Vladimír Darida (Plzeň, 8. kolovoza 1990.) češki je nogometaš koji igra na poziciji centralnog veznog. Trenutačno igra za Herthu Berlin.

Klupska karijera

Viktoria Plzeň
Tijekom svoje omladinske karijere igrao je za Viktoriju Plzeň. Za seniore je debitirao 24. travnja 2010. u ligaškoj utakmici bez golova protiv kluba Dynamo České Budějovice.

Od 1. veljače 2011. do 30. lipnja iste godine, Darida je bio posuđen češkom drugoligašu Baník Sokolovu. Za klub je debitirao 5. ožujka u utakmici protiv Sezimovo Ústíja koju je njegov klub izgubio 4:1. Svoj prvi gol za klub zabio je 27. ožujka drugoj momčadi Sparte Prag (0:1).

Svoj prvi gol za Viktoriju postiže 2. prosinca 2011. u ligaškoj utakmici protiv kluba Bohemians 1905 koju je Viktoria dobila 2:1. S klubom je 22. srpnja 2011. osvojio Češki nogometni superkup pobijedivši Jablonec 2:1 u produžetcima. U UEFA Ligi prvaka debitirao je 28. rujna 2011. u porazu protiv Milana (0:2). Svoj prvi nastup i gol u Europskoj ligi ostvario je 16. veljače 2012. u utakmici protiv Schalkea (1:1).

S Viktorijom je dva puta osvojio ligu te jednom kup i superkup.

Freiburg
Dana 28. kolovoza 2013. prelazi u Freiburg za 4 milijuna eura. Za klub je debitirao te postigao svoj prvi gol 24. listopada u utakmici UEFA Europske lige protiv Estoril Praije (1:1). U Bundesligi je debitirao tri dana kasnije kada je njegov klub porazio Hamburger 0:3. U svojoj idućoj utakmici Bundeslige, odigrane 2. studenog protiv Nürnberga (0:3), postiže svoj prvi ligaški gol. U kupu je debitirao 4. prosinca protiv Bayer Leverkusena kada je Freiburg izgubio 1:2. Jedini gol za Freiburg u kupu postigao je 3. ožujka 2015. u utakmici koju je njegov klub pobijedio Köln 2:1.

Hertha Berlin
Dana 18. srpnja 2015. prelazi u Herthu Berlin za tri milijuna eura. Za klub je debitirao te postigao svoj prvi gol 10. kolovoza u utakmici DFB-Pokala protiv Arminije Bielefeld (2:0). U Bundesligi je debitirao pet dana kasnije kada je Hertha slavila protiv Augsburga s minimalnih 0:1. Svoj prvi ligaški gol za klub postigao je 27. rujna u utakmici protiv Eintracht Frankfurta (1:1).

Reprezentativna karijera
Za Češku je debitirao 26. svibnja 2012. u prijateljskoj utakmici protiv Izraela koju je Češka dobila 2:1. Prvi reprezentativni gol postigao je 6. rujna 2015. u utakmici u kojoj je Češka pobijedila Latviju 1:2.

Na Europskom prvenstvu nastupao je 2012., 2016. i 2020.

Priznanja

Individualna
 Češki nogometaš godine: 2017.

Klupska
 Viktoria Plzeň
 Prva češka nogometna liga: 2010./11., 2012./13.
 Češki nogometni kup: 2009./10.
 Češki nogometni superkup: 2011.

Reprezentativna
 China Cup (3. mjesto): 2018.

Izvori

Vanjske poveznice
 Profil , Češki nogometni savez
 Profil, Fotbal DNES
 Profil, Soccerway

Životopisi, Plzeň
Češki nogometaši
Nogometaši Freiburga
Nogometaši Herthe BSC
Aktivni nogometaši

Vladimír Darida


الإف في سكوربيون  مركبة استطلاع بريطانية، صُنعت من قبل شركة ألفيس فيكرز، دخلت الخدمة في الجيش البريطاني سنة 1973 وخرجت منه سنة 1994، أنتج من الدبابة 3,000 نسخة وقد عدت واحدة من أسرع الدبابات في العالم.

قصد في تصميم السكوربيون أن تكون عربة استطلاع خفيفة تنقل جواً وأن تكون في ذات الوقت سريعة الحركة وعليه فقد صنع درعها بشكل أساسي من الألمنيوم وزودت المركبة بمدفع L23A1 من عيار 76 ملم يطلق قذائف شديدة الانفجار وقذائف الخارقة للدرع لمدى يصل إلى 1600 متر إضافة إلى قنابل الدخان، يتكون طاقم السكوربيون من 3 أفراد وتصل سرعتها إلى 80 كم بالساعة.

مراجع

دبابات الحرب الباردة
دبابات المملكة المتحدة
دبابات بريطانية خفيفة
مركبات الدعم الناري
مركبات عسكرية 1970–1979

إف في 101 سكوربيون


Nuoro (sardinski: Nùgoro) je grad i općina (comune) u pokrajini Nuoru u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 549 metara i ima 36 925 stanovnika. Prostire se na 192,06 km². Gustoća naseljenosti je 192 st/km².Susjedne općine su: Benetutti, Dorgali, Mamoiada, Oliena, Orani, Orgosolo i Orune.

Izvori

Nuoro


Çiroz (mühendislik) Betonarme yapılarda; kolon ya da perde yapımında kullanılan etriye şeklidir. Düşey donatıların etrafının etriye ile dolanılamadığı durumlarda kullanılır. Uçları kıvrılmış çelik çubuğun karşılıklı  düşey donatıyı tutması işine yarar. Bombelenme boyunu kırmak için kullanılır.Perde lerde en az m2'ye 4 tane yapılması 1997 Deprem Yönetmeliği'nce zorunludur. Şaşırtmalı düzenleme esastır.

Mühendislik terimleri

Çiroz (mühendislik)


Diese Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 16. April 2020 wieder und enthält 17 Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Gemeindeteilen

Kahl am Main

|}

Emmerichshofen

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Kahl am Main

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

Kahl am Main
!

Liste der Baudenkmäler in Kahl am Main


Jorge Leonardo Gómez Serna OP (Marinilla, 7 de novembro de 1942) é Bispo Emérito de Magangué.

Jorge Leonardo Gómez Serna ingressou na Congregação Dominicana. Papa Paulo VI ordenou-o sacerdote em 22 de agosto de 1968.

Em 9 de outubro de 1980, o Papa João Paulo II o nomeou Prelado de Bertrânia en el Catatumbo. Foi ordenado bispo pelo Núncio Apostólico na Colômbia, Angelo Acerbi, em 9 de julho de 1985; Os co-consagradores foram Mario Revollo Bravo, Arcebispo de Bogotá, e Pedro Rubiano Sáenz, Arcebispo de Cali.

Em 6 de março de 1986 foi nomeado Bispo de Socorro y San Gil. Em 3 de novembro de 2001 foi nomeado Bispo de Magangue.

Papa Bento XVI aceitou sua renúncia antecipada em 30 de julho de 2012.

Ver também

Bispos católicos da Colômbia

Jorge Leonardo Gómez Serna


Vokzalna () est une station de la ligne Svyatochins'ko-Brovars'ka (M1) du métro de Kiev. Elle est située dans le raïon de Chevtchenko de la ville de Kiev en Ukraine.

Mise en service en 1960, elle est desservie par les rames de la ligne M1. Elle est en correspondance avec la gare de Kiev-Passajyrsky. Le service est arrêté ou perturbé depuis l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022.

Situation sur le réseau

Établie en souterrain, la station Vokzalna, est une station de passage de la Ligne Svyatochins'ko-Brovars'ka (M1) du métro de Kiev. Elle est située entre la station Politekhnitchny Institut, en direction du terminus ouest Akademmistetchko, et la station Universytet, en direction du terminus est, Lisova.

Elle dispose d'un quai central encadré par les deux voies de la ligne.

Histoire
La station Vokzalna est mise en service le . La station est due aux architectes AT. Ezhov, E. Catonin, V. Skugarev, I. Shemsedinov et le sculpteur ET. Mizin.

Services aux voyageurs

Accès et accueil

Desserte
Vokzalna est desservie par les rames de la ligne M1.

Intermodalité

À proximité
 Institut polytechnique de Kiev

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de Kiev
 Ligne Svyatochins'ko-Brovars'ka (M1)

Liens externes
 .
 .

Station de la ligne M1 du métro de Kiev
Station de métro mise en service en 1960

Vokzalna (métro de Kiev)


Peter Buhl Jensen (født 23. april 1955 i Horsens) er en dansk overlæge, kræftforsker og forretningsmand. Han er grundlægger af og tidligere CEO fra Topotarget. Han har børsnoteret flere biotekselskaber som arbejder med udvikling af midler mod kræft. Han er CEO for selskabet Buhl oncology som er blevet børsnoteret i Sverige.

Uddannelse og baggrund
Peter Buhl Jensen blev uddannet læge ved Københavns Universitet i 1984. Mens han læste medicin, døde hans far af blodkræft som 57-årig. Det førte til at Buhl Jensen blev interesseret i kræftforskning. Som 30-årig skrev han guldmedaljeafhandling på Københavns Universitet. I 1994 fik han en doktorgrad i medicin. I 1998 blev han speciallæge i intern medicin. I 2001 grundlagde han Topotarget. Fra 2001 til 2008 var han overlæge på Onkologisk afdeling, Finsen, på Rigshospitalet. Fra 2010 til 2011 var han chefonkolog ved Aalborg Universitetshospital.

Privatliv
Peter Buhl Jensen er gift med Ulla Hald Buhl, som siden 2010 også er hans forretningspartner. De bor i Farum. Peter Buhl Jensen har seks børn, hvoraf tre er læger.

Referencer

Eksterne henvisninger
 oncologyventure.com

Læger fra Danmark
Onkologer

Peter Buhl Jensen


معالجة الإشارة التماثلية هي كما يوحي الاسم عبارة عن معالجة وتطبيق مؤثرات رياضية على إشارة تماثلية التي تمثل عادة جهد كهربي أو تيار، يمكن معالجة الإشارة التماثلية في أكثر من مجال ولكن أشهرها وأكثرها شيوعا :
 مجال الزمن
 مجال التردد
 مجال لابلاس

يرجع السبب تعدد المجالات إلى أن إجراء العمليات على الإشارة يختلف في طريقته من مجال لكنه دائما يفرز نفس النتيجة.

أدوات المعالجة
هناك عدد الأدوات التي يمكن بها معالجة إشارة ما وسبرها في نظام خطي مستقل زمنيا وأهمها :
 الطي وتستعمل لمعرفة نتيجة الخرج عند تطبيق دخل ما، يحتاج فيه إلى معرفة الاستجابة النبضية للنظام
 تحويل فورير لتحويل دوال النظام من مجال الزمن إلى التردد والعكس لالتماس أسهل الطرق للمعالجة وأيضا تحديد طيف التردد
 الارتباط لإعطاء فكرة عن مدى التشابه بين إشارتين مختلفتين
 تحويل لابلاس لتحويل دوال النظام من مجال الزمن إلى لابلاس والعكس لتسهيل بعض العمليات وتحديد منطقة التقارب

أنواع الإشارات
 إشارة جيبية
 إشارة النبضة
 إشارة الخطوة

مراجع

اتصالات
معالجة الإشارة

معالجة الإشارة التماثلية


الحركة التوافقية البسيطة  هي حركة اهتزازية في خط مستقيم يتناسب فيها تسارع الكتلة طردياً مع مقدار الإزاحة، ويعاكسها في الإتجاه، أو الحركة التي تكرر نفسها كل فترة زمنية، وتكون سعة اهتزاز الحركة ثابتة، تتناسب السرعة مع إزاحة الجسم من موضع الإتزان ويكون اتجاهها دائما إلى موضع الإتزان. ومن الأمثلة عليها:
 حركة كتلة مربوطة بنابض.
 حركة الرقاص البسيط. المُشابهة لحركة الارجوحة.

وتوصف هذه الحركة بسعة الاهتزاز (وهي موجبة دائما) والزمن الدوري (الزمن الذي يستغرقه الجسم لعمل إهتزازة (ذبذبة) كاملة) والتردد (عدد الاهتزازات (الذبذبات) في الثانية الواحدة) وأخيرا الطور الذي يحدد مكان بدأ الحركة على منحنى الجيب، ويكون كل من التردد والزمن الدوري ثابتان اما سعة الاهتزاز والطور فيتم تحديدهما عن طريق الشروط الابتدائية للحركة.

المعادلة العامة التي تصف الحركة التوافقية البسيطة هي  حيث x يمثل الأزاحة وA هو سعة الاهتزاز وf هو التردد وt الزمن و هو الطور.
عند انعدام الإزاحة عند بداية الحركة عند t = 0 فإن الطور يساوي .

مقدمة

من أفضل الأمثلة للحركة التوافقية البسيطة هو الكتلة المثبتة في نابض.

في حالة عدم تمدد نابض لا تؤثر أي قوة على الكتلة المثبتة، أي يكون النظام متزن ومستقر. وعند ابتعاد الكتلة عند موضع الاستقرار أو الأتزان سيقوم النابض ببذل قوة لإعادتهامرة أخرى إلى موضعها الأصلي، وتعطى هذه القوة حسب قانون هوك بالعلاقة:  حيث F هي القوة التي يولدها النابض وx الأزاحة وk ثابت النابض.

عامة أي نظام يتحرك بحركة توافقية بسيطة يحتوي على سمتان رئيسيتان.أولا عند التحرك بعيدا عن مركز الأتزان يتم بذل قوة لإعادة النظام مرة أخرى إلى وضع الأتزان، القوة المبذولة تتناسب طرديا مع الأزاحة التي يقوم بها النظام، والمثال الذي تناولناه (الكتلة المثبتة بالنابض)يحقق السمتان.

بالعودة مرة أخرى للمثال، عند تحرك الكتلة بعيدا عن موضع الأتزان يبذل النابض قوة أستعادة حتى يعيدها مرة أخرى إلى وضعها السابق، وكلما أقتربت الكتلة من وضع الأتزان تتناقص قوة الأستعادة تدريجيا لأنها تتناسب مع الأزاحة، لذا فعند موضع الأتزان x=0 تنعدم هذه القوة على الكتلة، ولكن الكتلة تظل محتفظة ببعض من كمية التحرك من الحركة السابقة لذا فهي لا تتوقف عند مركز الأتزان ولكن تتعداه وعندها تظهر قوة الأستعادة مرة أخرى وتقوم بإبطائها تدريجيا حتى تنعدم سرعتها في النهاية وتصل إلى موضع الأتزان في النهاية.

و إذا لم تفقد الكتلة طاقتها ستستمر في الاهتزاز، لذا فهي حركة دورية تتكرر كل فترة زمنية وسنوضح بعد ذلك أنها حركة توافقية بسيطة.

تعريفات وأمثلة
تعريف: هي حركة دورية اهتزازية متوازنة ذهابًا وايابًا في مركز ثابت، ويكون أقصى حد للازاحة الذهاب موافق ومسواي لمسافة وزمن أقصى حد لأزاحة الرجوع.

ويُعرف الزمن المقطوع في اتمام الدورة الواحدة بالزمن الدوري. بينما يتمثل توافق وتكافئ زمن وطول إزاحة الرجوع لأزاحة الذهاب على انه تناسب طردي، بينما اختلاف زمن أو طول الذهاب مقابل زمن أو طول الإياب يدل على علاقة عكسية.

هناك العديد من الأمثلة على الحركة التوافقية البسيطة سنتناول البعض منها.

