Kapadokya Meslek Yüksekokulu (KMYO) değişen unvanı ile Kapadokya Üniversitesi, 16 Eylül 2005 tarihinde İlke Eğitim ve Sağlık Vakfı'na bağlı olarak Yükseköğretim Kurulu Kararı doğrultusunda bölge kalkınma hedefleri paralelinde belirlenmiş olan beş programla eğitim - öğretim faaliyetlerine başlamıştır. Bakanlar Kurulu'nun 03.07.2008 tarihli kararı ile yeniden kurulan yüksekokulun öğretim programlarının temelini bölge kalkınma programları (Kapadokya Programları), havacılık programları ve sağlık programları oluşturmaktadır.

Yüksekokulun biri Ürgüp'e 5 kilometre uzaklıkta olan Mustafapaşa (Sinasos) beldesinde, diğeri ise İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanı'nda olmak üzere iki yerleşkesi bulunmaktadır.

Tarihçe
Kapadokya Üniversitesi, akademik, finansal ve yönetsel deneyiminin temelini teşkil eden Kapadokya Meslek Yüksekokulu olarak 2005–2006 akademik yılında, bölge kalkınma hedefleri paralelinde belirlenmiş olan beş ön lisans programıyla eğitime başlamış ve 2019-2020 akademik yıl itibarıyla Mustafapaşa, Ürgüp, Uçhisar ve İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanı'nda yer alan dört yerleşkesinde toplam 31 ön lisans, 15 lisans ve 4 yüksek lisans programı ile eğitim faaliyetlerini sürdürmektedir.

2009 yılında sivil havacılık alanında yoğunlaşılmaya başlanmış ve Balon Pilotluğu, Uçak Teknolojisi, İngilizce Sivil Hava Ulaştırma İşletmeciliği, Sivil Havacılık Kabin Hizmetleri ve Uçuş Harekât Yöneticiliği programları açılmıştır. Bu doğrultuda 2011 yılında Nevşehir'de verilen eğitimlere ek olarak, Savunma Sanayii Başkanlığının desteği ile İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanı içerisinde de bir yerleşke kurulmuştur.

Yüksekokul 2012 yılında, sağlık sektörünün büyüme hedefleri ve bu hedefler doğrultusunda doğacak eleman ihtiyaçlarına yönelik bir şekilde sağlık programlarında yoğunlaşmaya başlamıştır. 2011 - 2012 akademik yılında Çocuk Gelişimi, 2012 - 2013 akademik yılında Ağız ve Diş Sağlığı, Ameliyathane Hizmetleri, Diyaliz, Fizyoterapi ve Tıbbi Görüntüleme Teknikleri programları; 2013 - 2014 akademik yılında Anestezi, Elektronörofizyoloji, İlk ve Acil Yardım, Odyometri ve Optisyenlik programları; 2014 - 2015 akademik yılında, Diyaliz (İngilizce), Tıbbi Laboratuvar Teknikleri, Sağlık Turizmi İşletmeciliği, Sosyal Hizmetler, Patoloji Laboratuvar Teknikleri; 2015 - 2016 akademik yılında ise Diş Protez Teknolojisi programı açılmıştır.

2014 yılında İlk ve Acil Yardım, Tıbbi Görüntüleme Teknikleri, Ameliyathane Hizmetleri, Anestezi, Diyaliz, Odyometri, Optisyenlik programlarının uygulama eğitimlerini yürütmek üzere tam donanımlı uygulama alanları oluşturulmuştur. Kapadokya Meslek Yüksekokulunda yürütülen programların uygulama eğitimlerini desteklemek üzere, 2014 yılında Ağız ve Diş Sağlığı Uygulama ve Araştırma Merkezi, Çocuk Gelişimi Uygulama ve Araştırma Merkezi, Fizik Tedavi ve Sağlıklı Yaşam Uygulama ve Araştırma Merkezi ve Sürekli Eğitim Merkezi adlarıyla dört merkez kurulmuştur.

2013 yılı itibarıyla uzaktan öğretim birimi kurulmuş ve 2014 yılında Turist Rehberliği Uzaktan Öğretim, 2015 yılında Çocuk Gelişimi Uzaktan Öğretim programlarına öğrenci alınmaya başlanmıştır.

2015 - 2016 akademik yılında öğretim programlarına yeni bir alan eklenmiş ve hukuk alanında Adalet, 2017-2018 akademik yılında da Ceza İnfaz ve Güvenlik Hizmetleri ön lisans programları açılmıştır.

Sıcak hava balonu üzerine yürütülen çalışmalar, 1 Aralık 2016'da kurulan Sıcak Hava Balonu ve Hava Gemisi Uygulama ve Araştırma Merkezi çatısı altında devam etmektedir.

1 Temmuz 2017 tarihinde Resmî Gazete'de yayınlanan 7033 sayılı kanun ile Kapadokya Meslek Yüksekokulu, yoluna Kapadokya Üniversitesi olarak devam etmektedir.

Akademik birimler

Fakülteler

Beşeri Bilimler Fakültesi
 İngiliz Dili ve Edebiyatı
 Psikoloji
 İngilizce Mütercim ve Tercümanlık
 Türk Dili ve Edebiyatı

Diş Hekimliği Fakültesi
 Diş Hekimliği

İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi
 Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler
 Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi
 Yönetim Bilişim Sistemleri

Sağlık Bilimleri Yüksekokulu
 Çocuk Gelişimi
 Beslenme ve Diyetetik
 Fizyoterapi ve Rehabilitasyon
 Dil ve Konuşma Terapisi

Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu
 Gastronomi ve Mutfak Sanatları
 Havacılık Yönetimi
 Havacılık Elektrik ve Elektroniği
 Uçak Gövde ve Motor Bakımı

Lisansüstü Eğitim, Öğretim ve Araştırma Enstitüsü
 İngiliz Dili ve Edebiyatı (Tezli -Tezsiz / Uzaktan Öğretim)
 Kent, Çevre ve Yerel Yönetimler (Tezli - Tezsiz / Uzaktan Öğretim)
 Odyoloji (Tezli - Tezsiz)
 Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi (Tezli - Tezsiz)

Kapadokya Meslek Yüksekokulu

Havacılık Programları
 Sivil Hava Ulaştırma İşletmeciliği (Türkçe - İngilizce)
 Sivil Havacılık Kabin Hizmetleri
 Uçak Teknolojisi (İngilizce)
 Uçuş Harekât Yöneticiliği (İngilizce)

Sağlık Programları
 Ağız ve Diş Sağlığı
 Ameliyathane Hizmetleri
 Anestezi
 Çevre Sağlığı
 Diş Protez Teknolojisi
 Diyaliz (Türkçe - İngilizce)
 Eczane Hizmetleri
 Elektronörofizyoloji
 Fizyoterapi
 İlk ve Acil Yardım
 Odyometri
 Optisyenlik
 Patoloji Laboratuvar Teknikleri
 Radyoterapi
 Tıbbi Dokümantasyon ve Sekreterlik
 Tıbbi Görüntüleme Teknikleri
 Tıbbi Laboratuvar Teknikleri

Sosyal Hizmet ve Hukuk Programları
Çocuk Gelişimi (Örgün - Uzaktan)
 Ceza İnfaz ve Güvenlik Hizmetleri

Kapadokya Programları
 Aşçılık
 Bilgisayar Programcılığı (Örgün - Uzaktan)
 Mimari Restorasyon
 Turist Rehberliği (Örgün - Uzaktan)

Yönetim

Mütevelli Heyeti
 Alev Alatlı - Başkan
 Prof. Dr. Hasan Ali Karasar - Rektör
 Kaan Aktan - Başkan vekili
 Atilla Koç - Üye
 Prof. Dr. Mahmut Özer - Üye
 Hasan Ünver - Üye
 Prof. Dr. Süleyman Seyfi Öğün - Üye
 Dr. Şeref Oğuz - Üye
 Mustafa Uysal - Üye
 Abdullah Akça - Üye

Uygulama ve Araştırma Merkezleri

Çocuk Gelişimi Uygulama ve Araştırma Merkezi
Çocuk Gelişimi programının uygulama eğitimleri, Ürgüp ve Nevşehir'de  iki farklı  uygulama merkezinde yürütülmektedir. Merkezlerde Montessori metodu uygulanmaktadır.

Sürekli Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi
Hem her yaştan ve meslekten kişilerin katılabileceği eğitim programlarıyla bireylerin kişisel ve mesleki gelişimlerine katkıda bulunmakta, hem de havacılık sektöründe faaliyet gösteren şirketlere mesleki eğitimler vermektedir.

Sürekli Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi ile Çocuk Gelişimi Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından okul öncesi eğitim alanında Montessori yöntemi üzerine bir eğitim programı hazırlanmıştır. Bu eğitim programı ile gerek çocuk gelişimi, sosyal hizmetler programları öğrencilerine, gerekse yaygın eğitim kapsamında ilgili kurum, kuruluş ve kişilere eğitimler düzenlenmektedir.

Havaaracı Bakım Eğitim Kuruluşu: Kapadokya MYO, SHGM tarafından yayınlanan Hava Aracı Bakım Eğitimi Kuruluşları Talimatı (SHT-147) uyarınca verilen yetkiye dayanarak SHY-147 A1/A2 kategorisinde bakım eğitimi vermektedir.

Dil Yeterliliği Hizmet Sağlayıcı Organizasyonu: Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından yayınlanan SHT-66L-HS talimatı kapsamında Hava Aracı Bakım Personelinin İngilizce Dil Yeterlilik Sınavlarını gerçekleştirme ve başarılı olan adaylara onaylı sertifika verme hizmetleri gerçekleştirilmektedir.

İlk Yardım Eğitim Merkezi: Sağlık Bakanlığı Nevşehir İl Sağlık Müdürlüğü'nün 24.12.2010 tarihli onayı ile Kapadokya Meslek Yüksekokulu İlk Yardım Eğitim Merkezi kurulmuştur. Bu tarihten itibaren ilk yardım eğitimleri ve ilk yardımcı sertifikası vermeye yetkili kuruluş olarak eğitimlere devam edilmektedir.

Sıcak Hava Balonu ve Hava Gemisi Uygulama ve Araştırma Merkezi
Sıcak hava balonu ve hava gemilerinin uçuşa elverişliliği, bakımı ve Türkiye'de üretimine yönelik araştırma ve çalışmalar yapmak üzere kurulmuş olan merkez, Kapadokya balon uçuş sahasında sıcak hava balonlarının uçuş emniyetini yükseltmek hedefi doğrultusunda, slot kullanımının izlenmesi, uçuş verisi toplanması ve benzeri konularda çalışmalar yürütmektedir. Bu çalışmaların yanı sıra, sıcak hava balonu ve hava gemilerinde görev yapan pilot ve yer ekiplerine yönelik mesleki eğitimler düzenlenmekte, sınavlar yapılmakta ve gerekli eğitim materyalleri hazırlanmaktadır.

Onaylı Eğitim Organizasyonu: Onaylı Eğitim Organizasyonu, genel ve sportif havacılık işletmelerinde görev alacak uçucu personelin ve yer ekibinin yetiştirilmesi yönelik eğitimler vermektedir.

Bu kapsamda organizasyonda BPL, LAPL (B) ve FI (B) eğitimleri verilmektedir.

Slot Hizmet Merkezi: Kapadokya Üniversitesi, yoğunlukla Göreme Milli Parkında gerçekleştirilen balon uçuşlarının artması sebebiyle Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından ticari hava taşıma işletmelerinin Nevşehir – Kapadokya bölgesindeki slot uygulamalarına ait işlemlerin gerçekleştirilmesi konusunda yetkilendirilmiştir.

Bu yetki kapsamında, Kapadokya bölgesinde; 1- Uçuşlara ait bilgilerin toplanması, 2- İstatistiki verilerin toplanması, 3- Meteorolojik değerlendirme ve bayrak uygulaması, 4- Slot hakkı kullanımının kontrolü, 5- Kalkış uygunluğu taleplerinin değerlendirilmesi işlemleri Kapadokya Meslek Yüksekokulu tarafından yürütülmektedir.

F Bakım ve Sürekli Uçuşa Elverişlilik Kuruluşu: Uçuş faaliyetlerinde emniyetin sağlanması, hava aracının uçuşa hazır durumda bulunmasının sağlanması ve emniyet faktöründen ödün vermeden maliyetlerin azaltılması amacıyla yapılan hava aracı bakımları SHGM tarafından yetkilendirilen Bakım Kuruluşları tarafından yapılmaktadır.

Sürekli uçuşa elverişlilik ve bakım sorumluluğu yönetmeliği ve talimatı kapsamında, maksimum kalkış ağırlığı 5700 kg altındaki hava araçlarının, ticari hava taşımacılığı haricinde kullanılan hava araçlarının ve bunların komponentlerinin bakımını yapmak üzere yetkilendirilen kuruluşlar "F Bakım Kuruluşları" olarak adlandırılmaktadır. Kapadokya Meslek Yüksekokulu da SHGM tarafından Sürekli Uçuşa Elverişlilik ve F Bakım konusunda yetkilendirilerek bu konuda hizmet sağlamaktadır.

Sivil Havacılık Eğitimleri
Kapadokya Üniversitesi, tüm havacılık programları için Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (SHGM) tarafından yetkilendirilmiştir. Uluslararası kurallara bağlı olan sivil havacılık sektörü (Uluslararası Sivil Havacılık Organizasyonu – ICAO), bu alanda verilen eğitimlerin, eğitimcilerin standardını ve çalışacak personelin eğitim yeterliliklerini de düzenlemektedir. Türkiye'deki uygulamalar ise SHGM'nin faaliyet ve denetim alanına yürütülmektedir. Kapadokya MYO, öğrencilerinin eğitim yeterliliklerinin temini amacıyla sivil havacılık alanlarındaki eğitim müfredatını SHGM onayına sunmakta ve eğitim yetkisi almaktadır. Bu özelliği ile meslek yüksekokulları arasında tektir.

