As Forças Armadas de Libertação Nacional (, FALN) foi uma organização guerrilheira criada pelo Partido Comunista da Venezuela (PCV) em 1962, como braço armado da Frente de Libertação Nacional para dar forma aos grupos rebeldes nascentes que começaram a atuar no país para derrubar pela força o governo de Rómulo Betancourt.

Após a política de pacificação e legalização do Partido Comunista em 1969 realizada durante a presidência de Rafael Caldera, as frentes guerrilheiras comandadas pelo PCV permanecem inoperantes. No entanto, as células das FALN que seguiram o Partido da Revolução Venezuelana mantiveram-se vigentes até o final da década de 1970.

As principais figuras do movimento foram Luben Petkoff e Douglas Bravo.

Segundo o ex-oficial de inteligência cubano Ulises Estrada, a criação das FALN fazia parte de uma política de apoio de Fidel Castro aos movimentos armados na América Latina após o triunfo da Revolução Cubana em 1 de janeiro de 1959.

Contexto
No início da década de 1960, vários movimentos guerrilheiros surgiram na Venezuela, favorecidos por vários fatores: a presença de movimentos de extrema esquerda habituados à clandestinidade que haviam desempenhado sob o governo de Marcos Pérez Jiménez e a aproximação cada vez maior do governo de Rómulo Betancourt com os Estados Unidos. Vários movimentos guerrilheiros surgem nas montanhas de El Charal, no estado de Lara, nas montanhas de Aroa (sob o comando de Luben Petkoff), na Serra de Turimiquire  e finalmente no estado de Falcón sob o comando de Douglas Bravo. Os movimentos guerrilheiros se estruturam aos poucos e contam com forte presença na cidade e na universidade. Em 2 de fevereiro de 1963, representantes dos principais movimentos guerrilheiros da Venezuela se reuniram e concordaram em fundar as FALN, que assim agrupavam quase todas as forças guerrilheiras atuantes no país. O programa de cinco pontos das FALN visava " fazer respeitar a soberania e a independência nacional, defender o patrimônio e a riqueza nacional, apoiar as autoridades instituídas pela revolução, proteger os interesses do povo, estabelecer um estado revolucionário, nacional e democrático".

Atividade
Entre as ações notáveis das FALN durante o mandato presidencial de Rómulo Betancourt, pode-se citar o sequestro durante uma semana a partir de 12 de fevereiro de 1963 de um cargueiro, o Anzoátegui, trazido para águas territoriais brasileiras ou o sequestro do centroavante do Real Madrid Alfredo Di Stéfano em Caracas em 24 de agosto de 1963 (seria libertado em 26 de agosto), em ambos os casos por comandos que incluíam Paul del Rio, vulgo Máximo Canales, e José Rómulo Niño.

Grupos guerrilheiros da América Latina
História militar da Venezuela

Forças Armadas de Libertação Nacional (Venezuela)


Događaji
 22. srpnja - završetak osamnaestodnevne opsade Beograda kojom je ugarska vojska pod vodstvom Janka Hunjadija odbacila snage sultana Mehmeda II. Podnevna zvona, po nalogu pape Kalista III., proslavljaju ovaj događaj u kršćanskom svijetu sve do današnjih dana.

Nepoznat datum
 Lazar Branković postaje srpski despot

Rođenja
 1. ožujka - Vladislav II. Jagelović, kralj Češke, Hrvatske i Ugarske (†1516.)

Smrti
 11. kolovoza – Janko Hunjadi, ugarski vojvoda i vojskovođa (* c.1406.)
 23. listopada – Ivan Kapistran, franjevački propovjednik, talijanski katolički svetac (* 1386.)

Izvori

Vanjske poveznice

1456.


Honda F1, Japon otomobil üreticisi Honda'nın Formula 1 takımıdır. Eskiden BAR Honda olan ismi, Honda takımının hisselerin tamamını almasıyla Honda F1 Racing Team oldu. Takım son kez 2008 sezonunda yarıştı, sezon sonunda ekonomik kriz yüzünden Formula 1'den çekildi. Ross Brawn tarafından satın alınan takımın adı Brawn GP olarak değiştirildi. Takımın son sezonundaki pilotları pilotları Brezilyalı Rubens Barrichello ve İngiliz Jenson Button da Brawn GP adına yarışmaya başladı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Honda Racing F1 Resmi Web Sitesi
 Honda Of Dreams
 Honda Of World

Formula 1 takımları
Formula 1 motor üreticileri
Honda

Honda Racing F1


Tommaso Francesco de Savoia, Prinț de Carignano (în , în ; 21 decembrie 1596 – 22 ianuarie 1656) a fost comandant militar italian, fondatorul Casei de Savoia-Carignano, o ramură a Casei de Savoia, care a domnit ca regi ai Sardiniei din 1831 până în 1861 și ca regi ai Italiei din 1861 până la detronarea dinastiei în 1946.

Nașteri în 1596
Decese în 1656
Prinți de Savoia
Casa de Savoia
Oameni din Torino

Tommaso Francesco, Prinț de Carignano


Sturmgeschütz III  (StuG III / Saldırıtopu III), Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından  II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan en önemli taarruz topudur. Mühimmat envanter tanımı Sd.Kfz.142 (özel amaçlı taşıt 142)'dir. Panzer III tankının şasesi üzerine yapılmıştır. Asıl yapılış amacı çatışma sırasında  piyade birliklerine doğrudan destek vermekti. Bunun yanında savaşın ilerleyen yıllarında  tanksavar mermisi kullanılarak tanklara karşı da kullanılmıştır. Bütün savaş boyunca 10,500 adet üretilen Sturmgeschütz (Almanya'nın 2.Dünya Savaşı'nda en çok ürettiği zırhlı araçtır) serisi mükemmel maliyet-performans oranına sahip bir araçtı. Sturmgeschütz III sürekli olarak değiştirildi ve daha sonraki Jagdpanzer araçları gibi, bir tank avcısı olarak kullanıldı.

Hikâyesi

Sturmgeschütz, Batı Cephesi'ndeki saldırılar sırasında piyadelerin tahkimatları etkili bir şekilde devreye sokma araçlarından yoksun olduğu keşfedildiğinde, Birinci Dünya Savaşı'ndaki Alman deneyimlerinden kaynaklandı. Zamanın topçuları ağırdı ve sığınakları, koruganları ve diğer küçük tahkimatları doğrudan ateşle yok etmek için ilerleyen piyadelere ayak uyduracak kadar hareketli değildi. Sorun Alman ordusunda iyi bilinmesine rağmen, Sturmartillerie'nin (saldırı topçusu) babası sayılan General Erich von Manstein'dı. İlk öneri von Manstein'dandı ve 1935'te General Ludwig Beck'e sunuldu ve Sturmartillerie birimlerinin piyade tümenleri için doğrudan ateş desteği rolünde kullanılması gerektiğini öne sürdü. 15 Haziran 1936'da Daimler-Benz AG, 7,5 cm (2,95 inç) kalibrelik bir topçu parçası monte edebilen zırhlı bir piyade destek aracı geliştirme emri aldı. Top yuvasının sabit, tamamen entegre kazamat üst yapısı, minimum 25°'lik sınırlı bir dönüşe izin verecek ve mürettebat için baş üstü koruma sağlayacaktı. Aracın yüksekliği ortalama bir askerin boyunu geçmeyecekti.

Daimler-Benz AG, yeni araç için temel olarak en son Panzer III orta tankının şasisini ve yürüyen aksamını kullandı. Prototip üretimi, 1937'de Panzer III Ausf. B Şasi üzerinde beş prototip üreten Alkett'e devredildi. Bu prototipler, yumuşak çelik bir üst yapıya ve Krupp kısa namlulu, obüs benzeri görünüme sahip, 7,5 cm StuK 37 L/24 topuna sahipti. Bu topa sahip üretim araçları şu adla biliniyordu Gepanzerte Selbstfahrlafette für Sturmgeschütz 7.5 cm Kanone Ausführung A bis D (Sd.Kfz.142).

StuG, kundağı motorlu topçu olarak kabul edilirken, Alman Ordusunun hangi kara muharebe kolunun yeni silahı kullanacağı belli değildi. Paletli savaş araçlarının doğal kullanıcısı olan Panzerwaffe'nin (zırhlı birlikler), StuG birimlerinin oluşumu için ayıracak hiçbir kaynağı yoktu ve piyade de yoktu. Topçu kolunun bir parçası olarak kullanılmasının en iyisi olduğu konusunda anlaşmaya varıldı. StuG'ler taburlar halinde organize edildi (daha sonra dezenformasyon amacıyla "tugaylar" olarak yeniden adlandırıldılar) ve kendi doktrinlerini izlediler. Doğrudan ateş kullanan piyade desteği, amaçlanan rolüydü. Daha sonra, bir tanksavar silahı olarak kullanılmasına da güçlü bir vurgu yapıldı.

StuG, bir piyade yakın destek muharebesi rolünü yerine getirmek için tasarlandığından, ilk modellere obüs modeli, düşük hızlı 7,5 cm StuK 37 L/24 topu takıldı, tıpkı tam kuleli Panzer IV'ün en eski versiyonlarında olduğu gibi. Düşük hızlı mermiler, ince çelikten hafifçe yapılmıştı ve yumuşak derili hedefleri yok etmek ve tahkimatları patlatmak için büyük bir patlayıcı yükü taşıyordu. Bu tür mermiler zırhı iyi delemezdi. Almanlar Sovyet KV-1 ve T-34 tanklarıyla karşılaştıktan sonra, StuG ilk olarak yüksek hızlı 7,5 cm StuK 40 L/43 ana topla (1942 baharı) ve 1942 sonbaharında biraz daha uzun olan 7,5 cm'lik ana StuK 40 L/48 topla donatıldı. Bu yüksek hızlı toplar, tanksavar kullanımı için Panzer IV'e monte edilenlerle aynıydı, ancak ağır çelik duvarlı yüksek hızlı mermiler çok daha az patlayıcı taşıyordu ve piyade veya saha tahkimatlarına karşı kullanım için daha düşük bir patlama etkisine sahipti. Bu versiyonlar 7.5 cm Sturmgeschütz 40 Ausf.F, Ausf. F/8 and Ausf. G (Sd.Kfz.142/1) olarak biliniyordu.

StuG III Ausf. G ile başlayarak. Aralık 1942'den itibaren, 7,92 mm'lik bir MG34 makineli tüfek, ilave piyade karşıtı koruma için üst yapının tepesindeki bir kalkan üzerine monte edilebilirdi. F/8 modellerinden bazıları bir kalkanla güçlendirildi. Ek bir koaksiyel 7,92 mm MG34, 1944'te ortaya çıkarıldı ve aynı yıl tüm üretimde standart hale geldi.

Sturmgeschütz serisinin araçları, çağdaş Alman tanklarına göre daha ucuz ve daha hızlı üretiliyordu; 82.500 RM'ye mal olan StuG III Ausf G, 103.163 RM'ye mal olan Panzer III Ausf. M'den daha ucuzdu. Bunun nedeni, üretimi büyük ölçüde basitleştiren ve şasinin daha büyük bir top taşımasına izin veren kulenin olmamasıydı. Savaşın sonunda ~11.300 StuG III ve StuH 42 inşa edilmişti.

Görev tarihi

Sturmgeschütz III Ausf F modelinin görev sırasında elde ettiği en gözebatan çatışma Eylül 1942 de Stalingrad kuşatması sırasında yaşandı. Oberwachtmeister Kurt Pfreundtner  komutasındaki Stug.Abt.244 (Stug III Ausf F model), 20 dakika içerisinde 9 adet Sovyet tankını imha etti. Komutan Oberwachtmeister Kurt Pfreundtner 18 Eylül 1942 tarihinde Şövalye Haçı madalyası ile onurlandırılmıştır.

1 ile 4 Ocak 1943 tarihleri arasında, Unteroffizier Horst Naumann komutasındaki  Stug.Abt.184 Demyansk bölgesinde 12 Sovyet tankını imha etmiştir. 4 Ocak ta, Naumann toplamda 27 Sovyet tankı imha ettiği için Şövalye Haçı madalyası ile onurlandırılmıştır.

Ancak en büyük başarı 5 Temmuz 1943 ile 17 Haziran 1944 tarihleri arasında 2. SS Panzer Tümeni "Das Reich'' bağlı Sturmbannführer Walter Kniep komutasındaki 2. Sturmgeschütz Abteilung birliğinin elde ettiği başarıdır. Bu birlik 2 adet kaybedilen StuG a karşılık toplamda 129 adet Sovyet tankını imha etmiştir. Kniep da Knight's Cross madalyası ile onurlandırılmıştır.

1944 yılında Almanya'dan 59 adet StuG III edinen Fin ordusu bunları Kızıl Ordu'ya karşı kullandı. 8 araç kaybına karşılık (bazısı imha edildi bir kısmı ise mürettebatı tarafından terk edildi)toplamda bu araçlar 87 tane düşman tankını yok etti. Savaştan sonra 1960'lı yıllara kadar bu araçlar Fin Ordusu tarafından kullanıldı.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra Kızıl Ordu ele geçirdiği bu araçların bir kısmını Suriye'ye verdi. Suriye bu araçları Altı Gün Savaşı 1967 sırasında İsrail ordusuna karşı kullandı.

Her ne kadar Tiger ve Panther tanklarının adı duyulmuş olsa da Sturmgeschütz serisi savaştaki en önemli taarruz topu ve tank imha aracıydı. Bunun en önemli nedeni küçük olmalarıydı. İyi kamufle edilen bu araçlar düşman tarafından kolay fark edilemiyor bu sebepten zor imha ediliyordu . Birçok Alman taarruz topu yüksek hızlı  75 mm top taşıyordu. Sturmgeschütz mürettebatı topçu sınıfı içerisinde en seçkin sınıftı. Sturmgeschütz birlikleri 1944 sonbaharına kadarki sürede kırılması çok güç bir rekora imza attılar. Toplamda yaklaşık 20,000 düşman tankını imha ettiler. 10 Nisan 1945 tarihinde toplamda, 1,053 adet Stug III ve 277 adet StuH III görev yapıyordu. Mart 1945 tarihine kadar toplamda  9500 adet Sturmgeschütz III modelinden üretilmiştir.

