Homofobi, eşcinsellere veya eşcinselliğe karşı duyulan nefret, önyargı, hoşnutsuzluk, korku veya ayrımcılıktır."Homophobia ." Merriam-Webster Dictionary. 12 Ekim 2008. Geniş manası ile diğer cinsel yönelimlere sahip olan LGBT kişileri de içerir. Sıfat olarak, homofobisi olan kişiler homofobik olarak anılır. Homofobik davranış ilkelerini sergileyen kişinin gerçekleştirdiği eylemler bütünü "homofobi" sadece psikiyatrik bir kavram değildir. Her 48 saatte bir, eşcinsel bir kişinin homofobiyle bağlantılı şiddete maruz kalarak öldürüldüğü tahmin edilmektedir. Uluslararası Af Örgütü'ne göre yaklaşık 70 ülkede eşcinsellere şiddet uygulanmaktadır ve 8 ülkede eşcinsellere idam cezası verilmektedir.

Etimoloji
Homofobi sözcüğü ilk kez 1969'da bir Time dergisi makalesinde kullanılmıştır. Yunanca homos (aynı) kökünden gelen homoseksüel ile phobos (korku) sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir. Yunanca homo- (aynı) öneki zaman zaman Latince Homo (insan) sözcüğü ile karıştırılır.

Homofobiye ilişkin ilk psikolojik kavramsallaştırmalarda, homofobi olgusu, zihinsel bir düzensizlik olarak ve eşcinsellere/eşcinselliğe ilişkin irrasyonel korkularla ilişkilendirilerek anlaşılmaya çalışılmaktaydı; bu anlamda diğer fobi türleri gibi, son çözümlemede bireysel düzeyde cereyan eden bir düşünce bozukluğu olarak ele alındı. Günümüzde ise bireysel düzeydeki irrasyonel bir korku veya inanç yerine kültür ve anlam sistemleriyle, kurumlar ve sosyal geleneklerle ilişkili olarak ele alınması gereken, politik bir alanda oluşan, gruplar arası bir sürece işaret etmektedir.

Türk Dil Kurumu sözlüğünde "homofobi" kelimesi bulunmamaktadır, ama Dil Derneği sözlüğünde "eşcinsellik korkusu" olarak tanımlanır.

Homofobik hakaretler

Homofobi uluslararası bir kavramdır ve birçok dilde homofobik argo sözcükler ve hakaretler mevcuttur. Türkçede sıklıkla homofobik şekilde kullanılan ibne sözcüğü, TDK sözlüğüne göre "edilgin eşcinsel erkek" anlamına gelir ve kökeni "kız çocuk" anlamına gelen Arapça ابنة (ubne) kelimesidir. Gündelik kullanımda ibne kelimesi, eşcinsel olmasa bile birisini aşağılamak için sıkça kullanılmaktadır. Türkçede bazı diğer homofobik sözcükler top, oğlancı ve kulampara dır.

Bazı devletlerde homofobik hakaretler "nefret suçu" kapsamına girer ve cezai yaptırımla karşılaşılabilir.

Nedenleri
Homofobinin nedenleri toplumsal, dini, ideolojik ya da psikolojik olabilir. Homoseksüel ilişkinin birçok dinde veya mezhepte lanetlendiği, dini metinlerde Sodom ve Gomora örneğinde olduğu gibi homoseksüelliğin kabul gördüğü toplumların tanrı tarafından cezalandırıldığı öne sürülmüştür. Küçük yaştan itibaren kendini dinsel öğretinin içinde bulan birey, okudukları ve duyduklarının ışığında küçük yaşta homofobik yaklaşımlar içerisine girebilir.

Hukuki durum

Suç statüsü
Birçok ülkede eşcinsellik bir suç olarak kabul edilmektedir, fakat son yıllarda eşcinselliği suç olarak gören ülkelerin sayısı hızla azalmaktadır. Uluslararası Af Örgütü'ne göre 2007'den beri yaklaşık 70 ülkede eşcinselliğe ceza verilmektedir.

Hapis cezası
Sağdaki haritada göründüğü gibi Hindistan, Afrika'nın bazı bölgeleri, Guyana, Jamaika, Kuzey Kore, Malezya, Papua Yeni Gine, bazı Orta Asya devletleri ve birçok Müslüman ülkede (Orta Doğu ve Kuzey Afrika) eşcinsellik kanunen hapis cezasıyla cezalandırır.

İdam cezası
Eşcinsel ilişki veya herhangi bir livâta hareketinde bulunanlara idam cezası verilen ülkeler şunlardır: Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri, İran, Moritanya, Nijerya'nın kuzeyindeki bazı eyaletleri, Somali, Sudan, Katar ve Yemen.

Birleşik Arap Emirlikleri'nde nikâh dışı cinsel ilişkiler idam cezası ile cezalandırılabilir. Federal Ceza Kanunu'nun, kadınların ve erkeklerin ırzına geçilmesi hakkındaki 354. maddesinin, iki erkek arasında rıza ile gerçekleşen ters ilişkiyi de kapsadığı düşünülebilir.

Afganistan gibi şeriatla yönetilen ve eşcinsellik hakkındaki yasaların belli olmadığı bazı ülkelerde livâta, recm ile idam cezasıyla cezalandırılır.

Katar Sadece Müslümanlara uygulanan şeriat kanunlarına göre evlilik dışı tüm ilişkiler cinsel yönelime bakılmadan ölüm cezasıyla cezalandırılabiliyor.

Irak Yürürlükte bir yasa bulunmasa da, şeriat kanunlarına dayandırılarak bazı militanlar tarafından öldürülen ve bazı yargıçlar tarafından ölüm cezası verilen eşcinseller var.

Homofobik cinayetler
Eşcinselliğin kanunen yasak olmadığı fakat homofobinin çok yaygın olduğu bazı ülkelerde LGBT kişileri hedef alan cinayet sayısı oldukça yüksektir. Bunlar genellikle nefret suçu kapsamında değerlendirilir. Örneğin 2007 yılında 122 homofobik cinayet işlenen Brezilya, dünyanın en yüksek LGBT cinayeti oranına sahiptir. Bu ülkedeki kurbanların neredeyse yarısı transeksüellerdir. Resmî istatistikler bulunmadığı için bazı LGBT eylemcileri bu sayının daha yüksek olduğunu ileri sürmektedir. Brezilya'dan sonra, senede 35 homofobik cinayetle Meksika ve bundan sonra 25 cinayetle Amerika Birleşik Devletleri gelir.

İşyerinde ayrım
Uluslararası Çalışma Örgütü tarafından hazırlanan 10 Mayıs 2007'de sunulan bir rapora göre LGBT kişiler işyerlerinde sıklıkla ayrım veya sözlü, psikolojik ve fiziksel tacize maruz kalmaktadırlar. Tüm dünyada birçok iş adayı sırf LGBT oldukları için işverenler tarafından reddedilmektedir. Bu nedenle özellikle homofobinin yaygın olduğu ülkelerde LGBT kimseler arasında işsizlik, geçim sıkıntısı veya iş bulabilmek için cinsel yönelimini gizlemek oldukça yaygındır.

Dünyada homofobi

Türkiye

Türkiye'de eşcinsellik kanunen yasak değildir ancak  toplumda genel olarak olağan dışı ve kabul edilemez olarak algılanmaktadır. Türkiye'de homofobinin oldukça yaygın olduğunu gösteren araştırma bulguları vardır.

2007 yılında Pew Research Center tarafından 47 ülkede uygulanan bir ankette homofobi ile ilgili iki cümleden hangisinin kendi görüşlerine daha yakın olduğu sorulduğunda Türkiye'den katılımcıların %14'ü "Eşcinsellik, toplum tarafından kabul edilmesi gereken bir hayat biçimidir" görüşünün; %57'si ise "Eşcinsellik, toplum tarafından kabul edilmesi gereken bir hayat biçimi değildir" görüşünün kendi görüşüne daha yakın olduğunu ifade etmiştir. Aynı araştırma sonuçlarına göre  "Eşcinsellik, toplum tarafından kabul edilmesi gereken bir hayat biçimidir" görüşüne yakın hissedenlerin oranı, Ortadoğu ülkelerinden ikisinde - İsrail'de (%38)  ve Lübnan'da (%18)- Türkiye'dekinden yüksektir  Batı Avrupa'da ise eşcinselliğe çok daha geniş bir hoşgörü ile yaklaşılmaktadır.

Bahçeşehir Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Dr. Yılmaz Esmer'in 2009 yılında hazırladığı "Radikalizm ve Aşırıcılık" adlı araştırması kapsamında 34 ilde 1715 kişiye sorulan "Kiminle komşu olmak istemezsiniz?" sorusuna katılımcıların %87'si "eşcinsel" kişiler olarak yanıt vermiştir.

Türkiye'de de bazı eşcinseller toplumsal baskı nedeniyle, ailelerinden dışlanmakta, işlerini kaybetmekte, toplumun düşmanca davranışlarına maruz kalmakta ve baskı görmektedir. Bu ön yargılı tutum ve davranışlar nedeniyle Türkiye'de birçok eşcinsel birey, aile içinde, ilişkilerinde ve kendi cinsel yönelimini bilen arkadaşları içinde  huzursuz hissetmektedirler. Bu yaşantılar bireylerin, depresyon, kaygı gibi psikolojik sorunları heteroseksüellere oranla daha fazla yaşamalarına neden olmaktadır.

Yasal olarak eşcinselliği ya da eşcinsel örgütlenmeyi yasaklayan herhangi bir yasa yoktur. Ancak 29 Mayıs 2008'de merkezi İstanbul'da olan Lambdaistanbul adlı bir LGBT hakları grubu, Anayasa'nın ailenin korunmasına ilişkin 41. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun Hukuka veya ahlaka aykırı amaçlarla dernek kurulamaz hükmünü içeren 56. maddesine aykırı olduğu sebebiyle mahkeme kararı tarafından kapatıldı. Bu karar birçok insan hakları örgütü tarafından eleştirildi. Özellikle İnsan Hakları İzleme Örgütü, mahkemenin taraflı davrandığını ve bu kararın demokratik haklara ve örgütlenme özgürlüğüne karşı olduğunu söyledi.

2010 Mart ayında AK Partili Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı Selma Aliye Kavaf'ın "Eşcinsellik hastalıktır ve tedavi edilmelidir," şeklindeki sözleri çeşitli LGBT örgütler ve insan hakları savunucuları tarafından eleştirildi.

Batı Avrupa
Birçok Batı Avrupa devletinde homofobinin nefret suçu kapsamında olmasına ve cezai yaptırımlar bulunmasına rağmen homofobi hâlen diğer Avrupa devletlerinde de mevcuttur.

6 Ekim 2002'deki bir kamusal etkinlikte, eşcinsel Paris belediye başkanı Bertrand Delanoë karnından bıçaklandı. Delanoë tehlikeyi atlattı ve birkaç gün sonra görevine geri döndü. Saldırgan ilk sorgusunda "siyasetçilerden ve özellikle eşcinsellerden" nefret ettiğini söyledi.

Homofobiye bağlı intihar oranı özellikle eşcinsel gençlerde çok yüksektir. Birleşik Krallık'ta Stonewall adlı eşcinsel hakları örgütü tarafından yapılan bir ankete göre genç eşcinsellerin %17'si ölümle tehdit edilmiş ve %12'si cinsel istismar yaşamıştır. Bazı araştırmalara göre İrlanda'da eşcinsel gençlerin üçte biri intihar etmeye çalışmış; İskoçya'da 15 ve 26 yaşları arası eşcinsellerin yarısı intihar etmeyi düşünmüş; Fransa'da 20 yaşın altındaki eşcinsel erkeklerin %27'si intiharı denemiş; İtalya'da eşcinsellerin %13'ü intihar etmeye çalışmıştır. Belçika'da 15 ve 25 yaşları arasındaki eşcinsel gençlerin intihar riski oranı diğer kişilere nazaran beş kat daha yüksektir. Almanya'da 15 ve 27 yaşları arası eşcinsellerin %18'i en az bir kere intihar etmeyi denemiş, %66'sı kendi aileleri tarafından fiziksel veya sözlü istismar yaşamış, %27'si öğretmenler tarafından baskı görmüştür. 2007'de yapılan bir araştırmaya göre eşcinsellerin en az %30'da biri son 12 ay içerisinde hakarete maruz kalmış, tehdit edilmiş veya saldırıya uğramıştır.

