An Aristida kerstingii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pilg.. An Aristida kerstingii in nahilalakip ha genus nga Aristida, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aristida

Aristida kerstingii


Freiin Karoline Sophie von Freystedt (* 2. Februar 1775 in Karlsruhe; † 29. April 1862 ebenda) war Hofdame der Markgräfin Amalie von Baden. Sie war eine Enkelin des ersten Großherzogs Karl Friedrich aus einer unehelichen Seitenlinie.

Herkunft, Ehe und Nachkommen
Karoline war die älteste Tochter von Carl Friedrich Hermann von Freystedt und Sofie Götz. Sie war eine Enkelin des Großherzogs Karl Friedrich von Baden der seinem unehelichen Sohn den Titel von Freystedt verliehen hatte. Sie heiratete nicht und hatte keine Nachkommen.

Leben
Karoline trat 1801 in den Dienst der damaligen Erbprinzessin und späteren Markgräfin Amalie von Baden. Sie war nicht nur Hofdame, sondern auch Jugendgespielin der Töchter der Markgräfin, die als Schwiegermutter Europas in die Geschichte einging. Ihre Aufzeichnungen über das Leben am badischen Hof Erinnerungen aus dem Hofleben aus der Zeit zwischen 1801 und 1832, die den Aufstieg Badens von der Markgrafschaft zum Großherzogtum brachte, gelten als wichtige Quelle für die Geschichtsschreibung. Da Töchter der Markgräfin u. a. mit dem Zaren von Russland, dem König von Schweden und dem König von Bayern verheiratet waren und Napoleons Adoptivtochter Stéphanie de Beauharnais die Schwiegertochter von Amalie wurde, geben die Aufzeichnungen ein Bild der damaligen Zeitgeschichte – weit über Baden hinaus.

Nach dem Tod der Markgräfin Amalie 1832 lebte Karoline zurückgezogen in Karlsruhe, wo sie als Wohltäterin der Armen in Erinnerung ist.

Literatur
 Edmund von der Becke-Klüchtzner: Stamm-Tafeln des Adels des Großherzogthums Baden: ein neu bearbeitetes Adelsbuch. Baden-Baden 1886 (Digitalisat)
 Karoline von Freystedt: Erinnerungen aus dem Hofleben, herausgegeben von Karl Obser, Heidelberg 1902 im Internet Archive

Einzelnachweise

Weblinks
 Eintrag in: Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 7. Leipzig 1907, S. 99.

Deutscher
Hofdame (Deutschland)
Geboren 1775
Gestorben 1862
Frau
Familienmitglied einer unebenbürtigen Seitenlinie des Hauses Baden
Person (Karlsruhe)

Karoline von Freystedt


Billie Holiday (fædd Eleanora Fagan; 7. apríl, 1915 – 17. júlí, 1959) var bandarísk djass- og swing-söngkona sem hafði mikil áhrif á djasstónlist á 20. öld. Vinur hennar og samstarfsfélagi, saxófónleikarinn Lester Young hóf að kalla hana Lady Day sem festist við hana. Hún skapaði sérstakan söngstíl með óhefðbundnum frösum og takti og varð þekkt fyrir einstaka raddbeitingu og spunahæfileika.

Holiday átti erfiða æsku og hóf feril sinn sem næturklúbbasöngkona í Harlem í New York-borg. Þar uppgötvaði framleiðandinn John Hammond hana og hún gerði útgáfusamning við Brunswick Records árið 1935. Samstarf hennar við Teddy Wilson gat af sér smellinn "What a Little Moonlight Can Do" sem varð brátt sígilt djasslag. Á 4. og 5. áratug 20. aldar gaf hún út fjölda metsöluplatna hjá Columbia Records og Decca Records meðal annarra. Seint á 5. áratugnum lenti hún ítrekað í kasti við lögin vegna eiturlyfjafíknar. Hún sat í fangelsi um stutt skeið en sneri aftur með metsölutónleika í Carnegie Hall.

Síðustu ár hennar kom hún fram á fjölda tónleika sem seldust upp, en vegna breytinga á rödd hennar fengu plötur hennar blendin viðbrögð, þótt þær seldust vel. Síðasta breiðskífa hennar, Lady in Satin, kom út árið 1958. Holiday lést úr skorpulifur aðeins 44 ára að aldri.

Billie Holiday hlaut fjögur Grammýverðlaun eftir andlát sitt fyrir bestu sögulegu hljómplötuna. Hún hefur verið skráð í Frægðarhöll Grammýverðlaunanna og Frægðarhöll ryþmablússins. Auk þess var hún líka skráð í Frægðarhöll rokksins en ekki sem rokksöngkona, heldur djasssöngkona. Á vef þeirra stendur að Billie Holiday hafi breytt djassinum til frambúðar. Ævi hennar hefur verið gerð skil í nokkrum kvikmyndum. Nýjasta myndin er The United States vs. Billie Holiday frá 2021.

Tilvísanir

Bandarískar söngkonur
Djasssöngvarar

Billie Holiday


Nuestro antepasado, el Mico es una historieta del autor de cómics español Francisco Ibáñez, perteneciente a su serie Mortadelo y Filemón y publicada originariamente en 2009.

Trayectoria editorial
La historieta se publicó para conmemorar el bicentenario del nacimiento de Charles Darwin. Publicada en 2009 en formato álbum como número 132 de Magos del Humor y en más tarde como n.º 186 de la Colección Olé.

Sinopsis
El profesor Bacterio inventa una máquina capaz de clonar a los antepasados de cualquier ser humano, basándose en el libro "El origen de las especies", de Darwin. Para probarlo coge un pañuelo de Mortadelo y, usando su mucosa, sacó un antepasado mono del agente. Ese se parece  mucho a Mortadelo, llevando incluso gafas. Este mico coge a menudo objetos que no son suyos. Sin embargo, la máquina es robada por lo que ahora cualquier cosa puede pasar. Mortadelo y Filemón deberán recuperarla y atrapar a los antepasados que Bacterio ya había clonado, empezando por el de Mortadelo.

El mono, además de robar, también tiende a agredir, haciendo que su parecido con Mortadelo, sea un problema para este que es detenido y atacado por los transehúntes por culpa de su versión mona. El mono además entra en todas partes para seguir robando y agrediendo, como en la Iglesia, donde tras varios roces con el obispo, este utiliza una réplica en granito de los mandamientos para sacudirle en la cabeza.

Pero ese solo es el primero de los monos que Mortadelo y Filemón deberán atrapar, pues cuando logran encerrarle, el Súper les dice que un antepasado mono de Dillinguer, el atracador, está causando el caos en el Banco Pastagorda. Este mono es también un ladrón. Tras robarle la cartera y la muela de oro (después de arrancársela) a Filemón en el Cuartel General, Mortadelo y Filemón salen a buscarlo. Tras varios fracasos al final consiguen atraparlo.

Más tarde tienen que detener a un mono de gran tamaño (el solo se "llevó" una casa que quedó destruida ante el tamaño del mono), que resulta ser, según el Súper, una versión antediluviana de King Kong. Al final, tras varias derrotas por parte de Filemón (al que el mono lanza al suelo con sus manos como si fuera una mosca), Mortadelo enseña al mono una sección de periódico en el que decía que el expresidente Aznar se iba a volver a presentar a las elecciones presidenciales, logrando que el mono se vuelva loco, se ate con una cuerda un autobús al cuello y se tire al mar, en un intento de ahogamiento.

La historieta termina con Mortadelo metiendo la foto del "Súper" en la máquina del Profesor Bacterio, del cual sale un burro con la cabeza de superintendente, en vez de salir un mono, lo que provoca que se enfurezca y corra detrás del profesor para golpearlo con una herramienta.

Referencias

Historietas de Mortadelo y Filemón

Nuestro antepasado, el mico


Yerbağ, Karaman ilinin Ermenek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1914 yılı kayıtlarında Güzve olarak geçmektedir. Daha önceleri Başyayla ilçesine bağlıyken, 12 Ocak 1993 tarihinde Ermenek ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Karaman il merkezine 178 km, Ermenek ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Ermenek belde ve köyleri

Yerbağ, Ermenek


Joshua C. "Josh" Selby (nacido el  en Baltimore, Maryland) es un jugador de baloncesto estadounidense  cuyo último equipo ha sido el KK Pieno žvaigždės de la Lietuvos Krepšinio Lyga. Con 1,88 metros de estatura, juega en la posición de base.

Trayectoria deportiva

Universidad
Tras haber disputado en 2010 el prestigioso McDonald's All-American Game, en el cual anotó 13 puntos para el equipo del Este, jugó durante una única temporada con los Jayhawks de la Universidad de Kansas, en la que promedió 7,9 puntos, 2,2 rebotes y 2,2 asistencias por partido.

Debido a una serie de irregularidades en su reclutamiento, fue castigado con 9 partidos de sanción antes del comienzo de la temporada, siendo obligado a entregar los beneficios logrados a la caridad. En su primer partido como universitario, ya en el mes de diciembre, consiguió su máxima anotación de la temporada, con 21 puntos, con 5 de 8 triples, y 5 rebotes. Logró en dos ocasiones el premio de novato de la semana de la Big 12 Conference. Una lesión en el mes de febrero le obligó a perderse tres partidos, bajando sensiblemente su rendimiento a su regreso.

En abril de 2011 anunció su intención de presentarse al draft de la NBA, renunciando a los 3 años que le quedaban como universitario.

Estadísticas

Profesional
Fue elegido en la cuadragésimo novena posición del Draft de la NBA de 2011 por Memphis Grizzlies. Debutó en la liga el 28 de diciembre ante Oklahoma City Thunder, logrando 3 puntos y 2 asistencias.

En enero de 2013 es enviado a los Cleveland Cavaliers junto con Marreese Speights y Wayne Ellington a cambio de Jon Leuer.

En abril del 2018 firma su contrato con el Club Ferro Carril Oeste de la Liga Nacional de Básquet, ocupa la plaza del ex NBA Justin Giddens.

En junio de 2019, jugó tres partidos con San Lázaro en República Dominicana, jugando durante el Torneo de Baloncesto Superior del Distrito Nacional.

El 23 de junio de 2020, Selby firmó con KK Kumanovo de la Primera Liga de Macedonia.

El 15 de enero de 2021, Selby firmó con los Franklin Bulls de la NBL de Nueva Zelanda. Dejó el equipo el 1 de junio de 2021, tras sufrir una lesión.

El 27 de agosto de 2021, firma por el KK Pieno žvaigždės de la Lietuvos Krepšinio Lyga.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Selby en NBA.com
 Estadísticas en la NCAA
 NBA prospect profile
 Ficha de Josh Selby en ultimatenba.com

Baloncestistas de Maryland
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Kansas Jayhawks
Baloncestistas de los Memphis Grizzlies
Baloncestistas de los Canton Charge
Baloncestistas de los Reno Bighorns
Baloncestistas de los Maine Red Claws
Baloncestistas de los Qingdao Eagles
Baloncestistas del KK Cedevita
Baloncestistas del Bnei Herzliya
Baloncestistas del Socar Petkim Spor Kulübü
Baloncestistas del Maccabi Kiryat Gat
Baloncestistas del Club Ferro Carril Oeste
Nacidos en Baltimore
Baloncestistas del KK Pieno žvaigždės

Josh Selby


Spania a participat la Jocurile Olimpice începând cu Jocurile Olimpice de vară din 1900 de la Paris și de atunci a trimis o delegația la majoritatea edițiilor de vară și de iarnă. Codul CIO este ESP. A fost țară-gazdă la Jocurile Olimpice de vară din 1992 de la Barcelona.

Medalii după Olimpiadă
Marginea roșie înseamnă că Spania a fost țara-gazdă.

Medalii la Jocurile de vară

Medalii la Jocurile Olimpice de iarnă

Sportivii cei mai medaliați

Referințe
  Spania la Comitetul Internațional Olimpic
  Rezultate olimpice ale Spaniei  pe Sports Reference

Spania la Jocurile Olimpice


Le ghetto de Łomża était un ghetto pour les Juifs polonais créé le  par les autorités allemandes nazies à Łomża en Pologne occupée, dans le district de Bialystok.

Deux mois après l'opération Barbarossa, l'invasion de l'Union soviétique, les Juifs reçoivent l'ordre de s'y regrouper en une seule journée, provoquant la panique à l'entrée principale de la rue Senatorska adjacente au vieux marché (Stary Rynek). Le nombre d'hommes, de femmes et d'enfants juifs forcés dans le ghetto variait de  à . Les survivants du pogrom de Jedwabne, Stawiski, Wizna et Rutki-Kossaki ainsi que les réfugiés d'autres localités ont été internés dans le ghetto. Souvent, six familles y étaient logées dans une seule pièce.

Le ghetto est liquidé un an plus tard, le  novembre 1942, lorsque tous les prisonniers sont transportés à bord des trains de la Shoah à Auschwitz pour y être exterminés.

Histoire
En juillet 1941, les Juifs de Łomża reçoivent l'ordre des Allemands de former un Judenrat. Une police juive du ghetto est établie avec Solomon Herbert nommé comme chef. Tous les habitants doivent emménager dans le nouveau ghetto en une journée, le 12 août 1941. La police auxiliaire allemande et polonaise inspecte les Juifs entrant dans le ghetto et confisque de force les objets de valeur. Le 16 août, les détenus sont rassemblés sur la place du Marché pour être comptabilisés. Le président du Judenrat se voit remettre une liste d'environ deux cents personnes accusées de collaboration avec les Soviétiques avant l'opération Barbarossa. Ils sont emmenés dans la forêt de Giełczyn et tués par un Einsatzkommando sous le commandement du SS-Obersturmführer Hermann Schaper. Pour le reste, des cartes de travail sont distribuées à ceux ayant un lieu de travail. Dans les jours suivants, davantage de Juifs sont amenés des villages environnants tels que Piątnica, Jedwabne et Stawiski. Le Judenrat demande l'autorisation d'agrandir le ghetto, accordé par les Allemands à condition de payer un demi-million de Marks. Le 17 septembre cependant, avant l'agrandissement, les détenus reçoivent à nouveau l'ordre de se rassembler sur la place. Les Allemands séparent ceux n'ayant pas de carte de travail ; plus de deux mille hommes et femmes sont ainsi transportés par camion vers les forêts de Giełczyn et Sławiec et exterminés. À cette date, le ghetto est entouré de barbelés avec une seule sortie, nécessitant une autorisation spéciale de la Gestapo. La porte principale est érigée avec l'inscription : . Les Juifs travaillant à l'extérieur du ghetto empruntaient cette porte deux fois par jour.

