Masutatsu Oyama (Japonca: 大山 倍達, Korece: 崔永宜 / 최영의 Choi Yeong-Eui; d. 27 Temmuz 1923 - ö. 26 Nisan 1994), Kyokushin-kai karatesinin kurucusu.

Hayatı

Masutatsu Oyama bugünkü Güney Kore'nin Gunsan eyaleti yakınlarında bulunan bir köyde 1923 yılının 27 Temmuz ayında Yong I-Choi adı ile dünyaya geldi. Küçük yaşta Güney Çin'e Mançurya'ya kız kardeşinin çiftliğinde yaşaması için gönderildi. Dokuz yaşında Kempo'nun Güney Çin formunu çalışmaya başladı. On iki yaşında Kore'ye döndüğünde ise Kore Kemposu çalışmaya devam etti. 1937 yılında tahsilini yapmak için Japonya'ya gönderildi.

Gichin Funakoshi'nin Takushoku Üniversitesindeki dojosunda çalıştı. Japon ordusuna kayıt olduğunda bu sanatta 4.'ten sahibiydi. Daha sonraları ise Judo çalışmaya başladı.

Oyama Kyokushinkai adı verilen Karate stilini geliştirdi ve Makivara olarak ağaçlarını kullandığı Miyobu ve Kiyozumi dağlarına çekilerek karatesini mükemmelleştirmeye çalıştı. Bunlardan birinde Chiba'da bulunan Kyozumi dağında 18 ay kalmayı başarır. 1947'de İlk Japon Ulusal Savaş Sanatları Turnuvasında karate dalında şampiyon oldu.

1950'de karatesini test etmek için boğalarla karşılaşmaya başladı. 52 boğa ile karşılaşma yaptı. Bunlardan üçünü hemen öldürdü ve 49'unun boynuzlarını kırdı. 1957 yılında Meksika'daki bir karşılaşmada boğa tarafından yaralandı, ölüm tehlikesi atlattı. İyileşmesi için altı ay kadar dinlenmek zorunda kaldı.

1952'de ABD'ye giderek karatesini ulusal televizyonda tanıttı. 270 farklı insanla dövüş yaptı. Karşılaşmaların çoğunu tek yumrukla sonuçlandırdı. Karşılaşmaları en fazla üç dakika sürdü.

İngilizce'de Masutatsu Oyama
 Karate School
 The Kyokushin Way
 What is Karate?
 This is Karate
 Advanced Karate

Kaynak ve bağlantılar
 Sensei Masutatsu Oyama
 Masutatsu Oyama Wikipedia maddesi

Ayrıca bakınız
 Kyokushinkai

1923 doğumlular
Kore doğumlular
1994 yılında ölenler
Japon savaş sanatçıları
Japon karateciler
Kore asıllı Japonlar
Japonya vatandaşlığına kabul edilenler
Spor yazarları
Waseda Üniversitesi
Wushu
Kyokushin kaikan
Japonya'da kanserden ölenler
Akciğer kanserinden ölenler

Masutatsu Oyama


Ludwig Bauer (Sisak, 1941.) hrvatski je književnik, urednik i prevoditelj. Rodio se 1941. u Sisku, diplomirao slavistiku u Zagrebu, nastavio školovanje u Pragu i Bratislavi, živio u Parizu, Londonu, Washingtonu, Beču. Živi i radi u Zagrebu.

Bavio se različitim zanimanjima: prevođenjem stručnih djela (među njima i prvi prijevod knjige o kibernetici na hrvatskomu – J. Bober: Čovjek, stroj, društvo, Zagreb, 1967.) i beletristike; bio profesor i učitelj u Zagrebu, Londonu i Washingtonu, glavni urednik izdavačke kuće (Globus, Zagreb) i književnoga časopisa (Naša knjiga, Zagreb), analitičar javnoga mnijenja i propagandist, profesionalni vozač, scenarist (epizode crtanih filmova Profesor Baltazar; Televizija UN), istraživač međukulturnih pitanja i kolumnist. Priređivao je i uređivao različite knjige (uključujući antologije, izbore školske lektire), pisao predgovore, kritike, recenzije i prikaze. Najveći dio radnoga vijeka bio je slobodni umjetnik.

Prvu književnu nagradu dobio je već kao srednjoškolac, ali tek od kraja osamdesetih godina zauzetije se posvećuje književnome stvaralaštvu i kroz više od četvrt stoljeća objavljuje gotovo redovito barem jedan naslov godišnje. Dobitnik je Nagrade Ksaver Šandor Gjalski (2022.).

Najzapaženije knjige:

Prvi novopovijesni roman Kratka kronika porodice Weber (prvo izdanje Sarajevo, 1990.; treće izdanje Zaprešić, 2007.) nije mogao biti objavljen osamdesetih u Zagrebu zbog etikete antikomunizma; to je prvi roman koji je posvećen sudbini Nijemaca u Hrvatskoj, a vrlo izravan u osudi fašizma. Bauer, po ocu njemačkog porijekla – izražava stav da to porijeklo uključuje i cijepljenost, aktivan otpor i otpornost na nacizam i imperijalizam. Roman je dobio 9. svibnja 1991. posljednju jugoslavensku književnu nagradu – nagradu Svjetlosti za roman godine.

Ni sljedeći Bauerov roman, Biserje za Karolinu – Sarajevo, 1997. – nije mogao izaći u Zagrebu. Isprepleten duhovitim komentarima o vrijednosti i dometima Riječi, roman pripovijeda priču o komunistessi koja se uspinje stubama hijerarhije da bi se na kraj opredijelila za nacionalizam za koji se nada da će joj dati više moći.

U Sarajevu je 1997. izašla i Partitura za čarobnu frulu. Roman opisuje sudbinu čovjeka u izbjeglištvu i nerazumijevanje međunarodne zajednice problema koje je stvorila velikosrpska agresija na Hrvatsku i Bosnu i Hercegovinu. Prevođen je na njemački i nizozemski, a na hrvatskome je doživio sedam izdanja.

Roman Prevođenje lirske poezije satirični je prikaz pokušaja da se u Hrvatskoj putem kulture ožive neke tradicije iz vremena Drugoga svjetskoga rata.

Roman Don Juanova velika ljubav i mali balkanski rat – Zagreb, 2003. Nakon iznimno pohvalne kritike, uglavnom je prešućivan; istina da ni jedna strana u ratu nije nikada bezgrješna teško je prihvatljiva.

Roman Zapisi i vremena Nikice Slavića – Zaprešić, 2007. – dokumentaristički je roman o Golom otoku, nekom vrstom jugoslavenskoga Gulaga kamo su ljudi dospijevali bez suđenja. Opis stvarnoga lika koji ni u logorskim patnjama nije odustao od svojih humanističkih uvjerenja razlog je što roman ima podnaslov Hagiografija.

Roman Patnje Antonije Brabec – Zaprešić, 2008. – posvećen je položaju emancipirane žene u socijalističkom režimu u kojem je ugrožavaju muškarci koji zloupotrebljavaju svoju političku nadređenost.

Roman Zavičaj, zaborav – Zaprešić-Osijek, 2010. – obrađuje progon nedužnih Nijemaca, pretežno Podunavskih Švaba iz Jugoslavije nakon Drugoga svjetskoga rata. Suradnici nacionalsocijalizma na vrijeme su pobjegli pa je stradalo stanovništvo koje nije imalo razloga bježati. Taj roman najdetaljnije obrađuje odnos Slavena i Nijemaca, kako na jugoistoku Europe tako i u Češkoj. O tome je objavljena studija na njemačkomu jeziku u časopisu Češke akademije znanosti Germanoslavica.

Roman Karusel – Zaprešić, 2011. – opisujući susret vremešne žene, porijeklom Njemice i Židova koji je odselio u Ameriku, obnavljanje ljubavi od prije nekoliko desetljeća.

Roman Toranj kiselih jabuka – Zaprešić, 2013. – romaneskna je stilizacija Bauerove autobiografije i njezinih refleksa u pojedinim njegovim književnim djelima.

Roman Seroquel ili Čudnovati gospodin Kubitschek – Zaprešić, 2015. – u stilizaciju suvremenoga pikarskog romana opisuje apsurdne mitologije u suvremenom društvu, ali vizionarski upozorava i na trgovinu ljudima koja će se nakon objavljivanja roman pretvoriti u val imigracije u Europu.

Među novijim je Bauerovim romanima roman Šoferi – Zaprešić, 2017. – u kojem je prikazana nemoć međunarodne zajednice na brzo i djelotvorno rješavanje krize raspada Jugoslavije. Roman kulminira uvjerljivim svjedočanstvom žrtve Srebrenice, ali i optužbom pripadnika međunarodnih snaga od koji su gotovo svi, s izuzetkom Šveđana, opisani kao oportunisti usmjereni ponajprije na vlastitu korist.

Najnoviji je Bauerov roman distopija Muškarac u žutom kaputu – Zaprešić, 2018. – opisuje stvaranje nove države na prostoru raspada Ukrajine, i to na području Galicije i Bukovine, odnosno nekadašnje Zakarpatske Rusije. Roman govori i o ulasku Kineza u Europu uvođenjem svoje tehnologije i građevinarstva. U blago satiričnom tonu pokazuje se kako je društvo spremno ponavljati iste pogrješke kakve je već počinilo.

Pored romana, Bauer je objavio i veći broj naslova za djecu od kojih su neki postali obavezna lektira u hrvatskim i slovačkim školama. Povremeno objavljuje i poeziju.

Izvori

Životopisi, Sisak
Hrvatski književnici
Hrvatski prevoditelji
Hrvatski romanopisci
Dobitnici nagrade Ksaver Šandor Gjalski

Ludwig Bauer


جبرائيل يافث هو من أصل لبناني يعتبر أول طيار عربي في المهاجر الأميركية، ولد في بلدة ضهور الشوير. تلقى دراسته الثانوية في الجامعة الأميركية في بيروت ثم هاجر إلى ساو باولو بالبرازيل عام 1919 م. والتحق هناك بمدرسة الطيران، ثم امتلك طائرة كان يقودها في رحلاته الجوية. اشترك عام 1930 مع قائد الجو البرازيلي في اقتناء طائرتين وافتتح مدرسة لتعليم الطيران. كان أحد مؤسسي شركة Vasp للنقليات الجوية في مختلف أنحاء البرازيل. وانتخب عام 1932 رئيساً لنادي الطيران البرازيلي.

مراجع

خريجو الجامعة الأمريكية في بيروت
مهاجرون لبنانيون إلى البرازيل

جبرائيل يافث


මහා සිකුරාදා යනු,  ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ   කුරුසියේ ඇණ ගැසීම සහ කල්වාරියෙහි එතුමන්ගේ මරණය සිහි කෙරෙන ක්‍රිස්තියානි ආගමික නිවාඩු දිනයකි.

මහා සිකුරාදා


L'Esquive (bra/prt: A Esquiva) é um filme de comédia dramática francês de 2003 dirigido por Abdellatif Kechiche e estrelado por Sara Forestier. O filme ganhou quatro prêmios César, incluindo o de melhor filme. A Esquiva foi gravado durante seis semanas em Seine-Saint-Denis, em outubro e novembro de 2002.

Sinopse
Um grupo de adolescentes do subúrbio de Paris ensaia um trecho da peça de teatro Le Jeu de l'amour et du hasard, de Marivaux, para sua aula de francês. Abdelkrim "Krimo" (Osman Elkharraz), que inicialmente não participa da peça, apaixona-se por Lydia (Sara Forestier). Para tentar seduzi-la, ele aceita o papel de Arlequim e junta-se ao ensaio. No entanto, sua personalidade tímida e desajeitada o impede de participar da peça e de ter sucesso com Lydia.

Elenco
Além de Sara Forestier, muitos dos atores de A Esquiva eram inexperientes em cinema e foram recrutados especificamente para o filme.

Recepção
A Esquiva possui uma aprovação de 79% no Rotten Tomatoes e uma nota de 71/100 no Metacritic.

Prêmios

 2005: venceu quatro prêmios César
 Melhor filme
 Melhor argumento original ou adaptado (Abdellatif Kechiche e Ghalia Lacroix)
 Melhor diretor (Abdellatif Kechiche)
 Melhor atriz revelação (Sara Forestier)

Filmes da França de 2003
Filmes em língua francesa
Filmes premiados com o César de melhor filme
Filmes premiados com o César de melhor realizador
Filmes premiados com o César de melhor roteiro
Filmes de drama da França
Filmes dirigidos por Abdellatif Kechiche

A Esquiva


Baldersgades Hospital åbnede 1903 i Baldersgade 20-24 og skiftede i 1909 navn til Balders Hospital, det var det første hospital på Ydre Nørrebro i København og indeholdt bl.a. en særlig "konsultationsstue for fattigfolk". Hospitalet blev oprettet, da behovet for hospitalssenge voksede stærkt i forbindelse med Københavns vækst. Det var hensigten, at hospitalet skulle bruges til rekonvalescenter og lettere sygdomstilfælde, men indtil sommeren 1933 var det patienter med både akutte og kroniske medicinske sygdomme, der var indlagt. Hospitalet blev derefter rammen for den psykiatriske 6. afdeling, et aflastningssted for Kommunehospitalets psykiatriske afdeling. Hen imod besættelsens slutning blev adressen til Krankenhaus Baldersgade for ca. 140 tyske flygtninge. Fra sommeren 1946 blev det brugt som filial af Rudolph Berghs Hospital med en afdeling for patienter med kønssygdomme. Fra december 1961 blev hospitalet udelukkende brugt til medicinske plejepatienter.
Da Hvidovre Hospital blev åbnet i 1974, blev Balders Hospital nedlagt og patienterne overflyttet til en midlertidig pleje- og genoptræningsafdeling på Hvidovre hospital.

Kilder
 Balders Hospital 1903-1974: en beretning om 71 års virke i hospitalsvæsenet af Bruno Frederiksen

Nedlagte hospitaler i Danmark
Nørrebro
Etableret i 1903
Ophørt i 1974

Balders Hospital


Wzgórze Marii steht für:

 Wzgórze Marii (Wojciechowice), eine Marien-Wallfahrtsstätte bei Wojciechowice in der Wojewodschaft Niederschlesien, Polen
 einen Berg (früher Schaarberg bzw. Marienhöhe) im Habelschwerdter Gebirge, Polen
 einen Berg auf der Insel Wolin, Polen

Wzgórze Marii


Mediop Ndiaye ()

Note

Nașteri în 1991
Atacanți
Oameni în viață
Fotbaliști români

Mediop Ndiaye


Crkva sv. Marije od Snijega na Smrčenjacima je bila katolička crkva u Mostaru.

Povijest
Crkva je bila postojala još prije turske okupacije grada. Bila je pod franjevačkom upravom. U Šematizmu Hercegovačke franjevačke provincije iz 1867. godine, fra Petar Bakula ju je spomenuo i još sedam katoličkih crkava u Mostaru i bližoj okolici, pod franjevačkom upravom, koje su ovdje bile do turske okupacije grada.

