Google Calendar este un serviciu de gestionare a timpului și programare calendar dezvoltat de Google . Acesta a devenit disponibil în versiunea beta pe 13 aprilie 2006 și în versiunea generală în iulie 2009, pe web și ca aplicații mobile pentru platformele Android și iOS.

Google Calendar permite utilizatorilor să creeze și să editeze evenimente. Memento-urile pot fi activate pentru evenimente, cu opțiuni disponibile pentru tip și timp. De asemenea, pot fi adăugate locații pentru evenimente, iar alți utilizatori pot fi invitați la evenimente. Utilizatorii pot activa sau dezactiva vizibilitatea calendarelor speciale, inclusiv Zile de naștere, în care aplicația preia datele de naștere din persoanele de contact Google și afișează cardurile pentru ziua de naștere în fiecare an și Sărbători, un calendar specific țării, care afișează datele ocaziilor speciale. De-a lungul timpului, Google a adăugat funcționalități care utilizează învățarea mașinilor, inclusiv "Evenimente din Gmail", unde informațiile evenimentului din mesajele Gmail ale unui utilizator sunt adăugate automat în Google Calendar; "Memento-uri", în care utilizatorii adaugă activități de lucru care pot fi actualizate automat cu informații noi; Sugestii inteligente, în care aplicația recomandă titluri, contacte și locații atunci când creează evenimente; și "Obiective", în care utilizatorii introduc informații cu privire la un obiectiv personal specificat, iar aplicația planifică în mod automat activitatea la momente optime.

Aplicațiile mobile din Google Calendar au primit recenzii polarizate. 2015 recenzii ale aplicațiilor Android și iOS au lăudat și au criticat designul. În timp ce unii critici au lăudat designul pentru a fi "mai curat", "îndrăzneți" și a utiliza "grafica colorată", alți recenzenți au afirmat că grafica a ocupat prea mult spațiu. Caracteristica Sugestii inteligente a fost, de asemenea, plăcută și displăcută, cu diferite niveluri de succes în aplicația care, de fapt, reușea să sugereze informații relevante la crearea evenimentului. Integrarea dintre Google Calendar și Gmail a fost lăudată însă criticii spunând că "toate detaliile relevante sunt acolo".

Caracteristici
Google Calendar permite utilizatorilor să creeze și să editeze evenimente. Evenimentele au un timp de start stabilit și un timp de oprire, cu o opțiune pentru un eveniment "toată ziua". Utilizatorii pot activa o funcționalitate "recurentă" cu parametri opționali pentru frecvență. Utilizatorii pot adăuga o culoare la un eveniment pentru recunoaștere sau pentru a distinge evenimentul de ceilalți. Utilizatorii pot seta opțional notificări, cu opțiuni de tip (e-mail, notificare push push) și timp. Locațiile pot fi adăugate pentru o înțelegere ușoară a locului unui eveniment. Evenimentele pot fi vizionate în diferite tipuri de setări, inclusiv zi, săptămână, lună sau orar. Utilizatorii pot invita alte persoane la evenimente; pentru ceilalți utilizatori Google Calendar, evenimentul devine vizibil în calendarul lor, iar pentru utilizatorii din Google Calendar, un e-mail va avea opțiuni pentru "Da", "Nu" sau "Poate". Setările de confidențialitate permit utilizatorului să definească nivelurile de vizibilitate publică a întregului calendar sau a evenimentelor individuale. Deși calendarul implicit este afișarea timpilor de eveniment pentru utilizatori în timpul lor local, utilizatorii pot specifica un fus orar diferit pentru un eveniment. Utilizatorii pot activa sau dezactiva vizibilitatea calendarelor speciale, inclusiv calendarul Zilelor de naștere, care preia automat date despre nașteri din contactele Google ale unui utilizator și afișează datele în fiecare an și un Calendar de sărbători, un calendar specific țării, care include date speciale ocazii.

Interfața cu utilizatorul Google Calendar a fost inițial proiectată de Kevin Fox .  Calendarul Google permite utilizatorului să importe evenimente dintr-o altă aplicație de calendar, cu un suport notabil atât pentru calendarele Microsoft Outlook cât și pentru Apple iCloud .

Actualizări
În decembrie 2010, Google a adăugat posibilitatea utilizatorilor de a selecta un fus orar pentru un eveniment,  o caracteristică notabilă care a lipsit anterior; absența acestei caracteristici a fost criticată în mass-media.

În august 2015, Google a adăugat o funcție "Evenimente din Gmail", unde informațiile evenimentului din mesajele Gmail ale unui utilizator sunt adăugate automat în Google Calendar. Caracteristica, activată în mod prestabilit, va actualiza, de asemenea, evenimentele cu informații noi pe baza noilor mesaje de e-mail primite, cum ar fi întârzierile de zbor.

În decembrie 2015, Google a adăugat o caracteristică "Mementouri", permițând utilizatorilor să adauge activități cum ar fi mementouri, aceste activități fiind afișate în calendar împreună cu evenimentele regulate. De asemenea, Google afirmă că Memento-urile pot adăuga în mod automat informații adiționale și utile către mementouri pe baza unor detalii cunoscute, cum ar fi numere sau adrese. Mementourile funcționează ca o caracteristică de serviciu încrucișat, ceea ce înseamnă că mementourile se afișează și în Inbox by Gmail, Google Now și Google Keep .

În ianuarie 2016, Google a adăugat "Sugestii inteligente" în Google Calendar în aplicațiile mobile. Sugestiile inteligente recomandă titluri de evenimente, precum și locații și contacte.  În același timp cu Sugestiile inteligente, Google a adăugat și calendare de vacanță pentru 54 de țări noi, adăugând până la un număr total de 143 de calendare de vacanță specifice unei țări.

În aprilie 2016, Google a adăugat o funcție "Obiective". Obiectivele sunt activități pe care utilizatorul dorește să le finalizeze. După ce răspundeți la întrebări scurte, inclusiv "Cât de des?" și "Cel mai bun moment?" , Calendarul Google va "găsi în mod automat cele mai bune ferestre pentru creion în timp pentru acest obiectiv", calendarul adaptându-se la programul utilizatorului în timp, cum ar fi reprogramarea unei activități de obiectiv în cazul adăugării unui eveniment care provoacă un conflict direct cu timpul scopul.   Caracteristica a fost extinsă în ianuarie 2017, cu sprijinul Google Fit și Apple Health, pentru a vedea progresele înregistrate în realizarea obiectivului.

În martie 2017, aplicația iOS a fost actualizată pentru a avea suport pentru iPad   și a fost din nou actualizată în iulie pentru a adăuga un widget în panoul iOS "Today".

În iunie 2017, după anunțarea din luna mai a noii funcții a Grupurilor de Familii Google în cadrul mai multor servicii,   Google a lansat "calendarul de familie" pentru utilizatorii din Google Calendar. Caracteristica permite membrilor familiei să creeze evenimente partajate vizibile într-o opțiune de calendar "Familie".

G Suite

Platforms
Într-o revistă din martie 2015 a aplicației Android, Sarah Mitroff de la CNET a scris că noua aplicație Material Design- inspirată a fost "mai curată", cu "mai puține distrageri și grafică colorată, care adaugă o mulțime de personalitate unei aplicații altfel plictisitoare". Ea a apreciat caracteristica Sugestii inteligente pentru a face ușor crearea de noi evenimente, adăugând că "Chiar și după doar câteva scrisori, aplicația va sugera cele mai relevante întâlniri. Aceasta este o caracteristică excelentă pentru crearea de evenimente care apar din când în când, cum ar fi o tunsoare sau o întâlnire cu doctorul, deoarece aplicația își amintește expresiile pe care le folosiți ". Ea a completat integrarea dintre Google Calendar și Gmail, scriind că "toate detaliile relevante sunt acolo, inclusiv numerele de confirmare, linkurile către e-mailul sursă, chiar și misiunile de zbor pentru zboruri" și l-au numit "una dintre părțile mele favorite ale aplicației ", dar, de asemenea, a remarcat faptul că caracteristica ar putea fi oprit. În plus, a lăudat "design-urile personale care îi împiedică să pară plictisitoare", și anume aplicația care oferă ilustrații vizuale pentru anumite tipuri de evenimente, cum ar fi o găleată de popcorn pentru evenimente de film sau o hartă vizuală a locației evenimentului, precum și ilustrații tematice pentru diferite luni, inclusiv "un munte acoperit de zăpadă și un schior" pentru luna decembrie. În general, ea a scris că Google Calendar "este o alternativă fiabilă, simplă și jucătoare pentru calendarul încorporat al dispozitivului dvs. și că este" eficientă și ușor de utilizat ".

În schimb, Allyson Kazmucha de iMore a criticat câteva aspecte ale aplicației iPhone. Ea a scris: "Primul lucru pe care îl observați despre Google Calendar este interfața îndrăzneață", adăugând că "Google detectează automat anumite tipuri de evenimente și pune în spatele lor grafică, ceea ce este o atingere plăcută". Cu toate acestea, ea a criticat volumul de spațiu pe care grafica îl ocupă, scriind că "se pierde mult spațiu care ar putea fi folosit pentru a arăta mai multe evenimente dintr-o privire. Nu este un zgomot imens, dar pentru oricine are un calendar aglomerat, ar putea duce la o mulțime de derulare ". Ea a criticat de asemenea Sugestiile inteligente, scriind că "în timpul meu scurt, folosind Google Calendar, suportul pentru limbajul natural lasă mult de dorit. Am întâmpinat dificultăți în scrierea timpilor sau zilelor și prin faptul că Google a înțeles ". Cu toate acestea, ea a preferat opțiunile de vizualizare disponibile, scriind că "viziunea de trei zile este una dintre favoritele mele", dar a remarcat, de asemenea, că există o lipsă de "capacitatea de a trage rapid evenimentele pentru a le reprograma". De asemenea, Kazmucha a criticat lipsa unui widget în Centrul de notificare, dar a scris în mod concludent că "Calendarul Google este oprit pentru un bun început, dar nu mă face să trec de la aplicația calendaristică curentă".

Derek Walter de la Macworld a lăudat însă aplicația pentru iPhone, scriind "Este o aplicație minunată de calendar care mină contul dvs. Gmail pentru a adăuga automat evenimente", cu "o stropire de culori și grafică pentru efect". Walter a criticat de asemenea lipsa unui widget în Centrul de notificare, precum și lipsa de sprijin din partea iPad-ului . Walter a numit Designul Materialului "destul de elegant și lustruit, concentrându-se pe împărțirea informațiilor pentru vizualizare ușoară, înregistrarea atingerilor cu o stropire subtilă pe ecran și folosirea numeroaselor repere vizuale", dar a remarcat că "nu este pentru toată lumea, mai ales dacă preferați revizuirea designului Apple, introdusă pentru prima oară în iOS 7 . Veți găsi, de asemenea, că unele elemente de design material nu se traduc bine la iPhone, cum ar fi pierderea gestului de slide pentru a merge înapoi ".

Note

Legături externe

Android
Servicii Google
Pages with unreviewed translations

Google Calendar


Tribal Hidage je popis trideset i pet plemena. Sastavljan je u Anglosaskoj Engleskoj u razdoblju između 7. i 9. stoljeća. Sadrži popis neovisnikh kraljevstava i manjih teritorija. Svakom s liste pridružuje nekoliko hideova. Na čelu popisa plemena je Mercija i sastoji se gotovo isključivo od naroda koji su živjeli južno od ušća Humbera i zemalja koje su okruživale mercijsko kraljevstvo, od kojih znanstvenici nikad nisu zadovoljavajuće identificirati. Vrijednost od 100.000 hideova za Wessex daleko je najveća: smatra se da je ovo pretjerana slobodna procjena.

Bibliografija

Za sveobuhvatnu bibliografiju o Tribal Hidageu, pročitajte Hill. D i Rumble, A. R., The Defence of Wessex, Appendix III - The Tribal Hidage: an annotated bibliography.

 There is a link to an image of the mediaeval manuscript.

Povijest Engleske

Tribal Hidage


Jablonec este o comună slovacă, aflată în districtul Pezinok din regiunea Bratislava, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.026 de locuitori.

Istoric
Localitatea Jablonec este atestată documentar din 1342.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Jablonec, Pezinok


«Lay It on Me» es una canción de la artista estadounidense Kelly Rowland y el rapero estadounidense Big Sean, perteneciente al tercer álbum de estudio de Rowland, Here I Am. Se lanzó en la radio estadounidense el 16 de agosto de 2011 a través de Universal Motown como el segundo sencillo del disco. Fue compuesta por Ester Dean, mientras que Hit-Boy coescribió y produjo la canción con una melodía de piano. En la letra, Rowland le dice a un hombre lo que espera de él en el sexo. La recepción crítica del tema fue por lo general positiva.

Antecedentes y composición

Tras el éxito de su anterior sencillo «Motivation» (con Lil Wayne), que alcanzó y se mantuvo en el número uno por varias semanas en los Estados Unidos en la lista Hot R&B/Hip-Hop Songs, Rowland optó por componer otra canción de estilo R&B y la llamó «Lay It on Me». Cuenta con la colaboración del rapero Big Sean. Es un tema movido y también presenta partes de piano.

Fue grabado en California en Eyeknowasecret Studio, Brentwood y los estudios Westlake de Los Ángeles, mientras que los versos de Big Sean se realizaron en los estudios de KMA en Nueva York. También se grabaron voces adicionales en el Studio A Inc grabación, de Dearborn Heights, Míchigan.

Actuación en vivo
Rowland y Big Sean interpretaron la canción en "Jimmy Kimmel Live!" el 26 de septiembre de 2011.

Posicionamiento

Lanzamiento

Lanzamiento a la radio

Fechas de lanzamiento

Referencias

Enlaces externos
 Sitio oficial de Kelly Rowland

Canciones de 2011
Sencillos de 2012
Canciones de Kelly Rowland
Canciones de Big Sean

Lay It on Me


Vilarinho das Azenhas Portekiz'de Vila Flor belediyesine bağlı olan, 14,21 km² yüzölçümüne sahip, 140 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vila Flor

Vilarinho das Azenhas


Williamstown Pier was the original terminus of the Williamstown railway line, on the Melbourne suburban rail system. It was in the suburb of Williamstown, to the west of central Melbourne. The station existed primarily to serve the Williamstown docks precinct.

History
Originally named Pier, it opened on 17 January 1859. It opened to passengers on 15 May 1881, and relocated to a new site on 8 January 1905.

The station contained a goods yard that was used for grain shipments, up until the 1960s.

By mid-1978, the station building was demolished and was replaced with two smaller brick structures. The last services terminated at the station on 25 March 1987, following a derailment on the sharply curved track leading to the station. All rails, sleepers, overhead wires and signals were removed by October 1988, with the platform track and overhead currently ending just under the Ann Street footbridge, at the down end of Williamstown station. The station was subsequently demolished, and replaced with a car park and a parkland.

Today little remains of Williamstown Pier remain mostly demolished aforementioned in the late 1980s until the early 1990s. A short section of disused tracks beyond Williamstown station is the only remains of the old line.

References

Disused railway stations in Melbourne
Railway stations in Australia opened in 1905
Railway stations closed in 1987
1987 disestablishments in Australia
Williamstown, Victoria

Williamstown Pier railway station


12131 Echternach este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12131 Echternach este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld și Tom Gehrels. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,90 ua, o excentricitate de 0,02 și o înclinație de 1,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Note

Obiecte astronomice descoperite în 1960
Centura de asteroizi

12131 Echternach


Surkløverknold eller oka (Oxalis tuberosa) er en plante i surkløver-familien, hvis knolde bruges som rodfrugter. Den blev i 1830 indført til Europa, som en konkurrent til kartoflen.
På spansk kendes den under navnet oca. Knoldene fås i farverne gul, orange, lilla, lyserød, rød og abrikosfarvet. Udover knoldene kan både stilke og blade spises som hos almindelig surkløver.
Surkløverknold har et højt indhold af kulhydrater og energi. De indeholder også A-vitamin, B6-vitamin, C-vitamin, kalium og fibre i små mængder.
Den kan spises rå, bagt, stegt eller kogt. Den er en vigtig afgrøde i Andesbjergene.