Bazı ülkelerde okullarda homofobiyi önlemek için çeşitli çalışmalar yapılmaktadır. Örneğin İspanya'da DecideT adlı LGBT hakları grubu homofobik baskı ve yıldırmayı engellemek amacıyla bir rehber yayınladı.

Batı Avrupa'da homofobi, sporda da çok yaygındır. Özellikle ragbi, futbol gibi maço kabul edilen spor camialarında çok sınırlı sayıda sporcu eşcinselliğini açığa vurmaya cesaret edebilmiştir. Bunun istisnalarından futbolcu Justin Fashanu, 1990 yılında eşcinselliğini ilân ettikten sonra hayranlarından, ailesinden ve takım arkadaşlarının dışlama ve hakaretlerine maruz kaldı. Kardeşi John Fashanu, onu alenen kardeşlikten reddetti. Justin Fashanu 3 Mayıs 1998'de intihar etti ve geride şu notu bıraktı:

Arnavutluk millî futbol takımının eski menajeri Otto Barić, kendi takımında eşcinsel bir futbolcunun yer almasına asla izin vermeyeceğini ilân etti; 31 Temmuz 2007'de, UEFA tarafından homofobi nedeniyle 3.000 Euro para cezasına çarptırıldı.

Sporda homofobi sadece futbola has bir şey değil. Eşcinsel olan Berlin belediye başkanı Klaus Wowereit, şehrin yerel buz hokeyi takımını olan Berliner Eisbäre'nın maçlarından birini seyretmeye gittiği zaman karşı takımın taraftarları "Hauptstadt der Schwulen, wir sind die Hauptstadt der Schwulen" ('İbnelerin başkenti') şeklinde tezahürat yaptılar.

Güney Afrika
 Güney Afrika'da eşcinsel evliliğin yasal olması ve birçok antihomofobi yasanın mevcut olmasına rağmen Güney Afrika toplumu arasında eşcinsellik konusu hakkında hâlâ olumsuz görüşler bulunur. Lezbiyenlere erkekler tarafından yapılan "düzeltici tecavüz" ülkede çok yaygın bir nefret suçudur.

İran

İran'da eşcinsellik idam cezasıyla cezalandırılmaktadır. Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinecad İran'da "böyle bir fenomen" bulunmadığını iddia etmiştir. 19 Temmuz 2005'te Meşhed kentinde, eşcinsel ilişkide bulundukları gerekçesiyle Mahmud Asgari ve Ayaz Marhoni, 228 kere kamçılanıp büyük bir kalabalığın önünde asılarak idam edildiler. Onları kurtarmak amacıyla yapılan uluslararası başvurular yanıtsız kaldı. İran hükûmeti bu adamları, küçük bir çocuğa tecavüz ettikleri için astığını ileri sürdü, fakat sonradan İranlı kaynaklar bunu yalanlayarak ve hükûmetin bu iddiaları uydurduğunu iddia etti.

Polonya

Polonya homofobi sebebiyle sıkça eleştirilmektedir. Eleştirilerden (özellikle insan hakları örgütleri ve AB kurumları) bir tanesi cumhurbaşkanı Lech Kaczyński'nin başkent Varşova'da ve Poznań kentinde bir gey onur yürüyüşünün yapılmasına izin vermemesine yöneliktir. Hukuk ve Adalet Partisi'nden olan Kaczyński, Cumhurbaşkanlığı için aday olunca Polonya'da birçok eşcinselin ülkeyi terk edeceğini söylemişti. Bu hükûmetin idaresi altında aşağıdaki ifadeler kullanılmıştır:

Rusya

Rusya'da homofobi yaygındır.  Rusya'daki bugün görülen homofobinin kaynağının Joseph Stalin dönemindeki uygulamalar olduğu ileri sürülmüştür. Ülkede yaşanan bazı homofobik olaylar şunlardır:

27 Mayıs 2007'de, gey ve lezbiyenlerden oluşan bir grup, Moskova Şehir Konseyi'ne yasaklanan gey onur yürüyüşünün serbest bırakılması için dilekçe vermeye çalıştıklarında aşırı milliyetçiler ve Ortodoks radikaller tarafından hakaret ve saldırıya uğradılar. Yetkililer 20 eşcinseli tutukladılar. Moskova belediye başkanı yürüyüşü "şeytanî bir hareket" olarak tanımladı.

Avrupa'daki eşcinsellerin yakından takip ettiği Eurovision Şarkı Yarışması'nın 2009'da Moskova'da yapılacak olması, Rusya'daki eşcinselleri "Slavic Pride" adı altında bir onur yürüyüşü yapmaya cesaretlendirmişti. Ancak bu yürüyüşün yapılmasına izin verilmedi. 16 Mayıs 2009'da "yasadışı" şekilde toplanan göstericiler polis tarafından şiddet kullanılarak dağıtıldı, 40 kadar eylemci tutuklandı.

İngiliz gazeteci Pablo Uchoa, BBC'de 2018'de yayımlanan bir yazısında eşcinsellere karşı olanların iddialarının temelinde dini metinler ve kültürel dogmalar olduğunu vurgulamıştır. Yazıya göre 2012 yılında Moskova'da eşcinsellerin gittiği bir gece kulübü silahlı adamlar tarafından basılıp, tahrip edildiğinde bir Rus rahip "Kutsal metinler bize geleneksel yönelimi olmayan herkesin taşlanması gerektiğini emrediyor" sözleriyle saldırıyı desteklediğini ifade ederken,  Rus Ortodoks Kilisesi'nin resmî sözcüsü Vahtang Kipşidz ise  BBC ile yaptığı röportajda "İncil'de herhangi bir günah işleyenlerin taşlanmasını destekleyen herhangi bir şey yok." demiş ve bazı insanların kutsal metinleri yanlış anladığını ve şiddet için bahane olarak kullandığını ifade etmiştir. 2018 yılında Rusya'da yapılan bir araştırmanın sonuçlarına göre halkın ortalama yüzde 63'ü LGBTİ'lerin toplumsal değerlerini yıktıklarını düşünmeye devam ediyor.

Ayrıca bakınız
 Düzeltici tecavüz
 LGBT'lere yönelik şiddet
 Bifobi
 Kuir silinmesi
 Fobiler listesi

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 N. Güney, E. Kargı, A Çorbacı-Oruç, Üniversite öğrencilerinin eşcinsellik konusundaki görüşlerinin incelenmesi, Türk HIV/AIDS Tıp Dergisi, Hacettepe Üniversitesi HIV/AIDS Tedavi ve Araştırma Merkezi, 2004 İnternette okuyun..

Dış bağlantılar

 Homofobi Kimin Meselesi?
 NTVMSNBC sokağa soruyor - Türkiye'de homofobi üzerine bir video.
 Homofobi karşıtı bir AntiHomofobi.org

LGBT ayrımcılık
Zorbalık
Cinsiyete dayalı şiddet
Nefret
Önyargı
Cinsellik ve cinsiyet önyargıları

Homofobi


Grigori Naumoviç Çuhray (Rusça: Григорий Наумович Чухрай) (23 Mayıs 1921 - 28 Kasım 2001), Sovyet yönetmen ve senaryo yazarlarından. Yönetmen Pavel Çuhray'ın babasıdır.

Ukrayna'nın Zaporijya bölgesindeki Melitopol şehrinde doğmuştur. Yaşadığı II. Dünya Savaşı yıllarının yönetmen üzerindeki derin izleri filmlerinde kolaylıkla fark edilir. Savaşın sonunda Sovyet Devlet Sinema Okulu'na yazılır ve Kiev Film Stüdyosu'nda yönetmen asistanlığı yapmaya başlar. 1950'lerin ortalarında kendi filmlerini yazmaya ve yönetmeye başlar. 1957'de Cannes Film Festivali'ne katıldığı Kırkbirinci adlı filmi ile uluslararası tanınmışlık edinir.

1959'da başyapıtı Askerin Türküsü adlı eserini yönetir. Propaganda kaygılarından uzak savaşın trajedileri ile dolu bir aşk hikâyesidir. Film Lenin Nişanı'na layık görülür. Film, 1960'ta Cannes Film Festivali'nde "Humanizm ve kalite" özellikleri ile jüri özel ödülüne layık görülür.
Film, Soğuk Savaş duvarını da aşar ve ABD'de de gösterime girer; ödüller alır.

Çuhray'ın yeni filmi 1961'de gösterime giren Temiz Gökyüzü'dür. Yeni filmi Nazi Faşizmine tutsak düşüp yaşam mücadelesi veren ve ajanlıkla suçlanan bir Sovyet pilotunun hikâyesidir.

1984'te Çuhray son filmi Size Hayal Kurmayı Öğreteceğim'i çevirir. 1994'te yaşam öyküsünü yazar. Yazar bu eseri ile Rusya'nın Oskar'ı sayılan Nika Ödülü'ne layık görülür.

Çuhray, 2001'de Moskova'da kalp krizi geçirerek 80 yaşında hayata gözlerini yumar.

Çuhray'ın yönettiği filmler

 Size Hayal Kurmayı Öğreteceğim, Ya nauçu vas meçtat... 1984
 Yaşamak Muhteşemdir, Jizn' prekrasna 1979
 Çatlak, Triaşina 1978
 Hafıza, Pamyat 1971
 İnsanlar!, Lüdi 1966
 Bir büyükbaba ile büyükanne vardı, Jili-bili starik so starukhoj 1965
 Temiz gökyüzü, Çistoye nebo 1961
 Bir askerin türküsü, Ballada o soldate 1959
 Kırkbirinci, Sorok pervyj 1956
 Nazar Stodolya, 1955

Dış bağlantılar
 Bir Film Yönetmeninin Şarkısı: Grigoriy Çuhray

Kaynakça

1921 doğumlular
Zaporijya Oblastı doğumlular
2001 yılında ölenler
Sovyet erkek film yönetmenleri
Sovyet senaristler
SSCB Halk Sanatçıları
Ukrayna asıllı Ruslar
Ukraynalı film yönetmenleri
Gerasimov Sinematografi Enstitüsü
Lenin Barış Ödülü
Moskova'da defnedilenler

Grigori Çuhray


Proletarya (Latince proles kelimesinden gelir) alt sosyal sınıfı tanımlamak için kullanılan terim, bu sınıfa mensup kişilere proleter denir. İlk olarak oğullarından başka malı olmayan insanları tanımlamak için kullanılan aşağılayıcı bir kelime iken, Karl Marx'tan sonra işçi sınıfını tanımlamak için kullanılan sosyolojik bir terim halini almıştır.

Marksist teoride proletarya

Marksist teoride proletarya üretim araçlarına sahip olmayan sınıfın adıdır. Proleter ücret alan işçidir. Proletarya, Feodalizmin çözülmesiyle mülksüzleşen insanların, Emek gücünü belli bir ücret karşılığında satmaktan başka yaşam seçeneği kalmamasıyla ortaya çıkan, üretimdeki konumları itibarıyla belirli bir grup oluşturan kesimin sınıfsal olarak tanımlanmasıdır.