Do dolaska Osmanlija u Mostaru su još bile crkve sv. Ivana – u današnjoj Sutorini, sv. Stjepana Prvomučenika i sv. Luke s lijeve strane Neretve, a s desne strane Neretve crkve sv. Ane u Podhumu, sv. Ruže Viterbijske u Ilićima i Franjevački samostan i crkva sv. Antuna Padovanskog na Pijescima u Zahumu,  te crkva sv. Jakova.

Puk je crkvu nazivao crkvom Gospe Snježne i crkvom Gospe od leda, kako je fra Petar Bakula zapisao. Bakula je u Šematizmu potanko opisao joj izgled. Crkva se nalazila na nekropoli (groblju). Temelje joj danas vjerojatno prekriva prometnica. Prometnica je prešla preko staroga crkvenog zemljišta na kojemu je groblje Smrčenjaci.

Groblje je nastalo ovako. 1687. godine uskok Stojan Janković i njegova družba pošli su u pohod na tursku posadu u Mostaru. Cimski su vinogradi opustjeli. Jankovićeva družba se spustila iz Bogodola i Goranaca, prošli Cimom i neopaženo stigli do isturenih gradskih naselja. Uskoci su upali, izbio je žestoki okršaj s Osmanlijama, s velikim obostranim gubitcima. Nakon teški borbi Janković i družba su bježali pred moćnijom turskom potjerom. Vraćali su se istim putem. Poginule suborce dao je zakopati u cimskom gaju Smrčenjacima. To je bio gusti gaj smreke u kojem se Jankovićeva družba prepuna ranjenika skrivala pred turskom posadom koja je krenula u potjeru. Poginule su uskoci pokopali u ovoj skrovitoj šumici. Pokapanje mrtvih na ovom mjestu nastavili su i mještani. Od naziva za mjesto "kod smrika" izašlo je i današnje ime groblja i uopće toga dijela grada.

Crkva danas
Na mjestu njega danas je crkva, nasljednica drevne crkve, smještajem i imenom. Uoči rata u BiH, dali su ju podići zajedno s vjerničkim pukom fratri iz Franjevačkoga samostana u Mostaru.

O crkvi danas skrbi Hrvatsko katoličko pogrebno društvo sv. Ante Padovanski iz Mostara. Crkva je junak Domovinskoga rata. U doba sukoba HVO-a s Armijom BiH i vojskom bosanskih Srba, od 1992. do 1995. godine, udomila je, kada se drugdje nije moglo, brojne obrede krštenja, vjenčanja, prve pričesti, slavljenja svete mise, nastave vjeronauka, dok je zapadni Mostar zasipan granatama sa srpskih i bošnjačkih položaja.

Zvono sa zvonika je pristiglo u Mostar znatno poslije rata, tek sredinom 2000-ih, dar franjevaca iz njemačkoga Passaua. Izliveno je 1462. godine, godinu prije nego što je Bosna "šaptom pala". Na zvonu piše: 'Bog je ljubav'.

Današnja crkva je jedina crkva koja danas stoji na mjestu jedne od tih drevnih osam prije turskih crkava u Mostaru. Većina preostalih katoličkih zdanja postala su arhiv pod zemljom, koja katolicima još uvijek nije dopušteno obnoviti i još se na mjestu starih crkava grade džamije, na što se nitko od međunarodnih dužnosnika i ne osvrće.

Izvori

Katoličke crkve u Mostaru
Franjevačke crkve u Bosni i Hercegovini
Mostar

Crkva sv. Marije od Snijega u Mostaru


Chernoyerkovskaya  es una stanitsa del raión de Slaviansk del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situada entre los arrozales del delta del Kubán, a orillas de uno de sus distributarios, 34 km al noroeste de Slaviansk-na-Kubani y 105 al noroeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 3 416 habitantes en 2010.

Es cabeza del municipio Chernoyerkovskoye, al que pertenecen asimismo Verjni, Kalabatka, Mostovianski, Stavki, Prórvenski y Chorni Yerik.

Historia

La poca disponibilidad de tierra útil para el cultivo hacía que los primeros asentamientos erigidos aquí en la primera mitad del siglo XIX fueran muy distantes y dispersos entre ellos. En 1865 fueron unidos en una sola localidad, Chernoyerkovski. Hasta la década de 1870 la ocupación básica de los habitantes del asentamiento era la pesca. Tras esa década el volumen de capturas disminuyó hasta en veinte veces, de modo que la población tuvo que ganar tierras fértiles a las marismas del delta y desarrollar la ganadería. En 1875 vivían allí 710 cosacos. En 1901 se construyó la iglesia Nerukotvornogo obraza Spasitelia, siendo reparadas a principios de siglo otras capillas y desarrollándose pequeñas industrias y comercios, y una escuela parroquial.

Hacia 1910 vivían en la localidad unas 4 000 personas. La localidad, hasta 1916, cuando habitaban en ella 4 402 personas, pertenecía administrativamente a Petróvskaya. En 1925 le fue concedido el estatus de stanitsa con el nombre actual y en 1934 pasó a formar parte del raión de Chernoyerkovskaya con centro en Petróvskaya.

Durante la Gran Guerra Patria la población fue ocupada por las tropas de la Alemania Nazi en agosto de 1942 y liberada por el Ejército Rojo de la Unión Soviética el 20 de marzo de 1943. En 1953 el territorio volvió al raión de Slaviansk.

Demografía

Composición étnica

De los 3 807 habitantes que había en 2002, el 95.8 % era de etnia rusa, el 1.5 % era de etnia ucraniana, el 0.8 % era de etnia bielorrusa, el 0.3 % era de etnia armenia, el 0.2 % era de etnia alemana, el 0.2 % era de etnia tártara y el 0.1 % era de etnia azerí

Economía

Las principales compañías de la localidad son la OAO Shapariyevski, el koljoz de pescadores Vtóraya piatiletka, la ZAO Chernoyerkovskoye, filial del GPU Upravleniye Kubanmelivodjoz, OOO Sluzhba ZhKJ Chernoyerkovskoye.

 Servicios sociales

En la localidad se hallan una escuela, un jardín de infancia, un punto de enfermería, una biblioteca y un centro sociocultural, entr otros establecimientos.

 Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde  este enlace. Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición rusa de Wikipedia, Черноерковская.''
 Sitio web sobre la localidad
 Mapa en vlasenko.net .

Localidades del raión de Slaviansk del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en 1865

Chernoyerkovskaya


نقَّة هي إحدى قرى ولاية قبلي وتتبع إداريا معتمدية سوق الأحد، وتتميز بموقعها الذي يحيط به شط الجريد.

قرى ولاية قبلي

نقة


Mark Horton may refer to:

 Mark Horton (archaeologist) (born 1956), British maritime and historical archaeologist, television presenter and writer
 Mark Horton (bridge) (born 1950), British author, journalist and expert on bridge
 Mary Ann Horton (born Mark R. Horton; 1955), American computer scientist

See also
 Mack Horton OAM (born 1996), an Australian freestyle swimmer

Mark Horton


Liptovský Peter este o comună slovacă, aflată în districtul Liptovský Mikuláš din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.340 de locuitori. Se învecinează cu Liptovský Hrádok, Podtureň, Uhorská Ves și Jamník.

Istoric
Localitatea Liptovský Peter este atestată documentar din 1286.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Liptovský Peter


The Oersted Medal recognizes notable contributions to the teaching of physics. Established in 1936, it is awarded by the American Association of Physics Teachers. The award is named for Hans Christian Ørsted. It is the Association's most prestigious award.

Well-known recipients include Nobel laureates Robert Andrews Millikan, Edward M. Purcell, Richard Feynman, Isidor I. Rabi, Norman F. Ramsey,  Hans Bethe, and Carl Wieman; as well as Arnold Sommerfeld, George Uhlenbeck, Jerrold Zacharias, Philip Morrison, Melba Phillips, Victor Weisskopf, Gerald Holton, John A. Wheeler, Frank Oppenheimer, Robert Resnick, Carl Sagan, Freeman Dyson, Daniel Kleppner, and Lawrence Krauss, and Anthony French, David Hestenes, Robert Karplus, Robert Pohl, and Francis Sears.

The 2008 medalist, Mildred S. Dresselhaus, is the third woman to win the award in its 70-plus-year history.

Medalists

 William Suddards Franklin – 1936
 Edwin Herbert Hall – 1937
 Alexander Wilmer Duff – 1938
 Benjamin Harrison Brown – 1939
 Robert Andrews Millikan – 1940
 Henry Crew – 1941
 not awarded in 1942
 George Walter Stewart – 1943
 Roland Roy Tileston – 1944
 Homer Levi Dodge – 1945
 Ray Lee Edwards – 1946
 Duane Roller – 1947
 William Harley Barber – 1948
 Arnold Sommerfeld – 1949
 Orrin H. Smith – 1950
 John Wesley Hornbeck – 1951
 Ansel A. Knowlton – 1952
 Richard M. Sutton – 1953
 Clifford N. Wall – 1954
 Vernet E. Eaton – 1955
 George E. Uhlenbeck – 1956
 Mark W. Zemansky – 1957
 Jay William Buchta – 1958
 Paul Kirkpatrick – 1959
 Robert W. Pohl – 1960
 Jerrold R. Zacharias – 1961
 Francis W. Sears – 1962
 Francis L. Friedman – 1963
 Walter Christian Michels – 1964
 Philip Morrison – 1965
 Leonard I. Schiff – 1966
 Edward M. Purcell – 1967
 Harvey E. White – 1968
 Eric M. Rogers – 1969
 Edwin C. Kemble – 1970
 Uri Haber-Schaim – 1971
 Richard P. Feynman – 1972
 Arnold Arons – 1973
 Melba N. Phillips – 1974
 Robert Resnick – 1975
 Victor F. Weisskopf – 1976
 H. Richard Crane – 1977
 Wallace A. Hilton – 1978
 Charles Kittel – 1979
 Paul E. Klopsteg – 1979, Extraordinary Oersted Medal Award
 Gerald Holton – 1980
 Robert Karplus – 1981
 I. I. Rabi – 1982
 John A. Wheeler – 1983
 Frank Oppenheimer – 1984
 Sam Treiman – 1985
 Stanley S. Ballard – 1986
 Clifford E. Swartz – 1987
 Norman F. Ramsey – 1988
 Anthony P. French – 1989
 Carl E. Sagan – 1990
 Freeman Dyson – 1991
 Eugen Merzbacher – 1992
 Hans A. Bethe – 1993
 E. Leonard Jossem – 1994
 Robert Beck Clark – 1995
 Donald F. Holcomb – 1996
 Daniel Kleppner – 1997
 Edwin F. Taylor – 1998
 David L. Goodstein – 1999
 John G. King – 2000
 Lillian C. McDermott – 2001
 David Hestenes – 2002
 Edward W. Kolb – 2003
 Lawrence Krauss – 2004
 Eugene D. Commins – 2005
 Kenneth W. Ford – 2006
 Carl Wieman – 2007
 Mildred S. Dresselhaus – 2008
 George Smoot – 2009
 Not Awarded – 2010
 F. James Rutherford – 2011
 Charles H. Holbrow – 2012
 Edward F. Redish – 2013
 Dean Zollman – 2014
 Karl C. Mamola – 2015
 John Winston Belcher – 2016
 Jan Tobochnik - 2017
 Barbara L. Whitten - 2018
 Gay Stewart - 2019
 David Sokoloff - 2020

See also

 List of physics awards

References

External links
AAPT site

Physics education
Physics awards
Teacher awards
Awards established in 1936
American education awards
American Association of Physics Teachers

Oersted Medal


دييغو ألفيس كارييرا  (مواليد 24 يونيو 1985 في ريو دي جانيرو - البرازيل) لاعب كرة قدم برازيلي يلعب في مركز حراسة المرمى.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
برازيليون فازوا بالميدالية البرونزية الأولمبية
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
حراس مرمى كرة قدم رجالية
رياضيون برازيليون مغتربون في إسبانيا
رياضيون من مدينة ريو دي جانيرو
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري البرازيلي الدرجة الأولى
لاعبو أتليتيكو مينيرو
لاعبو سلتا فيغو
لاعبو فلامينغو
لاعبو كرة القدم البرازيليون
لاعبو كرة قدم برازيليون
لاعبو كرة قدم برازيليون أولمبيون
لاعبو كرة قدم رجالية برازيليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
لاعبو كرة قدم مغتربون برازيليون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم من ريو دي جانيرو
لاعبو كرة قدم من مدينة ريو دي جانيرو
لاعبو كوبا أمريكا المئوية
لاعبو منتخب البرازيل تحت 20 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب البرازيل لكرة القدم
لاعبو منتخب البرازيل لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي ألميريا
لاعبو نادي فالنسيا
مواليد 1985
مواليد في ريو دي جانيرو

دييغو ألفيس


Garmin-Cervélo var et professionelt elitecykelhold for kvinder, registreret i Storbritannien, der konkurrerede i UCI Women's Road World Cup circuit.

Holdet i 2011
Holdet pr. 1. januar 2011.

Referencer

Ophørte cykelhold fra Storbritannien
Etableret i 2005

Garmin-Cervélo (kvinder)


BTS (Hangul: 방탄소년단) er en sydkoreansk drengegruppe, dannet af HYBE LABELS . De debuterede i 2013, og er siden blevet den største K-pop gruppe nogensinde, med en af de største fanbaser, både nationalt og internationalt. De har slået en række rekorder, blandt andet blev deres album "Love Yourself: Her" det første album i 16 år der havde solgt en million kopier i Sydkorea.. Man regner med, at de i dag har solgt omkring fem millioner albummer over hele verden.

Specielt deres tilstedeværelse på de sociale medier har hjulpet BTS' popularitet, og i 2016 satte Forbes BTS på listen over de mest retweetede kunstnere.. Efter dette, udgav Twitter for første gang nogensinde en K-pop Twitter emoji i samarbejde med BTS i maj. I oktober 2016, blev BTS, som den første K-pop gruppe, sat på Billboards Social 50 hitliste, hvor de i dag har brugt 74 uger som nummer 1. I maj 2017 (og igen i 2018) vandt de Top Social Artist prisen hos Billboard Music Awards, og vandt som den første koreanske gruppe en BBMA. I juni 2017 nævnte Time Magazine dem som en del af de 25 mest indflydelsesrige mennesker på internettet. I december samme år, blev det offentliggjort at BTS var de kendisser der var blevet tweetet mest om i 2017, og at havde været "liked eller retweetet over en halvmilliard gange (502 millioner)", mere end Donald Trump og Justin Bieber sat sammen. Blandt andet det fik Forbes Korea til at give BTS førstepladsen som de mest magtfulde og indflydelsesrige kendisser i 2018. Deres fans bliver kaldt A.R.M.Y., som er et akronym for Adorable Representative MC for Youth.