Les conditions dans le ghetto sont difficiles et une interdiction d'apporter de la nourriture dans le ghetto est brutalement appliquée par la police auxiliaire polonaise. Trois Juifs faisant de la contrebande de nourriture seront battu à mort par les auxiliaires polonais, leurs cadavres ensuite suspendus aux portes du ghetto par les Allemands. Des épidémies de dysenterie et de typhus éclatent à l'hiver 1941, où trois infectés décèdent de la maladie. Une cuisine commune est mise en place pour servir environ un millier de repas par jour. Aucune école juive est mise en place place dans le ghetto. Cependant, des usines de munitions, de savon, de cuir, de bottes et de graisse sont créées ; certains d'entre eux à l'initiative du Judenrat. Ils fabriquent des produits pour les Allemands tels que des chaussures, des vêtements et des fourrures. Le  novembre 1942, le ghetto est encerclé par la gendarmerie allemande et le lendemain matin, l'évacuation est ordonnée. La plupart des Juifs, entre  à  sont emmenés dans un camp de transit Zambrów puis vers le camp d'extermination d'Auschwitz. Les autres rejoignent le Sammellagger de Kiełbasin, au sud du ghetto de Grodno, et aux camps de Wołkowysk ainsi qu'à Białystok. Seuls quelques-uns réussissent à s'échapper, certains trouvant refuge auprès des familles catholiques polonaises. Le D Hefner du Judenrat s'est suicidé. Les derniers détenus du ghetto de Łomża restent à la caserne de Zambrow jusqu'au 14 au 18 janvier 1943, date à laquelle ils sont déportés à Auschwitz.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Histoire des Juifs à Łomża
 Shoah en Pologne
 Soulèvements de ghettos durant la Seconde Guerre mondiale
 Histoire des Juifs en Pologne
 Ghettos juifs en Pologne occupée par les nazis
 Ghettos juifs pendant la Seconde Guerre mondiale

Liens externes
 Ghetto in Łomża - Places of martyrology - Historical monuments
 Jewish Łomża Photo Collection
 Interactive map of Łomża

Łomża
Résistance juive

Ghetto de Łomża


قناة سيزوستريس هي قناة مائية أُنشئت في عهد سنوسرت الثالث عام 1850 ق.م لتربط ما بين البحر الأحمر والبحر المتوسط عن طريق النيل سميت هذه القناة قناة سيزوستريس (التسمية الأغريقية لسنوسرت) وأنشأ امتدادها وأسماها قناة (كبريت) أدى ذلك إلى ازدياد حركة التجارة مع مصر وبلاد بونت وبين مصر وجزر البحر المتوسط (كريت وقبرص). كان ذراعي القناة تمتد من الفرع البيلوزي من دلتا النيل بالقرب من مدينة باستيت في الزقازيق بالشرقية وهو أحد فروع القديمة المندثرة من الدلتا وتمر غربا بوادي الطميلات ومدينة بيتوم في الإسماعيلية ثم تتجه جنوبا وتتصل بالبحيرات المرة ومنها إلى خليج السويس عبر قناة كبريت المائية.

تاريخ القناة

العصر المصري القديم
جاء سيتي الأول ملكا على مصر خلفاً لأبيه رمسيس الأول، وقد اختلف المؤرخون في دوره في حفر القناة، ولكن الأرجح أنه أعاد حفر القناة في عهده من عام 1319 ق.م ـ 1300 ق.م.

الملك نخاو الثاني هو أحد ملوك الأسرة السادسة والعشرين، فكر في حفر قناة تصل بين النيل والبحر الأحمر وحول هذا الموضوع يقول هيرودوت (القرن الخامس ق.م): "أنجب إبسماتيك الأول نخاو الثاني الذي حكم مصر وهو أول من شرع في حفر القناة التي تؤدي إلى بحر أروتوري (البحر الأحمر).

العصر الفارسي
في عهد الاحتلال الفارسي لمصر، ظهرت أهمية برزخت السويس، حيث ازدهرت خطوط المواصلات البحرية بين مصر وبلاد فارس عبر البحر الأحمـر، وإبان حكـم الملك دارا الأول مـلك الإمبراطورية الأخمينية من عام 522 ق.م ـ 485 ق.م الذي أعاد الملاحة في القناة، وتوصيل النيل بالبحيرات المرة، وربط البحيرات المرة بالبحر الأحمر.

العصر اليوناني والروماني
عندما فتح الإسكندر الأكبر مصر عام 332 ق.م أشرف على تخطيط مشروع القناة لنقل سفنه الحربية من ميناء الإسكندرية وميناء أبي قير بالبحر المتوسط إلى البحر الأحمر عبر الدلتا والبحيرات المرة، كما بدأ تنفيذ مشروع قناة الشمال، إلا أن المشروعين توقفا لوفاته.

وفي القرن الثالث قبل الميلاد قام بطليموس الثاني 285 ق.م باستكمال هذه القناة وأصبحت ممتدة من النيل حتى «أرسناو» (السويس حالياً) ولكن البيزنطيين أهملوها فطمرتها الرمال.

وأثناء الحكم الروماني لمصر، وفي عهد الإمبراطور الروماني تراجان عام 117 م أعاد الملاحة للقناة، وأنشأ فرع جديد للنيل يبدأ من «فم الخليج» بالقاهرة، وينتهي في «العباسة» بمحافظة الشرقية، متصلاً مع الفرع القديم الموصل للبحيرات المرة. واستمرت هذه القناة في أداء دورها لمدة 300 عام، ثم أهملت وأصبحت غير صالحة لمرور السفن.

العهد الإسلامي
عندما فتح المسلمون مصر في عهد الخليفة عمر بن الخطاب على يد الوالي عمرو بن العاص عام 640 م أراد توطيد المواصلات مع شبه الجزيرة العربية، فأعاد حفر القناة من الفسطاط إلى القلزم (السويس). وأطلق عليها قناة أمير المؤمنين. وكان المشروع في واقع الأمر ترميماً وإصلاحاً للقناة القديمة. كان ذلك في عام 642 م واستمرت هذه القناة تؤدي رسالتها ما بين 100 إلى 150 عاماً..إلى أن أمر الخليفة أبو جعفر المنصور بردم القناة تماماً، وسدها من ناحية السويس، منعاً لأي إمدادات من مصر إلى أهالي مكة والمدينة الثائرين ضد الحكم العباسي.
ومن ثم أغلق الطريق البحري إلى الهند وبلاد الشرق وأصبحت البضائع تنقل عبر الصحراء بواسطة القوافل وأغلقت القناة حتى عام 1820. ثم حفرت بعد ذلك ولكن تغير مجراها وتغير اسمها إلى قناة السويس

مراجع

وصلات خارجية

 ذكر حفر خليج أمير المؤمنين، فتوح مصر وأخبارها، ابن عبد الحكم، الموسوعة الشاملة
 ذكر الخلجان التي شقت من النيل، المواعظ والاعتبار في ذكر الخطط والآثار، المقريزي، الموسوعة الشاملة

جغرافيا مصر
جغرافيا مصر القديمة
دارا الأول
سنوسرت الثالث
قناة السويس

قناة سيزوستريس


Yola, historicamente o dialeto Forth and Bargy, é uma língua anglicana revivida que já foi uma vez falada em baronias do condado de Wexford e Bargy em Wexford , Irlanda. Acredita-se que tenha Fingallian dialeto da área Fingal. Ambos se tornaram funcionalmente extintos no século XIX, quando foram substituídos pelo moderno Inglês da Irlanda, embora Yola não tenha sido oficialmente extinto até a morte do último falante, um pescador local de Kilmore Quay chamado Jack Devereux em 1998. O nome "Yola" significa "velho" na língua.

Vocabulário
O glossário compilado por Jacob Poole fornece a maior parte do que se sabe sobre o vocabulário Forth e Bargy. Poole era um fazendeiro e membro da Quaker (Sociedade Religiosa de Amigos) de Growtown na Paróquia de Taghmon na fronteira entre os baronatos de Bargy e Shelmalier,  que colecionou palavras e frases de seus arrendatários e lavradores entre 1800 e sua morte em 1827.

Embora a maior parte de seu vocabulário seja de origem anglo-saxônica, Yola contém muitos empréstimos do irlandês e do francês.

Aqui apresenta-se o vocabulário com comparação à língua inglesa visando maior percepção da pertinência à família

História

A língua era falada em Wexford, particularmente nos baronatos de Forth e Bargy. Essa foi a primeira área que os falantes de inglês chegaram na invasão normanda da Irlanda, apoiando a teoria de que a língua evoluiu do Inglês Médio introduzido naquele período. Como tal, acredita-se que tenha sido semelhante ao Fingallian, que era falado na região Fingal ao norte de Dublin. O inglês médio, a língua materna da comunidade do "inglês antigo", foi difundido em todo o sudeste da Irlanda até o século XIV; à medida que o inglês antigo foi cada vez mais assimilado pela cultura irlandesa, sua língua original foi gradualmente deslocada através da gaelicização. Após este ponto, Yola e Fingallian foram as únicas relíquias atestadas desta forma original de Inglês.

O Inglês moderno]foi amplamente introduzido por colonos britânicos durante e após o século XVII, formando a base para o moderno Hiberno-Inglês da Irlanda. As novas variedades eram notavelmente distintas dos dialetos remanescentes sobreviventes. À medida que o inglês continuou a se espalhar, tanto o Yola quanto o Fingallian morreram no século 19, embora o Yola continuasse a ser usado como língua litúrgica pelas igrejas de Wexford até o século XX, até hoje o Kilmore Choir canta o que antes era Yola músicas, agora anglicizadas.

O discurso de Forth e Bargy foi o único tipo na Irlanda incluído no trabalho de Alexander John Ellis On Early English Pronunciation Volume V, que foi o primeiro levantamento de "dialetos do inglês". A fonética da língua foi tirada de um reverendo local.

Reavivamento século XIX
Embora Yola tenha deixado de ser usado como meio de comunicação diária após meados do século XIX, continuou a ver um uso significativo como uma língua litúrgica, e alguns usos pessoais dentro da comunidade linguística da Irlanda, como a carta de Kathleen Browne para a Irlanda datada de 10 de Abril de 1893. O nativo do condado de Wexford, Paddy Berry, é conhecido por suas performances condensadas da peça "A Yola Zong", que ele executou em várias gravações, a última das quais foi em 2017. Várias rimas de Yola, passadas de geração em geração, podem ser ouvidas por uma mulher de Wexford em um documentário gravado em 1969 sobre o uso atual e lembradores de Yola nos antigos baronatos de Forth e Bargy. Yola Farmstead, uma reencenação operada pela comunidade de uma vila de Forth e Bargy como teria sido durante o século 18, fez um discurso e apresentação de uma música em Yola em sua cerimônia de abertura, apresentou frases de Yola em seus anúncios e organizou eventos onde os participantes puderam aprender um pouco da língua com linguistas e outros especialistas. O Yola Farmstead também sediou um evento memorial dedicado a Jack Devereux do Kilmore Choir, que já usou o Yola extensivamente em seus serviços de Natal. Devereux era um preservacionista e bem versado em Yola, os locais o consideravam o último falante nativo da língua, e no referido memorial foi lida uma versão da Oração do Senhor (Pai Nosso), traduzida para Yola. A Fazenda Yola fechou desde então, mas houve esforços a partir de 2021 para reabri-la. Wikitongues também tem uma seção dedicada ao Yola em seu site que hospeda documentação linguística e recursos de revitalização. Existem também vários grupos focados em reviver a língua Yola.

Fonologia
Como na língua neerlandesa, nas variedades do sudoeste do inglês e (em menor grau) no alemão, a maioria das consoantes surdas fricativas em Yola tornarem-se duplas As vogais do Inglês Médio estão bem preservadas, tendo sofrido apenas parcial e esporadicamente as mudanças associadas à chamada Grande Mudança Vocálica.

Uma característica marcante do Yola foi o fato de que a tonicidade mudou para a segunda sílaba das palavras em muitos casos: ' ' "pedaço",  "hatchet", ' ' "jantar",  "leitor", ' ' "casamento", etc.
Pronúncia
Consoantes (aqui referidas com a pronúncia do inglês):
 pronunciado de forma variável como em holandês ik, exemplo barich pronunciado como em inglês ick, ou como em inglês itch, como em pitch
 – um som gutural igual ao  em lough ( ou )
Vogais:
 ()
 (o como na begun) ()
 (e como em bee) ()
 (como em man, mas mais longo) ()
 está em "cat" ()
 como em "fatheri" ()
 como em "let" ()
 como em "can" ()
 como em "bit" ()
 (ee) como em "abelha" ()
 como em "spot" ()
 como em "boat" (cot–coat fusão) ()
 como em "bota", mas mais curto ()
 como em "begun" ()
 como uma mistura entre o i em spin e o ee em "bee' (possivelmente )
 um som oiy não há em inglês ()
 no final de uma palavra é pronunciado, mas apenas curto (exemplos: ross-laar-e (rosslaaré), moidh-e (mýdhe))
Gramática
Pronomes
Os pronomes Yola eram semelhantes aos pronomes do inglês médio.
 ich
 ich, wough, ouse, hea, shoo, thye, aam; oor, yer (= teu, mas - singular ou plural?), aar (= there/their); meezil, theezil, himzil estão no glossário
 mee (possessivo), thee (pessoal e possessivo), ouse, oor & oore & our (possessive), he, shoo, it (objeto), hi, aar (possessivo), theezil (reflexivo), aamzil (reflexivo) ocorrem em A Yola Zong - mee (possessivo), wough, ye (pl. nom.), nosso (possessivo), hea, his (possessivo), aar (possessivo) em The Wedden o Ballymore", "ich, her" em "The Bride's Portion", "ich, mee (pessoal e possessivo), ye (pl. nom.), hea & he, his (possessivo), thye , aar (possessivo) em As Lamentações de Casteale Cudde, hea, ele, seu (possessivo), shoo, aam, aar (possessivo) em uma música recitada por Tobias Butler, wee, oure (possessivo), ye (pl. para sg. obj.), yer (possessivo, pl. para sg.), ourzels (reflexivo), yersel (reflexivo, pl. para sg.) in  To's Excellencia Constantine Harrie Phipps'.