Marksizm proletarya ve burjuvaziyi (kapitalist sınıf) birbirinin zıddı iki pozisyona koyar, örnek olarak fabrika işçisi ücretini olabildiğince fazla almak isterken patron sayılan üretim araçlarına sahip insanlar da olabildiğince az vermeye çalışır. Bunun da ötesinde, her iki sınıf, üretimdeki yerleri ve toplumsal yaşamdaki konumlarıyla tamamen çatışma halindedirler. Bu çatışma geçici ve aşılabilir değildir aksine, ancak sınıfsız topluma geçildiğinde bitecek bir çatışmadır. Proletaryanın sınıfsal çıkarları, Marksist teoriye göre, mevcut toplumsal sistemin tamamen aşılmasını ve bir sınıf olarak kendisinin de ortadan kalkmasını gerektirmektedir, oysa burjuvazi kendi varlığını bu sistemin devam ettirilmesinde bulur.

Marksizm'e göre kapitalizm işçi sınıfının burjuvazi ("kapitalistler", üretim araçlarına sahip olanlar) tarafından sömürülmesine dayanır. Bu sömürü şöyle gerçekleşir: işçiler, kendi başlarına üretim araçlarına sahip olmayanlar, hayatlarını sürdürmek için bir iş bulmak zorundadırlar. Bir kapitalist tarafından işe alınırlar ve onun adına çalışmaya başlayarak ortaya çeşitli ürünler koyarlar. Daha sonra bu mal/ürünler kapitalistin kendi malı olur ve kapitalist bunları pazarlayarak/satarak gelen paranın hepsine el koyar. Kazanılan paranın bir bölümü işçinin "yevmiye"sine ayrılırken, diğer kısım (artı değer) giderler çıktıktan sonra kapitaliste kar olarak kalır ve döngü böyle devam eder. Yani "kar" bütünüyle emekten kaynaklanmaktadır.  Bu yüzden Marksizme göre, birileri ortaya konan ürünün karşılığını tam olarak alamamakta birileri de emek harcamadan ürünün karşılığını hak etmeden almaktadır. Sınıf mücadelesi de tam bu noktadan temellenip çelişik toplum yapısına zemin hazırlamaktadır.

Ayrıca bakınız
 Burjuvazi
 İşçi sınıfı
 Proletarya diktatörlüğü
 Köylü sınıfı
 Emek fazlası
 Artı değer

Kaynakça

Sosyal sınıflar
Marksizm
Sosyalizm

Proletarya


Trotz & Träume waren eine West-Berliner Musikgruppe, die um 1980 eine gewisse Resonanz mit deutschsprachigem Folk-Rock erzielte. Ihre gleichnamige, selbstproduzierte LP Trotz & Träume von 1979 blieb die einzige Platte der Gruppe.

1977 von den weitgehend unbekannten Liedermachern Rudolf Cacek, Manfred Maurenbrecher und Henner Reitmeier aus der Westberliner Sponti-Szene gegründet, zog die Gruppe in wechselnder Besetzung vor allem durch Musikkneipen und Jugendzentren in Westberlin und Westdeutschland. Kurz nach der Gründung stieß als Mitträger der Gruppe Burkhard Schulze-Darup hinzu. Sämtliche vier Musiker texteten und komponierten. Die Gruppe spielte ausschließlich akustische Instrumente, darunter Klavier. Für ihre LP verstärkte sie sich mit Bläsern, darunter Michael Stein, der auch Bass spielte, sowie einer Geigerin. Während sich Thomas Rothschild durch diese Platte "aus dem Schwulenmilieu" durch "das Fehlen von sentimentalen Selbstmitleid", der "sprachlichen Präzision der Texte" und einem "überraschenden, kammermusikalischen Sound" angesprochen fühlte, bemängelte Uli Dornieden, die Poesie der Texte werde oft unterm Chaos der Instrumente erstickt. Trotzdem sei die Platte "besser als das meiste in der Umgebung und bestimmt gibt es zur Zeit keine deutsche Gruppe, die Alltagserfahrungen, Liebesängste, erotische Stimmungen und Zukunftsträume überzeugender formuliert."

1982 löste sich die Gruppe auf. Wahrscheinlich strafte sie damit Frank Urban Lügen, der noch im Jahr zuvor versichert hatte, mit Trotz & Träume hätten sich Interpreten zusammengefunden, denen es trotz ihrer "ausgeprägten Individualität" gelungen sei, "ein Gruppen-Profil" zu entwickeln. Es war zu schwach, es trug nicht. Hinzu kamen handwerkliche Unzulänglichkeiten der "Interpreten". Nach der Auflösung blieb nur Manfred Maurenbrecher der Musik treu; er startete eine Solokarriere. Cacek, Reitmeier und Schulze-Darup wurden Landschaftsgärtner, Künstlermodell, Architekt. Henner Reitmeier kam um 2010 wieder auf die Musik zurück.

Einzelnachweise

Rockband
Band (Berlin)
Deutsche Band

Trotz & Träume


Andrea Santacroce (Roma, 22 de novembro de 1655 - Roma, 10 de maio de 1712) foi um cardeal do século XVIII

Nascimento
Nasceu em Roma em 22 de novembro de 1655. De uma família nobre e antiga. Filho de Scipione Santacroce e Ottavia Corsini. Sobrinho-neto do cardeal Prospero Santacroce (1565). Sobrinho-neto do cardeal Antonio Santacroce (1629). Sobrinho do cardeal Marcello Santacroce (1652). Seu sobrenome também está listado como Santa Croce.

Educação
Universidade La Sapienza , Roma (doutorado in utroque iure , direito canônico e civil).

Início da vida
Recebeu a tonsura clerical. Referendário dos Tribunais da Assinatura Apostólica da Justiça e da Graça. Governador de Tivoli, 1682-1686. Vice-legado em Bolonha, 1º de fevereiro de 1686; ocupou o cargo até 1689.

Episcopado
Eleito arcebispo titular de Selêucia, com dispensa por ainda não ter recebido as ordens sagradas, em 12 de dezembro de 1689. Assistente do Trono Pontifício, em 18 de dezembro de 1689. Núncio na Polônia, em 7 de janeiro de 1690. Concedeu faculdades para receber a consagração episcopal de qualquer bispo católico. Consagrada, em 16 de abril de 1690, a basílica de Santa Maria no Porto, Ravenna, pelo cardeal Domenico Maria Corsi, bispo de Rimini, legado papal, auxiliado por Giovanni Rasponi, bispo de Forli, e por Giovanni Francesco Riccamonti, bispo de Cervia. Núncio na Áustria, 17 de fevereiro de 1696.

Cardinalado
Criado cardeal sacerdote no consistório de 14 de novembro de 1699; recebeu o gorro vermelho e o título de S. Maria del Popolo, em 30 de março de 1700. Participou do conclave de 1700 , que elegeu o Papa Clemente XI. Transferido para a sé de Viterbo e Toscanella, em 24 de janeiro de 1701. Camerlengo do Sagrado Colégio dos Cardeais, de 21 de fevereiro de 1707 até 27 de fevereiro de 1708.

Morte
Morreu em Roma em 10 de maio de 1712. Exposto e enterrado em S. Maria in Publicolis, Roma, a igreja de sua família.

Cardeais nomeados pelo papa Inocêncio XII
Cardeais da Itália

Andrea Santacroce


Kiyovalar (kai-gwa: ilk insanlar) Oklahoma'da yaşayan bir kızılderili kabilesi.

Bir efsaneye göre Yellowstone Irmağı bölgesinden gelmişlerdir. 18'ncı yüzyılda ellerine atlar geçmesi ile, bozkırlara açılıp bizon avlamaya başlamışlardır. Bu dönemde hem Ova Apaçileri (Na-Dene dilli Kiyova Apaçileri) hem de eski düşmanları olan Komançilerle birleşmişlerdir.

Kiowa-Tano dil öbeği içerisinde yer alırlar. ABD hakimiyeti altına girmemek için en çetin mücadeleyi veren ve ABD devletini en son tanıyan kabilelerden biridir.

Koni şeklinde deri çadırlarda yaşarlardı. Genellikle tarımla değil, hayvan avlama (özellikle bizon) işi ile uğraşırlardı. Kuzey Amerika kızılderilileri içerisindeki en savaşçı kabilelerdendi. Her altı ayda bir kendileri için önem arz eden olayları, gelişmeleri deri üzerine resmederek ölümsüzleştirirlerdi.

Kaynakça

Ova Kızılderilileri
Oklahoma'daki Kızılderili kabileleri

Kiyovalar


Starkowo (deutsch Starkow) ist ein Dorf im Powiat Słupski (Kreis Stolp) der polnischen Woiwodschaft Pommern.

Geographische Lage
Das Dorf liegt in Hinterpommern, etwa 14 Kilometer nordwestlich der Stadt Słupsk (Stolp) und neun Kilometer südsüdwestlich der an der Ostsee gelegenen Stadt Ustka (Stolpmünde).

Geschichte
Starkow war in ältere Zeit eine Eigentumsortschaft des Klosters Belbuck bzw. von dessen Filiale, dem Prämonstratenser-Nonnenkloster zu Stolp. Es war also ein sogenanntes Klosterdorf. Es wurde wie auch die Nachbardörfer Gallenzin, Horst und Mützenow von deutschen Siedlern nach deutschem Recht gegründet. In alten Lehensbriefen der Jahre 1355, 1450 und 1540 erscheint es als Besitz der Familie Krümmel. Nachdem 1534 auf dem Landtag von Treptow die  Einführung der Reformation in Pommern  beschlossen worden war und kurz darauf der Besitz der  Klöster säkularisiert wurde, ging es in den Besitz des Herzogshauses über. Zu preußischer Zeit gehörte Starkow zu den achtzehn königlichen Dörfern, die dem Amt Stolp unterstanden.

Vor Ende des Zweiten Weltkriegs gehörte Starkow zum Landkreis Stolp, Regierungsbezirk Köslin, der Provinz Pommern. Die Gemeindefläche war 856 Hektar groß. Zur Gemeinde Starkow gehörten neben dem Dorf Starkow die Wohnplätze Gallenzin und Bahnhof Gallenzin-Saleske. Im Jahr 1925 standen in Starkow 83 Wohngebäude. 1939 wurden 116 Haushaltungen und 520 Einwohner gezählt.

Gegen Kriegsende erhielt die Gemeinde beim Herannahen der Roten Armee einen Räumungsbefehl, der jedoch nicht mehr ausgeführt werden konnte, da die sowjetischen Truppen schnell vorrückten. Das Dorf wurde am 8. März 1945 kampflos eingenommen. Unter der anschließenden russischen Besetzung hat das Dorf stark gelitten. Nachdem ganz Hinterpommern nach Kriegsende unter polnische Verwaltung gestellt worden war, kamen am 25. September 1945 die Polen in das Dorf. Sie richteten ein Verwaltungsbüro ein und beschlagnahmten die Häuser, Wohnungen und Gehöfte. In der Folgezeit wurden die Dorfbewohner vertrieben. Starkow wurde in Starkowo umbenannt.

Später wurden in der Bundesrepublik Deutschland 122 und in der DDR 144   aus Starkow gekommene Dorfbewohner ermittelt.

Das Dorf hat heute etwa 200 Einwohner.

Literatur
 Karl-Heinz Pagel: Der Landkreis Stolp in Pommern. Lübeck 1989, S. 922–927 (Ortsbeschreibung Starkow; PDF)
 Ludwig Wilhelm Brüggemann: Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogtums Vor- und Hinterpommern. Teil II, Band 2, Stettin 1784, S. 934, Nr. 17.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Pommern
Ort der Woiwodschaft Pommern
Gmina Ustka

Starkowo (Ustka)


"There You Go" este un cântec co-scris și realizat de cântăreața americană P!nk. Acesta a fost primul ei single de pe albumul ei de debut Can't Take Me Home. Melodia a ajuns pe locul șapte pe Billboard Hot 100, numărul doi la Australian ARIA Singles Chart și numărul șase pe UK Singles Chart.

