Laura McAllister  (Bridgend, 10 de dezembro de 1964), é uma acadêmica galea, ex-jogadora de futebol internacional e administradora esportiva sênior. Ela é membro da Learned Society of Wales e recebeu a Excelentíssima Ordem do Império Britânico (OBE). Como jogadora da seleção feminina de futebol do País de Gales, Laura somou 24 internacionalizações e atuou como capitã do time. Atualmente, ela é professora de Políticas Públicas e Governança do País de Gales no Centro de Governança do País de Gales, na Universidade de Cardiff, localizada em Cardívio, no País de Gales, no Reino Unido. Ela foi anteriormente professora de Governança na Universidade de Liverpool, na Inglaterra. Ela foi nomeada Comandante da Ordem do Império Britânico (CBE) nas honras de aniversário da Rainha da Inglaterra de 2016 por serviços prestados ao esporte. Ela foi membro do conselho da Stonewall, de 2012 a 2015, e atualmente é membro do conselho do Institute of Welsh Affairs. Ela é presidente do Welsh Sports Hall of Fame e diretora não-executiva da agência de busca de executivos da Goodson Thomas. Ela foi homenageada como uma das 100 mulheres da BBC em dezembro de 2022.

Carreira acadêmica
Laura McAllister é ex-aluna da Ysgol Glyndwr and Bryntirion Comprehensive School, em Bridgend. Ela se formou na London School of Economics (onde concluiu um bacharelado, se graduando com honras em Governança) e na Universidade de Cardife (onde concluiu o doutorado em Política). Ela foi professora de governança na Escola de Gestão, da Universidade de Liverpool, entre 1998 e outubro de 2016.

Ela foi membro da Assembléia Nacional do Conselho de Remuneração do País de Gales (2014 a 2015), consultora do Painel Independente sobre Remuneração e Apoio dos Membros da Assembleia (2008 a 2009) e membro da Comissão Richard (2002 e 2004). Ela assessorou o Painel Independente sobre Pagamento e Apoio dos AMs, 2008–10 e foi Presidente do Painel de Especialistas sobre Reforma Eleitoral da Assembleia, que publicou seu relatório "Um Parlamento que Funciona para o País de Gales" em dezembro de 2017. Em outubro de 2021, ela foi nomeada co-presidente da Comissão Constitucional Independente do País de Gales, no Reino Unido.

Carreira em clubes
Laura McAllister era atleta de clube (meia distância) e jogava netball e hóquei. Ela não jogou futebol organizado até ingressar no Millwall Lionesses, enquanto estudava na London School of Economics. Ao retornar ao País de Gales, ela passou 12 anos no clube Cardiff City. Laura foi capitã do clube e conquistou duas medalhas de ouro da Copa Welsh Feminina e foi promovida à FA Women's Premier League com o Cardiff City.

Carreira internacional
Em 1992, Laura McAllister foi uma das três jogadoras de futebol que pressionou o secretário da Football Association of Wales (FAW), Alun Evans, para conceder reconhecimento ao futebol feminino no País de Gales. Uma equipe oficial foi montada e entrou no torneio de qualificação para o Campeonato Feminino da UEFA de 1995. Laura fez sua estreia na segunda partida do País de Gales, em uma derrota por 12-0 para a eventual vencedora Alemanha, em Bielefeld, cidade alemã do estado da Renânia do Norte-Vestfália. Ela somou um total de 24 internacionalizações pelo País de Gales e foi capitã da equipe em várias ocasiões.

governança esportiva
Laura McAllister foi presidente do Sport Wales entre 2010 e março de 2016. Nessa função, ela supervisionou o período de maior sucesso para o esporte de elite no País de Gales, com o País de Gales conquistando um número recorde de medalhas nos Jogos da Commonwealth de 2014, nas Olimpíadas e Paraolimpíadas de Londres de 2012 e nas Olimpíadas e Paraolimpíadas do Rio de 2016. Ela também foi membro do conselho da UK Sport entre 2010 e 2016, quando o Team GB quebrou seus recordes de medalhas. Atualmente, ela é diretora da Football Association of Wales Trust. Laura foi indicada pela Associação de Futebol do País de Gales para eleição como membro feminino do Conselho da FIFA da UEFA, mas foi impedida de concorrer.

Política e mídia
Laura McAllister foi candidato ao Parlamento de Plaid Cymru, em 1987 e 1992, mas deixou o partido logo depois. Atualmente, ela é comentarista política da BBC e de outras plataformas de mídia. Ela comenta regularmente nas mídias internacional e galesa sobre política, eleições e políticas públicas galesas.

Em 10 de fevereiro de 2022, Laura foi membro do painel do Question Time da BBC. Laura foi a única mulher galesa a ser incluída na lista das 100 mulheres de 2022 da BBC, ao lado de Priyanka Chopra Jonas, Geraldina Guerra Garcés, Selma Blair e outras 96.

Visita ao Catar
Enquanto seguia o País de Gales para a Copa do Mundo FIFA de 2022, Laura McAllister foi impedida de entrar no estádio antes do jogo de abertura com um chapéu com um arco-íris. Funcionários da Federação Internacional de Futebol (FIFA) disseram a ela que o chapéu era um "item restrito" e tentaram confiscar dela. As tentativas de separar Laura de seu chapéu pareciam estar relacionadas a uma repressão no Catar a itens que continham um arco-íris e afetaram vários outros fãs, incluindo o ex-jornalista da Sports Illustrated dos EUA, Grant Wahl, que foi preso por causa de uma camiseta e o um repórter do The New York Times que tentou relatar o incidente acabou endo pego pela repressão.

Vida pessoal
Laura McAllister e sua companheira, Llinos Jones, têm dois filhos.

Ver também

 100 Mulheres (BBC)
 Mulheres na categoria BBC 100 Mulheres

Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2022
Acadêmicos LGBT
Comendadores da Ordem do Império Britânico
Professores da Universidade de Liverpool
Alunos da London School of Economics
Nascidos em 1964
Pessoas vivas

Laura McAllister


Na biologia molecular, a mutagênese é uma importante técnica laboratorial pela qual as mutações do DNA são deliberadamente projetadas para produzir bibliotecas de genes mutantes, proteínas, cepas de bactérias ou outros organismos geneticamente modificados. Os vários constituintes de um gene, bem como seus elementos reguladores e seus produtos gênicos, podem sofrer mutações para que o funcionamento de um locus, processo ou produto genético possa ser examinado em detalhes. A mutação pode produzir proteínas mutantes com propriedades interessantes ou funções aprimoradas ou novas que podem ser de uso comercial. Também podem ser produzidas cepas mutantes que têm aplicação prática ou permitem que a base molecular de uma função celular particular seja investigada.

Muitos métodos de mutagênese existem hoje. Inicialmente, o tipo de mutação induzida artificialmente em laboratório era totalmente aleatória usando mecanismos como a irradiação UV. A mutagênese aleatória não pode atingir regiões ou sequências específicas do genoma; no entanto, com o desenvolvimento da mutagênese sítio-dirigida, podem ser feitas alterações mais específicas. Desde 2013, o desenvolvimento da tecnologia CRISPR /Cas9, baseada em um sistema de defesa viral procariótico, permitiu a edição ou mutagênese de um genoma in vivo . A mutagênese sítio-dirigida provou ser útil em situações que a mutagênese aleatória não é. Outras técnicas de mutagênese incluem mutagênese combinatória e por inserção. Mutagênese que não é aleatória pode ser usada para clonar DNA, investigar os efeitos de agentes mutagênicos, e projetar proteínas. Também tem aplicações médicas, como ajudar pacientes imunocomprometidos, pesquisa e tratamento de doenças, incluindo HIV e câncer, e cura de doenças como beta talassemia .

Mutagênese aleatória

As primeiras abordagens à mutagênese baseavam-se em métodos que produziam mutações inteiramente aleatórias. Em tais métodos, células ou organismos são expostos a agentes mutagênicos, como radiação UV ou produtos químicos mutagênicos, e mutantes com características desejadas são então selecionados. Hermann Muller descobriu em 1927 que os raios X podem causar mutações genéticas em drosófilas, e passou a usar os mutantes que ele criou para seus estudos em genética. Para Escherichia coli, os mutantes podem ser selecionados primeiro por exposição à radiação UV, depois plaqueados em um meio de ágar. As colônias formadas são então replicadas, uma em meio rico, outra em meio mínimo, e os mutantes que possuem necessidades nutricionais específicas podem então ser identificados por sua incapacidade de crescer no meio mínimo. Procedimentos semelhantes podem ser repetidos com outros tipos de células e com diferentes meios de seleção.

Vários métodos para gerar mutações aleatórias em proteínas específicas foram posteriormente desenvolvidos para rastrear mutantes com propriedades interessantes ou melhoradas. Esses métodos podem envolver o uso de nucleotídeos alterados na síntese de oligonucleotídeos ou a condução de uma reação de PCR em condições que aumentam a incorporação incorreta de nucleotídeos (PCR propensa a erros), por exemplo, reduzindo a fidelidade de replicação ou usando análogos de nucleotídeos. Uma variação deste método para integrar mutações não tendenciosas em um gene é a mutagênese por saturação. Os produtos de PCR que contêm mutação(ões) são então clonados num vetor de expressão e as proteínas mutantes produzidas podem então ser caracterizadas.

Em estudos com animais, agentes alquilantes como N- etil- N- nitrosoureia (ENU) foram usados para gerar camundongos mutantes. Etil metanossulfonato (EMS) também é frequentemente usado para gerar mutantes de animais, plantas e vírus.

Em uma lei da União Européia (como a diretiva 2001/18), esse tipo de mutagênese pode ser usado para produzir OGMs (organismos geneticamente modificados), mas os produtos estão isentos de regulamentação: sem rotulagem, sem avaliação.

Mutagênese sítio-dirigida
 Antes do desenvolvimento das técnicas de mutagênese sítio-dirigida, todas as mutações feitas eram aleatórias, e os cientistas tinham que usar seleção para o fenótipo desejado para encontrar a mutação desejada. As técnicas de mutagênese aleatória têm uma vantagem em termos de quantas mutações podem ser produzidas; no entanto, embora a mutagênese aleatória possa produzir uma mudança em nucleotídeos únicos, ela não oferece muito controle sobre qual nucleotídeo está sendo alterado. Muitos pesquisadores, portanto, procuram introduzir alterações selecionadas no DNA de maneira precisa e sítio-específica. As primeiras tentativas usaram análogos de nucleotídeos e outros produtos químicos foram usados pela primeira vez para gerar mutações pontuais localizadas. Tais produtos químicos incluem aminopurina, que induz uma transição de AT para GC, enquanto nitrosoguanidina, bissulfito, e N 4 -hidroxicitidina podem induzir uma transição de GC para AT. Essas técnicas permitem que mutações específicas sejam projetadas em uma proteína; no entanto, eles não são flexíveis em relação aos tipos de mutantes gerados, nem são tão específicos quanto os métodos posteriores de mutagênese sítio-dirigida e, portanto, têm algum grau de aleatoriedade. Com outras tecnologias, como clivagem de DNA em locais específicos do cromossomo, adição de novos nucleotídeos e troca de pares de bases, agora é possível decidir onde as mutações pode ocorrer.

As técnicas atuais para mutação sítio-dirigida se originaram da técnica de extensão de primer desenvolvida em 1978. Tais técnicas geralmente envolvem o uso de oligonucleotídeos mutagênicos pré-fabricados em uma reação de extensão de primer com DNA polimerase. Este método permite a mutação pontual ou deleção ou inserção de pequenos trechos de DNA em locais específicos. Avanços na metodologia tornaram tal mutagênese agora um processo relativamente simples e eficiente.

Métodos mais novos e mais eficientes de mutagênese sítio-dirigida estão sendo constantemente desenvolvidos. Por exemplo, a técnica SLiCE (do inglês Seamless ligation cloning extract) permite a clonagem de certas sequências de DNA dentro do genoma, e mais de um fragmento de DNA pode ser inserido no genoma de uma só vez.

A mutagênese sítio-dirigida permite investigar o efeito de uma mutação específica. Existem vários usos; por exemplo, tem sido usado para determinar a suscetibilidade de certas espécies a produtos químicos que são frequentemente usados em laboratórios. O experimento usou mutagênese sítio-dirigida para imitar as mutações esperadas do produto químico específico. A mutação resultou em uma alteração em aminoácidos específicos e os efeitos dessa mutação foram analisados.

A abordagem sítio-dirigida pode ser feita sistematicamente em técnicas como a mutagênese de varredura de alanina, em que os resíduos são sistematicamente mutados em alanina para identificar resíduos importantes para a estrutura ou função de uma proteína. Outra abordagem abrangente é a mutagênese por saturação onde um códon ou um conjunto de códons podem ser substituídos por todos os aminoácidos possíveis nas posições específicas.

