Beta meteoroidi su čestice međuplanetne prašine primarno pogođene tlakom elektromagnetskog zračenja. Općenito su manje od 1,4 × 10−12 g za čestice gustoće od 2 g/cm3 izvorno u kružnoj orbiti (eliptične orbite dopuštaju nešto masivnije čestice) i izgurane su ka van od Sunca u međuzvjezdani prostor. Mogu predstavljati problem kod mjerenja Sunčeva vjetra, jer im je sastav pun anomalija. Moguće podrijetlo je da Poynting-Robertsonove čestice su dovedene dovoljno blizu Suncu pa im ispari sve osim refraktornih elemenata, koji su potom otpuhani kao ß-meteoroidi. Za beta meteoroide, koji su vrlo sitne čestice, važi da njima više vlada tlak elektromagnetskog zračenja nego gravitacija. Teško ih je otkriti, jer su vrlo male mase. Prema mjerenjima s Pioneera 8 i 9, te Heliosa 1 skupina autora je procijenila da im je kumulativni tok F(m) (čestični tok veći od dane mase) kao km-0,89 m-2s-1, gdje je k = 1,41 x 10-17 i m je u gramima. S obzirom na to da su beta-čestice veće u odnosu na čestice Sunčeva vjetra, potrebno je uzeti u razmatranje tok F(m) takvih čestica na kolektor i sprovesti odnosno raščlambu radi mjerenja efekata kontaminacijskih efekata zbog takvih čestica.

Izvori

Astronomski objekti

Beta meteoroidi


Popçular Dışarı, Pentagram'ın 4. albümüdür. 1997 yılında İstanbul Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'nda verdikleri konserin kayıtlarıdır. Bu konser, ayrıca VHS formatında da piyasaya sürülmüştür.

Konserin hemen başında duyulan "Popçular dışarı" tezahüratı albüme adını vermiştir. Omen II filminin müziği ile açılan konser, Anatolia albümündeki "Behind the Veil" şarkısının introsu olarak düzenlenen "Before the Veil" ile devam etti. Bu şarkıyı ney sanatçısı İlhan Barutçu çaldı. Barutçu, sadece bu albümde yer alan 999 şarkısını da konserde çaldı.

Çoğunlukla Anatolia albümünden şarkıların yer aldığı bu albümde Pentagram ve Trail Blazer'dan da şarkılar yorumlandı. Ayrıca Slayer'ın Black Magic yorumu da bu albümde yer aldı. Black Magic ve Rotten Dogs şarkılarında vokalleri gitarist Hakan Utangaç üstlenmiştir.

Albüm kaset, CD ve VHS formatında piyasaya sürüldü. Ayrıca Türkiye'de ender rastlanan box-set'lerden biri bu albüm için tasarlandı. Bu box-sette bu formatlar dışında, t-shirt, çıkartma, kolye, backstage pass ve kartpostal gibi ürünler de yer aldı. Albüm 2008'de CD olarak tekrar basıldı.

Albüm kapağı
Albüm kapağı "Bereket Tanrısı" kabul edilen Priapos figürüdür.

Parça listesi
Belirtilenler dışında tüm şarkılar Pentagram tarafından yazılıp bestelendi.
 Intro (from Omen II "Fallen Temple") (müzik: Jerry Goldsmith)
 Before the Veil
 Behind the Veil
 Welcome the End
 No One Wins the Fight
 Give Me Something to Kill the Pain
 Vita Es Morte
 Gündüz Gece (söz-müzik: Aşık Veysel Şatıroğlu)
 Black Magic (söz: Kerry King, müzik: Kerry King, Jeff Hanneman)
 Rotten Dogs
 999
 1000 in the Eastland
 Anatolia (Türkçe)

Kaynakça

1998 albümleri
Pentagram albümleri

Popçular Dışarı


Yazıcı, Sinop ilinin Türkeli ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 107 km, Türkeli ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Türkeli belde ve köyleri

Yazıcı, Türkeli


المحادثة هي التواصل بين العديد من الناس. إنها مهارة اجتماعية ليست صعبة لمعظم الأفراد. المحادثات هي النموذج المثالي للتواصل في بعض النواحي، حيث أنها تسمح للناس ذوي وجهات النظر المختلفة حول موضوع معين بالتعلم مع بعضهم البعض. وعلى صعيد آخر فالخطاب هو عرضا شفويا من قبل شخص واحد موجها إلى مجموعة من الأفراد.التكلم المجاني (بسام مقابله)

لمحادثة ناجحة يجب على المشتركين تحقيق توازن عملي في المساهمات. المحادثة الناجحة تشمل تبادل الاتصالات المثيرة للاهتمام بين المتحدثين أو الأشياء التي يعؤفها المتحدثين. لكي يحدث هذا، فإن هؤلاء المشتركون في المحادثة يجب أن يجدوا موضوعا يستطيعون التواصل من خلاله بوعي. أولئك الذين بشتركون في المحادثة بطبيعة الحال يميلون إلى أن ينسبوا ما يقوله المتحدثون الأخرون لأنفسهم. انهم أحيانا يقومون بإظهار جوانب حياتهم في ردودهم من أجل الاتصال بآراء الشخص الآخر أو نقاط الحديث.

المحادثة لا غنى عنها لتحقيق النجاح لجميع الأنشطة تقريبا بين الناس، ولا سيما التنسيق في العمل، وتكوين علاقات الصداقة والتعلم.

كثير من الناس عبر التاريخ قد لوحظوا بحديثهم، ومن بينهم سقراط، صموئيل جونسون، ماري تيريز روديت جيوفرين، آن لويز جيرمين دي ستايل و جريجوري بيتسون.

تحليل المحادثة هو فرع من فروع علم الاجتماع الذي يدرس هيكل وتنظيم التفاعل الإنساني، مع التركيز بشكل أكثر تحديدا على التفاعل التخاطبي.

تصنيف المحادثة

الموضوع
الغالبية العظمى من المحادثات يمكن تقسيمها إلى أربع فئات رئيسية وفقا لمضمون الموضوع:
 المحادثات حول الأفكار الذاتية ، والتي غالبا ما تؤدي إلى توسيع نطاق الفهم والوعي.
 المحادثات حول الحقائق الموضوعية ، والتي قد تساعد على توطيد فكرة سائدة.
 المحادثات حول أشخاص آخرين (عادة ما يكون غائب)، والتي قد تكون حاسمة، تنافسية، أو داعمة. ويشمل هذا القيل والقال.
 المحادثات حول الذات ، والتي تظهر في بعض الأحيان سلوك جذب انتباه الآخرين.

في العالم الواقعي، القليل من الأحاديث تدخل حصرا في فئة واحدة. ومع ذلك، التوزيع النسبي لأي محادثة بين الفئات المختلفة يمكن أن يقدم رؤى نفسية مفيدة من خلال المشاركين.

الوظيفة
لكل نوع من المحادثات غرضه الخاص وتوقعاته المصحوبة.
 المحادثة الوظيفية مصممة لنقل المعلومات من أجل المساعدة في تحقيق هدف فرد أو جماعة.
 الحديث الصغير هو نوع من المحادثة حيث الموضوع هو أقل أهمية من تحقيق الغرض الاجتماعي من الترابط بين الناس أو تنظيم الحدود الشخصية.
 مداعبات وهي حوارات غير جادة، وعادة ما تكون بين الأصدقاء، والتي قد تعتمد على الفكاهة، أو النكات عن طريق هؤلاء المشاركين. الغرض من المزاح قد يبدو للوهلة الأولى كإهانة مسيئة لشخص آخر في الوجه. ومع ذلك، إشراك الناس في مثل هذه المحادثة غالبا ما يشير إلى أنهم مريحون بما يكفي في مشاركة بعضهم البعض ليكونوا قادرين على قول مثل هذه الأشياء دون وقوع إهانة. المزاح أمر صعب بصفة خاصة للذين يعيشون على طيف التوحد، أو الذين لديهم تداخل في الدلالات.xs

العفوية
في معظم المحادثات، الاستجابات هي رد فعل تلقائي على ما سبق أن قيل. في البرامج التليفزيونية الترفيهية فإن مواضيع المحادثة غالبا ما تكون معدة مسبقا. البرامج الحوارية مثل William F. Buckley's Firing Line أو the Dick Cavett Show يمكن اعتبارها مناورات في المحادثة.

الرجال والنساء
وكشفت دراسة أنجزت في تموز / يوليو 2007 بواسطة ماتياس ميل من جامعة أريزونا يظهر أنه خلافا للاعتقاد الشائع، لا يوجد فارق كبير في عدد الكلمات التي يستخدمها الرجال والنساء في المحادثة. وأظهرت الدراسة أنه في المتوسط فإن كل من الجنسين يستخدم حوالي 16,000 كلمة يوميا.

أدبيات في المحادثة
من الكتاب الذين كتبوا على نطاق واسع على المحادثة، وحاولوا تحليل طبيعتها:
 ميلتون رايت كتب فن المحادثة المعالجة الشاملة لهذا الموضوع في عام 1936. ويتناول الكتاب المحادثة لذاتها، وسياسيا وللمبيعات، ودينيا. ميلتون يصور المحادثة على أنها فن الإبداع حيث يمكن للناس أن تتلاعب بها وتمنحها جزءا من الحياة.
 كيري باترسون، جوزيف جريني، آل سويتزلر، ورون ماكميلان كتبتوا لصحيفة نيويورك تايمز اثنين من الكتب الأكثر مبيعا في المحادثة. الأول هو «محادثات حاسمة: أدوات التحدث عندما تكون المخاطر كبيرة،» ماكجرو هيل، 2002، تعلم المهارات اللازمة لمعالجة الخلافات والقضايا عالية المخاطر في مكان العمل والمنزل. الكتاب الثاني، «مواجهات حاسمة: أدوات لحسم وعود اخلفت وتوقعات انتهكت، وسوء التصرف،» ماكجرو هيل، 2005، تعلم مهارات مهمة للتعامل مع قضايا المساءلة.
 تشارلز بلاتبرج كتب كتابين يدافعون عن هذا النهج في السياسة التي تشدد على المحادثة - على النقيض من التفاوض - باعتبارها الوسيلة المفضلة لتسوية النزاع. وله أيضا: من التعددية إلى السياسة الوطنية: وضع الممارسة أولا ، أكسفورد ونيويورك: مطبعة جامعة أكسفورد، 2000، ISBN 0-19-829688-6، وهو عمل عن الفلسفة السياسية، وله أيضا دعنا نرقص؟ السياسة الوطنية لكندا ، ومونتريال، وكينجستون: مطبعة جامعة الملكة ماكجيل أكسفورد، 2003، ISBN 0-7735-2596-3، ويطبق هذه الفلسفة على حالة الكندي.
 باول درو وجون هيرتاج - الحديث في العمل ، دراسة عن كيفية تغير المحادثة في الأوضاع الاجتماعية وأماكن العمل.
 نيل بوستمان - تسلية أنفسنا حتى الموت (المحادثة ليست هي نقطة التركيز في الكتاب، ولكن المخاطبة في العام حصلت على معالجة جيدة هنا)
 ديبورا تانين - الثقافة الوسيطة: وقف حرب الكلمات الأمريكية  ، نمط المحادثة: تحليل الحديث بين الأصدقاء ، النوع، والخطاب، أنني أقول هذا فقط لأنني أحبك ، التحدث من 9 إلى 5 : المرأة والرجل في العمل ، ليس هذا ما أعنيه ! ، أنت فقط لم تفهم: المرأة والرجل في المحادثة

انظر أيضا
 المحادثة
 حوار
 صمت محرج
 تداخل الأحاديث

المراجع

وصلات خارجية
 http://www.basicincome.com/bp/artofconv.htm موجز قصير لميلتون رايت فن المحادثة
 نصيحة بشأن بدء المحادثات وروابط لمنظمات التخاطب.
 موضوع عن تطوير المهارات الأساسية للاتصالات
 مقهى المحادثة، المكرسة لخلق ثقافة «للمحادثة».
 مهارات الاستماع التعاطفي كيفية الاستماع حتى يشعر الآخرين بأنهم يسمعون، أو الاستماع أولا (جامعة كاليفورنيا). تحميل ندوة لمدة ساعة واحدة حول الاستماع التعاطفي ومهارات الحضور.
 كيف تدخل حياه الآخر بمحادثة صغيرة
 جدولة الموضوعات باستخدام بطاقات الأسئلة لتحفيز الحوار
 «فن الحديث»، «الاقتصادي»، 19 ديسمبر 2006
 تقنيات المحادثة  وأساليب وأفكار للشروع والمحافظة على المحادثة.
 اسئلة محادثة المحادثات الإجبارية  والاقتباسات التي تؤدي للانخراط الفوري في المحادثات للطلاب متحدثي الإنجليزية أو هي لغتهم الثانية.
 شات 12 محادثة فورية تدعم بروتوكول بروتوكول نقل النص التشعبي الآمن

تواصل شفهي

محادثة


Kamil Rychlicki (Ettelbrück, 1 de novembro de 1996) é um jogador de voleibol luxemburguês que atua na posição de oposto.

Carreira

Clube
Rychlicki começou sua carreira jogando em seu país natal, pelo VC Strassen aos 15 anos de idade. Em 2016 mudou-se para o voleibol belga para atuar pelo Noliko Maaseik. Após atuar por duas temporadas na Bélgica, onde conquistou o título do Campeonato Belga da temporada 2017–18, transferiu-se para o Consar Ravenna, da Itália; enquanto que na temporada seguinte assinou contrato com o Al-Rayyan, para atuar no voleibol catarense.

Em 2019 voltou a atuar no voleibol europeu após assinar contrato com o Cucine Lube Civitanova, onde conquistou o título do Campeonato Mundial de Clubes de 2019 e a Copa Itália de 2019–20. Na temporada seguinte voltou a conquistar dois títulos com o clube de Treia: a Copa Itália e o Campeonato Italiano.

Em junho de 2021, permanecendo em solo italiano, foi anunciado como o novo reforço do Sir Safety Perugia.

Seleção
Em 2013 Rychlicki ficou em 3º lugar no Campeonato Europeu de Estados Pequenos. Em 2015 foi vice-campeão da Copa Novotel. Em 2017 foi campeão na XVI edição dos Jogos dos Pequenos Estados da Europa.

Vida pessoal
Rychlicki tem ascendência polonesa. É filho do ex-jogador de voleibol Jacek Rychlicki.

Títulos
VC Strassen
 Campeonato Luxemburguês: 2013–14, 2014–15, 2015–16

 Copa Luxemburgo: 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16

Noliko Maaseik
 Campeonato Belga: 2017–18

 Supercopa Belga: 2016

Cucine Lube Civitanova
 Campeonato Mundial: 2019

 Campeonato Italiano: 2020–21

 Copa Itália: 2019–20, 2020–21

Sir Safety Perugia
 Campeonato Mundial: 2022

 Copa Itália: 2021–22

 Supercopa Italiana: 2022

Clubes

Ligações externas
 Kamil Rychlicki no Global Sports Archive
 Kamil Rychlicki no Volleybox

Naturais de Ettelbrück
Voleibolistas de Luxemburgo
Opostos de voleibol
Luxemburgueses de ascendência polonesa

Kamil Rychlicki


Gísli Helgason er tónlistarmaður og lagahöfundur úr Vestmannaeyjum.

Gísli Helgason er fæddur í Vestmannaeyjum 1952, tvíburabróðir hans er Arnþór sem einnig fæddist sjónskertur en varð síðar alveg blindur. Þeir bræður lærðu á hljóðfæri á barnsaldri og nam Gísli blokkflautuleik hjá Oddgeir Kristjánssyni en lærði einnig á klarinettu, blokkflautan hefur þó alltaf verið hans aðalhljóðfæri. Þeir bræður munu hafa komið fyrst fram opinberlega um sjómannadagshelgina 1963 þar sem þeir léku á flautu og orgel, þá voru þeir reyndar fluttir til Reykjavíkur til náms en aðstæður til kennslu fyrir blind og sjónskert börn var ekki til staðar í Eyjum.