Historie

2010-2014: Debut

Big Hit Entertainment holdt auditions for et muligt boyband i 2010 og 2011, hvor både gruppens line-up og koncept ofte skiftede, indtil de til sidst sluttede med de syv medlemmer; Jin (Kim Seok-Jin), Suga (Min Yoon-Gi), J-Hope (Jung Ho-Seok), RM (Kim Nam-Joon), Jimin (Park Ji-min), V (Kim Tae-Hyung) og Jungkook (Jeon Jung-Kook) i 2012. Et par måneder før

deres debut begyndte gruppen at få opmærksomhed for deres tilstedeværelse på de sociale medier, og de sange de lagde op på YouTube og SoundCloud.

Gruppens debut var med single albummet "2 Cool 4 Skool", den første dele af deres skole-trilogi, blev udgivet samtidig med singlen "No More Dream" den 12. juni 2013. På trods af at albummet blev nr. 5 på Gaon Album Chart og solgte over 105,000 kopier, blev hverken "No More Dream" eller den efterfølgende "We Are Bulletproof Pt. 2" store hits.

Den anden del af skole-trilogien var EP'en "O!RUL8,2?", der blev udgivet den 11. september 2013, solgte over 120,000 kopier og blev nummer fire på hitlisterne. Samme måned fik BTS deres første program SBS-MTVs Rookie King Channel Bangtan på den falske kanal "Channel Bangtan", hvor medlemmerne parodierede programmer som VJ SPecial Forces MasterChef Korea. I slutningen af året modtog BTS flere priser som Årets Nye Artist - de fik blandt andet priser hos Melon Music Awards 2013, Golden Disk Awards og Seoul Music Awards 2014.

Den sidste del af skole-trilogien "Skool Luv Affair" toppede Gaon hitlisten og solgte over 200,000 kopier. Den blev også nummer tre på Billboard's World Album hitliste. Med albummet udkom også singlerne "Boy in Luv" og "Just One Day". I august deltog BTS for første i KCON i Los Angeles. Samme måned udkom deres første koreanske studiealbum "Dark and Wild", som endte som nummer på Gaon hitlisten og solgte over 200,000 kopier.

Deres japanske studiealbum "Wake Up" blev udgivet den december, og blev nummer tre på den ugentlige Oricon Album hitliste og solgte 28,000. kopier Sammen med genspillede versioner af deres gamle sange, indeholdt den også de to nye sange "Wake Up" og "The Stars". Deres første turné "2014 BTS Live Trilogy - Episode II: The Red Bullet" blev holdt fra oktober til december.

2015-2016: Mainstream gennembrud og kommerciel succes

I begyndelsen af 2015 turnerede BTS i Japan for første gang med deres "Wake Up: Open Your Eyes" turné. De holdt også deres anden solokoncert i Korea, "BTS Live Trilogy - Episode 1: BTS Begins". Deres tredje EP "The Most Beautiful Moment in Life, Part 1" blev udgivet samme marts. Singlen "I Need U" var et top fem hit på den ugentlige Gaon digitale hitliste, og skaffede BTS deres første førsteplads på et musikprogram på SBS MTV's The Show. Selvom den anden singlen "Dope" kun blev nummer 44 på den ugentlige Gaon digitale liste, blev den deres første musikvideo med 100 millioner på YouTube i oktober. Dope toppede senere som nummer tre på Billboard's World Digital Songs hitliste, og albummet har i dag solgt over 300,000 kopier.

BTS' fjerde japanske single "For You" udkom i juni 2015, for at fejre at der var gået et år siden deres japanske debut. Singlen toppede Oricons daglige hitliste, og solgte over 42,000 kopier den første dag. De begyndte også deres "2015 Live Trilogy Episode: The Red Bullet" verdensturné, og deltog i Summer Sonic Festival turné i Japan.

Under deres tre dage lange "The Most Beautiful Moment in Life: On Stage" turné performede gruppen den nye sang "Run",, singlen for deres deres næste EP "The Most Beautiful Moment in Life, Part 2" der udkom den 30. november 2015. Albummet toppede den ugentlige Gaon Album hitliste og Billboard World Albums listen - den lå flere uger på Billboard hitlisten, som den første K-pop gruppe. Til MAMA (Mnet Asian Music Awards) prisuddelingen i 2015, blev deres internationale fanbase anerkendt, da modtog de prisen for "Best World Performer".

Første og anden del af "The Most Beautiful Moment in Life" serien blev senere sat sammen til albummet "Young Forever", hvor de samtidig udgav tre singler: top 40 hittet "Epilogue: Young Forever", top 10 hittet "Fire" og top 20 hittet "Save Me". De holdt koncerter to dage i træk ved Olympic Gymnastics Arena i Seoul,, efterfulgt af en Asien turné. Gruppen var hovednummeret til US KCON i både New Jersey (juni) og Los Angeles (juli), hvor de spillede for et udsolgt publikum. "Young Forever" vandt Årets Album til Melon Music Awards, og blev gruppens første daesang.

Den 7. september 2016, udgav BTS deres andet japanske studiealbum "Youth", der solgte over 44,000 kopier på den første dag og var nummer 1 på de japanske hitlister. De japanske versioner af "I Need U" og "Run" blev også udgivet som singler. Samtidig tilbage i Korea, steg antallet af forudbestillinger til deres andet koreanske studiealbum, "Wings", til over 500,000 kopier indenfor den første uge. Singlen "Blood Sweat and Tears" opnåede en "all-kill" i Sydkorea, og blev deres første nummer 1 på Gaon Digital. Musikvideoen fik over 6 millioner visninger indenfor de første 24 timer, og slog dermed den tidligere YouTube rekord for flest visninger på en K-pop musikvideo indenfor 24 timer. Senere samme år vandt Årets Kunstner ved 2016 MAMA prisuddelingen, som den første gruppe der ikke kom fra et "Big Three" selskab (S.M. Entertainment, YG Entertainment og JYP Entertainment).

2017-nu: International anerkendelse

Tidligt i 2017 begyndte BTS på deres "Live Trilogy Episode III: The Wings Tour". Den februar nåede antallet af forudbestillinger for deres næste album "You Never Walk Alone" til over 700.000 kopier. Singlen "Spring Day" toppede otte af de store sydkoreanske online hitlister, samt Gaon, og fik Melons digitale hitliste til at bryde sammen, på grund af for mange lyttere.

Deres femte EP "Love Yourself: Her" blev udgivet den samme september, hvor de havde samarbejdet med Andrew Taggart fra The Chainsmokers. Singlen "DNA" blev nummer to på den ugentlige Gaon hitliste, mens musikvideoen fik over 20 millioner visninger indenfor de første døgn, og slog igen rekorden for den K-pop musikvideo med flest visninger indenfor de første 24 timer. "DNA" blev også deres første sang på Billboard Hot 100, som den første K-pop sangen nogensinde, og som den anden sang sunget på koreansk. Et remix af deres sang "Mic Drop" lavet af Steve Aoki og Desiigner blev udgivet som den anden single, og blev nummer 23 på de koreanske hitlister, og nummer 28 på Billboard Hot 100, hvorved de blev den første K-pop gruppe på top 40.Både "DNA" og "Mic Drop" blev udsendt som singler i Japan sammen med deres nye sang "Crystal Snow", som toppede Oricon hitlisten og blev den best sælgende single fra en K-pop gruppe.

I november blev de den første K-pop gruppe der spillede til American Music Awards,, hvilket gav dem international opmærksomhed. De vandt deres anden Årets Kunstner ved 2017 MAMA, og blev den første gruppe til at vinde prisen to år i træk.. "Spring Day" vandt Årets Sang til Melon Music Awards samme år.. Den december spilledede til Dick Clark's New Year's Rockin Eve, som den første K-pop gruppe nogensinde.

I januar 2018 blev de den første gruppe udenfor "Big Three" der vandt begge Daesang priser ved både Golden Disc Awards og Seoul Music Awards. En dokumentarserie på otte afsnit kaldet "Burn the Stage" begyndte i marts 2018, og viste seerne BTS' Wings turné bag scenen. Den 4. april udkom deres tredje japanske studiealbum "Face Yourself", og debuterede som nummer 43 på Billboard 200 - den tredje højeste placering for et japansk album på hitlisten nogensinde.

20 maj optrådte de på Billboard Music awards, med FAKE LOVE, hvor de bl.a. vandt for andet år i streg "Top Social Artist" award med 94% af stemmerne.
Deres musikvideo til FAKE LOVE er den mest sete i de første 24 timer i 2018, og den andet mest i YouTubes historie, lige efter Taylor Swifts mv til "Look What You Made Me Do"

2020: Map of the Soul: 7 og anden verdensturné

I januar 2020 frigav BTS "Black Swan" sammen med en koreografikunstfilm udført af den slovenske baserede MN Dance Company som den første single fra deres fjerde koreansk sprogede studioalbum, Map of the Soul: 7. Sangen debuterede på nummer 57 på Billboard Hot 100 og nummer 46 på UK Official Singles Chart. Efter singlens udgivelse optrådte BTS sammen med Lil Nas X, Billy Ray Cyrus, Diplo og andre i et specielt segment ved de 62. årlige Grammy Awards, hvilket gjorde BTS til den første koreanske akt, der optrådte ved Grammy-uddelingen.

Map of the Soul: 7 blev frigivet den 21. februar med universel anerkendelse. Albummet blev fulgt op af den førende single "On" og en alternativ digital udgivelse med den australske sangerinde Sia. Albummet debuterede på toppen af den amerikanske Billboard 200 med et første uges salgstal på 422.000 albumækvivalente enheder, inklusive 347.000 rent salg, hvilket gør det til BTS' fjerde på hinanden følgende førstepladser i USA og gør dem til den hurtigste gruppe siden The Beatles til at opnå fire nr. 1 albums. Det markerer også det højeste salg i åbningsugen for et album i 2020 og langt fra gruppens største debut på Billboard 200. Ifølge albumdistributøren Dreamus nåede lagerets forudbestillinger af albummet et rekordstort antal på 4,02 millioner og overgik deres tidligere rekord på 2,68 millioner med Map of the Soul: Persona. Til støtte for Map of the Soul-serien indleder BTS deres fjerde verdensomspændende koncertturné og anden stadionturné, Map of the Soul Tour, der starter den 11. april 2020 i Seoul, Sydkorea.  Den 28. februar 2020 blev turnédatoerne i Seoul annulleret på grund af coronavirus-udbruddet. Big Hit Entertainment frigav en erklæring, hvori det blev sagt, at det er "umuligt på dette tidspunkt at forudsige omfanget af udbruddet", og at de "skal tage hensyn til sundheden og sikkerheden for hundreder af tusinder af gæster såvel som vores kunstnere."

Velgørenhed
BTS er internationale ambassadører for UNICEF og 3 % af alle indtægter fra deres LOVE YOURSELF albums går til projektet : LOVE MYSELF, som går til at stoppe vold mod børn og unge hele verden rundt.

Medlemmer
 RM, født 12. september 1994, født Kim Nam-joon (김남준) – leder, hovedrapper
 Jin, født 4. december 1992, født Kim Seok-jin (김석진) – visuel, undervokalist
 Suga, født 9. marts 1993, født Min Yoon-gi (민윤기) – lederrapper
 J-Hope, født 18. februar 1994, født Jung Ho-seok (정호석) - hoveddanser, underrapper
 Jimin, født 13. oktober 1995, født Park Ji-min (박지민) – hoveddanser, vokalist
 V, født 30. december 1995, født Kim Tae-hyung (김태형) – undervokalist, danser
 Jungkook, født 1. september 1997, født Jeon Jung-kook (전정국) – hovedvokalist, danser

Diskografi

Koreanske studiealbum
 Dark & Wild (2014)
 Wings (2016)
 Love Yourself: 轉 Tear (2018)
 Love Yourself 結 Answer (2018)
 Map of the soul: Persona (2019)
 Map of the soul: 7 (2020)
 BE (2020)

Koreanske EP'er
 O!RUL8,2?' (2013)
 Skool Luv Affair (2014)
 The Most Beautiful Moment in Life, Part 1 (2015)
 The Most Beautiful Moment in Life, Part 2 (2015)
 The Most Beautiful Moment in Life: Young Forever (2016)
 You Never Walk Alone (2017)
 Love Yourself 承 Her (2017)

 Japanske studiealbum
 Wake Up (2014)
 Youth (2016)
 Face Yourself'' (2018)

Noter

Eksterne henvisninger

Boybands
Hiphopgrupper
Musikgrupper fra Sydkorea

BTS (musikgruppe)


Claude Appay, né le  à Saint-Sulpice-les-Feuilles et mort le  à Paris, est un auteur dramatique français.

Biographie

Ses pièces ont été représentées au théâtre des Folies-Dramatiques et au théâtre Beaumarchais. Il devient en 1861 administrateur général du théâtre de la Porte-Saint-Martin.

« Négociant en nouveautés », il meurt à Paris , 52 avenue de Châtillon, le .

Œuvres
 1859 : Le Merle blanc, vaudeville en un acte, mêlé de couplets, avec Eugène Pick, Paris, théâtre Beaumarchais, 10 novembre
 1860 : Maître Cabochard, vaudeville en un acte, avec Delmare (pseudonyme de Jean-Louis-Auguste Commerson, théâtre des Folies-Dramatiques, 21 janvier
 1860 : La Vente à l'encan, vaudeville en un acte, théâtre Beaumarchais
 1860 : Le Quinze août en Savoie, vaudeville en un acte, théâtre Beaumarchais, 15 août
 1862 : Historiette, comédie-vaudeville en un acte, avec Henri Auger de Beaulieu et Auguste Blangy (musique), théâtre Beaumarchais, 20 octobre
 1862 : Le Quinze août ou les Deux bouquets, vaudeville en un acte, avec Alexandre-Marie Maréchalle, théâtre Beaumarchais, 15 août

Notes et références

Bibliographie
 J. Goizet, Dictionnaire universel du Théâtre en France et du théâtre français, vol. 2, 1867,  (Lire en ligne)

Liens externes

Dramaturge français du XIXe siècle
Naissance en octobre 1819
Décès en juin 1871
Décès dans le 14e arrondissement de Paris
Décès à 51 ans

Claude Appay


Köprülü ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:

Kişiler
 Köprülü ailesi, Osmanlı İmparatorluğu döneminden bir aile
 Köprülü Mehmed Paşa, Osmanlı sadrazamı
 Köprülü Fazıl Ahmed Paşa, Osmanlı sadrazamı
 Köprülü Fazıl Mustafa Paşa, Osmanlı sadrazamı
 Köprülüzade Damat Numan Paşa, Osmanlı sadrazamı
 Köprülü Amcazade Hacı Hüseyin Paşa, Osmanlı sadrazamı
 Köprülü Damadı Abaza Siyavuş Paşa, Osmanlı sadrazamı
 Fuat Köprülü, Türk tarihçi, edebiyat araştırmacısı ve siyasetçi
 Köprülülü Hamdi, Kuvay-ı Milliye komutanı

Yerleşim yerleri
 Köprülü, Kuzey Makedonya, Kuzey Makedonya'da bir şehir
 Köprülü, Gündoğmuş, Antalya ili Gündoğmuş ilçesine bağlı mahalle
 Köprülü, Göle, Ardahan ili Göle ilçesine bağlı belde
 Köprülü, Ceyhan, Adana ili Ceyhan ilçesine bağlı mahalle
 Köprülü, Afyonkarahisar, Afyonkarahisar ili merkez ilçesine bağlı köy
 Köprülü, Şavşat, Artvin ili Şavşat ilçesine bağlı köy
 Köprülü, Savur, Mardin ili Savur ilçesine bağlı mahalle
 Köprülü, Rize, Rize ili merkez ilçesine bağlı köy

Köprülü


Malcolm X ( (19 Mayıs 1925, Omaha - 21 Şubat 1965, New York), gerçek ismi Malcolm Little olan, hacca gittikten sonra Arapça El-Hacc Mâlik eş-Şabâz () adını alan Amerikalı siyasetçi ve insan hakları savunucusuydu. Suikast sonucu öldürülmüştür. Gelmiş geçmiş en etkili Siyahi Amerikalılardan biridir.