Se også
 Ullucus

Eksterne henvisninger
 Artikel på dansk

Rodfrugter
Spiselige planter
Surkløver-familien

Surkløverknold


Elisabeth Bergner () a fost o actriță austriacă, evreică originară din Galiția, care a activat în Austria  și Germania, iar apoi în exil în Anglia.

A fost mai întâi actriță de teatru și a avut o carieră înfloritoare la Berlin și Paris, înainte de a se muta la Londra pentru a juca în filme. Cel mai cunoscut rol al ei a fost Gemma Jones în Escape Me Never, o piesă scrisă de Margaret Kennedy. Bergner, cunoscut în Europa ca La Bergner, a jucat-o pe Gemma prima dată la Londra și apoi și-a făcut debutul pe Broadway cu acest rol în 1935. Ea l-a repetat mai târziu într-o ecranizare cinematografică a piesei, pentru care a fost nominalizată la Premiul Oscar pentru cea mai bună actriță. În 1943 Bergner a revenit pe Broadway în piesa The Two Mrs. Carrolls, pentru care a obținut Medalia Delia Austrian din partea Drama League.

Viața și cariera
S-a născut sub numele de Elisabeth Ettel în Drogobâci, Austro-Ungaria (azi în Ucraina) ca fiică a Annei Rosa (născută Wagner) și a negustorului Emil Ettel. Ea a crescut într-o familie evreiască laică. Limba ebraică pe care a auzit-o în copilărie a fost asociată cu sărbătorile de Iom Kippur și Pesah și cu prilejul vizitelor ei în Israel ea și-a cerut scuze că nu cunoaște limba.

Ea a apărut pentru prima dată pe scenă la vârsta de 14 ani și a jucat la Innsbruck, un an mai târziu. Aflată la Viena la vârsta de 16 ani, ea a călătorit în turneu în provinciile austriece și germane provincii cu o companie de teatru shakespearian. A lucrat ca model artistic, pozând pentru sculptorul Wilhelm Lehmbruck, care s-a îndrăgostit de ea. Ea s-a mutat în cele din urmă la München și, mai târziu la Berlin.

În 1923 a debutat în cinematografie, jucând în filmul Der Evangelimann. Ca urmare a ascensiunii nazismului, Bergner s-a mutat la Londra împreună cu regizorul Paul Czinner, cu care s-a căsătorit în 1933. Activitatea ei scenică la Londra a inclus The Boy David (1936) de J. M. Barrie, ultima lui piesă, care a scris-o special pentru ea, și Escape Me Never de Margaret Kennedy. Filmul Ecaterina cea Mare a fost interzis în Germania din cauza politicile rasiale ale guvernului nazist, consemna revista Time pe 26 martie 1934.

Ea a fost nominalizată la Premiu Oscar pentru cea mai bună actriță pentru rolul din Escape Me Never (1935). Ea a repetat rolul Rosalind, pe care-l jucase pe scenă alături de Laurence Olivier (interpretul lui Orlando), în filmul Cum vă place (1936), primul versiune sonoră a filmului inspirat din piesa lui Shakespeare și primul film sonor filmat în Anglia după o piesă de Shakespeare. Miss Bergner jucase anterior acest rol pe scena germană și mai mulți critici au constatat că accentul ei i-a împiedicat să se bucure de film. Ea s-a întors intermitent pe scenă, de exemplu, în rolul titular din piesa Ducesa de Malfi a lui John Webster în 1946.

În 1973, ea a jucat în filmul nominalizat la Oscar și premiat cu Globul de Aur pentru cel mai bun film într-o limbă străină Der Fußgänger (titlul englez: The Pedestrian). Bergner s-a întors temporar în Germania în 1954, jucând în filme și pe scenă; primăria districtului berlinez Steglitz a numit un parc cu numele ei. În 1980, Austria i-a acordat Crucea de Merit pentru Știință și Artă și în 1982 a fost distinsă cu Premiul Eleonora Duse.

Moartea
Ea s-a mutat mai târziu la Londra, unde a murit de cancer la vârsta de 88 de ani. Rămășițele sale pământești au fost incinerate la Crematoriul Golders Green pe 15 mai 1986. Cenușa ei se află într-un memorial de formă ovală de la West Cloister.

Totul despre Eva
Bergner este considerată de către mai mulți critici ca sursa de inspirație pentru personajul Margo Channing dini filmul clasic Totul despre Eva al lui Joseph L. Mankiewicz. Bergner a avut un incident în viața reală cu o oarecare Eve Harrington atunci când actrița juca în piesa The Two Mrs. Carrolls (1943). Ea a ajutat o tânără actriță, care i-a "preluat" ulterior rolurile din teatru. Bergner a relatat această poveste scriitoarei Mary Orr, care a scris o povestire intitulată "The Wisdom of Eve" (1946) în revista Cosmopolitan pe baza experienței lui Bergner.

În povestirea originală a lui Orr, la fel ca în film, personajul Eve Harrington scapă cu bine și este văzută ultima dată la Hollywood, cu "un contract de o mie de dolari pe săptămână în buzunar".

Referințe literare
Se spune că personajul Dora Martin din romanul Mephisto de Klaus Mann este inspirat de Elisabeth Bergner.

Filmografie
 The Evangelist (1924)
 The Fiddler of Florence (1926)
 Doña Juana (1927)
 Fräulein Else (1929)
 Ariane (1931)
 Dreaming Lips (1932)
 The Rise of Catherine the Great (1934)
 Escape Me Never (1935)
 As You Like It (1936)
 Dreaming Lips (1937)
 Stolen Life (1939)
 49th Parallel (1941)
 Paris Calling (1941)
 Mihail Strogoff (1970)
 Cry of the Banshee (1970)
 High Society Limited (1982)

Referințe

Legături externe

  Elisabeth Bergner la Internet Broadway Database

 Virtual History – Tobacco cards
 Elisabeth Bergner profile at Androom Archives

Nașteri în 1897
Decese în 1986
Actrițe engleze din secolul al XX-lea
Actrițe germane din secolul al XX-lea

Elisabeth Bergner


شلل النوم أو الجاثوم هو الحالة التي تحدث أثناء الاستيقاظ أو النوم، يكون الشخص واعيا ولكن غير قادر على التحرك أو الكلام. خلال النوبة، قد يصاب الفرد بالهلوسة (سماع، الشعور بـ، أو رؤية أشياء غير موجودة)، والذي غالبا ما يؤدي إلى الخوف. النوبات عموماً تستمر أقل من بضع دقائق. وقد تحدث كنوبة واحدة أو متكررة.

الحالة قد تحدث للأصحاء، أو الذين يعانون من النوم القهري، أو قد يتم تناقلها وراثياً في الأسر نتيجة تغييرات وراثية معينة. يمكن أن يكون سبب الحالة قلة النوم، التوتر النفسي، أو دورات النوم المضطربة. الآلية الأساسية يعتقد أنها تنطوي على خلل في نوم حركة العين السريعة. ويستند التشخيص على وصف المريض. تشمل الحالات الأخرى التي يمكن أن تظهر مشابهة لشلل النوم: نوبة الصرع الارتخائية وشلل نقص بوتاسيوم الدم الدوري.

لم تتم دراسة خيارات العلاج في حالة شلل النوم في الأبحاث العلمية بشكلٍ مُوسّع. من المستحسن طمأنة الأشخاص المصابين بالحالة أنها شائعة وليست خطيرة عموماً. الجهود الأخرى التي يمكن القيام بها تشمل النوم الصحي، العلاج السلوكي المعرفي ومضادات الاكتئاب.

بين 8% و50% من البشر يعانون من شلل النوم في فترة ما من فترات حياتهم. حوالي 5% من البشر يصابون بنوبات بصورة مستمرة. ويصيب المرض الذكور والإناث بنفس المعدل. تم وصف شلل النوم كثيراً عبر التاريخ. ويعتقد أنه كان له دور في خلق قصص عن الاختطاف من قبل كائنات فضائية وغيرها من الأحداث الخارقة.

الأعراض
مؤخراً استطاع العلماء اكتشاف أحد أسرار هذا الاضطراب ووصفه بطريقة علمية، وذلك بعد اكتشاف مراحل النوم المختلفة، ومعرفة جميع التغيرات الحيوية التي تصاحب كل مرحلة منها. وتتركز مرحلة النوم الحالم، التي تبدأ عادة بعد 90 دقيقة من بداية النوم، في الثلث الأخير من ساعات النوم قرب وقت الاستيقاظ، وتتميز بارتخاء كامل لعضلات الجسم جميعها، ماعدا عضلة الحجاب الحاجز وعضلات العين الخارجية، ويَعرض فيها للنائم من الأحلام المسلسلة الواضحة ما يمكن أن يكون نتيجة لنشاط ذهني غني بالأحداث.

الأسباب
السبب في شلل النوم، هو خروج الإنسان من مرحلة النوم الحالم إلى مراحل النوم غير الحالم ومن ثم الاستيقاظ ووعيه بما حوله، إلا أنه - خلافا للطبيعي – لا يمكنه التخلص من خاصية الارتخاء العضلي الكامل التي تميز النوم الحالم، مما يؤدي إلى الشعور بالتوتر والرعب الشديدين، نتيجة لرؤية بعض الأطياف المزعجة، والإحساس بالعجز والاختناق وعدم القدرة على الكلام والحركة. وتستمر نوبة شلل النوم ما بين ثوان قليلة إلى عدة دقائق تنتهي بعودة القدرة على الحركة والكلام، ومن ثم الاستيقاظ في حالة من الرعب والتوتر وحتى البكاء، نظراً لشعور الشخص أنه كان في حالة احتضار.

إن نوبات شلل النوم تصيب حوالي 3 من كل 10 أشخاص، وتبدأ ملاحظتها أولاً في سن المراهقة، إلا أنها تصيب كلا من الجنسين في جميع الأعمار. ويمكن لهذا الاضطراب في النوم الحالم أن يصيب عدة أفراد في عائلة واحدة بصورة مكثفة. كما أن هناك أبحاث تؤكد أنه قد يكون له علاقة بالجينات، أي من الممكن أن يكون وراثياً.

وهناك من العوامل ما يساعد على حدوثه، حيث يُعد الحرمان من النوم أهم أسباب الإصابة بشلل النوم نظرا لفرط الارتخاء العضلي وكثافة مرحلة النوم الحالم التي يتميز بها من يعاني من الحرمان المفرط من الساعات الكافية من النوم، كمن يتعمد السهر لساعات طويلة ولا يأخذ ما يكفيه من النوم الجيد نظراً لارتباطاته العملية والاجتماعية. وفي نفس السياق يشير إلى أن القلق المفرط والتوتر الزائد، ووضعية النوم على الظهر، والإصابة ببعض الأمراض النفسية كاضطراب القطب الثنائي، أهم عوامل الخطر المساعدة على الإصابة بشلل النوم. كما أن التوقف المفاجئ عن تناول الأدوية المثبطة للنوم الحالم، كعلاجات الاكتئاب، قد يؤدي إلى الظهور المتكرر لهذه الحالة المزعجة.

وربما شلل النوم قد يكون أحد الأعراض الدالة على مرض النوم القهري (Narcolepsy) حيث يُعد أحد الأعراض الرئيسية لهذا المرض والتي منها نوبات النوم الفجائية، والوهن العضلي المُؤقت أثناء الاستيقاظ.

التشخيص
علمياً هو حالة تتميز بشلل مؤقت للجسم بعد الاستيقاظ من النوم. بالغالب بعد الاستيقاظ من النوم بفترة وجيزة ويسمى [hypnopompic paralysis], ونادرا قبل وقت قصير من النوم ويسمى [hypnagogic paralysis].
من الناحية الفسيولوجية، وهو وثيق الصلة بالشلل الذي يحدث كجزء طبيعي من وضعية النوم REM (حركة العين السريعة)، والذي يعرف باسم REM atonia.
يحدث شلل النوم عندما يستيقظ المخ من نوم ال-REM، ولكن الشلل الجسدي ما يزال قائماً. وهذا يجعل الشخص واعياً تماماً ،لكنه لا يتمكن من الحركة. بالإضافة إلى ذلك، يمكن أن تكون هذه الحالة مصحوبه بالهلوسة.
غالباً، يعتقد الشخص الذي يصاب بشلل النوم بأنه يحلم. لأن الشعور مشابه لشعور الشخص الذي يحلم لأنه لا يقدر على الحركة ومتجمد في مكانه، ويزيد من ذلك الشعور عنصر الهلوسة  حيث يرى الشخص عناصر خيالية في الغرفة، التي تكون شبيهه بالأحلام.
لا يجب النظر إلى شلل النوم على أنه مرض خطير، لأنه لا يعدو في الغالب ظاهرة من ظواهر النوم المعروفة. ولا يوجد دليل على خطره المباشر أو تسببه في الوفاة، نظرا لاستمرار أداء عضلة الحجاب الحاجز واستقرار وظيفة التنفس ونسبة تشبع الدم بالأكسجين. ولذا، لا تحتاج معظم نوبات شلل النوم إلى علاج محدد، فمعظمها يكون نادر الحدوث، وتحتاج فقط إلى طمأنة المصاب، وشرح طبيعة الاضطراب. إلا أن تكرار حدوث النوبات يمكن أن يؤدي إلى توتر المريض أثناء النهار وقلقه قبل ساعات النوم خوفاً من التعرض لها، مما يمكن أن يسبب الأرق المزمن. وفي هذه الحالة يجب زيارة طبيب اضطرابات النوم لمناقشة العوامل المؤثرة والاهتمام بتجنب الأسباب المثيرة كالحرمان المزمن من النوم وممارسة عمل المناوبات الليلية، والتأكد من خلو المريض من أي اضطراب نوم سلوكي أو عضوي آخر كانقطاع التنفس أثناء النوم.

الأعراض
العارض الرئيسي هو شلل جزئي أو كامل لعضلات وعظام الجسم أثناء حالة [hypnopompic] أو [hypnagogic]. بعبارة أخرى هو الإحساس بعدم القدرة على الحركة أو الحديث حال الاستيقاظ من النوم أو الخلود اليه.
يمكن أن يصاحب الشلل النومي بالهلوسة [hypnagogic hallucinations], وتكون سمعية / بصرية / شعورية.
يمكن أن يستمر الشلل من بضع ثوان إلى بضع دقائق قبل أن يستطيع الشخص اما العودة إلى نوم ال- REM وإما أن يستيقظ تماما. وإذا عاد الشخص إلى النوم فمن المرجح ان يدخل إلى وضعية الحلم.

الأسباب
لا يعرف الكثير عن فسيولوجيا شلل النوم. ومع ذلك، اقترح البعض انه قد يكون مرتبطا بكبت الخلايا العصبية الحركية في منطقة جسر فارول في الدماغ. خاصة، مع تدني مستويات الميلاتونين، والذي يحول دون تفعيل العضلات، لمنع جسم الشخص الذي يحلم من تحريك عضلاته (القصد منع الشخص الحالم من تحريك قدميه إذا كان يحلم بأنه يعدو مثلا).
وتشير الدراسات المختلفة إلى ان الكثير من الناس أو معظمهم تعرضوا لشلل النوم على الاقل مرة أو مرتين في حياتهم.
بعض التقارير أوردت عدة عوامل تزيد من احتمال كل من الشلل والهلوسة. وتشمل هذه:
 النوم ووضعية الوجه لأعلى [supine position].
 انقطاع النفس النومي.
 عدم انتظام مواعيد النوم.
 نقص الاكسجين عن المخ.
 ضغوطات متزايدة.
 تغييرات فجائية في البيئة المحيطة /ادخال تغييرات في أسلوب الحياة.
 العقاقير المنومة [ADD] أو [antihistamines].
 استخدام عقاقير هلوسة.
 الوراثة

العلاج
بالنسبة لعلاج شلل النوم، فهو يعتمد أساساً على انتهاج سلوك حياة صحي كانتظام مواعيد النوم والاستيقاظ، وممارسة الرياضة، والنوم لساعات كافية أثناء الليل، والنوم على أحد الجنبين بدلاً من الاستلقاء على الظهر، إضافة إلى تجنب أسباب التوتر والسهر وعلاج القلق بالوسائل السلوكية.

