será Rita Reynoso, encargada de llevar los alimentos a los actores, quien se convertirá en la musa del director de la novela, así como en la mujer que le robará el corazón.

Reparto
Diego Bertie - Leonardo Ratto Balarezo
Daniela Sarfati - Vanessa Ventura-Miller Agois
Gianella Neyra - Rita Reynoso/Rita Martin/Mariana
Christian Meier - Jimmy Martel/Jano
Roberto Moll - Elías Ventura-Miller
Sonia Oquendo - Karen Ullmann
Yvonne Frayssinet - Nora Agois de Ventura-Miller
Jaime Lertora - Michelle "Michelin" Ferrer
Ana María Jordán - Carola del Busto
Angie Shrimplin - Erika del Busto/Nena
Gabriel Calvo - Mirko/Patadita
Renato Rossini - Gonzalo Carella/Gringo
Norma Martínez - Lorena Muñoz
Toño Vega - Francisco "Chito" Astudillo
Cecilia Brozovich - Magaly Musso/La Gata
Fernando De Soria - Ramiro Quintana
Milena Alva - Antonia Balarezo
Marcelo Serrano - Mauricio Millares
Alexandra Graña - Ximena Arroyo/Machi
Fabrizio Aguilar - Marco Repetto
Nicolás Rebaza - Rubén/El Halcón
Santiago Magill - Domingo "Mingo" Balarezo
Carlos Oneto - Don Pablo/Don Pepe
Ramsay Ross - Melville Shapiro
Adolfo Chuiman - Raymundo
Carlos Thorton - Sergio
Carlos Alcántara - Samuel Iturrino
Katia Condos - Emilia Repetto
Baldomero Cáceres - Nico
Ricardo Fernández - Eusebio Reynoso
Johnny Mendoza - Foncho
Roxana Silva - Teresa
Ana Cecilia Sanchez - Nuria Lama
Noemí del Castillo - Doña Esther
Jean Paul Strauss - "El Flaco"
Fiorella Cayo - Alana "Lalita"/Muñeca
László Kovács - "El Fosforito"
Tabata Gardois
Eva Álvarez
Martin Farfan - Walter

Referencias

Telenovelas de Iguana Producciones
Programas de televisión de Perú
Telenovelas de 1996
Telenovelas de Perú

Obsesión (telenovela de 1996)


فيليكوبلوسكي (Великоплоске) هي مدينة في مقاطعة أوديسكا في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 3210   نسمة.

مراجع

مدن أوكرانيا

فيليكوبلوسكي (أوديسكا)


Capitão Fausto est un groupe de rock indépendant et indie pop portugais, originaire de Lisbonne. Formé en 2009, le groupe est composé de Domingos Coimbra à la basse, Francisco Ferreira aux claviers, Manuel Palha à la guitare et aux claviers, Tomás Wallenstein au chant, à la guitare et aux claviers, et Salvador Seabra à la batterie.

Discographie
 2010 :  (EP)
 2011 :  (album)
 2014 :  (album)
 2016 :  (album)
 2019 :  (album)

Notes et références

Liens externes

Groupe portugais de rock indépendant
Groupe portugais de rock psychédélique
Groupe d'indie pop
Groupe musical formé en 2009
Groupe musical de Lisbonne

Capitão Fausto


William Knox Martin est un pionnier américain de l'aviation

Biographie
William Knox Martin nait en 1894, à Salem, en Virginie. Il se marie avec Isabel Vieco en 1921. Ils auront 3 enfants, dont Knox Martin, peintre. William Knox Martin meurt en 1927 dans un accident automobile.

Accomplissements aéronautiques
Il est à l'origine de la première compagnie aéropostale de Colombie, qu'il inaugure en traversant les Andes.

Notes et références

Liens externes

Pionnier de l'aviation
Naissance en 1894
Décès en juillet 1927

William Knox Martin


Yalvarma, Soner Arıca'nın 1996 yılında yayınladığı Maxi Single tarzındaki müzik albümü.

Albüm künyesi
 Süpervizör: Soner Arıca
 Stüdyo: Atlantis - Living Rooms
 Kayıt: Fazul Atuk
 Mix-Mastering: Deneb Pinjo
 Fotoğraf: Yaşar Saraçoğlu
 Yaratıcı yönetmen: Nihat Odabaşı
 Grafik tasarım: Sanart

Albümdeki şarkılar
 Yalvarma, (Söz: Soner Arıca, Müzik & Düzenleme: Deneb Pinjo)
 Kapını Çalan Benim, (Söz: Soner Arıca, Müzik & Düzenleme: Sezgin Gezgin)
 Bu mu Sevda, (Söz: Soner Arıca, Müzik: Soner Arıca & Sezgin Gezgin, Düzenleme: Sezgin Gezgin)
 Derbeder, (Söz: Soner Arıca, Müzik: Soner Arıca & Sezgin Gezgin, Düzenleme: Sezgin Gezgin)

Kaynakça
 www.sonerarica.net

Soner Arıca albümleri
1996 albümleri

Yalvarma


في التعليم

في التجارة

في علم الصحة

أماكن
 حي الدراسة (القاهرة) (بتشديد الدال)
في الزراعة:

 درَّاسة آلة لدرس الحبوب، أي فصلها عن السيقان والعصف.

طالع أيضا

دراسة (توضيح)


La merbromina o mercurocromo es un compuesto organomercurial de color verde en estado sólido, cuya fórmula molecular es C20H8Br2HgNa2O6. Su denominación química es dibromohidroximercurifluorosceina sal disódica (IUPAC).

Es fácilmente soluble en agua, dando una solución rojo carmín. Soluciones muy diluidas (1:2000) poseen una fluorescencia amarillo-verdosa. El pH de una solución al 0,5% es 8,8. Un gramo se disuelve en 50 gramos de alcohol del 94%, y en 8,1 gramos de metanol. Es prácticamente insoluble en alcohol, acetona, cloroformo y éter.

Está relacionada químicamente con la fluoresceína y con la eosina Y (C20H8Br4O5, tetrabromofluoresceína). En su estructura posee un solo átomo de mercurio fuertemente ligado mediante enlace covalente a un anillo bencénico y a un grupo hidroxilo, siendo una sustancia muy estable.

Historia
Las propiedades antisépticas de la merbromina fueron descubiertas por Hugh H. Young en 1918, mientras trabajaba en el Johns Hopkins Hospital.

Sigue siendo un antiséptico importante, particularmente en países en desarrollo, debido a su bajo coste de adquisición.

Síntesis
Se sintetiza tratando dibromofluoresceina con acetato mercúrico e hidróxido sódico o alternativamente, por acción de acetato mercúrico sobre dibromofluoresceina sódica. Por su carácter aniónico, es químicamente incompatible con ácidos, la mayoría de sales alcaloides y la mayor parte de anestésicos locales.

Aplicaciones
Es utilizado en Medicina como antiséptico de uso tópico en pequeñas heridas superficiales, quemaduras, grietas y rozaduras. También se utiliza en la antisepsia del cordón umbilical y en la antisepsia de heridas de difícil cicatrización, como en úlceras neuropáticas y heridas del pie diabético.

A diferencia de otros antisépticos como la tintura de yodo o el merthiolate no es proclive a causar ardor ni escozor en las heridas.