Hayatı
Altı yaşındayken babası öldürüldü. On üç yaşına geldiğinde, annesi gittikçe kötüleşen durumu nedeniyle Michigan eyaletinin Kalamoza akıl hastanesine yatırıldı ve kendisi koruyucu aileye verildi. Yaşamına bir süre bu şekilde devam etti.

1946 yılında (20 yaşındayken), hırsızlık ve hâneye tecavüz suçlarından hapishaneye girdi. Hapishanede, "İslam Ümmeti" () isimli siyahî harekete katıldı.

1952 yılında şartlı tahliye edildi. Tahliye edildikten sonra kısa zamanda hareketin liderlerinden biri hâline geldi. Bu hareketin en meşhur siması olduğu yaklaşık 12 yıl içinde, siyâhî üstünlüğüne inandığı İslam Ümmeti öğretileri doğrultusunda, siyah ile beyaz Amerikalılar'ın ayrılması gerektiğini savundu ve sivil haklar hareketinin ırksal bütünleşme vurgularına karşı alaycı tavırlar sergiledi.

1964 yılının Mart ayında; Malcolm X, İslam Ümmeti (siyahi hareket) ve lideri Elijah Muhammed ile ilgili büyük bir hayal kırıklığına uğradı. En sonunda da hareketi ve öğretilerini reddetti. Devamında Sünni İslam ile tanıştı. Orta Doğu ve Afrika'da bulunduğu süre zarfından sonra Müslüman Camisi () isimli şirketi ve Afro-Amerikan Birliği Örgütü'nü kurmak için ABD'ye geri döndü. Daha sonra da Pan-Afrikanizm, siyahilerin kendi kaderini tayin edebilme ve kendi kendilerini savunma hakkı gibi konuların önemini vurgulayarak ırkçılığı reddederek, "Siyahi bir Müslüman olarak şu an özür dilememe sebep olan birçok şey yaptım. Bir hortlak gibiydim... belli bir yön işaret edildi ve yürümem söylendi." demiştir.

İslam Ümmeti hareketini terk ettikten sonra Şubat 1965'te, hareketin üç üyesi tarafından suikaste uğradı. Ölümünden kısa bir süre sonra da 20. yüzyılın en etkileyici kitaplarından biri olarak kabul edilen Malcolm X Otobiyografisi () isimli biyografisi yayınlandı.

Çocukluğu ve gençliği

Malcolm Little, 19 Mayıs 1925'te Grenada doğumlu Earl Little ile Georgia doğumlu Louise Norton Little'ın yedi çocuğundan dördüncüsü olarak Omaha'da dünyaya geldi. Babası Earl Little, Pan-Afrikanizm taraftarıydı ve bulundukları çevrede "Universal Negro Improvement Association" hareketinin lideri konumundaki Marcus Garvey'e de hayran bir Baptist idi. Malcolm, daha sonra babasının üç kardeşinin beyazlar tarafından öldürüldüğünü söyledi.

Ku Klux Klan'ın tehditlerinden —Earl'ün katıldığı UNIA faaliyetleri, örgüt için "sorun" teşkil etmekteydi.– Earl ve ailesi 1926 yılında önce Milwaukee hemen sonra da Lansing'e taşındı. °Aile, burada da zenci düşmanı ırkçı örgüt "Siyah Lejyon" tarafından sık sık saldırılara maruz kaldı. Nihâyet 1929 yılında evleri yakıldı. (Earl'e göre sorumlu Siyah Lejyon'du)

Malcolm 6 yaşındayken babası, resmi kayıtlara göre tramvay kazası sonucu öldü. Louise ise Earl'ün Siyah Lejyon tarafından öldürüldüğüne inanıyordu. Babasının ölümünden zenci düşmanı ırkçıların sorumlu olduğu söylentileri ve bu söylentilerin kulaktan kulağa dolaşması, daha çocuk yaştaki Malcolm üzerinde etkiler bıraktı.

Yaşadığı ekonomik problemler sonrası, aylık 18 dolar ödeme yaptığı yaşam sigortası tarafından Louise Little' (o zamanın parasıyla 1,000 dolar) maaş bağlandı. Fakat daha sonra ödeme yapan şirket, Louise'in intihara teşebbüs ettiğini iddia ederek politikaları gereğince maaş ödemeyi reddetti. Kıt kanaat geçinen Louise ise bahçesinin bir kısmını kiraya verdi ve oğullarını avcılığa yönlendirdi.

1937 yılında, Louise bir adam ile flört etmeye başladı. Adam Louise'i hamileyken bırakıp kaçtı. 1938 yılının sonlarına doğru, sinir bozukluğu hastalığı tedavisi görmek üzere hastahaneye yatırıldı. Çocuklar, birbirlerinden ayrılarak koruyucu ailelere verildi. Malcolm ve kardeşleri annelerini tam 24 yıl sonra hastaneden taburcu edebildiler.

Malcolm Little, orta okulda diğer öğrencilerden daha başarılıydı. O sıralarda en büyük arzusu avukat olmaktı fakat beyaz bir öğretmeninin "avukatlık bir  zenci için hiç de gerçekçi bir hedef değil" demesi üzerine okulu bıraktı. Malcolm, daha sonra duygusunu, beyaz dünyada yeteneği ne olursa olsun kariyer hedefleyen bir siyahi için yer yok diyerek ifade etti.

14 yaşından 21 yaşına kadar üvey kız kardeşi Ella Little-Collins ile birlikte Roxbury (çoğunluğu siyahi insanlardan oluşan Boston'daki bir semt) semtinde yaşayan Malcolm, bu dönemde birçok farklı işte çalıştı. Flint'te bulunduğu kısa bir süreden sonra 1943 yılında Harlem'e gitti. Burada, uyuşturucu, kumar, haraç, hırsızlık ve fuhuş da dahil olmak üzere birçok suça bulaştı. Ayrıca son zamanlarda çıkan biyografilerine göre  diğer erkeklerle genellikle para için ilişkiye de girmiştir. Daha sonra da, kızıl saçlarından dolayı "Kızıl Detroit" () diye seslendiği dedesinden (anne tarafından) bir miras kalmıştır. Askerlik yaşı geldiğinde ise, zorunlu askerlik kurulu yetkililerine "zenci askerleri organize etmek... silah çalmak ve biraz kraker öldürmek" için güneye gönderilmek istediğini söyledikten sonra "askerlik için zihinsel yetersizlik" hükmü aldı ve askere gitmedi.

1945 yılının sonlarına doğru Malcolm, Boston'a geri döndü ve burada dört suç ortağıyla birlikte zengin beyaz aileleri hedefledikleri çok sayıda soygun suçlarına karıştı. 1946 yılında tamirci dükkânından saat çalarken tutuklandı. Şubat ayında ise, yankesicilik ve haneye tecavüz suçlarından 8 ile 10 yıl arasında ceza yedi.

Cezaevi dönemi
Malcolm Little tutukluluk süresince kendi kendisini yetiştirmiş bir kişi olan mahkûm arkadaşı John Bembry ile görüştü. John yapmış olduğu etki ile, Malcolm'un okumaya karşı isteğini artırmıştır.

Bu sırada, kardeşlerinden bazıları İslam Ümmeti (nispeten dini ve siyahi hareket, en sonunda Afrikan diyasporasının beyaz Amerikalı baskısından kurtulmak için Afrika'ya dönmesi gerektiğini tavsiye etmiştir) ile ilgili haberler göndermişti. İlk başta çok ilgilenmedi. Sonra kardeşi Reginald'dan, "Malcolm, sigara içmeyi ve domuz eti yemeyi bırak. Hapishaneden nasıl çıkılacağını sana göstereceğim." mesajını alması üzerine sigara içmeyi ve domuz eti yemeyi bıraktı. Devamında Reginald, ziyarete geldiği bir vakitte hareket (İslam Ümmeti) ve öğretileri (beyaz insanların şeytan olduğu inanışı dahil) ile ilgili bilgiler verdi. Malcolm ise beyaz insanlarla kurduğu tüm ilişkilerde sahtekarlık, adaletsizlik, açgözlülük kin ve düşmanlık olduğu kanısına vardı ve dinlere karşı olan düşmanlıklarından dolayı "İblis" () lakabını alan Malcolm artık İslam Ümmeti'nin çağrılarını kabul eden biri hâline gelmişti.

1948 yılının sonlarına doğru Malcolm, İslam Ümmeti hareketinin lideri Elijah Muhammed'e bir mesaj yolladı. Elijah da Malcolm'a, geçmişini unutup alçakgönüllülük ile Allah'a boyun eğerek dua etmesini ve bir daha kötü işlere bulaşmayacağına yemin etmesini tavsiye etti. Daha sonra hatırlayacağı dua etmek için verdiği iç mücadelesinden kısa bir süre sonra da İslam Ümmeti'nin bir üyesi oldu. O zamandan beri düzenli olarak Elijah ile yazışmalar yaptı. Daha sonra bir yazısında bu konudan "Muhammed Bey'in öğretilerinin, yazışmalarımın, ziyaretçilerimin —genelde Ella ve Reginald— ve kitap okumalarımın arasında aylar geçti ve ben tutsak olduğumu bile hatırlamaya vakit bulamadım. Aslına bakarsanız hayatımda hiç bu kadar özgür olmamıştım." diye bahsetti.

1950 yılında, hapishaneden ABD Başkanı Truman'a yazdığı bir mektupta Kore Savaşı'na karşı olduğunu ve başkanın bir komünist olduğunu ifade etmesi üzerine FBI tarafından hakkında bir klasör oluşturuldu. Bu yıl içinde, ismini Malcolm X şeklinde kullanmaya başladı. Otobiyografisinde, "X harfi"nin tanımasının mümkün olmadığı Afrikalı atalarının soyadını temsil etmekte olduğundan bahsetmiştir. Ayrıca otobiyografisinde, "Artık benim için 'X', mavi gözlü şeytan olan beyaz köle efendileri tarafından atalarıma zorla verilen 'Little' soyadının yerini almıştır." yazmaktadır.

Hatipliğinin ilk zamanları
1952 yılının ağustos ayında şartlı tahliyesinden sonra, Chicago'da Elijah Muhammed'i ziyaret etti. Haziran 1953'te, Detroit'teki İslam Ümmeti hareketine âit 1 numaralı camide () yardımcı hatip (vaiz) oldu. Bu yıl içinde daha sonra, Boston'da 11 numaralı camiyi kurdu; Mart 1954'te, Philadelphia'daki 12 numaralı camiyi büyüttü ve genişletti ve 2 ay sonra Harlem'de 7 numaralı caminin yöneticisi seçildi.

1953 yılında, İslam Ümmeti hareketindeki hızlı yükselişi, FBI'ın dikkatini çekti ve bunun üzerine Malcolm tâkip edilmeye başladı.

1955 yılı boyunca Malcolm X, hareket için yeni üye devşirme faaliyetlerine başarılı bir şekilde devam etti. Springfield'da (13 numaralı), Hartford'da (14 numaralı) ve Atlanta'da (15 numaralı) yeni camiler açıldı. İslam Ümmeti hareketine her ay yüzlerce zencî katılmaya devam etti.

Hitâbet yeteneğinin yanında, 1.90 m'lik boyu ve heybetli, karizmatik ve etkileyici bir görünüşü vardı. Malcolm'u tasvir ederken, bir yazar "kuvvetli yapıya sahip", başka bir yazar ise "büyüleyici derecede yakışıklı... ve her zaman kusursuz giyimli" şeklinde târif etmiştir.

Evliliği ve ailesi
1955 yılında Betty Sanders, Malcolm X ile ilk önce bir konferansında karşılaştı, daha sonra yemekli bir toplantıda tekrar karşılaştı; kısa süre sonra da düzenli olarak Malcolm'un konferanslarına katılmaya başladı. 1956 yılında Betty, ismini Betty X yaparak İslam Ümmeti hareketine katıldı. Malcolm ile Betty'nin yüz yüze görüşme yapmaları hareketin öğretilerine ters düşmekteydi, bu yüzden çift düzinelerce hatta bazen yüzlerce insanın katıldığı sosyal etkinliklerde birbirleriyle görüşebildi. Malcolm bu sebeple New York'taki birçok müzeye ve kütüphaneye düzenlediği toplu ziyaretlere Betty'yi de davet etmiştir.

Ocak 1958'de Malcolm X, Betty ile yaptığı bir telefon görüşmesi sırasında evlenme teklif etti ve iki gün sonra da evlendiler. Devamında 6 kız çocuğu sahibi oldular: Attila (Attallah, d. 1958, ismini Attila'dan almıştır);{{1992 yılındaki bir röportajında Attila Shabazz; ismini Hun İmparatoru Attila'dan almadığını, Arapça anlamının "Allah'ın hediyesi" olmasından dolayı konduğunu söylemiştir. Kubilay (Qubilah, d. 1960, ismini Kubilay Han'dan almıştır); İlyasa (d. 1962, ismini Elijah Muhammed'den almıştır); Cemile Lumumba (Gamilah Lumumba, d. 1964, ismini Patrice Lumumba'dan almıştır); ve ikizleri Melike (Malikah) ile Melek (Malaak) (d. 1965 - babaları öldükten sonra doğmuşturlar).

