La Escuela Técnica Superior de Ingeniería es un centro docente de la Universidad de Sevilla, donde se imparten la mayoría de las enseñanzas de ingeniería.

Localización
El edificio donde se ubica la Escuela es el antiguo pabellón Plaza de América de la Expo 92, sede de la mayoría de países sudamericanos durante el evento. Se localiza en la zona norte del Parque Tecnológico de la Cartuja, junto a la Ronda de Circunvalación SE-30 antes de llegar al Puente del Alamillo. La sede de Ingenieros, junto a la zona de laboratorios anexa, se enmarca dentro del Campus de la Cartuja de la US, donde también se incluye la Facultad de Comunicación y en un futuro la Escuela Politécnica Superior, actualmente en distrito de Los Remedios.

Al sur de la Escuela se encuentra el Parque Temático de Isla Mágica, al este están las instalaciones del gimnasio Cartuja Sport, al norte una bolsa de aparcamientos y al oeste la zona de laboratorios y actividades de deporte y aire libre. Además, el edificio está rodeado de aparcamientos perpendiculares a la calzada.

Historia
La institución es fundada en 1963, bajo el patrocinio de la Organización para la Cooperación y el Desarrollo Económico (OCDE). El primer plan de estudios de Ingeniero Industrial, un plan piloto de la OCDE, fue aprobado en julio de 1967.

Las obras de construcción del edificio, situado en la Avenida de Reina Mercedes, comenzaron en agosto de 1965, iniciándose las actividades docentes en el pabellón L-1 un año más tarde, en septiembre de 1966. La Escuela se inauguró oficialmente en abril de 1967, siendo D. José María Amores Jiménez el primer Director de la misma.

En 1972 sale la primera promoción de ingenieros industriales. El Plan OCDE se empieza a extinguir en 1976, siendo sustituido por el Plan de 1964, que era el que se impartía en las demás Escuelas de España.

En 1991 se empiezan a impartir los estudios de Ingeniería de Telecomunicación, en
1994 los de Ingeniería Química, Ingeniería Electrónica, Ingeniería en Automática y Electrónica Industrial e Ingeniería de Organización Industrial, y en 2002 los de Ingeniería Aeronáutica.

Durante el curso 1997/1998, la Escuela se traslada a su sede actual en la Isla de la Cartuja.

Transporte

Titulaciones a partir de 2010
A partir del curso 2010-11, se imparten las siguientes titulaciones adaptadas al Espacio Europeo de Educación Superior:

Grado
Título de Grado en Ingeniería en Tecnologías Industriales.
Título de Grado en Ingeniería de Tecnologías de Telecomunicación.
Título de Grado en Ingeniería Química.
Título de Grado en Ingeniería Aeroespacial.
Título de Grado en Ingeniería Civil.
Título de grado en Ingeniería de la Energía (conjunto con la Universidad de Málaga).
Título de grado en Ingeniería en Organización Industrial (conjunto con la Universidad de Málaga).
Título de grado en Ingeniería Electrónica, Robótica y Mecatrónica (conjunto con la Universidad de Málaga).

Postgrado
Título de máster en Electrónica, Tratamiento de Señal y Comunicaciones.
Título de máster en Sistemas de Energía Eléctrica.
Título de máster en Automática, Robótica y Telemática.
Título de máster en Diseño Avanzado en Ingeniería Mecánica.
Título de máster en Organización Industrial y Gestión de Empresas.
Título de máster en Ingeniería Ambiental.
Título de máster en Sistemas de Energía Térmica.
Doctorado en Electrónica, Tratamiento de Señal y Comunicaciones.
Doctorado en Sistemas de Energía Eléctrica.
Doctorado en Automática, Robótica y Telemática.
Doctorado en Diseño Avanzado en Ingeniería Mecánica.
Doctorado en Organización Industrial y Gestión de Empresas.
Doctorado en Tecnología Química y Ambiental.
Doctorado en Sistema de Energía Térmica.

Asociaciones de Alumnos
La Escuela Técnica Superior de Ingeniería destaca por su apoyo a los alumnos para asociarse y participar en actividades extracurriculares.

ESTIEM LG SEVILLA
ESTIEM es la única red de ámbito europeo que une a los estudiantes de Ingeniería Industrial y similares. El objetivo principal es fomentar las relaciones entre los estudiantes de toda Europa y apoyarlos en su desarrollo personal y profesional. A diferencia de otras asociaciones de la Escuela la inscripción es gratuita e incluye la posibilidad de participar en numerosos eventos que fomentan una mentalidad internacional, trabajo en equipo y aprendizaje continuo.

A través de ESTIEM LG SEVILLA  cualquier empresa del ámbito de la Ingeniería puede acceder a los alumnos de la Escuela para dar formación o ponencias. En los últimos años este grupo local se ha consolidado como un equipo de gran actividad, participando en la organización de la Feria de Empleo de la propia Escuela o siendo reconocido por haber organizado el segundo mejor evento de toda Europa (Vision 'Robotics and Mechatronics' - 2018).

La asociación se organiza con un sistema similar al de cualquier empresa del sector, los miembros se dividen en comités:

 ITC: Comité de Tecnologías de la Información
 CRC: Comité de Relaciones Corporativas
 PRC: Comité de Publicidad y Relaciones Públicas
 Tesorería y Legalidad

La junta directiva del grupo local está formada por los responsables de cada comité, la presidencia, la vicepresidencia, el/la vocal y un responsable de la conexión internacional con el resto de grupos locales.

Más información en su sitio web.

Otras actividades
La Escuela Técnica Superior de Ingeniería de Sevilla acoge numerosas actividades, entre las que destacan entre otros, el Foro Aeronáutico de Andalucía, la sede local de EUROAVIA, AICIA, etc.

Véase también
 Top Industrial Managers for Europe (TIME)

Referencias

Enlaces externos
 Escuela Técnica Superior de Ingeniería
 Foro de Estudiantes de la ETSI - La Comuna Teleco

Escuelas de ingeniería aeroespacial
Sevilla
Triana (Sevilla)
Facultades y escuelas de la Universidad de Sevilla

Escuela Técnica Superior de Ingeniería (Universidad de Sevilla)


Articles with hCards
ජෝර්ජ් ඩේවිඩ් සිල්වා (1884 – 10 ජූනි 1912) ඕස්ට්‍රේලියානු සමූල ඝාතකයෙකි .  සිංහල සම්භවයක් ඇති සිල්වා, ක්වීන්ස්ලන්තයේ මැකේ සිට සැතපුම් 20ක් (කිලෝමීටර් 32ක්) පමණ දුරින් පිහිටි ඇලිගේටර් ක්‍රීක් හි හොංකොංහි උපත ලද  චාල්ස් චිංට අයත් දේපලක ගොවිපලක් ලෙස සේවය කළේය.

ළමා අවධිය
ජෝර්ජ් සිල්වා ශ්‍රී ලාංකික දෙමව්පියන්ට දාව උපත ලැබූ අතර මැකේ නගරයට ආසන්නයේ ජීවත් විය. ඔහු ප්‍රාදේශීය පල්ලියේ උද්‍යෝගිමත් සේවකයෙකු බවට පත් වූ අතර බොහෝ විට යාච්ඤාවලට නායකත්වය දුන්නේය. ඔහු දේශකයෙකු සහ පල්ලියේ "සුරතලා" ලෙස ප්‍රසිද්ධ විය. වැඩිහිටියෙකු ලෙස, සිල්වා නගරයෙන් සැතපුම් 20 ක් දුරින් පිහිටි ඇලිගේටර් ක්‍රීක් හි දේපලක ගොවිපලක රැකියාවක් සොයා ගත්තේය.

සිල්වාගේ හාම්පුතා චාලි චිං නම් දේපල හිමියෙකි. චිං යනු ඇග්නස් නම් සුදු ජාතික කාන්තාවක් සමඟ විවාහ වූ හොංකොං ජාතිකයෙකි. ඔවුන් ජීවත් වූයේ කුණු තට්ටුවක් සහිත රැලි සහිත නිවසක ය. කුස්සිය ප්‍රධාන නිවසින් බැහැරව වෙනම ව්‍යුහයක විය. කෙසේ වෙතත්, කිසිවක් නැති තරම් වූ සිල්වාට සාපේක්ෂව ඔවුන් ධනවත් විය.

සිල්වාට අවශ්‍ය වූයේ චිං පවුලේ වැඩිමහල් දියණිය වන 17 හැවිරිදි මවුඩ් චිං සමඟ විවාහ වීමටය. නත්තල වන විට චාලි චිංගෙන් ඉඩමක් ලබා ගන්නා බවත් පවුලක් ආරම්භ කිරීමට නිවසක් ඉදිකරන බවත් සිල්වා අසල්වැසියෙකුට පැවසීය. අසල්වැසියා පිළිතුරු දුන්නේ "ඔබට විවාහ විය නොහැක. ඔයාට සල්ලි නෑ. ඔබට බ්ලැන්කට්ටුවක්වත් නැත. විනීත කලිසම් නැත. කෙල්ලෙක් කොහොමද ඔයාව එහෙම බඳින්න කැමති?"

සිල්වාගේ විවාහ යෝජනාව චිංග්ස් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබුවේ ඔහුට තම දියණිය පිරිනැමීමට කිසිවක් නොතිබූ බැවිනි. මවුඩ් ද ඔහුගේ යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කළේය.

මිනීමැරුම්, නඩු විභාගය සහ ක්‍රියාත්මක කිරීම
1911 නොවැම්බර් 16 වන දින චාල්ස් චිං, සිල්වාට පැවසුවේ ඔහු සිල්වාගේ වැටුප් සඳහා  හා සැපයුම් සඳහා නගරයට යන බවයි. ඔහු නැති අතරේ සිල්වා චිංග්ස් පවුලේ හයදෙනා ඝාතනය කළේය. ඇග්නස්, මෝඩ්, හියු සහ විනීගේ සිරුරු නිවස තුළ පාපිසි යට ගොඩ ගසා තිබියදී සොයා ගන්නා ලදී. මවට සහ වැඩිමහල් දියණියට රිවෝල්වරයක් සහ මුඛ පූරණ රයිෆලයකින් වෙඩි තබා ඇති අතර, පිරිමි ළමයා සහ දරුවාගේ හිස් කබල බිත්තියට ගසා ඇත.  ටෙඩී සහ ඩොලී චිං ගේ සිරුරු සැතපුම් එකහමාරක් දුරින් හමු විය. දෙදෙනාටම වෙඩි තබා ඇති අතර හිස් කබල කඩා දමා ඇත.

පොලිසිය සහ ආදිවාසී ට්‍රැකර්වරුන් අපරාධ ස්ථානය පරීක්‍ෂා කළ අතර, ට්‍රැකර්වරුන් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසු සිල්වාගේ නිවසට පැමිණි පොලිසිය අනුගමනය කිරීමට කිසිදු හෝඩුවාවක් නොතිබුණි. මැකේ සිට මැර කල්ලියකට බිය වූ සිල්වා අවසානයේ පොලිසියට පාපොච්චාරණය කළේය. මෙම පවුල ඝාතනය කිරීමට අසල්වැසියන් දෙදෙනකු තමාට උදව් කළ බව ඔහු ප්‍රකාශ කළ නමුත් ඔහුට සහයකයකු සිටි බවට කිසිදු සාක්ෂියක් පොලිසියට හමු නොවීය.

මවුඩ් චිං ඝාතනය කිරීමට පමණක් උත්සාහ කළ සිල්වා, පැමිණ සිටි බව පිළිගත් නමුත්, කිසිවකු පෞද්ගලිකව ඝාතනය කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. ඔහු මිනීමැරුම් චෝදනාවට වරදකරු බව තීරණය කිරීමට ජූරි සභාවට ගත වූයේ විනාඩි 20ක් පමණි. සිල්වා අනිවාර්ය මරණීය දණ්ඩනයට නියම වූ අතර 1912 ජුනි 10 වන දින බ්‍රිස්බේන්හි බොග්ගෝ රෝඩ් ගෝල්හිදී එල්ලා මරා දමන ලදී. ඔහුව තැන්පත් කරනු ලැබුවේ දකුණු බ්‍රිස්බේන් සුසාන භූමියේ ය.    ඔහුගේ අවසාන මොහොතේදී, සිල්වා නැවත නැවතත් බයිබලයෙන් ඡේද උපුටා දක්වමින් බන්ධනාගාර බලධාරීන් ඔහුට පවසන තෙක් ඔහුගේ මරණ දණ්ඩනය ප්‍රමාද කිරීමට උත්සාහ කළේය. තොණ්ඩුව බෙල්ලේ ගැවසුණු නිසා සිල්වා දිගටම කතා කිරීමට උත්සාහ කළ නමුත් එය අවසන් කිරීමට පෙර එල්ලා වැටුණි.

වින්දිතයන්

 ඇග්නස් චිං, චාල්ස් චිංගේ බිරිඳ
 මවුඩ් චිං, 17 හැවිරිදි  චාල්ස් චිං ගේ දියණිය
 ටෙඩී චිං, 10 හැවිරිදි චාල්ස් චිංගේ පුත්
 ඩොලි චිං, 8 හැවිරිදි  චාල්ස් චිංගේ දියණිය
 හියු  චිං, 4 හැවිරිදි චාල්ස් චිංගේ පුත්
 විනී චිං, මාස 20 ක චාල්ස් චිංගේ දියණිය

සටහන්

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි

 ඛේදවාචකය මැකේ, ද සිඩ්නි මේල් (1911 නොවැම්බර් 22)
 බිහිසුණු ඛේදවාචකයක්, නෝර්ත් ටෙරිටරි ටයිම්ස් සහ ගැසට් (1911 දෙසැම්බර් 15)
 භයානක ඛේදවාචකය, දරිද්‍රතා බේ හෙරල්ඩ් (1911 නොවැම්බර් 20)
 ක්වීන්ස්ලන්ත ඝාතන නඩුව, දරිද්‍රතා බේ හෙරල්ඩ් (1911 නොවැම්බර් 21)
 චිං ඛේදවාචකය, දරිද්‍රතා බේ හෙරල්ඩ් (1911 නොවැම්බර් 20)
 චිං ඛේදවාචකය, දරිද්‍රතා බේ හෙරල්ඩ් (1911 නොවැම්බර් 30)
1912 මරණ
1884 උපත්

ජෝර්ජ් ඩේවිඩ් සිල්වා


Erol Evcil ya da gerçek adıyla Erol Eşrefoğlu (d. 2 Mayıs 1966 Mudanya) tefeci iş insanıdır.

