Le Temple satanique est un organisme créé en 2012 par Lucien Greaves et Malcolm Jarry à Salem. Il se décrit comme un groupe religieux non théiste. Son action porte sur la défense des droits de l'homme basé aux États-Unis avec des chapitres supplémentaires au Canada, en Australie et au Royaume-Uni.

Le groupe utilise l'imagerie satanique pour promouvoir l'égalitarisme, la justice sociale et la séparation de l'Église et de l'État, soutenant leur mission "d'encourager la bienveillance et l'empathie entre tous les peuples".

Le temple satanique est à distinguer de l'Église de Satan de LaVey. Les deux partagent une partie de la philosophie non-théiste sataniste de LaVey mais ont des prises de position politiques et sociétales divergentes.

Historique

Le temple sataniste (The Satanic Temple) est fondé en 2012par Lucien Greaves, porte-parole de l'organisation, et Malcolm Jarry à Salem dans l'État du Masasusett aux Etats-Unis d'Amérique.

En 2019 l'organisme compte plus de 100 000 adeptes majoritairement dans des pays anglophones.

Buts
Le Temple satanique est une organisation non théiste de rationalistes, d'humanistes et d'activistes agnostiques ou athées et LGBTQ. Il ne croit pas en un Satan surnaturel et utilise le Satan littéraire comme métaphore pour promouvoir le scepticisme pragmatique, la réciprocité rationnelle, l'autonomie personnelle et la curiosité.

La participation de l'organisation aux affaires publiques comprend des actions politiques ainsi que des efforts de lobbying, en mettant l'accent sur la dénonciation du privilège religieux dont chrétien lorsqu'il interfère avec la liberté religieuse personnelle. Le groupe considère le mariage comme un sacrement religieux qui doit être régi par la protection de la liberté religieuse prévue par le premier amendement et qui doit prévaloir sur les lois des États. Comme le groupe considère l'inviolabilité du corps comme une doctrine clé, il considère également toutes les restrictions à l'avortement, y compris les périodes d'attente obligatoires, comme une atteinte aux droits des satanistes de pratiquer leur religion.

Le Temple sataniste milite pour la séparation des religions et des états.

Modalités d'action
L'imagerie satanique est utilisée comme un symbole représentant "l'éternel rebelle" contre l'autorité arbitraire et les normes sociales. Le Temple satanique a utilisé la satire, les stratagèmes théâtraux, l'humour et les actions en justice dans ses campagnes publiques pour "attirer l'attention et inciter les gens à réévaluer leurs craintes et leurs perceptions", et pour "mettre en évidence l'hypocrisie religieuse et l'empiétement sur la liberté de religion".

Principes fondamentaux

Les sept Tenets ou principes fondamentaux sont :

 Il faut s'efforcer d'agir avec compassion et empathie envers toutes les créatures, conformément à la raison.
 La lutte pour la justice est une activité continue et nécessaire qui doit prévaloir sur les lois et les institutions.
 Le corps d'une personne est inviolable, soumis à sa seule volonté.
 Les libertés d'autrui doivent être respectées, y compris la liberté d'offenser. Envahir délibérément et injustement les libertés d'autrui, c'est renoncer à ses propres libertés.
 Les croyances doivent être conformes à notre meilleure compréhension scientifique du monde. Nous devons veiller à ne jamais déformer les faits scientifiques pour les adapter à nos croyances.
 Les gens sont faillibles. Si nous commettons une erreur, nous devons faire de notre mieux pour la rectifier et réparer tout préjudice qui a pu être causé.
 Chaque principe est un fil conducteur destiné à inspirer la noblesse dans l'action et la pensée. L'esprit de compassion, de sagesse et de justice doit toujours prévaloir sur les mots écrits ou parlés.

Reconnaissance officielle (USA)

Fiscale
En 2019, l'organisation Satanic Temple, dont le siège est à Salem dans le Massachusetts, a reçu de l'Internal Revenue Service, la reconnaissance fiscale officielle d'Église légitime, donc exemptée de taxes et d'impôts.

Navy
En 2019, après un combat judiciaire, l'École et l'académie navale d'Annapolis autorise une salle pour les activités d'étude de groupe des adeptes du temple satanique.

Vacances / jours fériés

Le temple satanique reconnaît cinq jours fériés.

Comparaison avec le satanisme LaVeyen
Lucien Greaves a décrit le Temple satanique comme étant une version progressive et actualisée du Satanisme LaVeyen. Le Temple satanique se considère comme séparé et distinct de ce précurseur, représentant "une évolution naturelle de la pensée satanique". Greaves a déclaré que les éléments du darwinisme social et du nietzschéisme contenus dans le satanisme de Anton Szandor LaVey sont incompatibles avec la théorie des jeux, l'altruisme réciproque et les sciences cognitives.

Il a également critiqué l'Église satanique de LaVey pour son manque de lobbying politique et ce qu'il considère comme son exclusivité, la qualifiant d'autocratique et de hiérarchique, et affirmant que l'Église fétichise l'autoritarisme. À l'inverse, l'Église de Satan a déclaré que les membres du Temple satanique ne font que " se faire passer pour des satanistes " et ne représentent pas le satanisme.

Sources

Articles connexes

 Église de Satan
 Satanisme Lavayen
 Satanisme théiste
 Liberté de religion
 Laïcité

Athéisme
Idéologie
Religion
Satanisme

Le temple satanique


සූර්ය දවසක් හෙවත් සිංහල දවසක් හෙවත් ලිත් දවසක් යනු හිරු නැගීමේ සිට ඊලඟ දින හිරු නැගීම දක්වා කාලයයි.
දවසකට (සිංහල) පැය 60කි.

සුමානය / සතිය
සඳුදා

කුජදා

බුධදා

ගුරුදා

කිවිදා

ශනිදා

රිවිදා

ආශ්‍රිත ලිපි
 උදයාදී පැය
 සිංහල මාස
 සිංහල මිණුම් ඒකක
 රාහු කාලය

කාලය මැනීම - සිංහල ක්‍රම
සූර්ය දවස්
කාලය මැනීමේ ඒකක

සූර්ය දවස


Bombus kashmirensis er tegund af humlum, ættuð frá fjöllum mið-Asíu.

Hún er yfirleitt hvít fremst með svartan miðflekk, þar fyrir aftan hvít með gulan og svo rauðgulan enda. Drottningar eru um 17 mm langar, þernur 10 - 15 mm og druntar 15 til 16 mm. Tungan er stutt, og kjálkarnir kröftugir.

Tilvísanir

Hunangsflugur

Bombus kashmirensis


Jill Sobule (born January 16, 1959) is an American singer-songwriter best known for the 1995 single "I Kissed a Girl", and "Supermodel" from the soundtrack of the 1995 film Clueless. Her folk-inflected compositions alternate between ironic, story-driven character studies and emotive ballads, a duality reminiscent of such 1970s American songwriters as Warren Zevon, Harry Nilsson, Loudon Wainwright III, Harry Chapin, and Randy Newman. Autobiographical elements, including Sobule's Jewish heritage and her adolescent battles with anorexia and depression, frequently occur in Sobule's writing.

In 2009, she released California Years, an album funded entirely by fan donations, making her an early pioneer of crowdfunding.

History and studio recordings

To date Sobule has released eight studio albums of original songs, four EPs, and a greatest hits compilation album. Sobule's output also includes original songs available only via the Internet, a cover of Robert Earl Keen's Christmas novelty track "Merry Christmas from the Family," and a version of the late Warren Zevon's "Don't Let Us Get Sick" included on both Sobule's acoustic album and on a posthumous Zevon tribute record.

1990s
Sobule's debut album Things Here Are Different was released in 1990. Produced by pop legend Todd Rundgren, the album failed to sell. During this period a follow-up record was produced by British New Wave rocker Joe Jackson (for whom she opened during 1991) but Sobule was dropped from her label and the second record was never released. It was five years before Sobule landed another recording contract.

Her 1995 album Jill Sobule established Sobule as part of a fruitful mid-90s movement of female singer-songwriters that included such artists as Lisa Loeb, Juliana Hatfield and Alanis Morissette. The album contains Sobule's best-known composition "I Kissed a Girl", a story-song about a lesbian flirtation between two suburban girlfriends which became an unlikely radio success thanks in part to a comedic music video featuring beefcake model Fabio. "Supermodel" (sample lyric: "I didn't eat yesterday ... and I'm not gonna eat today ... and I'm not gonna eat tomorrow ... 'Cause I'm gonna be a supermodel") managed to both send up and celebrate American teenage lifestyles, and became well known after its inclusion in 1995's hit teen comedy film Clueless.

The Jill Sobule album seemed to establish Sobule's commercial prospects, but her third album slowed that momentum while setting what has so far been the musical and production patterns for the rest of her career. 1997's Happy Town featured Sobule's most elaborate pop productions to date and contains songs about an eclectic range of topics including reactionary Christianity ("Soldiers of Christ"), the negative impact of anti-depressant medication on the libido ("Happy Town"), and a track that uses Anne Frank's enforced Nazi-era hibernation as the metaphor for a love song ("Attic"). Though embraced by record reviewers from publications as diverse as The Advocate and Entertainment Weekly, Happy Town sold poorly, simultaneously solidifying Sobule's critical reputation while stalling her commercial momentum.

2000s
The 2000 record Pink Pearl may be Sobule's most characteristic set. Anchored by the female character studies "Lucy at the Gym" (about an anorexic exercise addict), "Claire" (about an aging lesbian aviator succumbing to Alzheimer's disease) and "Mary Kay" about Mary Kay Letourneau, the notorious real-life schoolteacher who became impregnated and imprisoned as the result of the statutory rape of a 13-year-old male student, whom she married when he reached the age of consent. Pink Pearl also contains some of Sobule's most directly confessional songwriting, especially the atheist's prayer "Somewhere in New Mexico" and the insomniac's lullaby "Rock Me To Sleep". Don Henley contributed a promotional quotation to the ad campaign for the album and selected Sobule to open for him during his solo tour that year.

In 2004, Sobule self-released an independent album of demo-quality acoustic tracks titled The Folk Years 2003–2003. In addition to some of her rarer compositions and several tracks that would later receive fuller arrangements on Sobule's next major-label release, Sobule performed offbeat cover versions of such standards as the old Doris Day theme song "Que Sera Sera" and "Sunrise/Sunset" from the Broadway musical Fiddler on the Roof.

2004's more elaborately recorded Underdog Victorious was one of the last albums distributed by legendary personal manager and media entrepreneur Danny Goldberg's now-defunct Artemis Records. The liquidation of Artemis Records led Sobule to extend her experiments with online music distribution and to relocate from New York City to Los Angeles. In Los Angeles, she has continued to write and perform prolifically and to compose original music for television, including for the popular Nickelodeon series Unfabulous.

In mid-January 2008, Sobule launched a website, jillsnextrecord.com, which sought to raise $75,000 through fan donations in order to produce, manufacture, distribute and promote an upcoming studio album. In exchange for their donations, Sobule offered her patrons an assortment of gifts with values commensurate with the amount of the donation. These gifts ranged from a free download of the album upon its release ($10) to the opportunity to attend a recording session and sing on the record ($10,000).

On March 8, 2008, 53 days after the public launch of the site, Sobule reached her target through donations from over 500 people in 44 U.S. states, the District of Columbia, and eleven foreign countries. The subsequent album, California Years, was released on April 14, 2009 on Sobule's own label, Pinko Records.

Sobule released "Dottie's Charms" in 2014, in which she put music to lyrics of her friends and favorite authors including David Hajdu, Jonathan Lethem, Vendela Vida, and Lucy Sante.

In 2018, Sobule once again used crowd funding to assist with the production of her next album, "Nostalgia Kills". Rolling Stone listed Sobule's first single from the album, "Island of Lost Things", as one of the 'best country & americana songs you need to hear right now'.

Since 2020, she has acted as musician-in-residence at the Bayard Rustin Center for Social Justice, an LGBTQIA community center.

Music

Sobule uses both satire and personal experience to sing about a range of issues, including sexuality, depression, war, abandonment, and greed. According to her website bio, a central preoccupation of her work is the classic one: "Love found, love lost, love wished for and love taken away." Many of her songs incorporate humor into their narrative. She often creates detailed character sketches, especially of women.

Collaborations
Sobule is a prolific collaborator, writing and performing both with other musicians and with artists from nonmusical disciplines, including blogger Arianna Huffington, television producer Sue Rose and comedian Julia Sweeney.

In the late 90s, Sobule toured with Richard Barone as "The Richard & Jill Show". Together they wrote "Bitter" on Happy Town, "Rock Me To Sleep" on Pink Pearl, "Big Shoes" on I Never Learned to Swim, and "Waiting for the Train" on Barone's Clouds Over Eden album. They also appeared together (as Mr. and Mrs. Sobule) in the underground film Next Year in Jerusalem, which featured another of their compositions, "Everybody's Queer". The pair continue to collaborate, including "Odd Girl Out" for Barone's 2010 album, Glow (Bar/None Records), and to perform together. Their songs have been used on The West Wing. Felicity, Dawson's Creek, South of Nowhere and other television shows. In 2018, Barone produced and sang backing vocals on "Island of Lost Things" on Sobule's album Nostalgia Kills.

In 1997-1998, Sobule joined Lloyd Cole's short-lived band The Negatives.

In 2004, she played one of the five leads in the film Mind The Gap with six of her songs featured on the soundtrack.

In 2005, Sobule contributed music to Unfabulous, a popular Nickelodeon TV series about a 13-year-old aspiring songwriter, including a title song performed by Sobule under the program's opening credits. Four Sobule compositions or co-compositions appear on the series star's debut album, Unfabulous and More: Emma Roberts: credits a Roberts cover version of "Mexican Wrestler" from Sobule's album Pink Pearl; "Punch Rocker" and "94 Weeks (Metal Mouth Freak)," both written by Sobule for Roberts' character to "compose" on the program; and "New Shoes," a track co-written by Sobule with Unfabulous series creator Sue Rose.

In 2006, Sobule met Julia Sweeney, the actress, writer and comedian, and started performing the "Jill and Julia Show", a compilation of songs and stories. They performed at the James Randi Educational Foundation meeting in Las Vegas on January 19, 2007, as well as at regular showings for the Groundlings Theater in Los Angeles. Also in 2006, Sobule created a theme song for blogger Arianna Huffington's self-help book On Becoming Fearless.

In 2007, Sobule teamed up with John Doe to produce and record a cover of Neil Young's "Down by the River" for the American Laundromat Records benefit CD Cinnamon Girl – Women Artists Cover Neil Young For Charity. Other contributing artists included Lori McKenna, Tanya Donelly, Josie Cotton, Kristin Hersh, Britta Phillips, and The Watsons Twins.