كتلة مثبتة في نابض
اهتزاز كتلة متصلة بنابض مُعلق في سقف، حيث يتم تعليق الطرف الأول من النابض بالكتلة بينما الطرف الآخر يُثبت في السقف فيتم اسقاط الكتلة للاسفل مما يدع النابض يرجح الكتلة للاسفل وفي الاتجاه المُعاكس، فتتمثل حركة اقصى نزول للكتلة بمقدار الازاحة الكلية والعكس صحيح.

الكتلة (m) المثبتة في نابض بثابت (k) تتحرك حركة توافقية بسطية بسرعة زاوية:

ويمكن إيجاد الزمن الدوري بالعلاقة:

الزمن الدوري للبندول البسيط لا يعتمد على كتلة الثفل المعلق وانما يتناسب طرديا مع الجذر التربيعي لطول خيطه.

الحركة الدائرية
يمكن اعتبار الحركة التوافقية البسيطة في بعض الأحيان على أنها إسقاط أحادي البعد لحركة دائرية، عند دوران جسم بسرعة زاوية  على دائرة قطرها R حول نقطة الأصل في محاور x-y فإن إسقاط موضع الجسم على محور x ومحور y يمثلان حركة توافقية بسيطة بسعة اهتزاز R وسرعة زاوية .

الرقاص البسيط

يتكون الرقاص البسيط من كتلة مربوطة بخيط مثبت في حامل أفقي كما في الشكل صورة «الرقاص البسيط». عند إزاحة الكتلة بزاوية صغيرة (θم) عن الوضع الرأسي وتركها فإنها تتحرك متذبذبة على الجانبين. وتعد حركة الرقاص البسيط حركة توافقية بسيطة والزمن الدوري للكتلة المثبتة في خيط رقاص طوله  والتعجيل الارضي  يعطى بالعلاقة:

الزمن الدوري يعتمد على كل من سعة الاهتزاز وكتلة الرقاص. تكون هذه العلاقة دقيقة في حالة الزوايا الصغيرة لأن السرعة الزاوية تتناسب مع جيب الموضع:

حيث I هو عزم القصور الذاتي ويعطى بالعلاقة:  وعندما تكون الزاوية  صغيرة جدا يكون  فتصبح العلاقة:

أي ان السرعة الزاوية تتناسب مع  (السرعة تتناسب مع الإزاحة) وذلك يحقق شرط الحركة التوافقية البسيطة.

عندما تكون الكتلة في أعلى موضع لها عند النطقة (أ)، فإن سرعتها تساوي صفراً وتكون الكتلة تحت تأثير مركبة الوزن (وجاθم) فإنها تعمل على نفس خط قوة الشد في الخيط. وعندما تترك الكتلة فإن الزاوية (θ) تتناقص حتى تصبح صفراً في الوضع الرأسي، ثم تبدأ بالزيادة حتى تصل إلى أكبر قيمة (θم) عند النقطة (ب) في الجهة المقابلة.

و بالتعويض في قانون نيوتن الثاني، نجد أن محصلة القوى في اتجاه الحركة هي:

Σ ق = ك ت، أي أن:

وجاθ = - ك ت

وحيث إن وزن الكتلة و = ك ج، ج= تسارع الجاذبية الأرضية، فإن:

ك جـ جاθ = - ك ت، أي أن:

 ت = - جـ جاθ.

و بما أن (θم) زاوية صغيرة (θ < 15)، فإن جاθ = (طول القوس ÷ نصف القطر) ≈ (س ÷ ل)، فإن:

ت = -(جـ ÷ ل) × س ← ت = ∞ - س

لاحظ هنا أن تسارع الرقاص يتناسب عكسيا مع الإزاحة، أي أن الرقاص البسيط يتحرك حركة توافقية بسيطة. في نابض - حركة توافقية بسيطة. هناك العديد من الأمثلة على الحركة التوافقية البسيطة سنتناول البعض منها.

كتلة مثبتة في نابض
الكتلة (m) المثبتة في نابض بثابت (k) تتحرك حركة توافقية بسطية بسرعة زاوية:

ويمكن إيجاد الزمن الدوري بالعلاقة:

الزمن الدوري للبندول البسيط لا يعتمد على كتلة الثفل المعلق وانما يتناسب طرديا مع الجذر التربيعي لطول خيطه.

الحركة الدائرية
يمكن اعتبار الحركة التوافقية البسيطة في بعض الأحيان على أنها إسقاط أحادي البعد لحركة دائرية، عند دوران جسم بسرعة زاوية  على دائرة قطرها R حول نقطة الأصل في محاور x-y فإن إسقاط موضع الجسم على محور x ومحور y يمثلان حركة توافقية بسيطة بسعة اهتزاز R وسرعة زاوية .

الرقاص البسيط

يتكون الرقاص البسيط من كتلة مربوطة بخيط مثبت في حامل أفقي كما في الشكل صورة «الرقاص البسيط». عند إزاحة الكتلة بزاوية صغيرة (θم) عن الوضع الرأسي وتركها فإنها تتحرك متذبذبة على الجانبين. وتعد حركة الرقاص البسيط حركة توافقية بسيطة والزمن الدوري للكتلة المثبتة في خيط رقاص طوله  والتعجيل الارضي  يعطى بالعلاقة:

الزمن الدوري يعتمد على كل من سعة الاهتزاز وكتلة الرقاص. تكون هذه العلاقة دقيقة في حالة الزوايا الصغيرة لأن السرعة الزاوية تتناسب مع جيب الموضع:

حيث I هو عزم القصور الذاتي ويعطى بالعلاقة:  وعندما تكون الزاوية  صغيرة جدا يكون  فتصبح العلاقة:

أي ان السرعة الزاوية تتناسب مع  (السرعة تتناسب مع الإزاحة) وذلك يحقق شرط الحركة التوافقية البسيطة.

عندما تكون الكتلة في أعلى موضع لها عند النطقة (أ)، فإن سرعتها تساوي صفراً وتكون الكتلة تحت تأثير مركبة الوزن (وجاθم) فإنها تعمل على نفس خط قوة الشد في الخيط. وعندما تترك الكتلة فإن الزاوية (θ) تتناقص حتى تصبح صفراً في الوضع الرأسي، ثم تبدأ بالزيادة حتى تصل إلى أكبر قيمة (θم) عند النقطة (ب) في الجهة المقابلة.

و بالتعويض في قانون نيوتن الثاني، نجد أن محصلة القوى في اتجاه الحركة هي:

Σ ق = ك ت، أي أن:

وجاθ = - ك ت

وحيث إن وزن الكتلة و = ك ج، ج= تسارع الجاذبية الأرضية، فإن:

ك جـ جاθ = - ك ت، أي أن:

 ت = - جـ جاθ.

و بما أن (θم) زاوية صغيرة (θ < 15)، فإن جاθ = (طول القوس ÷ نصف القطر) ≈ (س ÷ ل)، فإن:

ت = -(جـ ÷ ل) × س ← ت = ∞ - س

لاحظ هنا أن تسارع الرقاص يتناسب عكسيا مع الإزاحة، أي أن الرقاص البسيط يتحرك حركة توافقية بسيطة. يمكن اعتبار الحركة التوافقية البسيطة في بعض الأحيان على أنها إسقاط أحادي البعد لحركة دائرية، عند دوران جسم بسرعة زاوية  على دائرة قطرها R حول نقطة الأصل في محاور x-y فإن إسقاط موضع الجسم على محور x ومحور y يمثلان حركة توافقية بسيطة بسعة اهتزاز R وسرعة زاوية .

حركة الموجة

من بين الامثلة على الحركة التوافقية موجة الصوت حيث يُطلق على حركة موجة الصوت دالة دورية أو موجة جيبية، حيث يكون مقدار إزاحة الذهاب مساوي ومكافئ لمقدار زمن وطول إزاحة الإياب، مما ينتج عن ذَلك حركة توافقية.

الصيغة الرياضية
تعرف الحركة التوافقية البسيطة بالمعادلة التفاضلية  حيث k ثابت موجب القيمة وm كتلة الجسم وx الأزاحة. وباستخدام السرعة الزاوية  التي تعرف كالتالي:

فإن ازاحة الجسم في الحركة التوافقية البسيطة تعرف كالتالي (1):

  (استخدام الدالة الجيب أو جيب التمام لن يحدث فرقا فالناتج النهائي في معادلة 4 سيكون ثابت في الحالتين)

وبتفاضل العلاقة مرة نحصل على السرعة عند أي زمن (2):

وبتفاضل العلاقة مرتين نحصل على العجلة عند أي زمن (3):

وبالتعويض بالمعادلة (1) في المعادلة (3) نحصل على علاقة بين السرعة والأزاحة (4):

والتي تساوي:

العلاقة بين الحركة الدائرية والتوافقية البسيطة
نفترض أن جسما ما يسير في مسار دائري نصف قطره (نق) ومركزه (م) كما في صورة «الحركة الدائرية»، وأن هذا الجسم بدأ الحركة من النقطة (أ) على محور السينات ماراً بالنقطة (هـ) بعكس اتجاه عقارب الساعة.

إن القوة المؤثرة على الجسم تكون دائماً بإتجاه المركز ولنفرض أن هذه القوى تساوي قم، نحلل هذه القوة إلى مركبتين متعامدتين قص، قس.

من صورة «الحركة الدائرية» يلاحظ أن قص = قم جاθ وإتجاهها إلى الأسفل، وبما أن:

جاθ = ص ÷ س، فإن قص = - قم ص ÷ نق. وبقسمة طرفي هذه المعادلة على الكتلة نحصل على:

تص = -تم = ص ÷ نق = - (تم ÷ نق) × ص، أي أن تسارع الجسم في الإتحاه الصادي يتناسب عكسيا مع الإزاحة، وعليه فإن مسقط حركة الجسم على المحور الصادي هي حركة تواقية بسيطة. وينطبق الحديث نفسه على مسقط حركة الجسم على المحور السيني، أي أن الحركة في الإتجاه السيني هي أيضاً حركة توافقية يسيطة.

السرعة الزاوية
عندما يقطع جسم يسير في حركة دائرية منتظمة زاوية مقدارها ∆θ في زمن مقداره ∆ز، فإنه يقطع قوسا طوله ∆ل، كما يظهر في صورة «سرعة الزاوية». ولحساب مقدار سرعته يتم تقسيم طول القوس على الفترة الزمنية؛ أي أن:

ع = ∆ل ÷ ∆ز = نق ∆θ ÷ ∆ز = نق (∆θ ÷ ∆ز)

تعرف السرعة الزاوية () بأنها مقدار الزاوية التي يقطعها الجسم أثناء الحركة الدائرية في وحدة الزمن، أي أن:

 = ∆θ ÷ ∆ز. وبناء على ذلك فإن السرعة الخطية ع = نق .

ومن المعروف أن التسارع المركزي لجسم في حركة دائرة منتظمة تم = ع2 ÷ نق = (نق )2 ÷ نق = نق  2. ومن خلال ذلك يمكن كتابة معادلة التسارع للحركة التوافقية البسيطة كالتالي:

تص = - (تص ÷ نق) × ص = -  2 ص

والسرعة الزاوية  تساوي حاصل قسمة الزاوية الكلية التي يقطعها الجسم في دورة كاملة وتساوي (π2) على زمن الدورة (ن)، أي أن:  = π2 ÷ ن، ومنه د (التردد) = 1 ÷ ن =  ÷ π2.

معادلات الحركة التوافقية البسيطة
فكانت نتيجة البند السابق العلاقات التي تربط تسارع الأجسام في الحركة التوافقية البسيطة مع الإزاحة، سواء في النابض أو الرقاص أو الحركة في مسار دائري منظم، فكانت على النحو الآتي:

قيمة الزاوية  تعتمد على:

 ثابت المرونة وكتلة الجسم في النابض.
 تسارع الجاذبية وطول الخيط في الرقاص .
 تسارع الجسم ونصف قطر المدار في الحركة الدائرية.

في الصورة «مركبات الحركة الدائرية» يكون الجسم في النقطة (هـ) فإنه يقطع المسافة (ص) على المحور الصادي. وحيث إن ص = نق جاθ، فإن إزاحة الجسم الذي يتحرك حركة توافقية بسيطة تتغير كدالة جيبية بتغير الزاوية θ كما في الصورة. وبما أن الزاوية θ هي الزاوية التي قطعها الجسم في الزمن (ز) فإن θ = ز، وبشكل عام يمكن كتابة معادلة الإزاحة في الحركة التوافقية البسيطة:

ص (ز) = صم جا (ز + ϕ)

حيث، صم: أقصى إزاحة ممكنة للكتلة عن نقطة الإتزان وساوي نق. ز: الزمن بوحدة الثانية. ϕ: زاوية ثابط الطور، وتحدد موضع الجسم عندما يكون الزمن يساوي صفراً، وتحسب من معرفة موضع الجسم وسرعته عند لحظة معينة.

لاحظ من الصورة «الإزاحة في الحركة التوافقية البسيطة» أن صم تمثل سعة الاهتزاز، وتساوي البعدين نقطة الإتزان وأبعد نقطة ممكنة للحركة، وأن الزمن الدوري (ن) هو الفترة الزمنية التي تفصل بين مرور الجسم في نقطتين متماثلتين في الطور من حيث:

 الموضع.
 اتجاه الحركة.

السرعة في الحركة التوافقية البسيطة
في الصورة «السرعة في الحركة الدائرية» يوجد جسم يتحرك حركة دائرية منتظمة بسرعة مقدارها (ع)، وعندما يكون اتجاه (ع) مماساً للدائرة، أي أن (ع) عمودية على نصف قطر الدائرة، ويمكن حساب مركبة السرعة في الاتجاه السيني:

لاحظ أن جيب الزاوية = جيب تمام الزاوية المتممة

عس = ع جا (ز)، وحيث أن ع =  نق، فإن:

عس =  نق جا (ز)

ولحساب تسارع الجسم في أي لحظة يتم تعويض المعادلة

تس = - 2 سم جا (ز).

الطاقة في الحركة التوافقية البسيطة
عندما يتحرك جسم مربوط بنابض على سطح أملس فإنه يمتلك نوعين من الطاقة:

 طاقة حركية، نتيجة سرعته وتعطي بالعلاقة طح = (1 ÷ 2) ك ع2.
 طاقة وضع مخزنة في النابض، نتيجة استطالته وتعطى بالعلاقة طو = (1 ÷ 2) أ س2.

ويسمى مجموع هذين الشكلين من الطاقة بالطاقة الحراكية للنظام (طم)؛ أي أن:

طم = طو + طح

طم = (1÷2) أ س2 + (1÷2) ك ع2

وبإهمال قوة الاحتكاك وكتلة النابض يكون مقدار الطاقة الحراكية ثابتاً عند جميع النقاط في مسار الجسم.

وفي اللحظة التي يكون فيها الجسم أبعد ما يمكن عن نقطة الاتزان، تكون سرعته تساوي صفراً؛ أي أن:

لاحظ الصورة التي تمثل الطاقة الحراكية لكتلة مربوطة في نابض.

انظر أيضًا
 تشوه توافقي كلي
 رقاص
 رقاص (رياضيات)
 جسيم في صندوق

مراجع

حركة
رقاصات
علم الحركة المجردة
كميات فيزيائية
ميكانيكا كلاسيكية

حركة توافقية بسيطة


සමලිංගිකභීතිකාව යනු  සමලිංගිකතාව සහ සමලිංගිකයන් ලෙස හඳුනාගෙන ඇති හෝ තේරුම් ගෙන ඇති හෝ පුද්ගලයන් වෙත පවතින සෘණ ආකල්පයන් මාලාවකි. මෙහි අර්ථදැක්වීම් අනුව  එය නිග්‍රහය, අගතිය, පිළිකුල, වෛරය හෝ විරුද්ධත්වය ලෙස නිර්වචනය කර ඇත, එය අතාර්කික බිය මත පදනම් විය හැකි අතර ආගමික විශ්වාසයන්ට ද සම්බන්ධ වේ.

