Ginès Liron (* 13. März 1935 in Rive-de-Gier) ist ein ehemaliger französischer Fußballspieler.

Spielerkarriere
Ginès Liron wuchs in dem Bergbaugebiet nördlich von Saint-Étienne auf; als 19-Jähriger spielte er seine erste Saison in der professionellen Division 1 für Olympique Nîmes; Trainer Pierre Pibarot vertraute dem jungen Mittelstürmer, und der bestätigte es in einer typischen "Mittelfeldmannschaft" mit Toren. Am Ende der Spielzeit 1954/55 hatte er es mit 17 Treffern auf den fünften Rang unter den Erstligatorjägern gebracht. Das folgende Jahr verlief sehr viel schwieriger für ihn: Pibarot-Nachfolger Kader Firoud setzte zwar gleichfalls auf junge Offensivkräfte wie Bernard Rahis, aber auf Lirons Position war das der gleichfalls torgefährliche marokkanische Neuzugang Hassan Akesbi. So kam Liron lediglich auf elf Punktspieleinsätze; allerdings half er seinem Verein 1956, seinen ersten Titel zu gewinnen, und zwar die Coupe Charles Drago, den "Wettbewerb der Pokalverlierer", in dessen Endspiel gegen OSC Lille er einen Treffer zu 3:1-Sieg beisteuerte. Dennoch gab der Verein ihn anschließend an den Ligakonkurrenten FC Sochaux ab. Seine Debütsaison bei dem "Werksklub von Peugeot" verlief ähnlich wie sein erstes Jahr bei Nîmes: die Mannschaft beendete die Spielzeit im Mittelfeld, immerhin diesmal auf einem einstelligen Tabellenplatz, und Ginès Liron stand erneut unter den treffsichersten Schützen der Division 1 (12. Platz mit 15 Toren). Aber auch dort schloss sich eine für Verein und Spieler deutlich weniger erfolgreiche Saison an, und nach deren Ende musste er sich erneut an eine neue Umgebung mit neuen Mitspielern gewöhnen. Bei der US Valenciennes-Anzin fand er in Édouard Stachowitz ("Stako") einen hervorragenden Vorbereiter und Passgeber, und im Sommer 1959 hatte er sich mit 18 Torerfolgen (Rang 9) wiederum unter den besten Ligaangreifern platziert. Außerdem erreichte er auch mit der USVA das Endspiel der Coupe Drago, blieb darin allerdings torlos und verlor die Partie.

Als ihn anschließend die AS Saint-Étienne in seine Herkunftsregion zurückholte, folgten seine erfolgreichsten Jahre. Zwar wurden die Verts – dessen Spieler werden bis ins 21. Jahrhundert bevorzugt als "Grüne" bezeichnet – in der Meisterschaft 1959/60 nur Zwölfte, aber Liron gelang mit 23 Treffern eine Zahl, die ihn hinter Frankreichs "Torjägerlegenden" Just Fontaine und Thadée Cisowski auf den dritten Rang in dieser Wertung brachte – einen Platz vor seinen ehemaligen Sturmkollegen Akesbi und Rahis aus Nîmes. Bei Saint-Étienne hatte er mit René Ferrier, Robert Herbin, Jean Oleksiak und Léon Glovacki eine Offensivabteilung um sich, die die Verts im selben Jahr auch in das Landespokalfinale brachte. Darin schoss Liron den zwischenzeitlichen Ausgleichstreffer, bereits sein achtes Tor in diesem Wettbewerb, aber am Ende der Verlängerung hatte die gegnerische AS Monaco die Coupe de France gewonnen. Nach einer weiteren Saison, in der die ASSE die Liga immerhin als Fünftplatzierter abschloss – für Liron das beste Meisterschaftsergebnis seiner Karriere –, folgte ein "ganz verrücktes Jahr", an dessen Ende etwas eintrat, was es noch nie zuvor in der Geschichte des französischen Fußballs gegeben hatte: Saint-Étienne gewann den Landespokal und musste als Tabellen-17. zugleich in die zweite Division absteigen. Der Mittelstürmer selbst hatte zwar im Pokalfinale (1:0 gegen den FC Nancy) nicht getroffen, er war auch in den vorangehenden fünf Runden kein einziges Mal erfolgreich gewesen, aber in der Liga stand er mit 14 Saisontreffern noch einmal auf einem vorderen Rang. Er ging noch in die Division 2 mit, fand dort angesichts der neu verpflichteten Konkurrenten Rachid Mekhloufi, Jacques Foix und André Guy aber keine Berücksichtigung mehr – auch nicht in den Begegnungen des europäischen Pokalsiegerwettbewerbs – und wurde im Winter 1962/1963 an den FC Sochaux verkauft.

Mit Sochaux gelang 1964 der Wiederaufstieg in die höchste Liga, und Ginès Liron trug maßgeblich dazu bei, dass der Klub 1963 und 1964 seiner Trophäensammlung zwei weitere Exemplare hinzufügen konnte. In beiden Jahren gewann der Zweitdivisionär die Coupe Charles Drago, und in beiden Endspielen war der Stürmer erfolgreich: einmal beim 5:2-Sieg gegen die UA Sedan-Torcy, und die US Forbach (4:0) erledigte er mit drei Toren nahezu im Alleingang. Nach dem Aufstieg wurde er allerdings nur noch in der Hälfte der Punktspiele eingesetzt und wechselte daraufhin 1965 zum RCFC Besançon in die zweite Liga. Nachdem der Verein aus der Franche-Comté trotz Lirons immerhin 13 Saisontoren nicht über einen Platz im Tabellenmittelfeld hinauskam, wechselte er innerhalb der Region zum Amateurklub US Tavaux-Damparis. Mit dessen in der Nähe der Stadt Dole beheimateten Elf gelangte Liron ein letztes Mal in die landesweiten Schlagzeilen, weil sie die Pokalhauptrunde 1966/67 erreicht hatte – und dann im Zweiunddreißigstelfinale Racing Paris-Sedan mit dem Rekordergebnis von 2:10 unterlag.

Anschließend beendete Ginès Liron nach 239 Erstligaspielen mit 116 Toren sowie 70 Matches mit 41 Treffern in der zweiten Division seine Karriere.

Stationen
 1954–1956: Olympique Nîmes
 1956–1958: FC Sochaux
 1958/59: US Valenciennes-Anzin
 1959–Dez. 1962: AS Saint-Étienne (1962/63 in D2)
 Jan. 1963–1965: FC Sochaux (1962–1964 in D2)
 1965/66: RCFC Besançon (in D2)
 1966/67: US Tavaux-Damparis (im Amateurbereich)

Palmarès
 Französischer Meister: Fehlanzeige
 Französischer Pokalsieger: 1962 (und Finalist 1960)
 Gewinner der Coupe Charles Drago: 1956, 1963, 1964 (und Finalist 1959)

Literatur
 L'Équipe/Gérard Ejnès: Coupe de France. La folle épopée. L'Équipe, Issy-les-Moulineaux 2007, ISBN 978-2-915-53562-4
 Frédéric Parmentier: AS Saint-Étienne, histoire d'une légende. Cahiers intempestifs, Saint-Étienne 2004, ISBN 2-911698-31-2

Weblinks
 Lirons Datenblatt bei footballdatabase.eu

Anmerkungen und Nachweise

Fußballspieler (Olympique Nîmes)
Fußballspieler (FC Sochaux)
Fußballspieler (FC Valenciennes)
Fußballspieler (AS Saint-Étienne)
Fußballspieler (RC Besançon)
Franzose
Geboren 1935
Mann

Ginès Liron


Sabiceeae, tribus broćevki, dio potporodice Ixoroideae. Sastoji se od četiri roda iz Južne Amerike i Afrike, a jedan monotipski rod (Tamridaea ) sokotranski je endem.

Tribus je opisan 1934.

Rodovi
 Hekistocarpa Hook.f.
 Sabicea Aubl.
 Tamridaea Thulin & B.Bremer
 Virectaria Bremek.

Izvori

Ixoroideae

Sabiceeae


شارل ماري دي لا كوندامين  (1701 – 1774) جغرافي ورياضي فرنسي ولد في باريس يوم 28 يناير 1701، وتدرب لينضم للجيش لكنه تحول نحو العلوم والاستكشاف. ذهب في رحلة علمية إلى الشام ثم ذهب مع لويس غودين وبيير بوغيه في رحلة إلى البيرو عام 1735 لكي يحددوا طول درجة منتصف النهار في منطقة خط الاستواء لكن الرحلة رافقتها العديد من الصعوبات، فانفصل لا كوندامين عن البقية وذهب إلى كيتو حيث ذهب عبر الأمازون ووصل لكايين وكانت هذه أول رحلة علمية عن الأمازون.

عاد إلى باريس عام 1744 ونشر نتائج قياساته ورحلاته مع خريطة للنهر. في السنة التالية. وفي زيارته لروما قام بقياسات دقيقة للأبنية القديمة مع نظرة للقياس الدقيق للقدم الرومانية، ونشرت رحلاته إلى أمريكا الجنوبية في باريس عام 1751 ومات في باريس يوم 4 فبراير 1774.

روابط خارجية

المراجع

أعضاء أكاديمية اللغة الفرنسية
أعضاء الأكاديمية الفرنسية للعلوم
جغرافيون فرنسيون
رياضياتيون فرنسيون في القرن 18
زملاء الجمعية الملكية
علماء من باريس
علماء نبات ذوو مختصرات اسمية
فلكيون فرنسيون
فلكيون فرنسيون في القرن 18
كتاب فرنسيون
مستكشفو أمريكا الجنوبية
مستكشفون فرنسيون
مشاركون في وضع موسوعة الإنسيكلوبيدي (1751–72)
مواليد 1701
مواليد في باريس
موسوعيون
وفيات 1774
وفيات في باريس

شارل ماري دي لا كوندامين


Roger Federer (d. 8 Ağustos 1981 Basel), İsviçreli eski profesyonel tenisçidir. Birinci sırada daha önce art arda 237 hafta ve toplamda 310 hafta kalarak rekor kırmıştır.

Federer; emekli ve aktif tenis oyuncuları, önemli tenis çevreleri tarafından gelmiş geçmiş en iyi tenis oyuncusu olarak görülmektedir.

Federer'in 20 Grand Slam şampiyonluğu bulunmaktadır ve erkekler tenis tarihinde bu seviyeye ulaşan ilk tenis oyuncusudur. Tarihte "Kariyer Grand Slam" yapan sekiz oyuncudan biridir. Ocak 2010 itibarıyla art arda 23 Grand Slam yarı finali oynayarak kendisinden önceki rekoru yaklaşık olarak ikiye katlamıştır. Ama Roland Garros 2010'da çeyrek finalde elendiği için son bulmuştur. Federer 29 Grand Slam finalinde oynayan ilk oyuncudur. 11 kez üst üste Grand Slam finali oynayarak önemli bir rekora daha adını yazdırmıştır. Federer 2004 Wimbledon itibarıyla art arda 36 Grand Slam çeyrek finali oynamıştır ve bu serisi 2013 Wimbledon 2. Turunda Sergiy Stakhovsky'e yenildiği için son bulmuştur. 2012 Amerika Açık'ta 23. kez 1 numaralı seribaşı olarak Pete Sampras'ın rekorunu kırmıştır. Tenisteki bu başarılarından dolayı, dört kez üst üste  Laureus World Sportsman of the Year ödülünü kazanmıştır. Avustralya Açık'ı altı defa, Wimbledon tenis turnuvasını sekiz defa, Amerika Açık'ı beş defa, Roland Garros tenis turnuvasını bir defa olmak üzere toplam 20 Grand Slam kazanmıştır. Federer tenis tarihinin en çok kazanan ismidir. Federer 4 Grand Slam'in 3'ünde en az 5 şampiyonluk yaşayan ilk ve tek oyuncudur.

Ayrıca 2009'da Roland Garros, Wimbledon ve 2010'da Avustralya Açık tenis turnuvalarını kazanarak 1 yıl içerisinde toprak, çim ve sert zeminlerde Grand Slam kazanan ikinci oyuncu olmuştur. Federer 2003'ten 2011'e kadar üst üste 8 yıl Grand Slam kazanmıştır. Bu seri 2011'de bozulmuştur.

Grand Slam turnuvalarında 321 maç kazanarak bu alanda da rekoru elinde bulundurmaktadır. 2008 olimpiyatlarında partneri Stanislas Wawrinka ile çiftlerde olimpiyat altın madalyası kazanmıştır. 2012 Olimpiyat Oyunlarında ise finalde İngiliz tenisçi Andy Murray'a kaybederek teklerde gümüş madalya kazanmıştır.

Sekiz yıl boyunca (2003-2010) yıl sonu ATP sıralamasında ilk ikide yer almış ve on yıl boyunca (2003-2012) yıl sonu ATP sıralamasında ilk üç içerisinde yer almıştır.