Mutagênese combinatória
A mutagênese combinatória é uma técnica de engenharia de proteínas sítio-dirigida em que vários mutantes de uma proteína podem ser projetados simultaneamente com base na análise dos efeitos de mutações individuais aditivas. Ele fornece um método útil para avaliar o efeito combinatório de um grande número de mutações na função da proteína. Um grande número de mutantes pode ser rastreado para uma característica particular por análise combinatória. Nesta técnica, múltiplas posições ou sequências curtas ao longo de uma fita de DNA podem ser exaustivamente modificadas para obter uma biblioteca abrangente de proteínas mutantes. A taxa de incidência de variantes benéficas pode ser melhorada por diferentes métodos para construir bibliotecas de mutagênese. Uma abordagem para esta técnica é extrair e substituir uma porção da sequência de DNA por uma biblioteca de sequências contendo todas as combinações possíveis no local de mutação desejado. O conteúdo do segmento inserido pode incluir sequências com significância estrutural, propriedade imunogênica ou função enzimática. Um segmento também pode ser inserido aleatoriamente no gene para avaliar a significância estrutural ou funcional de uma parte específica de uma proteína.

Mutagênese por inserção
 A inserção de um ou mais pares de bases, resultando em mutações no DNA, também é conhecida como mutagênese por inserção. Mutações como essas podem fornecer informações importantes na pesquisa do câncer, como insights mecânicos sobre o desenvolvimento da doença. Retrovírus e transposons são as principais ferramentas instrumentais na mutagênese por inserção. Retrovírus, como o vírus do tumor mamário do camundongo e o vírus da leucemia murina, podem ser usados para identificar genes envolvidos na carcinogênese e entender as vias biológicas de cânceres específicos. Os transposons, segmentos cromossômicos que podem sofrer transposição, podem ser projetados e aplicados à mutagênese por inserção como instrumento para a descoberta de protooncogenes. Esses segmentos cromossômicos permitem que a mutagênese por inserção seja aplicada a praticamente qualquer tecido de escolha, ao mesmo tempo em que permite uma profundidade mais abrangente e imparcial no sequenciamento de DNA.

Pesquisadores descobriram quatro mecanismos de mutagênese por inserção que podem ser usados em humanos. O primeiro mecanismo é chamado de inserção de intensificador. Os intensificadores aumentam a transcrição de um gene específico interagindo com um promotor desse gene. Esse mecanismo em particular foi usado pela primeira vez para ajudar pacientes gravemente imunocomprometidos que precisam de medula óssea. Gamaretroviruses carregando intensificadores foram então inseridos em pacientes. O segundo mecanismo é referido como inserção do promotor. Os promotores fornecem às nossas células as sequências específicas necessárias para iniciar a tradução. A inserção do promotor ajudou os pesquisadores a aprenderem mais sobre o vírus HIV. O terceiro mecanismo é a inativação do gene. Um exemplo de inativação de genes é o uso de mutagênese por inserção para inserir um retrovírus que interrompe o genoma da célula T em pacientes com leucemia e fornece a eles um antígeno específico chamado CAR, permitindo que as células T atinjam as células cancerígenas. O mecanismo final é referido como substituição da extremidade 3' do mRNA. Nossos genes ocasionalmente sofrem mutações pontuais causando beta-talassemia que interrompe a função dos glóbulos vermelhos. Para corrigir este problema, a sequência genética correta para os glóbulos vermelhos é introduzida e uma substituição é feita.

Recombinação homóloga
A recombinação homóloga pode ser usada para produzir mutações específicas em um organismo. O vetor contendo sequência de DNA semelhante ao gene a ser modificado é introduzido na célula e, por um processo de recombinação, substitui o gene alvo no cromossomo. Este método pode ser usado para introduzir uma mutação ou deletar um gene, por exemplo, na produção de camundongos knockout.

CRISPR
Desde 2013, o desenvolvimento da tecnologia CRISPR- Cas9 permitiu a introdução eficiente de diferentes tipos de mutações no genoma de uma ampla variedade de organismos. O método não requer um sítio de inserção do transposon, não deixa marcadores, e sua eficiência e simplicidade o tornaram o método preferido para edição de genoma.

Síntese de genes
À medida que o custo da síntese de oligonucleotídeos de DNA cai, a síntese artificial de um gene completo é agora um método viável para a introdução de mutações em um gene. Este método permite mutações extensas em vários locais, incluindo o redesenho completo do uso de códons de um gene para otimizá-lo para um organismo específico.

Ver também

 Engenharia Genética
 OncoRato
 Mutagênese Saturada
 Evolução dirigida

Técnicas em biologia molecular
Organismos geneticamente modificados

Mutagênese (técnica de biologia molecular)


10,000 ق م  هو فيلم ملحمي أمريكي من وارنر بروذرز أخرجه رولان إميريش و خرج للصالات الأمريكية في 10 فبراير 2008 قدرت عائدات الفيلم ب300,414,491$.

وصلات خارجية

مراجع

الألفية العاشرة ق.م
أفلام أحداثها في عصور ما قبل التاريخ
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام إنتاج 2008
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام بلغات خيالية
أفلام تقع أحداثها في أوروبا
أفلام تقع أحداثها في عصر حجري
أفلام حركة مغامرات أمريكية
أفلام حركة ومغامرات في عقد 2000
أفلام عن الصيادين
أفلام فانتازيا مغامرات في عقد 2000
أفلام ليجينديري بيكتشرز
أفلام مصورة في جنوب إفريقيا
أفلام مصورة في ناميبيا
أفلام مصورة في نيوزيلندا
أفلام مغامرات فانتازيا أمريكية
أفلام ملحمية أمريكية
أفلام من إخراج رولان إيميريش
أفلام من إنتاج توماس تال
أفلام وارنر برذرز
ثقافة عصر ما قبل التاريخ
نياندرتالات في الأعمال الخيالية

10000 ق م (فيلم)


Atatürk Olimpiyat Stadyumu, İstanbul'da yer alan bir mega stadyumdur. Adını ülkenin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ten alan tesis, kapasite olarak ülkedeki en büyük stadyumdur. Olimpiyat oyunlarına hazırlık projesi kapsamında Türk atletizmi ve futboluna hizmet etmesi amacıyla yaptırılmıştır.

1999 yılında İstanbul'un Başakşehir ilçesi, İkitelli bölgesinde 584 hektarlık alana Olimpiyat Parkı'nın en büyük projesi olan Atatürk Olimpiyat Stadı'nın yapımına başlanmış ve 2002 yılında inşası tamamlanmıştır. Uluslararası futbol şampiyonaları ve dünya atletizm şampiyonalarının yapılabileceği, IAAF, FIFA ve IOC şartlarını karşılayan Atatürk Olimpiyat Stadı'nın son düzenlemelerden sonra toplam seyirci kapasitesi 75.145'e düşürülmüştür.

Her türlü spor, sosyal ve kültürel faaliyetlerin yapılabildiği stadyumda, sporcu, antrenör ve eğitimci yetiştirilebilecek altyapı bulunmaktadır. Ayrıca dokuz kulvarlı ana atletizm pistinin haricinde iki adet ışıklandırılmış antrenman ve atletizm sahası bulunmaktadır. Dünyanın sayılı statlarından biri olan Atatürk Olimpiyat Stadı, büyük organizasyonlara ev sahipliği yapmıştır.

İtalya'da "Cribaudo Yayınevi" tarafından 2005 yılında yayımlanan "Stadi Del Mondo" (Dünya Statları) adlı kitapta dünyanın en büyük ve en önemli statları arasında gösterilmektedir. Her türlü spor, sosyal ve kültürel faaliyetlerin yapılabildiği statta, sporcu, antrenör ve eğitimci yetiştirilebilecek altyapı bulunmaktadır.

Stadyum bir dönem ilgili kulübün başvurusu üzerine İOOHDK tarafından Galatasaray'ın kullanımına tahsis edilmiştir. İOOHDK tarafından çeşitli başvurular değerlendirilerek pek çok farklı kulübün/takımın kullanıma verilmektedir. 31 Temmuz 2002'de oynanan Galatasaray-Olimpiakos dostluk maçı ile açılmıştır.

Atatürk Olimpiyat Stadı'nda oynanan ilk Galatasaray-Fenerbahçe derbisini 70.125 seyirci tribündeki yerini alarak izledi ve derbi izlenme rekoru kırıldı. 23 Eylül 2013 tarihinde oynanan Beşiktaş-Galatasaray maçında bu rekor, 76.127 seyirci ile yenilendi. Galatasaray, 2003-04 ve 2006-07 sezonlarında İstanbul'daki UEFA Şampiyonlar Ligi maçlarını da burada oynadı. 2004 yılındaki Trabzonspor-Gençlerbirliği Türkiye Kupası finali, 2005 Fenerbahçe-Galatasaray Türkiye Kupası finali, 25 Mayıs 2005 tarihindeki Liverpool-Milan UEFA Şampiyonlar Ligi Finali, 2009 yılındaki Fenerbahçe-Beşiktaş Türkiye Süper Kupası karşılaşması ile 2010 yılındaki Bursaspor-Trabzonspor Süper Kupa karşılaşması, bu stadyumda oynanmıştır. Son olarak UEFA Başkanı Aleksander Ceferin, 2020 UEFA Şampiyonlar Ligi finalinin Atatürk Olimpiyat Stadı'nda oynanacağını açıklamıştır fakat COVID-19 pandemisi nedeniyle maçın seyircisiz olarak Lizbon'da oynanmasına karar verilmiştir. 2020 yılındaki Trabzonspor-Aytemiz Alanyaspor Türkiye Kupası Finali'ne ev sahipliği yapmıştır. 2020 yılındaki finalin Türkiye'den alınması üzerine 2021 Şampiyonlar Ligi Finali, Rusya'da alınıp Türkiye'ye verilecekti. Ancak UEFA'nın tekrar aldığı koronavirüs önlemleri ile ilgili karar doğrultusunda finalin ev sahipliği yapma hakkı yine İstanbul'dan alınıp Portekiz'in Porto kentindeki El Dragao Stadyumu'na verildi. Bu karar sonrasında 2022 Şampiyonlar Ligi Finali planlandığı gibi St. Petersburg'da yapılacaktı. Ancak UEFA, Rusya-Ukrayna Savaşı nedeniyle oradan alınıp ev sahipliği hakkını Paris'e verilmesini kararlaştırdı. Ardından Türkiye'nin kuruluşunun yüzüncü yılı olması nedeniyle 2023 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali burada oynandı.

Tarihçe

İnşaat
2000 Olimpiyat Oyunları'na aday olan ancak tesis yetersizliği, metro hattının olmaması ve trafik sorunları nedeniyle bu organizasyonu kazanamayan İstanbul için dünyadaki örnekleri gibi bir stadyum yapılması gerektiği bazı spor otoriteleri tarafından gündeme getirilmişti. Bu konuda stat inşası ile ilgili ilk girişim dönemin 1994 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından başlatıldı. Arazi aramalarına başlanan stadyum için yerli yabancı bazı firmalarla fikir alışverişinde bulunuldu.

İlk olarak Küçükçekmece ve Büyükçekmece tarafındaki boş alanlarda incelemeler yapıldı. Stadın mümkün olduğunca şehirden uzak olması ama aynı zamanda toplu taşıma alanlarına yakın olması hedefleniyordu. Sinan Erdem başkanlığındaki Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin ortak çalışması sonrası şimdi Olimpiyat stadının bulunduğu alanda stat yapımı için karar kılındı. Seçilen arazi hem stadyum hem yan yol hem de Olimpiyat Parkı ve parkın içerisine kurulacak tesisler için yeterli yüz ölçümüne sahipti.

Kasım 1998'de yapılan Olimpiyat Stadyumu inşaatı ihalesini, Tekfen İnşaat-Fransız Campenon Bernard S.A.E. International ortaklığı kazandı. Genelde konut ve plaza inşaat çalışmalarıyla dikkat çeken Tekfen'in geleneksel çizgisinin dışında gerçekleştirdiği projeler arasında yer alan Olimpiyat Stadı projesi, 1999 yılının şubat ayında ilk hafriyat çalışmaları ile birlikte başlamış oldu. Projesi, Fransa Stadyumu'nun mimarları tarafından tüm uluslararası mimarlık, güvenlik, yapı tekniği ve spor standartlarına uygun olarak tasarlanan stadın inşaatı hiç duraklamadan devam etti. İstanbul'un İkitelli bölgesinde 584 hektarlık alana kurulacak olan Olimpiyat Parkı'nın en büyük projesi olan ve Mimarlığını Michel Macary ve Aymeric Zublena'nın yaptığı stadyum inşaatı 2002 yılında -yollar hariç- tamamlanma aşamasına gelmiştir. İstanbul Atatürk Olimpiyat Stadı inşaatı bünyesindeki tüm boya ve sinyalizasyon işleri Benart Mimarlık tarafından gerçekleştirilmiştir.

Açılış
31 Temmuz 2002 tarihinde Galatasaray ile Yunanistan'ın Olympiakos takımları arasında oynanan karşılaşma ile açılmıştır. Maç öncesi Galatasaray ve Olympiakos takımları arasında 'Olimpiyat Ateşkesi' anlaşması imzalanmıştır. O dönemlerde 2008 Avrupa şampiyonasına birlikte aday olan Türkiye ve Yunanistan'ın iki spor temsilcisi arasında Swiss otelde barış ve işbirliği toplantısı düzenlenmiştir. Törene Galatasaray Başkanı Özhan Canaydın, Olympiakos Başkanı Socrates Kokkalis, teknik direktörler Fatih Terim ve Takis Lemonis ile kaptanlar Bülent ve Djordjeviç katılmışlardır. Törende Galatasaray ve Olympiakos takımları daha önce eski ABD Başkanı Bill Clinton tarafından imzalanan, olimpiyatlardan yedi gün öncesinden yedi gün sonrasına kadar ülkeler arasındaki tüm anlaşmazlıkların durdurulmasını hedefleyen deklarasyonu imzalayan ilk spor kulüpleri olmuşlardır.