මෙහිදි ප්‍රධාන වශයෙන් ලිංගික දිශාණතියට අනුව විෂමලිංගික නොවන පුද්ගලයන් කෙරෙහි ප්‍රචණ්ඩත්වය වෛරය දැක්වීම වැනි හැසිරීම් රටාවන් දැක්විය හැකිය. සමලිංගික භීතිකාවේ පිළිගත් වර්ග අතරට ආගමික සමලිංගික භීතිකාව, රාජ්‍ය අනුග්‍රහය දක්වන සමලිංගික භීතිකාව සහ සමලිංගික ආකර්ෂණය ඇති පුද්ගලයින්  නොසලකා ඔවුන් අත්විඳින අභ්‍යන්තර සමලිංගික භීතිකාව ඇතුළත් වේ.

ආකාර
සමලිංගික භීතිකාව විවිධ විවිධාකාරයෙන් ඇති වන අතර, අභ්‍යන්තර සමලිංගික භීතිකාව, සමාජ සමලිංගික භීතිකාව, චිත්තවේගීය සමලිංගික භීතිකාව, තාර්කික සමලිංගික භීතිකාව ඇතුළු විවිධ වර්ග ගණනාවක් උපකල්පනය කර ඇත.

ආගමික ආකල්ප
ලෝකයේ බොහෝ ආගම් තුළ සමලිංගික විරෝධී ඉගැන්වීම් අඩංගු වන අතර ඇතැම් ආගම් තුළ ඔවුන් වෙනස් කොට, මධ්‍යස්ථව හෝ තෙවන ලිංගභේදයක් ලෙස සඳහන් වේ. නමුත් සමලිංගිකත්වය ප්‍රතික්ෂේප කරන ඇතැම් ආගම් තුළ පවා, සමලිංගිකත්වය ධනාත්මකව බලන්නන් සිටින අතර, සමහර ආගමික නිකායන් සමලිංගික විවාහවලට ආශීර්වාද කරයි.

ආශ්‍රිත

සමභීතිකාව


Thomas Pitt,  baron Camelford ( - ) est un pair britannique, officier de marine, surtout connu pour avoir tourmenté George Vancouver pendant et après le grand voyage d'exploration de ce dernier.

Jeunesse
Pitt est né à Boconnoc, en Cornouailles, fils unique de Thomas Pitt (1er baron Camelford) et d'Anne, fille du marchand et homme politique londonien Pinckney Wilkinson . Il a une sœur, Anne Pitt. Ses premières années se passent en Suisse. Il fait ensuite ses études à la Charterhouse School. Il y passe plusieurs années qu'il considère comme les plus heureuses de sa vie. Ayant développé un amour de la mer, lorsque son père essaie de le faire transférer dans une autre école publique anglaise, il refuse d'y aller. Au lieu de cela, il décide de rejoindre la marine .

À l'automne 1781, alors qu'il a moins de sept ans, son nom figurait dans les livres du HMS Tobago, mais il entre très probablement dans la marine, en réalité, quelques années plus tard.

Pitt est sur , sous les ordres du capitaine Edward Riou en 1789–90 lorsque Guardian heurte un iceberg près du cap de Bonne-Espérance ; la plupart de l'équipage choisit de quitter le navire, mais avec l'aide de Pitt et du reste de l'équipage, Riou réussit à l'amener dans la Baie de la Table.

L'expédition de Vancouver
Le 13 mars 1791, Pitt monte à bord du  pour participer à l'expédition de diplomatie et d'exploration de Vancouver . Toutes les places d'officiers ayant été occupées, il s'engage comme matelot qualifié . Un ami de la famille, le lieutenant Zachary Mudge, est officieusement invité à veiller sur le jeune indiscipliné de 16 ans.

Lorsque l'expédition atteint Tahiti, Pitt est fouetté pour avoir tenté d'échanger un morceau de cerceau de tonneau cassé contre les faveurs romantiques d'une femme insulaire. Vancouver a donné des ordres stricts contre les relations avec des indigènes, puisque de telles escapades avaient joué un rôle majeur dans la mutinerie du Bounty ; en outre, tout capitaine est tenu de punir le vol. Pitt est de nouveau flagellé pour commerce non autorisé avec des Indiens à Port Stewart, puis à nouveau pour avoir brisé le verre de l'habitacle en faisant des alouettes avec un autre marin. Finalement, il est mis aux fers pour avoir été trouvé en train de dormir et purge cette peine avec des matelots ordinaires.

Personne dans l'expédition n'aurait pu savoir que Pitt est devenu membre de la Chambre des lords après la mort de son père le 19 juin 1793, mais sa conduite ultérieure ne laisse aucun doute sur le fait qu'il en voulait d'être puni par le « bas-né » de Vancouver. Lorsque  quitte l'expédition pour rentrer chez lui en 1793, Vancouver envoie Pitt avec elle, ainsi qu'une lettre à Evan Nepean se plaignant de sa conduite.

Pitt quitte Daedalus à Hawaï, trouve son chemin vers Malacca et rejoint le HMS Resistance en tant que matelot de  classe le 8 décembre 1794. Il est bientôt nommé lieutenant par intérim, mais le 24 novembre 1795, il est sommairement démis de ses fonctions et part pour rentrer chez lui par ses propres moyens. Il prend passage dans l'Union, qui est rejetée sur les côtes de Ceylan.

Pendant ce temps, Vancouver termine son expédition et retourne en Angleterre en 1795. Les alliés de Pitt, dont son cousin, le premier ministre William Pitt le Jeune, ont assez mal traité Vancouver. Cependant Thomas Pitt joue un rôle plus direct; le 29 août 1796, il envoie à Vancouver une lettre d'insultes et le défiant en duel. Vancouver répond gravement qu'il est incapable « à titre privé de répondre de sa conduite publique dans l'exercice de ses fonctions officielles » et offre à la place de se soumettre à un examen formel par des officiers généraux. Pitt choisit de traquer Vancouver, l'agressant finalement au coin d'une rue de Londres. Les termes de leur différend juridique exigent que les deux parties maintiennent la paix, mais rien n'a empêché son frère Charles de s'interposer et de donner à Pitt coup sur coup jusqu'à ce que les spectateurs retiennent l'attaquant. Des accusations et des contre-accusations fusent dans la presse, la riche faction de Camelford ayant la plus grande puissance de feu jusqu'à la mort de Vancouver, souffrant de son long service dans la marine.

Fin de carrière
Pitt est promu au grade de lieutenant le 7 avril 1797 et est nommé commandant par intérim du  devant son premier lieutenant, Charles Peterson, qui est son aîné. Un récit contemporain décrit Pitt comme étant d'apparence excentrique au cours de cette période de sa vie; s'habillant dans un uniforme de lieutenant miteux avec des boutons devenus verts avec du Vert-de-gris, surmonté d'un chapeau surdimensionné à lacets d'or . En 1798, le lieutenant Peterson est transféré de Favorite et reçoit le commandement du HMS Perdrix en 1798. Les deux navires sont à quai à Antigua lorsque les jeunes officiers se disputent sur le rang. Peterson rassemble ses hommes pour résister, mais Pitt s'approche de lui et, quand par trois fois, Peterson refuse d'obéir à ses ordres, l'a abattu. Pitt est traduit en cour martiale mais, probablement parce que l'Angleterre est à ce moment en panique à cause des récentes Mutineries de Spithead et de Nore, est acquitté.

En octobre 1798, Pitt est nommé sur le HMS Charon . En janvier suivant, il est arrêté à la suite d'une tentative de visite non autorisée en France, une nation avec laquelle l'Angleterre est en guerre. Irrité, Pitt quitte la Marine et retourne à Londres.

Là, Pitt ne semble pas avoir modéré sa conduite. Le 17 mai 1799, il est condamné à une amende pour avoir renversé un homme dans les escaliers lors d'une querelle. En janvier 1802, alors qu'il refuse d'éclairer sa maison pour célébrer la paix avec la France, une foule en colère brise ses vitres obscurcies ; il combat la foule jusqu'à ce qu'il soit maîtrisé.

En 1799, il contribue pour  à la création d'une école par William Nicholson (le chimiste) au 10 Soho Square . Il aurait accompli d'autres actes philanthropiques, insistant sur l'anonymat. Il se rendrait dans le quartier des Seven Dials à Londres sous un nom d'emprunt et un peu déguisé, cherchant à aider les pauvres « honteux de mendier ». Le même récit rapporte que Pitt est en fait d'un tempérament doux et n'est pas à l'affût des raisons de s'offusquer.

Décès
La vie de Pitt prend fin lorsqu'il se dispute avec son ami, le capitaine Best, à propos d'un rapport selon lequel ce dernier a fait une remarque peu flatteuse à propos de Pitt à une dame dont Pitt bénéficie alors des faveurs mais qui a été auparavant la maîtresse de Best. Apprenant cela, Pitt défie Best et l'insulte. Le lendemain matin, ils se rencontrent à nouveau dans un café et Best demande à Pitt de retirer ses remarques sur la base de leur ancienne amitié; il refuse, sachant peut-être que la célèbre compétence de Best avec le pistolet le laisserait exposé à des accusations de lâcheté.

Le 7 mars 1804, ils se battent en duel dans un pré - adjacent au terrain de Holland House - avec des pistolets ; Pitt rate, pas Best. La balle traverse la cinquième côte de Pitt, le lobe droit de ses poumons, et finalement la sixième vertèbre de sa colonne vertébrale. Après le duel, Best et son deuxième partent. Le second de Pitt et les jardiniers locaux emmènent Pitt à la Little Holland House voisine, où le chirurgien Simon Nickolson l'examine. Pitt est resté paralysé et sa cavité thoracique est remplie de sang. Il est mort de ses blessures trois jours plus tard. Le propriétaire d'alors de la maison, Lord Holland, érige un autel romain antique à l'endroit où Camelford est tombé, sur lequel est inscrit la légende « HOC DIS MAN. VOTO DISCORDIAM DEPRECAMUR."

Le testament de Pitt indique clairement que Best ne serait pas inculpé en cas de décès. Il promet également  à la ville de Berne, en Suisse . Camelford n'ayant pas d'héritier connu, le titre s'éteint. L'attitude du public envers cet homme violent et sans retenue peut être montrée par une boutade du jour. Son testament ordonne que son corps soit enterré sur l'île Saint-Pierre, au lac de Bienne, en Suisse, un lieu cher à son enfance, mais la guerre le retarde. Le corps est donc embaumé et placé dans une crypte à l'église Sainte-Anne, Soho, d'où il disparait sans explication . Cela devient un objet de plaisanterie : « Qu'est devenu le corps de Lord Camelford ? »

Références

Sources

 Jackson, Gordon (1978) Le commerce de la chasse à la baleine britannique . (Hamden, Connecticut : Archon Books}.
 Tolstoï, Nikolai (1978) The Half-Mad Lord : Thomas Pitt,  baron Camelford, 1775-1804 . (Londres, Jonathan Cape).

Liens externes

Mort au cours d'un duel
Élève de la Charterhouse School
Personnalité liée aux Cornouailles
Baron de la pairie de Grande-Bretagne
Décès en mars 1804
Naissance en février 1771
Décès à 33 ans

Thomas Pitt (2e baron Camelford)


Robert Otto Gsell, auch Otto Gsell-Dietschi (* 30. März 1902 in St. Gallen; † 26. November 1990 in Arizona), war ein Schweizer Internist und Hochschullehrer sowie Direktor der Medizinischen Poliklinik der Universität Basel. Er beschäftigte sich vornehmlich mit Infektionskrankheiten und beschrieb die später nach ihm benannte Zystische Medianekrose Erdheim-Gsell.

Leben und Wirken
Otto Gsell war der Sohn des Arztes Karl Otto Gsell (Otto Gsell-Bärlocher, 1868–1944) und dessen Frau Irma Sabina Bärlocher (* 1872). Er studierte an den Universitäten in Genf, Kiel, Paris, Wien und Zürich Medizin. 1926 wurde er mit der Schrift Neuere Campherpräparate mit eigenen Untersuchungen über Coramin promoviert. Als Assistent war er an der Universität Basel und anschließend am Universitätsspital Zürich tätig, wo er eine Oberarztstelle erhielt. Ab 1936 war Otto Gsell Chefarzt der Abteilung für Innere Medizin am Kantonsspital St. Gallen und von 1953 bis 1971 Ordinarius für Innere Medizin an der Universität Basel.

Otto Gsell beschrieb 1928 die später nach ihm und Jakob Erdheim benannten Zystische Medianekrose Erdheim-Gsell. 1952 wurde Gsell für seine Untersuchungen zu Leptospirosen mit dem Marcel-Benoist-Preis ausgezeichnet. Die Schweinehüterkrankheit, eine durch Leptospira pomona verursachte Leptospirose, wird auch als "Bouget-Gsell-Krankheit" bezeichnet. Von 1979 bis 1982 leitete Gsell die Zentrale Ethikkommission (ZEK) der Schweizerischen Akademie der Medizinischen Wissenschaften (SAMW). Otto Gsell hatte Ehrendoktorwürden der Universität Göttingen und der Universität Turku inne.

Er war in erster Ehe mit Luise Klara Dietschi verheiratet, in zweiter Ehe mit Doris Blauenstein.

Schriften (Auswahl)
 Neuere Campherpräparate mit eigenen Untersuchungen über Coramin. Schwabe, Zürich 1926. (Dissertation)
 Abortive Poliomyelitis. Thieme, Leipzig 1938.
 mit Adolf Hottinger: Hungerkrankheit, Hungerödem, Hungertuberkulose : Hist., klin., pathophysiol. u. pathol.-anatom. Studien u. Beobachtungen an ehemaligen Insassen aus Konzentrationslagern. Schwabe, Basel 1948.
 Leptospirosen. Huber, Bern 1952.
 Tabakrauchen und Krankheit. Neuland, Hamburg 1959.
 mit Richard Bieling: Die Viruskrankheiten des Menschen. J. A. Barth, Leipzig, 5. Auflage 1962. (6. Auflage 1964)
 als Hrsg.: Krankheiten der Über-Siebzigjährigen. Hubert, Bern 1964.
 als Otto Gsell-Dietschi (Hrsg.): Zur Geschichte von St. Galler Familien: Gsell, Baerlocher, Naeff, Lutz. Eigenverlag, St. Gallen 1984.
 mit W. Mohr: Infektionskrankheiten. Springer, Berlin. 1967, 1972.
 Differentialdiagnose der akuten Lungeninfiltrate. Thieme, Stuttgart 1979, ISBN 3-13-174301-8. (2. Auflage 1986, ISBN 3-13-174302-6.)
 als (Hrsg.): Klinische Virologie. Urban und Schwarzenberg, München 1986, ISBN 3-541-12201-3.

Weblinks
 Porträt Otto Gsell, Bibliothek der Universität Basel, Details zur Aufnahme bei worldCat

Einzelnachweise

Mediziner (20. Jahrhundert)
Internist
Hochschullehrer (Universität Basel)
Ehrendoktor der Georg-August-Universität Göttingen
Ehrendoktor der Universität Turku
Schweizer
Geboren 1902
Gestorben 1990
Mann

Otto Gsell


Les Chrysocystaceae sont une famille d'algues de l'embranchement des Ochrophyta  de la classe des Pelagophyceae et de l'ordre des Sarcinochrysidales.