Nesim Malki cinayetinin azmettiricisi olduğu ve kara para aklama gerekçesiyle yargılanan Bursalı iş insanı. Eşrefoğlu Turizm şirketiyle 1986 yılında iş hayatına atılan Evcil, 1991 yılında Cavit Çağlar'ın oğlu Mustafa Çağlar'la yakın ilişkisi sayesinde iplik işine girdi. Çağlar ve Ali Osman Sönmez'den iplik alarak piyasaya girdi. Uzun süre sahte pasaport alarak askerlikten kurtulmak için hile yaptığı gerekçesiyle gıyabi tutuklama kararıyla arandı. 1997 yılında asker kaçağı olarak yakalanmış ve hapse girmiştir.

Hayatı
Bu süre zarfında Türkiye İş Bankası'ndan kredi aldı. Asker kaçağı olarak yakalandıktan sonra İstanbul Barosu Yönetim Kurulu'nda yer alan Adil Öngen'in Türkbank'ın Evcil'e satışına engel olduğu için Alaattin Çakıcı'nın adamları tarafından taranması olayına adı karıştı. Öngen'in arabasının kurşunlanması olayında Çakıcı'yı azmettirdiği gerekçesiyle suçlandı ve hakkında 8 yıl 9 ay hapis istemiyle dava açıldı. Bu olay ise aralarında geçen telefon görüşmeleri yüzünden patlak verdi.
 Haziran 1997'de Orta Doğu ve Balkanlar'ın en büyük entegre zeytin fabrikasını kurduğunu kamuoyuna ilan eden Evcil'in, adı kısa sürede "Zeytin Kralı"na çıktı. Alaattin Çakıcı'nın arkadaşı olduğu bilinen Evcil'in bu ilişkileri sayesinde kamu bankalarından rahatlıkla kredi aldığı da ortaya çıktı.
 Türkiye İş Bankası'nın, Evcil'in dev yatırımı Eze Zeytincilik'e 150 milyon dolar kredi verdiği, ayrıca Evcil'in 26.7 milyon dolarlık borcunu da karşıladığı ortaya çıktı. Bu süreç, yıllarca İş Bankası Genel Müdürlüğü görevini yürüten Ünal Korukçu'nun bankadan emekli olmasına neden oldu.
 Türkbank'ın ise iş insanı Korkmaz Yiğit tarafından satın alınma girişiminden önce Evcil'e 12.5 milyon dolarlık döviz kredisinin yanı sıra 1.5 trilyon liralık da dövize endeksli kredi verdiği belirlendi.
 Evcil ayrıca Adil Öngen'in arabasının kurşunlanması olayında Çakıcı'yı azmettirdiği gerekçesiyle suçlandı ve hakkında 8 yıl 9 ay hapis istemiyle dava açıldı.
 İddianamede, Evcil'in Türkbank'ı almak istediği, banka müdür muavinlerinden Burhan Ünlüata'nın bu girişime engel olması üzerine Ünlüata'nın yakın arkadaşı borsacı Adil Öngen'e baskı yaptığı belirtildi. Evcil'in Öngen'i defalarca telefonla arayarak tehdit ettiği öne sürülen iddianamede, sanığın Çakıcı'yı devreye soktuğu da belirtildi.
Nesim Malki cinayetini azmettirdiği gerekçesiyle tüm dünyada İnterpol tarafından aranan Erol Evcil, 28 Kasım 1999'da Bursa'da bir villaya düzenlenen operasyon sonucu yakalandı.
 Uzun süre Bursa'da sorgulanan Evcil'in son bir yıldır Bursa'da saklandığı ortaya çıktı. Evcil, Bursa Emniyeti'nde verdiği ifadede Malki cinayetini azmettirdiğini itiraf etti.
 İstanbul DGM'de de sorgulanan Evcil, Kartal Özel Tip Kapalı Cezaevi'ne konuldu. Malki cinayeti ve Türkbank'ın resmi ihalesine fesat karıştırmak iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul DGM Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Evcil hakkında kamu davası açıldı.
 İddianamede, Evcil'in 'suç işlemek için çete oluşturmak', 'taammüden adam öldürmeye azmettirmek', 'tehditle menfaat sağlamak' suçlarından bir kez idam ve 27 yıldan 44 yıla kadar da hapis cezasına çarptırılması istendi.
 Evcil, 27 Mart 2000'de Malki cinayetinin azmettiricisi olarak DGM'de hakim karşısına çıktı. Evcil, iddianamenin üç gün önce kendisine ulaştığını söyledi ve savunmasının hazırlanması için süre talep etti.
 Ancak mahkemede konuşmayan Evcil'in 28 Mart'ta gazetelerde yer alan poliste verdiği ifadeler herkesi şok etti. Evcil ifadesinde, "DYP - SHP döneminde THY'nin uçak alımını kazanmak için Euro Special firması, dönemin Ulaştırma Bakanı Topçu, Devlet Bakanı Çağlar ve THY Yönetim Kurulu Başkanı Yardelen'e 55 milyon dolar komisyon verdi. Paranın paylaşılmasında Malki'nin İsviçre'deki Swiss Bank - Swiss Lant Bank hesabı kullanıldı. Malki bana banka dekontlarını gösterdi ve 'Bu silah bende oldukça bana kimse bir şey yapamaz' dedi" dedi.
 Evcil, 3 Nisan 2000'de "densizlik" olarak değerlendirdiği Türkbank ihalesine fesat karıştırmak iddiasıyla yargılandığı davada tahliye edildi. Duruşmada iş insanı Korkmaz Yiğit'le ilk kez karşılaştığını söyleyen Evcil, mahkeme sonunda Yiğit'le el sıkıştı. Duruşma hakimi Sedat Karagül'ün, Çakıcı'yla tanışmak için neden Japonya'ya gittiğini sorması üzerine Evcil, "Aslında ortak bir yönümüz yok. Sadece çok iyi bir dostum" dedi. Polise verdiği ifadenin işkence altında alındığını belirten Evcil, "Filistin askısı yapıldığı zaman seviniyordum. Diğerlerinin yanında onun acısı az kalıyordu. Yakınlarıma da aynı işkenceyi yapacaklarını söylediler. Sevdiklerimin acı çekmemesi için her şeyi kabullendim" diye konuştu. Malki cinayetini azmettirmek suçundan hala tutuklu bulunan Evcil, tekrar cezaevine gönderildi. 2020 yılında tahliye oldu.
Erol Evcil'in Nesim Malki cinayetinden tutuklanmasının ardından o dönem sevgilisi olan Gülben Ergen de gözaltına alınmıştı. Gülben Ergen, Evcil ile Bursa'da tanıştığını, 4 yıla yakın bir süre ilişki yaşadığını ancak Evcil'in karıştığı suçlara dair bir bir bilgisi olmadığını anlatmıştı.

Demir yumruk operasyonu
"Demir-çelik sektöründe kurulan paravan şirketler aracılığı ile sahte faturalar kesilerek, devletin 25 milyar TL zarar uğrattığı" gerekçesiyle gerçekleştirilen Demir Yumruk Operasyonu'nda tutuklanan 5 ana şüpheliden birisi olarak 4 Temmuz 2022'de cezaevine konuldu. Operasyon sonrası Evcil'in de aralarında olduğu 29 şüpheli, sevk edildikleri mahkemelerce tutuklanırken, 167 kişi ise adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.

Operasyonda 8 bin 690 banka hesabına, 261 taşınmaz ile biri uçak olmak üzere 328 araca el konuldu, 39 şirkete kayyum atandı.

Sulh Ceza Mahkemesine sevk edilen dava devam etmektedir.

Kaynakça

1966 doğumlular
Yaşayan insanlar
Türk tutuklular ve hükümlüler
Türkiye tarafından tutuklanan kişiler
20. yüzyıl Türk iş insanları
21. yüzyıl Türk iş insanları
Türk para aklayıcıları

Erol Evcil


Anna Sarfatti (* 1950 in Florenz) ist eine italienische Lehrerin und Kinderbuchautorin sowie Übersetzerin.

Sarfatti arbeitete zunächst als Kindergärtnerin, mittlerweile ist sie Grundschullehrerin.
Sie ist die Hauptübersetzerin der Werke Dr. Seuss' ins Italienische. Außerdem verfasst sie Kinderbücher zur Geschichte des modernen Italiens sowie zu dessen Verfassung. In ihrem Buch Quante tante donne stellt sie mit Reimen Geschlechterrollen in Frage. Gemeinsam mit ihrem Bruder, dem Historiker Michele Sarfatti, schrieb sie eine Erzählung über einen Hund, der auf der Suche nach seinem "Herrchen" Ereignisse der Resistenza erlebt.

Werke (Auswahl)
La Costituzione raccontata ai bambini, Mondadori, Mailand 2006. ISBN 8804561726
Quante tante donne, Mondadori, Mailand 2008. ISBN 978-8804582298
Chiama il diritto, risponde il dovere, Mondadori, Mailand 2009. ISBN 978-8804593089
gemeinsam mit Gherardo Colombo: Sei Stato tu? La Costituzione attraverso le domande dei bambini Salani, Mailand 2009. ISBN 8862560451
gemeinsam mit Gherardo Colombo: Educare alla legalità, Salani, Mailand 2011. ISBN 978-8862564748
La scuola va a rotoli, Mondadori, Mailand 2011. ISBN 978-8804605805
gemeinsam mit Michele Sarfatti: Fulmine, un cane coraggioso. La Resistenza raccontata ai bambini, Mondadori, Mailand 2011. ISBN 978-8804605782

Weblinks
Homepage Sarfattis (auf Italienisch)

Einzelnachweise

Schullehrer
Italiener
Autor
Literatur (Italienisch)
Kinder- und Jugendliteratur
Geboren 1950
Frau

Anna Sarfatti


Sydmarkmusen (Microtus arvalis) er en gnaver i gruppen studsmus. Den er nært beslægtet med markmusen (Microtus agrestis) som den ligner meget. Sydmarkmusen kendes bl.a. på den lysere pels og de mere korthårede ører. Desuden er der sædvanligvis forskel i tandsættet hos de to arter. Sydmarkmusen er en af Centraleuropas almindeligste gnavere og er udbredt fra Frankrig, Holland og Belgien i et bredt bælte tværs over Europa og Asien. I Danmark findes den kun i Jylland syd for Limfjorden.

Kilder/Henvisninger

 Herluf Winge. Pattedyr. G.E.C. Gads Forlag. Bind 5 i Danmarks Fauna. København 1908.

IUCN Rødliste - ikke truede arter
Studsmus
Danmarks pattedyr

Sydmarkmus


Biga Çayı (Diğer kullanımlarıyla; Kocabaş Çayı, Granikos Çayı, Barenos Çayı) Çanakkale ilinin Biga ve Çan ilçelerinde bulunur. Büyük İskender'in kıyılarında savaştığı çay ilçeyi ikiye bölmüştür, iki yakayı birleştiren iki büyük köprü ile birçok küçük köprü bulunur. Uzunluğu yaklaşık 80 kilometredir. İç kesimlerde doğarak Çan ilçesinden geçer ve Biga Ovası'nı sulayarak Karabiga belde merkezine 3 kilometre uzaklıkta delta yapmadan Marmara Denizi'ne dökülür. Çayın yöreye ekonomik katkısı yok denecek kadar az olup aşırı kirlilik ve beslendiği kaynakların azalması nedeniyle birçok akarsu gibi tehlike içindedir. Son yıllarda çayın ve çevresinin islâhı için büyük çabalar sarf edilmektedir.

Geçmişteki taşkınlar nedeniyle sık sık yatak değiştiren çayın suları yazın çekilir kışın ise yağışlar nedeniyle büyük oranda artar bu nedenle maddî zararlara yol açan çayın ilçe merkezinde kalan yatağına 1966 yılında 600 metre uzunluğunda set çekilmiştir. Fakat buna rağmen çayın suları çok kez tehlike teşkil edecek seviyelerde yükselmeye devam etmiştir. 2007 Ocak ayı başlangıcı itibarıyla çayın çevresinde islâh çalışmaları başlatılmıştır. Yapılan çalışma ile şehir kanalizasyon suyunu çaya karışmadan gerekli yere ulaşması hedeflenmektedir. Şehirdeki büyük park yeri sıkıntısını çözmek için otopark olarak düzenlenen çayın kenarları, dönüşümlü olarak araç girişlerine kapatılmaktadır. Biga Çayı'nda ortalama su derinliği ilkbahar mevsiminde 1 metreye kadar çıkarken yaz aylarında 20–25 cm'ye kadar iner. Debisi en az 15 - 30 metreküp, en çok 1345 metreküptür.

Granikos Savaşı

M.Ö. 334 yılının Mayıs ayında Makedon kralı Büyük İskender, Biga Çayı'nı geçip Pers İmparatorluğu ordularıyla karşı karşıya gelmiş ve savaşı kazanmıştır. Bu, İskender'in askerî kariyerinin ilk büyük savaşıdır ve Asya seferinin başlangıcıdır.