Açılış öncesi yolların tam olarak inşa edilememesi ve Olimpiyat Komitesi Heyetinin stat açılışına maksimum 50 bin kişi beklemesinden kaynaklanan organizasyon bozuklukları nedeniyle tarihî maç büyük sıkıntılara neden olmuştur.

İstanbul'un çeşitli bölgelerinden otobüslerle ve araçlarıyla stada hareket eden taraftarlar, Olimpiyat Stadı'na Masko tarafından giden yolun gişeler kısmından sonraki alanda büyük sıkışıklıklara neden olmuşlar birçok taraftar arabasını TEM'de bırakarak stada yürümüş; onlarca otobüs ise sıkışan trafikte kalmış, birçoğu geri dönmüştür. Aynı sıkışıklıklar TEM'in Edirne yönündeki geliş istikametinde de yaşanmış meydana gelen trafik sıkışıklığı nedeniyle TEM yolu-Olimpiyat stadı ara yolunda maç öncesi büyük bir insan seli oluşmuş binlerce insan yaklaşık 1 km'lik yolu yürüyerek katetmiştir.

Temde oluşan yoğun trafik ve binlerce seyircinin stada yürüyerek gelmesi ve buna bağlı olarak bilet sahibi çok sayıda taraftarın maça yetişememesi ve aynı anda Galatasaraylı futbolcularında stada gelişte gecikmeleri nedeniyle daha önce 21.00'de oynanacağı açıklanan karşılaşma 21.30'a alınmıştır.

Karşılaşma öncesi Galatasaray ve Olympiakos takımları stada gelene kadar büyük sıkıntılar yaşamışlardır. Metin Oktay Tesisleri'nden saat 18.30'dan çıkan sarı kırmızılı kafile, Florya'da İkitelli'ye yoğun trafik nedeniyle bir buçuk saatte gelebilmişlerdir.

Biletix tarafından internet üzerinden 75 bin bilet satıldığı bildirilen karşılaşmanın bilet fiyatları kapalı alt tribün 2 milyon, kapalı üst tribün 4 milyon, numaralı alt tribün 4 milyon, numaralı üst tribün 6 milyon lira olarak belirlenmişti. Açılış karşılaşmanın ilk golünü 27. dakikada Berkant Göktan atmıştır. Aynı karşılaşmada Galatasaray'a 2-0'lık üstünlüğü getiren ikinci gol 90. dakikada Arif Erdem'den gelmiştir.

Bilet gişelerinin bağlı bulunduğu kartlı geçiş sisteminden alınan bilgilere göre karşılaşmaya toplam 79.414 seyirci girmiştir. Ancak maçı izlemeye gelen toplam seyirci adedinin yoğun trafiği geçemeyip geri dönenler ve maçın yarısında evine yetişmek için stadı terk edenlerin yerine gelenlerle birlikte yaklaşık 100 bin kişi civarında olduğu tahmin edilmektedir.

Açıldığı dönemde Balkanların ve Orta Doğu'nun en modern stadı olarak kabul edilen stadyumda maça gelen seyirciler dışında yüzlerce seyyar satıcı kaldırımların kapanmalarına neden olmuş, bu nedenle polis görevini yapmakta zorluk çekmiş, birçok güvenlik aracı stadın bulunduğu alana girememiştir. 2000 yılında Galatasaray'a UEFA Kupası'nı kazandıran Fatih Terim iki yıl aradan sonra tekrar Galatasaray ile anlaşmış ve ilk defa bu maçta takımının başına geçmiştir.

Galatasaray ve Olympiakos arasında yapılan maç, Türkiye ve Yunanistan'ın 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası'na ev sahipliği yapmak konusunda ortak adaylığı için de ayrı bir anlam taşımış, iki ülke takımları dostluk maçında stadın denemesinde karşı karşıya gelerek tüm Avrupa'ya birlik mesajları vermişlerdir.

Açılış maçını 2001 yılında oynanan ve dört Galatasaraylı oyuncunun kırmızı kart gördüğü Fenerbahçe-Galatasaray maçının hakemi olan Ali Aydın yönetmiştir. Karşılaşmanın yan hakemliklerini Murat Şahin ve Alpaslan Dedek yapmıştır.

Daha önce İstanbul'da bulunan üç statta dar bir alanda görev yapan medya mensupları, bu stadyumda modern bir ortamda çalışma imkânı bulmuşlardır. Medya mensupları, Türkiye'de ilk defa dizayn edilen basın tribününde masalı ve monitörlü yerlerde oturup karşılaşmayı televizyondan da takip edebilme imkânını yakalamışlardır.

Atatürk Olimpiyat Stadı'nın açılış maçı sonrası Galatasaray Kulübü İkinci Başkanı Ali Dürüst şu açıklamaları yapmıştır: "Galatasaray olarak stadın dünya kamuoyu tarafından tanınmasına aracılık ettiğimizi düşünüyorum. Bu maçla diğer eksikleri göreceğiz. Bizim gördüğümüz kadarıyla en büyük sorun ulaşım. Henüz stada ulaşamayan taraftarlar olduğu için maçı geç başlattık. Burada maç yapıp yapmayacağımıza daha sonra karar vereceğiz. Henüz kesin bir karar yok."

Maç bitiminde aynı yoğunluk devam etmiş konuk takımın ve misafirlerin öncelikli stadı terk edebilmeleri amacıyla stadı otobüsle terk edecek seyirciler yaklaşık 1,5 saat kadar otobüslerde bekletilmiştir. Birçok seyirci TEM otoyoluna kadar stadı yürüyerek terk etmiş birçoğu ise stadın çevresinde bulunan tepelik alanları aşarak evlerine gidebilmişlerdir.

Açılış maçı nedeniyle saat 18.00'den itibaren saat 24.00'e kadar TEM Otoyolu hem Trakya tarafından hem de Masko gidiş yönü tarafından tarihinin en yoğun gününü yaşamıştır. Aşırı trafik yoğunluğu nedeniyle birçok insan evine ancak sabah saatlerinde ulaşabilmiştir.

TFF'ye devri
Gençlik ve Spor Bakanı Suat Kılıç, Olimpiyat Stadının Türkiye Futbol Federasyonuna devredileceğini bildirmiştir. Stadın Türkiye Futbol Federasyonuna devri ile birlikte millî maçların burada oynanması planlanmaktadır.

Yenileme projesi
Türkiye 2009 yılında, 2016 Avrupa Futbol Şampiyonası'nı düzenlemek için UEFA'ya adaylık başvurusunda bulundu. Bu şampiyonanın açılış ve final maçları dahil 8 maçının Atatürk Olimpiyat Stadyumu'nda oynanması planlandığı için stadyumu yenileme projesi geliştirildi.

Bu projeye göre stadyumun hilal biçiminde olan çatısında değişiklik yapılacak ve tüm tribünlerin üstü kapatılacaktı. Net ve brüt kapasiteyi sırasıyla 81.000 ve 90.000'in üzerine çıkarmak için zemin 2,15 metre alçaltılacaktı. Bu sayede yeni tribünler eklenecek ve tribünler sahaya yaklaştırılacaktı. Ayrıca VIP alanları genişletilecek ve yeni localar inşa edilecekti. Türkiye'nin 2016 Avrupa Futbol Şampiyonası düzenleme hakkını bir oy farkla Fransa'ya kaptırması sonucu bu yenileme projesinin akıbeti belirsizleşmiştir.

Normalde 2020 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'ne ev sahipliği yapacak olan stadyum COVID-19 pandemisi nedeniyle maçlar ertelenince UEFA'nın aldığı kararla finalin Lizbon'da oynanmasına karar verildi. 2021 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'ne ev sahipliği yapması kararlaştırılan stadyumda etkinlik öncesinde yenileme çalışmaları başladı. Çalışmalar kapsamında atletizm pisti kaldırıldı, stadın çimleri yenilendi.

2020 yılında yapılan yenilemelerde rüzgâr panelleri konuldu.

Genel özellikler
Türkiye'nin en fazla seyirci kapasiteli stadı olan Atatürk Olimpiyat Stadı, Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC), Uluslararası Amatör Atletizm Federasyonu (IAAF) ve Uluslararası Futbol Federasyonları Birliği (FIFA) kural ve koşullarını karşılayan Türkiye'deki üç stadyumdan biridir.

Karşılıklı iki kapalı tribünü bulunan statta, batı tribünü 27 bin 763, doğu tribünü 26 bin 164 kişi, kale arkalarında yer alan kuzey ve güney tribünleri ise 13 bin 335'er kişi alıyor. Stat içinde engelli seyirciler için 400 kişilik bölüm, medya mensupları için de 2 bin koltuk ayrılmış durumdadır. 134 giriş, 148 de çıkış kapısı bulunan stadın, 12 dakikada tamamıyla boşaltılmaktadır. Stat bünyesinde açık ve kapalı olmak üzere toplam 18 bin 900 araçlık otopark alanı bulunmaktadır. Stat içinde erkekler için 100 tuvalet, 100 lavabo, bayanlar için 90 tuvalet, 60 lavabonun yanı sıra, engelli erkek ve bayanlar için de tuvalet ve lavabolar yer alıyor.

2004 yılında UEFA Stat ve Güvenlik Komitesi tarafından beş yıldızlı stadyumlar listesine alındı. Olimpiyatlar düşünülerek inşa edilen Atatürk Olimpiyat Stadı, Uluslararası Atletizm Federasyonları Birliği ve Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından birinci sınıf atletizm sahası olarak kabul edilmektedir.

İstanbul Olimpiyat Oyunları Hazırlık ve Düzenleme Kurulu (İOOHDK) tarafından yapılan açıklamaya göre, İOOHDK tarafından yapılan 80 bin kişi kapasiteli Atatürk Olimpiyat Stadı, UEFA Stat ve Güvenlik Komitesi tarafından yapılan inceleme ve değerlendirmeler sonucunda beş yıldızlı statlar listesine dâhil edilmiştir. Yapılan açıklamada, UEFA'nın 5 Kasım 2003 tarihinde Atatürk Olimpiyat Stadı'na yaptığı ziyaret sonrasında Türkiye Futbol Federasyonuna gönderilen rapora göre 2004 yılı itibarıyla Avrupa'da bu kategoriye ulaşabilen toplam yirmi stat bulunduğu bildirildi. Aynı raporda Atatürk Olimpiyat Stadı'nın, UEFA Stat ve Güvenlik Komitesinin değerlendirmede kıstas aldığı ve aralarında uluslararası ulaşım (havaalanı) imkânı da olan toplam yirmi maddelik istekleri tam anlamıyla karşıladığı ifade edilmiştir.

Teknik özellikler

Atatürk Olimpiyat Stadı, Türkiye'de gerçekleştirilen en büyük spor yatırımlarından biridir. Projeyi farklı kılan, stadın batı tarafındaki hilal şeklindeki çelik çatı ve çelik çatının artgerme sistemle oluşturulan iki dayanak ile desteklenmesidir. Yerde monte edilen ve vinçlerin yardımıyla yerine oturtulan 3.420 ton ağırlığındaki çelik konstrüksiyon çatı 18.600 m2, stadın doğu çatısı ise 13.000 m2 alana sahip ve 1.200 ton ağırlığındadır. Bu uygulama, Türkiye'de gerçekleştirilen çatı ve dayanak uygulamaları arasında önemli ve ayrıcalıklı bir yere sahiptir. Stadın kullanıcılarına ait kapalı mekanlar, batı bölümünde yer alan ve toplam kapalı brüt alanı 48.860 m2 olan yedi katlı bir yapı içerisine yerleştirilmiştir. Bu katlarda, sporcu, hakem ve antrenörlere ait, spor sahası ile doğrudan bağlantıları olan alanlar, teknik ve lojistik alanlar, polis istasyonu, itfaiye ve sağlık merkezi, organizatörlere ait ofisler ve toplantı odaları, tribünlere doğrudan bağlantısı olan basına ait alanlar ve dinlenme alanları bulunmaktadır. Stadyumun dokuz kulvarlı ana atletizm pisti yanında; kuzeybatısında tünelle bağlantı sağlanabilen IAAF'ce istenen tüm şartları karşılayan bir adet 24.000 m2'lik ışıklandırılmış antrenman sahası ve bir adet 15.000 m2'lik atletizm ısınma sahası vardır. 52.000 m2 taban alanı üzerine inşa edilen stadın plaza ile birlikte toplam alanı ise 120.000 m2'dir. Stadyum, İnşaat Mühendisleri Odası tarafından hazırlanan 50 Yılda 50 Eser adlı listede yer aldı.