Johnson Hinton olayı
1957 yılında Johnson Hinton'ın (İslam Ümmeti hareketinin bir üyesi) New York'taki polisler tarafından dövülmesi ile Malcolm X ilk kez Amerikan halkı tarafından tanınmaya başladı. 26 Nisan'da Johnson ve İslam Ümmeti hareketinin üyesi iki diğer kişi, polis memurlarını coplarıyla Afroamerikan bir adamı darp ederken gördü. Daha sonra, müdahale etmeye girişerek "Alabama ya da Georgia'da değilsiniz. Burası New York" şeklinde polislere bağırdılar. Sonrasında memurlardan birisi Hinton'a dönerek onu darp etti bunun sonucunda Hinton'da beyin zedelemeleri ve iç kanamalar oluştu. En sonunda 4 kişi de tutuklandı.

Bir görgü tanığı tarafından aldıkları bilgi ile Malcolm X ve yanındaki ufak bir grup, polis merkezine giderek polis mumurundan Hinton'u görmeyi talep ettiler. Polis memuru ilk başta bu şekilde herhangi birisini tutuklamadıklarını söyledi, fakat yaklaşık beş yüz kişilik bir kalabalığın toplanmasının ardından Malcolm X'in Hinton ile konuşmasına izin verdi. Malcolm X'in ısrarları neticesinde Hinton, bir ambulans ile Harlem Hastanesi'ne götürüldü.

Hinton aldığı hasarlar tedavi edildikten sonra polis merkezine tekrar götürüldü ve merkezin dışında yaklaşık dört bin kişi toplandı. Merkezin içinde ise Malcolm X ve bir avukat, iki kişi için kefalet görüşmesi yapmaktaydı. Hinton'un kefaleti ödenmedi ve polis memuru Hinton'un tutukluluk süresince hastaneye geri götürülemeyeceğini söyledi. Durumun çıkmaza girdiği düşünülürken, Malcolm X polis merkezinden dışarı doğru çıkarak kalabalığa bir el işareti verdi. Önce hareket üyeleri sonrasında da kalabalığın geri kalanı sessizce dağıldı. Bir polis memuru New York Amsterdam News'e verdiği demeçte "Hiç kimse bu kadar güce sahip olamaz" demiştir. Bir ay boyunca Malcolm X, NYPD tarafından gözetim altına alındı; önceden yaşamış olduğu şehirlerdeki ve mahkûm olduğu hapislerdeki yetkililerden bilgi toplantı.

Soruşturma kurulunun Hinton'a darp girişiminde bulunan memurlar hakkındaki suçlamayı reddetmesi üzerine, Ekim ayında Malcolm X yetkili memura kızgınlık içeren bir telgraf gönderdi. Kısa süre sonrasında da, İslam Ümmeti hareketinin içerisine sızmak üzere memurlar görevlendirildi.

Gittikçe artan önemi
1950'lerin sonlarına doğru Malcolm X, yeni bir isim kullanmaya başladı (Malcolm Shabazz ya da Malik El-Şahbaz) fakat genelde Malcolm X olarak tanınmaya devam etti. Sorunlar ve olaylar ile ilgili yaptığı yorumlar artık gazetede, radyoda ve televizyonda yayınlanmaya başlamıştı ve 1959 yılında New York Şehir televizyonunda yapılan İslam Ümmeti hakkındaki belgesel yayınında yer aldı.

1960 yılının Eylül ayında Malcolm X, New York'taki Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nca Afrikalı milletler hakkındaki resmi toplantılara davet edildi. Mısır'dan Cemal Abdünnasır, Gine'den Ahmed Sékou Touré ve Zambiya Afrika Ulusal Kongresi'nden Kenneth Kaunda ile bir araya geldi. Fidel Castro da kurula katıldı ve Harlem topluluk liderleri karşılama komitesinin bir parçası olarak Malcolm X ile alenen bir araya geldi. Fidel Castro, Malcolm X'i özel bir görüşmeye davet etti ve konuşmadan iki saat sonra da Küba'ya ziyarete gelmesini istedi.

İslam Ümmeti hareketindeyken inanışları ve savundukları
1952 yılında İslam Ümmeti'ni benimsemesinden 1964 yılındaki ayrılığına kadar Malcolm X'in desteklediği inançlardan bazıları:
 insanların aslının siyahiler olduğu,
 beyaz tenli insanları "şeytan" olduğu,
 siyahilerin beyaz insanlardan üstün olduğu ve
 çok yakında beyaz ırkın yok olacağı.

Pek çok beyaz tenli insan ile bazı siyahiler, Malcolm X ve ve bu dönemde bahsettiği şeylerden endişe duymuştur. Malcolm ve İslam Ümmeti hareketinin; fitneci, ırkçı, şiddet yanlısı, ayrımcı ve gelişen ırklar arası ilişkileri tehdit edici oldukları belirtilmiştir. Malcolm, Yahudi aleyhtarı (antisemitik) olmak ile de suçlanmıştır. Sivil haklar hareketinin hedeflerinden birisi Afroamerikanlara yapılan haksızlıkları bitirmek iken İslam Ümmeti, üyelerinin politik sürece katılmasını yasakladı. Sivil haklar kuruluşları İslam Ümmeti'ni ve Malcolm'u radikal görüşlere sahip olmaları ve Afroamerikanları gerçekten temsil etmemelerinden dolayı kınamıştır.

Malcolm X, sivil haklar hareketini sık sık eleştirirdi. Martin Luther King, Jr.'ı "takoz" () diğer liderleri de "yardakçıları" () diye nitelendirmekteydi. 1963'te yapılan Washington Yürüyüşü'nü ise "Washington saçmalığı" diye tanımlamıştır. Bununla ilgili de, "yüz yıl önce ölmüş olan ve yaşarken bizi sevmeyen bir başkanın heykeli arkasında, beyazlar tarafından düzenlenen" bir gösteriden dolayı bu kadar çok siyahinin heyecanlı olmasına anlam veremediğini söylemiştir.

Sivil haklar hareketi ırkçılığa karşı mücadele verirken, Malcolm X ise Afroamerikanların beyaz tenli insanlardan tamamıyla ayrılması gerektiğini savunmaktaydı. Ayrıca, Afroamerikanların çözüm için Afrika'ya geri dönmesi ve geçici bir önlem olarak siyahi insanlara Amerika'da ayrı bir ülke oluşturulması gerektiğini ileri sürmekteydi. Siyah insanların kendilerini savunmaları ve sürekli tetikte olmaları gerektiğini dile getirerek sivil haklar hareketinin şiddet karşıtlığı stratejisini dahi reddetmiştir. Yaptığı konuşmalar dinleyicileri üzerinde –ki genellikle kuzey ve batı Amerika şehirlerinde yaşayan Afroamerikanlar olmaktaydı– güçlü etkiler bırakmaktaydı. Dinleyicilerin çoğu —özgürlük, adalet, eşitlik ve saygıyla ilgili konuşmaktan bıkmış olanlar— kendilerinin şikâyetlerini Malcolm'un sivil haklar hareketinden daha iyi dile getirdiğini düşünmekteydi.

Hareket üyeleri üzerindeki etkisi
Malcolm X genelde İslam Ümmeti hareketinin en etkili (Elijah Muhammed'den sonra) ikinci lideri olarak kabul görmektedir. 1950'lerin ve 1960'ların başında meydana gelen hızlı üyelik artışı sebebiyle büyük ölçüde itibar kazandı (bir araştırmaya göre üye sayısı 500'den 25,000'e; başka bir araştırmaya göre ise 1,200'den 50,000 ila 75,000 civarına ulaştı). Ayrıca boksör Cassius Clay'in de (daha sonra Muhammed Ali diye tanınan) harekete katılmasını sağlamıştır (aynı Malcolm X gibi, Muhammed Ali'de daha sonra hareketten ayrılarak Sunni Müslüman olmuştur).

İslam Ümmeti hareketinden ayrılışı
Aralık 1963'te Başkan Kennedy suikastı hakkında yorum yapması istenince Malcolm X, "tavukların eve tünemesi () durumudur. Tavukların eve tünemesi beni asla üzmez; hatta daha mutlu yapar" dedi. New York Times bir haberinde şöyle yazmıştır: "Müslüman lider, Kennedy ile alakalı yaptığı eleştirinin devamında; Kongo lideri Patrice Lumumba'nın, sivil haklar lideri Medgar Evers'ın ve bu yıl Birmingham'da gerçekleşen bombalı saldırıda öldürülen siyahi kızların katillerinden söz etti. Bu olayların da bir başka 'tavukların eve tünemesi' durumu olduğunu belirtti." Yapılan açıklamalar geniş bir kamu kitlesinin tepkisini çekti. Kennedy'nin ailesine taziye mesajları gönderen ve hatiplerine bu konuyla ilgili konuşma yapmamaları yönünde uyaran İslam Ümmeti hareketi ise, eski parlayan yıldızı olan Malcolm X'i alenen kınadı. Malcolm X postalarını ve hatiplikteki derecesini gizli tutmasına rağmen, 90 günlüğüne kamu önünde konuşması yasaklandı.

Elijah ile ilgili, hareketin sekreterleriyle evlilik dışı yakınlıklar —öğretilerine ciddi bir şekilde zıtlık teşkil eden— kurduğuna yönelik söylentiler ortaya çıkmıştı. Malcolm X, ilk başta söylentileri önemsemedi. Devamında Elijah'ın oğlu Wallace ve ithamlara maruz kalan bayan ile konuşmasından sonra söylentilere inanma noktasına geldi. 1963 yılında ise söylentilerin doğruluğunu kabul etti.

Şu ana kadar medyanın sevilen yüzü olan Malcolm X, bazı hareket üyeleri tarafından Elijah'ın liderliği için bir tehdit olarak görülmeye başladı. Louis Lomax'ın, 1963 yılında yazdığı İslam Ümmeti hareketi hakkındaki kitabının (When the Word Is Given) kapağında Malcolm X'in resmini kullanması ve içerisinde beş tane konuşmasına yer vermesi üzerine Malcolm X'in otobiyografisi yayıncıların ilgisini çekmeye başladı.

8 Mart 1964'te Malcolm X, İslam Ümmeti hareketinden ayrıldığını açıkladı. Kendisinin de dediği gibi hala bir Müslüman'dı fakat şiddetli ve sert öğretilerinden dolayı hareketin kendisinden "uzaklaşabildiği kadar uzaklaştığını" düşünüyordu. Daha sonra, Afroamerikalıların "politik bilincini artıracak" siyahi milliyetçisi bir organizasyon düzenlemeyi planladı. Ayrıca, diğer sivil hakları liderleri ile çalışmak istediğini söyleyerek bunu geçmişte yapmak istediğini fakat Elijah'ın onu engellediğini belirtti.

İslam Ümmeti hareketinden ayrıldıktan sonraki faaliyetleri

Düzenlediği organizasyonları ve bakış açısı
İslam Ümmeti hareketinden ayrıldıktan sonra, Müslüman Camisi isimli dini organizasyon ile Pan-Afrikanizm'i savunan ve dini olmayan Afro-Amerikan Birliği Örgütü'nü kurmuştur. 26 Mart 1964'te Martin Luther King, Jr. ile ilk ve tek görüşmesini —sadece fotoğraf çekilebilecek uzunluktaki bir sürede— Washington'daki senatoda Medeni Haklar Yasası'nı tartışacakları sırada yaptı. Nisan ayında ise, Afroamerikanların oylarını akıllıca kullanmaları gerektiği ve yeni seçilecek hükûmetin tam eşitlik haklarını elde etmelerini engellemesi durumunda silaha sarılmaları gerekebileceğini anlattığı "The Ballot or the Bullet" isimli bir konuşma yaptı.

Sünni oluşu
Bu arada, birkaç tane Sünni tarafından inançlarını öğrenmesi teşvik edildi; bundan kısa süre sonra da Sünnilik mezhebini seçti.

Hac ibadeti

Nisan 1964'te, kız kardeşi Ella Little-Collins tarafından aldığı maddi destek ile Hac ibadetinin başlangıcı olan Cidde'ye gitti. Fakat, Amerikalı olması ve Arapça konuşamamasından dolayı Müslüman olup olmadığı anlaşılamadığı için Cidde'de bekletilmeye başlandı. Yardım almak için Peygamberimizin Örnek Ahlakı kitabının yazarı Abdurrahman Hasan Azzam ile irtibata geçti. Azzam'ın oğlu gelip onu Cidde'den alarak özel otel odasına götürdü. Diğer günün sabahı ise Prens Faysal tarafından devlet misafiri olarak sayıldığını öğrendi, Hac ibadetlerini tamamladıktan birkaç gün sonra prens ile görüşme yaptı. Bu ibadet Malcom X'in fikirlerini değişmesine neden olmuştur

Afrika
Malcolm X daha önce Birleşik Arap Cumhuriyeti, Sudan, Nijerya ve Gana'yı Elijah Muhammed'in düzenlediği bir Afrika turu sırasında ziyaret etmişti, Mekke ziyaretinden sonra 1964 yılında Afrika'yı ikinci kez ziyaret etti. Mayıs ayının sonlarına doğru ABD'ye döndü ve Temmuz ayında tekrar Afrika'ya gitti. Bu ziyaretler sırasında resmi memurlara röportajlar verdi, ayrıca Mısır, Etiyopya, Tanganika, Nijerya, Gana, Gine, Sudan, Senegal, Liberya, Cezayir ile Fas gibi ülkelerde radyo ve televizyonda konuşmalar yaptı. Kahire'de, Afro-Amerikan Birliği Örgütü'nün temsilcisi olarak Afrika Birliği Örgütü toplantılarına ikinci kez katıldı. Üçüncüsü olan bu ziyaretinin sonlarına doğru Afrika'nın önde gelen bütün liderleri ile bir araya geldi. Gana'dan Kwame Nkrumah, Mısır'dan Cemal Abdünnasır ve Cezayir'den Ahmed bin Bella, Malcolm X'ten kendi hükûmetleri için çalışmasını istedi. İbadan Üniversitesi'nde yaptığı konuşmasından sonra, Nijerya Müslüman Öğrenciler Birliği tarafından kendisine Yorubaca olan onursal Omowale ("yuvasına dönen evlat") ismi verildi. Daha sonra bunun, en şeref verici ödül olduğunu söylemiştir.

Fransa ve İngiltere
23 Kasım 1964'te Afrika'dan geri dönerken, Paris'te duraklayarak Maison de la Mutualité isimli konferans salonunda konuşma yaptı. Bir hafta sonra, 3 Aralık tarihinde Oxford Union'da yapılması planlanan münazaraya katılmak için İngiltere'ye gitti. Münazaraya çok fazla ilgi olmuştur ve ulusal televizyon kanalı BBC'de yayınlanmıştır.

5 Şubat 1964'te, tekrar İngiltere'ye gitti, 8 Şubat'ta Afrika Kuruluşları Konseyi'nin ilk toplantısı için başvuru yaptı, kaydının yapılmaması üzerine ertesi gün Fransa'ya gitti.