Kollar
 Çınarcık Çayı

Kaynakça

Çanakkale ilindeki yeryüzü şekilleri
Türkiye'deki çaylar
Marmara Denizi
Misya

Biga Çayı


نادي أردز لكرة القدم  نادي كرة قدم أيرلندي شمالي يلعب في دوري الدرجة الأولى . تم تأسيس النادي في سنة 1902 .

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1900
أندية كرة قدم أسست في 1902
أندية كرة قدم في أيرلندا الشمالية
أندية كرة قدم في مقاطعة داون
تأسيسات سنة 1900 في أيرلندا

أردز


Vackov () ist ein Ortsteil der Stadt Plesná in Tschechien.

Geschichte
Viele Orte des Schönbacher Ländchens sind vom Kloster Waldsassen aus gegründet worden, die 1348 Rüdiger von Sparneck erwarb.

Eingemeindungen
Im Jahr 1965 wurde Vackov nach Plesná eingemeindet.

Einwohnerentwicklung

Literatur
 Karl Mädler: Zur Geschichte des Schönbacher Ländchens. In: Unser Egerland. Schriftenreihe für lebendige Heimatpflege. Heft 25. Wunsiedel 1925. S. 41–46.

Weblinks

Einzelnachweise

Ortsteil in Tschechien
Plesná

Vackov (Plesná)


Elverdamså  er et sjællandsk vandløb der har sit udspring ved Valborup Skov syd for Kirke Hvalsø, og løber mod nord gennem Elverdamsdalen til Tempelkrog, der er den allersydligste del af Isefjorden, sydøst for Holbæk.

Åen har et afvandingsareal på ca. 40 km² og der er et stor tilskud af grundvand i den 30-50 m dybe ådal.
Der er mange kildevæld i åen, især mod nord ved gården Åstrup, hvor kildevandet har udskilt en stor mængde kalk som senere er blev udnyttet.

I 1984 blev området udnævnt til geologisk interesseområde.

Åen blev i 1455 kendt som Ællebrodam som betyder (broen ved ellekrattets vandsamling eller dæmning).

I stenalderen gik havet ca. 3 km op i dalen, og gjorde den nedre del af dalen tragtformet. Efter at man i 1950 flyttede det nederste del mod øst over mod morænelandskabet, blev der anlagt en dæmning ved Tempelkrog.

Undervejs i sit forløb støder åen en på nogle vandmøller som Tadre Mølle ved Taderød Bæk.

Elverdamså starter sit løb i Valborup Skov og går syd for Hvalsø, og øst om Tølløse. Den passerer derefter under Holbækmotorvejen, ved Motorvejskryds Holbæk, hvor Kalundborgmotorvejen bliver tilsluttet. Her fra forsætter Elverdamså så videre ud til sit udløb i Tempelkrog.

Kilder

Vandløb på Sjælland
Lokaliteter i Holbæk Kommune

Elverdamså


Nikifóros, en , est un village et un ancien dème de Macédoine-Orientale-et-Thrace en Grèce. En 2010, le dème est fusionné au sein du dème de Paranésti.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte  tandis que celle du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Ancien dème en Grèce
Village en Grèce
Dème en Macédoine-Orientale-et-Thrace

Nikifóros (Dráma)


MDL (Model Development Language, or colloquially also referred to as More Datatypes than Lisp or MIT Design Language) is a programming language, a descendant of the language Lisp. Its initial purpose was to provide high level language support for the Dynamic Modeling Group at Massachusetts Institute of Technology's (MIT) Project MAC. It was developed in 1971 on a PDP-10 running ITS and later ran on TENEX, TOPS-20, BSD, and AEGIS.

The initial development team consisted of Gerald Sussman and Carl Hewitt of the Artificial Intelligence Lab, and Chris Reeve, Bruce Daniels, and David Cressey of the Dynamic Modeling Group. Later, Stu Galley, also of the Dynamic Modeling Group, wrote the MDL documentation.

MDL was initially called Muddle. This style of self-deprecating humor was not widely understood or appreciated outside of Project MAC. So the name was sanitized to MDL.

MDL provides several enhancements to classic Lisp.  It supports several built-in data types, including lists, strings and arrays, and user-defined data types.  It offers multithreaded expression evaluation and coroutines. Variables can carry both a local value within a scope, and a global value, for passing data between scopes. Advanced built-in functions supported interactive debugging of MDL programs, incremental development, and reconstruction of source programs from object programs.

Although MDL is obsolete, some of its features have been incorporated in later versions of Lisp.  Gerald Sussman went on to develop the Scheme language, in collaboration with Guy Steele, who later wrote the specifications for Common Lisp and Java.  Carl Hewitt had already published the idea for the language Planner before the MDL project began, but his subsequent thinking on Planner reflected lessons learned from building MDL.  Planner concepts influenced languages such as Prolog and Smalltalk. Smalltalk and Simula, in turn, influenced Hewitt's future work on the actor model.

But the largest influence that MDL had was on the software genre of interactive fiction (IF).  An IF game named Zork, sometimes called Dungeon, was first written in MDL. Later, Reeve, Daniels, Galley and other members of Dynamic Modeling went on to start Infocom, a company that produced many early commercial works of interactive fiction.

In 1980 Marc Blank and Joel Berez adapted the MDL language to create a subset called ZIL (Zork Implementation Language) which was used extensively by Infocom to create their award winning games.

Code sample
This is a sample of PDP-10 MDL:

<DEFINE EXIT-TO (EXITS RMS)
        #DECL ((EXITS) EXIT (RMS) <UVECTOR [REST ROOM]>)
        <MAPF <>
              <FUNCTION (E)
                 #DECL ((E) <OR DIRECTION ROOM CEXIT NEXIT DOOR>)
                 <COND (<TYPE? .E DIRECTION>)
                       (<AND <TYPE? .E ROOM> <MEMQ .E .RMS>>
                        <MAPLEAVE T>)
                       (<AND <TYPE? .E CEXIT> <MEMQ <2 .E> .RMS>>
                        <MAPLEAVE T>)
                       (<AND <TYPE? .E DOOR>
                             <OR <MEMQ <DROOM1 .E> .RMS>
                                 <MEMQ <DROOM2 .E> .RMS>>>
                        <MAPLEAVE T>)>>
              .EXITS>>

See also
 Zork Implementation Language
 Zork
 Scheme (programming language)
 Planner (programming language)

References

External links

Dynamically typed programming languages
Functional languages
Lisp programming language family

MDL (programming language)


Cadel Evans Great Ocean Road Race 2016 var den 2. udgave af cykelløbet Cadel Evans Great Ocean Road Race. Løbet var en del af UCI Oceania Tour-kalenderen i kategorien 1.HC og blev arrangeret 31. januar 2016. Løbet blev vundet af Peter Kennaugh fra .

Hold og ryttere

Danske ryttere
 Lars Bak kørte for

Resultater

Referencer

Eksterne henvisninger

2016
Cykelløb i 2016

Cadel Evans Great Ocean Road Race 2016


Die Communauté de communes du Pays de Montsûrs ist ein französischer Gemeindeverband (Communauté de communes) im Département Mayenne und der Region Pays de la Loire. Er wurde am 26. Dezember 2000 gegründet. 2012 fusionierte der Gemeindeverband mit der Communauté de communes de Bais, der Communauté de communes d'Erve et Charnie und der Communauté de communes du Pays d'Évron und bildeten somit die neue Communauté de communes des Coëvrons.

Mitglieder
 La Bazouge-des-Alleux
 Brée
 La Chapelle-Rainsouin
 Deux-Évailles
 Gesnes
 Montourtier
 Montsûrs
 Saint-Céneré
 Saint-Ouën-des-Vallons

Quelle
Le SPLAF - (Website zur Bevölkerung und Verwaltungsgrenzen in Frankreich (frz.))

Pays de Montsurs
Gegründet 2000
Aufgelöst 2012


Interpret Europe – European Association for Heritage Interpretation (Interpretiraj Europu - europsko udruženje za interpretaciju baštine) međunarodna je neprofitna organizacija registrirana u Njemačkoj 2010. godine. Članovi organizacije su udruge, institucije, tvrtke i fizičke osobe. Oko 90% članova je iz Europe.

Povijest

Interpretacija baštine se razvila u nacionalnim parkovima Sjedinjenih Američkih Država u prvom dijelu 20. stoljeća i prvi ju je definirao Freeman Tilden 1957. Prva nacionalna udruga u Europi bila je Society for the Interpretation of Britain's Heritage (Društvo za interpretaciju britanske baštine), osnovano 1975. Udruženje Interpret Europe se razvilo kao otvorena mreža 2000. godine, dok je udruga i službeno osnovana 14. srpnja 2010. u Sloveniji.

Organizacija
Interpret Europe djeluje kao dualistički sustav s Izvršnim odborom direktora i Nadzornim odborom. Odbor direktora upravlja organizacijom i sačinjavaju ga barem dva člana. Nadzorni odbor bira Glavna skupština koja mora odobriti aktivnosti Odbora direktora i Nadzornog odbora.

Ciljevi
Interpret Europe potiče istraživanja i praktičan rad na polju interpretacije baštine.

Interpretacija baštine je neformalan pristup koji potiče ljude da tragaju za značenjem prirodne i kulturne baštine kroz vlastita iskustva na baštinskim lokalitetima, kroz predmete ili događaje. To je pristup koji se koristi diljem svijeta, uglavnom na zaštićenim područjima, spomenicima, u muzejima te zoološkim i botaničkim vrtovima.

Interpret Europe se promovira kao europska platforma za suradnju i razmjenu za takve institucije, kao i za sveučilišta na kojima se podučava interpretacija baštine.

Aktivnosti
Interpret Europe održava konferencije, sudjeluje u međunarodnim projektima i organizira obuku.

Konferencije se obično sastoje od stotinjak prezentacija, radionica i studijskih posjeta kojima pridonosi većina sudionika konferencija. Konferencije Interpret Europe su se dosad održale u Njemačkoj (2011.), Italiji (2012.), Švedskoj (2013.), Hrvatskoj (2014.), Poljskoj (2015.), Belgiji (2016.), Ujedinjenom Kraljevstvu (2017.), Mađarskoj (2018.) i Bosni i Hercegovini (2019.).

Konferencija Interpret Europe 2016. u Belgiji je kao središnju temu imala "Interpretacija baštine - za budućnost Europe" i bila je posvećena pitanju kako iskustva posjete povijesnih lokaliteta doprinose učenju tema kao što su ljudska prava, aktivno građanstvo i mir. Ova konferencija potaknula je inicijativu  "Engaging citizens with Europe's cultural heritage" nagrađenu s European Union's Altiero Spinelli Prize 2017 .

Međunarodni projekti su usmjereni na brojna područja vezana uz temu interpretacije baštine, uključjujući razvoj europskog kriterija kvalitete (LEADER projekt "Transinterpret", Leonardo projekt "TOPAS"), razvoj ponude trenerskih tečaja (Leonardo projekt "HeriQ", Erasmus+ "DELPHI" Project), rad sa specifičnom publikom (Grundtvig projekt "HISA") i pristup učenju baziran na kompetencijama (Leonardo projekt "IOEH", Grundtvig projekt "InHerit").

Obuka se organizira na raznim jezicima i trenutno se fokusira na obuku vodiča i trenera vodiča u lokalitetima koji prihvaćaju goste, poput parkova ili muzeja.

Suradnja
Interpret Europe je dio globalne suradnje s European Heritage Alliance, Climate Heritage Network i European Union's Expert Group for Cultural Heritage (Cultural Heritage Forum). Dio je Global Alliance for Heritage Interpretation, surađuje s National Association for Interpretation (USA) , Interpretation Canada, Interpretation Australia i drugim mrežama i inicijativama.

U Europi je udruga povezana s Associação de Interpretação do Património Natural e Cultural  (Portugal), Asociación para la Interpretación del Patrimonio (Španjolska), Association for Heritage Interpretation (UK), Interpretirajmo Hrvatsku (Hrvatska), Interpret Switzerland (Švicarska) i Sdružení pro interpretaci místního dědictví (Češka). Interpret Europe potiče razvoj novih nacionalnih udruga za interpretaciju baštine u Europi.

Vanjske poveznice
 Interpret Europe

Izvori

Interpretacijske organizacije

Međunarodne organizacije
Kultura

Interpret Europe


أُورِيُولَة , هي بلدية تقع في مقاطعة لقنت. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 77.979 نسمة.

أعلام

 سالفا تشامورو
 آل ماثيوز
 هومبيرتو نونيز
 خوسي انتونيو غارسيا راباسكو
 خوان خوسيه مارتي
 ميجيل إيرنانديث
 بيرناردو رويث
 خوسيه إستيف خوان

مراجع

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت
بلديات مقاطعة بلنسية

أوريولة


Varşavyanka (Lehçe: Warszawianka 1905 roku), Polonya işçi hareketi içinde ortaya çıkan ve uluslararası işçi marşlarından birine dönüşmüş olan marş. Sözleri Waclaw Swiecicki'ye ait olup, müziği bir Polonya özgürlük marşına dayanır.

Enternasyonal'in ardından dünyada en çok bilinen ve hemen her dilde farklı bir versiyonu yazılmış sosyalist marşlardan biridir.

Marşın kimi Türkçe uyarlamaları da bulunmaktadır.Şarkının fince uyarlamasını Kom Teatteri adlı müzik grubu  yapmıştır.

Ayrıca bakınız
 A las barricadas

Dış bağlantılar
 Lehçe
 Rusça

Komünizm
Marşlar
Protest şarkılar

Varşavyanka


Robert Musil (6 Kasım 1880 - 15 Nisan 1942), Avusturyalı romancı, hikâyeci ve deneme yazarı. 20. yüzyılın en önemli romancılarından ve roman türüne özgün katkıları kuşku götürmez yazarlarındandır. Başyapıtı Niteliksiz Adam yarım kalmasına rağmen James Joyce'un Ulysses ve Marcel Proust'un Kayıp Zamanın İzinde adlı dev eserleriyle birlikte modern romanın zirvesini oluşturur.