وأيضاً يدخل العلاج في إمكانية وصف الأدوية المهدئة كدواء «كلونازيبام» أو علاجات الاكتئاب لتخفيف التوتر، وتثبيط مرحلة النوم الحالم في حالات محددة. وعند الحاجة للتأكد من عدم الإصابة بمرض النوم القهري يقوم طبيب اضطراب النوم بفحص المصاب واختبار نومه في مختبر اضطرابات النوم أثناء الليل، يتبعه إجراء اختبار الغفوات القصيرة أثناء النهار، وذلك لرصد كثافة مرحلة النوم الحالم في كلا الفحصين، والوصول إلى التشخيص الدقيق ومن ثم وصف العلاج الخاص بهذا المرض، ومن أهم ما يجب عمله في طرق الوقاية والعلاج هو:

1- تنظيم مواعيد النوم.

2- ممارسة نشاط رياضي.

3- البعد عن التوتر وحل المشكلات التي تحدث لك.

بالإضافة إلى ذلك، عند التعرض لشلل النوم، يوجد هناك ما يمكن فعله للحظات معدودة للتخفيف من القلق والخوف وتسريع عملية الاستيقاظ. حيث أنه يُنصح بتحريك أصابع القدم وعدم المقاومة وفتح العينين وإغماضهما بشكل مستمر، فذلك يُساعد على الإستيقاظ بشكل أسرع.

مراجع

وصلات خارجية
 شلل النوم.. بين الحقيقة والأسطورة جريدة الشرق الأوسط.
 انقطاع النفس الانسدادي النومي موقع صحة.
 Waking Up to Sleep Paralysis
 The Sleep Paralysis Project
 معلومات وروابط عن النوم من جامعة ستانفورد
 شلل النوم وما يرتبط به من جامعة واترلو

اضطرابات النوم
تشخيص الأمراض النفسية
خطل نومي
علم النفس العصبي
فيزيولوجيا النوم
النوم في الأساطير والفلكور

شلل النوم


Irish Primary Principals' Network (IPPN) was established in 2000 and has become the recognised professional body for Ireland's primary school leaders. With a membership of over 6,000 Principals and Deputy Principals, the IPPN is an independent, not-for-profit, voluntary association, a registered charity, a company limited by guarantee and an officially recognised Education Partner.

References

External links
Irish Primary Principals Network

Education in the Republic of Ireland
2000 establishments in Ireland
Organizations established in 2000

Irish Primary Principals Network


القنقل مكيال عظيم ضخم، ذُكر في سيرة ابن إسحاق في حديث (سيف بن ذي يزن الحميري يطالب بملك اليمن ويستنجد قيصر الروم). وهو مكيال إسلامي استعمل في الكيل أثناء العصور الإسلامية.

جاء في كتاب السيرة النبوية (سيرة ابن اسحاق ) ما يلي:

وفي معجم لسان العرب: قَنْقَلُ: المِكْيالُ الضَّخْمُ، والرَّجُلُ الثَّقيلُ الوَطْءِ، واسْمُ تاجٍ لِكِسْرَى.

مراجع

مكاييل شرعية

قنقل


වයිකින්ග් නාවික යාත්‍රා යනු ඒවාටම විශේෂ වූ නිමැවුමකින් යුතු, වයිකින්ග් යුගයේදී, වයිකින්ග් වරුන් විසින් තනනු ලැබූ සාගර යාත්‍රා වේ. කරනු ලබන කාර්යය අනුව මේවා විවිධ වර්ග වලින් යුතු විය නමුත් මේ සියලුම වර්ග වල තිබූ ආ‍වේනික ලක්ෂණයක් නම් ඒවා  සැහැල්ලු නම්‍යශීලි, සමමිතික හැඩයෙන් යුතු වීමයි. මෙම යාත්‍රා තනනු ලබනුයේ එකිනෙක ඡේදනය වන ලෑලි පෑස්සිම මගිනි. ඇතැම් යාත්‍රා වල මකර හිසක් දැකිය හැකි වූ අතර තවත් යාත්‍රාවක වෘත්තාකාර එළියට විහිදුනු හැඩයක් දැකිය හැකිය. මෙම හැඩයන් අතීත පුරාවෘත්ත අනුව යාත්‍රා වල නිර්මාණය සදහා යොදාගෙන තිබේ. වයිකින්ග් යාත්‍රා යුධමය කටයුතු වලට පමණක්ම භාවිතා වී නොමැත. දුර ගමන් වෙළද කටයුතු, ගවේෂණය කිරීම් සහ යටත් විජිත පිහිටුවීමේදීද මෙම යාත්‍රා යොදාගෙන තිබේ.

සාහිත්‍යයේදී දැක ගැනීමට හැකියි වයිකින්ග් යාත්‍රා පුළුල් වර්ග කිරීම් දෙකකට අනුව. ඒවා නම් වෙළද නැව් සහ යුද නැව් වශයෙන්. මෙම වර්ග කිරීම් හරියටම වර්ග කිරීමක් නොවේ මන්ද යත් ඇතැම් වෙළද කටයුතු සදහා තනනු ලබන යාත්‍රාද යුධමය කටයුතු වලට යොදා ගත් අවස්තා දැක ගන්න පුළුවන් නිසා. බොහෝ වයිකින්ග් යාත්‍රා තනනු ලැබුවේ ගංගා සහ වෙරලට ආසන්න මුහුදේ යාත්‍රා කිරීම සදහායි නමුත් මේ අතරින් වර්ග කිහිපයත් විවෘත සාගරය තරණය කිරීම සදහාත් නිපදවනු ලැබුවා. උදාහරණයක් වශයෙන් ක්නාර් (knarr) යන යාත්‍රා වර්ගය දැක්විය හැකියි. වයිකින්ග් යාත්‍රා වල ව්‍යාප්තිය ඉතා විශාලය එය බෝල්ටික් සාගරයේ සිට ඈත ස්කැන්ඩිනේවියානු මවු බිම් කරාත්,  අයිස්ලන්තය, ෆාරෝ දිවයින්, ග්‍රීන්ලන්තය, නිව්ෆන්ඩ් ලන්තය, මධ්‍යදරණී කලාපය, කළු මුහුද සහ අපිකානු මහද්වීපය කරාත් විහිදේ.

වර්ධනය වීම
වයිකින්ග් යුගය බිහිවීමත් සමග වසර දහස් ගණනාවක් පුරාවට ස්කැන්ඩිනේවියානු සංස්කෘතියේ ප්‍රායෝගික සහ ආගමික වශයෙන් ගැඹුරින් මුල් බැස ගත් අංගයක් බවට වයිකින්ග් යාත්‍රා පත්විය. ස්කැන්ඩිනේවියාව සාපේක්ෂව උස් කදුකර භූමි වලින් සමන්විත, ගණව වැඩුනු කෑලෑ වලින් මෙන්ම පහසුවෙන් ලගා විය හැකි ස්භාවික වරායන්ගෙන් සැදුනු කලාපයක් විය. මේ අනුව ගොඩබිමින් වැටුනු වෙළද මාර්ග වඩා අන්තරාදායක මෙන්ම දුෂ්කර ඒවා විය. නෝර්ඩික් ගල් යුගයේ සහ විශේෂයෙන්ම ලෝකඩ යුගයේ සිලා ලිපි වලින් විවිධ අවස්ථාවන් වලදී වයිකින්ග් යාත්‍රා නිරූපණය කරනව.
හියෝස්ප්‍රින්ග් (Hjortspring) සහ නයිඩම් (Nydam) යන යාත්‍රා වර්ග වලින් ලැබෙන සාක්ෂි අනුව, අවම වශයෙන් නෝර්ඩික් යකඩ යුගයේ සිට හෝ වටිනා යාත්‍රාවන් යාග හෝම උත්සව වලදී කැප කිරීම් තිබෙන්නට ඇතියි සිතීමට පුළුවන්.

වයිකින්ග් රාජධානීන් මුහුදු බඩ නගර බවට දියුණු විය. මේවා පැවැත්මට සහ දියුණු වීමට උතුරු මුහුද සහ බෝල්ටික් මුහුද මත යැපෙන්නට විය. මුහුදු ගමන් මාර්ගයන් වල පාලනය වැදගත් අංගයක් වූ අතර දියූණු යුධ නෞකා වලට ඇති ඉල්ලුම මේ අනුව ඉතා වැඩි විය. නමුත් සත්‍ය වශයෙන්ම අධික ඉල්ලුම අනුව නෞකා බලය සහ නිපුණත්වය සංකේතවත් කරමින් වයිකින්ග් මිත්‍යා ආගමික ඇදහිලි වල  ප්‍රධාන ජීවනෝපාංගයක් විය. පලමු සහශ්‍රකය පුරාවටම වයිකින්ග් නායකයින් මෙන්ම රදලයින් මිය ගිය පසු ඔවුන්ව මරණින් මතු ලෝකවලට යැවීම සදහා මිල අධික වටිනා නෞකා වල තැන්පත් කරීම දැක ගත හැකියි. තවදුරටත් දක්වනවා නම්, ඉතා මුල් යුගයේ ඩෙන්මාර්ක් කාසි වර්ගයක් වන හිඩබි (Hedeby) කාසි වල ප්‍රදේශයේ නාවික යාත්‍රා වල වටිනාකම දක්වමින්, සංකේත වශයෙන් නෞකා දක්වා තිබීම දැකිය හැකියි. මෙවන් සංස්කෘතියක් සහ ප්‍රායෝගික වැදගත් කමක් තුල වයිකින්ග් යුගයේදී යුරෝපය තුල වයිකින්ග් නෞකා ඉතාමත්ම දියූණු සාගර යාත්‍රා විශේෂය බවට පත් වීම දැක ගත හැකියි.

ෆේරින්ග් (Faering)
ෆේරින්ග් (Faering) යනු හබල් යුගලයක් සහිත විවෘත යාතා්‍ර වර්ගයකි. මේවා යාත්‍රා තනනු ලැබූ බටහිර සහ උතුරු ස්කැන්ඩිනේවියා සම්ප්‍රදායන් වල වයිකින්ග් යුගයේ සිටම බහුලව දකින්නට තිබූ යාත්‍රා විශේෂයකි.

ක්නාර් (Knarr)
ක්නාර් (Knarr) යනු අත්ලාන්තික් සාගරය තරණය කිරීම සදහා නිපදවනු ලැබූ නෞකා හැදින්වීමට යොදාගත් ජර්මානු වචනයයි. මෙම නෞකා විශේෂය භාණ්ඩ ප්‍රවාහන නෞකා වූ අතර දිගින් අඩි 54 (16m) ක් පමණ සහ ටෝන් 122 ක පමණ බර ප්‍රමාණයක් රැගෙන යා හැකි පරිදි නිපදවා ඇත. මෙම වර්ගය ගොක්ස්ටඩ් (Gokstad) වර්ගයේ දිගු නෞකා වලට වඩා දිගින් අඩු වන නමුත්, වඩා ශක්තිමත් වන අතර රුවල් බලය මත යැපේ. විවෘත මුහුදේදී සුළං නැති අවස්තාවලදී පමණක් අවල් යොදා ගනී.  මෙම හේතු නිසා වඩා අන්තරාදායක දිගු නාවික ගමනා ගමන වලදී ගොක්ස්ටඩ් (Gokstad) වර්ගයේ යාත්‍රා වලට වඩා ක්නාර් (Knarr) යොදා ගන්නා ලදී. මෙම යාත්‍රා වර්ගයට දිනකට සැතපුම් 75 ක් (121m) පමණ නාවිකයන් 20-30 අතර ප්‍රමාණයක් රැගෙන යාත්‍රා කිරීමේ හැකියාව තිබුණි. වයිකින්ග් යුගයේදී උතුරු අත්ලාන්තික සාගරය තරණය කරමින් knarr යාත්‍රා, සතුන් සහ භාණ්ඩ ග්‍රීන්ලන්තය සහ උතුරු අත්ලාන්තික් දිවයින් අතර ප්‍රවාහනය කර ඇත. පසුකාලීනව මෙම යාත්‍රා වල හැඩය සහ නිමැවුම බෝල්ටික් සාගරයේ Hanseatic ලීගයේදී භාවිතා වූ cog වර්ගයේ යාත්‍රා වලට බලපා ඇත.

දිගු නැව්

දිගු නැව් යනු වයිකින්ග් යුගයේදී ස්කැන්ඩිනේවියාවේ සහ අයිස්ලන්තයේ විසූ වයිකින්ග් වරුන්, වෙළද කටයුතු, ගවේෂණය කිරීම් සහ යුධ කටයුතු සදහා භාවිතා කරන ලද නෞකා වේ. මෙම දිගු නෞකා වල හැඩයේ විකාශනය වයිකින්ග් ගල් යුගයේ උමියැක් (umiak) නම් විවෘත බෝට්ටු විශේෂය සොයා ගැනීමේ සිට 9 වන සියවසේ නයිඩම් (Nydam) සහ ක්වල්සන්ඩ් (kvalsund) නෞකා දක්වා දිවෙයි. පූර්ණ ලෙස සංවර්ධනය වුනු දිගු නෞකා 9 වන සියවසත් 13 වන සියවසත් අතර කාලයේදී දැකිය හැක. අද දක්වා මෙම නෞකා වල ස්භාවය සහ පෙනුම ස්කැන්ඩිනේවියානු නෞකා තනනු ලැබූ සංස්කෘතීන් පිලිබිඹු කරයි. වයිකින්ග් නෞකාවක සාමාන්‍ය වේගය නෞකා වර්ගයෙන් වර්ගයට වෙනස් වන අතර පැයට නාවික සැතපුම් 5 - 10 අතර ප්‍රමාණයක් දක්වා විචලනය වේ. යෝග්‍ය තත්ව යටතේදී දිගු නෞකාවක උපරිම වේගය පැයට නාවික සැතපුම් 15ක් පමණ විය.

දිගු නෞකා වල ගුණාංග වශයෙන් දිගු, පටු, සහැල්ලු සහ වේගයෙන් යාත්‍රා කිරීම සදහා නොගැඹුරු ලෙස නිපදවන ලද පතුලකින් යුතු වීම දැක්වේ. මෙම නෞකා වල නොගැඹුරු පතුල නිසා ඒවා මීටර එකක් පමණ ගැඹුරු වූ ජලයේද යාත්‍රා කිරීමේ සහ  පහසුවෙන් වෙරළට ගොඩබෑමේ හැකියාව තිබෙන අතර සැහැල්ලු බවින්ද යුතු වීම නිසා ගොඩබිමින් යාමේදී යාත්‍රාව ඔසවා ගෙන යෑමේ හැකියාවද ලැබිනි. දිගු නෞකාද ශක්තිමත් සහ සමමිතික හැඩයෙන් යුතු ද්වි අන්තයක් සහිත නෞකා විය. මෙම නිමැවුම නිසා  මෙම නෞකා වලට පහසුවෙන් අාපසු චලනය වීමට හැකි වූ අතර යාත්‍රාව හැරවීමට අවශ්‍යය නොවීය. මෙම ගුණාංගය අයිස් පර සහ මුහුදු අයිස් සහිත චලනය වීමට අපහසු උතුරු අක්ෂාංශ වලදී ඉතාමත් වැදගත් ගුණාංගයක් විය. දිගු නෞකා එහි මුළු දිගටම සරිලන පරිදි අවල් වලින් සමන්විත විය. පසුකාලීන සංස්කරණ වලදී තනි කුඹ ගසක චතුරස්‍රාකර රුවලක්, අවල් වලින් ලැබෙන බලයට අමතර වශයෙන් භාවිතා කිරීමට හෝ අවල් වෙනුවට භාවිතා කරීමට තිබෙනු දැක ගැනීමට හැකියි. මෙය විශේෂයෙන්ම දිගු ගමන් වලදී භාවිතා කිරීම දැක ගත හැකියි.