Medicamentos que contienen merbromina en España

El primer medicamento registrado en España con merbromina fue Mercromina® en 1935, siendo su titular y fabricante Lainco S.A.

En España los siguientes medicamentos tienen merbromina como principio activo:

 ARGENTOCROMO Sol.
 CROMERCONGO Sol.
 LOGACROM Sol. 2%
 MERBROMINA SERRA Sol. 20 mg/ml
 MERCROMINA FILM LAINCO Sol. 2%
 MERCROMINA MINI Sol. 2%
 MERCURIN LIQUIDO Sol. 2%
 MERCUROCROMO ARAFARMA Sol. 2%
 MERCUROCROMO MAXFARMA Sol. 2%
 MERCUROCROMO PEREZ GIMENEZ Sol. 2%
 MERCUROCROMO PQS Sol. 2,5%
 MERCUROCROMO VIVIAR Sol. 2%
 MERCUTINA BROTA Sol. 2%
 TIRITAS AL MERCUROCROMO Apósito

Utilización en otros países
En el año 1997 la FDA reclasificó a la merbromina de "generalmente reconocida como segura" a "no probada", deteniendo en forma efectiva su distribución dentro del territorio de los Estados Unidos. , basándose en la ausencia de interés por parte de las compañías farmacéuticas en proporcionar nuevos estudios o información soporte actualizada, debido a los elevados costes de dichos estudios en comparación con los ingresos. La FDA retiró el permiso al mercurocromo debido que contiene mercurio.  Las ventas fueron detenidas subsecuentemente en Brasil (2001), Alemania (2003), y Francia (2006).  Aunque se encuentra aún disponible en la mayoría de los países.. En ningún caso se debió a que el producto fuera tóxico o de riesgo para el paciente, En Alemania fue retirado del mercado y sustituido con una presentación y nombres muy parecidos pero hechos a base de yodo.

Véase también
 Mercromina

Referencias

Enlaces externos

Antisépticos

Merbromina


"This Love" é uma canção escrita e gravada pela cantora e compositora norte-americana Taylor Swift. Foi inclusa em seu quinto álbum de estúdio, 1989, lançado em 27 de outubro de 2014. Produzida pela mesma em parceria de Nathan Chapman, é uma música que mistura electropop, soft rock e synth-pop.

Em geral, foi recebida com opiniões mistas pela crítica especialista em música contemporânea. Enquanto alguns críticos rotularam a faixa como um destaque do 1989, outros a consideraram sua produção inadequada para a sonoridade otimista do álbum.

Antecedentes e lançamento
Em julho de 2013, Swift revelou que as sessões de composição para seu novo álbum já haviam começado e que havia formado uma lista de colaboradores com quem queria trabalhar, uma experiência descrita por si como finalmente ter encontrado "as pessoas com as quais teve bastante conexão no estúdio" e que, embora soubesse com quem queria voltar a trabalhar, desenvolveu "uma longa lista de pessoas que admirava e com quem queria manter contato". As sessões de composição das canções do álbum tiveram duração de seis meses, com a artista afirmando que o disco estava "certamente se transformando", indicando que o seu objetivo era de prosseguir com as mudanças que havia iniciado com Red; todavia, se questionava sobre as técnicas a usar para tal. No mesmo mês, a artista informou já ter bastante material pronto, comentando: "Estou feliz porque já evoluí para um novo som, e era tudo que eu queria". Segundo ela, a mudança "ocorreu naturalmente", embora tenha levado dois anos para se concluir, explicando que normalmente levava, no mínimo, um ano para encontrar um novo som e escrever novas canções, sendo esse o tempo necessário para que pudesse "se despojar do som do último álbum e recomeçar"."No processo de todas essas mudanças que ocorreram nos últimos dois anos, minha música mudou. Eu acordava todos os dias gravando este disco, mas não queria fazer um estilo musical que nunca ouvi antes".

 Scott Borchetta, chefe executivo e presidente da Big Machine Records, revelou à Rolling Stone que Martin havia trabalhado na maior parte do material do disco, induzindo a revista a concluir que este seria o projeto "mais pop" de Swift. A cantora confirmou em uma transmissão ao vivo à Yahoo! que lançaria uma edição deluxe do disco exclusivamente na Target, contendo três faixas bônus. Em 22 de outubro de 2014, ela revelou oficialmente a lista de faixas de 1989 através de sua conta no Instagram. Por fim, o disco foi finalmente lançado em 27 de outubro.

Estrutura musical e conteúdo
Musicalmente, é uma obra dos gêneros electropop, soft rock e synth-pop que contém influências de música da década de 1980. O seu conteúdo lírico faz referência à um renascimento de um romance desbotado de Swift.

Crítica profissional
Rob Sheffield, da revista Rolling Stone, selecionou "This Love" como uma das três melhores faixas do 1989, junto de "How You Get the Girl" e "Clean". Em uma resenha do álbum para a musicOMH, Shane Kimberline a elogiou como a melhor música do álbum, enfatizando o refrão e as letras "clássicas de Swiftian". Jon Caramanica, do The New York Times, achou a composição de Swift em "This Love" menos detalhista em comparação com seus trabalhos anteriores; Mikael Wood, do Los Angeles Times, questionou a letra genérica. Marah Eakin do The A.V. Clube considerou "This Love" como uma das canções mais fracas do disco por causa de sua balada midtempo em comparação com a produção animada do álbum, e Corey Beasley do PopMatters achou a balada atmosférica fora do lugar para o som geral do álbum.

Créditos
Os créditos seguintes foram adaptados do encarte do álbum 1989 (2014) e do portal Allmusic:

 Taylor Swift — composição, vocalista
 Nathan Chapman —  produção, programação, teclado, bateria, guitarra, guitarra acústica
 Jason Campbell — diversos
 John Hanes — engenharia de mixagem
 Serban Ghenea — mixagem

Desempenho comercial
"This Love" estreou no número 84 da tabela Canadian Hot 100 em 15 de novembro de 2014. Nos Estados Unidos, fez a sua estreia dentro das cem melhores posições da Bubbling Under no posto 19. Além disso, "This Love" recebeu o certificado de platina pela Recording Industry Association of America (RIAA), indicando que um milhão de unidades foram vendidas no território.

Tabelas semanais

Tabelas semanais

Certificações e vendas

Certificações e vendas

This Love (Taylor's Version)

Uma regravação da música, intitulada "This Love (Taylor's Version)", foi lançada em 6 de maio de 2022, via Republic Records, sendo o segundo lançamento relacionado ao 1989 (Taylor's Version). A regravação faz parte do plano de Swift de regravar seu catálogo anterior, após a disputa pela posse dos masters de seus seis primeiros álbuns.

Antecedentes e lançamento
Após a disputa com a Big Machine Records em 2019 sobre os direitos dos masters de seus primeiros seis álbuns, incluindo 1989, Swift anunciou sua meta de regravar cada um desses álbuns. Em 17 de setembro de 2021, Swift lançou "Wildest Dreams (Taylor's Version)" como single promocional após a faixa original viralizar no TikTok e entrando na trilha sonora do filme Spirit Untamed, levantando rumores das próximas 4 regravações que viriam. "This Love (Taylor's Version)" apareceu pela primeira vez no trailer da série de televisão Amazon Prime Video, The Summer I Turned Pretty, lançado em 5 de maio de 2022. A música foi lançada horas mais tarde, na madrugada do dia 6 de maio.

