Emirtolu, Sinop ilinin Durağan ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Emirdolu olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 170 km, Durağan ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Durağan belde ve köyleri

Emirtolu


Das Wasserkraftwerk Brisay () ist ein Speicherkraftwerk in der kanadischen Provinz Québec. Es befindet sich in der Region Jamésie am Caniapiscau-Stausee, genauer am Ausfluss des Rivière Caniapiscau.

Das Kraftwerk ist Teil des Baie-James-Wasserkraftprojekts und besitzt zwei Kaplan-Turbinen. Die installierte Leistung der Generatoren beträgt 469 MW, die Fallhöhe 37,5 Meter. Betreiber des Kraftwerks ist die Société d'énergie de la Baie James, eine Tochtergesellschaft des staatlichen Energieversorgungsunternehmens Hydro-Québec.

Der Stausee bestand bereits seit 1984 und diente zunächst als Speicher für weiter flussabwärts gelegene Anlagen. Die Bauarbeiten am Kraftwerk Brisay begannen im Jahr 1990, die Inbetriebnahme erfolgte 1993. Benannt ist es nach Jacques-René de Brisay, Generalgouverneur Neufrankreichs von 1685 bis 1689. Erschlossen wird das Kraftwerk durch die Fernstraße Route Transtaïga.

Einzelnachweise

Wasserspeicherkraftwerk in Nordamerika
Wasserspeicherkraftwerk in Kanada
Hydro-Québec-Kraftwerk
Bauwerk in Québec
Erbaut in den 1990er Jahren
Nord-du-Québec

Wasserkraftwerk Brisay


Tord Kolbeinsson, norrønt Þórðr Kolbeinsson) var en islandsk skjald, der levede i 1000-tallet. Han var hirdskjald hos jarlen Erik jarl, og digtede Eiriksdråpa om jarlen. Omkring 17 vers om jarlen er bevaret fra Tord i kongesagaerne. Det følgende er uddrag fra Eiriksdråpa:

Sydfra kom det sanne
sagn om store hærer,
om kæmper med stålvåben.
Bønder blev rede for striden.

Danenes lange skeider
i syd var draget af lunden
og sat på søen. Dette
hørte skibenes herre.

Tord er en af to hovedpersoner i Bjarnars saga og hvor mange lausavísur bliver tilskrevet Kolbeinsson. Hans søn, Arnórr jarlaskáld, blev også en kendt skjald.

Eksterne henvisninger
 Þórðr Kolbeinsson  alle bevarte kvad, islandsk
 Wikisource: Tord Kobeinsson i Snorre Sturlassons Olav Tryggvassons saga – norsk
 Knýtlinga saga  Utdrag, engelsk
 Bjarnar saga Hítdælakappa – islandsk

Skjaldekunst
Personer fra vikingetiden
Personer fra Island

Þórðr Kolbeinsson


Yan Yee Ng (* 11. Juli 1993 in Kuala Lumpur) ist eine malaysische Wasserspringerin, die im Kunstspringen vom 1-m- und 3-m-Brett und im 3-m-Synchronspringen antritt.

Ng kam über die Rhythmische Sportgymnastik zum Wasserspringen. Trainiert wird sie von Yang Zhuliang. Ihre ersten internationalen Titelkämpfe bestritt sie bei der Juniorenweltmeisterschaft 2008. Im Erwachsenenbereich konnte sie bei den Asienspielen 2010 in Guangzhou erstmals auf sich aufmerksam machen. Mit Mun Yee Leong gewann sie im 3-m-Synchronspringen die Silbermedaille. Ein Jahr später gewann das Duo bei den Südostasienspielen die Goldmedaille und erreichte bei der Weltmeisterschaft in Shanghai das Finale, wo sie Zehnte wurden. Ng konnte beim Weltcup 2012 in London vom 3-m-Brett einen Quotenplatz für die Olympischen Spiele an gleicher Stelle erringen.

Weblinks

Einzelnachweise

Wasserspringer (Malaysia)
Südostasienspielesieger (Wasserspringen)
Olympiateilnehmer (Malaysia)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2016
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2020
Teilnehmer an den Asienspielen (Malaysia)
Universiadeteilnehmer (Malaysia)
Teilnehmer der Sommer-Universiade 2011
Teilnehmer an den Südostasienspielen (Malaysia)
Teilnehmer an den Commonwealth Games (Malaysia)
Malaysier
Geboren 1993
Frau

Yan Yee Ng


Kışlak, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Ankara iline 70, Kızılcahamam ilçesine 38 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
YerelNet

Kızılcahamam'ın mahalleleri

Kışlak, Kızılcahamam


A topogenic sequence is a collective term used for a peptide sequence present at nascent proteins essential for their insertion and orienting in cellular membranes. The sequences are also used to translocate proteins across various intracellular membranes, and ensure they are transported to the correct organelle after synthesis. The position of the sequence may be at the end, e.g. N-terminal signal sequence, or in mid parts of the nascent protein, e.g. stop-transfer anchor sequences and signal-anchor sequences. If the sequence is at the end of the polypeptide, it is cleaved off after entering the ER-lumen (via a translocon) by a signal peptidase, and subsequently degraded.

As an example, the vast majority of all known complex plastid preproteins (an 'unactivated' protein) encoded in the nucleus possess a topogenic sequence.

See also
 Protein targeting
 Target peptide
 Translocon
 Signal peptide

References

Peptide sequences

Topogenic sequence


දියලුම ඇල්ල යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ඇති
 දියඇලි අතර, උස අනූව තුන්වන ස්ථානය (මීටර 171) ලබා ගන්නා දිය ඇල්ල වේ. එය උස අනූව එය ලෝකයේ 361ක් වන ස්ථානයේ පසුවෙයි.

බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ කොළඹ-බදුල්ල මහාමාර්ගයෙහි කොස්ලන්ද ග්‍රාමයට කිලෝ මීටර 6 ක් පමණ දුරින් මෙම දියලුම ඇල්ල පිහිටා තිබේ. දිය ඇල්ල නිර්මාණය වී තිබෙන්නේ පූනගල ඔයෙනි.

ජනප්‍රවාද
ප්‍රකට ඉතිහාසඥයෙකු වූ ආචාර්ය .ආර්.එල්. බ්‍රොහියර් ට අනූව, දියලුම දිය ඇල්ල සමග තරුණ රජකෙනෙකු සහ කුලයෙන් අඩු කාන්තාවක් සම්බන්ධ ශෝකාන්තයක් වෙලී පවතී.

දියලුම ඇල්ල තරණය
2003 ජූලි මස 26 වැනි දිනදී බඹරකන්ද ඇල්ල තරණය කල, දුමින්ද නම් තරුණයෙකු මෙම දියලුම ඇල්ලෙන් බැස වාර්තාවක් පිහිටුවීමට උත්සාහ කල අවස්ථාවේදී ලිස්සා වැටීමෙන් මරණයට පත්විය.

මේවාද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ දිය ඇලි

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ දිය ඇලි

දියලුම ඇල්ල


8200 Souten este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8200 Souten este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Nyukasa de Masanori Hirasawa și Shohei Suzuki. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,62 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 1,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

8200 Souten


is a rural district located in Shizuoka Prefecture, Japan. As of July 2012, the district has an estimated population of 38,332 and a population density of . The total area is . The district's administrative centre is the city hall at Mishima City.

Towns and villages
Tagata District currently is composed of one town. The city of Atami and parts of the cities of Mishima, Izunokuni and Itō were formerly part of the district.

Kannami

History

Tagata District was one of the original districts of Izu Province, having been separated from Suruga Province in the cadastral reform of 680 AD, and covered most of central Izu Peninsula.

Modern Tagata District was established in the July 22, 1878 cadastral reforms initiated by the Meiji government with one town (Nirayama) and 61 villages. In a round of consolidation on April 1, 1889, this was reduced to seven villages, with Nirayama reduced to village status. However, on April 4, 1896, the area of the district was greatly expanded by portions of the former Kimisawa District and Kamo District, to have two towns (Mishima and Atami) and 27 villages.

Itō was raised to town status on January 1, 1906. In 1924, Ajiro and Shuzenji were also raised to town status, followed by Izunagaoka in 1936.
Atami was elevated to city status on April 10, 1937. The village of Toi was elevated to town status on April 1, 1938, followed by Ōhito on December 10, 1940. Mishima was elevated to city status on April 29, 1941, and Itō on August 10, 1947.

On September 30, 1956, Shimokarino Village was merged into Shuzenji Town and Seizu Village merged into Toi Town. On April 1, 1957, Ajiro Town was merged into Atami City.

On January 1, 1958 the villages of Shimoomi, Nakaomi, and Kamiomi merged to form the town of Nakaizu, with parts of Kitakarino Village merging separately with Shuzenji Town and Ōhito Town on April 10, 1959.

On November 1, 1960, the villages of Nakakarino and Kamikarino merged to form the town of Amagiyugashima. Nirayama Village was elevated back to town status on April 1, 1962. Kannami Village was elevated to town status on April 1, 1963.
On April 1, 2004, the towns of Shuzenji, Amagiyugashima, Nakaizu, and Toi merged to form the city of Izu. This was followed by the merger of the towns of Nirayama, Izunagaoka, and Ōhito to form the city of Izunokuni on April 1, 2005.
The village of Heda merged into Numazu City on the same day.

Districts in Shizuoka Prefecture

Tagata District, Shizuoka


An Eragrostis patens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Daniel Oliver. An Eragrostis patens in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eragrostis

Eragrostis patens


William Keir "Bill" Carr (Grand Bank, Dominio de Terranova, 19 de marzo de 1923-14 de octubre de 2020) fue un militar y aviador canadiense, miembro oficial de la Royal Canadian Air Force.

Vida privada
William Carr creció en Terranova, fue uno de seis niños, cuatro hermanos y una hermana. A los 18 años asistió a Mount Allison y obtuvo su BA, tiempo durante el cual vendió máquinas de escribir para ganar dinero extra para la escuela. Fue durante la universidad que se unió a la Agencia Canadiense de Entrenamiento de Oficiales del Cuerpo.

Servicio durante la Segunda Guerra Mundial
Fue reclutado para el servicio en 1941, cuando se implementa en el extranjero, estuvo destinado en primer lugar con 9 OTU (unidad de entrenamiento operacional) con formación en el Spitfire. Más tarde, se desplegó a 542 escuadrón de la RAF estación Bensen volando el Spitfire PR Mc XI, uno de los cuales viajó a Malta cuando fue transferido a 683 escuadrón. Durante una misión que sufrió lesiones leves cuando su Spitfire era su fuego antiaéreo en Perugia, Italia. Él también tuvo uno de los primeros encuentros con uno de los primeros Me-262 durante una misión cerca de Múnich. Con 683 escuadrón, en 1944 fue nominado y recibió la Cruz de Vuelo Distinguido. Después de la guerra, Carr subió de rango hasta que fue nombrado como el primer comandante del Comando Aéreo de las Fuerzas Canadienses.

Retiro
Carr se retiró del servicio activo en 1978. Después del retiro de las fuerzas canadienses Carr se unió a Canadair donde fue nombrado vicepresidente de marketing internacional, principalmente en las ventas del Canadair Challenger y más tarde en el mismo papel para Bombardier Aerospace.

Premios
 Cruz de Vuelo Distinguido (1944)
 Orden de honor de Saint John
 Orde de mérito militar
 Legión al Mérito
 Salón de la fama de Aviación

Referencias

Enlaces externos

Militares de Canadá
William Keir Carr
Aviadores de la Segunda Guerra Mundial
Cruz de Vuelo Distinguido (Estados Unidos)
Legión al Mérito
Nacidos en Terranova y Labrador

William Keir Carr


الطبقة العاملة مفهوم اقتصادي يشير إلى فئة من أفراد المجتمع الذين يعملون مقابل راتب أو أجر، وخاصة في المهن اليدوية للعمالة والعمل الصناعي. من وجهة نظر ماركس، تتحدد عضوية أي شخص في طبقة اقتصادية معينة من خلال النظر في علاقته بوسائل الإنتاج، وموقع ذلك الشخص في البنية الاجتماعية في النظام الرأسمالي. في الماركسية، ثمة طبقتان تمثلان أغلبية الشعب، البروليتاريا والبورجوازية.

الإطار النظري
ينتمي أي شخص إلى طبقة العمال (البروليتاريا) إذا كان يكسب قوته من عمله ويحصل على أجر أو راتب مقابل وقت عمله. أما الرأسمالي أو البورجوازي (صاحب العمل) فهو الذي يكسب ماله من القيمة الفائضة التي ينتجها العمال، بدلا من القيام بالعمل. لذا يعتمد الرأسماليين على استغلال البروليتاريا لتحصيل المكاسب. يقول ماركس أن الأفراد المنتمين إلى الطبقتين لهم مصالح مشتركة، لكن تعارض هذه المصالح مع أفراد إحدى الطبقتين، هو الذي ينتج صراع طبقي. مثلا، نفترض أن مصنعًا ينتج إلكترونيات، وجزء من المال الناتج عن بيع تلك الإلكترونيات يُصرَف على أمور مثل مواد أولية وآلات (رأس المال الثابت) من أجل صناعة كمية أكبر من الإلكترونيات. وجزء آخر من المال (رأس المال المتحرك) سيصرف على أجور العمال. يبحث الرأسمالي عن المبلغ المتبقي من ذلك المال بعد خصم تلك المصروفات، وهو ما يسمى بالقيمة الفائضة. يعتمد جزء مهم من القيمة الفائضة على قيمة المجهود المبذول من جانب العمال.