Hayatı

Tam adı Robert Edler Von Musil'dir. 1880 yılında Klagenfurt'ta doğdu, 1942 de Cenevre'de öldü. Öğrenim hayatı, tıpkı Kafka'da olduğu gibi, babasının isteği doğrultusunda geçmiş, babasının istediği okullarda okumuş ve yine onun isteği üzerine makine mühendisi olmuştur. Daha sonra Berlin Üniversitesi'nde felsefe, psikoloji, matematik ve fizik okuyarak psikoloji alanında doktora yaptı. Henüz 26 yaşındayken yayımladığı Genç Törless adlı romanı ile birdenbire eleştirmenlerin dikkatini çekmiş, kendini tamamen yazarlığa vererek dönemin önemli üniversitelerinden gelen asistanlık tekliflerini geri çevirmiştir. Edebiyatta, özellikle biçimi ön plana çıkaran yazarları eleştirmiş "sanat sanat için değil, sanat hayat içindir" anlayışını savunmuştur. Tüm edebi yaşamı boyunca sosyal ve toplumsal sorunlarla uğraşmış, bunları romanına ustalıkla yerleştirmesini bilmiştir. 1930 yılında ilk cildi yayımlanan başyapıtı Niteliksiz Adam ile hayatı boyunca uğraşmasına rağmen çeşitli sebeplerden dolayı bir türlü bitirememiş, özellikle üsluba verdiği önem nedeniyle bazı bölümlerini defalarca yazmıştır.Bu eserinde, I. Dünya Savaşı öncesi ve sonrasının kültürel uyuşmazlığını, güvensizliklerini, kırgınlıklarını büyük bir ustalıkla yansıtır. Gerek eserlerinin derinliği, gerek sanata bakışı ve gerekse yapıtlarının sanatsal nitelikleriyle Musil,  20. yüzyılın en büyük Alman romancılarından biri olmasının yanında, modern romanın da temel taşlarından biridir. Adı okurlar tarafından pek duyulmasa da eleştirmenlerce genellikle Franz Kafka, James Joyce, Marcel Proust ve Virginia Woolf gibi modern romanın önemli isimleriyle birlikte anılır. En önemli eseri olan Niteliksiz Adam yarım kalmış olmasına rağmen dünya edebiyatının anıt romanlarından biridir. Çağdaş romanın oluşumunda önemli katkıları vardır.

Eserleri
 "Der junge Törless" = Genç Törless 1906
 "Die Vereinigungen" = Birleşimler 1911
 "Die Schwaermer" = Hayal Kuranlar 1921
 "Die Portugiesin" = Portekizli Kadın 1923
 "Drei Frauen" = Üç Kadın 1924
 "Der Mann Ohne Eigenschaften" = Niteliksiz Adam 1930
 "Über Die Dummheit" = Konuşmalar 1937
 "Der Deutsche Mensch Als Symptom" = Belirti olarak Alman İnsanı 1967

1880 doğumlular
1942 yılında ölenler
Berlin Humboldt Üniversitesinde öğrenim görenler
19. yüzyıl Avustralyalı yazarları
20. yüzyıl Avustralyalı yazarları

Robert Musil


Die Coral Gables Seminoles waren eine US-amerikanische Eishockeymannschaft aus Miami, Florida. Das Team spielte in der Saison 1938/39 in der Tropical Hockey League.

Geschichte
Die Mannschaft wurde 1938 als Franchise der erstmals ausgetragenen Tropical Hockey League gegründet. Wie die anderen drei Teilnehmer der Liga trugen sie ihre Heimspiele im Metropolitan Ice Palace in Miami, Florida, aus, vertraten jedoch die Stadt Coral Gables. In ihrer einzigen Spielzeit belegten die Seminoles den ersten Platz der Tropical Hockey League, deren Meistertitel sie gewannen. Nachdem die Liga nach nur einem Jahr wieder aufgelöst wurde, stellten auch die Seminoles den Spielbetrieb ein.

Weblinks
 The Internet Hockey Database – Statistik Coral Gables Seminoles
 The Internet Hockey Database – Spielerliste Coral Gables Seminoles

Eishockeyverein (Tropical Hockey League)
Gegründet 1938
Aufgelöst 1939
Sportverein (Miami)
Sport (Coral Gables)

Coral Gables Seminoles


شينا فيليبس أو شينا جيليام فيليبس  هي مغنية وممثلة أمريكية، ولدت في 12 فبراير 1968 بلوس أنجلوس (ولاية كاليفورنيا، الولايات المتحدة)، وهي زوجة الممثل الأمريكي وليام بالدوين.

الأفلام

مصادر

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
فنانو شركة إي إم آي للتسجيلات
مسيحيون أمريكيون
مسيحيون من كاليفورنيا
مغنو ومغنيات بوب أمريكيون
مغنون من لوس أنجلوس
مغنيات أمريكيات
مغنيات بوب أمريكيات
ممثلات أفلام أمريكيات
ممثلات أمريكيات
ممثلات تلفزيون أمريكيات
ممثلات من لوس أنجلوس
مواليد 1968
مواليد في لوس أنجلوس

شينا فيليبس


La Universidad de Kabul (pastún: ) es una universidad pública ubicada en Kabul, Provincia de Kabul, Afganistán. Es la más antigua de las universidades de ese país de Asia. Actualmente tiene una cantidad aproximada de 7000 estudiantes.

Nombre

Durante su historia, la Universidad de Kabul fue llamada en los dos idiomas principales de Afganistán: en pastún, , trans. Da Kābul Pohantūn, y en dari (dialecto del persa), . El actual ministro Karim Khoram ordenó suprimir el nombre persa para muchas instituciones dependientes del Estado, entre ellas esta universidad.

Historia

La Universidad de Kabul fue establecida en 1931 durante el reinado de Mohamed Nadir Shah, pero abrió sus puertas un año más tarde.

El nivel educativo se elevó rápidamente gracias a acuerdos del gobierno con la Unión Soviética, Alemania, Francia y Estados Unidos, llegando a convertirse en el centro de la intelectualidad afgana y considerándose una de las mejores instituciones de su tipo en Asia.

A partir de la década de los 60 aumentó la politización de la universidad debido en parte a la llegada de académicos educados en el extranjero. De esta época surgen tanto los políticos de izquierda que llevarían adelante la Revolución de Saur como los teólogos integristas que crearon a los muyahidines.

En un enfrentamiento en 1972 entre adeptos a los Hermanos Musulmanes (Ikhwanis) y maoístas (Sholayis), fue asesinado un estudiante y poeta, Saidal Sojandan, por el futuro terrorista Gulbudin Hekmatiar.

La Universidad de Kabul vivió su época dorada durante la República socialista, especialmente bajo el presidente Mohammad Najibulá. Incluso, en 1979, fue fundado un Departamento de Español, con profesores enviados internacionalmente por Cuba, provenientes de las universidades de La Habana y de Camagüey.

Después de la entrada de los fundamentalistas religiosos en Kabul el 27 de abril de 1992, la mayoría del personal abandonó la institución por temor a persecuciones de estos muyahidines. La universidad cesó sus actividades durante gran parte del período fundamentalista (1992-2001).

2001 - 2021

Cuando el gobierno extremista de los talibanes fue derrocado en 2001, las nuevas autoridades, con ayuda de la comunidad internacional, se centraron en la reconstrucción de las instituciones educativas. En enero de 2004, la universidad únicamente poseía 24 ordenadores y un estetoscopio. Como parte de su programa de recuperación, la Universidad de Kabul se asoció con cuatro universidades extranjeras, incluyendo la de Purdue y la de Arizona. En 2007 el gobierno de Irán donó fondos a la facultad de odontología de la Universidad de Kabul, así como 25.000 libros. Como la anterior biblioteca fue destruida por los muyahidines, la actual fue construida por los Estados Unidos, convirtiéndose en la biblioteca mejor equipada en Afganistán, con nuevas computadoras, libros y revistas.

En 2008, el campus de la Universidad de Kabul fue dotado de instalaciones de red local por el Centro de Tecnología de la Información de la Universidad de Kabul (ITCK).

A principios de 2020, el rector Babury presentó un nuevo programa para el cambio y el desarrollo de la Universidad de Kabul. Se han realizado progresos significativos en la aplicación de este plan. Este plan se aplicó enérgicamente hasta la llegada de los talibanes.

El 19 de julio de 2019, un coche bomba explotó frente a la universidad. Mató a 8 personas e hirió a otras 33.

Hombres armados del EIIL atacaron la universidad el 2 de noviembre de 2020, matando a 35 personas e hiriendo a 56. El ataque se produjo en torno a las 11:00. Funcionarios de seguridad afganos afirmaron haber detenido a la persona que instigó el atentado. Los tres pistoleros fueron abatidos por las fuerzas afganas y estadounidenses que acudieron al lugar.

Desde 2021
Tras la ofensiva talibán de 2021, la universidad cayó bajo control talibán.

Los talibanes sustituyeron al canciller Mohammad Osman Babury, profesor de la KU durante muchos años y experto en plantas medicinales, por Mohammad Ashraf Ghairat, combatiente talibán y antiguo estudiante de periodismo. Los críticos señalaron que Ghairat no tenía ninguna cualificación más allá de dirigir una pequeña madraza, y creen que fue nombrado por su lealtad a los talibanes. Al menos 70 miembros del profesorado de la universidad dimitieron tras la instalación de Ghairat, y el resto exigió a los talibanes que anularan la instalación[5]. Ghairat había prometido "librar a la Universidad de Kabul de pensamientos occidentales e infieles", e imponer una política de segregación, declarando: "Mientras no se proporcione un verdadero entorno islámico para todos, no se permitirá a las mujeres acudir a las universidades ni trabajar. El Islam primero".

En octubre de 2021, Ghairat fue sustituido por Osama Aziz, doctor en Jurisprudencia Islámica (ley islámica). En diciembre de 2021 las clases siguen suspendidas y la investigación en la universidad está paralizada. Faizullah Jalal, trabajador universitario y crítico con los talibanes, fue detenido en 2022.

La Universidad de Kabul reabrió sus puertas el 26 de febrero de 2022, con las alumnas por la mañana y los alumnos por la tarde. Aparte de la clausura del departamento de música, se informó de pocos cambios en el plan de estudios. Además, la nueva administración no ha prohibido formalmente a los profesores dar clase a las alumnas. Las alumnas están obligadas a llevar abaya y hiyab para asistir, aunque aún está por ver con qué rigor se aplicará esta norma, ya que algunas llevaban un chal en su lugar. Al parecer, la asistencia fue baja el primer día, posiblemente debido al temor persistente a los talibanes o a las dificultades económicas que afectan a los afganos tras los recortes de la ayuda exterior y las sanciones financieras de Estados Unidos.

Estructura

La Universidad de Kabul tiene diez facultades, de las cuales nueve están en esa ciudad y una en Pakistán.

 Facultad de Derecho y Ciencias Políticas. Cuenta con dos departamentos: Derecho y Administración (Ciencias Políticas).
 Facultad de Ciencias. Cuenta con cuatro departamentos: Biología, Química, Matemáticas y Física.
 Facultad de Ciencias de la Computación. Anteriormente un departamento de la Facultad de Ciencias.
 Facultad de Ciencias Económicas. Cuatro departamentos: Estadística, Finanzas, Administración de Negocios y Economía Nacional.
 Facultad de Ingeniería. Cuatro departamentos: Arquitectura, Ingeniería Civil, Ingeniería Mecánica e Ingeniería Eléctrica. Alrededor de 600 estudiantes matriculados.
 Facultad de Farmacia. Cinco departamentos: Farmacognosia, Farmacología, Química Farmacéutica, Farmacia y Bioquímica y Análisis de Alimentos. Cuenta con siete laboratorios de funcionamiento y, recientemente, el nuevo plan de estudios de esta facultad ha sido aprobado y se está aplicando. Aprox. 400 estudiantes
 Facultad de Agricultura, cuenta con seis departamentos: Economía Agrícola, Agronomía, Ciencia Animal, Forestal y Recursos Naturales, Horticultura y Sanidad Vegetal.
 Facultad de Ciencias Veterinarias. Cinco departamentos: Paraclínico, Preclínica, Clínica, Ganadería e Higiene de los Alimentos.
 Facultad de Periodismo. Dos departamentos: Radio y Televisión y Prensa Escrita.
 Facultad de Artes Allama Iqbal. Construida a un costo de alrededor de $10 millones fue establecida en 2010 en el vecino Pakistán. El edificio consta de 28 aulas, dos salas de seminario, una biblioteca, dos laboratorios de computación, 20 oficinas de la facultad. Un área de 13.320,3 metros cuadrados.

Alumnos notables

 Babrak Karmal, abogado, presidente de la República.
 Mohammad Najibulá, ginecólogo, presidente de la República.
 Anahita Ratebzad, médica, vicepresidente de la República.
 Sultán Alí Keshtmand, economista, primer ministro, vicepresidente de la República.
 Sulaiman Laiq, poeta, autor de la letra del antiguo himno nacional, estudió en la antigua Facultad de Literatura.
 Mohammed Hassan Kakar, historiador, profesor en esta universidad.
 Abdullah Abdullah, oftalmólogo, ministro.
 Burhanuddin Rabbani, teólogo, terrorista, presidente del Estado Islámico.
 Gulbudin Hekmatiar, terrorista, estudió ingeniería pero no completó.

Referencias

Enlaces externos

 Sitio web oficial de la Universidad de Kabul.

Segregación sexual en Afganistán

Universidad de Kabul


James Summers Forrester (January 8, 1937 – October 31, 2011) was a Republican member of the North Carolina General Assembly representing the state's forty-first senate district, including constituents in Iredell, Gaston and Lincoln counties. A physician from Stanley, North Carolina, Forrester died while serving his eleventh term in the state senate, in which he also served as Deputy President Pro Tempore.