12 Şubat'ta, Muhafazakâr Parti'nin 1964 genel seçimlerini kazandığı Smethwick'i ziyaret etti. Muhafazakâr Parti'nin destekcileri tarafından kullanılan "Komşunun bir zenci olmasını istiyorsan, oyunu İşçi Partisi'ne ver." sloganı kent hakkında kötü bir izlenim oluşturmuştur. Malcolm X, "Smethwick'te gaz odaları kurmak gibi faşist ögelerin olacağını beklemezdim." diyerek Hitler baskısı altındaki Yahudileri'n durumunu, siyahi yerlilerinkine benzetmiştir.

ABD'ye dönüşü
İslam Ümmeti hareketinden ayrılarak yaptığı uluslararası seyahatlerden sonra, ABD'de geniş dinleyici kitlelerine hitaben konuşmalar yaptı. Müslüman Camisi ve Afro-Amerikan Birliği Örgütü tarafından devamlı düzenlenen toplantılara katıldı, üniversite kampüslerinde en beğenilen konuşmacılardan birisi hâline gelmişti. Baş yardımcılarından birisi daha sonra, "üniversite öğrencilerine konuşma yapabilmek için tüm fırsatları değerlendirdi" şeklinde bir yazı yazmıştır. Ayrıca, Sosyalist İşçi Partisi tarafından düzenlenen toplantılara da katılmış ve konuşmalar yapmıştır.

İslam Ümmeti tarafından yapılan tehditler

1964 yılı boyunca, sürekli anlaşmazlıklar yaşadığı İslam Ümmeti hareketi tarafından defalarca tehdit edildi.

Şubat ayında 7 Numaralı Cami'nin lideri, Malcolm X'in arabasına bombalı saldırı yaptırdı. Mart ayında Elijah, Boston'un hatibi olan Louis X'e (daha sonra Louis Farrakhan olarak tanınmıştır) "Malcolm X gibi münafıkların başlarının kesilmesi gerekiyor" demiştir; 10 Nisan'da Elijah destekçileri tarafından çıkarılan Müslüman Gazetesi'''nde, Malcolm X'in kafasının koptuğunu tasvir eden bir karikatür yayınlandı.

12 Haziran'da, FBI muhbiri "Malcolm X'in öldürüleceğine" dair bir ihbar aldı. (Aynı ay içinde İslam Ümmeti hareketi Malcolm X'in Queens, New York'taki oturma izninin geri alınması için bir dava açtı. Ailesinden evlerinin boşaltılması istendi fakat 14 Şubat 1965 günü çıkan yangın nedeniyle ev tamamen tahrip oldu.)

9 Temmuz'da Elijah'ın yardımcılarından –daha sonra FBI ajanı olduğu ortaya çıkan– John Ali, Malcolm X'i kastederek "Saygıdeğer Elijah Muhammed'e karşı gelen kimse hayatını tehlikeye atmış olur." demiştir. 4 Kasım'da, hareket tarafından yayınlanan Müslüman Gazetesi'nde "Malcolm gibi bir adam ölümü hakeder" ifadesi yer almıştır.

Eylül 1964'te Ebony dergisi, Malcolm X'in elinde tuttuğu bir tüfek ile pencereden dışarıya bakmasının canlandırıldığı ve tüm bu tehditlere karşı meydan okumasını ifade eden fotoğrafı yayınladı.

Suikastı
21 Şubat 1965'te Manhattan'daki Audubon Salonu'nda; Malcolm X konuşma yapmaya hazırlanırken, 400 kişilik dinleyicilerden birisi "Zenci! Ellerini cebimden çek!"Evanzz, s.295. diye bağırdı. Malcolm ve korumalarının olayı bastırmaya çalışacakları sırada, bir adam ileriye doğru atılarak Malcolm'un göğsüne ateş etti;Perry, s.366. iki kişi daha tabancalarıyla sahneye doğru ateş etti. Columbia Üniversitesi Tıp Merkezi'ne götürülmesinden kısa süre sonra, 15:30'da öldüğü açıklandı. Yapılan otopsiye göre göğsünde, sol omzunda, kollarında ve bacaklarında olmak üzere 21 yerinden yaralandığı belirlendi.

Saldırganlardan birisi (İslam Ümmeti hareketinin üyelerinden Talmadge Hayer, genelde Thomas Hagan olarak tanınır) polis olay yerine ulaşamadan kalabalık tarafından linç edilmiştir; tanıkların belirlemelerine göre diğer iki saldırgan da hareket üyelerinden Norman 3X Butler ile Thomas 15X Johnson'dır. Mart 1966'da, üç kişi suçlu oldukları kanıtlanarak müebbet hapse mahkûm edilmişlerdir. (Hayer duruşma sırasında suçunu itiraf etti. Butler ve Johnson olmadıkları haricinde diğer iki saldırgan hakkında başka bir şey söylemedi. 1977 ve 1978 yıllarındaki tekrar yargılanma süresinde, suikastı planlayan veya gerçekleştiren 4 isim verdi.)Friedly, ss.112–129.

Sonradan Muhammed Abdul Aziz olarak tanınan Butler, 1985 yılında şartlı tahliye edildi; 1988'de İslam Ümmeti hareketine ait Harlem'deki caminin lideri oldu; masum olduğunu savunmaktadır. Hapishanedeyken ismini Halil İslam olarak değiştiren Johnson, hareketi ve öğretilerini reddederek Sünnilik mezhebini seçti; 1987 yılında serbest bırakılmasından, Ağustos 2009'daki ölümüne kadar suçsuz olduğunu savunmuştur.Marable, MalcolmX, s.474. Sonra dan Mücahit Halim diye tanınan Hayer ise 2010 yılında şartlı tahliye edildi.

Cenaze töreni
23-26 Şubat arasında Harlem'deki Unity Cenaze Evi'nde halka açık bir şekilde yapılan törene 14 ila 30 bin kişi katılmıştır. 27 Şubattaki cenaze töreninde God in Christ Kilise'sinin dışarısında dolup taşan kalabalık için hoparlörler kurulmuştur,DeCaro, s.291 yerel bir televizyon kanalı da meydanı canlı olarak yayınlamıştır.

Törene katılan sivil haklar liderlerinin arasında John Lewis, Bayard Rustin, James Forman, James Farmer, Jesse Gray ve Andrew Young vardı.DeCaro, s.290. Aktör ve aktivist olan Ossie Davis Malcolm X'i "parlayan kara prensimiz" şeklinde tanımlayan bir methiye düzmüştür.

Malcolm X, Hartsdale'daki Ferncliff Mezarlığı'na gömülmüştür. Arkadaşları mezar kazanların küreklerini alarak cenazeyi kendileri gömmüştür.

Malcolm X'in ailesinin ve çocuklarının geçimini sağlayacak paranın toplanması için aktör ve aktivist olan Ruby Dee ile Juanita Poitier (Sidney Poitier'in karısı) tarafından Meşgul Anneler Komitesi () kuruldu.

Suikaste gelen tepkiler
Malcolm X suikastıne pek çok tepki yağmıştır.

Martin Luther King, Jr., Betty Shabazz'a "kocasının şoke edici ve trajik suikastından" dolayı üzgün olduğunu bildirmiştir:
Irkçılık problemlerine çözüm bulmak için yüz yüze görüşmeler yapmadığımız zamanlarda, her zaman Malcolm'a karşı derin bir sevgim vardı, probleme teşhis koyma ve problemi kökünden çözme konusunda muhteşem yeteneklere sahip olduğunu düşünürdüm. Kendisi görüşünü yansıtma konusunda başarılı bir konuşmacıdır ve karşı karşıya kaldığımız ırkçılık problemleri için mükemmel çabalar sarf ettiği inkar edilemez bir gerçektir.

Elijah Muhammed 26 Şubattaki Kurtarıcı Günü'nde (, İslam Ümmeti hareketinin kuruluş yıldönümlerine verilen ad) yaptığı konuşmasında "Malcolm X vaazlarında bahsettiği yere gitmiştir" dedi. Ayrıca, "Malcolm'un ölmesini istemiyorduk ve herhangi bir cinayet girişiminde bulunmadık. Fakat biliyoruz ki cahilce ve aptalca doktrinleri Malcolm'un sonunu getirmiştir." diyerek cinayet ile ilgilerinin olduğunu yalanladı.

Malcolm X'in arkadaşı olan yazar James Baldwin, suikast haberini duyduğu sıralarda Londra'da bulunmaktaydı. Ardından röportaj verdiği gazetecilere "Siz yaptınız! Bu adamın ölümünden siz —ve sizin gibi beyaz üstünlüğünü çıkaranlar— sorumlusunuz. Suçlu değilsiniz ama siz yaptınız... Başlattıklarınız, akımlarınız ve bir kıtaya yaptığınız tecavüz ile tüm bunlar başladı." şeklinde bağırmıştır.

Komplo iddiaları

Günlerce, suikastın nihai sorumlularının kim olduğu kamuoyunca tartışıldı. 23 Şubatta James Farmer (Irk Eşitliği Kongresi lideri), bir basın toplantısında suçun sahiplerinin İslam Ümmeti hareketi değil yerel uyuşturucu satıcıları olduğunu açıkladı. Ayrıca, polis korumasının eksikliğini, suikastçıların Audubon Balo Salonu'na kolay girmelerini ve polisin olay mahalini koruyamamasını gerekçe göstererek NYPD, FBI ve CIA'yi suçladı.Perry, s.372.

1970'li yıllarda kamuoyu, sivil örgütlere sızma ve düzenlerini bozma amacı taşıyan COINTELPRO ile diğer gizli FBI çalışmalarının 1950'li ile 1960'lı yıllarda sürdürüldüğünü öğrendi. İslam Ümmeti hareketinin sekreteri olan John Ali'nin aslında gizli bir FBI ajanı olduğu ortaya çıktı. Malcolm X ise bir röportajında, Ali sayesinde Elijah Muhammad ile arasındaki gerilimin arttığını itiraf etmişti. Ayrıca John Ali'nin suikastten önceki gece, Malcolm X'i öldürmekten suçlu Talmadge Hayer ile bir toplantı yaptığı bilinmektedir.

Ayrıca bakınız
 Portal:İnsan hakları
 Portal:İslam
 Portal:Siyaset

Notlar

Kaynakça
Kaynakça

Bahsedilen eserler

  Citations in this article refer to this edition, of the many that have been published.''

Daha fazla

Dış bağlantılar

Malcolm X Resmi Web Sitesi
http://www.pbs.org/wgbh/amex/malcolmx/index.html
Malcolm X: Profil
Columbia Üniversitesi'ndeki Malcolm X Projesi
Malcolm X Kaynak Arşivi
Malcolm X: Araştırma sitesi

1925 doğumlular
Nebraska doğumlular
1965 yılında ölenler
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
Amerikalı anı yazarları
20. yüzyıl Amerikalı siyasetçileri
Amerikalı sivil haklar aktivistleri
Afrikalı Amerikan Müslümanlar
İskoç asıllı Amerikalılar
İslam dini kişilikleri
Müslüman olanlar
Amerikalı Müslümanlar
Amerikalı Sünniler
Müslüman aktivistler
Müslüman yazarlar
İslam Milleti
Amerika Birleşik Devletleri'nde ırkçılık
Suikast sonucu ölen Amerikalı siyasetçiler
New York'ta ölenler
Ferncliff Mezarlığı'na defnedilenler
Ateşli silahtan ölenler

Malcolm X


A Noche de los Tanques ou el Tanquetazo foi um episódio militar ocorrido na Venezuela em 26 de outubro de 1988, durante o governo de Jaime Lusinchi, enquanto este se encontrava fora do país e pouco antes das eleições gerais venezuelanas, quando uma coluna de 26 veículos blindados Dragon (V-100) foram mobilizados de Fuerte Tiuna para a área do Palácio de Miraflores, no centro de Caracas, sem motivo aparente.

O major do exército que ordenou a mobilização, Soler Zambrano, alegou que estava cumprindo ordens de superiores com o objetivo de salvaguardar a segurança do presidente em exercício, Simón Alberto Consalvi, mas relatórios de inteligência posteriores indicaram que a mobilização consistiu em um golpe de Estado frustrado.

Acontecimentos
Em 26 de outubro de 1988, quando o presidente Jaime Lusinchi estava no exterior, em missão oficial no Uruguai, e o ministro do Interior, Simón Alberto Consalvi, ocupava a presidência, o Major do Exército José Domingo Soler Zambrano mobilizou uma coluna de 26 veículos blindados Dragón (V-100) do Batalhão Ayala às 7 da noite, do Fuerte Tiuna em direção à área do Palácio de Miraflores no centro de Caracas, até a esquina de Carmelitas na Avenida Urdaneta, sem motivo aparente.

Os tanques ocuparam posições estratégicas em torno da sede do Ministério das Relações Interiores sob o comando do capitão Echeverría, e outra coluna assumiu a residência presidencial de La Viñeta. Consalvi, que ficou surpreso com a mobilização, estava despachando na sede do ministério. O capitão Echeverría informou-o de que a presença dos tanques ali era para "dar proteção ao presidente em exercício". Consalvi contatou imediatamente o ministro da Defesa, general Italo del Valle Alliegro, que, igualmente surpreso, ordenou a retirada dos tanques que haviam tomado tanto o Ministério do Interior quanto a residência presidencial de La Viñeta, bem como a prisão preventiva do major Soler e dos capitães que comandavam as colunas de tanques.

Investigação
Tendo realizado a mobilização, o Major Soler Zambrano violou todos os protocolos e procedimentos estabelecidos para a realização de qualquer operação militar, que requer uma série de confirmações por radiogramas criptografados, ordens diretas e escritas e outras medidas de segurança. Soler foi imediatamente submetido a um julgamento militar e interrogado durante vários dias sobre os motivos para ordenar a mobilização dos tanques, respondendo que obedecia a ordens dadas por telefone pelo inspetor-geral e subcomandante do exército, major-general Juan José Bastardo Velásquez, que negou ser o autor do despacho.

Poucos dias depois dos eventos, ocorreu o massacre de El Amparo, que atraiu atenção nacional, e posteriormente o ministro da Defesa ordenou o arquivamento da Noche de los Tanques, por isso, não foram realizadas mais diligências, declarações ou novas prisões relacionadas aos fatos. O candidato Carlos Andrés Pérez assumiria a presidência em 1989, e logo após o início de seu mandato teria que enfrentar o Caracazo, motivo pelo qual não se deu mais atenção aos acontecimentos. O episódio foi respondido com indiferença, nenhuma investigação mais aprofundada foi realizada a esse respeito e nenhuma medida disciplinar foi tomada no exército em resposta. Mais tarde, os conspiradores das tentativas de golpe de Estado de 1992 seriam implicados na Noche de los Tanques, incluindo Hugo Chávez.