Það var svo árið 1981 sem þeir bræður Gísli og Arnþór Helgasynir sendu frá sér plötuna Í bróðerni en sú plata vakti feikimikla athygli t.d. fyrir það að vera fyrsta platan hérlendis sem blokkflautan fær svo mikið vægi, hún inniheldur m.a. stórsmell Gísla, Kvöldsigling við texta Jóns Sigurðssonar sem Ólafur Þórarinsson (Labbi í Mánum) söng, lögin Vestmannaeyjar og Fréttaauki (bæði eftir Arnþór) urðu einnig nokkuð vinsæl. Lögunum á plötunni skiptu þeir bræður nokkuð jafnt á milli sín, samin á árunum 1966-80 en mörg þeirra voru án söngs. Í bróðerni var hljóðrituð í Stúdíó Stemmu hjá Sigurði Rúnari Jónssyni (Didda fiðlu), og fékk hún góða dóma í Poppbók Jens Kr. Guðmundssonar, Degi og tímaritinu TT. Þess má geta að lagið Vestmannaeyjar á plötunni hafði einmitt komið út á plötu Eyjaliðsins árið 1973 en var þarna í gjörbreyttri útsetningu.

Kvöldsigling er án nokkurs vafa þekktasta lag Gísla og hefur margoft verið gefið út í mismunandi útgáfum, Ari Jónsson, Hermann Ingi Hermannsson, Þórunn Lárusdóttir, Islandica og Gísli sjálfur eru meðal þeirra sem gefið hafa lagið út í nýjum útgáfum og hefur það þ.a.l. komið út á fjölda safnplatna einnig.

Stjórnmálastörf
Gísli skipaði 2. sæti á lista F-lista Frjálslynda flokksins í Alþingiskosningunum 2003 í Reykjavíkurkjördæmi suður en flokkurinn kom þar ekki að manni. Þremur árum síðar skipaði Gísli þriðja sæti á framboðslista F-lista Frjálslyndra og óháðra fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2006 og tók nokkrum sinnum sæti í borgarstjórn.

Íslenskir tónlistarmenn

Gísli Helgason


සෙලියුකස් i නිකේටර්ගේ රිදි කාසිය, මෙහු චන්ද්‍ර ගුප්ත මෞර්යය සමග සටන් වැදුනු අතර පසුව ඔහු සමග මිත්‍ර වන ලදී.

ඇලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජ්‍යයාගේ පෙර පැවති අධිරාජ්‍යයේ ආසියානු කොටසේ මෙසිඩෝනියානු මාණ්ඩලිකයා වු සෙලියුකස් I නිකේටර් විසින් බැක්ට්‍ර්යා හා ඉන්දුස් වැනි ඉතා ඈත පිහිටි නැගෙනහිර දිග භූමි ප්‍රදේශ ආක්‍රමණය කළ ඔහුගේ පාලනය යටතට ගන්නා ලදී. (ඇපියන්, රෝමයේ ඉතිහාසය, සිරියානු යුද්ධ 55) කි පූ305 හි ඔහු චන්ද්‍ර ගුප්ත සමග ගිවිසුමකට එළඹෙන ලදී.

"අවිආයුධ වලින් බලසම්පන්න හා කවුන්සිලයෙන් අනුනයිනි වු ඔහු මෙසපොතේමියා, ආමේනියා, සෙලියුසිඩ් කැපඩොස්යා, පර්සිස්, පාතියා, බැකට්‍රියා, අරාබිය, ටපවුරියා, සොද්දියා, ඇරකොසියා, හිල්කානියා හා හින්දුස් ගඟ වැනි ඈත පිහිටි අශෝක අධිරාජ්‍යයා විසින් යටත් කර ගෙන සිටි අනෙක් ප්‍රදේශද අයත් කරගන්නා ලදී. එම නිසා ඔහුගේ සීමා අලෙක්සැන්ඩ්‍ර අධිරාජ්‍යයාගෙන් පසු වඩාත් විශිෂ්ඨතම ඒවා විය. ප්‍රිගියා සිට ඉන්දුස් දක්වා වු සියළු ප්‍රදේශ සෙලිකස්ට අයත් විය." ඇපියන්, රෝමයේ ඉතිහාසය සිරියානු යුද්ධ 555

ගැටුමකට කිසිදු හේතුවක් නොතිබුණත් ඔහු විසින් යම් භූමියක් අත්පත් කර ගැනීම‍ට අසමත් වු විට ඉන්දියානු අධිරාජ්‍යයන්ට එරෙහිව දුබලව කටයුතු කළ බව පැහැදිලි ඇති අතර ඔහුගේ වු භූමි ප්‍රදේශද භාර දීමට සිදු විය. කෙසේ නමුත් කි පූ305  හිදි සෙලිකස් හා චන්ද්‍රගුප්ත ගිවිසුමකට එළඹෙන ලද අතර ස්ට්‍රබූට අනුව සෙලිකස් විසින් දකුණු දිග ඇෆ්ගනිස්ථානය හා පර්සියාවේ කොටස් ඇතුළත්ව භූමි ප්‍රදේශ ගණනාවක් චන්ද්‍ර ගුප්තට පවරා දෙන ලදී.තවද යුධ අලින් 500 දෙනෙකු(ඇතැම් මූලාශ්‍ර වල ඇතුන් 5දෙනෙකු බව දැක්වේ) හා යුධමය වත්කම් හිමිය.තවද නිකේටර්ගේ දියණිය චන්ද්‍ර ගුප්ත රජුට විවාහ කර දීමද මෞර්ය රාජ සභාවට මෙගස්තිනීස් නම් ග්‍රීක තානාපතිවරයා පත් කර එවීමද සිදු විය

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Maurya_Empire#Conflict_and_alliance_with_Seleucus_.28305_BCE.29

සෙලියුකස් සමග ගැටුම් හා මිත්‍ර වීම් (කි පූ 305)


El Club Deportivo Básico Voley Guada, también conocido como Seranco Voley Guada por razones de patrocinio, es un club de voleibol de la ciudad de Guadalajara (España) que milita en la Superliga Masculina. Habitualmente disputa sus partidos como local en el Palacio Multiusos de Guadalajara.

Historia
Fue fundado en 1999 y desde entonces ha jugado dos temporadas en la 2ª División, tres temporadas en la 1ª División, tres temporadas en la Liga FEV, dos temporadas en la Superliga 2 y tres temporadas en la Superliga 1.

Palmarés
 Campeón de la Superliga 2 en la temporada 2010-2011.
 Campeón de la Copa del Príncipe en 2011.
 Campeón de la Liga FEV en las temporada 2005-2006 y 2009-2010.

Bibliografía
 RFEVB. Guía Superliga Masculina 2011-2012.

Enlaces externos
 Web oficial del Voley Guada

Clubes deportivos de la provincia de Guadalajara
Deporte en Guadalajara (España)
Equipos de voleibol de España
Deporte en España en 1999

Voley Guada


Acer fenzelianum er lauftré af ættkvísl hlyna (Acer) sem er frá Kína (Yunnan) og Víetnam. Hann getur orðið allt að 20 m hár.

Tilvísanir

Hlynir

Acer fenzelianum


පුරාවිද්‍යාත්මක භූ භෞතික විද්‍යාව යන්න වඩාත් පරිශීලනය වන්නේ පුරාවිද්‍යාත්මක රූපණය හෝ සිතියම් කරණය සදහා යොදා ගන්නා භූ භෞතික විද්‍යාත්මක සමීක්ෂන තාක්ෂණික ක්‍රමවලටය. වඩා පුළුල්ව අර්ථ දක්වන ලද විට මෙම වදන පුරා විද්‍යාවට ව්‍යවහාර වන ඕනෑම භූ භෞතික තාක්ෂණික ක්‍රමයක් හැදින් වීමට යොදා ගත හැක. දුරස්ථ සංවේදනය හා සමුද්‍ර සමීක්ෂණ ද පුරාවිද්‍යාවේදි භාවිතා වන නමුත් සාමානයයෙන් ඒවා සැලකෙන්නේ වෙන්වු විෂය පථ ලෙසයි. භූ භෞතික විද්‍යාත්මක ප්‍රලෝකනය හා භූ භෞතික විදයාත්මක සමීක්ෂණය වැනි අනෙකුත් වදන්ද පුරා විදයාත්මක වාග් මාලාවක් තුළදී සාමාන්‍යයෙන් එහා තුල්‍යාර්ථයකින් භාවිතා වෙයි.

දළ විශ්ලේෂණය
ජෛව භෞතික විද්‍යාත්මක සමීක්ෂණය, පුරා විද්‍යාත්මක අංගවල උප මුහුණත්වල සිතියම් නිර්මාණය කිරීම සඳහා යොදා ගනී. අංග යනු පුරා විද්‍යාත්මක වාර්තාවල චලනය කළ නොහැකි කොටස් එය නැගී සිටින ව්‍යුහයක් හෝ පසෙහි ඉතිරි වී ඇති මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ ඉඟියක් විය හැකිය. වැළලී ඇති අංගවල විද්‍යුත් හා චුම්භක ගුණ ඒවායේ ඒවා අඩංගු පරිසරය සමඟ සැලකිය යුතු තරම් වෙනස්කමක් දක්වන විට භූ භෞතික විද්‍යාත්මක උපකරණ මඟින් ඒවා අනාවරණය කර ගත හැකිය. සමහරක් අවස්ථාවලදී ඒකජ මානව කෘති (විශේෂයෙන් ලෝහ) ද හමුවිය හැක. ක්‍රමානුරූප රටාවකට ගන්නා ලද කියවුම් දත්ත කුලකයක් බවට පත්වන අතර එය රූප සිතියමක් ලෙස විදැහීම සිදු කළ හැක. සමීක්ෂණ ප්‍රතිඵල, කැනීම් මෙහෙයවීම සඳහා හා පුරා විද්‍යාඥයින්ට  වැඩ බිමෙහි කැ‍නීම් සිදු නොකළ කොටස් බලා ගැනීම සඳහා උදව් වේ. වෙනත් පුරා විද්‍යාත්මක ක්‍රම මෙන් නොව ජෛව භෞතික විද්‍යාත්මක සමීක්ෂණය ආක්‍රමණික හෝ විනාශකාරී නොවේ. මේ හේතුව නිසා සංරක්ෂණය කිරීම (කැනීමට වඩා) අරමුණ වන ස්ථානයන්හි දී මෙය බහුලව භාවිතා වේ.

භූ භෞතික විද්‍යාත්මක සමීක්ෂණය අතීතයේ දී වරින් වර පැමිණෙන සාර්ථකත්වයන් සමඟ භාවිතා කළ නමුත්  එය නිවැරදි පරිදි යොදා ගත් විට හොඳ ප්‍රතිඵල ලැබීම බොහෝ විට සිදු වේ. එය අර්ථ නිරූපණය පරීක්ෂා කිරීම හා සැකසීම සිදු කළ හැකි හොඳින් සංයුක්ත කරන ලද පර්යේෂණ සැකසුමක දී භාවිතා කිරීමේ දී වඩා ප්‍රයෝජනවත් වේ. අර්ථ නිරූපණය සඳහා පුරා විද්‍යාත්මක වාර්තාවල හා එය භූ භෞතික විද්‍යාත්මකව ප්‍රකාශයට පත්වන ආකාරය ගැන දැනීමක් අවශ්‍ය වේ. සුදුසු ලෙස උපකරණ යොදා ගැනීම, සමීක්ෂණ සැලසුම් කිරීම හා දත්ත සැකසීම සාර්ථකත්වය සඳහා අත්‍යවශ්‍ය අංග වන අතර එය එක් එක් වැඩ බිමෙහි ආවේනික භූ විද්‍යා හා පුරා විද්‍යාත්මක වාර්තා සඳහා එකතු කරගත යුතුය. ක්ෂේත්‍රයේ දී දත්ත තත්වය පාලනය හා අවකාශීය නිරවද්‍යභාවය තීරණාත්මක වේ.

භූ භෞතික විද්‍යාත්මක ක්‍රම
EM සන්නයන සමීක්ෂණය

පුරා විද්යාවේ දී භාවිතා වන භූ භෞතික විද්යාත්මක ක්රම බොහොමයක් උකහා ගෙන ඇත්තේ ඛනිජ ගවේෂණයේ දී , ඉංජිනේරු විද්යාවේ දී හා භූ විද්යාවේ දී යොදා ගන්නා ඒවායිනි. භූ විද්යාත්මක සිතියම්කරණය ආවේනික අභියෝග ප්රදර්ශනය කරන නමුත් එය ක්රම හා උපකරණවල වෙන් වෙන් වශයෙන් වූ දියුණු වීමකට මඟ පාදා ඇත. සාමාන්යයෙන් භූ විද්යාත්මක යෙදීම් සලකා බලනු ලබන්නේ සාපේක්ෂව විශාල ව්යුහ අනාවරණය කර ගැනීමත් සමඟය (බොහෝ විට හැකිතාක් ගැඹුරින්). සන්සන්දනාත්මකව බොහොමයක්  පුරා විද්යාත්මක වැඩ බිම් සාපේක්ෂව මතුපිටට ආසන්නයෙන් පිහිටයි. (බොහෝ විට පෘථිවියේ උඩම මීටරය තුළ) උපකරණ බොහෝ විට සැලසුම් කර තිබෙන්නේ මතුපිට අසල සංසිද්ධිය හොඳින් විසඳීම සඳහා ප්රතිචාර දක්වන ගැඹුර සීමා වන ලෙසය. තවත් අභියෝගයක් වන්නේ සියුම් හා ඉතා කුඩා අංග (දිරාපත් වූ ලීවලින් හට ගැනෙන කාබනික වර්ණක වැනි අචීර) අනාවරණය කිරීම හා ඒවා ගල්,මුල් හා අනෙකුත් ස්වාභාවික අපද්රව්යවලින් වෙන් කර ගැනීමයි. මෙය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා අවශ්ය වන්නේ සංවේදීතාවය පමණක් නොවේ. එයට දත්ත ලක්ෂ්ය අධි ඝනත්වයක් (අඩුම තරමින් එකක් වත්) හා සමහරක් විට වර්ග මීටරයකට කියවුම් දුසිමක් පමණ අවශ්ය වේ.

පුරා විද්යාවේ දී බහුලවම භාවිතාවන උපකරණ වන්නේ චුම්භක මාන, විද්යුත් ප්රතිරෝධ මාන, භූමිය විනිවිද යන රේඩාර් (GPR) හා විද්යුත් චුම්භක (EM) සන්නායක මානයි. මෙම ක්රම බොහොමයක් වර්ගවල පුරා විද්යාත්මක අංගවල විශිෂ්ට විභේදනයක් ලබා දෙන අතර විශාල ප්රදේශවල අධික සාම්පල ඝනත්ව සමීක්ෂණ සඳහා හැකියාවෙන් යුක්ත වන අතර පුළුල් තත්ව පරාසයක් යටතේ ක්රියාත්මක වේ. සාමාන්ය ලෝහ අණාවරක භූ භෞතික විද්යාත්මක සංවේදක වන අතර ඒවාට අධි විභේදන රූප නිර්මාණය කළ නොහැක. අනෙකුත් ප්රකාශ කර ඇති හා මතුවෙමින් පවතින තාක්ෂණික ක්රම ද භූ විද්යාත්මක යෙදුම්වල භාවිතා වේ.

පුරාවිද්‍යාව
භෞතික විද්‍යාව

පුරා විද්‍යාත්මක භූ භෞතික විද්‍යාව


Gara Câmpinița (ortografiat Cîmpinița în perioada comunistă), situată la kilometrul 2,1 al liniei CFR 301 Câmpina–Telega, a fost o stație feroviară construită la începutul secolului al XX-lea în orașul Câmpina, România. Clădirile gării, situate pe strada Rampei, peroanele, triajul și șinele mai există și în prezent, chiar dacă sunt scoase din uz și puternic degradate.