Yüksekokul, havacılık alanındaki ön lisans programlarının yanı sıra SHGM tarafından yetkilendirilmiş sertifika programları ile sivil havacılık sektörü çalışanlarına kısa süreli eğitim programları düzenlemektedir.

Sivil Havacılık Eğitim Yetkileri

Kabin Memuru Temel Emniyet Yetkisi – 13 Ocak 2011

Uçuş Eğitim Organizasyonu Yetkisi – 1 Mart 2011

Yer Hizmetleri Eğitim Yetkisi – 27 Nisan 2011

Heliport Eğitim Yetkisi – 16 Aralık 2011

Hava Aracı Bakım Eğitimi ve Sınav Kuruluşu Yetkisi – 17 Ağustos 2012

Slot Hizmet Merkezi Yetkisi – 28 Haziran 2013

Sıcak Hava Balonu Yer Ekibi Eğitim Yetkisi – 2 Eylül 2013

Hava Aracı Bakım Personeli Dil Yeterliliği Sınav Merkezi Yetkisi – 12 Haziran 2015

Sürekli Uçuşa Elverişlilik Yönetimi ve F Bakım Yetkisi – 6 Ağustos 2015

Dispeçer Eğitim Organizasyonu Yetkisi – 14 Eylül 2015

İnsansız Hava Aracı Sistemleri Eğitim Kuruluşu Yetkisi – 1 Temmuz 2016

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmî site
 Resmi Facebook Sayfası
 Resmi Twitter Sayfası
 Çocuk Gelişimi Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Sürekli Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Slot Hizmet Merkezi

Nevşehir'deki vakıf meslek yüksekokulları
2008'de kurulan eğitim kurumları
Ürgüp

Kapadokya Üniversitesi


Subotička Hrvatska narodna milicija (lat. Illyrica nationalis militia) je bila oružana postrojba Subotičkog šanca, koji je administrativno potpadao pod Potisku vojnu krajinu sa sjedištem u Segedinu. Osnovana je prilikom obrazovanja Potiske vojne krajine na prijelazu iz 17. u 18. stoljeće, a rasformirana je prilikom razvojačenja Subotičkog šanca 1743.

Pripadnici subotičke Hrvatske narodne milicije se u latinskim izvorima nazivaju militares, a u hrvatskim pak militari. Milicija je sadržala i pješadijske i konjičke odrede. Glede narodnosti, uglavnom su je činili bunjevački Hrvati. Neposredno zapovjedništvo nad milicijom su imali subotički kapetani, koje je davala plemenita hrvatska obitelj Sučić, čiji rodonačelnik Luka Sučić je bio podrijetlom iz Bile kod Livna. Kao zamjenici i pomoćnici subotičkih kapetana u izvorima se spominju pripadnici drugih hrvatskih obitelji: Kaići, Marčetići, Vidakovići, Vojnići i drugi.

Sudjelovanje u ratovima i bitkama

Subotička milicija je sudjelovala u nekoliko ratova i više bitaka. Naime, bila je obvezna ratovati ne samo u okviru Potiske vojne krajine, nego po potrebi i izvan nje. Budući da se Habsburška monarhija tijekom prve polovice 18. stoljeća gotovo stalno nalazila u ratnom stanju, bilo s Osmanskom Turskom, bilo s Francuskom, Subotičku miliciju je često puta rat odveo daleko izvan zavičaja.

Za vrijeme Velikog turskog rata 1683. – 1699. borila se u čuvenim bitkama kod Slankamena 1691. i kod Sente 1697. Sudjelovala je u neuspjeloj opsadi Temišvara i bitci kod Olaša 20. – 26. kolovoza 1696., koja se završila porazno po austrijsku vojsku pod zapovjednikom Heißlerom. Poslije Senćanske bitke, sudjelovala je pod vrhovnim zapovjedništvom Eugena Savojskog u tzv. »bosanskom ratu«, koji je trajao od 15. listopada do 6. studenoga 1697. Tom prilikom je sudjelovala u borbama u Bosanskoj krajini, u oslobađanju Doboja (16. listopada 1697.) i paljenju Zvornika (koncem listopada 1697.).

Za vrijeme ustanka Franje II. Rákoczyja (1703. – 1711.) sudjelovala je u bitci kod Halaša (5. listopada 1705.) pod vrhovnim zapovjedništvom zapovjednika Segedinske tvrđe Globitza, u bitci kod Vežnja (Vezseny kod Szolnoka) (18. travnja 1706.), u pohodu feldmaršala Rabutina na Kassu (danas Košice u Slovačkoj), važno uporište kuruca u Gornjoj Ugarskoj 1706., u borbama oko Velikog Varadina (danas Oradea u Rumunjskoj) i mnogim drugim sukobima.

Za vrijeme Austrijsko-turskog rata 1716. – 1718. Subotička milicija je sudjelovala u čuvenoj bitci kod Petrovaradina 1716.

Za vrijeme Austrijsko-turskog rata 1737. – 1739. Subotička milicija je sudjelovala u opsadama Vidina i Niša 1737., u obrani Šapca 1737., u bitci kod Mehadije (danas Mehadia u Rumunjskoj) 1738. i obrani Beograda 1739. Subotički šanac je osim vojnih odreda davao i odrede za logistiku, koji su pomagali ratne napore austrijske vojske kod Futoga 1736., Niša i Šapca 1737., Mehadije, Elemira i Segedina 1738.

Za vrijeme Rata za austrijsko naslijeđe Subotička milicija je sudjelovala u obrani Praga (1742.).

Izvori
Ulmer, Gašpar. 1981. Novi podaci o učestvovanju subotičana. Rukovet 27/6, 712–716.
Ulmer, Gašpar. 1986. Posed Bajša, spahije i kmetovi 1751 – 1849. Novi Sad: Filozofski fakultet u Novom Sadu.

Vojvođanski Hrvati
Bunjevci

Hrvatska narodna milicija (Subotica)


"Bang My Head" este un cântec al DJ-ului și producătorului francez David Guetta, cu vocale secudare din partea lui Sia și al rapperului american Fetty Wap, acesta este cântecul temă pentru viitorul film science fiction de groază din 2015 Victor Frankenstein. A fost lansat ca al doilea single de pe re-lansarea celui de-al șaselea album de studio al lui Guetta, Listen. Acesta a fost lansat pe cale digitală la 30 octombrie 2015. Versiunea originală a melodiei de pe album prezintă doar vocea lui Sia, dar al doilea vers a fost ulterior înlocuit cu vocea lui Fetty Wap pentru lansarea versiuni refăcută.

Referințe

Discuri single
Discuri single din 2015
Cântece din 2015
Sia

Bang My Head


is a city located in the western part of Saga Prefecture on the island of Kyushu, Japan.

The modern city of Ureshino was formed on January 1, 2006, by the merger of the former town of Ureshino, absorbing the town of Shiota (both from Fujitsu District). Ureshino is locally known for the green tea grown there and its hot spring resorts.

Adjoining municipalities
Saga Prefecture
Kashima
Takeo
Shiroishi
Nagasaki Prefecture
Hasami
Higashisonogi
Kawatana
Ōmura

History
1889-04-01 – The modern municipal system was established. The current city region is occupied by 6 villages (Gochōda, Higashiureshino, Kuma, Nishiureshino, Shiota and Yoshida).
1918-10-05 – Shiota was elevated to town status.
1929-04-22 – Nishiureshino was elevated to town status and was renamed Ureshino.
1933-04-01 – Higashiureshino was incorporated into Ureshino.
1955-04-01 – Yoshida was incorporated into Ureshino.
1956-09-01 – Gochōda and Kuma were incorporated into Shiota.
2006-01-01 – Ureshino absorbed Shiota to create Ureshino City.

Geography

Climate

Education

Prefectural senior high schools
Shiota Technical Senior High School
Ureshino Senior High School

Municipal junior high schools
Ōnohara Junior High School
Shiota Junior High School
Ureshino Junior High School
Yoshida Junior High School

Municipal elementary schools
Gochōda Elementary School
Kuma Elementary School
Ōkusano Elementary School
Ōnohara Elementary School
Shiota Elementary School
Todoroki Elementary School
Ureshino Elementary School
Yoshida Elementary School

Transport

Air
The closest airports are Nagasaki Airport and Saga Airport.

Rail
Ureshino-Onsen Station was opened on September 23, 2022, and is served by the Nishi Kyushu Shinkansen, allowing Ureshino to gain railway access for the first time since the discontinuation of the  and  in 1931. Previously, the closest railway stations were Hizen-Kashima Station in Kashima and Takeo-Onsen Station in Takeo.

Road
Expressways:
Nagasaki Expressway
Ureshino Interchange
National highways:
Route 34
Route 498
Prefectural roads:
Sasebo-Ureshino Route 1
Ōmura-Ureshino Route 6
Ureshino-Shiota Route 28
Kashima-Ureshino Route 41
Ureshino-Yamauchi Route 45

Places and items of interest

Hizen Yume Kaidō

This amusement park is a reproduction of a town along the Nagasaki Kaidō, a major route which ran through the region in the 17th century during the Edo period.  There are dramatic shows that include samurai, ninjas and princesses, shown on the weekends.

Ureshino Spa
The city boasts some of the region's best onsen, including Shibasansou, Taishoya, and Warakuen. There are currently over 40 spas in the area, both indoor and outdoor, ranging in size and water quality.  Tourists may purchase a discount spa ticket from the local Tourist Information Office, located at the Ureshino Highway Interchange.

Ureshino Onsen Tofu
Onsen water is used to make this delightful local dish.  The alkaline in the water makes the bean curd in the tofu soft and mellow when it is heated in ceramic pots.  Onsen tofu is traditionally served with condiments such as green onion, ginger, and sesame paste to taste.

Ureshino green tea

Ureshino is an area surrounded by green tea fields, and is well known as one of the best green tea producers in Japan, as the method of tea production dates back to 1504, when it was first introduced from China during the Ming dynasty.  This tradition has been carried on today in the delicate aroma and flavour of the tea.

Festivals and events

January
Ureshino Onsen Health Road Race (嬉野温泉健康ロードレース大会)

February
Ureshino Attaka Festival (うれしのあったかまつり)

April
Ureshino Tea Mitto (うれしの茶ミット)
Oyama-san Festival (お山さんまつり)

August
Happy Carnival (うれしカーニバル)
Ureshino Onsen Summer Festival (嬉野温泉夏まつり)

November
Hachiman Shrine Festival (八幡宮例祭)
Tanjō Shrine Shiota Kunchi (丹生神社例祭塩田くんち)

December
Hachiten Shrine Grand Festival (八天神社例大祭)

References

External links

 Ureshino City official website

Spa towns in Japan
Cities in Saga Prefecture

Ureshino, Saga


Le XM7 (anciennement XM5) est un fusil d'assaut de calibre 6.8 mm, rechargé par emprunt de gaz, conçu par la société Suisse SIG Sauer pour le programme d'armement  en 2022 en remplacement de la carabine M4.

Le XM5 a été conçu à partir du SIG MCX.

En janvier 2023 l'armée américaine a fait changer le nom XM5 pour XM7, afin d'éviter un conflit de brevet avec la carabine Colt M5.

Description
Le XM7 est un fusil d'assaut avec sélecteur de tir pouvant tirer en automatique et en semi-automatique. Il a une ergonomie proche de son prédécesseur, la carabine M4. Il est alimenté par des chargeurs détachables en polymère d'une capacité de 20 coups. Le réarmement automatique de l'arme se fait via un emprunt de gaz qui active un piston à course courte. L'arme possède un rail Picatinny sur toute sa longueur, au-dessus du canon, afin de pouvoir y attacher différentes optiques, tel que le nouveau . Sa crosse a 6 positions et est rabattable sans que cela ne gêne l'accès à la queue de détente. Il est par défaut vendu avec un modérateur de son.

Histoire
En janvier 2019, l'armée américaine lance le programme d'armement Next Generation Squad Weapon (NGSW) dont l'objectif est de concevoir des remplaçants à la carabine M4 et la mitrailleuse légère M249. En septembre 2019, l'entreprise SIG Sauer soumet ses modèles.

Avoir une arme chambrée en 6.8mm était une contrainte posée par le ministère de la défense américaine. De ce fait, il s'inquiète des progrès récents en matière de protection du pare-balles russe, qui au stade actuel, arrête des tirs de SVD ou d'AK103 à 10 mètres. Ce nouveau calibre est donc censé répondre à ces préoccupations. Pour cela, la chambre a été conçue de sorte à supporter des pressions très élevées, de l'ordre de 80 000 psi soit environ 550 Mpa. À titre de comparaison, la carabine M4 actuellement en dotation ne résiste qu'à des pressions avoisinant les  psi (430 Mpa).

Les premières unités de soldats impliquées dans le combat rapproché (comme les fantassins du 11B, les éclaireurs de cavalerie du 19D, les soldats du génie de la 12B, les médecins du 68W et les observateurs avancés du 13F) devraient, selon les prévisions, se voir doter du XM5 au cours du quatrième trimestre de l'année 2023. À savoir également que la mise en service de ces fusils est basée sur le rythme de production des munitions qui leur sont astreintes. Et ce, afin d'éviter de mettre en péril le bon fonctionnement d'une unité au cas où cette dernière se retrouverait en manque de munitions d'entraînement ou de contingence. Ainsi, le nombre d'armes nécessaire aux forces de combat rapproché et d'opérations spéciales de l'armée des États-Unis s'élève à , bien que le contrat attribué au fabriquant SIG Sauer prévoit l'achat d'un total de  armes maximum. Un écart qui permettrait à d'autres branches de l'armée, tel que les Marines, de s'en équiper au besoin.