Artigos
O artigo definido era inicialmente a ou ee, que foi posteriormente substituído por the

Verbo
Os verbos Yola tinham algumas características conservadoras. As terminações de plural de segunda e terceira pessoa eram às vezes -eth como no inglês chauceriano. O particípio passado manteve o prefixo "y" do inglês médio como "ee".

Substantivos
Alguns substantivos mantiveram o plural -en de ME crianças, como been 'abelhas' e tren 'árvores'.

Interrogativos

Preposições

Pronomes e determinantes

Outras

Numeração

Inglês moderno de South Wexford

Diarmaid Ó Muirithe viajou para South Wexford em 1978 para estudar o inglês falado lá. Seus informantes tinham idades entre 40 e 90 anos. Entre a longa lista de palavras ainda conhecidas ou em uso na época estão as seguintes:
 Amain: 'going on amain' = indo bem
 Bolsker: uma pessoa hostil
 Chy: um pouco
 Drazed: esfarrapado
 Fash: confusão, de repente
 Keek: espiar
 Saak: tomar sol, relaxar em frente ao fogo
 Quare: muito, extremamente
 Wor: algas marinhas
Amain é uma palavra normanda que significa 'de fácil uso'==Amostra de textos==
Ee Loard's Pryre (Pai Nosso)

Oore Vather fho ba ing Heaaven,
maade holly ba yer naame.
Yer Kingedom huck,
Yer woull ba doone,
an ee erth az 'tis ing Heaaven.
Gues dhicke dei, oore daaily breed,
an vorgee ouse oore treshpasses,
az wough vorgee foulk fho treshpass ayenst ouse.
An do no feigh ouse ta ee deem av mizluck,
mot brocke ouse vrem ee neckarès av villentie.
Vor yer is ee kingedom,
an ee poustee, an ken,
vor eyver an eyver.
Amain.

Uma canção Yola
O seguinte é uma música em Yola com uma tradução aproximada para o inglês.
A Yola Zong.

Fade teil thee zo lournagh, co Joane, zo knaggee?
Th' weithest all curcagh, wafur, an cornee.
Lidge w'ouse an a milagh, tis gaay an louthee:
Huck nigher; y'art scuddeen; fartoo zo hachee?

Well, gosp, c'hull be zeid; mot thee fartoo, an fade;
Ha deight ouse var gabble, tell ee zin go t'glade.
Ch'am a stouk, an a donel; wou'll leigh out ee dey.
Th' valler w'speen here, th' lass ee chourch-hey.

Yerstey w'had a baree, gist ing oor hoane,
Aar gentrize ware bibbern, aamzil cou no stoane.
Yith Muzleare had ba hole, t'was mee Tommeen,
At by mizluck was ee-pit t'drive in.

Joud an moud vrem earchee ete was ee Lough.
Zitch vaperreen, an shimmereen, fan ee-daf ee aar scoth!
Zitch blakeen, an blayeen, fan ee ball was ee-drowe!
Chote well aar aim was t'yie ouz n'eer a blowe.

Mot w'all aar boust, hi soon was ee-teight
At aar errone was var ameing 'ar 'ngish ee-height.
Zitch vezzeen, tarvizzeen, 'tell than w'ne'er zey.
Nore zichel ne'er well, nowe, nore ne'er mey.

Hã mais nove versos

Uma antiga canção.

O que te aflige tão melancólico, disse John, tão zangado?
Você parece todo mal-humorado, inquieto e irritado.
Deite-se conosco no trevo, é justo e protegido:
Aproxime-se; você está esfregando suas costas; por que tão mal-humorado?

Bem, fofoca, deve ser dito; você pergunta o que me aflige e para quê;
Você nos colocou em conversa, até o sol se pôr.
Eu sou um tolo e um burro; vamos ficar ociosos o dia.
Quanto mais gastamos aqui, menos no adro.

Ontem tínhamos um gol, só na mão.
A nobreza deles estava tremendo, eles mesmos não conseguiam ficar de pé.
Se Good-for-little foi enterrado, foi o meu Tommy,
Quem por azar foi colocado para entrar.

Multidões e multidões de cada bairro estavam no Lough;
Que vapor, e cintilante, quando despidos em suas camisas!
Que berros e gritos quando a bola foi lançada!
Vi que o objetivo deles era nunca nos dar um golpe.

Mas com toda a sua bravura, eles logo foram ensinados
Que sua missão visava trazer angústia sobre eles.
Tal condução, lutando, até então nunca vimos.
Nem tal nunca irá, não, nem nunca poderá.

Mensagem ao Lorde Tenente em 1836
Discurso de congratulações no dialeto de Forth e Bargy, apresentado ao Constantine Phipps, 1st Marss of Normanby (Earl of Mulgrave), [Lord Lieutenant of Ireland, em sua visita a Wexford em 1836. Extraído do ' Jornal 'Wexford Independent de 15 de fevereiro de 1860. O editor do jornal, Edmund Hore, escreveu:

Para que uma pessoa não familiarizada com a pronúncia do dialeto forme algo parecido com uma ideia dele, primeiro é necessário falar devagar e lembrar que a letra a tem invariavelmente o mesmo som, como a em ' pai.' Duplo ee soa como e em 'me', e na maioria das palavras de duas sílabas o acento longo é colocado na última. Seguir a pronúncia do inglês priva completamente o dialeto de suas peculiaridades.

Tradução

Para Sua Excelência, Constantine Henry Phipps, Conde de Mulgrave, Lorde Tenente-General e Governador Geral da Irlanda. O humilde endereço dos habitantes do Baronato de Forth, Wexford.

Majestade, Guilherme IV. no vestido simples de nosso antigo dialeto para derramar da força (ou plenitude) de nossos corações, nosso senso (ou admiração) das qualidades que caracterizam seu nome, e para as quais não temos palavras além de 'Governador' ' Estadista', etc. Em toda e qualquer condição, é com alegria de coração que nossos olhos pousam no representante daquele Soberano, Guilherme IV, sob cujo governo paternal nossos dias são passados; pois antes que seu pé pisasse no solo, seu nome era conhecido por nós como o "amigo da liberdade" e "aquele que quebrou os grilhões do escravo". A nós mesmos – pois vemos a Irlanda como nosso país comum – vocês ministraram com mão imparcial as leis feitas para todos os assuntos, sem levar em conta este ou aquele partido. Contemplamos em você aquele cujos dias são dedicados ao bem-estar da terra que você governa, para promover a paz e a liberdade – o guardião intransigente do direito comum e da virtude pública. A paz – sim, podemos dizer a paz profunda – que se estende sobre a terra desde a sua chegada, prova que só nós precisávamos do gozo dos privilégios comuns, como demonstram os resultados do seu governo. A condição, neste dia, do país, em que não há tumulto nem desordem, mas aquela agitação constitucional, fruto de esperanças frustradas, confirma que seu governo é raro e esclarecido. Sua fama por tais veio antes de você mesmo neste local retirado, ao qual nem as águas do mar abaixo nem as montanhas acima causavam qualquer impedimento. Em nossos vales, onde cavamos com a pá, ou assobiando para nossos cavalos no arado, ouvíamos o som distante das asas da pomba da paz, na palavra Mulgrave. Com os irlandeses, nossas esperanças comuns estão inseparavelmente ligadas - como irlandeses e como habitantes fiéis e leais do Barony Forth, vamos diariamente e todos os dias, nossas esposas e nossos filhos, implorar dias longos e felizes, livres de melancolia e cheios de bênçãos, para você e nosso bom Soberano, até que o sol de nossas vidas desça no vale escuro (da morte).
"The maiden of Rosslare"
Este é um poema Yola de um documento original contendo acentos para ajudar na pronúncia:

Ee mýdhe ov Rosslaarè
'Cham góeen to tell thee óa taale at is drúe
Aar is ing Rosslaarè óa mýdhe geoudè an drúe
Shoo wearth ing her haté óa ribbonè at is blúe
An shoo goeth to ee faaythè earchee deie too
Ich meezil bee ing ee faaythè éarchee deie zoo
At ich zee dhicka mýdhe fhó is geoudè an drúe
An ich bee to ishólthè ee mýdhe, ee mýdhe at is drúe
An fhó coome to ee faaythè wi' ribbonè blue
'Chull meezil góe to Rosslaaré earche deie too
to zie thaar ee mydhe wee her ribbonè blúe
An 'chull her estólté vor her ribbonè blúe
ee mýdhe at is lyghtzóm, an well wytheen an drúe
Ich loove ee mýdhe wee ee ribbonè blúe
At coome to ee faaythè éarchee arichè too
Fan 'cham ing ee faaythè éarchee arichè too
To estóthè mýdhe wee ee ribbons blúe
|
The maiden of Rosslare
Eu vou te contar uma história que é verdade
há em Rosslare uma empregada boa e verdadeira
ela usa em seu chapéu uma fita que é azul
e ela vai para o faythe todos os dias também
Eu mesmo estou no faythe todos os dias, então
que eu vejo essa empregada que é boa e verdadeira
e eu vou ao encontro da empregada, a empregada que é verdade
e quem vem ao faythe com fitas azuis
Eu mesmo irei a Rosslare todos os dias também
ver ali a empregada com suas fitas azuis
E eu vou conhecê-la por suas fitas azuis
a empregada que é iluminada e bonita e verdadeira
Eu amo a empregada com as fitas azuis
que vem para o faythe todas as manhãs também
quando estou no faythe todas as manhãs também
para conhecer a empregada com as fitas azuis
Notas

Bibliografia

 Poole's Glossary (1867) – Ed. Rev. William Barnes (Editorial 'Observations')
 Poole's Glossary (1979) – Ed. Dr. D. O'Muirithe & T.P. Dolan (Corrected Etymologies)

Ligações exetrnas
 Yola Wikisource on Multilingual Wikisource
 "Gabble Ing Yola" A Yola revival resource center
 A Glossary, With some Pieces of Verse, of the old Dialect of the English Colony in the Baronies of Forth and Bargy, County of Wexford, Ireland. Formerly collected By Jacob Poole, of Growtown, Taghmon, County of Wexford: And now edited, with some Introductory Observations, Additions from various sources, and Notes, By William Barnes, B. D. Author of a Grammar of the Dorsetshire Dialect.'' London, 1867: Internet Archive, Google Books
 from RTÉ:
 Songs sung in the Yola language on RTE, i.e. archives (under Kilmore Christmas carols)
 Yola - Lost for Words - an RTE documentary by Shane Dunphy
 A People Apart In Wexford 1969 - an RTE television documentary
 Jacob Poole of Growtown — And the Yola Dialect
Yola em Sites Google
Yola em Sies Google 1
Yola em Omniglot.com
Yola em Wexfordhub
Yola em TheNormanWay
Yola no Wikisource

Yola
Yola
Yola
Yola

Dialeto yola


أبولو 6 ، وتُعرف أيضًا باسم إيه إس 502، وكانت المهمة الثانية من النوع (A) لبرنامج أبولو الفضائي الخاص بالولايات المتحدة، وهي مهمة اختبارية غير مأهولة لإطلاق الصاروخ ساتورن 5. وكانت هذه المهمة أيضًا آخر المهمات الاختبارية غير المأهولة ببرنامج أبولو الفضائي.

كانت هذه الرحلات الاختبارية بغرض التحقق من قدرة الصاروخ ساتورن 5 على إدخال المركبات الفضائية في مسارها إلى القمر مع حمولة تحاكي نحو 80% من مركبة أبولو الفضائية الكاملة، وبغرض إعادة التحقق من قدرة الدرع الحراري لوحدة القيادة (CM) على تحمل الدخول عبر الغلاف الجوي القمري. كان ضمن خطة الرحلة أن تلغي المركبة رحلتها لتعود مباشرةً إلى الأرض، عقب إدخالها في مسارها إلى القمر، باستخدام المحركات الرئيسية لمركبة القيادة ووحدة الخدمة (CSM)، مع فترة طيران كلية تصل إلى عشر ساعات تقريبًا.

أحدثت ظاهرة تُعرف باسم تذبذب بوغو تلفًا ببعض أجزاء المحركات روكتداين جيه 2 في المرحلتين، الثانية والثالثة، من خلال انفجار خطوط الوقود الداخلية، ما تسبب في إغلاق محركين من محركات المرحلة الثانية مبكرًا. تمكن نظام التوجيه الموجود على متن المركبة من تعويض هذا التلف عن طريق تشغيل المرحلة الثانية والثالثة لفترة أطول، على الرغم أن مدار الوقوف الناتج كان أكثر إهليجيةً مما خُطط له. فشل محرك المرحلة الثالثة أيضًا في إعادة التشغيل لإدخال المركبة في مدارها إلى القمر. واختار فريق التحكم بالرحلة أن يكرروا ما حدث في رحلة أبولو 4 الاختبارية السابقة، لتحقيق مدار مرتفع وعودة مرتفعة السرعة باستخدام محرك وحدة الخدمة (SM). وبالرغم من الأعطال التي حدثت بالمحركات، أمدت هذه الرحلة وكالة ناسا بالثقة الكافية لتستخدم الصاروخ ساتورن 5 لإطلاق البعثات المأهولة. أُلغيت الرحلة الثالثة غير المأهولة، والتي كانت مُرتقبةً آنذاك، بعد أن قدمت رحلة أبولو 4 بيانًا لإعادة تشغيل محرك المرحلة «إس 4 بي»، بالإضافة إلى اختبار الدرع الحراري مع دخول الغلاف الجوي القمري بالسرعة الكاملة.