تزيد القيمة الفائضة إذا اشتغل العمال وقتاً أطول من المتفق عليه. لذا يرجو صاحب العمل زيادة عدد ساعات «الوقت المجاني»  مثل استراحة الغداء، التي لا يدفع لها مقابلًا للعمال. بالمقابل، يبحث العمال عن كل دقيقة يدفع فيها صاحب العمل لهم مقابل عملهم ويتجنبون تمضية الوقت غير المدفوع حقه من صاحب العمل. كذلك، يفضلون أجور وحوافز مثل (تأمين صحي، تقاعد... إلخ) وأن يواجهوا سلوكاً أقل دكتاتورية وأبوية من جانب مُدرائهم.

ليست جميع أشكال الكفاح الطبقي عنيفة أو راديكالية بالضرورة مثل الإضراب. مثلاً قد يعبر عن الكفاح الطبقي بالكسل في العمل، أو التخريب بشكل بسيط. وقد تكون بمقياس أكبر مثل التصويت للأحزاب الاشتراكية والشعبوية. أما بالنسبة للرأسمالي، فيحاول العمل على حل نقابات العمال باللجوء إلى الشركات القانونية أو الضغط على السياسيين من أجل استصدار قوانين تحد من صلاحيات تلك النقابات.

ليس في وسع كفاح الطبقة العاملة بحد ذاته أن يشكل تهديدًا لاستمرارية الرأسمالية. يغدو كفاح الطبقات مؤثرًا ومهمًا حينما يكون أكثر عمومية، عندما يتنظم العمال ويزداد لديهم الوعي الطبقي، وتكون لهم أحزاب سياسية تمثلهم. وصف ماركس ذلك بتطور البروليتاريا من كونهم طبقة «في ذاتها» (موقعها في البنية الاجتماعية) إلى طبقة «لأجل ذاتها» (بمعنى واعية ونشطة لها القدرة على التغيير بنفسها).

اعتقد ماركس أن هذا الصراع هو في لب البنية الاجتماعية للرأسمالية وأنه لن ينتهي باستبدال ذلك النظام الاقتصادي نفسه. وأضاف أن الظروف التي تنشأ عن الرأسمالية وتراكم القيمة الفائضة الناتجة عن وسائل الإنتاج ستجعل الرأسماليين أكثر غنى، مما يشجع على اشتداد حدة الصراع الطبقي. إذا لم يجابه ذلك بزيادة التنظيم الاقتصادي والسياسي للعمال، ستكون النتيجة هي زيادة الهوة بين الطبقات لا محالة، مما سيشعل فتيل الثورة التي ستدمر الرأسمالية نفسها. سيتمخض عن تلك الثورة مجتمع اشتراكي تتحكم فيه البروليتاريا بالدولة، وتتشكل «دكتاتورية البروليتاريا». إن المعنى الأساسي في هذا السياق كان ديموقراطية العمال، وليست الدكتاتورية بالمعنى المعاصر للكلمة. بالنسبة لماركس، الديموقراطية تحت نظام رأسمالي تمثل دكتاتورية البورجوازيين.

حتى بعد الثورة، سيستمر كفاح الطبقة العاملة، بيد أن الكفاح سيذوي ولن يكون هناك طبقات. مع تحلُل الطبقات، سينهار الجهاز الحكومي في الدولة. استناداً إلى فلسفة ماركس، فإن المهمة الرئيسية لجهاز الدولة تتجلى في حماية سطوة الطبقة الحاكمة، ولكن بما أن الطبقات تلاشت فلم يعد هنالك حاجة للدولة. وذلك سيقود إلى مجتمع لا طبقي، لا حكومي، وشيوعي.

لاحظ ماركس وجود طبقات أخرى، ولكنها ليست بأهمية الطبقتين الرئيسيتين.

ومن وجهة نظر أخرى فإن هذه العمالة تسمى في معظم الدول العربية (الطبقة الكادحة) حيث انهم لا يرتاحون الا ليوم واحد وذلك لتوفير المال لأسرهم ولدراسة أبنائهم وتوفير العيش الكريم لأنفسهم دون اللجوء إلى التسول في الشوارع والأحياء السكنية، وانا هنا اخالف نظرية ماركس حيث الطبقات لازالت موجودة في معظم الدول العالمية ولكن لم يلاحظ ماركس ذلك،

الطبقات الأخرى

 البورجوازية الصغيرة أو صاحب المهنة الحرة: هؤلاء هم الناس الذين يملكون وسائل الإنتاج، وبالتالي يعملون لأجل أنفسهم فقط. لقد كان ماركس يرى تلك الطبقة وهي تلتهم من قبل الشركات الكبرى العائلية ورأى المحلات الصغيرة وهي تكتسح من محلات السوبرماركت وإلى ما هنالك.
 طقبة المدراء، المشرفين، الموظفين، وموظفي الأمن: هؤلاء هم طبقة تتوسط بين العمال والرأسماليين، ويعدون بشكل عام أقرب إلى العمال من قربهم للرأسماليين.
 طبقة غير القادرين على العمل : قد تكون علاقة هذه الطبقة مع الإنتاج غامضة بعض الشيء. منذ وجود فلسفة ماركس، حاولت الكثير من الدول تعويض العمال الذين يجدون صعوبة في إيجاد عمل. لسوء الحظ، هنالك بطالة بنيوية يكون فيها الأفراد معتمدين كليًا على الضمان الاجتماعي أو على أقاربهم في تحصيل قوت عيشهم. اعتبر ماركس هذه الطبقة غير مهمة ولا تلعب دور هام في الكفاح الطبقي بين العمال والرأسماليين.
 طبقة الفلاحين: إن تحليل تروتسكي للفلاحين أوضح أن تلك الطبقة قسمت ولاءها ما بين العمال والرأسماليين، حيث أن الفلاحين الأغنياء أصحاب الأراضي (الغولاغ)  لديهم مصلحة في بقاء النظام الرأسمالي، في حين أن الفلاحين الفقراء تتطابق مصالحهم أكثر مع البروليتاريين، ولذلك لن تقود وحدها طبقة الفلاحين ثورة يوما ما. إن نظرية تروتسكي «الثورة الدائمة»  نادت بتحالف بين البروليتاريا والفلاحين، يوفر البروليتاريا على إثرها المعدات والآلات الزراعية للفلاحين.

كفاح الأعراق وكفاح الطبقات

ثمة توجه ناشئ في فلسفة الاقتصاد في الولايات المتحدة يعتقد بأن كفاح الأعراق هو أقل أهمية، بسبب أن العنصرية مآلها الانتهاء مع زيادة عدد المتعلمين وزيادة الانفتاح في الأذهان من كافة النواحي بشكل عام. لذا فإن الكفاح الأكثر أهمية هو كفاح الطبقة العاملة لأن العمال والموظفين من جميع الأعراق يواجهون نفس المشاكل ويقاسون نفس المظالم. تعد أمريكا أهم مثال على ذلك، حيث يوجد بها أكثر طبقة عاملة ضعيفة سياسيَا في العالم الغربي، وتمثل قضايا العنصرية بها إلهاء عن مشاكل العمال المنقسمين وغير المنظمين.

المراجع

اشتراكية
طبقات اجتماعية
فلسفة
نظرية ماركسية
اقتصاد

طبقة عاملة


In the 1892 Quebec general election on March 8, 1892, to elect members of the Legislative Assembly of the Province of Quebec, Canada. The incumbent Quebec Conservative Party, led by Charles-Eugène Boucher de Boucherville, defeated the Quebec Liberal Party, led by Félix-Gabriel Marchand.

Mercier had been accused of corruption and removed from office as Premier by Quebec Lieutenant-governor Auguste-Réal Angers on December 16, 1891.  The scandal probably influenced the outcome of the election.  Mercier gave up the post of Liberal leader (and leader of the Opposition) to Félix-Gabriel Marchand, and was later acquitted of all charges.

Boucher de Boucherville resigned a year later, and was replaced by Louis-Olivier Taillon as Conservative leader and premier. Taillon in turn resigned in 1896, and was replaced by Edmund James Flynn.  Flynn lost the 1897 election, and the Conservatives never held power in Quebec again.

Results

See also
 List of Quebec premiers
 Politics of Quebec
 Timeline of Quebec history
 List of Quebec political parties
 8th Legislative Assembly of Quebec

Quebec general election
Elections in Quebec
General election
Quebec general election

1892 Quebec general election


İskilip Okkalığı; İskilip'e has bir somun ekmeğidir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde bir okka hamurdan imal edildiği için adı yörede "Okkalık" olarak söylenmiştir.

Yuvarlak hamur fırına girmeden önce tam ortası çizilir ve üzerine yumurta sürüldükten sonra fırına verilerek pişirilir.

Günümüzde halen geleneksel usullerde İskilip'te küçülerek olsa da taş fırınlarda odun ateşinde 300-350 gram olarak imalatı sürmektedir.

İskilip mutfağı
Türk mutfağındaki ekmekler

İskilip Okkalığı


An Masdevallia misasii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lothar Alfred Braas. An Masdevallia misasii in nahilalakip ha genus nga Masdevallia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Masdevallia

Masdevallia misasii


Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses steht für:

 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1901–1903)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1903–1906)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1906–1910)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1910–1913)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1913–1914)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1914–1917)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1917–1919)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1919–1922)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1922–1925)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1925–1928)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1928–1929)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1929–1931)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1931–1934)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1934–1937)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1937–1940)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1940–1943)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1943–1946)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1946–1949)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1949–1951)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1951–1954)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1954–1955)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1955–1958)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1958–1961)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1961–1963)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1963–1966)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1966–1969)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1969–1972)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1972–1974)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1974–1975)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1975–1977)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1977–1980)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1980–1983)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1983–1984)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1984–1987)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1987–1990)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1990–1993)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1993–1996)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1996–1998)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (1998–2001)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (2001–2004)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (2004–2007)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (2007–2010)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (2010–2013)
 Liste der Mitglieder des australischen Repräsentantenhauses (2013–2016)


Calacadia, es un género de arañas araneomorfas pertenecientes a la familia Amphinectidae. Se encuentra en Chile.

Especies
Según The World Spider Catalog 12.0:
 Calacadia ambigua (Nicolet, 1849)
 Calacadia chilensis Exline, 1960
 Calacadia dentifera (Tullgren, 1902)
 Calacadia livens (Simon, 1902)
 Calacadia osorno Exline, 1960
 Calacadia radulifera (Simon, 1902)
 Calacadia rossi Exline, 1960

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus

Amphinectidae

Calacadia


Southern Literary Messenger (în traducere română Mesagerul literar al Sudului) a fost o revistă publicată în Richmond, Virginia, din august 1834 până în iunie 1864. Fiecare număr a purtat subtitlul "Devoted to Every Department of Literature and the Fine Arts" sau ceva asemănător și a conținut poezie, ficțiune, non-ficțiune, recenzii și note istorice. Ea a fost fondată de Thomas Willis White care a servit ca editor și ocazional redactor până la moartea sa în anul 1843.

White l-a angajat pe Edgar Allan Poe în 1835 ca scriitor și critic. Alte persoane implicate în activitatea revistei au fost Matthew Fontaine Maury și ruda sa, Benjamin Blake Minor. Ea și-a încetat apariția în iunie 1864, parțial din cauza implicării orașului Richmond în Războiul Civil American.

Istoric
Southern Literary Messenger a apărut pentru prima dată în august 1834, avându-l ca editor pe Thomas Willis White. În primul număr White a declarat că scopul  revistei era "de a stimula mândria și geniul sudului și trezirea dintr-un somn lung a eforturilor literare din această parte a țării noastre". Acest lucru făcea referire la faptul că, în acel timp, cele mai multe reviste erau publicate în Boston, New York și Philadelphia.

Edgar Allan Poe a lucrat ca redactor pentru o perioadă de timp (vezi mai jos). După plecarea lui, White și-a reluat sarcinile redacționale înainte de angajarea locotenentului Matthew Fontaine Maury USN ca redactor din 1840 până în 1843. După moartea lui White în anul 1843, Benjamin Blake Minor a lucrat ca redactor și director din august 1843 până în octombrie 1847.

Articolele prosudiste  publicate în revistă, precum și pierderea abonamentelor, a condus la desființarea acesteia în iunie 1864. După cum s-a explicat în editorialul din acel ultim număr, presa din Richmond (și orașul în general) a fost aruncată într-un haos major din cauza Războiului Civil American.

Redactori
 James E. Heath
 Edward Vernon Sparhawk
 Edgar Allan Poe
 Lt. Matthew Fontaine Maury, U.S.N.
 Benjamin Blake Minor
 John Reuben Thompson (1823-1873), editor și proprietar din 1847 până în anul 1860
 Dr. George William Bagby

Conținut

Southern Literary Messenger a publicat poezii, ficțiune, non-ficțiune, traduceri, recenzii, articole juridice și note istorice despre Virginia. Fiecare număr a purtat subtitlul "Devoted to Every Department of Literature and the Fine Arts" sau o variantă a acestuia. Periodicul a fost publicat aproximativ lunar, iar cei mai mulți cititori abonați proveneau din nordul țării, dar în timp cititorii și scriitorii din sud au început să devină mai numeroși pe măsură ce tot mai mulți sudiști au scris articole pentru a fi publicate, așa cum se menționează într-un număr din 1840 al revistei Messenger. James E. Heath, primul redactor al Southern Literary Messenger a scris:

De la  prietenii noștri din Nord și din Est am primit mai multe articole decât de la oricare dintre frații noștri din Sud, fără a ne limita la propriul nostru stat. Spunem acest lucru, nu într-un spirit de reproș, ci dintr-o convingere oarecum tristă că noi, cei care trăim de partea însorită a liniei lui Mason și Dixon, nu suntem încă suficient de inspirați de un sentiment de importanță a menținerii drepturilor noastre, sau mai degrabă a reprezentării corespunzătoare a noastre în Republica Literelor.