Le 19 avril 2022, l'armée américaine signe un contrat de dix ans avec Sig Sauer pour la production du fusil XM5, ainsi que pour le fusil automatique XM250 (substitué au M249). Un premier contrat "test" d'une valeur de 20.4 millions d'euro, comprenant la livraison de XM5 mais aussi de pièces détachés et d'accessoires a été passé. Il permettra aussi le suivi des armes par l'industriel allemand.

Critiques
Bien qu'il n'ait pas encore été délivré aux troupes américaines, le fusil est déjà en proie à des critiques. En effet, sa nouvelle munition, plus puissante, est aussi plus lourde et encombrante que la 5.56. Cela restreint les chargeurs de dimensions similaires aux actuels chargeurs STANAG 30 coups utilisés, entre autres, par le M4 à une capacité maximale de 20 coups. De plus, ils sont plus lourds, ce qui à pour conséquences qu'un fantassin emportant le même nombre de chargeurs qu'auparavant, soit 7, portera environ 2 kilos de munitions en plus pour 70 coups de moins. À cela s'ajoute le poids du fusil, qui excède déjà, à vide, celui de son prédécesseur.

Notes et références

Articles connexes
 Sig Sauer M17
 Portail:Armes

Fusil d'assaut
Arme à feu des Forces armées des États-Unis

XM5


Horst Brünner, né en  à Mysłakowice et mort le  à Blankensee, est un militaire est-allemand, vice-ministre de la Défense nationale du gouvernement de la République démocratique allemande et chef de l'administration politique principale de l'Armée populaire nationale.

Biographie
Fils de maçon, il apprend le métier d'employé d'industrie de 1943 à 1946. En 1946, il devient membre de la Jeunesse libre allemande . Après avoir rejoint le Parti socialiste unifié d'Allemagne en 1948, il travaille au bureau de police du district de Löbau. De 1949 à 1951, il est Commissaire politique à l'école de police de Pirna. Il occupe divers postes dans la Kasernierte Volkspolizei avant de devenir, de 1956 à 1958, commandant adjoint et chef du département politique de la  division de chasseurs motorisés de Prenzlau. De 1959 à 1962, il est élève officier à l'Académie militaire ANV Friedrich Engels à Dresde. De 1962 à 1965, il est chef de département à l'administration politique principale du Ministère de la Défense nationale de la RDA.

Il rejoint ensuite les troupes frontalières pendant trois ans. Il suit les cours de l'Académie d'état-major de l'Union soviétique de 1968 à 1970 dont il sort avec un diplôme en sciences militaires. Après sa nomination au poste de Major général le  mars 1971, il est sous-chef du district militaire III (Leipzig) et chef de l'administration politique. En 1972, il rejoint le ministère de la Défense nationale où il occupe un poste politique. Pour le  anniversaire de la fondation de l'Armée nationale populaire le  mars 1976, il est promu lieutenant général. En 1986, il entre au Comité central du SED. De 1985 à 1989, il succède à Heinz Keßler en tant que vice-ministre de la Défense nationale et chef de l'administration politique principale. Dans cette fonction, il est promu Generaloberst le  mars 1987. Il est l'un des onze officiers promus à ce grade. Le 26 mars 1986, il est élu président de l' association sportive militaire Vorwarts. De 1986 à 1989, il est membre du Conseil de la défense nationale. À peu près à la même période, de 1986 au 17 mars 1990, il siège comme député à la Chambre du peuple. Horst Brünner, comme le Generaloberst Horst Stechbarth et Wolfgang Reinhold, est libéré du service actif le 31 décembre 1989.

Brünner est inculpé lors des procès de 1998 () concernant les victimes de tirs policiers lors de tentatives de franchir le Mur de Berlin. Il est condamné le 24 juillet 1998 par la  Grande chambre criminelle du tribunal régional de Berlin dans la même procédure que Manfred Graetz, Wolfgang Herger et Heinz Tappert pour complicité d'homicide involontaire et condamné à deux ans de prison avec sursis.

Distinctions
 1978 : Ordre du mérite patriotique en argent
 1980 : Médaille d'or Ernst Schneller
 1981 : Titre honorifique Médaille de membre de la Nationale Volksarmee
 1984 : Ordre de Scharnhorst
 1986 : Ordre du mérite patriotique en or
 1989 : Ordre de Karl-Marx

Notes et références

Liens externes

Député de la Chambre du peuple
Membre du Comité central du Parti socialiste unifié d'Allemagne
Récipiendaire de l'ordre de Scharnhorst
Récipiendaire de l'ordre de Karl-Marx
Récipiendaire de l'ordre du mérite patriotique en or
Naissance en février 1929
Naissance dans la voïvodie de Basse-Silésie
Décès en juin 2008
Décès en Mecklembourg-Poméranie-Occidentale
Décès à 79 ans

Horst Brünner


El Gobierno provisional Renner se constituyó en Austria el 27 de abril de 1945 y cesó el 20 de diciembre de 1945. Fue un gobierno de concentración acordado en los días previos por los tres principales partidos austriacos: el popular ÖVP, el socialista SPÖ, y el comunista KPÖ. Sus poderes derivaban de la Declaración de Independencia de Austria proclamada por los mismos partidos el 27 de abril de 1945 que restauraba la República de Austria.

Al igual que en los años 1918-1920, periodo fundacional de la Primera República dirigido por Karl Renner, el Presidente del Gobierno (hoy Bundeskanzler, Canciller federal) pasó a llamarse Canciller (Staatskanzler); el Jefe de Departamento (hoy Bundesminister, Ministro federal) cambió a Staatssekretär (Secretario de Estado); y el cargo inmediatamente inferior a este fue llamado Unterstaatssekretär (Subsecretario). También se utilizó Staatskanzlei (Cancillería) en lugar de Bundeskanzleramt (Cancillería federal) y Staatsamt (Oficina Estatal) en lugar de Ministerium (Ministerio). El 20 de diciembre de 1945 recuperó su plena vigencia la Constitución federal de 1929 y, por tanto, el mismo día, el ya Presidente federal Renner nombró al Gobierno federal Figl I y volvió a utilizarse la terminología administrativa del período 1920-1938.

El gobierno provisional se consideró desde el principio, con el apoyo de la Unión Soviética, como el representante de toda Austria, aunque de facto sólo tenía plena autoridad en la zona oriental del país ocupada por el Ejército Rojo. Cuando el gobierno del estado federado de Salzburgo hizo pública el 24 de mayo de 1945 una nota de bienvenida dirigida al nuevo Gobierno federal, fue inmediatamente amonestado por la autoridad militar estadounidense que ocupaba ese territorio. Más tarde, el 11 de septiembre de 1945, el Consejo Aliado constituido en julio autorizó la invitación de Renner a los representantes de los estados federados para celebrar una Conferencia en Viena durante los días 24 a 26 de septiembre. Allí fue reconocido el gobierno Renner por todos los estados federados y el 19 de octubre hicieron lo mismo los aliados, remitiéndose de iure a dicho reconocimiento la legalidad de las decisiones que se habían adoptado con anterioridad en la segunda Conferencia federal celebrada del 9 al 11 de octubre de 1945.

Las sesiones plenarias no oficiales que reunían al Gobierno con todos los Secretarios de Estado y los Subsecretarios —unas 30 personas— se conocían por el nombre de Kabinetssrat, Consejo del Gabinete. Aquí no sólo se administraba, sino que, asumiendo las funciones de un Parlamento inexistente, también se aprobaban leyes. Según Schärf, «después de los años del fascismo era, por así decir, la primera vuelta a la escuela de la democracia».

Véase también

Notas y referencias

Historia de Austria
Gobiernos de Austria
Gobiernos formados en 1945
Gobiernos disueltos en 1945

Gobierno provisional Renner


نزار عبد القادر محمد ريان العسقلاني  (6 مارس 1959 - 1 يناير 2009 في جباليا بالقرب من غزة)، داعية إسلامي، وسياسي، وعسكري، وشهيد، ومجاهد، وقائد سياسي وعسكري في حركة حماس ، محدّث، أستاذ جامعي في علم الحديث، وأستاذ شريعة بكلية أصول الدين بالجامعة الإسلامية بغزة.

نشأته وتعليمه
 ولد في مخيم جباليا وتعود أصول أسرته إلى قرية نعليا إحدى قرى مدينة المجدل عسقلان.
 تلقى تعليمه الأكاديمي في السعودية والأردن والسودان، حيث حصل على شهادة البكالوريوس في أصول الدين من جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية بالرياض عام 1982، ثم حصل على شهادة الماجستير من كلية الشريعة بالجامعة الأردنية بعمّان عام 1990 بتقدير ممتاز، وبعد ذلك نال شهادة الدكتوراه في الحديث الشريف من جامعة القرآن الكريم بالسودان عام 1994.
 عمل أستاذاً في علم الحديث بكلية أصول الدين في الجامعة الإسلامية بغزة، ودرس من عدة من مشايخ الجهاد أمثال عبد الله عزام وسعيد الحوا وأحمد ياسين.
 سبق له أن عمل خطيباً وإماماً لمسجد الخلفاء الراشدين في مخيم جباليا خلال ثمانينات وتسعينات القرن العشرين.

أسرته
هو متزوج من أربع سيدات ولديه ستة أولاد ذكور وست بنات وحفيدان،وقد استشهد ابنه الثاني إبراهيم في عملية فدائية أثناء اقتحامه لمستوطنة ايلي سيناي شمال القطاع عام 2001، بينما استشهد أخوه الأصغر واثنان من أولاد أخيه في محرقة غزة، فيما أصيب ابنه البكر بلال وبترت قدمه أثناء مقاومة لاجتياح شمال قطاع غزة.

نشاطه العسكري والسياسي
 اشترك في العمل العسكري في مع كتائب القسام.
 شكل مع مجموعة من قيادات حماس حزب الخلاص الإسلامي في بداية عهد السلطة، وشارك قيادة حركة حماس في مفاوضات مع الفصائل وخارجها كما شارك في القيادة السياسية لحماس. كما شغر عضوية المكتب السياسي في حركة حماس لعدة دورات متتالية حتى استقالته من عضوية المكتب السياسي في عام 2008 وذلك للتفرغ للبحث العلمي.
 قاد خلال سنوات ما بعد الانسحاب الإسرائيلي من قطاع غزة حملة شعبية منظمة هدفت إلى منع استهداف المنازل الفلسطينية بالصواريخ عبر تشكيل دروع بشرية، وكان يصعد مع مئات المواطنين إلى أسطح البنايات مرددين التكبيرات في تحد واضح للاعتداءات الإسرائيلية.
 كان إمام مسجد الشهداء في مخيم جباليا ، واتهم بإدارة عمليات استشهادية ، وقد أرسل إبنه إبراهيم لتنفيذ إحدى تلك العمليات عام 2001 في مستوطنة إيلي سيناي وقد قتل 6 جنود إسرائيليين. واستشهد أخوه الأصغر واثنان من أولاد أخيه في محرقة غزة، وأصيب ابنه بلال وبترت قدمه كما إنه يعتبر العقل المدبر والممول لعملية ميناء أشدود.

اغتياله

اغتيل في أثناء الحرب الإسرائيلية على غزة 2008/9 في قصف جوي صهيوني على منزله في مخيم جباليا مع زوجاته الأربعة وإحدى عشر من أبنائه وبناته تتراوح أعمارهم ما بين العامين والإثني عشر عاماً،

المراجع

اغتيالات في دولة فلسطين
أشخاص من محافظة شمال غزة
أعضاء حركة المقاومة الإسلامية (حماس)
أعضاء حركة المقاومة الإسلامية (حماس) المغتالون
أعضاء هيئة تدريس الجامعة الإسلامية (غزة)
أئمة القرن الـ 20
أئمة القرن الـ21
خريجو الجامعة الأردنية
خريجو الجامعة الإسلامية بالمدينة المنورة
خريجو جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية
سياسيون فلسطينيون مغتالون
سياسيون فلسطينيون مغتالون في عقد 2000
عقد 2000 سياسيون مغتالون في آسيا
علماء دين سنة فلسطينيون
علماء مسلمون في القرن 15 هـ
لاجئون فلسطينيون
مسلمون فلسطينيون
مواليد 1378 هـ
مواليد 1959
مواليد في جباليا
وفيات 1430 هـ
وفيات 2009
وفيات بسبب الضربات الجوية
وفيات بضربات جوية إسرائيلية
وفيات في غزة

نزار ريان


Albert K. Bender (n. 16 iunie 1921, Duryea, Pennsylvania – d. 29 martie 2016) a fost un autor și ufolog american. Este cel mai notabil pentru  scrierea în 1962 a cărții de non-ficțiune Flying Saucers and the Three Men.  Bender este unul dinte cei mai influenți ufologi din anii 1950-anii 1960.  A luptat în armata americană în timpul celui de-al doilea război mondial. A fost obsedat de fenomenul OZN și a devenit un cercetător al acestui fenomen. A fondat International Flying Saucers Bureau (Biroul Internațional pentru Farfurii Zburătoare) și a editat revista Space Review, cu un tiraj de câteva sute de exemplare.

Space Review
La sfârșitul verii 1953 a anunțat în Space Review că misterul farfuriilor zburătoare a fost elucidat, urmând să publice un articol în acest sens. Cu toate acestea articolul nu a mai fost publicat,  Bender susținând că a fost vizitat de trei oameni în negru care l-au convins să nu mai publice nimic, la scurt timp revista a fost închisă, la fel și organizația condusă de el, International Flying Saucers Bureau.

Referințe și note

Legături externe

read ebook version of  Flying saucers and three men   website

Bender's obituary information
Recording of Albert K. Bender
News article with a poem dedicated to Albert K. Bender

Vezi și
 Listă de ufologi
Gray Barker
Morris K. Jessup

Nașteri în 1921
Decese în 2016
Autori americani
Teoreticieni ai conspirației OZN
Ufologi americani
Scriitori despre OZN-uri
Americani ai celui de-al Doilea Război Mondial

Albert K. Bender


Deux-Jumeaux () is a commune in the Calvados department in the Normandy region in northwestern France.