Federer, ATPworldtour.com hayranları tarafından 13 kez üst üste (2003-2015) yılın en iyi tenisçisi seçilmiştir. Yine oyuncular tarafından oylanan Stefan Edberg Sportmenlik ödülünü 11 kez (2004-2009, 2011-2015) kazanmıştır. "Arthur Ashe Humanitarian of the Year" ödülünü 2006 yılında kazanmıştır. 2011 yılında Güney Afrika'da ikinci en çok güvenilen ve saygı duyulan kişi olarak seçilmiştir. (Birinci sırada Nelson Mandela bulunmaktadır)

23-25 Eylül 2022 tarihinde Londra'da oynanan Laver Cup ile profesyonel kariyerini sonlandırmıştır.

Kariyeri
Federer tenise altı yaşında başladı. Dokuz yaşında grup dersleri almaya başladı. Bir sene sonra özel koç gözetimi altına girdi. 12 yaşına kadar futbol ile tenis oynamayı sürdürdü, daha sonra sadece tenise yoğunlaşmakta karar kıldı. 14 yaşında ulusal şampiyon oldu ve İsviçre Ulusal Tenis Merkezi'nde eğitim görmeye hak kazandı. 1998'de Wimbledon Juniors ve sezon sonu Orange Bowl turnuvası şampiyonu olarak profesyonel tenis hayatına geçti.

Junior Grand Slam Sonuçları

2001-2003: ATP Sıralamasında Yükseliş

Federer ilk ATP turnuvasını 2001 yılında Milano'da kazanmıştır. Federer'in bu turnuvadan sonra dünya erkekler tenis sıralamasındaki hızlı yükselişi de başlamış oldu. Davis Cup'ta ülkesi adına 3 maç kazanarak ABD'yi ilk turda 3-2 sonuçla kupa dışında bıraktı. 2002'de Miami'de Finale çıkarak ilk ATP World Tour Masters 1000 finaline yükseldi fakat Andre Agassi'ye 4 set sonunda yenilerek şampiyon olamadı. Ardından Hamburg'da finale yükselen Federer Marat Safin'i 3 sette geçerek ilk ATP World Tour Masters 1000 şampiyonluğunu yaşadı. Daha sonra Fransa Açık ve Wimbledon'da çeyrek finale çıktı, dördüncü turda üst üste 5 kere kazanarak Björn Borg'ün rekoruna ortak olmak isteyen Pete Sampras'ı yenerek Amerikalı tenisçinin 31 maçlık Wimbledon galibiyet serisine son verdi ve tüm dünyanın dikkatini üzerine çekti. Federer 1998-2002 arasında 10 final gördü ve bunların 4'ünü kazanıp 6'sını kaybetti.

2003-2007: Atılım ve Üstünlük

2003 yılında, ilk kez katıldığı ve Mark Philippoussis'i yenerek kazandığı Wimbledon'daki Grand Slam turnuvasının da bulunduğu altı turnuva kazandı ve Andy Roddick'in ardından çok az bir farkla yılı 2. olarak tamamladı. 2004 yılında koçsuz oynayan Federer o yılda ilk katıldığı turnuva olan Avustralya Açık'ı Marat Safin'i 3 set sonunda geçerek şampiyon oldu ve 237 hafta kesintisiz sürecek olan 1 numaraya yükseldi. Indian Wells ve Hamburg'u kazanan Federer Fransa Açık'ta ise sürpriz bir şekilde 3. turda elendi. Wimbledon'da ise Andy Roddick'i 4 set sonunda geçerek kariyerinin 3. Grand Slam zaferini kazandı. Wimbledon'dan sonra Toronto'yu da Andy Roddick'i yenerek kazanmıştır. Amerika Açık'ta Lleyton Hewitt'i 3 sette yenerek ilk Amerika Açık zaferini kazanmıştır. Sene sonunda da ATP World Tour Finali'ni 2. kez kazanarak seneyi zirvede tamamladı. 2005 Yılında Avustralya Açık yarı finalinde Marat Safin'e maç puanı kullanmasına rağmen yenilmekten kurtulamadı. Fransa Açık'ta ise yarı finalde en iyi tenisçiler arasına girecek olan Rafael Nadal'a 4 sette elendi. Wimbledon'da ve Amerika Açık'ta şampiyon olan Federer ATP World Tour Finali'nde ise finalde kaybetmesine karşın yine seneyi zirvede tamamladı. 2006 yılında Federer Avustralya Açık, Wimbledon, Amerika Açık'ı kazanıp Fransa Açık'ta finalde Rafael Nadal'a kaybetmiştir. Federer bir yılda tüm Grand Slam'lerde Final görüp bunu 1988'den sonra başaran ilk tenisçi olmuştur. Ayrıca 2006 yılında sert zemindeki 56 maçlık galibiyet serisi ise Dubai Finalin'de Rafael Nadal tarafından sonlandırılmıştır. Uluslararası Tenis Federasyonu, 2006 yılında erkeklerde, İsviçreli Roger Federer'i yılın şampiyon tenisçisi seçti. 25 yaşındaki İsviçreli tenisçi Roger Federer, üst üste üçüncü yılı da şampiyon olarak tamamladı. Ayrıca, ATP 2006 tenis sezonunu zirvede tamamlayan Federer, teklerde katıldığı 17 turnuvanın 12'sini kazanmayı başardı ve sezonu 8 milyon dolar gibi rekor bir para ödülü kazanarak kapattı. Federer 2006 yılında 92-5 galibiyet-mağlubiyet oranı yakaladı. 2007 yılında yine Avustralya Açık, Wimbledon, Amerika Açık'ı kazanıp Fransa Açık'ta finalde Rafael Nadal'a kaybetmiştir. 2007 Wimbledonda Rafael Nadal'ı 5 set sonunda mağlup ederek Björn Borg'un 5 kere üst üste Wimbledonu kazanma rekoruna ortak oldu. Ayrıca Amerika Açık'ta da üst üste 4 şampiyonluğunu ilan etti. Federer ayrıca 2007 yılında Avustralya Açık'ı turnuva boyunca set vermeden şampiyon olmuş ve herhangi bir Grand Slam'de set vermeden şampiyonluk yaşayan Björn Borg'den sonra yapan ilk kişi olmuştur.

2008: Beşinci Amerika Açık Zaferi, Fransa Açık ve Wimbledon Final İkinciliği

2008 yılında Avustralya Açık yarı finalinde genç yetenek Novak Đoković'e 3 set sonunda mağlup olmuştur. Fransa Açık'ta ise yine Rafael Nadal'a kaybetmiştir. Wimbledon'da herkes Federer'in üste üste 6. kez kazanıp rekor kırmasını beklerken Rafael Nadal'a epik bir maç sonucu 3-2 yenilerek ilk defa Fransa Açık dışında bir Grand Slam'de finalde kaybetmiştir. Amerika Açık'ta üst üste 5. kez şampiyon olup farklı iki Grand Slam'de üst üste 5 kez şampiyonluk yaşayan ilk ve tek tenisçi olmuştur. Ancak seneyi Rafael Nadal'ın ardından 2. sırada tamamlamıştır.

2009: Birinci Fransa Açık, Altıncı Wimbledon, Avustralya Açık ve Amerika Açık Final İkinciliği

2009 yılında Avustralya Açık finalinde Rafael Nadal'a 3-2 kaybederek efsane Pete Sampras'ın 14 Grand Slam şampiyonluğunu yakalayamamıştır ve maç sonunda göz yaşlarına hakim olamamıştır. Şampiyonluk elde edemediği tek Grand Slam olan Fransa Açık'ta ise Rafael Nadal'ı Fransa Açık'ta yenebilen tek kişi olan Robin Söderling'i 3 sette geçerek şampiyon olmuş ve Open Era'da Career Grand Slam yapan ikinci kişi olmuştur ve toplam Grand Slam şampiyonluğunda Pete Sampras'ı yakalamıştır. Wimbledon'da Andy Roddick'i son setin skoru 16-14 biten maçta 3-2 yenerek 15. Grand Slami'ni kazanarak en fazla Grand Slam kazanan kişi olmuştur. Amerika Açık'ta ise Juan Martin del Potro, Federer'i 3-2 yenerek Rafael Nadal'dan sonra Federer'i bir Grand Slam finalinde yenebilen 2. kişi olmuştur. Federer seneyi 1. sırada tamamlamıştır. 2009 yılı Federer'in domine ettiği son sene olmuştur. Ayrıca Federer 2009 yılının Temmuz ayında ikiz kız çocukları dünyaya gelmiş ve kendisinden 3 yaş büyük Mirka Vavrinec'le 2009 yılının Nisan ayında dünya evine girmiştir.

2010: Dördüncü Avustralya Açık Zaferi

2010 yılında Andy Murray'i geçerek Avustralya Açık'ta şampiyon olmuştur ve Andre Agassi'nin Avustralya Açık'ta en fazla şampiyon olma rekoruna ortak olmuştur. Federer Fransa Açık'a çeyrek finalde Wimbledon'a ise çeyrek finalde Tomáš Berdych'e yenilerek elenmiştir. Amerika Açık'ta ise yarı finalde elenmiştir. Federer Cincinnati'de ise şampiyon olmuştur.

2011: Fransa Açık Final İkinciliği

2011 yılı Federer'in 2003 yılından beri Grand Slam kazanamadan geçirdiği ilk sene olmuştur. 2011 yılında Avustralya Açık'ta yarı finalde elenmiştir. Aralık ayından bu yana kaybetmeden 43 maç kazanan Novak Đoković'i, Fransa Açık yarı finalinde yenerek rakibinin galibiyet serisini sonlandırmış ve Fransa açık'ta finale yükselmiştir. Federer Wimbledon çeyrek finalinde 2-0 öne geçmesine rağmen Jo-Wilfried Tsonga'ya 3-2 yenilmiş ve bir kez daha çeyrek finalde elenmiştir. Amerika Açık'ta ise setler 2-2 oyunlar ise 5-3 kendi lehine iken kendi servis oyununda 2 maç puanı kazanmasına rağmen Novak Đoković'in geri dönüşüne engel olamayan Federer Amerika Açık'a yarı finalde veda etmiştir. Federer ATP World Tour finalini 6. kez kazanarak en çok kazanan isim olmuştur.

2012: Yedinci Wimbledon Zaferi ve 1 Numaraya Dönüş

2012 yılında Avustralya Açık'a ve Fransa Açık'a yarı finalde veda eden Federer, Wimbledon'da Andy Murray'i yenerek 17. Grand Slamini kazanmış ve dünya sıralamasında 1 numaraya yükselmiştir. Pete Sampras'ın 286 haftalık 1. sırada bulunma rekorunu 302 hafta ile geliştirmiştir ve 1. sırada 300. haftayı gören ilk ve tek erkek tenisçi olmuştur. Federer 2012 Yaz Olimpiyatları'nda yarı finalinde 4 saat 26 dakika sonunda epik bir maç sonucu Juan Martin del Potro'yu geçerek finale yükselmiştir. Ama final maçında Andy Murray'e 3 set sonunda mağlup olarak gümüş madalyada kalmıştır. Federer, Cincinnati Masters Finali'nde Novak Đoković'i 2-0 ile geçerek 5. Şampiyonluğuna ulaşmış ve Cincinnati'de en fazla şampiyonluk yaşayan isim olmuştur. Amerika Açık'a ise çeyrek finalde veda etmiştir.

2013: Düşüş ve Sakatlıklar

2013 senesi Federer'in 2003 yılından beri geçirdiği en kötü sezon olmuştur. 2003 yılından beri ilk defa bir Grand Slam finaline yükselemeden sezonu kapatmıştır. Avustralya Açık'ta yarı finalde Fransa Açık'ta çeyrek finalde elenmiştir. Federer 2013 senesindeki tek turnuvasını Halle'de kazanmıştır. Federer'in Grand Slam'lerde üste üste 36 çeyrek finali oynama rekoru Wimbledon 2. turunda Sergiy Stakhovsky'e elenince son bulmuştur. Federer bu yenilginin ardından Temmuz 2003'ten sonra ilk defa ilk 4'ün dışına çıkmıştır. Amerika Açık'ta daha önce hiç yenilmediği Tommy Robredo'ya 4. turda yenilmiştir. 2013 sezonunun sonunda Federer Stefan Edberg ile çalışmaya başlamış ve yeni sezona beraber hazırlanmışlardır.