Also in 2007, Sobule's song "San Francisco" became the first single released by Don Was as part of his Wasmopolitan Cavalcade of Recorded Music, an advertiser-sponsored means for the recording and distribution of new music, part of the multimedia website mydamnchannel.com. The pair also collaborated on a 16-minute concert video entitled "Jill Sobule's Dance Party," distributed for free in two parts on both mydamnchannel.com and YouTube.

In May 2008, Sobule released a CD of music from Prozak and the Platypus, a multi-media collaboration of Sobule, playwright Elise Thoron, and graphic artist KellyAnne Hanrahan. The play, written by Thoron (book, lyrics) and Sobule (music) and illustrated in a graphic novella by Hanrahan, tells the story of a fierce young woman, Sara (a musician) and her father Arvin, a neuroscientist, who relocates his family from Los Angeles to Brisbane, Australia to study REM sleep in the platypus, a unique species native to Australia. Shattered by her mother's recent suicide and unhappy with the side-effects of her own treatment for depression, Sara renames herself "Prozak," rages through her songwriting, and rebels. Meanwhile, in her father's lab, Sara finds an unexpected confidant in her father's current lab subject, a jaunty platypus who speaks to her and calls himself "Frankie". In the piece, according to its website, "Music club and science lab become testing grounds in which angry teen and scientist father pit aboriginal mythology against modern neuroscience research. The dreams of a platypus prove to be the link between the two."

Sobule was a frequent guest on National Public Radio's The Bryant Park Project. Her contributions took the form of musical essays offering commentary on contemporary issues, including record-financing in the music industry, the 2007 Writers Guild strike, and the popularity of tarty, uncreative Halloween costumes. Sobule toured twice with the late Warren Zevon, with whom she shares a penchant for sardonic storytelling. The two artists frequently accompanied one another during each other's sets, and Zevon was known on multiple occasions to take the lead vocal on Sobule's "I Kissed a Girl". Sobule has said that part of their bond came from the fact that she, like Zevon, was best known for a single fluke hit (Zevon's being "Werewolves of London").

In 2009-10, Sobule performed with Julia Sweeney in a revue called "Jill and Julia".  Sobule and Sweeney originally met at a TED (conference) and performed together at TED in 2008. They brought the show on the road
in 2009 and 2010, performing in New York and Denver among other locations.  The show is an autobiographical mix of music, stories and commentary.

Katy Perry's "I Kissed a Girl"
In 2008, Katy Perry issued her own "I Kissed a Girl" for her debut album One of the Boys. The song received mixed reviews but skyrocketed to #1.
Sobule shared her feelings about Perry's song and use of the title in a July 2009 interview with The Rumpus:

Days later, in an article she wrote for The Huffington Post, Sobule stated:

Personal life
Sobule identifies as bisexual.

Discography

Studio albums
Things Here Are Different (1990)
Jill Sobule (1995)
Happy Town (1997) – AUS No. 83
Pink Pearl (2000)
The Folk Years 2003–2003 (2004)
Underdog Victorious (2004)
Jill Sobule Sings Prozak and the Platypus (2008)
California Years (2009)
Dottie's Charms (2014)
Nostalgia Kills (2018)

Live albums
Live at Joe's Pub 2008 (2008)
A Day at the Pass (2011)

DVD
Live in Pittsburgh (2003)

Compilations
I Never Learned to Swim: Jill Sobule 1990–2000 (2001)

EPs
Jill's Holiday Songs 2000 (2000)
It's the Thought That Counts (2001) – re-issued in 2005
Be Mine... Please (2001)
It's the Thought That Counts (2005)
The Pinko Record Junior Executive EP (2012)

Singles

Soundtrack appearances
1987: "There is More to Love" from  Mind Killer
1995: "Supermodel"  from  Clueless
1996: "Where Do I Begin"  from  The Truth About Cats & Dogs
1996: "Truth Is You Lied"  from  Grace of My Heart
1996: "The Secretive Life"  from  Harriet the Spy
1999: "Rainy Day Parade"  from Mystery Men
2003: "Tel Aviv," "Nothing Natural," "Bitter," "Somewhere in New Mexico," "Freshman," and "Vrbana Bridge" from  Mind the Gap
2005: "Love Is Never Equal" from Jenny McCarthy's Dirty Love

Various artist compilations
1992: "Too Cool to Fall in Love" from An Elpee's Worth of Productions
1995: "The Jig Is Up" from Grooves: Volume 8
1995: "Good Person Inside" and "The Man in the Boat"  from Spew
1995: "Merry Christmas from the Family" from You Sleigh Me
1997: "Stoned Soul Picnic" from Time and Love: The Music of Laura Nyro
1997: "I Will Survive" from In Their Own Words and from Hard Rock Live
1998: "Saddest Day of the Year" from A Christmas to Remember
1999: "Just a Little Lovin'" from Forever Dusty
1999: "Sunrise, Sunset" from Knitting on the Roof
2000: "Rainy Day Parade" from New Talent Spotlight Volume 2
2000: "I Kissed a Girl" from K-TEL Pop Alternative
2004: "Don't Let Us Get Sick" from Enjoy Every Sandwich: The Songs of Warren Zevon
2007: "Down by the River" with John Doe from Cinnamon Girl – Women Artists Cover Neil Young For Charity

B-sides
1995: "Queen of Spades" (from the "Supermodel" single)
1997: "Loveless Motel" (from the "Bitter" single, later included on the album Pink Pearl)
2000: "Lucy at the Gym" (from the "When My Ship Comes In" single, later included on the album Pink Pearl)
2004: "Almost Fell" (bonus track on the Borders edition of Underdog Victorious)

Other
Clouds Over Eden (1994) – Richard Barone
Glow (2010) - Richard Barone
The Negatives (2000) – Lloyd Cole and The Negatives
Unfabulous – TV show soundtrack
So Jill – Tribute song written & performed by Jane Wiedlin, Lloyd Cole & Charlotte Caffey
Lumberjill (2019) – Song written and performed for The Simpsons episode "Marge the Lumberjill".

References

External links

Jill Sobule's Blog on The Huffington Post
March 2008 Interview @ feeltheword.net
Prozak and the Platypus site
Audio interview with Erin McKeown and Jill Sobule on Well-Rounded Radio, 2009

Living people
1961 births
American folk-pop singers
American women bloggers
American bloggers
American women singer-songwriters
Bisexual women musicians
LGBT Jews
Jewish American musicians
Singers from Denver
American LGBT singers
21st-century American women
21st-century American Jews
Singer-songwriters from Colorado

Jill Sobule


Charles David "Charlie" Walker (born August 29, 1948) is an American engineer and astronaut who flew on three Space Shuttle missions in 1984 and 1985 as a Payload Specialist for the McDonnell Douglas Corporation.

Personal
Born in Bedford, Indiana, Walker is married to the former Susan Y. Flowers, of Joplin, Missouri. They have one daughter, Catherine Lunde, one grandson, Jacob Lunde and one granddaughter, Haley Curtner.

His recreational interests include photography, running, hiking, scuba diving, reading, collecting books on space, and bonsai. He lives in Arizona.

Education
1966: Graduated from Bedford High School, Bedford, Indiana
1971: Received a Bachelor of Science degree in Aeronautical and Astronautical Engineering from Purdue University, West Lafayette, Indiana

Awards and honors
U.S. Patent No. 4,394,246, Electrophoresis Apparatus with Flow Control, issued 19 July 1983
NASA Space Flight Medals, 1984 and twice in 1985
Sagamore of the Wabash, State of Indiana (November 1984)
Doctor of Science, honoris causa, St. Louis College of Pharmacy (1985)
Aerospace Laurels Award, Aviation Week & Space Technology Magazine (1985)
Lindbergh Award, American Institute of Aeronautics and Astronautics – St. Louis Section (1986)
NASA Group Achievement Award, as consultant to the 1987–1988 Space Station Operations Task Force
Engineering Astronaut Alumnus Award, Purdue University Schools of Engineering (September 1989)
Kentucky Colonel, Commonwealth of Kentucky (May 1990)

Career
Following graduation from Purdue University he worked as a civil engineering technician, land acquisition specialist and forest firefighter for the U.S. Forest Service. Subsequently, he was a design engineer with the Bendix Aerospace Company where he worked on aerodynamic analysis, missile subsystem design, and flight testing. He also was employed as project engineer with the Naval Sea Systems Command with responsibility for computer-controlled manufacturing systems.

Walker applied for the 1978 astronaut class but was unsuccessful, as he was neither affiliated with a major university nor had a PhD. He saw the new Payload Specialist program as another way to fly in space, and sought a job that might give him the opportunity to serve as one. He joined the McDonnell Douglas Corporation in 1977 as a test engineer on the Aft Propulsion Subsystem for the Space Shuttle orbiters. He joined the Space Manufacturing (later named Electrophoresis Operations in Space, EOS) team as one of its original members. He shares in a patent for the McDonnell Douglas-developed continuous flow electrophoresis (CFES) device. McDonnell Douglas' main partner was Ortho Pharmaceutical, which hoped to manufacture large amounts of purified erythropoietin in space.

[[File:Bill Nelson and charles
Walker.jpg|thumb|Bill Nelson and Charles Walker inspect hardware for growth of protein crystals in space (1985).]] From 1979 to 1986, he was chief test engineer and payload specialist for the McDonnell Douglas EOS commercialization project, having told company management that he was interested in flying in space if possible. Walker led the EOS laboratory test and operations team developing biomedical products. His contributions to the program included engineering planning, design and development, product research, and space flight and evaluation of the CFES device. Walker was involved with the program support activities at Kennedy Space Center, Florida, and at the Mission Control Center in Houston, Texas. He was responsible for training the NASA astronaut crews in the operation of the CFES payload on STS-4, STS-6, STS-7, and STS-8 shuttle flights during 1982 and 1983. In May 1986, Walker was appointed Special Assistant to the President of McDonnell Douglas Space Systems Company, working in Washington, D.C.

Walker has been an industry member of the NASA Microgravity Material Science Assessment Task Force, the NASA Space Station Office Quick-is Beautiful/Rapid Response Research Study Group, and the NASA Space Station Operations Task Force. He has been a member of the National Research Council's Space Applications Board. Walker was Faculty Course Advisor and lecturer for the International Space university 1988 summer session. He was a participant in the 1988 Center for Strategic and International Studies' civil Space policy study. He served on the AIAA steering committee formulating the strategic plan for NASA's office of Commercial Programs. Walker has served as a founding board member of the Astronauts Memorial Foundation. He was the organizing committee chairman for the 1992 World Space Congress. He has been a national panel member of the NASA/Industry Manned Flight Awareness Program and the NASA/Industry Education Initiative. Walker advised the NASA/Purdue University space life support research center, a NASA/Penn State space commercial development center and a U.S. Department of Education/Ohio State University science education center. He has been a board director of the Challenger Center for Space Science Education. Walker has served as the volunteer chairman of the board of directors of Spacecause, and is past president and board director of the National Space Society. He has also been a board director of the Association of Space Explorers. As an advisor, Walker works with commercial space firms Space Adventures, Ltd and Deep Space Industries, Inc., and the Commercial Spaceflight Federation. Walker is a professional engineer registered in California. He has been an expert witness testifying before committees of the U.S. Congress. He has authored several papers and book contributions on the EOS electrophoresis program, space development, commercialization, and space history. Walker has also written columns and articles appearing in national newspapers and numerous other publications.

Walker retired in 2005 as the Director for NASA Systems Government Relations with the Washington D.C. Operations office of The Boeing Company. In 2018, Walker, joined Solstar as an advisor. Walker is currently a consultant, author and lecturer.

NASA activities
 STS-4 demonstrated the difficulty of Walker assisting astronauts with the complex CFES device. He and others could not speak directly to the space shuttle; the capsule communicator and two other people approved and relayed all messages to space. McDonnell Douglas proposed that Walker fly as a payload specialist to operate the CFES himself. NASA calculated that flying Walker would cost McDonnell Douglas $40,000 per flight, and in May 1983 he was assigned to STS-41-D.

Walker's flight was part of a NASA effort in the 1980s to fly civilians on the shuttle. Although Europeans were training for Spacelab Payload Specialist duties, Walker remained a McDonnell Douglas employee, and commuted between company headquarters in St. Louis, Missouri and the Johnson Space Center in Houston, Texas. Training included a flight on a Northrop T-38 Talon jet trainer aircraft, and about 40 flights on the "Vomit Comet". He later stated that his experience showed that a "working passenger" could fly after an abbreviated training program of a few months.

Although Walker believed at the time that 41-D would be his only flight, he also accompanied the CFES equipment on STS-51-D, and STS-61-B, accumulating 20 days of experience in space and traveling 8.2 million miles. Aboard these Space Shuttle missions Walker also performed early protein crystal growth experiments and participated as a test subject in numerous medical studies. He began training fellow McDonnell Douglas employee Robert Wood to fly on STS-61-M in 1986, and expected to fly at least once more himself, perhaps on Space Station Freedom, before the destruction of Challenger in January 1986 ended commercial shuttle payloads.

Since 1986 Walker has served in various NASA study and review team capacities including as a member of the NASA Microgravity Material Science Assessment Task Force, the NASA Space Station Office Quick-is-Beautiful/Rapid Response Research Study Group, the NASA Space Station Operations Task Force, and the International Space Station Strategic Roadmap Committee. He has served on the national panels of the NASA/Industry Manned Flight Awareness Program and the NASA/Industry Education Initiative. He also makes a public appearance occasionally to sign memorabilia at the Kennedy Space Center Visitor Complex and also appears for the complex's "Lunch with an Astronaut" program.

References

External links

1948 births
Living people
Purdue University School of Aeronautics and Astronautics alumni
American astronauts
People from Bedford, Indiana
Bendix Corporation people
Space Shuttle program astronauts

Charles D. Walker


حكاية بحرينية هو فيلم بحريني من إخراج المخرج البحريني بسام الذوادي، كتب السيناريو له المؤلف فريد رمضان، والفيلم من بطولة نخبة متميزة جدا من الممثلين البحرينيين امثال جمعان الرويعي، فاطمة عبد الرحيم، مريم زيمان، مبارك خميس، يوسف بوهلول، شذى سبت، نديم زيمان، شيماء جناحي والكثير من الممثلين. يحكي الفيلم عن جانب من جوانب البحرين قديما وبالتحديد من المحرق سنة 1967 إلى سنة 1970 ويعرض جوانب من الواقع البحريني حاليا مثل الحرية، قضايا المرأة، العنف، التفرقة والطائفية، التصديق بالخرافات.