Modelleri

 StuG III Ausf. A (Sd.Kfz 142; 1940, 30 adet üretildi)
İlk olarak  Fransa Harekatı sırasında kullanıldı. StuG III Ausf. A şasesinde olarak the Panzer III Ausf. F modeli top olarak da  7.5 cm StuK 37 L/24 kullanılmıştır.Renkli çizimi

 StuG III Ausf. B (Sd.Kfz 142; 1940-41, 320 adet üretildi)
Paletleri genişletildi ufak değişiklikler yapıldı.Renkli çizimi

 StuG III Ausf. C (Sd.Kfz 142; 1941, 50 adet üretildi)
StuG B nin ufak değişiklikler yapılmış modeli.Renkli çizimi

 StuG III Ausf. D (Sd.Kfz 142; 1941, 150 adet üretildi)
StuG C nin ufak değişiklikler yapılmış modeli.Renkli çizimi

 StuG III Ausf. E (Sd.Kfz 142; 1941-42, 272 adet üretildi)
MG 34 makinalı tüfek eklenerek düşman piyadesine karşı koruma sağlandı. REnkli çizimi

 StuG III Ausf. F (Sd.Kfz 142/1; 1942, 359 adet üretildi)

Daha uzun olan  7.5 cm StuK 40 L/43 top takıldı. Böylece piyade destek aracından tank imha aracına dönüştürüldü. Sovyet tanksavar tüfeklerine karşı mürettebatı korumak için kulenin yanlarına zırh yerleştirildi. Bu zırh ileride ausf G modelinde de kullanıldı. Renkli çizimi

 StuG III Ausf. F/8 (Sd.Kfz 142/1; 1942, 334 adet üretildi)
Top olaralk 7.5 cm StuK 40 L/48 modeli kullanıldı. Renkli çizimi

 StuG III Ausf. G (Sd.Kfz 142/1; 1942-45, 7,893 adet üretildi)
En çok üretilen modeldir.  The G-series StuG da kule olarak Panzer III Ausf. M kulesi kullanılmış 1944 yılında bu kuleye ikinci bir makineli tüfek daha takılmıştır. İleriki yıllarda Almanca Saukopf (Türkçesi domuz kafası) top kalkanı yerleştirilmiştir. Kulenin yanlarına da zırh yerleştirilmiştir. Renkli çizimi

 Diğer Stug III Araçlar
Bazı StuG III yapımında Panzer III şasesi kullanılsa da Panzer IV tankına ait süspansiyon sistemi kullanılan araçlarda üretilmiştir. Sadece 20 adet üretilen bu araçlar kolay tamir edilebilir olsalar da iyi çalışmadıklarında proje iptal edilmiştir.

1942 yılında, StuG III F modelinde 105 mm lik obüs kullanılmıştır. Bu yeni araca Sturmhaubitze 42 (ya da StuH 42, Wehrmacht adıyla Sd.Kfz 142/2) adı verilmiştir. StuG III F/8 ve G modellerine tanksavar destek görevlerinde yardım etmiştir. Renkli çizimi

1943, 10 adet StuG III  toplarının yerine '''Schwade''' alev makinesi yerleştirilerek   StuG I (FLAMM) modeline dönüştürüldü. Ancak bunların göreve çıktığına dair herhangi bir bilgi yoktu. Bu araçlar daha sonra g modeline dönüştürüldüler. Renkli çizimi

Sovyet SU-76i kundağı motorlu topun yapımında Alman ordusundan ele geçirilen StuG III ve Panzer III araçları kullanılmıştır. Toplamda 1,200 adet araç  Kızıl Ordu için dönüştürüldü. Üzerleri tamamen zırhla kaplandı ve ZiS-5 model 76.2 mm top takıldı.

Ayrıca bakınız
 II. Dünya Savaşı'ndaki zırhlı araçlar listesi
 II. Dünya Savaşı'nda Almanya tank üretimi

Dış bağlantılar

 Information about the Sturmgeschütz III at Panzerworld
 Sturmgeschütz III / IV at Achtung Panzer!
 Sturmgeschutz III Photos of the Sturmgeschutz III at the Canada War Museum in Ottawa, Canada
 AFV Database
 LemaireSoft
 OnWar model specifications: A B D E F G
 WWII Vehicles
 WarGamer
  Günümüze kalan Sturmgeschütz III veSturmhaubitze 42 tankları - A PDF dosyasında dünya üzerinde kalan son Sturmgeschütz III and Sturmhaubitze 42 görülmektedir.

Taarruz topu
Almanya tank imha edicileri

Sturmgeschütz III


Luce Irigaray (3 Mayıs 1930, Belçika), yapısalcılık sonrası gelişen ve etkili olan Fransız feminist felsefenin ünlü üç isiminden biridir. Bu eğilime postmodern feminizm denilmesi de söz konusudur. Feminist teorisyen, psikanalizci ve edebiyat kuramcısı.

Fransız feminizminin kendisiyle birlikte diğer önemli iki ismi Hélène Cixous ve Julia Kristeva'dır. Her biri kendi başına ve özgün bir düşünür olan bu üçlü, hem feminist felsefenin hem de daha kapsamlı olarak genel kuramsal alanın en etkili düşünürleridir. Irigaray'da diğerleri gibi Lacancı psikanalizden etkilenmiştir, ve diğerleri gibi o da öznellik, cinsellik, dil, arzu gibi meselelerde önemli açıklamalar getirmiştir ve bunlar üzerinden etkili bir kuramsal alan oluşturmuştur.

Felsefi yönelim
Luce Irigaray, felsefe çalışmalarına  psikanalizi dahil eder; bir yandan sürekli bir ilgi olarak Alman felsefesine göndermede bulunur hem de öte yandan Jacques Lacan ve Jacques Derrida gibi yapısalcılık sonrası teorinin önemli isimlerini değerlendirir. Bu bakımdan onun çalışmaları hem derinliği hem de çok yönlülüğüyle güç okunabilen ya da anlaşılabilen çalışmaların bir parçasıdır. Irigaray'ın kuramsal terimlerini, çalışmalarının sürekliliğinde devamlı olarak gündeme getirdiği ve yeniden tanımlama çabası içinde olduğu söylenebilir. Genel savı bakımından Irigaray, özellikle felsefede ataerkillik eleştirisi üzerinde yoğunlaşır ve kadının yeni bir dil ve yeni bir söylemsellik gereksini içinde olduğunu belirtir.

Bu bağlamda ikili bir yönelimi olduğunu söyleyebiliriz: Birincisi ataerkilliğin felsefe alanındaki yerini ve boyutunu incelemek; ikincisi ise buna karşıt olarak dişil kimliği tanımlamak. Tam da bu noktada temel bir sorunla karşılaşır Irigaray; ataerkil çerçeveye teslim olmaksızın bu ikili işlem nasıl gerçekleştirilebilir. Bu noktada kadın ile erkek arasındaki düzeni ve iktidar dengesini tersine çevirmektir. Kadına özgü toplumsal bir formun geliştirilmesi için düşünceler üretir. Bunun dişil öznelliğin oluşturulmasıyla gerçekleşeceğine inanır ve dolayısıyla kadını erkekleştiren mevcut sistemin dilini ve terimlerini kabul etmenin bir tehlike oluşturduğu düşüncesinden hareket eder. Burada kadın erkek eşitliği fikri reddedilir, asıl mesele erkek gibi olmamak olarak ele alınır.

Birinci dalga feminizm ve ikinci dalga feminizmlerde görülen eşit ücret, eşit haklar için mücadele bu durum içinde ikincil dereceden öneme sahiptirler. Asıl mesele toplumsal, kültürel ve dilsel sistemin kendisiyle mücadele edebilmektir. Irigaray için kadının toplumsal dışlanması ve felsefeden dışlanması bir ve aynı sürecin ürünüdür. Mitolojileri ve Platon'dan itibaren felsefi söylemi inceleyerek bu düşünceleri temellendirir. Örneğin Platon'un ideal devletinin göründüğünün aksine eşitlikten uzak olduğunu, oradaki kadınlarında "erkek" olarak bulundukları tekcinsiyetli bir yapıda olduğunu belirtir. Mitolojik söylemde ise Medusa ve Antigone hikâyeleri Irigaray'ın önemle üzerinde durduğu hikâyelerdir.

Rasyonalizm konusu/sorunu
Batılı feminist düşünce genel anlamda aydınlanmanın bir mirasçısıdır ya da onun ürünüdür. Iragaray tam bu noktada aydınlanma değerlerinin kadının yönelimleri için uygulanamayacağı itirazını geliştirir. Aydınlanma aklın ve akılcılığın egemen olduğu, akılcı olmayan ögelerinse yadsındığı ya da bastırıldığı, akıldışının denetim altına alınıp güdümlenmeye ve dahası yok edilmeye yönelindiği bir dönemin adıdır bu düşüncede. Burada bahsedilen akıl Iragaray için tartışmasız bir şekilde eril bir akıldır.

Erkek akıl bütün Batı kültürünün tekcinsiyetliliğinin (monosexual) hem nedenidir hem de kendisi bu kültürün bir ürünüdür; kadın bu kültürde erkekten eksik ve aşağıda olandır. Tarafsız ve nötr bir bölge söz konusu değildir bu dünya içerisinde, öyle ki  tamamen tarafsız ve cinsiyetsiz olduğu hiç sorgusuz kabul edilmiş olan felsefe ve bilim gibi alanlarda bile cinsiyetcilik hakimdir. Bunun nedeni Iragaray'a göre, mevcut her şeyin erkek öznenin söylemine göre üretilmiş ve erkek akla göre düzenlenmiş olmasından dolayıdır. Kadınların eleştirisiz doğrudan bu düzen içerisinde aldıkları konumlar da kaçınılmaz bir şekilde erkek öznelik konumlarıdır.

Iragaray rasyonelliği  bu bağlamda sorgulamakla birlikte, dişilin akıldışılığı (irrasyonelliği) türünde yönelimlerede rağbet etmez. Erkek akıl, belli bir yapıdadır ve bu yapı özdeşlik ilkesi üzerine kuruludur. Her şeyin ya öyle ya da böyle olmasını dayatan ve doğa/zihin, nesne/özne gibi  karşıtlıklarla işleyen bir yapıdır. Bu noktada Iragaray, birçok kez yapılmış olan, rasyonelliği erillikle irrasyonelliği ise dişillikle birlikte tanımlama girişimlerini benimsemez, burada bie tuzak olduğunu belirtir. Rasyonelliğin erilliği belirtilirken, Iragaray bunu mevcut akıl dizgesi içinde temellendirmekte ve bu dizgenin de hem dişili ve hem de akıldışını bastırmaya yönelmiş olduğundan hareket etmektedir. Bu girişim yeni ve daha uygun bir kavramsallaştırma arayışının ürünü olarak belirmektedir.

Iragaray ayrıca Marksist düşünce tarzının da eleştirisine yönelir. Ekonomiye yapılan vurgunun, kadının simgesel düzendeki durumunu gözden gizlediğini belirtir. Kadının durumundaki değişiklik temelde Iragaray'a göre dişil bir simgesellik yaratmaktan geçmektedir.

Psikanaliz
Irigaray eleştirel bir şekilde psikanaliz ile ilişkilenir. Freud'un ve Lacan'ın kuramlarından yararlanır ya da onları değerlendirir, ancak bu iki isim ve dolayısıyla psikanaliz disiplini de onun genel eleştirilerinden tamamen kurtulamaz. Buna göre psikanaliz ötneğin onunla hesaplaşmadığı sürece fallusmerkezciliği üretmekten başka bir şey yapmaz. Bununla birlikte Irigaray psikanalizin önemli bir eleştiri potansiyelini beraberinde getirdiğini düşünmektedir. Ancak psikanaliz kadın bakışından yeniden değerlendirilmeye sokulmalıdır. Irigaray buna yönelir ve bir anlamda çalışmaları kültürün, düşüncenin, felsefenin psikanalizini gerçekleştirmektir -yani bilinçdışını ortaya sermek.

Batılı felsefe ya da psikanlaiz ya da öteki düşünsel söylemler cinsiyetcidir ve erkek olarak adlandırılan tek bir cinsin egemenliğindedir. Biyolojik anlamda kadının bu dizgede yer alması bu sorunu ortadan kaldırmaz, aksine meselenin daha da karmaşıklaşmasını getirir. Çünkü kadın burada eksik erkek olarak yer alır. Egemen kültür özdeşlik, mantıksallık ve rasyonelik projeleri bakımından simgesel olarak tamamen erildir ve kadın bu simgeselleştirmede bir yokluk, bir eksiklik ve hatta simgeselleştirilemeyen bir kalıntı olarak işlem görür.

Irigaray, bu yönde değerlendirmeleri bağlamında anne-kız ilişkilerini simgeselleşmemiş ilişkiler olarak önemle ele alır. Bunun üzerinden kadınlık konumları üzerine çözümlemeler geliştirir. Örneğin Irigaray kadınların, içlerinde kendilerini yitirecekleri ilişkilere girmeye eğilimli oldukları yönündeki saptamayı kabul eder, ancak bunun nedeninin simgeselleştirilmemiş anne-kız ilişkisiyle ilgili olduğunu belirtir. Bütün bu ilişkiler ağı ve içine doğulan simgesel düzen, kadınları, toplumun ve kültürün zorunlu kabul edicisi, savunucusu ve taşıyıcısı durumuna getirmektedir.

Kadın'ın dili
Irigaray'a göre kadınlar yeni bir dile sahip olmak zorundadırlar. Kadın gibi konuşmak ile kadın olarak konuşmak arasında kesin bir ayrım yapan Irigaray, bunlardan ikincisini mevcut durum içerisinde hem bir bir psikolojik konumlanışı hem de toplumsal bir konumlanışı işaret ettiğini belirtir. Bundan farklı olarak  kadın gibi konuşmaksa anlamın anlaşılmazlığına ve çoğulluğuna, doğruluk ve bilginin kontrol edilemezliğine, perspektif çoğulluğuna açık olmak anlamına gelmektedir, yani erkek dil'in her zaman engellemeye, ortadan kaldırmaya, bastırmaya yöneldiği nitelikler. Kadın gibi konuşmak bu durumda biyolojik anlamda kadın ya da erkek olmakla ilgili değildir artık; örneğin, kadın olarak konuşan kadın gerçekte eril bir konum içinde konuşabileceği gibi, kadın gibi konuşan bir erkek dişil bir konumdan konuşuyor olabilir. Nietzsche, Hegel, Immanuel Levinas, Jacques Derrida gibi düşünürlerin dişil kimliklere sahip oldukları örnek olarak belirtilir. Bu bakımdan Irigaray, Cixous ve Kristeva'dan farklı bir yol izler, onlar eril yazarların (Mallermé, Joyce gibi) dişil ögeler taşıyan yazıları üzerinden çözümlemeye giderler. Bunlarla birlikte, Irigaray'ın özne olarak kadın formülasyonu, yalnızca dilsel bir dişillik üretimi değildir, aksine o, bu öznenin, toplumsal pratikler düzleminde de temellendirilmesi gerektiğini belirtir. Kadın özne yeni bir toplumsal, siyasal, dilsel kuruluş ya da kurgu ile gerçekleşecektir.

Ayrıca bakınız
 Feminizm
 Julia Kristeva
 Jacques Lacan
 Jacques Derrida
 Helene Cixous

Çalışmaları

Almanca
 Speculum, Spiegel des anderen Geschlechts (1974), Frankfurt am Main: Suhrkamp 1980 (6. Auflage 1996)
 Waren, Körper, Sprache: der ver-rückte Diskurs der Frauen, Berlin: Merve 1976
 Unbewusstes, Frauen, Psychoanalyse, Berlin: Merve 1977
 Das Geschlecht, das nicht eins ist, Berlin: Merve 1979
 Zur Geschlechterdifferenz: Interviews u. Vorträge, Wien: Wiener Frauenverlag 1987
 Die Zeit der Differenz: für eine friedliche Revolution, Frankfurt a.M./New York 1991
 Ethik der sexuellen Differenz, Frankfurt am Main: Suhrkamp 1991

Türkçe
 Ben Sen Biz:Farklılık Kültürüne Doğru, çeviri: Sabri Büyükdüvenci-Nilgün Tutal, İmge Kitabevi.
 Nietzsche'nin Deniz Aşığı, çeviri: İsmail Yerguz, Kabalcı Yayınevi.
  Yeni Enerji Kültürü, çeviri: Devrim Çetinkasap, Pinhan Yayınevi.
  Meryem'in Esrarı, çeviri: Feyan Yıldırım, Pinhan Yayıncılık

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Irigaray ve felsefesi -ingilizce

1930 doğumlular
20. yüzyıl filozofları
Fransız feministler
Postmodern felsefe
Edebiyat teorisyenleri
Yaşayan insanlar

Luce Irigaray


Nathan Robert Vetterlein (nascido em 20 de novembro de 1982) é um ator, dublador, escritor, gamer e YouTuber americano. Ele é mais conhecido por dublar o personagem Scout em Team Fortress 2. Nathan é conhecido como ChiliOfDestiny no YouTube.