2014: Yeniden Diriliş, Wimbledon Final İkinciliği, 2 Numaraya Dönüş ve Davis Cup Şampiyonluğu

2014 yılı ise Federer için adeta bir yeniden doğuş yılı olmuştur. Federer backhand basit hatalarını en aza indirmek için Wilson Pro Staff 90 inch'lik raketinden Wilson Pro Staff RF 97 inch'lik rakete geçiş yapmıştır. Avustralya Açık'a yarı finalde ezeli rakibi Rafael Nadal'a kaybederek elenmiştir. Federer, Dubai'de şampiyon olarak 2013 Halle'den sonraki ilk kupasını kaldırmıştır. Fransa Açık'a 4. turda veda etmiştir. Wimbledon'da ise finale yükselerek bu turnuvayı en çok kazanan isim olmak için sahaya çıkmış fakat epik bir maç sonucu Novak Đoković'e 3-2 yenilerek rekoru kıramamıştır. ATP World Tour Masters 1000 Toronto'da ise finalde Jo-Wilfried Tsonga'ya 2 set sonunda kaybetmiştir ve bu sene ATP World Tour Masters 1000 turnuvalarındaki 3. final yenilgisini almıştır. ATP World Tour Masters 1000 Cincinnati'de ise finalde daha önce hiç yenilmediği David Ferrer'i 3 set sonunda geçerek Cincinnatideki 6. şampiyonluğuna ulaşmıştır. Federer toplamda ise 22. ATP World Tour Masters 1000 turnuvası kazanarak Ivan Lendl ile Masters sayılarını eşitlemiş ve tüm zamanların en çok ATP World Tour Masters 1000 turnuvası kazanan 2. kişisi olmuştur. Federer Amerika Açık'ın çeyrek finalinde Gael Monfils'i 2-0 geriden gelerek yenmiştir.Gael Monfils ise 2 maç puanından yararlanamamıştır. Amerika Açık yarı finalinde ise Novak Đoković'in elenmesinin ardından finalde Kei Nishikori'nin rakibi olmak için sahaya çıkmış ancak daha önce hiç yenilmediği rakibi Marin Čilić'e 3-0 kaybedip elenmiştir.

Federer daha sonra Şanghay Masters'a katılmıştır. Federer ilk turu maç yapmadan geçtikten sonra ikinci turda Arjantinli Leonardo Mayer ile karşılaşmış ve bu maçı 5 maç puanı çevirerek kazanmıştır. Yarı finalde ise Novak Đoković ile karşı karşıya gelmiş ve 6-4'lük iki setle geçmiştir. Federer böylece Djokovic'in Çin'deki 28 maçlık galibiyet serisine son vermiştir. Finalde ise Gilles Simon'u 7-6'lık iki setle geçerek kariyerindeki ilk Şanghay Masters zaferini elde etmiştir. Bu seneki ikinci toplamda ise 23. Masters zaferini elde eden Federer, Rafael Nadal'ı geçerek 2 numaraya yükselmiştir.

Federer ATP Basel 500'lük turnuvanın finalinde David Goffin'i 2 sette geçerek toplamda 82. kupa zaferini yaşamıştır.

Federer sakatlığı yüzünden ATP World Tour Finali'nden çekilmesinin ardından, ülkesi adına Davis Cup finalinde mücadele etmiş ve Richard Gasquet'i geçerek İsviçre'yi şampiyonluğa taşımıştır. Böylece İsviçre tarihinde ilk defa bu kupada mutlu sona ulaşmıştır.

2015: 1000. Kariyer Galibiyeti, Wimbledon & Amerika Açık final ikinciliği

Federer Brisbane'de düzenlenen turnuvanın final maçında Kanadalı Milos Raonic'i 2-1 yendiği maçta hem şampiyonluğa ulaşmış hem de kariyerindeki 1000. galibiyetini elde etmiştir. Bu galibiyet sonucunda Jimmy Connors ve Ivan Lendl'ın ardından 1000 galibiyeti geçen üçüncü isim olmuştur.

Federer Avustralya Açık'da ilk iki turu geçtikten sonra üçüncü turda daha önce hiç yenilmediği Andreas Seppi'ye 4 set sonunda mağlup olarak turnuvaya erken veda etmiştir.

Federer Dubai Tenis Şampiyonası'nda finalde Novak Đoković'i 6-3 ve 7-5'lik setlerle geçerek Dubai'deki yedinci, Toplamda seksen dördüncü kupasını kazanmıştır. Ayrıca Federer 1991'den beri 9000 ace barajını geçmeyi başaran 4. kişi olmuştur.

Federer daha sonra Indian Wells Masters finalinde son şampiyon Novak Đoković'e 3 sette yenilmiştir. Federer İstanbul Open'da şampiyon olarak bu yıl 3. kariyerinin 85. kupasını kaldırmıştır. Bu kupa, Federer'in 2009 Fransa Açık'tan sonra kazandığı ilk kırmızı toprak kort turnuvasıdır. Federer, Roma'da finale çıkmış fakat Novak Đoković'e 2 sette kaybetmiştir.

Federer, çim sezonu başladıktan sonra katıldığı turnuva olan Gerry Weber Open'ı kazanarak bu turnuvayı 8. kez kazanmıştır ve bu sonuçla Açık Dönem'de bir turnuvayı 8 kez kazanan 3. tenisçi olmuştur. 2 numaralı seri başı olarak katıldığı Wimbledon'da yarı finalde Andy Murray'i üç sette geçerek 10. kez Wimbledon finaline yükselmiştir. Finalde geçen senede karşılaştığı Novak Đoković'e 4 sette mağlup olmuştur.

Federer Cincinnati Masters'da yarı final ve finalde sırasıyla Andy Murray ve Novak Đoković'i geçerek şampiyon olmuştur. Federer turnuvadaki bütün maçlarını servis kırdırmadan ve set vermeden kazanmıştır. Amerika Açık'ta finale set vermeden çıkmıştır fakat yeniden Djokovic'e 4 sette yenilmekten kurtulamamıştır. Swiss Indoors'da Federer sezonun 6. bu turnuvadaki 7. şampiyonluğunu Rafael Nadal'ı yenerek kazanmıştır.

2016: Diz ameliyatı ve uzun sakatlık arası

Performans zaman çizelgesi

Tekler
''Son güncelleme 2021 Wimbledon Tenis Turnuvası.

Finaller: 31 (20 şampiyonluk, 11 finalist)

Kariyerinde Katıldığı Grand Slam Turnuvalarındaki Seribaşı Numarası

Koyuyla yazılı olanlar kazandığı Grand Slamlerdir.

Kariyerindeki Galibiyet Kilometre Taşları

Olimpiyat Oyunları Madalya Maçı Performans Çizelgesi

Tekler: 2 (1 Gümüş Madalya)

Çiftler: 1 (1 Altın Madalya)

ATP World Tour Finalleri Performans Çizelgesi

Tekler: 9 (6-3)

(i) = Indoor

ATP World Tour Masters 1000 Performans Çizelgesi

Tekler: 44 (26-18)

(i) = Indoor

Çiftler: 3 (1-2)

ATP World Tour 500 Performans Çizelgesi

Tekler: 24 (18-6)

Çiftler: 4 (3-1)

ATP World Tour 250 Performans Çizelgesi

Tekler: 32 (24-9)

Çiftler: 6 (3-3)

Diğer tenisçilerle maçları
 Rafael Nadal'a karşı: 10-23
 Andy Murray'e karşı: 9-11
 Andre Agassi'ye karşı: 8-3 (son 8 karşılaşmayı kazandı)
 Michael Chang'e karşı: 4-1
 Tim Henman'a karşı: 7-6 (son 4 karşılaşmayı kazandı)
 Juan Carlos Ferrero'ya karşı: 6-3 (son 6 karşılaşmayı kazandı)
 Lleyton Hewitt'e karşı: 17-9 (son karşılaşmayı kaybetti)
 Fernando Gonzalez'e karşı: 12-1
 Thomas Johannson'a karşı: 7-0
 Nicolas Kiefer'a karşı: 8-3 (son 7 karşılaşmayı kazandı)
 Ivan Ljubicic'e karşı: 12-3
 Carlos Moya'a karşı: 6-0
 David Nalbandian'a karşı: 10-8
 Mark Philippoussis'e karşı: 4-1
 Patrick Rafter'a karşı: 0-3
 Andy Roddick'e karşı: 21-3
 Marat Safin'e karşı: 10-2
 Pete Sampras'a karşı: 1-0 (Wimbledon)
 Novak Đoković'e karşı: 22-26

Kaynakça

Notlar

Dış bağlantılar

 www.rogerfederer.com - Resmi sayfası

  ATP profili

1981 doğumlular

İsviçreli Olimpiyat tenisçileri
Fransız asıllı İsviçreliler
Avustralya Açık şampiyonları
Fransa Açık şampiyonları
Wimbledon şampiyonları
Amerika Açık şampiyonları
Laureus Dünya Spor Ödülü sahipleri
2000 Yaz Olimpiyatları tenisçileri
2004 Yaz Olimpiyatları tenisçileri
2008 Yaz Olimpiyatları tenisçileri
2012 Yaz Olimpiyatları tenisçileri
Altın Olimpiyat madalyalı İsviçreli sporcular
Gümüş Olimpiyat madalyalı İsviçreli sporcular
Yaşayan insanlar
İsviçreli erkek tenisçiler
2008 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
2012 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Altın Olimpiyat madalyalı tenisçiler
Gümüş Olimpiyat madalyalı tenisçiler
BBC Yılın Denizaşırı Sporcusu Ödülü sahipleri

Roger Federer


El XIV Campeonato Mundial de Tiro al Plato se celebró en Bolonia (Italia) en el año 1971 bajo la organización de la Federación Internacional de Tiro Deportivo (ISSF) y la Federación Italiana de Tiro Deportivo.

Resultados

Masculino

Femenino

Medallero

Enlaces externos
Resultados oficiales (en inglés).

P 1971

Campeonato Mundial de Tiro al Plato de 1971


El Pentateuco samaritano, a veces llamado Torá samaritana, (en hebreo: תורה שומרונית torah shomroniyt), es una versión del Pentateuco en idioma hebreo, los primeros cinco libros de la biblia, usada por los samaritanos.

Los eruditos consultan el Pentateuco samaritano cuando tratan de determinar el significado del texto del Pentateuco original para continuar el desarrollo del las familias textuales. Algunos de los manuscritos del Mar Muerto han sido identificados como un tipo-textual de Pentateuco proto-samaritano.

Las prácticas samaritanas están basadas en su versión de los cinco libros de Moisés, los cuales son un poco diferentes del Texto Masorético o del texto de la Septuaginta griega. Algunas diferencias son menores, como la edad de diferentes personas mencionadas en la genealogía, mientras otras son mayores, como el mandamiento de ser monógamos, que aparece en el texto samaritano (Léase Lev 18:18).

Se le ha dado especial importancia al Rollo de Abisúa, que es utilizado en la Sinagoga samaritana de Nablus. Los samaritanos afirman que fue escrito por Abisúa, el biznieto de Aarón (1 Crónicas 6:50) trece años después de la entrada a la tierra de Israel bajo el liderazgo de Josué, hijo de Nun. Los eruditos modernos, sin embargo, han observado que el rollo
parece incluir residuos de trabajo por escribas diferentes de diferentes siglos, con el texto más antiguo fechado al  de nuestra era.

Antecedentes

Los samaritanos afirman que ellos son descendientes del Reino de Israel del norte, que había sido dividido con el Reino de Judá del sur después de la muerte del Rey Salomón (ver 1 Reyes 12). El reino del norte fue conquistado por los asirios, y el del sur por los babilonios.

Los judíos aceptan solo en parte esta historia del origen samaritano, basándose en el relato de II Reyes 17:24-41, y sostienen que los habitantes del Reino de Israel se habrían mestizado con los gentiles asirios después de su deportación.

Los samaritanos rechazan el Talmud y usan sus tradiciones orales propias, que han sido pasadas a través de las generaciones y las que ellos creen que es la práctica original que Moisés enseñó a los niños de Israel en el Monte Sinaí. Allí ha habido numerosos conflictos entre judíos y samaritanos en la historia.

Diferencias con el texto masorético

El Pentateuco samaritano está escrito en el idioma hebreo, pero en el alfabeto samaritano, este difiere de alfabeto hebreo, y fue la forma en general usada antes del cautiverio de Babilonia. Existen otras peculiaridades en la escritura. Frank Moore Cross (1966) considera que las formas arcaicas y las formas pseudo-arcaicas apuntan a fechas macabeas.

Se afirmó que hay diferencias significativas entre las versiones hebreas y samaritanas en las lecturas de varias oraciones. En alrededor de dos mil de las seis mil instancias en las que le texto samaritano y el judío (texto masorético) difieren, la Septuaginta (LXX) coincide con el samaritano. Por ejemplo, Éxodo 12:40 en el samaritano y en la LXX se lee:

"Y la morada de los hijos de Israel y sus padres que habían morado en la tierra de Canaán y en Egipto fue de cuatrocientos treinta años".

En el Texto Masorético, el pasaje se lee:

"Y la morada de los hijos de Israel, que moraron en Egipto, fue de cuatrocientos treinta años." (Éxodo 12:40 HE)

La versión samaritana de los Diez Mandamientos les ordena construir el altar en el Monte Guerizín, que sería el lugar en el que todos los sacrificios deberían ser ofrecidos.