Diğer teknik detaylar:
 Hafriyat ve dolgu: 3.700.000 m3
 Mikropile: 2.240 ünite
 Dökme beton: 60.000 m3
 Prekast beton: 11.000 m3
 Donatı: 7.400 t
 Öngerme ve Kablo Destekleri: 40 t
 Çelik yapı: 5.400 t
 Çatı Yapımı ve Kaplama: 52.000 m2
 Kaldırım: 90.000 m2
 75.145 seyirci kapasitesi (48.500 kapasitenin üzeri kapalı tribün) ve atletizm pisti,
 42.200 m2 ticaret ve hizmet merkezi,
 300 seyirci kapasiteli amfiteatr,
 2 kapalı otopark (araç asansörlü, toplam 400 araç kapasiteli),
 36 özel seyir locası; her locada TV seti, toplantı masası, modern/rahat koltuklar, içki/snack bar ve yüksek bar tabureleri,
 Her bölüm ve katta büfelere, ilk yardım noktalarına ve tuvalet alanlarına kolay ulaşım,
 Seyircilerin bulunduğu bölümleri ayıran tüm kısımlar, tüm uluslararası güvenlik standartlarına uygundur.

Spor etkinlikleri

2004 Türkiye Kupası Finali

5 Mayıs 2004'te oynanan final maçını Trabzonspor kazanmıştır. Maçı kazanan Trabzonspor, 7. kez Türkiye Kupası'nı müzesine götürdü.

2005 Türkiye Kupası Finali

11 Mayıs 2005 tarihinde Fenerbahçe ile Galatasaray arasında oynanan maçtır. Maçı kazanan Galatasaray, 14. kez Türkiye Kupası'nı müzesine götürdü.

2005 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali

UEFA tarafından 25 Mayıs 2005 tarihinde oynanacak Şampiyonlar Ligi finaline ev sahipliği yapacağı bildirilmiştir. O dönemlerde Galatasaray'ın maçlarını oynadığı ve rüzgâr sorunu nedeniyle Türkiye'de çok eleştiri alan stadyum; Fransa Stadyumu, Estadio do Dragao, Jose Alvalade, Işık Stadyumu ve Vicente Calderón Stadyumu'nu saf dışı bırakmıştır.

UEFA İcra Komitesinin, İsviçre'nin Nyon kentinde yaptığı toplantıda verdiği bu kararla balkanlarda ve Türkiye'de ilk defa Şampiyonlar ligi finali düzenlenmiştir. Stadyumun Şampiyonlar Ligi finali için seçilmesiyle ilgili dönemin UEFA Asbaşkanı Şenes Erzik şunları söylemiştir: "Tabii ki çalışmalar olmasa böyle bir kararın çıkması mümkün değildi."

2005 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali, 25 Mayıs 2005 tarihinde İngiltere'nin Liverpool ve İtalya'nın Milan takımları arasında oynandı. Karşılaşmanın ilk yarısını 3-0 geride kapatan Liverpool, ikinci devrede bulduğu üç golle önce maçı uzatmaya taşımış, ardından penaltı atışlarında rakibine üstünlük kurarak Şampiyonlar Ligi finalini kazanmıştır.

2009 Türkiye Süper Kupası

2008-09 sezonu Süper Lig ve Türkiye Kupası şampiyonu Beşiktaş ile Türkiye Kupası finalisti Fenerbahçe arasında oynanan final maçını Fenerbahçe 2-0 kazanarak müzesine götürdü.

2010 Türkiye Süper Kupası

2009-10 sezonu Süper Lig şampiyonu Bursaspor ile Türkiye Kupası şampiyonu Trabzonspor arasında oynanan 5. Türkiye Süper Kupası maçıdır. 7 Ağustos 2010 Cumartesi günü maçı Türkiye Kupası şampiyonu Trabzonspor 3-0'lık skorla kazandı ve kupayı 8. kez müzesine götürdü.

2020 Türkiye Kupası Finali

Stadyum, 29 Temmuz 2020 tarihinde saat 21.30'da oynanmış olan 2020 Türkiye Kupası Finali'ne ev sahipliği yapmıştır. Normalde 5 Mayıs'ta oynanması planlanan maç, COVID-19 pandemisi nedeniyle 29 Temmuz'a ertelenmiş olup maçın bu statta seyircisiz yapılmasına karar verilmiştir.

Maçın sonunda Trabzonspor, Alanyaspor'a karşı 2-0 kazanmıştır.

2021 Türkiye Süper Kupası

27 Ocak 2021'de oynanan final maçını Trabzonspor kazanmıştır.

2022 Türkiye Kupası Finali

26 Mayıs 2022'de Kayserispor ile oynanan final maçını uzatmalar sonucu Sivasspor kazanmıştır.

2022 Türkiye Süper Kupası

30 Temmuz 2022'de Atatürk Olimpiyat Stadında oynanan Süper Kupa finalinde Trabzonspor şampiyonluğa ulaşmıştır.

2023 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali

Karşılaşma, 10 Haziran 2023'te Covid-19 pandemisi yüzünden ertelenen finaller nedeniyle İstanbul şehrindeki Atatürk Olimpiyat Stadı'nda oynanmıştır. Mücadelede Manchester City ve Internazionale takımları karşı karşıya gelmiştir. Manchester City, karşılaşmayı 1-0 kazandı.

Türkiye millî futbol takımı maçları

Kültürel etkinlikler
2006-07 sezonunda ev sahibi olarak tüm maçlarını oynayan İstanbul BBSK, 2013-14 sezonu sonuna kadar maçlarını burada oynadı. Son altı sezon içerisinde çeşitli dönemlerde Trabzonspor, Orduspor, Sivasspor, Kasımpaşa lig maçlarını; Galatasaray, Şampiyonlar Ligi grup eleme maçlarını yine Olimpiyat Stadı'nda oynamıştır Bu sürede birçok başka faaliyette ev sahibi vazifesi gördü ve stadyumda açılıştan bu yana yüz yirmiyi aşkın reklam filmi çekildi. Bu faaliyetlerin bazıları:

 24 Haziran 2006 - Garanti Bankası 60. yıl etkinlikleri düzenlenmiştir.
 7-8 Ağustos 2010 - Türkiye Rugby Federasyonunun düzenlediği İstanbul Rugby Sevens' etkinliği düzenlenmiştir.
 6 Eylül 2010'da U2 müzik grubu U2 360° Tour'un İstanbul konserini bu stadyumda düzenledi. Yaklaşık 55 bin kişinin katıldığı konserde Snow Patrol grubu ve Zülfü Livaneli de sahne aldı.
 29-30 Ekim 2011 tarihinde Atatürk Olimpiyat Stadı otoparklarında İstanbul Drift Challenge 2011 Şampiyonası düzenlenmiştir.
 10 Haziran 2023 tarihinde UEFA Şampiyonlar Ligi'nin finali düzenlenmiştir.

Seyirci rekorları
Atatürk Olimpiyat Stadı'nın tüm zamanlarındaki seyirci rekoru 31 Temmuz 2002 tarihinde 79.414 taraftar ile Galatasaray - Olympiakos karşılaşmasında gerçekleşmiştir.

 Ulaşım

İstanbul'un İkitelli bölgesinde bulunan Olimpiyat Köyü'nün maç günleri dışında pek toplu ulaşım imkânı bulunmamakla birlikte, planlamalarda İETT otobüsleri ile birçok merkezden ulaşım için çalışmalar yapılmaktadır. 2013 yılında ise metro (önceden M3 hattı, şimdi ise M9 hattı olarak) devreye girmiştir. Bu çalışmalar tamamlanana kadar İETT'nin Bahçeşehir-Yenikapı arasında bulunan 146-T hat numarası ile çalışan otobüsü ulaşım imkânı sağlanmıştır. Ayrıca maç günleri İstanbul'un birçok merkezinden seferler ile İETT ulaşım hizmeti vermektedir.

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar

İstanbul ilindeki stadyumlar
Başakşehir'deki yapılar
Galatasaray SK tesisleri
İstanbul Başakşehir FK
Beşiktaş JK
Ümraniyespor
2002'de Türkiye'de kurulan oluşumlar
2002'de tamamlanan spor mekânları
Türkiye'deki atletizm tesisleri
Fatih Karagümrük SK
İstanbul ilindeki spor mekânları

Atatürk Olimpiyat Stadyumu


Ioan Iacob (n. 1876, Peștiș – d. 1951, Beiuș) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Viața
Ioan Iacob a studiat dreptul la Oradea și la Cluj, după care a practicat avocatura în Ceica și Oradea. A fost doctor în drept.

Activitate politică
Organizează și conduce filiala Ceica a Consiliului Național Român. După 1918 întră în politică ca membru al Partidului Poporului, fiind ales ca deputat în Parlamentul României între anii 1921 și 1922. Este ales din nou ca deputat de Oradia-Mare între anii 1926 și 1927.

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Nicolae Josan, Dicționarul Personalităților Române. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Alba Iulia, 2003.

Lectură suplimentară
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, Editura Academiei Române, 2005. (ISBN 973-27-1258-9)
 Ioan I. Șerban, Nicolae Josan, Dicționarul Personalităților Române. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Alba Iulia, 2003. (ISBN 973-8141-90-7)
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Cluj Napoca, 1998. (ISBN 973-0007-24-1)

Legături externe

 Centenarul Marii Uniri: Au fost și la Alba Iulia
 Adunarea de la Alba Iulia, organ reprezentativ și democratic al poporului român din Transilvania
 Centenar 100. Marii oameni politici ai României

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1876
Decese în 1951
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Avocați români

Ioan Iacob (avocat)


Coxa vara is a deformity of the hip, whereby the angle between the head and the shaft of the femur is reduced to less than 120 degrees. This results in the leg being shortened and the development of a limp. It may be congenital and is commonly caused by injury, such as a fracture. It can also occur when the bone tissue in the neck of the femur is softer than normal, causing it to bend under the weight of the body. This may either be congenital or the result of a bone disorder. The most common cause of coxa vara is either congenital or developmental. Other common causes include metabolic bone diseases (e.g. Paget's disease of bone), post-Perthes deformity, osteomyelitis, and post traumatic (due to improper healing of a fracture between the greater and lesser trochanter). Shepherd's Crook deformity is a severe form of coxa vara where the proximal femur is severely deformed with a reduction in the neck shaft angle beyond 90 degrees. It is most commonly a sequela of osteogenesis imperfecta, Paget's disease, osteomyelitis, tumour and tumour-like conditions (e.g. fibrous dysplasia).

Coxa vara can happen in cleidocranial dysostosis.

Anatomy
In early skeletal development, a common physis serves the greater trochanter and the capital femoral epiphysis. This physis divides as growth continues in a balance that favors the capital epiphysis and creates a normal neck shaft angle (angle between the femoral shaft and the neck). The corresponding angle at maturity is 135 ± 7 degrees. Another angle used for the measurement of coxa vara is the cervicofemoral angle which is approximately 35 degrees at infancy and increases to 45 degrees after maturity.

Types

Developmental
 primary defect in endochondral ossification of the medial part of the femoral neck (Most common cause)
 Excessive interuterine pressure on the developing fetal hip
 vascular insult
 Faulty maturation of the cartilage and metaphyseal bone of the femoral neck

Clinical feature: presents after the child has started walking but before six years of age. Usually associated with a painless hip due to mild abductor weakness and mild limb length discrepancy.

If there is a bilateral involvement the child might have a waddling gait or trendelenburg gait with an increased lumbar lordosis. The greater trochanter is usually prominent on palpation and is more proximal. Restricted abduction and internal rotation.

X-ray: decreased neck shaft angle, increased cervicofemoral angle, vertical physis, shortened femoral neck decrease in femoral anteversion. HE angle (Hilgenriener epiphyseal angle- angle subtended between a horizontal line connecting the triradiate cartilage and the epiphysis); normal angle is <30 degrees.

Treatment:
HE angle of 45–60 degrees: observation and periodic follow up.

Indication for surgery: HE angle more than 60 degrees, progressive deformity, neck-shaft angle <90 degrees, development of Trendelenburg gait

Surgery: subtrochanteric valgus osteotomy with adequate internal rotation of distal fragment to correct anteversion;
common complication is recurrence. If HE angle is reduced to 38 degrees, less evidence of recurrence;
post operative spica cast is used for a period of 6–8 weeks.

Coxa vara is also seen in Niemann–Pick disease.

Congenital
Presence at birth is extremely rare and associated with other congenital anomalies such as proximal femoral focal deficiency, fibular hemimelia or anomalies in other part of the body such as cleidocranial dyastosis. The femoral deformity is present in the subtrochanteric area where the bone is bent. The cortices are thickened and may be associated with overlying skin dimples. External rotation of the femur with valgus deformity of knee may be noted. This condition does not resolve and requires surgical management. Surgical management includes valgus osteotomy to improve hip biomechanics and length and rotational osteotomy to correct retroversion and lengthening.

See also
Coxa valga
Genu valgus

References

 S.Swischuk, S.John: Differential Diagnosis in Pediatric Radiology, Williams & Wilkins 1995,
 D Resnick: Diagnosis of Bone and Joint Disorders Vol V, Saunders 1995,

External links

Arthropathies
Congenital disorders of musculoskeletal system

Coxa vara


Praxis is the process by which a theory, lesson, or skill is enacted, embodied, realized, applied, or put into practice. "Praxis" may also refer to the act of engaging, applying, exercising, realizing, or practising ideas. This has been a recurrent topic in the field of philosophy, discussed in the writings of Plato, Aristotle, St. Augustine, Francis Bacon, Immanuel Kant, Søren Kierkegaard, Ludwig von Mises, Karl Marx, Antonio Gramsci, Martin Heidegger, Hannah Arendt, Jean-Paul Sartre, Paulo Freire, Murray Rothbard, and many others. It has meaning in the political, educational, spiritual and medical realms.