Lista de faixas
Download e streaming digitais

 "This Love (Taylor's Version)" – 4:10
 "Wildest Dreams (Taylor's Version)" – 3:40

Desempenho comercial
Nos Estados Unidos, a canção estreou na 50ª posição na Billboard Hot 100. Tornou-se seu recorde de 139ª canção no Hot 100. "This Love (Taylor's Version)" chegou ao top 40 na Austrália (23) e na Nova Zelândia (40).

Créditos
Créditos adaptados do serviço Tidal.

 Taylor Swift – vocais principais, vocais de fundo, composição, produção
 Christopher Rowe – produção, engenharia vocal
 Matt Billingslea – bateria
 Max Bernstein – sintetizador
 Amos Heller – baixo
 Mike Meadows – violão
 Paul Sidoti – guitarra elétrica
 Derek Garten – edição, engenharia
 Bryce Bordon – engenharia
 David Payne - engenharia de gravação
 Lowell Reynolds – edição, assistente de engenharia de gravação
 Dan Burns – assistente de engenharia
 Serban Ghenea – mixagem
 Randy Merrill – engenharia de masterização

Histórico de lançamento

Articles with hAudio microformats
Canções produzidas por Nathan Chapman
Canções compostas por Taylor Swift
Canções gravadas por Taylor Swift
Canções de 2022
Canções de 2014

This Love (canção de Taylor Swift)


Fáni Möltu er þjóðfáni eyríkisins Möltu í Miðjarðarhafi. Hann er tvískiptur í miðju, með hvítan stangarhelming og rauðan ytri helming. Efst í horni hvíta flatarins er mynd af Georgskrossi, heiðursmerki sem Georg 6. Bretakonungur veitti Möltu árið 1942 vegna framgöngu íbúanna í umsátrinu um Möltu í síðari heimsstyrjöld. Krossinn er með rauðri útlínu.

Um aldir hafði Möltukrossinn, merki Mölturiddara, tengst Möltu. Rauður og hvítur fáni var fyrst notaður af uppreisnarmönnum gegn yfirráðum Frakka undir lok 18. aldar. Merki Möltu frá síðari hluta 19. aldar var tvískiptur rauður og hvítur skjöldur. Tvískipti fáninn var tekinn upp óformlega frá 1943 og varð með smávægilegum breytingum að fána Möltu þegar landið fékk sjálfstæði frá Bretum árið 1964.

Malta
Þjóðfánar Evrópulanda
Þjóðfánar

Fáni Möltu


Kırgızistan bayrağı (Kırgızca:Кыргыз Республикасынын Мамлекеттик Туусу, latin harfleriyle: Kyrgyz Respublikasynyn Mamlekettik Tuusu) , Kırgızistan'ın SSCB'den ayrıldıktan sonra 3 Mart, 1992'de onayladığı ulusal bayraktır.

Kızıl bayrağın üzerinde sarı bir güneş vardır. Güneşin 40 ışını, 40 Kırgız boyunu belgiler. Güneşin içindeki yolların kesişimi, geleneksel Kırgız çadırının üstten görünümünü belgiler. Kızıl tüs (renk) ise barışı ve dürüstlüğü belgilemektedir.

Tasarım
Bayrakta kullanılan renk tonları aşağıda verilmiştir.

Sembolizm
Bayrağın renkleri ve sembolleri kültürel, politik ve bölgesel anlamlar taşır. Kırmızı alan "cesaret ve yiğitlik" anlamına gelir  ve Kırgızistan'ın ulusal kahramanı Manas tarafından kaldırıldığı iddia edilen amblemi ima eder.   Güneş, barışı ve refahı temsil eder,  40 ışın Manas tarafından Moğollara karşı savaşmak için birleştirilen boyların sayısını,   ve sahip olduğu takipçilerin sayısını gösterir.

Güneşin merkezi, içeriden bakıldığında geleneksel bir Kırgız çadırının (yurt) tepesindeki çatının (tunduk) stilize edilmiş bir çizimini gösteriyor.    Bu çadırlar günümüzde daha az kullanılsa da  bayrağa dahil edilmesi, "yaşamın kökenini", "zaman ve mekanın birliğini" ve aynı zamanda insanların " ocağı ve evi" ve onların tarihini sembolize eder.

Tarihi bayraklar

Bölgesel Bayraklar

Ayrıca bakınız
 Kırgızistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti bayrağı
Kırgızistan arması

Kaynakça
https://www.fotw.info/flags/kg.html

Bayrak
Ulusal bayraklar
Asya bayrakları

Kırgızistan bayrağı


Havsa, Edirne'nin bir ilçesi.

Havsa, Edirne'nin kuzey yarısında ve konya yaylası üzerindedir. Doğuda Kırklareli, batıda Edirne merkez ilçesi, kuzeyde Süloğlu ve güneyde Uzunköprü ilçeleriyle komşudur.

İlçede dağ yoktur; kuzey-güney doğrultusunda sıralanan tepeler vardır. Bu az yükseltili yayvan tepelerin en yükseği, Doğruk Tepe'''dir. Vadilerin derinliği azdır. Bu vadilerden birinin geniş tabanı Osmanlı Ovası'' adıyla anılır. Başlıca akarsuları Oğulpaşa, Necatiye, Kuleli dereleriyle, Darıdere ve Aşırıdere'dir. Bunlar Ergene ırmağının kollarıdır. İlçede doğal göl yoktur ancak yapay gölet bulunmaktadır.

Tarihçe
Havsa ilçesi Antik Romalılar tarafından kurulmuştur. Havsa, Roma İmparatorluğu ikiye ayrıldıktan sonra Bizanslılar'ın elinde kalmıştır. 1331 yılında Rumeli'ye geçen Türkler burayı I. Murat vasıtasıyla Türk topraklarına katmışlar ve ilçeye "Hosa" adını vermişlerdir. Edirne, Osmanlı Devletinin hükûmet merkezi olduktan sonra Hosa'da bulunan Rumlar, Padişah I. Murat'ın ikamet ve din serbestisi ile ilgili fermanlarına aldırmadan burayı terk ederek İstanbul ve Selanik taraflarına göç etmişlerdir. Fetihten sonra Anadolu'dan getirilen göçmenlerle kasabanın Türkleştirilmesi sağlanmış, Sokullu Mehmet Paşa'nın buraya önem vermesiyle de Türklük gelişmiştir. Bugün Hacı İsa, Hacı Gazi ve Helvacı Baba mahalleleri o dönemde getirilen göçmen ailelerin isimlerini taşımaktadır.

Tarihi eserler 1531 yılında Sokuklu Mehmet Paşa tarafından oğlu Kazım Paşa adına Mimar Sinan'a yaptırılan Sokollu Camii, Fukaraya Bektaşilerinden olduğu söylenen Kurt Bey Anıtı, sadece kemeri kalan kervansaray, harap vaziyetteki Sokollu Hamamı ve bugün de kullanılmakta olup bütün tesisleri Mimar Sinan tarafından yapılan çeşmedir. Tarihi eserlerden Hafsa Hatun ve Abdülselam Camii'nden hiçbir iz kalmamıştır. anan'ın hanımlarından Hafıza Sultan ilçeye yerleştikten sonra ilçeye bir müddet "Hafse" denilmiş, daha sonra bu iki isim karışımından "Havsa" ismi doğmuştur.