Motivos
Segundo o Major Soler, a mobilização dos tanques ocorreu devido a uma suposta informação sobre um complô contra a vida de Consalvi. Relatórios de inteligência posteriores indicaram que a mobilização consistia em um golpe de Estado frustrado. Segundo o general Herminio Fuenmayor, a Noche de los Tanques foi uma tentativa fracassada de alguns oficiais de assegurar promoções rapidamente. De acordo com Fuenmayor, os conspiradores teriam usado um major do exército para mobilizar os tanques, para poder alegar violações de protocolos de segurança e depois apostar na eliminação de duas promoções militares inteiras; a demissão em massa teria sido semelhante à ocorrida na União Soviética, depois que Mathias Rust pousou seu avião na Praça Vermelha de Moscou. Ao livrar-se de duas promoções de generais, os conspiradores passariam a ocupar postos de comando.

História política da Venezuela
1988 na Venezuela
História de Caracas

Noche de los Tanques


Hasmik Tolmajian (), née le  à Erevan, est une diplomate arménienne. Depuis 2018, elle est ambassadrice d'Arménie en France.

Biographie

Jeunesse et formation
Hasmik Tolmajian naît le  à Erevan.

Après des études à l'université d'État d'Erevan (1991-1996), elle vient faire ses études en France, à l'université Panthéon-Assas (1996-1997) puis à Sciences Po Paris (1997-1999).

Carrière
Au début des années 2000, Hasmik Tolmajian entame une carrière de diplomate auprès du ministère des Affaires étrangères arménien. Elle est ainsi secrétaire auprès de l'ambassade d'Arménie en France entre 2000 et 2004, puis travaille pour le Département de l'Europe de son ministère de 2004 à 2008. Entre 2008 et 2014, elle est nommée conseillère du ministre des Affaires étrangères arménien Édouard Nalbandian.

Entre 2014 et 2018, elle est représentante permanente adjointe de la République d'Arménie auprès de l'Office des Nations unies à Genève et des organisations internationales en Suisse.

En 2018, elle est nommée ambassadrice d'Arménie en France.

Vie privée
Hasmik Tolmajian est mariée et mère de deux enfants.

Décorations
 Médaille du ministère des Affaires étrangères de la République d'Arménie en 2014
  en 2016

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Ambassade d'Arménie en France

Liens externes

Naissance en mars 1974
Naissance à Erevan
Étudiant de l'université d'État d'Erevan
Étudiant de l'université Panthéon-Assas
Élève de l'Institut d'études politiques de Paris
Diplomate arménienne
Ambassadeur d'Arménie en France
Chevalier de l'ordre national du Mérite

Hasmik Tolmajian


Das Schloss Welsperg (auch Welsberg) befindet sich in der gleichnamigen Ortschaft Welsberg im Pustertal (Südtirol).

Lage
Das Schloss Welsperg wurde auf einem Felsvorsprung erbaut und befindet sich etwas nördlich der Ortschaft Welsberg am Eingang zum Gsieser Tal. Auf einer Anhöhe direkt gegenüber auf der anderen Seite des Gsieser Bachs erhebt sich die Burgruine Thurn.

Geschichte
Auftrags- und Namensgeber des Schloss Welsperg waren die Brüder Schwikher und Otto von Welsperg. Sie ließen den ungewöhnlich hoch und schlank wirkenden Bergfried von 1126 bis 1140 erbauen. Bald darauf folgten der Palas mit Wirtschaftsgebäuden und einer romanischen Kapelle. Die Welsperg wurden Untervögte der Grafen von Görz und Tirol. Durch kluge Heiratspolitik sowie geschickte Handels-, Bergbau- und Verwaltungstätigkeit vergrößerten sie ihr Vermögen und ihre Bedeutung.

Georg von Welsperg kaufte 1359 die gegenüberliegende Burg Thurn. Im auslaufenden 15. und beginnenden 16. Jahrhundert wurde die Burg Welsperg erheblich erweitert und ausgebaut. Den Höhepunkt ihrer Machtentfaltung erlebte die Familie mit Baron Guidobold von Welsperg, der Kämmerer und Berater des Kaisers wurde. Leopold I. verlieh ihm 1693 den Grafenstand. 1765 zerstörte ein Brand den Großteil der Burganlage, darunter auch Teile des Palas und des Wirtschaftsgebäudes. Daraufhin wurde der Dachstuhl des Palas auf die heutige Höhe herabgesetzt und man renovierte die Anlage. Die Burg verlor jedoch an Bedeutung und wurde nicht mehr bewohnt.

Nachdem die Familie 1907 mit Heinrich Karl Graf von Welsperg ausstarb, erbte den Besitz ein Zweig der Grafen von Thun-Hohenstein, durch Adoption Thun-Hohenstein-Welsperg. Gegenwärtiger Eigentümer ist Georg Siegmund Graf von Thun-Hohenstein-Welsperg. Unter Betreuung des Kuratoriums Schloss Welsperg werden im Sommer zahlreiche Konzerte, Ausstellungen und Feste in den Schlossmauern organisiert.

Fotos

Literatur
 Georg Töchterle: Zur Frage der ältesten Besitzer des Schlosses Welsberg. In: Der Schlern 4, 1923, S. 7–15. (online)
 Alexander von Hohenbühel: Welsperg. In: Magdalena Hörmann-Weingartner (Hrsg.): Tiroler Burgenbuch. IX. Band: Pustertal. Verlagsanstalt Athesia, Bozen 2003, ISBN 978-88-8266-163-2, S. 345–366.

Weblinks

Einzelnachweise

Welsperg
Baudenkmal in Welsberg-Taisten
Welsperg
Bauwerk in Welsberg-Taisten
Welsperg (Adelsgeschlecht)

Schloss Welsperg


Jarod est un rappeur français, originaire du 19e arrondissement de Paris.

Il est l'un des ex-membres du groupe de rap parisien L'Institut.

Biographie
Jarod grandit dans la cité des Orgues, dans le quartier de Riquet du 19e arrondissement de Paris.

Il fait ses débuts dans le rap vers 2004, période lors de laquelle il fait la rencontre de la Sexion d'Assaut. Affilié à eux à travers le label Wati B qu'il rejoint, il monte alors son propre groupe, L'Institut (composé entre autres de Dr. Bériz, Abou Debeing ou encore de S.Pri Noir).

Il commence à se tailler une réputation avec ses freestyles à partir de 2008 (mais est ralenti dans son ascension par une première peine de prison), puis sort son premier projet solo début 2011 sous le label Wati B, Feinte de frappe.

Après avoir quitté le Wati B la même année pour se mettre en indépendance, il sort un nouveau street album le , En attendant la frappe. Chaque fin d'année depuis 2012, il est connu pour sortir une chanson célébrant la fin de l'année civile portant le nom de Termine.

Il se fait connaître du grand public avec son single Dawala en 2013.

Son premier album, Frappe préventive, sort dans les bacs en totale indépendance le  (il se vendra à près de ).

Le , Jarod sort son deuxième album solo, Caméléon (qui reste encore à ce jour son plus gros succès), avec plus de  à ce jour.

L'année suivante, il sort un nouveau projet, Attitude (sous forme numérique), puis Test Micro deux ans plus tard en 2019.

En 2020, Jarod sort deux mixtapes à quelques mois d'intervalle, New Attitude et Avant la guerre.

2021 est également très prolifique pour le rappeur qui sort successivement trois projets au cours de la même année, Ronin, Clout et Grande Équipe.

Discographie

Albums

Albums solos

Mixtapes

Chansons

Singles

Collaborations notables

Notes et références

Chanteur français du XXe siècle
Chanteur français du XXIe siècle
Rappeur français
Chanteur des années 2010
Chanteur des années 2020
Nom de scène

Jarod (rappeur)


جبل زيتون جبل يقع بوسط الجمهورية التونسية على الحدود بين ولايتي سيدي بوزيد والقصرين، غرب مدينة بئر الحفي وجنوب غرب جبل الحفي. يبلغ ارتفاعه 872 م.

زيتون

جبل زيتون


An Trichotosia microbambusa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Trichotosia microbambusa in nahilalakip ha genus nga Trichotosia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichotosia

Trichotosia microbambusa


Les épreuves d'escrime des Jeux asiatiques de 2002 se déroulent du 29 septembre au  au gymnase Gangseo, à Pusan, en Corée du Sud. 12 titres sont attribués, quatre pour chaque arme. Parmi les 19 nations participantes, la Corée du Sud, nation hôte, est le pays le plus médaillé avec quinze médailles, suivie par la Chine (quatorze médailles) et le Kazakhstan (trois médailles dont une en or). C'est la première fois que le sabre féminin est représentée lors des Jeux asiatiques.

Calendrier

Résultats

Podiums masculins

Podiums féminins

Tableau des médailles

Références
 .

Escrime
2002
Jeux asiatiques
Escrime en Corée du Sud

Escrime aux Jeux asiatiques de 2002


Lope Fitero (falecido no dia 10 de junho de 1245) foi um prelado católico romano que serviu como bispo de Córdoba de 1237 a 1245.

Biografia
Em 1237 Lope Fitero foi nomeado pelo Papa Gregório IX como Bispo de Córdoba. No dia 9 de maio de 1237 foi consagrado bispo por Juan Domínguez de Medina, bispo de Burgos. Serviu como Bispo de Córdoba até à sua morte a 10 de junho de 1245.

Bispos nomeados pelo Papa Gregório IX
Mortos em 1245
Bispos do século XIII

Lope de Fitero


Vindkraftværk eller elektricitetsproducerende vindmøller er konstruktioner, der omdanner vindenergi til elektricitet. Populært kaldes vindkraftværker for vindmøller.

Elektricitetsproducerende vindmøller udgør i dag, 2016, den vigtigste form udnyttelse af vindenergi.

Den dominerende vindmølletype har tre vinger på en roterende akse, som er koblet til en generator, der er monteret i et vindmølletårn.

Vindmøller kan opsættes enkeltvis eller i grupper.

De mindste vindmøller kaldes for husstandsvindmøller og producerer typisk ikke mere end en husstands forbrug.

Vindmøller opsat i grupper kaldes for vindmølleparker.

Vindmøllernes elektricitetsproduktion omformes i en transformator eller på en transformatorstation før det føres ud på elektricitetsnettet.

Installationsområder
Møllerne kan installeres i følgende områder:

Landområder
Enten enkeltstående eller i vindmølleparker.

Hav- og søområder
Oftest offshore i havvindmølleparker og i få tilfælde som enkeltstående møller, bl.a som flydende møller.

Vindkraftværkers historie

Charles Francis Brush (1849 – 1929) byggede 1887/88 en vindmølle der opladede et batteri som forsynede et hus med elektricitet.

1891 opførte fysikeren og opfinderen Poul la Cour, "Forsøgsmøllen" ved Askov Højskole og. omkring 1900 begyndte han at udvikle vinddrevne elværker.

Under 2. verdenskrig var der mangel på kul og olie, herefter byggede F.L. Smidth 50 60-70 kW vindmøller til elproduktion. Efter 2. verdenskrig da olie og kul igen blev hovedenergikilden, forsvandt interessen for vindkraft. Kun hos det lille sjællandske elselskab SEAS på Sydsjælland fortsatte man indtil 1957 at bygge elproducerende vindmøller. SEAS byggede blandt andet verdens første vekselstrømsproducerende mølle Vester Egesborg Møllen ved Vester Egesborg i Sydsjælland og i 1957 Gedsermøllen. Efterhånden faldt oliepriserne så meget at interessen for vindkraft ebbede ud. Gedsermøllen blev nedlagt i 1967 og generatorhuset og de 3 vinger befinder sig nu på Energimuseet ved Tange Sø i Midtjylland.

Fra omkring 1970 blev der i Danmark bygget mange møller på 20-50 kW med 12–15 m rotordiameter og med tårnhøjder på op til 20 m. Særlig efter energikrisen i 1973 var der igen en stigende interesse for vindkraft. Christian Riisager konstruerede og startede Danmarks første egentlige serieproduktion af elmøller. I 1978 blev der opført fem Riisagermøller. Fra 1979 til 1985 stod der en Riisagermølle på forsøgsstation Risø, hvor man lavede målinger for at kunne vejlede den nye danske mølleindustri. Møllen er nu udstillet på Energimuseet ved Tange Sø.

1978 indviede skolesamvirket Tvind ved Ulfborg i Vestjylland Tvindmøllen, som fra 1978 til 2000 var Danmarks største vindmølle. Den begyndte at producere strøm i 1978 og var med til at sætte yderligere gang i en egentlig forskning og udvikling inden for vindenergi.

Siden er møllestørrelserne vokset, så de største møller har effekter på flere MW, rotordiametre på ca. 100 m og tårnhøjder på op til 100 m, i mange tilfælde placeret i vindmølleparker på havet: Anholt Havmøllepark (Danmarks største), Horns Rev Havmøllepark, Horns Rev 2, ved Lyngdrup, Middelgrundens Vindmøllepark, Vindmølleparken Nørrekær Enge, Rødsand Havmøllepark, på Tunø – den største projekteret ved Ringkøbing "Nørhede til Hjortmose" med 22 vindmøller med højde på 149,9 m

Anlæggelse af vindmølleanlæg er i nutiden udsat for NIMBY-effekten, som er et akronym for "Not In My Back Yard", ikke i min baghave. Fænomenet beskriver modstand mod ændringer af ens nærområde, men ikke mod ændringer i andres nærområde.

Udtrykket bruges ofte af vindmølletilhængere for at kompromittere vindmølleskeptikere.

Vindkraftværkers teknik

Et moderne vindkraftanlæg er en transducer, som omdanner vindenergi til mekanisk arbejde og efterfølgende til elektricitet via en generator og eventuelt en gearkasse. Moderne vindmøller bruges i dag stort set kun til fremstilling af elektricitet; i Danmark spiller de en vigtig rolle i den vedvarende energiforsyning.

Vindmøller har førhen primært været opstillet på landjorden, men inden for de seneste par år er flere vindmølleparker blevet oprettet i havet ud for kysten. Fordelen ved havvindmøller er, at placeringen på havet giver en kraftigere og mere jævn vind, og samtidig slipper man for eventuelle protester fra lokale beboere. Til gengæld er strøm produceret fra havvindmøller dyrere, dels pga. større anlægsomkostninger til fundament og havkabler, men også fordi det er vanskeligere at vedligeholde møllerne som udsættes for et stort slid på grund af det barske havmiljø.

De fleste af nutidens møllers vinger roterer mod højre og har tre vinger. Antallet af vinger er et kompromis mellem møllens ydelse, stabilitet og særligt pris. Jo flere vinger en mølle har, desto lavere vindhastigheder kan den arbejde under, da den får et større moment. F.eks. kræver en en-vinget vindmølle meget store vindhastigheder før den kan begynde at dreje, men da vingerne er den dyreste del af en vindmølle, kan det ikke svare sig at bygge vindmøller med særligt mange vinger. Vindmøller med to vinger er væsentlig mere stabile end en-vingede vindmøller, men møllen udsættes for kraftige belastning når vingerne står lodret og de modsatrettede vinger kan forstærke hinandens rystelser. For en stabil mølle kræves som minimum tre vinger. Flere vinger giver for dyre møller i forhold til gevinsten. Særligt ikke i forhold til at møllerne normalt placeres, hvor lave vindhastigheder sjældent forekommer.