Personal life
Forrester was born in Aberdeen, Scotland, the son of Jim Forrester a professional golfer. His father died in 1938 when his son was 18 months old. Forrester graduated from New Hanover High School in 1954. Forrester earned a bachelor's degree in science from Wake Forest University in 1958 and his medical degree from the Bowman Gray School of Medicine in 1962 and a Master's in Public Health from the University of North Carolina at Chapel Hill in 1978. On March 12, 1960, he married Mary Frances All; together they had four children. Forrester also served in the North Carolina Air National Guard, and participated in the Vietnam War as a flight physician. Forrester also ran a private practice for family medicine in Gaston County, North Carolina. Forrester died on October 31, 2011, at age of 74.

Political career
Forrester was elected as Gaston County commissioner in 1982. In 1990, he was elected into the North Carolina State Senate.

He gained notoriety when he became the chief sponsor of Senate Bill 514 which would amend the state constitution to ban same-sex marriages in North Carolina in 2011. He had introduced this amendment at every session since 2004. After the Republicans won control of the General Assembly, Forrester's amendment eventually passed both houses. The proposed amendment to the constitution will appear on the state's 2012 primary ballot.

Forrester came under fire for allegedly misrepresenting his medical credentials. He claimed to be a member of the American Medical Association, a fellow of the American College of Preventive Medicine and an associate fellow of the Aerospace Medical Association. The ACPM revealed that Forrester was not a member of the ACPM, let alone a fellow. Later that day, Laura Leslie of WRAL-TV in Raleigh learned that Forrester was not an associate fellow of the Aerospace Medical Association either. The next day, Leslie reported that Forrester was not a member of the American Medical Association. Senator Forrester's response to this was, "If there's anything falsified on my records it was inadvertently done." He added, "The gay and lesbian community is looking for anything they can to discredit me."

References

|-

|-

|-

1937 births
2011 deaths
United States Air Force personnel of the Vietnam War
Physicians from North Carolina
Republican Party North Carolina state senators
Politicians from Aberdeen
People from Gaston County, North Carolina
Scottish emigrants to the United States
UNC Gillings School of Global Public Health alumni
Wake Forest University alumni
21st-century American politicians
Recipients of the Legion of Merit
United States Air Force generals
United States Air Force Medical Corps officers
North Carolina National Guard personnel

James Forrester (politician)


Bali ist eine kanadisch-französische Zeichentrickserie. Sie wurde 2006 von den Studios Planet Nemo Animation und Divertissement Subséquence in Frankreich und in Kanada produziert und am 4. September 2006 erstmals auf France 5 ausgestrahlt. Die Ausstrahlung erfolgte als Einzelfolge mit 13 Minuten sowie als Doppelfolge mit 26 Minuten Dauer. Die Serie wurde in mehr als 50 Ländern ausgestrahlt. In Paris wurde eine Bühnenshow aufgeführt.

Die Idee für die Serie stammt von der französischen Kinderbuchreihe Bali von Magdalena und Laurent Richard. Das Titellied wurde im Original von der französischen Sängerin Pakita gesungen. Eine zweite Staffel mit 52 Folgen wurde 2010 angekündigt, ist jedoch bislang nicht realisiert worden.

Bali
Hauptperson ist Bali, der in den Kindergarten geht und mit seiner Familie in einem Hochhaus in der Stadt lebt. Wichtige Personen sind dabei sein Kuscheltier Kikou, seine Familie sowie seine Freunde Tito und Tamara. Die Abenteuer finden hauptsächlich in der Wohnung der Familie sowie im direkt vor dem Haus gelegenen Park statt. Weitere Handlungsorte sind unter anderem der Kindergarten und die Wohnorte der Großeltern von Bali. Kennzeichnend ist, dass alle Figuren vermenschlichte Tiere darstellen, so sind Bali und seine Familie Hunde, es gibt weiterhin unter anderem Füchse, Katzen, Mäuse, Giraffen, Nashörner und mehr. In der Serie werden Alltag und Erlebnisse eines Kindergartenkindes gezeigt. Jede Folge behandelt ein Thema, wie den Wunsch Fahrrad fahren zu können, die Krankheit eines Familienmitgliedes, Streit auf dem Spielplatz und mehr. Ein regelmäßiges Motiv ist dabei, dass Bali in jeder Folge einen kurzen Tagtraum hat. Hier wird das aktuelle Problem thematisiert und dabei musikalisch und mit Gesang eine Lösung aufgezeigt, die Bali danach in die Tat umsetzt.

Figuren

Episodenliste

Preise
Die Serie gewann unter anderem folgende Preise und Auszeichnungen:

 Prix Gémeaux Canada – Beste Zeichentrickserie 2007
 Cordoba Animation Festival – Beste Zeichentrickserie 2007
 Mipcom Junior Licensing Challenge – Erster Platz 2005

Weblinks
 Joue avec Bali (französisch)
 Bali auf www.zeichentrickserien.de
 Bali auf http://www.planete-jeunesse.com/
 Play with Bali (englisch)

Einzelnachweise

Zeichentrickserie
Trickfigur
Kinder- und Jugendfernsehserie
Fernsehserie (Kanada)
Fernsehserie (Frankreich)
Fernsehserie der 2000er Jahre

Bali (Zeichentrickserie)


UNIX türevi işletim sistemleri çok işlemcili çok pahalı makinelerden tek işlemcili, basit ve çok ucuz ev bilgisayarlarına kadar pek çok cihaz üzerinde çalışabilen esnek ve sağlamlığı çok değişik koşullarda test edilmiş sistemlerdir. Fakat özellikle kararlı yapısı ve çok kullanıcılı-çok görevli yapısıyla çok işlemcili sunucularda adeta standart haline gelmiştir ve özellikle akademik dünyada iş istasyonları üzerinde çok yaygın bir kullanım alanı bulmuştur. UNIX, Interdata 7/32, VAX ve Motorola 68000 arasında hızla yayıldı.

Unix işletim sistemi 1969 yılında AT&T Bell Laboratuvarları'nda ABD de Ken Thompson, Dennis Ritchie, Brian Kernighan, Douglas McIlroy, Michael Lesk ve Joe Ossanna tarafından tasarlanıp uygulamaya konmuştur. İlk olarak 1971'de yayınlandı ve başlangıçta tamamen bilgisayar programlarının yazılmasında kullanılan alt seviyeli bir çevirme dilinde yazılmıştı. Daha sonra 1973'te Dennis Ritche tarafından C programlama dili ile tekrar yazıldı. Üst düzey bir dilde yazılmış bir işletim sisteminin geçerliliği diğer farklı bilgisayar platformlarına kolayca taşınabilirlik için olanak sağlar. Lisans için AT&T'yi zorlayan yasal bir aksaklık nedeniyle, UNIX hızlıca büyüdü ve öğretim kurumları ve işletmeler tarafından kabul edilir oldu.

UNIX, 1969 yılında,Ken Thompson, Dennis Ritchie, Brian Kernighan, Douglas McIlroy, Michael Lesk ve Joe Ossanna tarafından Bell Laboratuvarları'nda geliştirilmiş, çok kullanıcılı (multiuser), çok görevli yapıyı destekleyen (multitasking) bir bilgisayar işletim sistemidir. Komut yorumlayıcı yazılımlar (shell) aracılığı ile kullanıcı ve bilgisayar sisteminin iletişimi sağlanır.

Linus Torvalds tarafından temelleri atılan Linux, UNIX olmayıp bir UNIX türevidir. UNIX'ten ilham alan, bir grup bağımsız yazılımcı tarafından geliştirilen bir işletim sistemi çekirdeğidir.

Tarihi

1960 yılında MIT, AT&T Bell Teknoloji Laboratuvarları ve GE(General Electric)'nin birlikte geliştirdikleri MULTICS (Multiplexed Operating and Computing System [Çoğullandırılmış İşletim ve Bilgisayar Sistemi]) projesiyle temelleri atılmıştır. MULTICS projesinin hedefi çoklu kullanıcının bilgisayar erişimine izin vererek eş zamanlı veri paylaşımını gerçekleştirebilmekti. Multics, aynı zamanda çok yenilikçi ve zamanına göre çok gelişmişti ama pek çok sorunu vardı.

1969 yılında proje karmaşık bir hal almaya başlamış ve AT&T Bell Teknoloji Laboratuvarları projeden çekilmiştir. Bunun nedeni artık MULTICS'in amaçları dışarısında büyümesi ve yavaşlamasıdır. Ancak aynı yıl içinde MULTICS işi daha küçük ölçekli hale getirmeye başlamış ve Bell'de araştırmacı olarak çalışan Ken Thompson'ın MULTICS yazılımını simüle eden bir dosya sistemini kodlamasıyla Unix'in ilk sürümü UNICS (Uniplexed Information and Computing System[Birleştirilmiş Bilgi ve Bilgisayar Sistemi]) ismiyle çıkmıştır. İlk sürümü assembler ile yazılmış olup, sadece yazıldığı tür makinede çalışabilen bir versiyondu.

1973 yılında Thompson, C derleyicisinin atası Dennis Ritchie ile birlikte çekirdeği C ile tekrar kodlayarak Unix'in 5. sürümünü oluşturdu. Böylece Unix, taşınabilir özelliği olan C dili sayesinde, çeşitli hedef donanımlara uygun olarak tekrar derlenebilen kodlardan oluşan taşınabilir bir işletim sistemine dönüşmüş oldu.

1978 yılı Unix için çok önemli bir yıl olarak geçti. Unix İşletim Sistemi 7. sürümüyle birlikte gelişimini artık iki farklı çizgide gerçekleştirecekti: BSD(Berkeley Software Distribution) ve System V.

 BSD
Berkeley Universitesinde Thompson ve öğrenci Bill Joy ile Chuck Haley Unix'in Berkeley sürümünü kodladı. Bu sürüm, kaynak kod üzerinde çalışan diğer öğrencilere de dağıtıldı. Berkeley öğrencileri, orijinal Unix kaynak kodunun %90'nını değiştirdiler. Araştırmacılar da vi ve C shell gibi metin düzenleme yazılımlarını ekleyerek sistemi daha da geliştirdiler. Sanal bellek (virtual memory), Sendmail, TCP/IP desteği gibi özellikler BSD sürümünden gelmiştir. Daha sonraları
 NextStep,
 (NeXT),
 Sun OS 4.x ve
 ULTRIX (DEC)
gibi işletim sistemleri BSD üzerinden türemiştir.

 System V
Bell, Unix'in ticari olarak varlığını sürdürebilir bir ürün olacağını düşündü ve ürünü lisansladı. System V işletim sistemi, konsorsiyum tarafından ortak bir standartta geliştirildi ve yeni özellikleriyle daha güçlü, güvenilir ve güvenli bir sistem oldu. Birkaç yıl System V ticari olarak en çok desteklenen ürün oldu. Tüm System V ürünleri, Bell'de gerçekleştirilen çalışmalar üzerine kurulmuştur ve lisans hakkı Unix System Laboratories'e aittir. Bunlara örnek olarak
 AIX (IBM),
 Digital Unix (DEC),
 HP-UX (HP),
 IRIX (SGI),
 SCO UNIXware ve
 Sun OS 5.x/Solaris (SUN)
verilebilir.

Günümüzde BSD ve System V'in birçok komut ve özellikleri birbirine benzemektedir. Unix'in çoğu sürümünde her iki yaklaşımdan da faydalanılmıştır. Örnek olarak ps ve printing komutlarında sadece sözdizim farklılıkları vardır.

UNIX markası AT&T Bell Labs tarafından Novell'e satılmıştır. 1994'te UNIX tanımı ve markası günümüzdeki sahibi The Open Group'a devredilmiştir.

UNIX tarihindeki önemli isimler
 Brian Kernighan
 Dennis Ritchie
 Ken Thompson
 Linus Torvalds

UNIX standartları
 POSIX Standardı
POSIX (Portable Operating Standard)sistemin taşınabilirliğinin ölçüsüdür. System V üzerinde yazılmış bir yazılım BSD üzerinde çalışabiliyorsa taşınabilirlik özelliğine sahiptir. IEEE POSIX standartları için bir dizi standartlar komiteleri oluşturdu. POSIX.1 komitesi Unix için yazılım yazmada kullanılan C kütüphanesi arayüzünü standartlaştırırken; POSIX.2 komitesi genel kullanıcının erişimine açık komutların standartlarını belirledi.
 OSF Standardı
Open Software Foundation tarafından geliştirilen standart.
 X/Open Standardı
Çeşitli bilgisayar üreticilerin, yazılım tedarikçilerinin ve müşterilerden oluşan Avrupa'daki
konsorsiyum tarafından kurulan bu standart COSE (Common Open System Environment) gibi spesifikasyonları da içeren farklı Unix standartlarını bir araya getirdi.

Günümüzdeki pek çok açık kaynak kodlu işletim sistemleri birer UNIX türevidir.

UNIX türevleri

Günümüzde kullanılmakta olan UNIX markasını kullanabilen veya Unix benzeri olarak tanımlanan işletim sistemlerinden başlıcaları şunlardır:

 Linux
 FreeBSD, OpenBSD, NetBSD
 Minix
 Sun Solaris
 IBM AIX
 HP-UX
 SGI IRIX
 SCO Unixware
 Digital UNIX
 Xenix
 Mac

ARPANET
1975 yılının mayıs ayında ARPA, UNIX'i neden ARPANET'in işletim sistemi olarak kullanıldığını RFC 681 de belgelemiştir. UNIX, üniversite üyesi olmayan kullanıcılar için 20,000$ (ABD) ve üniversite üyesi olan kullanıcılar için ise 150$ gibi yüksek bir lisans ücretine sahiptir. Kapsamlı network lisansı olan BELL'de "o bölge için önerilere açık" şeklinde belirtilmiştir.