History

World War II
After the liberation of the area by Allied Forces in early June 1944, engineers of the Ninth Air Force IX Engineering Command began construction of a combat Advanced Landing Ground to the northeast of the town.  Declared operational on 30 June, the airfield was designated as "A-4", it was used by the 48th Fighter Group which flew P-47 Thunderbolts until the end of August when the unit moved into Central France.  Afterward, the airfield was closed.

Population

See also
Communes of the Calvados department

References

Communes of Calvados (department)

Deux-Jumeaux


Un grup de galaxii este o asociere de mai puțin de o sută de galaxii legate prin gravitație. Peste acest număr, o asemenea asociere este denumită roi de galaxii sau super-roi de galaxii. Un grup de galaxii face, în general, parte dintr-un roi de galaxii sau dintr-un super-roi.

Un exemplu de grup de galaxii este Grupul Local, din care face parte Galaxia Noastră.

Note

Vezi și
 Lista galaxiilor
 Lista celor mai apropiate galaxii
 Grupul Local

Roiuri de galaxii

Grup de galaxii


La estrella siemens es una formación circular constituida de varios radios que salen de su centro, que se usa como dispositivo para pruebas de focalización de instrumentos ópticos como cámaras fotográficas y comprobadores fotográficos, entre otros.

Una variante muy conocida de la estrella siemens es el disco solar con 16 rayos, usada históricamente por las Fuerzas Armadas de Japón, particularmente la Armada Imperial Japonesa. La bandera, conocida en japonés como Kyokujitsu-ki (旭日旗), fue adoptada por primera vez como bandera naval en 7 de octubre de 1889, y fue usada hasta el final de la Segunda Guerra Mundial en 1945. Fue re-adoptada el 30 de junio de 1954, y hoy es usada como bandera naval de la Fuerza Marítima de Autodefensa de Japón.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Óptica

Estrella siemens


Ørkendompap () er en fugleart, der lever i det nordlige Afrika og det vestlige Asien.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Finker
Fugle fra Nordafrika
Fugle fra Vestasien

Ørkendompap


A browser game is a video game that is played via the internet using a web browser. They are mostly free-to-play and can be single-player or multiplayer. Alternative names for the browser game genre reference their software platform used, with common examples being Flash games, and HTML5 games.

Some browser games are also available as mobile apps, PC games, or on consoles. For users, the advantage of the browser version is not having to install the game; the browser automatically downloads the necessary content from the game's website. However, the browser version may have fewer features or inferior graphics compared to the others, which are usually native apps.

The front end of a browser game is what runs in the user's browser. It is implemented with the standard web technologies of HTML, CSS, JavaScript, and WebAssembly. In addition, WebGL enables more sophisticated graphics. On the back end, numerous server technologies can be used.

In the past, many games were created with Adobe Flash, but they can no longer be played in the major browsers, such as Google Chrome, Safari, and Firefox due to Adobe Flash being shut down on December 31, 2020. Thousands of these games have been preserved by the Flashpoint project.

History
When the Internet first became widely available and initial web browsers with basic HTML support were released, the earliest browser games were similar to text-based Multi-User Dungeons (MUDs), minimizing interactions to what implemented through simple browser controls but supporting online interactions with other players through a basic client–server model. One of the first known examples of a browser game was Earth 2025, first released in 1995. It featured only text but allowed players to interact and form alliances with other players of the game.

Browser technology quickly began to mature in the mid-1990s with support for browser plug-ins and the introduction of JavaScript. More advanced browser interactions, unbounded by the restrictions of HTML and that used client-side processing were possible. Among other browser extensions, these new plug-ins allowed uses to run applets made in the Java language and interactive animations created in Macromedia Flash. These technologies were initially intended to provide web page developers tools to create fully immersive, interactive websites, though this use fell out of favor as it was considered elitism and broke expected browsing behavior. Instead, these technologies found use by programmers to create small browser games among other unexpected uses such as general animation tools.

Sites began to emerge in the late 1990s to collect these browser games and other works, such as Sun Microsystems' HotJava. These sites started to become a popular commodity as they drew web visitors. Microsoft acquired one such site, The Village, in 1996, and rebranded it as the Internet Gaming Zone, offering various card and board browser games. ClassicGames.com was created in 1997 to host a selection of classic, Java-based online multiplayer games such as chess and checkers; its popularity led Yahoo! to purchase the site in 1998 and rebranding it as Yahoo! Games.

In 1999, Tom Fulp kickstarted the Flash games scene with the release of the game Pico's School on his site Newgrounds that featured a "complexity of design and polish in presentation that was virtually unseen in amateur Flash game development" of the time.

Expansion of broadband connectivity in the early 2000s drew more people to play browser games through these sites, as well as added attention as viral phenomenon. New sites like Kongregate and Armor Games arose for hosting Flash-based games while also offering their own titles, while companies like PopCap Games and King launched their own portals featuring titles they had developed. Social media sites also drove more players to browser games. Facebook, after launching in 2004, added support for browser game functionality that integrated with its social network features, creating social network games, notably with Zynga's Farmville. The success of browser games did hurt some developers. Humongous Entertainment reported that they lost players to Flash games in the early 2000s.

Flash games were considered to have hit their peak in the mid-2000s but waned by the early 2010s. Their popularity had fallen due to two primary causes. First was the introduction of mobile gaming, primarily with Apple's iPhone release in 2007 and the availability of the App Store. Through the App Store, anyone could release apps for the iPhone, and with the addition of in-app purchases, new revenue models such as free-to-play quickly emerged for mobile games, well surpassing the current ad-driven revenue model of browser games. Google used the same concepts for developing the Android storefront Play Store. Developers either augmented browser games or shifted to the mobile platform to take advantage of the new revenue opportunities; notably, King transitioned one of its browser games into one of the most successful mobile games, Candy Crush Saga. The second factor came from the claimed "death knell" for Adobe Flash via way of Steve Jobs' open letter to Adobe in 2010, stating that Apple would not support Flash on the iPhone platform due to security concerns and other factors. About a year after Jobs' letter, Adobe announced it would start deprecating Flash and transition users to HTML5 and other open standards in its other products. Adobe completely shut down Flash by December 30, 2020 after giving web developers a few years to prepare for this event. With little future in Flash, developers moved away from the browser platform in the early 2010s.

However, the latter part of the 2000s in terms of browser games also overlapped with the emergence of indie games. In the late 1990s and early 2000s, the video game industry had started to coalesce around triple-A development, games made by large studios with multi-million dollar budgets. Because of the money involved, the industry took few risks in these major titles, and experimental games were generally overlooked.  Browser games gave a venue for such titles during the early 2000s, and the broader interest in-browser games by the mid-2000s highlighted several of these titles. Subsequently, a number of early indie games are those based on browser games, such as The Behemoth's Castle Crashers, inspired by Newgrounds' Alien Hominid and Edmund McMillen's Super Meat Boy based on his Meat Boy browser game. Other indie developers got their start in browser and Flash games, including Vlambeer, Bennett Foddy, and Maddy Thorson.

Post-2010, browser games written in other formats besides Flash remain popular, such as HTML5, WebGL, and WebAssembly. The .io domain, which was first used in 2015 by Agar.io, has become a popular domain attached to browser games, because of its short length, the ease of acquiring the domain, and the association with programming because "io" can also stand for input/output. Subsequently, these game developers have found ways to monetize their work by creating versions for mobile devices or other platforms which they can sell.

As for Adobe Flash games, various collection of such games can be found. Even though Adobe Flash is "broken" and hard to launch in 2023, one can use alternatives, such as BlueMaxima's Flashpoint.

Controversies

Many Flash games in the late 1990s and early 2000s received attention through the use of shock comedy or real-world events, like McDonald's Videogame, a satire of McDonald's' business practices, or Darfur is Dying, about the War in Darfur, Sudan. In 2017, Julie Muncy writing for Wired said, "Flash games lent themselves to the exaggerated and cartoonish, a style that eventually evolved into an affection-at least amongst its best creators-for beautiful grotesquerie. Like much of the younger gaming internet, Flash games defined boundaries simply to cross them; the best titles straddled a weird line between innocence and cruelty, full of gorgeous gore and enthralling body horror".

Newgrounds founder Tom Fulp created a game called Pico's School based on the Columbine shootings, where the player must take down a goth school shooter. There are a few other controversies involving browser games and real-world events, such as the 2007 Virginia Tech shooting reenactment V-Tech Rampage, and NRA CEO Wayne LaPierre targeting the game Kindergarten Killers after the 2012 Sandy Hook shootings.

See also

 List of browser games

References

Multiplayer and single-player video games
Persistent worlds
Video game genres
Video game terminology

Browser game


Lasse Bamse () er en figur i tre børnebøger af den svenske forfatter Gösta Knutsson, der også har forfattet de mange bøger om katten Pelle Haleløs. Lasse Bamse er en bjørneunge, der først leder efter sin mor, men som efterhånden kommer ud på forskellige eventyr. Han bliver ven med pigen Lotte og flytter ind i hendes og hende mormors hus, og senere bliver han også gode venner med genboens hund, Skrutten.

Lasse Bamse-bøgerne udkom på svensk fra 1949 til 1952 og er oversat til dansk, finsk, norsk, polsk og ungarsk. Senere blev Lasse Bamse også brugt til en tegneserie. De svenske bøger udkom på Albert Bonniers forlag med illustrationer af Eva Alexandrowa.

Den første bog i serien blev udsendt på dansk med de originale illustrationer i serien Gyldendals Børnebibliotek, men blev senere genudgivet og suppleret med bog nr. 2 og 3 i serien Gyldendals Regnbuebøger, nu illustreret af Lisbeth Holmberg. De danske oversættelser er af Ellen Kirk.

Bøger i serien
 Nalle Lufs, 1949 (dansk: Lasse Bamse rejser ud i verden, 1955, og Lasse Bamse, 1969)
 Nalle Lufs i farten, 1950 (dansk: Lasse Bamse løber hjemmefra, 1969)
 Nalle Lufs och Skrutten, 1952 (dansk: Lasse Bamse og Skrutten, 1970)

Eksterne henvisninger
 Gösta Knutsson på bibliografi.dk

Fiktive bjørne
Børnebøger
Litteratur fra Sverige

Lasse Bamse


هذه المقالة تتحدث عن السياسي الأثيني، أما عن الرسام أنظر نيكياس (رسام)
نيكياس هو جندي وسياسي من أثينا. ورث ثروة هائلة من والده نيكيراتوس جنى أغلبها في مناجم الفضة في لاوريوم، وهناك دلائل على ثروته من حقيقة أنه امتلك ما لا يقل ألف عبد يخدمونه. انضم للحزب الارستقراطي وكان زميلا لبريكليس، وعند موت الأخير أصبح نيكياس قائدا للحزب الارستقراطي ضد حزب كليون المتقدم واستخدم ثروته لشراء الأعداء (بالذات المخبرين) واكتسب شعبية عن عن طريق الخدمات العامة بالذات المتعلقة بالدين حيث كان مساندا قويا له.

أظهر حذرا شديدا في ميدان المعركة وحقق عدة انتصارات صغيرة قبل الحملة الصقلية، وفي عام 421 قبل الميلاد كان له دور بارز في سلام نيكياس والذي أنهى أول عقد من الحرب البيلوبونيسية، ودخل في منافسة سايسية مع ألكيبيادس وأحرز عدة نجاحات. تفاصيل هذا النزاع غير معروفة تماما لكنها كانت قاسية بحيث أن تحتم في في النهاية نفي أحدهما ولكن تحالفا مؤقتا وتمكنا من إبعاد زعيم الغوغاء هيبربولوس في عام 417 قبل الميلاد.

في عام 415 ق م، تم تعيينه مع ألكيبيادس ولاماخوس ليقودوا الحملة الصقلية، ثم أصبح القائد الوحيد بعد هروب ألكيبيادس وموت لاماخوس، وأرسل ديموسثينيس العون لمساعدته. منيت الحملة بفشل ذريع، ولكن لا يُعرف إن كان السبب حذره الشديد أم إيمانه الأعمى بالخرافات، لكن من الواضح أن هذه المغامرة كانت أكبر من جهده.

تكلم عنه ثوكيديدس في كتابه عن الحرب البيلوبونيسية وتكلم عنه بلوتارخ وكذلك ديودورس. تظهر شعبيته مع الحزب الأرستقراطي في أثينا بشكل لافت في رثاء ثوسيديدس على وفاته: «من بين جميع اليونانيين في زمني، فبالتأكيد كان أقل من يستحق هذا الحظ السيئ، اعتبارا لتفانبه في أداه لواجباته نحو للآلهة».

مصادر

أثينيون قدماء
جنرالات إغريقيون
مواليد عقد 470 ق م
مواليد في أثينا
وفيات 413 ق م
وفيات في سرقوسة

نيكياس


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 12 Ekim - Aurelius Fulvus Antoninus, Commodus'un ikiz kardeşi

als:160er#166

166


was a town located in Higashikamo District, north-central Aichi Prefecture, Japan.

As of September 1, 2004, the town had an estimated population of 3,553 and a population density of 110.65 persons per km². Its total area was 32.11 km².

Asahi Village was created in 1906 through the merger of four small hamlets. It was elevated to town status on 1967.

On April 1, 2005, Asahi, along with the town of Fujioka, the village of Obara (both from Nishikamo District), the towns of Asuke and Inabu, and the village of Shimoyama (all from Higashikamo District), was merged into the expanded city of Toyota, and has ceased to exist as an independent municipality.

Dissolved municipalities of Aichi Prefecture
Toyota, Aichi

Asahi, Aichi


غلوشكوفو  هي مدينة في مقاطعة كورسك أوبلاست في روسيا.