În februarie 1861, Southern Literary Messenger a apărat mișcarea de secesiune prin publicarea unui articol al medicului William H. Holcombe, intitulat "The Alternative: A Separate Nationality, or the Africanization of the South".

Implicarea lui Edgar Allan Poe
Edgar Allan Poe a fost angajat ca scriitor și critic în august 1835, eventual pe baza unei recomandări făcute lui White de John Pendleton Kennedy.

O lună mai târziu, White l-a concediat pe Poe, sub falsul pretext că obișnuia să bea, dar l-a reangajat în octombrie. Prin decembrie, Poe a fost numit redactor al revistei. În timp ce lucra pentru Messenger, Poe a publicat 37 recenzii de cărților și periodice americane și străine, devenind primul critic literar din Statele Unite ale Americii.

Poe a fost mândru de realizările sale în cadrul revistei, concretizate printr-un salt major al numărului de abonați. Într-o scrisoare scrisă cu câțiva ani mai târziu, în 1844, Poe a afirmat că a început să lucreze când Messenger avea aproximativ 700 de abonați și a plecat când avea 5.500 de abonați plătitori.

Pe lângă critică literară, Poe a publicat primele sale scrieri literare faimoase în Messenger, inclusiv controversatele "Berenice" și "Morella", precum și, în foileton, părți ale singurului său roman Aventurile lui Arthur Gordon Pym. Poe a părăsit revista începând cu numărul din ianuarie 1837, dar a contribuit cu scrieri chiar și după moartea lui White.

Vezi și

Printre alte reviste americane în care Edgar Allan Poe a publicat se numără:
 American Review: A Whig Journal
 Broadway Journal
 Burton's Gentleman's Magazine
 Godey's Lady's Book
 Graham's Magazine
 The Stylus

Referințe

Legături externe

 Southern Literary Messenger at University of Michigan, complete archive.
 Wm. H. Holcombe, M.D., "The Alternative: A Separate Nationality, or the Africanization of the South," Southern Literary Messenger, February 1861
 Periodical facts and list of names and editors from Baltimore POE Society

Reviste literare din Statele Unite ale Americii
Edgar Allan Poe

Southern Literary Messenger


Solunum sistemi, kandaki karbondioksit (CO2) gazının oksijen gazı (O2) ile yer değiştirmesini sağlayan sistemdir.

Solunumun temel organı akciğerlerdir. Göğüs boşluğunda asılı olarak bulunan akciğerler pembemsi renkte süngersi yapıdadır. Bu pembemsi görünüm sigara içenlerde veya pasif içicilerde siyahlaşmış bir hal alır. Hava kirliliğinin yoğun olduğu bölgelerde yaşayanlarda da sigara içilmese bile siyahlaşmış görüntü olabilir.

Solunum sisteminde burun ve ağız yardımıyla dışarıdan alınan havanın içindeki oksijen sırayla yutak, gırtlak ve soluk borusundan geçtikten sonra akciğerlere gelir. Akciğerlerde bronş ve bronşcuklardan geçerek alveollere gelir. Alveollerin iç kısmının nemli tutulması solunumu kolaylaştırmaktadır.  Alveollerden kana geçer. Kan, hücrelere oksijeni taşır. Hücreler bu oksijeni kullanarak enerji elde ederler. Kan yardımıyla karbondioksit, tekrar alveollere gelir. Alveollerin içindeki kılcal damarlarda bulunan karbondioksit bronşçuk, bronş, soluk borusu, gırtlak ve yutaktan geçtikten sonra bu sefer ağız ve burundan çıkar.

Solunum Sistemindeki Yapı ve Organlar
Solunum sistemindeki yapı organlar şu organlardan oluşur.
burun
ağız
yutak
gırtlak
soluk borusu
akciğer
bronş
bronşçuk
alveoller
Burun, solunum sisteminin dışarı açılan kısmıdır. Burun içindeki kıllar ve nemli yüzey havanın içindeki tozların tutulmasını sağlar. Ayrıca burun içindeki nemli yüzey ve burun içinin kıvrımlı oluşu soğuk havalarda, havanın ısınarak akciğerlere gitmesini sağlar. Burnun en uç kısmındaki koklama sinir uçları havadaki küçük parçacıklar tarafından uyarılarak koku alma faaliyetini yapar.

Yutak, ağız ve burun boşluğunu, soluk ve yemek borusuna birleştiren kısımdır.

Soluk borusu, yutak ile akciğer arasında kalan borudur. Soluk borusunun başlangıç bölümü gırtlaktır. Gırtlakta ses telleri vardır. Ayrıca küçük dil yutkunurken soluk borusunu kapatır. Soluk borusunun iç yüzeyi nemli ve tüylerle kaplıdır. Bunlar soluk borusuna kaçan toz vb. maddeleri yakalayarak öksürük ve balgamla dışarı atar. Soluk borusunun alt kısmı bronş adı verilen iki kola ayrılır. Bronşlardan biri sağ, diğeri sol akciğere bağlanır. Soluk borusu üst üste dizilmiş kıkırdak halkalardan oluşmuştur.

Akciğerler, göğüs kafesi içinde yer alır ve akciğerler solunumun en önemli organlarından biridir. Akciğerler Plevra adı verilen sağlam bir zarla çevrilir. Akciğerleri darbe, basınç gibi dış etkenlerden korur. Akciğerler sağ ve sol olmak üzere iki parçadır. Ayrıca her bir parça lob denilen bölümlere ayrılmıştır. Sağ akciğer üç, sol akciğer ise iki lobdan oluşur. Bronşlar akciğerlere girdikten sonra daha ince dallara ayrılır. Bu ince dallara bronşçuk denir. Bronşçuklar üzüm salkımı şeklinde hava keseleri ile sonlanır. Bu hava keselerine alveol denir. Alveoller akciğer yüzeyinin daha geniş olmasını sağlar. Bu özellik solunumu kolaylaştırır. Hava ile kan arasındaki gaz alışverişi alveollerde yapılır.

Solunumun değerlendirilmesi
Solunum kendiliğinden, sessiz, ağrısız, kolaylıkla gerçekleşir. Solunum sayısı yetişkinlerde 10-15 kez/dk, çocukta 20-30 kez/dk, bebekte 30-40 kez/dk arasındadır.

American Heart Association (Amerikan Kalp Derneği) tarafından 2010 yılında alınan kararla solunum kontrolü için "Bak-Dinle-Hisset" yöntemi hava yolu açıldıktan sonra solunumun kontrolü sıralamasından kaldırılmıştır.

Bu soruların yanıtları olumsuzsa ya da ağza - burna ayna veya cam tutulduğunda buharlaşma olmuyorsa solunum yok demektir. Solunum durduğunda dokular oksijenlenemeyeceği için dudaklar ve tırnaklar siyanotiktir (morarmıştır).

Oksijen yokluğunda görülebilecek sorunlar şunlardır.

 0 -1. dakikada kardiyak hassasiyet (aritmi vb.)
 1 -4. beyinde hasara eğilim
 4 -6. beyin hasarı başlar
 6 -10. beyin hasarı artar
 10 + geri dönüşsüz beyin hasarı

Suni Solunum

Bir kazazedenin yanına varıldığında ilk önce CAB kontrol edilerek sürekliliği sağlanmalıdır.

 C (Circulation): Dolaşımın (nabzın varlığının) saptanması ve sürekliliğinin sağlanmasıdır.
 A (Airway) : Soluk yolunun açıklığının saptanması ve sürekliliğinin sağlanmasıdır.
 B (Breathing): Solunumun varlığının saptanması ve sürekliliğinin sağlanmasıdır.

C (Circulation)
Nabza bakılmadan hemen göğse bası ve suni solunum şeklinde TYD uygulanır (2005 kurallarından önce nabza bakılırken sağlık personeli dışındaki kişilerin bakması artık önerilmiyor).

A (Airway)
Bu basamakta solunum yolunun açıklığının saptanması ve sürdürülmesi yapılır. Bilinçsiz ya da yerde yatan bir kişiye rastlandığında, öncelikle kişi omuzlarından hafifçe sarsılarak "iyi misiniz ?" sorusu sorulmalıdır. Yanıt alınamıyorsa, hemen baş-çene yöntemiyle baş geriye yatırılır. Eğer travma şüphesi varsa, boyun travmasına sebebiyet vermemek için "çene itme manevrası" (Jaw-thrust maneuver) uygulanır..

B (Breathing)

Soluk yolunun açıklığı sağlandıktan sonra solunum kontrol edilir. Kişinin solunumu yoksa, hemen suni solunuma başlanılmalıdır. Önce, her biri bir saniye sürecek şekilde, iki kurtarıcı soluk verilir. Her soluk verildiğinde göğüs kafesinin yükselişi; soluğun ardından ise, soluk veren başını kaldırır, solunumun geri çıkışını ve bu arada göğüs kafesinin inişini izler. Verilecek soluk miktarı, göğüs kafesini yükseltecek kadar olmalıdır. Çok fazla ve güçlü soluk vermenin yararlı olmadığı tespit edilmiştir. O nedenle, bir saniye sürecek şekilde aldığınız nefesi (balon üfler gibi) verilmelidir.

Kaynakça

Solunum sistemi


Giannis Antetokoumpo (grč. Γιάννης Αντετοκούνμπο, Atena, 6. prosinca 1994.) je grčki profesionalni košarkaš podrijetlom iz Nigerije koji trenutačno igra za Milwaukee Bucks (NBA).

Antetokounmpo je počeo igrati košarku za mladu momčad Filathlitikosa u Ateni. Godine 2011. je počeo igrati za seniorsku momčad kluba prije nego što je ušao na NBA Draft 2013., gdje su ga Bucksi izabrali kao 15. U sezoni 2016./17. je vodio u Bucksima u svih pet glavnih statističkih kategorija i postao prvi igrač u povijesti NBA-a koji je regularnu sezonu završio u prvih 20 u svih pet statistika ukupnih bodova, skokova, dodavanja, krađa i blokada. Nagradu za najboljeg igrača dobio je 2017. godine. Antetokounmpo je 5 puta odabran u All-Star, uključujući i odabir za All-Star kapetana u 2019. i 2020. godini.

Antetokounmpo je osvojio nagradu za najkorisnije igrače NBA 2019. i 2020. godine, pridruživši se Kareemu Abdul-Jabbaru i LeBronu Jamesu kao jedinim igračima u NBA povijesti koji su osvojili dva MVP-a prije nego što su napunili 26 godina. Uz svoju MVP nagradu, proglašen je i NBA obrambenim igračem godine 2020. godine, postavši tek trećim igračem nakon Michaela Jordana (1988.) i Hakeema Olajuwona (1994.) koji je osvojio obje nagrade u istoj sezoni. Godine 2021. Antetokounmpo je pomogao odvesti Buckse do njihovog prvog NBA naslova od 1971. godine i proglašen je MVP finala.

Izvori

Grčki košarkaši

Giannis Antetokounmpo


İnsan dişi, besinleri yutmaya ve sindirmeye hazırlık aşamasında keserek ve ezerek besinlerin mekanik olarak yıkımında görev yapar. İnsanlarda, her birinin belirli bir işlevinin olduğu kesici diş, köpek dişi, küçük azı dişi ve azı dişi olmak üzere dört tip diş vardır. Kesici dişler besini keser, köpek dişleri besini koparır ve küçük azı ve azı dişleri besini ezer. Dişlerin kökleri maksilla (üst çene) ya da mandibula (alt çene) içerisine yerleşmiş ve diş eti ile kaplanmıştır. Dişler yoğunluğu ve sertliği farklı çeşitli dokulardan yapılmıştır.

Dişler, memelilerin en özgün (ve kalıcı) özellikleri arasındadır. İnsanlar, tıpkı diğer memeliler gibi, difiyodonttur, yani iki takım diş sürerler. İlk takım ("bebek", "süt", "birincil", ya da "geçici" takım da denir) genellikle altı aylıkken görünmeye başlar, ancak bazı bebekler natal diş diye bilinen bir veya birden fazla diş ile doğar. Altı aylıkken normal diş sürmesi, diş çıkarma olarak da bilinir ve acılı olabilir.

Anatomi
Diş anatomisi diş yapısı ile ilgilenen anatominin bir alanıdır. Dişin gelişimi, görünümü ve sınıflandırması çalışma alanı içerisine girmekte olup dişlerin kapanışı veya dişler arası temas girmez. Diş anatomisi, dişlerin isimlendirilmesi ve yapıları ile ilgilendiğinden aynı zamanda sınıflandırıcı (taksonomik) bir bilimdir. Bu bilgiler, tedavi sırasında dişleri ve yapılarını kolayca tanımalarına imkân sağladığından diş hekimleri için pratik bir amaca hizmet eder.

Mine-sement sınırı (MSS) ya da dişin "boynu" üzerinde yer alan dişin anatomik tacı, mine ile kaplı bir bölgedir. Tacın büyük bir kısmı, içerisinde pulpa odası barındıran dentin ile kaplıdır. Diş sürmeden önce taç, kemiğin içerisindedir. Diş sürdükten sonra taç neredeyse tamamen görünürdür. Anatomik kök, MSS'nin altında bulunur ve sement ile kaplıdır. Taçta olduğu gibi dentin, pulpa kanalları barındıran kökün büyük bir kısmının yapısına katılır. Bir dişin birden fazla ya da yalnızca bir tane kökü (tek-kanallı diş) olabilir. Köpek dişleri ve maksiller birinci küçük azı dişleri dışındaki küçük azı dişlerinin genellikle bir kökü vardır. Maksiller birinci küçük azı dişleri ve mandibular azı dişlerinin iki kökü vardır. Maksiller azı dişlerinin genellikle üç kökü vardır. Fazladan köklere süpernümerer kökler denir.