Context
Una din principalele resurse ale regatului României în secolul al XIX-lea a constituit-o exploatarea sării. Principalele ocne de sare din regatul de la acea vreme, Slănic și Doftana, se aflau în județul Prahova, iar realizarea unor căi de acces în zonă pentru transportul acestui produs a constituit o prioritate. În acest scop, în 1883 a fost dată în folosință calea ferată Câmpina–Telega pentru a permite transportul de marfă, în special sare de la Doftana și lemn dinspre Valea Doftanei. Calea ferată avea capătul în Gara Câmpina, de unde produsele respective erau preluate și transportate pe magistrala CFR 300 către București și restul regatului.

Deschidere și funcționare
Odată cu dezvoltarea rapidă a industriei de extragere și rafinare a petrolului în județul Prahova și cu începerea construcției, în 1897, a rafinăriei "Steaua Română", a devenit necesară amenajarea unui punct de oprire în imediata apropiere a acestei unități industriale. Halta, denumită "Câmpinița", a fost folosită atât pentru transportul petrolului brut către rafinărie și a produselor rafinate către magistrala CFR 300, dar și pentru transportul forței de muncă din și înspre localitățile învecinate. Pentru călători, ea avea avantajul că se afla în mijlocul orașului Câmpina, în timp ce așa-numita gară Câmpina de pe magistrala 300 este situată la distanță, în comuna Poiana Câmpina. Activitatea din stația de încărcare a produselor petroliere din gara Câmpinița s-a păstrat pe mai multe cărți poștale sau fotografii vechi, din care una postată pe pagina web a rafinăriei "Steaua Română".

Gara Câmpinița nu apare pe harta județului Prahova din "Atlasul Căilor de Comunicații", întocmit în 1897 de Ministerul Transporturilor, deși calea ferată Câmpina–Telega este reprezentată pe planuri. Gara nu este prezentă nici pe hărțile austriece din 1910, deși din nou, calea ferată este. Pe Planul Director de Tragere al zonei, întocmit de Armata României în 1914, triajul din zona rafinăriei este vizibil, dar nu există nici o reprezentare a clădirii propriu-zise a gării, sugerând că aceasta a fost construită mai târziu. În schimb, gara apare ulterior pe hărțile foarte detaliate realizate la scările 1:50000, 1:100000 și 1:200000 de topografii militari sovietici.

În perioada comunistă Câmpina a devenit un puternic centru uzinal, astfel că au fost construite numeroase ramificații ale căii ferate Câmpina–Telega care să deservească platformele industriale și fabricile din localitate, printre care rafinăria, uzina producătoare de transmisii mecanice Neptun, Atelierele Centrale (ACC) sau Turnătoria Centrală. Gara Câmpinița a fost și ea extinsă și modernizată, fiind echipată cu instalație CED-CR-2.

Un extras al Mersului Trenurilor din 1968 arată că în acel an circulau prin gară două perechi de trenuri de pasageri. Acestea aveau plecările fixate la ore utile în special navetiștilor din Telega și împrejurimi care lucrau în Câmpina. Primul tren pleca dimineața din gara Câmpina, ajungea la Câmpinița la ora 6:45, prelua navetiștii din Telega la ora 6:58 și revenea în gara Câmpina la 7:28. Cel de-al doilea pleca din Câmpina la 15:30, trecea prin Câmpinița la 15:42, ajungea în gara Telega la 15:50 și se întorcea în gara Câmpina la 16:35.

Conform livretelor de marfă, gara Câmpinița era situată la km 2,1 al liniei Câmpina–Telega, viteza maximă de circulație prin gară a trenurilor marfare era de 30 km/h, iar masa maximă admisibilă era de 1300 tone (pentru tracțiune 060DA), respectiv 1000 tone (pentru tracțiune 040DHC). Triajul rafinăriei "Steaua Română" avea 9 linii.

Declin și desființare
După 1968 s-a renunțat la circulația trenurilor de călători între Câmpina–Câmpinița–Ramificația Fabrica de cherestea "21 Decembrie"–Telega, linia Câmpina–Telega devenind una strict industrială, iar secțiunea Ramificația Fabrica de cherestea "21 Decembrie"–Telega a liniei Câmpina–Telega a fost demontată din teren în anii 1980. După 1990, odată cu declinul industrial al orașului Câmpina, transportul feroviar de marfă prin gara Câmpinița a scăzut și el. Desființarea fabricii de cherestea "21 Decembrie" a condus și la demontarea din teren a căii ferate între stația Câmpinița și halta Fabrica de cherestea "21 Decembrie".

În 2009 a fost închisă rafinăria "Steaua Română", iar traficul de marfă pe linie a devenit unul ocazional, garniturile de tren deservind intermitent alte unități industriale.

Încă din anul 1985 personalul de specialitate al CFR a constatat rotiri ale pilei numărul 5 a podului feroviar de la km 0+609, pe care calea ferată Câmpina–Telega traversa râul Prahova. Conform unei expertize a CFR, aceasta fusese fundată greșit, "într-un strat de pietriș cu bolovăniș, sub care se găsește un strat de sare compactă", problemă agravată de existența "unui curent de apă subteran ce trece oblic pe sub latura din amonte a pilei". Pe data de 24 septembrie 2013, din cauza agravării situației acestei pile, care punea în pericol întregul pod, CFR a decis închiderea completă a circulației feroviare între Câmpina și Câmpinița. În anii următori traversările de către calea ferată Câmpina–Telega a unor străzi din Câmpina au fost acoperite cu asfalt. O locomotivă LDH70-086 și una LDH70-246, precum și mai multe vagoane cisternă au fost abandonate în fostul triaj al rafinăriei "Steaua Română" din gara Câmpinița, unde se găsesc și în prezent, nemaifiind posibilă deplasarea lor pe nici o direcție. Pe 2 iunie 2016, ele au fost scoase la licitație de administratorul judiciar al rafinăriei, împreună cu alte bunuri ale companiei, dar nu au fost adjudecate.

Note

Legături externe

Câmpinița
Calea ferată Câmpina–Telega

Gara Câmpinița


Motešice este o comună slovacă, aflată în districtul Trenčín din regiunea Trenčín. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 810 locuitori.

Istoric
Localitatea Motešice este atestată documentar din 1208.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Motešice


Des camps de filtration, parfois dénommés « centres de triage », ont été utilisés par les forces russes lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie de 2022, afin de « trier » les Ukrainiens présents dans les zones tombées sous leur contrôle, et d'en déporter, notamment vers la Russie.

Camps et déportation
Le 27 mars, après un mois de conflit, la vice-Première ministre ukrainienne Iryna Verechtchouk déclare que 40 000 personnes ont été déplacées d'Ukraine vers des territoires sous contrôle russe sans coordination avec le gouvernement ukrainien, parmi lesquels on estime que 5 000 habitants de Marioupol sont retenus dans un camp temporaire à Bezimenne, à l'est de Mariupol, visible sur des images satellite. Le 30 mars, plus de 400 000 Ukrainiens ont été « déplacés de force vers la Russie », selon la médiatrice ukrainienne pour les droits de l'homme Lyudmyla Denisova.

Le 8 mai, Mikhaïl Mizintsev, chef du Centre de gestion de la défense nationale de Russie, déclare que 1 185 791 personnes ont été transférées en Russie. Les responsables ukrainiens comparent ces pratiques à celles des camps de filtration en Tchétchénie. Des responsables ukrainiens déclarent que le FSB « travaille » avec des Ukrainiens dans des camps de filtration à Krasnodar et Taganrog qui se voient proposer des emplois à Sakhaline, à l'extrême est de la Russie.

Le gouvernement russe nie avoir expulsé de force des Ukrainiens vers la Russie et qualifie ces expulsions d'« évacuation ». Selon le Byline Times, les camps de filtration en Ukraine sont utilisés comme moyen de réapprovisionner la main-d'œuvre russe.

En août 2022, le département d'État des États-Unis et l'université Yale ont pu identifier 21 camps de filtration, tous dans des zones occupées par l'armée russe.

Début septembre, le Haut commissariat aux droits de l'Homme de l'ONU a pu également confirmer la mise en place de centres de « triage » par les forces armées russes,qui y collectent les « données personnelles et biométriques » des « personnes quittant une zone de combat ou traversant un territoire sous contrôle russe ». L'Organisation des Nations unies accuse également la Russie d'y organiser « des transferts forcés d'enfants non accompagnés vers le territoire occupé par la Russie ou vers la fédération de Russie ».

Marioupol
Des témoins ont déclaré que les troupes russes avaient ordonné aux femmes et aux enfants de sortir d'un abri anti-aérien à Marioupol le 15 mars 2022. Un témoin a déclaré qu'ils avaient été emmenés de force en bus avec deux ou trois cents autres personnes à Novoazovsk, où ils ont dû attendre des heures à l'intérieur des bus jusqu'à ce qu'on leur ordonne de traverser un groupe de tentes jusqu'à ce qu'on appelait un camp de filtration. L'imagerie satellite montre un groupe de tentes à Bezimenne, près de Novoazovsk. Des représentants de la république populaire de Donetsk et de la république populaire de Louhansk ont déclaré qu'ils avaient mis en place un "camp de 30 tentes" d'une capacité de 450 personnes.

Le journal du gouvernement russe Rossiyskaya Gazeta a déclaré que 5 000 Ukrainiens avaient été traités dans le camp de Bezimenne et qu'ils avaient effectué des contrôles pour empêcher "les nationalistes ukrainiens d'infiltrer la Russie déguisés en réfugiés afin d'éviter les sanctions". Un témoin a déclaré qu'elle avait été longuement interrogée par des hommes qui disaient appartenir au FSB. Elle a été interrogée sur ses antécédents et a qualifié l'interrogatoire de "très dégradant". Le groupe a ensuite été emmené à Rostov.

Des hommes ont déclaré avoir été fouillés à nu par des soldats russes à la recherche de tatouages et ont été interrogés sur leurs opinions politiques et leurs liens avec le régiment Azov.

Réactions
Tanya Lokshina, directrice de Human Rights Watch pour l'Europe et l'Asie, déclare : « En vertu du droit international relatif aux droits humains, un déplacement ou un transfert forcé ne signifie pas nécessairement que des personnes ont été forcées de monter dans un véhicule sous la menace d'une arme, mais plutôt qu'ils se sont retrouvés dans une situation qui ne leur laissait pas le choix ». Elle souligne que la quatrième Convention de Genève interdit « les transferts forcés individuels ou massifs, ainsi que les déportations de personnes protégées du territoire occupé, sont interdits, quel que soit leur motif ».

Début avril, la militante des droits de l'homme Svetlana Gannouchkina déclare avoir reçu des dizaines de demandes de personnes bloquées en Russie, principalement autour de Rostov.

L'Ambassadeur des États-Unis aux Nations unies Linda Thomas-Greenfield déclare « Je n'ai pas besoin de préciser ce que ces soi-disant 'camps de filtration' rappellent C'est effrayant et nous ne pouvons pas détourner le regard ». Elle cite des informations selon lesquelles des agents du FSB auraient confisqué des passeports, des cartes d'identité et des téléphones portables, ainsi que des informations faisant état de familles ukrainiennes séparées. L'envoyé américain auprès de l'OSCE, Michail Carpenter, déclare au Conseil permanent de l'organisation que, selon des informations crédibles, des civils ukrainiens dans les camps de filtration ont été interrogés, et que les personnes soupçonnées de liens avec des médias indépendants ou l'armée ont été battues ou torturées avant d'être transférées à Donetsk, région « où ils auraient disparu ou auraient été assassinés ».

Articles connexes
 Invasion de l'Ukraine par la Russie de 2022
 Crimes de guerre lors de l'invasion russe de l'Ukraine en 2022

Notes et références

2022 en Ukraine
2022 en Russie
Relations entre la Russie et l'Ukraine
Crime de guerre lors de l'invasion russe de l'Ukraine en 2022
Emprisonnement et détention en Russie

Camps de filtration russes


An Festuca dmitrievae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Andrej Pavlovich Khokhrjakov. An Festuca dmitrievae in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca dmitrievae


Die katholische Kirche Mariä Himmelfahrt in Bachhagel, einer Gemeinde im bayerischen Landkreis Dillingen an der Donau, ist ein Bau aus dem 17. Jahrhundert. Die Pfarrkirche am Kirchplatz 5 ist ein geschütztes Baudenkmal.

Geschichte und Architektur
Der im Kern aus dem 15. Jahrhundert stammende Bau wurde nach seinem Einsturz ab 1658 wiederaufgebaut. Im Jahr 1777 wurde der Turm nach Plänen des Höchstädter Stadtbaumeisters Franz Anton Schönherr errichtet. An die flach gedeckte Saalkirche mit eingezogenem, rechteckigem Chor ist eine dreiseitig geschlossene Sakristei angebaut. An der Südseite des Langhauses befindet sich der Turm mit quadratischem Grundriss, oktogonalem Aufbau und einer doppelten Zwiebelhaube.

Ausstattung
Die Deckenbilder wurden 1906 von Balthasar Lacher geschaffen. Die Altäre wurden um 1850 gefertigt, die Seitenaltarbilder sind von Karl Keller aus dem Jahr 1892.

Literatur
 Die Kunstdenkmäler des Landkreises Dillingen an der Donau. Bearbeitet von Werner Meyer (= Die Kunstdenkmäler von Bayern. Die Kunstdenkmäler von Schwaben. Band VII. Landkreis Dillingen an der Donau). R. Oldenbourg Verlag, München 1972, ISBN 3-486-43541-8, S. 119–122.

Weblinks

 Mariä Himmelfahrt bei schwabenmedia.de

Einzelnachweise

Bachhagel
Bachhagel
Bachhagel
Maria Himmelfahrt
Maria Himmelfahrt
Erbaut im 17. Jahrhundert
Bachhagel
Kirchengebäude in Europa

Mariä Himmelfahrt (Bachhagel)


نفيني () الحرف التاسع عشر من الأبجدية الديفهية. صوت ذاك الحرف معروف في لغات كالهندية والتاميلية، .

انظر أيضا
 تانة

أبجديات مشتقة من العربية

نفيني


Patent, buluş sahibinin, buluş konusu ürünü 3. kişilerin belirli bir süre üretme, kullanma, satma veya ithal etmesini engelleme hakkı olan belgedir. Buluşu yapılan neredeyse her şey patent koruması kapsamına dahildir. Buluşu yapılan bir ürün ya da sistemin bütün hakları patent sahibine ait olur ve ondan izinsiz kullanılamaz.

Patent, ürün veya buluş sahibine, icat ettiği ürünün satışı, pazarlanması, çoğaltılması, bir benzerinin üretilmesi gibi alanlarda ayrıcalıklar getiren resmi bir belge ve unvandır.

Makineler, araçlar, aygıtlar, kimyasal bileşikler ve işlemleri ile her türlü üretim yöntemleri, patent korumasının kapsamındadır.

Patent Yasalarının amacı; buluş yapmayı, yenilikleri ve yaratıcı fikri faaliyetleri teşvik etmek için gerekli olan korumayı ve buluşlarla elde edilen teknik çözümlerin sanayide uygulanmasını sağlamaktır. Verilen patentler ve bunların sanayide uygulanması ile teknik, ekonomik ve sosyal ilerlemenin gerçekleşmesi sağlanır. Sanayi alanında gelişmiş ülkelerde verilen patent sayılarının yüksekliği bu düşüncenin doğruluğunu kanıtlamaktadır.

Patent verilmeyecek konular ve buluşlar
Bulduğumuz ürünün veya yöntemin, her ne ise, buluş basamağı içerip içermediğini anlamak için kullandığımız kriter şöyle izah edilebilir:

Her buluş teknik bir probleme çözüm içermektedir. Her buluşçu da böyle bir probleme çözüm öneren kişi olarak karşımıza çıkmaktadır. İşte bu önerilen çözüm, tekniğin bu alanında uzman bir kişiye aşikar bir çözüm ise buluş aşaması içermediği kabul edilir ve patent alamaz. Kullanılan kriter kısaca böyle anlatılabilir.