Edirne Vilayet Matbaası Müdürü Şevket Dağdeviren'in yazdığı 1892 tarihli salnameye göre;

Edirne sancağına bağlı olan kaza içinde Zalif ve Aslıhan köylerinde, yılda 1,500,000 kilyeyi geçen kaliteli şarap yapılır ve bazı yıllar Avrupa'ya ihraç edilirdi. Bu nedenle 10 civarında Edirneli tüccarların şarap mağazası ve posta şubesi vardı.

Coğrafya
İlçe il merkezine 25 km uzaklıktadır. Kuzey ve batısında Edirne ili, güneyinde Uzunköprü ve Pehlivanköy ilçeleri, doğusunda ise Kırklareli ili ve Babaeski ilçeleri bulunmaktadır. Yüzölçümü 431 kilometrekare olup, rakımı 31 metre arasında değişmektedir.

Arazi genellikle ova olup jeolojik devirlere ait kütle oluşumlarından meydana geldiğinden genç bir yaşa sahiptir. Dağ, yayla, ırmak ve ormanın bulunmadığı arazi hemen hemen tarım arazisinden müteşekkildir. İlçede yıl boyunca karasal bir iklim hüküm sürmektedir

Nüfus
Şehirde yaşayanların ilçe nüfusuna oranı %31'den %69'a yükselirken köylerde yaşayanların oranı da %69'den %61,2'e düşmüştür.

Yapılan tespitlerde ilçe merkezinde kadın nüfusunun erkek nüfusundan fazla, köylerinde ise erkek nüfusunun kadın nüfusundan fazla olduğu tespit edilmiştir. Buna göre kadın nüfusunun ilçe nüfusuna oranı %62,2 erkek nüfusunun oranı da %49,8 olarak tespit edilmiştir.

2000 yılındaki Havsa merkez ve köylerindeki toplam nüfus 24027 iken 2007 yılında gerçekleştirilen sayıma göre 21533 olarak tespit edilmiştir.

İdari yapı
62 mahallesi ve 31 köyü bulunan Havsa, Edirne iline bağlı bir bucak iken 1969 yılında 6231 Sayılı Kanunla ilçe olmuştur. İlçe merkezi ve köylerinde toplu yerleşim düzeni hakim olup, mezra ve kom bulunmamaktadır. Devlet otoritesi ve yasalara saygılı olan halk sorunlarını Hukuk düzeni içerisinde çözme yoluna gitmektedir.

Merkez ilçe belediyesi dışında belde belediye teşkilatı bulunmamaktadır. Belediye sınırları içerisinde, Hacıisa, Hacıgazi, Varoş, Yenimahalle ve Cumhuriyet,Ilık mahalleleri olmak üzere 6 mahalle bulunmaktadır.

İlçe merkezine bağlı 31 köyün hepsinde su, elektrik ve telefon bulunmaktadır.

Tarihî eserler
 Sokollu Camii (1578)
 Kurt Bey Anıtı
 Kervansaray
 Sokollu Hamamı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Havsa Kaymakamlığı
 Havsa Belediyesi

Havsa


Le Colne Valley Viaduct est un pont ferroviaire britannique en cours de construction dans le borough de Hillingdon, à Londres. Long de , il portera à terme la ligne à grande vitesse High Speed 2.

Situation ferroviaire

Histoire

Caractéristiques

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Viaduc ferroviaire
Pont ferroviaire à grande vitesse
Pont franchissant un canal
Pont à Londres
Hillingdon (borough londonien)

Colne Valley Viaduct


Britannia Royal Naval College (BRNC), comumente conhecido como Dartmouth, é a academia naval do Reino Unido e o estabelecimento de treinamento inicial de oficiais da Marinha Real. Ele está localizado em uma colina com vista para o porto de Dartmouth, Devon, Inglaterra. O treinamento de oficiais da Marinha Real ocorre em Dartmouth desde 1863. Os edifícios do campus atual foram concluídos em 1905. Desde 1998, BRNC tem sido o único centro de treinamento de oficiais da Marinha Real.

Referências

Academias navais
Escolas militares do Reino Unido

Britannia Royal Naval College


Kâzım Paşa Hazretleri Özalp (1882, Köprülü, Kuzey Makedonya - 6 Haziran 1968, İstanbul), Türk asker ve siyasetçi. 1924 ve 1935 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı görevini sürdürmüştür.

Askerlik hayatı

Süvari Miralay İsmail Nazmi Bey'in oğludur. Üsküp Askerî Rüştiyesi, Manastır Askerî İdadisi'ni bitirdikten sonra 14 Mart 1897 tarihinde girdiği Harp Okulu'ndan 6 Aralık 1902 tarihinde Teğmen rütbesiyle, devam ettiği Harp Akademisi'nden 5 Kasım 1905 tarihinde Yüzbaşı olarak mezun oldu.

İlk görev yeri olan Selanik'te 36. Alay'da görev yaparken İttihat ve Terakkî Cemiyeti'ne girdi. Selanik-Karasulu istasyonları arasındaki demir yolu hattını korumakla görevlendirildi. Bu görevde iken Gevgili ve Menlik yakınlarında Bulgar çeteleri ile çatışmalara girdi. Hareket Ordusu ile 31 Mart İsyanı'nın bastırılmasında görev aldı. 9 Ağustos 1910 tarihinde Menlik İlçe Kaymakamı olarak atandı. 1911 yılında kurmaylığı onandı.

8 Kasım 1911 tarihinde 5. Kolordu Kurmay Heyeti'nde görevlendirildi. 29 Kasım 1911 tarihinde Selanik Jandarma Alayı Takip Taburu Komutanı olarak atandı.

Balkan Savaşları
Balkan Savaşları sırasında 23 Eylül 1912 tarihinde Edremit Redif Tümeni Kurmay Başkanı, 29 Eylül 1912 tarihinde Vardar Ordusu kuruluşundaki 5. Kolordu Kurmaylığına, 25 Haziran 1913 tarihinde Çatalca Ordusu Sol Cenah Komutanlığı Kurmay Heyetinde görevlendirildi. 9 Kasım 1913 tarihinde 1. Kolordu Kurmayı, 17 Mart 1914 tarihinde Van Jandarma Alay Komutanı olarak atandı.

I. Dünya Savaşı
I. Dünya Savaşı başlayınca 26 Mart 1915 tarihinde Seyyar Jandarma Tümen Komutanı olarak görevlendirildi. Bu tümen ile Dilmen, Urumiye, Hoy, Saray ve Van yakınlarında Ruslarla muharebelere girişti. 15 Ağustos 1915 tarihinde 36. Tümen Komutanı olarak atandı. 11 Ocak 1918 tarihinde 37. Kafkas Tümen Komutanı olarak atandı. Bu görevdeyken 10. ve 3. Kafkas Tümenleri de emrine verilerek Trabzon ve Batum'un işgaliyle görevlendirildi. 31 Aralık 1918 tarihinde 60. Tümen Komutanı olarak atandı.