"There You Go" a fost scris de P!nk, Kevin "She'kspere" Briggs și Kandi Burruss. Acesta a fost, de asemenea, produs de "She'kspere". Piesa este despre o relație care P!nk a încheiat-o, dar fostul iubit o vrea înapoi pe P!nk.

Informații despre piesă
 Rob Brunner a spus că această e foarte similară cu 'Bills, Bills, Bills' de la Destiny's Child și cu 'No Scrubs' de la TLC, doar că P!nk are ceva special în voce care face să nu sune așa de similar această cu celelalte 2 meționate mai sus.
 Și 'Bills, Bills, Bills' de la Destiny's Child și There You Go sunt amândouă scrise de Kevin "She'kspere" Briggs.

Discuri single de debut
Discuri single din 1999
Discuri single de Pink
Cântece din 1999
Cântece de Pink

There You Go


NGC 81 este o galaxie lenticulară situată în constelația Andromeda, membră a grupului NGC 80. A fost descoperită în 15 noiembrie 1873 de către astronomul britanic Ralph Copeland.

Note

Vezi și
 NGC 23
 NGC 46

Galaxii lenticulare
Obiecte NGC
Constelația Andromeda
Obiecte astronomice descoperite în 1873
Obiecte astronomice descoperite de Ralph Copeland

NGC 81


Skipperhuset er en markant bygning ved den indre havn i Tønning.

Skipperhuset blev opført i 1624/25 af byens skipperlav som gæstehus for søfarende. Under den Store Nordiske Krig og den svenske besatning af byen havde den svenske general Magnus Stenbock sit hovedkvarter i huset. I 1799 blev navigationsskolen fra friserøen Før overført til Skipperhuset i Tønning. Selve skolen blev stiftet 1796 af Hinrich Braren. På samme tid oplevede Tønning en økonomisk blomst grundet den nye Ejderkanal og navigationsskolen vandt overregional betydning. I 1808 blev Skipperhuset udvidet og ombygget. Ved denne lejlighed fik huset også den nuværende tagrytter med ur og klokke. Klokken ringer ved truende stormfloder og kaldtes tidligere støpernes (≈en vejåbning i et dige, som kan lukkes ved stormflod, sml. sil) mandskab til deres poster. I 1852 blev navigationsskolen flyttet til Flensborg og huset kom i private hænder. Fra 1926 og 1933 holdt byens frimurerloge Eidora zum Schwane (Eidora til Svanen) til på Skipperhuset. Derefter kom huset i nazisternes hænder. Efter krigen blev Skipperhust sæde for afnazificeringens hovedudvalg. I 1965 endelig købte Sydslesvigsk Forening huset, som siden 1972 fungerer som dansk kulturhus og lejrskole. Overfor Skipperhuset ligger byens pakhus.

Eksterne henvisninger
 Lejrskolen Skipperhuset
 Eiderstedter Kultursaison om Skipperhuset

Tønning
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Tyskland

Skipperhuset (Tønning)


Tatar Ramazan, Kerim Korcan'ın 1969 tarihli hikâye kitabı.
 Tatar Ramazan, Kadir İnanır'ın başrolünde oynadığı 1990 yapımı serinin ilk filmi.
 Tatar Ramazan Sürgünde, Kadir İnanır'ın başrolünde oynadığı 1992 yapımı serinin ikinci filmi.
 Tatar Ramazan, Bülent İnal'ın başrolünde oynadığı, 2013-2014 yılları arasında atv'de yayımlanan Türk televizyon dizisi.

Tatar Ramazan (anlam ayrımı)


Oskaloosa ist eine Kleinstadt (mit dem Status "City") und Verwaltungssitz des Mahaska County im mittleren Südosten des US-amerikanischen Bundesstaates Iowa. Bei der Volkszählung im Jahr 2020 hatte Oskaloosa 11.558 Einwohner.

Geografie
Oskaloosa liegt im mittleren Südosten Iowas rund 7 km nordöstlich des Des Moines River auf 41°17′38″ nördlicher Breite und 92°38′40″ westlicher Länge und erstreckt sich über 17,8 km².

Nachbarorte sind New Sharon (20 km nördlich), University Park (3,8 km östlich), Eddyville (15,3 km südlich) und Beacon (4,7 km südwestlich).

Die nächstgelegenen größeren Städte sind Iowas Hauptstadt Des Moines (102 km nordwestlich), Cedar Rapids (163 km nordöstlich), Quincy in Illinois (255 km südöstlich), Missouris Hauptstadt Jefferson City (349 km südlich), Kansas City (355 km südwestlich) und Nebraskas größte Stadt Omaha (309 km westlich).

Verkehr
Die südwestliche Umgehungsstraße wird vom zum Freeway ausgebauten Iowa Highway 163 gebildet. Im Stadtzentrum treffen der in Nord-Süd-Richtung verlaufende U.S. Highway 63 sowie die Iowa Highways 23 und 92 sowie eine Reihe untergeordneter Straßen zusammen.

In Oskaloosa treffen mehrere Bahnlinien verschiedener Betreiber zusammen.

Der Oskaloosa Municipal Airport liegt 19,9 km südöstlich der Stadt. Der 98,9 km nordwestlich gelegene Des Moines International Airport ist der nächstgelegene Großflughafen.

Demografische Daten

Nach der Volkszählung im Jahr 2010 lebten in Oskaloosa 11.463 Menschen in 4614 Haushalten. Die Bevölkerungsdichte betrug 644 Einwohner pro Quadratkilometer.

Ethnisch betrachtet setzte sich die Bevölkerung zusammen aus 93,3 Prozent Weißen, 2,0 Prozent Afroamerikanern, 0,3 Prozent amerikanischen Ureinwohnern, 1,7 Prozent Asiaten sowie aus anderen ethnischen Gruppen; 1,8 Prozent stammten von zwei oder mehr Ethnien ab. Unabhängig von der ethnischen Zugehörigkeit waren 2,7 Prozent der Bevölkerung spanischer oder lateinamerikanischer Abstammung.

In den 4614 Haushalten lebten statistisch je 2,30 Personen.

23,4 Prozent der Bevölkerung waren unter 18 Jahre alt, 59,5 Prozent waren zwischen 18 und 64 und 17,1 Prozent waren 65 Jahre oder älter. 51,2 Prozent der Bevölkerung war weiblich.

Das jährliche Durchschnittseinkommen eines Haushalts lag bei 37.909 USD. Das Prokopfeinkommen betrug 19.651 USD. 20,1 Prozent der Einwohner lebten unterhalb der Armutsgrenze.

Söhne und Töchter der Stadt

 Al Swearengen (1845–1904), Pionier
 William E. Andrews (1854–1942), Politiker
 Frank Friday Fletcher (1855–1928), Admiral der United States Navy im Ersten Weltkrieg
 Ralph R. Eltse (1885–1971), Politiker
 Chester Conklin (1886–1971), Schauspieler
 Roscoe B. Woodruff (1891–1975), Offizier
 Thomas E. Watson (1892–1968), Generalleutnant des United States Marine Corps
 John K. Valentine (1904–1950), Politiker
 Bill S. Ballinger (1912–1980), Schriftsteller
 Bernard A. Clarey (1912–1996), Admiral der US Navy
 Cecil W. Stoughton (1920–2008), Fotograf
 Tyler Sash (1988–2015), American-Football-Spieler

Einzelnachweise

Weblinks

 Offizielle Website
 www.city-data.com - Oskaloosa, IA

County Seat in Iowa

Gemeindegründung 1875

Oskaloosa (Iowa)


Damir Vrabac (Velika Kladuša, 10. svibnja 1962.), bivši bosanskohercegovački nogometaš. Brat Dinka Vrapca. Igrao za više bosanskohercegovačkih i slovenskih klubova.

Životopis
Rođen u Jajcu. Karijeru je počeo u Sarajevu, nastavio u Iskri iz Bugojna, ondašnjem drugoligašu i budućem prvoligašu. Karijeru je nastavio u Sloveniji, u ljubljanskoj Olimpiji, Izoli i ljubljanskoj Slaviji.

Izvori

Vanjske poveznice
Prva liga (slo.)
NK Olimpija (slo.)
Fussballzz.de (nje.)

Bosanskohercegovački nogometaši
Nogometaši FK Sarajeva
Nogometaši NK Iskre Bugojno
Životopisi, Velika Kladuša

Damir Vrabac


"Den Bedste Jul i 2000 År" er en single udgivet af popgruppen Creamy, som var nummer 1 i Danmark i 2000. Nummeret er skrevet af Morten Rosenstand Eriksen og Jeppe Frans Budolfsen, også kendt som Panman & Ace 45.

Referencer

Creamy
Julealbum

Den Bedste Jul i 2000 år


Mettbach steht für:

 Anna Mettbach (1926–2015), deutsche Sintezza, Überlebende des Porajmos
 Ernst Mettbach (1920–1972), deutscher Sinto, Überlebender des Porajmos, Zeuge im Nürnberger Ärzteprozess
 Mario Mettbach (1952–†), deutscher Politiker

 Mettbach (Ilm) ein Nebenfluss der Ilm
 Mettbach (Lahn) ein Nebenfluss der Lahn

Mettbach


Kirtana (; ), also rendered as Kirtan or Keertan, is a Sanskrit word that means "narrating, reciting, telling, describing" of an idea or story, specifically in Indian religions. It also refers to a genre of religious performance arts, connoting a musical form of narration or shared recitation, particularly of spiritual or religious ideas, native to the Indian subcontinent.

With roots in the Vedic anukirtana tradition, a kirtan is a call-and-response style song or chant, set to music, wherein multiple singers recite or describe a legend, or express loving devotion to a deity, or discuss spiritual ideas. It may include dancing or direct expression of bhavas (emotive states) by the singer. Many kirtan performances are structured to engage the audience where they either repeat the chant, or reply to the call of the singer.

A person performing a kirtan or Marathi Keertan is known as a कीर्तनकार kirtankara (or kirtankar).

Kirtankar (
A Kirtan performance includes an accompaniment of regionally popular musical instruments, such as the harmonium, the veena or ektara (forms of string instruments), the tabla (one-sided drums), the mrdanga or pakhawaj (two-sided drum), flute (forms of woodwind instruments), and karatalas or talas (cymbals). It is a major practice in Hinduism, Vaisnava devotionalism, Sikhism, the Sant traditions and some forms of Buddhism, as well as other religious groups. Kirtan is sometimes accompanied by story-telling and acting. Texts typically cover religious, mythological or social subjects.

Etymology and nomenclature

Kirtana () has Vedic roots and it is "telling, narrating, describing, enumerating, reporting". The term is found as Anukirtan (or Anukrti, Anukarana, literally a "re-telling") in the context of Yajna, wherein team recitations of dialogue-style and question-answer riddle hymns were part of the ritual or celebratory dramatic performance. The Sanskrit verses in chapter 13.2 of Shatapatha Brahmana (~800–700 BCE), for example, are written in the form of a riddle play between two actors.

The root of kirtan is kirt (). The root is found in the Samhitas, the Brahmanas and other Vedic literature, as well as the Vedanga and Sutras literature. Kirt, according to Monier-Williams contextually means, "to mention, make mention of, tell, name, call, recite, repeat, relate, declare, communicate, commemorate, celebrate, praise, glorify".