Carreira
Nathan Vetterlein estreou em 2004, no filme The Standard v.15, ele interpretou Jeremy, o estudante adolescente do curta-metragem.

Nathan Vetterlein foi contratado pela Valve Corporation no início de 2006, Nathan interpreta o personagem Scout. Team Fortress 2 foi lançado em 10 de outubro de 2007. Em 15 de agosto de 2012, Nathan voltou a fazer uma nova linha de voz para Scout em Mann Vs Machine.

Nathan voltou como Scout em 2014 para o filme Expiration Date. Na nova atualização de Team Fortress 2 Jungle Inferno, Nathan voltou a dar voz ao Scout mais uma vez.

Nathan também foi chamado pela Valve para dar voz ao Church Guy de Left 4 Dead.

Nathan iniciou seu canal no YouTube em 2 de maio de 2016.

Trabalhos

Videogames

Animação

Youtubers dos Estados Unidos
Dubladores dos Estados Unidos
Nascidos em 1982

Nathan Vetterlein


Sfântul Procopie se poate referi la:
 Procopie din Scythopolis (d. 303 AD)
 Procopie din Sázava (d. 1053 AD)
 Procopie din Ustiug (d. 1303 AD)

Pagini de dezambiguizare referitoare la persoane

Sfântul Procopie


Mehmet Ercan Vuralhan, (d. 1943, Malatya, Türkiye- ö. 18 Nisan 2018; Sirkeci, İstanbul), Türk bürokrat. II. Özal Hükümeti'nin Millî Savunma Bakanı'dır.

Hayatı
1965 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi. 28 Aralık 1965'te Dışişleri Bakanlığı IV. Dairede aday meslek memuru olarak göreve başladı. 23 Haziran 1966'da aynı dairede 3. Katipliğe getirildi. 1 Nisan 1967 ile 31 Mart 1969 arasında askerlik hizmetini yerine getirdi. Askerlik dönüşü Batı Dairesinde 3. Katip olarak göreve başladı. 9 Ocak 1970'te 2. Katip oldu. 29 Haziran 1970'te Sofya Büyükelçiliği 2. Katipliğine görevlendirildi. 12 Kasım 1971'de Başkatip oldu. 31 Temmuz 1972'de Stuttgart Başkonsolosluğu 1. Sınıf Konsolosluğuna getirildi. 7 Temmuz 1975'te aynı yerde Maiyette Başkonsolos olarak bulundu. 31 Ekim 1975'te Dışişleri Bakanlığı Araştırma ve Siyaset Planlama Genel Müdürlüğünde Şube Müdürü oldu. 5 Temmuz 1976'da Bütçe ve İdare Dairesi Şube Müdürlüğüne atandı. 29 Eylül 1977'de Lahey Büyükelçiliği Orta Elçilik Müsteşarlığına, 7 Temmuz 1978'de 3.Sınıf Büyükelçilik Müsteşarlığına, 28 Eylül 1979'da 2. Sınıf Büyükelçilik Müsteşarlığına, 14 Eylül 1981'de 1.Sınıf Büyükelçilik Müsteşarlığına terfi etti. 1 Ekim 1981'de aynı bakanlığın İdari İşler Genel Müdürlüğü I. Dairesinde 2. Sınıf Daire Başkanı olarak göreve başladı, 8 Kasım 1983'te Komptrolörlük (İdari ve Mali İşler) Daire Başkanlığına getirildi. 16 Mart 1987'de Riyad Büyükelçiliğine görevlendirildi. 17 Eylül 1987'de istifa ederek politikaya atıldı. Mehmet Ercan Vuralhan, 1987 Genel Seçimlerinde Anavatan Partisi saflarında Ankara'dan milletvekili seçildi.

1988 yılında Dışişleri Bakanlığına alınan zırhlı araç ihalesinde yolsuzluk ve usulsüzlük yapmakla suçlansa da istifa etmeyecek ve dönemin başbakanı Özal tarafından da desteklenecektir.

Ardı ardına yere çakılan, içinde 38 kişinin öldüğü Casa uçakları ihalesini açması nedeniyle gündeme gelmiştir. 2000 yılında Balıkesir Manyas'ta "5 bin konut yaptıracağım" vaadiyle Kor İnşaat'a su basmanı ihalesi verip, firmadan teminat olarak aldığı 1.4 trilyonluk çekle firar etmesi nedeniyle, "Dolandırıcılık" ve "Çek Kanunu'na muhalefet etmek" suçlarından Polis tarafından aranırken, Florya Atatürk Deniz Köşkü'ndeki TBMM misafirhanesinde kalmıştır. Polisin tesadüfen Bakırköy'de gözaltına alıp; üzerindeki TBMM kimliğinde isminin "Ercan Vuralhan" olarak geçmesi, tutukluluk kararının ise "Mehmet Ercan Vuralhan" adına olması nedeniyle, serbest bırakılmıştır. Nihayet 4 yıl aradan sonra Sürmeli Oteli'nde tekrar yakalanmış ve Kartal Cezaevi'ne gönderilmiştir. Daha sonra 2011'de tutuklanarak Paşakapısı Cezaevi'ne gönderilmiştir. Eski Millî Savunma Bakanı Ercan Vuralhan 18 Nisan 2018'de Sirkeci, İstanbul'da tartıştığı bir kişi tarafından bıçaklanarak öldürülmüştür. Cenazesi 20 Nisan 2018 günü Nakkaştepe Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.

Kaynakça

1943 doğumlular
Türkiye Cumhuriyeti Millî Savunma Bakanları
TBMM 18. dönem Ankara milletvekilleri
Türkiye'nin Suudi Arabistan büyükelçileri
Tarsus Amerikan Kolejinde öğrenim görenler
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümünde öğrenim görenler
TBMM Dilekçe Komisyonu
Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi Türk Grubu
Parlamentolararası Birlik Türk Grubu
2018 yılında ölenler
Anavatan Partisi mensubu siyasetçiler
Resim aranan siyasetçiler
İstanbul'da ölenler
Bıçaklanarak öldürülenler
Nakkaştepe Mezarlığı'na defnedilenler

Mehmet Ercan Vuralhan


المسيّر اللاسلكي هو جهاز لشبكة الحواسيب يؤدي وظائف نفس المسيّر (الموجه) ويشمل أيضا وظائف لاسلكية كنقطة وصول لاسلكي (WAP). ومن ثم يتيح استخدامها لإتاحة الوصول إلى شبكة الإنترنت أو الشبكة الحاسوبية دون الحاجة إلى وجود كابل.

استعمالات المسيّر اللاسلكي
 يمكن أن يعمل في الشبكة المحلية السلكية فقط الشبكة المحلية.
 الشبكة المحلية اللاسلكية فقط.
 المختلطة سلكية / لاسلكية.

خصائص المسيّرات اللاسلكية
 منافذ للشبكة المحلية وتعمل بنفس طريقة المبدل.
 منافذ للشبكة العريضة لربط مع شبكة أخرى أوسع نطاقا أو بإنترنت.
 له هوائي واحد على الأقل (داخلي أو خارجي) يعمل على بث واستقبال الإشارة مع:
 بطاقات الشبك اللاسلكية في الحواسيب.
 نقاط الوصول اللاسلكية بأنواعها.
 الجسور اللاسلكية.
 مقويات ومعيدات الإشارة.

مكونات الشبكة اللاسلكية
 مسيّر لاسلكي / نقطة وصول لاسلكية.
 جهاز حاسوب مزود ببطاقة الشبك اللاسلكي.
 وسط لاسلكي لنقل الإشارة.

أشهر المصنعين
 تي بي-لينك
 دي - لينك
 لينكسيس
 نت جير

انظر أيضا
نقطة الوصول اللاسلكي

دي دي دبليو ار تي

حواسيب
شبكات الحاسوب
عتاد الشبكات اللاسلكية

راوتر لاسلكي


El cantón de Épernay-2 es una división administrativa francesa, situada en el departamento de Marne y la región Champaña-Ardenas.

Geografía
Porque estar soltera esta de moda

Composición
El Cantón de Épernay-2 agrupa 11 comunas:

 Saint-Martin-d'Ablois
 Chouilly
 Damery
 Épernay
 Fleury-la-Rivière
 Mardeuil
 Moussy
 Pierry
 Vauciennes
 Venteuil
 Vinay

Demografía

Véase también
 Marne
 Cantones de Marne

Enlaces externos

Cantón de Épernay-2

Cantón de Épernay-2


Anthony Moon, es un personaje ficticio de la serie de televisión británica EastEnders, interpretado por el actor Matt Lapinskas del 25 de julio del 2011, hasta el 30 de agosto del 2012.

Antecedentes
Anthony es el hijo de Eddie Moon, hermano de Francesca y Tyler, medio hermano de Michael Moon y Craig Moon y primo de Alfie Moon. Anthony es un joven bien preparado y confiable, le gusta coquetear sin embargo en el fondo es una persona romántica y que le gusta enamorarse.

Biografía
Anthony llegó a Walford en el 2011 haciéndose pasar por un miembro del consejo local con el objetivo de ayudar a su padre, Eddie a expulsar a un ocupante ilegal de algunas premisas que Eddie deseaba llevar a su tienda.

Poco después Anthony le compra algunbos candelabros a Cora Cross y más tarde Eddie los vende a £8000, sin embargo cuando Tyler decide entrar a un combate de boxeo sin licencia, Michael conociendo que Anthony en el pasado ha tenido problemas con las apuestas de juegos lo convence de que Tyler ganará y que sería una excelente idea apostar por él, por lo que Anthony, le roba a su padre el dinero que obtuvo por los candelabros.

Referencias

Enlaces externos
 Eastenders Official Website > Character > Anthony Moon

Moon, Anthony

Anthony Moon


Anakreontizm, "Yeryüzünde her şey geçicidir; onun için de insanoğlu yalnız en güzele karşı ilgi duymalıdır" görüşünü savunan düşünce akımıdır. Özentili ve yapmacık bir şiir tarzıdır. Remy Belleau bu tarzda şiir yazanların başında gelir.

Bu akım adını; şair Anakreon'dan alır. M.Ö. 6. yüzyılda doğduğu bilinir. 18. yüzyılda en parlak çağını yaşayıp; doruğa çıkmışsa da, zamanla etkisini yitirmiştir. Türkçede bir karşılığı yoktur.

Edebi akımlar

Anakreontizm


Emrah Ablak (d. 27 Ekim 1972, Zonguldak), Türk karikatürist.

Hayatı
Sivas'ın Divriği ilçesinin Cürek kazasında ilkokula başladı, Karabük'te bitirdi. Ortaokul ve liseye Ankara'da devam etti. Yıldız Teknik Üniversitesi, Makina Mühendisliği Bölümü'nü bitirdi. Çizerliğe Avni dergisinde başladı. Daha sonra Dıgıl, Fos, Parazit, Biber, HBR Maymun, L-Manyak, Lombak, Kemik, Penguen adlı dergilerde çalıştı. İlk çizdiği karikatür köşelerinden itibaren ana akım anlayışın dışında, absürt komik esprileriyle dikkat çekti. L-Manyak'ta çizdiği Psiko ve daha sonra Psiko ile benzer konseptte Lombak'ta çizdiği Tübitak isimli çizgi roman serisi ile popüler oldu. Tübitak'ta Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu içerisinde kurguladığı bir profesör ve bir temizlikçinin tezatlığını kullanarak mizah ve maceraya dayalı öyküler yaptı.
Halen Uykusuz dergisinde karikatür köşesi ve Jamal isimli bir bant karakter çizmektedir.

Kitapları
 Tübitak (2005 - Doğan Kitap)
 Aman Ne Komik (2009 - Mürekkep Yayınları)
 Jamal (2011 - Mürekkep Yayınları)
 Tübitak / Saklı Düşman (2011 - Mürekkep Yayınları)
 Tübitak-2 (2012 - Mürekkep Yayınları)
 Hiç Güleceğim Yoktu (2013 - Mürekkep Yayınları)

Tübitak serisi
İlk başta dergiler de çıkartılan sonra da 2 kitap olarak derlenen çizgi roman serisidir. Serinin aynı zamanda farklı hikâyede geçen bir kitabı daha vardır. Olaylar çoğunlukla Tübitak binasında geçer. Her bölümün hikâye kurgusu ya Tübitak binasında ya da başka bir şehirde yer alır. Çoğu bölümün sonunda karakterlerin o geceki rüyaları verilir.

 Bayram: Binanın temizlikçisidir. Neredeyse her şey onun başının altından çıkar. Çoğunlukla sabah her yeri süpürdükten sonra laboratuvarda ya da kendi deyişiyle "labator"da uyuya kalır. Çoğunlukla Profesörle kavga etse de gerektiğinde çok iyi dost olurlar. Açıklanamayan bir şekilde radyoaktif ışınlara karşı dayanıklıdır ve yanında uranyum taşıyabilir.
 Profesör Azmi Cankuş: Bayram ile hep kavga eder. Ama çoğunlukla onun yardımına ihtiyaç duyar. Fark edilemeyen bir bilim adamıdır. Çoğunlukla ordu ondan yardım ister. Amerika'yı sevmeyen biridir. Birçok icadı vardır fakat Bayram yüzünden çoğu yok olmuştur.
 Hakan ve Ergin: Profesör Azmi Cankuş'un asistanları. Profesör, pek çok araştırma ve projesini geliştirme aşamasındayken Hakan ve Ergin ile paylaşır.
 Ali Emmi: Binanın çaycısıdır. Bayram, Profesörden azar yedikten sonra hep onun yanına gider. Çok meraklı ve şapşal bir karakterdir.
 Berrin Hanım: Binanın Halkla İlişkiler sorumlusudur. Herkes onu çok seksi bulur. Bayram çoğunlukla onunla ilgili fanteziler kurar.
 İlyas: Binanın güvenliğidir. Bütün bölümlerde gözükmez. Bazen sabah-akşam çalışır. Çok cesur biridir.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Yaşayan insanlar
1972 doğumlular
Zonguldak doğumlular
Türk karikatüristler
Türk çizgi romancılar
Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Fakültesinde öğrenim görenler

Emrah Ablak


Die Knabenmusik Basel 1841 (KMB) – seit 2012 Knaben- und Mädchenmusik Basel 1841 genannt – ist die älteste Jugendmusikvereinigung im Kanton Basel-Stadt.