En 1616 comenzó un interés más alto en el Pentateuco samaritano, cuando el viajero Petro della Valle trajo una copia del texto de Damasco. En consecuencia, se trajeron otras copias a Europa, después a América. En 1645 fue publicada una copia del texto en la políglota de Le Jay (París) por Jean Morin, un Jesuita convertido del calvinismo al catolicismo, quien creía que la Septuaginta y el texto samaritano eran superiores al texto hebreo masorético. Fue republicado otra vez en la políglota de Walton en 1657.

La evaluación erudita del Pentateuco samaritano ha cambiado después del descubrimiento de los rollos del Mar Muerto, algunos de los cuales muestran un texto que corresponde estrechamente al texto del Pentateuco samaritano. Esto muestra que, aparte de las claras referencias samaritanas para la adoración de Dios en el Monte Guerizín, la diferencia en esa fecha entre las versiones samaritanas y no samaritanas no estaba tan clara como se pensaba anteriormente.

Apoyo del texto samaritano
Algunos eruditos bíblicos han sostenido que la lectura de Guerizín es realmente la lectura original, ya que es la montaña para proclamar bendiciones, y ella es muy verde y rica en vegetación (contraria al Mt. Ebal, que es estéril y la montaña para proclamar maldiciones), entre otros argumentos.

También Benjamin Kennicott sostuvo que la versión hebrea no puede ser más auténtica solo porque es la versión hebrea:"Vemos entonces que a medida que la evidencia de un texto destruye la evidencia de otro y, como existe, de hecho, la autoridad de versiones en oposición a la autoridad de versiones sin argumentos exactos o más bien sin argumentos en absoluto, estos se pueden sacar de aquí para corregir la corrupción en ambos lados".El erudito James H. Charlesworth ha publicado un manuscrito del Mar Muerto del texto de Deuteronomio que contiene la lectura samaritana.

Apoyo del texto masorético
Un fragmento de los rollos del Mar Muerto — conocido como 4Q41(981) — de Deuteronomio 5:1-25 no contiene ninguna referencia al Monte Gerizim, pero sí al Monte Ebal del texto masorético.

El texto masorético es neutral con respecto al "lugar de adoración" en lugar de estar inclinado hacia el punto de vista de los judíos (que Jerusalén es el "lugar electo"). Por otro lado el texto samaritano se inclina específicamente hacia el Monte Guerizim, de acuerdo a la opinión de los samaritanos.

El Nuevo Testamento esta de acuerdo con la versión masorética designando a Jerusalén como el "lugar electo".

Referencias

Bibliografía

 The Torah: Jewish and Samaritan versions compared (Hebrew Edition, December 2008). Compiler Mark E. Shoulson. Evertype. ISBN 1-904808-18-2 / ISBN 978-1-904808-18-3.

 Die Vokale Des Gesetzes: Die Samaritanische Lesetradition Als Textzeugin Der Tora (Beihefte Zur Zeitschrift Fur Die Alttestamentliche Wissenschaft) (German Edition) by Stefan Schorch. Pub. Walter de Gruyter (June 3, 2004). ISBN 3-11-018101-0 / ISBN 978-3-11-018101-2

Enlaces externos
 Jewish Encyclopedia: Samaritans: Samaritan Version of the Pentateuch
 Orthodox Jewish view of the Samaritan Text
 Text of Samaritan Torah (samaritan hebrew)
 James H. Charlesworth. Announcing a Dead Sea Scrolls Fragment of Deuteronomy

Torá
Crítica bíblica
Versiones antiguas de la Biblia
Cultura e historia samaritana
Antiguos textos hebreos

Pentateuco samaritano


Henry Morin-Pons, né Henri Pons le  à Lyon et mort le  à Lyon, est un banquier, collectionneur et bibliophile français, membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon.

Biographie

Henri Pons nait à Lyon dans une famille protestante et aisée, négociant et fabricant de drap ; il est le fils d'Auguste Morin et Annette Pons. Il est le dixième né de sa fratrie. Il étudie au collège de Lyon. Bibliophile dans l'âme, il manifeste dès son plus jeune âge un intérêt pour les documents anciens, particulièrement dès lors qu'ils se consacrent à l'histoire du Dauphiné ou à la numismatique, pour laquelle il se prend de passion.

Il publie en 1854 Numismatique féodale du Dauphiné. Cet ouvrage attire l'attention de l'Académie des inscriptions et belles-lettres, qui lui décerne une mention honorable.

Il possède une impressionnante collection de documents d'archive, qu'il donne progressivement à la bibliothèque municipale de Lyon. En 1902, il lègue par testament au musée archéologique tous ses documents concernant la numismatique.

En 1859, Henri fait changer officiellement son nom en Henry Morin-Pons, et reprend en 1874, à la mort de son oncle Adrien Morin, la direction de la « Banque veuve Morin-Pons et Morin » ; il la renomme « Banque Veuve Morin-Pons et Cie ».

Passionné de musique, il compose deux opéras : Les Malatesta (sous le pseudonyme de Pons Moreno), et Le chevalier Blanc.

Il meurt à Lyon le .

Sociétés savantes

Henry Morins-Pons a appartenu à de nombreuses sociétés savantes. Il est fait membre titulaire de la Société d'archéologie, d'histoire et de géographie de la Drôme en 1884 ainsi que de la Société des bibliophiles lyonnais.

En 1861 il est élu membre du Comité d'Histoire et de Géographie, créé par l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon. Il en devient membre la même année à la section lettres et sera le président de la section pour les années 1890 et 1891.

Publications

 Numismatique féodale du Dauphiné. Archevêques de Vienne. Évêques de Grenoble. Dauphine de Viennois, Paris : Rollin, 1854, 392 p., 17 pl.
 « Monnaies de Charles VIII et de François Ier aux armes de France et de Savoie », Rev. Numismatique 1863,
 Les Malatesta (sous le nom Pons Moreno), éd. E. Girod, vers 1880.
 Discours prononcé aux fêtes du Centenaire de Lamartine à Mâcon, le 19 octobre 1890, Le centenaire de Lamartine célébré à Mâcon les 18, 19, 20 et 21 octobre 1890, éd. Académie de Mâcon, Mâcon : Protat, 1891, .
 Le Chevalier blanc, Paris ; Bruxelles : Henry Lemoine, s.d., 66 p.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

 Raoul de Cazenove, Notes sur la société lyonnaise, 1858 (à l'usage exclusif de Lucie de Marveille) avec des notes complémentaires de Jacques de Labouchère, Cahiers de la Société d'Histoire du Protestantisme, , 1992.
 Félix Clément, Pierre Larousse et Arthur Pougin, Dictionnaire des Opéras, Larousse, 1904.
 P. Cayez et S. Chassagne, Les patrons du second Empire, vol. 9, Lyon et les Lyonnais, Le Mans et Paris : éd. Cénomane-Picard, 2006, 287 p.

Liens externes

Banquier français
Bibliophile français
Membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon
Naissance en juillet 1831
Naissance à Lyon
Décès en janvier 1905
Décès dans le 1er arrondissement de Lyon
Décès à 73 ans

Henry Morin-Pons


TMP "Şablon Meta Programlama"nın İngilizce çevirisinin kısaltmasıdır. C++ Meta programlama kendini veya başka programları değiştiren veya yaratan programlar yazmaktır. Şablon meta programlar derleyici tarafından derleme zamanında çalıştırılan programlardır.

Meta bilgiler

TMP türler hakkında meta bilgi tutmak için kullanılabilir.
Örneğin,
template <class T>
class meta_bilgi
{
static const bool tam_sayı_mı=false;
}
özelleşmemiş bir şablon tanımlar.

Bu şablonun int için özelleşmiş şekli
class meta_bilgi<int>
{
static const bool tam_sayı_mı=true;
}

programcı tarafından int türü için derleme öncesinden bilgi almak için kullanılabilir.

Meta işlevler
TMP sabit değerlerin hesaplamak ve basit şablon meta işlevler yazmak için kullanılabilir.

Değer hesaplama

Örneğin,
const double PI=3.1415;
const double PI_KARE = PI * PI;
sabit değer hesaplayan bir meta programdır.

Basit meta işlevler

Meta işlevler derleme zamanında basit işlemler yapmak için kullanılabilir. Örneğin aşağıdaki program iki sayının
ortak bölenlerinin en büyüğünü (OBEB) derleme zamanında hesaplar.
    template <int x, int y>
    class GCD
    {
        public:
            enum{
                RET = GCD<y,x%y>::RET
        };
    };

    template<int x>
    class GCD<x,0>
    {
        public:
            enum {
                RET = x
        };
    };

    int main()
    {
        int x [GCD<1001,156>::RET ];
        std::cout << sizeof(x) << std::endl;
        return 0;
    }

Dış bağlantılar

Programlama
C++

Şablon meta programlama


Dorothy Jean Dandridge () a fost o actriță, cântăreață și dansatoare americană. A fost prima actriță afro-americană nominalizată la premiul Oscar pentru cea mai bună actriță pentru rolul din Carmen Jones. A cântat în localuri precum  Cotton Club și Apollo Theater.

Note

Legături externe

Nașteri în 1923
Nașteri pe 9 noiembrie
Actrițe americane
Decese pe 8 septembrie
Decese în 1965

Dorothy Dandridge


Toh, è morta la nonna! est un film italien réalisé par Mario Monicelli, sorti en 1969.

Synopsis

Fiche technique
 Titre : Toh, è morta la nonna!
 Réalisation : Mario Monicelli
 Scénario : Mario Monicelli, Luisa Montagnana, Luigi Malerba et Stefano Strucchi
 Photographie : Luigi Kuveiller
 Montage : Ruggero Mastroianni
 Musique : Piero Piccioni
 Pays d'origine : Italie
 Format : Couleurs
 Genre : comédie noire
 Date de sortie : 1969

Distribution
 Wanda Capodaglio : Adelaide Ghia, la grand-mère
 Valentina Cortese : Ornella
 Carole André : Claretta
 Ray Lovelock : Carlo Alberto Ghia
 Riccardo Garrone : Galeazzo Ghia
 Peter Chatel : Guido
 Luigi De Vittorio : Don Mario
 Vera Gherarducci : Gigliola
 Sirena Adgemova : Sparta
 Helena Ronee : Titina
 Sergio Tofano : le grand-père

Liens externes

Film italien sorti en 1969
Comédie noire italienne
Film réalisé par Mario Monicelli
Film avec une musique composée par Piero Piccioni
Film scénarisé par Luigi Malerba

Toh, è morta la nonna!


1912 in sports describes the year's events in world sport.

American football
College championship
 College football national championship – Harvard Crimson

Association football
Brazil
 Santos FC, officially founded
Colombia
 Deportivo Cali, officially founded
England
 The Football League – Blackburn Rovers 49 points, Everton 46, Newcastle United 44, Bolton Wanderers 43, The Wednesday 41, Aston Villa 41
 20 April: FA Cup final – Barnsley 1–0 West Bromwich Albion at Bramall Lane, Sheffield (replay following 0–0 draw at Crystal Palace)
Germany
 National Championship – Holstein Kiel 1–0 Karlsruher FV at Hamburg-Hoheluft
Iceland
 Iceland's premier division, now known as Landsbankadeild, is established with KR winning the inaugural title.
Scotland
 Scottish Football League – Rangers
 Scottish Cup – Celtic 2–0 Clyde at Ibrox Park

Athletics
Men's 100 metres
 The first world record in the 100 metres for men is recognised by the International Amateur Athletics Federation, now known as the International Association of Athletics Federations (IAAF), after Donald Lippincott (USA) runs a time of 10.6 at Stockholm.
Men's 1500 metres
 The first world record in the 1500 metres for men is recognised by the IAAF after Abel Kiviat (USA) runs a time of 3:55.8 at Cambridge, Massachusetts.

