جوناثان بول إيف  هو مصمم إنجليزي حائز على رتبة الإمبراطورية البريطانية. يشغل منصب رئيس للتصميم الصناعى في شركة أبل. حيث انضم إلى ابل سنة 1992م عرف بتصميمه لجهاز آيماك وأيضا بتصميم ماك بوك وماك بوك برو وآيفون وآي بود.

النشأة المبكرة والحياة

ولد جوناثان إيف في كينج فورد هو حي من ضواحي لندن، وتقع على بعد 10 ميلا (16 كم) شمال شرق تشارينغ كروس. تاريخيا من ضواحى إسيكس، لندن في سنة 1967. ومع ذلك انتقلت أسرته إلى ستافوردشاير الذي نشأ فيه. وقال انه طرح من قبل والده معلمه وحضر مدرسة كينج فورد الأولية. ثم ذهب إلى حضور مدرسة التون الثانوية (ستافورد) في ستافورد، ومن ثم درس التصميم الصناعي في جامعة نورثمبريا (نيوكاسل البوليتكنيك في ذلك الوقت).
وفور أن أصبح مسجلا في والتون، أصبح منخرطا في مهارات الرسوم والأمور التقنية، وذلك من خلال والده في ذلك الوقت، جوني جنبا إلى جنب مع زملائه الأكبر سنا إنضم إلى الفرقة المسماة «الغراب الأبيض», التي كانت تعزف الروك الناعم. وقد حضروا جميعهم جميع زمالة كنيسة ايلدوود.
. كما التقى إيف بزوجته هيذر بيج خلال سنوات دراسته الثانوية. فهي أصغر منه بعام وقد تزوجا عام 1987، وله منها أولاد توأمين. العائلة تعيش الآن في سان فرانسيسكو.

جوني نفسه قد قال انه كان يعرف انه مهتم «بالرسم وصنع الاشياء» منذ حوالي سن 14 سنة. كانت فكرة التصميم تعتمل كثيرا في ذهنه لكنه كان غير متأكد تماما ماذا ينبغى عليه أن يصمم. وكانت اهتماماته واسعة جدا تشمل الأثاث، والمجوهرات والقوارب وحتى السيارات. ولم يكن أبدا متأكدا من أين يبدأ فضوله وإلى أين سيأخذه. لم يكن حتى التقى مع خبراء التصاميم المختلفة التي كان قادرا على مقابلتهم كى يدلوه على أسلوب مواصلة دراسته في تصميم المنتجات القياسية.
.

وكان إيف لايشعر دائما بالانفتاح مع أجهزة الكمبيوتر، ووجد أنها فعلا أشياء محبطة للغاية. وكانت التكنولوجيا بالفعل شيئا شعر أنه غير قادر على فهما وأنها لم تخلق له. اكتشف مرة ان أجهزةأبل الماك Mac شعر بالراحة حيالها أكثر. أدرك أنها ساعدت في كشف حيرته مرة واحدة وجلب نظرة أحدث وأكبر على تكنولوجيا أجهزة الكمبيوتر. بالنسبة له كان هذا الاكتشاف مهم لانه كان يأمل في تعزيز مهارات استخدام أجهزة الكمبيوتر وتصميمها
.

المهنة

بعد الانتهاء من الدراسة، ذهب إيف ليصبح وأحدا من مؤسسي وكالة تصاميم لندن تانجرين. ثُم سرعانما تعاقد إيف في عام 1992 مع مدير شركة آبل آنذاك رئيس التصميم الصناعي روبرت برونر بعد أن أبرمت أبل عقدا للاستشارات الفنية مع تانجرين. ويا للسخرية، كانت شركة أبل واحدة من عملاء تانجرين
. حصل على منصبه الحالي في شركة أبل في عام 1997 كمنصب نائب الرئيس الأول للتصميم الصناعي بعد عودة ستيف جوبز، ومنذ ذلك الحين قاد فريق التصميم الصناعي المسؤول عن معظم منتجات الشركة الرئيسية للأجهزة. وحدث أن مشروع إيف لأول كان تصميم آيماك الذي ساعد في تمهيد الطريق لتصاميم أخرى كثيرة مثل آيبود وفي نهاية المطاف آيفون. وجعل ستيف جوبز التصميم عنصر رئيسي في إستراتيجية المنتجات للشركة، وشرع إيف لتثبيت وضع الشركة الرائد، بسلسلة من التصاميم الجميلة المنمقة الجاذبة لاهتمام الجُمهور
أعمال ومبادئ ديتر رامس، رئيس التصميم في براون (الشركة) من عام 1961 حتى عام 1995، قد أثرت في عمل إيف. في جارى هوستوت جارى هوستوت هو المخرج المستقل والمصور يعمل في نيويورك ولندن. قد أنتج وأخرج عددا من الأفلام الوثائقية بما في ذلك فيلم هلفتيكا 2007 فيلم وثائقي Objectifiedهو فيلم وثائقي روائي طويل يعرض دراسة دور الكائنات غير الحية اليومية، والناس الذين يقومون بتصميم تلك الكائنات في حياتنا اليومية. والفيلم من إخراج غاري هوستوت.تم تجسيدها لأول مرة في الجنوب بواسطة مهرجان الجنوب الغربي في 14 مارس 2009.
(2009)، تنص على أن Rams أبل هي الشركة الوحيدة التي تقوم بتصميم المنتجات وفقا ل
Rams' ten principles of "good design"
.
ايفيس له مختبره الخاص مع فريق تصميم. وهم يعملون على الموسيقى وهو يمثل صديقا حميما لجوني، جون ديجويد يوفر. وقد قيل انه ليس غالبية الموظفين في آبل يسمح لهم بالوصول إلى هذا المختبر.

في مارس 2014، نشرت مجلة  تايم مقابلة مميزة مع إيف، والتي كشفت نظرة متفائلة لمستقبله مع أبل:...

نحن في بداية فترة رائعة، عندما سيتم وضع عدد ملحوظ من المنتجات. عندما كنت تفكر في التكنولوجيا وما مكنها منا أن نفعل حتى الآن، وما سوف تمكننا من القيام به في المستقبل، ونحن لسنا حتى على مقربة من أي نوع من الحد المسموح به. انها لا تزال حتى، جديدة جدا... في أبل، هناك ما يقرب من الفرح في النظر إلى ماتجهل كيفية تحقيقه وها هو قد تحقق، نجاح باهر، ونحن في طريقنا لمعرفة المزيد عن هذا، ونحلول في الوقت الذي ننتهي فيه من ذلك، ونحن في طريقنا حقا للفهم ونفعل شيئا كبيرا. "أبل هي الكمال، مثل كل مجموعة كبيرة من الناس. ولكن لدينا نوعية نادرة. هناك هذا، فهم غريزي تقريبا قبل أن لفظيا حول ما نقوم به، لماذا نحن نفعل ذلك. نحن نتقاسم نفس القيم.

في نفس المقابلة، صرح إيف انه يأمل أن أفضل أعماله لم تظهر بعد وأنه يُفضل عدم نشر اسمه كصانع للمنتجات، بدلا من المصمم. ويعتقد إيف أن هناك «تجدد فكرة أو ينبوعا من الأفكار والحرف» في عام 2014.

مبادئ رامز العشرة للتصميم الجيد
التصميم الجيد

  أن يكون مبتكرا  -- أن إمكانات الإبداع ليست، بأي وسيلة، تكون استنفدت. التطور التكنولوجي وتقديم فرصا جديدة دائما للتصميم المبتكر. لكن التصميم المبتكر يتطور دائما جنبا إلى جنب مع التكنولوجيا المبتكرة، ولا يمكن أبدا أن يكون غاية في حد ذاته.
  أن يكون المنتج مفيدا" -- للاستخدام. وان يلبى معايير معينة، ليس فقط وظيفية، ولكن أيضا النفسية والجمالية. التصميم الجيد يشدد على فائدة المنتج، بينما يتجاهل أي شيء يمكن أن ينتقص من ذلك.
  أن يكون ذى لمسة جمالية  -- نوعية الشكل الجمالى للمنتج هي جزء لا يتجزأ من فائدته لأنه يتم استخدام منتجات كل يوم، ويكون لها تأثير على الناس ورفاهيتهم. يمكن الكائنات فقط المصنوعة بجمال وإتقان أن يكون لها التأثير على الناس.
 أن يكون المنتج مفهوما-- حيث تتضح هيكلية المنتج. أفضل من ذلك، يمكن أن تجعل المنتج معبرا بوضوح عن وظيفته من خلال الاستفادة من الحدس للمستخدم. في أحسن الأحوال، فإنه يكون غنيا عن الشرح.
 أن لا يكون مزعجا  -- المنتجات التي تفى الوفاء بغرض لها أدوات. فهي ليست ديكورا ولا أعمالا فنية. وينبغي أن يكون تصميمها على حد سواء محايدا ومنضبطا لتترك مجالا للتعبير عن الذات للمستخدم.
 أن  يكون صادقا ' -- وذلك يجعل المنتج أكثر ابتكارا، وقويا ويمتلك قيمة مما هو عليه حقا. لا تحاول التلاعب بعقل المستهلك مع الوعود التي لا يمكن الوفاء بها.
هل *طويلة الأمد  - أنه يتجنب أن يكون من المألوف، وبالتالي يبدو أبدا العتيقة. على عكس تصميم عصري، فإنه يستمر سنوات عديدة - حتى في المجتمع بخس اليوم.
 هل شامل وصولا إلى أدق التفاصيل - لا شيء يجب أن يكون تعسفيا أو يترك للصدفة. الرعاية والدقة في عملية التصميم تظهر الاحترام تجاه المستهلك.
 هل يكون  صديقا للبيئة - تصميم يجعل مساهمة مهمة في الحفاظ على البيئة. انها تحافظ على الموارد ويقلل من التلوث البصري المادي ويطيل دورة حياة المنتج.
 هل هو  تصميم أقل بقدر الإمكان''' - أقل، ولكن أفضل - لأنه يركز على الجوانب الأساسية، وليس مثقلة المنتجات مع غير الضروريات. العودة إلى النقاء، والعودة إلى البساطة.

معرض صور

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص يعانون من عسر القراءة
إنجليز بإعاقات
تنفيذيو أبل
خريجو جامعة نورثامبريا
مصممون صناعيون بريطانيون
معماريون
معماريون إنجليز
مغتربون بريطانيون في الولايات المتحدة
مواليد 1967

جوناثان إيف


عيد الاستقلال هو تاريخ من كل عام تحتفل فيها الشعوب والدول بمناسبة مرور أعوام على الاستقلال أي التحرر أو استعادة الحرية من استعمار أجنبي أو وصاية خارجية. وهو تذكير للأجيال الناشئة بمدى معاناة الآباء من أجل الحصول على الحرية وغرس روح المواطنة وحب الوطن في قلوبهم. تقوم معظم الدول باتخاذ هذا اليوم كعطلة رسمية وطنية. يشمل هذا اليوم عادة على تنظيم طوابير عسكرية، وإطلاق الألعاب النارية، وأداء الرقصات الشعبية.

القائمة
تشمل القائمة التالية المراقب الحالي والدول الأعضاء في الأمم المتحدة التي لديها عطلات عامة مخصصة لتأسيس استقلال البلاد أو سيادتها من قوة أجنبية. لا تضم القائمة أيامًا لإحياء ذكرى تغييرات النظام (على سبيل المثال، أيام الثورة المختلفة أو أيام الجمهورية)، أو أيام الاحتفال بذكرى تحريرها من قوة عسكرية محتلة (أيام التحرير أو أيام النصر)، أو أيام وطنية أخرى غير مرتبطة بإقامة الاستقلال.

 الاستقلال
 الوطن

انظر أيضاً
 إنهاء الاستعمار
 يوم التحرير
 يوم وطني

المراجع

سيادة
قوائم احتفالات
قوائم الدول

عيد الاستقلال


Minutt for minutt er en betegnelse den norske radio- og tv-station NRK har benyttet til de fleste af sine slow-tv-produktioner siden 2009. En del af dem er førerrumsfilm, men der er også programmer om naturfænomener eller fremførelse af tekst. NRK vandt prisen for årets nyskabelse ved Gullruten 2012 for den direkte udsendelse Hurtigruten minutt for minutt. I august 2013 kom det frem, at NRK ønskede at sælge konceptet til andre tv-selskaber under en messe i Cannes.

Begrebet slow-tv, på norsk sakte-tv, er ikke en norsk opfindelse men kendes internationalt siden 1963. Førerrumsfilm er tilsvarende blevet lavet som nicheproduktion i flere lande siden 1980'erne. NRK lancerede imidlertid konceptet for det brede publikum. Det førte efterfølgende til flere parodier med private minutt for minutt-udsendelser, der typisk offentliggøres på YouTube. I maj 2016 streamede Forbrukerrådet en 24 timers maratonoplæsning med kontraktvilkår for mobilapps, kaldet appvilkår minutt for minutt. Tekstmængden svarer til det en norsk gennemsnitsforbruger har klikket ja til.