Geschichte
Die Knabenmusik Basel 1841 (KMB) wurde bereits im Jahre 1841 gegründet. Für Mädchen ist die Auswahl sämtlicher Instrumente möglich. Anlässlich der Generalversammlung 1990 wurde beschlossen, dass auch Mädchen am Unterricht der KMB teilnehmen und mitmusizieren dürfen. Der Name "Knabenmusik Basel 1841" stellt somit keine geschlechterspezifische Einschränkung dar. An der von 35 Mitgliedern besuchten ausserordentlichen Generalversammlung vom 20. Juni 2012 folgten die Mitglieder des Vereins dem Vorschlag des Vorstandes nicht, die Knabenmusik neu "Basler Jugendmusikschule 1841" zu nennen, stimmten jedoch einer Statutenänderung zu und sprachen sich für den geschlechtsneutralen Namen "Knaben- und Mädchenmusik Basel 1841" aus.

Orchester und Ensembles
Die Knabenmusik Basel 1841 fördert Jugendliche in der Ausbildung als Bläser für die Harmoniebesetzung und führt hierzu Ensembles sowie ein Orchester.

Tambouren
Die KMB ist zudem in der Aus- und Weiterbildung von jungen Tambouren tätig. Seit dem 13. März 2010 ist die KMB auch Mitglied des Zentralschweizerischen Tambouren- und Pfeiferverbands (ZTPV). Bei der Teilnahme an diversen Wettspielen konnten bedeutende Erfolge gefeiert werden, etwa am Zentralschweizerischen Jungtambouren und -pfeiferfest des ZTPV in Erlinsbach 2013 mit Rang 1 in der Kategorie S2 und parallel S3.

Literatur
 Paul Roniger: 150 Jahre Knabenmusik Basel. In: Basler Stadtbuch 1992, S. 188-192.

Weblinks

Offizielle Website

Einzelnachweise

Blasorchester (Schweiz)
Jugendorchester
Musik (Basel)
Kindheit und Jugend (Schweiz)

Knabenmusik Basel 1841


Christian E. Christiansen (født 4. december 1972) er en dansk filminstruktør. Hans kortfilm Om natten var nomineret til bedste kortfilm ved Oscaruddelingen 2008.

Filmografi

Referencer

Eksterne henvisninger

 Om natten at Oscar.com

Filminstruktører fra Danmark
Filmproducere fra Danmark
Manuskriptforfattere fra Danmark
Personer fra Kalundborg

Christian E. Christiansen


Vierkanttretlager ist eine Indie-Rock-Band aus Husum.

Geschichte
Vierkanttretlager wurde 2007 in Husum gegründet. 2010 erschien als erstes Lebenszeichen die EP Penzion Kanonir, 2012 schließlich das Debütalbum Die Natur greift an. Beide Veröffentlichungen entstanden in Zusammenarbeit mit Produzent Gregor Hennig. Im gleichen Jahr belegte die Band im Rahmen des Bundesvision Songcontests, bei dem sie für Schleswig-Holstein antraten, einen sechsten Platz. Neben eigenen Konzerten und Festivalauftritten traten Vierkanttretlager im Vorprogramm des Rappers Casper sowie der Bands Kraftklub und Madsen auf.
Nach Friedrichsens Ausstieg 2012 besetzte für kurze Zeit Jens Mehring (ehemals Ghost of Tom Joad) die Stelle am Bass, bevor auch er ausschied. Seitdem agieren die verbliebenen Gründungsmitglieder als Trio. Von 2013 bis 2014 entstand in Zusammenarbeit mit Produzent Olaf Opal das zweite Album Krieg & Krieg, das im April 2015 erschien.

Im Juli 2017 veröffentlichte Sänger Max Richard Leßmann mit Liebe in den Zeiten der Follower sein erstes Soloalbum, wobei er betonte, dass dies nicht das Ende der Band bedeutete. Die Musik dafür stammt von Sebastian Madsen, dem Sänger und Gitarristen der Band Madsen, und wurzelt stilistisch im Swing, französischen Chanson und Schlager der Weimarer Republik.

Stil
Laut dem Magazin Rolling Stone verbinden Vierkanttretlager auf ihrem Album Die Natur greift an "energetischen Indie-Rock mit einer präzisen Sprache" und "klingen, als habe man die Hamburger Schule ihrer Überintellektualität beraubt und sich gleichzeitig musikalisch von den Indie-Rockbands der zweiten Generation emanzipiert." Laut.de nennt als Bezugspunkte "90er-Post-Punk im Stile Tocotronics […] härtere Momente wie Turbostaat, dazu noch eine Prise humorvoll-verbitterter Regener-Lyric" und fasst das Album mit den Worten "Junger, ungezähmter Indierock und graubärtige Weisheit" zusammen.

Diskografie

EPs
 2010: Penzion Kanonir (Cobretti Records)
 2012: Shanty Chor EP
 2012: Fotoalbum (7" Vinyl zum Record Store Day 2012)

Alben
 2012: Die Natur greift an (Unter Schafen Records)
 2015: Krieg & Krieg (Buback Tonträger)

Musikvideos
 2010: Schluss aus raus (Regie: Hagen Decker)
 2012: Das neue Gold (Regie: Hagen Decker)
 2012: Fotoalbum (Regie: David Sorg)
 2012: Am Ende denk' ich immer nur an dich (Regie: Christian Alsan)
 2015: Krieg & Krieg (Regie: Jonas Vahl)
 2015: Kaktusblüte (Regie: Jonas Vahl)
 2015: Der letzte Satz der Welt (Regie: Jonas Vahl)

Weblinks

 Offizielle Website

 Vierkanttretlager bei Buback Tonträger

Einzelnachweise

Rockband
Indie-Band
Deutsche Band
Musikgruppe (Schleswig-Holstein)
Kultur (Husum)
Teilnehmer am Bundesvision Song Contest

Vierkanttretlager


Die Liste der deutschen Botschafter in Trinidad und Tobago enthält die Botschafter der Bundesrepublik Deutschland in Trinidad und Tobago. Sitz der Botschaft ist in Port-of-Spain.

Die Botschaft ist auch die diplomatische Vertretung Deutschlands für Antigua und Barbuda, Barbados, Dominica, Grenada, Guyana, St. Kitts und Nevis, St. Lucia, St. Vincent und die Grenadinen und Suriname.

Siehe auch
 Botschafter der DDR in Trinidad und Tobago

Weblinks
 Website der Deutschen Botschaft Port of Spain

Einzelnachweise

!
Trinidad und Tobago
Deutschland


اللِّيمّا اللفظ العربي هو  جذاذة  هي الشكل المعجمي القانوني للكلمات التي تتشارك في المعنى عَينهِ، والمدرجة في القواميس حسب معلومات لغوية كالتأثيل والسيمياء. فمثلا الكلمة كتابة هي ليما من الأصل كتاب، من الجذر الثلاثي كتب. لكن في حال أخرى، تكون الليما تعبيرا لهجيا، كما في الإندنيسية Adikodrati "فوق الطبيعة"، المركبة من السنسكريتية Adi فالعربية kodrat ثم سفكس النسبة i- وهو كذلك من العربية.

انظر أيضا
 لكسيم
 ممنوع من الصرف

مراجع

مصطلحات لغويات
وحدات صرفية
وحدات كلماتية

ليما (لسانيات)


Tutsi sunt un grup social (castă) care trăiește în statele est-africane, Rwanda și Burundi, precum și în zona de frontieră de est a Republicii Democratice Congo, care este înțeles greșit ca un grup etnic sau un trib ca urmare a politicii puterii coloniale.

În timpurile pre-coloniale a existat în Rwanda și Burundi, o coexistență a grupurilor sociale, tutsi, hutu și twa, în timp ce rămâne contestat în ce măsură aceștia din urmă sunt etnici Twa. Distincția dintre hutu și tutsi a fost solidificată de puterile coloniale Germania și după 1918, Marea Britanie și Belgia. Criteriul pentru împărțirea ruandenilor în recensământul din 1934/35, de exemplu, întinderea proprietății bovinelor: Aici era tutsi, care avea mai mult de zece vite, iar ceilalți erau hutu. Această măsură a permis puterilor coloniale să formeze o elită locală, care să poată guverna populația rămasă, tot în sensul conducătorilor coloniali. Această împărțire etnologic discutabilă a populației a dus la conflicte puternice între minoritatea tutsi și hutu-ul superior numeric, care, după plecarea puterilor coloniale, au ajuns în confruntări violente prelungite și în mai multe ucideri în masă ale celuilalt grup. Conflictul a culminat în 1994 cu genocidul din Rwanda. Din 7 aprilie 1994 până la mijlocul lunii iulie, între 500.000 și 1.000.000 de tutsi și hutu au fost uciși.

Tutsi au jucat rolul dominant în tratarea genocidului în așa-numitele instanțe din Gacaca din 2012.

Literatură

 Nigel Eltringham: Accounting for Horror. Post-genocide debates in Rwanda. Pluto Press, Londra u.   a. 2004, ISBN 0-7453-2001-5 .
 Karen Krüger: An ihren Fingern wollt ihr sie erkennen? În: FAZ, 15 aprilie 2005.
 Benjamin Seee : Le Piège Ethnique. Éditions Dagorno, Paris 1999, ISBN 2-910019-54-3 (Capcana etnică).
 Helmut Strizek: Geschenkte Kolonien. Ruanda und Burundi unter deutscher Herrschaft (= Schlaglichter der Kolonialgeschichte 4). Cu un eseu despre dezvoltarea până în prezent. Linkuri, Berlin 2006, ISBN 3-86153-390-1, (recenzie a cărții). Germania cultura radio.

Legături externe

Grupuri etnice din Africa

Tutsi


El Chaltén este un oraș din provincia Santa Cruz, Argentina. În 2010 avea o populație totală de 1.627 locuitori.

Vezi și
 Listă de orașe din Argentina

Legături externe

 Pagina oficială a orașului El Chaltén

Orașe din Argentina

El Chaltén


Héctor Fabián Carini Hernández (født 26. december 1979) er en uruguayansk tidligere fodboldspiller (målmand).

Carini spillede gennem sin karriere 74 kampe for det uruguayanske landshold. Han debuterede for holdet 17. juni 1999 i en venskabskamp mod Paraguay. Han var en del af den uruguayanske trup til VM 2002 i Sydkorea/Japan, og spillede alle holdets kampe i turneringen, der endte med exit efter det indledende gruppespil.

På klubplan spillede Carini flere år i Italien, hvor han blandt andet repræsenterede Juventus og Inter. Han vandt den italienske pokalturnering Coppa Italia med Inter i 2005. Han havde også ophold hos blandt andet Peñarol i hjemlandet og Atlético Mineiro i Brasilien.

Titler
Coppa Italia
 2005 med Inter

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2002
Fodboldspillere fra Real Murcia
Fodboldspillere fra FC Internazionale Milano
Fodboldspillere fra Cagliari Calcio
Fodboldspillere fra Standard Liège
Fodboldspillere fra Juventus F.C.
Fodboldspillere fra Club Atlético Peñarol
Fodboldspillere fra Atletico Mineiro
Personer fra Montevideo

Fabián Carini


ألف باء مجلة أسبوعية عراقية مشهورة تأسست في 22 ايار /مايو 1968 ساهم في تحريرها نخبة من الصحفيين الشباب آنذاك أمثال سجاد الغازي وضياء حسن وكانت تصدر عن المؤسسة العامة للصحافة في عهد الرئيس العراقي عبد الرحمن محمد عارف ثم صارت تصدر عن دار الجماهير للصحافة وبعدها صارت تصدر عن دار ألف باء. وقد تعاقب على رئاسة تحريرها العديد من مشاهير الصحفيين من أمثال: عبد الجبارالشطب، خالد علي مصطفى وحسن العلوي، صاحب حسين، سامي مهدي، كامل الشرقي، أمير الحلو، رافع الفلاحي.

عن المجلة
تعد ألف باء مجلة أسبوعية ترصد الأخبار السياسية والثقافية والفنية والاجتماعية، الدولية منها والمحلية، اشتهرت لكونها مجلة تمتاز بتنوعها، وكانت تعتبر المجلة العراقية الأولى، كما أنها كانت تتمتع بسمعة عربية ودولية محترمة قبل الاحتلال.وتعتبر مجلة الف باء التي كانت تصدر كل يوم أربعاء من كل اسبوع، من المجلات العربية المتميزة في عدد النسخ التي كانت تطبع وتوزع منهاسبوعيا، فخلال عقد الثمانينات بلغ عدد النسخ المطبوعة منها اسبوعيا(175) ألف نسخة، وكان السوق يطلب ربع مليون لكن إمكانية زيادة المطبوع لم تكن متوفرة لأسباب فنية تتعلق بمكائن الطبع، وبرغم الحصار الذي فرض على العراق منذ بداية عقد التسعينات وحتى الاحتلال عام 2003، والذي شمل كل مناحي الحياة ومستلزماتها، إلا أن مجلة الف باء استمرت في الصدور اسبوعيا واضطرت إلى تخفيض عدد النسخ المطبوعة منها حتى بلغت 30 ألف نسخة أسبوعية وقلصت عدد الصفحات إلى 48 صفحة بدلا عن 80 صفحة، كان آخر عدد من مجلة ألف باء قد صدر في يوم الأربعاء التاسع من نيسان 2003 حيث كان العدد جاهزا للتوزيع لكنه لم يوزع بسبب دخول قوات الاحتلال الأمريكية إلى بغداد، وبقيت الاعداد المطبوعة في مطبعة دار الحرية في الوزيرية والتي تعرضت بعد ذلك اليوم إلى النهب والحرق، وبذلك انتهت مسيرة مجلة الف باء التي استمرت 35 عاما وكان اخر رئيس تحرير للمجلة هو رافع الفلاحي، وبعد الاحتلال صدرت مجلة أخرى بنفس الاسم لكنها لاتشبه مجلة الف باء الاصلية في شيء برغم محاولة تقليدها واستغلال اسمها وسمعتها الطيبة وتاريخها الطويل.

مراجع

أدب عراقي
تأسيسات سنة 1968 في العراق
مجلات أسبوعية
مجلات أسست في 1968
مجلات عراقية
مجلات ثقافية
مجلات عربية
مجلات توقفت عن الصدور في العراق

مجلة ألف باء


Selüloz (C6H10O5)n, bitkilerde hücre yapısının büyük bir bölümünü oluşturan karbonhidrat. Kâğıt, yapay ipek ve patlayıcı maddelerin yapımında kullanılır.

Selüloz bitkinin sert ve kuvvetli olmasını sağlar. Otobur hayvanlar selülozu, bağırsaklarında yaşayan simbiyoz bakterileri, protozoa türleri ve odun yiyen bazı böcek türlerinin salgıladıkları selülaz enzimi ile sindirebilir. Selüloz sanayide cmc adıyla seramik yapımında, boya üretiminde üstün film yapıcılığı sayesinde ekonomik oluşuyla da tercihen kullanılmaktadır. Glikoz moleküllerinin ters bağlanması sonucunda oluşmuşlardır. Hayvanlar selülozu enerji verici olarak kullanamazlar. Selüloz suda çözünmez ve iyotla reaksiyon vermez.

Selüloz


Ranken ist der Familienname folgender Personen:

 Andrew Ranken (* 1953), englischer Musiker
 Thomas Ranken (1875–1950), britischer Sportschütze

Siehe auch:

 Rank
 Ranke
 Ranking

Ranken


Marie af Baden (Sophie Marie Luise Amelie Josephine; 26. juli 1865 – 29. november 1939) var en tysk prinsesse af Baden., der var hertuginde af Anhalt fra 1904 til 1918 som ægtefælle til hertug Frederik 2. af Anhalt. Marie var søster til den  Prins Max af Baden, der var det Tyske Kejserriges sidste rigskansler.