Australian rules football
AFL Premiership
 Essendon wins the 16th VFL Premiership: Essendon 5.17 (47) d South Melbourne 4.9 (33) at Melbourne Cricket Ground (MCG)

Bandy
Sweden
 Championship final – IFK Uppsala 1–1 Djurgårdens IF (declared a tie; no replay played)

Baseball
World Series
 8–16 October — Boston Red Sox (AL) defeats New York Giants (NL) to win the 1912 World Series by 4 games to 3 with one tie
Events
 20 April — Boston Red Sox open the new Fenway Park with a 7–6 11-inning win over New York Yankees before 27,000.  Minutes later, the Detroit Tigers open the remodelled Navin Park (later named Tiger Stadium) with a 6–5 11-inning win over Cleveland Indians before 24,384.
 Winnipeg Maroons win the Northern League championship

Boxing
Events
 22 February — Johnny Kilbane wins the World Featherweight Championship when he defeats Abe Attell over 20 rounds at Vernon, California.  Attell has held the title since 1903; Kilbane will hold it until 1923.
 28 November — Ad Wolgast loses his World Lightweight Championship to Willie Ritchie following a 16th round foul at Colma, California.  Ritchie holds the title until 1914.
Lineal world champions
 World Heavyweight Championship – Jack Johnson
 World Light Heavyweight Championship – vacant
 World Middleweight Championship – vacant
 World Welterweight Championship – vacant
 World Lightweight Championship – Ad Wolgast → Willie Ritchie
 World Featherweight Championship – Abe Attell → Johnny Kilbane
 World Bantamweight Championship – Johnny Coulon

Canadian football
Grey Cup
 30 November — 4th Grey Cup – Hamilton Alerts 11–4 Toronto Argonauts

Cricket
Events
 A triangular Test tournament is played in England between England, Australia and South Africa.  England wins with Australia second.
England
 County Championship – Yorkshire
 Minor Counties Championship – in abeyance
 Most runs – David Denton 2127 @ 42.54 (HS 221)
 Most wickets – Colin Blythe 178 @ 12.26 (BB 8–36)
 Wisden Cricketers of the Year – no award
Australia
 Sheffield Shield – New South Wales
 Most runs – Wilfred Rhodes 1098 @ 54.90 (HS 179)
 Most wickets – Frank Foster 62 @ 20.19 (BB 7–36)
India
 Bombay Triangular – Parsees
New Zealand
 Plunket Shield – Auckland
South Africa
 Currie Cup – not contested
West Indies
 Inter-Colonial Tournament – Barbados

Cycling
Tour de France
 Odile Defraye (Belgium) wins the 10th Tour de France

Figure skating
World Figure Skating Championships
 World Men's Champion – Fritz Kachler (Austria)
 World Women's Champion – Opika von Méray Horváth (Hungary)
 World Pairs Champions – Phyllis Johnson / James H. Johnson (Great Britain)

Golf
Major tournaments
 British Open – Ted Ray
 US Open – John McDermott
Other tournaments
 British Amateur – John Ball
 US Amateur – Jerome Travers

Horse racing
England
 Grand National – Jerry M
 1,000 Guineas Stakes – Tagalie
 2,000 Guineas Stakes – Sweeper II
 The Derby – Tagalie
 The Oaks – Mirska
 St. Leger Stakes – Tracery
'Australia
 Melbourne Cup – Piastre
Canada
 King's Plate – Heresy
Ireland
 Irish Grand National – Small Polly
 Irish Derby Stakes – Civility
USA
 Kentucky Derby – Worth
 Preakness Stakes – Colonel Holloway
 Belmont Stakes – not contested due to anti-betting legislation in New York State

Ice hockey
Stanley Cup
 Quebec Bulldogs wins the National Hockey Association (NHA) championship and the Stanley Cup. Quebec then defeats Moncton in a Cup challenge.
Events
 March — Winnipeg Victorias repeats as Allan Cup winners
 March — New Westminster Royals wins the inaugural Pacific Coast Hockey Association (PCHA) championship
 December — Toronto NHA teams, the Blueshirts and Tecumsehs, join the NHA

Motorsport

Olympic Games
1912 Summer Olympics
 The 1912 Summer Olympics takes place in Stockholm
 First usage of electronic timing and public address systems
 Sweden wins the most medals (65) and United States the most gold medals (25)

Rowing
The Boat Race
 1 April — Oxford wins the 69th Oxford and Cambridge Boat Race

Rugby league
England
 Championship – Huddersfield
 Challenge Cup final – Dewsbury 8–5 Oldham at Headingley Rugby Stadium, Leeds
 Lancashire League Championship – Wigan
 Yorkshire League Championship – Huddersfield
 Lancashire County Cup – Rochdale Hornets 12–5 Oldham
 Yorkshire County Cup – Huddersfield 22–10 Hull Kingston Rovers
International
 The Ashes are won by Australia as they defeat Great Britain 33–8 in the 3rd Test of the 1911–12 Kangaroo tour of Great Britain at Villa Park before a crowd of 4,000.
Australia
 NSW Premiership – Eastern Suburbs (outright winner)

Rugby union
Five Nations Championship
 30th Five Nations Championship series is shared by England and Ireland

Speed skating
Speed Skating World Championships
 Men's All-round Champion – Oscar Mathisen (Norway)

Tennis
Australia
 Australian Men's Singles Championship – James Cecil Parke (GC) defeats Alfred Beamish (GB) 3–6 6–3 1–6 6–1 7–5
England
 Wimbledon Men's Singles Championship – Anthony Wilding (New Zealand) defeats Arthur Gore (GB) 6–4 6–4 4–6 6–4
 Wimbledon Women's Singles Championship – Ethel Thomson Larcombe (GB) defeats Charlotte Cooper Sterry (GB) 6–3 6–1
France
 French Men's Singles Championship – Max Decugis (France) defeats André Gobert (France): details unknown
 French Women's Singles Championship – Jeanne Matthey (France) defeats Marie Danet (France): details unknown
USA
 American Men's Singles Championship – Maurice McLoughlin (USA) defeats Wallace Johnson (USA) 3–6 2–6 6–2 6–4 6–2
 American Women's Singles Championship – Mary Browne (USA) defeats Eleonora Sears (USA) 6–4 6–2
Davis Cup
 1912 International Lawn Tennis Challenge –  3–2  at Albert Ground (grass) Melbourne, Australia

References

Sports by year

1912 in sports


A storm surge, storm flood, tidal surge, or storm tide is a coastal flood or tsunami-like phenomenon of rising water commonly associated with low-pressure weather systems, such as cyclones. It is measured as the rise in water level above the normal tidal level, and does not include waves.

The main meteorological factor contributing to a storm surge is high-speed wind pushing water towards the coast over a long fetch. Other factors affecting storm surge severity include the shallowness and orientation of the water body in the storm path, the timing of tides, and the atmospheric pressure drop due to the storm. There is a suggestion that climate change may be increasing the hazard of storm surges.

Some theorize that as extreme weather becomes more intense and sea level rises due to climate change, storm surge is expected to cause more risk to coastal populations. Communities and governments can adapt by building hard infrastructure, like surge barriers, soft infrastructure, like coastal dunes or mangroves, improving coastal construction practices and building social strategies such as early warning, education and evacuation plans.

Mechanics
At least five processes can be involved in altering tide levels during storms.

Direct wind effect
Wind stresses cause a phenomenon referred to as wind setup, which is the tendency for water levels to increase at the downwind shore and to decrease at the upwind shore. Intuitively, this is caused by the storm blowing the water toward one side of the basin in the direction of its winds. Strong surface winds cause surface currents at a 45° angle to the wind direction, by an effect known as the Ekman spiral. Because the Ekman Spiral effects spread vertically through the water, the effect is proportional to depth. The surge will be driven into bays in the same way as the astronomical tide.

Atmospheric pressure effect
The pressure effects of a tropical cyclone will cause the water level in the open ocean to rise in regions of low atmospheric pressure and fall in regions of high atmospheric pressure. The rising water level will counteract the low atmospheric pressure such that the total pressure at some plane beneath the water surface remains constant. This effect is estimated at a  increase in sea level for every millibar (hPa) drop in atmospheric pressure. For example, a major storm with a 100 millibar pressure drop would be expected to have a  water level rise from the pressure effect.

Effect of the Earth's rotation
The Earth's rotation causes the Coriolis effect, which bends currents to the right in the Northern Hemisphere and to the left in the Southern Hemisphere. When this bend brings the currents into more perpendicular contact with the shore, it can amplify the surge, and when it bends the current away from the shore it has the effect of lessening the surge.

Effect of waves
The effect of waves, while directly powered by the wind, is distinct from a storm's wind-powered currents. Powerful wind whips up large, strong waves in the direction of its movement. Although these surface waves are responsible for very little water transport in open water, they may be responsible for significant transport near the shore. When waves are breaking on a line more or less parallel to the beach, they carry considerable water shoreward. As they break, the water moving toward the shore has considerable momentum and may run up a sloping beach to an elevation above the mean water line, which may exceed twice the wave height before breaking.

Rainfall effect
The rainfall effect is experienced predominantly in estuaries. Hurricanes may dump as much as  of rainfall in 24 hours over large areas and higher rainfall densities in localized areas. As a result, surface runoff can quickly flood streams and rivers. This can increase the water level near the head of tidal estuaries as storm-driven waters surging in from the ocean meet rainfall flowing downstream into the estuary.

Sea depth and topography
In addition to the above processes, storm surge and wave heights on shore are also affected by the flow of water over the underlying topography, i.e. the shape and depth of the ocean floor and coastal area. A narrow shelf, with deep water relatively close to the shoreline, tends to produce a lower surge but higher and more powerful waves. A wide shelf, with shallower water, tends to produce a higher storm surge with relatively smaller waves.

For example, in Palm Beach on the southeast coast of Florida, the water depth reaches   offshore, and   out. This is relatively steep and deep; storm surge is not as great but the waves are larger compared to the west coast of Florida. Conversely, on the Gulf side of Florida, the edge of the Floridian Plateau can lie more than  offshore. Florida Bay, lying between the Florida Keys and the mainland, is very shallow with depths between  and . These shallow areas are subject to higher storm surges with smaller waves. Other shallow areas include much of the Gulf of Mexico coast, and the Bay of Bengal.

The difference is due to how much flow area the storm surge can dissipate to.  In deeper water, there is more area and a surge can be dispersed down and away from the hurricane. On a shallow, gently sloping shelf, the surge has less room to disperse and is driven ashore by the wind forces of the hurricane.

The topography of the land surface is another important element in storm surge extent. Areas, where the land lies less than a few meters above sea level, are at particular risk from storm surge inundation.

Storm size
The size of the storm also affects the surge height; this is due to the storm's area not being proportional to its perimeter. If a storm doubles in diameter, its perimeter also doubles, but its area quadruples.  As there is proportionally less perimeter for the surge to dissipate to, the surge height ends up being higher.

Extratropical storms
Similar to tropical cyclones, extratropical cyclones cause an offshore rise of water. However, unlike most tropical cyclone storm surges, extratropical cyclones can cause higher water levels across a large area for longer periods of time, depending on the system.

In North America, extratropical storm surges may occur on the Pacific and Alaska coasts, and north of 31°N on the Atlantic Coast. Coasts with sea ice may experience an "ice tsunami" causing significant damage inland.  Extratropical storm surges may be possible further south for the Gulf coast mostly during the wintertime, when extratropical cyclones affect the coast, such as in the 1993 Storm of the Century.

November 9–13, 2009, marked a significant extratropical storm surge event on the United States east coast when the remnants of Hurricane Ida developed into a nor'easter off the southeast U.S. coast. During the event, winds from the east were present along the northern periphery of the low-pressure center for a number of days, forcing water into locations such as Chesapeake Bay. Water levels rose significantly and remained as high as  above normal in numerous locations throughout the Chesapeake for a number of days as water was continually built-up inside the estuary from the onshore winds and freshwater rains flowing into the bay. In many locations, water levels were shy of records by only .

Measuring surge
Surge can be measured directly at coastal tidal stations as the difference between the forecast tide and the observed rise of water. Another method of measuring surge is by the deployment of pressure transducers along the coastline just ahead of an approaching tropical cyclone. This was first tested for Hurricane Rita in 2005. These types of sensors can be placed in locations that will be submerged and can accurately measure the height of water above them.

After surge from a cyclone has receded, teams of surveyors map high-water marks (HWM) on land, in a rigorous and detailed process that includes photographs and written descriptions of the marks. HWMs denote the location and elevation of floodwaters from a storm event. When HWMs are analyzed, if the various components of the water height can be broken out so that the portion attributable to surge can be identified, then that mark can be classified as storm surge. Otherwise, it is classified as storm tide. HWMs on land are referenced to a vertical datum (a reference coordinate system). During the evaluation, HWMs are divided into four categories based on the confidence in the mark; in the U.S., only HWMs evaluated as "excellent" are used by the National Hurricane Center in the post-storm analysis of the surge.

Two different measures are used for storm tide and storm surge measurements. Storm tide is measured using a geodetic vertical datum (NGVD 29 or NAVD 88). Since storm surge is defined as the rise of water beyond what would be expected by the normal movement caused by tides, storm surge is measured using tidal predictions, with the assumption that the tide prediction is well-known and only slowly varying in the region subject to the surge. Since tides are a localized phenomenon, storm surge can only be measured in relationship to a nearby tidal station. Tidal benchmark information at a station provides a translation from the geodetic vertical datum to mean sea level (MSL) at that location, then subtracting the tidal prediction yields a surge height above the normal water height.