Buluş niteliğinde olmadığı için Kanun Hükmünde Kararname kapsamı dışında kalanlar
 Keşifler, bilimsel teoriler, matematik metotları
 Zihni, ticari ve oyun faaliyetlerine ilişkin plan, usul ve kurallar
 Edebiyat ve sanat eserleri, bilim eserleri, estetik niteliği olan yaratmalar, bilgisayar yazılımları
 Bilginin derlenmesi, düzenlenmesi, sunulması ve iletilmesi ile ilgili teknik yönü bulunmayan usuller
 İnsan veya hayvan vücuduna uygulanacak cerrahi ve tedavi usulleri ile insan, hayvan vücudu ile ilgili teşhis usulleri

Bu maddenin birinci fıkrâsının (e) bendindeki hüküm bu usûllerin herhangi birinde kullanılan terkip ve maddeler ile bunların üretim usullerine uygulanmaz.

Bu maddenin birinci fıkrasında sayılanlar için münhasıran koruma talep edilmesi halinde patent verilmez

Patent verilerek korunamayan buluşlar

 Konusu kamu düzenine veya genel ahlaka aykırı olan buluşlar.
 Bitki veya hayvan türleri veya önemli ölçüde biyolojik esaslara dayanan bitki veya hayvan yetiştirilmesi usulleri.

Ayrıca bakınız
Faydalı model

Kaynakça

Fikrî mülkiyet hukuku

Tekel

Patent


Gram Slotskro er en dansk kro, beliggende tæt ved Gram Slot i Gram i Haderslev Kommune. Kroen blev åbnet i 1673, og de nuværende bygninger blev opført i 1714. Kroen har siden 1913, med undtagelse af perioden 1961–1984, været drevet af familien Schrøder.

Historie
Den første krobygning blev opført i 1673 af feltmarskal Hans Schack, der tre år forinden havde opført hovedbygningen på Gram Slot. Efter en brand, genopførte grev Hans Schack den 2. de nuværende krobygninger af røde mursten i 1714. Godset forsatte som ejere af kroen, og de omdøbte på et tidspunkt stedet til "Petersens Hotel", inden de igen kaldte kroen for det nuværende. På et tidspunkt havde slotsejerne afhændet kroen, men købte den tilbage i 1907.

I 1913 blev købmand Julius Frederik Schrøder forpagter af kroen, der drev kroen frem til sin død i 1950, hvor sønnen Harald og dennes hustru overtog driften af slotskroen. Ægteparret forlod kroen i 1961, for at gå over på den anden side af Slotsvej, for at drive Gæstgivergården, hvor de ændrede navnet til Den Gamle Kro.

Fra 1961 til 1984 blev kroen drevet på forskellige former af Gram Slot, inden de i 1984 solgte til Ole og Aase Schrøder, der efter et generationsskifte i 1971, havde overtaget Den gamle Kro på modsatte side af vejen. Ægteparret forsatte driften af begge steder. I 2001 overlod Ole og Aase ejerskabet af selskabet til søn og svigerdatter Carsten og Marianne Schrøder, der blev fjerde generation på Slotskroen siden 1913.

Den store krobygning med et bygningsareal på 458 m2, og den tilstødende rejselade, blev fredet i december 1986.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Gram Slotkro's officielle websted

Kroer i Danmark
Etableret i 1673
Fredede bygninger, konstruktioner og anlæg i Haderslev Kommune

Gram Slotskro


Valentiner er et efternavn, der henviser til blandt andre:

 Adolph Valentiner (1803–1868)
 Heinrich Christian Valentiner (1767–1831)
 Heinrich Nicolai Valentiner
 Herman Valentiner
 Julius Valentiner
 Ludvig Valentiner

Tyske efternavne

Valentiner


Ubi urbaniano es una encíclica del Papa Pío IX publicada el 30 de julio de 1864.

Está dirigida a los obispos de Polonia y de las regiones bajo la dominación rusa, con el fin de deplorar las restricciones impuestas hacia la Iglesia católica en dicho país, y más específicamente la persecución y exilio de Zygmunt Felinski, arzobispo de Varsovia.

El exilio del prelado se había debido a una carta de protesta enviada al zar Alejandro II de Rusia en la que le solicitaba piedad para el pueblo polaco y la detención de la violencia, luego de la brutal represión realizada por los rusos a una revuelta ocurrida en enero de 1863. Cabe indicar que al llegar a Varsovia, el arzobispo Zygmunt Felinski había reconsagrado la catedral, profanada por los rusos el 15 de octubre de 1861, y reabierto todas las iglesias, a pesar de los constantes choques entre las fuerzas rusas y las fuerzas nacionalistas polacas, sufriendo desde esa época una constante campaña de difamación por parte de los rusos.

Referencias

Encíclicas de Pío IX
Iglesia católica en 1864

Ubi urbaniano


Roma o morte (în traducere "Roma sau moartea") este expresia pe care, potrivit unei tendințe care tinde acum să fie convergentă în istoriografia mișcării Risorgimento, Giuseppe Garibaldi ar fi pronunțat-o într-un discurs ținut cu ocazia adunării Cămășilor Roșii la Marsala, pe 19 iulie 1862, în care anunța plecarea voluntarilor armatei sale din Sicilia către Italia continentală pentru eliberarea Romei de sub puterea temporală a Papei, imediat ce fusese proclamată Unificarea Italiei cu un an mai devreme, la 17 martie 1861, după încheierea celui de-al Doilea Război de Independență și a ulterioarei Expediții a celor o mie.

Fapte

După ce s-a întors la Caprera, după încheierea mișcării Risorgimento cu proclamarea Regatului Italiei, Garibaldi a continuat să mediteze asupra organizării unei noi expediții care să pună capăt anomaliei existenței unui nou stat, în care orașul care a stat la baza civilizației istorice italiene nu se află încă în interiorul granițelor sale. Mai mult, Roma a rămas sub suveranitatea unei autorități ecleziastice care susținea valori diferite de valorile libertății și independenței promovate până atunci de mișcarea Risorgimento (vezi, de asemenea: Chestiunea Romană).

Încurajată inițial - mai mult sau mai puțin explicit - de către primul ministru de atunci Urbano Rattazzi, un grup de voluntari conduși de Garibaldi au pornit din Sicilia spre Roma prin sudul Italiei.

Cu toate acestea, condițiile politice internaționale au arătat imediat că intenția lui Rattazzi ar fi produs noului stat grave dificultăți politico-diplomatice, în special din cauza opoziției clare a împăratului francez Napoleon al III-lea, care a fost întotdeauna un apărător al dreptului statului pontifical de a-și menține posesiunile la Roma și în Lazio, dar și al sprijinului puternic și consensului pe care poziția lui Napoleon al III-lea l-ar fi putut obține în cadrul opiniei publice catolice franceză catolice.

Debarcate în Calabria, Cămășile Roșii au înțeles imediat că nu se puteau baza pe bunăvoința armatei regulate a regelui Victor Emanuel al II-lea (marina regală italiană încercase să împiedice, în zadar, debarcarea în Calabria), și că guvernul condus de Rattazzi renunțase la linia politică inițială de susținere a acestei inițiative.

Așa s-a ajuns la bine-cunoscutul episod de la Aspromonte (Bătălia de la Aspromonte), din Calabria, în care trupele garibaldiene au fost atacate de armata regulată și dispersate, punându-se astfel capăt expediției generalului către Roma. Garibaldi a fost rănit la coapsa stângă și la glezna dreaptă, cu consecințe care, în timp, l-au forțat treptat să se deplaseze într-un scaun cu rotile.

Mărturii
Din: A. Scirocco, Giuseppe Garibaldi, RCS - Corriere della Sera, Milano, 2005, p. 282

"Cu același spirit și având parte de aceeași primire entuziastă, Dictatorul a vizitat locurile evenimentelor extraordinare de acum doi ani, Alcamo, Partinico, Calatafimi, tabăra Reni. În cele din urmă, el a intrat în Marsala, într-o slavă indescriptibilă, sub o ploaie de flori. În catedrală a avut loc o ceremonie religioasă solemnă [...]. Apoi, ieșind în fața casei contelui Mario Grignani, unde era cazat, el a evocat din nou succesul incredibil al celor o mie și a afirmat că nu era posibil să continuăm să suferim rușinea de a fi străini pe pământul italian. În încheiere a spus: "Da, Roma este a noastră", căruia mulțimea i-a răspuns cu strigătul: "Roma sau moartea", salutat și repetat de Erou, și el a jurat solemn a doua zi, duminică, 20 iulie, în timpul unei mese".

Din: Lucy Riall, Garibaldi. L'invenzione di un eroe, Laterza, Roma-Bari, 2007, p. 388

"Pe 23 iulie a fost elaborat apoi un mesaj adresat femeilor romane (al cărui text a fost publicat în Diritto și în Unità italiana):

"Matroane ale Romei, Roma sau Moartea a răsunat pe pământul Rebeliunii de Paște. Sperați deci! Pe acest tărâm al vulcanilor arde o flacără care transformă în cenușă tronul tiranilor! Roma sau Moartea! [...] Roma este un nume care va ridica mulțimile, așa cum furtuna stârnește valurile! Roma, mama măreției italiene! [...] Roma, oh Roma! Cel care pronunțându-ți numele nu este împins să se înarmeze pentru a te izbăvi nu merită mângăierea blândă a unei mame și nici sărutul fierbinte al unei amante [...]. Eu sunt cu voi până la moarte, femeilor".

Note

Bibliografie
 G. Candeloro, Storia dell ' italia Moderna. Vol. V, construcția Statului unitar, Feltrinelli, Milano, 1980
 E. Cecchinato. Tricouri roșii. Partizanii de la Unitatea de la Marele Război, Laterza, Roma-Bari, 2007
 D. Mack Smith, Garibaldi. O viata minunata pe scurt, Mondadori, Milano, 1993
 L. Riall, Garibaldi. Invenția unui erou, Laterza, Roma-Bari, 2007
 L. Saiu, politica externă a italiană Unitate de astăzi, Laterza, Roma-Bari, 1999
 A. Scirocco, Giuseppe Garibaldi, RCS - Corriere della Sera, Milano, 2005
 R. Villari, Istorie contemporană, Laterza, Bari, 1982

Vezi și
 Risorgimento
 Chestiunea Romană
 Cămășile Roșii

Istorie militară

Roma o morte (expresie)


Kazuaki Nagasawa (født 4. februar 1958) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1978||6||0
|-
|1979||0||0
|-
|1980||0||0
|-
|1981||0||0
|-
|1982||0||0
|-
|1983||0||0
|-
|1984||0||0
|-
|1985||3||0
|-
!Total||9||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Kazuaki Nagasawa


Cecilio Raúl Berzosa Martínez (Aranda de Duero, Espanha, 22 de novembro de 1957) é um clérigo espanhol e bispo católico romano emérito de Ciudad Rodrigo.

Cecilio Raúl Berzosa Martínez recebeu o sacramento da ordenação pela Arquidiocese de Burgos em 8 de novembro de 1982 por meio do Papa João Paulo II.

Em 22 de março de 2005, João Paulo II o nomeou bispo titular de Arcavica e o nomeou bispo auxiliar em Oviedo. O arcebispo de Oviedo, Carlos Osoro Sierra, concedeu-lhe a ordenação episcopal a 14 de maio do mesmo ano; Os co-consagradores foram o Arcebispo Emérito de Oviedo, Gabino Díaz Merchán, e o Arcebispo de Burgos, Francisco Gil Hellín, e o Arcebispo Emérito de Burgos, Santiago Martínez Acebes.

Em 2 de fevereiro de 2011, o Papa Bento XVI o nomeou bispo de Ciudad Rodrigo. A posse ocorreu em 9 de abril do mesmo ano.

Em 15 de junho de 2018, o Papa Francisco colocou o Bispo Berzosa em licença da liderança da diocese. Ele nomeou Francisco Gil Hellín, Arcebispo Emérito de Burgos, Administrador Apostólico sede plena et ad nutum Sanctae Sedis. Em 16 de janeiro de 2019, o Papa Francisco aceitou a renúncia antecipada apresentada pelo Bispo Berzosa por motivos pessoais.

Ver também

Bispos católicos da Espanha

Cecilio Raúl Berzosa Martínez


Carl Valentin Lehrmann (født 11. marts 1992 i Odense) er en dansk politiker og siden 2019 medlem af Folketinget for Socialistisk Folkeparti, valgt i Københavns Storkreds. Han var landsformand for Socialistisk Folkepartis Ungdom (SFU) fra 2013 til 2015.

Baggrund og uddannelse

Carl Valentin blev født d. 11. marts 1992 i Odense som søn af skuespiller Githa Lehrmann og ufaglært Tom Valentin. Han blev i 2012 samfundsvidenskabelig student (STX) fra Mulernes Legatskole. Han har taget en bacheloruddannelse i samfundsfag med sidefag i retorik fra Københavns Universitet, hvorfra han dimitterede i 2019. Under sine studier var han desuden bestyrelsesmedlem i Oxfam IBIS (2015-2017) samt klummeskribent ved Altinget.dk (2017-2020).

Politisk karriere
Valentin er SF's ordfører for miljø, fødevarer, skat, dyrevelfærd og udlændinge.

Han startede sin politiske karriere som formand for SF Ungdom i Odense (2010-2012), hvorefter han 2012-2013 var ansat som organisationskonsulent i SFU. Ved SFU's landsmøde i 2013 blev han valgt som ny landsformand til at afløse Gry Möger Poulsen. Han genopstillede ikke ved landsmødet i 2015, hvor han blev afløst af Nanna Bonde.

Carl Valentin stillede første gang op til folketingsvalget 2015 i Fyns Storkreds, hvor han fik 628 personlige stemmer.[1] Han var stedfortræder i Folketinget for Karsten Hønge i perioden fra 25. oktober 2017 til 10. november 2017.

Valentin blev valgt ind i Folketinget ved folketingsvalget 2019 for Københavns Storkreds. Han blev valgt med 2.074 personlige stemmer og dermed som nummer 2 på SF's liste, hvor Pia Olsen Dyhr blev nr. 1.

Valentin er den første veganer, der har haft fast sæde i Folketinget.

Valentin har modtaget en række priser for sit arbejde for udbredningen af plantebaserede fødevarer. I 2021 modtog han Plantevæksts pris "Årets plantevenlige politiker". Samme år modtog han Dansk Vegetarisk Forenings Hinhede-prisen, og i 2022 modtog han prisen som Årets Veganer "" fra Danmarks Veganske Forening.

Kilder

Eksterne henvisninger

Formænd for Socialistisk Folkepartis Ungdom
Nuværende folketingsmedlemmer fra SF
Folketingsmedlemmer i 2010'erne

Carl Valentin


An Lepidosperma neesii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth. An Lepidosperma neesii in nahilalakip ha genus nga Lepidosperma, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepidosperma

Lepidosperma neesii


Robert Kozin (în , Robert Borisovici Kozin; n. 8 martie 1933, regiunea Penza, Rusia) este un profesor rus, doctor habilitat în științe agricole, profesor al Academiei de Stat de Medicină Veterinară si Tehnologie Biologica din Moscova.

Biografie
A absolvit Academia de agricultură din Moscova în 1955. Între anii 1966-1998 a îndeplinit funcția de secretar științific general al Academiei Rusă de Științe Agricole. Este autorul a peste 200 de lucrări științifice. Este decorat cu Medalia "Veteran al muncii".

Nașteri în 1933
Apicultori
Profesori universitari ruși

Robert Kozin


Otto von Habsburg (fullt nafn á þýsku: Franz Joseph Otto Robert Maria Anton Karl Max Heinrich Sixtus Xaver Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignatius, fullt nafn á ungversku: Ferenc József Ottó Robert Mária Anton Károly Max Heinrich Sixtus Xaver Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignác; 20. nóvember 1912 – 4. júlí 2011) var síðasti krónprins austurrísk-ungverska keisaradæmisins. Faðir hans, Karl, var síðasti keisari Austurríkis og síðasti konungur Ungverjalands.