දිගු නෞකා ඒවායේ විශාලත්වය මත, නිපැයුම් තොරතුර් මත සහ කීර්තිය අනුව ආකාර ගණනාවකට වර්ග කල හැකිය. වර්ග කිරීම් වලදී වඩාත්ම ප්‍රචලිත ක්‍රමය නම් අවල් සදහා ඇති ස්ථාන ගණන අනුව වර්ග කිරීමයි. මෙම වර්ග කාර්වි (Karvi) නම් ඔරු පැදීමේ බංකු 13 ක් සහිත වර්ගයේ සිට බුස්සේ (Busse) නම් ඔරු පැදීමේ බංකු 34 ක් පමණ තිබෙන්නට ඇතැයි සැලකෙන වර්ගය දක්වා පරාසයක විහිදේ.

එම වකවානුවේ ස්කැන්ඩිනේවියානු නාවික ශක්තියේ පිලිබිඹුව වූයේ මෙම දිගු නෞකාය, එමෙන්ම ඒවා සතු වීම ඉතාමත්ම වටිනා කමකින් යුතු විය. මෙම නෞකා බොහෝ දුරට මුහුදු බඩ ගොවීන්ට අයත්ව තිබූ අතර යුධ කාල වලදී ශක්තිමත් නාවික බලයක් ස්ථාපනය කිරීම සදහා රජු විසින් පවරා ගනු ලැබුණි. මෙම නෞකා ජර්මානු ජාතිකයන් විසින් යුධ කටයුතු වලදී යොදා ගනු ලැබුවත් ඒවා බොහෝ දුරට භාවිතා කෙරුනේ යුධ නෞකා වලට වඩා යුධ භටයන් ප්‍රවාහනය කිරීමේ නෞකා වශයෙන්ය. දහවන සියවසේදී මෙම යාත්‍රා එකිනෙක ගැට ගැසීම මගින් පාබල සේනාංක වල යුධ ගැටුම් වලදී ස්ථාවර වේදිකාවක් ලෙස භාවිතා කර ඇත. මෙම දිගු නෞකා ප්‍රංශ ජාතිකයන් විසින් මකර නෞකා ලෙස හදුන්වා ඇත. මෙයට හේතුව නම් මෙම නෞකා සතුව මකර හැඩයක් නෞකාවේ ඉදිරි කොටසේ තිබීමයි.

කාර්වි (Karve)
කාර්වි (Karve) යනු ක්නාර් (knarr) යන නෞකා වර්ගයට සමාන පුළුල් පතුලකින් සමන්විත වයිකින්ග් දිගු නෞකා විශේෂයකි.මේවා යුධ කටයුතු වලට මෙන්ම ගමනා ගමනය, මගීන් ප්‍රවාහනය. භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය හෝ සතුන් ප්‍රවාහනයට යොදා ගැනුනි. මේවාට ඉතා නොගැඹුරු ජලයේ යාත්‍රා කිරීමට තිබූ හැකියාව නිසා මේවා වෙරළ තීරයට ගොඩ බැසීම සදහා භාවිතා කරන ලදි. මෙම යාත්‍රා වර්ගයේ දළ වශයෙන් අඩි 17ක් (5.2 m) පමන වන බාල්ක දැක ගත හැකිය.

නෞකා නිෂ්පාදනය
වයිකින්ග් නෞකා සැහැල්ලු බවින් සහ මුහුදට වඩා හොදින් ඔරොත්තු දීම යන ගුණාංගයන් වලින් අනෙකුත් සාමන්‍ය නෞකා වලින් වෙනස් විය. මෙය ක්ලින්කර් නම් නෞකා නිෂ්පාදන ක්‍රම වේදය ඔස්සේ ඉටුවුනු කාර්යයකි. වයිකින්ග් නෞකා තැනීමට ගන්නා ලද ලෑලි පලා ගනු ලැබුවේ විශාල පැරණි හොදින් වැඩුනු ශාක වලිනි. බොහෝ දුරට මේවා ඕක් ශාක විය. නෞකාවක පතුල අගල් එකක (2.5 cm) පමණ වුවද විය හැකි විය මන්ද යත් පලන ලද ලෑලි පසුකාලීනව භාවිතා වූ ඉරන ලද ලෑලි වලට වඩා ශක්තියෙන් වැඩි වූ බැවිනි.

දැඩි ඕක් ලී සැකිල්ලකින් ආරම්භ කරමින් නෞකා තනන්නන් සිද්ධ යකඩ යොදා ගනිමින් ලෑලි එකිනෙක පෑස්සීම දැක ගත හැකියි. පතුල දෙපස හැඩය පවත්වා ගැනීමද මෙම ලෑලි පෑස්සීම මගින් ඉටු කර ගන්නා ලද අතර සෑම ලෑලි කොටසක්ම ඊට පහලින් ඇති ලෑලි මතින් වැටෙන ආකාරයට සකසා ඇත. මීට අමතරව දිය කාන්දු නොවන පිරවුම් ද්‍රව්‍යයක් ලෑලි අතරට යොදා ගනිමින් ශක්තිමත් පතුලක් නිර්මාණය කර ඇත.

සැලකිය යුතු තරමේ විශාල නෞකා මෙම සාම්ප්‍රදායික ක්ලින්කර් ක්‍රමය යොදා ගනිමින් නිපදවිය හැකි විය. යුධ භටයන් 100 ක් පමණ රැගත් මකර නෞකා දුර්ලභ දෙයක් නොවීය.

තවදුරටත් දැක්වන්නේ නම් අවල් ගැසීම සදහා හොද කෝණයන් ලබා ගැනීමට සහ නැව යාත්‍රා කිරීමේදී අවල් ගබඩා කර තැබීමට අවල් අගුළු යොදා ගෙන ඇත. මෙම යුගයේ විශාල නෞකා වලට පැයට නාවික සැතපුම් හයක පමණ වේගයක් අවල් බලයෙන් ලබා ගත හැකි වූ අතර රුවල් බලය යටතේ නාවික සැතපුම් දහයක පමණ වේගයක් ලබා ගත හැකි විය.

දිශා දැක්වීම
තාක්ෂණයේ දියුණුවත් සමග ඔවුන්ගේ නෞකා වඩා හොදින් මුහුදට ඔරොත්තු දෙන ලෙස නිෂ්පාදනය වීමත් සමග වයිකින්ග් වරුන් වඩ වඩාත් මුහුදු ගවේෂණ වල යෙදුනි. නමුත් සාගරය තරණය කිරීම සදහා වයිකින්ග් වරුන්ට වඩා නිවැරදි දීශෘ දැක්වීමේ ක්‍රම වල අවශ්‍යතාව දැනුනි. බොහෝවිට නැවක නියමුවා නැව ගෙන යා යුතු ගමන් මාර්ගය සාම්ප්‍රදායික දැනුම් ආශ්‍රයෙන් ලබා ගත්තේය. වයිකින්ග් වරුන් මුහුදු රළ වල ස්භාවය, ගතවන කාළය, ගොඩබිම් මූලාශ්‍ර වැනි පෙර පලපුරුදු අත්දැකීම් නැව ගෙන යා යුතු මාර්ගය තීරණය කිරීමේදී නිසැක වශයෙන්ම යොදා ගනු ලැබුවේය. උදාහරණයක් වශයෙන් විද්වතුන් දක්වන අයුරින් තල්මසුන් සිටීම නැවක දිශාව තීරණය කිරීමේදී උපයෝගි කරගනු ලැබිණි. මන්ද යත් තල්මසුන් ජීවත් වන්නේ ආහාර බහුල මුහුද ජලය ආශ්‍රිතවය. මෙවැනි ජල ප්‍රදේශ බහුලව හමු වනුයේ ගැඹුරු දියවැල් ගැඹුරින් අඩු ප්‍රදේශ කරා තල්ලු කරනා ගොඩබිම් ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතවය. මේ අනුව තල්මසුන් ගැවසෙන ප්‍රදේශයක් යනු ගොඩබිමක් පිලිබද සලකුණකි.

අනෙක් අතට ඇතැම් විද්වතුන් යෝජනා කරන ආකාරයට වයිකින්ග් වරුන් වඩා දියුණු තාක්ෂණයන් දිශාව තීරණය කිරීමේදී යොදා ගෙන ඇත. උදාහරණයක් ලෙස හිරු මාලිමාව දැකිවිය හැකිය. ග්‍රින්ලන්තයේ නාර්සේෂුවැක් (Narsaruaq) වෙරළ තීරයෙන් හමුවූ ලී අඩ තැටියක් මෙම උපකල්පනයට මූලික වශයෙන් සාධක සපයයි. නමුත් වැඩිදුර අධ්‍යයනයන් මගින් පෙන්නුම් කෙරුනේ මෙහි යොදා තිබූ කෙටි කැපුම් අසමානුපාතිකව යොදා ඇති බවයි. ඒ අනුව මෙය නිවැරදි මාලිමාවක් ලෙස භාවිතා කිරීමට නොහැකි බවයි. ඒ අනුව මෙම තැටිය භාවිතා කරන්නට ඇත්තේ පූජක වරුන් බවට යෝජනා වනවා. පූජක වරුන් පාපොච්චාරනය කිරීමේදී මෙම කට්ට යොදන්නට ඇති බවට සිතනව. මීට සමානවම පර්යේෂකයන් සහ ඉතිහාසඥයන් දිගින් දිගටම විවාද කරන කාරනයක් නම් වයිකින්ග් වරුන් දිශා තීරණය කිරීමේදි හිරු පාෂාණ භාවිතා කරාද යන්නයි. මන්ද යත් හිරු පාෂාණ වලින් ආලෝකය ධ්රැවිකරනය කල හැකි වන අතර එය දිශාව තීරණය කිරීමේදි පැසසිය හැකි ක්‍රම වේදයක් බැවිනි. කුමන දිශාවක් ඔස්සේ ආලෝක තරංග කම්පනය වන්නේද යන්න පෙන්වීම මගින් හිරු ආලෝකය මද, වළාකුලු සහිත තත්වයක් යටතේ වුවද හිරු ඇති ස්ථානය පෙන්වීමට හැකියාව හිරු පාෂාණ සතුව ඇත. මෙම පාෂාණ තරංග වල දිශාව අනුව එක් නිශ්චිත වර්ණයකට වෙනස් වන අතර මේ සදහා පාෂණ සෘජු සූර්යාලෝකය පතිත වන ස්ථානයක තැබිය යුතුය. මේ අනුව විද්වතුන් මෙවන් සීමාකාරී තත්ව යටතේදී හිරු පාෂාණ දිශා දැක්වීමේ ක්‍රම වේදයක් ලෙස යොදා ගැනීමේ යෝග්‍යතාව ගැන වාද කරයි.

වයිකින්ග් ඉතිහාස කතා වල නිතරම පැවසෙන පරිදි වයිකින්ග් වරුන් ඔවුන්ගේ දීර්ග මුහුදු ගමන් වලදී අයහපත් කාලගුනය සහ මීදුම නිසා පීඩා විදි බව දැක්වේ. දිශාව පිලිබද කිසිදු අදහසකින් තොරව ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම මංමුලා වූ අවස්තා ගැනද සදහන් වේ. මෙම වාර්තා වලට අනුව දැක්වෙන්නේ ඔවුන් දිශාව නිර්ණය කිරීම සදහා හිරු එළිය අපහැදිලි අවස්ථා වලදී හිරු පාෂාණ භාවිතා කර නොමැති අතර වයිකින්ග් වරුන් පවතින සූළං මත යැපුනු අතර ඔවුන්ගේ පාරම්පරික සාම්ප්‍රදායික දැනුම දිශා තීරණය කිරීමේදි යොදා ගන්නට ඇති බවයි.

සම්ප්‍රදාය සහ සංස්කෘතිය
එක් වයිකින්ග් සම්ප්‍රදායක් වූයේ වයිකින්ග් නායකයින් මිය ගිය පසු ඔවුන් ඔවුන්ගේ නෞකා සමග මිහිදන් කිරීමයි. මියගිය පුද්ගලයාගේ සිරුර ප්‍රවේසමින් සූදනම් කරන ලද අතර ඔවුන්ගේ හොදම ඇදුම් වලින් සරසන ලදි. මෙම සූදානම් කිරීමේ කටයුතු වලින් අනතුරුව ශරීරය ආදාහනය කරන ප්‍රදේශයට අශ්ව රියකින් ගෙනයන ලදි. අනතුරුව මෘත දේහය ඔහුගේ භාරයේ තිබූ දේවල් සමග නැව තුල තැන්පත් කෙරිනි. නායකයාගේ ප්‍රියතම අශ්වයා, බොහෝවිට ස්වාමියාට ලැදි දඩයම් බල්ලෙකු සහ ඇතැම් අවස්ථාවලදී වහලුන් ද බිලි පූජා කරන ලද අතර මෘත දේහය සමග ආදාහනය කරන ලදි. මෙයින් අනතුරුව මිය ගිය පුද්ගලයා මරණින් මතු ලෝකයට යාත්‍රා කරන බව වයිකින්ග් වරුන් තදින්ම විශ්වාස කරන ලදි. වයිකින්ග් නෞකා මිහිදන් කිරීමක් පිලිබද උදාහරණයක් ලැඩ්බි (Ladby) නම් ඩෙන්මාර්ක් ගම්මානයේ සිදු කරන ලද කැණීම් කටයුතු වලින් හමු වී ඇති අතර ප්‍රදර්ශනයට තබා තිබේ.

නෞකා සමග මිහිදන් කිරීම නෝර්ඩික් යකඩ යුගය දක්වා තරම්වත් ඈත අතීතයකට දිවෙන ස්කැන්ඩිනේවියානු පුරාණ සංස්කෘතික අංගයකි. මෙයට සාක්ෂි සදහා උදාහරණ වශයෙන් හියෝස්ප්‍රින්ග් (Hjortspring) බෝට්ටුව (400-300 ක්‍රි.පූ.) හෝ නයිඩම් (Nydam) බෝට්ටු (200-450 ක්‍රි.පූ.) දැක්විය හැකිය. නෞකා, මළ සිරුරු  සහ ජලය ජර්මානු සංස්කෘතියේ ආත්මීය වැදගත්කමක් ඉසිලූ අංග ලෙස නෝර්ඩික් ලෝකඩ යුගය තරම්වත් ඈතට දිවෙයි.

සංරක්ෂණය කරන ලද නෞකා

ඇතැම් මුල් වයිකින්ග් නෞකා අවුරුදු ගණනාවක් තුලදී හමුවූ නමුත් මේවයින් කිහිපයක් පමණක් සංරක්ෂණ කටයුතු සදහා යොදාගැනුනි. මෙම නෞකා කිහිපයෙන් වඩාත්ම අවදානයට පාත්‍ර වූ නෞකා කිහිපය පහත දැක්වේ.