Türk Kurtuluş Savaşı

9 Ağustos 1919 tarihinde 61. Tümen Komutanı olarak tayin edildi. Heyet-i Temsiliye kararıyla Kuzey Cephesi Komutanlığına atandı. Bu görevdeyken emrindeki birliklerle Anzavur Ayaklanması'nı bastırdı. 23 Nisan 1920 tarihinde açılan Büyük Millet Meclisi'nde I. Dönem Karesi (Balıkesir) milletvekili seçildi.

6 Nisan 1921 tarihinde Kocaeli Bölge Komutanı ve sonra Mürettep Kolordu Komutanı olarak atandı. Bu görevdeyken İzmit ile Adapazarı'nı Yunan kuvvetlerinden geri aldı. Sakarya Meydan Muharebesi'ne katıldı. Gösterdiği başarıdan ötürü 12 Eylül 1921 tarihinde mirliva rütbesine terfi etti ve paşa oldu.

7 Eylül 1921 tarihinde 3. Kolordu Komutanı olarak atandı. 1921 yılı sonunda 3. Kolordu Komutanlığı görevinden ayrılarak 14 Ocak 1922 tarihinde TBMM Millî Müdafaa Vekilliği görevini üstlendi. Büyük Taarruz ve Dumlupınar Meydan Muharebesi'nden sonra 25 Eylül 1922 tarihinde ferik rütbesine terfi etti.

30 Ağustos 1926 tarihinde birinci ferik rütbesine terfi etti. 6 Temmuz 1927 tarihinde kendi isteğiyle askerlikten emekliye ayrıldı.

Madalya ve nişanları
15 Ağustos 1915 tarihinde Muharebe Gümüş İmtiyaz Madalyası, 23 Mayıs 1917 tarihinde Alman 2. Dereceden Demir Haç, Mayıs 1918 tarihinde 3. Dereceden Mecidiye Nişanı, 5 Haziran 1918 tarihinde Muharebe Altın Liyakat Madalyası, Haziran 1918 tarihinde Harp Madalyası, Haziran 1918 tarihinde Harp Leopold Şövalye Madalyası, 21 Kasım 1923 tarihinde Kırmızı-Yeşil şeritli İstiklâl Madalyası ve Takdirname ile taltif edildi.

Siyasi hayatı

TBMM'deki yerini 1920 yılından siyasal yaşamdan çekildiği 1954 yılına kadar aralıksız korudu. 1924-1935 yılları arasında TBMM Başkanı, 1923-1924 ve 1935-1939 yılları arasında iki kez Millî Savunma Bakanı olarak görev yaptı. I. ve II. Dönem Karesi, III., IV., V., VI., VII., VIII. Dönem Balıkesir, IX. Dönem Van milletvekili seçildi.

6 Haziran 1968 tarihinde İstanbul'da Suadiye'deki evinde öldü. Ankara'ya nakledilen cenazesi Cebeci Askeri Şehitliği'ne defnedildi. Naaşı 1988 yılında Devlet Mezarlığı'na nakledildi.

Millî Mücadele adlı anılarını anlatan bir kitap yazdı.

Galeri

Kaynakça

1882 doğumlular
1968 yılında ölenler
Balkan Savaşları'nda Osmanlı askerleri
Cumhuriyet Halk Partisi mensubu siyasetçiler
Devlet Mezarlığı'na defnedilenler
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı askerleri
İttihat ve Terakki üyeleri
Kırmızı-yeşil şeritli İstiklâl Madalyası sahipleri
Mecidiye Nişanı sahipleri
Demir Haç sahipleri
Köprülü doğumlular
Kurtuluş Savaşı'ndaki Türk askerler
Mekteb-i Erkân-ı Harbiye'de öğrenim görenler
Mekteb-i Harbiye'de öğrenim görenler
Osmanlı karacı subayları
TBMM 1. dönem Balıkesir milletvekilleri
TBMM 2. dönem Balıkesir milletvekilleri
TBMM 3. dönem Balıkesir milletvekilleri
TBMM 4. dönem Balıkesir milletvekilleri
TBMM 5. dönem Balıkesir milletvekilleri
TBMM 6. dönem Balıkesir milletvekilleri
TBMM 7. dönem Balıkesir milletvekilleri
TBMM 8. dönem Balıkesir milletvekilleri
TBMM 9. dönem Van milletvekilleri
TBMM Anayasa Komisyonu
Türkiye Büyük Millet Meclisi başkanları
Türkiye Cumhuriyeti Millî Savunma Bakanları
Piyade subaylar

Kâzım Özalp


Place Monge () is a station on Line 7 of the Paris Métro and located in the 5th arrondissement of Paris.

Location
The station is located in the middle of the 5th arrondissement of Paris, under the Rue Monge to the north-east of the Place Monge. Oriented along a north-south axis, it is interspersed between the Jussieu and Censier - Daubenton metro stations. In the direction of Mairie d'Ivry and Villejuif - Louis Aragon, it was preceded by a connection with line 10, which was in commercial service for a year, from 1930 to 1931, when this line had as its terminus Porte de Choisy.

History
It opened on 15 February 1930 as part of a planned section of the line, which was temporarily operated as part of Line 10 until the completion of the under-Seine crossing of Line 7 from Pont de Sully. This former arrangement can still be seen at the north of the station where a non-revenue track diverges on the left, leading to Cardinal Lemoine (now on Line 10). The station was integrated into Line 7 on 26 April 1931.

It serves Place Monge, named after Gaspard Monge (1746–1818), a French mathematician who is best known as the inventor of descriptive geometry. The station is located in the eastern part of the Latin Quarter. Nearby are the Jardin des Plantes (botanical garden), the Roman remains of the Arènes de Lutèce and the Rue Mouffetard, a street with restaurants and a lively street market.

Passenger services

Access
The station has two accesses divided into three metro entrances:
 access 1 - Place Monge consisting of a fixed staircase adorned with a balustrade and a Dervaux-type candelabrum, located to the north-east of the square, and an exit with an entourage designed by Joseph Cassien-Bernard comprising two escalators leading to the southeast of said square;
 access 2 - Rue de Navarre, with an original kiosk with two entrances whose architecture echoes that of the Arènes de Lutèce, located on the even sidewalk of Rue de Navarre, adjoining the Square des Arènes de Lutèce and Square Capitan.

Station layout

Platforms
Place Monge is a station with a standard configuration. It has two platforms separated by the metro tracks and the vault is elliptical. The decoration is in the Andreu-Motte style with two brown light canopies, benches covered in flat brown tiles and orange Motte seats. These fittings are combined with the bevelled white ceramic tiles that cover the side walls, the vault, the tunnel exits and the outlets of the corridors. The advertising frames are in honey-coloured earthenware with plant motifs and the name of the station is also in earthenware in the Interwar period of the original CMP.

The platforms were designed to accommodate trains 105 meters long, but only 75 meters are actually used. A track device is located at the north end of the station in the unused part of the platforms, a very rare case on the network that was also found at the Saint-Lazare station on line 14.

Bus connections
The station is served by line 47 of the RATP Bus Network and, at night, by lines N15 and N22 of the Noctilien network.

Nearby
 Square des Arènes de Lutèce and Square Capitan
 Arènes de Lutèce
 Rue Mouffetard
 Jardin des plantes

References
Roland, Gérard (2003). Stations de métro. D'Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton.