Étymologie
Le nom vient du genre type Chrysocystis, dérivé du grec , « couleur or », , « vessie ; poche », littéralement « vessie d'or ».

Description

Liste genres
Selon   :
 Chrysocystis C.S.Lobban, D.Honda & M.Chihara, 1995 - genre type
 Chrysoreinhardia Billard, 2000
 Pulvinaria Reinhard, 1885 (nom. illeg.)
 Sungminbooa H.S.Yoon & R.A.Andersen, 2018

Notes et références

Voir aussi

Références taxinomiques

Liens externes
 Bigelow (National Center for Marine Algae and Microbiota) :  Chrysocystis fragilis

Pelagophyceae
Famille d'algues (nom scientifique)

Chrysocystaceae


Le Concert de La Haye, signé le 21 mai 1659, avalisait les positions communes de l'Angleterre, de la France et de la République néerlandaise au sujet de la Première Guerre du Nord. Les puissances d'Europe de l'Ouest sont convenus du fait  que l'Empire suédois et le Danemark-Norvège devraient se contenter d'un traité de paix reprenant les termes du traité de Roskilde, comprenant la libre navigation du Sund et de la mer Baltique sur la base des dispositions du traité d'Elbing. La paix dano-suédoise de Copenhague qui s'ensuivit reprenait largement les termes dictés par le Concert de La Haye.

Le concert a été précédé de deux interventions hollandaises contre la Suède pendant la Première Guerre du Nord, la première étant la relève du siège de Danzig (Gdansk) en 1656 (qui a conduisit au traité d'Elbing), et la seconde étant la relève du siège de Copenhague en 1658. Le principal instigateur du traité était le Néerlandais Johan de Witt, qui entendait bien protéger les intérêts néerlandais dans la mer Baltique, et le concert a convenu que la flotte néerlandaise ferait pression pour imposer les conditions de paix envisagées au Danemark et à la Suède. L'Angleterre avait également des intérêts commerciaux dans la mer Baltique et était disposée à les protéger par la force. Les tentatives de De Witt de transformer le concert en une alliance formelle n'ont été que partiellement couronnées de succès, car si les négociations avec la France ont effectivement abouti à une alliance franco-néerlandaise en 1662, laquelle a joué un rôle important pendant la deuxième guerre anglo-néerlandaise, les négociations avec l'Angleterre n'ont pas pu aboutir à une alliance en raison de désaccords entre les deux puissances sur la liberté des mers.

Notes et références

Références

Bibliographie

1659 en France
Haye
Haye
Haye
Traité du XVIIe siècle

Concert de la Haye (1659)


ODEON er et musik-, teater- og konferencehus på Østerbro i Odense, med central beliggenhed i det store byomdannelsesprojekt i midtbyen, tæt på det gamle H.C. Andersen-kvarter og Odense Koncerthus 5 minutter fra Odense Banegård Center.

Huset er på 32.000 m2 og har plads til 1.740 siddende publikummer i den store sal, samt 29 møde- og konferencelokaler.
Derudover er huset hjemsted for Syddansk Musikkonservatorium og Skuespiluddannelsen Odense og indeholder desuden Odense Teaters ekstra teatersal. Derudover findes café og restaurant som drives sammen med Odeons nabo H.C. Andersen Hotel.

Mod Hans Mules Gade findes desuden en boligblok med 42 ungdomsboliger administreret af boligselskabet Kristiansdal.

Byggeriet blev opført af KPC Herning som bygherre, med C.F. Møller som arkitekt. Byggeriet er samlet 9 etager inkl. parkeringskælder i to plan. Budgeteret pris 600 mio.kr.. Byggestart juni 2014.
Byggeriet blev indviet 1. marts 2017.

Salene
Huset indeholder fire scener; Byens scene, Store Scene, Teatersalen og Kammersalen i Syddansk Musikkonservatorium.

Foyerscenen "Byens scene"
Byens Scene er en lille åben rund scene, midt i stueetagen, hvor byens kunstnere kan booke sig ind og afholde små akustiske koncerter, foredrag, forestillinger eller miniudstillinger.

Scenens diameter er 7 meter.

Store Scene
Hovedscenen er indrettet til at kunne rumme både teater-, koncert- og konferenceaktiviteter og har eget Steinway flygel. Salen kan rumme 1.740 siddende publikummer i de karakteristiske grønne sæder, men er indrettet så stolerækkerne kan køres væk og give plads til 2.500 stående gæster i rummet på fladt gulv. Rummet er desuden fleksibelt indrettet så det kan opdeles i fire separate sale, hvis sidescenerne inddrages.

Teatersalen
Odense Teaters tidligere aktiviteter fra Sukkerkogeriet finder man nu i Teatersalen i Odeon, i det kvadratiske black-box teaterrum.

Syddansk Musikkonservatorium og Den Danske Scenekunstskole
Skuespiluddannelsen i Odense og Syddansk Musikkonservatorium(SDMK) holder til på, og deles om, hele 2. etage, som indeholder undervisnings- og øvelokaler samt kammersalen til mindre klassiske koncerter.

Odeon Social og Restaurant Schiøtz
Restaurant Schiøtz på 1. sal er åben for konferencefrokoster, koncertmiddage og selskaber, og benyttes bl.a. også i sammenhæng med aktiviteter i den øvrige del af øvre foyer. Restauranten med 106 siddepladser, ligger i bygningens spids, med kig til H.C. Andersen kvarteret, og er adskilt fra foyeren af en let glasvæg.I venstre side af indgangsfoyeren findes Café Odeon Social, som er åben hele dagen og byder på frokost og fælles aftenspisning for byens beboere alle ugens dage.

Noter

Teatre i Odense
Koncertsale i Danmark
Spillesteder i Odense
Etableret i 2017
Østerbro i Odense

Odeon (Odense)


Proba de sabie feminin pe echipe la Jocurile Olimpice din 2016 s-a desfășurat pe 13 august la Arena "Carioca" 3 din Rio de Janeiro. Opt echipe au concurat.

Rezultate

Tablou principal

Tablou locurilor 3-4

Tablou locurilor 5-8

Clasament final

Referințe
 Sportivi participanți , Federația Internațională de Scrimă
 Rezultate și tablouri competiționale, Federația Internațională de Scrimă

Scrimă la Jocurile Olimpice de vară din 2016

Sabie feminin pe echipe la Jocurile Olimpice de vară din 2016


La   est une église située à Muttenz dans le canton de Bâle-Campagne en Suisse.

Histoire

Entre le  et le , se trouve un sanctuaire primitif sur le site de cette église. Entre le  et le , on y trouve un édifice roman doté d'une nef et d'un chœur rectangulaire. À la suite du tremblement de terre qui détruisit Bâle et sa région en 1356, l'église est reconstruite dans un style gothique tardif.

Dans le premier quart du  un nouveau clocher est construit, un rempart crénelé et des portes surmontées de tours. Selon Brigitta Strub dans le dictionnaire historique de la Suisse, il s'agit de « l'unique exemple d'église fortifiée conservé en Suisse ». L'église devient propriété de Bâle en 1517. La Réforme y parvient en 1529.

Particularité

L'église possède un clocher tors et est l'unique exemple d'église fortifiée conservé en Suisse.

Classement

L'église est un bien culturel d'importance nationale.

Annexes

Sources

Notes et références

Muttenz
Muttenz
Muttenz
Muttenz
Muttenz
Muttenz
Muttenz

Église Saint-Arbogast de Muttenz


La Tschammerpokal  es el campeonato que daría origen a la actual Copa de Alemania y su primera edición se realizó en 1935. Su nombre fue escogido en honor del Reichssportführer Hans von Tschammer und Osten, entonces el funcionario deportivo de más alto rango en el Tercer Reich.

El torneo comenzó el 6 de enero y terminó el 8 de diciembre de 1935. Cerca de 4.100 equipos compitieron en el torneo que se dividió en cuatro etapas. 63 equipos compitieron en la fase final de seis rondas. En la final FC Nuremberg derrotó al  Schalke 04 2–0.

1.ª ronda

Replay

2.ª ronda

3.ª ronda

Cuartos de final

Semifinales

Final

Referencias

Enlaces externos
 Official site of the DFB
 Kicker.de
 Tschammerpokal at Fussballberichte.de

Fútbol en 1935
Alemania en 1935
1935
1. FC Nürnberg

Copa de Alemania de 1935


كانت الموسيقى الموريتانية (أيضا أزوان أو الهَوْلْ)حاضرة في حياة ما قبل الدولة وما بعدها ويغنى الموريتانيون التقليديون باللغة العربية الفصحى واللغة المحلية حيث أن الأغاني غالبا ما تبدأ بأبيات من الشعر العربي الفصيح كمقدمة ثم تتبعها كلمات من الحسانية.
وليس من السهل التأريخ للموسيقى الموريتانية وذلك لعدة أسباب وعراقيل ترتسم أمام الباحث في هذا المجال التراثي الحساني، فقد اختلف المؤرخون في ذلك لشح المراجع والتدوين، ولكنهم يعتمدون على ما بقي من الأسر الموسيقية العريقة التي ورثت الفن عن آباء وأجداد في كل ذلك بشكل شفوي وتطبيقي.
وقد توصلت كل تلك الدراسات إلى أن ظهور هذا الفن كان مع دخول المرابطين للمنطقة وترسخت مع مجيء بني حسان بعد ذلك في القرن الخامس عشر الميلادي حيث قامت إمارات ظهر فيها من يزاولون هذا الفن ويسمون عندهم ب «إيكاون» بكاف معقودة، ومن هذه الإمارات التي ازدهر في زمنها فن العزف والغناء إمارة أولاد أمبارك في منطقة الحوضين، وقد كان الفن الموسيقي أحد ركائزها الأساسية، فيتخذ الأمراء المغنين جلساء لهم ووسيلة إعلامية لهم في الحروب وإرساء مجد القبيلة والإمارة، فكان لتلك الإمارة الفضل الأول في إرساء دعائم هذ الفن وتطويره على الذائقة الشعبية وأغلب «الأشوار» والمعزوفات ظهرت في ذلك الزمن.
ولقد ارتبط فن الغناء عندهم بالشعر الملحون أو مايسمونه: (لغن)الذي ظل المادة الأساسية الملحنة والمغنى بها بالأساس إلى يومنا هذ،
وبعدأن نضج هذا الفن وارتسمت أسسه في منطقة الحوضين الشرقية انتقل إلى منطقة الوسط (تكانت) و«اركيبة» (لعصابه حاليا) حيث نضج أكثر ووصل مرحلة الإبداع ليصل في حركته إلى ما يسمى مصطلحا ب («الكبله»: المنطقة الجنوبية) وهناك امتدت جذوره وظهرت أسر فنية راقية جعلت منه فن مجتمع بأكمله ودولة.
ويتميز هذ الفن (أزوان) الحساني عن غيره من الفنون بكونه حكرا على شريحة معينة وهي (إيكاون)عن غيرهم.
لقد عرفت أسر كبرى زاولت الفن ودرسته وأبدعت فيه قديما كأسر (أهل انجرتو سدوم مثلا وأهل اباشه، إسماعيل مثلا وأهل سلماغة وغيرهم...إلخ) وارتبط في تلك الآونة بالأمير وكبار الإمارة من أعيان، فالفنان يمثل عندهم الدور الإعلامي لصالح هؤلاء يشيد بمكارمهم ويعبئ لحروبهم ويشغل مجالسهم بمعزوفات ليجزلوه العطاء، وقد ظل الفن على تلك الحالة لكل إمارة فنانوها من شريحة معينة حتى بعد تفكك تلك الإمارات، ولا يمتلك الفنان من آلات العزف إلا الآلات التقليدية (التيدنيت) أما الفنانة المرأة فهي تعزف على آلة (آردين التقليدية) التي تختص بها عن الرجل، وقد ساهم هذا الفن حينها وإلى وقتنا هذا في الكثير من إثراء الساحة الثقافية بتاريخ الأمير والإمارات ومناقب الأعيان لارتباطه بهم عن طريق التسميات التي تطلق في غالب الأحيان على (أشوار التيدينيت) وهي معزوفات موزونة أو لا موزونة عزفها الفنان (إيكيو) للأمير أو غيره من أعيان القبائل، كما أن الأشعار المصاحبة لتلك المعزوفات تكشف عن تاريخ وحضارة سامقة شهدتها تلك العصور.

الآلات الموسيقية
 التيدنيت: التيدنيت هي أم الموسيقى الموريتانية أزوان فهي آلة موسيقية تقليدية يختص في عزفها الرجال الفنانين وهي آلة تحليلية تستطيع أن تعطي أجزاء دقيقة من النغمة الموسيقية، وخالية من الملاوي الموجودة في العود العربي رغم احتفاظها ببعض خصائصه الشكلية وتتكون من الأجزاء التالية:
	الحوض: وهو إناء صغير مستطيل يتخذ من شجر آدرس البشام غالبا ومن «جنبه» جلد رقيق من شاة أو غيرها ويكون نيئا غير (مدبوغ) تجمع أطرافه بعضها إلى بعض لتجعل غطاء للحوض وتوسر بأسلاك من عصب على ظهره مع عود في أعلى الحوض في غلظ الأصبع وطول الشبر فأكثر.
	أربعة أوتار مصنوعة في العادة من زغب أعراف الخيل.
 يسمى الأوسطان من هذه الأوتار مهرين [واحدهما مهر ويسمى الطرفان التيشبطن] [وأحدهما تيشبْطْ] وهذان الأخيران أقصر من الأوسطين وأحدهما أقصر من الآخر.
	حربه: وهي قصبة من نحاس فيها حديدة تجعل في رأس الحوض فيها دائرة من حلق صغيرة.
 تامنانتْ: وهي عود يمد على وسط الجنبة (الجلد)
 	الدبوس: وهي عود آخر تناط به رؤوس الزغب لأحد طرفيه، وطرفه الآخر يتصل بالعود الأعلى الذي في رأسه الحربة، وتحرك أوتار التيدينيت إما بالظفر، أو بأصابع اليد أو بالتوقيع على طبلة التيدينيت ضبطا لإيقاع الألحان الموزونة.
 والتيدنيت آلة مليئة بالنغمات ولها ثلاث جوانب هي:
 أجانبه الكحله، أجانبه البيظه وأجانبه العاكر (لكنيديه)،

وكل واحدة من هذه الجوانب تحوي أظهورت الهول الخمس: كر، فاق، لكحال، لبياظ ولبتيت،

بالإضافة إلى أدخولات ولرخاو والردفه ولشوار بالنسبة للجانبتين الكحلة والبيضة.