Biografi

Prinsesse Marie blev født den 26. juli 1865 i Baden-Baden i Storhertugdømmet Baden som datter af prins Vilhelm af Baden i hans ægteskab med prinsesse Maria Maximilianovna af Leuchtenberg.

Hun blev gift den 2. juli 1889 i Karlsruhe med arveprins Frederik af Anhalt, der var tronfølger i det lille hertugdømme Anhalt i det centrale Tyskland. Arveprins Frederik blev hertug af Anhalt som Frederik 2. i 1904, da hans far døde, og Marie blev hertuginde.

Hertug Frederik 2. døde den 21. april 1918 kort før monarkierne blev afskaffet i Tyskland ved Novemberrevolutionen i 1918 umiddelbart før afslutningen af 1. verdenskrig. Hertuginde Marie overlevede sin mand med 21 år og døde den 29. november 1939 i Baden-Baden i Republikken Baden.

Eksterne links

Huset Zähringen
Hertuginder af Anhalt
Personer fra Karlsruhe

Marie af Baden (1865-1939)


داكس 30 (Deutscher Aktienindex) هو المؤشر الرئيسي لبورصة فرانكفورت الألمانية، التاريخ الأساسي لمؤشر داكس هو 30 ديسمبر 1987، وقد بدأ من القيمة الأساسية البالغة 1000. تقوم تقنية إكسترا (Xetra) بحساب المؤشر كل ثانية منذ 1 يناير 2006. يحوي على 30 شركة ألمانية كبرى يتم تداولها في بورصة فرانكفورت للأوراق المالية ومن ضمن الشركات المدرجة أديداس وبي إم دبليو وشركات أخرى.

في 24 نوفمبر 2020 ، أعلنت شركة دويتشه بورس عن توسيع مؤشر داكس من 30 عضوا إلى 40 عضوًا وتشديد القواعد ردًا على فضيحة محاسبة (Wirecard). سيحدث التوسع في الربع الثالث من عام 2021.

إصدارات
يحتوي داكس على نسختين، تسمى مؤشر الأداء ومؤشر الأسعار، اعتمادًا على ما إذا كان يتم احتساب الأرباح. مؤشر الأداء، الذي يقيس إجمالي العائد هو الأكثر شيوعًا، ولكن مؤشر الأسعار أكثر تشابهًا مع المؤشرات الشائعة في البلدان الأخرى.

سعر تاريخي
في 16 مارس 2015 ، أغلق مؤشر الأداء لأول مرة فوق 12000. في 10 أبريل 2015 ، أغلق المؤشر السعري لأول مرة فوق أعلى مستوى إغلاق له منذ عام 2000.

سجل القيم
سجل قيم مؤشر داكس 2020.

العوائد السنوية
يوضح الجدول التالي التطور السنوي لمؤشر داكس، المحسوب بأثر رجعي حتى عام 1950.

قائمة بالشركات
فيما يلي قائمة بالشركات التي تشكل مؤشر داكس 30، اعتبارًا من 21 سبتمبر 2020. أسعار الأسهم الحالية وقائمة شركات داكس متاحة على المواقع المالية. يشير ترجيح المؤشر إلى أداء مؤشر داكس.

طالع كذلك

 بورصة فرانكفوت.
 كاك 40.

وصلات خارجية

المراجع

اقتصاد ألمانيا
تأسيسات سنة 1988 في ألمانيا الغربية
شركات مدرجة في بورصة فرانكفورت
مؤشرات أسهم
مؤشرات سوق البورصة الأوروبية

مؤشر داكس


الدفع أثناء الرمي (PAYT) (وتسمى أيضا تسعير الوحدة (العينة)،التسعير متغير المعدل، أو الدفع مقابل الاستخدام) هو نموذج استخدام التسعير للتخلص من نفايات البلدية الصلبة. ويفرض على المستخدمين الدفع حسب معدل مقدار النفايات المستهلكة والتي تقوم البلدية أو السلطة المحلية بجمعها.

يوجد مجموعة متنوعة من النماذج تتغير اعتماداً على المنطقة والبلدية. تقاس النفايات بالوزن أو الحجم بينما عرفت الوحدات عن طريق أنواع مختلفة من السمات أو الحاويات. خدمات لتحويل النفايات، مثل إعادة التدوير والسماد، غالبا ما تقدم مجانا اينما يتم تطبيق نظم (PAYT).

هناك ثلاثة أنواع رئيسة من برامج PAYT :
 تسعير الوحدة كاملةً : يدفع المستخدمون ثمن القمامة التي يريدون تجميعها مقدما خلال شراء البطاقات أو أكياس مخصصة، أو تحديد حجم الحاويات.
 تسعير الوحدة جزئياً : إن السلطة المحلية أو البلدية تقرر أكبر عدد ممكن من أكياس أو حاويات القمامة، وتقوم بجمع سعرها عن طريق الضرائب. إن أكياساً إضافيةً وحاويات متاحة للشراء ولكن ينبغي للمستخدم تجاوز المبلغ المدفوع حتى يستطيع شراءها.
 التسعير متغير المعدل : يمكن للمستخدمين استئجار حاويات ذات أحجام مختلفة (بعض البرامج توفر ما يصل إلى خمسة)، مع مقابلة السعر بكمية النفايات المتولدة.

المنطق
السببان التقليديان المستعملان للتخلص من نفايات البلدية الصلبة هما إما نظام سعر موحد أو ضرائب البلدية. يدفع جميع المستخدمين نفس قيمة الضرائب للبلدية بغض النظر عن مقدار النفايات التي يخلفونها ويتم جمعها. وبموجب نظام السعر الموحد لا يوجد أي ارتباط بين «التكاليف الفعلية للتخلص من النفايات وإنتاج الفرد من النفايات ،» لهذا لا يعير المستخدمون أية أهمية لكمية النفايات التي ينتجونها.

PAYT يستند إلى اثنين من المبادئ التوجيهية للسياسة البيئية : مبدأ تغريم الملوث (تعادل القوة الشرائية)، ومفهوم المسؤولية المشتركة. والأساس المنطقي لـPAYT يمكن تقسيمه إلى ثلاث فئات عريضة :

الاقتصادية
في إطار مخطط PAYT، يمكن التخلص من بعض أو كل تكاليف إدارة النفايات من فواتير ضريبة الأملاك، لتوفير المزيد من الاستقلالية في الإدارة والمالية لنظام النفايات السكني. عندها يتم التعامل مع خدمات إدارة النفايات مثل غيرها من المرافق العامة كالكهرباء أو المياه التي يتم المحاسبة عليها بأساس وحدة الاستهلاك.

العوامل البيئية
برامج الـ PAYT هي أداة فعالة تزيد فصل النفايات وإعادة تدويرها، وهي تشجع أيضاً على التقليل من كمية النفايات. والنتيجة هي تحقيق وفورات كبيرة من الطاقة والنقل، ورفع القدرة على الاستفادة من المواد المعاد تدويرها، والحد من التلوث في مقالب القمامة والمحارق. برامج الـPAYT تشجع المنتجين أيضاً، فهي تحفزهم على تطوير تصاميم أكثر كفاءة وصديقة للبيئة أثناء فترة حياة المنتج منذ التصنيع حتى إعادة التدوير.

الاجتماعية
تكاليف جمع النفايات موزعة بعدالة أكبر بين السكان، وبما يتناسب مع كمية النفايات المتولدة من كل مستخدم. الخطوط الدراجين لم تعد قادرة على جعل سلوكهم مدعوماً، ويقال أن PAYT تعزز الاستدامة المجتمعية. النفايات المنزلية ذات «علاقة ايجابية عموما مع دخل الأسرة فمن المرجح أن الأسر الفقيرة تواجه انخفاضاً في رسوم جمع النفايات لأنها تنتج القليل منها في إطار نظم PAYT.»

المخاطر
عندما يتم إدخال تغيير على خدمات البلدية المعمول بها، فإن رفض العموم هو أمر متوقع وشائع. وفرض رسوم على النفايات يمكن أيضا أن يؤدي في بعض الأحيان إلى التخلص منها بطرق غير مشروعة (بقشيش طائر) أو أن يتم تمرير النفايات بأساليب غير قانونية أو غير مرخصة وبالتالي التخلص منها.

التنفيذ
وعادة ما تقدم المجتمعات الحضرية جمع الرصف بينما توفر المجتمعات الريفية خدمة الانزال لجمع القمامة. إن كلاً من الاتحاد الأوروبي وكالة حماية البيئة الأمريكية قد نشرت كتيبات لإدخال نظام PAYT.

أمريكا الشمالية
تعمل برامج الـ PAYT في كاليفورنيا وميتشيغان، ، واشنطن ونيويورك منذ وقت مبكر من السبعينييات، على الرغم من أن مدينة سان فرانسيسكو «قد مارست نوعا من تخطيط لمشروع الـ PAYT منذ عام 1932.»  بحلول عام 2000، 000 6 من المجتمعات المحلية في الولايات المتحدة (20 ٪) و200 منها في كندا قد نفذت رسوم المستخدم لإدارة النفايات. في عام 2002 تخلصت أمريكا الشمالية من 24 مليون طن من النفايات، منها 9.5 مليون طن تم المحاسبة عليها من الالمصادر السكانية. برامج PAYT خفضت النفايات المنزلية من 9—38 ٪ ورفعت نسب إعادة التدوير من 6—40 ٪.

أوروبا
كانت النمسا أول بلد عمل لتنفيذ المحاسبة بالدفع مقابل النفايات الفردية في عام 1945، ولكن برامج الـ PAYT لم يُعمل بها حتى الثمانينيات عندما أصبحت نظم تحديد الهوية الإلكترونية متاحة بكفاءة وأمن كبيرين. وكانت هيدريسدن في ألمانيا هي المدينة الأولى في أوروبا التي تقوم بتنفيذ نظامي الهوية الالكترونية والفوترة لرسوم النفايات. منذ عام 1991 قضت السياسة الأوروبية للنفايات بأن «جزءاً من التكاليف التي لا تغطيها العائدات من إعادة استخدام المواد يجب أن يتم استردادها على مبدأ الملوث يدفع». برامج PAYT موجودة في البلديات في جميع أنحاء أوروبا.

آسيا
بعد أن التعرف عليها في السبعينيات، نفذت 954 بلدية في اليابان (30 ٪) برامج PAYT. مدينة تايبيه تدير حاليا مخططاً حيث تقوم فيه الوحدات السكنية والشركات بشراء أكياس خاصة بطبوعة باللون الأزرق، واستخدامها لوضع النفايات. وقسم إدارة النفايات في البلدية يجمع القمامة الموضوعة فقط داخل هذه الحقائب الخاصة. سُمي بـ «جمع الرسوم عن كل كيس مهملات»، فإن هذا النظام يشجع على استخدام العلب القابلة لإعادة التدوير، وذلك أنها لا تحتاج لوضعها في تلك الأكياس، حيث أن الأكياس التي تحتوي على مواد قابلة لإعادة التدوير يتم التخلص منها مجاناً. وفي المقابل وتنيجة لتنفيذ هذه البرامج، استطاعت تايبيه خفض حجم النفايات بنسبة 35.08 ٪، ورفع نسبة إعادة التدوير إلى 2.6 ضعف منذ عام 1999. PAYT تنفذ أيضاً في كل من في كوريا الجنوبية وتايلاند وفيتنام، والصين، وتايوان.

وصلات خارجية
 وكالة حماية البيئة الأمريكية http://www.epa.gov/waste/conserve/tools/payt.htm
 الاتحاد الأوروبي لإدارة النفايات http://ec.europa.eu/research/environment/print.cfm؟file=/comm/research/environment/newsanddoc/article_3186_en.htm

المراجع

تدنية النفايات
مفاهيم إدارة النفايات

الدفع أثناء الرمي


Mutezile (Arapça: المعتزلة), İslam dininde bir itikadi mezhep. Mutezile, kelime olarak (i'tezele sözcüğünden türeyerek) "ayrılanlar, uzaklaşanlar, bir tarafa çekilenler" anlamına gelir. Büyük günâh işleyen kimsenin iman ile küfür arası bir mertebede olduğunu söyleyerek Ehl-i Sünnet âlimlerinden Hasan-ı Basrî'nin (ö. 110/728) dersini terk eden Vâsıl bin Atâ (ö. 131/748) ile ona uyanların oluşturduğu mezhep bu isimle anılır. Mutezile ise kendini "ehlü'l-adl ve'ttevhîd" ("adalet ve tevhid ehli") diye adlandırır. Mutezile mezhebinden olan kişiye Mutezili denir. Özellikle kader ve kaza konularındaki yorumları ve inançları nedeniyle İslam dinindeki diğer mezheplerden ayrılmışlardır; ama yine de İslam dininin çoğunluğunu oluşturan mezheplerden, Ehl-i Sünnet, Mutezile'yi İslam dışı saymamaktadır. Akılcı bir mezhep olan Mutezile, mantık kurallarıyla çelişir gördüğü âyet ve hadisleri Ehl-i Sünnet'ten farklı biçimde yorumlamış ve bu yorumlarında akla öncelik vermiştir. Nitekim Mutezile mezhebi, gerek akla fazla değer vermesi ve özellikle de Abbâsîler döneminde felsefe ile girdiği yakın ilişkiler dolayısıyla barındırdığı felsefi metot ve görüşleri nedeniyle fazlasıyla eleştirilmiştir. Özellikle de nass (ayet veya hadis) ile aklın çeliştiğini düşündükleri noktalarda sıklıkla nassı akla uygun gelecek şekilde yorumlamaları diğer mezheplerde büyük tepki uyandırmıştır. Modern zamanlardaki bazı araştırmacı ve İslam tarihçileri de Mutezile mezhebini akla verdiği önem ve metotları bakımından, çeşitli hususlarda rasyonalist olarak tanımlar. Mutezile mezhebinin kendi içinde barındırdığı beş esası vardır, bu esasların ilki olan ve İslam dininin de ilk esası olan tevhidin bu beş esasın temeli olduğunu öne sürerler. Bazı cemaat ve mezhepler bu düşünceye karşı çıkmıştır.

Ehl-i Sünnet tarafından kurulan kelâm ilmi hicrî 4. asırdan (miladî 9. yüzyıldan) itibaren ortaya çıkmış olmakla birlikte, bu ilmi ortaya çıkaran etkenler arasında Mutezile'nin ayrı bir yeri vardır. Hatta kelâm ilminin Mutezile'nin öncülüğünde doğmuş olduğu söylenebilir. Bu mezhep, aynı zamanda iyi bir edebiyatçı ve tefsirci olan Ebü'l-Hüzeyl el-Allâf (ö. 235/850), Nazzâm (ö. 231/845), Câhiz (ö. 255/869), Bişr bin Mutemir (ö. 210/825), Cübbâî (ö. 303/916), Kadı Abdülcebbar (ö. 415/1025) ve Zemahşerî (ö. 538/1143) gibi büyük kelâmcılar yetiştirmiştir.