Origins
The word praxis  is from . In Ancient Greek the word praxis (πρᾶξις) referred to activity engaged in by free people. The philosopher Aristotle held that there were three basic activities of humans: theoria (thinking), poiesis (making), and praxis (doing). Corresponding to these activities were three types of knowledge: theoretical, the end goal being truth; poietical, the end goal being production; and practical, the end goal being action. Aristotle further divided the knowledge derived from praxis into ethics, economics, and politics. He also distinguished between eupraxia (εὐπραξία, "good praxis") and dyspraxia (δυσπραξία, "bad praxis, misfortune").

Marxism

Young Hegelian August Cieszkowski was one of the earliest philosophers to use the term praxis to mean "action oriented towards changing society" in his 1838 work Prolegomena zur Historiosophie (Prolegomena to a Historiosophy). Cieszkowski argued that while absolute truth had been achieved in the speculative philosophy of Hegel, the deep divisions and contradictions in man's consciousness could only be resolved through concrete practical activity that directly influences social life. Although there is no evidence that Karl Marx himself read this book, it may have had an indirect influence on his thought through the writings of his friend Moses Hess.

Marx uses the term "praxis" to refer to the free, universal, creative and self-creative activity through which man creates and changes his historical world and himself. Praxis is an activity unique to man, which distinguishes him from all other beings. The concept appears in two of Marx's early works: the Economic and Philosophical Manuscripts of 1844 and the Theses on Feuerbach (1845). In the former work, Marx contrasts the free, conscious productive activity of human beings with the unconscious, compulsive production of animals. He also affirms the primacy of praxis over theory, claiming that theoretical contradictions can only be resolved through practical activity. In the latter work, revolutionary practice is a central theme:

Marx here criticizes the materialist philosophy of Ludwig Feuerbach for envisaging objects in a contemplative way. Marx argues that perception is itself a component of man's practical relationship to the world. To understand the world does not mean considering it from the outside, judging it morally or explaining it scientifically. Society cannot be changed by reformers who understand its needs, only by the revolutionary praxis of the mass whose interest coincides with that of society as a whole—the proletariat. This will be an act of society understanding itself, in which the subject changes the object by the very fact of understanding it.

Seemingly inspired by the Theses, the nineteenth century socialist Antonio Labriola called Marxism the "philosophy of praxis". This description of Marxism would appear again in Antonio Gramsci's Prison Notebooks and the writings of the members of the Frankfurt School. Praxis is also an important theme for Marxist thinkers such as Georg Lukacs, Karl Korsch, Karel Kosik and Henri Lefebvre, and was seen as the central concept of Marx's thought by Yugoslavia's Praxis School, which established a journal of that name in 1964.

Jean-Paul Sartre
In the Critique of Dialectical Reason, Jean-Paul Sartre posits a view of individual praxis as the basis of human history. In his view, praxis is an attempt to negate human need. In a revision of Marxism and his earlier existentialism, Sartre argues that the fundamental relation of human history is scarcity. Conditions of scarcity generate competition for resources, exploitation of one over another and division of labor, which in its turn creates struggle between classes. Each individual experiences the other as a threat to his or her own survival and praxis; it is always a possibility that one's individual freedom limits another's. Sartre recognizes both natural and man-made constraints on freedom: he calls the non-unified practical activity of humans the "practico-inert". Sartre opposes to individual praxis a "group praxis" that fuses each individual to be accountable to each other in a common purpose. Sartre sees a mass movement in a successful revolution as the best exemplar of such a fused group.

Hannah Arendt
In The Human Condition, Hannah Arendt argues that Western philosophy too often has focused on the contemplative life (vita contemplativa) and has neglected the active life (vita activa). This has led humanity to frequently miss much of the everyday relevance of philosophical ideas to real life. For Arendt, praxis is the highest and most important level of the active life. Thus, she argues that more philosophers need to engage in everyday political action or praxis, which she sees as the true realization of human freedom. According to Arendt, our capacity to analyze ideas, wrestle with them, and engage in active praxis is what makes us uniquely human.

In Maurizio Passerin d'Etreves's estimation, "Arendt's theory of action and her revival of the ancient notion of praxis represent one of the most original contributions to twentieth century political thought. ... Moreover, by viewing action as a mode of human togetherness, Arendt is able to develop a conception of participatory democracy which stands in direct contrast to the bureaucratized and elitist forms of politics so characteristic of the modern epoch."

Education
Praxis is used by educators to describe a recurring passage through a cyclical process of experiential learning, such as the cycle described and popularised by David A. Kolb.

Paulo Freire defines praxis in Pedagogy of the Oppressed as "reflection and action directed at the structures to be transformed." Through praxis, oppressed people can acquire a critical awareness of their own condition, and, with teacher-students and students-teachers, struggle for liberation.

In the Channel 4 television documentary New Order: Play at Home, Factory Records owner Tony Wilson describes praxis as "doing something, and then only afterwards, finding out why you did it".

Praxis may be described as a form of critical thinking and comprises the combination of reflection and action. Praxis can be viewed as a progression of cognitive and physical actions:

 Taking the action
 Considering the impacts of the action
 Analysing the results of the action by reflecting upon it
 Altering and revising conceptions and planning following reflection
 Implementing these plans in further actions

This creates a cycle which can be viewed in terms of educational settings, learners and educational facilitators.

Scott and Marshall (2009) refer to praxis as "a philosophical term referring to human action on the natural and social world". Furthermore, Gramsci (1999) emphasises the power of praxis in Selections from the Prison Notebooks by stating that "The philosophy of praxis does not tend to leave the simple in their primitive philosophy of common sense but rather to lead them to a higher conception of life".

To reveal the inadequacies of religion, folklore, intellectualism and other such 'one-sided' forms of reasoning, Gramsci appeals directly in his later work to Marx's 'philosophy of praxis', describing it as a 'concrete' mode of reasoning. This principally involves the juxtaposition of a dialectical and scientific audit of reality; against all existing normative, ideological, and therefore counterfeit accounts. Essentially a 'philosophy' based on 'a practise', Marx's philosophy, is described correspondingly in this manner, as the only 'philosophy' that is at the same time a 'history in action' or a 'life' itself (Gramsci, Hoare and Nowell-Smith, 1972, p. 332).

Spirituality

Praxis is also key in meditation and spirituality, where emphasis is placed on gaining first-hand experience of concepts and certain areas, such as union with the Divine, which can only be explored through praxis due to the inability of the finite mind (and its tool, language) to comprehend or express the infinite. In an interview for YES! Magazine, Matthew Fox explained it this way:

According to Strong's Concordance, the Hebrew word ta'am is, properly, a taste. This is, figuratively, perception and, by implication, intelligence; transitively, a mandate: advice, behaviour, decree, discretion, judgment, reason, taste, understanding.

Medicine
Praxis is the ability to perform voluntary skilled movements. The partial or complete inability to do so in the absence of primary sensory or motor impairments is known as apraxia.

See also
 Apraxia
 Christian theological praxis
 Hexis
 Lex artis
 Orthopraxy
 Praxeology
 Praxis Discussion Series
 Praxis (disambiguation)
 Praxis intervention
 Praxis school
 Practice (social theory)
 Theses on Feuerbach

References

Further reading
Paulo Freire (1970), Pedagogy of the Oppressed, Continuum International Publishing Group.

External links

 Entry for "praxis" at the Encyclopaedia of Informal Education
 Der Begriff Praxis

Concepts in the philosophy of mind
Marxism

Praxis (process)


Erbiyum (kısaltması Er), doğada çok az bulunan, uygulama alanı a, atom numarası 68, atom ağırlığı 167.2 olan bir element.

Elementler
İndirgeyici maddeler

Erbiyum


دولة دمشق (3 أيلول 1920 - 1925م) هي إحدى الدويلات السورية الخمس التي قام الانتداب الفرنسي بإقامتها داخل سورية خلال فترة الانتداب الفرنسي على سوريا.
الدويلات السورية الأربع الأخرى كانت: دولة حلب، دولة جبل الدروز، دولة جبل العلويين، دولة لبنان الكبير التي أضحت فيما بعد جمهورية لبنان الحالية، إضافة إلى لواء اسكندرون، وجميعها كانت ضمن الدولة السورية.

النشأة
وُضعت سورية تحت الانتداب الفرنسي بعد نهاية الحرب العالمية الأولى في بداية القرن العشرين، وقام الجنرال هنري غورو بتقسيم سورية إلى ستة أجزاء في عام 1920. وكانت دولة دمشق أحد هذه الأجزاء الستة وكانت تشمل مدن حمص وحماة ووادي نهر العاصي. فقدت الدولة دمشق أربعا من أقضيتها الفرعية التي كانت ضمن ولاية دمشق في الفترة العثمانية، وضمت إلى جبل لبنان ذي الأغلبية المسيحية من أجل تكوين دولة لبنان. المقاطعات الأربع المنزوعة هي صيدا وطرابلس الشام وبيروت وسهل البقاع وتمثل الآن محافظات بيروت والبقاع وشمال لبنان وجنوب لبنان والنبطية. دولة دمشق - ومن بعدها الدولة السورية - ظلت تطالب بعودة هذه المقاطعات إلى الأم سورية واستمرت هذه الاحتجاجات على الفصل طوال الانتداب. كما عارض سكان هذه المقاطعات عملية الفصل.

تعداد السكان

الاتحاد السوري ودولة سورية
قام الجنرال هنري غورو عام 1923م بتكوين الاتحاد السوري الذي ضم دمشق وحلب ودولة جبل العلويين. وفي 1924م تم فصل دولة جبل العلويين ثانية. وفي 1 كانون الأول / ديسمبر 1924 تحول الاتحاد السوري إلى الدولة السورية (1925–1930).

مراجع

أنظمة حكم ما بين الحربين العالميتين
الانتداب الفرنسي على سوريا ولبنان
انحلالات سنة 1925 في آسيا
تاريخ الدولة العثمانية
تاريخ دمشق
دور انحلال الدولة العثمانية
دول وأقاليم انحلت في 1925
دول وأقاليم أسست في 1920
سوريا في عقد 1920
كيانات سياسية منحلة ما بين الحربين العالميتين
مستعمرات فرنسية سابقة

دولة دمشق


16847 Sanpoloamosciano este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
16847 Sanpoloamosciano este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la San Polo a Mosciano de Massimiliano Mannucci și Nico Montigiani. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,59 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 14,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 16001-17000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

16847 Sanpoloamosciano


Gabriella Rosaria Cristiani (* 21. Mai 1949 in Foggia, Provinz Foggia, Italien) ist eine italienische Filmeditorin, die für den Filmschnitt von Der letzte Kaiser (1987) neben einem Oscar für den besten Schnitt mehrere weitere Filmpreise gewann.

Leben
Gabriella Cristiani begann ihre Laufbahn als Editorin in der Filmwirtschaft 1969 bei dem Film Metti, una sera a cena und wirkte bis heute an der Herstellung von mehr als dreißig Filmen mit.

Ihren größten internationalen Erfolg feierte sie mit dem Schnitt von Der letzte Kaiser (1987) von Bernardo Bertolucci mit John Lone, Joan Chen und Peter O'Toole in den Hauptrollen: Hierfür gewann sie bei der Oscarverleihung 1988 den Oscar für den besten Schnitt, den Eddie der American Cinema Editors (ACE) für den besten Filmschnitt, den David di Donatello für den besten Schnitt sowie das Silberne Band für den besten Schnitt, das Nastro d'Argento der Sindacato Nazionale Giornalisti Cinematografici Italiani (SNGCI).

Darüber hinaus wurde sie hierfür für den British Academy Film Award für den besten Schnitt nominiert.

Filmografie (Auswahl)
 1969: Metti, una sera a cena
 1972: Fiorina la vacca
 1979: La Luna
 1980: Desideria (Desideria: La vita interiore)
 1983: Tu mi turbi
 1983: Ein Sommernachtstraum (Sogno di una notte d'estate)
 1987: Der letzte Kaiser (The Last Emperor)
 1989: Franziskus (Francesco)
 1990: Himmel über der Wüste (The Sheltering Sky)
 1998: Savior
 2001: Morning
 2003: Il Natale rubato
 2006: Eine Nacht mit dem König (One Night with the King)
 2010: Combat Afghanistan
 2016: Teleios – Endlose Angst (Teleios - Endlose Angst)

Auszeichnungen
 1988: Oscar für den besten Schnitt
 1988: Eddie für den besten Schnitt
 1988: David di Donatello für den besten Schnitt
 1988: Nastro d'Argento für den besten Schnitt

Weblinks

Filmeditor
Oscarpreisträger
Italiener
Geboren 1949
Frau

Gabriella Cristiani


Un mineral esencial es aquel que es determinante para dar nombre a una roca. Los minerales que pueden ser considerados esenciales para alguna roca forman una parcialidad de los minerales constituyentes de roca.