ARPANET ilk kurulduğunda ağa bağlı bilgisayarlar farklı donanım yapısına sahipti, birbirleriyle iletişimlerinde ciddi problemler yaşanıyordu. Amerikan hükûmeti bu sorunun bilgisayarların yeni ve tek tip bilgisayarla değiştirilerek değil, işletim sistemlerinin değiştirilerek çözülmesini talep ediyordu. Bu kapsamda Kaliforniya Üniversite'sindeki UNIX BSD sürümü sil baştan yeniden yazıldı, lisanslama kuralları büyük ölçüde serbestleştirildi, e-posta sistemi ve TCP/IP gibi bugün de hayli etkili bir biçimde kullanılan ağ protokolleri geliştirildi.

Böylece UNIX, ARPANET'e bağlanmak isteyen bilgisayarların yeni işletim sistemi oldu. Bu aşama UNIX BSD sürümünün dünyayı fethetme sürecindeki en önemli mihenk taşlarından biri olarak kalacak, sonraki yıllarda bile UNIX BSD sürümünün geliştirilmesi, Amerikan Hükûmeti tarafından finansal olarak desteklenecekti. Fakat UNIX BSD sürümünün bu büyük başarısı sadece günümüz internetinin belkemiği olan ARPANET'in hayata geçirilmesini mümkün kılmakla kalmayacak, aynı zamanda Apple'ın gelmiş geçmiş en ünlü işletim sistemlerinden biri olan Mac OS X ile sonraki sürümleri ve Linux için de ilham kaynağı olacaktı.

Ayrıca bakınız
 Unix zaman

Dış bağlantılar
 Unix.org
 Türkiye UNIX Kullanıcıları Grubu
 Creation of the UNIX operating system (Bell Labs)
 Unix Guru Universe
 Unix and Linux Forums
 The Unix Heritage Society

İşletim sistemi aileleri

Unix


Firefox kan henvise til:

 Mozilla Firefox - en fri og open source-browser som er udviklet af hundreder af frivillige udviklere løst organiseret gennem Mozilla Foundation.
 Firefox (film) - amerikansk actionthriller- og science fiction-film fra 1982 med Clint Eastwood i hovedrollen.

Firefox (flertydig)


Skizo er en kortfilm instrueret af Svend Ploug Johansen efter eget manuskript.

Handling
Den jaloux kæreste David, Danny Thykær, overvåger sin kæreste Sarahs (Susie Christiansen) færden. Han filmer hende og opdager at hun er ham utro. Han planlægger af dræbe hende med en kniv, mens hun tager et bad.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2008

Kortfilm fra Danmark

Skizo


Ahmed Munib ef. Korkut (? - Travnik, 1925.), bošnjački je pjesnik, muderis i naibu-reis u razdoblju Austro-Ugarske. Otac je Dervišu i Besimu Korkutu.

Životopis
Najmlađi je sin Derviš Muhamed Korkuta zvanog Sidi, travničkog muftije, muderisa u medresi i šejha u tekiji. Ahmed Munib je najprije bio od 1874. godine upravitelj ruždije u Travniku, potom muderis, a prije Prvog svjetskog rata bio je i naibu-reis u Sarajevu. Pisao je pjesme na arapskom jeziku i bio je dobar kaligraf.

Preminuo je 1925. godine i pokopan kod džamije Lončarica u Travniku.

Izvori

Vanjske poveznice
 O obitelji Korkut

Životopisi, Travnik
Reis-ul-ulema

Ahmed Munib Korkut


El Peromato (también denominado Pero Mato y antiguamente Pero Moto) es una especie de veleta ubicada originalmente en lo alto de la torre de iglesia de San Juan Bautista (en la plaza Mayor de Zamora). La veleta con forma de caballero vestido de armadura medieval y erguido que tiene una bandera con la Seña Bermeja en su mano derecha. Sobre el origen de esta veleta y los motivos de su colocación no hay noticias fiables. Una de las explicaciones más fiables menciona la similitud con la denominación de la veleta ubicada en el punto más alto de la Catedral de Astorga que se denomina Pedro Mato. Una réplica fue emplazada en su lugar en 1987, exponiéndose el original en el Museo Provincial de Zamora. El peromato es uno de las veletas emblemáticas de la ciudad de Zamora.

Historia
La iglesia de San Juan Bautista, situada en el costado occidental de la plaza Mayor, fue edificada en la segunda mitad del s. XII y parte de la centuria siguiente, junto a la denominada Porta Nova. Por esta razón se denominaba iglesia de la Puerta Nova, justo enfrente del Ayuntamiento Viejo. Se sabe que los "Peramatos" eran una familia gallega que se instaló en Zamora. Pero, no hay evidencias de que su establecimiento en la ciudad diera origen a esta veleta. En algunas biografías de museos españoles se menciona que es obra del  del cerrajero Pedro de Sepúlveda con restos de varias piezas de varias armaduras.

Una de las primeras referencias documentadas al Peromato se realiza en 1678 cuando el Regimiento de Zamora paga 320 reales en factura al espadero Alfonso de Villafañe para que limpiase y dorase la estatua. Esta idea está en contradicción con la voz popular que explica que puede provenir su denominación del Pedro Mato, arriero maragato que suministraba vino y aceite a los habitantes de Astorga sitiados en la ciudad por las tropas francesas durante la Guerra de la Independencia. Mientras que otras fuentes la mencionan que fue baleada por los franceses en su ocupación de la ciudad de Zamora. Otras referencias mencionan que esta veleta maragata data del . Se sabe que en 1825 se pintó de negro para cubrir el óxido que la cubría, en otra ocasión dentro del mismo siglo se bajó de la torre para repararla y en 1888 fue expuesta en la plaza Mayor durante 15 días.

En algunas ocasiones se ha mencionado también que es un símbolo de los abundantes arrieros maragatos que recorrían la provincia transportando productos a los mercados zamoranos (opinión de George Borrow). Su similitud con la denominación Mara-gato que finaliza en Pero-Mato ha sido mencionada por algunos estudiosos. Conviene mencionar que es costumbre de algunas poblaciones leonesas poner algunos de estos muñecos en sitios, como lo es "Colasa y Juan Zancuda" del Ayuntamiento de Astorga, y el maragato en la iglesia de San Pedro de Boñar.

El original que se colocara en 1642, en una de las reformas del chapitel de la torre, a modo de veleta, un antiguo arnés conformando la figura de un guerrero, popularmente conocido como Pero Mato. Una réplica fue emplazada en su lugar en 1987, exponiéndose el original en el Museo Provincial de Zamora en la denominada: Sala de la ciudad. Nunca el Peromato estuvo en algunas de las torres del Puente de Piedra. Además, una reinterpretación moderna de El Peromato, realizada en 1992 por el escultor zamorano Antonio Pedrero, está situada en el centro del puente de los Tres Árboles, frente a otra de La Gobierna obra del mismo autor.

Peromato en la cultura zamorana
Existe una locución zamorana relacionada con su histórica veleta, y que dice así: «Ya está vuelto el Peromato». La misma sirve para indicar que alguien ha cambiado de parecer o que se vuelve atrás. Es tan popular que en Zamora se emplea como metonimia de veleta. El refranero zamorano posee una referencia al Pero mato:

El Peromato fue empleado, debido a su popularidad, para denominar a un periódico de circunstancias que tuvo su tirada en 1882 en la provincia de Zamora.

Referencias

Véase también
 La Gobierna, otra veleta emblemática de Zamora
 Estatua de Viriato
 Giraldillo en Sevilla
 Historia de la provincia de Zamora

Enlaces externos

Museo de Zamora
Peromato

Peromato


جيمس أو برين 1841-1907 (بالإنكليزية James O'Brien) هو عضو في الكونغرس الأمريكي عن ولاية نيو يورك من عام 1879 إلى 1881 وهو من مواليد أيرلندا

مراجع

أشخاص من مدينة نيويورك
أعضاء مجلس النواب الأمريكي من نيويورك (ولاية)
أعضاء مجلس شيوخ ولاية نيويورك
أيرلنديون في القرن 19
أيرلنديون مهاجرون إلى الولايات المتحدة (قبل سنة 1923)
ديمقراطيون من ولاية نيويورك
سياسيون أمريكيون في القرن 19
سياسيون من مدينة نيويورك
سياسيون من مقاطعة أوفالي
مواليد 1841
مواليد في نيويورك
وفيات 1907
وفيات في نيويورك
مستقلون من ولاية نيويورك
ضباط شرطة من مقاطعة أوفالي

جيمس أوبرين


El Arena 2000 (ruso: Универсальный Культурно-Спортивный Комплекс Арена-2000) es una arena en Yaroslavl, Rusia. Se inauguró en 2001 y tiene capacidad para aproximadamente 9.000 personas. Se usa principalmente para hockey sobre hielo y es el estadio del Lokomotiv Yaroslavl. También se usa para conciertos, exhibiciones y como pista de patinaje.

El primer partido en la arena tuvo lugar el 12 de octubre de 2001, con el Lokomotiv Yaroslavl ganando 3:1 sobre el HC Lada Togliatti. Desde entonces, ha hospedado multitud de eventos, como los conciertos de Deep Purple, Scorpions, Smokie o Patricia Kaas.

Organizó el Campeonato de hockey sobre hielo sub-18 de 2003.

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial

Estadios cubiertos de Rusia
Instalaciones deportivas de Rusia del siglo XXI
Óblast de Yaroslavl
Arquitectura de 2001
Rusia en 2001

Arena 2000


Rubén Yáñez (9 de marzo de 1929 - Montevideo, 7 de junio de 2015) fue un profesor, actor y director teatral uruguayo.

Biografía
Fue maestro, profesor de filosofía y de ciencias de la educación.

Inició su carrera artística con el "Teatro del Pueblo". En la década de 1960 fue director artístico de la Comedia Nacional. También dirigió la Escuela Municipal de Arte Dramático por tres años. Integrante del elenco de El Galpón, fue exiliado durante la dictadura.

Algunos títulos bajo su dirección: Nuestros hijos, Becket o el honor de Dios, El jazmín azul, El rey se muere, Galileo Galilei, Crónica de un crimen, El patio de la torcaza.

Colaboró con Milton Schinca para escribir Artigas, General del Pueblo en 1979. Décadas después, se destacó por esta caracterización en los festejos del Bicentenario.

También fue escritor: Cultura y liberación, El fascismo y el pueblo, Teatro y educación y su autobiográfico, Hoy es siempre todavía.

Fue declarado Ciudadano Ilustre de Montevideo.

Falleció a los 86 años en la ciudad de Montevideo el 7 de junio de 2015.

Referencias

Enlaces externos
 Podcast A Homero (Rubén Yáñez y Dahd Sfeir).
 Entrevista a Rubén Yáñez, Carrera de Ciencias de la Comunicación, UdelaR.

Actores de teatro de Uruguay
Directores de teatro de Uruguay
Profesores de teatro de Uruguay
Ensayistas de Uruguay

Rubén Yáñez


BeNe Ladies Tour 2016 var den tredje udgave af BeNe Ladies Tour, et etapeløb i Holland og Belgien for kvinder. Løbet er af UCI klassificeret som et kategori 2.2 løb og blev afholdt mellem 15. og 17. juli 2016.

Etaper

Oversigt

1. etape
15. juli 2016, – Philippine til Philippine,

Etape 2a
16. juli 2016 – Sint-Laureins til Sint-Laureins,

Etape 2b
16. juli 2016 – Sint-Laureins til Sint-Laureins, (ind. enkeltstart)

3. etape
17. juli 2016 – Zelzate til Zelzate,

Trøjernes fordeling gennem løbet

Referencer

BeNe Ladies Tour
Cykelløb i 2016

BeNe Ladies Tour 2016


Andrew Maurice Gold (August 2, 1951 – June 3, 2011) was an American multi-instrumentalist, singer, songwriter, and record producer who influenced much of the Los Angeles-dominated pop/soft rock sound in the 1970s. Gold performed on scores of records by other artists, especially Linda Ronstadt, and had his own success with the U.S. top 40 hits "Lonely Boy" (1977) and "Thank You for Being a Friend" (1978), as well as the UK top five hit "Never Let Her Slip Away" (1978). In the 1980s, he had further international chart success as one half of Wax, a collaboration with 10cc's Graham Gouldman.

During the 1990s, Gold produced, composed, performed on and wrote tracks for films, commercials, and television soundtracks, such as "Final Frontier", the theme of the sitcom Mad About You. Some of his older works experienced newfound popularity: "Thank You for Being a Friend" sung by another performer was used as the opening theme for The Golden Girls, and the children's novelty song "Spooky, Scary Skeletons" (1996) became an Internet meme in the 2010s. In 1997, Gold released a tribute to 1960s psychedelic music, Greetings from Planet Love, issued under the pseudonym "the Fraternal Order of the All". He died in 2011 aged 59 from heart failure.

Early life
Gold was born on August 2, 1951, in Burbank, California, and eventually followed his parents into show business. His mother was singer Marni Nixon, who provided the singing voice for numerous actresses, notably Natalie Wood in West Side Story, Deborah Kerr in The King and I, and Audrey Hepburn in My Fair Lady; his father was Ernest Gold, an Austrian-born composer who won an Academy Award for his score for the movie Exodus. He had two younger sisters.

Gold began writing songs at the age of 13. While in school in the United Kingdom for one year, the 16-year-old Gold scored his first recording contract on the strength of a selection of demos he submitted to Polydor Records' London office. That contract resulted in the single "Of All the Little Girls", which was recorded with his friend and collaborator Charlie Villiers, and released in 1967 under the name Villiers and Gold.