روابط خارجية

مراجع

أعمال عن حرب 1967
أفلام إنتاج 2006
أفلام باللغة العربية
أفلام باللغة العربية في عقد 2000
أفلام بحرينية
أفلام بلوغ سن الرشد مبنية على أحداث حقيقية
أفلام تقع أحداثها في 1967
أفلام تقع أحداثها في 1970
أفلام تقع أحداثها في البحرين
أفلام دراما إنتاج عقد 2000
أفلام درامية 2006
أفلام مصورة في البحرين
أفلام دراما بحرينية

حكاية بحرينية (فيلم)


Familia de asteroizi Nysa (cunoscută și ca familia Hertha sau ca familia Polana) reprezintă un grup de asteroizi ce fac parte din centura principală a Sistemului Solar, ei orbitând Soarele între 2,41 și 2,5 AU. Asteroizii Nysieni au excentricități orbitale cuprinse între 0,12 și 0,21 și înclinații orbitale de la 1,4° până la 4,3°. Această familie își ia numele de la cel mai mare membru al său, 44 Nysa.

Subcategorii
Asteroizii ce fac parte din această familie sunt împărțiți în două mari subcategorii, în funcție de compoziția lor minerală: Nysa și Polana. Cu excepția lui 44 Nysa și a lui 135 Hertha, toți ceilalți asteroizi din subcategoria Nysa sunt asteroizi de tip S. Cei ce fac parte din subcategoria Polana sunt asteroizi de tip F.

Asteroizii nysieni

Vezi și
 Asteroid
 Listă de asteroizi notabili
 Sistemul solar
 Gaură neagră

Referințe

Nysa

Familia Nysa


«دع الحب يأخذ طريقه» هي أغنية لسبايس جيرلز أصدرت مع أغنية «صراخ» كآخر أغاني السبايس جيرلز في ألبومهم الثالث إلى الأبد، والذي أصدر في عام 2000

الأغنية صدرت عالمياً مع أغنية «صراخ» (ما عدا كندا والذي صدرت فيه الأغنية لوحدها)، على أية حال الأغنية لم تصدر في الولايات المتحدة، حصلت الأغنية على المركز الأول في المملكة المتحدة، لتصبح تاسع أغنية للفرقة تحصل على المركز الأول، الأغنية حصلت على المركز الأول في البرازيل وفي المراكز العشر الأولى في أحد عشر بلداً مختلفاً

أدرجت الأغنية في ألبوم أفضل الأعمال لفرقة السبايس جيرلز

فيديو كليب

فيديو أغنية «دع الحب يأخذ طريقه» يماثل في تصوير فيديو أغنية «صراخ» حيث كل فتاة تمثل أحد العناصر الأربعة، ولو أن هذه المرة، استبدلت ميلاني سي عنصرها مع إيما بونتون، حيث تصور إيما الأرض مرتدية فستاناً أخضر ومستلقية على عشب أخضر تحت شجرة كبيرة في غابة جميلة، بينما استبدلت ميلاني براون عنصرها مع فيكتوريا بيكهام، حيث تصور ميلاني بي الهواء، مرتدية لباساً أبيض بالكامل وترقص في غرفة بيضاء بحيطان الجنفاص التي تتموج إلى الخارج كما لو أن هناك ريح تضرب بالحيطان بينما يتساقط ريشاً أبيض من السماء بشكل مستمر، فيكتوريا بيكهام ترتدي فستاناً أحمر غامق، وتمثل النار، حيث ترقص ببطئ في صحراء قاحلة في الليل، بينما تنفجر النيران من خلفها، وتمثل ميلاني سي دور الماء، حيث ترتدي ملابس زرقاء وتقف على رصيفٍ أزرق بينما يتساقط الماء من السقف إلى الأرض، في جميع كلمات الأغنية، تغني الفتيات كل في منطقتها الخاصة، قبل أن يجتمعوا مع بعضهم في مكان واحد للكورس، وإلى نهاية الأغنية، تبدأ العناصر بالاختلاط مع بعضها، حيث ينزل الماء في الصحراء النارية بينما تهب الريح في الغابة، ستشاهد الفتيات يغنين مع بعضهم في الصحراء، حيث كل العناصر تكون موجودة، وتنتهي الأغنية بشكل بطيئ حيث تصور المشاهد كل فتاة في منطقتها الخاصة حتى نشاهدهم مجتمعات مع بعضهم في الغرفة البيضاء

تنسيق الأغنية

المملكة المتحدة الإسطوانة 2
 «دع الحب يأخذ طريقه» (إصدار الراديو) - 4:15
 «دع الحب يأخذ طريقه» (فيديو)
 «دع الحب يأخذ طريقه» (4×30 ثانية كليبات مشاهد التصوير)

الإصدارات الرسمية
 «دع الحب يأخذ طريقه» (إصدار الألبوم) - 4:57
 «دع الحب يأخذ طريقه» (إصدار الراديو) - 4:15

القوائم

مبيعات الأغنية في المملكة المتحدة: 230,000

المراجع

أغان كتبتها إيما بونتون
أغان كتبتها فيكتوريا بيكام
أغان كتبتها ميلاني براون
أغان كتبتها ميلاني سي
أغان منفردة حققت المركز الأول في إسكتلندا
أغان منفردة حققت المركز الأول في المملكة المتحدة
أغان منفردة في 2000
أغاني 1999
أغاني 2000
أغاني سبايس جيرلز
أغاني ريذم أند بلوز معاصرون بريطانيون

دع الحب يأخذ طريقه (أغنية)


Yan Wengang, né le  à Tianjin, est un skeletoneur chinois qui a débuté à la compétition en 2015 . Il a également concouru un temps en saut en longueur.

Palmarès

Liens externes

Skeletoneur chinois
Naissance en juillet 1997
Naissance à Tianjin
Skeletoneur aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé de bronze olympique chinois
Médaillé aux Jeux olympiques d'hiver de 2022

Yan Wengang


تي-72  هي دبابة قتال رئيسية سوفيتية استمد تصميمها من دبابة القتال السوفيتية تي-62 كدبابة مطورة عن تي-62، دخلت دبابة تي-72 خط الإنتاج عام 1971 ودخلت الخدمة في الجيش السوفيتي سنة 1973.

اختير في تصميم تي-72 أن تصنع بأعداد كبيرة بحيث تكون تكملة للدبابة تي-64 وليس بديلا أو تطور لها، ويتضح الأمر حيث أن تي-64 كانت تنشر للوحدات السوفيتي الأمامية فقط أما تي-72 فكانت تنشر في كل أنحاء الاتحاد السوفيتي وتم تصديرها لجيوش حلف وارسو وسوريا ودول أخرى.

وقد طورت روسيا دبابة محدثة عن الدبابة تي-72 في بداية التسعينيات حملت اسم تي-90 أنتجت في 1995.

مواصفات الدبابة

التدريع
تعتبر المنطقة الأكثر تدريع في برج تي-72 هي مقدمة البرج، بعكس الجوانب ومؤخرة البرج. حيث ان المتوقع ان تستهدف المقدمة أكثر من الجوانب أو مؤخرة البرج وهذا بالنسبة لمعظم الدبابات في العالم.

بالنسبة للـ SIDE SKIRTS كانت هذه الدروع معدومة في الطرازات الأولى وفي الطرازات اللاحقة تم استعمال دروع جانبية لحماية الجنزير من المطاط القوي.

التسليح
 المدفع الرئيسي: عيار 125 مم طراز 2A46M/ D-81TM أملس السبطانة.
 رشاش موازي للمدفع: عيار 7.62 مم (7.62× 54R) طراز PKT.
 رشاش م/ط: عيار 12.7 مم (12.7×108) طراز AA MG NSVT.
 بندقية ألية: عيار 7.62 طراز كلاشينكوف.
 أسلحة الطاقم.

الذخيرة
 ذخيرة المدفع: 44 قذيفة مدفعية 22 منها ضمن جهاز التلقيم الألي والباقي موزعة ضمن برج الدبابة وهي على ثلاثة أنواع:
 القذائف الخارقة للدروع: تستخدم للرمي على الدبابات حتى مسافة 4000م.
 القذائف الجوفاء: تستخدم للرمي على الدبابات المعادية وأبواب الحصون حتى مسافة 4000م.
 القذائف المتفجرة: تستخدم للرمي على تجمعات المشاة والمركبات الخفيفة التصفيح والتحصينات المعادية حتى مسافة 5000م رمي مباشر وحتى مسافة 9400 رمي غير مباشر.
 ذخيرة الرشاش 7.62مم: 2000 طلقة.
 ذخيرة الرشاش 12.7مم: 300 طلقة.

المحرك
تسير الدبابة تي 72 بمحرك 12 سلندر له 4 اشواط بقدرة 780 حصان بخاري نوع V-46-6 ويمكن أن يعمل بثلاثة أنواع مازوت وبنزين وكيروسين مربوط بناقل سرعة (7 سرعات إلى الامام وواحدة إلى الخلف).

الطاقم

بخلاف كل الدبابات التي كانت موجودة وقت صنعها (وحتى فترة قريبة) فإن دبابة تي 72 يقودها طاقم يتألف من ثلاث افراد وهم قائد الدبابة والمدفعي وسائق الدبابة فيما يحل جهاز التلقيم الألي محل العنصر الذي وظيفته تذخير المدفع بطلقة في بقية الدبابات.

 المواصفات الفنية:
 السرعة: تصل إلى 60 كلم/سا على الطرقات المعبدة و40كلم/سا على الأراضي الوعرة.
 عمق الغوص تحت الماء: حتى خمسة أمتار مع تجهيزات كاملة
 الوزن: 44.5 طن.
 الطول: 6.91 متر.
 العرض: 3.58 متر.
 الارتفاع: 2.19 متر.
 مدى المسير دون التزود بالوقود: 400 كيلو متر.
 يمكن تركيب أجهزة خاصة للدبابة مثل كاسحة الألغام

فئات أخرى

تتعدد طرازات الدبابة تي- 72 لان الاتحاد السوفيتي أعتاد ان يصنع الدبابة حسب متطلبات المشتري مما يعني إمكانية أختلاف الـ تي-72 السورية عن الـ تي-72 العراقية والجزائرية، وهنا يعطى لكل طراز اسم معين.

ولكن هناك طرازات معروفة وسهل التعرف عليها منها الطرازات التالية:

T-72
هذا الطراز الأول الذي دخل الخدمة في الجيش السوفيتي (الجيش الروسي اولا). هذا النوع لم يحو دروع
الجنازير بالإضافة إلى ان أنظمة التحكم بالنيران وقياس المسافات كانت بدائية نسخة التصدير من هذه الدبابة تسمى ب T-72

T-72A
هذا الطراز نفس الطراز السابق ولكن تم إضافة جهاز ليزر لقياس المسافات ودروع جانبية لحماية الجنزير، أيضا جهزت هذه الدبابة بقواذف دخانية للتمويه النسخة المخصصة للتصدير يطلق عليها اسم T-72 M1 ، صنعت هذه النسخة في كلا من بولندا وتشيكوسلوفاكيا تحت نفس الاسم، لكن الجودة كانت اقل وفي بعض الاوقات تم التخلي حتى عن الدروع الرملية ليصبح البرج فارغ من أي درع، العراق كان المشتري الأكبر لهذا الطراز (خصوصا المصنع في بولندا) لأسباب اقتصادية وأسباب إستراتيجية في حينها، حتى بعد نهاية الحرب مع إيران باشر العراق بفتح مصنع في بغداد لتجميع التي-72 (T-72 M1)، حيث تاتي قطع التي-72 من بولندا أو تشيكوسلافاكيا وتجمع في العراق (بعض القطع تم تصنيعها في العراق) تحت اسم اسد بابل.

T-72M
هذا الطراز مجهز بأنظمة تحكم بالنيران بمستوى ال T-72A ولكن الدروع من الحشوة الرملية النسخة للتصدير هي T-72 M1M.

T-72 AV

هي نفسة الدبابة بمستوى T-72A ولكن تم إضافة دروع ERA وهذه تتكون من بلوكات مربعة تنشر على
كامل البرج ومقدمة الدبابة بالإضافة إلى جانبي الدبابة.

T-72 B

هذه الطراز مجهز بدروع era وإمكانية استعمال صواريخ موجهة مثل at-11 snipper النسخة الخاصة للتصدير هي T-72 S.

أجهزة التحكم بالنيران: نظام التحكم النيران (fire control system) كان اقل تعقيد من الأنواع الموجودة في دبابات تي-80 وتي-64.
نظام التحكم بالنيران في دبابات تي-80 وتي-64 يتكون من عدة مجسات تغذي الكمبيوتر البالستي لتصويب
المدفع والمساعدة في توزان البرج والمدفع أثناء السير. لكن نظام التحكم بالنيران الخاص بالـ تي-72 لايحوي
كل هذا التطور الموجود على دبابات تي-80 و64، بل هو نظام رخيص يعتمد على المدفعجي في قياس المسافة
إلى الهدف بالنظر من دون استعمال أي جهاز اخر لقياس المسافات مثل اجهز ة الليزر (هذا الكلام كله يخص
الطرازات الأولى من الـ تي-72).
أجهزة الرؤية الليلية تنقسم إلى ثلاث اجزاء أو ثلاث أجهزة، سائق الدبابة يملك ضوء رؤية ليلية خاص به
قائد الدبابة يملك جهاز رؤية ليلية خاص به من نوع TPN-1-49 بالإضافة إلى ان المدفعجي يملك جهاز رؤية
ليلية خاص به أيضا وهو الأكبر موجود على الجانب الأيمن لبرج الدبابة.