Referencias

Mineralogía

Mineral esencial


An Trisetum debile in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jindřich Chrtek. An Trisetum debile in nahilalakip ha genus nga Trisetum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trisetum

Trisetum debile


Afsked har flere betydninger:
 Afsked i betydningen at sige farvel, herunder i forbindelse med en bisættelse
 Afsked i ansættelsesforhold, hvorved forstås, at ansættelsesforholdet bringes til ophør, enten på medarbejderens initiativ, eller ved arbejdsgiverens initiativ, ved sidstnævnte, se fyringHerudover kan Afsked henvise til
 Film og litteratur
 Afsked (film fra 1981) – sovjetisk spillefilm fra 1981 af Larisa Sjepitko og Elem Klimov
 Afsked (film fra 1995) – dansk kortfilm fra 1995 instrueret af Adam Neutzsky-Wulff
 Afsked (film fra 2004) – dansk kortfilm fra 2004 instrueret af Esben Larsen
 Afsked (digt) – et digt af Johannes V. Jensen fra 1906
 Afsked (roman) – en roman i bogserien Sagaen om Isfolket'' af den norske forfatter Margit Sandemo

Henvisninger

Ord og vendinger

Afsked


WHTA (107.9 FM) is a commercial radio station licensed to Hampton, Georgia, and serving the Atlanta metropolitan area.  It is owned by Urban One and it airs an mainstream urban radio format, focused on hip hop and r&b music. The studios and offices are located inside the Centennial Tower building in downtown Atlanta.

The transmitter is off Swanson Road in Tyrone, Georgia, about 30 miles south southwest of Atlanta.  At an effective radiated power (ERP) of 35,000 watts, the signal covers the city and its southern suburbs, and may not be easily received north of Atlanta.  WHTA broadcasts in IBOC digital radio, using the HD Radio system from iBiquity.

Programming
The weekday on-air lineup consists of the syndicated "The Morning Hustle Show", which is based at WHTA.  It is followed by Su-Solo in middays, Trap House with Stuey Rock in the Afternoons. "Posted on the Corner" has been consistently crowned the #1 Night Show (Monday-Friday) with Incognito featuring DJ Misses, DJ Montay, DJ Iceberg & radio kid Ozzie1st on WHTA. Posted on the Corner can be described as a party on the radio where the listener is the star.  This fast paced show keeps the audience entertained with features such as Top 7 Countdown, Posted on the Corner Trivia, Pull-Up Game and Posted After Dark.  All of the features provide an opportunity for the audience to be involved and feel as though they are part of the show.   This element of inclusion has been a proven success within the show which the show is based at WHTA.

History

WCRY-FM Macon
The station began as WCRY-FM in Macon, Georgia, about 85 miles south of Atlanta.  It signed on the air on October 19, 1973, and was owned by Central Georgia Broadcasting.  At first, it mostly simulcast its AM counterpart, WCRY at 900 kHz (now WYPZ).  By the late 1970s, WCRY-FM was airing a beautiful music format.  In 1981, it switched its call sign to WPEZ, playing easy listening music, powered at 100,000 watts.  It later shifted to soft adult contemporary music as "Lite Rock" WPEZ. The station was later known as Z108 in the mid-1980s, which is one out of 2 stations using the "Z" name in the Macon market, with the other being WQBZ.

The station was acquired in 1996 by U.S. Broadcasting, which had plans to move it into the more lucrative Atlanta radio market.  To gain Federal Communications Commission (FCC) approval, a few stations in Middle Georgia were relocated: WPEZ's Soft AC format was switched from 107.9 to an existing frequency at 93.7 in Jeffersonville, while the original Top 40 format on 93.7 was shifted to a new Macon-area station as WMGB at 95.1 MHz.  U.S. Broadcasting petitioned the FCC to reallocate the broadcast license for 107.9 from Macon to Hampton.

With the FCC giving its OK, Radio One, a large minority-owned broadcasting company, paid $60 million for the new "move in" Atlanta-area station at 107.9.  Radio One already owned a station in the Atlanta market, 97.5 WHTA, in Fayetteville, airing an Urban Contemporary format.  WHTA had signed on as an urban station on July 17, 1995; Radio One had plans to put WHTA's call letters and format on its new acquisition.

WHTA Hot 107.9
At first, Radio One didn't want its competitors in Atlanta to figure out its game plan, so in September 2001, the new Atlanta-area 107.9 transmitter signed on as WEGF "107.9 the End" with a modern rock format. Stunting on its first day, it played "Smooth Criminal" by Alien Ant Farm and "Rollin'" by Limp Bizkit continuously.

After several weeks with the rock format on 107.9 FM, "Hot 97.5" morning host Ryan Cameron made an announcement that "Hot" was moving to 107.9, revealing that the rock format was a publicity stunt.  WHTA officially switched frequencies on November 1, 2001.  107.9 became "Hot 107.9" WHTA, while 97.5 became WPZE, playing urban gospel music.  (WPZE later moved to 102.5 MHz in Mableton.)

WHTA's move to 107.9 gave it a stronger signal over Intown Atlanta and surrounding suburbs, despite being considered a "move-in" station.

Residents in Tyrone, Georgia have complained to the FCC that WHTA's transmitter interferes with their electrical items, from phones to computer speakers.  WHTA got a construction permit from the FCC to increase the height of the antenna on the tower, but this only reduced the problem rather than eliminating it.

Digital Hip Hop
On July 31, 2007, WHTA began using a new slogan, "Hot 107.9, Your Digital Hip Hop Station."

In October 2008, WHTA became the Atlanta network affiliate of the Rickey Smiley Morning Show.  It was originally based at co-owned KBFB in the Dallas/Fort Worth Metroplex.  In 2011, WHTA became the flagship station for the show.

In 2011, Radio One changed several of its Atlanta-area stations' formats and call signs; WAMJ moved from 102.5 to 107.5, and began simulcasting its Urban AC format on 97.5 as WUMJ, while WPZE's urban gospel format moved from 97.5 to 102.5.  That left WHTA as the only station in Radio One's Atlanta cluster that was unaffected by the change.

Radio One was renamed Urban One on May 8, 2018.

References

External links
Hot 107.9 official website

Urban One stations
HTA
Radio stations established in 1980
Urban contemporary radio stations in the United States

WHTA


Nauyrzym (en kazajo Науырзым ауданы, en ruso Naurzumskiy) es uno de los 16 distritos en los que se divide la provincia de Kostanay, Kazajistán.

Población

Según el Censo de 1999, tenía 17.914 habitantes. Para el Censo de 2009 se había dado un importante descenso de la población y se registraron 13.180 habitantes.

Referencias

Provincia de Kostanay

Nauyrzym


Holte est un quartier de banlieue de la municipalité de Rudersdal, située à la périphérie nord de Copenhague, au Danemark.

Géographie
vignette|300x300px | Vue aérienne de  à Holte.

Le centre-ville de la localité est centré sur la gare de Holte et est entouré de vastes zones de maisons unifamiliales individuelles ainsi que de plusieurs lacs et forêts.

Histoire

Le district a fusionné avec les anciens villages de Søllerød et Øverød qui appartiennent tous deux au district postal de Holte (2840 Holte). Gammel Holte (« Vieux Holte »), à quelques kilomètres à l'est, également dans la municipalité de Rudersdal mais fusionné avec la zone urbaine de Hørsholm voisin, est antérieur à ce qu'on appelle maintenant Holte de plusieurs centaines d'années ; dans le passé, Holte était officiellement appelée Ny Holte (« Nouveau Holte ») pour distinguer les deux.

Ny Holte est situé sur un terrain qui appartenait autrefois au domaine Dronninggård. Le nom Holte faisait à l'origine référence au village médiéval de Holte (aujourd'hui Gammel Holte - littéralement « Vieux Holte ») situé à quelques kilomètres au nord-est du quartier moderne. Lorsque le propriétaire de Holtegård a déménagé son auberge sur un nouveau site à Kongevejen dans les années 1780, il lui a donné le nom de Ny Holte Kro (« Auberge de Nouveau Holte »). Ce nom a été adopté pour la gare locale lors de l'ouverture de la  (Ligne Nord) en 1864. Le nom de la gare et du quartier environnant a ensuite été changé en Holte tandis que le nom de l'ancien village a été modifié en Gammel Holte (« Ancien Holte »).

Population

Repères
 L'hôtel de ville de Søllerød, achevé en 1942, a été conçu dans le style fonctionnaliste par Arne Jacobsen et Flemming Lassen.
 Le centre-ville abrite également le centre commercial Holte Midtpunkt.
 L', terminée en 1945, s'élève au sommet de  ().

Personnalités notables
 Johanne Hesbeck (1873–1927), photographe, elle a dirigé un studio de portrait à Holte de 1915 à 1927 ;
 Emil Telmányi (1892 - 1988), violoniste hongrois, mort à Holte ;
 Natasja Crone Back (née en 1970), journaliste et présentatrice de télévision danoise, a grandi à Holte.

Sportifs
 Frank Høj (né en 1973 à Holte), coureur cycliste sur route danois à la retraite, a participé aux Jeux olympiques de 2000 et 2004 ;
 Alexander Fischer (né en 1986 à Holte), footballeur danois, avec plus de 350 sélections en club ;
 Peter Gade (né en 1976), ancien joueur de badminton professionnel danois, réside à Holte ;
 Jacob Larsen (né en 1997 à Holte), basketteur danois.

Notes et références

Liens externes

 Histoire, site vejhistorie.dk

Localité au Danemark

Holte (Danemark)


Christchurch moské-skyderierne var to på hinanden følgende masseskyderier begået af en enkelt bevæbnet mand, der fandt sted under fredagsbønnen i henholdsvis Al Noor Mosque og Linwood Islamic Center i Christchurch, New Zealand, hvor de startede kl. 13:40 den 15. marts 2019 NZDT (New Zealand Daylight Time, kl. 01:40 dansk tid). Angrebene resulterede i i alt 51 dræbte og 49 sårede. Den 28-årige, australske Brenton Tarrant, blev kort efter arresteret. Han benægtede til at begynde med anklagerne mod sig, men erklærede sig den 26. marts 2020 skyldig i dem alle.

Angrebet var det første masseskyderi i New Zealand siden Raurimu-massakren fra 1997 og det dødeligste i New Zealand siden oprøret i Featherston-krigsfangelejren i 1943, hvor 48 japanske fanger blev dræbt.

Angrebet ved den første moské blev livestreamet på Facebook via. en GoPro.

Referencer

Terrorhandlinger i New Zealand
Begivenheder i 2019

Moskéangrebet i Christchurch


Grass Cay je otok u sastavu Američkih Djevičanskih otoka. Nalazi se između otoka Saint Thomas i Saint John. Dug je otprilike 2.5 km i širok 200 metara. Nema stalnih stanovnika.

Izvori

Otoci Američkih Djevičanskih otoka

Grass Cay


Balaghat (en hindi; बालाघाट ज़िला) es un distrito de la India, en el estado de Madhya Pradesh. Su código ISO es IN.MP.BT.

Comprende una superficie de 9 229 km².

El centro administrativo es la ciudad de Balaghat.

Demografía
Según el censo de 2011, tiene una población de 1 701 698 habitantes, de los cuales 859 520 son mujeres y 842 178 son varones.

Localidades
 Baihar
 Bharveli
 Hirapur

Referencias

Enlaces externos

Balaghat

Distrito de Balaghat


Skuja Braden međunarodna je umjetnička suradnja Ingūne Skuje i Melise Braden. One stvaraju oslikane skulpture u porculanu.

Skuja (rođena 1965.) i Braden (rođena 1968.) prvi put su se upoznale u školi 1994. godine na Humboldt State Universityju. Skuja je iz Latvije, a Braden iz Sacramenta u Kaliforniji. Skuja je pohađala Rīgas Applied Art College i Latvijsku umjetničku akademiju u Rigi, Latvija, stekavši diplomu keramike 1992., prije nego što je godinu dana pohađala Državno sveučilište Humboldt na posebnom programu razmjene, koji je osmislila profesorica latvijsko-američkog kipara, Maris D. Benson.Skuja je magistrirala 2011. na Latvijskoj umjetničkoj akademiji.

Braden je stekla dvije diplome na Sierra Collegeu 1992. i dvije diplome na Državnom sveučilištu Humboldt 1997., studirajući slikarstvo, kiparstvo i povijest umjetnosti. Studirala je na magisteriju filmske produkcije kada je 1999. otputovala u Latviju kako bi pohađala Latvijsku umjetničku akademiju. Ingūna Skuja i Melissa Braden ponovno su se povezale u Latviji 1999. i počele surađivati tijekom produkcije svoje emisije "Here Kitty, Kitty!" održane u galeriji Čiris u Rigi.

Obje su umjetnice imale različite karijere prije početka suradnje. Trenutno žive u Latviji.

Umjetnička djela
Sav njihov rad kombinacija je slikarstva i keramike, te dovršavaju sve korake procesa suradnje u stvaranju svoje umjetnosti zajedno. Započinju svoj proces skicama i zajedno rade na detaljima tih crteža prije nego što u rad ugrade glinu. Iako Skuja Braden ponekad koriste kalupe u svom procesu, one nikada ne koriste komercijalne kalupe, već rade od vlastitih ručno izrađenih komada. Obje rade na dizajnu, formi i finalnoj dekoraciji svojih komada. Također je izradila vanjske instalacije.