Udsendelser
NRK har produceret følgende minutt for minutt-udsendelser:
 2009 – Bergensbanen minutt for minutt - togrejse med Bergensbanen fra Bergen Station til Oslo Centralstation
 2010 – Bybanen i Bergen minutt for minutt - sporvognstur med Bybanen gennem Bergen by
 2010 – Flåmsbana minutt for minutt - togrejse på Flåmsbanen fra Myrdal Station til Flåm Station
 2011 – Holmenkollbanen minutt for minutt - tur med T-banen Holmenkollbanen fra Majorstuen til Holmenkollen under VM på ski 2011
 2011 – Hurtigruten minutt for minutt - direkte sejlads med Hurtigruten MS Nordnorge fra Bergen til Kirkenes
 2011 – Bastøferga minutt for minutt – sejlads med MF Bastø III fra Moss til Horten. Udsendelsen blev ikke vist på TV, men blev offentliggjort som video på NRK.no.
 2012 – Telemarkskanalen minutt for minutt - direkte sejlads med MS Victoria på Telemarkskanalen fra Skien til Dalen
 2012 – Nordlandsbanen minutt for minutt - togrejse gennem fire årstider med Nordlandsbanen fra Trondheim til Bodø
 2013 – Nasjonal vedkveld – tolv timer lang udsendelse der viste en pejs med ild i.
 2013 – Sommerbåten minutt for minutt – direkte sejladser med MS Sjøkurs langs den norske kyst mellem programmet Sommeråpents produktionssteder
 2013 - Skudenesferja minutt for minutt - den sidste tur med MF Fjordveien fra Skudeneshavn til Mekjarvik før færgeruten blev nedlagt. Kun vist på nrk.no.
 2014 – 1814 på 24 timer minutt for minutt – direkte historisk maratonforedrag om 1814 fra Eidsvollsbygningen
 2014 – Salmeboka minutt for minutt – direkte fremførelse af hele Norsk salmebok 2013 med over 200 forskellige kor
 2015 – Sommerbåten minutt for minutt – direkte sejladser med MS Sjøkurs langs den norske kyst mellem programmet Sommeråpents produktionssteder
 2016 – Saltstraumen minutt for minutt – direkte udsendelse fra Saltstraumen i Bodø kommune.
 2016 – Fuglefjellet Hornøya - minutt for minutt – fem uger med fuglelivet på Hornøya ved Vardø.
 2016 – Skibladner minutt for minutt – direkte sejladser med DS Skibladner på Mjøsa mellem programmet Sommeråpents produktionssteder, 12.–16. juli
 2016 – Ribba - grad for grad – ribbenstegsspecialisten Øyvind Hjelle langtidssteger julesteg i syv timer, grad for grad, minut for minut.
 2016 – Hele Norge bygger – minutt for minutt – norske børn og unge bygger kendte steder fra deres fylker i videospillet Minecraft.
 2017 – Reinflytting minutt for minutt - en rensdyrfloks vandring fra vinterens græsningsland i Finnmarksvidda til sommerens Kvaløya fulgt direkte fra 24. april
 2017 – Sommertoget minutt for minutt – togrejser på det norske jernbanenet mellem programmet Sommeråpents produktionssteder. I modsætning til de fleste tidligere produktioner blev det ikke sendt direkte men som et redigeret sammendrag på 50-100 % af dagens strækning.
 2017 – Besseggen minutt for minutt - vandretur over fjeldryggen Besseggen, en af de mest populære fjeldture i Norge.
 2018 – Pizzabrann minutt for minutt – direkte eksperiment fra NRK Rogaland hvor en grandiosa blev stegt i to timer, til den blev sveden. Eksperimentet blev lavet i forbindelse med en advarsel mod at stege natmad og de brandfarer, der kan opstå ved at gøre det.
 2018 – Grieg minutt for minutt - Edvard Griegs værker fremført af amatører og professionelle. Undervejs blev der skiftet mellem flere sendesteder, herunder Grieghallen, Store Studio og Troldhaugen.
 2018 – Monsen minutt for minutt – direkte udsendelser der fulgte Lars Monsen på tur gennem Hardangervidda, Jotunheimen, Vesterålen og Indre Troms. Produceret i samarbejde med Sommeråpent der havde udsendelser fra Monsens lejr og turisthytter eller lignende i nærheden.
 2019 – Klokken minutt for minutt – i forbindelse med minutt for minutt-konceptets tiårsjubilæum sendte NRK direkte fra Bergen Station, hvor et "levende" ur blev bygget minut for minut gennem 24 timer.
 2020 – Svalbard minutt for minutt - blev produceret i eftersommeren 2019 men først vist i 2020.
 2020 – Sommerbilen – årets variant af Sommeråpent byggede på temaet på bilferie ad kendte turistveje gennem alle fylker fra nord til syd men blev dog redigeret ned til totimers udsendelser fire til fem dage om ugen.
 2021 – Sommerskuta minutt for minutt – barken Statsraad Lehmkuhl besøger 30 havne.
 2023 – Sykkelsommer – direkte udsendelse fra strækningerne Brønnøysund–Nesna, Bremsnes–Urke og Elvesæter (Bøverdalen)–Aulestad.

Se også
 Førerrumsfilm
 Slow-tv

Noter

Eksterne henvisninger
 Thomas Hellum The world's most boring television ... and why it's hilariously addictive foredrag om slow-TV på TED-konference (video 18 min)

Tv-programmer fra Norge
Etableret i 2009

Minutt for minutt


Le ranch 6666 (alias Four Sixes Ranch) est un ranch historique des comtés de King, de Carson et de Hutchinson au Texas.

Localisation
La section principale du ranch est située près de la ville de Guthrie dans le comté de King, au Texas. Il s'étend sur 350 000 acres de terres. La maison principale du ranch se trouve à la sortie de l'US Highway 82. La section Dixon Creek s'étend sur 108 000 acres de terrain dans les comtés de Carson et Hutchinson. Le ruisseau Dixon traverse cette section du ranch près de Panhandle au Texas.

Histoire

Le ranch a été créé par Samuel Burk Burnett en 1900 après avoir acheté le terrain de la Louisville Land and Cattle Company. La légende raconte qu'il a remporté le ranch au poker, à l'aide de quatre six. Cependant, Burnett et ses descendants ont nié ce conte folklorique. En réalité, le nom vient du premier troupeau qu'il a élevé sur le ranch, qui portait la marque "6666".

Burnett a élevé des taureaux Hereford et Durham de race pure, qui ont remporté des prix nationaux lors d'expositions de bétail partout aux États-Unis. Il élevait également des Quarter horse de race pure. En 1918, 2 000 bêtes ont été tuées par un blizzard. Cependant, trois ans plus tard, en 1921, du pétrole a été trouvé sur le ranch, le transformant ainsi en une entreprise très rentable.

Après la mort de Burnett en 1920, le ranch a été repris par sa petite-fille, Anne Valliant Burnett Tandy. Elle a acheté Grey Badger II et Hollywood Gold, deux chevaux de concours qui vivaient dans le ranch. En 1936, il y avait 20 000 bovins Hereford dans le ranch. Dans les années 1960 et 1970, la grange du ranch était utilisée dans des publicités pour la célébre marque de cigarettes, Marlboro. De plus, en 1975, des scènes du film Mackintosh et TJ ont été tournées au ranch.

En 1980, le ranch a été transmis à l'arrière-petite-fille de Burnett, Anne Windfohr Marion, et à son arrière-arrière-petite-fille, Wendi Grimes. Marion a cogéré le ranch avec son quatrième mari, John L. Marion. Ils ont élevé des bovins Brangus avec des Hereford pour produire des Black Baldy, une race bovine résistante aux culicoides. De plus, une centaine de juments sont élevées au ranch chaque année.

Le 3 décembre 2020, le ranch était vendu conformément au testament d'Anne Burnett Marion, la propriétaire décédée en février 2020. Il était coté sur le marché pour un total de 347,7 millions de dollars. En mai 2021, un groupe d'acheteurs représenté par le cinéaste Taylor Sheridan a acheté le ranch.

Le ranch a été peint par Tom Ryan et Mondel Rogers. Une grange du ranch a été déplacée au musée du "National Ranching Heritage Center" à Lubbock au Texas.

Dans la culture populaire
Une série télévisée du même nom, basée sur le ranch, a été introduite en tant que pilote, lors de la quatrième saison de la série Yellowstone, diffusée le 7 novembre 2021 via le service de streaming Paramount+.

Références

Comté de Hutchinson (Texas)
Comté de Carson
Comté de King (Texas)
Ranch au Texas

6666 Ranch


An Phreatia constricta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Phreatia constricta in nahilalakip ha genus nga Phreatia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Phreatia

Phreatia constricta


La  est l'une des dix-huit circonscriptions législatives que compte la préfecture de Kanagawa au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La seizième circonscription de la préfecture de Kanagawa regroupe les villes d'Atsugi et Isehara, une partie de la ville de Sagamihara comprenant la majorité de l'arrondissement de Midori et la moitié ouest de celui de Minami, une petite partie du nord de la ville de Zama et le district d'Aikō.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Seizième circonscription de la préfecture de Kanagawa


La Maison Gainsbourg, située à Paris, est un musée consacré à l'artiste Serge Gainsbourg. Elle est composée de deux espaces : le 5 bis rue de Verneuil avec la maison familiale de Serge Gainsbourg entre 1969 et 1991, et le 14 rue de Verneuil avec un musée, une librairie-boutique et le Gainsbarre.

Historique
Serge Gainsbourg achète en 1967 les anciennes écuries, transformées en boutiques, de l'hôtel particulier situé au 5bis de la rue de Verneuil à Saint-Germain-des-Prés.  Il transforme les locaux en habitation et y vit avec sa famille de 1969 jusqu'à sa mort le 2 mars 1991. La maison devient alors une propriété de sa fille Charlotte Gainsbourg. En février 2018, elle déclare vouloir créer un musée dans cette maison familiale. Un permis de construire est délivré en fin d'année , Jane Birkin précise que les lieux ont été conservés dans leur état depuis la mort de Serge Gainsbourg ; en particulier, les objets n'ont pas bougé. En novembre 2021, la Maison Gainsbourg est classée comme Patrimoine d'intérêt régional et reçoit un soutien financier de la région Ile-de-France à hauteur de .

D'une superficie de 130 m², les visites seront limitées à 30 minutes en moyenne avec une expérience audio qui accompagne les visiteurs. La maison se développe sur deux niveaux. Au rez-de-chaussée une petite cuisine jouxte le salon. Celui-ci contient notamment des objets et œuvres d'art collectionnés par Serge Gainsbourg, dont le croquis de La chasse aux papillons de Salvador Dali, la sculpture  L'Homme à la tête de chou de Claude Lalanne et le manuscrit original de La Marseillaise. À l'étage le bureau de Serge Gainsbourg et des chambres décorées dont celle qui présente une collection de poupées anciennes.

En complément de la maison familiale, un musée, présentant chronologiquement des œuvres de Serge Gainsbourg, et une librairie-boutique, seront situés au 14 rue de Verneuil. Le Gainsbarre doit aussi ouvrir : un café en journée qui deviendra un piano-bar en soirée, en mémoire des débuts artistiques de Gainsbourg, il était alors pianiste chez Flavio au Touquet.

L'intérieur de la maison apparaît dans le film documentaire Jane par Charlotte sorti en 2021.

L'ouverture au public est prévue pour le 20 septembre 2023.

Références

Annexes

Gainsbourg
Gainsbourg
7e arrondissement de Paris
Serge Gainsbourg
Édifice labellisé « Patrimoine d'intérêt régional »
Maison de personnalité en France

Maison Gainsbourg


In der Liste der Baudenkmale in Dreetz sind alle denkmalgeschützten Bauten der Gemeinde Dreetz (Mecklenburg-Vorpommern) und ihrer Ortsteile aufgelistet (Stand 10. Februar 2021).

Legende

Baudenkmale nach Ortsteilen

Dreetz

|}

Zibühl

|}

Quelle

Dreetz
!Baudenkmale

Liste der Baudenkmale in Dreetz (Mecklenburg)


Abarth Fiat'ın resmi modifikasyon şirketidir. 1949 yılında Carlo Abarth tarafından kurulmuş 31 Temmuz 1971'de Fiat grubuna katılmıştır.

Genelde küçük motorlarıyla ün yapmış olmalarına rağmen büyük hacimli motorlar da üretmişlerdir. 1967 yılında tanıttıkları 6 litre hacimli V12 motoru yarış amaçlı üretilmiş olup 610 HP güç üretebilmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 http://www.scorpioneabarthparts.nl/
 http://www.registro-abarth-olanda.nl/
 http://www.abarth.nl/

İtalya merkezli otomotiv şirketleri
Otomobil markaları
Otomotiv modifikasyon şirketleri
1949'da kurulan şirketler
Fiat grubu
İtalyan markaları

Abarth


نيدليس  هي إحدى مدن مقاطعة سان بيرناردينو، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 30 أكتوبر، 1913.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لنيدلز في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان نيدلز 4,830 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 1,940 أسرة وعدد العائلات 1,269 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 2,551 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 77.87% من البيض و1.61% من الأمريكيين الأفارقة و7% من الأمريكيين الأصليين و1.43% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.12% من سكان جزر المحيط الهادئ و6.38% من الأعراق الأخرى و5.59% من عرقين مختلطين أو أكثر و18.36% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 1,940 أسرة كانت نسبة 35.3% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 42.5% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 16.8% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 6.1% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 34.6% من غير العائلات. تألفت نسبة 29% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 13.1% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.48، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.03.