Kirtan, sometimes referred to as sankirtana (literally, "collective performance"), is a call-and-response chanting or musical conversation, a genre of religious performance arts that developed during India's bhakti devotional traditions. However, it is a heterogeneous practice that varies regionally according to Christian Novetzke, and includes varying mixture of different musical instruments, dance, oration, theatre, audience participation and moral narration. In Maharashtra for example, states Novetzke, a kirtan  is a call-and-response style performance, ranging from devotional dancing and singing by a lead singer and audience, to an "intricate scholarly treatise, a social commentary or a philosophical/linguistic exposition", that includes narration, allegory, humor, erudition and entertainment – all an aesthetic part of ranga (beauty, color) of the kirtan.

Kirtan is locally known as Abhang, Samaj Gayan, Haveli Sangeet, Vishnupad, Harikatha. The Vaishnava temples and monasteries of Hinduism in Assam and northeastern, called Satra, have a large worship hall named kirtan ghar – a name derived from their being used for congregational singing and performance arts.

In regional languages, kirtan is scripted as ;  Nepali & ; ; ;  / ; Sindhi:  / ; ; .

Hinduism

In Hinduism the main form of Kirtana is followed in Marathi community performing the Kirtan.
Musical recitation of hymns, mantras and the praise of deities has ancient roots in Hinduism, as evidenced by the Samaveda and other Vedic literature.

Vaishnavism

In the early 16th century CE Chaitanya Mahaprabhu popularized adolescent Krishna based san-kirtana in Bengal, with Hare Krishna mantra and other songs, wherein the love between Radha and Krishna was symbolized as the love between one's soul and God.

About the same time, Shankaradeva in Assam inspired the Ekasarana Dharma bhakti movement that emphasized Advaita Vedanta philosophy within the framework of Bhagavata Purana and Vaishnavism. Shankaradeva helped establish Sattras (Hindu temples and monasteries) with kirtan-ghar (also called Namghar), for singing and dramatic performance of Krishna-related theosophy.

In Vrindavan of Braj region, a kirtan accords the Hindustani classical music. The acharya Vallabha launched a kirtan singing devotional movement around the stories of baby Krishna and his early childhood, in early 16th century. "Samaj-Gayan" is the Radha-centered Radha-vallabha Sampradaya's collective style of hymn singing by the Hindustani classical forms "dhrupad" and "dhamar". This genre came to be known as Haveli Sangeet.

Kirtan as a genre of religious music has been a major part of the Vaishnavism tradition, particularly starting with the Alvars of Sri Vaishnavism sub-tradition between the 7th to 10th century CE. After the 13th-century, two subgenres of kirtan emerged in Vaishnavism, namely the Nama-kirtana wherein the different names or aspects of god (a Vishnu avatar) are extolled, and the Lila- kirtana wherein the deity's life and legends are narrated.

Carnatic traditions
In Andhra Pradesh, the compositions of Tallapaka Annamacharya, a 14th-century mystic, represent the earliest known music called sankirtana. He wrote in praise of Lord Venkateswara, the deity of Seven Hills in Tirumala, where unbroken worship has been offered for over twelve centuries at the Tirumala Venkateswara Temple.

Annamcharya is believed to be the incarnation of Lord Venkateswara's sword. During his long and prolific career, he reputedly composed and sang 32,000 Sankirtanas and 12 Shatakas (sets of hundred verses). His works were in Telugu and Sanskrit.

Bhajan versus Kirtan
A Kirtan and a Bhajan are closely related, with both sharing common aims, subjects, musical themes and being devotional performance arts. A Bhajan is more free form, can be singular melody that is performed by a single singer with or without one and more musical instruments. Kirtan, in contrast, differs in being a more structured team performance, typically with a call and response musical structure, similar to an intimate conversation or gentle sharing of ideas, and it includes two or more musical instruments, with roots in the prosody principles of the Vedic era.

Many Kirtan are structured for more audience participation, where the singer calls a spiritual chant, a hymn or a devotional theme such as from Vaishnavism, the audience then responds back by repeating the chant or by chanting back a reply of their shared beliefs.

Varkari Kirtan

Varkari Keertan was pioneered by Sant Namdev around 900 years back in Maharashtra.  It is usually based on poetry of 7 famous saints of Maharashtra namely, Saint Nivruttinath, Sant Dnyaneshwar, Sopandev, Muktabai, saint Eknath, Saint Namdev, and Saint Tukaram maharaj.  Sometimes other sayings of saints are chosen.

The show goes for 2 or 3 hours as time permits and is not divided into parts like "Naradiya Keertan".  This form was effectively performed for years by personalities like "Hari Bhakti Parayan" (sincere devotee of god) Sonopant (mama) Dandekar, Dhunda maharaj Deglurkar, Babamaharaj Satarkar, Dekhanebuwa, and many others in modern times. An institute at Alandi near Pune offers training in this form of Keertan.

Naradiya Kirtan

Naradiya Kirtan is an age old form of devotion, admire of gods and godly acts, glorification of the almighty, and also a tool used by the performers to keep people updated on the world out of their towns and also to educate the masses about good values of life and very purpose of human life, through a medium of "ONE MAN SHOW" consisting of prose and musical performance given at the temples and other holy places.

Structure
In this format Keertan is divided into 5 parts
,
 Naman or prayer
 Main spiritual and philosophical lesson called "Purvaranga" (First of the two major parts) based on old epics.
 Chanting the holy name of god, in between.
 A story suitable to support the spiritual teaching in first half called "katha or Akhyan" "Uttarranga" (Second of the two major parts)
 Final prayer for universal welfare and well-being of people.

It lasts for period of any length, ideally for half an hour to 3 hours at a stretch.

Dress code for Naradiya Keertan

Gentlemen

There are no hard and fast written rules, and different dress codes are prevalent in different geographic and social environments. However, by convention and as an age-old practice and tradition, men wear.

 White 9 yards cotton clothing dhoti.(performers of Ramdasi keertankars prefer clothing in saffron colour.)
 Knee long kurta with full sleeves, often called "Barabandi (that apparel has no buttons but 12 tags to tie or a top called Zabba that is very common during festive occasions"
 A white or colored turban or "Puneri Pagadi" (a special crownlike decorative traditional headgear that is a cap, usually in saffron color) on the head.
 A 2-yard long colored "uttareeya or uparane "hanging on shoulders.
 The performer stands barefoot on a special mattress. a musician with a harmonium on his left and tabla on his right side.
 Fresh flower garland.
 Red or saffron kumkum or sandalwood tilak tilak on his forehead. (sometimes black colored "Bukka" is also preferred especially by those practicing " varkari keertan".)

Ladies

 Usually wear the traditional Marathi 9 yards saree.
 Traditional ornaments including earrings typically round "Kudya", bracelets or bangles, necklaces, and nose rings "Nath" of different decors.
 Red Kumkum tilak or Bindi on forehead.

The performer has accomplished musical instruments like harmonium, drums, and string instruments of various types mostly "Zanz", "chipali", "Tal" or "Chimata".The performer needs to study a lot of things in literature, music dance, humor, and acting. He has to be a good orator and an able debating artist. Usually, the subjects are full of devotion, sacrifice, kindness, bravery, values of life, extinguishing ills of life, and personal development of each individual physically and spiritually.

A lot of reading, the practice of debating, musical training, sound memory, and all-around knowledge only can make a good performer in Keertan.  But after all, the main cause and purpose of Keertan is the "glorification of god and godly acts"

Marathi Keertan is popularized by the Bhakti movement of medieval era Hinduism, starting with the South Indian Alvars (Vaishnavism) and Nayanars (Shaivism) around the 6th century, which spread in central, northern, western and eastern India particularly after the 12th century, as a social and congregational response to Hindu-Muslim conflicts. The foundations of the kirtan traditions are also found in other Hindu scriptures such as the Bhagavad-gita where Krishna describes bhakti marga (path of loving devotion to god) as a means to moksha, alongside karma marga (path of action) and jnana marga (path of knowledge). References to kirtan as a musical recitation are also found in the Bhagavata Purana, an important Vaishnava text.

Marathi Keertan is often practiced as a kind of theatrical folk song with call-and-response chanting or antiphon. The ancient sage Narada revered as a musical genius, is called a kirtankar in the Padma Purana. The famous story of Prahlada in the Avatara Katha mentions kirtan as one of nine forms of worship, called the nava vidha bhakti along with shravanam (listening), smaranam (remembrance), pada sevanam (service), archanam (offering), vandanam (obeisance), dasyam (servitude), sakhyam (friendship) and atmanivedanam (surrender). The so-called Naradiya Kirtan divides kirtan into five parts: naman (prayers), purvaranga (spiritual lesson based on old epics), chanting, katha or akhyan (exegesis), and a final prayer for universal welfare.

The Marathi Varkari saint Namdev (c. 1270–1350) used the Marathi Keertan form of singing to praise the glory of god Vithoba, an avatar of Vishnu. Marathi kirtan is typically performed by one or two main performers, called kirtankar, accompanied by harmonium and tabla. It involves singing, acting, dancing, and story-telling. The Naradiya Marathi Keertan popular in Maharashtra is performed by a single Kirtankar, and contains the poetry of saints of Maharashtra such as Dnyaneshwar, Eknath, Namdev and Tukaram.Learned  poets from 17th and 18th century such as Shridhar, Mahipati, Moropant contributed to the development of this form of kirtan. Jugalbandi Kirtan is performed by two persons, allowing question-answer, dialogue and debate. Performance requires skill in music, dance, comedy, oratory, debate, memory, general knowledge and Sanskrit literature. Training takes place at the Kirtan Kul in Sangli, the Akhil Bharatiya Kirtan Sanstha in Dadar, Mumbai, the Narad Mandir at Sadashiv Peth, Pune and the Kalidas Mahavidyalay in Ramtek, Nagpur as well as at smaller schools in Goa, Beed and Ujjain.

Sikhism

Kirtan (Gurmukhi: ਕੀਰਤਨ Kīratana) refers to devotional singing in Sikhism. It is typically performed at Gurdwaras (Sikh temples). Sikh scriptures and legends are usually recited in a song, to a certain raga and accompanied with musical instruments. The Gurus themselves created numerous musical instruments including the Taus, the Sarangi, the Saranda and a modification of the Pakhawaj (called Jori) creating an early form of the Tabla.

A Shabad Kirtan refers to the musical recitation of the Guru Granth Sahib, the primary scripture in the Sikhism tradition which is arranged according to raga. The Shabad Kirtan can be listened to silently or sung along with the gathered congregation.

Kirtan in Sikh history has been the musical analog of Kathas recitation, both preferably performed by ragi jatha, or professional trained performers. A Sikh Kirtan is a religious, aesthetic and social event, usually held in a congregational setting on Sundays or over certain festivals to honor the historical Gurus, but major temples in the Sikh tradition recite Kirtan every day as a mark of daily bhakti (devotional remembrance) of God's name. The congregational setting is called a Sangat or Satsang, a word that in ancient Indian texts means "like minded individuals, or fellow travelers on a spiritual journey".

Buddhism
According to Guy Beck, the music tradition did not develop in early Buddhism possibly because it was considered sensual and inconsistent with its core monastic teachings.

Later forms of Buddhism did develop monastic forms of chanting of the canonical literature, particularly in the tantric Vajrayana and other Mahayana traditions.

Chants, songs and plays about the life of the Buddha by the Buddhists of Bengal were called Buddha-samkirtan.

Buddhist kirtan is also an important element of the Newari Buddhism of Nepal.

In the west

Paramahansa Yogananda, a Bengali saint was an early proponent of kirtan in the west, chanting Guru Nanak Dev's Hey Hari Sundara ("Oh God Beautiful") with 3,000 people at Carnegie Hall in 1923. Kirtan became more common with the spread of Gaudiya Vaishnavism by the International Society for Krishna Consciousness's (ISKCON) founder A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada in the 1960s.