Latin Quarter, Paris
Paris Métro stations in the 5th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1930

Place Monge station


An Eulophia speciosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Brown, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Harry Bolus. An Eulophia speciosa in nahilalakip ha genus nga Eulophia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Eulophia

Eulophia speciosa


Wimbledon-mesterskaberne 1969 var den 83. udgave af Wimbledon-mesterskaberne gennem tiden og den anden udgave af mesterskabet i tennissportens åbne æra. Turneringen blev spillet i All England Lawn Tennis and Croquet Club i London, Storbritannien i perioden 23. juni - 5. juli 1969.

I første runde af herresinglemesterskabet vandt 41-årige Pancho Gonzalez over Charlie Pasarell 22−24, 1−6, 16−14, 6−3, 11−9, hvilket var ny rekord for Wimbledon-kampe i herresingle både med hensyn til kampens varighed på fem timer og 13 minutter samt antallet af partier (112). Den hidtidige rekord stammede fra Jaroslav Drobnys sejr over Budge Patty med 8−6, 16−18, 3−6, 8−6, 12−10 ved Wimbledon-mesterskaberne 1953, der varede fire timer og 15 minutter og bestod af 93 partier. Rekorden vedr. antal partier blev først slået af John Isner og Nicolas Mahuts kamp i 2010. Den lange kamp mellem Gonzalez og Charlie Pasarell var medvirkende til, at man fra 1971 indførte tiebreak-afgørelser i Wimbledon-mesterskaberne.

Præmier

Den samlede præmiesum for Wimbledon-mesterskaberne 1969 androg £ 33.370, hvilket var en stigning på 28 % i forhold til året før. I mesterskabsrækkerne var pengepræmierne fordelt som vist nedenfor.

Resultater

Vindere og finalister

Der blev afviklet syv mesterskaber, og finaleresultaterne for disse mesterskaber er angivet nedenfor.

Nedenfor er resultaterne fra ottendedelsfinaler og frem i singlerækkerne samt fra kvartfinalerne og frem i doublerækkerne angivet. For komplette resultater henvises til de uddybende artikler.

Herresingle

Damesingle

Herredouble

Damedouble

Mixed double

Kilder / eksterne henvisninger
 Wimbledon - Draws Archive
 ITF – Men - Wimbledon 1969
 ITF – Women - Wimbledon 1969

Referencer

1969
Tennis i 1969

Wimbledon-mesterskaberne 1969


Azerbajdžanski šahovski savez (azerski: Azərbaycan Şahmat Federasiyası), krovno tijelo športa šaha u Azerbajdžanu. Sjedište je u Bakuu, ul. K. Safaralijeva 12. Član je FIDE od 1992. godine. Azerbajdžan pripada europskoj zoni 1.8. Predsjednik je Elman Rustamov (ažurirano 21. listopada 2019.).

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice

Šah u Azerbajdžanu
Azerbajdžan

Azerbajdžanski šahovski savez


Jan Jeuring (født 27. november 1947 i Enschede, Holland) er en hollandsk tidligere fodboldspiller (angriber).
Jeuring spillede hele sin karriere, fra 1966 til 1977, hos FC Twente i sin fødeby. Han vandt den hollandske pokalturnering med klubben i 1977, og scorede det ene mål i finalesejren på 3-0 over PEC Zwolle.

På landsholdsplan spillede Jeuring to kampe for det hollandske landshold.

Titler
KNVB Cup
 1977 med FC Twente

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Holland
Fodboldspillere fra FC Twente
Personer fra Enschede

Jan Jeuring


සත්මහල් ප්‍රාසාදය ශ්‍රී ලංකාවේ පොළොන්නරුව පෞරාණික නගරය තුල දළදා මළුවෙහි ගල් පොත ආසන්නයේ ඉදි කොට ඇති මීටර 9ක් පමණ උස් වූ පැරණි ඉදිකිරීමක් වේ. සාම්ප්‍රදායිකව සත්මහල් ප්‍රාසාදය ලෙස හැඳින්වූවද මෙහි පැරණි නාමය හෝ අනෙකුත් විස්තර අවිනිශ්චිත වේ. මහා පරාක්‍රමබාහු රජු (ක්‍රි.ව. 1153-1186), විසින් පොළොන්නරුවේ සත්මහල් ප්‍රාසාදයක් කරවූ බවට මහාවංශයේ සඳහන්ව ඇතත්, මෙම ගොඩනැගිල්ල එය බැව් විශ්වාස කිරීම අපහසු බැව් පැවසෙයි.

ඉහළට නැගෙන විට පියවරෙන් පියවර කුඩාවන සේ චතුරස්‍රාකාර හැඩයෙන් මහල් හතක් වන සේ ඉදිකොට ඇති මෙම ඉදිකිරීම මෙරට විරල ඝණයේ සතූපයක් විය හැකි බව විශ්වාස කෙරේ. සත්මහල් ප්‍රාසාදය හැරුණු විට මෙම විශේෂිත ආකාරයේ ඉදිකිරීම් ත්‍රිත්වයක් අනුරාධපුර අභයගිරි විහාරයේ හා නඛා වෙහෙරහීදී දැකගත හැකිවේ. තායිලන්තයේ ලම්න්හ වාත් කුකුත් විහාරයේ ස්තූපයටද මෙය සමානකමක් දක්වයි. අග්නිදිග ආසියාතික රටවල වාස්තු ලක්ෂණ මෙම ගොඩනැගිල්ලෙහි දැකගත හැකි වේ.

මේවාද බලන්න
නඛා වෙහෙර
ප්‍රසාද ස්තූපය

මූලාශ්‍ර

හැඳින්වීම් පුවරුව - ශ්‍රී ලංකා පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව

පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

සත්මහල් ප්‍රාසාදය


Fifty Fifty () é um girl group sul-coreano formado e gerenciado pela Attrakt. O grupo agora apenas é representado por Keena, depois que os contratos de Saena, Aran, e Sio foram encerrados. O grupo fez sua estreia oficial em 18 de novembro de 2022, com seu primeiro Digital single "Higher" do primeiro extended play The Fifty. Em 2023, elas assinaram com a Warner Records.

Nome
O nome do grupo, Fifty Fifty, significa "50 ideal vs. 50 realidade", que transmite a mensagem de que existe 50% de chance de realidade e 50% de chance de sonho, e também elas esperam ser totalmente 100 com os fãs. Definido pela agência como um "ideal brilhante e cheio de esperança que coexiste na vida com uma realidade dolorosa e cheia de dificuldades, o álbum que Fifty Fifty apresentará contém uma vaga ansiedade sobre o futuro e uma emocionante antecipação simultaneamente."

História

Atividades Pré-debut
Antes da estreia oficial, Saena foi uma concorrente no Dancing High, concurso de dança da KBS . Ela integrou o time do Hoya

2021: Introdução e Estreia com The Fifty
Em 14 de novembro de 2022, Fifty Fifty anunciou que estrearia em novembro de 2022, lançando a imagem oficial do logotipo do grupo postada em todas as contas de mídia social do grupo. No mesmo dia, um videoclipe de pré-lançamento para a música "Lovin Me" foi lançado em seu canal oficial no YouTube. As integrantes foram reveladas no dia 15 de novembro através da foto conceitual de seu álbum de estreia, que revelou os nomes e a data de estreia, e fotos oficiais das integrantes pela primeira vez. Um vídeo de performance da música "Log In" também foi lançado no mesmo dia.