بلغ العمر الوسطي للسكان 39.0 عاماً. وكانت نسبة 27.6% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 7.5% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 23.6% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 25.5% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 15.6% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 96.5 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 91.9 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 26,108 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 33,264 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 39,688 دولارًا مقابل 19,483 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 15,156 دولارًا. وكانت نسبة 21.2% من العائلات ونسبة 26.1% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 38.5% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 11.3% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان نيدلز 4,844 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 1,918 أسرة وعدد العائلات 1,202 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 2,895 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 75.74% من البيض و1.96% من الأمريكيين الأفارقة و8.24% من الأمريكيين الأصليين و0.72% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.19% من سكان جزر المحيط الهادئ و6.67% من الأعراق الأخرى و6.48% من عرقين مختلطين أو أكثر و22.36% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 1,918 أسرة كانت نسبة 33.9% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 37.1% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 17.3% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 8.3% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 37.3% من غير العائلات. تألفت نسبة 30.7% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 12.4% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.52، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.12.

بلغ العمر الوسطي للسكان 39.3 عاماً. وكانت نسبة 26.5% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 8.3% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 21.4% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 28% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 15.8% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 50.4% ذكور و49.6% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لنيدلز:

أعلام
 جيم توماس
 جون توماس
 جيم ماكيلروي

مراجع

نيدلز (كاليفورنيا)
صحراء موهافي
مدن في مقاطعة سان بيرناردينو (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا
وادي كولورادو النهري السفلي

نيدلز (كاليفورنيا)


Frank Scharl (* 24. Februar 1963) ist ein deutscher Regieassistent bei Film und Fernsehen, der auch als Beleuchter, Grip und Darsteller tätig war.

Leben
Frank Scharl wurde in den 1980er Jahren beim Fernsehen als Beleuchter tätig, so wirkte in den Serien Rette mich, wer kann und Kir Royal mit. Ende der 1980er wechselte er zum Grip, hier arbeitete er bei Moon 44, Der Bergdoktor oder Wildbach mit. Ab Mitte der 1990er Jahre wurde er schließlich als Regieassistent tätig. Zu seinen Mitwirkungen zählen Sieben Monde, Biikenbrennen – Der Fluch des Meeres, Tattoo und Das Jesus Video. In jenem Fernseh-Zweiteiler von 2002 wirkte er auch als Schauspieler des "Ryan" mit.

Weitere Filme als Regieassistent waren Hui Buh – Das Schlossgespenst, Homevideo und Die Mitte der Welt sowie die Serie Um Himmels Willen.

Weblinks

Filmschaffender
Deutscher
Geboren 1963
Mann

Frank Scharl


Kemijsko-biološko-radiološko-nuklearna zaštita u smislu Zakona o sustavu civilne zaštite je skup organiziranih postupaka koji obuhvaćaju detekciju, uzimanje uzoraka i identifikaciju kemijskih, bioloških, radioloških i nuklearnih sredstava i/ili tvari te obilježavanje i dekontaminaciju opasnih područja.

Izvori

Civilna zaštita


الإرضاع الطبيعي أو الرضاعة الطبيعية هي عملية تغذية المولود بالحليب الذي ينتجه ثدي الأنثى بالمص. وهي عملية فطرية مشتركة بين الاٍنسان وباقي الثدييات وتستمر هذه العملية من الولادة وحتى الفطام.

الرضاعة الطبيعية عند الاٍنسان
مدة الرضاعة تنصح منظمة الصحة العالمية ب 6 أشهر كمدة ارضاع وتختلف مدة الرضاعة وذلك باختلاف المناطق والثقافات، فهناك من يوقف الرضاعة مدة بسيطة بعد الولادة ومنهم من يستمر في الاٍرضاع حتى 24 شهرا. ومن أسباب اٍيقاف الرضاعة مبكرا، قلة اٍدرار الحليب من الأم وبالتالي عدم اٍشباع الطفل، الخوف من ترهل الأثداء بسبب عملية الأرضاع.

مكونات حليب الأم (اٍنسان)

يتكون حليب الأم أساسا من:
 87.5 % من الماء
 7 % من السكريات
 4 % من الدهنيات
 1 % من البروتين
 0.5 % من المغديات الدقيقة (أملاح، فيتامينات...)

يتغير حليب الأم على حسب حاجيات الرضيع ونلاحظ ذلك خصوصا في التحول من اللبأ إلى الحليب العادي خلال ثلاث أسابيع.

يحتوي حليب الأم على مكونات لا تختلف باختلاف المناطق عبر العالم لكن يبقى هناك تأثير لنمط الحياة ونوع الغذاء.

فوائد الرضاعة

تجنب الرضاعة الطبيعية الأطفال كل من داء الربو، الأكزيما التأبتية، الاٍصابة بحساسية الأنف، الحساسية من بروتينات حليب الأبقار.

نشير أيضا إلى:
 تخفيض نسبة الأصابة بالسرطان عند الأطفال والبالغين الذين استفادو من رضاعة طبيعية.
 نمو جيد للفك وتفادي النمو غير العادي للأسنان

أما عند الأم فيؤدي الاٍرضاع الطبيعي إلى:
 اٍستمرارية اٍفراز هرمونات الحمل
 رفع نسبة أوكسيتوسين الذي يؤدي إلى تقلص الرحم بعد الولادة ويخفض من نزف بعد الولادة
 البرولاكتين الذي يعمل على اٍدرار الحليب له تأثير منوم على الأم والرضيع.
 يساعد الأم على اٍستعادة وزن ماقبل الحمل وذلك باستهلاك مخزون الغداء لديها.
 يؤخر عودة العادة الشهرية التي تعود عادتا 3 أشهر بعد الولادة في حال عدم الاٍرضاع.

مشاكل الرضاعة
تقرحات وتشققات الحلمة ويحدث تقرح الحلمة وتشققها بالعادة نتيجة حدوث شق أو جرح بسبب مسك الطفل الرضيع للحلمة بشكل خاطئ

الإصابة بالمبيضة المبيضة عدوى سببها فطريات تتواجد بشكل طبيعي في الامعاء من نوع - Candida albicans - تصاب الام والرضيع بالعدوى بنفس الوقت اثناء فترة الرضاعة. إن حليب الام يعتبر بيئة ملائمة لتنشيط هذا النوع من العدوى (الفطريات) كونه وسط رطب، دافيء، يحتوي على السكر وهي عوامل تساعد على نمو الفطريات، اثناء الإرضاع فان فم الطفل يكون قد تحول إلى بيئة ملائمة لنمو البكتيريا، بسبب حليب الام وتكون الفرصة مهيئة للعدوى من فم الطفل إلى حلمة الام وانتقالها إلى الثدي وبقية الجسم، وتزيد الحالة سوءا إذا كان الثدي مصابا بتشققات أو التهاب.

تقرحات الثدي: تحدث التقرحات نتيجة تراكم الحليب في الثدي ويعود ذلك لعدة أسباب. قد يكون السبب أن طفلك لا يستطيع أن يلتقط الثدي بشكل جيد، وبالتالي فان جزء من الثدي لا يدر الحليب فتبقى متراكمة في تلك المنطقة، وهذا بدوره يؤدي إلى ظهور تقرحات وألم. وما قد يزيد تقرحات الثدي سوءاً إذا كنت حمالة صدر غير مريحة، أو بسبب كدمة، أو إذا خسر الطفل وجبة ارضاع.

انسداد قنوات الحليب: قد يحدث انسداد في قنوات الحليب إذا كانت كتلة صغيرة محتقنة. ملاحظة: من المهم معالجة تقرحات الثدي أو الانسداد في قنوات الحليب فورا كي لا تتطور الحالة إلى التهاب الثدي - Mastitis .

التهاب الثدي: هو التهاب في انسجة الثدي تصيب المرضعات وغير المرضعات وتسمى أيضا - Mastitis Lactation -. ويظهر التهاب الثدي بعد الولادة، وخلال الأشهر الأولى من فترة الإرضاع - Postpartum - ويمكن ان يحدث بعد ذلك أيضا. في هذه الحالة ينصح الام باستمرار الإرضاع لتخفيف احتقان الثدي والمساعدة على الشفاء.

التصاق اللسان
يولد بعض الأطفال مع قطعة صغيرة من الجلد بين الجانب السفلي من اللسان وأرضية الفم. وذلك معروف باسم التصاق اللسان الذي من شأنه أن يؤثر على الإرضاع عن طريق جعل تثبيت الطفل إلى الثدي بطريقة فعالة أصعب. يتم علاج التصاق اللسان بسهولة.

عملية الاٍرضاع

التحضير للاٍرضاع تحتاج عملية الاٍرضاع لتكون ناجحة إلى عدة عوامل:
 تساعد معرفة الأم بجسدها المرضعة الحديثة على اٍدرار الحليب.
 رغبة الطفل في الرضاعة وكونه جائعا.
 عدم وضع رزنامة صارمة للاٍرضاع وترك الأمر للعفوية.
 البحث عن مكان هادء اٍذا كانت الأم تفقد تركيزها بسرعة.
 يقوي العظام ويجنب الاٍصابة بسرطان المبيض.

طريقة الاٍرضاع

تتم عملية الاٍرضاع الطبيعي بالطريقة التالية:
 ضم الطفل واٍلصاقه من رأسه حتى قدميه بجسد الأم وهو في وضع نصف جلوس (مائل).
 مسك حلمة الثدي باليد أربع أصابع من الأسفل والاٍبهام من فوق
 مساعدة الطفل على اٍلتقاط الحلمة والهالة.
 تتراوح مدة الرضعة بين 5 و 20 دقيقة حسب الطفل ووقت الرضاعة (صباح، مساء...) لكن من الأفضل ترك الطفل يرضع حتى يشبع ويترك الثدي من تلقاء نفسه.

الإرضاع يخفض الحساسية
قدمت الجمعية الألمانية لأمراض الحساسية والجمعية الألمانية لأمراض الطفل نتائج أبحاثهما حتى عام 2016.
تدل الدراسات على أن الرضاعة الطبيعية مفيدة للطفل. وتنصح الدراسات بأن الرضاعة من الأم لا بد وأن تكون خلال الأربعة أشهر الأولى من عمر الوليد على الأقل، حيث أن ذلك يقلل من حدوث حساسية للطفل أثناء عمره. كما ينصح الأطباء أن بداية إعطاء الطفل غذاء عاديا يجب أن يتواصل مع الإرضاع وليس أن يكون بعد فطم الطفل. تلك النصائح تقلل من احتمال إصابة الطفل بالحساسية خلال عمره؛ وتشير الدراسات إلى أن هذا النظام يقلل من احتمال إصابة الطفل بالداء الزلاقي (حساسية القمح).

كما تشير الدراسات الطبية أن للسمك في تغذية الطفل مفعول جيد على هذا السبيل. فأكل الأسماك جيد للأم أثناء الرضاعة، وتغذية الطفل بالسمك حسن خلال السنة الأولى من عمره. وكلما تنوع غذاء الطفل خلال 12 شهر الأولى من عمره فهو يكون محصنا ضد الإصابة بمرض الربو أو حساسية الأنف.

إذا لم تستطع الأم رضاعة الطفل فيمكنها شراء لبن اصطناعي معالج بطريقة خاصة تعمل على تفتيت البروتين وتجعله سهلا للهضم؛ طريقة معالجة الحليب الاصطناعي تسمى حلمهة (أي التحلل المائي) Hydrolysate. يمكن شراء هذا الحليب الاصطناعي المعالج بطريقة الحلمهة من الصيدليات.

الفطام

هو اٍيقاف اٍعطاء حليب الأم للطفل وبدأ اٍعتماده على مصادر تغدية جديدة ومختلفة كالخضر والفواكه.

مضخة الثدي

مضخة الثدي هي عبارة عن جهاز ميكانيكي يعمل يدوياً أو على الطاقة الكهربائية من أجل استخراج الحليب من ثدي المرأة المرضع. تم اختراع مضخة الثدي ببراءة اختراع مسجلة باسم إدوار لاسكر.

تعمل مضخة الثدي بشكل مشابه لعمل آلة الحلب التي تستخدم في إنتاج الألبان.