SLOSH

The National Hurricane Center forecasts storm surge using the SLOSH model, which is an abbreviation for Sea, Lake and Overland Surges from Hurricanes. The model is accurate to within 20  percent. SLOSH inputs include the central pressure of a tropical cyclone, storm size, the cyclone's forward motion, its track, and maximum sustained winds. Local topography, bay and river orientation, depth of the sea bottom, astronomical tides, as well as other physical features, are taken into account in a predefined grid referred to as a SLOSH basin. Overlapping SLOSH basins are defined for the southern and eastern coastline of the continental U.S. Some storm simulations use more than one SLOSH basin; for instance, Hurricane Katrina SLOSH model runs used both the Lake Pontchartrain / New Orleans basin, and the Mississippi Sound basin, for the northern Gulf of Mexico landfall. The final output from the model run will display the maximum envelope of water, or MEOW, that occurred at each location.

To allow for track or forecast uncertainties, usually several model runs with varying input parameters are generated to create a map of MOMs or Maximum of Maximums. For hurricane evacuation studies, a family of storms with representative tracks for the region, and varying intensity, eye diameter, and speed are modeled to produce worst-case water heights for any tropical cyclone occurrence. The results of these studies are typically generated from several thousand SLOSH runs. These studies have been completed by the United States Army Corps of Engineers, under contract to the Federal Emergency Management Agency, for several states and are available on their Hurricane Evacuation Studies (HES) website. They include coastal county maps, shaded to identify the minimum category of hurricane that will result in flooding, in each area of the county.

Impacts

Storm surge is responsible for significant property damage and loss of life as part of cyclones. Storm surge both destroys built infrastructure, like roads and undermines foundations and building structures.

Unexpected flooding in estuaries and coastal areas can catch populations unprepared, causing loss of life. The deadliest storm surge on record was the 1970 Bhola cyclone.

Additionally, storm surge can cause or transform human-utilized land through other processes, hurting soil fertility, increasing saltwater intrusion, hurting wildlife habitat, and spreading chemical or other contaminants from human storage.

Mitigation
Although meteorological surveys alert about hurricanes or severe storms, in the areas where the risk of coastal flooding is particularly high, there are specific storm surge warnings. These have been implemented, for instance, in the Netherlands, Spain, the United States, and the United Kingdom. Similarly educating coastal communities and developing local evacuation plans can reduce the relative impact on people.

A prophylactic method introduced after the North Sea flood of 1953 is the construction of dams and storm-surge barriers (flood barriers). They are open and allow free passage, but close when the land is under threat of a storm surge. Major storm surge barriers are the Oosterscheldekering and Maeslantkering in the Netherlands, which are part of the Delta Works project; the Thames Barrier protecting London; and the Saint Petersburg Dam in Russia.

Another modern development (in use in the Netherlands) is the creation of housing communities at the edges of wetlands with floating structures, restrained in position by vertical pylons. Such wetlands can then be used to accommodate runoff and surges without causing damage to the structures while also protecting conventional structures at somewhat higher low-lying elevations, provided that dikes prevent major surge intrusion.

Other soft adaptation methods can include changing structures so that they are elevated to avoid flooding directly, or increasing natural protections like mangroves or dunes.

For mainland areas, storm surge is more of a threat when the storm strikes land from seaward, rather than approaching from landward.

Reverse storm surge
Water can also be sucked away from shore prior to a storm surge. This was the case on the western Florida coast in 2017, just before Hurricane Irma made landfall, uncovering land usually underwater. This phenomenon is known as a reverse storm surge, or a negative storm surge.

Historic storm surges

The deadliest storm surge on record was the 1970 Bhola cyclone, which killed up to 500,000 people in the area of the Bay of Bengal. The low-lying coast of the Bay of Bengal is particularly vulnerable to surges caused by tropical cyclones. The deadliest storm surge in the twenty-first century was caused by the Cyclone Nargis, which killed more than 138,000 people in Myanmar in May 2008. The next deadliest in this century was caused by the Typhoon Haiyan (Yolanda), which killed more than 6,000 people in the central Philippines in 2013 and resulted in economic losses estimated at $14 billion (USD).

The 1900 Galveston hurricane, a Category 4 hurricane that struck Galveston, Texas, drove a devastating surge ashore; between 6,000 and 12,000 people died, making it the deadliest natural disaster ever to strike the United States.

The highest storm tide noted in historical accounts was produced by the 1899 Cyclone Mahina, estimated at almost  at Bathurst Bay, Australia, but research published in 2000 concluded that the majority of this likely was wave run-up because of the steep coastal topography. However, much of this storm surge was likely due to Mahina's extreme intensity, as computer modeling required an intensity of  (the same intensity as the lowest recorded pressure from the storm) to produce the recorded storm surge. In the United States, one of the greatest recorded storm surges was generated by Hurricane Katrina on August 29, 2005, which produced a maximum storm surge of more than  in southern Mississippi, with a storm surge height of   in Pass Christian. Another record storm surge occurred in this same area from Hurricane Camille in 1969, with a storm tide of , also at Pass Christian.  A storm surge of  occurred in New York City during Hurricane Sandy in October 2012.

See also

Coastal flooding
Ishiguro Storm Surge Computer
Meteotsunami
Rogue wave
Tsunami-proof building

Notes

References

External links

 European Space Agency storm Surge Project home pages
  from NIRAPAD disaster response organisation.
 NOAA NWS National Hurricane Center storm surge page

 DeltaWorks.Org  North Sea Flood of 1953, includes images, video, and animations.
 UK storm surge model outputs and real-time tide gauge information from the National Tidal and Sea Level Facility

Flood
Water waves
Tropical cyclone meteorology
Severe weather and convection

Storm surge


Oštećenje mozga ili ozljeda mozga ili neurotrauma uništenje je ili degeneracija moždanih stanica. Ozljede mozga uzrokovane su nizom unutarnjih i vanjskih čimbenika. Općenito, oštećenje mozga odnosi se na značajno, neselektivno oštećenje uzrokovano traumom, dok se neurotoksičnost obično odnosi na selektivno, kemijski izazvano oštećenje neurona.

Uobičajena kategorija s najvećim brojem ozljeda traumatska je ozljeda mozga nakon fizičke traume ili ozljede glave iz vanjskog izvora, a izraz stečena ozljeda mozga koristi se u odgovarajućim krugovima za razlikovanje ozljeda mozga koje se javljaju nakon rođenja od ozljeda, od genetskog poremećaja ili od urođenog poremećaja. Primarne i sekundarne ozljede mozga identificiraju uključene procese, dok žarišne i difuzne ozljede mozga opisuju težinu i mjesto.

Neuroplastičnost, koja omogućuje mozgu da se reorganizira nastankom novih neuronskih veza tijekom života, omogućuje reorganizaciju njegova rada. To omogućuje mozgu da kompenzira ozljede i bolesti.

Znaci i simptomi
Simptomi ozljede mozga razlikuju se ovisno o težini ozljede ili o tome koliki je dio mozga zahvaćen. Tri kategorije koje se koriste za klasifikaciju ozbiljnosti ozljeda mozga su blage, umjerene ili teške.

Lakše ozljede mozga
Simptomi blage ozljede mozga uključuju: glavobolju, zbunjenost, zujanje u ušima, umor, promjene u spavanju, raspoloženju ili ponašanju. Ostali simptomi uključuju: probleme s pamćenjem, koncentracijom, pažnjom ili razmišljanjem. Mentalni umor uobičajeno je iscrpljujuće iskustvo i pacijent ga ne može povezati s izvornim (manjim) incidentom. Narkolepsija i poremećaji spavanja česte su pogrešne dijagnoze.

Srednje i teške ozljede mozga
Kognitivni simptomi uključuju: zbunjenost, agresiju, abnormalno ponašanje, nejasan govor i komu ili druge poremećaje svijesti. Tjelesni simptomi uključuju: glavobolje koje se pogoršavaju ili ne prestaju, povraćanje ili mučninu, grčeve, abnormalno proširene oči, nemogućnost buđenje iz sna, slabost u ekstremitetima i gubitak koordinacije.

Simptomi uočeni kod djece uključuju promjene u prehrambenim navikama, stalnu razdražljivost ili tugu, promjene u pažnji, poremećene obrasce spavanja ili gubitak interesa za igračke.

Izvori

Bolesti živčanoga sustava

Oštećenje mozga


ජි ජින්-හී (1971 ජුනි 24) යනු දකුණු කොරියාවේ ජනප්‍රිය රංගන ශිල්පියෙකි. ඔහු රංගනයේ යෙදුනු ඉතිහාසමය ටෙලි නාට්‍ය වූ තේ චං ගම් (Jewel in the Palace), සහ දොන් යී ලොව පුරා අතිශය ජනප්‍රිය විය.

රංගනයන්

රිදී තිරය

පුංචි තිරය

ඒකාංග නාට්‍ය
 Beautiful Man
 Farewell Waltz
 Big Brother is Back
 What's in Her Refrigerator?

සංගීත විඩියෝ

ලැබූ සම්මාන
 2004 SBS Drama Awards: විශිෂ්ඨතම සම්මානය, Actor in a Special Production (Miss Kim's Million Dollar Quest වෙනුවෙන්)
 2009 KBS Drama Awards: විශිෂ්ඨතම සම්මානය, Actor in a Miniseries (He Who Can't Marry වෙනුවෙන්)
 2010 MBC Drama Awards: දක්ෂතම නළුවා (දොන් යී වෙනුවෙන්)
 2011 CETV Awards: Top 10 Hottest Asia Award

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැදි
 Ji Jin-hee  at HB Entertainment
 Ji Jin-hee  at SidusHQ
 Ji Jin-hee  at DC Inside

1971 උපත්

ජි ජින්-හී


ශ්‍රී ලංකාවේ පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයෙහි රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව දැක්වීමේදී එය පුත්තලම හා හලාවත  යන අධ්‍යාපන කලාප  වලට අදාල රජයේ පාසල් ලැයිස්තු වශයෙන් වෙන් වෙන් වශයෙන් දැක්විය හැකිය.

පුත්තලම අධ්‍යාපන කලාපය

මෙම කලාපය   පුත්තලම උතුර, ආනමඩුව, කල්පිටිය, පල්ලම හා පුත්තලම දකුණ යන අධ්‍යාපන කොට්ඨාශ වලින් සමන්විතවී ඇති අතර සමස්ත පාසල් සංඛ්‍යාව 189 වෙයි.

පුත්තලම උතුර අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 47 කින් සමන්විත වන පුත්තලම උතුර අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න

ආනමඩුවඅධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 41 කින් සමන්විත වන ආනමඩුවඅධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න

කල්පිටිය අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 34 කින් සමන්විත වන කල්පිටිය අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න

පල්ලම  අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 29 කින් සමන්විත වන පල්ලම  අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න

පුත්තලම දකුණ අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 38 කින් සමන්විත වන පුත්තලම දකුණ අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න

හලාවත  අධ්‍යාපන කලාපය

මෙම කලාපය   හලාවත, නාත්තන්ඩිය, ආරච්චිකට්ටුව හා වෙන්නප්පුව යන අධ්‍යාපන කොට්ඨාශ වලින් සමන්විතවී ඇති අතර සමස්ත පාසල් සංඛ්‍යාව 162 වෙයි.

හලාවත අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 51 කින් සමන්විත වන හලාවත අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න

නාත්තන්ඩිය අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 49 කින් සමන්විත වන නාත්තන්ඩිය අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න

ආරච්චිකට්ටුව අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 21 කින් සමන්විත වන ආරච්චිකට්ටුව අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න

වෙන්නප්පුව අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය
පාසල් 41 කින් සමන්විත වන වෙන්නප්පුව අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයෙහි සමස්ත රජයේ පාසල් ලැයිස්තුව සඳහා මෙය බලන්න


راقية إبراهيم (22 يونيو 1919 - 13 سبتمبر 1977)، ممثلة مصرية تنتمي إلى أسرة يهودية. في عام 1937 اكتشفتها بهيجة حافظ، عندما ظهرت معها في فيلم ليلى بنت الصحراء، استمرت بالتمثيل بعد ذلك حتى هجرتها إلى الولايات المتحدة في منتصف الخمسينيات من القرن العشرين.

عن حياتها
كان أوج شهرتها في الأربعينيات والخمسينيات من القرن العشرين. تعلّمت في المدارس الفرنسيّة في مصر، ثمّ التحقت بكليّة الآداب. كان لها منذ صغرها ولع بالغناء، وأوّل ظهور لها كان في البرامج الغنائيَّة في محطّة الراديو التي كان يملكها فريد الرفاعي، ثمّ انضمّت لفرقة المسرح القومي. كانت أولى تجاربها السينمائيَّة في فيلم «ليلى بنت الصحراء» عام 1937، وقد حظي الفيلم بنجاح كبير، وعُرض في مهرجان برلين السينمائي عام 1939. سطع نجمها بعد قيامها بدور البطولة في مسرحية توفيق الحكيم «سر المنتحرة» عام 1938. تزوجت مهندس الصّوت مصطفى والي، وبعد نجاح ثورة الضباط الأحرار عام 1952 طلبت الطّلاق منه، وحين تمّ لها ذلك غادرت مصر عام 1956 إلى الولايات المتحدة التي استقرت بها حتى توفيت.