Career

1970s
By the early 1970s, Gold was working full-time as a musician, songwriter and record producer. He was a member of the Los Angeles band Bryndle, alongside Kenny Edwards, Wendy Waldman and Karla Bonoff, releasing the single "Woke Up This Morning" in 1970. He played a major role as multi-instrumentalist and arranger for Linda Ronstadt's breakthrough album, 1974's Heart Like a Wheel, and her next two albums. After Ronstadt's Hasten Down the Wind, Gold began a career as a solo artist. Among other accomplishments, he played the majority of instruments on "You're No Good", Ronstadt's only No. 1 single on the Billboard Hot 100, and on "When Will I Be Loved", "(Love Is Like a) Heat Wave", and many other hits. He was in her band from 1973 until 1977, and then sporadically throughout the 1980s and 1990s, performing at some of her concerts.

In 1975, Gold debuted as a solo artist, with the album Andrew Gold, and played most of the instruments on Art Garfunkel's solo hit "I Only Have Eyes For You" (which was a major hit in the United Kingdom, where it topped the UK Singles Chart), as well as several other cuts on Garfunkel's album Breakaway.

Gold's second studio album, What's Wrong with This Picture?, was released in 1976 and featured the hit single "Lonely Boy", which reached No. 7 on the Billboard Hot 100 in June 1977.

In 1977, Gold also played guitar on two cuts of Eric Carmen's album Boats Against the Current, including "She Did It", a No. 23 hit that year.

Although "Lonely Boy" was the bigger radio hit in the States, the single "Thank You for Being a Friend" from Gold's third album, All This and Heaven Too, peaked at No. 25 in 1978, later gaining popularity as the theme song for The Golden Girls, performed by Cindy Fee.

Gold's biggest hit in the United Kingdom was "Never Let Her Slip Away", which peaked at number five on the UK Singles Chart on two occasions, firstly by Gold himself in 1978 and again by dance-pop group Undercover in 1992. Freddie Mercury, a friend of Gold's, was an uncredited background singer.

Gold also toured with the Eagles, worked in the studio and toured with Ronstadt and Jackson Browne, recorded and toured with James Taylor, and was second engineer on part of Joni Mitchell's album Blue.

1980s
Gold played on Cher's hit 1989 album Heart of Stone and, during the early '90s, wrote and composed hits for Trisha Yearwood as well as Wynonna Judd, for whom he co-wrote the No. 1 single "I Saw The Light" with Lisa Angelle. (Later, Gold would produce Angelle on her own album, which featured a number of songs on whose authorship and composition they collaborated.) He also produced singles for Vince Gill, wrote and produced tracks for Celine Dion, and arranged a cover of the Everly Brothers' hit "All I Have to Do Is Dream" that was sung by stars Jeff Bridges and Karen Allen in the 1984 science-fiction film Starman.

Wax

In 1981, Gold produced, co-wrote, sang and played on three 10cc tracks that appeared on the hit-making pop-rock band's 1981 album Ten Out of 10. Subsequently, Eric Stewart and Graham Gouldman of 10cc invited Gold to become a member of the group. Although he had worked with them in the studio, business conflicts prevented him from joining their ranks.

In late 1983, 10cc broke up, and in the aftermath, Gold and Gouldman formed Wax. Wax recorded and toured for five years. They enjoyed international success, particularly in the UK, where the duo had several hits including "Right Between the Eyes" and their biggest hit, "Bridge to Your Heart". Wax broke up as a recording and touring entity in 1989, but Gold and Gouldman continued to write and record together whenever possible.

1990s
In the 1990s, Gold once again joined forces with ex-bandmates Karla Bonoff, Wendy Waldman and Kenny Edwards to re-form Bryndle and release their first full-length album, Bryndle.

In 1996, Gold left Bryndle and released the children's Halloween-oriented novelty album Halloween Howls. It features covers of "Monster Mash" and the themes from The Addams Family and Ghostbusters, plus nine original songs, including "Spooky, Scary Skeletons", which regained popularity from the 2010s onwards as an Internet meme. The same year, he released the solo album ....Since 1951, and produced Stephen Bishop's Blue Guitar album. Thereafter, he recorded the psychedelic '60s tribute album Greetings from Planet Love under the pseudonym "The Fraternal Order of the All," releasing it on his own record label, "QBrain Records." This album was a multi-tracked solo affair with Gold essentially playing all of the instruments and singing all of the vocals on original songs in the style of Gold's favorite 1960s bands such as The Beatles, The Byrds and The Beach Boys.

He produced, composed, and/or wrote tracks for numerous films, such as the comedy Rectuma from director Mark Pirro, and contributed songs to many television soundtracks and commercials. Among his more high-profile gigs, he sang "Final Frontier," the theme song for the television sitcom Mad About You. In a remarkable turn of events, his rendition of the song was used as the wake-up call for the Mars Pathfinder space probe in 1996.

Gold also produced seven albums for Japanese singer-songwriter Eikichi Yazawa.

2000s
In 2000, Gold compiled a Wax rarities album, Bikini Wax, as well as recording and releasing a new solo album The Spence Manor Suite; this last was followed in 2002 by another solo collection, Intermission. In the early 2000s, he formed a Byrds tribute band, Byrds of a Feather, which performed in the Los Angeles area.

He appeared in a 2006 concert with the classic rock group America and singer-songwriter Stephen Bishop. The performance was later released as a DVD titled America And Friends – Live at the Ventura Theater. The show featured Gold performing "Thank You for Being a Friend," "Final Frontier," "Bridge to Your Heart," and "Lonely Boy," as well as accompanying America and Bishop on guitar and vocals. Gold had produced America's Holiday Harmony Christmas album in 2002, in which he also played most of the instruments and co-wrote the track "Christmas in California."

Legacy
In the early 2010s, Gold's song "Spooky Scary Skeletons" became the subject of Halloween-related Internet memes through its popularity on 4chan's video games board. Within a few years, the song turned into a viral phenomenon, with numerous highly viewed remixes and dance tutorials for it being posted on YouTube; it was described by New York magazine in 2019 as the "Internet's Halloween anthem". The YouTuber Dave Wave released a very popular remix of the song that was later published on Spotify by the Craft Recordings. The song also became highly popular on the social media site TikTok, with videos including it receiving several hundred million views. By 2019, the popularity of "Spooky Scary Skeletons" had inspired a deluxe digital release of Halloween Howls. This version of the album included the addition of two extended electronic dance remixes of "Spooky Scary Skeletons."

In 2020, an early version of Gold's song "Savannah" was issued as a digital single. It was followed by Something New: Unreleased Gold – a posthumous compilation album of previously unavailable tracks, including some demos – in vinyl, CD and digital formats, along with two digital singles from the album: the title song and "Come Down to Me."

Personal life and death
Gold's first marriage was to Vanessa Gold, with whom he had three daughters, Emily, Victoria, and Olivia.

In the early 1980s, Gold was engaged to singer Nicolette Larson; this ended shortly after the completion of Larson's 1982 album All Dressed Up and No Place to Go, which Gold produced.

He later married Leslie Kogan, who continues to manage his musical legacy.

Although Gold put personal references in the lyrics to "Lonely Boy" (including his year of birth), he said in an interview with author Spencer Leigh that the song was not autobiographical. "Maybe it was a mistake to do that", he said, "but I simply put in those details because it was convenient. I hadn't been a lonely boy at all – I'd had a very happy childhood."

Gold was diagnosed with kidney cancer and responded well to treatment. However, on June 3, 2011, he died in his sleep from heart failure at age 59 in Los Angeles.

Discography

Albums

Studio albums

Compilations
 1978: An Interview with Andrew Gold (promo-only interview & music LP)
 1991: Where the Heart Is: The Commercials 1988–1991
 1997: Thank You for Being a Friend: The Best of Andrew Gold
 1998: Leftovers
 2011: The Essential Collection
 2018: An Introduction to: Andrew Gold
 2019: Complete Albums 1975–1980 (Digital)
 2019: Lonely Boy: The Greatest Hits (Digital)
 2019: Halloween Howls: Fun & Scary Music (Deluxe Edition Digital)
 2020: Something New: Unreleased Gold
 2021: Halloween Howls: Fun & Scary Music (Vinyl)
 2022: Greetings from Planet Love - The Fraternal Order of the All (Vinyl Digital CD remastered)

Live albums and EPs
 2005: Rhino Hi-Five: Andrew Gold
 2007: Andrew Gold – Live at the Ventura Theater (Digital EP)
 2015: The Late Show – Live 1978
 2019: Merry Christmas: Thank You for Being a Friend (Digital EP)
 2020: Something New: The Solo Demos (Digital EP)

Box sets
 2013: Andrew Gold + What's Wrong with This Picture + All This and Heaven Too + Whirlwind...Plus
 2020: Lonely Boy: The Asylum Years Anthology

With Wax

 1986: Magnetic Heaven
 1987: American English
 1989: A Hundred Thousand in Fresh Notes
 1998: Common Knowledge.com

With Bryndle

 1995: Bryndle
 2002: House of Silence

With other artists

Songs

Singles

Cuts and covers

References

External links
 Official website
 July 2011 Dublin City FM Radio Special
 Andrew Gold and Graham Gouldman songs at Harvey Lisberg

1951 births
2011 deaths
American male singer-songwriters
American rock songwriters
Record producers from California
American soft rock musicians
Musicians from Burbank, California
Singer-songwriters from California
Asylum Records artists
American people of Austrian descent
American people of Austrian-Jewish descent
American expatriates in England
Contestants on American game shows

Andrew Gold


Peruk, diğer adlarıyla takma saç ya da peruka, görünürde tek parçadan oluşan giyim eşyası.

Peruk aslında, saç kısmı ve saçın üstüne tutturulacağı file olmak üzere iki parçadan meydana gelir. İnsanların kendi saçlarının üstüne saç ekledikleri eski çağlardan beri görülmektedir. Peruğun oluşumu da bu olguya dayanmaktadır.

Perukanın tarihi
Orta Çağ'da Avrupalıların başlarındaki bitleri saklamak amacıyla ürettikleri gizleyicidir. Günümüzde ise güzellik amaçlıdır. Eski Mısır'da peruk  kullanımının çok yaygın olduğu, aristokrat sınıfa mensup erkeklerin saçlarını kazıtıp, çoğu zaman yine daha uzun insan saçından yapılma, bazen de insan saçı - at kılı karışımından yapılma peruklar giydikleri bilinmektedir.

Antik Yunan'da ise peruklar bütün olarak değil, alın kısmına takılan parça olarak görülmektedir. Eski Yunan tiyatrosunda maskenin önenmli bir parçası olan ve bundan ötürü önemli bir yeri bulunan perukanın rengi oyuncunun canlandırdığu karaktere göre değişiklik göstermektedir. Gençler sarı, yetişkinler siyah, ihtiyarlar gri renkte perukalar takmışlardır. Eski Roma tiyatrosunda da canlandırılan role göre peruk rengi değişmiştir. Bunun haricinde Romalılar günlük yaşamda da peruk giymişlerdir. Gösteriş meraklısı zengin Romalı kadınlar üzerlerine altın tozu serpilmiş peruklar kullanmışlar ve Hristiyanlık ilk kabul edildiğinde de kadınlar peruk kullanmaya devam etmişlerdir. O dönemlerde Roma'da büyük bir insan saçı pazarı kurulduğu bilinir. 692 yılında İstanbul'da yapılan bir toplantıda peruka takılması yasaklanmış fakat yüzyıllar içerisinde bu âdet unutulmuştur.

12. yüzyılda insan saçı şeklinde örülmüş parça perukların çıkmasıyla peruk yeniden moda olmuştur. 16. yüzyılda peruk İngiltere ve Fransa'da yaygınlık kazanmış ve XVII. yüzyılda peruk erkek giyimine de girmiştir. Genç yaşta saçlarını kaybeden Fransa kralı XIII. Louis de peruka takmaya başlayınca, kullanımı önce Fransa'da sonra da tüm Avrupa'da moda olmuştur. XIV. Louis döneminde ise erkek perukları kat kat bukleleri ile en parlak dönemini yaşamıştır. Buna eş değer olarak da kadın perukları süslü bir nitelik kazanmış, çok nadir kuş tüyleri ve değerli taşlar ile bezenmiştir. Peruk takma âdeti 18. yüzyıla dek sürmüş öyle ki makyaj ile birlikte perukları da pudralama âdeti ortaya çıkmıştır.

Erkek peruklarının bukleleri zamanla azalmış ve fazla bir yük olmayacak şekle getirilmiştir. Nihayetinde alnı açık bırakan daha derli toplu peruklar üzerinde kabul görmüştür. Fakat bunun aksine kadın perukları daha da gelişmiş, zenginliğin, gösterişin simgesi olmuştur. Fransız İhtilali'nin ardından birçok lüks göstergesi ile peruklar da ortadan kalkmış XX. yüzyılda önemini kaybetmiş fakat yine de kullanılmaya devam etmiştir.

Günümüzde peruka

Peruklar günümüze kadar birçok alanda kullanılagelmiştir. Sinema, tiyatro, eğlence ve sahne sanatlarında sahip olduğu önemi bugün bile korumaktadır. Fakat bunun ile birlikte modern saç ekim operasyonları ve saç kürlerinin ortaya çıkması ile birlikte günlük yaşamda kullanımı yok denecek kadar azdır. Şarkıcılar, tiyatro sanatçıları, palyaçolar, oyuncular perukayı sadece iş alanlarında estetik amaçlı kullanır. Artık peruğun yerini postiş olarak da adlandırılan kısım takma saçlar almaktadır. Saçın bütünü yerine ihtiyaç duyulan yere takılır ve peruğa göre çok daha sağlıklıdır. Zira peruk saç derisinin hava almasını güçleştirir ve buna bağlı olarak baş ağrısı ile saç kaybına neden olur. Ancak yeni peruk larda artık hava alabilen sistemler geliştirilmiştir bir de artık peruklar kemoterapiden saçları dökülenler için bir alternatif olmuştur. Tasarımlı sentetik peruklar da artık gelişmiştir ve şekil vermek gibi dertleri yoktur, doğal kesimlerle desteklenmişlerdir.