Þar sem keisaradæmið var leyst upp þegar Otto var barn ólst hann að mestu upp í útlegð frá heimalandinu. Hann varð síðar virkur í evrópskum stjórnmálum og varð einn helsti forsvarsmaður hugmyndarinnar um sameinaða Evrópu. Hann sat á Evrópuþinginu frá 1979 til 1999 fyrir Kristilega sósíalsambandið, flokk íhaldsmanna í Bæjaralandi.

Æviágrip
Otto von Habsburg fæddist þann 20. nóvember 1912 og var sonur Karls erkihertoga og Zitu af Bourbon-Parma. Faðir Ottos varð keisari Austurríkis og konungur Ungverjalands eftir andlát Frans Jósefs keisara árið 1916 og Otto varð þá krónprins austurrísk-ungverska keisaradæmisins. Undir lok fyrri heimsstyrjaldarinnar árið 1918, þegar Otto var sex ára gamall, klofnaði Austurríki-Ungverjaland og Austurríki varð lýðveldi. Karl keisari varð að segja af sér og morguninn 24. mars 1918 voru keisarahjónin send ásamt börnum sínum frá Eckartsau-höllinni í lest um Vín til Genfar. Í apríl 1919 voru sett lög í Austurríki sem bönnuðu meðlimum Habsborgarættarinnar að stíga fæti á austurríska grundu nema þau héldu sig í hæfilegri fjarlægð frá keisaradæminu og lýstu sig trygga stuðningsmenn lýðræðisins.

Karl lést í útlegðinni þremur árum síðar og því ól Zita Otto og systkini hans upp ein. Þau bjuggu fyrst á Spáni og síðan í Belgíu og Otto nam mannkynssögu, stjórnvísindi og lög við ýmsa háskóla í Evrópu. Þegar nasistar innlimuðu Austurríki í Þýskaland árið 1938 hvatti Otto austurríska kanslarann Kurt Schuschnigg til að veita þeim mótspyrnu og bauðst til að taka við kanslaraembætti af honum þegar hann neitaði að gera það.

Á tíma seinni heimsstyrjaldarinnar reyndi Otto að tala máli Austurríkismanna við vestræna bandamenn. Þegar Þjóðverjar hernámu París árið 1940 flutti hann til Bandaríkjanna og bjó þar til stríðsloka. Þegar þriðja ríki Hitlers leið undir lok við lok seinni heimsstyrjaldarinnar sendi Otto Harry S. Truman Bandaríkjaforseta erindi þar sem hann varaði Bandaríkjamenn við því að skipta sér af innanríkismálum Austurríkis og hvatti bandamenn til þess að einangra hernámssvæði sitt í landinu frá hernámssvæði Sovétmanna.

Eftir stríðið reyndi Otto að flytja aftur til Austurríkis en var vísað þaðan. Hann bjó í Frakklandi, Spáni, Liechtenstein og Portúgal en settist loks að í Bæjaralandi árið 1954. Þegar uppreisnin í Ungverjalandi braust út árið 1956 sendi Otto ungversku þjóðinni stuðningsávarp þar sem hann fagnaði mótþróa hennar og skrifaði undir hana sem "Otto, konungur Ungverjalands".

Árið 1961 skrifaði Otto undir yfirlýsingu þar sem hann afsalaði sér keisaratitli, erfðarétti og kröfum til einkaeigna gömlu keisarafjölskyldunnar. Þetta var í kjölfar harðsvíruga deilna í landinu um það hvort rétt væri að skila Habsborgurum gömlum eignum sem gerðar höfðu verið upptækar við hrun keisaradæmisins. Hann fékk loks leyfi til að heimsækja Austurríki árið 1966 en vinstrisinnar í landinu gagnrýndu komu hans harðlega og allt að 250.000 manns lögðu niður vinnu í mótmælaskyni. Áfram voru í gildi lög sem bönnuðu meðlimum Habsborgarættar að gegna æðsta embætti þjóðarinnar samkvæmt stjórnarskránni.

Árið 1979 var Otto kjörinn á Evrópuþingið í fyrstu beinu kosningunum sem haldnar voru á það. Hann var kjörinn í þingsæti fyrir Vestur-Þýskaland sem frambjóðandi Kristilega sósíalsambandsins (CSU) í Bæjaralandi. Margir sósíaldemókratar og frjálslyndir gagnrýndu framboð Ottos en hann naut stuðnings Franz Josefs Strauss, leiðtoga CSU. Otto var mikill stuðningsmaður evrópskrar samvinnu og frá stríðsárunum stýrði hann Paneuropa-hreyfingunni, sem beitti sér fyrir sameinaðri Evrópu.

Otto sat á Evrópuþinginu fyrir CSU í tvo áratugi. Eftir lok kalda stríðsins varð Otto von Habsburg einn helsti talsmaður þess að fyrrum Austantjaldsríkjum yrði veitt aðild að Evrópusambandinu. Hann lést í Þýskalandi þann 4. júlí árið 2011. Hann var borinn til grafar í Vín og margir stjórnmálaleiðtogar og aðalsfólk voru viðstödd útför hans.

Tilvísanir

Austurrískir erkihertogar
Austurrískir furstar
Austurrískir stjórnmálamenn
Evrópuþingmenn
Félagar í Mont Pelerin Society
Otto

Otto von Habsburg


Hans Gyde Petersen (født 7. november 1863 i landsbyen Vesterås ved Vejle, død 9. januar 1943) var en dansk billedhugger og landskabsmaler.

Gyde Petersen var oprindelig bestemt for at være landmand, men viste i en tidlig alder anlæg for tegning og blev i 1882 elev på Kunstakademiet, hvor han studerede i 6 år. Sit første større arbejde, gruppen Adam og Eva finder Abels lig, fik han solgt i 1891 til Ny Carlsberg Glyptotek. Andre kendte værker er den store figurgruppe Gud kaldte (fik Eybeschützske Præmie på udstillingen 1896, kom til Den Kongelige Malerisamling), bronzestatuen af kong Christian IX (Thisted 1910) m. v. I 1895 var han med det Ancherske Legat i Paris.

Kilder

Eksterne henvisninger

Billedhuggere fra Danmark
Landskabsmalere
Malere fra Danmark
Danskere i 1800-tallet
Danskere i 1900-tallet

Hans Gyde Petersen


بلدية إلدا , هي بلدية تقع في مقاطعة لقنت. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 55.138 نسمة.

توأمة
لإلدا اتفاقيات توأمة مع كل من:
 نوفو هامبورغو
 سان لويس
 أرنيط

أعلام
 لويس دومينك
 مانويل أريلانو
 أنطونيو جاديس
 إيفان فورت
 إيزابيل أورتونيو

مراجع

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت
بلديات مقاطعة بلنسية

إلدا


1908 ගිම්හාන ඔලිම්පික්, නිල වශයෙන් Games of the IV olympiad ලෙස හැඳින්වෙන්නේ එක්සත් රාජධානියේ ලන්ඩන් නුවර දී 1908 වසරේ පැවති අන්තර්ජාතික බහු-ක්‍රීඩා උළෙලකි. එම ක්‍රීඩා උළෙල රෝමයේ පැවැත්වීමට මුලින් සැලසුම් කර තිබුණද 1906 වසරේ දී විසුවියස් ගිනි කන්ද විනාශකාරී ලෙස විදාරණය වීම නිසා හටගත් මූල්‍යමය බාධක හේතු කොටගෙන, ක්‍රීඩා උළෙල ලන්ඩනයේ පැවැත්වීමට තීරණය විය. ඔලිම්පික් උළෙල වසර හතරකට වතාවක් පැවැත්වීමේ පිළිගත් සම්ප්‍රදායයට අනුව 1908 ලන්ඩන් ඔලිම්පික් උළෙල සිව්වන නූතන ඔලිම්පික් උළෙල ලෙස සළකනු ලබයි. (අන්තර්ජාතික ඔලිම්පික් කමිටුව විසින් නිල ඔලිම්පික් උළෙලක් ලෙස වර්තමානයේ දී පිළිගනු නොලබන ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලක් 1906 දී ග්‍රීසියේ පවත්වනු ලැබීය.) මෙම තරඟාවලිය පැවැත්වෙන කාලයේ දී IOC හි ප්‍රධානීත්වය හොබවනු ලැබුවේ පියේර් ඩි ක්යුබර්ටින් විසිනි. දින 187 ක්, නොඑසේ නම් මාස 6 ක් සහ දින 4 ක් පුරාවට පැවති මෙම ක්‍රීඩා උළෙල නූතන ඔලිම්පික් සම්ප්‍රදායයට අනුව පැවති දීර්ඝතම ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙල ලෙස ඉතිහාසයට එක් වී ඇත.

පසුබිම
1908 ගිම්හාන ඔලිම්පික් පැවැත්වීම සඳහා රෝමය, ලන්ඩනය, බර්ලිනය සහ මිලාන්යන නගර තරග කරන ලදී. 1904 වසරේ දී ලන්ඩනයේ පැවති 6 වන IOC සැසිවාරයේ දී සිදු කරන ලද මෙම ස්ථාන තෝරාගැනීම ජයග්‍රහණය කරන ලද්දේ රෝමය විසිනි.

ඉතාලියානු බලධාරීන් ක්‍රීඩා උළෙල පැවැත්වීමට සුදානම් වෙමින් සිටිය දී 1906 වසරේ අප්‍රේල් 7 වන දින විසුවියස් ගිනි කන්ද පුපුරා ගියේ නේපල්ස් නගරය විනාශ කර දමමිනි. නේපල්ස් නගරය නැවත ගොඩනැංවීමට මුදල් යෙදවීමට සිදු වීම නිසා ඔලිම්පික් උළෙල පැවැත්වීමට නව ස්ථානයක් අවශ්‍ය විය. ඒ අනුව ලන්ඩන් නගරය, එහි දී පවත්වනු ලබන ප්‍රථම ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙල පැවැත්වීම සඳහා තෝරා ගන්නා ලදී. එම කාල වකවානුවේ දී වඩාත් අවධානය දිනාගත් උළෙලක් වූ ෆ්රැන්කො-බ්‍රිටිෂ් ප්‍රදර්ශනය ද ලන්ඩන් නුවර දී පැවැත්වූයේ ඔලිම්පික් උළෙල පැවති කාලයේ දී මය.

ඔලිම්පික්

1908 ගිම්හාන ඔලිම්පික්


Os cometas já foram observados por mais de 2.000 anos. Durante esse tempo, vários sistemas diferentes foram usados para atribuir nomes a cada cometa e, como resultado, muitos cometas têm mais de um nome.

O sistema mais simples, nomeia os cometas após o ano em que foram observados (por exemplo, o Grande Cometa de 1680). Mais tarde surgiu uma convenção de usar os nomes de pessoas associadas com a descoberta (por exemplo, o cometa Hale-Bopp) ou o primeiro estudo detalhado (por exemplo, o cometa Halley) de cada cometa. Durante o século XX, melhorias na tecnologia e pesquisas dedicadas levaram a um aumento maciço no número de descobertas de cometas, o que levou à criação de um esquema de designação numérica. O esquema original atribuía códigos na ordem em que os cometas passavam pelo periélio (por exemplo, Cometa 1970 II). Este esquema funcionou até 1994, quando o aumento contínuo no número de cometas encontrados a cada ano resultou na criação de um novo esquema. Este sistema, ainda em operação, atribui um código com base no tipo de órbita e na data de descoberta (por exemplo, C/2012 S1).

Nomeado por ano

Antes de qualquer convenção de nomenclatura sistemática ser adotada, os cometas eram nomeados de várias formas. Antes do início do século 20, a maioria dos cometas eram simplesmente referidos pelo ano em que apareceram, por exemplo. o "Cometa de 1702".

Cometas particularmente brilhantes que chamaram a atenção do público (ou seja, além da comunidade astronômica) seriam descritos como o grande cometa daquele ano, como o "Grande Cometa de 1680" e o "Grande Cometa de 1882". Se mais de um grande cometa aparecesse em um único ano, o mês seria usado para desambiguação, por exemplo. o "Grande cometa de Janeiro de 1910". Ocasionalmente, outros adjetivos adicionais podem ser usados.

Nomeado após pessoas
Possivelmente, o primeiro cometa a receber o nome de uma pessoa foi o Cometa de César em 44 aC, que recebeu esse nome porque foi observado logo após o assassinato de Júlio César e foi interpretado como um sinal de sua deificação. Cometas epônimos posteriores receberam o nome do(s) astrônomo(s) que conduziram investigações detalhadas sobre eles, ou mais tarde daqueles que descobriram o cometa.

Investigadores

Depois que Edmond Halley demonstrou que os cometas de 1531, 1607 e 1682 eram o mesmo corpo e previu com sucesso seu retorno em 1759, esse cometa ficou conhecido como Cometa Halley. Da mesma forma, o segundo e o terceiro cometas periódicos conhecidos, o cometa Encke e o cometa de Biela, foram nomeados em homenagem aos astrônomos que calcularam suas órbitas em vez de seus descobridores originais. Mais tarde, os cometas periódicos geralmente receberam o nome de seus descobridores, mas os cometas que apareceram apenas uma vez continuaram a ser referidos pelo ano de sua aparição.

Descobridores

O primeiro cometa a receber o nome da pessoa que o descobriu, e não de quem calculou sua órbita, foi o Cometa Faye – descoberto por Hervé Faye em 1843. No entanto, essa convenção não se espalhou até o início do século XX. Continua sendo comum hoje.

Um cometa pode receber o nome de até três descobridores, trabalhando juntos como uma equipe ou fazendo descobertas independentes (sem conhecimento do trabalho do outro investigador). Os nomes são hifenizados juntos, usando travessões sempre que possível. Por exemplo, o cometa Swift–Tuttle foi encontrado primeiro por Lewis Swift e depois por Horace Parnell Tuttle alguns dias depois; as descobertas foram feitas de forma independente e por isso ambas são homenageadas no nome. Quando o descobridor tem um sobrenome hifenizado (por exemplo, Stephen Singer-Brewster), o hífen é substituído por um espaço (105P/Singer Brewster) para evitar confusão.

A partir do final do século 20, muitos cometas foram descobertos por grandes equipes de astrônomos, portanto, podem ser nomeados pela colaboração ou instrumento que usaram. Por exemplo, 160P/LINEAR foi descoberto pela equipe Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR). O cometa IRAS–Araki–Alcock foi descoberto independentemente por uma equipe usando o Infrared Astronomy Satellite (IRAS) e os astrônomos amadores Genichi Araki e George Alcock.

No passado, quando vários cometas eram descobertos pelo mesmo indivíduo, grupo de indivíduos ou equipe, os nomes dos cometas eram distinguidos pela adição de um número aos nomes dos descobridores (mas apenas para cometas periódicos); assim cometas Shoemaker–Levy 1 a 9 (descoberto por Carolyn Shoemaker, Eugene Shoemaker e David Levy). Hoje, o grande número de cometas descobertos por alguns instrumentos torna este sistema impraticável, e nenhuma tentativa é feita para garantir que cada cometa receba um nome único. Em vez disso, as designações sistemáticas dos cometas são usadas para evitar confusão.

Designações sistemáticas

Sistema original
Até 1994, os cometas receberam pela primeira vez uma designação provisória que consistia no ano de sua descoberta, seguido por uma letra minúscula indicando sua ordem de descoberta naquele ano (por exemplo, o cometa 1969i (Bennett) foi o nono cometa descoberto em 1969). Uma vez que o cometa foi observado através do periélio e sua órbita foi estabelecida, o cometa recebeu uma designação permanente do ano de seu periélio, seguido de um numeral romano indicando sua ordem de passagem do periélio naquele ano, de modo que o Cometa 1969i se tornou o Cometa 1970 II (foi o segundo cometa a passar pelo periélio em 1970)

Sistema atual
O número crescente de descobertas de cometas tornou esse procedimento complicado, assim como o atraso entre a descoberta e a passagem do periélio antes que o nome permanente pudesse ser atribuído. Como resultado, em 1994, a União Astronômica Internacional aprovou um novo sistema de nomenclatura. Os cometas são agora provisoriamente designados pelo ano da sua descoberta, seguido de uma letra que indica o meio mês da descoberta e um número que indica a ordem da descoberta (um sistema semelhante ao já utilizado para os asteroides). Por exemplo, o quarto cometa descoberto na segunda quinzena de fevereiro de 2006 foi designado 2006 D4. Prefixos são então adicionados para indicar a natureza do cometa:

P/ indica um cometa periódico, definido para esses propósitos como qualquer cometa com um período orbital inferior a 200 anos ou observações confirmadas em mais de uma passagem no periélio.