تضطر بعض الأمهات لاٍستخدامها أو اللجوء إلى التدليك لاٍستخراج الحليب وتخزينه في البراد وذلك حتى يحين وقت تقديمه للطفل

الرضاعة الصناعية

الرضاعة الصناعية هي بديل عن الرضاعة الطبيعية في حالات عديدة:
 عدم كفاية حليب الأم لاٍشباع الطفل.
 وفاة الأم وعدم وجود مرضعة بديلة.
 معانات الأم من الام في الثدي.
 اٍصابة الأم باٍلتهابات في الثدي.

طرق الأرضاع الصناعي يتم الاٍرضاع الصناعي بواسطة الرضاعة (زجاجة الرضاعة) وذلك بملئها اٍما:
 بحليب الأم في حال اٍستعمال مضخة الثدي
 حليب البقر المعالج.

الرضاعة عند باقي الثدييات

تختلف الرضاعة عند الحيوانات الثديية بين الحيوانات التي يستهلك الأنسان ألبانها والتي لا يستهلكها.

ثدييات تستهلك البانها مثل الأبقار والماعز والاٍبل وغيرها تفطم صغارها مبكرا ليستفيد الاٍنسان من ألبانها

ثدييات لا تستهلك ألبانها مثل الكلاب والقطط فتواصل الصغار الرضاعة حتى سن الفطام الفطري.

انظر أيضًا
 طب الأسنان للرضع
 صعوبات الرضاعة الطبيعية
 فشل الرضاعة
 سوء التغذية في الأطفال

مراجع

إطعام الرضع
رضاعة

رضاعة طبيعية


Monica Beadnell (nascida em 7 de abril de 1992) é uma lutadora profissional americana atualmente contratada pela All Elite Wrestling sob o nome de ringue Abadon.

Carreira na luta livre profissional
Treinadas por Al Snow e pela Rocky Mountain Pro Academy, elas fizeram sua estreia no wrestling profissional em 18 de janeiro de 2019, em um evento Respect Women's Wrestling, derrotando Aria Aurora. Eles eram regulares no Rocky Mountain Pro (RMP), vencendo o Campeonato Rocky Mountain Pro Lockettes em duas ocasiões.

Abadon fez sua estréia na All Elite Wrestling no AEW Dark em 4 de março de 2020, onde lutou com Hikaru Shida. Elas fizeram sua estréia no Dynamite em 17 de junho, derrotando Anna Jay. Após a partida, Abadon assinou um contrato em tempo integral. Em 22 de outubro elas sofreram uma lesão na garganta durante uma partida com Tay Conti que os manteve fora de ação por um mês. Em 25 de novembro no episódio do Dynamite, Abadon retornou ao All Elite Wrestling, confrontando Hikaru Shida, fazendo com que Shida recuasse de medo e derrubasse o Campeonato Mundial Feminino da AEW. A rivalidade continuou por várias semanas e terminaria em 7 de janeiro de 2021, no AEW New Years Smash, onde Abadon perdeu uma partida contra Shida pelo Campeonato Mundial Feminino da AEW.

Vida pessoal
Beadnell é não-binário e usa pronome they singular.

Campeonatos e conquistas

 Rocky Mountain Pro
 Campeonato RMP Lockettes (2 vezes)

Ligações externas

 Perfil de Abadon em Cagematch.net, Wrestlingdata.com, Internet Wrestling Database

Pessoas não binárias

Abadon (lutadora)


Les bombardements de Varsovie pendant la Seconde Guerre mondiale sont les raids aériens menés par la Luftwaffe allemande contre Varsovie pendant le siège de la ville, lors de l'invasion de la Pologne en 1939. Cela comprend aussi des raids de bombardement allemands lors de l'insurrection de Varsovie en 1944. Au cours de la guerre, environ 85% de la ville a été détruite en raison des bombardements de masse, des tirs d'artillerie lourds et d'une campagne de démolition planifiée.

Siège de Varsovie (1939)
En 1939, la Luftwaffe ouvre l'attaque allemande contre la Pologne avec l'opération Wasserkante, une attaque aérienne sur Varsovie le  septembre. Cette attaque de quatre groupes de bombardiers est d'une efficacité limitée en raison de la couverture nuageuse basse et de la résistance polonaise acharnée des chasseurs PZL P.11 de la brigade de poursuite, qui parviennent à abattre 16 avions allemands pour la perte de 10 des leurs. Cependant, les lourdes pertes subies par les chasseurs polonais laisse à compter du 6 septembre la défense aérienne de Varsovie entre les mains des 24 canons AA de 40 mm, des 72 canons de 75 mm et des nombreuses mitrailleuses AA du commandement de la défense de Varsovie.

Alors que l'armée allemande approche de Varsovie le 8 septembre 1939, 140 Junkers Ju 87 attaquent les parties de la ville sur la rive Est de la Vistule tandis que d'autres bombardiers visent les positions de l'armée polonaise dans la banlieue Ouest. Le 13 septembre, les bombardiers de la Luftwaffe provoquent des incendies généralisés. Une résistance supplémentaire sera suivie par des largages de tracts de propagande.

Enfin, à partir de 08 h 00 le 25 septembre, les bombardiers de la Luftwaffe sous le commandement du major Wolfram Freiherr von Richthofen mènent le plus grand raid aérien jamais vu à cette époque, larguant 560 tonnes de bombes explosives et 72 tonnes de bombes incendiaires, en coordination avec des bombardements d'artillerie lourde par des unités de l'armée. Le centre de Varsovie est gravement endommagé. Environ 1 150 sorties sont effectuées par une grande variété d'avions, y compris des bombardiers Junkers Ju 52/3m obsolètes, qui largueront 13% des bombes incendiaires tombées sur la ville ce jour-là. Seuls deux bombardiers Ju 52 sont perdus lors de ces missions.

Bien que généralement décrite comme absolument décisive, l'attaque aérienne du Lundi noir est un succès mitigé. Alors que le bombardement a abaissé le moral polonais, il n'a pas causé la capitulation polonaise. La fumée des incendies et de grandes quantités de poussière masquaient les cibles et réduisaient considérablement la précision. En conséquence, les bombardiers de la Luftwaffe ont largué une quantité importante de leurs bombes sur des positions d'infanterie allemande dans la banlieue Nord-Ouest de la ville, entraînant des discussions acerbes entre la Luftwaffe et les commandants de l'armée.

Le 26 septembre, trois forts clés des défenses de la ville sont capturés et la garnison polonaise annonce sa reddition — le lendemain, les troupes allemandes font leurs entrées dans la ville. La presse internationale rapporte 20 000 à 40 000 civils tués, des chiffres restés dans les livres d'histoire 60 ans plus tard. Le nombre réel est probablement bien inférieur ; calculant avec le même taux de pertes que les bombardements les plus meurtriers de la Seconde Guerre mondiale en Allemagne, le nombre de morts s'élève à 6 000 à 7 000. 40 % des bâtiments de la ville ont été endommagés et 10 % des bâtiments détruits. Cependant, une partie des dégâts est le résultat de tirs d'artillerie au sol et pas uniquement de bombardements aériens, notamment d'intenses combats de rue entre l'infanterie et les unités blindées allemandes, l'infanterie et l'artillerie polonaises.

Le raid du 25 septembre avait pour but de briser le moral polonais et de forcer la capitulation. Selon les lois de la guerre en 1939, Varsovie est une cible militaire défendue et le raid de la Luftwaffe peut être interprété comme une opération militaire légitime.

Le siège de Varsovie représente 10% des bâtiments détruits à la fin de 1939.

Insurrection de Varsovie (1944)
Le soulèvement de 1944 à Varsovie éclate avec la supériorité/soutien aérien de l'Allemagne. Malgré cela, la Luftwaffe mène de nombreuses frappes contre la résistance polonaise et des cibles civiles. L'infrastructure de Varsovie est également fortement endommagée par les raids aériens, alors que des combats désespérés de rue à rue se déroulent dans les zones détruites. Après 63 jours de combats urbains intenses, les efforts combinés de la Luftwaffe avec les bombardements d'artillerie et la destruction systémique représentent 85 à 90 % des bâtiments détruits en janvier 1945.

Galerie

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Histoire de la Pologne pendant la Seconde Guerre mondiale
 Campagne de Pologne (1939)
 Bombardements stratégiques durant la Seconde Guerre mondiale
 Aviation dans la Seconde Guerre mondiale
 Siège de Varsovie (1939)
 Destruction de Varsovie
 Insurrection de Varsovie (1944)
 Crimes de guerre en Pologne occupée pendant la Seconde Guerre mondiale
 Pertes humaines de la Pologne pendant la Seconde Guerre mondiale

Bibliographie

Liens externes
 Electronic Encyclopedia of Civil Defense - Bombing of Warsaw
 Capturing the Ruins of Warsaw

Relations entre l'Allemagne et la Pologne
Crime de guerre du Troisième Reich en Pologne
Varsovie
1939 en Pologne
Campagne de Pologne (1939)
Histoire de Varsovie

Bombardements de Varsovie pendant la Seconde Guerre mondiale


الكوبان اسم لأكبر أنهار الوطن الأم للشراكسة في شمال القوقاز وينبع هذا النهر الذي يحمل اسما شركسيا آخر هو نهر بسج (بمعنى أمير الأنهار أو شيخها أو كبيرها) من قمة جبل ألبروز (أواشحة مافه بالشركسية) التي تغطيها جليديات معمّرة، ويرفده نحو 14 ألف رافد صغير وكبير ويبلغ طوله 900 كم. وتنتشر على ضفتيه العديد من المدن والقرى، وقد أقيمت عليه العديد من السدود اهيدرو كهربائية. ومن الغريب أن لهذا النهر مايزيد على 300 اسم في مختلف اللغات العالمية.

وقد ارتبط اسم هذا النهر الكبير بحياة الشراكسة وتاريخهم منذ عشرات القرون من الزمان، حيث يرد اسمه كثيرا في القصص والحكايات والروايات وملاحم وأساطير النارتيين (الشراكسة القدماء).

طالع أيضاً
قائمة أنهار روسيا

المراجع

أنهار أديغيا
أنهار روسيا
أنهار ستافروبول كراي
أنهار قراتشاي - تشيركيسيا
أنهار كراسنودار كراي
كوبان
مواقع رامسار في روسيا

نهر الكوبان


Die katholische Pfarrkirche St. Antonius ist ein denkmalgeschütztes Kirchengebäude in Bad Wünnenberg, einer Stadt im Kreis Paderborn (Nordrhein-Westfalen).

Geschichte und Architektur

Vorgeschichte

Die Vorgängerkirche, wohl eine Fachwerkkirche, brannte im Jahr 1677 mit der Stadt nieder.

Die Gemeinde wurde wohl in der Zeit zwischen 850 und 900 errichtet. Zu dieser Zeit holte der Hl. Meinolf die Reliquien des Hl. Liborius von Le Mans nach Paderborn und die Bevölkerung begann, sich taufen zu lassen. Urkundlich erwähnt allerdings wurde eine Vorgängerkirche erst 1182. Sie stand nicht an dieser Stelle, sondern in Eddinghausen. Sie war dem Patrozinium der unbefleckten Empfängnis Mariens und den Aposteln Judas und Simon unterstellt. Die Trümmerreste sind erhalten. Um 1300 musste Eddinghausen seine Kirche aufgeben und wurde der Stadt Wünnenberg zugeordnet.

Heutige Kirche
Der verputzte Saalbau von drei Jochen, mit dreiseitig geschlossenem Chor, steht in der Oberstadt. Er wurde von 1678 bis 1679 aus Bruchstein, der in der Farbe Weiß verputzt wurde, errichtet. Der Westturm mit hoher, geschweifter Haube ist vorgestellt. Die Kirche ist mit einem Kreuz und einem Wetterhahn bekrönt. Eine Sakristei wurde 1929 angebaut. Die Kirche wurde 1977 nach Norden erweitert, es wurde ein zum Altar geöffneter Anbau errichtet. Auf der Südseite ist ein Säulenportal aus Sandstein eingelassen, es trägt die Bezeichnung 1678 und ein Wappen des Paderborner Fürstbischofs von Fürstenberg. Eine an einen Stadtbrand erinnernde Inschrift ist ebenfalls angebracht. Die übersetzte Inschrift lautet: Gott . dem Allmächtigen – dem Allerhöchsten – Geheiligt – Ferdinand, von Gottes Gnaden Bischof von Paderborn, Koadjutor von Münster, des Heiligen Römischen Reiches Fürst, Herzog von Pyrmont und Freiherr von Fürstenberg, hat, der Wohltaten eingedenk, diese Kirche dem hl. Antonius von Padua, dem Bekenner, da die alte Kirche durch eine plötzliche Feuersbrunst zugleich mit der ganzen Stadt verheert war, von Grund auf erbaut. Anno M DC LXXVIII = 1678. Über dem Portal ist ein Rundbogenfenster eingelassen. Die Kreuzgratgewölbe im Innenraum ruhen auf flachen Wandvorlagen, die Schlusssteine tragen die Wappen der Familie von Fürstenberg. Die Wände des Altbaus sind durch Rundbogenfenster gegliedert, im Neubau sind es Künstlerfenster mit Darstellungen aus dem Leben des Hl. Antonius von Padua.