مراجع

مدن مقاطعة كورسك

غلوشكوفو (كورسك)


Earl of Clanwilliam is a title in the Peerage of Ireland. It was created in 1776 for John Meade, 1st Viscount Clanwilliam. The Meade family descends from Sir John Meade, who represented Dublin University and County Tipperary in the Irish House of Commons and served as Attorney-General to James, Duke of York. In 1703, he was created a Baronet, of Ballintubber in the County of Cork, in the Baronetage of Ireland. His eldest son, Pierce, the second Baronet, died unmarried at an early age and was succeeded by his younger brother Richard, the third Baronet. Richard represented Kinsale in the Irish Parliament.

He was succeeded by his son John, the fourth Baronet. He briefly represented Banagher in the Irish House of Commons. He married Theodosia, daughter and wealthy heiress of Robert Hawkins-Magill. Through this marriage the Gill Hall estate in Dromore in County Down came into the Meade family. However, Meade's extravagance was in time to leave the family bankrupt. In 1766 Meade was raised to the Peerage of Ireland as Baron Gillford, of the Manor of Gillford in the County of Down, and Viscount Clanwilliam, of the County of Tipperary. In 1776, he was further honoured when he was made Earl of Clanwilliam, also in the Peerage of Ireland. His grandson, the third Earl (who succeeded his father in 1805), was a prominent diplomat. Lord Clanwilliam was private secretary to and a close associate of Foreign Secretary Lord Castlereagh and also served as Permanent Under-Secretary of State for Foreign Affairs and as Ambassador to Prussia. In 1828 he was created Baron Clanwilliam, of Clanwilliam in the County of Tipperary, in the Peerage of the United Kingdom.

He was succeeded by his eldest son, the fourth Earl. He was an Admiral of the Fleet. On his death, the titles passed to his second but eldest surviving son, the fifth Earl. His only son, the sixth Earl, was Lord Lieutenant of County Down from 1962 to 1979. He had six daughters but no sons and was succeeded by his first cousin, the seventh Earl. He was the second and youngest son of Admiral the Hon. Sir Herbert Meade-Fetherstonehaugh, third son of the fourth Earl.  the titles are held by his son, the eighth Earl, who succeeded in 2009.

Several other members of the Meade family have also gained distinction. The Hon. Robert Meade, second son of the first Earl, had reached the rank of lieutenant general in the army by 1814 at the height of the Napoleonic Wars. The Hon. John Meade, third son of the first Earl, was a lieutenant-general in the army. The Venerable the Hon. Pierce Meade, fourth son of the first Earl, was Archdeacon of Dromore. The Hon. Sir Robert Henry Meade, second son of the third Earl, was Permanent Under-Secretary of State for the Colonies from 1892 to 1897. The aforementioned Hon. Sir Herbert Meade-Fetherstonhaugh, third son of the fourth Earl, was an admiral in the Royal Navy.

Christoph Cardinal Graf von Schönborn, Archbishop of Vienna, descends from The 2nd Earl of Clanwilliam. The cardinal heads the Catholic Church in Austria.

The family seat Is Meade Mews, in London, but during the tenure of the 6th Earl was at Montalto Estate, near Ballynahinch, County Down.

Meade Baronets, of Ballintubber (1703)
Sir John Meade, 1st Baronet (1642–1707)
Sir Pierce Meade, 2nd Baronet (1693–1711)
Sir Richard Meade, 3rd Baronet (1697–1744)
Sir John Meade, 4th Baronet (1744–1800) (created Viscount Clanwilliam in 1766 and Earl of Clanwilliam in 1776)

Earls of Clanwilliam (1776)
John Meade, 1st Earl of Clanwilliam (1744–1800), married Theodosia Hawkins Magill
Richard Meade, 2nd Earl of Clanwilliam (1766–1805)
Richard Charles Francis Christian Meade, 3rd Earl of Clanwilliam (1795–1879)
Richard James Meade, 4th Earl of Clanwilliam (1832–1907)
Arthur Vesey Meade, 5th Earl of Clanwilliam (1873–1953)
John Charles Edmund Carson Meade, 6th Earl of Clanwilliam (1914–1989)
John Herbert Meade, 7th Earl of Clanwilliam (1919–2009)
Patrick James Meade, 8th Earl of Clanwilliam (born 1960)

 the heir apparent is the 8th earl's son, John Onion Maximilian Meade, Lord Gillford (born 1998).

References

Attribution

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

External links

Earldoms in the Peerage of Ireland
Earl
Noble titles created in 1776

Earl of Clanwilliam


La Banda de Dodge City eran un grupo de pistoleros y apostadores de Kansas que dominaron la vida política y económica de Las Vegas, Nuevo México en 1879 y principios de 1880. Esto se produjo en momentos en que Las Vegas estaba en pleno auge y se pensaba que era la futura metrópoli de Nuevo México. Al igual que con muchas ciudades en auge, atrajo a un número de oportunistas y forajidos.

Organización
La banda estaba compuesta en gran parte de combatientes de las recientes Guerras Ferroviarias de Ratón, Nuevo México, y Royal Gorge, Colorado.  Estos incluían a John Joshua Webb, "Sucio" Dave Rudabaugh, y Misterioso Dave Mather. La banda era una asociación libre unida, y su presunto líder fue Hyman Neill, mejor conocido como Hoodoo Brown, que tenía asegurada la posición de juez de paz.  Doc Holliday estaba en la ciudad y tenía amistad con los miembros de la banda, a pesar de que generalmente no figura como miembro.

La banda consiguió miembros o amigos en posiciones de aplicación de leyes locales, con la idea de ser, en su mayor parte, que sus acciones fueran para controlar los establecimientos de juego y buscar grandes ganancias. Algunos miembros, en particular Dave Rudabaugh, parecían satisfechos con esto y se sospecha de varios robos de diligencias y otros actos criminales.

La mala reputación de la ciudad atrajo una serie de personajes al margen de la ley.  Billy the Kid pasó por ahí en 1879, como lo hizo Jesse James, aunque ninguno fue jamás parte de la banda. Una leyenda local cuenta que los dos bandidos famosos se juntaron para cenar en el Hotel Viejo Adobe en las cercanías de Hot Springs, Nuevo México.  Supuestamente Jesse invitó a Billy a venir a Misuri y unirse a su banda, pero the Kid lo rechazó. Sin embargo, eso es generalmente visto como leyenda, y no está confirmado que los dos se hayan conocido alguna vez.

A principios de 1880 el curso de la opinión pública se había vuelto contra la banda. Webb fue arrestado después de su implicación en un tiroteo que bien pudo haber sido en defensa propia, pero gran parte debido a su asociación con la banda, recibió una sentencia de cárcel. Rudabaugh fue encarcelado también por su participación en actos delictivos. Tanto él como Webb finalmente escaparon. Muchos otros miembros de la organización dejaron la ciudad. El poder de la banda duró sólo una cuestión de meses. Fue condenada por los excesos y la codicia de sus miembros, y su incapacidad para disimular sus actos.

La frase "Banda de Dodge City" también puede ser utilizada para describir el grupo informal que dominó Dodge City, Kansas en los 1870. En un momento u otro la banda incluyó a Wyatt Earp, Bat Masterson, Doc Holliday, y Luke Short.

Banda de Dodge City


An Vargasiella in uska genus han Liliopsida. An Vargasiella in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vargasiella

Vargasiella


An Dendrobium rupicola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Dendrobium rupicola in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium rupicola


Nelvys og ånderne er en dokumentarfilm instrueret af Anja Dalhoff efter manuskript af Anja Dalhoff.

Handling
Nelvys og hendes familie bor i udkanten af Havana, Cuba. Her dyrkes den afro-cubanske religion Santeria som en integreret del af den moderne hverdag. Nelvys er en livsglad og aktiv pige på 12 år, der lider af astma. Parallelt med den medicinske behandling renser hendes far, gennem særlige ritualer og i dialog med de afrikanske guder, det onde ud af hende. Da sygdommen forværres indvies hun gennem en lang ceremoni i religionen og havets gudinde, Yemaya. Hun skal følge Yemayas regler og ofre til hende. Filmen, hvis udgangspunkt er dokumentarisk, giver indsigt i en trosretning, der er udbredt i store dele af Latinamerika. Samtidig er den en underholdende og genkendelig fortælling om venindeliv og drengeflirt.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1998

Cuba
Dokumentarfilm fra Danmark

Nelvys og ånderne


69. længdegrad kan henvise til:

 69. vestlige længdekreds
 69. østlige længdekreds

69. længdegrad


ستيفان بروي  (1 ديسمبر 1932 شامبيني سور مارني - 31 أغسطس 2005) لاعب كرة قدم فرنسي راحل كان يجيد اللعب في مركز المهاجم . شارك مع منتخب فرنسا في 4 مباريات دولية وسجل هدف واحد في الفترة من 1957 إلى 1962 وكان ضمن تشكيلة منتخب بلاده المشارك في بطولة كأس العالم لكرة القدم 1958 التي أقيمت في السويد والتي احتل فيها المركز الثالث .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم من فال دو مارن (إقليم فرنسي)
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص من شامبيني سور مارن
فرنسيون من أصل بولندي
لاعبو أنجيه
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو باريس
لاعبو راسينغ باريس
لاعبو كأس العالم 1958
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو موناكو
مواليد 1932
مواليد في شامبيني سور مارن
وفيات 2005
رياضيون من فال دو مارن

ستيفان بروي


Et filformat er en måde at indkode information på med henblik på at gemme det i en fil. Filformatet specificerer, hvordan bits bruges til at indkode information i et digitalt lagerings-medium.

Se også
 Filendelse

Eksterne henvisninger
 Filformater – Hvilke filformater egner sig til langtidsbevaring?
 Filformater – Oversigt

Digital bevaring

Filformat


Criticismul retoric reprezintă o metodă calitativă de analiză a discursurilor datând încă din antichitate și fiind utilizată cu precădere de mari filozofi precum: Aristotel, Platon și Socrate.

Metode
Cele mai utilizate metode de criticism retoric sunt următoarele:

 Metoda tradițională sau metoda neo-aristoteliană este prima metodă formală de criticism retoric și include atât analiza discursului propriu-zis, cât și analiza retorului.
 Metoda pentadei dramatice este înrădăcinată în munca lui Kenneth Burke și are la bază două ipoteze: prima este aceea că folosirea limbajului constituie o acțiune, iar cea de-a doua este ca oamenii construiesc și prezinta mesajele intr-un fel asemanator unei piese de teatru.
 Metoda narativă este asemuită lui Walter Fisher care a descoperit că o narațiune reprezintă mai mult decât un tip de argument, și anume o formă de bază a comunicării umane, o paradigmă pentru a înțelege mijloacele de comunicare.

Legături externe
 Retorica in stiintele comunicarii
 Metode de criticism retoric
 Metode de analiza a discursului

Retorică

Criticism retoric


රළු පෙදරේරු බිත්තිවල සුද මැදීම සහ වියලි බිත්ති සම්බන්ධ කිරීම සඳහා යොදාගන්නා සංයෝග වර්ග පොදුවේ බිත්ති පොටි ලෙස හැඳින්වේ.

ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය
බිත්ති පින්තාරැ කිරීමට පෙර සුමටව සකස්කිරීම සඳහා භාවිතා කරයි. බිත්තියේ ආලේප කර වියලුනුපසු වැලිකොළ භාවිතාකර සුමට කරගනී.

බිත්ති පොටි


Prvenstvo Hrvatske u vaterpolu za žene za 2010. godinu je osvojila "Mladost" iz Zagreba.

Prva liga

Sustav natjecanja
Pet klubova je igralo dvokružnu ligu (10 kola), te su potom prve četiri ekipe dalje razigravale za prvaka i plasman.

Sudionice
 Bura Uni Rent - Split
 Delfin - Rovinj
 Mladost - Zagreb
 Primorje - Rijeka
 Viktoria - Šibenik

Ligaški dio

 Ljestvica

 Rezultatska križaljka
{| class="wikitable"  style="font-size: 85%; text-align: center"
!kratica !!klub !!BURA !!DEL !!MLA !!PRI !!VIK
|-
|BURA ||align="left"|Bura Uni Rent ||bgcolor="gainsboro"| || 21:1 || 5:10 || 11:15 || 18:6
|-
|DEL ||align="left"|Delfin || 3:19 || bgcolor="gainsboro" | || 2:21 || 4:12 || 10:6
|-
|MLA ||align="left"|Mladost || 8:9 || 25:2 || bgcolor="gainsboro" | || 12:6 || 15:4
|-
|PRI ||align="left"|Primorje || 8:11 || 15:0 || 5:10 || bgcolor="gainsboro" | || 15:6
|-
|VIK ||align="left"|Viktoria || 5:17 || 8:4 || 5:16 || 2:14 || bgcolor="gainsboro" |
|-
!colspan="7"|
|-
|colspan="7" align="left"|<small> podebljan rezultat' - igrano od 1. do 5. kola)
rezultat normalne debljine - igrano od 6. do 10. kola
|}
 Izvori:

 Doigravanje

 Konačni poredak

 Najbolji strijelci

 Izvori
 "Hrvatski športski almanah 2010/2011."'', ISSN 1330-2523, str. 791

Vanjske poveznice
 Hrvatski vaterpolski savez

2010

Prvenstvo Hrvatske u vaterpolu za žene 2010.


O Campeonato Europeu de Halterofilismo de 2014 foi a 93ª edição do campeonato, sendo organizado pela Federação Europeia de Halterofilismo, no pavilhão  Hangar 11, em Tel Aviv, em Israel, entre 3 a 13 de abril de 2014. Foram disputadas 15 categorias (8 masculino e 7 feminino) com a presença de 252 halterofilistas de 37 nacionalidades.