Kirtan singers have appeared in the West, such as Krishna Das, Bhagavan Das, Wah! and Jai Uttal as well as Snatam Kaur, Lokah Music, Deva Premal, Jim Gelcer, Jyoshna, Aindra Das, Gina Sala', and Gaura Vani & As Kindred Spirits. Yoga centers report an increase in attendance at kirtan; according to Pure Music's Frank Goodman in conversation with Krishna Das in 2006, kirtan has taken on a wider popularity.

There are also Kirtan singers in the west who sing authentic traditional Indian style Kirtans such as Kamini Natarajan and Sheela Bringi.

In the United States case law, the term sankirtana has also been used to refer to evangelical activities of ISKCON. ISKCON had sought the right to perform sankirtana in California airports such as in Los Angeles. The court ruled that while ISKCON has a constitutional rights of protected speech, the Los Angeles airport also has a right to forbid any form of solicitation, out of "a legitimate interest in controlling pedestrian congestion and reducing the risk of fraud and duress attendant to repetitive, in-person solicitation of funds" by all groups including ISKCON.

Given name
The male given name Kirtan or Kirtana is used in South India for females as well, particularly in Telangana, Andhra Pradesh, Karnataka, Kerala, and Tamil Nadu.

See also

 Adi Shankara
 Ananda Marga
 Bhakti
 Bhakti movement
 Bhakti yoga
 Bhajan
 Chaitanya Mahaprabhu
 Gaudiya Vaishnavism
 Gurbani
 Hindustani language
 Historical Vedic religion
 Indo-Aryan languages
 International Society for Krishna Consciousness
 Hare Krishna (mantra)
 :Category:Kirtan performers
 Nama sankeerthanam
 Raga
 Sikh music
 Substratum in Vedic Sanskrit
 Vedic Sanskrit
 Vedic chant
 Vedic period

References

External links
The Braj Ras Lila, Darius Swann (1975)
Kirtan's call-and-response chanting draws a growing number of Washingtonians The Washington Post, Michelle Boorstein (2013)
`

Hindu prayer and meditation
Bhakti movement

Indian folk music
Indian feminine given names
Feminine given names
Hindu music
Performing arts in India
Puja (Hinduism)
Music of Bengal
Indian styles of music

Kirtan


Tynset Station (Tynset stasjon) er en jernbanestation på Rørosbanen, der ligger ved Tynset i Tynset kommune i Norge. Stationen består af nogle få spor, to perroner, en tidligere stationsbygning og en særskilt ventesalsbygning, der ligesom stationsbygningen er opført i træ. Desuden er der en rutebilstation i tilknytning til stationen.

Stationen åbnede 17. oktober 1877 sammen med den sidste del af banen mellem Koppang og Røros. Oprindeligt hed den Tønset, men den skiftede navn til Tynset 1. juni 1919. Den blev fjernstyret 15. december 1994 og gjort ubemandet 19. marts 2002.

Stationsbygningen, der er i schweizerstil, blev opført til åbningen i 1877 efter tegninger af Peter Andreas Blix. Den blev solgt fra i 2004.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Rørosbanen
Etableret i 1877
Jernbanestationer i Hedmark

Tynset Station


Neuropeptider er kemiske signaler i hjernen. Det er peptider (dvs. små proteinlignende molekyler), der produceres og udskilles af den ene neuron (nervecelle) og reagerer og påvirker en anden nervecelle, en kirtelcelle eller en muskelcelle. Oprindeligt er neuropeptider defineret som signalmolekyler, der udskilles og virker i hjernen og derigennem styrer kroppens aktivitet på bestemte måder i en bred vifte af hjernefunktioner, herunder smertestilling, belønning, sult, mæthedsfornemmelse, metabolisme, social adfærd inkl. sex, læring og hukommelse. Men andre signalmolekyler i nervesystemet, som oprindeligt blev opdaget i andre biologiske systemer, især kemokiner, vækstfaktorer og peptidhormoner, deler kendetegnene med klassiske neuropeptider og kan også betragtes som neuropeptider.

Der kendes 90 gener, der koder for mere end 100 neuropeptider inddelt i mange superfamilier. Inden for en superfamilie af neuropeptider kan der være meget små, men betydningsfulde forskelle mellem to neuropeptider. Et forstadie (precursor) kan rumme flere neuropeptider, og et neuropeptid kan reagere med flere receptorer. Specificiteten af et neuropeptid fremkommer ved alternativ splicing, proteolytisk efterbehandling og andre post-translationelle modifikationer.

Vincent du Vigneaud vandt i 1955 Nobelprisen i kemi for for at isolere, identificere strukturen og lave totalsyntese af det første cykliske peptid, neuropeptidet oxytocin.

Neuropeptider vs peptidhormoner

Neuropeptider kan være så små molekyler som et tripeptid (bestående af tre aminosyrer se TRH), men de fleste neuropeptider består af mellem 10 og 40 aminosyrer.

Neuropeptider er relateret til peptidhormoner, og i nogle tilfælde har peptidhormoner også neuronale funktioner som neuropeptider. Sondringen mellem neuropeptid og peptidhormon har at gøre med de celletyper, der frigiver og reagerer på neuropeptidet. Neuropeptiderne dannes af og udskilles fra neuronale celler (primært neuroner, men også gliaceller for nogle peptider) og signallerer til naboceller (primært neuroner). I modsætning hertil udskilles peptidhormoner fra endokrine celler og transporteres bort gennem blodet til organer og væv, hvor de fremkalder et svar.

Neuropeptiderne syntetiseres ligesom proteiner og andre peptider. Det primære synteseprodukt er et forstadium, en precursor, et pro-neuropeptid eller et prepro-neuropeptid, der efterbehandles ved enzymatisk fraspaltning af en eller flere aminosyrer til det aktive neuropeptid. Nogle neuropeptider bliver ændret ved α-N-acetylering, α-amidering eller glutaminyl-cyklicering. Efterbehandlingerne kan være vævsspecifikke og modificerer eller ændrer et neuropeptids aktivitet.

LDCV og exocytose

De sekretoriske granula, der transporterer neuropeptiderne kaldes på engelsk large dense core vesicle (LDCV) i modsætning til de små synaptiske vesikler med neurotransmitterne. Frigivelsen af de store vesikler og de små vesikler reguleres forskelligt.
Efter exocytose reagerer neuropeptider med neuropeptid-receptorer på nærliggende celler, og i modsætning til neurotransmitterne, som genbruges, så genbruges neuropeptiderne ikke efter reaktion med en receptor.

Receptorer

Generelt virker neuropeptiderne på G-protein-koblede receptorer med en efterfølgende signaltransduktion, der har mange specifikke virkninger, se f.eks. opioid-receptoren; blandt andet regulering af genekspression, lokal blodstrøm, synaptogenese og cellemorfologi. Nogle neuropeptider har tendens til at have langvarig effekt, og nogle har slående virkninger på adfærden.

Nogle neuropeptider

Neuropeptider findes i dyreriget i hvirveldyr, trævlemunde, sækdyr, leddyr, bløddyr, ledorme, rundorme, fladorme og nældecelledyr og kan inddeles i 65 neuropeptidfamilier.
Der kendes mere end 100 humane neuropeptider og mange lignende eller ens peptider med samme eller beslægtet funktion i dyr. Der kendes også en hel del dyriske neuropeptider  med specifikke funktioner.

 Agouti-relateret peptid (AGRP)
 ACTH(1-13)NH2, opiomelanocortin, adrenocorticotrophic hormon (ACTH), samme precursor (POMP)
 β-endorphin, dynorphin og enkephaliner, nært beslægtede gener
 calcitonin og calcitonin-genrelateret peptid, alternativ splejsning
 Cholecystokinin
 Cocaine- and amphetamine-regulated transcript (CART)
 Corticotropin-releasing hormone (CRH), corticotropin-releasing factor (CRF) eller corticoliberin
 Dynorphin
 Enkephalin
 Galanin
 Glucagon-lignende peptid
 Neurotensin
 Neuropeptide Y
 Nociceptin
 Oxytocin
 Somatostatin
 Tachykinin, substance P, substance K, neurokinin A (NKA) og adskillige andre peptider, alternativ splejsning
 Thyrotropin-releasing hormone (TRH), thyrotropin-releasing factor (TRF) eller thyroliberin
 Vasoactive intestinal peptide eller vasoactive intestinal polypeptide (VIP)
 Vasopressin eller det antidiuretiske hormon (ADH), arginine vasopressin (AVP), argipressin, det første neuropeptid, der blev fundet.

Henvisninger

Hormoner
Biokemi

Neuropeptid


Laurențiu de Transilvania () a fost voievod al Transilvaniei între 1242 și 1252.

Note

Bibliografie
 Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. .

Decese în 1265
Conducători ai Transilvaniei
Militari maghiari

Laurențiu de Transilvania


{{Album
|ime_albuma     = The New Black
|ime_glazbenika = Strapping Young Lad
|vrsta          = studijski album
|slika          = Kršni mladić – Nova crnina 2006.jpg
|žanr           = ekstremni metal, industrial metal, progresivni metal
|datum          = 11. srpnja 2006.
|snimanje       = ožujak 2006.
|studio         = Armoury Studios i Profile Studios (Vancouver, Britanska Kolumbija); RMJ Studios ()
|trajanje       = 42:44
|izdavač        = Century Media
|producent      = Devin Townsend
|recenzija      = <ul>AllMusic
|album_prije    = Alien
|godina0        = 2005.
|godina         = 2006.
|album_poslije  = 1994–2006 Chaos Years
|godina2        = 2008.
}}
The New Black peti je i konačni studijski album kanadskog ekstremnog metal sastava Strapping Young Lad. Diskografska kuća Century Media Records objavila ga je 11. srpnja 2006. godine. Pojavio se na 200. mjestu glazbene ljestvice Billboard 200. Za jedini singl s albuma, "Wrong Side", snimljen je glazbeni spot, a uz pomoć računalno generiranih slika izrađen je i spot za pjesmu "Almost Again".

Pozadina
Century Media grupi je zadala rok do kojeg je morala objaviti album; trebao je biti objavljen prije festivala Ozzfest 2006. godine. Usprkos tome, Townsend je izjavio da snimanje nije požurivano. The New Black na koncu je postao komercijalno uspješan, a i dobio je pohvale kritičara. Melodičniji je od prijašnjih albuma skupine, a na njemu se ponovno pojavljuje i podrugljivi humor prisutan na debitantskome uratku.

"Decimator" aludira na "Depth Charge" s albuma Accelerated Evolution. "Far Beyond Metal" studijska je snimka pjesme izvođene na turnejama i prethodno objavljene na uradcima No Sleep 'till Bedtime i For Those Aboot to Rock. "Almost Again" imitira klavijaturski završetak pjesme "Truth" s albuma Infinity. Gitarski rif u pjesmi "Polyphony" jednak je onome u pjesmi "Judgement" s albuma Synchestra. Rif u pjesmi "Monument" kasnije je iskorišten u skladbi "Lucky Animals" na Epicloudu. Instrumentalna inačica pjesme "Fucker" objavljena je u box setu Contain Us.

Posebna inačica albuma objavljena je s dodatnim CD-om, na kojem se nalaze pjesme različitih izvođača koji su u to vrijeme surađivali s Century Medijom. Europska inačica albuma sadrži dvije bonus pjesme: "The Long Pig" i obradu Melvinsove pjesme "Zodiac". Japanska inačica sadrži pjesmu "The Long Pig" i instrumentalnu skladbu "C:enter:###".

Promidžba i turneja
Krajem svibnja 2006. snimljen je glazbeni spot za "Wrong Side", jedini singl s albuma. U lipnju iste godine Strapping Young Lad otišao je na kraću europsku turneju po festivalima, tijekom koje je nastupio na festivalima Rock am Ring i Rock im Park u Njemačkoj, kao i na festivalu Download u Ujedinjenom Kraljevstvu, nakon čega je održao koncert na drugoj Ozzfestovoj pozornici u srpnju i kolovozu – ondje je nastupio pred najvećom publikom u cijeloj karijeri.