الأهداف
كانت مهمة أبولو 6 بهدف إرسال مركبة القيادة ووحدة الخدمة بالإضافة إلى مركبة اختبار الوحدة القمرية (LTA)، وهي مركبة تحاكي الوحدة القمرية (LM) مع وجود مستشعرات للاهتزازات الهيكلية مثبتة عليها، إلى مسار مؤدي إلى القمر. ومع ذلك، لن يكون القمر في موقعه المناسب لرحلة الذهاب، وسيُشغل محرك وحدة الخدمة بعد خمس دقائق تقريبًا عن موعد تشغيله الأصلي للإبطاء من سرعة المركبة، حتى يخفض ارتفاع نقطة الحضيض المداري لها إلى 22204 كيلومترات تقريبًا حتى تعود مركبة القيادة ووحدة الخدمة إلى الأرض، لتحاكي مناورة إلغاء الرحلة و«العودة المباشرة». وفي رحلة العودة، سيُشغل المحرك مرةً أخرى حتى تتسارع المركبة لتحاكي مناورة صورية للعودة إلى المسار القمري بزاوية دخول للغلاف الجوي القمري تصل إلى -6.5 درجة وبسرعة تصل إلى 11100 متر في الثانية. ستستمر الرحلة بأكملها لمدة عشر ساعات تقريبًا.

ستختبر هذه الرحلة قدرة الصاروخ ساتورن 5 على إرسال مركبة أبولو الكاملة إلى القمر، وستختبر الضغوط الواقعة على الوحدة القمرية وطرق اهتزاز الصاروخ ساتورن 5 بأكمله مع حمولاته شبه الكاملة. لم يُحاكَ وزن المركبة الفضائية الكاملة للمهمة القمرية تمامًا لأن وزن مركبة اختبار الوحدة القمرية «إل تي إيه-2 آر» بلغ 12000 كيلوغرام فقط، أي أنه كان يمثل 80% فقط من وزن الوحدة القمرية التي بلغت كتلتها 15000 كيلوغرام. وزُودت مركبة القيادة ووحدة الخدمة أيضًا بوقود حتى وزن 25140 كيلوغرامًا، بدلًا الوزن المستخدم في المهمة القمرية الذي بلغ 28800 كيلوغرام.

كانت هذه المهمة أول المهمات التي استخدمت المنصة العالية رقم 3 الموجودة بمبنى تجهيز المركبات (VAB)، ومنصة الصواريخ المتحركة رقم 2، وغرفة الإطلاق رقم 2.

طالع أيضا

مقالات ذات صلة
 برنامج أبولو

مراجع

وصلات خارجية
 Apollo 6 Press Kit (PDF)
 Apollo 6 at the NASA NSSDC database

الولايات المتحدة في 1968
أحداث أبريل 1968
مركبات فضائية أطلقت في 1968
مهام برنامج أبولو

أبولو 6


Wolfhart Westendorf ( à Schwiebus, État libre de Prusse -  à Göttingen, (Allemagne) est un égyptologue allemand.

Biographie
Elève d'Hermann Grapow, et avec lui, co-auteur de  Grundriss der Medizin der alten Ägypter (Plan de médecine de l'Égypte ancienne), l'étude la plus approfondie sur le sujet de la médecine dans l'Égypte antique réalisée dans n'importe quelle langue. Il a également publié de nombreux autres livres sur l'égyptologie et la langue égyptienne ancienne.

Notes et références

Liens externes

Index égyptologique
Décès en février 2018
Naissance en septembre 1924
Égyptologue allemand
Décès à 93 ans
Naissance à Schwiebus
Décès à Göttingen

Wolfhart Westendorf


{{ficha de entidad subnacional
| nombre = Sovjozni
| nombre_oficial = Совхозный
| imagen_bandera =no
| imagen_escudo =no
| imagen =
{{Mapa de localización|Rusia
|float=right
|width=270
|label=Sovjozni
|lat_deg=45|lat_min=17|lat_sec=30|lon_deg=38|lon_min=06|lon_sec=47
|marksize=5
|border=none
|caption=Localización en el mapa de Rusia
}}
| apodo =
| lema =
| país =    Rusia
| tipo_adm_1 =Región económica
| adm_1 =Cáucaso Norte
| tipo_adm_2 =Distrito federal
| adm_2 =Sur
| tipo_adm_3 =Sujeto federal
| adm_3 =   Krai de Krasnodar
| tipo_adm_4 = Raión
| adm_4 =  Slaviansk
| tipo_código =
| código =
| altitud = 6
| distancia = 76
| referencia = Krasnodar
| superficie =
| superficie_tierra =
| superficie_agua =
| tipo_div_1 =
| div_1 =
| población = 4 226
| censo = 2010
| densidad =
| crecimiento intercensal =
| población_met =
| fundación =
| erección =
| fecha_de_creación =
| gentilicio =
| lengua =
| concepto_lenguas =
| huso_horario = UTC+4
| cp = 353565
| prefijo = +7 86146
| dirigente1 =
| dirigente1_cargo =
| dirigente1_año =
| presupuesto =
| presupuesto_año =
| fiestas_mayores =
| hermandad =
| patrón =
| patrona =
| web =
}}Sovjozni'  es un posiólok del raión de Slaviansk del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situado en los arrozales situados entre los distributarios del delta del Kubán, en la orilla izquierda del distributario Protoka, frente a Trudobelikovski, 2 km al norte de Slaviansk-na-Kubani y 76 al oeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 4 226 habitantes en 2010.

Es cabeza del municipio Pribrezhnoye, al que pertenecen asimismo Pribrezhni, Vishniovi, Sadovi y Stepnói.

 Historia

La localidad se formó en la década de 1930 con la formación del sovjós im. Maksima Gorkogo, que más tarde entraría en la composición del koljós Sad-Gigant. Como unidad administrativa fue registrada el 24 de septiembre de 1958.

 Demografía

 Composición étnica

De los 3 866 habitantes que había en 2002, el 93.7 % era de etnia rusa, el 2.4 % era de etnia ucraniana, el 1.3 % era de etnia armenia, el 0.4 % era de etnia bielorrusa, el 0.3 % era de etnia tártara, el 0.3 % era de etnia griega, el  0.2 % era de etnia alemana, el 0.1 % era de etnia adigué, el 0.1 % era de etnia azerí, el 0.1 % era de etnia gitana y el 0.1 % era de etnia georgiana

 Lugares de interés

En la localidad se hallan situadas dos tumbas-memoriales: al soldado soviético desconocido y al piloto soviético desconocido caídos en la defensa y liberación de la localidad durante la Gran Guerra Patria en 1942 y 1943. También existe un obelisco en honor a los caídos en todos los frentes durante esa guerra, entre 1941 y 1945. Asimismo se hallan varios monumentos a Lenin, Máximo Gorki, Iván Vladímirovich Michurin e Iván Pávlov.

 Economía

En la localidad se hallan varias empresas del sector agrícola: las oficinas centrales de la empresa ZAO Sad-Gigant, OOO Slavianskaya Stroitelnaya kompaniya, OOO Stroitsentr, OOO MP Zelenstroi y el centro médico de diagnóstico OOO Lekar.

 Servicios sociales

La localidad cuenta con un jardín de infancia (nº41), una escuela secundaria (creada en 1934), una Casa de Cultura, una biblioteca, una escuela de deportes, un estadio, un punto de enfermería y otros establecimientos. Asimismo se halla en Sovjozni una escuela de alumnos internos para niños huérfanos o que se han quedado sin el cuidado de sus padres.

 Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde  este enlace. Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición rusa de Wikipedia, Совхозный (посёлок, Слявянский район Краснодарского края).''
 Artículo sobre la localidad
 Mapa en vlasenko.net .
 Entrada al koljós en Panoramio
 El invierno en la localidad en Panoramio

Localidades del raión de Slaviansk del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en los años 1930

Sovjozni (Slaviansk, Krasnodar)


El Censo 1972 fue una enumeración detallada de la población peruana. Fue el séptimo Censo Nacional de Población y el segundo de Vivienda, se realizó el 4 de junio de 1972.

La población censada ascendía a 13 538 208, la población total —población censada menos la omitida— fue de 14 121 564. La tasa de omisión durante dicho censo fue de 3,86%.

El Perú era mayoritariamente urbano —el 69,5% de los peruanos habitaba áreas urbanas—.  La distribución demográfica por regiones naturales demostró que en 1972 el 34 % del total residía en la sierra, el 56,1 % en la costa, y el 9,9 % en la selva. Asimismo, el 30 % se consideró amerindio, el 20 % mestizo, el 8 % negro, y el 45 % blanco/caucásico

Referencias

Véase también
 Demografía del Perú

Enlaces externos
 Instituto Nacional de Estadística e Informática

Censos de Perú
Perú en 1972
Censos en 1972

Censo peruano de 1972


Hunter Myles Mahan (* 17. Mai 1982 in Orange, Kalifornien) ist ein US-amerikanischer Profigolfer der PGA Tour.

Werdegang
Nach einer erfolgreichen Amateurkarriere wurde Mahan im Jahr 2003 Berufsgolfer und qualifizierte sich ab 2004 für die PGA Tour. Seinen ersten Turniersieg feierte er 2007, was ihm den Einzug unter die Top 100 der Golfweltrangliste bescherte. Nach weiteren Erfolgen, insbesondere dem Gewinn der WGC-Accenture Match Play Championship im Februar 2012 stieß Mahan vorübergehend bis auf Rang vier der Weltrangliste vor.

Er spielte bislang dreimal im Presidents Cup und zweimal im Ryder Cup in der US-amerikanischen Auswahl.

PGA-Tour-Siege
 2007 Travelers Championship
 2010 Waste Management Phoenix Open, WGC-Bridgestone Invitational
 2012 WGC-Accenture Match Play Championship, Shell Houston Open
 2014 The Barclays

Andere Turniersiege
 2008 Kiwi Challenge
 2010 Notah Begay III Foundation Challenge (mit Cristie Kerr)
 2011 Notah Begay III Foundation Challenge (mit Cristie Kerr)

Teilnahmen an Mannschaftsbewerben für die U.S.A.
Amateur
 Eisenhower Trophy: 2002 (Sieger)
Professional
 Presidents Cup: 2007 (Sieger), 2009 (Sieger), 2011 (Sieger), 2013 (Sieger)
 Ryder Cup: 2008 (Sieger), 2010

Resultate bei Major Championships

DNP = nicht teilgenommen
CUT = Cut nicht geschafft
"T" geteilte Platzierung
Grüner Hintergrund für Siege
Gelber Hintergrund für Top 10

Weblinks
  Persönliche Website (englisch)
 Spielerprofil bei der PGA Tour (englisch)

Golfer (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1982
Mann

Hunter Mahan


Kleider machen Leute (El hábito hace al monje) es una ópera cómica en un prólogo y dos actos con música de Alexander Zemlinsky y libreto de Leo Feld, basado en la novela corta de Gottfried Keller. Su primera versión se estrenó en la Volksoper de Viena el 2 de diciembre de 1910.

Personajes

Referencias

András Batta: Opera - Komponisten, Werke, Interpreten (Könemann Verlagsgesellschaft mbH, 2000, traducción al holandés)

Enlaces externos

Óperas de Alexander Zemlinsky
Óperas de 1910
Óperas de 1922
Óperas en alemán
Óperas estrenadas en Viena

Kleider machen Leute


ملعب السكة الحديد هو ملعب متعدد الاستخدامات يقع في مدينة القاهرة في مصر . و هو يستخدم غالبا في مباريات كرة القدم حيث يستضيف مباريات العودة لنادي السكة الحديد . و يتسع الملعب لحوالى من 25,000 متفرج.

المراجع

روابط خارجية
استاد السكة الحديد
Al-Sekka Al-Hadid Stadium

ملاعب كرة قدم في مصر

ملعب السكة الحديد


An Styppeiochloa catherineana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Arthur Cope ngan Ryves. An Styppeiochloa catherineana in nahilalakip ha genus nga Styppeiochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Styppeiochloa

Styppeiochloa catherineana


The cobia (Rachycentron canadum) (, ) is a species of carangiform marine fish, the only extant representative of the genus Rachycentron and the family Rachycentridae. Its other common names include black kingfish, black salmon, ling, lemonfish, crabeater, prodigal son, codfish, and black bonito.

Description
Attaining a maximum length of 2 m (78 in) and maximum weight of 78 kg (172 lb), the cobia has an elongated, fusiform (spindle-shaped) body and a broad, flattened head. The eyes are small and the lower jaw projects slightly past the upper. Fibrous villiform teeth line the jaws, the tongue, and the roof of the mouth. The body of the fish is smooth with small scales. It is dark brown in color, grading to white on the belly with two darker brown horizontal bands on the flanks. The stripes are more prominent during spawning, when they darken and the background color flashes.

The large pectoral fins are normally carried horizontally, perhaps helping the fish attain the profile of a shark. The first dorsal fin has six to nine independent, short, stout, sharp spines. The family name Rachycentridae, from the Greek words rhachis ("spine") and kentron ("sting"), was inspired by these dorsal spines. The mature cobia has a forked, slightly lunated tail, which is usually dark brown. The fish lacks a swim bladder. The juvenile cobia is patterned with conspicuous bands of black and white and has a rounded tail. The largest cobia taken on rod and reel came from Shark Bay, Australia, and weighed 60 kg (135 lb).