T-72 AG

 سنة 2006 بدأت الجزائر تحديث 300 دبابة تي-72 روسية تابعة للفرقة الثامنة المدرعة المتمركزة غرب البلاد تم تطويرها جميعا بانضمام تي-90 اس الروسية.شملت عملية التحديث 300 دبابة نوعm1 إلى النسخة AG وهذا لرفع قدرات الدبابة مما يؤمن زيادة في القدرة بما يساوي الضعفين عن النسخ الأصلية من ناحية قابلية الحركة والقوة النارية والحماية وقدر تكلفة التطوير بـ 250 مليون دولار وتم بالتطوير داخل الجزائر.
 شمل عقد التطوير على رفع حماية الدبابة وهذا بتامين القوس الأمامي للدبابة دروع تفاعلية ERA وهذا لرفع نسبة قابلية البقائية للدبابة في ميدان المعركة خصوصا ضد قذائف الطاقة الحركية، كما شمل التحديث على تغير انظمة كشف واخماد النيران التي تعمل بشكل كامل خلال 150 جزء من الثانية.
 كذلك تم طلي الدبابة بمادة تسمح بتقليل البصمة الحرارية للدبابة إضافة إلى تحسين الخزانات وهذا لتامين حماية مضاعفة لها إضافة.
كذلك تم إضافة أنظمة الحماية والتحذير من الصواريخ الموجهة والإضاءة الليزرية، شتورا للتحذير ليزري والإعاقة مع قنابل دخانية التي يتوفر البرج على 12 قنبلة 6 على كال جانب.كما شملة عملية التطوير تحسين القدرة النارية للدبابة وهذا باستبدال المدفع بمدفع 2a46m عيار 125 ملم متوازن على محورين باستقرار كهروهيدرولوكي قادر على اطلاق قذائف موجهة بالليزر، وكدلك استخدام كل القذائف المتوفرة حاليا إضافة إلى رشاش بتحكم عن بعد عيار 12.7 ورشاش عيار 7.62 .
 كما تم تحديث أنظمة الدبابة حيث تم تزويدها بأنظمة رؤية وتهديف أكثر تطور تسمح للمدفعي من الرؤية ليلا بمدى 3000-3500 متر كما تم تجهيزها بنظام رؤية حراري ونظام تهديف بالليزر للسماح باستخدام الصواريخ الموجهة مع تحسين نظام الرؤية للقائد.كما اضيف كمبيوتر رقمي وأنظمة تحسس. مع أنظمة امتلاك تلقائي للأهداف ونظام كهرومغناطيسي للحماية والتحذير من الألغام المضادة للدبابات.
تم أيضا استبدال المحرك باخر أفضل نوع v-92s2 بقوة 1000 حصان بتبريد سائل يستطيع تحسين القدرة الحركية للدبابة بعد التطوير ويمنحها توزيع للقوة بمقدار 22.2 حصان للطن وبسرعة قصوى تبلغ 65 كلم. كما تم تحسين نظام التعليق واسبتدال العجلات على الجانبين إضافة إلى جعلها أكثر استقلالية إضافة إلى تروس الدوار كما تم تغير الجنازير.
 مع كل هذا فقد اضيف بعض التحسينات مثل نظام تحديد المواقع، إضافة إلى أنظمة اتصال أكثر حداثة مع شبكة داخلية وخارجية إضافة إلى نظام الحماية الشاملة من الأسلحة nbc كما تم تركيب مكيفات هواء حديثة.

مميزات والعيوب

المميزات
تتميز الدبابة تي 72 بقدرتها العالية على المناورة بفضل جهاز التعليق عالي الكفاءة وقوة محركها وخفة وزنها (44 طن) مقارنة مع دبابات القتال الرئيسية الأخرى (الميركافا 63-65 طن) كما تتميز بقدرتها النارية العالية بفضل جهاز التلقيم الألي إذا تستطيع رمي من 6 إلى 8 طلقة مدفع في الدقيقة الواحدة مقارنة مع بقية الدبابات (الميركافا 1-2 طلقة في الدقيقة) وعيار المدفع الكبير مقارنة مع دبابات الفترة التي صنعت فيها (الميركافا 105 ملم) كما تتميز بقدرتها الكبيرة على الاختفاء ضمن تضاريس الأرض بسبب صغر حجمها وانخفاض أعلى نقطة فيها 2.19 م مقارنة مع بقية الدبابات (الميركافا ارتفاعها 2.7 م) إضافة إلى عدد طاقمها الذي هو أقل بعنصر من عدد الطواقم اللازم لتشغيل بقية الدبابات وهو ما يوفر التدريب ويخفض عدد الخسائر البشرية.

المساوئ
ضيق المساحة الداخلية التي يستطيع الطاقم التحرك ضمنها مما يضعف من قدرة الطاقم على تخزين مؤن وذخيرة إضافية وتجهيزات التخيم والبقاء في أرض المعركة إضافة إلى وجود الذخيرة تحت البرج مباشرة مما يؤدي إلى إصابة الطاقم مباشرة في حال انفجار الدبابة.

المستخدمين

المستخدمون الحاليون
تستخدم الدبابة من قبل العديد من الدول وهي:

 أوستيا الجنوبية

  (النسخة العراقية + النسخة التصديرية السوفييتية734)

  (النسخة اليوغسلافية)

مستخدمون سابقون

مصادر

وصلات خارجية
 دبابة قتال رئيسية تي-72أس على موقع تقنية الجيش

دبابات الاتحاد السوفيتي
دبابات الحرب الباردة
دبابات بملقم آلي
دبابات روسية
دبابات قتال رئيسية
دبابات قتال رئيسية أوكرانية
دبابات قتال رئيسية روسية
دبابات قتالية رئيسية في الاتحاد السوفيتي
مركبات عسكرية 1970–1979

تي-72


Yumurtalık, dölyatağının iki tarafında, geniş bağlar içinde bulunan simetrik iki bezin her biri. Kadın sağlığı'nda önemli role sahiptir. Yumurtalık, dişi üreme hücrelerini yani yumurtaları bulunduran bir dişi üreme organıdır. Ergenlik dönemine kadar içindeki yumurtalar olgunlaşmaz. Ergenlik döneminden sonra olgunlaşan yumurtalar teker teker rahime gider. Eğer yumurtalığın ağzı tıkanmışsa, buna Kısırlık denir.

Yapısı

Yumurtalık, 3–4 cm uzunluğundadır. Dölyatağı yumurtalık bağı ve yumurtalığın asıcı bağı ile dölyatağına, yumurtalık borusu yumurtalık bağıyla Fallop borusuna bağlıdır. Karınzarından bir kılıf ile De Graff foliküllerinden oluşan yumurta yapıcı bir tabakadan meydana gelir. De Graff foliküllerinin sayısı 700.000 civarındadır. Foliküller, üzeri damarlarla kaplı katılgan dokudan bir kılıfla çevrilidir. Foliküllerin içi yetişkin kadında önce bir epitel kütlesi halindedir, sonra bunun yerini tanecikli bir zar (epitel hücreleri), etrafı epitel hücrelerinden ibaret bir kursla çevrili bir yumurta ve merkezi bir sıvı alır. Foliküller yapı olarak corpus hemorrhagicum, corpus luteum, corpus albicans, foliküler antrum, foliküler sıvı, corona radiata, zona pellucida, membrana granulosa, perivitellin alanı'dan, teka folikülleri kendisi dış teka ve iç teka'dan oluşur. Bundan başka yumurtalık yüzey epiteli, tunica albuginea, cumulus oophorus, yumurtalık stroması, yumurtalık medullası tabakaları mevcuttur.

Mezonefrik kanal insanların ve diğer memelilerin embriyonik gelişimi sırasında oluşur ve erkek üreme organlarını meydana getirir. Gartner'ın kanalı, epooforon, epoforonun veziküler uzantıları ve parooforon kısımlarından oluşur.

Çalışması
Yumurtalığın çalışması iki yönlüdür. Yumurtalık bir yandan De Graff folikülünün olgunlaşıp çatlamasıyla zaman zaman bir yumurta bırakır (yumurtlama), diğer yandan folikülin ve lütein denilen iki hormon salgılar (dişilik hormonu). Folikülin doğrudan doğruya folikül tarafından salgılanır. Folikülün çatlamasıyla birlikte hormon miktarı birden çoğalır. ve yumurtlama meydana gelir. Lütein (progesteron) yumurtalığın "sarı cisim" denen De Graff folikülünün nedbesi tarafından salgılanır.

Yumurtalık urları
Yumurtalıklarda, katı ve sulu tehlikesiz urlarla birlikte habis urlar da görülebilir. Bazı urların iç salgılara etkisi olabilir. Genellikle bir salpenjite bağlı iltihaplar meydana gelebilir (salpengo-ovarit veya aneksit). Yumurtalıklarda sayı (eksiklik veya fazlalık), yer, şekil ve gelişme (hipoplazi) bakımından anomaliler olabilir. Bazı yumurtalık lezyonlarının (distrofi) sınıflandırılması güçtür.

Yumurtalık distrofilleri
Yumurtalık distrofilleri konusundaki incelemelere son zamanlarda büyük önem verilmektedir. Yumurtalık distrofilleri, çeşitli anatomik lezyonlarla ortaya çıkar. Bunların ortak özellikleri yumurtalıkta yumurtaların geliştiği ve çoğaldığı tabakaya yerleşmiş olmalarıdır. Bu lezyonlar, yumurtalığın çalışmasını ve özellikle yumurtanın olgunlaşmasını kötü yönde etkiler. Klinik belirtileri, çeşitli âdet bozukluklarından kısırlığa kadar değişebilir. Yumurtalık distrofillerine bağlı üç çeşit anatomik lezyon tarif edilirse de bunların değişik tabiatta mı, yoksa aynı hastalığın çeşitli şekilleri mi olduğu bilinmemektedir. Söz konusu lezyonlar şunlardır: Sklerokistli yumurtalık iltihabı, Stein-Leventhal belirtisi ve Yumurtalık kabuğu fibrozları. Yumurtalık distrofilleri, yumurtalığa bağlı kısırlıkların pek çoğunun sebebidir. Bunların büyük kısmı için cerrahî bir tedavi imkânı bulmak mümükündür.

Yumurtalık iltihabı
Yumurtalık iltihabı, had veya müzmin olabilir. Cinsel organların bir iltihabından veya genel bir iltihap sonucu meydana gelebilir. Çoğunlukla rastlanan mikroplar şunlardır: Streptokok kolibasil, daha nadir olarak da gonokok.

Yumurtalık prosedürleri
 Jinekolojik cerrahi
 Salpingooferektomi

Ayrıca bakınız

 Fallop tüpleri
 Adetten kesilme
 Vajina
 Yumurta

Kaynakça

Üroloji
Kadın üreme organları
Kısırlık
Tıp terimleri
Organlar
Endokrin sistem
Pelvis
Jinekoloji
Kadın sağlığı

Yumurtalık


David Kaufman (St. Louis, 23. srpnja, 1961.), američki je glumac.

Vanjske poveznice
 David Kaufman na IMDB-u

Američki filmski umjetnici

David Kaufman


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Dolná Krupá enthält die sechs nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Dolná Krupá im Okres Trnava.

Denkmäler

Legende

Weblinks

Einzelnachweise

Dolna Krupa


An Cymbidium sigmoideum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Cymbidium sigmoideum in nahilalakip ha genus nga Cymbidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cymbidium

Cymbidium sigmoideum


Nathan Jason Jones (Blaenrhondda, 28 de maio de 1973) é um treinador de futebol galês que recentemente comandou o Southampton, na Premier League. Também é um ex-jogador, que atuava como lateral-esquerdo ou médio.

Carreira como Jogador

Início de Carreira
Jones nasceu em Blaenrhondda, uma pequena vila mineira no Vale de Rhondda, e começou a sua carreira na formação do clube local Cardiff City.

No verão de 1991, Jones foi dispensado pelo Cardiff após completar 18 anos. Jogou em clubes galeses como Maesteg Park, Ton Pentre e, por fim, no Merthyr Tydfil, que competia naFootball Conference (5ª divisão inglesa). Em julho de 1995, após dois anos em Penydarren Park, foi contratado pelo Luton Town, por cerca de 10.000 libras. No entanto, não se adaptou bem ao novo clube, principalmente por "saudades de casa", pelo que se mudou para Espanha - algo que o próprio, anos mais tarde, admitiu não fazer muito sentido -, assinando com o Badajoz, clube da Segunda Divisão, treinado pelo inglês Colin Addison. Em 1995-96, a equipa falhou por pouco a promoção à La Liga, sendo ultrapassada pelo Extremadura pela diferença de 1 golo. Em 1996, Jones assinou pelo Numancia, que competia na Segunda División B, conquistando a subida de divisão na época 1996-1997 através dos play-offs de promoção. Jones refere a sua passagem por Espanha como um período com grande impacto na sua vida e carreira.

Southend United
Em 1997, Jones regressou a Inglaterra para jogar pelo Southend United, onde passou três épocas, incluindo um curto empréstimo ao Scarborough em 1999, onde fez parte da equipa despromovida graças a um golo memorável de Jimmy Glass pelo Carlisle United.

Brighton & Hove Albion
Em 2000, Jones assinou pelo Brighton & Hove Albion, onde disputou mais de 150 partidas durante cinco épocas, alcançando três subidas de divisão.

Yeovil Town
Em 2005, Jones assinou pelo Yeovil Town, onde se estabeleceu como membro-chave da equipa. A sua associação com o clube durou sete anos e incluiu a distinção de ser capitão da equipa em Wembley, na final do play-off da League One de 2007, que terminou numa derrota por 2-0 frente ao Blackpool.

No verão de 2008, Jones iniciou o Nível 3 do curso de formação como treinador da FA, tendo já assumido funções no staff da equipa feminina do Yeovil Town desde novembro de 2007.

A 18 de fevereiro de 2009, Jones foi anunciado como jogador-treinador adjunto do Yeovil, com o companheiro de equipa Terry Skiverton a assumir a função de jogador-treinador. Após Skiverton ser substituído por Gary Johnson, Jones assumiu um papel mais secundário no staff da equipa.

A 1 de junho de 2012, Jones deixou, por consentimento mútuo, o Yeovil Town, após sete anos e 211 partidas pelo clube.

Carreira como Treinador

Início de carreira

A 27 de junho de 2012, Jones foi anunciado como "treinador de desenvolvimento profissional" dos Sub-21 do Charlton Athletic.

A 19 de julho de 2013, Jones foi contratado pelo Brighton & Hove Albion, que competia no Championship, como treinador-adjunto do técnico Óscar García. Após Óscar ser substituído por Sami Hyypiä, Jones mudou de função, mas manteve-se na estrutura técnica da equipa. Após a demissão de Hyypia, a 22 de dezembro de 2014, Jones foi nomeado treinador interino. Após a contratação de Chris Hughton como treinador, a 31 de dezembro de 2014, Jones voltou a assumir o cargo de treinador-adjunto. A 3 de fevereiro de 2015, após a contratação de Colin Calderwood para treinador-adjunto de Hughton, Jones foi novamente removido dessa posição, mas manteve-se na equipa técnica dos seagulls.

Luton Town
A 6 de janeiro de 2016, Jones abandonou o seu cargo na equipa técnica do Brighton, assinando um contrato de dois anos e meio como treinador do Luton Town, que se encontrava na League Two (4ª divisão inglesa). Com Jones no comando, a equipa venceu 11 das 21 partidas restantes no campeonato, afastando o clube do perigo de despromoção e garantindo o 11º lugar na tabela classificativa.