Ortaya çıkışı
Mutezile topluluğunun ortaya çıkışı konusunda çeşitli ihtilaflar vardır. Çoğu İslâm tarihçilerine göre Mutezile'nin ortaya çıkışı Hasan-ı Basrî'nin talebelerinden Vâsıl bin Atâ'nın hocasından büyük bir günah işleyen insanın mümin kalamayacağı (Günah-ı Kebâir) hususundaki bir tartışmadan dolayı ayrılması ile doğmuştur. Hasan-ı Basrî'den ayrıldıktan sonra kendisine Vasıl bizden ayrıldı (itizal etti) demiş ve kendisi ile birlikte ayrılan Amr bin Ubeyd ile Vâsıl bin Atâ başka bir ders meclisi kurmuş ve zamanla bir genel düşünce ve topluluk oluşmuştur. İlk Mutezile mezhebine bu sebeple Vasıliyye de denir.

Hür düşünce prensibi Mutezile'yi birçok kollara bölmüştür. Bunların başlıcaları Amreviye, Bişriye, Ca'feriye, Huzeyliye, Murdariye, Nazzamiye, Sümamiye ve Vasıliye'dir. Bu kollar da Basra ve Bağdad Mutezilesi şeklinde ikiye indirgenmiştir.

Bâzı İslâm âlimleri Mutezile mezhebinin ortaya çıkışı konusunda farklı bir düşünce ortaya atmışlardır. Onlara göre Mutezile ilk kez dördüncü Halife Ali'nin taraftarlarından bir kısmının Ali'nin oğlu Hasan'ın hilafeti Muaviye'ye devredip Muaviye'ye biat etmesi üzerine siyaseti bırakarak itikad ile ilgilenmeleri sonucu ortaya çıkmıştır.

Mutezile mensupları eserlerinde mezhebin Vâsıl bin Atâ'dan çok önceleri ortaya çıktığını ve birçok Ehl-i beytin de Mutezili olduğunu iddia etmişlerdir. Ayrıca Vâsıl'ın hocası olan Hasan-ı Basrî'nin de kader konusundaki görüşleri nedeniyle Mutezili olduğunu iddia etmişlerdir. Zîrâ Hasan-ı Basrî'nin kader konusundaki görüşleri, Kaderiyye ve Mutezile mezheplerinin görüşleriyle aynıdır. Her ne kadar Vâsıl bin Atâ'nın Hasan-ı Basrî'den ayrılmasına neden olmuş olsa da büyük günah işleyenin durumu konusunda Hasan-ı Basrî'nin savunduğu görüş, Mutezile'nin görüşüne çok yakındır.

Mutezile, yani ayrılanlar isminin kaynağı konusunda da çeşitli ihtilaflar mevcuttur. Mutezile mezhebinin Vâsıl bin Atâ ile başladığını düşünenler ismi Vâsıl'ın Hasan-ı Basrî'den ayrılması ile açıklarken Ali taraftarları tarafından Hasan zamanında oluşturulduğunu düşünenler ise Ali taraftarlarının siyasetten ayrılıp itikatla uğraşmaya başlamaları ile açıklar. Bâzı Sünnî İslâm âlimleri ise Mutezile isminin kader konusunda Mutezile ile yakınlaşan bir Yahudi mezhebi olan "Feruşim"in isminin Arapçası olduğunu ileri sürmüştür.

Mutezile mezhebinin iman görüşü
Mutezile'ye göre iman kalp ile tasdik, dil ile ikrar ve amelden oluşur. Buna göre Mutezile inancında kişinin mümin yani "inanan" sayılabilmesi için kalbi ile İslam'a inanması, dili ile bunu beyan etmesi ve hareketleriyle yani amel ile bunu göstermesi gerekir. Aynı iman görüşüne sahip diğer itikat mezhepleri Hariciyye ve Zeydiyye'dir.

Mutezile mezhebinin esasları

Mutezile kendi usullerini ortaya koymak için "usul-i hamse" denilen beş esas belirlemişlerdir. Bunlar; Tevhid, Adalet, Va'd ve Vaîd (Söz ve tehdit, kişinin amelinin haliki oluşu), El Menzile beyne'l-menzileteyn (büyük günah işleyenlerin iman ve inançsızlık arasında bir yerde bulunmaları), Emr-i bi'l ma'rûf ve Nehy-i Anil Münker'in farz-ı ayn oluşu olarak sayılabilir. Ayrıca Kur'an'ın mahlukiyeti ve aklın nakle üstünlüğü gibi hususlar da mezhep için önemli olan hususlardandır.

Tevhid
Tevhîd (التوحيد), yani birleme İslam dini akidesinin temeli olan Allah'ın birliğidir. Mutezile mezhebine mensup olanlar tevhidden yola çıkarak bazı konularda diğer itikadi mezheplerden farklı görüşler geliştirmişlerdir. Örneğin, Ehl-i Sünnet âlimlerinin ruyetullahı yani Allah'ın ahiret günü görüleceği görüşünü kabul etmemişlerdir. Onlara göre görülebilmesi için Allah'ın bir cisme sahip olması gerekir ki İslam inancının tevhid kaidesine göre bu imkânsızdır. Bunun dışında Mutezile mezhebinin mensupları yine tevhid kaidesinden yola çıkarak Allah'ın sıfatlarının zatından ayrı olduğunu ileri sürmüşlerdir. Çünkü onlara göre bu düşüncenin aksi, yani Allah'ın sıfatlarının zatıyla bir olması ezeli (ve böylece ilahi) olanların sayısını arttırır, yani tevhide karşı çıkar. Örnek vermek gerekirse, Mutezile mezhebi "Allah âlimdir." gibi bir tanımlamayı kabul ederken "Allah ilim sahibidir." gibi bir tanımlamayı reddeder. Zira onlara göre "Allah ilim sahibidir." derken Allah'ın zatından ayrı bir ilahi-ezeli ilim kabul edilmiş olur. Ayrıca, Mutezile akidesinde Allah'ın kelâm diye bir sıfatının olmadığına inanılır.

Adalet
Adalet ('Adl, العدل) ya da ilahi adalet esasının konusu Mutezile'nin kader konusundaki görüşüdür. "İnsan fiillerinde hür değildir." görüşünü benimseyen Cebriyye mezhebine karşı çıkarak Mutezile "insanın fiillerinde tamamen hür olduğu"na inanır. İlke, yazgıcılığa tümüyle karşı çıkar. Buna göre insan yapıp ettiklerinden ve yapmadıklarından sorumludur; karşılığında ise kıyamette ödüllendirme ve cezalandırmaya tabidir.

Mutezile inancındaki adalet esasına göre kişi kendi fillerini kendisi yaratır. Bunu da Allah'ın kişiye bahşettiği bir yaratma kudretiyle gerçekleştirir. Fiillerin yaratılmasında Allah'ın bir müdahalesi olmadığına inanırlar. Bu görüş adalet esasından şu şekilde temel alır: kişilerin hür olmaması ve yaptıkları her fiilin yaratıcı ve yaptırıcısının Allah olması durumunda kişinin hür olarak yapmadığı hareketlerden ötürü cezalandırılması zulüm yani adaletsizliktir. İslam inancına göre ise Allah'ın adaletsiz davranması mümkün değildir. Bu nedenle kişi fiilerinin tek yaratıcı ve yaptırıcısı olmalı, fiilleri konusunda tamamen hür olmalıdır.

Mutezile'nin kader konusundaki görüşü Kaderiyye mezhebiyle aynıdır. Mutezile mezhebinin kader konusundaki bu görüşlerinin imanın şartlarından olan "kader ve kazaya iman"a aykırı düştüğünü gerekçesiyle Sünni mezhepler tarafından eleştirilmiş, hatta küfür olarak nitelendirilmiştir.

Söz ve Tehdit
Va'd ve Va'id (el-Va'd ve el-Va'id, الوعد و الوعيد) yani "Söz ve Tehdit". Bu Allah'ın vadettiği (söz verdiği) sevap ve iyiliğin, tehdit ettiği cezanın gerçekleşeceğine inanmaktır. Mutezile mezhebinin bu esası bir diğer itikadi mezhep olan Mürcie'ye karşı geliştirilmiştir. Mürcie mezhebi iman etmeyen (kâfir) kişinin yaptığı iyilikler fayda vermediği gibi, iman eden kişinin (mü'minin) yaptığı günahlar da kendisine zarar vermeyeceğini öne sürmüştür. Va'd ve Vaid prensibine göre ise iyilik yapan iyiliğine karşı mükafatlandırılacak, kötülük yapansa kötülüğüne karşılık cezalandırılacaktır. Mutezile mezhebinin bu esasına göre eğer Mürcie mezhebinin "iman edenin günahları zarar vermez" iddiası doğru olsaydı, Allah'ın vaîd'i yani tehdit etmesi - korkutması gereksiz ve manasız olurdu. Oysa tevhid inancına göre bu mümkün değildir. Bu esas ile Mutezile mezhebi Mürcie'yi tam anlamıyla reddeder. Ayrıca Mutezile mezhebi yine bu esas ile büyük günah işleyen müminin tövbe etmezse affedilemeyeceğini öne sürmüştür.

İki Konum Arasındaki Bir Konum
"El Menzile beyne'l-menzileteyn" (المنزلة بين المنزلتين) yani iki konum arasındaki bir konum. Bu esas Mutezile mezhebinin "büyük günah işleyenin durumu" hakkındaki görüşüyle ilgilidir. Mutezile mezhebine göre büyük günah işleyen bir mümin (iman etmiş kişi) artık ne mümindir ne de kâfirdir, o artık fâsıktır, yani müminlik ile kâfirlik arasında bir yerdedir. Mutezile inancına göre büyük günah işleyen mümin fâsık olur ve fâsık kişi işlediği büyük günahtan ötürü tövbe etmeden ölürse sonsuza kadar cehennemde azap çeker. Eğer tövbe ederse yeniden mümin olur ve mümin olarak da ölürse cennete girer. Bu mezhebe göre fâsık bir kişi mümin ile kâfir arasında bir konumdadır, bu esasın adı olan "iki konum arasındaki bir konum" da buradan gelmektedir.

Emr-i bi'l ma'rûf ve nehy-i anil münker

"Emr-i bi'l ma'rûf" yani iyiliği emretmek ve "nehy-i anil münker" yani kötülükten sakındırmak (الأمر بالمعروف و النهي عن المنكر). Mutezile mezhebinin bu esasına göre kişi itikadi ve ameli konularda insanları iyiliğe çağırmalı, iyiliği yaymalı, kötülüğe karşı ise sakındırmalı, uyarmalıdır. Bu esastan yola çıkarak Mutezile mezhebi mensupları uzun yıllar boyunca birçok farklı görüşten, mezhepten ve inançtan insanla tartışmış, hatta zaman zaman tartışmalara şiddet ve kavga da karışmıştır.

Mutezile mezhebine göre bu beş ana esasın birine veya daha fazlasına inanmayan kişi Mu'tezili olamaz.

Mutezile ile Ehl-i Sünnet arasındaki farklar
Mutezile mezhebi Ehl-i sünnet vel cemaat dışı kabul edilir ve Ehl-i sünnet ile pek çok noktada farklılıklar arz eder. Bunlardan en önemlileri; Allah'ın zâtı ile sıfatlarının bir (özdeş) oluşu, ruyetullahın mümkün olmayışı, kulun amelinin haliki oluşu, iman-amel münasebeti, aklın nakle üstünlüğü, Kuran'ın mahlukiyeti ve büyük günah işleyenin durumu gibi hususlardır.

Yöntem ve felsefenin Mutezile'ye etkisi
Mutezile mezhebi akla, özellikle dönemin diğer itikadî mezheplerine oranla, fazla değer verirdi. İslam tarihçisi Muhammed Ebu Zehra bu hususu şu şekilde tarif etmiştir: "Akıl ile bilinmesi imkânsız olan konular dışında aklî hükümlere dayanırlardı." Mutezile mezhebi akıl ile naklin (Kur'an ve Sünnet) çelişir gözüktüğü durumlarda ve konularda, nakli akla uygun şekilde tevil eder, yani yorumlarlardı. Akla büyük önem vermeleri, nakle tamamen teslimiyeti savunan alimler ile çatışmalarına yol açmıştır. Mutezile akla önem vermesi ile "Emr-i bi'l ma'rûf ve nehy-i anil münker" esası gereğince kelâm ilminin doğuşunda büyük rol oynamıştır.

Mutezile'nin aklî hükümleri esas alışı Emevîlerin son dönemlerinde ve Abbâsîler döneminde Hint ve Yunan düşüncesinin İslamî kesimde yayılması ile gelişmiş ve farklı bir yön almıştır. Hint ve Yunan felsefesinden fazlasıyla etkilenen Mutezile, bu felsefelerden yeni metotlar üretmiştir. Zamanla Hint ve Yunan felsefesiyle yakınlık arz eden çeşitli felsefî hükümler de üretmeye başlamışlardır.

Ayrıca bakınız
 İslam dini itikat mezhepleri
 Kelâm
 Ehli Sünnet
 Kaderiyye
 Cebriyye
 Kader

Kaynakça
 Kılavuz, A. Saim, "Ana Hatlarıyla İslam Akaidi ve Kelâm'a Giriş", Ensar Neşriyat
 Ebu Zehra, Muhammed, "İslam'da İtikâdî, Siyasî ve Fıkhî Mezhepler Tarihi", Şûrâ Yayınları, Çeviren Sıbğatullah Kaya

Notlar

Dış bağlantılar
 "Mutazalism"

İslam dini itikad mezhepleri

Mutezile


Bitlis Muharebesi (Rusça: Битлисское сражение / Bitlisskoye srazhenie), 1916 yılının yaz aylarında Bitlis şehri için Rusya İmparatorluk Kuvvetleri ve Osmanlı Ordusu arasında gerçekleşmiş bir dizi çatışmadır.

Muharebe

Bitlis, ilk olarak 2-3 Mart'ta Rusya İmparatorluk Kara Kuvvetleri'nin 2. Kafkas Kolordusu tarafından düşürüldü. Ancak 1 Ağustos'ta taarruza geçen Mirliva Mustafa Kemal Paşa komutasındaki Osmanlı 16. Kolordusu, Diyarbekir'e doğru ilerlemekte olan Nikolay Yudeniç komutasındaki Kafkas Ordusu'nu geri çevirerek 8 Ağustos'ta 5. Fırka ile Bitlis'i, 8. Fırka ile Muş'u geri aldı ve 16. Kolordu Kumandanı Mustafa Kemal, Ruslara karşı aldığı 8 Ağustos'taki zaferi şu telgrafla bildirdi:"Muş dün ve Bitlis bugün kolordumuz tarafından zapt ve işgal edilmiştir. Yenilgiye uğratılmış düşman kuvvetleri takip edilmektedir."

25 Ağustos 1916'da Rus kuvvetleri tarafından Bitlis ve Muş tekrar alındı. Osmanlılar yaklaşık yarısı savaş esiri olmak üzere 34.000 kayıp verdi.

Sonrası
Çapakçur Muharebeleri ile Rus birlikleri geri püskürtüldü Bitlis ve Muş, Ruslardan geri alındı.