C/ indica um cometa não periódico, ou seja, qualquer cometa que não seja periódico de acordo com a definição anterior.

X/ indica um cometa para o qual nenhuma órbita confiável pode ser calculada (geralmente, cometas históricos).

D/ indica um cometa periódico que desapareceu, partiu-se ou foi perdido. Exemplos incluem o Cometa Lexell (D/1770 L1) e o Cometa Shoemaker–Levy 9 (D/1993 F2)

A/ indica um objeto que foi erroneamente identificado como um cometa, mas na verdade é um planeta menor. Uma opção não utilizada por muitos anos, esta classificação foi aplicada pela primeira vez em 2017 para 'Oumuamua (A/2017 U1) e posteriormente para todos os asteróides em órbitas semelhantes a cometas.

I/ indica um objeto interestelar, adicionado ao sistema 2017 para permitir a reclassificação de 'Oumuamua (1I/2017 U1). A partir de 2019, o único outro objeto com esta classificação é o Cometa Borisov (2I/2019 Q4).

Por exemplo, a designação do cometa Hale–Bopp é C/1995 O1. Após sua segunda passagem observada no periélio, as designações de cometas periódicos recebem um número de prefixo adicional, indicando a ordem de sua descoberta. O Cometa Halley, o primeiro cometa identificado como periódico, tem a designação sistemática 1P/1682 Q1.

Separadamente da designação numerada sistemática, os cometas recebem rotineiramente um nome padrão pela IAU, que é quase sempre o nome ou nomes de seus descobridores. Quando um cometa recebeu apenas uma designação provisória, o "nome" do cometa normalmente é incluído apenas entre parênteses após essa designação, se for o caso. No entanto, quando um cometa periódico recebe um número e uma designação permanente, o cometa geralmente é anotado usando seu nome após seu número e prefixo. Por exemplo, o cometa periódico não numerado P/2011 NO1 (Elenin) e o cometa não periódico C/2007 E2 (Lovejoy) são anotados com sua designação sistemática provisória seguida de seu nome entre parênteses; no entanto, o cometa periódico numerado 67P/Churyumov–Gerasimenko recebe uma designação permanente de seu prefixo numerado ("67P/") seguido de seu nome ("Churyumov–Gerasimenko").

Os objetos interestelares também são numerados por ordem de descoberta e podem receber nomes, bem como uma designação sistemática. O primeiro exemplo foi 1I/ʻOumuamua, que tem a designação formal 1I/2017 U1 (ʻOumuamua).

Relação com designações de asteroides
Às vezes não está claro se um objeto recém-descoberto é um cometa ou um asteróide (que receberia uma designação de planeta menor). Qualquer objeto que foi inicialmente classificado erroneamente como um asteroide, mas rapidamente corrigido para um cometa, incorpora a designação de planeta menor à designação de cometa. Isso pode levar a alguns nomes estranhos, como para 227P/Catalina–LINEAR [it], cujo nome alternativo é 227P/2004 EW38 (Catalina-LINEAR), derivado da designação provisória original do planeta menor 2004 EW38.

Em outros casos, um asteroide conhecido pode começar a exibir características cometárias (como desenvolver um coma) e, assim, ser classificado tanto como asteroide quanto como cometa. Estes recebem designações em ambos os sistemas. Existem apenas oito desses corpos que são listados como cometas e asteroides: 2060 Chiron (95P/Chiron), 4015 Wilson–Harrington (107P/Wilson–Harrington), 7968 Elst–Pizarro (133P/Elst–Pizarro), 60558 Echeclus (174P/Echeclus), 118401 LINEAR (176P/LINEAR), (300163) 2006 VW139 (288P/2006 VW139), (323137) 2003 BM80 (282P/2003 BM80) e (457175) 2008 GO98 (362P /2008 GO98 ).

Nomenclatura astronômica
Cometas

Nomenclatura de cometas


9449 Petrbondy este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9449 Petrbondy este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov de Lenka Šarounová. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,99 ua, o excentricitate de 0,06 și o înclinație de 8,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

9449 Petrbondy


{{Infookvir sezona nogometne lige
| natjecanje                = Regionalna nogometna liga – Istarska skupina   RNL – Istra
| sezona                    = 1987./88.
| slika                     =
| opis                      =
| država                    =  Jugoslavija  <small>  SR Hrvatska
| stupanj lige              = V.
| prvaci                    = Banjole
| promovirani               =
| degradirani               =
| broj klubova              = 16
| kontinentalni kup1        =
| kvalifikanti kup1         =
| kontinentalni kup2        =
| kvalifikanti kup2         =
| kontinentalni kup3        =
| kvalifikanti kup3         =
| kontinentalni kup4        =
| kvalifikanti kup4         =
| utakmica                  =
| golova                    =
| najbolji strijelac        =
| najveća domaća pobjeda    =
| najveća gostujuća pobjeda =
| najefikasnija utakmica    =
| pobjednički niz           =
| niz neporaženosti         =
| niz poraza                =
| najveća posjećenost       =
| najmanja posjećenost      =
| prosječna posjećenost     =
| ukupna posjećenost        =
| prethodna sezona          = 1986./87.
| sljedeća sezona           =
}}Regionalna nogometna liga – Istarska skupina (RNL – Istarska skupina, Istarska regionalna liga; Regionalna nogmetna liga Istre, i sl.) je bila liga petog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1987./88.
Sudjelovalo je 16 klubova, a prvak je bio klub "Banjole"''.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

Povezani članci
 II. Hrvatska liga – Zapad 1987./88.
 Regionalna liga – Primorska skupina 1987./88.

Vanjske poveznice

Izvori

 library.foi.hr, "Raški rudar" (glasilo Istarskih ugljenokopa ˝Tupljak˝), ISBN 1334-1731
 library.foi.hr,  "Raški rudar" - glasilo Istarskih ugljenokopa ˝Tupljak˝, god. XLII, br. 5, Labin, objavljeno 15. srpnja 1988., str. 7 (Sport; konačna ljestvica), preuzeto 4. kolovoza 2022.

1987-88
1987-88 Istra
Istra

Regionalna nogometna liga – Istarska skupina 1987./88.


Maner (en hindi: मनेर ) es una ciudad de la India, en el distrito de Patna, estado de Bihar.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 59  a 31 km de la capital estatal, Patna, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 35 484 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bihar

Maner


الجامعة الكندية دبي (Canadian University of Dubai) هي إحدي مشاريع مؤسسة دبي للتعليم التابعة لشركة إيمفست. تقع الجامعة الكندية دبي في شارع الشيخ زايد بدبي.

تسعى الجامعة الكندية – دبي إلى تعزيز المفاهيم الكندية في التعليم والبحث والتطبيق، مع تقدير الثقافات المتعددة والقيم السائدة في الإمارات. برامج الجامعة معتمدة من وزارة التعليم العالي والبحث العلمي في دولة الإمارات العربية المتحدة.

لكي يقبل الطالب في الجامعة، يجب أن يكون حاصلا على شهادة الثانوية العامة (الباكالوريا) أو ما يعادلها، صادرة من إحدى المؤسسات التعليمية في دولة الإمارات العربية المتحدة، أو ما يعادلها، بنسبة لا تقل عن 60% أو أكثر.

الأقسام

 مدرسة العمارة والتصميم الداخلي
 كلية إدارة الأعمال
 مدرسة الهندسة، العلوم التطبيقية والتكنولوجيا
 كلية البيئة والعلوم الصحية
 مدرسة الاتصالات ودراسات الإعلام
 مدرسة الدراسات العليا

شركاء

 جامعة جبل سانت فنسنت
 جامعة نيو برونزويك
 جامعة بروك
 جامعة ليكهيد
 جامعة معهد أونتاريو للتكنولوجيا
 كلية سينتينيال
 كلية نياجرا
 جامعة أثاباسكا
 جامعة ليثبريدج
 جامعة لورانس التكنولوجية (الولايات المتحدة)
 كلية دوغلاس
 جامعة جزيرة فانكوفر
 جامعة دالهوزي
 جامعة كولومبيا البريطانية
 جامعة ماكجيل
 جامعة مانيتوبا
 جامعة يورك
 جامعة تورنتو
 جامعة غرب أونتاريو
 جامعة كونكورديا
 جامعة ديكين (أستراليا)
 جامعة تكساس ايه اند ام (الولايات المتحدة)
 جامعة جورجتاون (الولايات المتحدة الأمريكية)
 جامعة افانس (هولندا)
 جامعة جيرن الأمريكية (شمال قبرص)
 جامعة الوسائط المتعددة (كوالا لمبور، ماليزيا)
 جامعة وادي فريزر (أبوتسفورد، كولومبيا البريطانية، كندا)
 الطرق الملكية (فيكتوريا، كولومبيا البريطانية، كندا)
 كلية جريفيث (دبلن، أيرلندا)
 جامعة الرئيس (اندونيسيا)
 إيميليون (ليون، فرنسا)
 جامعة ديكين (بيرث أستراليا)
 جامعة كيرتن (بيرث أستراليا)
 جامعة ابن طفيل (المغرب)

مراجع

وصلات خارجية
الموقع الرسمي

جامعات وكليات أسست في 2006
تأسيسات سنة 2006 في الإمارات العربية المتحدة
جامعات وكليات في إمارة دبي
هيئات تعليمية أسست في 2006

الجامعة الكندية دبي


دارة قد تشير إلى:
 دارة: هي فيلا (منزل)

 دارة رقمية
 دارة إلكترونية
 دارة متكاملة

دارة (توضيح)


A Villa romana de Casas Novas das Barradas é um sítio arqueológico na freguesia de Luzianes-Gare, no concelho de Odemira, na região do Alentejo, em Portugal.

Descrição e história
Os vestígios arqueológicos foram encontrados em ambos os lados da estrada para a Barragem de Corte Brique, a cerca de dois quilómetros de distância do Monte do Pocilgão, no sentido Oeste / Sudoeste, e a 400 m a Sudeste do Monte de Casas Novas das Barradas, nas imediações de uma ribeira. Consistem num conjunto disperso de pedras aparelhadas em xisto e grauvaque, enquanto que no nível arqueológico que foi corto pelo talude da estrada foram descobertos pedras de grauvaque e outros materiais, embora sem quaisquer muros aparentes. Em termos de espólio, foram encontrados fragmentos de ímbrices e tégulas, ânforas,  dólios que apresentavam motivos decorativos em forma de cordão, e peças de cerâmica fabricadas com recurso a torno. Nas imediações destaca-se igualmente a presença de quatro oliveiras muito antigas.

O sítio foi ocupado durante a época romana, embora uma possível continuidade da habitação ou reocupação poderá ter ocorrido até ao período islâmico, durante a Idade Média, devido à presença de alguns fragmentos de cerâmica melada.

Ver também
Lista de património edificado em Odemira
Capela de São Isidoro (Entradas)
Estação Arqueológica do Monte da Chaminé
Moinho de vento das Verdigueiras
Necrópole do Pardieiro
Sítio arqueológico de Abóbora
Sítio arqueológico de Consultas
Villa romana de Pisões
Villa romana de São Cucufate

Ligações externas

Odemira
Sítios arqueológicos romanos no distrito de Beja
Villas romanas em Portugal


Martin Jensen (født 29. september 1991 i Sorring er en dansk DJ og producer, der blev internationalt kendt med sin single "Solo Dance" i 2016. Han kom i 2019 på 45.-pladsen på listen "Top 100 DJs" af DJ Magazine.

Karriere
Martin Jensen er udlært entreprenør og maskinmekaniker. Han arbejdede som sælger hos Sorring Maskinehandel, som faren Jørgen Jensen grundlagde i 1990.

Martin Jensen offentliggjorde sangen "Sí" (spansk for ja) i begyndelsen af marts 2015, der var gratis i første omgang. Sangen er bygget op omkring Cristiano Ronaldos jubel efter at have vundet FIFA Ballon d'Or i 2014 den 12. januar 2015. Forskellige medier omtalte et lille preview, som fik flere hundrede tusinde likes på Facebook inden for et par dage. Den 20. marts 2015 blev "Sí"  udgivet på iTunes og Spotify. Sangen nåede aldrig at komme på de danske hitlister, men den nåede en 55.-plads i midten af april 2015 i Sverige, hvor den senere blev certificeret Guld.

I juni 2015 udgav han singlen Night After Night (dansk: Nat efter nat), som blev præsenteret lige før udgivelsen af Sí på Spotify. Denne single opnåede dog ikke tilstrækkelig succes til at nå hitlisterne.

Efter sine to første singler fik Jensen stor succes med sine tre følgende singler: "Miracles", som udkom sidst i 2015, samt "All I Wanna Do" og "Solo Dance", som udkom i 2016.

Han har siden arbejdet med verdenskendte sangere som Ed Sheeran, Cardi B, Katy Perry, Jason Derulo og James Arthur.
2016 stemt ind som nr. 82 på DJ Magazines liste over de 100 bedste DJ's i verden.

Han blev i 2017 stemt ind som nr. 70 på DJ Magazines liste over de 100 bedste DJ's i verden.

Han blev i 2018 stemt ind som nr. 54 på DJ Magazines liste over de 100 bedste DJ's i verden.

Han blev i 2019 stemt ind som nr. 45 på DJ Magazines liste over de 100 bedste DJ's i verden.

I januar 2017 kom Martin Jensens single "Solo Dance" ind på en 25. plads på Spotifys top-50-liste over de mest populære sange på verdensplan. Singlen gav Martin Jensen et internationalt gennembrud med top-40-placeringer i over 15 lande. "Solo Dance" opnåede desuden en 7. plads på UK Singles Chart.

I april 2017 udgav Martin Jensen et officielt remix af Ed Sheerans "Galway Girl", der blev udgivet af Asylum Records.

I februar blev Martin Jensen med i dommerpanelet i X-Factor på TV2.

Martin Jensen har herefter taget en sæson mere som X-Factor dommer på TV2 i 2022

Martin Jensen lancerede hans nyeste koncept ME, MYSELF, ONLINE i april 2020, som en ny koncertplan i forbindelse med udbredelsen af Covid-19. Konceptet foregår som online streamning koncert hvoraf Martin Jensen har optrådt på lokationer såsom Telia Parken, Billund Lufthavn, Niels Juhl krigsskib, Skovtårnet, SS Hjejlen, Illum shopping center, Aalborg Kongress og Kulturcenter, Herning Bank Boxen samt Finolhu på Maldiverne. Showene har opnået omspændende medieopdækning, samt blevet dækket af medier såsom TV2, GAFFA m.m.

Derudover har hans show i Aalborg som nåede et seertal på 1.5 millioner som gjorde ME MYSELF ONLINE til det største og mest sete online stream i 2021. Han lancerede i forbindelse med hans dette show, en live koncert til november under navnet ME, MYSELF, LIVE, som lover samme niveau af produktion, energi og ikke mindst god musik.

ME, MYSELF, LIVE blev afholdt i Falkoner Salen i København og AKKC i Aalborg med et samlet tilskuer antal på omkring 7.000.

Showet blev anmeldt af Berlingske, Politikken, Thomas Treo m.m.