Similar species
The cobia resembles its close relatives, the remoras of the family Echeneidae. It lacks the remora's dorsal sucker and has a stouter body.

Distribution and habitat

The cobia is normally solitary except for annual spawning aggregations, and it sometimes congregates at reefs, wrecks, harbours, buoys, and other structural oases. It is pelagic, but it may enter estuaries and mangroves in search of prey.

It is found in warm-temperate to tropical waters of the West and East Atlantic Ocean, throughout the Caribbean, and in the Indian Ocean off the coast of India, Australia, and the Pacific coast of Japan. The cobia has been reported in various locations  of the eastern Mediterranean Sea since 1978, following either entry via the Suez Canal or escape from mariculture.

It is eurythermal, tolerating a wide range of temperatures, from 1.6 to 32.2 °C. It is also euryhaline, living at salinities of 5.0 to 44.5 ppt.

Ecology
The cobia feeds primarily on crabs, squid, and fish. It follows larger animals such as sharks, turtles, and manta rays to scavenge. It is a very curious fish, showing little fear of boats.

The predators of the cobia are not well documented, but the mahi-mahi (Coryphaena hippurus) is known to feed on juveniles and the shortfin mako shark (Isurus oxyrinchus) eats the adult.

The cobia is frequently parasitized by nematodes, trematodes, cestodes, copepods, and acanthocephalans.

Life history
The cobia is a pelagic spawner, releasing many tiny (1.2 mm), buoyant eggs into the water, where they become part of the plankton. The eggs float freely with the currents until hatching. The larvae are also planktonic, being more or less helpless during their first week until the eyes and mouths develop. The male matures at two years and the female at three years. Both sexes lead moderately long lives of 15 years or more. Breeding activity takes place diurnally from April to September in large, offshore congregations, where the female is capable of spawning up to 30 times during the season.

Migration
The cobia makes seasonal migrations. It winters in the Gulf of Mexico, then moves north as far as Massachusetts for the summer, passing Florida around March.

Culinary use
The cobia is sold commercially and commands a relatively high price for its firm texture and excellent flavor, but  no designated wild fishery exists because it is a solitary species. It has been farmed in aquaculture. The flesh is usually sold fresh. It is typically served in the form of grilled or poached fillets. Chefs Jamie Oliver and Mario Batali each cooked several dishes made with cobia in the "Battle Cobia" episode of the Food Network program Iron Chef America, which first aired in January, 2008. Thomas Keller's restaurant, The French Laundry, has offered cobia on its tasting menu.

Aquaculture

This fish is considered to be one of the most suitable candidates for warm, open-water marine fish aquaculture in the world. Its rapid growth rate and the high quality of the flesh could make it one of the most important marine fish for future aquaculture production.

Currently, the cobia is being cultured in nurseries and offshore grow-out cages in parts of Asia, the United States, Mexico, and Panama. In Taiwan, cobia of 100 to 600 g are cultured for 1.0 to 1.5 years until they reach 6 to 8 kg. They are then exported to Japan, China, North America, and Europe. Around 80% of marine cages in Taiwan are devoted to cobia culture. In 2004, the FAO reported that 80.6% of the world's cobia production was in China and Taiwan. Vietnam is the third-largest producer, yielding 1,500 tonnes in 2008. Following the success of cobia aquaculture in Taiwan, emerging technology is being used to demonstrate the viability of hatchery-reared cobia in collaboration with the private sector at exposed offshore sites in Puerto Rico and the Bahamas, and the largest open ocean farm in the world is run by a company called Open Blue off the coast of Panama.

Greater depths, stronger currents, and distance from shore all act to reduce environmental impacts often associated with finfish aquaculture. Offshore cage systems could become a more environmentally sustainable method for commercial marine fish aquaculture. However, some problems still exist in cobia culture, including high mortality due to stress during transfer from nursery tanks or inshore cages to the offshore grow-out cages, as well as disease.

Diseases
The cobia are more susceptible to multiple parasitic and bacterial infections such as Amyloodinium species, Photobacterium damselae subsp. piscicida and Lactococcus garvieae.

References

Further reading

 Cobia NOAA FishWatch. Retrieved 5 November 2012.

Carangiformes
Pantropical fish
Commercial fish
Sport fish
Fish described in 1766
Taxa named by Carl Linnaeus
Rachycentron

Cobia


Kayleigh Rae (nascida em 11 de agosto de 1992) é uma lutadora profissional escocesa atualmente contratada pela WWE, onde atua na marca NXT sob o nome de ringue Alba Fyre. Ela é mais conhecida como Kay Lee Ray e detém o recorde de maior reinado como Campeã Feminina do NXT UK, bem como uma ex-Campeã Feminina da ICW por três vezes.

Carreira na luta livre profissional

Circuito independente (2009–2019)
Rae fez sua estréia no wrestling profissional como Kay Lee Ray no SWA Battlezone em 30 de maio de 2009, perdendo um Battlezone Rumble para determinar o desafiante número um para o Campeonato Escocês de Pesos Pesados da NWA. Em 9 de agosto de 2014, Ray derrotou Martin Kirby para ganhar o Campeonato Speed King da SWE. Em 28 de fevereiro de 2015, ela derrotou Candice LeRae, Nixon Newell e Saraya Knight para ganhar o Campeonato Queen of Southside da SWE. Em 24 de outubro de 2015, Ray perdeu o campeonato para Newell em uma luta de duplas onde Jimmy Havoc, parceiro de duplas de Newell, defendeu seu Campeonato Speed King contra El Ligero, parceiro de duplas de Ray. Em 27 de dezembro de 2015, ela foi derrotada por Ligero em uma partida Loser Leaves Southside. Em 7 de agosto de 2016, Ray ganhou o Campeonato Queen of Southside em uma partida three-way contra Alex Windsor e Jade, um título que ela perdeu dois meses depois para Melina. Em 16 de junho de 2017, no WCPW Built to Destroy, Ray venceu o Campeonato Feminino da WCPW de Viper, que substituiu Bea Priestley na luta.

Insane Championship Wrestling (2011–presente)
Ray fez sua estreia no Insane Championship Wrestling no The Notorious I.C.W. em 6 de fevereiro de 2011, derrotando Carmel.[7] Em Luke... Quem é você? em 4 de maio de 2013, ela derrotou Viper em uma final de torneio para ganhar o Fierce Females Championship, sua primeira vitória no campeonato.[8] Em 27 de julho de 2014 no Shug's Hoose Party, Ray e Stevie Boy desafiaram sem sucesso o vago ICW Tag Team Championship em uma luta que foi vencida por BT Gunn e Chris Renfrew.[9] Em 29 de maio de 2015, ela perdeu o Fierce Females Championship, agora chamado Scottish Women's Championship, para Viper em um 20-Woman Rumble, terminando o reinado de Ray em 755 dias.[10] Em 15 de novembro de 2015, Ray enfrentou Nikki Storm e Viper em uma luta de três vias pelo Campeonato Feminino inaugural da ICW, uma luta que foi vencida por Viper.[11] Em 20 de novembro de 2016, Ray ganhou o Campeonato Feminino da ICW ao derrotar Viper e a campeã Carmel Jacob em uma luta de três vias no Fear & Loathing IX.[12] Em 29 de julho de 2017 no Shug's Hoose Party IV, Ray perdeu o Campeonato Feminino da ICW para Kasey Owens em 37 segundos.[13] Ela ganhou de volta nas gravações de 1º de outubro do Fight Club.[14] Ela perdeu o título no mês seguinte para Owens no Fear & Loathing X em 19 de novembro em uma luta de gaiola de aço de três vias também envolvendo Viper.[15] No Fear and Loathing XI em 2 de dezembro de 2018, Ray ganhou o Campeonato Feminino de Viper em uma luta Queen of Insanity.[16]

Total Nonstop Action Wrestling (2014–2015)

World of Sport (2018–2019)

WWE

Estreia na WWE e Mae Young Classic (2015, 2017)
Ray fez sua estreia na WWE nas gravações do NXT em 8 de outubro de 2015, perdendo para Nia Jax. Ela iria competir na WWE novamente em 2017 como um dos 32 competidores no inaugural Mae Young Classic, onde ela perdeu para Princesa Sugehit na primeira rodada em 13 de julho. Na noite seguinte, ela competiu em uma luta de duplas de seis mulheres como parte do evento WWE Mae Young Classic – Road To The Finals, onde ela se juntou a Jazzy Gabert e Tessa Blanchard para derrotar Marti Belle, Santana Garrett e Sarah Logan.

NXT UK (2019–2021)

NXT (2021–presente)
Em 22 de agosto de 2021 no NXT Takeover 36. Ray fez sua estreia pelo NXT na conclusão da luta pelo Campeonato Feminino do NXT entre Raquel González e Dakota Kai. No episódio de 23 de novembro do NXT, Ray distraiu Mandy Rose durante sua luta contra Cora Jade, fazendo com que Rose perdesse a luta. Mais tarde naquela noite, ela se juntou à equipe de Io Shirai no NXT WarGames, aparentemente tornando face pela primeira vez em sua carreira. Na WarGames, sua equipe foi vitoriosa; durante a partida, ela brincou com seu time quando se aproximou de uma ferida Cora Jade com um bastão de kendo apenas para se virar e atacar Kai. No episódio de 7 de dezembro do NXT, Kay Lee Ray apareceu em um segmento de bastidores ao lado de Cora Jade e Raquel González, elogiando o desempenho de Jade no WarGames e presenteando Jade com seu taco de beisebol, concretizando seu face turn. No episódio de 8 de fevereiro do NXT, Ray não conseguiu vencer o Campeonato Feminino do NXT de Mandy Rose devido à interferência de Toxic Attraction. Ray e Shirai mais tarde venceriam a Dusty Cup Feminina de 2022 e no Stand & Deliver, Ray não conseguiu vencer o NXT Women's Championship de uma forma fatal envolvendo Shirai, Cora Jade e a campeã Mandy Rose. No episódio de 26 de abril do NXT, Ray revelou seu novo nome de ringue Alba Fyre.

Vida pessoal
Em julho de 2021, Rae se casou com seu namorado de mais de treze anos, o lutador profissional Stephen Kerr, mais conhecido por seu nome de ringue Stevie Boy Xavier.

Campeonatos e conquistas

Notas

Referências

Kay Lee Ray


An Corynephorus fasciculatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pierre Edmond Boissier ngan George François Reuter. An Corynephorus fasciculatus in nahilalakip ha genus nga Corynephorus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Corynephorus (Poaceae)

Corynephorus fasciculatus


Tepecik (bitki) (bitkibilim)

Yerleşim yerleri

Beldeler
 Tepecik, Tavşanlı - Kütahya ili Tavşanlı ilçesine bağlı belde

Semtler
 Tepecik, Konak - İzmir ili Konak ilçesine bağlı semt

Mahalleler
 Tepecik, Karacasu - Aydın ili Karacasu ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Manyas - Balıkesir ili Manyas ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Orhaneli - Bursa ili Orhaneli ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Bismil - Diyarbakır ili Bismil ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Eğil - Diyarbakır ili Eğil ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Kocaköy - Diyarbakır ili Kocaköy ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, İspir - Erzurum ili İspir ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Pasinler - Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Gebze - Kocaeli ili Gebze ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, İzmit - Kocaeli ili İzmit ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Seydişehir - Konya ili Seydişehir ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Şehzadeler - Manisa ili Şehzadeler ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Bodrum - Muğla ili Bodrum ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Fatsa - Ordu ili Fatsa ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Perşembe - Ordu ili Perşembe ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Bafra - Samsun ili Bafra ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Kavak - Samsun ili Kavak ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, İlkadım - Samsun ili İlkadım ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Büyükçekmece - İstanbul ili Büyükçekmece ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Mustafakemalpaşa - Bursa ili Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Efeler - Aydın ili Efeler ilçesine bağlı mahalle.
 Tepecik, Mamak - Ankara ili Mamak ilçesine bağlı mahalle
 Tepecik, Seferihisar - İzmir ili Seferihisar ilçesine bağlı mahalle

Köyler
 Tepecik, Tut - Adıyaman ili Tut ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Beşiri - Batman ili Beşiri ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Gercüş - Batman ili Gercüş ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Maden - Elâzığ ili Maden ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Bulancak - Giresun ili Bulancak ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Arpaçay - Kars ili Arpaçay ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Şenpazar - Kastamonu ili Şenpazar ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Çiçekdağı - Kırşehir ili Çiçekdağı ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Çavdarhisar - Kütahya ili Çavdarhisar ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Fındıklı - Rize ili Fındıklı ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Ayancık - Sinop ili Ayancık ilçesine bağlı köy
 Tepecik, Gürün - Sivas ili Gürün ilçesine bağlı köy
 Tepecik, İdil - Şırnak ili İdil ilçesine bağlı köy

Tepecik


Obsesif-kompulsif bozukluk (OKB), bireyin rahatsız edici düşüncelere sahip olduğu ve/veya belirli rutinleri, sıkıntıya yol açacak veya genel işlevi bozacak ölçüde tekrar tekrar yapma ihtiyacı hissettiği zihinsel ve davranışsal bir bozukluktur. Adından da anlaşılacağı gibi, OKB'nin birincil belirtileri obsesyonlar ve kompulsiyonlardır. Obsesyonlar, endişe, iğrenme veya rahatsızlık duyguları yaratan, kalıcı, istenmeyen düşünceler, zihinsel görüntüler veya dürtülerdir. Yaygın obsesyonlar arasında bulaşma korkusu, simetri takıntısı, din, cinsiyet ve zarar hakkında zorlayıcı düşünceler yer alır. Kompulsiyonlar, obsesyonlara yanıt olarak ortaya çıkan, tekrarlayan eylem veya rutinlerdir. Yaygın kompulsiyonlar arasında aşırı el yıkama, temizlik, bir şeyleri düzenleme, sayma, güvence arama ve bir şeyleri kontrol etme sayılabilir. OKB'li birçok yetişkin, kompulsiyonlarının bir anlam ifade etmediğinin farkındadır, ancak obsesyonların neden olduğu sıkıntıyı gidermek için yine de bunları gerçekleştirirler. Kompulsiyonlar o kadar sık meydana gelir ki, tipik olarak günde en az bir saat sürer ve kişinin yaşam kalitesini bozar.