Kişisel bakım
Başlıklar

Peruk


Die Leichtathletikgemeinschaft Zusam oder kurz LG Zusam ist eine Leichtathletikgemeinschaft aus Nordschwaben in Bayern.

Geschichte
Die LG Zusam wurde 1977 gegründet und ist ein Zusammenschluss der Leichtathletikabteilungen der Vereine TSV Lauterbach 1969 e.V. und TSV Wertingen 1862 e.V. Namensgeber ist der Fluss Zusam, der die beiden Orte Wertingen und Lauterbach durchfließt.

Aufgrund der fehlenden Kunststoff-Rundbahn konzentriert sich die LG Zusam auf die Ausrichtung von Crosslaufveranstaltungen. So wurden neben mehreren Meisterschaften auf Kreis- und Bezirksebene auch bereits fünfmal die Bayerischen Crosslaufmeisterschaften und einmal, 1986, die Deutschen Crosslaufmeisterschaften in der Gemeinde Buttenwiesen ausgetragen.

2012 gewann Tobias Gröbl im Trikot der LG Zusam die Deutsche Meisterschaft im Crosslauf.

Beim 48. Internationalen Silvesterlauf Gersthofen 2014 siegte Tobias Gröbl zum fünften Mal in Folge.

2015 errang Bettina Sattler in der Altersklasse W40 ebenfalls die Deutsche Meisterschaft im Crosslauf.

Ein weiterer Athlet aus den Reihen der LG Zusam ist Wolfgang Haupt, der 1989 für Bayer Leverkusen die Deutsche Meisterschaft im 100-Meter-Lauf gewann und 1993 im Viererbob Vizeeuropameister wurde.

Siehe auch
 Liste der Deutschen Meister im Crosslauf
 Liste der Deutschen Meister im 100-Meter-Lauf
 Liste der Europameister im Bobsport

Handball
Die Handballabteilung des TSV Wertingen nimmt mit zwei Herrenmannschaften, einem Damenteam und fünf Nachwuchsmannschaften am Spielbetrieb des Bayerischen Handballverbandes (BHV) teil.

Größter Erfolg der Abteilung war die Südbayerische Meisterschaft und der damit verbundene Aufstieg in die Handball-Bayernliga (4. Liga).

In der Saison 2022/23 spielt das Damenteam in der Bezirksoberliga und die Herren in der Bezirksliga.

Erfolge
 Aufstieg in die Bayernliga (4. Liga) 1984
 Südbayerischer Meister 1984
 Aufstieg in die Bayerische-Landesliga 2016
 Meister Bezirksoberliga (Bayr. Schwaben) 2016

Einzelnachweise

Weblinks
 Homepage der Leichtathletikgemeinschaft Zusam
 Homepage des TSV Wertingen Hauptverein
 Homepage des TSV Wertingen Handball

Leichtathletikverein aus Bayern
Buttenwiesen
Sportverein (Landkreis Dillingen an der Donau)
Gegründet 1977

Leichtathletikgemeinschaft Zusam


إنجيل العبرانيين إنجيل ضائع توجد له مقتطفات في كتاب إبيفانوس الذي عاش في القرن الرابع. الإنجيل أقدم من ذلك حيث أكد إريانوس أن الإبيونيين استعملوا إنجيل شخص اسمه متى (يسمى إنجيل الإبيونيين) في أواخر القرن الثاني، واقتطف إريانوس بابياس الذي قال إن متى كتب إنجيله بالخط العبري. لم يكن إنجيل العبرانيين معروفا كثيرا في الكنائس التي أنشأها بولص، فقليل من أتباعه المتعلمين عرفوا الآرامية التي كانت تكتب بالأحرف المربعة نفسها التي استعملتها العبرية.

العنوان
يبدو أن الاسم استعمل كعبارة عامة لأناجيل اليهود المسيحيين مما أدى لخلطه مع إنجيل الناصريين وإنجيل الإبيونيين والإنجيل حسب العبرانيين وإنجيل متى الآرامي الضائع. وبسبب الأجزاء القليلة الباقية لهذه الأناجيل فمن الصعب تحديد هوياتها وعلاقاتها ببعضها البعض إلا من خلال تعليقات آباء الكنيسة. لكن من الواضح أن عامة الكتاب المسيحيين لم يعطوها أسماء تدل على قبولها بل سموها نسبة للطوائف التي استعملتها.

تعتبر الموسوعة الكاثوليكية (1908) الإنجيل أصلا آراميا لإنحيل متى معدلا قليلا كتب بالأحرف العبرية، وذلك اعتمادا على أقوال جيروم. لكن من المعروف أن جيروم خلط بينه وبين إنجيل الإبيونيين وإنجيل الناصوريين الشبيهين به. يعتقد أن كلمة العبرانيين تشير لليهود المسيحيين الساكنين في مصر، حيث يحتوي النص مواضيع ميثولوجية بأسلوب كتابة مشهور في مصر في ذلك العصر.

القراء
عرف عدد من الكتاب المسيحيين التقليديين عن هذا الإنجيل مثل كيرلس الأورشليمي الذي اقتطف منه. وذكر إيوسبيوس أن الإنجيل حسب العبرانيين كان معروفا لمؤرخ الكنيسة هيجيسبوس. وقد استعمل الإنجيل إكلمندس الإسكندري وأوريجن حسب جيروم الذي قال

متى المدعو لاوي أيضا وهو رسول [للمسيح] وجابي ضرائب سابق ألف إنجيلا عن المسيح نشر في اليهودية أولا لفائدة المؤمنين بالختان، وترجمه شخص غير معروف لاحقا إلى اليونانية. ظل الأصل العبري محفوظا لليوم في مكتبة قيصرية... ويلاحظ أن الإنجيلي يقتطف العهد القديم حسب الأصل العبري وليس الترجمة السبعونية.

يذكر جيروم أن كاتب الإنجيل وقراءه يهود محافظون على الشريعة على خلاف اليهود الذين انصهروا في الحضارة اليونانية، والذين ترجم لهم العهد القديم إلى اليونانية.

وذكر جيروم أيضا أنه ترجمه لليونانية واللاتينية، وهذا جهد غريب إن كان الإنجيل شبيها جدا بالإنجيل القانوني. لكن حتى هذه الترجمات ضاعت.

المحتوى
إحدى خصائص النص التي تميزه عن إنجيل متى القانوني أن الروح القدس يشار إليه على أنه أم عيسى/يسوع، حيث أشار إلى ذلك أوريجن في تعليقه على إنجيل يوحنا. يشير M. R. James إلى أن ذلك يعود لكون كلمة الروح في العبرية أنثى. اقترح البعض أن مريم العذراء هي تجسد لروح القدس حسب ذلك النص.

يركز الإنجيل أيضا على يعقوب البار كرئيس لكنيسة القدس وعلى واجب اتباع الشريعة الموسوية، وأن يعقوب أول من رأي قيام عيسى من الأموات.

يقر أغلب العلماء الحديثين أن اسم الإنجيل غير معروف، لكن إبيفانوس قال «إن الإنجيل المستعمل عندهم عامة يسمى (حسب متى) وهو ناقص ومزور وممزق، ويسمونه إنجيل العبرانيين» ويقول إنهم يقبلونه ويرفضون باقي الأناجيل. وكتب أيضا أنهم يقولون أن المسيح لم يولد من الله، بل خلق كأحد كبار الملائكة.

مراجع

انظر أيضا
 إنجيل الإبيونيين

مواقع خارجية
 إنجيل العبرانيين
 Gospel of the Hebrews at Wikisource
 "The Development of the Canon of the New Testament": Gospel of the Hebrews

أبوكريفا ضائعة
أدب آسيوي غربي
أدب قديم
أناجيل أبوكريفا يهودية مسيحية
التراث اليهودي المسيحي
نصوص آرامية
نصوص مسيحية
نصوص مسيحية في القرن 2

إنجيل العبرانيين


André Marceau, né en 1962, est un poète transdisciplinaire québécois.

Biographie
Après des études en arts plastiques, en philosophie et plusieurs emplois dans le milieu communautaire, André Marceau poursuit son cheminement littéraire en se consacrant à la poésie, au haïku ainsi qu'au slam et à la performance.

En plus de publier des recueils et des disques monographiques de poésie, de haïkus et de poésie vivante, il anime des émissions radiophoniques sur la poésie, des soirées et spectacles littéraires et donne plusieurs prestations au Québec. André Marceau est aussi collaborateur pour des revues littéraires dont Estuaire et Moebius. Il participe également à des expositions collections et publie de la poésie visuelle.

Il fait paraître plusieurs titres dont Vers mon nombril (Tilt micro édition, 2007), Les bibittes veulent toutes (Tilt micro édition, 2006) ainsi que Le vaccin de l'urgence (Le loup de gouttière, 2002). En 2007, il fait paraître un album solo, Pop sac-à-vie : poésie vivante et slam, dont l'« un des intérêts de ce disque réside dans sa variété, comme si Marceau, sans jamais se prendre au sérieux, voulait nous donner à entendre l'ensemble des registres que peut adopter la poésie orale ». « L'environnement vocal et sonore qui compose son album ne cesse de changer de registres, de déplacer l'écoute. Ainsi la musique passe de l'électro au rock en passant par le jazz et en sachant se taire par moments ». Il sort également les disques Urbine no 00 (Tremplin d'actualisation de poésie, 2010) ainsi que Qui veut la paix prépare le souper (Tremplin d'actualisation de poésie, 2019).

« Pionnier de la poésie vivante et du slam », Marceau fonde, en 2000, le Tremplin d'actualisation de poésie, proposant de nombreux spectacles et cabarets de poésie vivante, ainsi que les Vendredis de poésie et le Slam de poésie à Québec, en 1998.

André Marceau est récipiendaire du prix Jean-Noël-Pontbriand en 2014, décerné par le Mois de la poésie et l'Université Laval.

Œuvres

Poésie
Les vaccins de l'urgence, Québec, Le Loup de gouttière, 2002, 54 p.
Abrasifs et autres tendresses, avec des collages de l'auteur, Québec, Tilt micro édition, 2004, 16 p.
Vers mon nombril, suivi de, Je viens : deux suites de senryûs érotiques, sensuels, ludiques et grivois, avec des pictogrammes choisis par l'auteur, Québec, Tilt micro édition, 2007, 15 p.
La poésie dans la rue ne fait pas le trottoir : les Vendredis de poésie, 15 ans de célébrations sans cérémonie!, Québec, Les Croque mots, 2013, 16 p.

Haïkus
Sortie de sécheuse, suivi de, Sous un ciel étiolé : deux suites de haïku sur la saison d'hiver, avec des pictogrammes choisis par l'auteur, Québec, Tilt micro édition, 2001, 16 p.
Autour d'un fil d'Hydro, suivi de, L'état de ma viande : deux suites de haïkus sur la saison estivale, avec des pictogrammes choisis par l'auteur, Québec, Tilt micro édition, 2005, 16 p.
Une pelle tousse, suivi de, L'envie des pissenlits : deux suites de haïkus sur la saison du printemps, avec des pictogrammes choisis par l'auteur, Québec, Tilt micro édition, 2006, 15 p.
Les bébittes veulent toutes, suivi de, Un agent de sécurité : deux suites de haïkus sur la saison d'automne, avec des pictogrammes choisis par l'auteur, Québec, Tilt micro édition, 2006, 16 p.

Livre d'artiste

 Jeux de vilains, Québec, Éditions Jeu de vilain, 2003, n.p.

Slam

 Pop sac-à-vie : poésie vivante et slam, Québec, Tremplin d'actualisation de poésie, 2007, 1 disque numérique.
 Urbine no 00, Québec, Tremplin d'actualisation de poésie, 2010, 1 disque numérique.
 Qui veut la paix prépare le souper, Tremplin d'actualisation de poésie, 2019, n.p.

Prix et honneurs

 2014 - Récipiendaire : Prix Jean-Noël-Pontbriand, décerné par le Mois de la poésie et l'Université Laval.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
Slam
Haïku
Moebius

Liens externes

Poète québécois
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

André Marceau (écrivain)


The Albert Lasker Award for Basic Medical Research is one of the prizes awarded by the Lasker Foundation for a fundamental discovery that opens up a new area of biomedical science. The award frequently precedes a Nobel Prize in Medicine; almost 50% of the winners have gone on to win one.

List of Albert Lasker Award for Basic Medical Research recipients

{|
| Valign="top"|

See also

 List of biomedical science awards

Notes

Lasker
Lasker Award


Gina Alice Stiebitz, née le , est une actrice allemande. Elle est surtout connue pour avoir incarné Franziska Doppler dans la série Netflix Dark. Elle est également apparue dans un certain nombre de productions théâtrales, principalement au théâtre Friedrichstadt-Palast à Berlin.

Biographie
Stiebitz a commencé sa carrière d'actrice en 2010 avec un rôle dans le film Womb de Benedek Fliegauf et dans la série télévisée Wie erziehe ich meine Eltern? . Un an plus tard, elle incarne Juliane Noak dans la série En toute amitié. En 2016, Stiebitz est apparu dans les séries Familie Dr. Kleist et Großstadtrevier. Elle a été reconnue internationalement en 2017 pour son interprétation de Franziska Doppler, une jeune rebelle qui entretient des relations tendues avec ses parents et veut s'échapper de la ville où elle vit, dans la série Netflix Dark. Elle a repris le rôle dans les deuxième et troisième saisons de Dark.

Filmographie

Références

Liens externes

Actrice allemande de télévision
Actrice allemande de cinéma
Naissance en octobre 1997
Naissance à Berlin

Gina Stiebitz


Three vessels of the United States Navy have been named USS Pasadena, after the city of Pasadena, California.

 The first  was a cargo ship in use in 1918 and 1919.
 The second  was a light cruiser in service from 1944 to 1950.
 The third  is a  nuclear attack submarine commissioned in 1989.

United States Navy ship names

USS Pasadena