Agenda
Horário local (UTC+3)

Medalhistas

Masculino

Feminino

Quadro de medalhas

Quadro de medalhas no total combinado

Países participantes
252 halterofilistas de 37 países participaram do campeonato.

 (4)
 (11)
 (1)
 (7)
 (2)
 (1)
 (16)
 (3)
 (8)
 (5)

 (4)
 (9)
 (9)
 (3)
 (8)
 (7)
 (3)
 (6)
 (1)
 (3)

 (5)
 (10)
 (2)
 (4)
 (12)
 (1)
 (2)
 (18)
 (10)
 (19)

 (2)
 (5)
 (11)
 (2)
 (1)
 (21)
 (16)

Ligações externas
Site da Federação Europeia de Halterofilismo

2014
Europeu
Halterofilismo
Halterofilismo


Mesfin Tasew Bekele est un homme d'affaires éthiopien, ingénieur en électricité et en communication. Il est le directeur général du groupe Ethiopian Airlines Group, depuis le 24 mars 2022.

Entre 2021 et mars 2022, Mesfin T. Bekele est le PDG d'Asky Airlines, une compagnie aérienne privée togolaise, dans laquelle le groupe Ethiopian Airlines est un partenaire stratégique, détient une participation de 40% et est le principal actionnaire.

Biographie

Enfance et formation
Mesfin Tasew Bekele est un ressortissant éthiopien. Il est titulaire d'un baccalauréat ès sciences en génie électrique, obtenu à l'Université d'Addis-Abeba. Son deuxième diplôme, une maîtrise ès sciences en ingénierie des communications, a également été décerné par l'Université d'Addis-Abeba. Il est également titulaire d'une maîtrise en administration des affaires, obtenue à l'Open University, au Royaume-Uni.

Carrière
Pendant les 11 années entre 2010 et 2021, Bekele a été directeur des opérations (COO) du groupe Ethiopian Airlines, basé au siège du groupe à Addis-Abeba. Ayant rejoint la compagnie aérienne en 1984, il a occupé divers postes, notamment dans l'ingénierie, la maintenance et la gestion des compagnies aériennes. D'autres domaines comprennent "l'approvisionnement en aéronefs, les opérations aériennes et le développement stratégique".

En tant que PDG d'Ethiopian Airlines Group, il dirigera plus de 17 000 employés, en remplacement de Tewolde Gebremariam, l'ancien PDG, qui a pris sa retraite le 23 mars 2022 pour des raisons de santé.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 :en:Girma Wake, né en 1943

Liens
 Site officiel d'Ethiopian Airlines

Étudiant de l'Open University
Étudiant de l'université d'Addis-Abeba
Personnalité éthiopienne du monde des affaires
Ingénieur éthiopien

Mesfin Tasew Bekele


An Iseilema laxum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Hackel. An Iseilema laxum in nahilalakip ha genus nga Iseilema, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Iseilema

Iseilema laxum


Dvoličnjakovke (lat. Proteaceae), biljna porodica u redu Proteales. Ime je dobila po rodu protea (Protea) kojemu pripada preko 100 vrsta grmlja i drveća, ali joj pripada znatno veći broj rodova (80) i vrsta (preko 1800).

Dvoličnjakovke su raširene po troskoj Americi, Africi, Aziji, Australiji i Novom Zelandu.

Opis
Porodica Protea sastoji se od raznolike skupine biljaka koje se pretežno nalaze na južnoj hemisferi. Općenito su grmovi ili drveće i mnogi imaju šarene grozdove cvijeća što ih čini popularnim vrtnim biljkama. Većina članova porodice ima specijalizirane nakupine finih korijena poznate kao proteoidni korijeni. To su prilagodbe za uzgoj u tlima s nedostatkom fosfora.

U cijelom svijetu postoji oko 80 rodova u porodicii koja uključuje više od 1500 vrsta. U Australiji postoji oko 45 rodova i 800 vrsta koje se nalaze u svim državama. Australski rodovi uključuju Banksia, Grevillea, Hakea, Macadamia i Telopea. Uobičajena zabluda je da je nekoliko južnoafričkih biljaka (Protea, Leucadendron, Leucospermum) australskog porijekla. Neki ih cvjećari često uključuju u 'domaće' cvjetne aranžmane.

Leucadendron argenteum (srebrno drvo; silwerboom) ima vrlo ograničenu rasprostranjenost u Western Capeu, posebno u Kirstenboschu i na obroncima Table Mountaina. Ime je dobila po svilenkastim dlakama na lišću koje stablu daju srebrni sjaj. Stabla su muška ili ženska i cvjetaju od kolovoza do rujna. Drveće lako raste iz sjemena i često se sadi u vrtovima, unatoč njihovoj osjetljivosti na gljivične korijenske patogene, koji lako ubijaju zrela stabla.

Nekoliko vrsta se u Južnoj Africi uzgaja i prodaje diljem svijeta kao rezano cvijeće, dok su mnoge vrste također dostupne u hortikulturnoj trgovini kao vrtne biljke. "Divlji badem" (Brabejum stellatifolium) tradicionalno se koristio kao zamjena za kavu. "Kraljevska proteja" (Protea cynaroides) je nacionalni cvijet Južne Afrike i stvara vrlo veliku cvjetnicu promjera do 300 mm. "Vabum" (P. nitida) bio je traženo drvo za izradu kola. Sirup proizveden od "običnog šećernog grma" (P. repens) tradicionalni je  lijek za liječenje bolesti prsnog koša.

Rodovi

 Subfamilia Bellendenoideae P. H. Weston
 Bellendena R. Br. (1 sp.)
 Subfamilia Persoonioideae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Tribus Placospermeae C. T. White & W. D. Francis
 Placospermum C. T. White & W. D. Francis (1 sp.)
 Tribus Persoonieae Endl.
 Toronia L. A. S. Johnson & B. G. Briggs (1 sp.)
 Garnieria Brongn. & Gris (1 sp.)
 Acidonia L. A. S. Johnson & B. G. Briggs (1 sp.)
 Persoonia Sm. (101 spp.)
 Subfamilia Symphionematoideae Weston & Barker
 Agastachys R. Br. (1 sp.)
 Symphionema R. Br. (2 spp.)
 Subfamilia Grevilleoideae Engl.
 Tribus Carnarvonieae Reveal
 Carnarvonia F. Muell. (1 sp.)
 Tribus Roupaleae Meisn.
 Subtribus Knightiinae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Megahertzia A. S. George & B. Hyland (1 sp.)
 Knightia R. Br. (1 sp.)
 Eucarpha Spach (2 spp.)
 Triunia L. A. S. Johnson & B. G. Briggs (5 spp.)
 Subtribus Roupalinae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Roupala Aubl. (44 spp.)
 Neorites L.S.Sm. (1 sp.)
 Nothorites P.H.Weston & A. R. Mast (1 sp.)
 Orites R.Br. (8 spp.)
 Subtribus Lambertiinae (Venk. Rao) L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Lambertia Sm. (10 spp.)
 Xylomelum Sm. (7 spp.)
 Subtribus Heliciinae L.A.S.Johnson & B.G.Briggs
 Helicia Lour. (104 spp.)
 Hollandaea F. Muell. (4 spp.)
 Subtribus Floydiinae L. A.S.Johnson & B.G.Briggs
 Darlingia F. Muell. (2 spp.)
 Floydia L. A.S.Johnson & B.G.Briggs (1 sp.)
 Tribus Banksieae Dumort.
 Subtribus Musgraveinae L. A.S.Johnson & B.G.Briggs
 Musgravea F. Muell. (2 spp.)
 Austromuellera C. T. White (2 spp.)
 Subtribus Banksiinae L.A.S.Johnson & B.G.Briggs
 Banksia L. f. (181 spp.)
 Tribus Embothrieae Rchb.
 Subtribus Lomatiinae L.A.S.Johnson & B.G.Briggs
 Lomatia R. Br. (12 spp.)
 Subtribus Embothriinae Endl.
 Embothrium J. R. Forst. & G. Forst. (1 sp.)
 Oreocallis R. Br. (1 sp.)
 Alloxylon P. H. Weston & Crisp (4 spp.)
 Telopea R. Br. (5 spp.)
 Subtribus Stenocarpinae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Stenocarpus R. Br. (22 spp.)
 Strangea Meisn. (3 spp.)
 Subtribus Hakeinae Endl.
 Opisthiolepis L. S. Sm. (1 sp.)
 Buckinghamia F. Muell. (2 spp.)
 Grevillea R. Br. (391 spp.)
 Hakea Schrad. (154 spp.)
 Finschia Warb. (3 spp.)
 Tribus Macadamieae Venk. Rao
 Subtribus Macadamiinae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Lasjia P. H. Weston & A. R. Mast (5 spp.)
 Macadamia F. Muell. (4 spp.)
 Panopsis Salisb. (26 spp.)
 Brabejum L. (1 sp.)
 Subtribus Malagasiinae P. H. Weston & N. P. Barker
 Malagasia L. A. S. Johnson & B. G. Briggs (1 sp.)
 Catalepidia P. H. Weston (1 sp.)
 Subtribus Virotiinae P. H. Weston & N. P. Barker
 Virotia L. A. S. Johnson & B. G. Briggs (7 spp.)
 Athertonia L. A. S. Johnson & B. G. Briggs (1 sp.)
 Heliciopsis Sleumer (14 spp.)
 Subtribus Gevuininae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Cardwellia F. Muell. (1 sp.)
 Sleumerodendron Virot (1 sp.)
 Euplassa Salisb. (21 spp.)
 Gevuina Molina (2 spp.)
 Hicksbeachia F. Muell. (2 spp.)
 Kermadecia Brongn. & Gris (5 spp.)
 Turrillia A. C. Sm. (4 spp.)
 Subfamilia Sphalmioideae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Sphalmium B. G. Briggs, B. Hyland & L. A. S. Johnson (1 sp.)
 Subfamilia Proteoideae Eaton
 Tribus Conospermeae Endl.
 Subtribus Stirlingiinae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Stirlingia Endl. (7 spp.)
 Subtribus Conosperminae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Conospermum Sm. (53 spp.)
 Synaphea R. Br. (56 spp.)
 Tribus Petrophileae P. H. Weston & N. P. Barker
 Petrophile R. Br. (64 spp.)
 Aulax P. J. Bergius (3 spp.)
 Tribus Proteeae Dumort.
 Protea L. (106 spp.)
 Faurea Harv. (15 spp.)
 Tribus Leucadendreae P. H. Weston & N. P. Barker
 Subtribus Isopogoninae P. H. Weston & N. P. Barker
 Isopogon R. Br. ex Knight (39 spp.)
 Subtribus Adenanthinae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs
 Adenanthos Labill. (31 spp.)
 Subtribus Leucadendrinae P. H. Weston & N. P. Barker
 Leucadendron P. J. Bergius (85 spp.)
 Serruria Burm. ex Salisb. (55 spp.)
 Paranomus Salisb. (18 spp.)
 Vexatorella Rourke (4 spp.)
 Sorocephalus R. Br. (11 spp.)
 Spatalla Salisb. (20 spp.)
 Leucospermum R. Br. (48 spp.)
 Mimetes Salisb. (13 spp.)
 Diastella Salisb. (7 spp.)
 Orothamnus Pappe ex Hook. (1 sp.)
 Tribus Proteoideae incertae sedis
 Eidothea A. W. Douglas & B. Hyland (2 spp.)
 Beaupreopsis Virot (1 sp.)
 Beauprea Brongn. & Gris (13 spp.)
 Dilobeia Thouars (2 spp.)
 Cenarrhenes Labill. (1 sp.)
 Franklandia R. Br. (2 spp.)

Vanjske poveznice

Izvori

Proteales

Dvoličnjakovke


Vinogorje Komarna najmlađe je hrvatsko vinogorje, koje službeno postoji od 2013. godine, kada je dobilo i ekološki znak za vina.

Nastalo je na vrlo kamenitom području jugozapadnih vapnenačkih obronaka jadranske dalmatinske obale između naselja Komarna i Raba uz samu Jadransku magistralu u neposrednoj blizini novog Pelješkog mosta, u sastavu općine Slivno u Dubrovačko-neretvanskoj županiji, nasuprot poluotoka Pelješca u vinogradarskoj podregiji Srednja i Južna Dalmacija. Početkom 2000-tih strojevi su ondje mljeli kamen na dubini od šezdesetak centimetara, kako bi se vinogradi uopće mogli zasaditi. Sortiment posađenih loza u vinogorju čini 92% autohtone dalmatinske sorte, od kojih su najzastupljenije plavac mali i pošip, potom tribidrag, maraština i babić, dok ostatak čine međunarodne sorte syrah, chardonnay, tempranillo, cabernet i viogner.

Na 82 hektara vinograda u Komarni, u odličnim uvjetima jer su blizu mora, a vjetar puše s Neretve, bave se ekološkim uzgojem grožđa, s tim da više od 90 % nasada čine autohtone dalmatinske sorte dok se vino proizvodi u sedam vinarija: "Rizman", "Volarević", "Terra Madre", "Saints Hills", "Modrozelena zadruga", "Zadruga Neretvanski branitelj" i OPG "Deak". na samom vinogorju su već izgrađene dvije vinarije, "Rizman" i "Poljopromet", a uskoro bi trebale biti izgrađene i ostale vinarije kao i vinska cesta koje bi sve vinarije povezala. Vinarije su osnovale i svoju udrugu "K7" koja ima cilj kontrolirati kvalitetu vina vinogorja Komarna i promicati zajedničke interese vinarija i razvoja ruralnog turizma ovoga kraja.

Vino plavac mali "Terra Madre 2011"., vinogorja Komarna, osvajač je festivala vina "Dubrovnik FestiWine Trophy 2014.", što je potvrda da se vinogorje na padinama Komarne etabliralo kao vrhunska vinska regija uz bok Dingaču na Pelješcu.