På de moderne vindkraftanlæg kan skråstillingen justeres automatisk, for at få den maksimale vindstrømning omkring vingen og dermed den maksimale ydelse. Det sker ved, at hele vingen drejes om sin egen akse oftest ved hjælp af et hydraulisk system.

Et vindkraftværk kan i følge Betz lov maksimalt tage 59 procent af den kinetiske energi ud af al vind, der strømmer gennem et areal. Hvis de enkelte møller i en vindkraftpark står tæt efter hinanden, vil der skabes delvis læ bag møllerne.

Rotortyper

Møllevinger drives frem efter to forskellige principper: Modstandstypen og opdriftstypen.
Modstandstypen
Vingerne er i princippet plader der trykkes frem af vinden, vingerne indstilles således af den resulterende vindretning er omtrent vinkelret på vingefladen.
Opdriftstypen
Vingerne virker her som på en flyvinge, hvor vingens fremdrift er forskellen mellem vingens opdrift og modstand projekteret på vingens bevægelsesretning. Dette er gældende for moderne vindmøllevinger, der alle har et aerodynamisk profil.

Påvirkninger

Vindmøllestøj
Vindkraftværker kan skabe støj ved både høje og lave frekvenser.
Støjen kan komme fra de roterende vinger og fra maskinkomponenterne.
I Danmark regulerer bekendtgørelser vindmøllestøj.

Lysgener
Vindkraftværker kan med deres skygge være til gene for naboer.
Når vingerne roterer kan skyggekastet skabe en stroboskopagtig effekt.
Lysgener kan også opstå ved refleksblink, hvor sollys reflekteres i møllevingens blanke overflade.

Høje vindmøller skal afmærkes med lys af hensyn til flysikkerheden.

Konsekvenser for dyrelivet
På Smøla alene er der fundet mere end 500 fugle omkommet efter sammenstød med øens vindturbiner; 96 af dem var havørne, mens 200 var ryper.

Tysk vindkraft alene dræber 1.200 tons insekter årligt. De døde insekter, som klistrer sig til vindturbinerne, fører også til enorme energitab.

Se også
 Vindenergi i Danmark
 Vindmølle

Eksterne henvisninger og kilder

Henvisninger

Vindkraftværk


الدخيلة قد تشير إلي:
 الدخيلة (أسكا) : دوار تابع لجماعة ويجان في إقليم تيزنيت، المغرب

 الدخيلة (القطن) : قرية في عزلة القطن، مديرية القطن، محافظة حضرموت اليمنية
 الدخيلة أحد أحياء مدينة الإسكندرية، مصر.
 الدخيلة إحدى قرى معتمدية طبربة التابعة لولاية منوبة، تونس.

مسلسلات
 الدخيلة (مسلسل كويتي).
 الدخيلة (مسلسل مكسيكي).

الدخيلة (توضيح)


Pokrajinski muzej Gansua (kin. 甘肃省博物馆, pinyin: Gānsù Shěng Bówùguăn, skr. Ganbo) je muzej kineske pokrajine Gansu koji se nalazi u gradu Lanzhou. Muzej posjeduje veliki zbirku artefakata, koja je podijeljena u dva dijela, povijesni muzej i prirodoslovni muzej.

Pokrajinski muzej Gansua je jedan od najposjećenijih muzeja u Kini, te je 2018. god. zabilježio 3.500.000 posjetitelja, prema čemu je bio 7. u Kini.

Povijest

Muzej je 1939. godine bio posvećen samo povijesti Gansua, ali je 1945. god. promijenjen u Nacionalni muzej znanosti u Gansuu. God. 1956., nakon tri godine obnove, ponovno je ustrojen i kao prirodoslovni muzej, pod imenom Pokrajinski muzej Gansua. Od svog osnutka muzej je održao gotovo 300 izložbi, a predmeti iz njegovih zbirki izloženi su širom svijeta.

Nova izložbena zgrada Pokrajinskog muzeja Gansua dovršena je 2012. godine i ima površinu od 28.000 m², uključujući površinu skladišta od 7.600 m² i izložbenu dvoranu od oko 9.000 m². Moderna zgrada ima mnoštvo sadržaja i niz slikovnih usluga kao što su veliki ekrani osjetljivi na dodir koji mogu pružiti veliki broj grafičkih i tekstualnih informacija.

Kolekcija

Ganbo ima 18 izložbenih dvorana, 5 stalnih tematskih izložbi i više od 350.000 komada dragocjenih povijesnih relikvija i prirodnih primjeraka, uključujući 16 kineskih kulturnih relikvija na razini nacionalnog blaga i 721 relikviju kulturne baštine, 2637 komada kulturnih relikvija druge razine i 48.241 komada kulturnih relikvija treće razine. Najslavniji izložak u muzeju je "Leteći konj iz Gansua", brončana skulptura iz dinastije Istočni Han iz oko 2. stoljeća. Pored toga, muzej ima stalne tematske izložbe:
 Budistička umjetnost
 Fosili i paleontologija
 Oslikana keramika Gansua
 Civilizacija Puta svile
 "Crveni Gansu" (Komunistička partija tijekom Kineskog građanskog rata)

Izvori

Vanjske poveznice

Službene stranice muzeja
 Travel China Guide

Muzeji u Kini
Povijesni muzeji
Prirodoslovni muzeji
Kineska umjetnost

Pokrajinski muzej Gansua


Waripi, potpleme Okômoyána, plemena iz šire grupe Tiriyó. Žive na rijekama Chipariwini, Api-egu i Kuruni, u Brazilu (Pará) i susjednom Surinamu.

Ime im ponekad koriste i kao sinonim za Okômoyána.

Izvori

Cariban
Brazilski Indijanci
Indijanci, Surinam
Indijanska plemena

Waripi


صقر الخوري (28_12_1934/ 20/4/2007 )أديب وكاتب سوري ولد في في قرية خربا التابعة لمحافظة السويداء.

نبذة عن الأديب

تلقى صقر الخوري تعليمه الأساسي فيها والاعدادي في مدينة السويداء ، ونال شهادته الثانوية في دمشق. ثم تابع دراساته في جامعة دمشق كلية الأداب، وتخرج فيها مجازاً في الفلسفة، ثم حصل على دبلوم التأهيل التربوي من كلية التربية- جامعة دمشق.
عمل في حقل التعليم الابتدائي مدرسا ثم مديراً. وبعدها درّس في للمراحل الثانوية ودور المعلمين والمعلمات في محافظتي درعا والسويداء، ثم مدرباً للمعلمين، وتابع دورات تخصصية في اليونسكو-معهد الاونروا- في بيروت و عمان.

أعماله

كتب صقر الخوري الرواية والقصة القصيرة وأيضا في البحوث الفكرية والاجتماعية بالإضافة إلى كتابته المقالة والشعر.

مؤلفاته:

 -القناديل الهزيلة- مجموعة بحوث ودراسات فكرية واجتماعية- الصادر عن جمعية العهد الجديد للأدباء العرب تحت رقم-1- دمشق 1960- دار الاعتدال.

 -بائعة الهوى- مجموعة قصص- دمشق 1962.

 -مكاشفات(1)- مجموعة قصص- اتحاد الكتاب العرب 1989.

 -مكاشفات(2)- حب في زنزانة- قصص- اتحاد الكتاب العرب 1992

توفي الأديب صقر الخوري في 20/4/2007 ودفن في مسقط رأسه قرية خربا

المصادر

موقع وزارة الثقافة /سوريا

- جريدة الاسبوع الادبي

- موقع السويداء

كتاب وكاتبات سوريون

صقر الخوري


La bataille de Dry Lake est le dernier affrontement majeur de la guerre des Modocs. Elle eut lieu le  près des Lava Beds en Californie.

Déterminés à capturer les Modocs et mettre fin au conflit après leur déroute à la  en  précédent, les militaires américains prennent la direction des Lava Beds pour les y déloger. Alors qu'elles ont stoppé près d'une étendue d'eau boueuse appelée Dry Lake, les troupes conduites par le capitaine H. C. Hasbrouck sont attaquées par surprise par les guerriers de Kintpuash. Hasbrouck parvient à rallier ses hommes et à contre-attaquer, repoussant les Amérindiens. Les soldats s'emparent alors d'une grande partie des munitions des Modocs, les laissant avec peu de ressources.

Annexes

Bibliographie
 .
 .

Bataille de la guerre des Modocs
Bataille de 1873
1873 aux États-Unis
Mai 1873

Bataille de Dry Lake


Ataşe, bir ülkenin başka bir ülkedeki diplomatik görevlerinde belirli bir uzmanlık alanı ile ilgili olarak temsil ve bilgi toplama vazifelerini icra eden elçilik görevlisidir.

Siyasal bir memur olan bu görevli, bulunduğu yabancı devletin durumu ve davranışlarını yetki alanı dahilinde izler ve hükûmetine bildirir. Bu bilgi toplama hareketi kanuni casusluk olarak kabul edilir.

Askerî ataşe
Askerî ataşeler, bağlı oldukları silahlı kuvvetlerin temsilcisi olarak elçiliğin askerî danışmanlığını yaparlar ve bilgi toplarlar.

Bilim ataşesi

Bilim ataşeleri, Bilim ve teknoloji konusunda uzmanlaşmış elçilik görevlisi ve danışmanıdır.

Basın ataşesi

Yazılı, görsel ve işitsel medya alanlarında uzmanlaşmış elçilik görevlisi ve danışmanıdır.

Ticaret ataşesi

Ticaret ataşesi veya ticarî ataşe, bulunduğu yabancı ülke ile kendi ülkesi arasındaki ticaret ilişkilerini izler, ticaret anlaşmalarının hazırlanmasında rol alır ve kendi ülkelerinin ekonomik çıkarlarının korunması doğrultusunda danışma görevi yapar.

Kültür ataşesi

Kültürel tanıtım ve iş birliği konularında uzmanlaşmış elçilik görevlisi ve danışmanıdır.

Güvenlik ataşesi

Güvenlik Ataşeleri Misyon Şefinin (Büyükelçiliklerde Büyükelçi, Başkonsolosluklarda Başkonsolos)yakın koruması ve Büyükelçilik ve Başkonsolosluklara yapılabilecek terör saldırılarını önleyecek özel koruma memurlarıdır.

Eğitim ataşesi

Eğitim ve öğretim konularında uzmanlaşmış elçilik görevlisi ve danışmanıdır.

Din ataşesi

Vatandaşlarına dini konuda hizmet vermek üzere gelmiş olan ilgili din alanında, genelde başkonsolosa bağlı çalışan diplomat.

Ataşeler, diplomatik dokunulmazlığa sahiptirler.

Ayrıca bakınız
 Büyükelçi
 Başkonsolos
 Uluslararası İlişkiler
 Diplomasi
 Diplomat

Diplomatlar

Ataşe


London '66–'67 is an EP and film of Pink Floyd music, containing two "lost" tracks—an extended version of "Interstellar Overdrive" and a previously unreleased track "Nick's Boogie". These tracks were originally recorded for Peter Whitehead's film Tonite Let's All Make Love in London in 1967, and the former appeared in edited form on the soundtrack album. Originally released in full on the 1990 See for Miles Records UK reissue of the soundtrack album, they were the earliest Pink Floyd recordings available commercially before the limited release of 1965: Their First Recordings in 2015.

The EP was originally issued in 1995, then reissued by Snapper Music (SMACD924X, 2005) on 13 September 2005, as a remastered CD and a DVD featuring the entire film plus excerpts from the original movie. The EP is considered an early example of the jazz fusion genre, incorporating jazz-influenced improvisation to their psychedelic compositions.

Track listing

DVD
London '66–'67, the original film with the full length video of "Interstellar Overdrive" and "Nick's Boogie".
Interview footage from the 1960s of Mick Jagger, David Hockney, Michael Caine and Julie Christie.
Footage capturing the London Scene in the late sixties.
Overview by director Peter Whitehead.

Personnel
Pink Floyd
Syd Barrett – electric guitar
Roger Waters – bass guitar
Richard Wright – Farfisa organ
Nick Mason – drums, percussion

Production
Joe Boyd – production
 John Wood – engineering

Certifications

References

1995 EPs
2005 films
Albums produced by Joe Boyd
Instrumental albums
Pink Floyd films
Pink Floyd soundtracks
Pink Floyd EPs
2000s British films

London '66–'67


دعاء الشرق هي قصيدة ألفها الشاعر المصري محمود حسن إسماعيل، ولحنها محمد عبد الوهاب وغناها عام 1954.

الأغنية
 بعد مرور حوالي 6 سنوات من احتلال فلسطين عام 1948 وبعد حوالي سنتين من ثورة يوليو 1952 كان الشعور في العالم العربي لا يزال مليئاً بالأمل في أن ينهض هذا العالم العربي ليستعيد الأرض المحتلة، ويحقق الوحدة العربية، وفي هذا الجو العام كتبت هذه القصيدة، فالشرق العربي الذي ظهرت منه الرسالات السماوية، كيف يرضى أن تحتل أرضه من الغاصبين.
 لحن عبد الوهاب هذه القصيدة بلحن شرقي أصيل مما يدل على قدرته على التلحين على هذا الشكل، وقد ذكر في برنامج «النهر الخالد» أن لحن مذهب (مطلع) القصيدة هو محاكاة لطريقة قراءة أحد أئمة المساجد للقرءان الكريم، ويقول هذا المطلع:
يا سماء الشرق طوفي بالضياءِ...وانشري شمسك في كل سماءِ

ذكريه واذكري أيامه بهدى الـــــحق ونور الأنبياءِ
 وعلى الرغم من أنه يستخدم آلة غربية في بداية مقطع «أيها السائل عن راياتنا» (ربما تكون الأوبوا أو الكلارينت) إلا أنها لم تخل بالجو الشرقي العام للحن.
 تعتبر هذه القصيدة من الأغاني الكبيرة في حياة عبد الوهاب، وقد قدم في نفس العام (1954) قصيدتين جميلتين أخرى ين هما «النهر الخالد»، وهي أيضاً لمحمود حسن إسماعيل، وقصيدة ليالي الشرق (أو الروابي الخضر) من تأليف أحمد خميس.
 خلال غناء الأغنية ارتكب عبد الوهاب خطاً لغوياً بسيطاً (وهو نفس الخطأ الذي ارتكبه عند غناء قصيدة يا جارة الوادي عام 1928) إذ أنه نطق اللام في كلمة (الشهب) في البيت الذي يقول:
أيها السائل عن راياتنا...لم تزل خفاقة في الشهب

والصواب عد نطق تلك اللام لأنها لام شمسية

مصادر
فكتور سحاب، «السبعة الكبار في الموسيقى العربية».

أغاني محمد عبد الوهاب
قصائد

دعاء الشرق