Objava i recenzije
The New Black objavljen je 11. srpnja 2006. godine. Pojavio se na 200. mjestu ljestvice Billboard 200, 15. mjestu ljestvice Top Independent Albums i 8. mjestu ljestvice Top Heatseekers jer je u prvom tjednu objave prodan u više od 4000 primjeraka.

Cosmo Lee iz Stylus Magazinea album je opisao "žestokim, zaraznim i bez nepotrebno umetnutih pjesama", dok je Chad Bowar s mrežnog mjesta About.com uratku dao četiri i pol zvjezdice od njih pet; izjavio je: "Ovo je slojevit i žestok CD, ali ima i nekih pamtljivih dionica".

AllMusicova Tammy La Gorce dodijelila mu je tri i pol zvjezdice od njih pet i izjavila: "Iako SYL nastavlja širiti svoja krila i istraživati granice metala koje pucaju i vrište, u određenim trenutcima zvuk The New Blacka ne zvuči uopće novo, nego gotovo kao da je ukraden iz 1970-ih – Bruce Dickinson mogao bi biti ponosan."

Popis pjesama

Osoblje

Strapping Young Lad
Devin Townsend – vokali, gitara, programiranje, produkcija, tonska obrada, aranžman
Jed Simon – gitara
Byron Stroud – bas-gitara
Gene Hoglan – bubnjevi, tonska obrada bubnjeva, aranžman
Ostalo osoblje
Mike Fraser – miksanje
Shaun Thingvold – tonska obrada
Rob Shallcross – tonska obrada; tonska obrada bubnjeva
Chonand Sho Murray – tonska obrada
Rob Stephenson – asistencija pri tonskoj obradi bubnjeva
Mike Cashik – asistencija pri miksanju
Ryan Van Poederooyen – tehničar bubnjeva
UE Nastasi – masteriranje
Travis Smith – dizajn, omot albuma
Omer Cordell – fotografija

Dodatni glazbenici
Willy Campagna – klavijature, semplovi, dodatni vokali
Oderus Urungus – dodatni vokali (na pjesmi "Far Beyond Metal")
Bif Naked – dodatni vokali (na pjesmi "Fucker")
Chris Valagao – dodatni vokali
Cam Croetch – dodatni vokali
Ross Living – dodatni vokali
Eden Wagonner – dodatni vokali
Dave Young – dodatni vokali, snimanje vokala, Hammond orgulje, dodatne klavijature
Mike Young – dodatni vokali
Tyler Thorne – dodatni vokali
Rocky Milino – dodatni vokali, tonska obrada
Aleks Kowalski – dodatni vokali
Deborah Tyzlo – dodatni vokali
Marnie Mains – dodatni vokali
Omolara Oyesiku – dodatni vokali
Andy Codrington – trombon
Jeff Feinstein – drvena puhačka glazbala
Doug Gorkoff – violončelo
Meghan Engel – violina, viola

Izvori

Albumi iz 2006.
Albumi Strapping Young Lada

The New Black


Die Liste der Straßen und Plätze in Steinbach beschreibt das Straßensystem im Dresdner Ortsteil Steinbach mit den entsprechenden historischen Bezügen. Aufgeführt sind Straßen, die im Gebiet der Gemarkung Steinbach liegen. Kulturdenkmale in der Gemarkung Steinbach sind in der Liste der Kulturdenkmale in Steinbach (Dresden) aufgeführt.

Steinbach ist Teil der Ortschaft Gompitz, die wiederum zum statistischen Stadtteil Gompitz/Altfranken der sächsischen Landeshauptstadt Dresden gehört. Wichtigste Straße in der Steinbacher Flur ist die Bundesautobahn 17 (Europastraße 55) auf ihrem Abschnitt zwischen dem Autobahndreieck Dresden-West und der Anschlussstelle Dresden-Gorbitz. Sie teilt die Gemarkung unmittelbar östlich des Dorfkerns von Nord nach Süd in zwei etwa gleich große Stücke und führt in Steinbach auf die Zschonergrundbrücke hinüber nach Zöllmen. Insgesamt gibt es in Steinbach sechs benannte Straßen, die in der folgenden Liste aufgeführt sind. Außerdem führten in früherer Zeit der Kohlenweg von Zöllmen nach Unkersdorf sowie der Hufenweg nach Roitzsch über Steinbacher Flur.

Legende

Straßenverzeichnis

Weblinks

Steinbach
Strassen und Platze in Steinbach

Liste der Straßen und Plätze in Steinbach (Dresden)


La Estación Ferroviaria de Noémi, igualmente conocida como Estación de Noémi, fue una antigua plataforma de la línea de Beira Alta, que servía a la parroquia de Monte Perobolço, en el distrito de Guarda, en Portugal.

Caracterización

Descripción física
En enero de 2011, presentaba dos vías de circulación, ambas con 746 metros de longitud; las plataformas tenían 50 y 45 centímetros de altura, y 40 y 20 metros de extensión.

Historia
Esta plataforma se situaba entre las estaciones de Pampilhosa y Vilar Formoso de la línea de Beira Alta, que entró en servicio, de forma provisional, el 1 de julio de 1882; la línea fue totalmente inaugurada, entre Figueira da Foz y la frontera con España, el 3 de agosto del mismo año, por la Compañía de los Caminhos de Ferro Portugueses de Beira Alta.

En mayo de 1984, era utilizada por servicios de convoyes regionales y semi-directos de la operadora Caminhos de Ferro Portugueses.

Véase también
 Red Ferroviaria Nacional

Referencias

Enlaces externos

Fotografía de la Estación de Noémi, en el sitio electrónico Panoramio

Noémi
Noémi
Almeida

Estación de Noémi


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Revúca enthält die 20 nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Revúca im Okres Revúca.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Weblinks

!
Revuca


An Anadelphia trispiculata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Otto Stapf. An Anadelphia trispiculata in nahilalakip ha genus nga Anadelphia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Anadelphia

Anadelphia trispiculata


محمود عبد الحليم عضو الهيئة التأسيسية لجماعة الإخوان المسلمين (1917 - 1999م)، وأول مؤرخ لتاريخ الجماعة في كتابه الموسوعي «الإخوان المسلمون أحداث صنعت التاريخ».

الميلاد والنشأة
ولد محمود عبد الحليم في مدينة رشيد في 20/9/1917م، تلقي تعليمه الابتدائي برشيد، ولم يكن في المجتمع الرشيدي مدارس ثانوية، فاضْطُرَّ إلى أن يحمل متعلقاته، ويتَّجه نحو الإسكندرية ليكمل تعليمه في مدرسة العباسية الثانوية نظام (داخلي) عام 1929م، التحق بكلية الزراعة عام 1935- 1936م، حيث سكن محمود عبد الحليم في الجيزة.

اعتقاله
في 15 يناير 1954م، اعتُقل محمود عبد الحليم من مقر عمله بمحلج القناطر الخيرية، وحُبس في السجن الحربي، وبعد أسبوع نُقل إلى معتقل العامرية بالإسكندرية، وظل بالمعتقل حتى أفرج عنه في مارس من نفس العام بعد المظاهرات التي قام بها الإخوان المسلمون لعودة الديمقراطية والحريات، وبعد خروجه من المعتقل صدر قراراً بنقله من مصلحة القطن إلى مصلحة الأموال المقررة بقنا.

الوفاة
توفي في يوليو 1999م.

من مؤلفاته
تأليف أشهر الكُتب التي تحدَّثت عن تاريخ جماعة الإخوان المسلمين تحت عنوان «الإخوان المسلمون أحداث صنعت التاريخ (كتاب)»
 ترجم رواية المسلمون قادمون أو 1985

مصادر ومراجع

أشخاص من رشيد
إخوان مسلمون مصريون
سياسيون إسلاميون
مواليد 1335 هـ
مواليد 1917
وفيات 1999

محمود عبد الحليم


4268 Grebenikov je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,636 astronomskih jedinica (AJ).
Apsolutna magnituda asteroida je 13,8.

Dobio je ime po rumunjsko-ruskom matematičaru Evgeniju Aleksandroviču Grebenikovu.

Vidi još
 Asteroidni pojas

Vanjske poveznice
 JPL stranica za dinamiku sunčevog sustava
 Orbitalni elementi asteroida s orbitom bliskom Zemlji
 Asteroidi i male planete, sveučikište Harvard
 JPL podaci o asteroidu

Asteroidi Glavnog pojasa

4268 Grebenikov


An Neoregelia ruschii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elton Martinez Carvalho Leme ngan Bruno Rezende Silva. An Neoregelia ruschii in nahilalakip ha genus nga Neoregelia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Neoregelia

Neoregelia ruschii


Olaf Gazet Patursson (født 6. juli 1879 i Kirkjubøur, død 2. maj 1970) var en færøsk gartner og videnskabsmand.

Han var yngst af de seks Patursson-søskende. Hans ældre søskende var Jóannes, Helena, Sverre, Sigert, Petur.  Han er ikke lige så kendt i eftertiden som de fire førstnævnte, men var en foregangsmand indenfor havebrug på Færøerne og som videnskabsmand indenfor især botanik og entomologi. Han skabte eksempelvis en række færøske plantenavne sammen med Rasmus Rasmussen. Til trods for et stort efterladt skriftlig materiale fra Patursson selv er de fleste biografiske beretninger om ham baseret på Niels Winther Poulsens mindeord efter hans bortgang.

Gazet Patursson fik først hjemmeundervisning sammen med sine søskende i Kirkjubøur, og gik derefter på realskolen i Tórshavn. Derefter var han elev ved broderen Jóannes Paturssons landbrugsskole i Kirkjubøur og senere ved Askov Højskole og Landbohøjskolen i Danmark, men måtte afslutte uddannelsesforløbet ved sidstnævnte på grund af sygdom. Han var også elev ved Stend jordbrugsskole udenfor Bergen og ved Grude planteskole på Jæren, og fik sin faguddannelse som gartner fra sidstnævnte. Tilbage i Kirkjubøur lidt efter 1. Verdenskrig blev han den første på Færøerne til at have havebrug som hovederhverv.

I modsætning til resten af søskendeflokken, der alle var politisk aktive for Sjálvstýrisflokkurin, var Gazet Patursson en åben sympatisør af det socialdemokratiske  Javnaðarflokkurin og personlig ven med partiets mangeårige formand Peter Mohr Dam. Gazet Patursson var imidlertid aldrig politisk aktiv, hverken i partiorganisationen eller som folkevalgt.

Henvisninger

Videnskabsfolk fra Færøerne
Personer fra Strømø
Gartnere fra Danmark

Gazet Patursson


Paulo Coelho (d. 24 Ağustos 1947, Rio de Janerio), Brezilyalı roman ve söz yazarı.

Paulo Coelho yazarlığa başlamadan önce ülkesinde tanınan bir şarkı sözü yazarıydı. Bir süre gazetecilik de yapan Paulo Coelho, 1986 yılında Hristiyanların Batı Avrupa'dan başlayıp İspanya'da Santiago de Compostela kentinde sona eren geleneksel hac yolculuğunu yaptı. Bu deneyimini Hac (özgün adı: "The Pilgrimage") adlı kitabında anlattı. 1988 yılında yayınlanan romanı Simyacı, Coelho'yu en çok okunan çağdaş yazarlardan biri yaptı. 42 ülkede yayınlanan, 26 dile çevrilen Simyacı, benzersiz bir başarıya ulaştı ve bu kitap sayesinde Gabriel Garcia Marquez'den sonra en çok okunan Latin Amerikalı yazar oldu. Paulo Coelho'nun kurduğu Paulo Coelho Enstitüsü, ülkesindeki yoksul çocuk ve yaşlılara yardım etmektedir. Coelho, UNESCO'nun Kültürlerarası Diyaloglar programında danışman olarak görev yapmaktadır. Aynı zamanda İsviçre'nin Davos kentindeki Dünya Ekonomik Forumu'nu düzenleyen Schwab Vakfı'nın yönetim kurulundadır. Paulo Coelho pek çok saygın ödülün sahibi oldu; bunlar arasında Dünya Ekonomik Forumu'nun verdiği Crystal Award ve Fransız Légion d'Honneur nişanı da vardır. Yazar 2002 yılında Brezilya Edebiyat Akademisi'ne kabul edildi. Coelho, ayrıca pek çok saygın basın kuruluşu için haftalık köşe yazıları yazmaktadır. Paulo Coelho Rio de Janerio'da yaşamaktadır.