هاجرت إلى الولايات المتحدة عام 1952 حيث تزوجت من رجل أعمال يهودي، وعملت بالتجارة ثم كسفيرة للنوايا الحسنة لصالح إسرائيل وهناك اتهامات مصوبة لها بضلوعها مع الموساد الإسرائيلي باغتيال عالمة الذرة المصرية سميرة موسى  عام 1952 لرفضها الحصول على الجنسية الأمريكية والعمل في المراكز العلمية بأمريكا وإصرارها على العودة لمصر مما أقلق إسرائيل من احتمالات اسهامها في بناء برنامج نووى مصري وليد قد يهدد إسرائيل.
، وذُكر ذلك على لسان حفيدتها في جريدة نيويورك تايمز.

أعمالها

من الأفلام

روابط خارجية

المراجع

ممثلات يهوديات مصريات
مهاجرون مصريون إلى الولايات المتحدة
مواليد 1337 هـ
وفيات 1397 هـ
وفيات 1977
ممثلات مصريات في القرن 20
ممثلات أفلام مصريات
مواليد 1919
وفيات في الولايات المتحدة
يهود مصريون في القرن 20

راقية إبراهيم


Margaretenhof, Viyana'nın Margareten ilçesindeki sayılı tarihi yapılardan birisi.

Hakkında
Margareten Platz adlı meydanda bulunan Margaretenhof 1884–1885 yıllarında sanat atölyesi sahibi mimarlar Franz Fellner ve Hermann Helmer tarafından yapılmıştır. En son 1981–1984 yılları arasında geniş bir tamirattan ve restorasyondan geçmiştir. Bu mimar ikilisi 40 yıl boyunca Orta ve Doğu Avrupa'da elliden fazla tiyatro ve bina yapmışlar ve restore etmişlerdir. Bu binanın özelliği bütün dairelerin kendine ait bir bahçesi olmasıdır. Ayrıca bu bina ve çevresindeki evlerin kiraları oldukça yüksektir. Bu hof içinde bulunan evlerin tamamında Avusturya vatandaşları ya da zengi aileler oturmaktadır.

Viyana'daki yapılar
Margareten
Bilgi kutusu bulunmayan yapılar

Margaretenhof


A Final da Copa Sul-Americana de 2022 foi a última partida que decidiu o vencedor da competição. Esta foi a 21ª edição da Copa Sul-Americana, torneio continental sul-americano de futebol de clubes organizado pela CONMEBOL.

A partida foi disputada no Estádio Mario Alberto Kempes em Córdova, Argentina, após a CBF solicitar a retirada do Estádio Mané Garrincha, em Brasília, pelo fato das eleições gerais no Brasil, que ocorrerão no mesmo final de semana da final.

Foi disputada entre o , do Brasil, e o , do Equador, com vitória do time equatoriano. O vencedor da Copa Sul-Americana de 2022 se classificou diretamente para a Copa Libertadores da América de 2023 e ganhou o direito de jogar contra o vencedor da Copa Libertadores da América de 2022 na Recopa Sul-Americana de 2023.

Por conta da Copa do Mundo FIFA de 2022, que será realizada em novembro, a final foi antecipada para o final de outubro do mesmo ano.

Tanto o São Paulo quanto o Independiente del Valle tinham a chance de conquistar o bicampeonato da segunda maior competição de clubes da América do Sul. O clube brasileiro conquistou sua primeira taça em 2012, onde na final derrotou o Tigre por 2x0 no Morumbi. Já o equatoriano conquistou a famosa "Sula" pela primeira vez em 2019, ao derrotar o Colón por 3x1 no General Pablo Rojas, em Assunção.

Antecedentes

Caminhos até à final
Esses são os caminhos de ambos times na Copa Sul-Americana de 2022 até chegarem na grande final:

Legenda: (C) casa; (F) fora

Detalhes

Partida

Ver também
 Copa Sul-americana de 2022
 Primeira fase da Copa Sul-americana de 2022
 Fase de grupos da Copa Sul-americana de 2022
 Fase final da Copa Sul-americana de 2022

Links externos
 CONMEBOL.com

2022
Copa Sul-Americana de 2022
Partidas do São Paulo Futebol Clube
Partidas do Independiente del Valle

Final da Copa Sul-Americana de 2022


89 هـ هي سنة في التقويم الهجري امتدت مقابلةً في التقويم الميلادي بين سنتي 707 و708.

وفيات
 نصر بن عاصم الليثي الكناني
 وضاح اليمن

انظر أيضًا
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الأولى من سنة 89 هـ
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الثانية من سنة 89 هـ

مراجع

تقويم هجري

89 هـ


Palestine mon pays, sous-titré L'affaire du poème, est un ouvrage composé autour de trois poèmes de Mahmoud Darwich. Il est paru en français en 1988 aux éditions de Minuit.

Histoire
Au printemps 1988, lors de la première intifada, un poème de Mahmoud Darwich circule parmi les manifestants palestiniens. Il s'agit de « Passants parmi des paroles étrangères ». Le poète est accusé de vouloir  et  par la classe politique israélienne.

En réponse, le poète  et qu'il exprime une aspiration de son peuple, .

Son éditeur, Jérôme Lindon, souhaite réinstaurer  et .

Composition de l'ouvrage
 Note de l'éditeur
 Simone Bitton :  « Le poème et la matraque »
 Mahmoud Darwich :  « Passants parmi des paroles étrangères »  –  « Notre pays c'est notre pays »  –  « L'hystérie du poème »
 Mati Peled :  « Un poème de la colère »
 Ouri Avnéri :  « L'arrogance de la gauche israélienne »

Notes et références

Recueil de poèmes en arabe
Littérature palestinienne
Œuvre de Mahmoud Darwich

Palestine mon pays


Die Liddow ist eine zur deutschen Ostseeinsel Rügen gehörende Halbinsel. Sie ist Teil des Muttlandes, mit dem sie im Südosten über eine gut 200 Meter breite Landenge verbunden ist. Die Liddow ist über 2500 Meter lang und bis zu 2000 Meter breit. Am Liddower Strom im Südwesten der Halbinsel liegt die gleichnamige Siedlung, die, wie die Halbinsel selbst, zur Gemeinde Neuenkirchen gehört.

Im Norden und Osten grenzt die Liddow an den Großen Jasmunder Bodden, im Süden an den Tetzitzer See und im Westen an den Lebbiner Bodden. Die beiden letzteren sind durch die Meerenge Liddower Strom miteinander verbunden. Zum Lebbiner Bodden bricht die Halbinsel in einer Steilküste ab. In der Nähe im Waldgebiet Jungfernholz befinden sich mit den etwa 20 Meter hohen Erhebungen die höchsten Punkte der Halbinsel.

Größere Teile der Halbinsel, meist die Küstenregionen, sind Teil des Naturschutzgebietes Tetzitzer See mit Halbinsel Liddow und Banzelvitzer Berge.

Die Halbinsel Liddow diente bis in das 19. Jahrhundert als Schafweide und Hutewald und wurde anschließend teilweise mit Kiefern bepflanzt. Große Teile der Halbinsel werden noch immer landwirtschaftlich genutzt.

Liddow war die Hauptkulisse in der deutschen Erfolgsserie Hallo Robbie!.

Neuenkirchen (Rügen)
Geographie (Rügen)
Halbinsel (Mecklenburg-Vorpommern)
Halbinsel (Ostsee)

Liddow


يشير المصطلح فوق اللامي  إلى المنطقة الموجودة فوق (أعلى من) العظم اللامي في الرقبة.

الوظيفة

مراجع

العضلات فوق اللامية
عضلات الرأس والعنق

عضلات فوق اللامية


Native North American may refer to:

Indigenous peoples in Canada
Native Americans in the United States
Alaska Natives
Indigenous peoples of Mexico
Northern Native American (genetic lineage)

Native North American


Teeatta, es un género de arañas araneomorfas pertenecientes a la familia Amphinectidae. Se encuentra en Tasmania.

Especies
Según The World Spider Catalog 12.0:
 Teeatta driesseni Davies, 2005
 Teeatta magna Davies, 2005
 Teeatta platnicki Davies, 2005

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus

Amphinectidae

Teeatta


Nettleden with Potten End es una parroquia civil del distrito de Dacorum, en el condado de Hertfordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Nettleden with Potten End tiene una superficie de 7,08 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Nettleden with Potten End tenía 1526 habitantes (50,07% varones, 49,93% mujeres) y una densidad de población de 215,54 hab/km². El 19,59% eran menores de 16 años, el 72,21% tenían entre 16 y 74, y el 8,19% eran mayores de 74. La media de edad era de 41,84 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 17,11% estaban solteros, el 71,39% casados, y el 11,49% divorciados o viudos.

El 92,47% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 2,42% de la población, mientras que el 5,11% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 97,97% eran blancos, el 0,65% mestizos, el 0,46% asiáticos, el 0,2% negros, el 0,2% chinos, y el 0,52% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 77,01%, el budismo por el 0,26%, el hinduismo por el 0,59%, el judaísmo por el 0,59%, y cualquier otra religión, salvo  el islam y el sijismo, por el 0,2%. El 14,93% no eran religiosos y el 6,42% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 597 hogares con residentes y 30 vacíos.

Referencias

Parroquias civiles de Hertfordshire

Nettleden with Potten End


Burmannia lutescens ist eine blattgrünlose Pflanzenart aus der Familie der Burmanniaceae. Sie ist beheimatet in Malesien in stark schattigen, immergrünen Wäldern.

Beschreibung
Burmannia lutescens ist eine einjährige, blattgrünlose, unverzweigt bis verzweigt wachsende krautige Pflanze, die eine Wuchshöhe von 4,5 bis 18 Zentimeter erreicht. Sie ist mykotroph. Ein Rhizom ist nicht vorhanden, die Wurzeln sind verdickt und kurz. Blätter fehlen am Ansatz und kommen nur vereinzelt am Stängel vor, dort sind sie schuppenartig, dreieckig spitz zulaufend und 1,6 bis 5 Millimeter lang.

Der Blütenstand ist ein aus gelegentlich einer Einzelblüte, meist aber zwei bis drei, selten fünf oder sechs Blüten bestehender Doppelwickel. Die kurz gestielten Blüten sind 6,7 bis 11 Millimeter lang und von weißer Farbe mit gelben Blütenlappen. Die Blütenröhre ist zylindrisch und 3,5 bis 5 Millimeter lang, die vielgestaltigen Flügel sind halb elliptisch, halb keilförmig, viereckig oder bis auf eine Rippe reduziert und verlaufen von der Mitte des Ansatzes der äußeren Blütenlappen bis zum oberen Teil oder dem Ansatz des Fruchtknotens. Die äußeren Blütenlappen sind eiförmig bis dreieckig oder länglich-rund, dünn oder fleischig dick, aufrecht oder mit eingerollten oder schwach eingerollten Rändern und 1 bis 1,8 Millimeter lang, die inneren klein, kreisförmig, dünn oder fleischig verdickt und 0,3 bis 0,4 Millimeter lang. Die Staubfäden sind ungestielt und setzen im Blütenhüllschlund an, das Konnektiv weist zwei kurze, seitliche Arme auf, die die Thecae tragen sowie am Ansatz einen kurzen, hängenden Sporn, Arme wie Sporn können aber auch fehlen. Der Griffel ist fadenförmig, an seinem Ende stehen die drei annähernd ungestielten Narben.

Die Fruchtknoten sind annähernd kugelförmig oder breit rhombisch und 2,5 bis 3,8 Millimeter lang. Die Kapsel öffnet sich unregelmäßig entlang von Querschlitzen. Die Samen sind zahlreich, gelb und fadenförmig.

Verbreitung

Burmannia lutescens ist beheimatet in ostwestlicher Richtung zwischen Bismarck-Archipel und Neuguinea bis Sumatra und Borneo sowie nordsüdlich zwischen Palawan und Mindanao bis Java in Höhenlagen zwischen Meereshöhe und 1700 Meter. Sie findet sich in stark schattigen, immergrünen Wäldern und zeichnet sich durch ihre Vielgestaltigkeit aus.

Systematik

Die Art wurde 1877 von Odoardo Beccari erstbeschrieben.

Nachweise

Burmanniaceae
Burmanniaceen
Mykoheterotrophe Pflanze

Burmannia lutescens


Bachlibel est un village de la région de Kelbajar en Azerbaïdjan.

Histoire
En 1993-2020, Bachlibel était sous le contrôle des forces armées arméniennes. Le 25 novembre 2020, sur la base d'un accord trilatéral entre l'Azerbaïdjan, l'Arménie et la Russie en date du 10 novembre 2020, la région de Kelbajar, y compris le village de Bachlibel, a été restituée sous le contrôle de l'Azerbaïdjan.