İnsanların genellikle 20 süt (birincil, "bebek" ya da "geçici") ve 32 kalıcı (yetişkin) dişleri vardır. Dişler, kesici dişler, köpek dişleri, küçük azı dişleri ve azı dişleri olarak sınıflandırılırlar. Kesici dişler öncelikle çiğ havuç veya elma veya soyulmuş ama kesilmemiş muz gibi besinlerden parçalar ısırmada kullanılır. Azı dişler ise ısırılıp ağız içerisinde lokma boyutuna getirildikten sonra besinleri öğütmekte kullanılır.

Çoğu dişin onu diğerlerinden farklı kılan özellikleri vardır. Her bir dişi ayrı ayrı belirtmek için kullanılan numaralandırma sistemleri vardır. En yaygın kullanılan sistemler, FDI Dünya Diş Hekimleri Birliği numaralandırması, üniversal numaralandırma sistemi ve Palmer numaralandırma yöntemi. FDI sistem dünya çapında, üniversal ise Birleşik Devletler'de geniş çapta kullanılır.

Süt dişleri
Toplamda 20 tane olan süt (birincil) dişleri, on adet maksillada (üst çene) ve on adet mandibulada (alt çene) bulunur. Süt dişleri için diş formülü şöyle gösterilir: 188.8.131.52.1.0.2.

Süt dişi takımında, iki tip kesici diş - orta ve yan kesiciler, iki tip azı dişi - birinci ve ikinci azı dişleri bulunur.  Tüm süt dişleri genellikle daha sonradan yerini kalıcı dişlere bırakır.

Kalıcı (sürekli) dişler
Toplamda 32 tane olan kalıcı dişler, 16 adet maksillada ve 16 adet mandibulada bulunur. Diş formülü şöyledir: 22.214.171.124.1.2.3.

Maksiller dişler; maksiller orta kesici diş, maksiller yan kesici diş, maksiller köpek dişi, maksiller birinci küçük azı dişi, maksiller ikinci küçük azı dişi, maksiller birinci azı dişi, maksiller ikinci azı dişi, maksiller üçüncü azı dişidir. Mandibular dişler; mandibular orta kesici diş, mandibular yan kesici diş, mandibular köpek dişi, mandibular birinci küçük azı dişi, mandibular ikinci küçük azı dişi, mandibular birinci azı dişi, mandibular ikinci azı dişi, mandibular üçüncü azı dişidir. Üçüncü azı dişleri çoğunlukla "yirmi yaş dişi" olarak anılır ve ağza hiç sürmeyebilir ya da hiç oluşmayabilir. Eğer herhangi bir fazladan diş oluşursa, örneğin, dördüncü beşinci azı dişleri gibi ki çok nadirdir, bunlara süpernümere dişler (hiperdonti) adı verilir. Her zamankinden az sayıda diş gelişmesine ise hipodonti adı verilir.

Bölümler

Mine
Mine, vücuttaki en sert ve en yüksek derecede mineralize maddedir. Dişi meydana getiren dört büyük dokudan - dentin, sement ve pulpa - biridir. Genellikle görünürdür ve altında yatan dentin ile desteklenir. Minenin %96'sı mineralden ve geri kalanı su ve organik maddelerden meydana gelir. Minenin normal rengi ışığa göre sarı ile grimsi beyaz arasında değişebilir. Dişlerin kenarlarında - buralarda minenin altında dentin bulunmaz - renk bazen mavi tonlarında olabilir. Mine yarı-saydam olduğundan, dentinin rengi ve minenin altında bulunan herhangi restoratif diş malzemesi dişin görünüşünü son derece etkiler. Minenin kalınlığı dişin yüzeyine göre değişebilir ve tüberkül tepelerinde en kalındır, 2.5mm'ye kadar çıkabilir, ve sınırında en incedir, burası klinikte MSS olarak görülür. Minenin yıpranma oranı, atrisyon (aşınma) denir, normal şartlar altında yılda 8 mikrometredir.

Minenin temel minerali kristal yapıda kalsiyum fosfat olan hidroksiapatittir. Minedeki yüksek miktarlardaki mineraller yalnızca gücünü açıklamakla kalmayıp kırılganlığını da açıklar. Daha az mineralize ve daha az kırılgan olan dentin, mineyi tazmin eder ve bir dayanak olarak gereklidir. Dentin ve kemiğin aksine, mine kollojen içermez. Mine gelişiminde önemli proteinler arasında ameloblastin, amelojenin, enamelin ve tuftelinler bulunur. Diğer işlevlerinin yanında çerçeve desteği vererek mine gelişimine katkıda bulundukları da düşünülmektedir.

Dentin
Dentin, mine ya da sement ile pulpa odası arasındaki maddedir. Pulpanın odontoblastları tarafından salgılanırlar. Dentinin oluşumu dentinogenez olarak bilinir. Gözenekli, sarı-renkli olan bu maddenin ağırlığının %70'i inorganik maddeler, %20'si organik maddeler ve %10'u sudur. Mineden daha yumuşak olduğundan, daha hızlı çürür ve uygun şekilde tedavi edilmezse birçok çürüğün sorumlusu olur ama dentin her şeye rağmen koruyucu katman olarak görevini yapar ve dişin tacına destek olur.

Dentin kollojen proteinlerden oluşan organik matriksten meydana gelen mineralize bağ dokudur. Dentin, pulpa çürüğünü dentin içerisinden dış semente veya mine sınırına yayan, dentin tübülleri denilen, mikroskopik kanallara sahiptir. Bu tübüllerin çapı, pulpa civarında 2.5 μm, orta kısımda 1.2 μm, ve mine-dentin sınırında 900 nm şeklinde değişebilir. Tübüllerin incecik yan-dalları olsa da, birbirleri ile kesişmezler. Uzunlukları dişin yarıçapına bağlıdır. Dentin tübüllerinin üç boyutlu konfigürasyonları genetik olarak belirlenir.

Sement
Sement, dişin kökünü kaplayan özelleşmiş kemik benzeri bir maddedir. Yaklaşık olarak %45 inorganik maddelerden (çoğu hidroksiapatit), %33 organik maddelerden (çoğu kollojen) ve %22 sudan oluşur. Sement, kökün içerisinde sementoblastlar tarafından salgılanır ve kök ucunda en kalındır. Rengi sarımsıdır ve dentin ve mineden daha yumuşaktır. Sementin başlıca görevi sabitlik için dişe tutunan periodontal ligamentlere bir araç olarak hizmet etmektir. Mine-sement sınırında, sement hücresel bileşenlerin olmaması sebebiyle hücresizdir (aselüler) ve bu hücresiz tip kökün ⅔'ünü kaplar. Sementin daha geçirgen bir şekli olan hücreli (selüler) sement ise kök ucunun ⅓'ünü kaplar.

Pulpa
Pulpa, içi yumuşak bağ doku ile dolu dişin merkezi bölmesidir. Bu doku kök ucundaki delikten dişe giren kan damalarını ve sinirleri barındırır. Dentin ve pulpa arasındaki sınır boyunca dentin oluşumunu başlatan odontoblastlar bulunur. Pulpadaki diğer hücreler; fibroblastlar, preodontoblastlar, makrofajlar ve T lenfositleridir. Pulpaya çoğunlukla dişin "siniri" denir.

Gelişim

Diş gelişimi, dişin embriyonik hücrelerden oluşup büyüdüğü ve ağız içerisine sürdüğü karmaşık bir süreçtir. Birçok farklı türün dişleri olsa da, gelişimleri büyük oranda insanınkiyle aynıdır. İnsan dişinin sağlıklı ağız ortamında olması için, mine, dentin, sement ve periodonsiyumun, hepsinin birden uygun doğum öncesi gelişim aşamalarında gelişmesi gerekir. Süt dişleri altı ve sekiz hafta arası embriyo gelişiminde ve kalıcı dişler yirminci haftada şekil almaya başlar. Eğer dişler yaklaşık olarak bu zamanlarda gelişmeye başlamamışsa, hiç gelişmeyecektir.

Hatırı sayılır miktarda araştırma diş gelişimini başlatan işlemleri belirlemeye odaklanmıştır. Birinci faringeal arkın dokuları içerisindeki bir faktörün diş gelişiminde gerekli olduğu geniş kitlelerce kabul görmüştür.

Diş gelişimi çoğunlukla şu aşamalara bölünmüştür; tomurcuk, takke, çan ve son olarak olgunlaşma. Diş gelişimini aşamalara ayırma bir süreç içerisindeki değişimleri kategorilendirme çabasıdır; sıklıkla hangi aşamanın hangi gelişen dişe atanması gerektiği zordur. Bu saptama, aynı gelişen dişin farklı histolojik kesitlerinin görünüşü değiştiğinden ve böylece farklı aşamalarda gibi gözükebileceğinden daha da karmaşıklaşır.

Tomurcuk diş (bazen diş germi de denir) sonunda bir dişi oluşturacak olacak hücrelerin toplanmasıdır. Üç kısımda organize olur: mine organı, diş papillası ve diş folikülü. Mine organı dış mine epitel hücreleri, iç mine epitel hücreleri, yıldızsı retikulum, stratum intermediumdan oluşur. Bu hücreler mine ve redükte mine epiteli üreten ameloblastları meydana getirir. Servikal kıvrım hücrelerinin daha derin dokulara doğru gelişimi dişin kökünün şeklini veren Hertwig Epitel Kök Kılıfını oluşturur. Diş papillası, dentin-yapan hücreler olan odontoblastlara gelişecek hücreleri barındırır. Ek olarak, diş papillası ile iç mine epitel hücreleri arasındaki sınır, dişin tacının şeklini belirler. Diş folikülü üç önemli hücreyi meydana getirir; sementoblast, osteoblast ve fibroblast. Sementoblastlar dişin sementini oluşturur. Osteoblastlar dişin kökleri etrafındaki alveol kemiğini şekillendirir. Fibroblastlar sement boyunca alveol kemiği ile dişi birbirine bağlayan periodontal ligamentleri geliştirir.

Sürme

İnsanlarda diş sürmesi, diş gelişim aşamalarından olup dişlerin ağza girip görünür hale gelme sürecidir. Şimdiki araştırmalar periodontal ligamentlerin diş sürmesinde önemli bir rol aldığını gösteriyor. Süt dişleri altı aylıkken sürmeye başlayıp iki yaşına kadar devam eder. Bu dişler kişi altı yaşına gelene kadar ağızda bulunan tek dişlerdir. Altı yaşında, ilk kalıcı diş sürer. Bu aşama, kişinin ağzında hem süt dişleri hem kalıcı dişleri bulunduğundan, karma aşama olarak bilinir. Karma aşama en son süt dişi dökülene ve kalan kalıcı dişlerin hepsi ağza sürene kadar devam eder.

Diş sürmesinin nedeni hakkında birçok teori vardır. Bir teoriye göre, dişin gelişen kökü dişi ağza iter. Bir diğeri olan yastıklı hamak teorisine, kökün etrafında bir ligament gösterdiği düşünülen mikroskobik incelemeler sonucu ulaşılmıştır. Sonradan lamın hazırlanma sürecindeki bir hatadan dolayı böyle göründüğü keşfedilmiştir. Şu anda genel kabul gören düşünce, bu süreç için ana itici kuvvetin peridontal ligamentler tarafından sağlandığıdır.

Süt dişlerinin dökülmeye başlamasının, okula hazır olmanın fiziksel ve psikolojik ölçütü olduğuna ilişkin sıkı bağlantılar bulunmuştur.

Destek yapılar

Periodonsiyum, dişin, çevresindeki dokulara tutunmasına yardım eden ve dokunma ve basınç duyuları almasını sağlayan dişin destek dokusudur. Sement, periodontal ligamentler, alveol kemiği ve dişetinden oluşur. Bunlardan dişin bir bölümü olan yalnızca sementtir. Periodontal ligamentler sementi alveol kemiğine bağlar. Alveol kemiği, destek sağlamak ve çoğunlukla alveolus ya da "soket" denilen yapıyı oluşturmak üzere dişlerin kökünü çepeçevre sarar. Kemiğin üzerini, kolayca ağızda görülebilen, diş eti ya da gingiva örter.

Periodontal ligamentler
Periodontal ligament, dişin sementini alveol kemiğine bağlayan özelleşmiş bağ dokudur. Bu doku kemiğin içerisinde yer alan dişin kökünü sarar. Her bir ligament 0.15 - 0.38 mm kalınlığındadır ancak bu kalınlık zamanla azalır. Periodontal ligamentlerin fonksiyonları arasında dişin kemiğe tutturulması, diş için desteklik, diş hareketi sırasında kemiğin yapımı ve yıkımı, duyu ve sürme yer alır. Periodontal ligamentlerin hücrelerinde osteoblastlar, osteoklastlar, fibroblastlar, makrofajlar, sementoblastlar ve Malassez epitel hücre artıkları bulunur. Çoğunlukla Tip I ve III kollojen içermekte olup, bu fiberler demetler halinde gruplanmış ve konumlarına göre isim almıştır. Fiber demetleri alveolar kret, horizontal, oblik, periapikal, interradikular fiberler olarak isimlendirilir. Sinir kaynağı genellikle dişin apikalinde yer alan kemikten girer ve dişin etrafında sinir ağı örerek diş eti kretine kadar ilerler. Dişin üzerine bir basınç uygulandığında, çiğnemek veya ısırmak gibi, diş, soketi içerisinde hafiften hareket eder ve periodontal ligamentleri gerer. Sonrasında sinir fiberleri bu bilgiyi merkezi sinir sistemine yorumlaması için gönderebilirler.