OKB'nin nedeni bilinmemektedir. Bazı genetik bileşenler var gibi görünüyor ve tek yumurta ikizlerinde etkilenme, çift yumurta ikizlerinden daha olasıdır. Risk faktörleri arasında çocuk istismarı geçmişi veya diğer strese neden olan olaylar bulunuyor; örneğin bazı vakalar streptokok enfeksiyonlarından sonra meydana gelmiştir. Teşhis, sunulan semptomlara dayanır ve diğer uyuşturucuya bağlı veya tıbbi nedenlerin ekarte edilmesini gerektirir; Yale-Brown Obsesif Kompulsif Ölçeği (Y-BOCS) gibi derecelendirme ölçekleri şiddeti değerlendirir. Benzer semptomlara sahip diğer bozukluklar arasında yaygın anksiyete bozukluğu, majör depresif bozukluk, yeme bozuklukları, tik bozuklukları ve obsesif-kompulsif kişilik bozukluğu yer alır. Bu durum ayrıca intihar eğiliminde genel bir artış ile ilişkilidir.

OKB tedavisi, bilişsel davranışçı terapi (BDT) gibi psikoterapiyi, antidepresanlar gibi farmakoterapiyi veya derin beyin stimülasyonu (DBS) gibi cerrahi prosedürleri içerebilir. BDT, obsesyonlara bilinçli maruz kalmayı artırır ve kompulsiyonları önlerken, metabilişsel terapi kişinin kendi düşünceleriyle ritüel davranışları arasında olan ilişkisini değiştirmeye teşvik eder. Seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI'lar), OKB'yi tedavi etmek için kullanılan yaygın bir antidepresandır. SSRI'lar, önerilen depresyon dozunun üzerinde kullanıldığında daha etkilidir; ancak, daha yüksek dozlar yan etki yoğunluğunu artırabilir. Yaygın olarak kullanılan SSRI'lar arasında sertralin, fluoksetin, fluvoksamin, paroksetin, sitalopram ve esitalopram bulunur. Bazı hastalar, en az iki ay boyunca çoklu SSRI'ların maksimum tolere edilen dozunu aldıktan sonra iyileşmede başarısız olurlar; bu vakalar tedaviye dirençli olarak nitelendirilir ve klomipramin veya atipik antipsikotik güçlendirme gibi ikinci basamak tedavi gerektirir. Cerrahi, en şiddetli veya tedaviye dirençli vakalarda son çare olarak kullanılabilir, ancak çoğu prosedür, yan etkileriyle ilgili sınırlı literatür nedeniyle deneysel olarak kabul edilir.  OKB tedavisiz olarak, genellikle onlarca yıl sürer.

Obsesif-kompulsif bozukluk, hayatlarının bir noktasında insanların yaklaşık %2.3'ünü etkilerken, herhangi bir yıldaki oranlar yaklaşık %1.2'dir. Semptomların 35 yaşından sonra başlaması alışılmadık bir durumdur ve hastaların yaklaşık %50'si 20 yaşından önce günlük yaşamda zararlı etkiler yaşar. Erkekler ve kadınlar eşit olarak etkilenir ve OKB dünya çapında görülür. Obsesif-kompulsif deyimi bazen bir kişiyi aşırı titiz, mükemmeliyetçi, dalgın veya başka bir şekilde sabitlenmiş olarak tanımlamak için OKB ile ilgisi olmayan gayri resmi bir şekilde kullanılır.

Belirti ve bulgular
OKB çok çeşitli semptomlarla kendini gösterebilir. Belirli semptom grupları genellikle birlikte ortaya çıkar; bu gruplar bazen temel bir süreci yansıtabilen boyutlar veya kümeler olarak görülür. OKB için standart değerlendirme aracı olan Yale-Brown Obsesif Kompulsif Ölçeği (Y-BOCS), önceden tanımlanmış 13 semptom kategorisine sahiptir. Bu semptomlar üç ila beş gruba ayrılır. Belirti yapılarının meta-analitik bir incelemesi, dört faktörlü bir gruplandırma yapısının en güvenilir olduğunu buldu: bir simetri faktörü, bir yasak düşünce faktörü, bir temizleme faktörü ve bir istifleme faktörü. Simetri faktörü, sıralama, sayma ve simetri ile ilgili obsesyonların yanı sıra, tekrarlayan kompulsiyonlarla yüksek oranda ilişkilidir. Yasak düşünceler faktörü, şiddetli, dini veya cinsel nitelikteki müdahaleci ve rahatsız edici düşüncelerle yüksek oranda ilişkilidir. Temizleme faktörü, kirlilikle ilgili obsesyonlar ve temizlikle ilgili kompulsiyonlar ile yüksek oranda ilişkilidir. İstifleme faktörü, yalnızca istifleme ile ilgili obsesyonları ve kompulsiyonları içerir ve diğer semptom gruplarından farklı olarak tanımlanmıştır.

Bazı OKB alt tipleri, örüntü tanıma (yıkama alt tipi) ve uzamsal çalışma belleği (takıntılı düşünce alt tipi) gibi belirli görevlerde performans artışı ile ilişkilendirilmiştir. Alt gruplar ayrıca nörogörüntüleme bulguları ve tedavi yanıtı ile ayırt edilmiştir. Bununla ilgili beyin görüntüleme çalışmaları çok azdı ve incelenen alt tipler herhangi bir sonuç çıkarmak için çok farklıydı. Öte yandan, alt tipe bağlı tedavi yanıtı incelenmiştir ve istifleme alt tipi, tutarlı bir şekilde tedaviye en az yanıt vermiştir.

OKB, nöropsikolojik bir perspektiften homojen bir bozukluk olarak kabul edilirken, varsayılan nöropsikolojik eksikliklerin çoğu, komorbid bozuklukların sonucu olabilir.  Örneğin, OKB'si olan yetişkinler, OKB'si olmayan yetişkinlere göre daha fazla dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu (DEHB) ve otizm spektrum bozukluğu (ASD) belirtileri sergilemiştir.

Takıntılar

Takıntılar, onları görmezden gelme veya yüzleşme çabalarına rağmen tekrarlayan ve devam eden stres yaratan düşüncelerdir. OKB'si olan kişiler, obsesyona bağlı kaygıdan kurtulmak için sıklıkla görevler veya kompulsiyonlar yaparlar. Bireylerin içinde ve arasında, ilk saplantılar netlik ve canlılık açısından farklılık gösterir. Nispeten belirsiz bir takıntı, dengesizlik devam ederken hayatın normal bir şekilde devam edemeyeceği inancının eşlik ettiği genel bir kargaşa veya gerginlik hissini içerebilir. Daha yoğun bir saplantı, yakın bir aile üyesinin veya arkadaşının ölümü veya ilişkinin doğruluğu ile ilgili müdahaleler hakkındaki düşünce veya imajla meşgul olmak olabilir.  Diğer obsesyonlar, Tanrı, şeytan veya hastalık gibi, kişinin kendisinden başka birinin veya bir şeyin, hastaya veya hastanın umursadığı insanlara veya şeylere zarar verme olasılığı ile ilgilidir. OKB'si olan diğerleri, vücutlarından çıkan görünmez çıkıntıların hissini deneyimleyebilir veya cansız nesnelerin ruhunun çekildiğini hissedebilir.

OKB'si olan bazı kişiler, "yabancılarla, tanıdıklarla, ebeveynlerle, çocuklarla, aile üyeleriyle, arkadaşlarla, "öpüşme, dokunma, okşama, oral seks, anal seks, ilişki, ensest ve tecavüz " gibi davetsiz düşünce veya görüntüleri içerebilen cinsel saplantılar yaşarlar. iş arkadaşları, hayvanlar ve dini şahsiyetler" ve her yaştan insanla heteroseksüel veya eşcinsel teması içerebilir. Diğer müdahaleci düşünceler veya görüntüler gibi, bazı rahatsız edici cinsel düşünceler zaman zaman normaldir, ancak OKB'si olan kişiler bu tür düşüncelere olağanüstü önem verebilirler. Örneğin, cinsel yönelimle ilgili obsesif korkular, etkilenen kişiye ve hatta etrafındakilere cinsel kimlik krizi olarak görünebilir. Ayrıca, OKB'ye eşlik eden şüphe, kişinin rahatsız edici düşüncelere göre hareket edip edemeyeceği, özeleştiri veya kendinden iğrenme ile sonuçlanıp sonuçlanmayacağı konusunda belirsizliğe yol açar.

OKB'si olan çoğu insan, düşüncelerinin gerçeklikle uyuşmadığını anlar; ancak bu fikirler doğru veya gerçekçiymiş gibi davranmaları gerektiğini düşünürler. Örneğin, zorlayıcı istifçilik yapan biri, bu tür bir davranışın entelektüel düzeyde irrasyonel olduğunu kabul etmesine rağmen, inorganik maddeye canlı organizmaların duygularına veya haklarına sahipmiş gibi davranma eğiliminde olabilir. Biriktirmenin diğer OKB semptomlarıyla birlikte düşünülüp düşünülmemesi gerektiği konusunda bir tartışma vardır.

Kompulsiyonlar

OKB'si olan bazı kişiler, açıklanamaz bir şekilde yapmaları gerektiğini hissettikleri için zorlayıcı ritüeller gerçekleştirirken, diğerleri obsesif düşüncelerden kaynaklanan kaygıyı azaltmak için zorlayıcı hareketler yapar. Etkilenen kişi, bu eylemlerin ya korkunç bir olayın gerçekleşmesini engelleyeceğini ya da olayı düşüncelerinden uzaklaştıracağını hissedebilir. Her durumda, akıl yürütmeleri o kadar kendine özgü ve çarpıktır ki, kişisel olarak veya etkilenen kişinin etrafındakiler için önemli bir sıkıntıya neden olur. Aşırı deri yolma, saç yolma, tırnak yeme ve diğer vücut odaklı tekrarlayan davranış bozukluklarının tümü obsesif-kompulsif spektrumdadır. OKB'si olan bazı kişiler davranışlarının rasyonel olmadığının farkındadırlar, ancak panik veya korku duygularını savuşturmak için onları takip etmeye mecbur hissederler. Ayrıca, kompulsiyonlar genellikle, kişinin algı, dikkat ve hafıza becerilerindeki güvensizlikle karakterize edilen bir OKB semptomu olan hafıza güvensizliğinden kaynaklanır, hatta bir eksiklik olduğuna dair net bir kanıt olmadığı durumlarda bile.

Sık görülen kompulsiyonlar arasında el yıkama, temizlik, eşyaları kontrol etme (kapıların kilitlenmesi gibi), eylemleri tekrarlama (anahtarları tekrar tekrar açma ve kapama gibi), belirli bir şekilde sipariş verme ve güvence talep etme sayılabilir.

Bazı insanlar eylemleri tekrar tekrar yapsalar da, bu eylemleri zorunlu olarak yapmazlar; örneğin, sabah veya gece rutinleri ve dini uygulamalar genellikle zorlama değildir. Davranışların zorlama mı yoksa sadece alışkanlık mı olarak nitelendirildiği, gerçekleştirildikleri bağlama bağlıdır. Örneğin, bir kütüphanede çalışan birinden günde sekiz saat kitap düzenlemesi beklenir, ancak bu rutin diğer durumlarda anormal görünebilir. Başka bir deyişle, alışkanlıklar kişinin hayatına verimlilik getirme eğilimindeyken, içsel zorlamalar onu bozma eğilimindedir. Dini rutini terkeden kişinin, endişe düzeyi ve kendisi hakkında geliştirdiği suçluluk ve günah duygusu, rutin ile OKB ayrımı arasında ayrımı belirler.

Ayrıca kompulsiyonlar, genellikle karmaşık olmayan ve obsesyonlarla tetiklenmeyen tiklerden (dokunma, vurma, ovma veya göz kırpma gibi) ve basmakalıp hareketlerden (kafa vurma, vücut sallama veya kendini ısırma gibi) farklıdır. Kompulsiyonlar ve karmaşık tikler arasındaki farkı söylemek bazen zor olabilir ve OKB'li kişilerin yaklaşık %10-40'ında yaşam boyu tik bozukluğu vardır.

OKB'si olan kişiler, obsesif düşüncelerinden bir kaçış olarak kompulsiyonlara güvenirler; ancak rahatlamanın geçici olduğunun ve araya giren düşüncelerin geri döneceğinin farkındadırlar. Etkilenen bazı kişiler, obsesyonları tetikleyebilecek durumlardan kaçınmak için kompulsiyonlar kullanır. Kompulsiyonlar, kontaminasyon takıntısı olan birinin zorunlu olarak ellerini yıkaması gibi, doğrudan obsesyonla ilgili eylemler olabilir, ancak ilgisiz de olabilirler. OKB'ye tipik olarak eşlik eden endişe ve korkuyu deneyimlemenin yanı sıra, etkilenen bireyler her gün kompulsiyonları gerçekleştirmek için saatler harcayabilirler. Bu gibi durumlarda kişinin işini, ailevi veya sosyal rollerini yerine getirmesi zorlaşabilmektedir. Bu davranışlar olumsuz fiziksel belirtilere de neden olabilir; örneğin, saplantılı bir şekilde ellerini antibakteriyel sabun ve sıcak suyla yıkayan kişiler, derilerini dermatitle kırmızı ve ham hale getirebilirler.