 ගොක්ස්ටඩ් නෞකාව (Gokstad ship) : මුළු දිග – දළ වශයෙන් මීටර 23.3 (අඩි 76)
 ඕස්බර්ග් නෞකාව (Oseberg ship): මුළු දිග – දළ වශයෙන්  මීටර 21.5  ( අඩි 71)
 ටියුන් නෞකාව (Tune)
 ස්කල්ඩෙලෙව් නෞකා (Skuldelev Ships)

අනුකෘතීන්
වයිකින්ග් නෞකා අනුකෘතීන් බහුලව හමු වන නෞකා අනුකෘතීන් වර්ගයකි. වයිකින්ග් නැමැති මුල්ම වයිකින්ග් නෞකා ආකෘතිය නෝර්වේ සන්ඩර්ෆියුජ් (Sandefjord) හි රොඩ්ස්වර්වන් (Rødsverven) නැව් තටාංගනයේ තනනු ලැබීය. 1893 දී මෙය ලෝක කොළොම්බියානු ප්‍රදර්ශනය සදහා අත්ලාන්තික් සාගරය තරණය කරමින් චිකාගෝ වෙත ලගා විය. සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක වයිකින්ග් යුගයේ නෞකා ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම්, උතුරු යුරෝපයේ සහ උතුරු ඇමරිකාවේ සේවය සදහා යොදා ගෙන තිබේ. ඩෙන්මාර්කයේ රොස්කිලේ (Roskilde) හි වයිකින්ග් නෞකා කෟතුකාගාරය ඔවුන් සතුව ඇති පුරාවිද්යාත්මක සොයාගැනීම් අනුව නිර්මාණශීලිව සහ නිවැරදිව වයිකින්ග් නෞකා  ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම පිලිබද කීර්තියක් උසුලයි.

මේවාද බලන්න
 ගැලී (Birlinn)
 කොග් (නෞකා ) (Cog (ship))
 ගැලරි (Galley)
 සල්මේ නෞකා (Salme ships)

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
 Recreating a Viking voyage - BBC
 The Vikingship Museum in Roskilde, Denmark
 Web page about the Gokstad ship excavation
 The Oslo Viking Ship Museum
 Gaia, the Gokstad Ship copy
 Munin, a Gokstad replica in Vancouver, BC
 Comparison between Viking and Egyptian Ships
 Dreknor Project, Normandy
 Leif Ericson Viking Ship LEVS is a 501(c) 3 nonprofit educational organization dedicated to the study, education and promotion of the fact that Leif Ericson was the first European to set foot upon and explore the North American Continent and of Vikings in general, their times and travels throughout the world.
 Rebuilding and sailing a Viking Knarr ship
 History of vikings
 Francis Miltoun: Ships & shipping, London, Alexander Moring Ltd., 1903
 The Mariner's Museum: Age of exploration
 New Oseberg Ship Foundation

වයිකින්ග් නාවික යාත්‍රා


Robert Worth Bingham (* 14. März 1966 in Louisville, Kentucky; † 28. November 1999 in New York City) war ein US-amerikanischer Schriftsteller und Mitherausgeber des Open City Magazine und 1999 Gründer von Open City Books.

Bingham machte 1988 seinen Abschluss an der renommierten Brown University. Anschließend erwarb er einen Master of Fine Arts an der Columbia University. Seine fiktionalen und Sachtexte erschienen in The New Yorker, und zwei Jahre lang arbeitete er als Reporter für Cambodia Daily. 1999 heiratete er. Sechs Monate danach, im Alter von 33 Jahren, starb Bingham an einer Überdosis Heroin. Zu seinen Ehren stiftete das PEN American Center den mit $25.000 (Stand 2016) dotierten Robert W. Bingham Prize für die Arbeit am zweiten Werk eines besonders talentierten literarischen Debütanten. Bingham war eng mit dem Musiker Stephen Malkmus befreundet; der Liedtitel Church on White bezieht sich auf Binghams Adresse in New York City.

Werke
 Pure Slaughter Value (Kurzgeschichten, 1997)
 Lightning on the Sun (Roman, 2000)

Einzelnachweise

Autor
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (Englisch)
Literatur (Vereinigte Staaten)
Roman, Epik
Kurzgeschichte
Essay
Herausgeber
Journalist (Vereinigte Staaten)
Schriftsteller (New York City)
US-Amerikaner
Geboren 1966
Gestorben 1999
Mann

Robert Bingham


(39464) Poppelmann, denumire internațională (39464) Pöppelmann, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
39464 Pöppelmann este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Freimut Börngen. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,43 ua, o excentricitate de 0,19 și o înclinație de 0,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 39001-40000
 Centura de asteroizi

Referințe

Familia  Massalia

Obiecte astronomice descoperite în 1973
Centura de asteroizi

39464 Pöppelmann


Onthophagus yungaburra é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Matthews em 1972.

Referências

Ligações externas

yungaburra
Coleópteros descritos em 1972

Onthophagus yungaburra


Wright R-1820 Cyclone 9 var en amerikansk stjernemotor udviklet af Curtiss-Wright, og i udbredt anvendelse på fly fra 1930'erne til 1950'erne. Motoren blev produceret på licens i Spanien under navnet Hispano-Suiza 9V eller Hispano-Wright 9V, og i Sovjetunionen under navnet Shvetsov M-25.

Design og udvikling
R-1820 Cyclone 9 var en yderligere videreudvikling af Wright P-2 motoren, som stammede fra 1925. R-1820 gik i produktion i 1931, og havde ikke bare et større slagvolumen end forgængerene, men også en serie af andre forbedringer. Motoren forblev i produktion langt op i 1950'erne.

R-1820 blev bygget på licens af Lycoming, af Pratt & Whitney Canada, og under 2. verdenskrig også af Studebaker Corporation. Sovjetunionen havde købt et licens til designet, og Shvetsov OKB blev stiftet med henblik på at konvertere de amerikanske specifikationer til det metriske system. Den 'metriske' udgave af motoren gik i produktion i de statsejede sovjetiske fabrikker under navnet M-25, og mange R-1820's generelle designdetaljer blev benyttet af Shvetsov-bureauet i mange af deres fremtidige stjernemotorer, som blev benyttet af det sovjetiske luftvåben i 1940ene og fremover. I Spanien blev R-1820 licensbygget under navnene Hispano-Suiza 9V og Hispano-Wright 9V.

R-1820 var grundlaget for mange berømte flytyper, inkl. de tidlige Douglas passagerfly (prototypen af DC-1, DC-2, de første civile udgaver af DC-3, og den ikke særligt udbredte DC-5), hvert eneste krigstids-eksemplar af Boeing B-17 Flying Fortress og Douglas SBD Dauntless bombeflyene, de tidlige versioner af Polikarpov I-16 jagerflyet (M-25 versionen af motoren), og Piasecki H-21 helikopteren.

R-1820 blev også i begrænset omfang anvendt i pansrede køretøjer. G-200 varianten udviklede 670 kW (900 hk) ved 2.300 omdrejninger pr. minut, og sad som kraftkilde i den tunge M6 Kampvogn. Wright RD-1820 blev konverteret til diesel af Caterpillar Inc. under navnet D-200 og leverede 340 kW (450 hk) ved 2.000 omdrejninger i M4A6-varianten af en anden kampvogn, M4 Sherman.

Varianter
Det bedes bemærket at angivelser i hestekraft (hk) er imperielle, ikke metriske hk. I overensstemmelse med europæisk standard er den primære effektangivelse opgivet i kW.
Hvor slutningen af typebetegnelsen indeholder et W indikerer dette at motoren er udstyret med et vand-methanol effektforøgelsessystem til nødsituationer.

Hispano-Suiza 9V
Hispano-Suiza 9V er en licensbygget variant af R-1820.

Anvendelse

Flytyper

Køretøjer
 M4 Sherman tank, i M4A6 varianten
 M6 heavy tank

Udstillede motorer

Bevarede Wright R-1820 motorer er bl.a. udstillet på disse museer:
 American Airlines C.R. Smith Museum
 Fleet Air Arm Museum
 Delta Flight Museum
 National Air and Space Museum
 National Museum of the U.S. Air Force

Der er formodentligt udstillet R-1820 motorer på adskillige europæiske flymuseer, men det vides ikke med sikkerhed hvor.

Specificationer (GR-1820-G2)

Se også

Relaterede motorer:
 Wright Cyclone family
 Wright R-1300 Cyclone 7
 Wright R-2600 Cyclone 14 (Twin Cyclone)
 Wright R-3350 Cyclone 18 (Duplex Cyclone)
 Shvetsov M-25
 Shvetsov ASh-62

Lignende motorer:
 Alfa Romeo 128
 BMW 114
 Nakajima Hikari
 Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp
 Bristol Pegasus

Referencer

 Bridgman, L, (ed.) (1998) Jane's Fighting Aircraft of World War II. Crescent. .
 Eden, Paul & Soph Moeng, The Complete Encyclopedia of World Aircraft. Amber Books Ltd. Bradley's Close, 74-77 White Lion Street, London, NI 9PF, 2002, .

Eksterne henvisninger

Forbrændingsmotorer
Flymotorer

Wright R-1820


Putjatin (ruski:  Путятин) Rjurikovička je obitelj s vladarskim i plemenitim linijama. Potječu od vojvoda autonomne kneževine Druck, negdje sredinom 15. stoljeća.

Značajne ličnosti kneževske obitelji

 Princ Nikolaj Putjatin, ruski filantrop i filozof.
 Vojvoda Mikiitta Iivananpoika Putjatin nastanio se nakon sredine 15. stoljeća u službu Moskve i dobio posjede od Ivana III.
 Vojvoda Taavetti Mikiitanpoika Putjatin držao je početkom 16. stoljeća izvanrednu gomilu zemljišnih posjeda u Kareliji od Käkisalmija u istočnoj Finskoj. Rodonačelnik je svih danas živućih članova kneževske obitelji Putjatin. U poreznom registru Vatje iz 1500. godine nalazi se nekoliko njegovih posjeda.
 Vojvoda Sergej Putjatin, drugi suprug velike kneginje Marije Pavlovne mlađe (1890. – 1958.)

Članovi ostalih (ne-kneževskih) obitelji Putiatin

 Jevfimije Putjatin, ruski admiral. Nije bio član kneževske obitelji Rjukoviči, već je admiral poticao iz druge obitelji s istim prezimenom

Izvori

 Wilhelm HOSÄUS, Fürst Putiatin, 1749.-1830., U Mitteilungen des Vereins für Anhaltische Geschichte und Altertumskunde (MittVAGA), 1883., S. 461
 Juhana Vilhelm Ronimus (1906.), Novgorodin Vatjalaisen viidenneksen verokirja v. 1500 ja Karjalan silloinen asutus. Joensuu 1906. Sveučilište Imperial Alexander u Helsinkiju, Finska
 Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln, svezak III / 5, str. 916–917
 Jacques Ferrand (1979.), svezak I, str. 84

Povijest Rusije
Plemstvo

Putjatin (obitelj)


المحرك ثنائي الأشواط أو محرك الشوطين هو محرك احتراق داخلي يعمل بشوطين اثنين للمكبس وليس الأربعة أشواط المعتادة.

ويقتصر شوطي ذلك المحرك على شوط الانضغاط وشوط الإشعال. ويمكنه أداء ذلك باستخدام في نفس الوقت بدء شوط الضغط ونهاية شوط الإشعال في سحب الوقود وبالتالي في طرد العادم.

يستعمل هذا النوع من المحركات بصفة خاصة في الدراجات النارية، والمنشار الآلي اليدوي.

تشبه محرك أوتو (البنزين) رباعي الأشواط، إلا أنها تقتصر على لفة واحدة  لكل دورة تشغيل، وذلك لأن سحب خليط الهواء والوقود يتم عن طريق علبة المرافق مانعة تسرب الغاز. ويعمل كل من علبة المرافق والجانب السفلي من الكبّاس معاً كمضخة تحميل، تقوم في نفس الوقت بملء الأسطوانة عن طريق منفذ الكسح، وطرد غازات العادم.

مميزات

بساطة تصميمه، حيث يخلو من عناصر تحكم التبدّل الغازي. فالتحكم في دخول وخروج الغازات عن طريق قنوات في جدار الأسطوانة يتحكم بها الكبّاس.
 انتظام عزم دورانه.
ورغم أن محرك الشوطين يحقق ضعف عدد دورات تشغيل المحرك رباعي الأشواط، إلا أنه لا يحقق قدرة أداء مماثلة، فلا يعد عدد الدورات من مميزاته.

عيوب
 أثناء التبدّل الغازي يفقد كثير من شحنات الغاز الجديدة، لأنها تنظف الأسطوانة. كما تضغط شحنات الغاز الجديدة العادم إلى ماسورته فتختلط تلك الغازات معاً، ممّا يخفض قدرة المحرك ويزيد معدل استهلاك الوقود. وتسمى هذه العملية التبدّل الغازي المفتوح.
 رداءة درجة الامتلاء.

سمات أخرى
 لأن علبة المرافق تستعمل في شوط السحب، لا يمكن استخدامها حوضا للزيت. لذلك يجب خلط زيت التزليق مع الوقود، مما يكوّن طبقة رقيقة داخل المحرك تعمل على تزليق المكابس وأسطح الأسطوانة الداخلية.
 التحميل الحراري لمحرك الشوطين أعلى من رباعي الأشواط بسبب زيادة مضاعفة عدد دورات التشغيل. لذلك تحتاج محركات الشوطين لتبريد أفضل؛ كما لا يجوز تصميمها بأحجام كبيرة حيث يراد منها خفة الوزن.

مراجع

انظر أيضا
 محرك
 محرك احتراق داخلي
 محرك احتراق خارجي
 المحرك البخاري

محرك نفات

تقانة المحركات
تقانة المحركات ثنائية الأشواط
محركات احتراق داخلي مكبسية
محركات درجات نارية
محركات سيارات

محرك شوطين


Coralie Gladys Lassource (Maisons-Laffitte, 1 de setembro de 1992) é uma handebolista profissional francesa, campeã olímpica.

Carreira

Lassource conquistou a medalha de ouro com a Seleção Francesa de Handebol Feminino nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, após derrotar a equipe do Comitê Olímpico Russo na final por 30–25.

Handebolistas olímpicos da França
Handebolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Campeões olímpicos da França

Coralie Lassource


සුර්ය නිවෘත්තිය යන පදය බිඳී ඇත්තේ,  සූර්ය (හිරු) සහ නිවෘත්තය (නිශ්චල) යන සිංහල වදන් දෙකෙන් වන අතර, එසේ වන්නේ, සූර්ය නිවෘත්තියක් සිදුවීමෙහිදී, අවනිතියක් නොමැතිව සූර්යයා නිශ්චලව සිටින බැවිනි ; එනම්, සූර්යයාගේ ගමන් පථයෙහි (පෘථිවියෙහි සිට නිරික්ෂණය කරන විට පෙනෙන අයුරින්) සෘතුමය චලනය, එහි දිශාව අනෙක් පසට සිදුවීමට පෙර මදක් නැවතී සිටින බවකි.

සුර්ය නිවෘත්තිය


Megaclite , also known as , is a natural satellite of Jupiter. It was discovered by a team of astronomers from the University of Hawaii led by Scott S. Sheppard in 2000, and given the temporary designation .

Megaclite is about 6 kilometres in diameter, and orbits Jupiter at an average distance of 24,687,000 kilometers in 747.09 days, at an inclination of 150° to the ecliptic (148° to Jupiter's equator), in a retrograde direction and with an eccentricity of 0.308.

It was named in October 2002 after Megaclite, mother by Zeus (Jupiter) of Thebe and Locrus in Greek mythology.

It belongs to the Pasiphae group, irregular retrograde moons orbiting Jupiter at distances ranging between 22.8 and 24.7 Gm, and with inclinations ranging between 144.5° and 158.3°. However, while Pasiphae is gray (B−V=0.74, V−R=0.38, V−I=0.74) in color, Megaclite is light red (B−V=0.94, V−R=0.41, V−I=1.05) and come similar to Callirrhoe.