Ausstattung
 Das Gemälde in einem holzgeschnitzten Rahmen von 1680 im neubarocken Hochaltar von 1934 zeigt die Darbringung im Tempel, es ist Johann Georg Rudolphi zugeschrieben.
 Eine reich beschnitzte ehemalige Kommunionbank ist mit 1724 bezeichnet, sie ist in die vordere Betbank integriert.
 Die Holzfiguren der Heiligen Bonifatius, Liborius und Antonius entstanden in der Zeit um 1720.
 Die ältesten Pfeifen der Orgel stammen aus der Zeit um 1678.
 Der bemerkenswerte Taufstein ist vom 18. Jahrhundert.
 Die Strahlenmadonna kommt wohl ursprünglich vom Kloster Dalheim, sie wurde nach dem Zweiten Weltkrieg in der Kirche aufgestellt.
 Die Sonnenuhr von 1720 zeigt die Tagesstunde und die Jahreszeit an. Die auf einer Schieferplatte kunstvoll gefertigte Arbeit trägt die Inschrift: A solis ortu usque ad occasum laudabile nomen domini (Vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang sei gelobt der Name des Herrn!)
 Fünf Bronzeglocken der Tonfolge c'-es'-f'-as'-b'. Die Glocken II und III wurden 1946 in Briloner Sonderbronze gegossen. Glocke I entstand 1947 in Briloner Sonderbronze. Glocke IV wurde 1922 von Heinrich Humpert in Brilon gegossen und 1962 lieferten Petit & Edelbrock die Glocke V.

Literatur
 Ursula Quednau (Bearb.): Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Nordrhein-Westfalen, Band II: Westfalen. Deutscher Kunstverlag, Berlin / München 2011, ISBN 978-3-422-03114-2, S. 83.

Weblinks

 Geschichte und Fotos (abgerufen am 13. März 2012)
 Geschichte der Vorgängerkirche (abgerufen am 13. März 2012)

Einzelnachweise

Bad Wunnenberg, Antonius Von Padua
Bad Wunnenberg
Bad Wunnenberg, Antonius Von Padua
Antonius Von Padua
Bauwerk in Bad Wünnenberg
Bad Wunnenberg

St. Antonius von Padua (Bad Wünnenberg)


Medovarce este o comună slovacă, aflată în districtul Krupina din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 227 de locuitori.

Istoric
Localitatea Medovarce este atestată documentar din 1156.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Medovarce


Megascolecidae is a taxonomic family of earthworms native to Madagascar, Australia, New Zealand, Southeast Asia, and North America. All species of the Megascolecidae belong to the Clitellata class. The Megascolecidae comprise a large family of earthworms and they can grow up to 2 meters in length. The intercontinental distribution of Megascolecidae species favours the continental drift theory.

Their large size distinguishes the Megascolecidae from other earthworm families; they are an essential part of maintaining soil structure, minor carbon sequestration, and maintaining terrestrial ecosystem balance. The Megascolecidae are one of many families in the Annelida phylum. They live in a terrestrial environment and have a preference for soil with high biomass content, high humidity, and warm temperature. Many different genera of the Megascolecidae have been described, but the total number of species is still unsettled.

Physiological features
Different species of the Megascolecidae have different physiological features, but some similarities of physiological features can be found between species. The family contains relatively large individuals. The length of earthworms can vary from  to . The number of spermathecal pores is normally paired, but multiples can be present in some species. The location of spermathecal pores and how they are positioned in different segmental locations is used in the identification of different megascolecidids.

Earthworms ingest a variety of organic materials in the soil since they live in terrestrial environments. Earthworms in this family have the ability to decompose lignocellulose, which requires assistance from microorganisms in their digestive system. Aside from microorganisms,  digestive enzymes such as amylase and  cellulase, and proteins can be found in different regions of the gut.  Chemical digestion mainly occurs in the intestinal caeca of earthworms, which have higher protease activity than other parts of the gut.

Genital markings in the Megascolecidae family can be used to distinguish species.

Reproductive system
The Megascolecidae are oviparous, laying eggs to reproduce. They are biparental. The ideal condition of reproduction for the megascolecidids is 25 °C, where the eggs hatch the quickest and have the highest cocoon production.

The male reproductive organ of the Megascolecidae includes testes, seminal vesicles, spermathecae, prostate glands, and spermathecal pores. The sperm can be found in testes and seminal vesicles, but cannot be found in spermathecae. The female reproductive organ consists of female pores, which normally occur in pairs. Both male and female reproductive organs are present in earthworms because they are monoecious. To breed, two earthworms exchange sperm. Long after they are separated, the egg case is secreted. It forms a ring around the worm, then the worm removes the ring from its body and injects its own eggs and the other worm's sperm into it. Afterwards, the egg case is sealed and ready to hatch, grow, and become a cocoon.

Lifecycle
The Megascolecidae lifecycle takes around 50–57 days, depending on the external environments and habitat. The rate of growth during the first 14 days is very low, however; after 21 – 28 days, the rate of growth increases and then cycles up and down throughout the worm's life with no pattern. The growth rate ofthese worms is correlated to the temperature of their environment. As temperatures increase from 30 °C, a significant growth rate and decreasing the time to sexual maturity are seen. The ideal living temperature of megascolecidids is around 15 to 30 °C. Overall mean growth is 1.79 mg/day, 1.57 mg/day, and 1.34 mg/day depending on the abundance of worms and environment condition and size. The cocoon production of Megascolecidae species also is correlated with the temperature of the environment.

Distribution and habitat
Megascolecidae species can be in Australia, New Zealand, Asia, North America, South America, and Europe. The intercontinental presence of Megascolecidae species can be explained by the Permanence of Continent Theory, which provides the explanation of most Cenozoic distributions; this theory,though, does not explain the presence of European Megascolecidae in North America. The intercontinental distribution of Megascolecidae has two different theories that explains its phenomenon -land bridges and continental drift.

The Megascolecidae family originated in Australia. Australia has number of species that are native to different parts of the country; Anisochaeta sebastiani is an example. This species can be found from Queensland to Tasmania. Fifty-three known species of these earthworms can be found in Western Australia; Graliophilus georgei and G. secundus are some examples. G. zeilensis can be found in the Northern Territory, specifically in Mount Zeil, West MacDonnell Ranges. G. zeilensis also can be found on the highest point of the mountain where average rainfall of the region is 250 mm annually. This distinguishes them from other species from Graliophilus.

Metaphire and Amynthas are two common genera belonging to the Megascolecidae family. They can be found in different countries in Asia.

Eight different species of Metaphire can be found in Malaysia: M. sedimensis, M. hijaunensis, M..e songkhlaensis, M. pulauensis, M. pulauensis, M. fovella, M. balingensis, and M. strellana. These species are commonly found in soil containing medium to high organic material. such as loamy soil.

In Indonesia, 9 different genera can be found; Amynthas, Archipheretima, Metaphire, Metapheretima, Pheretima, Pithemera, Planapheretima, Pleinogaster, and Polypheretima. Pheretimoid is the biggest group of species, which consists of 65 species. Some intrageneric groups are restricted to mainland Asia, but others are native to Indo-Australian Archipelago.

The ideal habitat for Megascolecidae is a terrestrial environment with soil with a high content of organic material, such as loamy soil, cattlebor  pig manure, and aerobically digested sewage sludge. Megascolecidae species grow and produce more cocoons during the summer than the winter, because their lifecycle is highly correlated to the temperature and humidity of the environment. Some Megascolecidae species have adapted to colder temperatures and drier areas, though, which enables them to live in higher-altitude regions of the land.

Ecology
Megascolecidae form an important part of the soil ecosystem, in that they indicate soil health and maintain soil productivity. The abundance of earthworms is highly correlated to soil pH, texture, water content, and temperature. Earthworms have the ability to biomonitor soil pollutants. This is because of earthworms' burrowing habit serves to facilitate water flow and agrochemicals through the soil profile, so are able to perform carbon sequestration and reduce soil pollutants]. Invasive earthworms can have a significant impact causing changes in soil profiles, nutrient and organic matter content and other soil organisms or plant communities. In most cases the disturbed areas includes agricultural systems or previously areas that are lacking of earthworms would see the biggest impact of the invasive earthworms. The impact of earthworms on soil structure is  due to the rate of net nitrogen mineralization.

Genera

 Aceeca Blakemore, 2000
 Aridulodrilus Dyne, 2021
 Amphimiximus Blakemore, 2000
 Amynthas Kinberg, 1867
 Anisochaeta Beddard, 1890
 Anisogogaster Blakemore, 2010
 Aporodrilus Blakemore, 2000
 Archipheretima Michaelsen, 1928
 Arctiostrotus McKey-Fender, 1982
 Argilophilus Eisen, 1893
 Austrohoplochaetella Jamieson, 1971
 Begemius Easton, 1982
 Caecadrilus Blakemore, 2000
 Chetcodrilus Fender & McKey-Fender, 1990
 Comarodrilus Stephenson, 1915
 Cryptodrilus Fletcher, 1886
 Dendropheretima James, 2005
 Deodrilus Beddard, 1890
 Didymogaster Fletcher, 1886
 Digaster Perrier, 1872
 Diporochaeta Beddard, 1890
 Drilochaera  Fender & McKey-Fender, 1990
 Driloleirus Fender & McKey-Fender, 1990
 Duplodicodrilus Blakemore, 2008
 Eastoniella Jamieson, 1977
 Fletcherodrilus Michaelsen, 1891
 Gastrodrilus Blakemore, 2000
 Gemascolex Edmonds & Jamieson, 1973
 Geofdyneia Jamieson, 2000
 Graliophilus Jamieson, 1971
 Haereodrilus Dyne, 2000
 Healesvillea Jamieson, 2000
 Heteroporodrilus Jamieson, 1970
 Hiatidrilus Blakemore, 1997
 Hickmaniella Jamieson, 1974
 Hypolimnus Blakemore, 2000
 Isarogoscolex James, 2005
 Kincaidodrilus McKey-Fender, 1982
 Lampito Kinberg, 1867
 Macnabodrilus Fender & McKey-Fender, 1990
 Megascolex Templeton, 1844
 Megascolides McCoy, 1878
 Metapheretima Michaelsen, 1928
 Metaphire Sims & Easton, 1972
 Nelloscolex Gates, 1939
 Nephrallaxis Fender & McKey-Fender, 1990
 Notoscolex Fletcher, 1886
 Oreoscolex Jamieson, 1973
 Paraplutellus Jamieson, 1972
 Pericryptodrilus Jamieson, 1977
 Perionychella Michaelsen, 1907
 Perionyx Perrier, 1872
 Perissogaster Fletcher, 1887
 Pheretima Kinberg, 1867
 Pithemera Sims & Easton, 1972
 Planapheretima Michaelsen, 1934
 Pleionogaster Michaelsen, 1892
 Plutelloides Jamieson, 2000
 Plutellus Perrier, 1873
 Polypheretima Michaelsen, 1934
 Pontodrilus Perrier, 1874
 Propheretima Jamieson, 1995
 Provescus Blakemore, 2000
 Pseudocryptodrilus Jamieson, 1972
 Pseudonotoscolex Jamieson, 1971
 Retrovescus Blakemore, 1998
 Scolecoidea Blakemore, 2000
 Sebastianus Blakemore, 1997
 Simsia Jamieson, 1972
 Spenceriella Michaelsen, 1907
 Tassiedrilus Blakemore, 2000
 Terrisswalkerius Jamieson, 1994
 Tonoscolex Gates, 1933
 Torresiella Dyne, 1997
 Toutellus Fender & McKey-Fender, 1990
 Troyia Jamieson, 1977
 Vesiculodrilus Jamieson, 1973
 Woodwardiella Stephenson, 1925
 Zacharius Blakemore, 1997

References

External links

Haplotaxida
Annelid families

Megascolecidae


ශ්‍රී ලංකාව සහ වතිකානුව අතර සම්බන්ධතා ඇරඹෙන්නේ 1978 වර්ෂයේ සිටයි. නිල වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ නගරයේ පාප්වහන්සේ ගේ නියෝජිතවරයෙකු සිටින අතර, වතිකානු නගරයේද ශ්‍රී ලාංකික නිල නියෝජිතයෙකු සිටියි.

2011 දෙසැම්බරය්දී, ජිනීවා හී එක්සත් ජාතීන්ගේ ශ්‍රී ලංකා නිත්‍ය නියෝජිතයා වූ තමාරා කුනනායගම් මහත්මිය, වතිකානය වෙනුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ නියෝජිතවරයා ලෙස, XVI වන බෙනඩික්ට් පාප්වහන්සේට සිය අක්තපත්‍ර භාර දී තිබෙයි.

සංචාර
ඉතිහාසයේ අවස්ථා තුනකදී පාප්වහන්සේලා තිදෙනෙකු, ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරය කොට තිබෙයි. 1970 දෙසැම්බර් වලදී හය වන පාවුලු පාප්වහන්සේත්, 1995 ජනවාරියේදී  දෙවන ජුවාම් පාවුලු පාප්වහන්සේත් ශ්‍රී ලංකාවට සපැමිණ තිබෙයි.