Fifty Fifty lançou seu EP de estreia The Fifty em 18 de novembro de 2022, com "Higher" servindo como faixa-título. O álbum contém a primeira jornada de garotas que anseiam por liberdade além do caos da realidade e eventualmente seguem para uma utopia. É composto por quatro faixas – "Higher", que tem um sentimento pop R&B que canta sobre o mundo do êxtase e dos sonhos, "Tell Me", uma música city-pop, "Lovin Me", que transmite uma mensagem de conforto aos jovens que estão passando por dores de crescimento, e "Log In", que expressa os movimentos de garotas que se rebelam para escapar do sufocante mundo real com performances intensas. As promoções do primeiro EP começaram em 22 de novembro com sua estreia nos programas de show de música The Show da SBS e finalizaram no Music Bank da KBS em 2 de dezembro. Suas apresentações de estreia deixaram uma forte impressão com comentários positivos sobre suas apresentações vocais ao vivo e receberam elogios de fãs na Índia e na Indonésia. O EP não entrou no Circle Album Chart ao ser lançado, mas estreou em 44 nas paradas com 2,597 vendas. A revista crítica coreana IZM avaliou o álbum com 4,5 de 5 estrelas, a classificação mais alta que a revista já deu a um girl group. O escritor, Son Seung-geun, opinou que Fifty Fifty "é um bom exemplo do que acontece quando grandes canções e bons cantores se encontram. Graças a elas, a Coreia tem mais um bom grupo de garotas."

2023-presente: Sucesso de Cupid e disputa legal com Attrakt
Em 24 de fevereiro de 2023, o grupo lançou seu primeiro single álbum, The Beginning: Cupid, junto com o videoclipe da faixa-título "Cupid". A música, com versões em coreano e inglês, mostra Keena escrevendo parte da letra em coreano. O crítico musical Kim Yoon-ha observou como "Cupid" destacou os vocais, colocando-os em primeiro plano em vez de considerar a voz como um dos vários instrumentos, afirmando que essa abordagem a lembrou das canções coreanas do final dos anos 2000, em vez do K-pop moderno. So Seung-geun do IZM deu à música 4,5 de 5 estrelas, escrevendo que Fifty Fifty havia encontrado sua própria cor.

A versão Twin de "Cupid", em inglês, após tornar-se viral na rede social TikTok, está alavancando o reconhecimento do grupo na Coreia do Sul, Estados Unidos e no mundo, o grupo já alcançou mais de trinta e seis milhões de ouvintes mensais na plataforma de streaming Spotify, além de ocupar o topo das paradas internacionais. No dia 27 de março o grupo se tornou o sexto grupo de K-POP e o mais rápido a emplacar uma musica na Billboard Hot 100, com apenas 113 dias desde o seu debut. No dia 25 de maio, foi anunciado que o grupo fará parte da trilha sonora do filme Barbie com a canção intitulada "Barbie Dreams" em parceria com a rapper americana Kali. Sob alegação de violação de obrigações contratuais, negligência médica e falta de transparência das finanças, as membros do grupo entraram com uma ação legal contra a empresa Attrakt para suspender seus contratos. Ainda, a Attrakt acusou a Warner Music Korea e o CEO de desenvolvimento criativo Ahn Sung-il de tentarem fazer as membros violar o contrato para assinar com outra agência. Devido a todas as disputas, foram cancelados contratos de publicidade, bem como aparições em festivais como KCON LA 2023 em Agosto. As filmagens para o vídeo da música "Barbie Dreams" da trilha sonora do filme Barbie lançada no dia 6 de julho também foram afetadas. Em 17 de outubro, uma das integrantes, Keena, desistiu do processo contra a Attrakt. No dia 23 de outubro, a agência anunciou a rescisão dos contratos de exclusividade de três das integrantes Saena, Sio e Aran.

Integrantes

 Keena (키나) – rapper, vocalista

Ex-Integrantes
 Saena (새나) – líder, dançarina, rapper
 Aran (아란) – vocalista, rapper
 Sio (시오) – dançarina, vocalista

Linha do tempo

Discografia

Extended plays (EPs)

Single Álbuns

Singles

Singles promocionais

Videografia

Videoclipes

Filmografia

Prêmios e indicações

Notas

Ligações externas

Bandas de K-pop
Girl groups da Coreia do Sul
Bandas formadas em 2022
Fundações na Coreia do Sul em 2022

Fifty Fifty


La gare de Donck  est une ancienne gare ferroviaire belge de la ligne 58, de Gand à Bruges, via Eeklo située au lieu dit de Kroon, près du village de Donck sur la commune de Maldeghem, dans la province de Flandre-Orientale en Région flamande. Elle desservait notamment le sanatorium Élisabeth qui, bien que se trouvant à seulement , fait partie de la commune de Damme en Flandre-Occidentale.

Situation ferroviaire
La gare de Donk, à l'emplacement que nous connaissons aujourd'hui, était située au point kilométrique (PK) 37,1 de la ligne 58, de Gand à Bruges, via Eeklo entre la gare de Maldegem et celle, fermée, de Sijsele.

Histoire
La Compagnie du chemin de fer d'Eeclo à Bruges met en service le  la section de Maldegem à Bruges qui constitue la section la plus récente de la ligne 58.

Une halte provisoire est ouverte à Donck en 1877 et l'année suivante, son bâtiment est agrandi ; c'était vraisemblablement la maison de garde-barrière du passage à niveau sur la route de Gand à Bruges.

Vers 1930, la route est élargie et la construction d'un nouveau bâtiment est confiée à l'architecte August Desmet qui réalise en 1931 les plans d'un beau bâtiment de en briques, de style moderniste, ressemblant fortement à celui qu'il a réalisé pour la gare de Zeebrugge-Dorp. À cette époque, le nombre des voyageurs a augmenté avec l'ouverture du sanatorium Élisabeth situé à proximité immédiate (actuelle polyclinique Alma).

À partir de 1953, la halte est rebaptisée Donk (Sanatorium Élisabeth) mais, le , la SNCB met fin aux trains de voyageurs entre Eeklo et Bruges et ferme complètement quelques kilomètres de ligne à l'ouest de Sijsele. Jusqu'en 1962, des trains militaires circulaient jusque Sijsele et, jusqu'en 1970, un trafic de marchandises vers une usine d'engrais desservait encore Donck. Les rails sont finalement arrachés en 1970 et le bâtiment, revendu aux domaines, devient d'abord une habitation particulière puis le siège de la petite société Quatre Mains spécialisée dans le design d'emballages et de packaging, notamment pour des bières et produits alimentaires.

Patrimoine ferroviaire
Le bâtiment de la gare datant de 1932 est classé depuis 2004.

Notes et références

Bibliographie
 Hugo de Bot, Architecture des gares en Belgique, tome II (de 1914 à 2003), Brepols, Turnhout, 2003.