Izvori

Vinogradarstvo u Hrvatskoj
Slivno

Vinogorje Komarna


Russula nobilis, sin. Russula mairei, denumită în popor vinețică nobilă, este o  specie de ciuperci otrăvitoare a încrengăturii Basidiomycota, din familia Russulaceae și genul Russula care coabitează, fiind un simbiont micoriza (formează micorize pe rădăcinile arborilor). Ea se poate găsi în România, Basarabia și Bucovina de Nord, crescând solitară sau în grupuri mai mici, pe sol uscat, preferat calcaros, în păduri de foioase și mixte, in primul rând sub fagi, (niciodată sub conifere), de la câmpie la munte, din iulie până în octombrie.

Taxonomie

Pentru multe decenii, această ciupercă n-a fost identificata diferită de vinețica focului respectiv declarată numai variație a ei.
Ciuperca a fost descrisă pentru prima oară ca specie proprie de către micologul ceh Josef Velenovský (1858-1949) în volumul 1 al lucrării sale České Houby ca Russula nobilis de abia în anul 1920.

Apoi, în 1927, compatriotul lui Velenovský, micologul Václav Melzer (1878-1968), i-a dat  denumirea Russula fageticola , iar micologul american Cyrus Longworth Lundell (1907-1994) a aprobat-o în 1956.

În anul 1929, Rolf Singer (1906-1994), una dintre cele mai influente și productive personalități în micologia secolului al 20-lea, a denumit această ciupercă Russula mairei în onoarea botanistului și micologului francez René Maire (1878-1949), nume binomial până la sfârșitul secolului al XX-lea. Atunci s-a preluat din nou denumirea Russula nobilis a lui Velenovský, actuală până în momentul de față (2018).

Denumirea  micologului francez Marcel Bon Russula fagetorum este acceptată sinonim, dar, fiind nefolosită, poate fi neglijată.

Descriere
 Pălăria:  are un diametru de 4-9 cm, este inițial bombată ca apoi treptat să fie plată, deseori adâncită, cu marginea netedă, în vârstă uneori ceva striată, întâi răsfrântă spre picior, apoi complet întinsă. Cuticula este netedă, catifelată și ușor lipicioasă, prezentând culori de la purpuriu la roșu aprins, uneori alb pătată, în tinerețe adesea oară rimată cu un rapăn albicios, înălbind la bătrânețe câteodată în centru. Ea poate fi îndepărtată până la jumătate. La umezeală, după ploaie poate să se decoloreze albui. Coloritul cărnii imediat sub cuticulă este roșiatic.
 Lamelele: sunt la început foarte dese și fragile, repede bombate și bifurcate precum ușor aderente la picior, fiind de culoare albă, uneori cu un reflex albăstrui.
 Piciorul: are o lungime de 3-7 cm și o grosime de 1-1,3 cm, este cilindric, câteodată puțin îngroșat la bază, plin, foarte consistent și fragil, deseori cu aspect slab zgrunțuros. Piciorul nu poartă manșetă și este de culoare albă, la bază deseori gri.
 Carnea: este albă, sub cuticulă roșie, tânără foarte compactă și tare, la maturitate fragilă, cu un miros fructuos, un pic ca de miere uscată sau nuci de cocos și gust extrem de iute.
 Caracteristici microscopice: are spori albi, rotunjori până elipsoidali, mai mici și mai ascuțit-reticulari și verucoși decât cei ai Russula emetica, având o mărime de 7-9 x 6-6,5 microni.
 Reacții chimice: Buretele se decolorează cu hidroxid de potasiu imediat palid galben-maroniu, cu sulfat de fier (II) gr-roșiatic până galben-maroniu și cu tinctură de Guaiacum după zece secunde albastru închis.

Toxicitate

Toxicologia acestei ciuperci otrăvitoare nu se poate descrie exact, fiind cuprinsă sub termenul sindrom resinoidian. Nu este posibil de a detoxifica-o prin fierbere, uscare sau sărare cum se poate citi câteodată. Foarte periculos este consumul crud pentru a dovedi de exemplu cuiva suportarea iuțimii. Dacă consumat în doze mai mari (iuțimea se pierde ceva în timpul preparării), simptomele s-ar arata foarte repede, deja un sfert de oră după consum, prin slăbiciune, anxietate, amețeală care sunt atât de puternice, încât statul în picioare devine imposibil, urmat de stări de greață și vărsături, probleme acute și severe la nivel gastrointestinal cu crampe și diaree. Pentru a atenua tulburările se recomandă băut de lapte rece și comprese calde la nivelul abdomenului. Adesea oară se prezentă dificultăți respiratorii care sunt periculoase pentru bolnavi de plămâni.

Acest burete nu este atât de otrăvitor ca vinețica focului. Chiar dacă s-ar pierde unul într-o ciulama de ciuperci, o otrăvire n-ar fi de așteptat.

Confuzii
Vinețica nobilă se poate confunda cu alte soiuri otrăvitoare sau necomestibile ca de exemplu cu Russula emetica, Russula grisescens, Russula queletii (otrăvitoare), și Russula silvicola sin. Russula silvestris sau cu necomestibilele Russula luteotacta, Russula mesospora sin. Russula intermedia, Russula persicina, Russula pseudointegra, Russula rhodopus, Russula rubra respectiv Russula sanguinea.

De asemenea, Russula nobilis poate fi confundată cu specii comestibile cum sunt Russula aurea, Russula decipiens, Russula decolorans, Russula integra, Russula lepida sin. Russula rosacea, Russula paludosa, Russula vesca (se decolorează cu sulfat de fier portocaliu-roșu) sau Russula xerampelina.

Pentru genul Russula (ca și pentru soiurile Lactarius și Lactifluus) contează: Toți bureții fără miros neplăcut precum gust iute sau neconvenabil sunt comestibili. Chiar și unii din acei iuți ar putea fi mâncați. Totuși, dacă proba făcută este iute, nu o înghițiți, ci scuipați-o!

Ciuperci asemănătoare

Note

Bibliografie
 Bruno Cetto, vol. 1-4 (vezi sus)
 Rose Marie și Sabine Maria Dähncke: "Pilze", Editura Silva, Zürich 1986
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Gustav Lindau, Eberhard Ulbrich: "Die höheren Pilze, Basidiomycetes, mit Ausschluss der Brand- und Rostpilze", Editura  J. Springer, Berlin 1928
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2

Legături externe

 Russula nobilis, film

Russula
Micoriză
Ciuperci otrăvitoare
1920 în știință

Russula nobilis


U sezoni 2006./07. drugi rang nogometnog prvestva Bosne i Hercegovine su činile Prva liga Federacije BiH i Prva liga Republike Srpske. Prvaci ovih liga ostvaruju plasman u Premijer ligu BiH.

Prva liga Federacije BiH

Prva liga Republike Srpske

Poveznice

Izvori
 rsssf.com, Bosna i Hercegovina 2006./07.
 sportsport.ba, Prva liga F BiH 2006./07.
 posavinasport.com, Prva liga F BiH 2006./07.

2006-07
 2

Nogometno prvenstvo Bosne i Hercegovine – 2. ligaški rang 2006./07.


Villaviciosa de Córdoba, İspanya'nın güneyinde, on yedi özerk bölgesinden en kalabalık ikinci nüfusu sahip olan Endülüs'ün, Córdoba iline bağlı bulunan belediyesi. 2010 yılı sayımlarına göre nüfusu 3.556 kişidir.

Córdoba'nın belediyeleri

Villaviciosa de Córdoba


Morcote es un corregimiento e inspección de policía que se sitúa en el extremo oriental del municipio de Paya en la Provincia de La Libertad en el oriente del departamento colombiano de Boyacá. Se sitúa en el piedemonte llanero dentro de la región natural de la Orinoquía

Datos generales
El corregimiento se encuentra situado a 25,5 km de la cabecera municipal a una elevación de 300

Es un lugar célebre del paso de la Campaña Libertadora de Nueva Granada bajo el mando de Simón Bolívar, Francisco de Paula Santander y José Antonio Anzoátegui en junio de 1819 hacia el Páramo de Pisba, dentro del proyecto de liberación de la Nueva Granada.

Referencias

Corregimientos de Boyacá

Morcote (Boyacá)


Die Estoril Open 2012 waren ein Tennisturnier, welches vom 30. April bis zum 6. Mai 2012 in Oeiras stattfand. Es war Teil der ATP World Tour 2012 und wurde auf Sandplatz ausgetragen. In der gleichen Woche wurden in Belgrad die Serbia Open sowie in München die BMW Open gespielt, die genau wie die Estoril Open zur Kategorie ATP World Tour 250 zählten.

Im Einzel trat Juan Martín del Potro zur Titelverteidigung an. Im Finale besiegte er Richard Gasquet in zwei Sätzen und konnte seinen Titel somit erfolgreich verteidigen. Dies war sein zweiter ATP-Titel im Jahr 2012 und der insgesamt elfte Titel seiner Karriere. Zuvor hatten im Laufe des Turniers mit João Sousa und Daniel Muñoz de la Nava zwei Spieler zum ersten Mal in ihrer Karriere ein ATP-Viertelfinale erreicht.

Im Doppel gewannen im Vorjahr Eric Butorac und Jean-Julien Rojer den Titel, sie spielten jedoch in diesem Jahr an der Seite von jeweils neuen Partnern. Während Butorac bereits in der ersten Runde ausschied, erreichte Rojer zusammen mit Aisam-ul-Haq Qureshi wieder das Finale, wo sie gegen Julian Knowle und David Marrero in zwei Sätzen gewannen. Dies war ihr erster gemeinsamer ATP-Titel; beide hatten zuvor schon jeweils fünf Titel mit anderen Partnern gewonnen.

Das Teilnehmerfeld der Einzelkonkurrenz bestand aus 28 Spielern, jenes der Doppelkonkurrenz aus 16 Paaren. Die vier topgesetzten Spieler im Einzel bekamen jeweils ein Freilos in die zweite Runde.

Qualifikation
Die Qualifikation fand vom 28. bis 29. April 2012 statt. Ausgespielt wurden vier Qualifikantenplätze, die zur Teilnahme am Hauptfeld des Turniers berechtigten.

Folgende Spieler hatten die Qualifikation überstanden und spielten im Hauptfeld des Turniers:

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks und Quellen
 Offizielle Homepage des Turniers

Turnier der ATP World Tour 2012
Tennisturnier in Oeiras

Estoril Open 2012/Herren


O Conselho Nacional de Saúde Suplementar (Consu) é um órgão colegiado deliberativo criado pela Lei nº 9.656/98, cujo Regimento Interno foi aprovado pelo Decreto nº 10.236/20.

Competências
I - estabelecer e supervisionar a implementação e a execução de políticas e diretrizes gerais do setor de saúde suplementar;

II - aprovar o contrato de gestão da Agência Nacional de Saúde Suplementar - ANS;

III - supervisionar e acompanhar as ações e o funcionamento da ANS;

IV - estabelecer diretrizes gerais para implementação no setor de saúde suplementar sobre:

a) aspectos econômico-financeiros;

b) normas de contabilidade, atuariais e estatísticas;

c) parâmetros relacionados ao capital e ao patrimônio líquido mínimos, e, quando se tratar de sociedade anônima, às suas formas de subscrição e de realização;

d) critérios de constituição de garantias de manutenção do equilíbrio econômico-financeiro, consistentes em bens, móveis ou imóveis, ou fundos especiais ou seguros garantidores; e

e) criação de fundo, contratação de seguro garantidor ou de outros instrumentos que julgar adequados, com o objetivo de proteger o consumidor de planos privados de assistência à saúde em caso de insolvência de empresas operadoras;

V - deliberar sobre a criação de câmaras técnicas, de caráter consultivo, de forma a subsidiar e fundamentar as suas decisões; e

VI - monitorar o cumprimento de suas resoluções.

Parágrafo único. A ANS regulamentará, no âmbito de suas competências, as matérias de que trata o IV do caput.

Ver também

 ANS
 Saúde suplementar no Brasil

Referências

Ligações externas

 https://www.planalto.gov.br/ccivil_03/decreto/D3327.htm

Saúde no Brasil
Saúde suplementar

Conselho Nacional de Saúde Suplementar


Kroningsægget er et juvelbesat Fabergé-æg, der blev fremstillet under vejledning af den russiske guldsmed Peter Carl Fabergé i 1897 af de to guldsmede Mikhail Perkhin og Henrik Wigstrom i Fabergés værksted. Det blev fremstillet på bestilling af Ruslands sidste zar Nikolaj 2. for at mindes kejserinde Aleksandra Fjodorovna.

Kroningsægget er et af de mest berømte Fabergé-æg, og i 1997 blev det solgt for $2,16 mio.

Det er blevet udstillet med jævne mellemrum på Eremitagen (særligt Vinterpaladset) i Sankt Petersborg, og det har også været fremvist på museer over hele verden i forskellige midlertidige udstillinger. Det er ejet af den russiske oligark, Viktor Vekselberg.

Referencer

Eksterne henvisninger
A detailed article on the Coronation Egg
Excerpts from a book written about the Coronation Egg
Mieks Fabergé Eggs - Detailed articles on all Fabergé Imperial Easter Eggs

Smykker
Æg

Kroningsægget


Alte Pfinz ist ein Gewässername:

 Alte Pfinz, Name der Alten Bach, linker Zufluss der Pfinz bei Stutensee-Staffort, Landkreis Karlsruhe, Baden-Württemberg
 Alte Pfinz, Name des Gießbachs, Nebenarm der Pfinz bei Karlsruhe-Götzingen, Baden-Württemberg
 Alte Pfinz (Alter Pfinzgraben), Bezeichnung der Pfinz zwischen Karlsdorf-Neuthard und Graben-Neudorf, Landkreis Karlsruhe, Baden-Württemberg
 Alte Pfinz (Rheinniederungskanal), rechter Zufluss des Rheinniederungskanals bei Philippsburg, Landkreis Karlsruhe, Baden-Württemberg

Alte Pfinz


La enfermedad de Darier, también conocida como enfermedad de Darier-White, Disqueratosis Folicular o Queratosis Folicular es una enfermedad autosómica dominante descrita por el dermatólogo francés Ferdinand-Jean Darier. Está caracterizada por pápulas hiperqueratósicas en la piel, que en ocasiones pueden infectarse y contener pus.