Diskografi

Singler

Remix
2016: Imani Williams featuring Sigala & Blonde – "Don't Need No Money" (Martin Jensen remix)
2016: Olly Murs – "Grow Up" (Martin Jensen remix)
2017: Ed Sheeran – "Galway Girl" (Martin Jensen remix)
2017: Katy Perry featuring Migos – "Bon Appétit" (Martin Jensen remix)
2017: Kato & Sigala featuring Hailee Steinfeld – "Show You Love" (Martin Jensen remix)
2018: Rita Ora, Bebe Rexha & Charli XCX – "Girls" (Martin Jensen remix)
2021: Stellar – "Ashes" (Martin Jensen remix)

Referencer

Eksterne henvisninger

Dj's fra Danmark
Musikproducere fra Danmark

Martin Jensen (DJ)


Köy enstitüsü, Türkiye'de ilkokul öğretmeni yetiştirmek üzere 17 Nisan 1940 tarihli ve 3803 sayılı yasa ile açılan okul türü. Tamamen Türkiye'ye özgü olan bu eğitim projesini 28 Aralık 1938 tarihinde milli eğitim bakanı olan Hasan Âli Yücel bizzat yönetti.

Türkiye'de köy enstitüsü fikri ilk kez Amerikalı eğitim filozofu John Dewey tarafından savunuldu. Dewey, özellikle kırsal bölgelerdeki okulların toplum yaşam merkezi haline getirilmesi gerektiğini vurguladı. Türkiye'de okulun yerel koşullara uyarlanması sorunu eğitim felsefesinin özünü oluşturuyordu. Köy Enstitüleri, John Dewey'in iş ve eğitimi birleştirme fikrini yerine getirmek için tasarlanmıştır. Mezunların aynı anda hem okul öğretmenleri hem de toplumun eğitmeni olması bekleniyordu. Öğrenciler aslında kendi okullarını, evlerini, kışlalarını, iş yerlerini vb. inşa ettiler ve birlikte yaparak ve yaşayarak üretim ile eğitimi kaynaştırdılar.

Köy enstitülerinin kapatılmasına ilişkin çeşitli tartışmalar vardır.

Kuruluşu

Neredeyse tüm Anadolu'nun okulsuz ve öğretmensiz olduğu gerçeği göz önüne alınarak, dönemin cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün himayesinde, Millî Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel tarafından İsmail Hakkı Tonguç'un çabalarıyla köylerden ilkokul mezunu zeki çocukların bu okullarda yetiştirildikten sonra yeniden köylere giderek öğretmen olarak çalışmaları düşüncesiyle kuruldular. Geleneksel öğretmen okullarında yetişmiş öğretmenler için köylerde öğretmenlik yapmak, istenerek yapılacak bir görevden çok zorunluluk olarak algılanıyordu. Gönüllü ve özverili öğretmenlerin sayısı azdı. Oysa okuma yazma oranı Cumhuriyet ilk kurulduğu yıllarda %5 bile değildi. Bunun yanında nüfusun %80'lik bölümü köylerde yaşıyordu. Köy Enstitüleri'nin kurulması ve yaygınlaşması konusunda pedagoji uzmanı Halil Fikret Kanad'ın önemli çalışmaları vardı. Kanad, zorunluluktan değil özveriyle öğrenci yetiştirecek köye göre öğretmen fikrini savunmuştu.

1940 yılından başlayarak, tarım işlerine elverişli geniş arazisi bulunan köylerde veya onların hemen yakınlarında Köy Ensititüleri açıldı. Türkiye'de seçilen şehirlerden uzak ancak tren yollarına yakın tarıma elverişli 21 bölgede köy ilkokullarına öğretmen yetiştirmek üzere açılmıştı. Öğretmenler köylülere hem örgün eğitim verecek, okuma yazma ve temel bilgileri kazandıracak hem de modern ve ilmi tarım tekniklerini öğretecekti. Öğretmenler gittiği yörelerde bilinmeyen tarım türlerini de köylülere öğretecekti. Kitaba deftere dayalı öğretim yerine iş için, iş içinde eğitim ilkesi tatbik ediliyordu. Her köy enstitüsünün kendisine ait tarlaları, bağları, arı kovanları, besi hayvanları, atölyeleri vardı. Derslerin %50'lik bölümü temel örgün eğitim konularını içeriyordu. Geri kalanı ise uygulamalı eğitimdi.

Genel bilgiler
1940-1946 arasında köy enstitülerinde 15.000 dönüm tarla tarıma elverişli hale getirilmiş ve üretim yapılmıştı. Aynı dönemde 750.000 yeni fidan dikilmişti. Oluşturulan bağların miktarı ise 1.200 dönümdü. Ayrıca 150 büyük inşaat, 60 işlik, 210 öğretmen evi, 20 uygulama okulu, 36 ambar ve depo, 48 ahır ve samanlık, 12 elektrik santrali, 16 su deposu, 12 tarım deposu, 3 balıkhane, 100 km. yol yapılmıştı. Sulama kanalları oluşturularak enstitü öğrencilerinin uygulamalı eğitim gördüğü çiftliklere sulama suyu öğrenciler tarafından getirilmişti.

Köy Enstitüsü uygulaması Hasan Âli Yücel'in 1946'da Milli Eğitim Bakanlığından ayrılmasına değin devam etmiştir. Hasan Âli Yücel'den sonra 1946 yılında CHP döneminde köy enstitüleri kapatılmaya başlandı ve yerine Köy Öğretmen Okullarına dönüşüm gerçekleştirildi. Bu olay 1946'da Milli Eğitim Bakanı olan Reşat Şemsettin Sirer döneminde gerçekleşti. Köy Enstitülerine öğretmen yetiştiren, Yüksek Köy Enstitüsü bölümü 27 Kasım 1947'de, eğitmen kursları ise 28 Haziran 1948'de CHP döneminde kapatılmıştır. 1950 tarihinde Demokrat Parti iktidara geldiğinde Köy Öğretmen Okulları'nın da kapatılması konuşulmaya başlandı. Köy enstitülerinin yerini alan Köy Öğretmen Okulları da Demokrat Parti döneminde 27 Ocak 1954'te kapatılmıştır. Kapatıldığı 1954 yılına kadar Köy Öğretmen Okullarında 1.308 kadın ve 15.943 erkek toplam 17.251 köy öğretmeni yetişmişti. Fakir Baykurt, Ümit Kaftancıoğlu, Talip Apaydın, Mahmut Makal, Mehmet Başaran, Pakize Türkoğlu, Hatun Birsen Başaran, Ali Dündar, Mehmet Uslu ve Dursun Akçam gibi önde gelen yazarlar ve düşünürler bu okullarda yetişmişlerdir.

Köy Enstitülerinin listesi
Listedeki adlar köy enstitüler kurulduğunda sahip olduğu adlardır.

Öğretmen ve öğrenci sayısı
Yıllara göre enstitülerin, bu enstitülerde görevli öğretmenlerin ve öğrencilerin sayılarındaki artış tabloda görülmektedir.

1939-1950 yılları arasında Köy enstitülerinde yetişen köy öğretmenlerinin toplam köy öğretmenleri içindeki yeri.

Dersler
Okullar tarıma elverişli arazisi olan köylerin yakınlarında kuruldu. Amaçlarından biri de köylülerin alternatif tarım tekniklerini öğretmekti. Arıcılık bilinmeyen köylerde arıcılık, bağcılık bilinmeyen köyde bağcılık öğretiliyordu. Enstitüye atanan öğretmen gittiği köyde okul binasını köylülerin yardımıyla yapabilecek kadar inşaat bilgisi de öğreniyordu. Köy enstitüsünü bitiren bir öğretmen sadece bir ilkokul öğretmeni olmuyor aynı zamanda ziraatçilik, sağlıkçılık, duvarcılık, demircilik, terzilik, balıkçılık, arıcılık, bağcılık ve marangozluk konularını da uygulamalı olarak öğreniyordu. Enstitülerin hepsinin kendisine ait tarım arazileri, atölyeleri vardı. Bu sayede öğretmenler kendi okullarını gittiği köyde köylülerin işbirliği ile inşa ediyor ve devletin okul yapmasına gerek kalmıyordu. Hasanoğlan Köy Enstitüsü, diğer köy enstitülerini kuran köy enstitüsü öğrencileri tarafından inşa edilmişti. Köy enstitülerinden mezun olan öğretmenlere yetiştirildikleri branşa ve gönderilecekleri köye göre 150 parçaya varan alet ve edevat veriliyordu. Öğretmenler bu alet ve edevat ile köylülerin de yardımıyla köy okulunu inşa ediyor ve köylülere hem modern tarım tekniklerini hem de okuma yazmayı ve hatta müzik aletleri çalmayı öğretiyordu.

Hasan Âli Yücel Milli Eğitim Bakanlığı döneminde dünya klasiklerini Türkçeye tercüme ettirmişti. Köy enstitüleri öğrencileri her sene 25 tane klasik romanı okumakla yükümlüydü. Bu sayede zeki köy çocuklarından engin entelektüel birikimleri olan aydınlar oluşuyordu. Bu aydın köy öğretmenleri en az bir tane müzik aletini çalmasını da öğreniyordu. Aşık Veysel köy enstitülerinde müzik derslerinde öğrencilere bağlama çalmasını gösteriyordu.

Sabahın erken saatlerinde uyanan öğrenciler kızlı ve erkekli zeybek ve halk oyunları oynayarak sabah sporlarını da yapmış oluyorlardı. Daha sonra kahvaltı ardından zorunlu okuma saati vardı. Kahvaltıyı kendilerinden önce kalkıp fırında ekmek pişiren öğrenci arkadaşları hazırlıyordu.

Bu bakımlardan köy enstitüleri yaparak öğrenim konusunda dünyada benzeri görülmemiş bir örnek oluşturmuş ve birçok akademik inceleme ve araştırmaya örnek olmuştur.

Aşağıdaki çizelgede Köy Enstitülerinde uygulanan derslerin 5 yıla dağılımı görülmektedir.

Beş yıllık eğitim süresince kültür derslerinin içeriğinin toplam saatleri aşağıdaki tabloda verilmiştir.

Sanat
Köylerde büyümüş öğrencilere klasik müzik enstrümanları ve geleneksel sazları çalması öğretiliyordu. Aşık Veysel, enstitüleri gezip öğrencilere saz çalmasını gösteriyordu. Hasanoğlan Köy Enstitüsü bu konuda en zengin enstrüman envanterine sahipti. Daha sonra açılan Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsü'ndeki derslere Ankara Konservatuvarı öğretmenleri geliyordu. Köy kökenli öğrencilerden kurulu orkestralar müzik eserlerini seslendiriyordu.

Mandolin, taşınması ve öğreniminin kolaylığı nedeniyle yaygınlıkla kullanılan enstrümanlardan biriydi. Müzik grupları, 17 Nisan şenlikleri, sınıf geceleri veya okulu ziyaret eden bir yönetici için kısa hazırlık provaları yaptıktan sonra konserler vermekteydi.

Hasanoğlan Köy Enstitüsü'nde gerçekleştirilen bir bitirme töreni programı, enstitülerde yapılan sanatsal faaliyetlerin kapsamı konusunda örnek olarak gösterilebilir. İstiklal marşı ile başlayan programda sırasıyla; konuşma korosu (sağlık kolu mezunları), marş ve türküler (Akın Marşı, Halay Başı Türküsü), oyunlar (Arpazlı, Biço), mandolin konseri (Arılar, Semada Yıldızlar - öğretmen kolu mezunları), marş ve türküler (Vatan Marşı, Ördek isen Göle Gel Türküsü - yüksek kısım mezunları), oyunlar (Bengi, Dağlı), keman konseri (Mozart'tan rondolar; Allegro Vivo, Allegretto, Allegro A'la Turca - güzel sanatlar kolu), koro (Asker Dönüşü, Köy Okulu, İndim Dere Beklerim, Çoban - güzel sanatlar kolu), temsil (Anton Çehov'un Teklif adlı oyunu), konuşma ve diploma töreni, İleri Marşı (topluca), zeybek ve oyunlar (dışarıda topluca) yer almıştı. Programda ayrıca şiirler okunmuş ve müzik dersliğinde piyano ve saz konserleri verilmiştir. Sergilenmiş olan, yönetmenliğini Cüneyt Gökçer'in yaptığı oyunun yanı sıra enstitüde son bir yıl içinde sergilenen diğer tiyatro oyunları Molière'in Zoraki Tabip ve Kibarlık Budalası adlı oyunları, Sofokles'in Kral Oedipus'u, Gogol'ün Müfettiş'i ve Shakespeare'in Bir Yaz Gecesi Rüyası adlı oyunudur.

Enstitülerde hazırlanan programlar, toplumun sanat ve kültür hayatına katkıda bulunulması amacıyla çevre il ve köylere de götürülerek sergilenmiştir.

1945 yılında Hasanoğlan Köy Enstitüsü'ndeki müzik enstrümanları listesi şöyleydi.

Köy Enstitülerinin kapatılması
CHP dönemi 1946-1947 eğitim yıllarında köy enstitüleri kapatılmaya başlanmıştır. Bu dönem, İsmet İnönü tarafından atanan CHP'li Reşat Şemsettin Sirer'in yeni Milli Eğitim Bakanı olduğu dönemdir. 1946 itibarıyla eğitim kurumlarında büyük bir maiyet değişikliği yaşandı.

Köy enstitülerine öğretmen yetiştiren, Yüksek Köy Enstitüsü bölümü 27 Kasım 1947'de, eğitmen kursları ise 28 Haziran 1948'de kapatılmıştır. Bakan Reşat Şemsettin Sirer döneminde yapılan büyük değişimlerden birisi; Köy Enstitülerinin üretime dayalı eğitim sistemi kaldırılmış, yerine tüketime dayalı köy öğretmen okulları açılmıştır. Bakan Sirer, 1947 yılında bazı köy enstitülerini devre dışı bıraktı ve köy enstitülerinde öğrencilerin ikinci sınıftan itibaren başlayan bazı dallarda ustalaşma ve kendini daha da geliştirme uygulamasını yürürlükten de kaldırdı. Ayrıca Sirer'in emriyle oluşturulan yeni düzende yeni okulların, 1946 öncesi esas köy enstitüsü mezunlarıyla ilişiği kesildi ve aradaki bağ koparıldı. Bakan Sirer en başından beri Köy Enstitülerinin başarılı olacağına inanmıyordu ve bir konuşmasında "Köy Enstitülerinde, hem öğretmen, hem demirci, hem marangoz çıkacak? Bu bir hayaldir!" demişti. Reşat Şemsettin Sirer bu görüşlerini de dönemin cumhurbaşkanı İsmet İnönü ile paylaştı. Kapatılma ve dönüşüm sonrası köy enstitülerinin devamı olan Köy Öğretmen Okulları eğitime devam etmiştir.

1950 yılında iktidara gelen Demokrat Parti sonrası köy öğretmen okulları bir süre daha eğitime devam edebilmiştir. Reşat Şemsettin Sirer, 3 Mart 1951 tarihli Ulus gazetesinde yayınlanmış bir yazısında övünerek "...bu Enstitüler, dört yıldan (1947'den) beri birer öğretmen okulundan başka bir şey değillerdir" dedi. Köy Enstitülerinin yerini alan Köy Öğretmen Okulları ise 1954 yılında Demokrat Parti iktidarında kapatılmıştır.

CHP içerisinden Köy Enstitülerine yönelik görüşler
Demokrat Parti'nin kurulmasından sonraki süreçte de Köy Enstitülerine yönelik ilk eleştiri CHP içerisinden yapıldı. CHP içerisinde Köy Enstitülerini eleştiren ve savunan iki farklı görüş bulunmaktaydı.

1946 yılının son günlerinde CHP Maraş milletvekili Emin Soysal, Köy Enstitülerini TBMM kürsüsünden eleştirdi. CHP milletvekili emekli general Naci Tınaz, Köy Enstitüleri'nin aksayan yönlerini ele alarak eleştirdi, CHP milletvekili Vehbi Kocagüney de bu eleştiriye katılıyordu. CHP milletvekili İsmail Hakkı Baltacıoğlu ise Köy Enstitülerinin hedefine ulaşamadığını iddia ederek dile getirdiği eleştiri de şunları söyledi: "Köy Enstitüleri meselesi... Fikrim yanlış anlaşılmasın... Fakat hedefte isabetsizlik vardır zannediyorum ve Milli Eğitim Bakanı'nın (Reşat Şemsettin Sirer) haklı olarak tekrar nazarı dikkati celb etti. Bende buna iştirâk ediyorum." CHP milletvekili ve partinin eski genel sekreterlerinden Saffet Arıkan Köy Enstitülerini savunan vekillerden biriydi, CHP milletvekili Niyazi Aksu da Köy Enstitülerini savunanlar içerisinde yer aldı.