Kaynakça

I. Dünya Savaşı Kafkasya Cephesi'nde muharebeler
Muharebe
1916'da Osmanlı İmparatorluğu

Bitlis Muharebesi


Sarah Bryant este un personaj din seria de jocuri de luptă "Virtua Fighter". Conform Virtua Fighter Wiki,ea are 20 de ani și are o greutate de 51 de kilograme. Ea este una dintre cele mai recunoscute personaje din Virtua Fighter.

Secret în Dead Or Alive 5

În acest joc de lupte,Sarah poate fi deblocată ca un personaj secret. Printre care și alte personaje,Sarah Bryant face mai multe apariții în jocuri de lupte.

Virtua Fighter 5

În jocul Virtua Fighter 5,o echipă necunoscută numită Judgement Six (J6) vrea să o rapească pe Sarah Bryant,și ea este în mare pericol.

Recepție

Numeroase site-uri au desemnat-o una dintre cele mai frumoase personaje din jocuri video,printre care,notabil,site-ul portughez de blog Anime Sussy,care a pus-o pe locul 76 în top 100 cele mai frumoase fete din jocuri video,în 2011.

Referințe

Personaje din jocuri video

Sarah Bryant (Virtua Fighter)


Elena Jemaeva (; ) este o fostă scrimeră azeră de origine rusă. A fost prima femeie campioană mondială la sabie, o armă care le-a fost mult timp interzisă.

Carieră
Mai întâi a practicat floreta, singura armă la care participarea femeilor era autorizată în momentul respectiv. După căsătoria cu campionul de floretă Ilgar Mammadov a dobândit cetățenia azeră.

A vrut sa-si reia activitatea sportivă după nașterea primei fiice și antrenorul Anzor Gagulașvili i-a propus să se antreneze cu băieții de la sabie la ȚSKA. A câștigat campionatul național din Rusia și a luat parte la proba demonstrativă organizată înainte deschiderea Campionatului Mondial din 1998, unde s-a clasat pe locul 5. În anul următor s-a desfășurat prima probă oficială de sabie feminin, pe care a câștigat-o după victoria în finală împotriva italiencei Ilaria Bianco.

Nu a putut să participe la Jocurile Olimpice din 2000 de la Sydney, sabia feminin nefiind încă pe programul olimpic. Totuși, a cucerit din nou medalia de aur la Campionatului Mondial organizat pe marginea Jocurilor Olimpice, după ce trecut încă o dată de Ilaria Bianco în finală. La Jocurile Olimpice din 2004 de la Atena a fost învinsă în sferturile de finală de americanca Mariel Zagunis, care a devenit campioana olimpică în cele din urmă.

S-a retras după Olimpiada din Atena și s-a întors la Moscova. În 2006 și-a reluat activitatea competițională, de data aceasta sub drapelul Rusiei, dar rezultatele s-au dovedit slabe. S-a retras din nou în 2008 și a devenit antrenoare de scrimă. Printre elevii săi se află Iana Egorian.

Note

Legături externe

Scrimeri azeri
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 2004
Sportive azere
Sabreri

Elena Jemaeva


La Ruta Estatal de Arizona 89, y abreviada SR 89 (en inglés: Arizona State Route 89) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Arizona. La carretera inicia en el Sur desde la  hacia el Norte en la . La carretera tiene una longitud de 168,2 km (104.53 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Arizona 89 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Arizona por sus siglas en inglés ADOT.

Cruces
La Ruta Estatal de Arizona 89 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de ADOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Arizona

Ruta Estatal de Arizona 89


غروب هو فيلم مصري إنتاج عام 1947م، ومن إخراج وتأليف أحمد كامل مرسي.

القصة
نادية شابة جميلة يدفعها أهلها بطبيعتهم للعمل كفتاة ليل في أحد الملاهى الليلية، تنطبع بمتطلبات هذا العمل ويروق لها فقد أصبح لها صيت ومعجبون بغنائها، يصدمها صديقان بالسيارة، هما أنور وفراد، فراقت لإحدهما ويدور بين الصديقين جدل حول إمكانية إصلاح مثل هذه النوعية من الفتيات لو وجدت المناخ الصالح لذلك، ينتهى الأمر برهانهما على هذه الإمكانية، ويتحمس أحدهما الذي بدأ يشعر بعاطفة الحب تجاه الفتاة، يسعى أنور إلى انتشالها من هذا الوسط. يتقرب إليها حتى تبادله مشاعره ويتزوجان. إلا أن الفتاة بعد فترة تمل الحياة الزوجية وضوابطها، يضطر أنور للسفر لانجاز عمله، تستغل غيابه وتعود إلى الغناء في إحدى الصالات الليلية وقد أغواها الفاسدون القدامى، وعندما يعود أنور من سفره لا ترجع معه وإنما تحكى له عن علاقة قديمة مشينة وتؤكد أن هذه العلاقة لم تنتهى فلا يجد مفرًا من الطلاق؛ إذ تأكد له أن هذه النوعية من النساء لا يمكن إصلاحها. تستكمل نادية حياتها الليلية ويتخلى عنها الأصدقاء الذين أفسدوا حياتها وكانوا سببًا في عودتها للوحل وينتابها المرض الذي ظل يشتد يومًا بعد يوم، يلقاها زوجها فتطلب منه الصفح والغفران، يكون المرض قد بلغ مبلغه فتموت مع غروب الشمس

تمثيل

 عقيلة راتب
 زكي رستم
 محمود المليجي
 أحمد علام

روابط خارجية

مصادر

أفلام محمود المليجي
أفلام مصرية إنتاج 1947
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام باللغة العربية
أفلام زكي رستم
أفلام محمد عبد القدوس المصري

غروب (فيلم)


Joseph Fels Ritt (né le 23 août 1893 à New York où il est mort le  5 janvier 1951) est un mathématicien américain.

Biographie
Joseph Ritt étudie à partir de 1908 au City College of New York, où il remporte plusieurs prix de mathématiques. Il étudie ensuite à l'université George-Washington (bachelor en 1913), en travaillant en parallèle à partir de 1910 à l'Observatoire naval des États-Unis à Washington. Il poursuit ses études grâce à une bourse à l'Université de Columbia, où il obtient son Ph. D. sous la direction d'Edward Kasner en 1917. Pendant la Première Guerre mondiale, il travaille comme calculateur pour le gouvernement. En 1921, il est professeur assistant, en 1927 professeur associé et en 1931 professeur à l'Université de Columbia, à partir de 1945 en tant que Davies Professor of Mathematics. De 1942 à 1945, il dirige la faculté de mathématiques.

Travaux de recherche

Indépendamment de Fatou et Julia, Ritt a obtenu nombre de leurs résultats concernant l'itération de fonctions rationnelles. Un autre théorème important concerne l'unicité de la décomposition des polynômes. La partie la plus connue de ses travaux concerne la théorie algébrique des équations différentielles, qu'il traite dans deux livres (Differential equations from an algebraic standpoint et Differential Algebra). En 1948 paraît son livre Integration in Finite Terms sur l'intégration des fonctions élémentaires (à la suite de Joseph Liouville). La recherche d'algorithmes généraux s'est avérée être un problème difficile et n'a été résolu qu'en 1968 par Robert Risch. Plus tard, Joseph Ritt a également travaillé sur l'application des groupes de Lie dans la théorie des équations différentielles. Ritt a fondé la théorie des , qui a ensuite été beaucoup développée par lui et son élève Ellis Kolchin.

Il a travaillé sur la caractérisation des intégrales indéfinies qui peuvent être résolues en forme fermée, sur la théorie des équations différentielles ordinaires et des équations aux dérivées partielles, et a initié l'étude des groupes algébriques différentiels.

Distinctions
En 1932, L'université George Washington lui a décerné un doctorat honoris causa en sciences, en 1024 il est conférencier invité, avec une conférence intitulée Elementary functions and their inverses au Congrès international des mathématiciens à Toronto.
En 1950, il donne une conférence plénière au Congrès international des mathématiciens (ICM) à Cambridge (Massachusetts) (Differential Groups). En 1932, il est Colloquium Lecturer de l'American Mathematical Society, dont il est vice-président de 1938 à 1940. Il est membre de l'Académie nationale des sciences depuis 1933. Ellis Kolchin est l'un de ses doctorants.

En son honneur, la Faculté de mathématiques de l'Université Columbia a offert aux étudiants post-doctoraux des postes temporaires en tant que « Assistant professor Joseph F. Ritt » ou Instructor Joseph F. Ritt

Publications
 1920 : .
 1922 : .
 1929 : .
 1932 : .
 1947 : .
 1948 : .
 1950 : . — Réimpression : Dover 1966

Bibliographie

 .

Notes et références

Liens externes

Décès en janvier 1951
Naissance en août 1893
Membre de l'Académie nationale des sciences
Professeur à l'université Columbia
Mathématicien américain du XXe siècle
Décès à 57 ans

Joseph Ritt


Nur Baba 17. yüzyılda kurulduğu sanılan bir Bektaşi tekkesidir. Karacaahmet Sultanın himayelerindedir.

Özellikle 1800 lü yılların sonlarından itibaren 1925'te kapatılana dek İstanbul'un sosyal hayatında çok büyük rol oynamıştır. Faaliyette olduğu dönemde birçok meşhur politikacı ve sanatçı bu tekkenin müridlerindendi. Özellikle zamanın İstanbul sosyetesinin devam ettiği bir tekke idi. Günümüzde tekke binası Üsküdar Kısıklı'da bulunan Emniyet Mahallesi Nurbaba Caddesi Emniyet sokağındadır.

Çağdaş Türk edebiyatında Nur Baba
Dönemin sosyal hayatında önemli etkisi olduğundan başta Yakup Kadri Karaosmanoğlu olmak üzere birçok yazarın eserlerine konu olmuştur.Romanda Nigar Hanım ve diğer hanımların Nurbaba'ya olan aşkları anlatılır.
Nur Baba, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun yazdığı ilk roman olup 1914 -1915 senelerinde yazılmış, önce tefrika edilmiş, 1922'de kitap olarak basılmış ve zamanının en çok satan romanı
olmuştur.

Mutasavvıflar
Bektaşi tekkeleri
17. yüzyılda kurulan oluşumlar

Nur Baba


هفت خوان معناه سبع موائد وخوان محرّف عن خان ومعناه المنزل. فهى إذًا هفت خان معناه سبعة منازل. وذكر هفتخوان في الشاهنامة وفي كتب الديانة الزرادشتيَّة.

هفتخوان رستم
ولقي رستم المنازل السبعة إذ كان يذهب إلى مازندران ليتقل السفيد ديو وليأتي بكيكاووس وأمراء الجيش. والمنازل السبعة لرستم هي:
 الأول: رخش والأسد
 الثاني: مصادفة رستم ينبوعاً
 الثالث: حرب رستم والتنين
 الرابع: قتل رستم امرأة ساحرة
 الخامس: حرب رستم والإولاد
 السادس: حرب رستم وديو الأرجنك
 السابع: حرب رستم وديو الإبيض

هفتخوان اسفنديار
ولقي إسفنديار المنازل السبعة إذ كان يذهب لتخليص اختيه من الأسر ومكر إسفنديار لدخول حصن ارجاسب ودخل القلعة بزيّ التجار. وكان مع إسفنديار اسيراً يهديه الطريق اسمه كركسار. والمنازل السبعة لإسفنديار هي:
 الأول: قتل إسفنديار للذئبين
 الثاني: قتل اسفنديار للأسدين
 الثالث: قتل اسفنديار للثعبان
 الرابع: قتل إسفنديار للساحرة
 الخامس: قتل إسفنديار لطائر العنقاء
 السادس: اجتياز إسفنديار الثلوج
 السابع: عبور إسفنديار البحر

المراجع

أدب فارسي
أساطير العصور الوسطى
أساطير فارسية

هفتخوان


Thomas Holland (1549, à Ludlow, Shropshire -  ) est un érudit et théologien calviniste anglais, et l'un des traducteurs de la Bible du roi Jacques.

Jeunesse
Né à Ludlow, Shropshire, en 1549, fils de John Holland, frère cadet de William Holland (1525 - 1590) de Burwarton, un village situé à dix milles au nord-est de Ludlow. Souvent confondu avec son cousin Thomas (1550- 1612), fils de Guillaume, portant le même nom et étant très proche d'âge ; les deux sont même morts la même année mais à six mois d'intervalle . Thomas fils de William est l'héritier du domaine de Burwarton (comme on le voit dans la Shropshire Visitation de 1623)  et est enterré le 10 septembre 1612 à Stottesden, Shropshire, tandis que Thomas fils de John est une célébrité mineure de son époque et est inhumé le 26 mars 1612 à Oxford.

Oxford et les Pays-Bas
Holland part pour la première fois à Oxford en 1569 pour commencer ses études. Il obtient un baccalauréat ès arts de l'Exeter College d'Oxford après seulement un an en 1570, étant décrit comme un «prodige» car son acquisition de connaissances est profonde . Il est élu aumônier du Balliol College d'Oxford 3 ans plus tard en 1573 et obtient sa maîtrise en 1575. Il devient bachelier en théologie en 1582 puis docteur en théologie en 1584. De 1585 à 1587, il quitte Oxford pour servir comme aumônier personnel de Robert Dudley,  comte de Leicester, qui est nommé gouverneur des Pays-Bas. Dudley, qui est un ardent protestant, utilise la Hollande pour maintenir la rigueur religieuse parmi les troupes pendant la campagne de deux ans qui se termine sans grand succès et peu d'engagements au combat. Pour ses services à Dudley, Holland est gracieusement récompensé par la reine Élisabeth  .

De retour à Oxford, Holland est nommé Regius Professor of Divinity en 1589 et chanoine de la Cathédrale de Salisbury en 1590. Il devient recteur de l'église Saint-Nicolas, Rotherfield Grays, Oxfordshire en 1591 et à partir de 1592, il est recteur de l'Exeter College. Un protégé notable de Holland est le dernier évêque de Worcester, John Prideaux.

Famille
Holland épouse Susan Gunter le 22 juillet 1593 à l'église All Saints et a six enfants, trois fils et trois filles, tous baptisés à North Moreton (alors dans le Berkshire) entre 1594 et 1601 :

 Anne (née en 1594)  du nom de la belle-mère de Thomas, Anne Gunter. Elle épouse le  John Whetcombe, vicaire de Maiden Newton, Dorsetshire et ancien élève de Thomas.
 William (né en 1595)  Inscrit au Exeter College, Oxford le 22 novembre 1611 à l'âge de 16 ans. Il devient capitaine au service de Charles .
 Brian (né en 1597)  nommé d'après le beau-père de Thomas, Brian Gunter de North Moreton. BA du Exeter College, Oxford 17 décembre 1621, MA 6 juillet 1627. Devient ministre et s'installe à Long Wittenham.
 Édouard (né en 1599) . Inscrit au Corpus Christi College d'Oxford le 27 octobre 1615 à l'âge de 15 ans. Il obtient son BA le 2 décembre 1619 puis devient plus tard docteur en philosophie.
 Marie (née en 1600)  La deuxième plus jeune fille de Thomas, Marie, est baptisée le 14 juillet.
 Suzanne (née en 1601) . Elle épouse John Vernon, recteur de Hanbury, Worcestershire.