Na preparação para a época 206-2017, Jones implementou mudanças drásticas no plantel, dispensando 12 jogadores e contratando 8 novos atletas. No campeonato, o Luton passou apenas uma semana fora do Top-7, alcançando ainda a semifinal do EFL Trophy. A 20 de março de 2017, Jones renovou o contrato com o clube por mais três anos e meio. O Luton terminou a temporada 2016–17 em 4º lugar na League Two, falhando a subida de divisão devido a uma derrota por 6–5 (agregado) contra o Blackpool na semifinal do play-off de promoção.

No início da temporada 2017-18, Jones exprimiu o seu desejo de dar o próximo passo e conquistar a promoção à League One, dizendo: "Este ano não há desculpas, não podemos ser ingénuos, não podemos permitir que equipas saquem empates contra nós e nos impeçam de atingir o nosso grande objetivo". No verão, a sua política de transferências baseou-se na contratação de jogadores experientes que já haviam conquistado subidas de divisão, como Alan McCormack, James Collins e Marek Štěch.

O Luton iniciou a época com uma vitória em casa por 8–2 sobre o Yeovil Town - a maior vitória de sempre do clube no 1º jogo de uma temporada. Jones foi nomeado Treinador do Mês da League Two para o mês de Outubro de 2017, tendo o Luton registado 3 vitórias (incluíndo uma vitória por 7-1 sobre o Stevenage), 1 empate e 1 derrota nesse período. No mês seguinte, Jones recebeu novamente o prémio, após o Luton conquistar 3 vitórias em 4 jogos (incluíndo um 7-0 sobre o Cambridge United), marcando 14 golos e assumindo a 1ª posição na tabela. Graças às goleadas frente ao Yeovil, Stevenage e Cambridge, o Luton tornou-se a primeira equipa na história da English Football League a marcar 7 ou mais golos em 3 ocasiões antes do Natal. Além disso, no início de Dezembro, os Hatters eram a equipa inglesa com mais golos em todas as competições, com 63 tentos, 1 mais que o Manchester City, que se encontrava no topo da Premier League. Jones foi nomeado pela terceira vez consecutiva para o prémio de Treinador do Mês, que desta vez foi atribuído a Danny Cowley do Lincoln City. Luton manteve-se no topo da tabela até março de 2018, quando uma derrota em casa por 2-1 frente ao Accrington Stanley os fez cair para o 2º lugar pela primeira vez desde 21 de novembro de 2017. A 21 de abril de 2018, o clube garantiu a subida à League One, pela primeira vez em 10 anos, após um empate fora de casa por 1-1 frente ao Carlisle United. Uma semana depois, garantiram o 2º lugar na League Two, com uma vitória em casa por 3-1 sobre os Forest Green Rovers. Com 4 vitórias e 1 empate no mês de abril, Jones recebeu o prémio de Treinador do Mês pela terceira vez em 2017-18.

Na época 2018-19, a trajetória ascendente do Luton Town de Nathan Jones manteve-se. Em janeiro de 2019, ocupavam o 2º lugar na League One, com o maior nº de golos marcados no campeonato. Nesse mesmo mês, após o Stoke City, do Championship, despedir o técnico Gary Rowett, Jones foi declarado pela mídia como um dos candidatos à vaga. A 9 de janeiro, o Luton anunciou ter dado permissão a Jones para negociar com o Stoke City. A sua saída dos hatters foi confirmada nesse mesmo dia. Jones deixou o Luton como o treinador com a maior proporção de pontos por jogo da história do clube.

Stoke City
Jones foi oficializado como treinador do Stoke City a 9 de janeiro de 2019, após os Potters pagarem uma compensação de cerca de 1 milhão de libras ao Luton Town. Até ao final da temporada 2018-19, Jones venceu 3 das 21 partidas restantes, com o Stoke a terminar na 16ª posição. Durante a janela de transferências de verão, Jones contratou 10 novos jogadores, querendo construir um plantel à sua imagem. No entanto, em 2018-19, o Stoke teve um início de época negativo, conquistando apenas 1 ponto nos primeiros 6 jogos do campeonato. Jones foi despedido a 1 de novembro de 2019, após a equipa vencer apenas 2 das primeiras 14 partidas da temporada. Apesar do despedimento, Jones mais tarde afirmou não se arrepender de ter deixado o Luton pelo Stoke City.

Regresso ao Luton Town
A 28 de maio de 2020, quase 18 meses após abandonar o clube, Jones foi novamente anunciado como treinador do Luton Town, substituindo Graeme Jones, que deixara o clube por consentimento mútuo no mês anterior. Na sua primeira conferência de imprensa, Jones confessou "arrependimento" e "remorso" pela forma como havia deixado os Hatters e que esperava reconquistar a confiança dos adeptos. Aquando do seu regresso, o Luton encontrava-se no 23º lugar do Championship, em risco de despromoção para a League One. No entanto, Jones conseguiu liderar o clube até à manutenção, terminando a época em 19º lugar. Na temporada seguinte, 2020-21, o Luton Town de Jones alcançou o 12º lugar com 62 pontos - recorde de pontos do clube na 2ª divisão Inglesa desde 1981-82.

Em janeiro de 2022, Jones assinou um novo contrato com Luton até 2027. A trajetória ascendente do clube manteve-se, terminando em 6º lugar, ou seja, qualificando-se para os play-offs de promoção à Premier League. Embora o clube tenha sido derrotado por 2-1 (agregado) pelo Huddersfield Town na semifinal, Jones foi amplamente reconhecido e elogiado pelo seu trabalho com os Hatters, o que lhe valeu o prémio de Melhor Treinador do Championship em 2021-22.

Southampton
A 10 de novembro de 2022, Jones foi anunciado como treinador do Southampton, da Premier League, sucedendo a Ralph Hasenhüttl. Assinou um contrato de três anos e meio pelos Saints. O seu primeiro jogo foi uma derrota contra o Liverpool, a 12 de novembro de 2022. A 20 de dezembro de 2022, Jones conquistou a sua primeira vitória pelo Southampton, vencendo o Lincoln City por 2-1 na Taça da Liga. A 14 de janeiro de 2023, Jones venceu o seu primeiro jogo na Premier League, numa vitória por 2-1 sobre o Everton. A 12 de fevereiro de 2023, após uma derrota por 2-1 frente ao Wolves, Jones foi despedido. Deixou o clube após apenas 1 vitória em 8 jogos no campeonato, com os Saints em último lugar na tabela classificativa. Excluindo interinos, foi o treinador com o reinado mais curto da história do Southampton.

Vida Pessoal
Nathan Jones é cristão, possuindo várias tatuagens religiosas: mãos em gesto de oração e um crucifixo no seu seu bíceps e antebraço esquerdo, Jesus Cristo no seu bíceps direito e "A Criação de Adão" de Michaelangelo nas costas. Jones não esconde a sua fé, mencionando-a frequentemente em conferência de imprensa.

Jones é bilingue, sendo capaz de falar inglês e espanhol.

Estatísticas de Carreira

Jogador

Treinador

Prémios

Jogador
Brighton & Hove Albion

 Third Division: 2000–01
 Second Division: 2001–02
 Play-offs da Second Division: 2004

Treinador
Luton Town

 Vice-campeão da League Two: 2017–18

Individual

 Treinador do Mês da League One: dezembro de 2018
 Treinador do Mês da League Two: outubro de 2017, novembro de 2017, abril de 2018
 Treinador do Ano do Championship: 2021–22

Referências

Treinadores do Southampton F.C.
Treinadores do Stoke City F.C.
Treinadores do Brighton & Hove Albion F.C.
Treinadores de futebol do País de Gales
Futebolistas do Yeovil Town F.C.
Futebolistas do Brighton & Hove Albion F.C.
Futebolistas do Southend United F.C.
Futebolistas do Club Deportivo Badajoz
Futebolistas do Club Deportivo Numancia de Soria
Futebolistas do Luton Town F.C.
Futebolistas do País de Gales
Pessoas vivas
Nascidos em 1973

Nathan Jones (treinador)


Giovanni Agnelli e C. S.a.p.az. (anciennement Giovanni Agnelli S.r.l.) est une société italienne, fondée en 1984 sous forme de société à responsabilité limitée et transformée en 1987 en société en commandite par actions, fondée par Gianni Agnelli et actuellement détenue par une centaine de membres des familles Agnelli et Nasi, descendants du sénateur Giovanni Agnelli, l'un des fondateurs de FIAT.

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 Fabbrica Italiana Automobili Torino
 Gianni Agnelli
 Giovanni Agnelli

Entreprise ayant son siège à Turin

Giovanni Agnelli e C.


Cecil Frank Powell (Tonbridge, Kent, Ujedinjeno kraljevstvo, 5. prosinca 1903. – Valsassina kraj Milana, Italija, 9. kolovoza 1969.), engleski fizičar. Doktorirao (1927.) u Cavendishovu laboratoriju u Cambridgeu. Od 1928. radio na Sveučilištu u Bristolu, gdje je 1948. postao profesor i od 1964. ravnatelj Willsova laboratorija. Bavio se nuklearnom fizikom i proučavanjem kozmičkih zraka. S Giuseppeom Occhialinijem otkrio 1947. pion i proces njegova raspada na dvije čestice: antimion i neutrino. Otkrio je i antičesticu piona (antipion), a 1949. i način raspada kaona. Za razvoj osjetljive fotografske metode proučavanja nuklearnih procesa i za otkrića mezona do kojih je došlo s pomoću te metode dobio je Nobelovu nagradu za fiziku 1950.

Fotografska emulzija u nuklearnoj fizici

Na običnoj fotografskoj ploči nalazi se emulzija koja sadrži želatinu i srebrni bromid ili jodid (AgBr ili AgJ). Kad zrake svjetlosti padnu na ploču otapaju u emulziji srebrni bromid. Gdje je svjetlost jača (intenzivnija), tamo je i veći broj molekula AgBr oštećen. Pri razvijanju ploče stvore se iz molekula crna zrnca metalnog srebra. Fiksiranje zatim služi tome da se udalje neoštećene molekule srebrnog bromida i na taj način spriječi dalje djelovanje svjetlosti.

Na isti način zasnovana je fotografija u nuklearnoj fizici. Za razliku od obične fotografske ploče uzme se znatno deblji sloj emulzije, oko 0,1 mm, koji sadrži oko 10 puta više srebrnog bromida od obične fotografske emulzije. Kad brzi ion ili električki nabijena čestica prođe kroz emulziju, tad otapa molekule srebrnog bromida. Poslije razvijanja i fiksiranja ostaju duž staze čestice crna zrnca metalnog srebra. Na taj način jasno vidimo staze čestica.

Budući da fotografska emulzija predstavlja znatno gušću tvar od plina u Wilsonovoj komori, to su u emulziji staze znatno kraće. One se jasno razabiru tek pod mikroskopom. Običaj je da se duljine staza mjere u mikronima (1 μm = 0,001 mm).

Na stazi čestice vidimo više srebrnih zrnaca ako je brzina čestice manja. To je jasno. Što nabijene čestice sporije prolaze kroz emulziju, to duže djeluju na molekule i više njih oštete. U fotografskoj emulziji mogu se jasno razlikovati staze različitih čestica. Ako dvije čestice imaju istu brzinu i isti električni naboj, one jednako djeluju na emulziju. No teža čestica ima za istu brzinu veću kinetičku energiju pa, ionizirajući jednako kao i lakša čestica, polaganije se usporuje. Zbog toga teže čestice, ako i imaju jednaku početnu brzinu kao lakše, ostavljaju duže staze, u kojima se gustoća zrnaca polaganije mijenja.

Ako nabijene čestice imaju izvanredno velike brzine, one prekratko djeluju u emulziji, pa ne ostavljaju traga. Isto se tako u fotografskoj emulziji teško vide elektroni. Oni imaju premalu masu da bi znatno otapali srebrni bromid. Potrebne su specijalne emulzije da se dobiju staze elektrona. Potpuno nevidljive su neutralne čestice.

Izvori

Engleski fizičari
Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku

Cecil Frank Powell


El misterio del hombre de dos cabezas (en francés,  Le Mystère de l'Homme à deux têtes) es una historieta de la serie Aquiles Talón, que da título al álbum número 14, editado por primera vez en 1976 por Dargaud. Es el primero que presenta una sola historia completa  en lugar de hacerlo en una o dos impresiones.

Argumento
Un hombre visiblemente trastornado importuna a Aquiles Talón que todavía está en pijama, creyendo que es la casa del marqués. Mientras tanto roban al joyero Petitcarat. Aquiles descubre que su visitante es un paciente de la clínica "Le chuchotis" y corre a perseguirle, metiéndose en situaciones absurdas.

Es una historieta muy loca en la que aparecen Hilarion Lefuneste, Papá Talón, el Major Lafrime, que acuden al rescate de Aquiles además de los policías que son todavía más divertidos, entre los cuales está Homère Veille, un agente siempre en turno de noche que según sus propias palabras "Hace un trabajo aburrido"; a estos personajes se unen unos cocodrilos hambrientos.

Enlaces externos

Historietas de Aquiles Talón

El misterio del hombre de dos cabezas


El distrito de Waidhofen an der Thaya es un distrito político del estado de Baja Austria (Austria). La capital del distrito es la ciudad de Waidhofen an der Thaya.