Alveol kemiği
Alveol kemiği dişin etrafında alveolus oluşturan çene kemiğidir. İnsan vücudundaki diğer herhangi bir kemik gibi, alveol kemiği de tüm yaşam boyunca değişime uğrar. Osteoblastlar kemik yapar, osteoklastlar yıkar, özellikle de dişin üzerine bir kuvvet uygulanıyorsa. Ortodontide dişlerin hareketi bu durumda olduğu gibi sağlanmaya çalışılır, kemiğin, dişin üzerine gelmesinden dolayı sıkıştırıcı kuvvet altında kalan bölgesinde osteoklast seviyesi yükselir ve kemik yıkımı ile sonuçlanır. Kemiğin, dişin uzaklaşmasından dolayı dişe bağlı periodontal ligamentlerin gerginliğinin algılandığı bölgelerinde osteoblast sayısı artar ve kemik yapımı ile sonuçlanır.

Dişeti
Dişeti (gingiva) çenelerin üzerini örten mukozal dokudur. Diş eti ile ilişkili üç fark tipte epitel vardır; gingival, birleşim (junctional) ve sulkular epitel. Bu üç tip diş ile ağız arasında bulunan epitelyal manşet (ya da epitelyal ataşman) olarak bilinen epitelyal hücre yığını tarafından oluşturulur. Gingival epitel hücreler doğrudan diş ile bağlanmakla ilişkili değildir ve ağızda görülebilir. Birleşim epitel hücreleri, bazal lamina ve hemidesmozomlardan oluşur ve dişe bağlanmayı sağlar. Sulkular epitel hücreler ise dişe dokunan ama bağlanmayan dişeti üzerindeki keratinize-olmayan çok katlı yassı epitel dokudur.

Diş çürüğü

Plak
Plak, dişin üzerinde oluşmuş, çok yüksek miktarlarda çeşitli bakteriler içeren bir biyofilmdir. Düzenli olarak uzaklaştırılmazsa, plak gingivitis gibi periodontal problemlere yol açabilir. Zamanla plak diş eti boyunca mineralize olur ve tartar oluşturur. Biyofilmi oluşturan mikroorganizmalar neredeyse tamamen ağzın çeşitli yerlerinde bulunan bakterilerden (başlıca streptokok ve anaerob bakteriler) meydana gelir. Streptococcus mutans diş çürüklerinden sorumlu en önemli bakteridir.

Ağızdaki bazı bakteriler besin kalıntılarında yaşar özellikle şeker ve nişastada. Oksijenin varlığında minedeki kalsiyumu ve fosforu çözen laktik asit üretirler. Bu süreç "demineralizasyon" olarak bilinir ve diş tahribatına yol açabilir. Tükürük (ya da salya) kademeli olarak asitleri nötralize eder ve bu genelde 5.5 olarak kabul edilen diş yüzeyindeki kritik pH seviyesinin yükselmesini sağlar. Buna "remineralizasyon" denir ve çözünmüş minerallerin mineye geri dönmesi demektir. Eğer besin alımları arasında yeteri kadar zaman varsa bu etki düşüktür ve dişler kendilerini onarabilir. Ancak tükürük bakteri tarafından üretilen asidi nötralize etmek için plağı delemez.

Çürükler (kaviteler)

Diş çürükleri (kaviteleri), dişlerin yapısına hasar veren bulaşıcı bir hastalıktır. Hastalık, ağrıya, diş kaybına ve enfeksiyona yol açabilir. Diş çürüklerinin, hastalığın tunç, demir ve orta çağ ile bitmekle kalmayıp neolitik çağın öncesinde bile var olduğunu gösteren kanıtlarla birlikte uzun bir geçmişi vardır. Çürüklerin yaygınlaşmasındaki en büyük artış diyet değişimi ile ilişkilidir. Günümüzde, çürükler dünya üzerindeki en yaygın hastalıklardan biridir. Birleşik Devletler'de, diş çürükleri astımdan beş kat daha yaygın olup en yaygın kronik çocukluk hastalığıdır. Diş çürüğü vakalarında büyük bir düşüş tecrübe etmiş ülkeler hastalığın dağılımındaki kendilerine düşen küçük payı almaya devam ederler. Birleşik Devletler'deki ve Avrupa'daki çocuklar arasında, diş çürüğü vakalarının %60-80'ı nüfusun %20'sinde görülüyor.

Diş çürüğü, sükroz, fruktoz ve glikoz gibi mayalanabilir karbonhidratların varlığında büyük hasar veren, belli başlı asit-üreten bakteri tiplerinden kaynaklanır. Ağızda ortaya çıkan asit seviyeleri, dişin düşük pH'lara hassas özel mineral içeriği sebebiyle dişi etkileyebilir. Diş tahribatının boyutuna göre, çeşitli tedaviler dişi uygun biçimde, işlevde ve estetikte restore etmek için kullanılabilir ancak büyük miktarlarda diş yapısını tekrar üretecek bilinen bir yöntem yoktur. Bunun yerine diş sağlığı örgütleri, diş çürüklerinden kaçınmak için düzenli ağız hijyeni ve diyet değişimleri gibi koruyucu ve önleyici tedbirleri savunuyor.

Diş bakımı

Ağız hijyeni

Ağız hijyeni, ağzı temiz tutma alışkanlığıdır ve bu alışkanlık; diş çürüklerini, gingivitisi, periodontal hastalıkları, kötü nefesi ve diğer diş rahatsızlıklarını önlemek anlamına gelir. Profesyonel ve kişisel bakımı içerir. Düzenli temizlikler, diş hekimleri tarafından yapılan, titiz bir şekilde fırçalanıp diş ipi kullanılsa bile oluşabilen tartarın (mineralize plak) temizlenmesidir. Profesyonel temizlik detartraj ve küretaj içerebilir bu işlemler için dişlerin üzerindeki tortuları çözmek ve uzaklaştırmak üzere çeşitli aletler ve cihazlar kullanılabilir.

Dişleri temizlemenin amacı çoğunlukla bakterilerden oluşan plağı uzaklaştırmaktır. Sağlık uzmanları plak ve tartar oluşumunu önlemek için düzenli olarak günde iki kez (sabah ve akşam veya yemeklerden sonra) diş fırçalamayı öneriyor. Diş fırçası dişlerin arasındaki plaklar hariç çoğu plağı temizleyebilir. Sonuç olarak, diş ipi kullanmak ağız hijyenini korumak açısından bir gereklilik olarak görülür. Doğru ve düzenli kullanıldığında diş ipi, periodontal hastalıkların çoğunlukla başladığı ve çürüklere yol açtığı yerler olan dişler ve diş eti sınırındaki plakları temizleyebilir.

Elektronik diş fırçaları popüler, ağız hijyenine yardımcı aletlerdir. El fırçalarında gerekli olan eğitimi almış, iyi motive olmuş, engelsiz bir kullanıcı el fırçaları ile en az en iyi elektronik fırçalar kadar tatmin edici ağız hijyeni standartlarına ulaşabilir ancak eğitimsiz kullanıcılar çok nadiren bir sonuç alabilirler. Tüm elektronik diş fırçaları aynı miktarda etkili değildir ve en iyi tasarımlarda bile en iyi sonucun alınması için doğru kullanılması gerekmektedir, ama: "Elektronik diş fırçaları dişleri fırçalama konusunda iyi olmayan ve sonucunda ağız hijyeni problemleri yaşayan insanlara yardımcı olmayı amaçlar." Elektronik diş fırçalarının en önemli avantajı romatoid artrit hastaları gibi el becerisi zorlukları yaşayan insanlara yardım etme yeteneğine sahip olmasıdır.

Koruyucu tedaviler
Diş çürüklerine karşı çoğunlukla florür terapisi önerilir. Su florlama ve florür ek besinleri diş çürüğü oranlarını düşürür. Florür minedeki hidroksiapatit kristallerine bağlanarak diş çürüklerini önlemeye yardımcı olur. Alınan florür, mineyi demineralizasyona ve böylece çürüklere karşı daha dirençli kılar. Dişlerin yüzeylerini korumak için diş macunu ve gargara gibi topikal florürler önerilir. Birçok diş hekimi düzenli temizliklerin bir bölümünde topikal florür çözelti uygulaması yapar.

Fissür örtücüler, dişlerin yüzeyinde bakteri ve çürük arasında bir bariyer görevi gören ve sıklıkla kullanılan diğer bir koruyucu terapidir. On yıla kadar dayanabilen örtücüler, çocuklarda ve özellikle etkili fırçalama ve ip kullanma zorluğu yaşayan yetişkinlerde en çok azı dişlerin ısırma yüzeylerinde kullanılır. Örtücüler, muayenehanesinde bir diş hekimi tarafından, florür uygulamasına benzer teknik ve maliyet içeren bir yöntemle uygulanır.

Restorasyonlar

Bir diş hasar aldığında kaybedilen yapının çeşitli tedavilerle geri kazandırılmasına denir. Restorasyonlar birçok malzemeden yapılabilir; cam iyonomer, amalgam, altın, porselen ve kompozit gibi. Dişin içerisindeki küçük restorasyonlara "intrakoronal restorasyonlar" denir. Bu restorasyonlar doğrudan ağız içinde şekillendirilebilir ya da bazı inlay ve onlay restorasyonlarda olduğu gibi kayıp mum tekniği kullanılarak dökülebilir. Dişin daha büyük kısımları kaybedilirse, ilgili dişi restore etmek için yapay taç ya da kaplama gibi  "ekstrakoronal restorasyonlar" üretilebilir.

Bir diş kaybedildiğinde yerine protezler, köprüler veya implantlar gelebilir. Protezler genelde en düşük maliyete sahipken implantların maliyetleri yüksektir. Protezler ağzın tüm arkının ya da kısmi birkaç dişin yerini alabilir. Köprüler dişler arasındaki daha küçük boşlukları doldurur ve restorasyonu desteklemek için komşu dişi kullanır. Diş implantları bir ya da birkaç dişin yerine geçmesi için kullanılabilir. En pahalı tedavi seçeneği olsalar da, estetik ve işlevsel özellikleri yüzünden en istenen restorasyondur. Protezlerin işlevlerini geliştirmek için, implantlar destek olarak kullanılabilir.

Anomaliler

Diş anomalileri çevresel veya gelişimsel etkenlerden kaynaklanmasına göre sınıflandırılabilir. Çevresel anomaliler açık bir vaka olarak kendini gösterse de, bazı gelişimsel anomaliler için bilinen bir sebep bulunamayabilir. Çevresel güçler, dişi gelişimi sırasında etkileyebilir, gelişimden sonra dişi tahrip edebilir, gelişim aşamasında dişin rengini bozabilir veya diş sürme sürecini değiştirebilir. Gelişimsel anomaliler en yaygın olarak dişin sayısını, boyutunu, şeklini veya yapısını etkiler.

Çevresel

Diş gelişimi sırasında değişiklik
Diş gelişimi sırasında çevresel faktörlerden kaynaklanan diş anomalilerinin kalıcı etkileri olabilir. Mine ve dentin, ilk kez oluşurken mineralize olduktan sonra, tekrar üretilemeyebilir. Mine hipoplazisi, oluşan mine miktarının yetersiz olması durumudur. Bu dişin üzerinde çukur ya da oluklarla veya büyük miktarda mine kaybı ile sonuçlanır. Minenin yayılmış opasiteleri mine miktarını etkilemez ancak görünüşünü değiştirir. Etkilenmiş mine, dişin geri kalanından farklı bir saydamlığa sahiptir. Minenin sınırlı opasiteleri, saydamlığın azaldığı ve beyaz, krem, sarı veya kahverengi rengin görüldüğü keskin sınırlara sahiptir. Tüm bunlar beslenme ile ilgili etmenler, ekzantem hastalıkları (suçiçeği, konjenital sifiliz), teşhis ya da tedavi edilmemiş çölyak hastalığı, hipokalsemi, dental florozis, doğum yaralanması, erken doğum ya da süt dişi travmasından kaynaklanıyor olabilir. Dental florozis aşırı miktarlarda florür tüketmeye bağlı ve benekli, sarı, kahverengi, siyah ya da bazen çukurlu diş olarak kendini gösteren bir durumdur. Birçok vakada, çölyak hastalığı kaynaklı mine kusuru - ki bazen hastalığın diğer semptomları ve işaretleri yoktur ve bu hastalığın tek göstergesi olabilir - olduğunun farkına varılmaz ve yanlışlıkla florozis gibi yanlış sebeplere atfedilebilir. Frengi kaynaklı mine hipoplazisi, Hutchinson triadının yalnızca bir parçası olan Hutchinson dişleri olarak bilinir. Turner hipoplazisi, yanındaki süt dişin daha önceki bir enfeksiyonundan kaynaklanan, kalıcı diş üzerindeki eksik ya da incelmiş mine bölümüdür. Hipoplazi aynı zamanda kemoterapiden de kaynaklanıyor olabilir.