Njihov rad se odnosi na razne teme uključujući ljudske oblike i lica, životinje i bajke. Njihov rad i umjetnička filozofija pokrivaju mnoge teme uključujući feminizam, budizam i politiku.

Izvori

Latvijski umjetnici
Američki umjetnici

Skuja Braden


NGC 345 este o galaxie spirală, posibil lenticulară, situată în constelația Balena. A fost descoperită în 27 septembrie 1864 de către Albert Marth.

Note

Vezi și

 NGC 344
 NGC 346

Legături externe

 NGC 345 pe WikiSky
 NGC 345 pe spider.seds.org

Galaxii
Obiecte NGC
Constelația Balena
Obiecte astronomice descoperite în 1864
Obiecte astronomice descoperite de Albert Marth

NGC 345


فيكتور رويز  (مواليد 25 يناير 1989 في برشلونة - إسبانيا) لاعب كرة قدم إسباني كان يلعب لصالح نادي الدرجة الأولى إسبانيول الإسباني منذ 2008 حتى عام 2011 حيت انتقل إلى نادي نابولي في مركز قلب الدفاع، ويلعب الآن لصالح نادي فالنسيا.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إسبلوغيس دي يوبريغات
رياضيون إسبان مغتربون في إيطاليا
رياضيون إسبان مغتربون في تركيا
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو إسبانيول
لاعبو إسبانيول بي
لاعبو بشكتاش
لاعبو ريال بيتيس
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم كتلونيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم من مقاطعة برشلونة
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 23 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم للشباب
لاعبو منتخب كتالونيا لكرة القدم
لاعبو نابولي
لاعبو نادي فالنسيا
لاعبو نادي فياريال
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1989
مواليد في إيسبلوغاس دي يوبريغات

فيكتور رويز (لاعب كرة قدم مواليد 1989)


Nexø Museum er bymuseum for Nexø på Bornholm. Museet ligger i havneområdet i byens ældste hus. Udstillingen viser byens historie som fiskeriby, historier fra det Østbornholmske Dampskibsselskab, bryggerihistorie, og Nexøs bombardement under anden verdenskrig.

Bygningen
Museet er indrettet i en bygning fra 1796, der oprindeligt fungerede som rådhus for byen, indtil det blev erstattet af en nyere bygning i Købmagergade i 1856. Omkring 1890 blev der tilføjet endnu en etage til bygningen. Det fungerede også som tinghus (domhus) og i kælderen findes stadig rester af fængslet.

Bygningen er opført i sandsten fra Frederiks Stenbrud, der var åbnet i 1754 lidt nord for byen. Det erstattede en tidligere bygning, hvor forhandlingerne mellem den svenske general Carl Gustaf Wrangel i 1645 havde forhandlet med danske officerer. Efter rådhuset flyttede til nye lokaler blev bygningen brug som lager.

Udstilling
Museet åbnede i 1970, og inkluderede fra starten genstande der belyser byens maritime fortid, samt den tyske besættelse og den sovjettiske bombning og efterfølgende besættelse. Der er bl.a. udstillet antiluftskyts fra Christiansø. Der findes desuden dokumenter, fotografier og genstande fra Nexøs tidligere virksomheder, heriblandt fra stenbruddet og byens bryggeri. Museet har også en rekonstruktion af et fiskerleje.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Nexø Museum
 Nexø Museum.com - historiske fotografier

Museer på Bornholm
Museum
Museer etableret i 1968

Nexø Museum


La région économique de Chaki-Zagatala est l'une des quatorze régions économiques de l'Azerbaïdjan. Elle comprend les raïons de Balakən, Chaki, Qax, Gabala, Oghuz et Zagatala, ainsi que la ville de Chaki.

Histoire
La région économique est créée par le décret du président de l'Azerbaïdjan du 7 juillet 2021 « sur la nouvelle division des régions économiques de la république d'Azerbaïdjan ».

Géographie
La région est située au nord du pays et est frontalière du Daghestan en Russie au nord et à l'est et de la Géorgie à l'ouest.

La superficie totale de la région économique est de , soit 10,3 % du territoire national. Le nombre d'habitants s'élève à , soit 5,2 % de la population du pays.

Hydrographie
La région est arrosée par les rivières Alijan, Ayritchay, Balakantchay, Chin, Damiraparan, Ganikh, Katekh, Kich, Mazim, Mukhakh et Turyan. Les sources d'eaux thermales et minérales sont présentes à Aghbulag, Gizbulag, Hamambulag, Khalkhal et Oghlanbulag. Les principaux lacs sont ceux d'Adjinohur (Gakh) et Nohur (Gabala).

Économie
L'économie de la région est basée sur l'agriculture. Plus de 75 % du tabac, 17 % des céréales, 35 % de l'orge et 2 % des feuilles de thé vert d'Azerbaïdjan sont produits dans cette région économique.

Notes et références

Économie en Azerbaïdjan

Région économique de Chaki-Zagatala


Mustafa Vasıf Karakol (Kara Vasıf), (1872 - 9 Aralık 1931, İstanbul), Türk asker ve siyaset adamı.

İttihat ve Terakki içinde faal bir çizgi izlemiş, İstanbul'un işgali üzerine ilk gizli direniş örgütü olan Karakol Cemiyeti'ni kurmuş, Son Osmanlı Meclisi Mebusanı (1920) ve TBMM 1. Dönem'de milletvekilliği yapmıştır.

Türkiye'nin ilk muhalefet partisi olan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'na girmiş, İzmir suikastı sanığı olarak yargılanıp aklanmıştır.

Yaşamı
1872'de Yemen'de doğdu. 1903'te kurmay yüzbaşı olarak Harbiye'yi bitirdi. İttihat ve Terakki Cemiyeti'ne üye oldu. 31 Mart Olayı (1909) sırasında Hareket Ordusu'nun kurmay karargahında bulundu. Daha sonra askerlikten ayrıldı.

Karakol Cemiyeti
I. Dünya Savaşı'nın yenilgiyle sonuçlanmasından sonra, İttihat ve Terakki yönetiminin emri üzerine, Baha Sait Bey'le birlikte İstanbul'daki ilk direniş örgütü olan Karakol Cemiyeti'ni kurdu. Karakol Cemiyeti'nin "ittihatçı" yapısı Mustafa Kemal'i kaygılandırıyordu. Bu Cemiyet sonunda Heyet-i Temsiliye kararıyla kapatıldı. Kara Vasıf, faaliyetleri nedeniyle İngilizlerin hakkında idam kararı çıkardığı ilk 6 kişi arasında yer aldı. Mustafa Kemal'le iletişime geçerek, Erzurum Kongresi Gaziantep Delegeliği, 4 Eylül-11 Eylül 1919'da toplanan Sivas Kongresi'ne katıldı ve Heyet-i Temsiliye üyeliğine getirildi. Sivas Kongresi sırasında manda fikrini savunanlar arasındaydı.

Malta Sürgünü
12 Ocak 1920'de toplanan son Osmanlı Meclisi Mebusanı'na katıldı ve İstanbul'un 16 Mart 1920'de işgalinden sonra Malta sürgünleri arasında yer aldı. Bir buçuk yıllık sürgün hayatının ardından Mustafa Kemal Ankara'da rehin tuttuğu İngilizlere karşılık Rauf Bey, Vasıf ve birkaç Malta sürgününün serbest bırakılmasını istedi ve böylece Ekim 1921'de serbest bırakıldı.

Milletvekilliği
23 Kasım 1921'de Sivas Mebusu olarak Türkiye Büyük Millet Meclisine girdi. Mecliste 2. Grup içinde yer aldı. Mustafa Kemal'e yönelttiği eleştirilerle dikkati çekti. 1923'te yenilenen TBMM'nin 2. Dönem'ine aday olmadı. 1925'te muhalefetin siyasal örgütü olan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkasına girdi ve genel sekreterliğe getirildi. 1926'da Mustafa Kemal'e düzenlenmesi planlanan İzmir Suikastı olayıyla ilgili olarak, birçok eski ittihatçı ve Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası yöneticisiyle birlikte tutuklandı. İstiklal Mahkemesindeki yargılama sonunda aklandı.

Ticaret yaşamı
Terakkiperver Fırka'nın kapatılmasından sonra siyaset yaşamından çekilen Kara Vasıf, ömrünün geri kalanında ticaretle uğraştı. Afyonkarahisar'ın ünlü maden suları ve Madra zeytinyağı, Kara Vasıf'ın kurduğu işletmelerdir. Maden sularını Kızılay'a bağışladı. Zeytinyağı fabrikası ise ortağı Sezai Ömer Madra tarafından alındı. Bir kaza sonucu Kızıltoprak tren istasyonunda bir trenin altında kalarak 9 Aralık 1931 günü hayatını kaybetti. Zühtüpaşa Camiinde kılınan namazın ardından Karacaahmet Mezarlığına defnedildi.

Ölümünden 3 yıl sonra çıkan Soyadı Kanunu üzerine eşi Mediha Hanım, Karakol soyadını almıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

1872 doğumlular
1931 yılında ölenler
Balkan Savaşları'nda Osmanlı askerleri
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı askerleri
Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı (1920) Sivas üyeleri
Sivas Kongresi delegeleri
Erzurum Kongresi delegeleri
Yeşil şeritli İstiklâl Madalyası sahipleri
TBMM 1. dönem Sivas milletvekilleri
İzmir Suikastı sanıkları
Malta sürgünleri
Karakol Cemiyeti
20. yüzyılda Osmanlılar
Mekteb-i Harbiye'de öğrenim görenler
Osmanlı karacı subayları
İttihat ve Terakki üyeleri
Mekteb-i Erkân-ı Harbiye'de öğrenim görenler
Asir Bölgesi doğumlular
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler

Mustafa Vasıf Karakol


GTKWave est un logiciel libre de visualisation de forme d'onde et de chronogramme multiplate-forme pour Unix, Win32, et Mac OSX, il supporte notamment les fichiers de log au format LXT, LXT2, VZT, FST, et GHW, ainsi que les fichiers standards de Verilog VCD et EVCD.

Génération
Il est possible de générer des fichiers au format spécifique à GTKWave, .gtkw depuis le Python (langage) à l'aide de la bibliothèque nmutil.

GPIO
l'outil pispy permet de capturer les états des GPIO et d'invoquer directement GTKWave pour les analyser.

FPGA
Les outils deux principaux logiciels de langage de description de matériel Verilog et langage de vérification de matériel associé, que sont  et Verilator permettent de faire des sortie pour GTKWave. Il peut également être utilisé avec le langage VHDL via l'outil GHDL. Le langage de description Migen en Python permet également de l'utiliser.

Le module Python Wavedisp, permet la conversion entre les formats Tcl propriétaires ModelSim (Mentor) et RivieraPro (Aldec) et les formats GTKWave.

Notes et références

Bibliographie

  (présentation en anglais)

Site officiel

Logiciel d'électronique
Logiciel libre

GTKWave


Baladas en Español () is a Spanish language compilation album by Swedish pop duo Roxette, released on 21 October 1996 by EMI. The compilation was only issued in Spanish and Portuguese-speaking territories. It was a commercial success upon release, peaking in the top ten of several national record charts, and was certified gold or platinum in numerous territories, namely Argentina, Brazil, Mexico and Spain. As of 2001, the record sold in excess of 1.2 million copies worldwide.

"Un Día Sin Ti" and "No Sé Si Es Amor" were released as commercial singles, though most songs on the album would go on to receive substantial amounts of airplay on Latin American and Spanish radio. In 2022, a complete collection of the record was released, consisting of all the Spanish language songs recorded by Roxette.

Composition and style
The album consists of twelve of Roxette's ballads and downtempo tracks, translated into Spanish by songwriter Luis Gomez Escolar, of whom very little is known. Escolar's translations have been criticised by both fans and media for being poorly representative of the original English lyrics, as well as for being overly-simplistic and juvenile.

Commercial performance
Baladas en Español was released on 21 October 1996, exclusively in Spanish and Portuguese-speaking territories. However, it was also released in the US by EMI Latin, making it the final Roxette album to be officially issued in the country. The record was preceded by the release of "Un Día Sin Ti" as its lead single, which reached the top ten of Billboards Latin Pop Songs. The song also charted on the national airplay chart of Spain. Its music video was directed by Jonas Åkerlund. "No Sé Si Es Amor" was released as the album's second and final single in January 1997, peaking at number six in Spain. "Soy una Mujer" was released as a promotional single exclusively in Mexico in July 1997.

The album was a commercial success upon release, and has been certified double platinum in Spain (indicating shipments of over 200,000 units), platinum in Argentina and Brazil (for 60,000 and 250,000 copies, respectively), and gold (100,000 copies) in Mexico. As of 2001, Baladas en Español has sold over 1.2 million copies worldwide, and just over 13,000 copies in the US.