División administrativa

Localidades con población (año 2018)

Municipios
Barrios, aldeas y otras subdivisiones de los municipios se indican con letras pequeñas.
 Dietmanns
 Alt-Dietmanns, Neu-Dietmanns
 Dobersberg
 Brunn, Dobersberg, Goschenreith am Taxenbache, Großharmanns, Hohenau, Kleinharmanns, Lexnitz, Merkengersch, Reibers, Reinolz, Riegers, Schuppertholz
 Gastern
 Frühwärts, Garolden, Gastern, Immenschlag, Kleinmotten, Kleinzwettl, Ruders, Weißenbach, Wiesmaden
 Groß-Siegharts
 Ellends, Fistritz, Groß-Siegharts, Loibes, Sieghartsles, Waldreichs, Weinern, Wienings
 Karlstein an der Thaya
 Eggersdorf, Göpfritzschlag, Goschenreith, Griesbach, Hohenwarth, Karlstein an der Thaya, Münchreith an der Thaya, Obergrünbach, Schlader, Thuma, Thures, Wertenau
 Kautzen
 Engelbrechts, Groß-Taxen, Kautzen, Kleingerharts, Klein-Taxen, Pleßberg, Reinberg-Dobersberg, Tiefenbach, Triglas
 Ludweis-Aigen
 Aigen, Blumau an der Wild, Diemschlag, Drösiedl, Drösiedl, Kollmitzgraben, Liebenberg, Ludweis, Oedt an der Wild, Pfaffenschlag, Radessen, Radl, Sauggern, Seebs, Tröbings
 Pfaffenschlag bei Waidhofen
 Arnolz, Artolz, Eisenreichs, Großeberharts, Johannessiedlung, Kleingöpfritz, Pfaffenschlag bei Waidhofen a.d.Thaya, Rohrbach, Schwarzenberg
 Raabs an der Thaya
 Alberndorf, Eibenstein, Großau, Koggendorf, Kollmitzdörfl, Liebnitz, Lindau, Luden, Modsiedl, Mostbach, Neuriegers, Niklasberg, Nonndorf, Oberndorf bei Raabs, Oberndorf bei Weikertschlag, Oberpfaffendorf, Pommersdorf, Primmersdorf, Raabs an der Thaya, Rabesreith, Reith, Rossa, Schaditz, Speisendorf, Süßenbach, Trabersdorf, Unterpertholz, Unterpfaffendorf, Weikertschlag an der Thaya, Wetzles, Wilhelmshof, Zabernreith, Zemmendorf, Ziernreith
 Thaya
 Eggmanns, Großgerharts, Jarolden, Niederedlitz, Oberedlitz, Peigarten, Ranzles, Schirnes, Thaya
 Vitis
 Eschenau, Eulenbach, Grafenschlag, Großrupprechts, Heinreichs, Jaudling, Jetzles, Kaltenbach, Kleingloms, Kleinschönau, Schacherdorf, Schoberdorf, Sparbach, Stoies, Vitis, Warnungs
 Waidhofen an der Thaya
 Altwaidhofen, Dimling, Götzles, Hollenbach, Jasnitz, Kleineberharts, Matzles, Puch, Pyhra, Schlagles, Ulrichschlag, Vestenötting, Waidhofen an der Thaya
 Waidhofen an der Thaya-Land
 Brunn, Buchbach, Edelprinz, Götzweis, Griesbach, Kainraths, Nonndorf, Sarning, Vestenpoppen, Wiederfeld, Wohlfahrts
 Waldkirchen an der Thaya
 Fratres, Gilgenberg, Rappolz, Rudolz, Schönfeld, Waldhers, Waldkirchen an der Thaya
 Windigsteig
 Edengans, Grünau, Kleinreichenbach, Kottschallings, Lichtenberg, Markl, Matzlesschlag, Meires, Rafings, Rafingsberg, Waldberg, Willings, Windigsteig

Enlaces externos

Distritos de Baja Austria

Distrito de Waidhofen an der Thaya


"Imperiul abbasid a reprezentat "epoca de aur" a Islamului, acoperind câteva secole (750-1258)." (cf. Grete Tartler)

Deși această a treia etapă a Islamului – apariția califatului abbasid – începută în anul 750, a reprezentat o epocă de înflorire a imperiului islamic pe toate planurile, nu putem totuși ignora perioada premergătoare, perioada omeyyadă, începută odată cu proclamarea lui Mu'awiya ca suveran al teritoriilor arabe și mutarea capitalei califale la Damasc.

Declinul califatului ommeyad

Declinul acestei dinastii, în timpul căreia s-a continuat cucerirea teritoriilor din Mediterana, începută încă din timpul califilor ortodocși, a fost rezultatul unor dispute religioase, transferate în plan politic, privind scaunul califal, exclusiv pentru membrii familiei lui Muḥammad, pentru descendenții lui Abbās, unchiul profetului. Deși principalul țel al califului Mu'awiya a fost acela al unității teritoriilor ocupate de musulmani, greșeala suveranului a fost încercarea de a crea o succesiune ereditară, numindu-și fiul, Yazīd drept succesor, dând naștere astfel unor nemulțumiri în rândul administrației califale. Odată cu întemeierea ramurii marwanide, chestiunile s-au complicat, deoarece Marwan I a stabilit ca cei doi fii ai săi să îl urmeze la tron, ῾Abd-al-Malik având însă întâietate. Această dorință a tatălui a alimentat însă disputele dintre cei doi frați, astfel că ῾Abd-al-Malik a încercat să deturneze succesiunea lui ῾Abd-al-Azīz, propriul său frate, dorindu-și ca fiii săi, al-Walīd și Sulaymān să-i urmeze pe tronul califal, în această ordine. Însă demersul lui ῾Abd-al-Malik a avut aceleași rezultate ca cel al tatălui său, al-Walīd încercând să-și numească drept succesori fiii, privându-l astfel de drepturi pe fratele său, Sulaymān. Din cauza acestei instabilități din interiorul califatului omeyyad și a nemulțumirii sunniților conservatori, care îi acuzau pe califii omeyyazi de nerespectarea Coranului, partizanii lui ῾Ali, șiiții, care nu uitaseră nici acum nedreptatea ce le fusese făcută, încep să câștige simpatizanți din rândul marii mase, care avea la rândul ei nemulțumiri de ordin economic și chiar și politic. Un alt factor al declinului acestei dinastii ar fi pretențiile la tronul califal al abbasizilor, descendenții unchiului profetului, Abbās. Datorită abilității lor și profitând de situația instabilă din interiorul califatului și de nemulțumirile administrației și maselor populare, abbasizii ajung în scurt timp liderii mișcării anti-omeyyade, mișcare ce își găsește susținători până în zona Khorasanului. Astfel se va forma o coaliție între abbasizi și forțele khorasaniene, șiite, nimicitoare pentru omeyyazi, condusă de Abbās, coaliție care milita pentru întoarcerea la islamul de tip ortodox și îndepărtarea elementelor de ordine existente. Pe lângă problemele venite din exterior, califatul omeyyad avea și probleme de ordin intern, revolte și chiar și război civil, în teritorii precum Irak sau Palestina. Ultimul ceas al califatului a venit odată cu prăbușirea capitalei și a principalului oraș irakian, Kūfa, unde în 748 Abbās va fi recunoscut drept calif. Însă califul Marwan, în încercarea de a-și recupera teritoriile, va porni într-o acțiune militară disperată, încheiată cu o înfrângere zdrobitoare, fiind astfel obligat să devină fugar. Va fi prins de trupele generalului ῾Abdallah ibn-῾Ali și ucis în Egipt, în 750. Trupele aceluiași general vor începe o acțiune sângeroasă de exterminare a omeyyazilor, singurul supraviețiutor fiind ῾Abd-al-Rahman ibn- Mu'awiya, cel care va întemeia în Spania un nou califat omeyyad, califatul de Cordoba. Astfel se încheie o epocă strict arabă din istoria arabilor și începe o alta, mult mai deschisă tuturor elementelor străine, în special celor persane.

Apariția califatului abbasid

Odată cu instaurarea noii dinastii abbaside, centrul puterii se va muta în estul imperiului, pe teritoriul Irakului, la Bagdad. Potrivit istoricilor, deși Abbās a fost primul calif recunoscut al acestei dinastii, adevăratul întemeietor este Al-Manṣūr, în timpul căruia a fost întemeiat orașul Bagdad, perla imperiului islamic. În teritoriile arabe, odată cu instaurarea noului regim, va avea loc o deschidere către elementele străine, o renaștere a culturii antice, a artelor și o înflorire a tuturor domeniilor artistice și chiar și a științelor exacte, acesta fiind motivul pentru care istoricii prezintă perioada abbasidă ca o "epocă de aur" a imperiului islamic, epocă ce s-a întins de-a lungul secolelor, până la invazia mongolă a Bagdadului, în anul 1258. Odată cu mutarea centrului puterii și administrației la Bagdad, orașul va deveni de asemenea și capitala culturii arabe, capitală ce a găzduit de-a rândul secolelor vârfurile de lance ale științelor, artelor și literaturii, califii abbasizi fiind adevărați mecena care au încurajat deschiderile culturale ale epocii. Mutarea capitalei de la Damasc la Bagdad, în anul 762, a fost însă o strategie a conducătorului Al-Manṣūr, prin care își asigura stabilitatea pe scaunul califal, fiind astfel mai aproape de regiunea Khorasanului, unde îi avea ca susținători pe mawāli (musulmani non-arabi). Acest demers a asigurat pătrunderea culturii persane pe teritoriul arab și îmbogățirea acesteia cu elemente persane. De asemenea, odată cu mutarea centrului puterii în această zonă, califul îșî îndreaptă atenția către răsărit, către Persia, India și chiar și Asia, fără să piardă însă din vedere teritoriile de la Mediterana. Să nu uităm însă că Irakul era și cea mai bogată provincie, care aducea cele mai mari venituri în vistieria imperiului. Deși asistăm la o deschidere către elementele persane, totuși abbasizii rămân o dinastie pur arabă cu o civilizație și limbă proprii, majoritatea funcțiilor administrative rămânând ocupate de arabi. (cf. Clot). Odată cu stabilizarea situației interne, califul va relua incursiunile militare la granițele imperiului, continuând astfel și luptele împotriva bizantinilor, începute încă din perioada dinastiei omeyyade. "Până la slăbirea califatului, statul abbasid va rămâne un stat centralitzat în mâinile unui suverana cărui autoritate nelimitată se va extinde până în provinciile cele mai depărtate" (cf. Clot) Tot Al-Manṣūr va introduce funcția de vizir în cadrul administrației califale și numește un persan în această funcție, persan care îi va deveni mai târziu chiar și consilier. Conducătorul controlează strict administrația și își desemnează singur guvernatorii, aceștia fiind aleși chiar din familie. Totodată, înalților funcționari numiți de calif le sunt urmărite toate actiunile de o armată de spioni, trimisă de Al-Manṣūr. Deși un conducător strict și dur, Al-Manṣūr a reușit, prin demersurile sale, să asigure stabilitatea noului regim prin reformele sale și să contribuie la îmbogățirea culturii deja existente pe teritoriul arab, atât pe plan literar și științific, cât și pe plan artistic. După moartea sa, au existat ca și în cazul omeyyazilor, probleme cu succesiunea, deși aceasta fusese rezolvată de Saffah în momentul în care îl desemnase pe Isa, unul dintre nepoții săi, al doilea moștenitor (după Al-Manṣūr). După moartea tatălui său, fiul lui Al-Manṣūr, Muḥammad va intra în conflict cu Isa, moștenitorul de drept al califatului, conflict rezolvat însă cu ajutorul unor compensații financiare din partea lui Muḥammad.

Note

Bibliografie
Clot, André. 1989. Civilizația arabă în vremea celor 1001 de nopți. București: Meridiane
Hitti, Philip. 2008. Istoria arabilor (traducere: Irina Vainovski Mihai). București: ALL
Miquel, André. 1977, 1990. L'Islam et sa Civilisation. VIIème – XXème siècle. Paris : Armand Colin Editeur
Saunders, J.J.. 2002. A History of Medieval Islam. London/New York: Taylor & Francis Group e-Library
Tartler, Grete. 2012. Islam, repere culturale. Proba Orientului, Pitești: Paralela 45

Islam

Declinul califatului ommeyad și apariția califatului abbasid


بلدية بونتونس (بالكاتالانية: Pontons) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 556 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة

بونتونس


Maribel Ripoll (Madrid, 20 de noviembre de 1959) es una actriz española de televisión.

Biografía

Ha participado en series de televisión como Al salir de clase, Ada Madrina, Manos a la obra, El comisario, Aquí no hay quien viva, Hermanos y detectives, La que se avecina, Maitena: Estados alterados, Acusados, La pecera de Eva, Impares o El secreto de Puente Viejo  entre otras; en la película ¡Ja me maaten...!  y en la obra de teatro La ratonera (2010-2011), de Agatha Christie.

Filmografía

Televisión

Cine

Programas

Publicidad

Referencias

Enlaces externos

Actores de Barcelona
Actores de televisión de Cataluña
Actrices de España
Nacidos en Barcelona

Maribel Ripoll


Pauli Arbarei (sardinski: Paùli Arbarèi) je grad i općina (comune) u pokrajini Južnoj Sardiniji u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 140 metara i ima 616 stanovnika. Prostire se na 15,14 km². Gustoća naseljenosti je 41 st/km².Susjedne općine su: Las Plassas, Lunamatrona, Siddi, Tuili, Turri, Ussaramanna i Villamar.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Pauli Arbarei


Shapur 2. (Middle Persian: 𐭱𐭧𐭯𐭥𐭧𐭥𐭩 Šāpuhr), også kendt som Shapur 2. den Store, var den tiende Kongernes Konge af Sassaniderne. Han var den længst regerende monark i Iransk historie, regerende i hele sit halvfjerds år lange liv fra 309 til 379. Han var søn af Hormizd 2.

Hans regeringstid så en militær styrkelse af Sassanideriget samt dets territoriale ekspansion førende til den første Sassaniske gyldne periode. Han betragtes derfor sammen med Shapur 1. og Khosrau 1. som en af de største Sassaniske herskere. Hans tre efterfølgere var dog mindre talentfulde og ikke i stand til at fortsætte Shapurs gyldne periode efter hans død.

Shapur førte en hårdhændet religionspolitik. Han fuldførte samlingen af Avesta, Zoroastrianismens hellige tekster, kætteri og frafald blev straffet, og de kristne blev forfulgt. Det sidste var en reaktion på kristningen af Romerriget under Konstantin den Store. Shapur 2. var ligesom Shapur 1. venligt indstillet overfor jøderne, som levede i forholdsvis frihed, og som opnåede mange fordele i denne tid (se også Raba (Talmud)). Ved Shapurs død var det persiske rige stærkere end nogensinde: fjenderne mod øst var bragt til ro, og Armenien var under Sassanisk kontrol.

Tronbestigelse
Da Hormizd 2. døde i 309, blev han efterfulgt af sin søn Adur Narseh, der efter en kort regeringstid, der varede nogle få måneder, blev dræbt af medlemmer af adelsstanden. Disse blændede derefter Hormizds anden søn, og fængslede den tredje (Hormizd, der senere flygtede til Romerriget). Tronen blev derfor forbeholdt det ufødte barn af Hormizd 2.'s kone Ifra Hormizd, der blev Shapur 2. Det siges, at Shapur 2. måske har været den eneste konge i historien, der er blevet kronet før sin fødsel, da legenden hævder, at kronen blev lagt på hans moders skød mens hun var gravid.

Imidlertid er det ifølge Alireza Shapour Shahbazi usandsynligt, at Shapur blev kronet som konge, mens han stadig var i moderens livmoder, da de adelige ikke kunne have kendt barnets køn på det tidspunkt. Endvidere hævder Shahbazi, at Shapur blev født fjorten dage efter sin fars død, og at adelsmændene dræbte Adur Narseh og kronede Shapur 2. for at få større kontrol over imperiet, hvilket de lykkedes med, indtil Shapur 2. blev voksen i sekstenårs alderen.