References

Pasiphae group
Moons of Jupiter
Irregular satellites
Discoveries by Scott S. Sheppard
Discoveries by David C. Jewitt
Discoveries by Yanga R. Fernandez
Discoveries by Eugene A. Magnier
20001125
Moons with a retrograde orbit

Megaclite


Nogometna zona ZO Bjelovar, također i pod nazivima Nogometna zona Zajednice općina Bjelovar, Zonska nogometna liga ZO Bjelovar za sezonu 1981./82. je predstavljala ligu petog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Sudjelovalo je 14 klubova, a prvak je bio klub "BSK-Česma" iz Bjelovara.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutarnje poveznice
 Liga Zagrebačke regije 1981./82.
 Zonska lga Varaždin – Čakovec 1981./82.
 Regionalna liga Zagreb 1981./82.
 Međuopćinska liga Koprivnica – Križevci 1981./82.
 Međuopćinska liga Daruvar – Pakrac – Grubišno Polje 1981./82.

Vanjske poveznice

Izvori

 library.foi.hr, "Glas Podravine"
 br. 24, god. XXXVII, izdano 18. lipnja 1982., str. 11, preuzeto 14. srpnja 2019.

1981-82
Bjelovar
1981-82 Bjelovar

Nogometna zona ZO Bjelovar 1981./82.


Adam Armanda (Kraj kod Rijeke, 18. listopada 1898. — Zagreb, 1. ožujka 1958.), inženjer brodogradnje, pukovnik Jugoslavenske ratne mornarice (JRM) i sveučilišni profesor u Zagrebu. U Kraljevskoj mornarici je od 1927. U Pomorskom arsenalu Tivat bio je šef brodograđevnog i konstrukcijskog odsjeka. U JRM-u je od rujna 1943. šef tehničke službe u Komandi splitskog područja, i u Komandi mornarice, a zatim šef tehničke službe Baze NOVJ-a u Italiji. Od rujna 1944. načelnik je inženjerijsko–tehničkog odjeljenja Komande RM. Zapovijedao je spašavanjem i dizanjem preko 450 potonulih brodova. Izabran je 1946. za redovnog profesora Tehničkog fakulteta u Zagrebu. Autor je mnogih članaka iz brodogradnje.

Literatura

 "Armanda Adam", U: Vojna enciklopedija, sv. 1., Beograd: Izdanje redakcije Vojne enciklopedije, 1970., str. 215.

Tehnologija
Pomorstvo
Industrija
Tehničke znanosti

Adam Armanda


Associazione Calcio ChievoVerona, İtalya'nın Verona şehrinde bulunan bir futbol kulübüdür. Paluani isimli bir kek şirketi tarafından kurulmuştur ve kulübe de ilk başta kendi isimlerini vermişlerdir. Bu yüzden kulübün kuruluşundaki adı Paluani Chievo idi.

Kulübün tarihi takma adı giallobludur (kulübün renkleri olan sarı ve maviden gelir) ama günümüzde genelde Mussi Volanti (Venedik dilinde uçan eşekler) takma adı kullanılır. Yerel taraftarlar takıma Ceo derler. Aslında Uçan Eşekler takma adı, aşağılayıcı bir terim olarak şehrin diğer takımı Hellas Verona ile oynanan derbi maçı sırasında Hellas Verona taraftarları tarafından kullanılır. Hellas Verona taraftarları ayrıca Chievo, Serie A'ya yükselene kadar Chievolu taraftarlara "Bir gün eşekler uçacak!" derdi. Ne ilginçtir ki, Chievo taraftarları bu takma adı bir onur simgesi haline getirmişlerdir. Chievo'nun resmi web sitesinde kulübün armasının yanında uçan bir eşek bulunur ve kulübün online satış mağazası da uçan bir eşek oyuncağı satmaktadır. Kulübün amblemi de Veronalı bir soylu olan Cangrande I della Scala'yı temsil eder.

Kulüp, stadını şehrin Serie B'de oynayan diğer kulübü Hellas Verona ile paylaşır. Stadın ismi Marc'Antonio Bentegodi Stadyumu'dir ve 38,402 kişiliktir.

Kulübün Tarihi

İlk Yıllar

Takım 1929 yılında birkaç Chievolu futbol taraftarı tarafından kuruldu. İlk başta kulüp, resmi olarak İtalya Futbol Federasyonu'na üye olamadı. Ama ismini Ond Chievo olarak değiştirdikten sonra kulüp, faşist rejime rağmen bazı amatör turnuvalara katıldı ve hazırlık maçları oynadı. Sonunda resmi lige, 8 Kasım 1931'de kabul edildi. O zamanki takımın renkleri mavi-beyazdı ve şu anda Chievo'nun deplasman formaları da mavi-beyaz renktedir. Ama Chievo takımı, 1936 yılında ekonomik sıkıntılardan dolayı dağıtıldı. Chievo II. Dünya Savaşı'ndan sonra, 1948 yılında yeniden maçlar yapmaya başladı ve Seconda Divisione'ye (2. Lig) kabul edildi. 1957'de takım, Carlantonio Bottagisio sahasına taşındı ve 1986 yılına kadar o statta maçlarını oynadı. 1959'da İtalya'da liglerin yeniden düzenlenmesi sonucunda, Chievo Seconda Categoria (2. Kategori) isimli lige kabul edildi. O sene Chievo, ismini Cardi Chievo olarak değiştirdi ve bu yeni sponsor sayesinde ertesi sezon Prima Categoria'ya yükseldi.

Üst Liglere Yükselme Serisi
1964 yılında Luigi Campedelli isimli bir iş insanı Paluani şirketini satın aldı ve Chievo kulübünün başına geçti. Campedelli'nin başkanlığı sırasında Chievo, üst liglere yükselme başarısını gösterdi. Önce 1974-1975 sezonunda Serie D'ye yükseldi. Paluani Chievo ismiyle takım, 1986 yılında Serie C2'de oynamaya bşladı. Bu yükselmeden sonra takım, Stadio Marcantonio Bentegodi'ye taşındı ve şu anki takım da maçlarını o statta oynamaktadır. 1989'da Serie C1'e yükseldi ve ertesi sezon ismini AC ChievoVerona olarak değiştirdi.

1992'de başkan Luigi Campedelli, kalp krizinden öldü ve kulübün başına onun 23 yaşındaki oğlu Luca Campedelli geçti. Luca Campedelli, profesyonel İtalyan futbol kulüpleri içinde en genç başkan olarak tarihe geçti. Giovanni Sartori'yi futbol şube sorumluluğuna ve Alberto Malesani'yi de teknik direktörlüğe getirdi. Malesani'yle takım, sürpriz bir şekilde Serie C1'de şampiyon oldu ve Serie B'ye yükseldi. Bu ligde, şehrin diğer takımı olan Hellas Verona ile ilk derbisini oynadı. 1997'de Malesani, Fiorentina'ya teknik direktör olunca,- Silvio Baldini, takımın başına getirildi. Ertesi sezon, Domenico Caso ile lige başlayan takım, Caso'nun kovulmasından sonra yoluna Lorenzo Balestro ile devam etti.

2000-2001 sezonunda Luigi Del Neri yönetiminde Chievo, Serie B'de 3. oldu ve tarihinde ilk kez Serie A'ya yükselme başarısı gösterdi.

Serie A sezonları

2001-2002 Sezonu
Küçük ve dikkate alınmayan Chievo, Serie A'daki ilk sezonunda herkesi şaşırttı. Oynadığı göz doldurucu ve eğlendirici futbolla şampiyonluk yarışında yer alan kulüp, kısıtlı kadrosu nedeniyle daha ileri gidemeyip ligi 5. sırada bitirdi. Böylelikle UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kaçırsa da UEFA Kupası'na katılmaya hak kazandı.

2002-2003 ve 2003-2004 sezonları
2002-2003 sezonunda Chievo, UEFA Kupası'nda 1. Tur'da Kızıl Yıldız'a elendi ve o sezon Serie A'yı 7. sırada bitirdi. 2003-2004 sezonunda ise Luigi Del Neri ile ligi 9. sırada tamamladı.

2004-2005 sezonu
2004-2005 sezonu, Chievo için zor bir sezon oldu. Mario Beretta yönetiminde ilk başta iyi giden takım bir ara Serie A'da Juventus ve Milan|'ın arkasından 3. sırada yer aldı. Fakat takım daha sonra yavaş yavaş düşme potasına yaklaşmaya başladı. Sezonun bitimine üç maç kala Chievo, 18. sırada yer alıyordu ama Mario Beretta'nın yerine gelen Maurizio D'Angelo, aldığı 2 galibiyet ve 1 beraberlikle takımı Serie A'da küme düşmekten kurtardı.

2005-2006 sezonu
2005-2006 sezonunda Giuseppe Pillon, takımın yeni teknik direktörü oldu. Takım, Luigi Del Neri zamanındaki başarılı performansına adeta geri döndü ve hem UEFA Kupası'na katılma hakkı elde etti hem de Serie A'yı 7. sırada tamamladı. Ama 2006 yılında Serie A'da şike skandalı ortaya çıkınca Chievo, İtalya Futbol Federasyonu tarafından ligi 4. sırada bitirmiş sayıldı ve Uçan Eşekler'e UEFA Şampiyonlar Ligi eleme turlarında oynama hakkı doğdu.

2006-2007 sezonu
14 Temmuz 2006 tarihinde 2006 Serie A Skandalı'nın kararları açıklandı. Karar uyarınca Juventus, Milan ve Fiorentina'nın UEFA Şampiyonlar Ligi'ne ve Lazio'nun UEFA Kupası'na katılması engellendi. Ama daha sonra 2005-2006 sezonunda 44 puanı indirilen Milan|'ın indirilen puan sayısı 30'a düştü böylece Milan|'a UEFA Şampiyonlar Ligi'nde eleme turlarına katılma fırsatı doğdu ve Chievo takımı da UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılma hakkı kazandı. 3. Ön Eleme Turu'nda Bulgaristan'ın Levski Sofya ile oynadı. Sofya'da 2-0 kaybetti ve Verona'da 2-2 berabere kaldı dolayısıyla UEFA Şampiyonlar Ligi'nden elendi ve UEFA Kupası'nda 2. Ön Eleme Turu'na katılmaya hak kazandı. Portekiz'in Braga takımıyla eşleşen Chievo, ilk maçını 14 Eylül 2006'da Braga'da oynadı ve 2-0 kaybetti. 28 Eylül 2006 tarihinde oynanan Verona'daki rövanş maçında 2-1 kazandı ama averaj farkı yüzünden elendi.

16 Ekim 2006 tarihinde 1-0'lık Torino yenilgisinden sonra, teknik direktör Giuseppe Pillon kovuldu ve daha önce de bu kulüpte teknik direktörlük yapan Luigi Del Neri, takımın başına geçti.

Serie B yılları ve lige tutunmaya çalışması (2019-2021)
Temmuz 2021'de Chievo, ödenmemiş vergi borçları nedeniyle finansal açıdan yeterliliğini kanıtlayamadığından 2021-22 sezonu için Serie B'den ihraç edildi. Kulüp, COVID-19 salgını sırasında ödemeleri daha uzun bir süreye yaymalarına izin veren bir anlaşma olduğunu savundu. Ancak, üç başarısız itirazın ardından, Chievo Verona'nın Serie B'ye kaydolmasının engellenmesi kararı onaylandı ve Cosenza takımı Serie B'de onun yerini aldı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
   Kulübün Resmî Web Sitesi

Veneto'daki futbol kulüpleri
Serie A kulüpleri
Verona
1920'lerde İtalya'da kurulan oluşumlar
1929'da Avrupa'da kurulan oluşumlar
1929'da kurulan futbol kulüpleri
2021'de feshedilen futbol kulüpleri

AC ChievoVerona


Don Petar Aragonski i Anžuvinski (španjolski: Pedro de Aragón y Anjou) (Barcelona, 1305. – València, 1380.), znan i kao Petar IV. od Ribagorze (španjolski: Pedro IV de Ribagorza), bio je španjolski plemić, infant (princ) Aragonije te grof Ribagorze, Empúriesa i Pradesa.

Otac mu je bio kralj Jakov II. Aragonski, koji je bio kralj Aragonije i Sicilije.

Majka mu je bila kraljica Blanka Anžuvinska i Sicilska.

U gradu zvanom Castelló d'Empúries (šp.: Castellón de Ampurias), Don Petar je oženio Izabelu de Foix (Isabel de Foix).

Izabela i Petar su imali četvero djece:
Don Alfons Aragonski Stariji, markiz i grof
Doña Leonor María de Aragón y Foix, kraljica Cipra
Don Ivan de Aragón y Foix
Don Jakov, biskup pokopan u Valenciji

Don Petar je postao redovnik.

Izvori

Grofovi Ribagorze
Aragonski infanti
Grofovi Empúriesa

Petar Aragonski i Anžuvinski


Des élections municipales ont lieu le 11 décembre 2021 dans 154 petites villes et villages et le 26 mars 2022 dans 66 villes de Palestine.

Elles sont boycottées par le Hamas et n'ont donc pas lieu dans la Bande de Gaza.

Contexte
Les élections ont lieu dans un contexte tendu entre le Fatah et le Hamas au sujet des élections présidentielle et législatives prévues pour 2021 que le président Mahmoud Abbas a décidé de reporter.

Participants

Résultats

Notes et références

Élection en Palestine
Élection municipale
2021 en Palestine
2022 en Palestine
Palestine
Palestine
Politique en décembre 2021
Politique en mars 2022

Élections municipales palestiniennes de 2021-2022


Tyrese Jeffrey Martin (Allentown, 7 de março de 1999) é um jogador norte-americano de basquete profissional que atualmente joga no Atlanta Hawks da National Basketball Association (NBA).

Ele jogou basquete universitário na Universidade de Rhode Island e Universidade de Connecticut e foi selecionado pelo Golden State Warriors como a 51º escolha geral no draft da NBA de 2022.

Carreira no ensino médio
Martin jogou basquete na William Allen High School em Allentown, Pensilvânia. Em sua última temporada, ele teve médias de 21,3 pontos e 11,4 rebotes. Martin foi nomeado MVP da Eastern Pennsylvania Conference (EPC) e levou sua equipe ao primeiro título da EPC desde 2006.

Ele jogou uma temporada de pós-graduação na Massanutten Military Academy em Woodstock, Virgínia, para ganhar mais exposição nos programas universitários. Em 2017, ele se comprometeu a jogar basquete universitário na Universidade de Rhode Island e rejeitou as ofertas de Minnesota, Utah e Seton Hall, entre outros.

Carreira universitária
Como calouro em Rhode Island, Martin teve médias de 8,1 pontos e 5,2 rebotes. Em 26 de fevereiro de 2020, ele registrou 24 pontos e 16 rebotes na vitória por 76-75 contra o Fordham. Em seu segundo ano, Martin teve médias de 12,8 pontos e 7 rebotes.

Em sua terceira temporada, ele foi transferido para Universidade de Connecticut para jogar sob o comando do técnico Dan Hurley, que o recrutou para Rhode Island. Durante a entressafra, ele trabalhou em tempo integral em um depósito em Allentown depois que sua mãe foi demitida do emprego durante a pandemia de COVID-19. Martin recebeu uma isenção da NCAA para elegibilidade imediata na UConn. Em sua terceira temporada, ele teve médias de 10,3 pontos e 7,5 rebotes. Em 1º de dezembro de 2021, ele foi descartado após torcer o pulso em vários jogos anteriores. Em 21 de dezembro de 2021, Martin marcou 25 pontos e ultrapassou a marca de 1.000 pontos na vitória por 78-70 sobre Marquette.

Em 22 de março de 2022, Martin se declarou para o draft da NBA de 2022, abrindo mão de sua elegibilidade universitária restante.