Gelişim sonrası tahribat
Diş çürükleri kaynaklı olmayan diş tahribatı normal bir fizyolojik süreç sayılır ancak patolojik bir duruma dönüşecek kadar ağrılı olabilir. Atrisyon, karşı dişlerden gelen mekanik kuvvetlerin etkisiyle diş aşınmasıdır. Atrisyon öncelikle mineyi etkiler ama eğer kontrolsüz ise altına yatan dentine ilerleyebilir. Abrazyon, yabancı maddelerden kaynaklanan diş aşınmasıdır. Eğer bu kuvvet mine-sement sınırına uygulanıyorsa, diş aşınması süreci çok hızlı olabilir çünkü bu sınırda mine çok incedir. Bu tipte bir diş aşınmasının başka bir yaygın sebebi diş fırçalarken aşırı kuvvet uygulamaktır. Erozyon, bakteriler sebebiyle olmayıp asit ile kimyasal çözünmeye bağlı diş aşınmasıdır. Erozyona bağlı diş tahribatının belirtileri bulimiya hastası insanların ağzındaki yaygın karakteristik özelliklerdendir çünkü dişler kusmaya bağlı olarak gastrik asite maruz kalır. Diğer bir önemli aşındırıcı asit kaynağı belirtileri sıklıkla limon suyu somuran hastalarda görülür. Abfraksiyon, esneme kuvvetlerine bağlı diş aşınmalarıdır. Dişler basınç altında esnediğinden, oklüzyon olarak bilinen dişlerin birbirine dokunma düzeni dişin bir tarafında gerilmeye sebep olurken diğer bir tarafında sıkışmaya sebep olur. Bunun gerilim altındaki tarafta V-şeklinde girintilere ve sıkışan tarafta ise U-şeklinde girintilere sebep olduğu düşünülmektedir. Dişlerin kökünde bir diş tahribatı olursa bu olaya; pulpa içerisindeki hücreler sorumlu ise internal rezorpsiyon, periodontal ligamentteki hücreler sorumlu ise eksternal rezorpsiyon denir.

Renk değişimi

Dişlerdeki renk değişimi; bakteri lekeleri, tütün, çay, kahve, bol klorofilli besinler, restoratif malzemeler ve ilaçlardan kaynaklanıyor olabilir. Bakteri lekeleri yeşil, siyah, turuncu gibi çeşitli renklenmelere sebep olabilir. Yeşil lekeler aynı zamanda klorofilli besinlerin ya da aşırı miktarda bakır veya nikel alınmasının sonucudur. Amalgam, yaygın bir diş restorasyon malzemesi, çevresindeki bölgeleri siyah veya gri renge çevirebilir. Uzun süreli klorheksidin, bir gargara, kullanımı diş eti çevresinde ekstrinsik leke oluşumuna sebebiyet verebilir. Bunun bir diş hekimi tarafından temizlenmesi kolaydır. Sistemik rahatsızlıklar da dişte renk değişimine sebep olabilir. Konjenital eritropoetik porfiri, porfirinlerin dişlerde tortulaşmasına sebep olur ve kırmızı-kahverengi renklenme meydana gelir. Mavi renk değişimi alkaptonuria ile ya da nadiren Parkinson hastalığı kaynaklıdır. Erythroblastosis fetalis ve biliyer atrezi, biliverdin tortulaşması sebebiyle dişin yeşil görünmesine sebep olan hastalıklardır. Ayrıca travmalar dişin rengini pembe, sarı veya koyu gri renklerine dönüştürebilir. Pembe ve kırmızı renklenmeler lepromatöz lepra hastaları ile ilişkilidir. Bazı ilaçlar,tetrasiklin anbitiyotikler gibi, dişin yapısına katılabilir ve dişlerde intrinsik lekelere sebep olabilir.

Sürmenin değişmesi
Diş sürmesi bazı çevresel faktörler tarafından değiştirilebilir. Sürme zamanından önce durursa, diş gömülü denilir. Dişin gömülü kalmasının en yaygın sebebi ağızda diş için yer olmamasıdır. Diğer sebepler; tümörler, kistler, travmalar ve kalınlaşmış kemik veya yumuşak doku olabilir. Diş ankilozu, dişin ağza sürdüğü ancak sement veya dentinin alveol kemiği ile kaynaştığı duruma verilen isimdir. Bu, kişinin süt dişinin hiç dökülmeyeceği ve asla kalıcı dişine sahip olamayacağı anlamına gelebilir.

Sürmenin doğal sürecini değiştirme tekniği; yer ayarlama ya da diğer bir deyişle boşluk açma ve/ya kapatma amacıyla dişlerin sürmesini hızlandırmak ya da yavaşlatmak isteyen ortodontistler tarafından kullanılır. Eğer kalıcı dişin kökü toplam uzunluğunun ⅓'üne ulaşmadan süt dişi çekilirse, kalıcı dişin sürüşü gecikecektir. Tersine, eğer kalıcı dişin kökünün ⅔'ünden fazlası tamamlanmışsa, kalıcı dişin sürüşü hızlanacaktır.  ⅓ ve ⅔ arasında bir uzunluk tamamlanmışsa, sürüş hızının nasıl olacağı tamamen bilinmemektedir.

Gelişimsel

Sayı anomalileri
Anadonti, tümden diş gelişimi eksikliğidir.
 Hiperdonti, normalden fazla sayıda diş olmasıdır.
 Hipodonti, bir ya da daha fazla sayıda diş gelişimi eksikliğidir.
Oligodonti, 6 ya da daha fazla sayıda diş eksikliğini tanımlamak için kullanılabilir.
Hiperdonti ile sonuçlanan sistemik bozukluklardan bazıları; Apert sendromu, kleidokraniyal disostoz, Crouzon sendromu, Ehlers-Danlos sendromu, Gardner sendromu ve Sturge-Weber sendromudur. Hipodonti ile sonuçlanan sistemik bozukluklardan bazıları; Crouzon sendromu, Ektodermal displazi, Ehlers-Danlos sendromu ve Gorlin sendromudur.

Boyut anomalileri
 Mikrodonti, dişlerin normal boyutlarından küçük olması durumudur.
 Makrodonti, dişlerin normal boyutlarından büyük olması durumudur.

Tek dişte mikrodontinin, üstçene yan kesicide olma ihtimali en fazladır. Sonraki mikrodonti olma ihtimali en fazla olan diş üçüncü azı dişidir. Tüm dişlerde makrodontinin, hipofizer gigantizm'de görülür. Aynı zamanda konjenital hemihipertrofi vakalarında yüzün bir tarafında makrodonti vardır.

Şekil anomalileri

Geminasyon: Gelişen dişin, iki eksik diş oluşturacak şekilde ikiye ayrılmasına denir.
Füzyon: Gelişim sırasında ayrı olan iki dişin kaynaşmasıdır.
Konkresans: iki ayrı dişin birbirine yalnızca sementten kaynamasıdır.
Aksesuar tüberküller: Bir dişteki fazladan tüberküllerdir ve Talon tüberkülü, Carabelli tüberkülü veya Dens evaginatus olarak kendini gösterebilir.
Dens invaginatus: "Dens in dente" olarak da bilinir; bir dişin, diş içinde diş görüntüsü oluşturacak şekilde kendi içine kıvrılmasıdır.
Ektopik mine: Dişin kökü gibi, olağandışı konumda bulunan, küre biçiminde mine dokusudur (mine incisi).
Taurodontizm: dişin ve pulpa odasının genişlemesi durumudur ve Klinefelter sendromu, Tricho-Dento-Osseöz sendromu, Üç X sendromu ve XYY sendromu ile ilişkilidir.
Hipersementozis: Aşırı sement oluşumudur ve travma, inflamasyon, akromegali, romatizmal ateş ve Kemiğin Paget hastalığı sonucu ortaya çıkmış olabilir.
Dilaserasyon: Oluşum sürecindeki bir dişin travmaya uğramasından kaynaklı kökteki eğilmelerdir.
Süpernümerer kökler: Dişin beklenenden daha fazla sayıda köke sahip olmasıdır.

Dudak damak yarığı ve diş anomalileri ile ilişkisi
Dudak damak yarığı (DDY) hastalarında birçok diş anomalisi görülür. Her iki dentisyon da etkilenmekle birlikte anomaliler genellikle yalnızca etkilenmiş tarafta görülür. Eksik, süpernümerer ve renklenmiş dişlerin yanı sıra mine displazisi, renk değişimleri ve kök gelişiminde gecikmeler yaygındır. Dudak damak yarığı olan çocuklarda alveolar yarık bölgesindeki yan kesici diş en yüksek diş gelişim bozukluğu gösterme prevalansına sahiptir. Fonksiyon ve estetik bakımından düşünüldüğünde bu durum tedavi planlaması yapılırken göz önünde bulundurulmalıdır. Doğru bir koordinasyon ile başarılı koruyucu tedaviler sonucunda invaziv yöntemlerden kaçınılabilir.

DDY popülasyonlarında belirli diş anomalilerinin prevalansını hesaplamak için birçok araştırma yapılmış olsa da çok farklı sonuçlar elde edilmiştir.

Brazilyalı erkek yarık hastalarında diş anomalilerini hesaplamak üzere yapılan çalışmalarda erkeklerde kadınlara göre daha fazla DDY, agenezis ve süpernümere kök insidansı görülmüştür. Tam DDY olgularında en sık sol maksiller yan kesici dişin eksik olduğu bulunmuştur. Süpernümerer dişler genelde yarığın distaline yerleşmiştir. Ürdünlü bireylerde yapılan çalışmalarda, DDY hastalarında diş anomalisi prevalansının sağlıklı bireylere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Hastaların %66.7'sinde eksik diş gözlenirken bundan en çok maksiller yan kesici dişler etkilenmiştir. Hastaların %16.7'sinde süpernümerer dişler, %37'sinde mikrodonti, %70.5'inde taurodontizm, %30.8'inde transpoze yahut ektopik diş, %19.2'sinde dilaserasyon, %30.8'inde hipoplazi bulunmuştur. Mikrodonti, dilaserasyon ve hipoplazi insidansı unilateral DDY hastalarına kıyasla bilateral DDY hastalarında daha yüksek olduğu görülmüş olup bu anomalilerden hiçbiri eşeysel dimorfizm göstermemiştir.

Böylece dudak damak yarığı hastalarında çeşitli diş anomalileri görüldüğü açıktır. Diş sorunlarının önüne geçmek veya doğru bir biçimde tedavisini yapmak için hastayı klinik ve radyografik olarak değerlendirmek şarttır. Ayrıca dudak damak yarığı hastalarının IOTN (ortodontik tedavi ihtiyaç indeksi) skoru 5 olup ortodontik tedavi için uygundurlar. Başarılı bir tedavi planı hazırlamak için bir ortodontist ile temasa geçmek hayati önem taşımaktadır.

Yapı anomalileri
 Amelogenesis imperfecta, minenin doğru şekillenmediği ya da hiç oluşmadığı durumdur.
 Dentinogenesis imperfecta, osteogenesis imperfecta ile ilişkili olup dentinin doğru şekillenmediği durumdur.
 Dentin displazisi: dişin köklerinin ve pulpanın etkilenebileceği bir rahatsızlıktır.
Bölgesel odontodisplazi: dişlerin röntgende "hayalet gibi" görünmesine sebep olan ve mine, dentin ve pulpayı etkileyen bir rahatsızlıktır.
 Diastema, çene ile dişlerin boyutu arasındaki ilişkinin orantısız olması sebebiyle iki diş arasında boşluk olması durumudur.

Kaynakça

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Dişlerin sürme tablosu

Dişler
İnsan anatomisi

İnsan dişi


محمود محمد الطناحي (29 مارس 1935 - 23 مارس 1999) م (24 ذي الحجة 1353 هـ - 6 ذي الحجة 1419 هـ). ولد بقرية كفر طبلوها بمحافظة المنوفية، جمهورية مصر العربية. انتقل إلى القاهرة في الثامنة من عمره.	أتم حفظ القرآن الكريم برواية حفص في الثالثة عشرة من عمره.

تعليمه
التحق بمعهد القاهرة الديني التابع للأزهر الشريف، وحصل على الشهادة الابتدائية عام 1953، والشهادة الثانوية عام 1958م. التحق بكلية دار العلوم بجامعة القاهرة - وحصل على شهادة الليسانس في علوم اللغة العربية والشريعة الإسلامية عام 1962م. حصل من الكلية نفسها على شهادة الماجستير (قسم النحو والصرف والعروض) عام 1972م بتقدير «ممتاز»، وكان موضوع أطروحته ابن معطي وآراؤه النحوية، مع تحقيق كتابة: الفصول الخمسون).	ومن كلية دار العلوم أيضا حصل على شهادة الدكتوراه (قسم النحو والصرف والعروض) عام 1978م بمرتبة الشرف الأولى. وكان موضوع أطروحته ابن الشجري وآراؤه النحوية، مع تحقيق الجزء الأول من كتابه: الأمالي النحوية.

المناصب التي تولاها
عمل عقب تخرجه عام 1963 م معيداً بمعهد الدراسات العربية بالجامعة الأمريكية بالقاهرة. وفي عام 1965م ترك الجامعة الأمريكية، وعين خبيراً بمعهد المخطوطات العربية بجامعة الدول العربية (المنظمة العربية للتربية والثقافة والعلوم – اليونسكو العربية).	ظل بمعهد المخطوطات إلى أواخر عام 1978م، حيث انتدب أستاذاً مشاركاً بقسم الدراسات العليا العربية بكلية الشريعة – جامعة الملك عبد العزيز بمكة المكرمة – كلية اللغة العربية، جامعة أم القرى الآن. ثم استقال منها بنهاية العام الدراسى 1409هـ = 1989م.	عين أستاذاً مساعداً بكلية الدراسات العربية والإسلامية بجامعة القاهرة – فرع الفيوم في 27/ 3/ 1991م. رقي أستاذاً بتاريخ 31/ 5/ 1995م. انتقل للعمل أستاذاً ورئيساً لقسم اللغة العربية وآدابها بكلية الآداب – جامعة حلوان بتاريخ 1/ 8/ 1996م.