ශ්‍රී ලංකා ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා 2012 ජුනි මසදී, දහහතරවන බෙනඩික්ට් පාප්වහන්සේව වතිකානයේදී හමුවිය.

ෆ්‍රැන්සිස් පාප්වහන්සේගේ ලංකාගමනය

2015 ජනවාරි 13 වන දිනදී ෆ්‍රැන්සිස් පාප්වහන්සේ ශ්‍රී ලංකාවේ තෙදින නිල සංචාරයක් සදහා දිවයිනට පැමිණි අතර, ජනවාරි 15 වන දිනදී චාරිකාව නිමා කරමින් පිලිපීනය වෙත පිටත්වෙන ලදී.

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ සබඳතා

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැදි
Sri Lanka (nunciature)
Pope makes appeal for Sri Lanka aid

වතිකානු-ශ්‍රී ලංකා සබඳතා


Christoph Stalder (* 25. Juni 1944 in Fraubrunnen; † 12. Februar 2012; heimatberechtigt in Lützelflüh) war ein Schweizer Jurist und Politiker (FDP.Die Liberalen) aus der Stadt Bern.

Leben
Christoph Stalder wuchs in Fraubrunnen auf. Er studierte Rechtswissenschaft an der Universität Bern, erwarb das Fürsprecherpatent und war in Washington, D.C., als Anwalt, in der bernischen Verwaltung und als Gerichtssekretär am Bundesgericht tätig. 1976 erwarb er den Doktortitel mit einer Arbeit über die Meinungsäusserungsfreiheit im Verhältnis zu den anderen Grundrechten. Ab 1977 wohnte er in Bern und war für die Schweizerische Mobiliar tätig, zuletzt als Mitglied des Direktoriums und Verantwortlicher für Public Affairs. Christoph Stalder war mit Anna Marie Stalder-Neftel verheiratet, mit der er zwei Töchter hatte.

1994 wurde Stalder als Vertreter der FDP in das Berner Stadtparlament, den Stadtrat, gewählt und war 2001 dessen Präsident. Er setzte sich dort namentlich für den Zusammenschluss der Stadt mit ihren Agglomerationsgemeinden ein und stand dem Verein «Bern neu gründen» vor. 2002 wechselte er in das Kantonsparlament, den Grossen Rat, dem er bis zu seinem Tod angehörte und den er 2007/08 präsidierte. Dort gehörte er zu den politischen Schwergewichten und verfolgte ebenfalls das Anliegen von Gemeindezusammenlegungen.

Persönlich und mit der «Mobiliar» setzte sich Stalder für die bernische Kultur ein. Er gehörte unter anderem den Führungsgremien des Stadttheaters Bern, des Zentrums Paul Klee, des Historischen Museums Bern sowie anderer Organisationen der bernischen Wirtschaft und Gesellschaft an.

Im Februar 2012  starb Christoph Stalder im Alter von 67 Jahren an den Folgen eines Herzinfarkts.

Schriften
 «Preferred Freedoms». Das Verhältnis der Meinungsäusserungsfreiheit zu den anderen Grundrechten. Eine rechtsvergleichende Darstellung der Rechtsprechung des amerikanischen Supreme Court und des Schweizerischen Bundesgerichtes (= Abhandlungen zum schweizerischen Recht. Neue Folge. Heft 447). Stämpfli, Bern 1977, ISBN 3-7272-0300-5 (= Dissertation, Universität Bern, 1976).

Einzelnachweise

Grossrat (Bern)
Rechtsanwalt (Schweiz)
FDP-Mitglied (Schweiz)
Person (Bern)
Schweizer
Geboren 1944
Gestorben 2012
Mann

Christoph Stalder


III. Tiglath-Pileser (İbranice kullanım biçiminden, Akatça: Tukultī-apil-Ešarra) (MÖ 745 - 727) MÖ 8. yüzyılda hüküm sürmüş olan ve Yeni Asur İmparatorluğu'nun kurucusu olarak kabul edilen ünlü bir Asur kralıdır. Suriye ve Filistin'i alarak ülke topraklarını genişleten III. Tiglath-Pileser, Asur ve Babil krallıklarını tek çatı altında birleştirmiştir (MÖ 728)

Resmi yazıtlar III. Tiglat-Pileser döneminde yazılmaya başlamıştır. Kralın Kalah'taki (bugünkü Nimrud, Irak) sarayın duvarlarını süsleyen ünlü kabartmalar bunlara örnek olarak gösterilebilir.

Kaynakça

MÖ 8. yüzyıl liderleri
Asur kralları
Babil kralları

Doğum tarihi bilinmeyenler
Ölüm tarihi bilinmeyenler
Gaspçılar

III. Tiglat-Pileser


Deixe-me Viver é um filme brasileiro de 2016, do gênero drama, dirigido e escrito por Clóvis Vieira.

Sinopse
O jovem espírita Luiz Sérgio (Bernardo Dugin) foi convidado para uma grande obra. Ele é convocado para escrever diversos livros espíritas, sendo um deles Deixe-me Viver. Para poder escrever tal livro, ele busca inspiração em uma jornada em busca de resgatar espíritos que se encontram nos umbrais, local onde os espíritos vão para poder pagar por seus pecados. Nessa busca, ele encontra vários casos de abandono e descaso.

Elenco

 Bernardo Dugin como Luiz Sérgio
 Fernando Peron como Aluísio
 Sabrina Petraglia como Dra. Kelly Gravado
 Rocco Pitanga como Mestre Otávio
 Renata Sayuri como Irmã Rosália
 Thomaz Costa como Gustavo
 Mário Cardoso como Máximo

Produção
O filme é baseado no romance espírita Deixe-me Viver, publicado em 1998 por meio da psicografia da médium Irene Pacheco com autoria espiritual de Luiz Sergio, um estudante de engenharia que faleceu em 1973, aos 23 anos, vítima de um acidente de carro.

O diretor e roteirista do filme, Clóvis Vieira, adquiriu os direitos autorais para adaptar o romance em 2000. Foram 16 anos de pesquisa e produção para que então o filme fosse lançado. O ator Bernardo Dugin, que interpreta o protagonista Luiz Sérgio, afirma ter sentido a presença do espírito durante as gravações do filme.

Lançamento
O filme chegou aos cinemas em 13 de outubro de 2016.

Recepção

Resposta dos críticos
Escrevendo para o website Cinem(ação), Lucas Albuquerque disse que "Em Deixe-me Viver há o objetivo de passar uma mensagem, mas ela é apenas panfletária, não há uma discussão mínima que fuja do mais raso maniqueísmo e servindo apenas para os integrantes da doutrina que não queiram ver um filme – mas só ter uma aula."

Ligações externas

Filmes do Brasil de 2016
Filmes de drama do Brasil
Filmes baseados em obras de autores do Brasil
Filmes em língua portuguesa
Filmes com temática espiritualista
Mídia espírita

Deixe-me Viver


مدير الحزم سينابتك  هو واجهة رسومية لأبت-جت لأنظمة إدارة حزم دبيان. سينابتك يُستعمل بالاخص على الأنظمة التي تعتمد على حزم ديب, لكن من الممكن استعماله على الأنظمة التي تستعمل حزم آر بي إم. يستعمل سينابتك لتثبيت وحذف وتحديث حزم البرمجيات ولإضافة مستودعات البرمجيات.

مزايا
 تنزيل، حذف، وتحديث الحزم.
 ترقية النظام.
 البحث عن حزمة.
 إضافة مستودعات الحزم.
 ايجاد الحزم حسب الاسم، الوصف....
 تحديد الحزم حسب الحالة، القسم، أو تصفية مخصصة.
 ترتيب الحزم حسب، الحالة، الحجم أو الإصدار.
 تصفح الوصائق المتوفرة عن الحزمة عبر الإنترنت.
 ابقاء الحزمة على اصدارها الحالي (عدم تحديث الحزمة)
 تراجع/إعادة عن تحديد الحزم.
 الحصول على صور تخص الحزمة من screenshots.debian.net

الاستخدام

مدير حزم، يمكنك من إدارة الحزم من، تنصيب، ترقية، وازالة الحزم، عن طريق واجهة رسومية. لتثبيت حزمة يجب على المستخدم البحث عن الحزمة وتعليمها من اجل تثبيتها، لكن لا يتم تطبيق التغيرات فورا، بل يجب على المستخدم بعد أن ينتهي من تحديد حزمة أو مجموعة حزمة ان يضغط على زر تطبيق ليقوم البرنامج بعمله.

يقوم المستخدم بتحديد حزمة أو مجموعة حزم ليقوم البرنامج بتثبيتها، حذفها أو لترقيتها، حيث سيثبت حزم ويحذف حزم ويرقي حزم أخرى حسب ما طلب منه المستخدم ثم يقوم بالضغط على زر تطبيق aply ليقوم تنفيذ طلب المستخدم.

تاريخ
تم تطوير سينابتيك من خلال كونيكتيفا, طلب منه ذلك ألفريدو كوجيما. بعد ذلك قامو بتوظيفه لكتابة واجهة رسومية لابت.

كينابتك
كينابتك  هو واجهة رسومية لأبت جت لبيئة كدي مبنية على نفس الشيفرة المصدرية الخاصة بسينابتك.

مراجع

أنظمة إدارة الحزم الحرة
أوبونتو (نظام تشغيل)
ديبكج
مواضيع متعلقة بنظام إدارة الحزم في لينكس
واجهات المستخدم النهائي لأنظمة إدارة الحزم في لينكس

سينابتك (برنامج)


Çığırlı, Tunceli ilinin Hozat ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı "Zımık" olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.

Coğrafya
Tunceli iline 34 km, Hozat ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Hozat belde ve köyleri

Çığırlı, Hozat


Lyu Haotian () este un jucător chinez de snooker și de biliard bila-9.

A disputat finala Openului Indian din 2019. Nu a realizat breakul maxim niciodată. În aprilie 2019, se afla pe poziția 27 mondială aceasta fiind și cea mai bună clasare din carieră.

A acces pentru prima dată într-un turneu profesionist la vârsta de 14 ani.

Note

Nașteri în 1999
Nașteri pe 29 noiembrie
Jucători de snooker
Oameni în viață
Sportivi chinezi
Oameni din Beijing

Lyu Haotian


Das Fresnelsche Parallelepiped (auch: Fresnelsches Rhomboeder) ist ein optisches Prisma, das 1817 von Augustin-Jean Fresnel vorgestellt wurde, um 45°-linear-polarisiertes Licht in zirkular-polarisiertes Licht umzuwandeln.

Die Funktion des Parallelepipeds ist daher ähnlich der einer Verzögerungsplatte, jedoch basiert seine definierte Phasenverschiebung nicht auf Doppelbrechung, sondern auf einer zweifachen Totalreflexion in einem bestimmten Winkel. Es hat den Vorteil, dass die Phasenverschiebung im Gegensatz zu  bei der Verzögerungsplatte kaum von der Wellenlänge abhängt.

Aufbau und Funktionsweise

Die Funktion des Fresnelschen Parallelepipeds basiert auf einer definierten Phasenverschiebung der beiden Komponenten des polarisierten Lichts bei der Totalreflexion an der Innenfläche des Prismas. Dazu wird 45°-linear-polarisiertes Licht senkrecht auf eine Stirnseite des Prismas gelenkt und ohne Richtungsänderung in das Prisma gebrochen. Anschließend fällt es auf eine schräge Längsfläche des Prismas. Ist der Einfallswinkel  größer als der Grenzwinkel der Totalreflexion , so wird es dort totalreflektiert. Die dabei auftretende Phasenverschiebung bewirkt, dass aus dem ursprünglich linear-polarisiertem Licht elliptisch-polarisiertes Licht wird. Für die Erzeugung von zirkular-polarisiertem Licht ist daher noch eine zweite Totalreflexion notwendig, bevor das Licht durch die zweite Stirnseite des Prismas austritt.

Für eine definierte Phasenverschiebung von  (führt von 45°-linearer zu zirkularer Polarisation) ist es notwendig, dass das Licht in einem bestimmten Winkel  auf die totalreflektierenden Grenzflächen trifft. Dieser Winkel hängt ab vom Grenzwinkel  der Totalreflexion, in welchen wiederum der Brechungsindex des eingesetzten Materials einfließt:

wobei  die Anzahl der Totalreflexionen im Parallelepiped ist.

Normalerweise erfolgen bei einem Fresnelschen Parallelepiped zwei Totalreflexionen im Prisma ().

Für ein Prisma aus Kronglas mit einem Brechungsindex von 1,51 und einem Grenzwinkel der Totalreflexion von

muss der Einfallswinkel auf die totalreflektierenden Flächen daher  betragen:

Einzelnachweise

Augustin Fresnel als Namensgeber
Polarisationsprisma

Fresnelsches Parallelepiped


The following is a list of the FCC-licensed radio stations in the United States Commonwealth of Massachusetts, which can be sorted by their call signs, frequencies, cities of license, licensees, and programming formats.