Track listing

Personnel
Credits adapted from the liner notes of Baladas en Español.
 Roxette are Per Gessle and Marie Fredriksson
 Recorded at Tits & Ass Studio in Halmstad, Sweden; EMI Studios and Polar Studios in Stockholm, Sweden; Mayfair Studios in London, England and Capri Digital Studios in Capri, Italy between 1987 and 1996.
 All songs published by Jimmy Fun Music, except: "Watercolours in the Rain" published by Shock the Music/Jimmy Fun Music
 All songs produced by Clarence Öfwerman
 Mastered by Alar Suurna at Polar Studios

Musicians
 Marie Fredriksson – lead and background vocals
 Per Gessle – lead and background vocals, mixing
 Pelle Alsing – drums
 Bo Eriksson – oboe
 Anders Herrlin – bass guitar, programming, engineering
 Jonas Isacsson – acoustic and electric guitars
 Christer Jansson – drums
 Clarence Öfwerman – keyboards and production; string arrangements and conducting
 Kjell Öhman – accordion
 Mats "M.P." Persson – acoustic and electric guitars
 Pelle Sirén – acoustic and electric guitars

Technical
 Kjell Andersson – sleeve design
 Kevin Davies – photography
 Mats Holmquist – string arrangements and conducting
 Michael Ilbert – engineering, mixing
 Henrik Jansson – string arrangements and conducting
 Jonas Linell – photography
 Lars Nordin – photography
 Alar Suurna – engineering

Charts

Certifications

!scope="row"|Worldwide
|
|1,200,000
|-

References

External links

1996 albums
Roxette albums
Spanish-language compilation albums
EMI Records compilation albums

Baladas en Español


Samuel "Sam" Frederick Smith () este un cantautor britanic și laureat al premiului Oscar. A devenit cunoscut în octombrie 2012, contribuind la single-ul Latch, iar apoi la melodia La La La a lui Naughty Boy.

Carieră
Și-a lansat albumul de debut, intitulat In the Lonely Hour, în mai 2014.  Prima piesă de pe album, "Lay Me Down", a fost lansată înaintea piesei "La La La". A doua melodie, "Money on My Mind", a devenit a doua sa piesă care să ajungă numărul unu în Regatul Unit.  A treia melodie de pe album, "Stay with Me", a fost un succes la nivel internațional, ajungând pe locul unu în Regatul Unit și pe locul doi în Billboard Hot 100 din Statele Unite, în timp ce a patra piesă, I'm Not the Only One, a fost în top cinci în ambele țări.

În decembrie 2014, Smith a fost nominalizat la șase premii Grammy, iar la cea de-a 57-a ediție a Premiile Grammy din februarie 2015 a câștigat patru: cel mai bun artist nou, înregistrarea anului și melodia anului (pentru piesa "Stay with Me") și cel mai bun album vocal pop (pentru albumul "In the Lonely Hour").

Referințe

Nașteri pe 19 mai
Nașteri în 1992
Cântăreți englezi
Compozitori englezi
Muzicieni LGBT

Sam Smith


L USCGC Acacia (WLB-406) est un baliseur de classe Iris exploité par l'United States Coast Guard. L'Acacia était un navire polyvalent, nominalement un ravitailleur de bouées, mais doté d'équipements et de capacités de brise-glace, pour la recherche et sauvetage, la lutte contre l'incendie, la logistique, l'intervention en cas de déversement de pétrole et d'autres tâches. Le navire a passé presque toute sa carrière de 62 ans dans la Garde côtière sur les Grands Lacs. Après sa mise hors service, il est devenu un navire-musée à Manistee, dans le Michigan.

Historique

Préservation
Immédiatement après sa mise hors service, Acacia a été donné à l'État de l'Illinois au profit de l'American Academy of Industry. Ce groupe à but non lucratif prévoyait de la transformer en musée maritime à Chicago. Le navire, qui a été livré en parfait état de fonctionnement avec seulement ses mitrailleuses retirées, a été temporairement amarré à Burns Harbor dans l'Indiana. Le plan d'un musée basé à Chicago n'a jamais été exécuté car aucun amarrage approprié n'a pu être trouvé. Grâce aux efforts d'un membre commun du conseil d'administration, le navire a été transféré de l'American Academy of Industry à la Society for the Preservation of the SS City of Milwaukee. Le 16 octobre 2009, Acacia a navigué par ses propres moyens jusqu'à Manistee dans le Michigan, où le navire est devenu une partie du musée SS City of Milwaukee classé National Historic Landmark. Le navire a été consacré à son nouveau rôle de musée le 13 août 2011. Acacia est ouvert au public dans le cadre du musée.

Voir aussi

Notes et références

Liens internes

Liens externes

  - USCGC Acacia - Site National Park Service

Navire de l'United States Coast Guard
Bateau lancé en 1944
Navire construit dans le Minnesota
Navire musée au Michigan
Comté de Manistee

USCGC Acacia (WLB-406)


Le sieur d'Etchepare est un officier colonial Basque actif en Louisiane française au début du XVIIIème siècle. Commandant du Fort Rosalie, il est surtout connu pour avoir causé la Révolte des Natchez.

Biographie

Premières armes
Typique du Pays Basque, son patronyme varie selon les sources : d'Etcheparre, Decheparre, de Chépart, Chopart, etc. D'Etcheparre émigre en Louisiane française où il devient officier colonial.

Commandant du fort Rosalie
Le sieur d'Etchepare est nommé commandant du district de Natchez et de son fort en 1728 par le gouverneur Étienne de Perier. Alcoolique notoire, il maltraite les indigènes et les colons. Son mauvais comportement lui vaut d'être démis de ses fonctions après que le Conseil supérieur l'a jugé coupable d'abus de pouvoir. Le gouverneur de Perier, cependant, pardonne à d'Etchepare et lui rend sa commission. Le commandant retourne au fort et bannit les Natchez du village de la Pomme Blanche. Le souverain de la tribu, le grand Soleil, enragé, commence immédiatement à préparer une attaque contre la garnison et les colonies environnantes.

Massacre de Fort Rosalie
Le 28 novembre 1729, le grand Soleil commet le massacre de Fort Rosalie. Déguisés en paisibles chasseurs, les guerriers empruntent des fusils à l'armurerie et font feu sur les soldats et les colons surpris. La manière dont d'Etchepare est tué varie selon les sources : il a la tête fracassée devant sa porte ou a été battu à mort dans son jardin. Les Natchez ont infligé plus de deux cents pertes et capturé plus de trois cents femmes, enfants et esclaves.

Notes et références

Voir aussi

 Louisiane
 Révolte des Natchez
 Fort Rosalie

Décès en novembre 1729
Décès en Louisiane

Sieur d'Etchepare


Le Tour de Hongrie 2022 est la  de cette course cycliste par étapes masculine. Il a lieu en Hongrie du 11 mai au . Il se déroule entre Csákvár et Kékes sur un parcours de  et fait partie du calendrier UCI Europe Tour 2022 en catégorie 2.1.

Présentation

Parcours
Le Tour de Hongrie est tracé sur cinq étapes pour une distance totale de 904 kilomètres.

Équipes

Vingt-trois équipes participent à ce Tour de Hongrie - 11 équipes UCI World Tour, 9 équipes UCI ProTeam, 2 équipes continentales et 1 sélection nationale :

Étapes

Déroulement de la course

étape

étape

étape

étape

étape

Classements finals

Classement général final

Classements annexes

Classement par points

Classement de la montagne

Classement par équipes

Évolution des classements

Notes et références

Liens externes

2022
Sport en Hongrie en 2022
Cyclisme sur route en 2022
Cyclisme en mai 2022

Tour de Hongrie 2022


Gerald Moore CBE (30 July 1899 – 13 March 1987) was an English classical pianist best known for his career as a collaborative pianist for many distinguished musicians. Among those with whom he was closely associated were Dietrich Fischer-Dieskau, Elisabeth Schumann, Hans Hotter, Elisabeth Schwarzkopf, Victoria de los Ángeles and Pablo Casals.

Moore gave lectures on stage, radio and television about musical topics. He also wrote about music, publishing volumes of memoirs and practical guides to interpretation of lieder.

Life and career

Early years
Moore was born in Watford, Hertfordshire, the eldest of four children of David Frank Moore, owner of a men's outfitting company, and his wife Chestina, née Jones. He was educated at Watford Grammar School, and took piano lessons from a local teacher. Though innately musical, with perfect pitch, Moore was a reluctant piano student: he later said that his mother had to drag him to the piano, "an unwilling, snivelling child – I did not absorb music into my being until my middle twenties."

When Moore was 13 the family emigrated to Toronto, Ontario, Canada, where he studied with the pianist Michael Hambourg, a former pupil of Anton Rubinstein. Moore was distracted from his musical studies by a strong attraction to Anglo-Catholicism; he thought for some time that he had a vocation to become a priest. In 1915 Hambourg died, after which his son, the cellist Boris Hambourg, took Moore as his accompanist on a tour of forty engagements in western Canada.

On his return to Toronto Moore was engaged as organist at St. Thomas's Anglican Church, and later as a cinema organist, providing a musical accompaniment to silent films. This post was reasonably remunerative, but Moore described a cinema organ as an "instrument of torture … shar[ing] pride of place for sheer horror with the saxophone, the harmonica and the concertina." His parents concluded that Toronto was not the place for him to build the career as a pianist that they hoped for. They sent him back to England, to lodge with relatives in London, and pursue his studies with Michael Hambourg's pianist son, Mark.

Early career as accompanist
While studying with Mark Hambourg, Moore earned money as an accompanist. The director of the Guildhall School of Music, Landon Ronald, heard him play at a recital and advised him to pursue a career as an accompanist.

In 1921 Moore made his first gramophone recording, accompanying the violinist Renée Chemet for His Master's Voice (HMV). They made several more recordings together, but Moore's preference was for accompanying singers rather than instrumentalists. He recorded frequently with Peter Dawson in the early 1920s, and went on a recital tour of Britain with him; it was Dawson who recommended him to the tenor John Coates, who became an important influence on Moore's career.

 Moore credited much of his early success to his five-year partnership with Coates, whom Moore credits with turning him from an indifferent accompanist into one who was sensitive to the music and the soloist, and an equal partner in performance. Another influence, figuring prominently in Moore's memoirs, was the pianist Solomon, whose technique Moore admired and studied.

Peak years
By the end of the 1930s Moore was so well known as an accompanist that Myra Hess invited him to give a talk about his profession at one of her of lunchtime concerts at the National Gallery. The pianist Joseph Cooper wrote of this, and later similar talks, "He revealed a sense of verbal timing of which any professional comic would be proud. His unique blend of wit and wisdom not only pleased the cognoscenti but also won over ordinary people who had no idea that classical music could be fun." Moore's first book, The Unashamed Accompanist (1943), had its origins in these talks.

Moore is credited with doing much to raise the status of accompanist from a subservient role to that of an equal artistic partner. Dietrich Fischer-Dieskau wrote in his introduction to the German edition of The Unashamed Accompanist, "There is no more of that pale shadow at the keyboard; he is always an equal with his partner". Moore valiantly protected this status of his art, complaining when accompanists he admired were not given billing in concert. He quoted with disapproval the remark made by a singer to Coenraad V Bos, an accompanist of an earlier generation, "You must have played well today, for I did not notice you."

It is debatable, however, whether he succeeded in convincing the British Establishment of his time, of the uplifted status of his art. Whereas prominent conductors and singers, for example, in the British musical theatre tended to be awarded knighthoods, in 1954 Moore was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE), a lower ranked award.

Later years

Moore retired from public performances in 1967, with a farewell concert in which he accompanied three of the singers with whom he was long associated: Dietrich Fischer-Dieskau, Victoria de los Ángeles and Elisabeth Schwarzkopf.  This famed concert at London's Royal Festival Hall - recorded by EMI and reissued in 1987 as CDC 749238 - concluded with Moore playing alone — an arrangement for solo piano of Schubert's  An die Musik.  He made his last studio recording in 1975.

In his memoirs Moore wrote that his services were not needed at Benjamin Britten's Aldeburgh Festival, "as the presiding genius there is the greatest accompanist in the world." In 1967, the chief music critic of The Times, William Mann held that the preeminence was Moore's: "the greatest accompanist of his day, and perhaps of all time." In 2006 Gramophone magazine invited eminent present-day accompanists to name their "professional's professional"; the joint winners were Britten and Moore.

He died at home in the village of Penn, Buckinghamshire in 1987.

Books

Moore contributed a chapter on "The Accompanist" to A Career in Music (1950, ) edited by Robert Elkin, with chapters by Harriet Cohen, George Baker and nine others.

Notes and references
Notes

References

Sources

1899 births
1987 deaths
English classical pianists
Male classical pianists
Classical accompanists
Theatre organists
Commanders of the Order of the British Empire
Honorary Members of the Royal Philharmonic Society
Musicians from Hertfordshire
People educated at Watford Grammar School for Boys
Musicians from Watford
20th-century classical pianists
20th-century English musicians
Fellows of the Royal College of Music
20th-century organists
20th-century British male musicians
Presidents of the Independent Society of Musicians

Gerald Moore


Remscheid er borg í vestur-Þýskalandi í sambandsríkinu Norðurrín-Vestfalía nálægt Ruhr-svæðinu. Íbúar eru um 112.000 (2021). Borgin var nær gereyðilögð árið 1943 í seinni heimsstyrjöld.

Müngstener-lestarbrúin sem tengir Remscheid við Solingen er hæsta lestarbrú landsins eða 107 metrar.

Borgir í Þýskalandi

Remscheid


Küçüksöğle, Antalya ilinin Elmalı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya merkeze 115, Elmalı'ya ise 10 km. uzaklıktadır.

Nüfus

Elmalı'nın mahalleleri

Küçüksöğle, Elmalı