Population
Bachlibel est l'un des plus grands villages de Kelbajar. La population était d'environ 2 000 habitants. Avant l'occupation, plus de 350 familles azerbaïdjanaises vivaient dans ce village.
Pendant l'occupation du village, 15 civils innocents ont été tués par des arméniens.

Sources
Gour boulag, Geuy boulag, Soyuq boulag, Agha boulaghi, Mirali boulaghi, Takolan boulaghi, Lilpar boulaghi, Chirchir boulag, Guney boulaghi, Hadji Rustem boulaghi, Rza boulaghi, Machadi Savadin boulaghi, Machadi Jafar boulaghi, Sanam boulaghi, Mirxalarin boulaghi, Ramazan boulaghi, Qara boulag, Dach boulag, Hadji Abbasin boulaghi, Sari boulaghi, Qarahuseynin boulaghi, Baritli boulaghi, Qurbanolan boulag, Novlu boulag, etc.

Voir aussi

 Bazarkand (Kelbajar)
 Bazirkhana (Kelbajar)
 Tekegaya (Kelbajar)
 Asrik (Kelbajar)

Notes et références

Ville en Azerbaïdjan

Bachlibel (Kelbajar)


Dr. med. Tom Price (Lansing, Michigan, 8. listopada 1954.) američki je liječnik i političar, član Republikanske stranke. Trenutno obnaša dužnost Ministra zdravstva i socijalne skrbi u vladi Donalda Trumpa i predsjednika Senatskog odbora za zdravstvo, rad i mirovniski sustav.

Poznati je kritičar Obamacarea i aktivist za zaštitu prava nerođene djece i promicatelj kulture života.

Životopis
Rođen je u Lansingu u Michiganu 1954. godine, ali je odrastao u gradu Dearbornu, gdje je pohađao Srednju školu Johna Adamsa. Naslov doktora medicine stječe na Medicinskom fakultetu Michiganskog sveučilišta, nakon čega je 20 godina radio u privatnoj klinici kao ortopedski kirurg. Bio je i ravnatelj kliničkog odjela ortopedske kirurgije pri Bolnici Grady Memorial u Atlanti.

Oženjen je političarkom Betty Price, zastupnicom Državnog senata Georgije u više mandata, s kojom ima sina Roberta, također političara. Prema vjerskoj pripadnosti izjašnjava se prezbitarijancem, ali i simpatizerom katoličanstva zbog njegova zalaganja za zaštitu života. Istaknuti je pro-life aktivist i protivnik legalizacije pobačaja.

Politička karijera
U politiku ulazi izborom u Savezni senat Georgije na područnim izborima 1993. godine pobijedivši kandidata Demokratske stranke u 56. izborno okrugu. Ponovno je izabiran 1996., kada pobjeđuje demokratskog protukandidata sa 71% u prvom krugu, 1998., kada je izabran u druom krugu sa 75% glasova te 2000. i 2005., kada ponovno uvjerljivo pobjeđuje Demokrate. Kao državni senator Georgije, u dvanaestogodišnjem mandatu bio je član ili predsjednik saveznih odbora za gospodarski razvoj, turizam, etiku, obrazovanje, zdravstvo i socijalnu skrb te zakone.

Nakon povlačenja kandidature stranačkog kolege Johnya Isaksona za Zastupnički dom Sjedinjenih Država, Price je na parlamentarnim izborima 2004. godine u prvom krugu osvojio dva od tri savezna okruga, no nije uspio prijeći 50% glasova potrebnih za republikansku nominaciju. Nakon što je u drugom krugu pobijedio stranačkog protuandidata s 54% glasova, izabran je zastupnika u Zastupničko domu. Osvojio je i izbore 2006. (82%), 2008. (68%), 2010. (99%), 2012. (65%) i 2016. (61%), gotovo sve s dvotrećinskom većinom biračkih glasova. Jedan je od rijetkih Republikanskih, i američkih političara uopće, kojemu je uspjelo šest puta zaredom osvojiti mandat u Zastupničkom domu u istoj izbornoj jedinici.

Na prijedlog Donalda Trumpa, 10. siječnja 2017. potvrđen je za Ministra zdravstva i socijalne skrbi s 52 glasa za i 47 glasova protiv.

Izvori

Američki političari
Američki liječnici
Američki pro-life aktivisti

Tom Price (američki političar)


Mette Brandt Nielsen (født 27. marts 1998) er en dansk håndboldspiller, som spiller for EH Aalborg i 1. division.

Referencer

Håndboldspillere fra Skanderborg Håndbold
Håndboldspillere fra Herning-Ikast Håndbold
Håndboldspillere fra Horsens HK
Håndboldspillere fra Danmark

Mette Brandt Nielsen


Nicole Thijssen (* 5. Juni 1988 in Delft) ist eine ehemalige niederländische Tennisspielerin.

Karriere
In ihrer Laufbahn gewann sie fünf Einzeltitel auf dem ITF Women's Circuit, so im Jahr 2008 bei einem mit 25.000 US-Dollar dotieren Turnier in Coimbra. Ihr erstes Turnier gewann sie 2005 auf Porto Santo.

Im Doppel triumphierte sie bei 18 ITF-Turnieren. Ihren ersten Titel gewann sie 2005 an der Seite von Marrit Boonstra, weitere Turniererfolge feierte sie mit ihren Fed-Cup-Kolleginnen Arantxa Rus und Kiki Bertens. Von 2007 bis 2010 spielte sie zudem 16 Fed-Cup-Partien für die Niederlande, von denen sie zehn gewann.

In der deutschen Tennis-Bundesliga spielte Nicole Thijssen für den TC Blau-Weiss Bocholt.

Turniersiege

Einzel

Doppel

Weblinks

Billie-Jean-King-Cup-Spielerin (Niederlande)
Niederländer
Geboren 1988
Frau

Nicole Thijssen


Vladimir Mihailoviç Komarov (Rusça: Владимир Михайлович Комаров) (16 Mart 1927 Moskova - 24 Nisan 1967 Orenburg yakınları), Sovyet kozmonotu, bir uzay uçuşunda hayatını kaybeden ilk insan.

1960'ta uzaya gidecek ilk kozmonot grubuna seçildi. Vostok 4 uçuşunda Pavel Popoviç'in yedeği oldu. İlk uzay uçuşunu 1964'te Voskhod 1 ile yaptı. Soyuz 1 aracı ile yaptığı ikinci uzay görevi sırasında yere çakılarak öldü.

Soyuz 1

Soyuz 1, yeni uzay aracı Soyuz'un ilk uçuşuydu. Diğer uzay araçlarının aksine, Sovyetler, Soyuz'u insansız test uçuşu yapmadan, içinde Komarov olduğu halde uzaya gönderdiler. Bunun nedeni, Soğuk Savaş yıllarında Uzay Yarışı nedeniyle ABD ile rekabet içinde olan Sovyetler Birliği'nin Lenin'in doğum gününe özel bir kutlama yetiştirmek istemesiydi.

Uçuşun yedek kozmonotu olan Yuri Gagarin'in, kendisi gibi ünlü birisinin böyle tehlikeli bir göreve gönderilemeyeceğini bildiği için Komarov'un gitmesini engellemeye çalıştığı söylenir. Uçuştan birkaç hafta önce Komarov, "Bu uçuşa gitmezsem yedek kozmonotu gönderecekler. Benim yerime Yuri ölecek." dedi.

Uçuşun başından itibaren ortaya çıkan ciddi arızalar, Soyuz 1'in insanlı uçuş için hazır olmadığını gösterdi. Bunun üzerine kontrol merkezi, uzay aracını Sovyetler Birliği toprakları üzerinden ilk geçişinde indirmeye karar verdi.

Dünyaya dönmek üzere yörüngeden çıkmadan önce, Komarov, eşi Valentina ile telsizde kısa bir görüşme yaptı. Komarov, doğrultu sabitleme sistemi bozuk olduğundan kontrolsüz şekilde dönen uzay aracının içinde soğukkanlılıkla eşine veda etti.

Soyuz 1, atmosfere girdikten sonra otomatik paraşütü açılmadı. Komarov'un elle açtığı yedek paraşüt de dolandığından işe yaramadı. Yere çakılmadan hemen önce Sovyet Başbakanı Aleksey Kosigin, telsizde Komarov'a "ülkesinin onunla gurur duyduğunu" söyledi.

Türkiye'deki Amerikan dinleme istasyonları tarafından Komarov'un ağlarken " Beni bu berbat araca koyanlara lanet olsun" tarzında bir şey söylediği duyulmuştur.

Ölümünün ardından aldığı ödül ve madalyalar

Komarov, ölümünden sonra Sovyet Kahramanlık Madalyası ve Lenin Nişanı ile ikişer kez taltif edildi. Uzay aracının dünyaya çarparak patladığı mahalden toplanan külleri, Kremlin duvarına, diğer Sovyet büyüklerinin yanına defnedildi.
1971'de keşfedilen 1836 Komarov Asteroidi'ne ve Ay'daki bir kratere adı verilmiştir. Diğer onursal ödüllerin yanı sıra, Ljubljana'daki Vladimir M. Komarov Uzay ve Roket Kulübü, 1969'dan beri onun adını taşımaktadır. Fédération Aéronautique Internationale'in V. M. Komarov Diploması ve Yeisk'deki bir pilot okulu da onun şerefine isimlendirilmiştir.
Onun da adının yazılı olduğu Hayatını kaybeden astronotlar adlı aluminyum plaket 1 Ağustos 1971 tarihinde Apollo 15 mürettebatı tarafından Ay yüzeyine bırakılmıştır.
Aynı zamanda Arma 2 adlı savaş oyununun DayZ modundaki bir şehre adı verilmiştir.
1994 yılda Rusya hükûmeti Komarovskiy kapalı şehrin adını Orenburg Oblastı'nda vefat eden Sovyet kozmonotu Vladimir Komarov'un onuruna verdiler.

Ailesi

Komarov, Valentina Yakovlevna Kiselyova ile evliydi, Yevgeni ve İrina adlı iki çocuğu vardı.

Kaynakça

 İngilizce Wikipedia
 Encyclopedia Astronautica

1927 doğumlular
Moskova doğumlular
1967 yılında ölenler
Rus kozmonotlar
Sovyet kozmonotlar
Sovyetler Birliği kahramanları
Lenin Nişanı sahipleri
1964'te uzay çalışmaları
1967'de uzay çalışmaları
Uzay görevinde ölenler
Kremlin Duvarı Mezarlığı

Vladimir Komarov


Sloga je bila prvi hrvatski parobrod. Plovio je pod zastavom Trojedne Kraljevine Hrvatske.

Porinut je pod imenom »Floridsdorf«. U Beču ga 1844. kupuje barun Ambroz pl. Vranicanji-Dobrinović te iste godine doplovljava u Zemun, time i u Trojednu Kraljevinu Hrvatsku. Dana 8. rujna 1844. uplovljava u novu matičnu luku, u Sisak, kao dio gospodarskog ulaganja baruna Vranicanjija u Središnju Hrvatsku. Prevozio je različita dobra i teglio brodove Savom na razdaljini Sisak–Zemun, u vlasništvu sisačkog Savsko-kupskog društva parobrođenja.

Nakon godinu dana plovidbe, nasukala se i potonula 16. rujna 1845. kod Bošnjaka.

Izvori
 Sloga u mrežnom izdanju Hrvatske enciklopedije
Brodovi
Kraljevina Hrvatska i Slavonija

Sloga (parobrod)


Pseudomonas, Pseudomonadaceae familyasından tamamı katalaz pozitif, gram negatif, aerobik, polar flagellası ile hareket edebilen çubuk şekilli bakterileri içeren cins. Bilimsel yayınlarla doğrulanmış 254 türü bulunmaktadır.

Son derece önemli olan bu cinsin türlerinin bazıları oksidaz pozitif, bazıları oksidaz negatiftir. Bazı türleri insan, hayvan ve bitki patojenidir. Pseudomanas'''ları gıdalar için önemli kılan pek çok özelliğe sahiptirler. Bazı türleri proteolitik ve lipolitik aktivite göstermektedir. Aerobik olmaları nedeniyle gıdaların yüzeyinde hızla gelişebilmeleri için gerekli gelişme faktörleri ve vitaminleri sentezleme yeteneğindedirler. Psikrofil, mezofil veya psikrotrof türleri vardır. Özellikle soğukta saklanan et, tavuk eti, yumurta ve deniz ürünlerinin birinci derecede bozulma etmenidirler. Bazı gıda maddeleri üzerinde Pseudomonas fluoresans yeşilimtrak, P. nigrificans siyah, diğer türleri ise kahverengi pigment oluştururlar. Isı ve radyoasyonla kolayca öldürülürler, oksijen olmadığı zaman ve 42° üzerinde üreyemezler ve kurumaya dirençlilikleri zayıftır. Pseudomonas aeruginosa'' saprofit bir tür olmakla birlikte gastroenterik hastalıklara neden olabilir.

Kaynakça

Pseudomonadaceae

Pseudomonas