Carreira profissional

Atlanta Hawks (2022–Presente)
Martin foi escolhido pelo Golden State Warriors como a 51ª escolha geral no draft da NBA de 2022 e posteriormente foi negociado com o Atlanta Hawks. Em 16 de julho de 2022, ele assinou um contrato de 2 anos e US$2.7 milhões com os Hawks.

Estatísticas da carreira

Universidade

Fonte:

Basquetebolistas da Pensilvânia
Basquetebolistas do Atlanta Hawks
Pessoas vivas
Nascidos em 1999
Naturais de Allentown (Pensilvânia)

Tyrese Martin


Splitska fotorinolaringologija , hrvatski dvodijelni dokumentarni film scenarista i redatelja Mladena Santrića iz 2017. godine. Film je drugi od dvaju filmova koji predstavljaju Split "okom, uhom, glasom, njuhom i sluhom" splitskih fotografa. U filmu su pridonijeli poznati praktičari i teoretičari splitske fotografske pozornice, majstori i kroničari splitskih vremena među kojima su Duško Kečkemet, Andro Damjanić, Ivo Pervan, Feđa Klarić, Ante Verzotti, Ana Peraica Zoran Krpetić, Gordana Benić. Autor Santrić davno prije bavio se dokumentarno Splitom, i ovim se filmom vratio toj temi. Predstavlja se u filmu cijeli niz vrsnih splitskih fotografa (radovi 13 fotografa svih generacija: Duško Kečkemet, Andro Damjanić, Ivo Pervan, Fjodor Feđa Klarić, Ante Verzotti, Ana Peraica, Zoran Krpetić, Jelena Popić, Lidija Lolić, Damir Borčić, Gordana Benić, Mario Javorčić i Maja Prgomet) i "najluđi grad na svitu". U filmu se duhovito i vrlo dinamično prikazuje a gledatelj doživljava sve osobine i kvalitete ljudi i grada koji u fotografskoj povijesti već imaju istaknuto mjesto. Jedinstveno prikazuje sažetak osjetilnih doživljaja Splita. Ocjena je da je ovaj dokumentarni film prava dokumentarna poslastica "koja predstavlja današnji Split i njegovu dušu" i da je u svijetu dokumentaraca o Splitu ono što je Velo misto . Film je iz dva dijela. Nastavci se zovu Vječnost koja prolazi i Vječnost koja traje.

Izvori

Hrvatski dokumentarni filmovi
Split

Splitska fotorinolaringologija


Francis of Paola (or: Francesco di Paola or Francis the Fire Handler; 27 March 1416 – 2 April 1507), was an Italian mendicant friar and the founder of the Roman Catholic Order of Minims. Unlike the majority of founders of men's religious orders, and like his patron saint, Francis was never ordained a priest.

Biography

Francis was born in the town of Paola, which lies in the southern Italian Province of Cosenza, Calabria. In his youth he was educated by the Franciscan friars in Paola. His parents, having remained childless for some years after their marriage, had recourse to prayer and especially commended themselves to the intercession of Francis of Assisi, after whom they named their first-born son. Two other children were eventually born to them.

When still in the cradle, Francis suffered from a swelling which endangered the sight of one of his eyes. His parents again had recourse to Francis of Assisi and made a vow that their son should pass an entire year wearing the "little habit" of St Francis in one of the friaries of his Order, a not-uncommon practice in the Middle Ages. The child subsequently recovered. At the age of 13, being admonished by a vision of a Franciscan friar, he entered a friary of the Franciscan Order to fulfill the vow made by his parents. At the completion of the year he went with his parents on a pilgrimage to Assisi, Rome, and other places of devotion. Returning to Paola, he selected a secluded cave on his father's estate and there lived in solitude; but later on he found an even-more secluded cave on the sea coast. Here he remained alone for about six years, giving himself to prayer and mortification.

Minim Friars

In 1435 two companions joined him in his retreat, and to accommodate them Francis caused three cells and a chapel to be built: in this way the new order was begun. By 1436, he and two followers began a movement that would become the foundation of the Hermits of Saint Francis of Assisi, which would later be renamed as the Minim friars. Their name refers to their role as the "least of all the faithful". Humility was to be the hallmark of the brothers as it had been in Francis' personal life. Abstinence from meat and other animal products became a "fourth vow" of his religious order, along with the traditional vows of poverty, chastity and obedience. Francis instituted the continual, year-round observance of this diet in an effort to revive the tradition of fasting during Lent, which many Roman Catholics had ceased to practice by the 15th century. The rule of life adopted by Francis and his religious was one of extraordinary severity. He felt that heroic mortification was necessary as a means for spiritual growth. They were to seek to live unknown and hidden from the world.

The number of his disciples gradually increased, and about 1454, with the permission of Pyrrhus, Archbishop of Cosenza, Francis built a large monastery and church. The building of this monastery was the occasion of a great outburst of enthusiasm and devotion on the part of the people towards Francis: even the nobles carried stones and joined in the work. Their devotion was increased by the many miracles which Francis wrought in answer to their prayers.

In 1474 Pope Sixtus IV gave him permission to write a rule for his community, and to assume the title of Hermits of St. Francis: this rule was formally approved by Pope Alexander VI, who, however, changed their title into that of "Minims". After the approbation of the order, Francis founded several new monasteries in Calabria and Sicily. He also established monasteries of nuns, and a third order for people living in the world, after the example of Francis of Assisi. He was no respecter of persons based solely on their worldly rank or position. He rebuked the King of Naples for his ill-doing and in consequence suffered persecution.

France

When King Louis XI of France was in his last illness, he sent an embassy to Calabria to beg Francis to visit him. Francis refused to come until the pope ordered him to go. Embarking at Ostia, he landed in France, and cured many sick of the plague in Provence as he passed. He then went to the king at his residence, the Château de Plessis-lez-Tours (now within the village of La Riche), and was with him at his death. He became a tutor of the heir, Charles VIII, who kept him near the court and frequently consulted him.

This king built a monastery for the Minims there near the chateau at Plessis and another at Rome on the Pincian Hill. Francis also influenced many in the French church, particularly Jan Standonck, who founded the Collège de Montaigu along what he thought were Minimist lines. The regard in which Charles VIII held him was shared by his successor, Louis XII, each  of whom insisted he remain in France.

Francis was now eager to return to Italy, but the king would not permit him, not wishing to lose his counsels and direction. Francis spent the last three months of his life in entire solitude, preparing for death. On Holy Thursday of 1507 he gathered his community around him and exhorted them especially to have mutual charity amongst themselves and to maintain the rigour of their life and in particular perpetual abstinence. The next day, Good Friday, he again called them together and gave them his last instructions and appointed a Vicar General. He died at Plessis on 2 April 1507 at the age of ninety-one.

Diet

Francis followed a diet not only free from animal flesh, but also from all animal-derived foods, such as eggs and dairy products. One of the vows of the order he founded was the abstinence from meat, fish, eggs, butter, cheese and milk. Francis has been described as a vegan.

The two major movements in this order were humility and non-violence. The word "Minim" refers to living as the smallest or least, or embracing humility, simplicity, and plainness. The call to non-violence and absence of cruelty was expressed through not doing harm to any creature.

Gift of prophecy

It was believed that Francis was favored with the gift of prophecy. He apparently foretold to several persons, in the years 1447, 1448, and 1449, the taking of Constantinople by the Turks, which happened on 29 May 1453, under the command of Mahomet II, when Constantine Palaeologus, the last Christian emperor, was killed in battle.

Theodoor van Thulden painted a mystic episode that was said to have occurred over a century earlier. It depicts Francis of Paola, who was revered in France because he visited the country in 1482, at the bedside of Louise of Savoy to announce that she will give birth to the next king of France, the future Francis I. In 1515, King Louis XII died without a male heir and the throne went to Francis I, of the royal family's Valois-Angoulême branch. Louise of Savoy and her spouse, the Count of Angoulême, who is almost certainly the figure depicted to the left of the bed, decided to name the child Francis in honor of the saint.

Legends

According to a famous story, in the year 1464, he was refused passage by a boatman while trying to cross the Strait of Messina to Sicily. He reportedly laid his cloak on the water, tied one end to his staff as a sail, and sailed across the strait with his companions following in the boat. The second of Franz Liszt's "Legendes" (for solo piano) describes this story in music.

After his nephew died, the boy's mother—Francis' own sister—appealed to Francis for comfort, and filled his apartment with lamentations. After the Mass and divine office had been said for the repose of his soul, Francis ordered the corpse to be carried from the church into his cell, where he continued praying until, to her great astonishment, the boy's life was restored and Francis presented him to his mother in perfect health. The young man entered his order and is the celebrated Nicholas Alesso who afterwards followed his uncle into France, and was famous for sanctity and many great actions.

There are several stories about his compassion for animals, and how he gave back life to animals that were killed to be eaten. For example, a biographer writes:
"Francis had a favorite trout that he called 'Antonella'. One day, one of the priests, who provided religious services, saw the trout swimming about in his pool. To him it was just a delicious dish, so he caught it and took it home, tossing it into the frying pan. Francis missed 'Antonella' and realized what had happened. He asked one of his followers to go to the priest to get it back. The priest, annoyed by this great concern for a mere fish, threw the cooked trout on the ground, shattering it into several pieces. The hermit sent by Francis gathered up the broken pieces in his hands and brought them back to Francis. Francis placed the pieces back in the pool and, looking up to Heaven and praying, said: 'Antonella, in the name of Charity, return to life.' The trout immediately became whole and swam joyously around his pool as if nothing had happened. The friars and the workers who witnessed this miracle were deeply impressed by the miracle."

Francis also raised his pet lamb from the dead after it had been killed and eaten by workmen. Being in need of food, the workmen caught and slaughtered Francis' pet lamb, Martinello, roasting it in their lime kiln. They were eating when Francis approached them, looking for the lamb. They told him they had eaten it, having no other food. He asked what they had done with the fleece and the bones. They told him they had thrown them into the furnace. Francis walked over to the furnace, looked into the fire and called "Martinello, come out!" The lamb jumped out, completely untouched, bleating happily on seeing his master.

Francis of Paola called the animals by their names even after their lives had ended. He apparently believed they continued to exist after their deaths.

Legacy and veneration

Pope Leo X canonized him in 1519. He is considered to be a patron saint of boatmen, mariners, and naval officers. His liturgical feast day is celebrated by the Roman Catholic Church on April 2, the day on which he died. In 1963, Pope John XXIII designated him as the patron saint of Calabria. Though his miracles were numerous, he was canonized for his humility and discernment in blending the contemplative life with the active one.

The Order of Minims does not seem at any time to have been very extensive, but they had houses in many countries. The definitive rule was approved in 1506 by Pope Julius II, who also approved a rule for the nuns of the Order. A Third Order of their movement was also approved. The most noted member of this Order was the illustrious French bishop, Francis de Sales. Although the Minim order lost many of its monasteries in the 18th century during the French Revolution, it continues to exist, primarily in Italy.

In 1562, a group of Protestant Huguenots in France broke open his tomb and found Francis' body incorrupt. They dragged it forth, burned it and scattered the bones, which were recovered by Catholic faithful and distributed as relics to various churches of his order.

Devotion of the Thirteen Fridays

Pope Clement XII, in the brief Coelestium Munerum Dispensatio of 2 December 1738, promulgated an indulgence to all the faithful who, upon 13 Fridays continuously preceding the Feast of St. Francis of Paola (2 April), or at any other time of the year, shall, in honor of Francis, visit a church of the Minims and pray there for the church. In this brief, mention is made of a devotion which originated with Francis himself, who, on each of 13 Fridays, used to recite 13 Pater Nosters (Our Fathers) and as many Ave Marias (Hail Marys), and this devotion he promulgated by word of mouth and by letter to his own devout followers, as an efficacious means of obtaining from God the graces they desired, provided they were for the greater good of their souls.

See also

 San Francesco di Paola, Naples

References

Sources and external links

Catholic.org, Online entry for Francis of Paola
Herbert Thurston, The Physical Phenomena of Mysticism, pp. 174–75
 Founder Statue in St Peter's Basilica
 Colonnade Statue in St Peter's Square

1416 births
1507 deaths
15th-century Christian saints
15th-century Italian Christian monks
16th-century Christian saints
16th-century Italian Christian monks
Founders of Catholic religious communities
Italian hermits
Italian Roman Catholic saints
Incorrupt saints
Medieval Italian saints
Minims (religious order)
People from Paola, Calabria

Francis of Paola


Gonçalo Moniz Sodré de Aragão  ( Salvador, 28 de janeiro de 1870 — Salvador, 1 de junho de 1939)  foi um médico, professor e escritor brasileiro, imortal  fundador da Cadeira 17 da Academia de Letras da Bahia e  patrono da Academia de Medicina da Bahia Cadeira 24.

Biografia

Filho de Maria Leopoldina e do Dr. Egas Carlos Moniz Sodré de Aragão. Casou com Maria da Purificação da França Pinto de Oliveira Garcez, com quem teve dois filhos, Luiz Moniz Sodré e Alice Moniz Sodré

Formou-se médico na Faculdade de Medicina da Bahia em 1892

Entrou por concurso para o quadro de docentes da Faculdade de Medicina da Bahia como professor substituto em 1895.

Em 1899, foi então nomeado pelo Governo Estadual para montar e dirigir o Gabinete de Análise e Pesquisas Bacteriológicas da Bahia. Na direção desse gabinete, pôde fazer diversas publicações de estudos e análises sobre a peste bubônica, tais como: o "Relatório sobre as pesquisas bacteriológicas em um caso suspeito de peste", e o artigo Considerações sobre a peste bubônica (1899), publicado na Gazeta Médica da Bahia.

Em 1904 foi nomeado pelo governo do Estado diretor do Hospital de Isolamento (atual Hospital Couto Maia) e depois ao cargo de Diretor Geral de Saúde Pública do Estado (1914-1921) e de Secretário do Interior, Justiça e Instrução Pública (1916-1921), no período da epidemia da gripe espanhola (1918-1920).

Em 7 de março de 1917, junto com outros intelectuais baianos, fundou a Academia de Letras da Bahia, com o objetivo de cultivar a língua e a literatura nacionais, preservar a memória cultural baiana, amparar e estimular as manifestações, inclusive nas artes e ciências, sendo o segundo presidente da Academia após o falecimento de Ernesto Carneiro Ribeiro, em 1920.

Faleceu em Salvador em 1º de junho de 1939.  Em sua homenagem, a  Biblioteca Gonçalo  Moniz e o Instituto Gonçalo Moniz,  FIOCRUZ Bahia levam o seu nome.

Naturais de Salvador
Médicos da Bahia
Professores da Bahia
Escritores da Bahia
Membros da Academia de Letras da Bahia

Gonçalo Moniz


حرام: أحد الأحكام الخمسة في الإسلام
 الحرام (رواية) رواية بقلم يوسف إدريس
 الحرام (فيلم) فيلم مصري إنتاج 1965، من إخراج هنري بركات
 بطانية في لهجات الشام.

صفحات توضيح أسماء أماكن

حرام (توضيح)


Huteriti su protestantski, anabaptistički kršćanski pravac, čiji su članovi zbog progona u Europi, pobjegli u Sjevernu Ameriku tijekom 1870-ih. Poput velikog broja drugih kršćanskih pravaca, svoje korijene ima u Reformaciji, točnije nastaje iz anabaptizama u 16. stoljeću. Nazvan je po Jacobu Hutteru, njemačkom svećeniku iz početka 16. stoljeća. U SAD–u (zapadni dio) postoji oko 460 huteritskih kolonija a zajedno s Kanadom broje oko 46 000 članova. Svaku koloniju predvodi jedan Starac.