List of radio stations

Defunct
WDIS
WFNX
WGAJ
WGI
WGTR
WHMQ
WJDF
WJXP
WMAF
WNEK-FM
WNMH
WNYW
WPAA
WPEP
WPNI
WREB
WRSB
WWQZ
WWTA
WXLJ-LP
WYAJ
WYOB-LP

See also
 List of United States radio networks
 List of television stations in Massachusetts

References

Massachusetts
Radio

List of radio stations in Massachusetts


Zbunjeni , hrvatski glazbeni sastav iz Makarske.

Povijest
Početkom 1990-tih u Makarskoj je skupina mladića osnovala sastav Zbunjeni ventilatori, što je odgovaralo (ne)talentu, glazbenom umijeću i zvuku koji su proizvodili, no publika ih je prihvaćala. Štaviše, svojim obradama punk, rock i ostalih žanrovskih standarda, postigli su i prvi uspjeh na lokalnoj sceni. Punk obradom šlagera Marijana postali su lokalna koncertna atrakcija. Slijedi zastoj, sastav je neko vrijeme bio neaktivan, promijenili su dio ljudi. Početkom 1999. godine nastupaju u postavi koja je bila stalna preko 10 godina, a sastav je promijenio ime u Zbunjeni. S obrada tuđih stvari prešli su na skladanje vlastitih pjesama. Koncem 1999. snimili su prvi demo-CD. Na sceni demonstracijskih izvođača dokazali su se bez medijske potpore i menadžera, a ugled su stekli samo vlastitom kvalitetnom glazbenom interpretacijom na žestokim koncertima od Makarske, do Zagreba, Splita, Slovenije. 2001. godine objavili su eponimni nastupni album za etiketu Sound & Vision. Promovirali su ga po Hrvatskoj i Sloveniji te su snimili video spotove za pjesme Rođen u gradu, Laku noć herojima i Proleteri dosade. Godine 2005. prešli su na snimanje novog albuma. Držeći se one Bolje mrtvi, nego kultni i legendarni! potražili su drugog izdavača. Godine 2007. potpisali su diskografski ugovor s Dallas Records/Denyken Musicom. S Denykenom su od srpnja 2007. do siječnja 2008. snimili Pilulu, svoj drugi album.

Diskografija
 demo CD, 1999.
 2001., studijski album, Sound & Vision, 2001.
 Pilula, studijski album, Dallas Records/Denyken 2007.

Članovi
Članovi su:
Vujo - glas
Ivo - gitara
Ture - gitara
Murko - bas
Matko - bubanj

Izvori

Vanjske poveznice
Facebook
YouTube
Discogs

Hrvatski glazbeni sastavi
Makarska

Zbunjeni


انتف الخامس هو الملك الثالث والعشرين من ملوك الأسرة الثالثة عشر وخلفه سيت مربري.

مراجع

فراعنة الأسرة المصرية الثالثة عشر

انتف الخامس


L'Arrival Van est un fourgon électrique produit par Arrival. Il sera commercialisé à partir de 2022.

Aperçu

Le prototype de pré-production du fourgon entièrement électrique, qui était également le premier véhicule développé par la société britannique Arrival, a été présenté en août 2017. Dans la partie introduite, le Van prenait la forme d'une fourgonnette monocorps incurvée et futuriste avec une grande surface vitrée autour du siège conducteur, ainsi qu'un grand pare-brise et des proportions angulaires.

La conception finale, faisant ses débuts en mars 2021 pour la production en série, a subi d'importants changements visuels. Tout en conservant une silhouette monocorps, la fourgonnette a acquis une partie avant plus saillante et bombée avec une carrosserie peinte en noir. L'accès à la cabine était possible grâce à une porte coulissante, et en plus du siège conducteur, il y avait aussi une banquette supplémentaire rabattable pour un passager occasionnel.

Assemblage
Le démarrage de la production du Van est prévu pour l'automne 2022, dans l'usine de Bicester, en Angleterre, choisie comme site de production du véhicule. Dans le même temps, au troisième trimestre, la production devrait également démarrer pour la flotte de fourgons UPS dans la deuxième usine d'Arrival aux États-Unis, où la production à Charlotte, en Caroline du Nord, sera lancée.

Motorisation
Le Van est un fourgon entièrement électrique, qui est propulsé par un moteur de 163 ch qui transfère la puissance à l'essieu avant et lui permet d'accélérer jusqu'à un maximum de 120 km/h (75 mph). Le constructeur propose un choix de quatre tailles de batteries, avec une autonomie variable et une capacité maximale autorisée : 67 kWh et jusqu'à 180 km (110 mi), 89 kWh et jusqu'à 239 km (149 mi), 111 kWh et jusqu'à 289 km (180 mi) une haut de gamme d'une capacité de 139 kWh et d'une autonomie maximale de 340 km (210 mi).

Notes et références

Lien externe

Automobile électrique
Automobile des années 2020

Arrival Van


A Força Especial Gando (1º de dezembro de 1938 - 1945) (, japonês romanização Hepburn: Kantō Tokusetsutai , romanizado Gando Teugseoldae) era um batalhão independente dentro do Exército Imperial de Manchukuo composto principalmente por coreanos étnicos, e alguns mercenários estrangeiros experientes da Ásia encarregados de suprimir grupos militantes anti-japoneses e pró-comunistas nas áreas de fronteira entre o norte da Coreia ocupada pelo Japão e Manchukuo.

Ex-militares da Força Especial Gando são considerados Chinilpa na Coréia moderna por seu papel na supressão de grupos que defendiam a independência coreana.

História
A região de Jiandao, na província de Kirin, na Manchúria, conhecida em coreano como "Gando", era uma área habitada em grande parte por coreanos étnicos. Antes da ocupação japonesa da Coreia em 1905, muitos coreanos que se opunham à anexação se mudaram da Coreia para Gando e estabeleceram movimentos de independência coreana. Muitos desses movimentos mais tarde ficaram sob o controle do Partido Comunista Chinês por meio do Exército Unido Anti-japonês do Nordeste.

A partir de 1907, o governo japonês reivindicou jurisdição sobre todos os coreanos étnicos, independentemente da localização física, e o atrito aumentou com o governo da dinastia Qing da China sobre o controle da área de Gando, acumulando-se na Convenção de Gando de 1909. Após o Incidente da Manchúria e o estabelecimento do controle japonês sobre toda a Manchúria em 1931, outra onda de imigração coreana ocorreu, desta vez com o incentivo japonês, para ajudar a consolidar as reivindicações japonesas no território.

Com o estabelecimento de Manchukuo em 1932, a situação em Gando era muito instável, com a população local dividida em facções pró-japonesas e anti-japonesas/anti-manchukuo, muitas das quais recorreram à guerrilha. Em um esforço para subjugar a região, os japoneses recrutaram voluntários coreanos pró-japoneses para uma força de guerra especial e treinaram o Exército Imperial de Manchukuo principalmente em táticas de contrainsurgência.

Vários coreanos étnicos viram melhores oportunidades de avanço por meio das academias militares de Manchukuo do que seriam impossíveis no Exército Imperial Japonês e se juntaram à nova força. Isso incluía o futuro general da República da Coreia, Paik Sun-yup. O historiador Philip Jowett observou que durante a ocupação japonesa da Manchúria, a Força Especial Gando "ganhou uma reputação de brutalidade e foi relatado por ter devastado grandes áreas que estavam sob seu domínio".

Após a rendição do Japão, muitos membros da Força Especial Gando foram incorporados ao novo Exército da República da Coreia pelo Exército dos Estados Unidos, por seu treinamento e conhecimento íntimo do terreno da parte norte da península coreana, e conhecimento das táticas do Exército Popular Coreano. Alguns mais tarde ascenderam a altos cargos no governo da República da Coreia.

Referências

Bibliografia
 .
Anticomunismo
!Artigos com texto em chinês tradicional
Forças especiais
Coreia
Manchukuo
Império do Japão
Tropas de elite
Insurgências na Ásia
Guerrilha

Força Especial Gando


Silverhill est une communauté située dans la province de la Colombie-Britannique, dans le sud-ouest.

Notes et références

Liens externes

Municipalité en Colombie-Britannique

Silverhill (Colombie-Britannique)


Aerovlak ili Zračni vlak, vrsta je vlaka velike brzine, bez kotača, koji lebdi na zračnom jastuku.
Umjesto čeličnih kotača ima s podizne pločice za lebdenje, a konvencionalno željezničko postolje zamijenjeno je s asfaltiranom površinom, tj. vodilicom za levitaciju na zračnom jastuku (za razliku od vlakova koji koriste magnetnu levitaciju).

Koncept ima za cilj eliminirati otpor okretanja kotača, i omogućiti vrlo visoke performanse, dok također pojednostavljuje infrastrukturu potrebnu za postavljanje novih pruga.
Prvi lebdeći vlak na zračnom jastuku razvio je Jean Bertin ranih 1960-ih u Francuskoj, gdje su se prodavali kao "Aérotrain", prije nego što je francuska vlada napustila projekt.

Vanjske poveznice
The Hovertrain
History of hovertrains
Definition of hovertrain
British hyperloop, hovertrain and maglev trains.
Aerovlak - Zračni vlak
Aerovlak ili vlak na zračnom jastuku
Definicija aerovlaka

Željeznička vozila
Vlakovi velikih brzina

Aerovlak


Olivia Caramello, née en 1984 à Mondovi, est une mathématicienne italienne. Elle est titulaire d'une chaire nationale « Rita Levi-Montalcini » de professeur associé à l'Université de l'Insubrie à Côme, en Italie, et fut titulaire de 2020 à 2022 de la chaire Gelfand à l'Institut des hautes études scientifiques, en France. Elle est connue pour son travail sur la théorie des topos et pour avoir été la pionnière de la technique des topos comme ponts. Elle est l'auteur du livre Theories, Sites, Toposes: Relating and study Matheories Theories through topos-theoretic bridges publié en 2017.

Formation et début de carrière
Caramello a obtenu son baccalauréat en mathématiques à l'Université de Turin et son diplôme de piano au Conservatorio di Cuneo à l'âge de 19 ans.

En 2009, elle a obtenu son doctorat en mathématiques à l'Université de Cambridge (Royaume-Uni), en tant que Prince of Wales Student au Trinity College, avec une thèse intitulée « La dualité entre les topos de Grothendieck et les théories géométriques » sous la direction de Peter Johnstone. En 2016, elle obtient son habilitation à l'Université Paris Diderot avec un mémoire d'habilitation intitulé « Les topos de Grothendieck comme passerelles unificatrices en Mathématiques ».

Caramello a occupé une bourse de recherche au Jesus College de Cambridge et des nominations post-doctorales au Centro De Giorgi de la Scuola Normale Superiore di Pisa, à l'Université Paris Diderot et à l'Université de Milan (en tant que titulaire d'une bourse Marie Curie de l'Istituto Nazionale di Alta Matematica ) et l'Institut des Hautes Études Scientifiques.

Travail
Caramello a développé la théorie des « topos comme ponts », qui consiste en des méthodes et des techniques pour unifier différentes théories mathématiques et transférer des informations entre elles en utilisant des topos. Cette théorie repose sur la dualité des sites et des topos de Grothendieck, et sur la notion de topos classifiant d'une théorie géométrique du premier ordre, exploitant la diversité des présentations possibles de chaque topos par une infinité de sites ou de théories. La théorie de Caramello implique plusieurs composantes : d'une part, établir des équivalences entre des topos présentés de différentes manières ; d'autre part, calculer ou exprimer des invariants de topos en fonction des différents types de présentations considérées, afin de réaliser des correspondances entre propriétés ou éléments de ces différentes présentations.

La théorie des « topos comme ponts » peut être considérée comme une théorie méta-mathématique des relations entre différentes théories et son programme contribue à réaliser le potentiel unificateur de la notion de topos déjà entrevu par Alexandre Grothendieck.

Caramello a organisé des conférences internationales en théorie des topos, « Topos à l'IHES » (2015) et « Toposes in Como » (2018) Elle est rédactrice en chef de la revue Logica Universalis et gère un blog et un forum sur les topos.

Récompenses et reconnaissance
Caramello a reçu le prix AILA (Associazione Italiana di Logica e sue Applicazioni) en 2011, une « Bourse L'Oréal-Unesco pour les femmes et la science » en 2014 et un poste « Rita Levi Montalcini » du ministère italien de l'Éducation, de l'Université et de la Recherche en 2017.

La méthodologie de Caramello des topos comme ponts a été qualifiée par André Joyal de « vaste extension du programme Erlangen de Felix Klein » et a été approuvée par les médaillés Fields Alain Connes et Laurent Lafforgue.

Controverse
En 2015, Caramello a eu une controverse publique avec un certain nombre de membres seniors de la communauté de la théorie des catégories, qu'elle a accusés de répandre des opinions négatives infondées sur son travail ; son cas a été discuté dans un article académique.