ولم يتفق الباحثون ولا المؤرخون على تاريخ محدد لظهور التيدنيت ولا لأصولها لكنهم يجمعون على أنها ظهرت مع مجيء بني حسان لهذه الأرض، يقول الفنان الكبير الأستاذ: سيد احمد ولد أحمد زيدان على أن أصولها عربية وقادمة إلى موريتانيا من الأندلس عن طريق الملحن زرياب لكنها طورت من عود عربي إلى تيدنيت موريتانية بحالتها الحالية، بينما يرى البعض الآخر أنها آلة إفريقية استوردها الموريتانيون منذ القرن الرابع عشر الميلادي.
 آردين: آلة عزف وترية وكلمة آردين هي مصطلح صنهاجي بمعنى (معزف الجارية) وهو الآلة النسائية التي تختص بضربها المرأة في العائلات الموسيقية هناك، وتتميز هذه الآلة بقدمها وبأنها (جامع آنكار) وتتكون من قدح كبير، يصنع من مادة خشبية يلف بجلد مدبوغ وبعد ان يصبح كهيئة الطبل التقليدي يؤخذ فيجعل عليه عود ليس بالرقيق ولا بالغليظ يقسم سطح القدح الدائري إلى نصفين، يثبت فيأخذ بعد ذلك عود طويل نسبيا فيثبت عند أحد رأسي العود السابق بشكل يجعله شاقوليا أو مائلا قليلا على العود الآخر وتثقب فيه ـ أي العود الطويل ـ ثقوب تزيد في بعض الأحيان على اثني عشر ثقبا فتدخل فيها مسامير صغيرة، وتشد الأوتار المثبتة في العود الأول لتكون أطرافها الأخرى مثبتة في تلك المسامير وذلك لتستطيع العازفة أن تشدهاـ والعكس ـ متى شاءت بمجرد أن تحرك تلك المسامير بشكل لولبي تبعا لما يتطلبه التحول وهو (التبرام) من مقام موسيقي إلى آخر.
وأوتار هذه الآلة تتخذ من زغب أذناب الخيل في القديم وأصبحت الآن تتخذ من مادة ابلاسيتيكية وأخرى حديدية في بعض الأحيان.
ولتزويق هذه الآلة تتخذ النساء الحناء وغيرها من الأصباغ لزخرفة الأدمة البيضاء على ظاهر القدح الآنف الذكر الذي هو قاعدة «الآردين»، كما تتخذ الحلق الصغيرة من حديد فتثبت في دوائر على سطح قاعدة الآردين حيث تصدر أصواتا عند ضرب العازفة للأوتار والطبل الذي قد يتخذ كذلك لإصدار إيقاعات موزونة إذا لم يوجد طبل مستقل لذلك.
 الطبل الموريتاني: من الآلات الايقاعية على شكل دائرة قطرها حوالي نصف متر وهو مشكل من قطعة واحدة من الخشب مغطاة بجلد بقرة ويستخدم من طرف جميع المجموعات العرقية تحت نفس الاسم تقريبا فيسميه التكارير طابال والتوارق يقولون له: توبول وعند العرب الطبل.

والطبل أداة ترمز للسيادة في المجتمع الموريتاني التقليدي وله دور اجتماعي كببير ويكون في العادة في حوزة رئيس القبيلة أو أميرها وتوزع بواسطة صوته الأوامر والإعلانات كقرب الحرب أو ضياع الحيوانات أو الأشخاص أو الرحيل، ويساهم في الاحتفالات والأفراح وهو رمز لاجتماع الجنسين لذلك يستحيي الصغار من ذكره بالاسم أمام الكبار وله متخصصون في ضربه وفي حل شفرة صوته.
 النيفارة: هي آلة نفخ موسيقية كالمزمار وتتخذ من عصا على طول المتر تقريبا مجوفة إلى نصفها وبها ثقوب، فيمسكها النافخ وينفخ فيها فتصدر أصواتا يتحكم فيها بوضع أصابعه على الثقوب.
 الغيتار: التي أدخلت قبل نصف قرن تقريبا من الآن وهي نوعان:
- الكيتارالعادي: يصدر الصوت الجهير بمجرد ضرب أوتاره وهو الأول من حيث الوجود في موريتانيا وهيئته لا تختلف كثيرا عن هيئة الكيتار الكهربائي وأوتاره من مادة ابلاستيكية.
- الكيتار الكهربائي: وهو الذي يصدر أصواته عن طريق ربطه بمكبر صوت كهربائي، ولا يختلف عن السابق إلا بخاصيته الكهربائية وأوتاره التي تتخذ من مادة حديدية في الأصل وابلاستيكيية أحيانا، وهما:- أي الكيتاران - من تصنيف «جامع آنكاره».
 الأورغ: وهي الآلة المستحدثة في هذا اللون الموسيقي الحساني فلم تك موجودة إلى عهد قريب ولكنها أصبحت تتغلغل داخل الموسيقى الموريتانية فبرزت أياد موسيقية بارعة في العزف عليها، وتجد مكانا مناسبا خاصة في المناسبات الصاخبة وغيرها أحيانا.
 كل هذه الآلات الآنفة الذكر تخضع للسلم الموسيقي المعروف كما أنه أيضا في الموسيقى الموريتانية هناك مصطلحات معروفة على غرار كل فن آخر، وسنورد بعضا منها متعارفا عليه شارحين نظريا ما يقبل الشرح أما مالم نشرحه فذلك لصعوبة شرحه نظريا أوحتى استحالة ذلك وهي: النجره، الكرصة، النفضة، البرم، الخرطة، الزمدة، اتكرديمه... إلخ
 - البرم: وهو العزف المتواصل على الوتر بشكل مستمر لوقت أطول من العادي.وقد يطلق أيضاعلى مقابل ذلك في الأصوات المغنية وجمعه«أبرام».
 - الخرطة: وهي الأخذ بالوتر المعزوف عليه من الأعلى والضغط عليه بشكل مستمر مع حركة بطيئة للأصبع الضاغط نحو الأسفل حيث يوجد عزف مستمر خفيف الضغط على نفس الوتر بإصبع اليد الأخرى.
 - أزوان: وهو المصطلح العام الذي يطلق على الموسيقى الموريتانية.
 - آمنكري: وهو الصوت الأولي الذي يصدر عن الأوتار الطويلة المسماة بالأمهار، وقد اصطلح أيضا للترجيع العالي في صوت المغني. وإذا ارتفع هذ الصوت يسمى«لعبار».
وقد كان الغناء قبل سدوم ول انجرتو وطبقته على الطريقة البيضاء ــ أسلوب العرب ــ فخلطوا به من نغمات السودان وألحانهم ونظموه كما هو اليوم>.
 - الجوانب البحور والمقامات:

تتكون الموسيقى الموريتانية أو الهول التقليدي من ثلاثة جوانب (طرق) هي:
 - أجانبه الكحلة
 - أجانبه البيظه
 - أجانبه العاكر (لكنيدِيَّه)،
 وتحوي كل واحدة من هذه الجوانب الثلاثة أربعة بحور وهي:
 1- كــــر
 2- فـــاق
 3- لكحال
 4- لبيـاظ
 5- لبتيت

 ويحتوي كل واحد من هذه البحور دائما على سواد «أكحال» وبياض «أبياظ» وعلى «أزراك»

 كما تحوي هذه البحور كذلك مقامات تسمي «أظهُورَ»، ولكل منها اسمه الخاص به في كل جانبة على حدة.
 الجدول التالي يوضح هذه الطرق والمقامات

طرق ومقامات الموسيقى

كلمات الأغاني
يغنى المطرب عادة باللغة العربية الفصحى أو اللهجة الحسانية حيث أن ذلك يختلف من مطرب إلى آخر ويغنى المطربون بعض القصائد العربية الفصحى وبعضها قد يعود إلى الجاهلية مثل:
نحن بنات طارق.. نمشي عى النمارق..
كما أن لقصائد الحب حضورا كثيفا في الغناء الموريتاني مثل قصائد نزار قباني وقيس أبن الملوح وغيرها.

المراجع

موسيقى عربية

موسيقى موريتانية


Daptomisin, bir lipopeptit antibiyotiğidir. Streptomyces roseosporus isimli bakteri tarafından üretilir. Özellikle metisilin dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) ve glikopeptit dirençli Enterococci (GRE) karşısında çok etkilidir.

Dış bağlantılar
 UCSF Daptomisin monografı

Antibiyotikler

Daptomisin


Die Oscar Wilde ist ein RoRo-Fährschiff der Fährschiffreederei Tallink. Sie wurde auf der Ostsee eingesetzt und ist von Bureau Veritas mit der Eisklasse 1A ("Schwierige Eisverhältnisse") klassifiziert. Die Oscar Wilde gehört mit einer Höchstgeschwindigkeit von 27,5 Knoten zu den schnellsten Passagierfähren der Welt. Sie ist in Estland registriert, ihr Heimathafen ist Tallinn. Seit 2023 wird das Schiff von Irish Ferries gechartert.

Geschichte
Die Oscar Wilde wurde als Star  am 30. Mai 2006 mit der Baunummer 1356 auf der finnischen Werft Aker Finnyards in Helsinki auf Kiel gelegt. Am 23. November 2006 erfolgte der Stapellauf und die Taufe durch die Gattin des Bürgermeisters von Helsinki Jaana Pajunen. Die Übergabe des Schiffes wurde durch ein Problem mit den Dieselmotoren um eine Woche verschoben und fand am 10. April 2007 statt. Ab dem 12. April 2007 pendelte die Star auf der Ostsee mehrmals am Tag zwischen Tallinn (Estland) und Helsinki (Finnland). Die Fahrzeit beträgt etwa zwei Stunden.

Von Ende März bis zum 19. April 2020 wurde das Fährschiff wegen der COVID-19-Pandemie auf der Route Sassnitz-Mukran (Rügen/Deutschland) – Paldiski (Estland) eingesetzt, nachdem es auf der Landverbindung an den Grenzen von Polen zu Problemen gekommen war.

2023 wurde das Schiff an die Irish Continental Group verchartert. Das mittlerweile in Oscar Wilde umbenannte Schiff wird von Irish Ferries auf der Fährverbindung zwischen Rosslare Harbour und Pembroke eingesetzt und dort die ebenfalls gecharterte Blue Star 1 ersetzen.

Ausstattung
Die Star bietet Platz für bis zu 2080 Passagiere. Sie verfügt über insgesamt 131 Passagierkabinen mit WC und Dusche. Diese befinden sich auf den Decks 8 und 9 im Heckteil des Schiffes. Zwei Kabinen sind behindertengerecht eingerichtet. Die "Business Lounge" für 120 Reisende, die beim Verlassen des Schiffes mit eigenem Auto Vorrang haben, befindet sich auf Deck 7. Die Fähre kann auf 2000 Spurmetern 450 Pkw befördern.

Nach Indienststellung der Megastar erhielt die Star eine zweite Rampe.

Weblinks

 Star auf der Tallink-Homepage

Einzelnachweise

Fähre (Ostsee)
RoPax-Schiff
Schiff (Estland)
Motorschiff
Arctech Helsinki Shipyard

Oscar Wilde (Schiff, 2007)


ثربان: إحدى مراكز محافظة المجاردة. تقع في غرب المحافظة على مسافة 20 كيلو متراً ويقطنها 6214 نسمة.

التسمية
ثَرْبان - بفتح الثاء المثلثة وإسكان الراء وفتح الباء فألف فنون - مثنى ثرب وهي حِجارة كحجارة الحرّة إِلا أَنها بِيضٌ .وسميت على اسم الجبل الواقعة حوله وفيه وسبب تسمية الجبل بثربان يقال انه بسبب وجود حصن باليمن بذلك الاسم والقبائل اليمنية كانت تسمي الاماكن التي هاجروا لها بعد سيل العرم بأسماء اماكنهم القديمة في اليمن كما هو الحال مع عمان وانه اسم من اسماء اودية اليمن

أقوال المؤرخين
 قال الهمداني (المتوفى 334 هـ):
 قال الزمخشري (المتوفى 538 هـ):
 قال سليمان شفيق باشا (1912م):
 قال حمد الجاسر (1981م):
"ثَرْبَانُ: من بني شِهْرِ تهامة من بني شِهْرِ من الحَجْرومنهم:

١ - آل قُريْع

٢ - مَشْيَعَة: " مَشْجَعَة "

ومنازلهم على جبل ثَرْيان، ويحدهم غرباً: خميس حَرْب وجمعة ربيعة من بلاد زُبَيْد، وشمالاً: جبال ثميدات من بلاد بالقرن في تهامة وشرقاً وجنوباً وادي يَبَةَ."
 قال فؤاد حمزة (المتوفى (1951):
ثربان وهم بدو رحل مازالوا على الفطرة يسكنون المغاور والكهوف.

7- سوق اترب (الجمعة).
جاء عنها في معجم الجزيرة العربية (1970)م:

المراجع

مراكز محافظة المجاردة
أماكن مأهولة في منطقة عسير
مدن وبلدات ساحلية في السعودية

ثربان (مركز)


Kosmos 1141, sovjetski vojni navigacijski i komunikacijski satelit iz programa Kosmos. Vrste je Parus.

Lansiran je 16. listopada 1979. godine u 12:17 s kozmodroma Pljesecka, s mjesta 132/2. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Kosmos-3M 11K65M. Orbita mu je 995 km u perigeju i 999 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 82,95°. Spacetrackov kataloški broj je 11585. COSPARova oznaka je 1979-090-A. Zemlju obilazi u 104,62 minute.

Iz misije je ostao još jedan dio koji je ostao kružiti u niskoj orbiti, a drugi se vratio u atmosferu.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. 1979 год. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page Parus (GLONASS-M, 11F627) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 1141


Weikersdorf ist ein Gemeindeteil der Stadt Feuchtwangen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Das Dorf liegt am linken Ufer der Sulzach und am Lotterbach, der südlich des Ortes als linker Zufluss in die Sulzach mündet. 0,5 km weiter nördlich liegt das Waldgebiet Stüblein, 0,75 km östlich liegt das Seeholz. Die Kreisstraße AN 41 führt nach Krapfenau (1,7 km nordwestlich) bzw. nach Dürrwangen (1,3 km südöstlich). Eine Gemeindeverbindungsstraße führt nach Wehlmäusel (1,5 km nördlich).

Geschichte
Weikersdorf lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Feuchtwangen. Im Jahr 1732 bestand der Ort aus 5 Anwesen mit 6 Mannschaften (1 Hof mit doppelter Mannschaft, 2 Höfe, 2 Güter) und einem Gemeindehirtenhaus. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft und die Grundherrschaft über alle Anwesen hatte das Stiftsverwalteramt Feuchtwangen. An diesen Verhältnissen änderte sich bis zum Ende des Alten Reichs nichts. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Feuchtwangen.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Weikersdorf dem Steuerdistrikt Dentlein und der Ruralgemeinde Krapfenau zugeordnet. Im Zuge der Gebietsreform wurde Weikersdorf am 1. Juli 1971 nach Feuchtwangen eingemeindet.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Johannis (Feuchtwangen) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Ulrich und Afra (Feuchtwangen) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ort im Landkreis Ansbach
Geographie (Feuchtwangen)
Dorf
Ort an der Sulzach

Weikersdorf (Feuchtwangen)


Samuel Langhorne Clemens (30 Kasım 1835 – 21 Nisan 1910), daha çok takma adı Mark Twain olarak bilinir, Amerikalı mizahçı, satirist, roman yazarı, yazar ve öğretmen.

Tom Sawyer'ın Maceraları adlı ünlü çocuk romanının yazarıdır. Bir diğer ünlü eseri olan Huckleberry Finn'in Maceraları romanı kimi edebiyatçılar tarafından Amerikan edebiyatının ilk büyük eseri olarak değerlendirilir.

Eserlerinde gülmenin güzelliğini, esaretin ne kadar kötü bir şey olduğunu anlatmaya çabalamış ve "iki kulaç derinlik" anlamında bir denizcilik terimi olan Mark Twain imzası ile 30 kitap yayımlamıştı.

Daktilo makinesini ilk satın alanlardan birisi olan Mark Twain, daktilo ile yazan ilk romancı olarak anılır ancak hangi eserinin (Tom Sawyer mi yoksa Missisippi'de Yaşam mı) daktiloda yazılan ilk roman olduğu konusunda görüş ayrılıkları vardır.

Yaşadığı dönemde halk arasında popüler birisiydi. Kariyerinin zirvesinde döneminin en önemli Amerikan ünlüsü olduğu düşünülür.