Voir aussi

Articles connexes
 Ligne 58 (Infrabel)
 Liste de gares en Belgique

Liens externes
 Cartesius.be : cartes géographiques et photographies aériennes anciennes
 Garesbelges.be : images de la gare de Donk

Gare
Ligne 58 (Infrabel)
Gare fermée dans la province de Flandre-Orientale
Gare mise en service en 1877

Gare de Donck


Die Spanish International 1991 im Badminton fanden Mitte Dezember 1991 statt. Es war die 16. Auflage des Turniers.

Sieger und Platzierte

Weblinks
 http://www.tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=A2906480-8135-401A-A78A-022A5B31423B

1991
Badminton 1991

Spanish International 1991


بانديون الثاني وبحسب الأساطير اليونانية كان واحدا من ملوك أثينا القدماء جدا. وقد نفاه من أثينا ابن عمه ميتيون، وقد هرب إلى مدينة ميغارا وتزوج بإيليا ابنة الملك بايلاس. وقد كان له أربعة أولاد. أولهم هو نيسوس ملك مدينة ميغارا ووالد بيزاس مؤسس مدينة بيزنطة. وقد كان له أيضًا ثلاثة أبناء هم: لكوس وبالّلاس وأيغيوس.

مراجع

أمراء في الأساطير اليونانية
شخصيات أسطورية إغريقية
ملوك أثينا
ملوك في الأساطير الإغريقية
أساطير إغريقية

بانديون الثاني


Erriapus , or Saturn XXVIII (28), is a prograde irregular satellite of Saturn. It was discovered by Brett Gladman, John J. Kavelaars and colleagues in 2000, and given the temporary designation S/2000 S 10. It was named Erriapo in August 2003 after Erriapus (also rendered Erriappus), a giant in Gaulish mythology; the name was changed from dative Erriapo to nominative Erriapus per IAU conventions in late 2007.

Erriapus is about 10 kilometres in diameter, and orbits Saturn at an average distance of 17.3 Gm in 871 days.

As a member of the Gallic group of irregular satellites, which share similar orbital characteristics and a light-red colour, Erriapus is hypothesized to have its origin in the break-up of a common progenitor of the group, or to be a fragment of its largest member, Albiorix. With a rotation period of  and an elongated shape, it is a candidate for a contact binary or binary moon.

References

Ephemeris from IAU-MPC NSES

External links
David Jewitt pages

Gallic group
Moons of Saturn
Irregular satellites
Astronomical objects discovered in 2000
Moons with a prograde orbit

Erriapus


Friedrich Wilhelm Otte (født 9. december 1763 i Risby i Svansen, død 8. september 1851 i landsbyen Kollerup i Store Solt) var en landøkonomisk forfatter.

Efter at have gennemgået Domskolen i Slesvig studerede han kameralvæsen ved Universitetet i Kiel og udnævntes 1791 til landinspektør for
hertugdømmerne. Han var en kundskabsrig, meget virksom og urolig mand, der i det følgende slægtled udfoldede en ikke ringe forfattervirksomhed. Hans talrige afhandlinger af økonomisk natur: om livegenskabets ophævelse, om godsudstykning, om skatteforhold, om smughandel og meget mere, offentliggjordes i hertugdømmernes forskellige tidsskrifter fra 1791-1832. I 1796 udgav han: Oeconomisch-statistische Beschreibung der Insel Fehmern. I 1830 udnævntes han til etatsråd.

Kilder

Nationaløkonomer fra Danmark
Etatsråder fra Danmark
Faglitterære forfattere fra Danmark
Tysksprogede forfattere
Danskere i 1700-tallet
Danskere i 1800-tallet
Personer fra Sønderjylland (på tværs af landegrænser)

Friedrich Wilhelm Otte den yngre


خالد سرحان (25 سبتمبر 1979 -)، ممثل مسرحي ومؤلف مصري.

حياته
والده هو الكاتب سمير سرحان، بدأ التمثيل منذ أواخر التسعينات من خلال تقديمه للأدوار المساعدة، شارك في كتابة فيلمي أمير الظلام والديكتاتور.

أعماله

أفلام
 عنترة ابن ابن ابن شداد (2017):
 كابتن مصر(2015): تايسون
 الجيل الرابع(2015): كمال أبو رية
 بابا (2012): الشيخ سعيد
 تيتة رهيبة (2012): الضابط
 إكس لارج (2011): حمادة سفروت
 ابن القنصل (2010): الأرهابي المزيف
 الديكتاتور (2009): عزيز وحكيم
 مجانين نص كوم (2008)
 عصابة الدكتور عمر (2007): طارق
 كامل الأوصاف (2006): طلعت
 علاقات خاصة (2006): ضيف شرف
 السفارة في العمارة (2005)
 حريم كريم (2005): حسين ضابط شرطة
 كان يوم حبك (2005): هاني
 التجربة الدنماركية (2003)
 أمير الظلام (2002): سعدون أحد العميان
 فلاح في الكونجرس (2002)
 كلام الليل (1999)
 رسالة إلى الوالي (1998): راكب التاكسي
 اضحك الصورة تطلع حلوة (1998)

مسلسلات
  سره الباتع: 2023
 المداح: أسطورة الوادي: 2022
 فاتن أمل حربي: 2022
 ورا كل باب ج 2: 2021
 اللي مالوش كبير: 2021 رفعت الدهبي
 خيانة عهد: 2020
 قيد عائلي: 2019 - سامح
 مأمون وشركاه رمضان(2016)
 يوميات زوجة مفروسة أوي
 الصندوق الأسود:2015
 مولانا العاشق (2015):
 سرايا عابدين رمضان (2014)
 صاحب السعادة (2014)
 العيادة (2008): كامل
إبن ليل (2012)
 الريان (2011): أمجد سعيد
 قصة حب (2010) (تم عرضه): عرفان
 العيادة(ج1، 2) (2008، 2009): كامل
 سكة الهلالي (2006): خالد
 حكاوي طرح البحر(2004):
 بنت أفندينا (2004):صلاح نصر
 أمس لا يموت(2003):
 العطار والسبع بنات (2002) مدحت سيف العطار
 أميرة في عابدين (2002)
 العائلة والناس (2001)
 أوان الورد (2000)

برامج
 التجربة الخفية:2015
 ريتنغ رمضان: 2015
 التفاحة: 2012

تأليف
 الدكتاتور (2009): قصة - سيناريو (تم عرضه)
 أمير الظلام (2002): تأليف

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
كتاب مصريون في القرن 21
ممثلو أفلام مصريون
ممثلو تلفزيون مصريون
ممثلون مصريون في القرن 20
ممثلون مصريون في القرن 21
مواليد 1399 هـ
مواليد 1979

خالد سرحان


Lilioideae, biljna potporodica iz porodice ljiljanovki (Liliaceae) opisana 186 godine. Raširena je po Sjevernoj Americi, Europi i Aziji. Najvažniji rodovi su tulipani i ljiljani.

Rodovi
Tribus Tulipeae Duby:
 Gagea Salisb. (baloče) (227),
 Amana Honda (3),
 Tulipa  L. (tulipani) (137)
 Erythronium L.; pasji zub (33),
Tribus Lilieae Lam. & DC.
 Cardiocrinum (Endl.) Lindl. (kardiokrinum) (3),
 Fritillaria L. (kockavica) (155),
 Lilium L. (ljiljani) (122),
 Notholirion Wall. ex Voigt & Boiss. (notolirijon) (4),

Izvori

Ljiljanovke

Lilioideae