Regeringstid

Bygningsværker
Udover opførelsen af war-i tāzigān nær Al-Hira er Shapur 2. også kendt for at have grundlagt flere nye byer. Han grundlagde en kongelig by kaldet Eranshahr-Shapur, hvor han bosatte romerske krigsfanger. Han genopbyggede og genbefolkede også Nisibis i 363 med folk fra Istakhr og Spahan. I Asoristan grundlagde han Wuzurg-Shapur ("Stor Shapur"), en by på vestbreden af Tigris. Han genopbyggede også Susa efter at have ødelagt den, da han undertrykte et oprør, og omdøbte den Eran-Khwarrah-Shapur ("Irans herlighed [bygget af] Shapur").

Kilder

Noter

Persere
Monarker

Shapur 2.


චිත්ත රංජන් ද සිල්වා, ජනාධිපති නීතිඥ (මිය ගියේ 2013 නොවැම්බර් 7) ශ්‍රී ලාංකික නීතිඥයෙකි. ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ නීතිපතිවරයා සහ සොලිසිටර් ජනරාල්වරයා විය. ඔහු උගත් පාඩම් හා ප්‍රතිසන්ධාන කොමිසමේ සභාපතිවරයා විය.

කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ ඔහු 1968 දී රග්බි පාපන්දු තරඟාවලියේදී රාජකීය විද්‍යාලයේ නායකත්වය දැරූ අතර, විශේෂයෙන් බ්‍රැඩ්බි පළිහ තරඟයේදී ඔහු පාසල් ශූරයින් ලෙසින් තේරී පත් විය. එම වසරේ ඔහු ලංකා පාසල් රග්බි පාපන්දු කණ්ඩායමේ නායකත්වය ද දැරීය. ඉන්පසුව ඔහු ශ්‍රී ලංකා නීති විද්‍යාලයට ඇතුළත් වූ අතර 1974 දී නීතිඥ මණ්‌ඩලයට කැඳවනු ලැබූ අතර, ඉන් අනතුරුව සිය නීතිඥ වෘත්තිය ආරම්භ කළේය.

ඉන් වසර දෙකකට පසු ඔහු 1976 මැයි මාසයේදී රජයේ නීතීඥවරයෙකු ලෙස නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට සම්බන්ධ විය. 1984 දී ඔහු රජයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ අධිනීතිඥවරයෙකු ලෙස උසස් කරනු ලැබූ අතර 1992 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී නියෝජ්‍ය සොලිසිටර් ජනරාල් ලෙස පත් කරන ලදී. 1996 දෙසැම්බරයේ අතිරේක සොලිසිටර් ජනරාල්වරයකු ලෙස පත්වීමෙන් පසු 1997 පෙබරවාරි 19 වැනි දින ඔහු ජනාධිපති නීතිඥවරයකු ලෙස පත් විය. 1999 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ සොලිසිටර් ජනරාල් ලෙස පත් කරන ලද අතර, ඔහු 2007 දක්වා එම තනතුර දරනු ඇත. 1997 වසරේ සිට වසර 10ක් ඔහු නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අපරාධ අංශයේ ප්‍රධානියා ලෙස කටයුතු කළේය. 2007 අප්රේල් මාසයේදී ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ නීතිපතිවරයා ලෙස පත් කරන ලදී. ඔහු 2009 මුලදී විශ්‍රාම ගියේය. ඔහු නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ රජයේ අභිචෝදකයකු ලෙස කටයුතු කළ කාලය තුළ කොළඹ මහාධිකරණ විනිසුරු සරත් අඹේපිටිය මහතා ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධ රටේ සිදුවූ වැදගත්ම අපරාධ නඩු කිහිපයක් සඳහා රජය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය.

ද සිල්වා නවදිල්ලි, ඕස්ට්‍රේලියාව, ග්‍රීසිය සහ ශ්‍රී ලංකාව යන රටවල පැවති ජාත්‍යන්තර ද්විපාර්ශ්වික ගුවන් ගමනාගමන සාකච්ඡා රැසකදී ශ්‍රී ලංකා රජය නියෝජනය කර ඇත. ඔහු සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියට සහ සියලු ආකාරයේ වාර්ගික වෙනස්කම් කිරීම් තුරන් කිරීම පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ සම්මුතියට විකල්ප ප්‍රොටෝකෝලය යටතේ මානව හිමිකම් කමිටුවට ශ්‍රී ලංකා නියෝජිත කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙකු ද වී ඇත.

ඔහු ජෙනරාල් ශ්‍රීමත් ජෝන් කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්වවිද්‍යාලයේ කථිකාචාර්යවරයෙකු සහ පරීක්ෂකවරයෙකු ලෙස සේවය කර ඇති අතර ශ්‍රී ලංකා නීති විද්‍යාලයේ පරීක්ෂකවරයෙකු ද විය. ඔහු ශ්‍රී ලංකා නීති කොමිෂන් සභාවේ ද සාමාජිකයෙකු වූ අතර ළමා ආරක්ෂක අධිකාරියේ, ඖෂධ පාලක මණ්ඩලයේ සහ වෛද්‍ය පශ්චාත් උපාධි ආයතනයේ කළමනාකරණ මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙකු ලෙස ද කටයුතු කර ඇත.

ඔහු 2013 නොවැම්බර් 7 වන දින දිගු අසනීපයකින් පසු මිය ගියේය

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි

 සීආර් ද සිල්වා
 සී.ආර්. ද සිල්වා: පොත් සහ මිනිසුන් ඉගෙන ගත්තා; ගේම් ගහන්න ඉගෙන ගත්තා

Year of birth missing
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
2013 මරණ

සී. ආර්. ද සිල්වා


Nahija Daraa () je nahija u okrugu Daraa, u sirijskoj pokrajini Daraa. Po popisu iz 2004. (prije rata), nahija je imala 146.481 stanovnika. Administrativno sjedište je u naselju Daraa.

Izvori

Sirijske nahije
Pokrajina Daraa

Daraa (nahija)


تصنيف بلتيمور هو نظام يستخدم لتصنيف الفيروسات بناءً على طريقة اصطناع الرنا المرسال. من خلال ترتيب الفيروسات بناءً على طريقة إنتاجها للرنا المرسال، يمكن دراسة الفيروسات التي تتصرف بشكل مشابه كمجموعة متميزة. وضع تصنيف بلتيمور سبع مجموعات تأخذ في الاعتبار ما إذا كان الجينوم الفيروسي مكون من الحمض النووي الريبوزي منقوص الأكسجين (دنا) أو الحمض النووي الريبوزي (رنا)، وما إذا كان الجينوم (المجموع المورثي) مفرد أو مزدوج السلسلة، وما إذا كان اتجاه جينوم الحمض النووي الريبوزي مفرد السلسلة موجب أو سالب.

يتوافق تصنيف بلتيمور أيضًا مع طريقة تضاعف الجينوم، لذلك، يعد تصنيف بلتيمور مفيدًا لتجميع الفيروسات مع بعضها اعتمادًا على عمليتي النسخ والتضاعف. ترتبط موضوعات معينة تتعلق بالفيروسات بمجموعات بلتيمور المتعددة، مثل الأشكال المحددة لترجمة الرنا المرسال ومجال عوائل الأنواع المختلفة من الفيروسات. لا ترتبط الخصائص البنيوية مثل شكل القفيصة الفيروسية، التي تحوي الجينوم الفيروسي، والتاريخ التطوري للفيروسات بالضرورة بمجموعات بلتيمور.

وُضع تصنيف بلتيمور في عام 1971 من قبل عالم الفيروسات ديفيد بلتيمور. منذ ذلك الحين، أصبح من الشائع بين علماء الفيروسات استخدام تصنيف بلتيمور بالإضافة إلى تصنيف الفيروسات القياسي، والذي يعتمد على التاريخ التطوري. في عامي 2018 و2019، دُمج تصنيف بلتيمور جزئيًا ضمن تصنيف الفيروسات القياسي بناءً على الدليل القائل إن مجموعات معينة تنحدر من أسلاف مشتركة. توجد العديد من العوالم والممالك والشعب الآن ضمن مجموعات محددة في تصنيف بلتيمور.

لمحة عامة
يجمع تصنيف بلتيمور الفيروسات مع بعضها بناءً على طريقة اصطناع الرنا المرسال. تشمل الخصائص المرتبطة بذلك ما إذا كان الجينوم مؤلفًا من الحمض النووي الريبوزي منقوص الأكسجين (دنا) أو الحمض النووي الريبوزي (رنا)، وتقطيع الجينوم الذي يمكن أن يكون إما مفرد أو مزدوج السلسلة، واتجاه الجينوم مفرد السلسلة، وهو إما موجب أو سالب. الميزة الأساسية لتصنيف بلتيمور هي أنه من خلال تصنيف الفيروسات وفقًا للخصائص المذكورة أعلاه، يمكن دراسة الفيروسات التي تتصرف بنفس الطريقة كمجموعات متميزة. هناك سبع مجموعات لبلتيمور مرقمة بالأرقام الرومانية.

 المجموعة الأولى: فيروسات دنا مزدوج السلسلة
 المجموعة الثانية: فيروسات دنا مفرد السلسلة
 المجموعة الثالثة: فيروسات رنا مزدوج السلسلة
 المجموعة الرابعة: فيروسات رنا مفرد السلسلة موجب الاتجاه
 المجموعة الخامسة: فيروسات رنا مفرد السلسلة سالب الاتجاه
 المجموعة السادسة: فيروسات رنا مفرد السلسلة مع تدخل وسيط من الدنا في دورة حياتها
 المجموعة السابعة: فيروسات دنا مزدوج السلسلة مع تدخل وسيط من الرنا في دورة حياتها

يعتمد تصنيف بلتيمور أساسًا على نسخ الجينوم الفيروسي، وعادةً ما تشترك الفيروسات ضمن كل مجموعة في الطرق التي يحدث بها اصطناع الرنا المرسال. تكون المجموعات منظمة بطريقة تملك فيها الفيروسات في كل مجموعة نفس آليات تضاعف الجينوم الفيروسي، رغم أن ذلك ليس الهدف الرئيسي لتصنيف بلتيمور. لهذا السبب، يوفر تصنيف بلتيمور رؤى ثاقبة لكل من عملتي النسخ والتضاعف ضمن دورة الحياة الفيروسية. لا ترتبط الخصائص البنيوية لجسيم الفيروس، الذي يُسمى فيريون، مثل شكل القفيصة الفيروسية ووجود غلاف فيروسي، وهو غشاء دهني يحيط بالقفيصة، بشكل مباشر بمجموعات بلتيمور، ولا تظهر المجموعات بالضرورة علاقة جينية مبنية على التاريخ التطوري.

التصنيف

فيروسات الدنا
تحتوي فيروسات الدنا على جينومات مكونة من الحمض النووي الريبوزي منقوص الأكسجين وهي منظمة في مجموعتين: فيروسات دنا مزدوج السلسلة وفيروسات دنا مفرد السلسلة. صنفت في أربعة عوالم منفصلة: أدنافيريا ودوبلودنافيريا ومونودنافيريا وفاريدنافيريا. ما يزال يجب تصنيف الكثير منها في عوالم.

المجموعة الأولى: فيروسات دنا مزدوج السلسلة
تحتوي مجموعة بلتيمور الأولى على فيروسات لها جينوم مؤلف من الدنا مزدوج السلسلة. تصطنع جميع فيروسات الدنا مزدوج السلسلة الرنا المرسال في عملية مؤلفة من ثلاث خطوات. أولًا، يرتبط مجمع النسخ المسبق بالدنا مع اتجاه الموقع الذي يبدأ فيه النسخ، ما يسمح باستخدام بوليميراز الرنا للعائل. ثانيًا، عندما يبدأ بوليميراز الرنا بالعمل، يستخدم السلسلة السالبة كقالب لاصطناع سلاسل الرنا المرسال. ثالثًا، ينهي بوليميراز الرنا عملية النسخ عند الوصول إلى إشارة محددة، مثل موقع التذييل بعديد الأدينيلات.

المجموعة الثانية: فيروسات دنا مفرد السلسلة
تحتوي مجموعة بلتيمور الثانية على فيروسات لها جينوم مؤلف من دنا مفرد السلسلة. تملك فيروسات الدنا مفرد السلسلة نفس طريقة النسخ التي تعتمدها فيروسات الدنا مزدوج السلسلة. نظرًا لأن الجينوم مفرد السلسلة، يجب أولًا تحويله إلى شكل مزدوج السلسلة بواسطة بوليميراز الدنا عند دخوله خلية العائل. ثم يتم اصطناع الرنا المرسال من النموذج مزدوج السلسلة. قد يتشكل النموذج مزدوج السلسلة لفيروسات الدنا مفرد السلسلة إما مباشرةً بعد الدخول إلى الخلية أو كنتيجة لتضاعف الجينوم الفيروسي. تتضاعف فيروسات الدنا مفرد السلسلة حقيقية النوى ضمن النواة.

فيروسات الرنا
تحتوي فيروسات الرنا على جينومات مكونة من الحمض النووي الريبي (رنا) وتتألف من ثلاث مجموعات: فيروسات رنا مزدوج السلسلة، وفيروسات رنا مفرد السلسلة موجب الاتجاه، وفيروسات رنا مفرد السلسلة سالب الاتجاه. تصنف غالبية فيروسات الرنا ضمن مملكة الأورثورنافيرا في عالم الريبوفيريا. تشمل الاستثناءات بشكل عام أشباه الفيروسات والعوامل الفرعية الفيروسية. تُصنف بعض فيروسات الفئة الأخيرة، مثل التهاب الكبد الفيروسي د، ضمن عالم الريبوزيفيريا.

المجموعة الثالثة: فيروسات رنا مزدوج السلسلة
تحتوي مجموعة بلتيمور الثالثة على فيروسات لها جينوم مؤلف من رنا مزدوج السلسلة. بعد دخول خلية العائل، يُنسخ جينوم الرنا مزدوج السلسلة إلى رنا مرسال من السلسلة السالبة بواسطة بوليميراز الرنا المعتمدة على الرنا. يمكن استخدام الرنا المرسال للترجمة أو التضاعف. يتضاعف الرنا المرسال مفرد السلسلة لتشكيل جينوم الرنا مزدوج السلسلة. قد تكون النهاية ′5 مكشوفة أو مغطاة أو مرتبطة ببروتين فيروسي برابطة تساهمية.