William Dean Howells, Booker T. Washington, Nikola Tesla, Helen Keller ve Henry Huttleston Rogers gibi birçok ünlü arkadaşı vardı. Arkadaşı William Faulkner Twain'i "İlk gerçek Amerikan yazarıdır ve biz hepimiz onun sadece varisleriyiz" diyerek onurlandırmıştır
.

Yaşamı

Çocukluk yılları
30 Kasım 1835 günü ABD'nin Missouri eyaletinin Florida yöresinde dünyaya geldi. Yedi çocuklu bir ailenin altıncı çocuğu ve sağ kalan üç kardeşten birisi idi. Ailesi, o dört yaşındayken Mississippi Nehri boylarındaki Hannibal'a taşındı.  İleride yaratacağı ünlü romanları bu bölgedeki gözlemlerine dayanarak yazılmıştı. Esnaflık ve avukatlık yapan babasını on bir yaşında iken zatürreden kaybedince okulunu bırakıp çırak olarak bir basımevinde çalışmaya başladı.

Gençlik yılları
On sekiz yaşına geldiğinde dünyayı keşfetme arzusunda bir genç olarak ABD'nin değişik eyaletlerini gezmeye başladı, bu arada çeşitli matbaalarda çalıştı. Dört yıl sonra Missouri'ye döndüğünde Mississippi Nehri'ndeki buharlı gemilerde kaptanlık yapmak istedi.  Kaptanlık sınavlarına hazırlık için çalıştı; nehrin her yerini öğrenmesi iki yılını aldı. Çok iyi öğrendiği bu yerler romanlarının mekanını oluşturdu.

Kendisine bu işte Henry adındaki kardeşi eşlik ediyordu. Bir gece rüyasında kardeşinin çalıştığı vapurun yanışını ve ölümünü görmesi ve bu olayın 1858'de aynen rüyasındaki gibi gerçekleşmesi onu çok etkiledi. Kardeşinin ölümünden bir parça kendisini sorumlu tuttu ve bu olaydan sonra parapsikoloji ile ilgilendi.

24 yaşında kaptanlık ehliyetini aldı ve Amerikan İç Savaşı çıkıp nehir gezileri yasaklanana kadar nehirde kaptanlık yaptı. Savaşa gönüllü olarak katıldı, ancak 14 günlük askeri eğitimden sonra ordudan ayrılıp Nevada'da vali olan ağabeyi Orion'un yanına gitti. Kardeşi ile birlikte bir süre posta arabasıyla bölgeyi gezdikten sonra zengin olma hayaliyle madencilik yaptı. Madencilik işi başarısızlıkla sonuçlandı.

Yazarlığa girişi

Bazı gezi yazıları ve makaleler yazarak çeşitli eyaletleri dolaştı. Mark Twain adıyla imzaladığı ilk makalesi Carson'dan Mektup adlı makalesiydi. Mark Twain, Mississippi gemilerinde "iki kulaç derinlik" anlamına gelen bir takma addır.

18 Kasım 1865 günü New York Saturday Pres adlı gazetede yayımlanan Claravas'ta Zıplayan Kurbağa Kutlaması adlı hikâye ile edebiyat alanında çıkış yaptı. Bir madenocağı kampında madencilerden dinlediği yerel bir öyküyü kendi ağzından anlatarak ünü yakalamıştı. Hikâyeyi, 1867'de yayımlanan ilk kitabında da aldı.

1866'da bir gazete adına Hawaii'ye giderek oradan yazılar gönderdi. İki sene sonra yine yerel bir gazetenin isteği üzerine Akdeniz'de bir gemi turuna çıktı ve gezi yazılarını Saflar Yabancı Ülkede adlı kitabında topladı. Bu eseri ile ülkesinde çok ünlü bir güldürü yazarı oldu.

Evliliği ve çocukları
Saflar Yabancı Ülkede kitabının getirdiği ekonomik rahatlık sayesinde bir arkadaşının kızkardeşi olan ve ilk görüşte aşık olduğu Olivia Langdon ile 1870 yılı Şubat ayında New York'ta evlendi. Bir süre eşi ile birlikte New York'un Buffalo kentinde yaşadı; bir gazetede editör ve yazar olarak çalıştı. Çiftin ilk çocuğu bu yıllarda dünyaya geldi ancak 19 aylıkken difteriden öldü. 1872, 1874 ve 1880 yıllarında sırasıyla kızları Susy, Clara ve Jean dünyaya geldi.

Aile, 1872'de Connecticut'ta Hartford'a taşındılar ve burada ileride Mark Twain Müzesi olacak olan evi yaptırdılar. En önemli eserlerini Connecticut'da yaşadığı dönemde yazdı.

En ünlü romanlarının yazılışı
Öksüz ve yaramaz bir çocuğun Mississippi'de geçen maceralarını anlattığı 1875 yılında yayımlanan Tom Sawyer'in Maceraları adlı eseri çok sevildi. Avrupa ile ilgili bir kitap yazmak için bir yayınevi ile 1878'de anlaşma yapınca ailesi ile Avrupa seyahatine gitti, 1879 Eylül'ünde geri döndü. 1881'de yayımlanan Prens ve Dilenci adlı romanını kızları Susy ve Clara'ya ithaf etti.

50. yaş günü kutladığı 1885 yılında yayımlanan Huckleberry Finn'in Maceraları adlı eseri  kimilerince Amerikan edebiyatının ilk büyük eseri olarak değerlendirilmiştir. Bu kitapta da yaramaz ve asi bir çocuğun hikâyesini anlattı. Konusu köleliğin yasal olduğu bir dönemde geçen eser, karakterlerden biri olan Jim'e zenci denmesi gibi nedenlerle zaman zaman yasaklamalara ve değiştirmelere maruz kalmıştır.

İş hayatı
Huckleberry Finn'den sonra 5 yıl boyunca kitap yayımlamayı bırakan Twain, zengin olmak umuduyla işadamlığına soyunmuştu. Para kazanmak için çeşitli işlere yatırım yapan Mark Twain'in girişimleri hep para kaybıyla sonuçlandı. 1885'te kurduğu yayınevi ise iflas etmesine yol açtı. İlk olarak iç savaş kahramanlarından ve eski ABD başkanlarından çok büyük hayranlık duyduğu Ulysses Grant'ın anılarını ardından Mark Twain'in kendi kitabı Huckleberry Finn'in Maceraları'nı yayımlayan yayınevi, bu iki kitapla elde ettiği başarıyı bir daha asla yakalayamadı. İç savaş ile ilgili çeşitli anı kitaplarının ardından dünyadaki tüm Katoliklerin birer tane alıp okuyacağı düşüncesiyle Papa XIII. Leo'nun anılarını aynı anda 6 dilde yayımladı ancak ne savaş anıları ne de Papa'nın anıları okuyucunun ilgisini çekmemişti. Bu başarısızlıklarının ardından James W. Paige adlı mucitin geliştirdiği bir dizgi makinesi için harcadığı binlerce dolar da ona hiçbir gelir getiremedi.

Avrupa yılları
1891'den sonra ailesiyle hayat pahalılığının daha az olduğu Avrupa'ya yerleşen Twain geçimini sağlamak için yazılara yoğunlaştı. 1894'te yayınevi iflas etti, dizgi makinesi Chicago Herald Gazetesi'nde denendi ve başarısız bulundu. Borçlarını ödeyebilmek için yeni bir yol bulan Mark Twain, tüm dünyayı kapsayan bir söyleşi turuna çıktı. Avustralya'dan Hindistan'a, Güney Afrika'dan İngiltere'ye kadar pek çok ülkeyi dolaştı. Bu konferanslar dizisine ait gezi notlarını Ekvatorun İzinde adlı yazısıyla paylaştı.

Mark Twain, 1896'da 23 yaşındaki kızı Susy'nin menenjit nedeniyle ölümü üzerine depresyona girdi ve ruhsal bunalımları hayatı boyunca zaman zaman tekrar baş gösterdi. Borçlarını ödeyip 1900'de ülkesine dönüşüne kadar ailesiyle birlikte İsviçre, Avusturya ve İngiltere'de yaşadı. ABD'ye döndükten sonra eşi Olivia'nın sağlığı bozuldu. Doktor tavsiyesi üzerine 1903 sonunda İtalya'ya gittiler, ne var ki sağlığına kavuşamayan Olivia'yı 1904'te Floransa'da kaybetti.

Anti emperyalist görüşleri benimsemesi
Twain, 1860 ve 1870'lerde ABD'nin emperyalist amaçlarını paylaşıyordu. Örneğin Hawaii Adaları konusunda ABD çıkarlarını kararlılıkla savunuyordu. 1890'ların ortalarındaki fikrini tarif ederken "Kızıl bir emperyalisttim. Amerikan kartalının Pasifik Okyanusu üzerinde çığlık atmasını istiyordum." diyordu. Fakat 1899'dan itibaren dünya görüşünü tersine çevirdi ve anti emperyalist oldu. Emperyalizm karşıtlığını on binlerce üyeye ulaşacak American Anti-Imperialist League'in başkan yardımcılığını yaptı. ABD'nin Filipinler'i ilhakına karşı çıkmak gibi faaliyetleri olan bu hareketin içinde, 1901 yılından 1910 yılındaki ölümüne değin bulundu.

Son yılları
Yaşlılık yılarında sömürgeciliği, ırk düşmanlığı, kazanç hırsı, dinsel ikiyüzlülüğü sert bir dille eleştiren yazılar yazdı. 1905'te yetmişinci yaşını Beyaz Saray'da Theodore Roosevelt'in onuruna verdiği yemekte kutladı. 1907'de Oxford Üniversitesi kendisine fahri doktora verdi. 1909'da 29 yaşındaki küçük kızı Jean kalp krizi sonucu öldü. Mark Twain,  1906'da yazmaya başladığı otobiyografisini tamamlayamadan geçirdiği kalp rahatsızlığı sonucu  21 Nisan 1910 tarihinde Connecticut'ta öldü.

Başlıca yapıtları
 Jim Smiley ve Zıplayan Kurbağa  ve Diğer Öyküler (1867)
 Saflar Yabancı Ülkede (1869)
 Tom Sawyer'ın Maceraları (1876)
 Bir Cinayet, Bir Sır ve Bir Evlilik (1876)
  Prens Ve Dilenci  (1881)
 Küçük Prens ve Sokak Çocuğu / Prens ve Dilenci / Çalınan Taç (1882)
 Mississipi'de Yaşam (1883)
 Huckleberry Finn'in Maceraları (1884)
 A Connecticut Yankee in King Arthur's Court (1889)
 Ekvatorun İzinde (1897)
 Adem'le Havva'nın Güncesi (1904)

Resimler

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Mark Twain Project
 Project Gutenberg'de Mark Twain eserleri

1835 doğumlular
Missouri doğumlular
1910 yılında ölenler

19. yüzyıl Amerikalı yazarları
19. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
20. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
Amerikalı vejetaryenler
Amerikalı deistler
Din eleştirmenleri
Filipin-Amerikan Savaşı'nda kişiler
Realist yazarlar
Amerikalı yazarlar
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
19. yüzyıl Amerikalı erkek yazarları
20. yüzyıl Amerikalı erkek yazarları

Mark Twain


Gregory Fiennes,  baron Dacre (, Hurstmonceaux, Sussex - , Chelsea, Middlesex, Angleterre) est un courtisan anglais.

Biographie
Il est le fils de Thomas Fiennes (9e baron Dacre) (vers 1515-1541) et de Mary Neville. Son père est reconnu coupable du meurtre d'un garde-chasse et pendu comme un criminel de droit commun à Tyburn en 1541, et à la suite de quoi la famille est dépouillée de ses terres et de ses titres par Henri VIII.

Au cours des années suivantes, sa mère se bat pour faire restaurer les propriétés au nom de ses enfants, et lors de son accession au trône en 1558, la reine Elizabeth rend le titre de baron Dacre à Gregory, son frère aîné Thomas étant mort de la peste à l'âge de 15 ans.

En 1565, il épouse Anne Sackville, fille de Richard Sackville et de Winifred Brydges. Ils ont une fille, Elizabeth, qui meurt jeune. Fiennes, sa femme et leur fille sont enterrés à Chelsea Old Church dans un magnifique tombeau en marbre.

Gregory Fiennes figure avec sa mère dans un portrait significatif de Hans Eworth. Il est remplacé par sa sœur .

Références

Liens externes

Famille Fiennes
Décès en décembre 1594
Naissance en juin 1539
Baron de la pairie du Royaume-Uni
Décès à 55 ans
Baron Dacre

Gregory Fiennes (10e baron Dacre)


Sadio Mané (født 10. april 1992) er en senegalesisk fodboldspiller, der spiller som kantspiller hos Al Nassr.

I 2015 satte Mané ny Premier League-rekord for det hurtigste hattrick, da han scorede tre gange på 176 sekunder i en 6-1 sejr over Aston Villa.

Mané skiftede til Liverpool i 2016 for £34 mio., hvilket dengang gjorde ham til den dyreste afrikanske spiller i historien.

Klubkarriere

Red Bull Salzburg
Den 31. august 2012 skiftede Mané til Red Bull Salzburg i en handel i omegnen af €4 millioner.
Han scorede sit første hattrick for klubben den 31. oktober 2012 i en 3-1 sejr over Kalsdorf i den tredje runde af den østrigske cup-turnering, ÖFB Cup. D. 27. oktober 2013 scorede han sit første hattrick for klubben i den østrigske Bundesliga i en 3-0 sejr over Grödig.
I slutningen af august 2014 gennemtvang Mané en transfer ved at udeblive fra klubbens træningenssessioner samt klubbens vigtigste opgør dengang i form af kvalifikation til Champions League.

Southampton

2014-15 sæsonen
Den 1. september 2014 skiftede Mané til Premier League-klubben Southampton FC i en handel til en værdi af £11,8 mio. Her skrev han under på en 4-årig kontrakt. Hans debut kom 22 dage senere i en 2-1 sejr over Arsenal i den engelske League Cup. Hans scorede sit første mål for klubben d. 18. oktober i en 8-0 sejr over Sunderland, selvom den efterfølgende blev noteret som et selvmål af Patrick van Aanholt. Han scorede dog i sin næste kamp for klubben, da Southampton en uge senere vandt 1-0 over Stoke City.

D. 16. maj 2015 scorede Mané Premier Leagues hurtigste hattrick i historien i en 6-1 sejr over Aston Villa. Mané scorede tre gange inden for blot 2 minutter og 36 sekunder. Den daværende rekord tilhørte Robbie Fowler, som lavede hattrick mod Arsenal på 4 minutter og 33 sekunder.
Mané sluttede sæsonen af med 10 mål i 32 kampe i alle turneringer.

2015-16 sæsonen
Mané startede 2015-16 sæsonen med at assistere to gange i 3. runde af kvalifikationen til UEFA Europa League mod Vitesse Arnhem. Mané scorede dernæst i returkampen, og Southampton endte med at gå videre med samlet 5-0.

Efter ikke at have scoret i ligaen i over 4 måneder scorede Mané to gange i en 3-2 sejr over Liverpool d. 20. marts 2016. Herefter scorede han 4 mål i de næste 5 kampe, inklusiv et hattrick en 4-2 sejr over Manchester City.Han sluttede sæsonen som Southamptons topscorer med 15 mål i alle turneringer.

Liverpool

2016-17 sæsonen
D. 28. juni 2016 skiftede Mané til Liverpool for £34 mio., hvilket gjorde ham til den dyreste afrikanske spiller i historien. Mané skrev under på en femårig kontrakt.
D. 14. august fik Mané sin Premier League-debut for klubben, da han scorede i udesejren på 4-3 over Arsenal.