Publications
 Fraisse's construction from a topos-theoretic perspective, Logica Universalis 8, 261-281 (2014).
 The Morita-equivalence between MV-algebras and abelian l-groups with strong unit (avec AC Russo), Journal of Algebra 422, 752-787 (2015).
 Théorie topologique de Galois, Advances in Mathematics 291, 646–695 (2016).
 Theories, Sites, Toposes : Relating and Studying Mathematical Theories Through Topos-Theoretic bridges , Oxford University Press (2017). ;
 Syntactic categories for Nori motives (avec L. Barbieri-Viale et L. Lafforgue), Selecta Matematica 24, 3619-3648 (2018).
 The Theory of Topos-Theoretic bridges - a Conceptual Introduction, Glass Bead Journal (2016).

Références

Liens externes

Mathématicienne italienne
Étudiant de Trinity College (Cambridge)
Étudiant de l'université de Turin
Mathématicien italien du XXIe siècle
Naissance en 1984

Olivia Caramello


John Celardo (* 27. Dezember 1918 in Staten Island, New York; † 6. Januar 2012 ebenda) war ein US-amerikanischer Comiczeichner.

Leben und Werk
Celardo besuchte die High School in Port Richmond. Weitere Ausbildungsstationen waren die New York School of Industrial Arts, die Federal Arts School und die New York School of Visual Arts. Seine ersten professionellen Zeichnungen fertigte Celardo im Jahr 1937 an. Danach war er angestellter Zeichner im Studio von Will Eisner und Jerry Iger. Für den Verlag Quality war an diversen Comicserien beteiligt und signierte zeitweilig mit dem Pseudonym John C. Lardo. Ab dem Jahr 1940 zeichnete Celardo auch für den Verlag Fiction House. Während des Zweiten Weltkriegs diente er in der United States Army und wurde bis zum Captain befördert. Nach dem Krieg setzte Celardo zunächst seine Tätigkeit für Fiction House fort, war danach aber freiberuflich tätig. Im Jahr 1953 übernahm er von Bob Lubbers Tarzan und setzte die Serie bis zum Jahr 1967 fort. 1967 bis zu deren Einstellung im Jahr 1969 zeichnete er die bis dahin von Joe Kubert gehaltene Comicreihe Green Berets. Im Jahr 1973 wurde Celardo Redakteur für Comics beim King Features Syndicate und stellte das Zeichnen ein. Erst zu Beginn der 1980er Jahre begann er wieder professionell zu zeichnen, indem er den Zeitungsstrip Buz Sawyer übernahm und bis zu dessen Ende im selben Jahrzehnt fortsetzte.

Zusammen mit seiner Frau Julia, mit der er über 65 Jahre lang verheiratet war, hatte Celardo eine Tochter und einen Sohn.

Literatur
 Andreas C. Knigge: Comic Lexikon. Ullstein Verlag, Frankfurt am Main, Berlin und Wien 1988, ISBN 3-548-36554-X, S. 132–133.

Weblinks
 Johne Celardo in der Grand Comics Database (englisch)

Einzelnachweise

Comic-Zeichner (Vereinigte Staaten)
Cartoonist (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1918
Gestorben 2012
Mann

John Celardo


Veľký Folkmar (bis 1927 slowakisch "Veľký Folkmár"; deutsch Großvolkmar, ungarisch Nagysolymár – bis 1907 Nagyfolkmár) ist eine Gemeinde im Osten der Slowakei, mit  Einwohnern (Stand ), die zum Okres Gelnica, einem Kreis des Košický kraj gehört.

Geographie

Die Gemeinde liegt im Ostteil des Slowakischen Erzgebirges, genauer im Unterteil Volovské vrchy am Bach Kojšovský potok. Das Ortszentrum liegt auf einer Höhe von  und der höchste Punkt des Gemeindegebiets ist die Folkmarská skala (). Teilweise befindet sich der Stausee Ružín im Gemeindegebiet. Der Ort ist neun Kilometer von Gelnica sowie 28 Kilometer von Košice entfernt.

Geschichte

Veľký Folkmar wurde zum ersten Mal 1336 als Villa Volkmari schriftlich erwähnt und die Einwohner waren als Köhler, Bergleute und Forstwirte beschäftigt. Anfangs war es ein typisches Dorf, wo zumeist Untertanen des Geschlechts Jekelfalussy lebten. Ende des 15. Jahrhunderts erwarb den Ort das Geschlecht Zápolya, somit wurde er ein Teil des großen Herrschaftsgebiets der Zipser Burg.

Veľký Folkmar war ursprünglich ein von Slowaken und Deutschen bewohntes Dorf, seit dem 18. Jahrhundert ist es ein slowakisches. 1828 sind 84 Häuser und 605 Einwohner verzeichnet.

1992 wurde beim Umbau eines Hauses eine Sammlung von 65 Dukaten aus dem 15. und 16. Jahrhundert gefunden. Heute wird dieser Schatz im Ostslowakischen Museum in Košice aufbewahrt.

Bevölkerung
Ergebnisse nach der Volkszählung 2001 (930 Einwohner):

Bauwerke
 römisch-katholische Kirche St. Michael von 1920
 evangelische Kirche von 1927

Weblinks

Ort in der Slowakei
Okres Gelnica
Ersterwähnung 1336

Veľký Folkmar


තිස්ස වැව යනු ශ්‍රී ලංකාවේ, තිස්සමහාරාමය ප්‍රදේශය තුල පිහිටා තිබෙන වැවකි.

තිස්ස වැව 3 වෙනි ශත වර්ෂයේ දී රුහුණේ රජකම් කල මහානාග රජතුමා විසින් ඉදිකරන ලදැයි සැළකේ. ඉන්පසුව 1871 දී නැවත ප්‍රතිසංශ්කරණය කරන ලද තිස්ස වැව අද දවසේ අක්කර 652 ප්‍රමාණයක විහි දී තිබේ. තිස්සමහාරාම ප්‍රෙද්ශයේ ඉතා විශාල කුඹුරු යායවල් සඳහා ජලය සපයන තිස්ස වැව තිසිසමහාරාම ප්‍රෙද්ශයේ ජනතාවට වටිනා සම්පතකි. තිස්ස වැවෙහි වැව් බැම්ම ඉතා මනරම් ලෙස භූමි අලංකරණය කර තිබෙන අතර වැව් බැම්මෙහි ඇති සුවිසල් වෘක්ෂ වැවට එක් කරනුයේ අභිමනවත් බවකි. නිරන්තරයෙන් ජනතාවගෙන් පිරී පවතින තිස්ස වැව ස්නිනය සඳහා ප්‍රසිද්ධ ස්ථානයකි.

මූලාශ්‍ර

තිස්ස වැව (තිස්සමහාරාමය)


Futbolnij Klub Arsenal Kyiv er en professionel ukrainsk fodboldklub fra Kyiv.

Historiske slutplaceringer

Klubfarver

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officiell
 Premjer-liha officiell

Fodboldklubber i Ukraine
Etableret i 2014

FK Arsenal Kyiv


Bože Radoš (Crvenice, 5. rujna 1964.), treći biskup varaždinski.

Rođen u Bosni i Hercegovini. Njegova se obitelj preselila u Kuševac kod Đakova.

U Zagrebu je pohađao sjemenišnu klasičnu gimnaziju. Filozofsko-teološki studij je izvršio u Đakovu. Diplomirao je 1990. godine. 29. lipnja iste godine je zaređen za svećenika u Đakovačkoj i Srijemskoj biskupijij.

Obnašao je službu župnoga vikara u Donjem Gradu u Osijeku. Nakon toga 1991. godine je počeo studij u Rimu na Papinskom sveučilištu Gregoriani. 1994. godine magistrirao je na temu Motivacija za Bogu posvećeni život – Biblijski, teološki i psihološki aspekti. Potom je nastavio specijalizaciju, ali je 1997. godine bio imenovan duhovnikom u Bogoslovnom sjemeništu u Đakovu.

Uz taj posao je obnašao i službu asistenta za permanentni duhovni odgoj mladih svećenika, koordinatora za duhovnu formaciju svećenika. 2010. godine imenovan je kanonikom Kaptola sv. Petra u Đakovu. Bio je član Prezbiterskoga vijeća. Bio je duhovni asistent đakovačke sekcije Udruge hrvatskih katoličkih liječnika i član uredništva časopisa Vjesnik. Predavao je na Katoličkome bogoslovnom fakultetu u Đakovu.

Predvodio je brojne duhovne vježbe u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Makedoniji, Srbiji i Austriji, a u više navrata organizirao je hodočašća svećenika u Izrael, Italiju, Grčku, Francusku i Poljsku.

Godine 2016. imenovan je rektorom Papinskoga hrvatskog zavoda svetog Jeronima u Rimu. Objavio je u hrvatskim časopisima petnaestak radova o kršćanskoj duhovnosti.

Na dužnost varaždinskog biskupa imenovao ga je papa Franjo nakon što je prihvatio odreknuće prethodnog biskupa mons. Josipa Mrzljaka. Dne 24. studenoga svečano je zaređen za biskupa.

Izvori

Vanjske poveznice
 Papa Franjo umirovio Josipa Mrzljaka, novi varaždinski biskup je mons. Bože Radoš (tportal.hr)
 Mons. Bože Radoš imenovan varaždinskim biskupom (vecernji.hr)
 Hercegovac Bože Radoš je novi biskup Varaždinske biskupije (hercegovackiportal.com)
 Papa Franjo za novog varaždinskog biskupa imenovao mons. Božu Radoša, koji na tom mjestu nasljeđuje mons. Josipa Mrzljaka (jutarnji.hr)

Hrvatski biskupi
Životopisi, Varaždin
Životopisi, Tomislavgrad
Rimokatolička Crkva u Bosni i Hercegovini

Bože Radoš


Laburnocitisus (lat. Laburnocytisus), je monotipski himerni rod (Laburnum anagyroides + Cytisus purpureus) manjeg drveta iz porodice Leguminosae.

To je  listopadno drvo s tamnozelenim lišćem i ružičastim, žutim i ljubičastim cvjetovima poput graška koji rađaju u kasno proljeće i rano ljeto. Lišće je listopadno a sjemenke su vrlo otrovne i mogu biti smrtonosne ako se progutaju.

Izvori

Genisteae

Laburnocitisus


Heidgraben er en by og en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Moorrege under Kreis Pinneberg. Kreis Pinneberg ligger i den sydlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Heidgraben ligger 18 kilometer nordvest for Hamborg ved udkanten af marsk- blandet med geest-områder. Den græønser til byerne Uetersen og Tornesch samt til kommunerne Klein Nordende og Groß Nordende.

Kommunen er spredt bebygget. Store dele af området er er udpeget som beskyttet landskab (Landschaftsschutzgebiet), på basis af Kreis Pinnebergs beskyttelsesforordning, "Moorige Feuchtgebiete (LSG 07)".

Øst for Heidgraben går motorvejen A 23 fra Pinneberg mod Elmshorn. Der er lidt landbrug og planteskoler i kommunen, men hovedparten af indbyggerne pendler på arbejde i Hamborg.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Pinneberg

Heidgraben


Astrid Haug (født 24. november 1978 i Aarhus) er selvstændig rådgiver og ekspert i sociale medier. Hun har bl.a. udgivet bogen "Sig du kan li' mig - Indholdsstrategi for sociale medier" (2014).

Hun kommenterer sociale medier og politik hos DR, TV 2 m.fl. Astrid Haug er bestyrelsesmedlem hos Symbion A/S, Bryd Tavsheden, LTP Group, A4 Medier, tænketanken Cevea og Unicef Danmark. Derudover sidder hun i advisory board hos Kræftens Bekæmpelses Fremtidspanel og er medlem af Djøfs Repræsentantsskab.

Karriere
Astrid Haug er uddannet cand.mag. i medievidenskab på Aarhus Universitet i 2005 og har siden 2004 arbejdet med den nyeste udvikling inden for sociale medier og politisk kommunikation. Hun har tidligere arbejdet som community manager på Berlingske, pressechef i Københavns Kommune og på Christiansborg, særlig rådgiver i Kulturministeriet samt som frivillig kampagnemedarbejder for Demokraternes præsidentkandidat John Kerry i 2004.

I 2013 stiftede hun Astrid Haug Bureau, hvor hun som digital rådgiver, hjælper virksomheder og organistationer med strategisk brug af sociale medier, afholder workshops, holder foredrag eller kommenterer sociale medier, politik og digital tranformation i medierne.

Privatliv
Astrid Haug er gift med journalist og chefredaktør på Føljeton, Oliver Stilling.

Bibliografi
 2009: Lyt til elefanterne (med Anna Ebbesen)
 2014: Sig du kan li' mig - Indholdsstrategi for sociale medier
 2016: Lederens GPS til sociale medier
 2018: Fremtiden tilhører de frygtløse – en guide til den digitale forretningsudvikling

Referenceliste

Faglitterære forfattere fra Danmark
Kvindelige forfattere i det 21. århundrede

Astrid Haug