OKB'si olan bireyler davranışlarını açıklamak için sıklıkla rasyonelleştirmeler kullanırlar; ancak, bu rasyonalizasyonlar davranış kalıbına değil, her bir bireysel olaya uygulanır. Örneğin, ön kapıyı zorunlu olarak kontrol eden biri, bir çekle ilişkili zaman ve stresin, soyulma ile ilişkili zamandan ve stresten daha az olduğunu ve sonuç olarak kontrol etmenin daha iyi bir seçenek olduğunu iddia edebilir. Bu akıl yürütme genellikle döngüsel bir şekilde gerçekleşir ve etkilenen kişinin kendini güvende hissetmesi için ihtiyaç duyduğu sürece devam edebilir.

Bilişsel davranışçı terapide OKB hastalarından herhangi bir zorlamaya kapılmadan araya giren düşüncelerin üstesinden gelmeleri istenir. Ritüellerin OKB'yi güçlü tuttuğu, yapmamanın OKB'nin zayıflamasına neden olduğu öğretilir. Bu konum, bellek güvensizliği modeliyle desteklenir; kompulsiyonlar ne kadar sık tekrarlanırsa, hafıza güveni o kadar zayıflar ve hafıza güvensizliği kompulsiyon sıklığını arttırdıkça bu döngü devam eder. Trikotilomani (saç çekme), deri yolma ve onikofaji (tırnak yeme) gibi vücut odaklı tekrarlayan davranışlar (BFRB) için, kompulsif davranışların tedavisi için alışkanlığı tersine çevirme eğitimi ve ayrıştırma gibi davranışsal müdahaleler önerilir.

OKB bazen "öncelikle obsesif OKB" olarak adlandırılabilecek açık kompulsiyonlar olmaksızın kendini gösterir. Açık kompulsiyonlar olmaksızın OKB, bir tahmine göre, OKB vakalarının %50-60 kadarını karakterize edebilir.

İçgörü ve aşırı değerli fikir (Derecelendirme)
DSM-V, OKB'deki içgörü düzeyi için iyi içgörüden (en az şiddetli) içgörü yok (en şiddetli) arasında bir süreklilik tanımlar. İyi veya adil içgörü, obsesif-kompulsif inançların doğru olup olmayabileceğinin kabulü ile karakterize edilir; sürekliliğin ortasındaki zayıf içgörü, obsesif-kompulsif inançların muhtemelen doğru olduğu inancıyla karakterize edilir. Bireyin inançlarının doğru olduğuna tamamen ikna olduğu içgörünün yokluğu da sanrılı bir düşünce kalıbı olarak tanımlanır ve OKB'li kişilerin yaklaşık %4'ünde görülür. İçgörüsü olmayan OKB vakaları şiddetli hale geldiğinde, etkilenen bireyler sanrılarının gerçekliğine sarsılmaz bir inanca sahip olurlar ve bu durum vakalarını psikotik bozukluklardan ayırt etmeyi zorlaştırabilir.

OKB'si olan bazı insanlar, aşırı değer verilen fikirler olarak bilinen, etkilenen bireylerin kendi kültürlerine kıyasla anormal olan ve çoğu olumsuz düşünce ve takıntıdan daha tedaviye dirençli fikirler sergilerler. Biraz tartıştıktan sonra, bireyi korkularının yersiz olduğuna ikna etmek mümkündür. Bu tür insanlar üzerinde ERP tedavisini uygulamak daha zor olabilir çünkü en azından başlangıçta işbirliği yapmak istemeyebilirler. Bir süreklilik içinde içgörünün nasıl tanımlandığına benzer şekilde, obsesif-kompulsif inançlar, obsesif şüpheden sanrılı inanca kadar uzanan bir yelpazede karakterize edilir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, aşırı değerli fikir (OVI) en çok zayıf içgörüye benzer olarak kabul edilir - özellikle bir fikrin temel tanımlayıcılarından biri olarak inanç gücü düşünüldüğünde - ancak Avrupa nitelikleri tarihsel olarak daha geniş olmuştur. Ayrıca, şiddetli ve sıklıkla aşırı değer verilen fikirler, etkilenen bireyler tarafından çok katı bir şekilde tutulan ve onlar için çok önemli olan ve sonunda tanımlayıcı bir kimlik haline gelen idealleştirilmiş değerlere benzer olarak kabul edilir. Adolesan OKB hastalarında OVI ciddi bir semptom olarak kabul edilir.

Tarihsel olarak, OVI'nin OKB'li hastalarda daha kötü tedavi sonucu ile bağlantılı olduğu düşünülmüştür, ancak şu anda kötü bir prognoz göstergesi olarak kabul edilmektedir. Aşırı Değerli Fikirler Ölçeği (OVIS), OKB'li hastalarda OVI düzeylerini ölçmek için güvenilir bir nicel yöntem olarak geliştirilmiştir ve araştırmalar, aşırı değerli fikirlerin, aşırı OVIS puanları olanlar için daha kararlı olduğunu öne sürmüştür.

Bilişsel performans
OKB'nin bir zamanlar ortalamanın üzerinde zeka ile ilişkili olduğuna inanılsa da, durum böyle görünmüyor. Bir 2013 incelemesi, OKB'si olan kişilerin bazen hafif fakat geniş kapsamlı bilişsel eksikliklere sahip olabileceğini, en önemlisi uzamsal belleği etkileyenlerin ve daha az ölçüde sözel bellek, akıcılık, yürütme işlevi ve işlem hızı ile işitsel dikkatin önemli ölçüde etkilenmediğini bildirdi. OKB'si olan kişiler, bilgi kodlama, set değiştirme ve motor ve bilişsel engelleme için örgütsel bir strateji formüle etmede bozulma gösterirler.

OKB'deki semptom boyutlarının spesifik alt tipleri, spesifik bilişsel eksikliklerle ilişkilendirilmiştir. Örneğin, yıkama ve kontrol semptomlarını karşılaştıran bir meta-analizin sonuçları, yıkayıcıların on bilişsel testten sekizinde daha iyi performans gösterdiğini bildirdi. Kirlenme ve temizlemenin belirti boyutu, engelleme ve sözel bellek testlerinde daha yüksek puanlarla ilişkilendirilebilir.

Çocuklar
Çocukların yaklaşık %1-2'si OKB'den etkilenir. Obsesif-kompulsif bozukluk belirtileri, 10-14 yaş arası çocuklarda daha sık gelişme eğilimindedir ve erkeklerin belirtileri kadınlara göre daha erken yaşta ve daha şiddetli düzeyde gösterir. Çocuklarda semptomlar, sporadik ve tikle ilişkili OKB dahil olmak üzere en az dört tipte gruplandırılabilir.

Kaynakça

Âyin
Obsesif kompulsif bozukluklar
Anksiyete bozuklukları
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar

Obsesif kompulsif bozukluk


Béla Balázs (; 4 August 1884 in Szeged – 17 May 1949 in Budapest), born Herbert Béla Bauer, was a Hungarian film critic, aesthetician, writer and poet of Jewish heritage. He was a proponent of formalist film theory.

Career
Balázs was the son of Simon Bauer and Eugénia Léwy, adopting his nom de plume in newspaper articles written before his 1902 move to Budapest, where he studied Hungarian and German at the Eötvös Collegium. He was the brother of the biologist Ervin Bauer.

Balázs was a moving force in the Sonntagskreis or Sunday Circle, the intellectual discussion group which he founded in the autumn of 1915 together with Lajos Fülep, Arnold Hauser, György Lukács and Károly (Karl) Mannheim. Meetings were held at his flat on Sunday afternoons; already in December 1915 Balázs wrote in his diary of the success of the group.

He is perhaps best remembered as the librettist of Bluebeard's Castle which he originally wrote for his roommate Zoltán Kodály, who in turn introduced him to the eventual composer of the opera, Béla Bartók. This collaboration continued with the scenario for the ballet The Wooden Prince.

The collapse of the short-lived Hungarian Soviet Republic under Béla Kun in 1919 began a long period of exile in Vienna and Germany and, from 1933 until 1945, the Soviet Union.  In 1922, Balázs published Mantel der Träume (translated and published in English as The Cloak of Dreams: Chinese Fairy Tales in 2010).  The book, lauded by Thomas Mann as a "beautiful book," is a collection of strange, sometimes chilling, fairy tales.

In Vienna he became a prolific writer of film reviews. His first book on film, Der sichtbare Mensch (The Visible Man) (1924), helped found the German "film as a language" theory, which also exerted an influence on Sergei Eisenstein and Vsevolod Pudovkin. A popular consultant, he wrote the screenplay for G. W. Pabst's film of Die Dreigroschenoper (1931), which became the object of a scandal and lawsuit by Brecht (who admitted to not reading the script) during production.

Later, he co-wrote (with Carl Mayer) and helped Leni Riefenstahl direct the film Das blaue Licht (1932). Riefenstahl later removed Balázs's and Mayer's names from the credits because they were Jewish. One of his best known films is Somewhere in Europe (It Happened in Europe, 1947), directed by Géza von Radványi.

His last years were marked by petty vexations at home and ever increasing recognition in the German-speaking world. In 1949, he received the most distinguished prize in Hungary, the Kossuth Prize. Also in 1949, he finished Theory of the Film, published posthumously in English (London: Denis Dobson, 1952). In 1958, the Béla Balázs Prize was founded and named for him as an award to recognize achievements in  cinematography.

Selected filmography
 Modern Marriages (1924)
 Madame Wants No Children (1926)
 One Plus One Equals Three (1927)
 The Girl with the Five Zeros (1927)
 Grand Hotel (1927)
 Doña Juana (1927)
 Sunday of Life (1931)

See also

 Ballets by Béla Balázs
 Film semiotics

References

External links

 Article on the relationship between Riefenstahl and Balazs
 Béla Balázs on Jewish.hu's list of famous Hungarian Jews

1884 births
1949 deaths
People from Szeged
Hungarian Jews
Hungarian male poets
Ballet librettists
Film theorists
Hungarian critics
Hungarian film critics
Philosophers of art
Jewish Hungarian writers
Burials at Kerepesi Cemetery
20th-century Hungarian poets
20th-century Hungarian male writers
Hungarian people of German descent
Hungarian Marxists

Béla Balázs


PEN Ukraine est une organisation non gouvernementale ukrainienne créée pour protéger la liberté d'expression et les droits des auteurs, promouvoir la littérature et la coopération culturelle internationale. Il fait partie du réseau des centres nationaux du PEN International.

Le Centre ukrainien pour le PEN international est fondé à l'automne 1989, au sein de l'Union nationale des écrivains d'Ukraine. Mykola Vinhranovsky, un poète ukrainien, est élu premier président de l'organisation.

Le principal organe directeur est l'assemblée générale, qui élit un conseil d'administration de huit membres, dirigé par un président et deux vice-présidents.

Structure

Chaque automne, le PEN International organise un congrès du PEN dans l'un des pays du monde, qui réunit les dirigeants et les membres d'autres centres nationaux du PEN pour réélire la direction internationale et adopter les résolutions du PEN sur les droits de l'homme. En 2017, le Congrès international du PEN s'est tenu pour la première fois en Ukraine, à Lviv.

Adhésion
Bien que PEN ne comprenait que des écrivains, le cercle des membres potentiels de l'organisation s'est élargi. Les principaux critères pour rejoindre le PEN sont de partager les valeurs de l'organisation inscrites dans sa charte et d'avoir le désir de promouvoir le développement de la littérature et de protéger la liberté d'expression en Ukraine et dans le monde. , PEN Ukraine comprend 130 membres qui sont des écrivains, des militants des droits de l'homme, des traducteurs, des journalistes, des universitaires en sciences humaines, des éditeurs et des responsables culturels.

Selon la charte de PEN Ukraine, la décision d'admission de nouveaux membres est prise par le Conseil exécutif. Sur invitation du Bureau exécutif, chaque nouveau membre doit soumettre à son examen deux recommandations d'autres membres à part entière de PEN Ukraine.

Financement
Le PEN ukrainien est une organisation à but non lucratif qui existe grâce aux contributions de ses membres et au soutien de donateurs individuels.

Gestion

Présidents du PEN ukrainien

 1989-1993 - Mykola Vinhranovsky
 1993-2010 - Yevhen Sverstiouk
 2010-2014 -
 2014-2018 — Mykola Riabtchouk
 depuis le 17 décembre 2018 — Andreï Kourkov

Vice-présidents et directeur général
En août 2018, la journaliste Tetyana Teren est devenue directrice exécutive du PEN ukrainien.

Depuis octobre 2019, les membres du conseil d'administration de l'organisation sont , , , Larysa Denysenko et Ostap Slyvynsky.

Activités
La nature générale de l'activité est définie par la Charte du PEN International (créé en 1921), où les principales tâches du PEN sont définies comme suit : « Protéger la liberté de parole et d'expression, défendre les droits des minorités, aider les écrivains persécutés, soutenir la diversité culturelle, et la promotion des valeurs humanistes par la culture ».

Le PEN ukrainien a notamment mis en œuvre les projets suivants :

 participation aux Congrès du PEN International et présentation des enjeux ukrainiens lors de ceux-ci : au  Congrès du PEN International en Corée du Sud (M. Marynovych, 2012), au  Congrès au Kirghizistan (A. Kourkov, 2014), au  en Galice (M. Riabtchouk, A. Kourkov, G. Bekirova, 2016),  à Pune (T. Teren, V. Amelina) ;

 invitation en Ukraine du président du PEN international John Ralston Saul (Kiev, Odessa, 2015), du chef du département des relations internationales du PEN américain Drew Menaker (Kiev, 2016) et du directeur exécutif du PEN international Carles Torner (Lviv, Kiev, 2017);

 présentation des questions ukrainiennes lors de la réunion de l'International PEN Writers in Prison Committee à Rotterdam et de l'ICORN à Lillehammer (Galya Koinach, 2014, 2017, 2019) ;

 organisation du  Congrès international du PEN en Ukraine ;

 organiser des conférences régionales annuelles des clubs PEN d'Europe de l'Est ;

 l'attribution annuelle du prix PEN ukrainien du nom de Iourii Cheveliov pour des essais modernes ;

 remise annuelle du prix PEN ukrainien « Vassyl-Stouss » ;

 cérémonie annuelle de remise du prix « Gueorgui-Gongadzé » aux journalistes ukrainiens ;

 création du Club de discussion PEN, au sein duquel des discussions sur des questions d'actualité ont lieu et des discussions sur des projets médiatiques sont mises en œuvre ;

 mise en œuvre du projet "Lectures littéraires dans les villes d'Ukraine".