D. 19. december scorede Mané det eneste mål i overtiden mod Everton på Goodison Park. D. 17. februar scorede Mané to mål inden for to minutter mod Tottenham Hotspur i Liverpools første ligasejr i 2017.

I sin første sæson kom Mané på årets hold i Premier League for sæsonen 2016-17. Derudover blev Mané kåret som årets spiller i Liverpool.

2017-18 sæsonen
I august 2017 scorede Mané Liverpools første mål i den nye sæson i 3-3 kampen mod Watford. Mané scorede efterfølgende i Liverpools to kampe i august, hvilket gjorde ham til månedens spiller for august.
Den 9. september 2017 fik Mané direkte rødt efter at have stemplet Manchester Citys målmand, Ederson Moraes, i et 5-0 nederlag på Etihad Stadium. Dette resulterede i en kampudelukkelse på tre kampe.
Den 14. februar scorede Mané sit første hattrick for klubben, da Liverpool vandt 5-0 ude over FC Porto i 1/8-finalen i Champions League. Med sit mål mod Bournemouth d. 14. april blev han den mest scorende senegaleser i Premier League historien med sine 43 mål; en rekord han tog fra Demba Ba.

D. 26. maj scorede Mané Liverpools udlignende mål mod Real Madrid i UEFA Champions League finalen 2018, som dog endte med et 3-1 nederlag til Liverpool. Dog betød målet, at Mané blev den første senegaleser til at score i en Champions League finale. I alt scorede Mané hele 7 mål i knock-out fasen for Liverpool i Champions League 2017/18-sæsonen og i alt 10 mål i selvsamme sæson. Dermed blev Liverpool det første hold i historien til at have tre spillere (Mohamed Salah, Roberto Firmino og Mané) til at score 10+ mål i en enkelt Champions League sæson.

2018–19 sæsonen
Mané startede sæsonen ud med at score to mål mod West Ham United i en 4-0 sejr d. 12. august 2018. Dermed scorede han for 3. gang i træk i en sæsonåbningskamp for Liverpool.

Internationalt
Mané var en del af Senegals fodboldlandshold ved sommer-OL 2012 og startede i hver kamp, da Senegal endte som nr. 2 i gruppe A efter Storbritannien. De tabte dog senere 4-2 mod Mexico.

Grundet skade var Mané ikke med for Senegal under Africa Cup of Nations 2015.

Mané repræsenterede dog Senegal til Africa Cup of Nations 2017 og scorede et mål i hver af Senegals to første kampe mod Tunesien og Zimbabwe.

Mané missede senere et straffespark i en straffesparkkonkurrence, da de tabte mod Cameroon.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Senegal
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Deltagere ved Africa Cup of Nations 2021
Fodboldspillere fra Red Bull Salzburg
Fodboldspillere fra Southampton F.C.
Fodboldspillere fra Liverpool F.C.
Fodboldspillere fra FC Bayern München
Fodboldspillere fra Al-Nassr FC

Sadio Mané


Corazón apasionado es una telenovela estadounidense original de Alberto Gómez y producida por Venevisión International para la cadena Venevisión y Univisión en el año 2012. Fue grabada en Miami, Estados Unidos.

Protagonizada por Marlene Favela y Guy Ecker; coprotagonizada por Lorena Meritano, Luis José Santander, Dayana Garroz y Carlos Guillermo Haydon, y con las participaciones antagónicas de  José Guillermo Cortines, Jéssica Mas, Marcelo Buquet, Natalia Ramírez, Raúl Izaguirre y Gabriela Rivero. Cuenta además con las actuaciones estelares de Daniela Navarro, Adrián Carvajal, Scarlet Gruber, Marjorie de Sousa y los primeros actores Héctor Soberón y Susana Dosamantes.

Fue estrenada el 13 de febrero de 2012 por su cadena creadora Venevisión a las 10:45pm, fue trasladada a las 11:00 p. m. desde el 28 de febrero de 2012. Sus capítulos eran de 30 minutos, el final fue transmitido el 5 de noviembre de 2012.

Sinopsis
Patricia Montesinos Campos-Miranda es una joven que vive con sus hermanos, Virginia, David y Mariela en el rancho de su millonaria abuela, doña Úrsula Villacastín, viuda de Campos-Miranda. Doña Úrsula es conocida como "La Generala" por ser una mujer de fuerte carácter, acostumbrada a que todo el mundo haga su voluntad sin rechistar.

La anciana nunca perdonó a su hija, María Patricia, que se enamorase de un peón del rancho, Alejandro Gómez, por eso la echó del rancho junto a su nieta, Virginia. Tiempo después, María Patricia regresa a casa con su hija mayor y se casó con Bruno Montesinos, un hombre que doña Úrsula sí aceptaba, por ser millonario, y con quien tuvo tres hijos más: Patricia, David y Mariela.

Años más tarde, María Patricia muere y Bruno se convierte en un jugador y acaba despilfarrando su fortuna. Por aquel entonces, Patricia es una jovencita que vive locamente enamorada de Marcos, un peón del rancho de su abuela. Patricia sabe que su abuela Úrsula nunca aceptará esta relación, por lo que se propone huir con Marcos, sobre todo cuando descubre que su padre la va a vender para pagar una apuesta de juego. Sin embargo, Bruno y los compradores de Patricia sorprenden a la pareja en su huida; la situación termina trágicamente con Marcos muerto y Bruno en la cárcel.

Pasan dos años en los que Patricia se ha convertido en una mujer arrogante y prepotente, totalmente cerrada al amor hasta que aparece Armando Marcano, el nuevo capataz del rancho de su abuela. Al principio, los dos se llevan muy mal, pero pronto empezará a crecer el amor entre ellos. Sin embargo, Patricia tendrá que luchar contra su malvada prima, Fedora Campos-Miranda.

Fedora también es nieta de doña Úrsula por ser descendiente de su difunto hijo Eduardo. Es una mujer egoísta, perversa y manipuladora que solo llega al rancho de su abuela en busca de su parte de la herencia y por el amor de Marcano, a quien no está dispuesta a dejar para que se vaya con su prima Patricia.

Pero también aparece una sombra del pasado que se interpondrá entre Patricia y Armando: Martín, un hombre con un gran parecido a Marcos.

Elenco
 Marlene Favela - Patricia Montesinos Campos-Miranda / María Patricia Campos-Miranda Villacastín
 Guy Ecker - Armando Marcano
 Susana Dosamantes - Doña Úrsula Villacastín Vda. de Campos-Miranda
 José Guillermo Cortines - Marcos Pérez/ Martín Vegas
 Jéssica Mas - Fedora Campos-Miranda
 Lorena Meritano - Virginia Gómez Campos-Miranda
 Daniela Navarro - Mariela "Marielita" Montesinos Campos-Miranda
 Adrián Carvajal - David Montesinos Campos-Miranda
 Luis José Santander - Ricardo Rey
 Fernando Carrera - Alejandro Gómez
 Marcelo Buquet - Bruno Montesinos
 Gabriela Rivero - Teresa Rivas Vda de Gómez
 Cristián Carabias - Jonathan "Jhonny" Gómez Rivas
 Stephanie Arcila - Clemencia Briceño Rivas
 Natalia Ramírez - Sonia Alcázar de Rey
 Raúl Izaguirre - Ignacio Meléndez
 Carlos Guillermo Haydon - Diego Sánchez
 Dayana Garroz - Emperatriz Ferrer de Meléndez
 Carlos Augusto Maldonado - Ramiro "Ramirito" Meléndez
 Héctor Soberón - Álvaro Martínez
 Carlos Yustis - Domingo Domínguez
 Scarlet Gruber - Rebeca Marcano de Montesinos
 Marjorie de Sousa - Lic. Leticia Bracamontes
 Beatriz Arroyo - Lorenza Sánchez de Marcano
 José Miguel Gutiérrez - Padre José
 Patricia de León - Carmen Rosa
 Lara Ricote - María Rey Alcázar
 Kevin Aponte - Juan José Rey Alcázar
 Beatriz Monroy - Ramona Pérez
 Eduardo Ibarrola - Melquiades López
 Paulo César Quevedo - Felipe López
 Patty Álvarez - Graciela Ruíz
 Patricia Ramos - Lissete Meléndez

Banda sonora
 Corazón Apasionado - Lucero Tema Entrada-Salida
  A escondidas - Víctor Muñoz Tema Rebeca y David

Referencias

Enlaces externos
 Sitio oficial en la web de RTVE.es
 Sitio oficial en la web de Venevision.com

Telenovelas de 2012
Telenovelas de Venezuela

Corazón apasionado


Vincent Candela, (d. 3 Ekim 1973, Bordeaux, Fransa), Fransız millî futbolcudur. Futbola 1992 yılında Tolosa'da başladı. 1995'te Guingamp'a transfer olan Vincent Candela, 1997'de ise İtalya'nın güçlü takımlarından AS Roma'ya transfer oldu. 8 yıl burada kalan ve 209 karşılaşmaya çıkan Vincent Candela Bolton Wanderers'a kiralandı. Tekrar geldiğinde ise AS Roma onu istemiyordu. Bu sefer başka bir İtalya takımı olan Udinese'ye gitti. Buraya pek fazla alışamadığı için bir başka İtalya takımı olan Siena'ya gitti. 14 maç yaptıktan sonra ise Messina'ya transfer oldu.

Millî takım
40 kez Fransa millî futbol takımı formasını giydi.1996'da başlayan millî heyecan 2003'te kendi isteğiyle bitti. 40 maçta 5 gol attı.

Kaynakça

Fransız futbolcular
1973 doğumlular
1990 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Yaşayan insanlar
Ligue 1 futbolcuları
FIFA Dünya Kupası kazanan futbolcular
Fransa millî futbol takımı futbolcuları
Defans futbolcuları
Toulouse FC futbolcuları
En Avant de Guingamp futbolcuları
AS Roma
Bolton Wanderers FC futbolcuları
ACN Siena 1904 futbolcuları
Udinese Calcio futbolcuları
Premier League futbolcuları
Serie A futbolcuları
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
Fransız gurbetçi futbolcular
1998 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2002 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
İtalya'daki Fransız gurbetçiler
İngiltere'deki Fransız gurbetçiler

Vincent Candela


"Party Everyday" é uma canção do cantor e drag queen brasileiro Grag Queen, gravada para seu primeiro álbum de estúdio. A canção foi lançada para download digital e streaming através da SB Music, como primeiro single do álbum em 17 de março de 2022.

Lançamento e promoção
A divulgação do single começou com publicações de Grag nas redes sociais anunciando o próximo single do seu primeiro álbum de estúdio intitulado Party Everyday. Grag explicou em coletiva de imprensa que compôs a canção após sair como campeão da primeira temporada do reality show norte-americano Queen of the Universe e queria celebrar a oportunidade que teve com o programa, mesmo se não ganhasse o reality. Segundo Grag, o principal objetivo do novo single é comemorar e ter um respiro de esperança, mesmo sendo uma drag queen, LGBTQIA+ e morando no Brasil, um país onde mais mata essa comunidade. "Party Everyday" foi lançada para download digital e streaming como o primeiro single do álbum em 17 de março de 2022.

Videoclipe
Dirigido por Vitin Allencar, o videoclipe foi gravado em São Paulo e mostra quatro pessoas que foram escolhidas por meio de um sorteio para viver uma experiência embarcando na disputadíssima "Grag Tour", que lhes dá a chance de conhecer a artista. A gravação do videoclipe contou com looks que reafirmam a estética high fashion explorada no Queen of the Universe. Este videoclipe foi marcado por ser o primeiro videoclipe com coreografia que Grag lançou. O videoclipe teve sua estreia um dia após o lançamento da canção das plataformas digitais.

Apresentações ao vivo
Grag apresentou "Party Everyday" pela primeira vez no TVZ em 18 de abril de 2022. Em 22 de outubro, Grag performou a canção no Caldeirão com Mion. Em 22 de maio de 2023, Grag performou a canção no Eliana.

Faixas e formatos

Desempenho comercial
No TikTok, a canção já foi utilizado em mais de 270 mil vídeos da plataforma, resultando na escolha da canção para estar no TikTok Drag Sync, uma competição de dublagem que escolheria a nova drag queen ícone do lip sync brasileiro, Grag fez parte do painel de jurados junto de outras grandes drag queens brasileiras como Diego Martins, Silvetty Montilla, Bianca DellaFancy e Lia Clark. Com o sucesso na rede social, a canção atingiu o #26 no Top 30 Gay Brasil no Spotify Brasil.

Histórico de lançamento

Canções gravadas por Grag Queen
Singles de 2022
Canções de 2022

Party Everyday


Caron Louisa Keating (5 October 1962 – 13 April 2004) was a British television presenter.

Early life and education
Keating was born on 5 October 1962 in Fulham, south-west London, to an English father with Irish roots and a Northern Irish mother. When she was three months old her family relocated to Northern Ireland where she was raised. Her parents were the television presenter Gloria Hunniford and the BBC producer Donald Keating (d. 1997).  Keating attended Harmony Hill Primary School, Lisburn and Methodist College, Belfast, where she gained 8 'O' levels and 3 'A' levels. She was accepted to study at the University of Bristol where she graduated three years later aged 21 with a BA Honours Degree in English and Drama.

Broadcasting career
Keating's television career began in Northern Ireland where she presented The Video Picture Show, Channel One and the music programme Greenrock, but her big break came when she was selected to join the team of Blue Peter from 13 November 1986.

Keating appeared on the programme with Peter Duncan, Janet Ellis, Mark Curry, Yvette Fielding, and John Leslie. Her Blue Peter career included a trip to Moscow in 1987 during the perestroika period, swimming with sharks, abseiling down skyscrapers and standing strapped to the top of a light aircraft whilst it performed aerial acrobatics. She also interviewed serving prime minister Margaret Thatcher on the programme in 1988.

After four years, Keating left Blue Peter on 22 January 1990. Keating joined BBC Radio 5 where amongst other programmes she co-hosted an early 90s afternoon show with film critic Mark Kermode titled A Game of Two Halves. In his autobiography Kermode described Keating as "The very dictionary definition of Lovely". She presented several other TV programmes including This Morning, before breast cancer was diagnosed in 1997. Keating was the face of Sainsbury's Reward Card from 1996 to 1997, before Edita Brychta took over towards the end of 1997, and also appeared in a TV commercial for So Good soya drink in 1999. In 1999 she presented We Can Work It Out.

Personal life, illness and death
Keating married Russ Lindsay in Tunbridge Wells, Kent in 1991. Their two sons were born in Hammersmith, London. The family settled in Cornwall for a few years at the turn of the century.

Keating was diagnosed with breast cancer in 1997. After undergoing conventional and alternative treatments, and spending a period away from her family on the Gold Coast, Australia, and at a hospice care in Switzerland, she died at the age of 41, on 13 April 2004, at her mother's house in Sevenoaks, Kent.

The Caron Keating Foundation
Set up in Keating's memory, The Caron Keating Foundation is a fund-raising partnership set up to raise money to offer financial support to professional carers, complementary healing practitioners, and support groups dealing with cancer patients, as well as individuals and families who are affected by the disease. It will also financially help a number of cancer charities with their ongoing quest for prevention, early detection and hopefully an ultimate cure. It was set up by her mother, TV presenter Gloria Hunniford, and her two brothers Michael and Paul Keating.