المجموعة الرابعة: فيروسات رنا مفرد السلسلة موجب الاتجاه
تحتوي مجموعة بالتيمور الرابعة على فيروسات لها جينوم مؤلف من الرنا مفرد السلسلة موجب الاتجاه. بالنسبة لهذه الفيروسات، يؤدي الجينوم دور الرنا المرسال، لذلك لا ضرورة لعملية النسخ لإتمام الترجمة. مع ذلك، ستنتج فيروسات الرنا مفرد السلسلة موجب الاتجاه أيضًا نسخًا موجبة الاتجاه من السلاسل سالبة الاتجاه لجينوم وسيط من الرنا مزدوج السلسلة. تعوض هذه العملية عن عمليتي النسخ والتضاعف لأن الرنا المنسوخ هو أيضًا رنا مرسال. قد تكون النهاية ′5 مكشوفة أو مغطاة أو مرتبطة ببروتين فيروسي برابطة تساهمية، وقد تكون النهاية ′3 مكشوفة أو متعددة الأدينيلات.

انظر أيضا

 قائمة مصطلحات علم الفيروسات

مراجع

انظر أيضا
 قائمة مصطلحات علم الفيروسات

مراجع

أنظمة تصنيف الفيروس
تصنيف الأحياء
علم الأحياء
فيروسات
فيروسات حسب تصنيف بالتيمور

تصنيف بلتيمور


Amerikan Samoası millî futbol takımı, Amerikan Samoası'nın uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır.

FIFA üyesi olmadan önce tek galibiyetini 1983 Güney Pasifik Oyunları'nda Wallis ve Futuna Adaları karşısında 3-0 ile kazanan takım, FIFA üyesi olduktan sonra tek galibiyetini 22 Kasım 2011'de Tonga karşısında 2-1'lik skorla elde etti.11 Nisan 2001'de oynanan 2002 Dünya kupası eleme maçında Avustralya'ya 31-0 yenildi bu skor Dünya futbol tarihinin en farklı skoru olarak tarihe geçti.

Tarihçe
Amerikan Samoası'nın adı 2001'de Avustralya'ya 31-0 kaybetmesinin ardından FIFA Dünya Sıralaması'nda Kasım 2011'e kadar sonuncu olarak kalan takım bu süreç zarfında "Dünyanın en kötü takımı" adıyla anılmaktaydı.

2014 FIFA Dünya Kupası elemeleri'nde takımı çalıştırması için 2011 yılı için Thomas Rongen takımın başına getirildi. Amerikan Samoası, 23 Kasım 2011'deki 2014 FIFA Dünya Kupası elemeleri 1. Tur maçında Tonga'yı 2-1 yenerek art arda gelen 30 mağlubiyetin ardından resmî turnuvalardaki ilk galibiyetini aldı. Elemerlerdeki ikinci maçta Cook Adaları ile karşılaşan Amerikan Samoası, 1-0 öne geçtiği maçı kendi kalesine gol atarak 1-1 tamamladı ve 2. Tura yükselme şansını son maça bıraktı. Son maçta Samoa ile karşılaşan Amerikan Samoası, 89. dakikada yediği golle maçı 1-0 mağlup tamamlayarak önceki yıllarda olduğu gibi yine 1. Turda elendi. Ancak Aralık 2011 FIFA Dünya Sıralaması'nda tarihinin en iyi derecesini elde etti.

Takımın 2014 FIFA Dünya Kupası'na katılabilme çabaları Mike Brett ve Steve Jamison'ın yönettiği Next Goal Wins adını taşıyan 2014 yapımı Britanya belgeseline konu oldu. 2018 FIFA Dünya Kupası elemelerinde bu kez Cook Adaları ve Tonga'yı yenen Amerikan Samoası, Samoa'ya 3-2 kaybederek yine 2. Tura yükselemedi ancak bu galibiyetler FIFA Dünya Sıralaması'nda daha da yükselmesini sağladı.

Turnuva tarihi

FIFA Dünya Kupası tarihi

Okyanusya Uluslar Kupası tarihi
 1973 - 1980 arası - Katılmadı
 1996 - 2012 arası - Elemeleri geçemedi

Ayrıca bakınız
 Avustralya 31-0 Amerikan Samoası

Kaynakça

Millî futbol takımı
Okyanusya'da millî futbol takımları

Amerikan Samoası millî futbol takımı


Wright ist ein Einschlagkrater am äußersten südwestlichen Rand der Mondvorderseite und ist daher entweder infolge der Libration unsichtbar oder erscheint stark verzerrt.

Sein Durchmesser beträgt knapp 39 Kilometer. Nördlich von Wright liegt der Krater Pettit.

Südwestlich liegt der Krater Shaler und südlich davon das Vallis Bouvard.

Der Krater besitzt einen Nebenkrater, Wright A; er liegt etwa einen halben Kraterdurchmesser im Südsüdwesten, entlang des Randes der Montes Cordillera.

Der Krater wurde im Jahr 1964 von der IAU nach den amerikanischen Astronomen Frederick Eugene Wright (1877–1953) und William Hammond Wright (1871–1959) und nach dem britischen Philosoph Thomas Wright (1711–1786) offiziell benannt.

Weblinks

 Wright auf The-Moon Wiki

Einschlagkrater (Mond)

Wright (Mondkrater)


Hrvatski body building savez (HBBS) je hrvatska krovna body building organizacija.

Međunarodni naziv za Hrvatski body building savez je Croatian Body Building Federation.

Osnovan je 9. lipnja 1986. godine u Zagrebu.

Član je Međunarodne federacije bodybildera - International Federation of BodyBuilding and Fitness (IFBB) od 12. studenoga 1992. godine.

Amateri

Svjetska prvenstva
nepotpuna lista

IFBB
International Federation of BodyBuilding and Fitness; seniorska konkurencija

Pojedinačno

Mix par

IBFF
International Bodybuilding and Fitness Federation; seniorska konkurencija

Pojedinačno

Mix par

INBA
International Natural Bodybuilding Association; seniorska konkurencija

Pojedinačno

WFF
World Fitness Federation; seniorska konkurencija

Pojedinačno

WBBF
World Body Building Federation; seniorska konkurencija

Pojedinačno

NABBA/WFF
National Amateur Body-Builders' Association; seniorska konkurencija

Europska prvenstva
nepotpuna lista; seniorska konkurencija

Pojedinačno

Mix par

Profesionalci

Svjetska prvenstva

IBFF
International Bodybuilding and Fitness Federation; seniorska konkurencija

Pojedinačno

Europska prvenstva
nepotpuna lista; seniorska konkurencija

Pojedinačno

PRO titule
(nepotpuno)

Popis hrvatskih PRO Card bodybuildera
(popis nepotpun)
M: Petar Klančir (2015.)
Ž: Branka Njegovec (2013./2016.), Vanja Tokić (2020.)

Ostalo
Zrinka Korać-Fišer je osvajačica prvog zlatnog odličja za Hrvatsku na nekom svjetskom prvenstvu u body buildingu.

Petar Klančir je prvi profesionalni bodybuilder u povijesti Hrvatske; to je ostvario 2015. godine na natjecanju u Pragu.

Vedran Jakšić u listopadu 1991. godine je nastupio kao prvi bodybuilder u Hrvata na Europskom prvenstvu u bodybuildingu u Porto San Giorgio (Italija).

Svjetska prvenstva u Hrvatskoj

 ?

Vanjske poveznice
Web stranica saveza

Izvori

Bodybuilding
Body building u Hrvatskoj

Hrvatski body building savez


Baltischer Rajon (, Baltijski rajon) ist der Name eines ehemaligen Verwaltungsbezirkes der Stadt Kaliningrad (Königsberg (Preußen)), der Hauptstadt der russischen Oblast Kaliningrad (Gebiet Königsberg). Er bestand von 1947 bis 2009.

Geographische Lage

Der Baltische Rajon lag südlich des Pregel (russisch: Pregolja) und umfasste den Südwesten der Stadt Kaliningrad bei einer Fläche von 34 km² und mehr als 65.000 Einwohnern. Er grenzte im Norden an den Oktoberrajon, im äußersten Nordosten an den Leningrader und im Osten an den Moskauer Rajon. Im Süden reichte er bis an die Grenze zum Rajon Gurjewsk, und seine Südspitze schloss den Ort Pribreschny ein.

Geschichte
Am 25. Juli 1947 wurden in der Stadt Kaliningrad vier Stadtbezirke errichtet, neben dem Baltischen Rajon waren es der Leningrader, der Moskauer und der Stalingrader Rajon. Aus dem Stalingrader Rajon wurde 1952 der Zentralrajon herausgelöst, und 1961 wurde der restliche Stalingrader Rajon in Oktoberrajon umbenannt.

Am 29. Juni 2009 wurde der Oktoberrajon in den Zentralrajon integriert, und der Baltische Rajon wurde in den Moskauer Rajon eingegliedert, der dadurch der größte der drei jetzt noch bestehenden Bezirke wurde und nunmehr das ganze Stadtgebiet südlich des Pregel umfasst.

Eingegliederte Stadtteile Königsbergs
In das Gebiet des Baltischen Rajons waren neun Stadtteile Königsbergs bzw. Orte des früheren Landkreises Samland (bis 1939 Landkreis Königsberg (Preußen) bzw. Landkreis Fischhausen) eingegliedert:

Weblinks
 Kaliningrad bankgorodov.ru
 Stadt Kaliningrad, Moskauer Rajon

Stadtteil von Kaliningrad

Baltischer Rajon


Pargalı Ibrahim Paxá — Pargalı İbrahim Paşa; grão-vizir do Império Otomano (1495–1536) durante o reinado de Solimão, o Magnífico
Ibraim Paxá — Kavalalı İbrahim Paşa; general e político otomano-egípcio (1789–1848)
Ibrahim Sarim Paxá — İbrahim Sarim Paşa; grão-vizir otomano (1801–1853)

Desambiguações de antropônimos

Ibraim Paxá (desambiguação)


بليبل هي قرية لبنانية من قرى قضاء عاليه في محافظة جبل لبنان.
بالرغم من انها تبعد فقط 15 كم عن العاصمة بيروت، تتميز بطابعها التراثي القديم ومناظرها الخلابة.

المراجع

أماكن مأهولة في محافظة جبل لبنان

بليبل


Mırra, Arap coğrafyasına özgü, birkaç kez demlenerek hazırlanan acı kahvedir. İsmi, Arapça acı anlamına gelen مر  murdan türemiştir. Çok acı ve koyu olması nedeniyle ufak fincanda içilir. Türkiye'de de Adana, Gaziantep, Mardin, Mersin, Şanlıurfa gibi Arap kültüründen etkilenen güney ve sınır bölgelerinde tüketilen bir içecektir.

Hazırlanması

Mırra için özel bir kahve çekirdeği yoktur. Kahve çekirdekleri kavrulup dibek adlı havan benzeri kaba alınır ve taneleri çok inceltilmeden dövülür. Dövme işlemi için günümüzde değirmenler ve kahve makineleri de kullanılmaktadır.

Mırranın hazırlanmasında en önemli kısım kaynatma evresidir. Kaynama süresi, bilinen yöntemlere göre çok uzundur, belli aşamalarda kahvenin telvesi ayrılıp karışıma su eklendikten sonra devam edilir. Çekilmiş kahve üzerine su eklenerek kaynatılır, belli bir kıvama geldikten sonra tortusundan ayırmak amacıyla mutbak adlı özel kaba süzülür. Elde edilen karışıma tekrar kahve ve su eklenir. Bir iki defa daha süzme, kahve ve su ekleme işlemi gören kahve, tortusundan ayrıldıktan sonra kahve katılmadan sadece su eklenerek bir iki kere daha mutbaktan geçirilir.

Mırraya tat vermesi amacıyla karışıma kakule katılabilir. Şekersiz içildiği için hazırlanırken tatlandırılmamaktadır.

Sunum
Kahve fincanının kenarını boyayacak kadar pekmezimsi bir kıvama gelen mırra servis için bakır, işlemeli bir ibrik ya da cezveye aktarılır.

Mırra geleneksel olarak kulpsuz, küçük tek bir fincan ile servis edilir. Serviste yaş olarak büyükten küçüğe doğru giden bir sıra takip edilir.

Kahveyi servis eden kişi sırası gelen konuğa bir içimlik, fincanın aşağı yukarı yarısına gelecek kadar mırra doldurur. Konuk kahveyi içtikten sonra yine aynı miktarda kahve doldurulur. İkinciyi de içen konuk, fincanı servis eden kişiye geri verir. Kahveyi servis eden kişi her servisten sonra bardağı siler ve bir sonraki konuğa aynı fincanla ikramda bulunur.

Fincan rivayetleri
Belirtildiği üzere kahvesini bitiren konuk fincanı kahveyi servis edene geri verir. Rivayetlere göre fincanı masaya ya da yere koyan kişi şunlardan bir veya birkaçını yerine getirmekle yükümlüdür:
 Fincanı altınla doldurmak
 Kahveyi servis edenle evlenmek
 Kahveyi servis edeni evlendirmek
 Kahveyi servis edenin çeyizini düzmek

Mırra benzerleri
Geleneksel olarak mırra ustaları tarafından hazırlanması makbul olan mırra, zahmetli bir içecek olduğu için günümüzde kuvvetli kahvelere çok az su eklenerek sunulmaktadır. Bu tür kahveler mırra olmayıp, sadece kuvvetli, yoğun kahvelerdir.

Mırranın Espresso ile benzerliği bilinmektedir. Ancak, sadece kuvvetli tat açısından benzerlikleri vardır, hazırlanmaları farklıdır. Kuvvetli espresso hazırlamak için kullanılan double shot (bardak başına düşen kahve miktarını iki katına çıkarmak) yöntemi ile mırra hazırlama yöntemi farklıdır. Double shot sadece kahve miktarını arttırırken mırra hem fazla miktarda kahve ile hem de birden fazla demlenerek hazırlanır.

Ayrıca bakınız
 Türk kahvesi
 Espresso

Kaynakça
 https://web.archive.org/web/20150107011839/http://www.kahve.gen.tr/news.php?id=117

Kahve
Güney mutfağı
Arap kültürü
Türk mutfağındaki içecekler

Mırra


Lugi Jacobini (Genzano di Roma, 6. siječnja 1832. – Rim, 28. veljače 1887.) bio je talijanski kardinal koji je služio kao državni tajnik Vatikana od 1880. do svoje smrti.

Na kardinalsku čast uzdignut je 1879. godine.

Izvori

Talijanski kardinali
Talijanski biskupi

Luigi Jacobini