En 2019, le PEN ukrainien est devenu une organisation partenaire du prix littéraire de l'Union européenne et a reçu le droit de former un jury national et de déterminer le lauréat du prix d'Ukraine.

Droits de l'homme
Depuis 2014, le PEN ukrainien tente d'attirer l'attention sur les événements en Ukraine, l'occupation de la Crimée et les prisonniers politiques ukrainiens dans les prisons russes à travers une série de déclarations à la communauté internationale. En particulier, ont été publiés :

 Déclaration sur la cessation de l'escalade de la violence en Ukraine ;
 Déclaration de protestation contre les répressions politiques en Crimée et pour la défense d'Ilma Umerov ;
 Lettre ouverte aux collègues néerlandais à la veille du référendum local sur l'association Ukraine-UE ;
 Déclaration de soutien au journaliste membre du PEN ukrainien Stanislav Aseyev ;

Le 21 août 2018, le  jour de la grève de la faim du réalisateur et écrivain Oleh Sentsov, le PEN ukrainien et le Centre pour les libertés civiles ont organisé un rassemblement « Solidarité avec Oleg Sentsov » près de l'ambassade de Russie à Kiev.

Le 15 novembre 2018, la Journée internationale des écrivains prisonniers, le PEN ukrainien et le Centre pour les libertés civiles ont organisé une campagne « Chaises vides » en soutien aux prisonniers politiques ukrainiens en Russie et en Crimée, ainsi qu'aux prisonniers des républiques autoproclamées. dans l'est de l'Ukraine.

Membres
 Volodymyr Rafeienko

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 PEN International
 Prix de littérature de l'Union européenne

Liens externes

 Page Facebook du PEN ukrainien

PEN International
Organisme fondé en 1989
Assemblée d'écrivains
Liberté d'expression
Droit en Ukraine
Culture en Ukraine
Pages avec des traductions non relues

PEN Ukraine


Scott Humphries (* 26. Mai 1976 in Greeley) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Tennisspieler.

Karriere
Humphries war vor allem im Doppel erfolgreich. Mit verschiedenen Partnern gewann er drei Titel auf der ATP Tour und erreichte mit Rang 29 am 30. Oktober 2000 seine höchste Platzierung in der Doppel-Weltrangliste. Darüber hinaus stand er in sieben weiteren Finals. Bei Grand-Slam-Turnieren erzielte er mit dem Einzug ins Halbfinale der Australian Open 2001 sein bestes Ergebnis.

Erfolge

Doppel

Turniersiege

ATP Tour

Challenger Tour

Finalteilnahmen

Weblinks

Tennisspieler (Vereinigte Staaten)
College-Tennis-Spieler
Geboren 1976
Mann
US-Amerikaner

Scott Humphries


Le Bayelsa Queens Football Club est un club de football féminin nigérian basé à Yenagoa dans l'état de Bayelsa. C'est la section féminine du Bayelsa United.

Histoire

Lors de la saison 2017-2018, les Baylesa Queens battent les tenantes du titre, les Nasarawa Amazons, en finale du championnat. Elles remportent ensuite le Shield en battant les Rivers Angels, vainqueures de la coupe. En 2021, le club remporte la coupe du Nigeria en battant le FC Robo en finale, quelques heures avant que leurs homologues masculins du Bayelsa United ne les imitent pour un doublé historique.

En 2022, les Bayelsa Queens remportent tous leurs matches lors du Super Six, portés par leur recrue Gift Monday auteure de 9 buts en 5 matches, dont un doublé lors de la dernière journée face à leurs dauphines, les Nasarawa Amazons. L'équipe se qualifie ainsi pour la Ligue des champions.

Palmarès

Notes et références

Club de football fondé en 2000
Club féminin de football au Nigeria

Bayelsa Queens Football Club


Skiløb. Holmenkollen. er en film instrueret af Peter Elfelt.

Handling
Kong Haakon og Dronning Maud. Holmenkollen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1906

Stumfilm fra Danmark

Skiløb. Holmenkollen.


A solid rocket booster (SRB) is a large solid propellant motor used to provide thrust in spacecraft launches from initial launch through the first ascent. Many launch vehicles, including the  Atlas V, SLS and space shuttle, have used SRBs to give launch vehicles much of the thrust required to place the vehicle into orbit. The space shuttle used two space shuttle SRBs, which were the largest solid propellant motors ever built and the first designed for recovery and reuse.
The propellant for each solid rocket motor on the space shuttle weighed approximately 500,000 kilograms.

Advantages
Compared to liquid propellant rockets, the solid-propellant motors SRMs have been capable of providing large amounts of thrust with a relatively simple design. They provide greater thrust without significant refrigeration and insulation requirements, and produce large amounts of thrust for their size. Adding detachable SRBs to a vehicle also powered by liquid-propelled rockets known as staging reduces the amount of liquid propellant needed and lowers the launch rig mass. Solid boosters are cheaper to design, test, and produce in the long run compared to the equivalent liquid propellant boosters. Reusability of components across multiple flights, as in the Shuttle assembly, also has decreased hardware costs.

One example of increased performance provided by SRBs is the Ariane 4 rocket. The basic 40 model with no additional boosters was capable of lifting a 4,795 lb (2,175 kg) payload to geostationary transfer orbit. The 44P model with 4 solid boosters has a payload of 7,639 lb (3,465 kg) to the same orbit.

Disadvantages
Solid propellant boosters are not controllable and must generally burn until exhaustion after ignition, unlike liquid propellant or cold-gas propulsion systems. However, launch abort systems and range safety destruct systems can attempt to cut off propellant flow by using shaped charges.  estimates for SRB failure rates have ranged from 1 in 1,000 to 1 in 100,000. SRB assemblies have failed suddenly and catastrophically. Nozzle blocking or deformation can lead to overpressure or a reduction in thrust, while defects in the booster's casing or stage couplings can cause the assembly to break apart by increasing aerodynamic stresses. Additional failure modes include bore choking and combustion instability. Failure of an O-ring seal on the Challenger space shuttle's right solid rocket booster led to its disintegration shortly after liftoff.

Solid rocket motors can present a handling risk on the ground, as a fully fueled booster carries a risk of accidental ignition. Such an accident occurred in the August 2003 Brazilian rocket explosion at the Brazilian Centro de Lançamento de Alcântara VLS rocket launch pad, killing 21 technicians.

See also
 Liquid rocket booster
 Solid-fuel rocket
 Graphite-epoxy motor
 Comparison of orbital rocket engines
 Space shuttle solid rocket booster

References

External links
 HowStuffWorks : Sold Fuel Rocket Engines
 NASA website about the solid rocket booster
 U.S. Centennial of Flight Commission article on solid propelled rockets
 NASA CGI video developed for the Ares program showing recovery of solid rocket booster

Boosters (rocketry)
Booster

Solid rocket booster


An Pitcairnia virginalis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John F. Utley ngan Burt-utley. An Pitcairnia virginalis in nahilalakip ha genus nga Pitcairnia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pitcairnia

Pitcairnia virginalis


Bardinski rajon (azerski: Bərdə rayonu) je jedan od 66 azerbajdžanskih rajona. Bardinski rajon se nalazi u središtu Azerbajdžana. Središte rajona je Barda. Površina Bardinskog rajona iznosi 957 km². Bardinski rajon je prema popisu stanovništva iz 2009. imao 141.646 stanovnika, od čega su 70.689 muškarci, a 70.957 žene.

Bardinski rajon se sastoji od 110 općina.

Izvori

Rajoni Azerbajdžana

Bardinski rajon


Mara Heinze-Hoferichter (geb. Emma Luise Margarete Hoferichter; * 6. Januar 1887 in Küstrin; † 15. Mai 1958 in Achern) war eine deutsche Schriftstellerin.

Leben
Mara Heinze-Hoferichter heiratete 1910 in Berlin, wo sie seit den 1930er Jahren in Wilhelmshorst lebte. Nach 1938 wohnte sie in Berlin-Charlottenburg. Sie war Mitarbeiterin von Zeitungen wie dem Wilhelmshorster Boten und dem Berliner Lokal-Anzeiger. 1943 zog sie nach Wasserburg am Bodensee; seit Anfang der 1950er Jahre lebte sie auf Schloss Mittelbiberach und ab 1956 im badischen Achern.

Mara Heinze-Hoferichter war Verfasserin von Romanen, Erzählungen und Märchen. Ihr größter Erfolg war ihr 1928 erschienenes Debüt Friedel Starmatz, ein Jugendbuch, das sich in den folgenden Jahrzehnten zum Longseller entwickelte und bis Anfang der 1960er Jahre eine Auflage von über 240.000 Exemplaren erreichte.

Werke
 Friedel Starmatz, Reutlingen 1928.
 Zwei Menschen gehen ihren Weg, Reutlingen 1930.
 Erste Kindheit, Hamburg 1931.
 Der heilige Berg, Reutlingen 1931.
 Die Himmelsleiter. Die Geschichte vom Schmerzenskraut, Hamburg 1931.
 Zwei Erzählungen, 1931.
 Erste Kindheit, 1931.
 Hansjörgs wunderbare Wanderfahrt, Reutlingen 1932.
 Ina Berghöft, Gütersloh 1933, Neuauflage u.d.T.: Das gläserne Tor – Roman um drei Frauenleben, Thomas Verlag, Kempen/Niederrhein 1944.

Weblinks

Autor
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (Deutsch)
Roman, Epik
Märchen
Deutscher
Geboren 1887
Gestorben 1958
Frau

Mara Heinze-Hoferichter


Rudolph Grey ist ein US-amerikanischer Jazzgitarrist, Filmhistoriker und Autor.

Leben und Wirken
Grey arbeitete in den 1970er Jahren in den No-Wave-Formation Mars und Red Transistor, später mit Charles Gayle, Arthur Doyle, seinem Ensemble The Blue Humans und eigenen Bandprojekten, mit denen er unter eigenem Namen aufnahm. Er betätigte sich auch als Filmhistoriker und schrieb das Buch Nightmare of Ecstasy (1992), eine Biographie über den B-Movie-Regisseur Edward D. Wood, der vor allem durch Tim Burtons Filmbiografie Ed Wood bekannt ist, der auf Greys Biografie basiert. 1992 war er als Berater bei Mark Patrick Carduccis Film Flying Saucers Over Hollywood: The 'Plan 9' Companion tätig. 2001 gelang es Grey, eine Kopie von Ed Woods letzten Spielfilm Necromania aufzuspüren, der bislang als verschollen galt.

Diskographische Hinweise
 Transfixed (New Alliance Records, 1988)
 Mask Of Light (1991)
 The Blue Humans featuring Rudolph Grey – Clear to Higher Time (New Alliance, 1992)
 The Blue Humans featuring Rudolph Grey – Incandescence (Shock, 1995)
 The Real Evelyn McHale? (Foreign Frequency, 7"-Single, 2010)

Publikation
 Ed Wood. Heyne Verlag, München 1995. ISBN 3-453-08955-3

Weblinks

Einzelnachweise

Jazz-Gitarrist
Autor
Musiker (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren im 20. Jahrhundert
Mann

Rudolph Grey


Wakil Kohsar est un photojournaliste né 1985 en Afghanistan, dans la vallée du Panchir.

Chef photo de l'Agence France Presse en Afghanistan, il a reçu prix Polka du Photographe de l'année en 2021 et le Prix de la Fondation Varenne en 2022.

Biographie
Wakil Kohsar est né 1985 en Afghanistan, dans la vallée du Panchir. Pendant l'invasion soviétique de l'Afghanistan, il s'exile avec sa famille au Pakistan.

En 2004, de retour dans son pays Wakil acquiert un appareil photo , et couvre la première élection présidentielle démocratique de son pays. Il est arrêté par la police et emprisonné, ce qui renforce sa conviction et sa motivation de travailler comme photographe de presse.

Il suit ensuite des cours de photojournalisme à Kaboul, au « Centre culturel et médiatique Aina » créé par Reza et Manoocher Deghati. Il collabore avec de nombreux médias afghans et internationaux.

Il travaille pour l'Agence France Presse depuis 2012 dont il est le responsable photo pour l'Afghanistan après avoir succédé à Shah Marai, tué en 2018 dans un double attentat terroriste.

Lors de la chute de Kaboul le 15 août 2021, Wakil Kohsar couvre l'arrivée des Talibans dans la capitale afghane et l'évacuation de la population à l'aéroport de la ville. Ce travail lui vaut d'être récompensé par le « prix Polka du Photographe de l'année » et le « prix de la Fondation Varenne ».

En mars 2022, Wakil Kohsar est l'un des derniers journalistes afghans à encore travailler sur place.

Exposition
Liste non exhaustive

 2022 : « Afghanistan - Une histoire douloureuse », Festival photo La Gallicy

Publication

 « Focus : le regard des photographes de l'AFP », collectif, Paris, Éditions La Découverte, 200 p., 2021

Prix et récompenses
Liste non exhaustive

 2021 : Prix Polka du Photographe de l'année
 2022 : Prix de la Fondation Varenne, pour sa photographie d'un soldat américain pointant son arme sur un civil afghan,

Documentaire

 « Frame by Frame », documentaire réalisé par Alexandria Bombach, Mountainfilm, 85 min. 2015

Notes et références

Liens externes

Photojournaliste
Naissance en 1985
Naissance en Afghanistan
Photographe afghan
Journaliste afghan du XXIe siècle

Wakil Kohsar