See also
 List of Blue Peter presenters

References

External links

The Caron Keating Foundation official site
Caron Keating presenter biography
Blue Peter's Caron Keating dies – BBC obituary
Caron Keating – The Times obituary
'Blue Peter' presenter Caron Keating dies of breast cancer, aged 41 – The Independent obituary
Interview with mother Gloria re Caron and the Foundation

Alumni of the University of Bristol
Blue Peter presenters
Deaths from cancer in England
Deaths from breast cancer
British television presenters
People from Fulham
1962 births
2004 deaths
People educated at Methodist College Belfast
British people of Irish descent

Caron Keating


منقي الهواء هو جهاز يزيل التلوث من الهواء. تباع منقيات الهواء بشكل تجاري على أنها مفيدة في حالات الحساسية والربو وتقليل آثار التدخين السلبي.

تاريخه
في عام 1830، منحت براءة اختراع لتشارلز أنثوني دين لجهاز يتكون من خوذة نحاسية معلق بها طوق مرن وثوب. كان يستخدم خرطوم جلدي طويل معلق بمؤخرة الخوذة لتوفير الهواء، كان المفهوم الأساسي يتمثل في أن يضخ الهواء باستخدام كير مزدوج. يسمح أنبوب قصير للهواء بالهروب. كان الثوب مصنوعًا من قطعة قماش كتيم أو من الجلد، ومحكمًا بأشرطة.

في ستينيات القرن التاسع عشر، تقدم جون ستينهاوس للحصول على براءتي اختراع طبق فيهما خصائص الفحم الخشبي لتنقية الهواء (البراءة الأولى في 19 يوليو 1860 والثانية في 21 مايو 1867)، مخترعًا بذلك أول قناع تنفس عملي.

بعد بضع سنوات، اخترع جون تيندال تطويرًا على قناع التنفس الخاص برجال الإطفاء، وهو غطاء ينقي الهواء من الدخان والغازات الضارة (1871، 1874).

في خمسينيات القرن العشرين، أصبحت فلاتر هيبّا (منقيات الهواء ذات الفعالية الحبيبية المرتفعة) متوفرة بشكل تجاري كمنقيات هواء مرتفعة الفعالية، وذلك بعد استخدامها في مشروع مانهاتن في أربعينيات القرن العشرين في الولايات المتحدة للسيطرة على الملوثات المشعة المحمولة في الهواء.

سجل أول مبيع لفلتر هيبّا للاستخدام المنزلي في عام 1963 من الأخوين مانفريد وكلاوس هاميز في ألمانيا، اللذين أسسا شركة إنسن آير، وهي سلف شركة آي كيو آير.

استخدامات
من الممكن للغبار، حبوب اللقاح، وبر الحيوانات الأليفة، عثة الغباروغيرها أن تسبب الحساسية عند بعض الناس، كما من الممكن لدخان السجائر وأدخنة المركبات الكيميائية أن تؤدي إلى أضرار صحية. ولهذا تفيد منقيات الهواء لتقليل مخاطر هذه الملوثات وخاصة للناس الذين يعانون من الحساسية والربو. كما تقلل من الحاجة للتنظيف المتكرر للمنزل. ولكن تستهلك منقيات الهواء القليل من الكهرباء مسببة كلفة وتأثيراً سلبياً على البيئة مهما كان صغيراً.

معايير
تتمايز منقيات الهواء فيما بينها بمعايير ترتبط بمعدل تسليم الهواء النقي، وبنوعية الهباء الجوي الذي تتمكن من معالجته، وأنواع المرشحات المستخدمة فيها، وقدرتها على التقاط الذريرات ذات الأقطار الأقل من 2.5 ميكرومتر، وحجم الضوضاء الصادرة عنها، وحجم استهلاك الطاقة، عدا عن المميزات المضافة مثل تطبيقات الأجهزة الكفية وأجهزة التحكم عن بعد والبرامج الذكية المدمجة.

الأخطار المحتملة المتعلقة بالأوزون
كما في أجهزة أخرى متعلقة بالصحة، هناك جدل يحيط بادعاءات شركات معينة، خاصة فيما يخص منقيات الهواء الأيونية. تصدر العديد من منقيات الهواء بعض الأوزون، وهو تآصل نشط طاقيًّا لثلاث ذرات أكسجين، وفي وجود الرطوبة، كميات قليلة من NOx أيضًا. بسبب طبيعة عملية التأيين، فإن منقيات الهواء الأيونية تميل لأن تولد أكبر كمية من الأوزون. يشكل هذا مصدر قلق كبيرًا لأن الأوزون ملوث هواء معياري وفق المعايير المتعلقة بالصحة في الولايات المتحدة الأمريكية على المستوى الفيدرالي وعلى مستوى الولايات. في تجربة متحكم بها، في العديد من الحالات، كانت تراكيز الأوزون تفوق بكثير مستويات الأمان العامة و/أو الصناعية الموضوعة من قبل وكالة حماية البيئة الأمريكية، وخاصة في الغرف غير جيدة التهوية.

يمكن للأوزون إيذاء الرئتين، مسببًا آلامًا في الصدر، وسعالًا، وقصر نفس، وتهيج حلق. يمكن له أيضًا أن يجعل الأمراض التنفسية المزمنة كالربو أسوأ، ويعرض قدرة الجسم على مواجهة الإصابات التنفسية للخطر، حتى لدى الأشخاص الأصحاء. الأشخاص الذين يعانون من الربو والحساسية هم الأكثر عرضةً للآثار الجانبية للمستويات المرتفعة من الأوزون. مثلًا، يمكن أن تردي زيادة تراكيز الأوزون حتى مستويات غير آمنة إلى زيادة خطر نوبات الربو.

بسبب انخفاض الأداء المتوسط وبسبب الأخطار المحتملة على الصحة، أوصت منظمة كونسيومر ريبورتس بعدم استخدام منقيات الهواء المصدرة للأوزون. قادت شركة آي كيو آير، وهي الشريك التعليمي للاتحاد الأمريكي للرئة، صوت العاملين في المجال ضد تقنيات تنظيف الهواء المنتجة للأوزون.

تعتبر مولدات الأوزون المستخدمة لعلاج الصدمات (الغرف غير المأهولة) التي يحتاجها مقاولو معالجة الدخان والعفن والروائح بالإضافة إلى شركات تنظيف مسرح الجريمة لأكسدة الأضرار الناتجة عن الدخان والعفن والرائحة وإزالتها بشكل تام أداةً قيمة وفعالة عند استخدامها بشكل صحيح للأغراض التجارية والصناعية. ولكن هناك كتلة متزايدة من الأدلة على أن هذه الآلات يمكن أن تنتج نواتج ثانوية غير مرغوب بها.

في سبتمبر 2007، أعلن مجلس كاليفورنيا للموارد الهوائية حظر أجهزة تنظيف الهواء الداخلية التي تصدر أوزونًا فوق الحد القانوني المسموح به. يتطلب هذا القانون -الذي أصبح جاريًا منذ عام 2010- إجراء اختبارات وتأكيدات من كل الأنواع لإثبات أن أجهزة تنظيف الهواء الداخلية لا تصدر أوزونًا بكميات مفرطة.

اقرأ أيضا
 جهاز الترطيب

مراجع

تقنيات الغازات
علم أحياء المباني
غازات صناعية
مرشحات
معدات طبية

منقي هواء


UK Decay est un groupe britannique post-punk formé en 1979. Considéré comme un des précurseurs du rock gothique, leur musique n'est pas sans rappeler celle de Bauhaus.

Historique
UK Decay naît sur les cendres d'un groupe punk de Luton, dans le Bedfordshire, formé en 1978 appelé The Resiztors. Le line-up des Resiztors est composé du guitariste Steve "Abbo" Abbott, du batteur Steven David Harle, du bassiste Martin "Segovia" Smith et des chanteurs Ricky Smith et Paul Wilson. Après le départ des deux chanteurs au printemps 1979, les membres du groupe restants changent leur nom en UK Decay, avec Abbott comme chanteur (et guitariste). Ils sortent bientôt l'EP Split Single en commun avec le groupe local Pneumania, sur leur propre label Plastic Records. Le disque contient deux morceaux de chaque groupe. Split Single se vend très bien, principalement en réaction à une critique accablante par Danny Baker et Charles Shaar Murray dans le NME, qui les présentent comme « un des pires groupes punk de tous les temps ». Sur la pochette, ils posent les bras en croix sous une statue du christ. Dans le même temps, certains membres d'UK Decay produisent leur propre fanzine mensuel The Suss, et leur propre magasin de disques et de vêtements punks appelé Matrix. Le guitariste Steve Spon est rapidement recruté par Pneumania, laissant à Abbo le soin d'assumer la fonction de leader.

La sortie suivante pour Plastic Records est l'EP de quatre titres The Black 45 e.p. d'UK Decay, publié au début des années 1980. Il squatte le UK Indie Chart pendant 15 mois. Dans la foulée, ils donnent leur premier concert en dehors de Luton, à Northampton, en première partie de Bauhaus. Alex Howe de Fresh Records leur propose alors une licence de distribution pour les deux premiers singles et signe UK Decay sur le label. La première sortie officielle de Fresh est le single For My Country, sorti en . For My Country est diffusé par John Peel sur BBC Radio 1 (pour qui ils enregistrent plus tard deux sessions) et passe huit mois dans le classement indépendant, atteignant le . Le single est promu par une grande tournée britannique avec le groupe de punk hardcore Dead Kennedys. For My Country est également inclus dans une compilation populaire de Fresh Records, Punk And Disorderly.

En 1981 sortent deux autres singles, Unexpected Guest et Sexual. Le premier atteint la  des charts indépendants, et ouvre la voie au premier album d'UK Decay, For Madmen Only, sorti par Fresh en . L'album a mis un an à se développer, en raison de retards causés par une longue tournée aux États-Unis et la recherche permanente, et frustrante, d'un nouveau bassiste. Lorsque le bassiste original Smith quitte le groupe, Lorraine Lol Turvey des Statics le remplace pour quelques dates au Royaume-Uni et une tournée européenne au début de 1981. Pour l'escapade américaine et les tournées britanniques ultérieures au printemps 1981, Creetin K-OS (des punks américains Social Unrest) prend la place. Après ce passage, K-OS rentre chez lui et Eddie "Twiggy" Branch de Northampton récupère la basse juste à temps pour finir l'album. Au cours de cette période, Abbo qualifie, en plaisantant, le son du groupe de « goth » dans une interview accordée à Sounds, aidant ainsi à pérenniser le début du mouvement rock gothique, bien que UK Decay se considère avant tout comme un groupe punk.

Au début de 1982, Fresh Records s'écroule et son rachat mènera à la création Jungle Records. Avec l'aide de John Loder et Southern Studios, ils réussissent à acheter les droits de leur catalogue passé et à créer leur propre label, UK Decay Records. Loder leur présente également Penny Rimbaud de Crass, ce qui abouti à la sortie de l'EP Rising from the Dread (avec l'épopée de 10 minutes Werewolf) sur le label Corpus Christi de Crass en . Cependant, malgré une forte présence dans les charts indépendants et une base de fans en constante expansion, les cinq années de tournées continues font des ravages et UK Decay se sépare en , après un concert d'adieu au Klub Foot d'Hammersmith. L'album live posthume A Night for Celebration sort au milieu de 1983.

L'après UK Decay
Abbo, Harle et Branch apparaissent sur la compilation The Whip sous le nom de Slave Drive, puis se regroupent avec le nouveau guitariste Albie de Luca (un ancien de Gene Loves Jezebel) sous celui de Furyo à la mi-1983, sortant deux mini-albums l'année suivante et enregistrant un album inédit avant de se séparer à nouveau au début de 1985. Plus tard, Abbo crée le label Big Cat, qui signe des talents comme Heather Nova, Cop Shoot Cop, Carter the Unstoppable Sex Machine et EMF.

Spon forme ensuite In Excelsis avec d'anciens membres de Ritual ; le groupe sort plusieurs singles et un album sur Jungle Records. Bien qu'il rappelle clairement les deux groupes, In Excelsis ne possède ni l'intensité froide ni la maîtrise de la composition du premier, ni le potentiel brut du second. Spon fonde ensuite le trio The Big Eye, qui sort 2 EP et un CD en 1994-95 sur le label Hydrogen Dukebox. Il publie également plusieurs singles solo et deux albums techno (de 1997 à 2011) sous le nom de Nostramus.

Branch joue de la basse dans le groupe de Peter Murphy de 1986 à 1992, apparaissant sur plusieurs albums.

Steve Harle, qui, comme Abbo, travaille plus tard dans la gestion de tournées, meurt en  à Bangalore, en Inde.

Reformation
Après une brève réunion en 1993 (au cours de laquelle trois de leurs anciens morceaux sont réenregistrés), UK Decay reprend ses activités au début des années 2000, en lançant un site Web et en rééditant A Night for Celebration en 2005 dans une édition deluxe étendue intitulée Nights for Celebration. 2007 voit la sortie de la compilation Death, So Fatal, contenant un mélange de démos, de singles, de Peel sessions et de réenregistrements de 1993.

En 2008, UK Decay se réunit pour un concert au Royaume-Uni et en tête d'affiche du Drop Dead Festival à Lisbonne, Portugal, avec le nouveau batteur Ray "Raymondo" Philpott. Un regain d'intérêt sur les réseaux sociaux conduit à de nouvelles réservations, notamment une tournée en Italie en , une apparition en  au Rebellion Festival de Blackpool et d'autres apparitions en tête d'affiche de festivals à travers l'Europe.

For Madmen Only est réédité à la fois sur CD et sur support numérique en 2009, avec l'EP Rising from the Dread et plusieurs morceaux inédits. À partir de leur apparition en tête d'affiche en  au Drop Dead Festival à Berlin, le groupe est complété par le deuxième guitariste Jon "Guitar" Rickards (comme Philpott, un ancien membre des Hangman's Beautiful Daughters).

Le quatuor actuel sort le single Killer / Heavy Metal Jews en  sur le label Rainbow City Records, remportant de bonnes critiques. Un concert à Londres coïncidant avec le single confirme la résurgence populaire du groupe, le journaliste Dave Jennings déclarant : « Leurs retrouvailles ont prouvé qu'ils sont plus capables de créer un son qui actuel et essentiel que la plupart des nouveaux jeunes groupes qui monopolisent l'attention mais en disent en réalité très peu ».

Le deuxième album studio d'UK Decay, New Hope for the Dead, est produit par Chris Tsangarides et sort , suivi de l'EP Wonderful Town en . La chanson titre est un hommage à la petite ville de Luton, où le groupe a vu le jour, ainsi qu'à son club de football. Jon « Guitar » Rickards quitte ensuite le groupe, remplacé cet été-là par Justin Saban, parti en 2020.

Discographie

Albums studio
 1981 : For Madmen Only (Fresh Records), réédité sur UK Decay Records en 2009
 2013 : New Hope for the Dead (Rainbow City Records)

Album live
 1983 : A Night for Celebration (UK Decay Records), cassette

Compilation
 2007 : Death, So Fatal (Yak Records)

Singles et  EP
 1979 : Split Single (Plastic Records), « split single » avec Pneumania, EP 45-tours
 1980 : The Black 45 e.p. (Plastic Records), EP 45-tours
 1980 : For My Country (Fresh Records), single 45-tours
 1981 : Unexpected Guest (Fresh Records), single 45-tours
 1981 : Sexual (Fresh Records), single 45-tours
 1982 : Rising from the Dread (Corpus Christi Records), EP maxi 45 tours
 2013 : Killer (Rainbow City Records), single 45-tours
 2014 : Wonderful Town (UK Decay Records), EP 45-tours

Notes et références

Liens externes

Groupe anglais de rock gothique
Groupe anglais de post-punk
Groupe musical formé en 1979

UK Decay