CHP milletvekili Fahri Kurtuluş yaptığı bir meclis konuşmasında şunları söyledi: "Köy Enstitülerini benim için daima bir mesele olarak kalmıştır. Fakat Milli Eğitim Bakanı Reşat Şemsettin Sirer ile yaptığım temastan sonra bir inşirah (ferahlık) buldum. Alınmış olan tedbirlerin kısa bir zaman sonra hepimizi tatmin edeceğine ve bu enstitülerin bizim hissiyatımıza göre bir mevki alacağına hiç şüphemiz kalmayacaktır..."

CHP milletvekili Mustafa Reşit Tarakçıoğlu ise köy enstitüleri konusunda olumlu hayale kapılanları eleştirdi ve köylülerin enstitülere yönelik yaptığı şikayetleri konuşmasında dile getirdi. 1946-1947 dönemi Mecliste Milli Eğitim Bakanlığı'nın bütçesi dolayısıyla söz alan bazı CHP'li vekiller Köy Enstitülerinin eksik yanlarını, işlemeyen kısımlarını ve hatalarını eleştirdi. CHP milletvekili Eyüp Durukan da, Emin Soysal gibi Köy Enstitülerine yönelik eleştirici konuşmalar yapan sözcülerin başında gelmekteydi. Demokrat Parti henüz yeni kurulduğu 1946-1947 döneminde Köy Enstitüleri konusunda daha sessiz bir tavır takındı.

Kapatılmaya sebep olan süreç
II. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru 1945 yılında Sovyetler Birliği lideri Stalin'in Türkiye'den Kars, Artvin ve Ardahan'ı ve Boğazlarda askeri üs istemesi üzerine, Millî Şef de ABD'den destek istemişti. Bu desteği vermeye hazır olduğunu belirten ABD, Truman Doktrini ile finansal yardıma başlamıştı ama karşılığında Türkiye'de serbest seçimlere dayanan demokrasi düzeninin yerleştirilmesini ve Millî Şeflik, "5 yıllık kalkınma planları" ve "Köy Enstitüleri" gibi uygulamaların kaldırılmasını talep etti.

1946 yılında hükûmetin yaklaşan seçimleri yitirme kaygısıyla CHP içinden muhalif milletvekillerinin başını çektiği örgütlü muhalefetin kampanyasıyla, müfredatında ve yapılanmasında kuruluş amaçlarından uzaklaşan değişiklikler yapıldı. İlerleyen yıllarda da, daha önceleri sıkı sıkıya bağlı olduğu "iş için iş içinde eğitim" ilkesinden uzaklaştırıldı. Demokrat Parti iktidara gelmeden evvel CHP döneminde birçok köy enstitüsü kapatıldı. Ardından tamamen öğretmen okullarına dönüştürülerek 1954'te tabelaları indirildi.

Cumhuriyet Halk Partisi içinden Köylüyü Topraklandırma Yasasına karşı çıkan bir kesim milletvekili Demokrat Partiyi kurdu. Reşat Şemsettin Sirer döneminde kapatılan enstitüler ve değişimler sonrası 1954 yılına gelene kadar artık hiçbir özelliği ve ayrıcalığı kalmamış geride kalan son köy enstitülerini artık kendi adlarıyla sürdürmenin abes olmasından ötürü, Demokrat Parti'nin bu enstitüleri öğretmen okullarına çevirerek kapattığı iddia edilmiştir. Hasanoğlan Köy Enstitüsü'nün eski müdürü Rauf İnan ve Hıfzı Veldet Velidedeoğlu Köy Enstitülerinin kapatılmasının Atatürk Devrimleri karşıtlarınca başlatılan bir karşı devrim hareketi olduğunu söylemişlerdi. 1945 yılında Köy Enstitüleri hakkında komünistlerin, dinsizlerin yetiştiği fuhuş yuvaları olduğu söylenerek saldırı kampanyaları başlatılmıştı. Parlamentoda bütçe görüşmelerinde milletvekili Emin Sazak'ın Köylere giden enstitü mezunları kendilerini birer Atatürk zannediyorlar demesi üzerine Hasan Âli Yücel, Bu çocukların her birinin birer Atatürk olması temenni edilir şeklinde cevap vermişti. 1950 öncesi kapatılmaya başlanan köy enstitüleri, köy öğretmen okullarına dönüşümü sonrası 1954 yılında tamamen kapatılmıştı.

Köy Enstitülerine yöneltilen ve kapatılmaları ile sonuçlanan belli başlı eleştiriler birkaç ana başlık altında toplanabilir. Enstitülerde öğrenciler tek tip üniforma giyiyordu ve enstitü müdürü bile buna uyup aynı üniformayı giyiyordu. Öğrenciler bizzat yönetime katılıyorlardı. Bu ve benzeri sebepler ile enstitülere komünistlik suçlamaları yapılıyor arada bir ihbar mektuplarını dikkate alan polisin baskınlarına uğruyordu. Kız öğrencilerin erkek öğrenciler ile karma eğitim görmesi sonu gelmez dedikodulara neden oluyordu. Köylüler okul ve enstitü inşaatlarına yardım ile devlet tarafından mükellef kılınmıştı. Bu zorlamalar köylülere angarya olarak geliyordu. Öğrencilerin boğaz tokluğuna öğrenim görecekleri kendi okullarının inşasında çalıştırılmaları eleştirilmekteydi. Köylere atanan öğretmenler yörenin toprak ağalarıyla sorunlar yaşıyorlardı. Bu geçimsizlikler köy öğretmenlerinin toprak ağalarının seçtirdiği milletvekillerine şikayet olarak ulaşıyordu. Bu durum toprak sahiplerinin durmaksızın Ankara'ya baskı yapmalarına neden oluyordu.

Halk arasında yayılan bir kısmı kasıtlı söylentiler de etkili olmuştu. İvriz Köy Enstitüsü'nden M. Ali Eren (1911-2001), "Düşünceler ve Anılar II" adlı eserinde şunları aktarmaktadır:

Kuruluşunda emeği geçenler

John Dewey
ABD'li Eğitim Profesörü, 1924 yılında Mustafa Kemal tarafından Türkiye'ye davet edildi. Kendisinden Türkiye de Eğitim Nasıl olmalıdır niteliğinde bir rapor hazırlanması istendi. Hazırladığı Rapor zamanın yöneticileri tarafından incelendi. Profesör John Dewey'nin Raporları", Maarif Vekaleti Mecmuası, Mart 1925, No. 1. Yayınlandı. Türkçe çevirisi birkaç kez 1939'da, Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel zamanında yayınlandı.

Mustafa Kemal Atatürk
Kurtuluş Savaşı sonrasında vatandaşların sadece %3-4'ünün okuma yazması vardı. Halkın %80'i köylerde yaşıyordu. Atatürk ilk defa Köy Enstitülerinin kuruluş yasalarını çıkardı. İlk önce askerliğini çavuş olarak yapmış erlerden köy öğretmeni yetiştirilip köylerine öğretmen olarak gönderilme projesini önerdi ve bu proje uygulandı.

Hasan Âli Yücel

İsmail Hakkı Tonguç

İsmet İnönü

İsmet İnönü 1966 yılında geride bıraktığı hayatı boyunca hatırlanacak en önemli eserlerinin Köy Enstitüleri ve çok partili hayata geçiş olacağını söyledi. 1941 yılında Köy Enstitüleri hakkında şu ifadeleri dile getirmişti: "Köy enstitülerini cumhuriyetin eserleri içinde en kıymetlisi, en sevgilisi sayıyorum. Köy enstitülerinden yetişen evlatlarımızın muvaffakiyetlerini ömrüm boyunca yakından ve candan takip edeceğim.

Halil Fikret Kanad

Yoğun muhalefet ortaya çıkmadan önce Köy Enstitülerinin arkasında durdu ve her türlü desteği verdi. Toprak reformunu desteklediğini açıklamıştı. 1946 seçimlerinde CHP'ye oy kaybettireceği endişesi ile Köy Enstitüleri'nin kapatılmasına karar verdi.

Ayrıca bakınız

 Anadolu Öğretmen Lisesi

Kaynakça
Milli Eğitim Dergisi, Cumhuriyet Dönemi Eğitim Stratejileri
MEB, Hasanoğlan Köy Enstitüsü
 Düşünceler ve Anılar II : M. Ali Eren (1911-2001) , İvriz Köy Enstitüsü
 Düşünceler ve Anılar I : M. Ali Eren
 İvriz Köy Enstitüsü Bilgiler 1947-49
Evrim Baran, Mehmet Sahin, the Work, by the Work and for the Work: Village Institutes as a Revolutionary Practice of Dewey's Philosoph, Iowa State University, pdf dosyası
Can Dündar, Köy Enstitüleri. İmge. ISBN 9789755331669
Alp Şimşek, An Economic Look at the Village Institutes, Massachusetts Institute of Technology, 3 Şubat 2006, pdf dosyası o
M. Lütfi Engin Hasanoğlan Köy Enstitüsü Eski Müdürü, Hasanoğlan köy enstitüsü kurulma çalışmaları
Mehmet Şeren, Gazi Üniversitesi, Köye Öğretmen Yetiştirme Yönüyle Köy Enstitüleri, pdf dosyası
Türk kütüphaneciliği, Köy enstitülerinde okuma ve kütüphane
Çetin Yetkin. Karşıdevrim 1945-1950, Otopsi Yayınları, İstanbul, 2002
Şükran Akpınar, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gazetecilik Anabilim Dalı, Milli Şef Döneminde Babıali'nin Varola Mücadelesi ve Muhalif Bakışın Bedii Faik'in yazılarından Tahlili
Şevket Gedikoğlu, Evreleri, Getirdikleri ve Yankılariyle Köy Enstitüleri, Ankara, 1971
Nedim Menekşe, Kapatılışlarının 50. Yılında Köy Enstitüleri Gerçeği, 2005

Dipnotlar

Dış bağlantılar
 Tekadamdevrimi.com'daki Köy Enstitüleri Hakkındaki Yazı
 Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği, Ana sayfa
 Köy Enstitüleri ile ilgili fotoğraflar
 KAVEG - Köy Enstitülerini Araştırma ve Eğitimi Geliştirme Derneği
 Köy Enstitüleri, MEB
 Toprağın Çocukları, Sinema
 Bir Köy Enstitülü: https://web.archive.org/web/20140327234617/http://ibrahimtunali.net/
 Sabahattin Eyüboğlu tarafından yazılmış "Köy Enstitüleri Üzerine " adlı yapıt

Türkiye'deki liseler

Türkiye'de eğitim

Köy enstitüsü


Aydın Polatçı, (doğumu 3 Haziran, 1977) Türk güreşçi. Atina'daki 2004 Yaz Olimpiyatları'nda bronz madalya sahibi, Dünya Şampiyonu (2005) ve iki kez Avrupa Şampiyonu (1998, 2004).

Kariyeri
İran'ın Tahran kentinde düzenlenen 2002 Dünya Güreş Şampiyonası'nda 120 kiloda Aydın Polatçı, Gürcü rakibi Davit Otiashvili 'yi 10-0 yenerek  bronz madalya kazandı.

Yunanistan'ın başkenti Atina'da düzenlenen 2004 Yaz Olimpiyat Oyunları'nda serbest stil 120 kiloda bronz madalyanın sahibi oldu. Eleme turlarında dördüncü grupta yer alan Polatçı, Romanya'dan Rareș Chintoan'ı 10-0; Alman Sven Thiele'yi 5-1 yenerek çeyrek finale kaldı. Çeyrek finalde Kübalı Alexis Rodríguez'i 3-1 yenerek yarı finale çıktı. Yarı finalde Özbekistan adına yarışan Artur Taymazov'a mağlup oldu ve bronz madalya maçına çıktı. Bronz madalya maçında Kazakistan adına yarışan Marid Mutalimov'u 3-1 yenerek olimpiyatlarda bronz madalyanın kazandı.

Macaristan'ın başkenti Budapeşte'de düzenlenen 2005 Dünya Güreş Şampiyonası'nda 120 kiloda Aydın Polatçı, Kübalı rakibi Rodriguez Alexis'i 2-1 (0-1, 1-0, 1-0) yenerek  altın madalya kazandı. Aydın Polatçı, ilk turda ABD'li rakibi Tollen Thompson'ı 2-1 (1-0, 0-1, 6-1) ve ikinci turda da Ukraynalı Vadim Pasoev'i 2-1 (1-0, 0-1, 1-0) yenmişti. yarı finalde Rus rakibi Kura Kurammagomedov'u 2-1 (0-1, 1-0, 1-1, teknik puanla) yenerek finale yükselmişti. Polatçı çeyrek finalde de Romen rakibi Pares Chintoan ile mücadele etmiş ve minderden galibiyetle 2-1 (1-0, 0-1, 4-0) ayrılmıştı.

İspanya'nın  Almeria kentinde düzenlenen 2005 Akdeniz Oyunları'nda, serbest güreşte 120 kiloda Aydın Polatçı, altın madalya kazandı. Polatçı, finalde Mısırlı rakibi Hisham Muhamed'i 1-0, 0-1 ve 1-0'lık setlerle 2-1 yenerek altın madalyaya ulaştı.

2003 senesinde Kırkpınar yağlı güreşlerine katılıp dördüncü olmuştur ve yağlı güreş ve karakucak güreş turnuvalarına katılmaktadır. İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü kadrosunda Antrenör olarak görev yapmaktadır.

Başarıları
 1995 yılı Witten/ALMANYA da Gençler Serbest stil 115 Kg. da Avrupa 1.
 1992 yılı İstanbul/TÜRKİYE de Gençler Serbest stil 125 Kg. da Avrupa 1.
 1997 yılı Varşova/POLONYA da Büyükler de Serbest stil 125 Kg. da Avrupa 4.
 1997 yılı Helsinki/ FİNLANDİYA da Gençler Serbest stil 115 Kg. da Dünya 1.
 1998 yılı Bratislava/SLOVENYA da Büyükler Serbest stil 130 Kg. da Avrupa 1.
 1998 yılı Tahran/İRAN da Büyükler Serbest stil 130 Kg. da Dünya 5.
 2004 yılı Ankara da Büyükler Serbest stil 130 Kg. da Avrupa 1.
 2004 yılı Atina Olimpiyatlarında 130 Kg. da 3.
 2005 yılı İspanya Akdeniz oyunları şampiyonu
 2005 Büyükler Dünya Şampiyonu 120 kg Dünya Şampiyonu

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Olympics sayfasında Aydın Polatçı
 (IAT) veritabanındaki sporcu bilgisi Aydın Polatçı

1977 doğumlular
Türk erkek güreşçiler
Bronz Olimpiyat madalyalı Türk sporcular
Yaşayan insanlar
Türk Olimpiyat güreşçileri
2004 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Bronz Olimpiyat madalyalı güreşçiler
2000 Yaz Olimpiyatları güreşçileri
2004 Yaz Olimpiyatları güreşçileri
2008 Yaz Olimpiyatları güreşçileri
Resim aranan sporcular
İstanbul doğumlu sporcular
Dünya Güreş Şampiyonası madalyalı güreşçiler
Avrupa Güreş Şampiyonası madalyalı güreşçiler
Türk Akdeniz Oyunları güreşçileri
2005 Akdeniz Oyunları güreşçileri
Altın Akdeniz Oyunları madalyalı Türk sporcular
Akdeniz Oyunları madalyalı güreşçiler
Avrupa şampiyonu güreşçiler
Dünya güreş şampiyonları

Aydın Polatçı