Traduction de la Bible
En juin 1604, 54 des linguistes et érudits les plus éminents d'Angleterre sont chargés en 6 groupes de traduire la Bible en anglais. Holland joue un rôle très important dans la traduction de la Bible, en tant que membre de la "First Oxford Company", responsable de la traduction des livres des prophètes de l'Ancien Testament d'Isaïe à Malachie, dans le projet de créer une version autorisée de la Bible (Bible du roi Jacques) pour la lecture dans les églises. Après sa publication le 2 mai 1611, Holland meurt 10 mois et demi plus tard à l'âge de 63 ans. Il a vigoureusement résisté aux « innovations papistes » que Richard Bancroft et William Laud s'efforçaient avec trop de succès d'introduire à Oxford.

Holland est inhumé dans le chœur de l'église St Mary, à Oxford. L'un de ses portraits se trouve dans la collection Hope de la Bibliothèque Bodléienne, et une belle gravure dans l'Herωologia Anglica de Henry Holland. Un autre de ses portraits se trouve à la National Portrait Gallery de Londres.

L'Envoûtement d'Anne Gunter
C'est pendant son temps de traduction que Thomas est impliqué dans une affaire de sorcellerie à North Moreton intentée par sa belle-sœur, Anne Gunter, et son père, Brian Gunter, contre des femmes locales qui auraient maudit Anne Gunter . L'affaire est portée devant la Chambre étoilée et Thomas est appelé comme témoin expert. Il refuse de croire qu'Anne est possédée par le diable et qu'elle pouvait le lire les yeux fermés. On découvre finalement que c'est l'invention du père d'Anne qui a une vendetta contre une famille locale .

Œuvres
Les œuvres de Thomas comprennent:

 'Oratio habita cum Henricus Episc. Sarisburiensis [c'est-à-dire Henry Cotton] Gradum Doctoris susceperit,' Oxford, 1599, 4to.
 'Πανηγυρίς D. Elizabethæ Reginae. "Un sermon prêché à Pauls à Londres le 17 novembre 1599. À quoi est joint un discours apologétique pour observer le 17 novembre chaque année sous la forme d'un jour saint », Oxford (par Joseph Barnes), 1601

Références

 Alumni Oxonienses, 1500–1714, Oxford : Parker and Co. (1888–1892).

Liens externes

Étudiant du Collège d'Exeter
Théologien anglais
Décès en mars 1612
Naissance en 1549

Thomas Holland (traducteur)


Croyde is a village on the west-facing coastline of North Devon, England. The village lies on the South West Coast Path near to Baggy Point, which is owned by the National Trust. It lies within the North Devon Coast Area of Outstanding Natural Beauty.

Croyde village and its beach is on the Bristol Channel.The beach faces westwards toward the Atlantic Ocean which begins at Hartland Point some 22 miles in the distance.

Croyde Stream runs through the village, eventually leading to the beach. The centre of the village is roughly at the intersection of Hobbes' Hill, Jones' Hill and St. Mary's Road. At this spot, Croyde Bridge carries the road over the stream.

Public services are provided by the North Devon District Council (NDDC) based in Barnstaple. The village is in the civil parish of Georgeham, and for ecclesiastical purposes within the Diocese of Exeter.

Today
The village has several small campsites, a small retail area and two large holiday parks; Croyde Bay Holiday Resort (operated by UNISON) and Ruda Holiday Park, operated by Parkdean Resorts.

The past 30 years has seen large increases in younger-age visitors develop around surfing. The impact of tourism on the village has been varied. Some local landowners have benefited from the increased property prices. Tourism has helped to create jobs that were lost in agriculture. Local farming has declined, with former farmland converted into caravan sites and fields for seasonal camping. Like many seaside villages, the phenomenon of second homes has pushed house prices beyond the reach of most local people. There is little year-round employment, because tourism is seasonal, and most businesses are closed out of season.

Since 1999, Croyde has hosted an annual surfing and music festival (GoldCoast Oceanfest) on the weekend closest to the summer solstice.

Croyde has also benefitted from the 'street food revolution,' being the hometown of Lola's Wings who have a pitch there, and other visiting street food trucks and trailers.

During the summer season, there is an outdoor market each Tuesday which is held in a field off Moor Lane past Ruda Holiday Park heading towards Baggy Point.

History
Croyde supposedly takes its Celtic name from the Viking raider Crydda. However, others have speculated that as the word is similar to the Cornish word 'Curd' that describes the geographical position of the village resting amongst a cradle of hills, it could also have taken its name from this. There is evidence of a settlement that dates before the Saxon Period though, so the correct name is unclear.

Croyde is mentioned in the Domesday Book as Crideholde / Crideholda: Erchenbald from Robert, Count of Mortain. 11 cattle and 100 sheep were recorded in the Domesday Book at Crideholde / Crideholda (Croyde) in 1086.

In the Medieval Period, there was a market sited at Croyde, most likely near the centre of the village where Jones' Hill, Hobbs' Hill, and St Mary's Road meet.

During World War II, in 1943, the hamlet was commandeered by American soldiers who practised manoeuvres for the D-day landings. Most training took place on Saunton Sands/Braunton Burrows. After the war, Croyde returned to being a predominantly holiday resort.

In the 60s, about 150M south east of Withywell Lane, a Royal Observer Corps (ROC) bunker was constructed due to rising tensions with the Soviet Union and the need to watch the skies all over the UK for Soviet planes and or nuclear bombs / missiles. The bunker was disbanded in the 90s after the end of the Cold War and now sits in disrepair.

Religious sites
Croyde has an Anglican church, St Mary Magdalene, and a Baptist chapel which is open on Sundays at 11 am.

Transport
The nearest railway station is Barnstaple,  away. From Monday to Saturday, there is an hourly bus service to Croyde from Barnstaple, with a two-hour frequency on Sundays.

Road transport from the M5 motorway is  via the A361 trunk road.

Ferry services operate between Ilfracombe, roughly around 10–20 miles away, and Lundy Island.

The nearest airport to the village is Exeter International Airport, the second-closest being Bristol International.

Education
Croyde has no education resources in the village. Children have access to Georgeham Primary School; secondary education is provided by Braunton Academy.

Beach

The sandy  beach, which as of 2022, holds 'Blue Flag' status, lies at the back of the sheltered Croyde Bay.
A large dune system has formed past the high-tide mark. Sand underlies the land surface between the beach and the centre of Croyde village,  to the east. The beach forms the middle section of a trio of sandy beaches north of the Taw Estuary. Three-and-three-quarter-mile-long (6.0 km) Saunton Sands is  to the south, and  Woolacombe Sands, divided into Putsborough and Woolacombe beaches, is  to the north. Barbecues and contained fires are not permitted on Croyde beach.

Croyde is used for surfing; the rides are generally short as the waves tend to pitch up and break quickly. There is a point break off Down End. There is a reef break at the northern (Baggy Point) end of the beach that works for about 60 minutes during some high tides. The shape of the bay funnels waves towards the beach. The beach is also steeper than either Woolacombe, Putsborough or Saunton Sands. Due to this, rip currents are extremely strong especially near the rocks at either end of the beach and at low tide, even when there is only a small swell. These currents present danger to the strongest of swimmers. Any bathing should be done within the lifeguard-patrolled area. The break is very compact at low tide, resulting in many injuries.

References

External links

 Georgeham Parish Council

 Croyde Local Directory
 Further information and sources on GENUKI

Villages in Devon
Bays of Devon
Seaside resorts in England
Surfing locations in England

Croyde


Thomas Hervey est un nom pouvant désigner:

 (1625-1694), commissaire anglais de la Royal Navy
Thomas Hervey (1699-1775), pamphlétaire et homme politique anglais
Thomas Kibble Hervey (1799-1859), poète et critique écossais

Voir aussi

Hervey, Thomas

Thomas Hervey (homonymie)


The District of Leiria ( ) is a district located in Centro region of Portugal, divided between the traditional provinces of Beira Litoral and Estremadura. It borders on the north with district of Coimbra, on the east with district of Castelo Branco and with district of Santarém, on the south with district of Lisbon and on the west with the ocean Atlantic. The district capital is the city of Leiria.

Municipalities

Summary of votes and seats won 1976-2022

|- class="unsortable"
!rowspan=2|Parties!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S!!%!!S
|- class="unsortable" style="text-align:center;"
!colspan=2 | 1976
!colspan=2 | 1979
!colspan=2 | 1980
!colspan=2 | 1983
!colspan=2 | 1985
!colspan=2 | 1987
!colspan=2 | 1991
!colspan=2 | 1995
!colspan=2 | 1999
!colspan=2 | 2002
!colspan=2 | 2005
!colspan=2 | 2009
!colspan=2 | 2011
!colspan=2 | 2015
!colspan=2 | 2019
!colspan=2 | 2022
|-
| align="left"| PS || 31.1|| 4 || 23.2 || 3 ||22.7 || 3 || 32.7 || 4 || 19.6 || 2 || 18.7 || 2 || 23.0 || 3 || 36.7 || 4  || 36.8 || 4 || 29.5 || 3 || 35.6 || 4 || 30.1 || 4 || 20.7 || 3 || 24.8 || 3 || 31.1 || 4 || style="background:#FF66FF;"|35.7 || style="background:#FF66FF;"|5
|-
| align="left"| PSD || style="background:#f90;"|31.2 || style="background:#f90;"|4 || align=center colspan=4 rowspan=2|In AD || style="background:#f90;"|35.6 || style="background:#f90;"|4 || style="background:#f90;"|38.6 || style="background:#f90;"|5 || style="background:#f90;"|60.8 || style="background:#f90;"|9 || style="background:#f90;"|61.2 || style="background:#f90;"|7 || style="background:#f90;"|43.3 || style="background:#f90;"|5 || style="background:#f90;"|42.6|| style="background:#f90;"|5 || style="background:#f90;"|50.8 || style="background:#f90;"|6 || style="background:#f90;"|39.8 || style="background:#f90;"|5 || style="background:#f90;"|34.9 || style="background:#f90;"|4 || style="background:#f90;"|47.0 || style="background:#f90;"|6 || align=center colspan=2 rowspan=2|In PàF || style="background:#f90;"|33.5 || style="background:#f90;"|5 || 34.7 || 4
|-
| align="left"| CDS-PP || 19.4 || 2 || 16.2 || 2 || 12.2 || 1 || 6.0 ||  || 4.8 ||  || 11.4 || 1 || 9.9 || 1 || 9.8 || 1 || 8.9 || 1 || 12.6 || 1 || 12.8 || 1 || 5.3 ||  || 2.1 ||
|-
| align="left"| PCP/APU/CDU || 7.3 || 1 || 10.9|| 1 || 9.7 || 1 || 9.5 || 1 || 7.9 || 1 || 5.9 ||  || 4.5 ||  || 4.5 ||  || 5.3 ||  || 4.1 ||  || 4.6 ||  || 5.1 ||  || 5.0 ||  || 5.1 ||  || 4.3 ||  || 3.1 ||
|-
| align="left"| AD || colspan=2| || style="background:#0ff;"|56.2 || style="background:#0ff;"|7 || style="background:#0ff;"|59.8 || style="background:#0ff;"|7 || colspan=26|
|-
| align="left"| PRD || colspan=8| || 15.3 || 2 || 3.0 ||  || colspan=20|
|-
| align="left"| BE || colspan=16| || 1.7 ||  || 2.2 ||  || 5.5 ||  || 9.5 || 1 || 5.1 ||  || 9.7 || 1 || 9.4 || 1 || 4.5 ||
|-
| align="left"| PàF || colspan=26| || style="background:#00AAAA;"|48.4 || style="background:#00AAAA;"|6 || colspan=4|
|-
| align="left"| CHEGA || colspan=28| || 1.5 ||  || 8.0 || 1
|-
! Total seats || colspan=12|11 || colspan=20|10
|-
! colspan="33"|Source: Comissão Nacional de Eleições
|}

See also
 Casal de São Simão, a village in the district of Leiria

Districts of Portugal

Leiria District


Rafael Fernández puede referirse a:

 Carlos Rafael Fernández (1954-), economista argentino.
 Rafael Ángel Fernández Piedra (1935), pintor costarricense.
 Rafael Fernández, político y sindicalista uruguayo.
 Rafael Fernández Álvarez (1913-2010), político español.
 Rafael Fernández de Henestrosa y Salabert (1895-1936), fue el II Duque de Santo Mauro y el V Conde de Estradas.
 Rafael Fernández del Toro, escultor y tallista español del .
 Rafael Fernández Heres (1923-2010), educador, escritor e historiador venezolano.
 Rafael Fernández-Shaw (1905-1967), escritor español.

Rafael Fernández


Aserrí es el primer distrito y ciudad cabecera del cantón de Aserrí, en la provincia de San José, de Costa Rica.

Toponimia
El nombre del distrito, al igual que el del cantón, proviene de un vocablo de origen indígena huetar, que significa "piedra del perico ligero"; esto según el Monseñor Bernardo Augusto Thiel. Otras fuentes citan que el nombre Aserrí se debe a un cambio del nombre del cacique Aquecerrí.

Historia
El 27 de noviembre de 1882, durante la administración de Ricardo Jiménez Oreamuno,el poblado de Aserrí obiene el título de villa, y posteriormente, el 10 de agosto de 1920, durante la administración de Julio Acosta García, Aserrí obtiene el título de ciudad.

Ubicación
Se ubica en el norte del cantón y limita al noroeste y oeste con el cantón de Alajuelita, al sur con el distrito de Tarbaca, al este con el distrito de Salitrillos y al noreste con el cantón de Desamparados.

Geografía

Demografía

Localidades
 Barrios: Alfonso XIII, Aserrí (centro), Barro, Bella Vista, Cacique, Castillo, Cinco Esquinas (comparte con Salitrillos), Cinco Esquinas (parte), Corazón de Jesús, El Socorro, Guapinol, La Cartonera, La Piedra, Las Mercedes, Las Tres Marías, La Vereda, Lomas de Aserrí, Los Ángeles, Los Cenizarios, Lourdes, María Auxiliadora, Mesas, Nuevo, Piamonte, Poás, San José de la Montaña, Santa Cecilia, Santa Elena, Santa Rita, San Vicente, Sauréz, Sáurez, Tres Marías, Vereda, Vista del Valle, Vistas de Poás.
 Poblados: Guatuso, Mirador.

Cultura

Educación
Ubicadas propiamente en el distrito de Aserrí se encuentran los siguientes centros educativos:
 Escuela Manuel Hidalgo Mora
 Escuela Corazón de Jesús
 Escuela Andrés Corrales Mora
 Escuela de Las Mercedes
 Escuela Santa María
 Escuela Hossana
 Liceo de Aserrí
 Santa María Technical School

Sitios de interés
 Piedra de Aserrí
 Parroquia de San Luis de Tolosa
 Municipalidad de Aserrí
 Parque Central de Aserrí

Transporte

Carreteras
Al distrito lo atraviesan las siguientes rutas nacionales de carretera:
 Ruta nacional 209
 Ruta nacional 217
 Ruta nacional 312

Concejo de distrito
El concejo de distrito de Aserrí vigila la actividad municipal y colabora con los respectivos distritos de su cantón. También está llamado a canalizar las necesidades y los intereses del distrito, por medio de la presentación de proyectos específicos ante el Concejo Municipal. El presidente del concejo del distrito es el síndico propietario del partido Liberación Nacional, Jesús Benito Morales Calderón.

El concejo del distrito se integra por:

Referencias

Distritos del cantón de Aserrí

Aserrí