إسهاماته
عمل خبيراً بمجمع اللغة العربية بالقاهرة، وعضوا بالهيئة الاستشارية العليا بمركز تحقيق التراث بدار الكتب المصرية، وعضواً بالهيئة المشتركة لخدمة التراث العربي (المنظمة العربية للتربية والثقافة والعلوم – معهد إحياء المخطوطات العربية).	له أكثر من خمسة وثلاثين عنواناً ما بين مؤلف ومحقق.	نشر عدة مقالات بمجلات الرسالة والهلال والكتاب العربي والمجلة والثقافة والشعر بالقاهرة. ومجلة مجمع اللغة العربية بالقاهرة ودمشق، والعربي بالكويت، ودعوة الحق بالمغرب، وكلية اللغة بمكة المكرمة.	ناقش وأشرف على عشرات الباحثين من طلاب الماجستير والدكتوراه بجامعة أم القرى بمكة المكرمة والجامعة الإسلامية بالمدينة المنورة وجامعة الامام محمد بن سعود الإسلامية بالرياض وجامعة القاهرة وجامعة عين شمس وجامعة حلوان وجامعة الأزهر وجامعة الإسكندرية.

شارك في عدة مؤتمرات وندوات علمية أقمتها كبرى الهيئات الثقافية بالعالم العربي منها جامعة الدول العربية وجامعة الموصل بالعراق ورابطة العالم الإسلامي ورابطة الجامعات الإسلامية وجامعة الكويت وجامعة العين بالإمارات العربية المتحدة ومؤسسة الفرقان بلندن وتركيا ومؤسسة آل البيت بالأردن ومؤسسة جمعة الماجد بدبي.	تعد أعماله من محققات ومؤلفات من أهم المراجع الرئيسية لمحققي التراث من الجيل الحالي وشباب الباحثين.	اشتهر بموسوعيته العلمية واطلاعة على كافة علوم العربية ودرايته الواسعة بها.	تتلمذ على أيدي كبار علماء العالم العربي في العصر الحديث كالأستاذ محمود شاكر، والأستاذ عبد السلام هارون، والأستاذ السيد صقر، والأستاذ فؤاد سيد، والأستاذ محمد رشاد عبد المطلب، والأستاذ محي الدين عبد الحميد، والأستاذ حسن الصيرفي – جميعا -.

وفاته
انتقل إلى جوار ربه صباح الثلاثاء 6 ذي الحجة 1419 هـ الموافق 23 مارس 1999م.
كتبت عقب وفاته مجموعة من المقالات والدراسات والبحوث الرصينة جاوزت المائة في كبرى الجرائد والدوريات العربية.	أبنته جامعة الدول العربية وجامعة القاهرة وجامعة حلوان عام 1999 م.

الإنتاج العلمي من سنة 1963 إلى سنة 1999

التحقيقات
	النهاية في غريب الحديث والأثر. لمجد الدين بن الأثير المتوفى سنة 606 هـ (خمسة أجزاء: الثلاثة الأولى بالاشتراك، والرابع والخامس بالانفراد) مطبعة عيسى البابي الحلبي. القاهرة 1383 هـ = 1963 م.
	طبقات الشافعية الكبرى. لابن السبكي المتوفى سنة 771هـ (عشرة أجزاء. بالاشتراك) الطبعة الأولى بمطبعة عيسى البابى الحلبى. القاهرة 1383 هـ == 1964م. والطبعة الثانية بدار هجر. القاهرة 1413 هـ == 1992م.
	العقد الثمين في تاريخ البلد الأمين (مكة المكرمة). لتقي الدين الفاسي المتوفى سنة 832هـ (الجزء الثامن). مطبعة السنة المحمدية – القاهرة 1388هـ - 1969م.
	الغريبين – غريبي القرآن والحديث – لأبى عبيدة الهروي المتوفى سنة 401هـ (الجزء الأول) المجلس الأعلى للشئون الإسلامية. القاهرة 1390 هـ = 1970م.
	الفصول الخمسون – في النحو – لابن معطي المتوفى سنة 628هـ - وهو رسالة الماجستير بكلية دار العلوم – مطبعة عيسى البابى الحلبى. القاهرة 1396 هـ - 1976م.
	تاج العروس، شرح القاموس. للمرتضى الزبيدي المتوفى سنة 1205هـ. (الجزء السادس عشر) وزارة الإعلام بالكويت 1396هـ - 1976م.
	الجزء الثامن والعشرون من تاج العروس. الكويت 1413 هـ = 1993م.
	منال الطالب في شرح طوال الغرائب. لمجد الدين بن الأثير المتوفى سنة 606هـ. مركز البحث العلمي وإحياء التراث الإسلامي – جامعة أم القرى بمكة المكرمة 1403هـ = 1983م – وقد حصل هذا الكتاب على الجائزة الأولى في تحقيق التراث بمجمع اللغة العربية بالقاهرة.
	أرجوزة قدمية في النحو لليشكرى المتوفى سنة 370هـ (نشرت ضمن: دراسات عربية وإسلامية مهداة إلى أبى فهر محمود محمد شاكر، بمناسبة بلوغه السبعين. مطبعة المدني – القاهرة 1403هـ = 1982م.
	كتاب الشعر – أو شرح الأبيات المشكلة الإعراب – لأبى على الفارسي المتوفى سنة 377 هـ (جزءان) مكتبة الخانجى. القاهرة 1408هـ = 1988م.
	أمالى ابن الشجرى المتوفى سنة 542هـ (ثلاثة أجزاء. اشتملت على (84) مجلساً، منها (49) مجلساً، حصل بها المحقق على شهادة الدكتوراة من كلية دار العلوم مكتبة الخانجي. القاهرة 1413 هـ = 1992م.
	ذكر النسوة المتعبدات الصوفيات لأبى عبد الرحمن السلمى المتوفى سنة 412 هـ مكتبة الخانجي. القاهرة 1413هـ = 1993م.
	أعمار الأعيان. لابن الجوزي المتوفى سنة 597 هـ. مكتبة الخانجي. القاهرة 1414هـ = 1994م.

المؤلفات
	مدخل إلى تاريخ نشر التراث العربي. مكتبة الخانجى. القاهرة 1405 هـ = 1985م.
	عن التصحيف والتحريف – محاضرة نشرت بآخر الكتاب السابق.
	الموجز في مراجع التراجم والبلدان والمصنفات وتعريفات العلوم – مكتبة الخانجى. القاهرة 1406 هـ = 1985م.
	نبذة في تاريخ الطب العربي – مقدمة لكتاب الطب النبوي لابن قيم الجوزية. مطبعة عيسى البابى الحلبى. القاهرة 1399 هـ - 1979م.
	التنبيه على خطأ «الغريبين» للحافظ أبى الفضل بن ناصر مجلة البحث العلمي والتراث الإسلامي – مكة المكرمة 1400 هـ = 1979م.
	فهارس كتاب غريب الحديث لأبى عبيد القاسم بن سلام المتوفى سنة 224هـ - مجلة البحث العلمي والتراث الإسلامي – مكة المكرمة 1401هـ = 1980 م.
	فهارس كتاب الأصول في النحو. لابن السراج المتوفى سنة 316 هـ. مكتبة الخانجى – القاهرة 1406هـ = 1986م.
	فهرس الأشعار لكتاب ديوان المعانى. لأبى هلال العسكري المتوفى نحو سنة 395 هـ مجلة معهد المخطوطات بالقاهرة. المجلدان 37، 38 – 1313، 1414 هـ = 1993، 1994 م.
	ديوان المعانى. لأبى هلال العسكري وشئ من التحليل والدراسة العروضية المجلد 66، ج 1، 3. مجلة مجمع اللغة العربية بدمشق 1410، 1412 هـ = 1990، 1991 م.
	مجد الدين بن الأثير وجهوده في علم غريب الحديث – بحوث ندوة أبناء الأثير - جامعة الموصل بالعراق – كلية الآداب 1403هـ = 1983م.
	المتنبى للأستاذ / محمود محمد شاكر. تقديم – موسوعة عصر التنوير (أهم مائة كتاب في مائة عام) دار الهلال – الجزء الأول. القاهرة 1992م.
	الرسالة. للشافعي. تحقيق الشيخ / أحمد محمد شاكر. تقديم. موسوعة عصر التنوير. الجزء الثاني. القاهرة 1993م.
	من إعجاز القرآن – العلم الأعجمى في القرآن مفسراً بالقرآن للأستاذ/ محمود رءوف أبو سعدة. تقديم. دار الهلال. القاهرة 1993م.
	جموع التكسير والعرف اللغوي. مجلة مجمع اللغة العربية. القاهرة – المجلد 71 – 1413 هـ = 1992م.
	شرح شواهد الإيضاح لأبي علي الفارسي. تأليف ابن برى المصري المتوفى سنة 582 هـ - عرض ونقد. مجلة مجمع اللغة العربية. القاهرة. المجلد 72 – 1413هـ = 1993م.
	كتاب الفرق – بين صفات الإنسان وصفات الحيوان لثابت بن أبي ثابت، من علماء القرن الثالث، عرض لنشرته، وتعريف بمخطوطه ثانية له اكتشفها الدارس بخزانة القرويين بفاس. مجلة مجمع اللغة العربية بدمشق. المجلد 51، ج 2، 1396 هـ = 1976 م.
	الفهرس الوصفي لبعض نوادر المخطوطات بالمكتبة المركزية بجامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية. الرياض 1413 هـ 1993م.
	الكتاب المطبوع بمصر في القرن التاسع عشر. كتاب الهلال _ أغسطس 1996 م هذا إلى (40) أربعين مقالة بمجلة الهلال المصرية، في قضايا العربية.
	قضية إنقاذ المخطوطات – ماتحقق ومالم يتحقق -. مجلة معهد المخطوطات بالقاهرة 1417 هـ = 1996 م.
	كتاب صنعة الشعر لأبى سعيد السيرافى. تحقيق نسبته ونقد نشرته. مجلة معهد المخطوطات بالقاهرة 1417هـ = 1997م.
	كتاب الردة والفتوح. لسيف بن عمر التميمى. عرض ونقد. الكتاب التذكارى للأستاذ الدكتور / ناصر الدين الأسد. الأردن 1997 م.
	مراجعة كتاب أعلام النصر المبين في المفاضلة بين أهلي صفين لأبي الخطاب عمر بن الحسن بن دحية الكلبي المتوفى سنة 633هـ == 1235م. دار الغرب الإسلامي – بيروت 1418 هـ 1998م.
	تقديم كتاب محمود شاكر: قصة قلم، تأليف عايدة الشريف، كتاب الهلال، دار الهلال، القاهرة، 1998.

صدر للأستاذ الدكتور محمود محمد الطناحي بعد وفاته
	مستقبل الثقافة العربية، كتاب الهلال، دار الهلال، القاهرة، مايو 1999.
	مقالات العلامة الدكتور محمود محمد الطناحي – صفحات في التراث والتراجم واللغة والأدب – جمعها وأعدها للنشر الأستاذ محمد محمود الطناحي، راجعها الأستاذ عبد الحميد البسيوني، صدرها الأستاذ محمد بن ناصر العجمي، قدم لها عبد الله حمد محارب - مجلدان – دار البشائر الإسلامية، بيروت، 1422هـ - 2002 م.
	في اللغة والأدب – دراسات وبحوث – مجلدان – جمعها وأعدها للنشر الأستاذ محمد محمود الطناحي، دار الغرب الإسلامي، بيروت، 2002 م.

	 النهاية في غريب الحديث والأثر، لمجد الدين بن الأثير، تحقيق بالانفراد، طبعة ثانية مزيدة ومنقحة، المكتبة المكية، مكة المكرمة.
	 الغريبين – غريبي القرآن والحديث – لأبي عبيدة الهروي، سبعة مجلدات، طبعة ثانية مزيدة ومنقحة للجزء الأول وطبعة أولى لباقي الأجزاء، دبي.
	 من أسرار اللغة في القرآن والسنة، دار الفتح، عمان، الأردن.

صدر حول محمود محمد الطناحي بعد وفاته
	كتاب محمود الطناحي...ذكرى لن تغيب، مجلد واحد يحوي جل ما كتبه عن العلامة الراحل زملاؤه وأصدقاؤه ومحبوه وعارفو فضله وتلامذته، أعده وقدم له الأستاذ محمد محمود الطناحي، دار المدني، القاهرة، 1420هـ-1999م.
	كتاب محمود الطناحي... عالم العربية وعاشق التراث، تأليف الأستاذ أحمد العلاونة، سلسلة علماء ومفكرون معاصرون – لمحات من حياتهم وتعريف بمؤلفاتهم، دار القلم، دمشق، 1422هـ - 2001 م.
	ترجمة وافية في كتاب ذيل الأعلام – معجم تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين، تأليف الأستاذ أحمد العلاونة، المجلد الثاني، دار المنارة، جدة، 1422 هـ - 2002 م. (لقد قرأت كتاب الشعر لأبى على الفارسي مخطوطا أما بعد تحقيق الطناحي له فكأني ما قرأته قبل فمحمود الطناحي هو أفضل محقق الآن)

طالع أيضًا
 مصطفى صادق الرافعي
 محمود شاكر
 عبد العظيم الديب

مراجع

مواليد 1353 هـ
مواليد 1935
وفيات 1419 هـ
وفيات 1999
علماء حديث من مصر
علماء دين سنة مصريون
أشخاص من تلا
كتاب مصريون في القرن 20

محمود محمد الطناحي


Benjamin Breckinridge Warfield (November 5, 1851 – February 16, 1921) was an American professor of Reformed theology at Princeton Seminary from 1887 to 1921.  He served as the last principal of the Princeton Theological Seminary from 1886 to 1902. After the death of Warfield in office, Francis Landey Patton took over the functions of the office as the first president of seminary. Some conservative Presbyterians consider him to be the last of the great Princeton theologians before the split in 1929 that formed Westminster Theological Seminary and the Orthodox Presbyterian Church.