Huteriti su poput drugih anabaptista, pacifisti i odbijaju nositi oružje ili ići u vojsku. Žive u kolektivima. Ta vrsta života je bazirana na Isusov Govor na gori o ljubavi prema neprijatelju (Mt. 5,44) kao i o prvim zajednicama u Jeruzalemu koje su svoje vlasništvo dijelile na jednake dijelove (Dj. 2,44-45).

Kod Huterita postoje tri glavna pravca, ili "naroda" (njem. Leut): Lehrerleut, Dariusleut i Schmiedeleut. Sve tri pravca imaju isti nauk ali se razlikuju po tradicijama i mjestu življenja. Lehrerleut pravac je najstrožiji pri odjevanju. Schmiedeleut su najblaži pri odjevnim tradicijama i obitavaju u središnjoj Sjevernoj Americi, dok su pripadnici ostala dva pravca više na zapadu.

Veze s obližnjim bratstvima (Bruderhof) znale su ponekad dovoditi do šizmi (raskola) zbog velikih kulturnih razlika.

Izvori

Vanjske poveznice

 Hutterites.org (engl.)

Baptistička Crkva u SAD-u

Huteriti


Selim Ben Hassen, né le , est un activiste tunisien.

Biographie
Élève du collège Sadiki, il poursuit des études de droit à l'université Paris-Panthéon-Assas et de sciences politiques à Sciences Po Paris et à l'université d'Oxford. En 2010, il prête son serment d'avocat au barreau de Paris.

Activisme et engagement contre la dictature
À son entrée à Sciences Po Paris, Selim Ben Hassen fonde Sciences Po Monde Arabe, une association à travers laquelle il organise des conférences qui traitent de plusieurs sujets relatifs à la démocratie et l'État de droit dans le Maghreb et au Moyen-Orient. Il y invite plusieurs activistes et défenseurs des droits humains et leur offre une tribune pour s'exprimer. Il se présente alors comme Selim Ben Hassen Bourguiba, petit-neveu de Habib Bourguiba, se prévalant d'une filiation indirecte avec l'ancien président. En , quelques jours avant l'élection présidentielle en Tunisie, il réunit l'ensemble des leaders de l'opposition à Paris, dans un contexte où toute prise de parole dissidente au régime est réprimée. La conférence est filmée et diffusée sur le site d'opposition Nawaat. Il fonde quelques mois plus tard le mouvement Byrsa, un mouvement de jeunes opposants au régime du président Zine el-Abidine Ben Ali et milite pour faire tomber la dictature.

Activités sociales et culturelles
Après la révolution du 14 janvier 2011 et la chute du président Ben Ali, Selim Ben Hassen se consacre à des projets culturels et sociaux. Il invite notamment l'artiste EL Seed en Tunisie pour peindre dans plusieurs villes des fresques murales dans l'espace public. Dans un contexte marqué par la montée de l'extrémisme religieux, il fait inscrire, sur la plus grande mosquée du pays, dans le quartier de Jara à Gabès, un verset du Coran en graffiti qui appelle à la paix et à la fraternité entre les peuples.

En , il fonde l'association Aïch Tounsi et entreprend des initiatives telles que , un projet où sont présentés les parcours de personnes inconnues ayant accompli des actions remarquables, à travers des vidéos diffusés sur les réseaux sociaux et sur différentes chaînes de télévision. En juin, à l'occasion de la coupe du monde de football, et alors que les retransmissions des rencontres de l'équipe nationale sont uniquement organisées dans des quartiers privilégiés, il décide d'organiser gratuitement, en faveur des habitants de régions défavorisées, quatre événements de retransmission des matchs disputés par la Tunisie, dans l'amphithéâtre d'El Jem, dans le quartier populaire de Mellassine à Tunis, dans la ville du Kef et à Rejim Maatoug, l'un des villages les plus reculés du pays. Plus de  personnes sont présentes à ces évènements.

En novembre de la même année, Selim Ben Hassen lance avec son mouvement une large campagne de démocratie participative et invite les Tunisiens à exprimer leurs préoccupations et leurs attentes.  personnes participent à l'initiative. À partir des résultats de la consultation, le mouvement rédige un document intitulé La feuille de route des Tunisiens comprenant douze mesures.

En , la feuille de route est signée par plus d'un million de personnes, ce qui en fait la plus large consultation citoyenne de l'histoire de la Tunisie. Le mouvement commence à faire son apparition dans les sondages d'opinion et se classe parmi les cinq premières forces politiques du pays.

Élections législatives de 2019
Bien qu'il ne se prononce pas sur l'avenir politique du mouvement, les partis politiques en place contestent la possibilité pour une association de se présenter à des élections. Un amendement à la loi électorale est proposé par le parti gouvernemental Tahya Tounes et soutenu par le parti islamiste Ennahdha pour empêcher notamment Aïch Tounsi de se présenter aux élections. Au terme d'un feuilleton politique et médiatique de plusieurs semaines, l'amendement est adopté le  par l'Assemblée des représentants du peuple. Cependant, le président de la République Béji Caïd Essebsi, quelques jours avant de décéder, refuse de ratifier la loi, qu'il juge inconstitutionnelle.

Aîch Tounsi se présente aux élections législatives du 6 octobre 2019 à travers des listes indépendantes. Selim Ben Hassen choisit de se porter candidat dans la première circonscription de Tunis, qui réunit les quartiers populaires de la capitale, face au leader islamiste Rached Ghannouchi. À quelques jours du scrutin, le mouvement est troisième dans les sondages, un an et demi après sa création. Cependant, le jour de la proclamation des résultats, le mouvement n'obtient qu'un siège et Selim Ben Hassen, arrivé seulement huitième, n'accède pas à la députation.

Plusieurs organisations d'observation des élections dénoncent le trucage des urnes par les islamistes, mais l'Instance supérieure indépendante pour les élections valide les résultats. Selim Ben Hassen ne fait plus d'apparition publique après cette date.

Références

Lien externe

Militant tunisien
Élève de l'Institut d'études politiques de Paris
Étudiant de l'université d'Oxford
Étudiant de l'université Panthéon-Assas
Élève du Collège Sadiki
Naissance en mai 1980
Lieu de naissance inconnu

Selim Ben Hassen


Transpoziția Curtius (sau degradarea Curtius, se pronunță de obicei "Curțius") este o reacție de descompunere termică a acil-azidelor la azot gazos și izocianat, prin intermediul unei nitrene. Reacția a fost descrisă pentru prima dată de către Theodor Curtius în anul 1885. Ulterior, se pot aplica diverse reacții de atac nucleofil (de exemplu, cu apa, când avem o reacție de hidroliză, cu alcoolii sau cu aminele) asupra izocianatului pentru obținerea aminei corespunzătoare, a unui carbamat și respectiv a unui derivat de uree. Au fost publicate câteva revizuiri ale reacției.

Mecanism
În trecut, se credea că transpoziția Curtius implica un mecanism de reacție în două etape, cu pierderea azotului gazos și formarea unei acil-nitrene (compusul 2), urmată de migrarea grupei R (transpoziția propriu-zisă) cu obținerea unui izocianat (compusul 3). Totuși, cercetări mai noi au indicat faptul că descompunerea termică este un proces concertat, așadar ambele etape au loc concomitent. De aceea, la sfârșitul reacției nu se observă vreo urmă de nitrenă sau de produși secundari de adiție sau de inserție. De asemenea, calculele termodinamice indică și ele posibilitatea unui mecanism de natură concertată.

Migrarea are loc cu menținerea configurației grupei R. Izocianatul format poate suferi o reacție de atac nucleofil prin reacționarea cu apă (hidroliză), alcooli sau amine primare, formând amine, carbamați și respectiv derivați de uree.

Reacția modificată

Vezi și
 Transpoziție Beckmann
 Transpoziție Hofmann
 Transpoziție Lossen

Referințe

C
Curtius

Transpoziție Curtius


السقوط الحر  هو سقوط الجسم باتجاه مركز الأرض من دون التأثير عليه بقوة أخرى غير قوة المكتسبة من الجاذبية الأرضية بتسارع يساوي تقريباً 9.81 م/ث^2 أو 980 سم/ث^2 ثابت لكل الأجسام قرب سطح الأرضالاجسام الخفيفة و الثقيلة تسقط في نفس الزمن بنفس العجلة المنتظمة مع إهمال تأثير مقاومة الهواء أثناء القذف ، وسميت هذه العجلة المنتظمة: عجلة التثاقل أو عجلة الجاذبية الارضية و عجلة السقوط الحر و تعمل دائماً نحو مركز الأرض و يرمز لها بالرمز ء متجه، عجلة الاجسام ثابتة عند نفس المكان، و يختلف معيارها قليلاً باختلاف خط العرض فيقل عند خط الاستواء ويزيد قليلا كلما اتجاهنا نحو القطبين، وكذلك بنقص معيارها كلما ارتفعنا عن سطح الأرض.

يستخدم مصطلح السقوط الحر أيضاً للتعبير عن القفز من طائرة من دون استخدام مظلة.

السقوط الحر بحسب قوانين نيوتن

مجال جاذبية متماثل بدون مقاومة الهواء

حيث
 السرعة الابتدائية (متر\ثانية).
السرعة اللحظية (م\ثا).
 الارتفاع الابتدائي (م).
 الارتفاع اللحظي (م).
 الزمن أو الوقت (s).
 التسارع الناتج عن جاذبية الأرض (9.81 م\ثا2).

مجال جاذبية متماثل مع تأثير السحب المضطرب

حيث
 كتلة الجسم,
 عجلة الجاذبية,
 معامل السحب,
 مساحة مقطع الجسم العمودية على تدفق الهواء,
 سرعة السقوط العمودي,
  كثافة الهواء

وحل هذه المعادلة (بفرض السقوط من الصفر):

حيث تعطى السرعة الختامية بالعلاقة:

وبمكاملة السرعة بالنسبة للزمن:

وهذا يفسر سبب ثبات سرعة الاجسام بعد مسافة معينة من سقوطها مهما زاد الارتفاع. مثلا تصبح سرعة سقوط الإنسان النهائية من 50 إلى 250 متر في الثانية اعتمادا على وضعية السقوط وربما كان هذا السبب عاملا ساعد في نجاة فيسنا فولوفيك صاحبة الرقم القياسي العالمي في السقوط من طائرة بدون مظلة.

غاليلي وسقوط الأجسام
ولد غاليلي سنة 1564. عطفا على الرياضيات (فهو كان يهتم بالفيزياء وعلم الفلك)، هذا العالم المعترف به أضاء عصره باكتشافاته العديدة.

حيث اكتشف أن القمر لديه جبال مثل الأرض، وأن كوكب المشتري لديه أقمار تدور تماما مثل كواكب النظام الشمسي التي تدور حول الشمس، أو بالأحرى اكتشافه الأكبر هو نظرية سقوط الأجسام، ووفقا لغاليلي فإن سرعة الجسم مستقلة عن كتلته في الفراغ.

ومن أجل تأسيس نظريته، يتساءل غاليلي عن المدارس القديمة مثل أفكار أرسطو، الذي يعتبره الكثيرون أكبر عالم وفيلسوف من اليونان القديمة. حيث يرى أرسطو أنه في الطبيعة الأجسام الثقيلة تسقط أسرع من الأجسام الخفيفة.

غاليلي يدعو إلى التشكيك في مثل هذه الأفكار التي تتلقاها الطبيعة (في ناتورو فيريتاس مما يعني أن الطبيعة سوف تعطي الحقيقة) وذلك ليس عن طريق الجدل أو المنطق. ولإثبات خطأ أرسطو، قدم غاليلي فكرة رائعة لإظهار سقوط الأجسام حيث قام بمقارنة سقوط جسم واحد من هذه الأجسام مع سقوط الأجسام الأخرى. ووفقا لأرسطو، فإن الجسم الثقيل والجسم الخفيف المرفق به سيسقط الجسم الثقيل أولا. ومع ذلك، ووفقا لقانون أرسطو، فإن الجسم الثقيل لن يسقط بشكل عادي لأن هذا الجسم الخفيف سيعيقه مثل المظلة. وبالتالي فإن الجسم الثقيل سوف يسقط بسرعة أقل من لو كان وحده.

بدأ غاليلي العمل على نظرية سقوط الأجسام سنة 1597، عندما بلغ من العمر 33 سنة ولإثبات نظريته. تقول الأسطورة أنه ألقى أجسام خفيفة من أعلى برج بيزا لمقارنة سرعاتها. لسوء الحظ، هذه مجرد قصة اخترعت. في الواقع، كان لديه فكرة وهي رمي الأجسام من الأعلى للمرة الأولى في كنيسة ببادوا، في شمال إيطاليا. ولكن، من الصعب قياس سرعة الجسم في لحظة معينة. وفي النهاية يكون الجسمين قد توقفا، وقال انه يقوم بتجربتة الأولى على مستوى مائل. لقياس الوقت، فإنه يستخدم كليبسيدرز. كما أنه يستخدم أجراس وإشعارات بأن تواتر الأصوات يتسارع. يخبره حدسه أن مقاومة الهواء تتدخل في سقوط الأجسام. وكان يظن غاليلي أن شكل الأجسام له تأثير على سرعة سقوطها، على عكس الكتلة. وبدأ بإسقاط جسمين من نفس الوزن ولكن حجمهما مختلف، وكرات مختلفة (على سبيل المثال كرات من الرصاص وأخرى من الفلين). وكان لديه انطباع بأن كل الكرات ستقع في نفس الوقت. حيث يجعل مربع للسقوط ويظن أن سقوط كرتين اثنين متاطبق، ولكنه يحصل على نفس النتيجة. وهكذا استنتج نظرية سقوط الأجسام وهي أن سرعة الجسم لا تتعلق بكتلته.

مجال جاذبية قانون التربيع العكسي
عند الارتفاع كثيرا عن الأرض تتناقص قيمة الجاذبية تدريجيا وبتناسب عكسي مع مقدار البعد عن مركز الجذب وفقا لقوانين الجذب العام. إذا افترضنا كتلتين تفصلهما في الفراغ تنجذبان نحو بعضهما شعاعيا (مع انعدام الحركة المدارية أو كمية التحرك الزاوي) بدلا من اتخاذ مدار يخضع لقوانين كبلر لإنه يمكن تطبيق حالة خاصة من قوانين كبلر للمدارات البيضوية عندما يكون مقدار الاختلاف المركزي  . هذا يسمح بحساب زمن السقوط الحر لنقطتين على مسار شعاعي. يعطى الحل العام لمعادلة الحركة هذه بدلالة الزمن بالعلاقة:

حيث
t الزمن بعد بدء السقوط
y المسافة الفاصلة بين مركزي الكتلتين
y0 قيمة  y الابتدائية
 معامل الجذب العام.

بالتعويض عن y=0 نحصل على زمن السقوط الحر.

يعطى الفصل بدلالة الزمن من عكس المعادلة. يعطى معكوس المعادلة بمتسلسلة القوى:

وبحساب هذا نحصل على:

بأخذ المعاملات الأولى من كثيرة الحدود يمكن تقريب الحل بالصورة:

الحالة الخاصة عندما يتلاقى مركزي الكتلتين أي عند y(t)=0 تصبح المعادلة التقريبية أسهل بالصورة:

ويكون حلها التقريبي العام هو:

وبالتعويض عن معامل الجذب العام، ، كذلك y0 بالمسافة الأولية الفاصلة بين الجسمين R تصبح العلاقة بالصورة:

مراجع

ملاحظات
 لتفاصيل أكثر عن حلول مسألة جاذبية التربيع العكسي يمكن الرجوع إلى "From Moon-fall to solutions under inverse square laws" لـ Foong, S. K., in في مجلة الفيزياء الأوروبية, v29, 987-1003 (2008) و"mutually attracting particles"، لـMungan, C. E.، في معلم الفيزياء, v47, 502-507 (2009).Radial motion of Two

جاذبية
سقوط
هبوط بالمظلات

سقوط حر