Características clínicas
La enfermedad de Darier afecta por igual a hombres y a mujeres. Comienza habitualmente tras la pubertad, de forma típica en la tercera década de la vida. Es común la talla baja. La prevalencia se estima entre 1/30 000 y 1/100 000. Se cree que los síntomas de la enfermedad son causados por una anormalidad en el complejo filamentoso desmosoma-queratina, que produce una desestructuración de la adhesión celular.

Afecta más comúnmente el pecho, cuello, espalda, orejas, frente e ingles, aunque puede afectar a otras áreas. La erupción asociada con el Darier tiene habitualmente un olor característico. Puede aparecer engrosamiento de la piel de palmas y plantas, así como pápulas en la cavidad oral. También es típica la fragilidad ungueal, que ayuda a realizar el diagnóstico. La erupción puede agravarse con el calor, la humedad y la exposición al sol. En algunos casos, paradójicamente, las lesiones pueden mejorar con la exposición al sol, sobre todo las localizadas en la frente.

Las formas leves de la enfermedad son las más comunes, y pueden permanecer no ser diagnosticadas. Consisten en pequeñas erupciones con olor característico que se agravan con el calor, humedad, estrés y luz solar. Uñas pobremente desarrolladas con estrías longitudinales son diagnósticas.

Genética

La enfermedad tiene un patrón de herencia autosómico dominante, que indica que el defecto genético responsable está localizado en un autosoma (cromosoma no sexual) y solo una copia del gen es suficiente para causar la enfermedad cuando éste es heredado.

Está causada por una mutación en el gen ATP2A2. Los miembros de una misma familia con una mutación en ATP2A2 idéntica pueden tener diferentes expresiones clínicas de diferente gravedad, lo que indica que otros genes o el entorno afectan a la expresión de la enfermedad.

Diagnóstico
La sospecha clínica se establece a partir de las lesiones en la piel, las uñas y la existencia de otros familiares afectados. Desde la identificación del gen afecto, la confirmación diagnóstica puede hacerse mediante tests genéticos.

Tratamiento
El tratamiento de elección para los casos graves son los retinoides. Durante los brotes pueden administrarse antibióticos tópicos u orales para evitar la sobreinfección de las lesiones. También durante los brotes se puede usar la ciclosporina y corticoides como la betametasona.

En los casos leves, no se requiere tratamiento específico, aunque se recomienda evitar la exposición excesiva al sol, calor, humedad, estrés y ropa muy ajustada. Puede estar indicado el uso de cremas tópicas, al igual que en los casos graves, durante algún brote agudo.

Referencias

Enlaces externos
 Enfermedad de Darier en Dermis.net

Darier
Enfermedades cutáneas
Genodermatosis
Trastornos autosómicos dominantes
Malformaciones congénitas

Enfermedad de Darier


Villains is the third studio album by Stray from the Path. The album was released on May 13, 2008, on Sumerian Records and Victory Records.

Track listing
 "Callous" - 1:41
 "Villain" - 2:33
 "To Vanish" - 2:13
 "The White Flag" - 1:42
 "Superstructure" - 1:40
 "Soviet" - 1:45
 "Lessons in Freud" - 1:41
 "The Art of Reprisal" - 1:42
 "The Spectre and His Mantra" - 1:04
 "Capital" - 2:08
 "Ataxia" - 2:08

Personnel
 Andrew "Drew York" Dijorio - lead vocals
 Tom Williams - lead guitar
 John Kane - guitar
 Frank Correira - bass guitar
 Justin Manas - drums

Production
 Kurt Ballou - producer, mixing, engineer

References

2008 albums
Stray from the Path albums
Sumerian Records albums
Victory Records albums
Albums produced by Kurt Ballou

Villains (Stray from the Path album)


Johannes Georg Bednorz (Neuenkirchen, Sjeverna Rajna-Vestfalija, Njemačka, 16. svibnja 1950.), njemački mineralog i fizičar. Doktorirao 1982. na Švicarski federalni institut za tehnologiju u Zürichu. Radio je u IBM-ovu istraživačkom laboratoriju u Rüschlikonu (Švicarska). Za otkriće supravodljivosti keramičkih materijala na 35 K (- 238 ˚C) dobio je, s K. A. Müllerom, Nobelovu nagradu za fiziku 1987.

Svojstva supravodljivih materijala

Supravodljivim tvarima na vrlo niskim temperaturima više ili manje naglo se mijenja karakter ovisnosti električnog otpora o temperaturi. Pri postepenom snižavanju temperature, na određenoj, takozvanoj kritičnoj temperaturi Tc, električni otpor, umjesto da se, kao dotada, polako smanjuje, manje ili više naglo pada praktički na nulu. Ako je taj pad sasvim skokovit, govori se o supravodiču tipa S 1, ako je blaži, o supravodiču tipa S 2. Supravodič tipa S 1 ima dva stabilna stanja: normalno vodljivo i supravodljivo; supravodič tipa S 2 ima u odsutnosti magnetskog polja tri stabilna stanja: normalno vodljivo (iznad "gornje" kritične temperature), supravodljivo (iznad "donje" kritične temperature) i miješano (između obiju kritičnih temperatura). Često se supravodič tipa S 2 karakterizira samo jednom kritičnom temperaturom, srednjom između gornje i donje.

Kritične temperature supravodljivosti nekih (čistih) metalnih elemenata nalaze se vrlo blizu apsolutne nule (na primjer za volfram Tc = 0,01 K). Za većinu drugih supravodiča iz te skupine tvari one iznose nekoliko kelvina. Samo neke od tih tvari imaju vrijednost Tc u blizini 10 K (na primjer niobij Tc = 9,5 K). Kritične temperature supravodiča iz skupine legura redovito su više od 10 K (na primjer za neke ternarne legure u sustavu niobij-aluminij-germanij, Tc = 20,7 K).

Magnetsko polje snižava kritičnu temperaturu, i to s tim više što je polje jače. Kad se prekorači određena, takozvana kritična jakost polja Hc na nekoj temperaturi Tc supravodljivost sasvim nestaje, i tvar postaje normalno vodljiva. Zbog ovisnosti supravodljivosti o magnetskom polju, jakost električne struje koja može teći supravodičima ograničena je jakošću magnetskog polja koje te struje stvaraju. W. Meissner i R. Ochsenfeld pokazali su pokusima 1933. da supravodič, ako se najprije izloži magnetskom polju a onda ohladi, na temperaturama ispod Tc istiskuje iz sebe magnetsko polje. Supravodiči tipa S 1 na oštro određenoj vrijednosti jakosti polja Hc potpuno istisnu magnetsko polje (magnetska indukcija B u njima skokovito padne na nulu), u supravodiči tipa S 2 magnetsko se polje može između vrijednosti Hc2 i Hc1 djelomice održati u obliku pojedinačnih lokaliziranih i pravilno raspoređenih cijevi (niti), nosilaca magnetskog toka, koje su okružene supravodljivim područjem. Supravodiči tipa S 1 imaju znatno manje karakteristične vrijednosti H0 nego supravodiči S 2. U supravodiči tipa S 2, dok su u stanju miješane vodljivosti, nemoguć je prijenos električnih naboja, jer struja okomita na magnetsko polje izaziva Lorentzovu silu koja stavlja u gibanje rešetku niti magnetskog toka. Tehnološkim mjerama uspjelo je u nekim supravodljivim legurama blokirati gibanje niti magnetskog toka i time omogućiti veće gustoće struje. Takav materijal naziva se supravodičem S 3.

Supravodiči S 1 i S 2, takozvani meki, prelaze iz jednog u drugo stanje vodljivosti potpuno reverzibilno (povratno), a u odsutnosti magnetskog polja to se odvija bez toplinskog učinka (izotermno). Pod utjecajem magnetskog polja prijelaz je iz supravodljivog stanja u stanje normalne vodljivosti endoterman (odvija se uz vezanje topline), a prijelaz u suprotnom smjeru egzoterman (odvija se uz razvijanje topline). Zbog Meissner-Ochsenfeldova učinka (efekta) električnu struju u supravodičima vodi samo vrlo tanki površinski sloj (debljina približno 10-7 metara).

Supravodiči tipa S 3, takozvani tvrdi, razlikuju se od supravodiča tipa S 1 i S 2 po djelomičnoj ireverzibilnosti (nepovratnosti) njihovih indukcijskih svojstava, zbog čega se u njima pojavljuje magnetska histereza slično kao u feromagnetskim materijalima. Ovi supravodiči imaju veću kritičnu gustoću električne struje i veću kritičnu jakost magnetskog polja nego supravodiči tipa S 1 i S 2.

Izvori

Njemački fizičari
Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku

Johannes Georg Bednorz


Kaufland (izgovor: kaʊ̯flant) je njemački trgovački lanac, dio Schwarz-Gruppe koji također posjeduje Lidl. Prva trgovina otvorena je 1984. godine u Neckarsulmu gdje se i danas nalazi sjedište tvrtke.

Nakon ponovnog ujedinjenja Njemačke postaje vodeći trgovački lanac na području bivše Istočne Njemačke.

Posjeduje više od 1000 hipermarketa u Njemačkoj, Češkoj, Slovačkoj, Poljskoj, Rumunjskoj, Bugarskoj, Hrvatskoj i Moldaviji.

Kaufland u Hrvatskoj
U Hrvatskoj Kaufland posjeduje sveukupno 45 poslovnica u Zagrebu, Splitu, Rijeci, Osijeku, Zadru, Slavonskom Brodu, Poreču, Puli, Sesvetama, Karlovcu, Šibeniku, Sisku, Velikoj Gorici, Vinkovcima, Vukovaru, Bjelovaru, Koprivnici, Požegi, Zaprešiću, Čakovcu, Virovitici, Samoboru, Kutini, Makarskoj, Novoj Gradiški, Rovinju, Biogradu na Moru, Sinju, Trogiru, Poreču, Đakovu, Dugom Selu, Umagu, Novoj Gradiški i Zaboku.

Kaufland u svijetu

Australija
Kaufland je u ožujku 2019. najavio i započeo izgradnju distribucijskog centra u Melbourneu, Viktoriji. Kaufland je uložio oko 255 milijuna dolara u novi objekt od 115 000 četvornih metara, što je trebalo stvoriti oko 600 novih radnih mjesta u regiji. Krajem siječnja 2020. Kaufland je objavio da će se povući iz Australije i koncentrirati na ključna tržišta u Europi.

Izvori

Vanjske poveznice

 Kaufland Hrvatska - službena stranica
 Kaufland Njemačka - službena stranica

Njemački trgovački lanci

Kaufland


في نظرية الألعاب، يطلق اسم الصيغة العادية على وسيلة لوصف لعبة ما تتطلب اتخاذ قرار لمرة واحدة من جميع المشاركين وبشكل متزامن. خلافاً للصياغة الموسعة، فالتمثيل بالصيغة العادية ليس تمثيلا رسومياً بحد ذاته، وإنما تمثل اللعبة عن طريق مصفوفة، يمثل كل بعد منها الخيارات الممكنة لأحد اللاعبين، وتحتوي كل خلية على المكاسب التي يجنيها كل لاعب حين اتخاذ القرارات تلك.

تبين المصفوفة الصيغة العادية للعبة معضلة السجينين. ضمن كل خلية، القيمة الأولى هي للاعب الذي يختار من الأسطر، والثانية للاعب الذي يختار من الأعمدة:

تفيد طريقة التمثيل هذه في تحديد الاستراتيجيات المهيمنة كليا و توازن ناش، إلا أنها غير قادرة على تمثيل بعض المعلومات الأخرى، التي قد يمكن تمثيلها بالصياغة الموسعة.

مصادر

نظرية الألعاب

لعبة صيغة عادية


Eta Cancri (η Cnc / 33 Cancri) es una estrella en la constelación de Cáncer de magnitud aparente +5,34.
No tiene nombre propio habitual, pero junto a Asellus Borealis (γ Cancri), Asellus Australis (δ Cancri), ε Cancri y θ Cancri, se cree que formaba la estación lunar persa de Avra‑k, «la nube», así como la copta Ermelia, «crianza».

Eta Cancri es una gigante naranja de tipo espectral K3III con una temperatura efectiva de 4345 - 4450 K, cifra que varía según la fuente consultada.
Su luminosidad es 98 veces mayor que la del Sol, lo que supone el doble de luminosidad que Pólux (β Geminorum) —la gigante naranja más próxima a nosotros— pero solo 1/5 parte de la de Altarf (β Cancri), la estrella más brillante de Cáncer.

Eta Cancri tiene una metalicidad —abundancia relativa de elementos más pesados que el helio— comparable a la del Sol ([Fe/H] = +0,07).
En cuanto al resto de los elementos evaluados, el bario presenta una abundancia más baja que la solar ([Ba/H] = -0,29), mientras que cobalto y manganeso son notablemente más abundantes ([Mn/H] = +0,38).

Eta Cancri tiene un radio 17 veces más grande que el del Sol, lo que equivale a 0,08 UA.
Gira lentamente sobre sí misma, con una velocidad de rotación proyectada de 2,9 km/s.
Aunque es difícil determinar su masa con exactitud, ésta se estima entre 1,3 y 1,6 masas solares.
Se encuentra a 298 años luz del sistema solar.

Referencias

Gigantes naranjas
Constelación de Cáncer

Eta Cancri