Biography
Warfield was born near Lexington, Kentucky on November 5, 1851. His parents were William Warfield and Mary Cabell Breckinridge, originally from Virginia and quite wealthy. His maternal grandfather was the Presbyterian preacher Robert Jefferson Breckinridge (1800–1871), the son of John Breckinridge, a former United States Senator and Attorney General. Warfield's uncle was John C. Breckinridge, the fourteenth Vice President of the United States, and a Confederate general in the American Civil War.  His brother, Ethelbert Dudley Warfield was a Presbyterian minister and college president. His fourth cousin twice removed was Wallis Warfield Simpson, whom Great Britain's King Edward VIII abdicated his throne in order to marry.

Education
Like many children born into a wealthy family, Warfield's childhood education was private. Warfield entered Princeton University in 1868 and graduated in 1871 with high honors. Although Warfield studied mathematics and science in college, while traveling in Europe he decided to study theology, surprising even many of his closest friends. He entered Princeton Seminary in 1873, in order to train for ministry as a Presbyterian minister. He graduated in 1876.

Ministry
For a short time in 1876 he preached in Presbyterian churches in Concord, Kentucky and Dayton, Ohio as a "supply pastor" — the latter church calling him to be their ordained minister (which he politely refused). In late 1876 Warfield and his new wife moved to Germany where he studied under Christoph Ernst Luthardt and Franz Delitzsch. Warfield was the assistant pastor of First Presbyterian Church in Baltimore, Maryland for a short time.  Then he became an instructor at Western Theological Seminary, which is now called Pittsburgh Theological Seminary. He was ordained on April 26, 1879.

In 1881 Warfield wrote a joint article with A. A. Hodge on the inspiration of the Bible. It drew attention because of its scholarly and forceful defense of the inerrancy of the Bible. In many of his writings, Warfield attempted to demonstrate that the doctrine of Biblical inerrancy was simply orthodox Christian teaching, and not merely a concept invented in the nineteenth century. His passion was to refute the liberal element within Presbyterianism and within Christianity at large. Throughout his life, he continued to write books and articles, which are still widely read today.

Marriage
In August 1876 Warfield married Annie Pierce Kinkead. Soon afterward they visited Germany as Warfield was studying at Leipzig. During their time there, the two were overcome by a fierce thunderstorm.  The experience of the storm was so shattering that Kinkead never fully recovered and remained a functional invalid for the rest of her life. Warfield continued to care for her until her death in 1915, managing to fit his work as a theologian with his role as caregiver. They had no children.

Princeton and death

In 1887 Warfield was appointed to the Charles Hodge Chair at Princeton Theological Seminary, where he succeeded Hodge's son A. A. Hodge. Warfield remained there until his death as the last conservative successor to Hodge to live prior to the re-organization of Princeton Seminary. Warfield is often regarded by Protestant scholarship as the last of the Princeton theologians.

He died in Princeton, New Jersey on February 16, 1921.

Views

Bible
During his tenure, his primary thrust (and that of the seminary) was an authoritative view of the Bible. This view was held in contrast to the emotionalism of the revival movements, the rationalism of higher criticism, and the heterodox teachings of various new religious movements that were emerging.  The seminary held fast to the Reformed confessional tradition — that is, it faithfully followed the Westminster Confession of Faith.

Warfield believed that modernist theology was problematic, since it relied upon the thoughts of the Biblical interpreter rather than upon the divine author of Scripture. He therefore preached and believed the doctrine of sola scriptura — that the Bible is God's inspired word and is sufficient for the Christian to live his or her faith.

Much of Warfield's work centered upon the Bible's "inspiration" by God — that while the authors of the Bible were men, the ultimate author was God himself. The growing influence of modernist theology denied that the Bible was inspired, and alternative theories of the origin of the Christian faith were being explored.

After comparing grammatical and linguistic styles found within the Bible itself, modernist scholars suggested that because the human authors had clearly contributed to the writing of the biblical text, the Bible was written by people alone, not God. Warfield was a central figure in responding to this line of thinking by arguing that the supernatural work of the Holy Spirit did not lead to a form of "mechanical" inspiration (whereby the human authors merely wrote down what God dictated to them), but one in which the human author's intellect was fully able to express itself linguistically, while at the same time being supervised by the Holy Spirit to ensure its inspiration. This approach is essential to understanding the view of inspiration held by many Reformed and Evangelical Christians today. 'Verbal plenary inspiration' is the term that has come to describe this view.

Studies in religious experience
Warfield was a conservative critic of much religious revivalism that was popular in America at the time. He believed that the teachings and experience of this movement were too subjective and therefore too shallow for deep Christian faith. His book Counterfeit Miracles advocated cessationism over and against miracles after the time of the Apostles. Such attacks did not go unnoticed, and even today Warfield is criticized by proponents of revivalism in the Pentecostal and Charismatic movements. For example, Jack Deere wrote Surprised by the Power of the Spirit with the intention of refuting Counterfeit Miracles. Warfield's book was published before the worldwide spread of Pentecostalism and addressed the issue of claims to the possession of miraculous gifts under the headings, "Patristic and Mediǣval Marvels", "Roman Catholic Miracles", "Irvingite Gifts", "Faith-Healing" and "Mind-Cure".

Calvinism
Underpinning much of Warfield's theology was his adherence to Calvinism as espoused by the Westminster Confession of Faith. It is sometimes forgotten that, in his battles against modernism on the one hand, and against revivalism on the other, he was simply expressing the Calvinist faith when applied to certain situations.

It was Warfield's belief that the 16th century Reformers, as well as the 17th century Confessional writers, were merely summarizing the content and application of Scripture. New revelations, whether from the minds of celebrated scholars or popular revivalists, were therefore inconsistent with these confessional statements (and therefore inconsistent with Scripture). Throughout his ministry, Warfield contended that modern world events and thinking could never render such confessions obsolete. Such an attitude still prevails today in many Calvinist churches and Christians who embrace Calvinism.

Evolution

Warfield's views on evolution have been a source of dispute. Scholars David N. Livingstone and Mark A. Noll highlighted Warfield's statements on evolution to demonstrate his acceptance of the theory in their article A Biblical Inerrantist as Evolutionist.  Theologian Fred G. Zaspel argues that these statements have led Livingstone and Noll to assume too much about Warfield's views on the subject. Zaspel writes "That Warfield actually committed himself to a doctrine of evolution seems impossible to affirm simply because although there are some indications that he entertained the idea, he never admits to accepting it."

Warfield studied and wrote about Charles Darwin's religious views. In an article on Darwin's religious life, he concluded that Darwin's doctrine of evolution directly expelled Darwin's Christian belief. Warfield writes, "Thus the doctrine of evolution once heartily adopted by him (Darwin) gradually undermined his faith, until he cast off the whole Christianity as an unproven delusion."  Warfield did not believe that evolution required such a rejection of faith. His 1889 review of The Life and Letters of Charles Darwin included this statement: "There have been many evolutionists who have been and have remained theists and Christians."

In his 1915 article Calvin's Doctrine of Creation, Warfield wrote "It should scarcely be passed without remark that Calvin's doctrine of creation is, if we have understood it aright, for all except the souls of men, an evolutionary one. The 'indigested mass,' including the 'promise and potency' of all that was yet to be, was called into being by the simple fiat of God. But all that has come into being since- except the souls of men alone – has arisen as a modification of this original world-stuff by means of the interaction of its intrinsic forces. Not these forces apart from God, of course…" And further more he says, "What concerns us here is that he [Calvin] ascribed the entire series of modifications by which the primal 'indigested mass,' called 'heaven and earth,' has passed into the form of the ordered world which we see, including the origination of all forms of life, vegetable and animal alike, inclusive doubtless of the bodily form of man, to the second causes as their proximate account. And this, we say, is a very pure evolutionary scheme."

Warfield also points out that, "Calvin doubtless had no theory whatsoever of evolution; but he teaches a doctrine of evolution." In that same article, Warfield adds a significant footnote: "H. Bavinck in the first of his Stone Lectures ('The Philosophy of Revelation,' 1909, pp. 9–10) remarks: 'The idea of a development is not a production of modern times. It was already familiar to Greek philosophy. More particularly Aristotle raised it to the rank of the leading principle of his entire system by significant distinction between potentia and actus... This idea of development aroused no objection whatsoever in Christian theology and philosophy. On the contrary, it received extension and enrichment by being linked with the principle of theism.' Calvin accordingly very naturally thought along the lines of a theistic evolutionism."

In a separate reference:

Church politics
While he was certainly supportive of political moves within various churches to strengthen and push conservative theology, he was never interested in the actual process itself, preferring to use his work at Princeton to influence future generations of Presbyterian ministers.

Race
Warfield came from a family of emancipationists and was himself an outspoken opponent of segregation and racism at Princeton Seminary. This led to Warfield, when he was principal of the seminary, to allow a black student to live in white university halls, an action which was met by opposition from fellow faculty members. Warfield termed segregation a "wicked caste system" and wrote a number of theological treaties and essays to undermine the segregationist position.

Influence and legacy
Along with Abraham Kuyper and Herman Bavinck, Warfield is acknowledged as one of the major influences on the thought of Cornelius Van Til. However, that influence was limited to certain areas. In apologetics, Warfield was a thoroughgoing evidentialist and the most prominent exponent of the Old Princeton school, whereas van Til, who was the most prominent figure in the Dutch wing of presuppositionalist apologetics, absolutely rejected the central tenets of Old Princeton evidentialism and protested violently against the evidentialism of his contemporary J. Oliver Buswell.

Warfield's influence on contemporary evangelicalism can be seen in the Chicago Statement on Biblical Inerrancy.

Writings

Books

 Dr. Edwin A. Abbott on the Genuineness of Second Peter (1883)
 Some Difficult Passages in the First Chapter of 2 Corinthians (1886)
 The Canon of the New Testament: How and When Formed (1892)
 The Witness of the Stars (1893)
 Number in Scripture (1894, 1921 4th revised edition)
 The Right of Systematic Theology (1897)
 Acts and Pastoral Epistles Timothy, Titus, and Philemon, Vol. 26 of The Temple Bible (1902)
 The Power of God Unto Salvation (1903)
 The Lord of Glory : A Study of the Designations of Our Lord in the New Testament with Especial Reference to His Deity, (1907)
 The Westminster Assembly and its Work (1908)
 Commentary on Revelation (1909, revised and corrected)
 The Religious Life of Theological Students (1911)
 Concerning Schmiedel's "Pillar-passages." (1913)
 The Plan of Salvation (1915)
 The Bible, The Book of Mankind (1915)
 Faith and Life (1916)
 The Saviour of the World (1916)
 Counterfeit Miracles (1918)
 Are They Few That Be Saved? (1918)
 The Divine Origin of the Bible
 Biblical Doctrines
 Augustine and the Pelagian Controversy
 Studies in Theology
 The Inspiration and Authority of the Bible
 The Making of the Westminster Confession
 The Emotional Life of Our Lord
 The Person of Christ According to the New Testament
 An Introduction to the Textual Criticism of the New Testament

Posthumous works

 Perfectionism: Articles reprinted from periodicals, etc. edited by Ethelbert Dudley Warfield, William Park Armstrong, and Caspar Wistar Hodge (1931)
 Calvin and Calvinism (1931)
 The Inspiration and Authority of the Bible, edited by Samuel G. Craig ; with an introduction by Cornelius Van Til. (1948)
 Biblical and Theological Studies, edited by Samuel G. Craig (1952)

Essays and sermons (external links)
Site dedicated to the life and writings of B. B. Warfield
The Leading of the Spirit
The Rights of Criticism and of the Church
What is Calvinism?
A Brief and Untechnical Statement of the Reformed Faith
Calvinism - The Meaning And Uses of the Term
The Theology of John Calvin
Augustine & The Pelagian Controversy: The Origin & Nature of Pelagianism
Augustine & The Pelagian Controversy: The Theology of Grace
Augustine & The Pelagian Controversy: The External History of the Pelagian Controversy
Inspiration (of Scripture)
The Formation of the Canon of the New Testament
God-Inspired Scripture
Calvin and the Bible
Calvin and the Reformation
John Calvin The Theologian
Election
Some Thoughts on Predestination
The Plan of Salvation (Part I) (Part II) (Part III) (Part IV) (Part V)
Photographs of B.B. Warfield's grave at Princeton Cemetery.
Darwin's Arguments Against Christianity And Religion by Benjamin B. Warfield

References and notes

Further reading
Cousar, R. W., Benjamin Warfield: His Christology and Soteriology, PhD thesis, Edinburgh University, 1954.
Livingstone, David N. and Mark A. Noll, "B.B. Warfield (1851–1921): A Biblical Inerrantist as Evolutionist," Isis, 91:2 (June 2000), 283-294
McClanahan, James S., Benjamin B. Warfield: Historian of Doctrine in Defense of Orthodoxy, 1881–1921, PhD thesis, Union Theological Seminary in Virginia, 1988.
 Riddlebarger, Kim. The Lion of Princeton: B.B. Warfield as Apologist and Theologian, Lexham Press (2015),
Warfield Commemoration Issue, 1921–1971, The Banner of Truth, no. 89 (Feb. 1971).
Zaspel, Fred G., The Theology of B.B. Warfield: A Systematic Summary, Crossway (2 Sept 2010), .

External links

1851 births
1921 deaths
19th-century Calvinist and Reformed theologians
American Calvinist and Reformed theologians
American cessationists
American evangelicals
American Presbyterians
Breckinridge family
Burials at Princeton Cemetery
Pittsburgh Theological Seminary faculty
Presbyterian Church in the United States of America ministers
Presidents of Calvinist and Reformed seminaries
Princeton Theological Seminary alumni
Princeton Theological Seminary faculty
Princeton University alumni
Benjamin

B. B. Warfield