Son romanı Elif, Portekizce'den sonra ilk olarak Türkçeye çevrildi ve Mart 2011'de yayınlandı. Romanda, yazar ve yetenekli bir keman virtüözü, sıra dışı genç bir Türk kızı Hilal'in Sibirya'yı baştan başa geçecekleri bir yolculuk sırasında, kendileri, birbirleri ve varoluşları ile yüzleşmeleri anlatılmaktadır. Kitabın tanıtımı için açtığı yarışmayı Aleph by Raif Kurt videosuyla,  Türk sanatçı Raif Kurt kazanmıştır.

Türkçeye çevrilmiş eserleri
 Elif, ISBN 978-975-07-1291-3
 Beşinci Dağ, ISBN 975-510-829-7
 Işığın Savaşçısının Elkitabı, ISBN 975-07-0262-X
 On Bir Dakika, ISBN 975-07-0370-7
 Piedra Irmağının Kıyısında Oturdum ve Ağladım, ISBN 975-510-097-0
 Simyacı, ISBN 975-510-682-0
 Şeytan ve Genç Kadın, ISBN 975-07-0108-9
 Veronika Ölmek İstiyor, ISBN 975-510-990-0
 Zahir, ISBN 975-07-0579-3
 Hac, ISBN 975-07-0650-1
 Portobello Cadısı, ISBN 975-510-682-0
 Kazanan Yalnızdır, ISBN 975-07-1090-2
 Brida, ISBN 978-975-07-1155-8
 Akra'da Bulunan Elyazması, ISBN 978-975-07-1539-6
 Aldatmak, ISBN 978-975-07-2320-9
 Casus, ISBN 978-975-07-3306-2
 Hippi ISBN:
 Okçu'nun Yolu, ISBN 9789750751363

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmî site
 Resmi Blog
 Paulo Coelho kitaplarından alıntılar

1947 doğumlular
Rio de Janeiro doğumlu yazarlar
Brezilyalı Roma Katolikleri
Brezilyalı roman yazarları
Légion d'honneur şövalyeleri
Ezoterik Hristiyanlık
Yaşayan insanlar
Portekizce yazan yazarlar
Brezilyalı blogcular
Brezilyalı erotik yazarlar
Brezilyalı söz yazarları
Brezilyalı bilimkurgu yazarları
Birleşmiş Milletler Barış Elçileri
Hristiyan yazarlar
Roma Katolik yazarlar

Paulo Coelho


Harold ("Hal") Warren Lewis (1 de octubre de 1923, Nueva York, 26 de mayo de 2011) fue profesor emérito de Física y antiguo jefe de departamento de la University of California, Santa Barbara. Dimitió de la American Physical Society (APS) por su posición sobre el calentamiento global en 2010.

Carrera como físico
En 1940, ingresó a la New York University, obteniendo la licenciatura en física. Entre 1943 y 1944 estudió para la maestría en la University of California, Berkeley antes de alistarse en la Armada, donde sirvió durante la segunda guerra mundial como técnico en electrónica. A posteriori de la guerra, retornó a la Universidad de California en Berkeley, y obtuvo su Ph.D. en física, estudiando bajo la supervisión de J. Robert Oppenheimer. Se enfocó en la física de alta energía (rayos cósmicos y partículas elementales). Él, junto con otros profesores de física teórica, de Berkeley, se negó a firmar el "juramento de lealtad de la época de McCarthy por principios, y en 1950, se fue a Princeton. Más tarde, cuando se le ofreció ser restablecido en Berkeley, en cambio prefirió aceptar un puesto en Bell Labs donde realizó estudios sobre materiales superconductores. En 1956, dejó los Bell Labs para unirse a la Universidad de Wisconsin-Madison para trabajar en la física de estado sólido y en plasma. En 1964, renunció para unirse a la Universidad de California en Santa Bárbara como profesor titular, y más tarde como catedrático, en su creciente Departamento de Física.

Escribió un texto sobre las ventajas y desventajas entre los avances tecnológicos y los riesgos, y también fue autor de un libro muy popular sobre la toma de decisiones.

Desde 1966 hasta 1973, Lewis fue presidente de la JASON Defense Advisory Group, cuando trabajaba en el tema de defensa antimisiles. Fue miembro vitalicio del Defense Science Board (DSB), y dirigió el 1985 Grupo de trabajo DSB (con Stephen Schneider) sobre el invierno nuclear. Lewis también fue activo en el campo de la seguridad de centrales nucleares de potencia. En 1975, fue director del estudio anual sobre estudios de la seguridad de reactores nucleares de agua liviana para la American Physical Society (APS).
Lewis fue director de la Revisión 1977-1979 de Evaluación de riesgos para la Nuclear Regulatory Commission de EE.UU.

Renuncia a la APS
Lewis fue un miembro de la American Physical Society. En 2010, luego de 67 años de membresía, Lewis renunció de la APS, citando "corrupción" por parte de "el (suministrado por el gobierno) de dinero para inundaciones". Su carta hace una caracterización de la APS como haber cambiado de ser una organización que buscaba promover el conocimiento científico, a la actual de una organización que suprime la ciencia en su intento de obtener más financiación por parte de las agencias gubernamentales. La mayoría de los detalles de su carta, son us críticas de los apoyos de la Asociación a la "estafa del calentamiento global", que es la fuente anual de millones de dólares de financiación de las organizaciones científicas y, además, expresa su convicción de que la pérdida de esos fondos sería devastador para esas organizaciones Se extrae de citas en su carta al presidente de la APS, Lewis declaró que esa estafa del calentamiento global es

A fines de 2010, Lewis se unió al Consejo Académico Consultivo de la Global Warming Policy Foundation (GWPF), y publicaron la carta de Lewis a la APS con su renuncia, en octubre de 2010 Con esa carta de renuncia, "ganó la fama" y se convirtió en una celebridad de los escépticos sobre el calentamiento global En cuanto a la APS, respondió a las acusaciones de Lewis, defendiendo sus políticas.

 Vida privada
Su padre era un vendedor de textiles, que migró de Rusia; su madre era nacida en EE.UU. Tenía dos hermanos mayores. Conoció a su futura mujer Mary en la UC Berkeley. Tuvieron dos hijos, y más tarde se mudaron a Santa Bárbara (California) en 1964.

 Algunas publaciones
 . 1997. Why Flip a Coin: The Art and Science of Good Decisions. Editor J. Wiley, 224 pp. ISBN 978-0-471-16597-2

 ------------. 1995. A Comparative investigation of the utility of dynamic compensation in fuzzy control. Número 1526 de Ph. D. theses. Editor State University of New York at Binghamton, Watson School of Engineering and Applied Science, 1.074 pp.

 ------------. 1990. Technological Risk, W.W.Norton, 368 pp. ISBN 978-0-393-02883-6 Revisión e el New York Times

 ------------. 1989. Management theory in development anthropology. Número 1390 de Masters theses. Editor State University of New York at Binghamton, 280 pp.

 ------------. 1948. The reactive terms in quantum electrodynamics''. Edición reimpresa de la Universidad de California, 20 pp.

Honores
 1991, Harold Lewis ganó el Premio de escritura científica por su libro 'Technological Risk'

Véase también
 Ivar Giaever

Referencias

Enlaces externos
 "A Physicist's Climate Complaints", columna y entrevista de Lewis con Andrew Revkin en el New York Times, 15 de octubre de 2010
 Climate change 'fraud' letter: a Martin Luther moment in science history, editorial acerca de la renuncia del Dr. Lewis's a la APS
 Obituario – Hal Lewis, 9 de julio de 2011

Profesores de la Universidad de California en Santa Bárbara
Físicos de Estados Unidos
Alumnado de la Universidad de Nueva York
Alumnado de la Universidad de California en Berkeley
Miembros de la Academia Nacional de Ciencias de Estados Unidos
Premio de escritura científica
Controversias científicas
Graduados honorarios de la Universidad de Pensilvania

Harold Lewis


Flyvende Beton er en film instrueret af Steen Møller Rasmussen.

Handling
Rapport om forløbet af FLYVENDE BETON, nordisk kunstprojekt i København 23. juli-15. september 1984. Deltagende kunstnere: Grønland: Jessie Kristensen. Finland: Pekka Nevaleinen / Hannu Siren. Sverige: Vassil Simittchiev / Lars Ekholm. Island: Ruri / Jon Gunnar Arnason. Norge: Helge Røed. Danmark: William Louis Sørensen / Finn Nielsen / Ole Broager / Claes Birch.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1985

Dokumentarfilm fra Danmark

Flyvende Beton


The voiceless uvular plosive or stop is a type of consonantal sound, used in some spoken languages. It is pronounced like a voiceless velar plosive , except that the tongue makes contact not on the soft palate but on the uvula. The symbol in the International Phonetic Alphabet that represents this sound is , and the equivalent X-SAMPA symbol is q.

There is also the voiceless pre-uvular plosive in some languages, which is articulated slightly more front compared with the place of articulation of the prototypical uvular consonant, though not as front as the prototypical velar consonant. The International Phonetic Alphabet does not have a separate symbol for that sound, though it can be transcribed as  or  (both symbols denote an advanced ) or  (retracted ). The equivalent X-SAMPA symbols are q_+ and k_-, respectively.

Features

Features of the voiceless uvular stop:

Occurrence

See also
 Guttural
 Index of phonetics articles
 Qoph
 Voiced uvular stop

Notes

References

External links

Uvular consonants
Pulmonic consonants
Voiceless oral consonants
Central consonants
Voiceless stops

Voiceless uvular plosive


Hitoshi Usui (født 5. november 1988) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Fagiano Okayama.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hitoshi Usui


Događaji

Rođenja
 15. ožujka – Sveti Nikola

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

270.


Ramiz Dreković (Vesenići, općina Tutin, Srbija, 10. svibnja 1956.), muslimansko-bošnjački visoki vojni zapovjednik i državni dužnosnik, podrijetlom iz Srbije.

Životopis
Rođen je u jugozapadnoj Srbiji, u Sandžaku, u Vesenićima u općini Tutinu, gdje je završio osnovnu i srednju školu. Završivši srednju školu upisao je vojnu akademiju KoV JNA, smjer oklopne postrojbe.<ref name="Felić">(boš.) Bejdo Felić, Peti korpus (1992. – 1995.), Sarajevo: Ljiljan, 2002., str. 50, , COBISS/BiH-ID 11295750</ref> Vojno školovanje završio je u Banjoj Luci 1980. godine. U JNA je prvo službovao u Bjelovaru, hrvatskom gradu strateški važnom zbog ključnih vojarna, velikih zaliha oružja i streljiva. U gradu je bila stacionirana elitna 265. motorizirana oklopna brigada JNA s desecima tenkova, oklopnjaka, VBR-ova, topova i dr. U JNA je bio zapovjednik oklopnog bataljuna u činu kapetana I. klase. Inicijalnu fazu velikosrpske pobune i potom velikosrpske agresije na Hrvatsku bio je u JNA. U JNA bio i tijekom Rujanskog rata i jednog dijela bitke za vojnarne, uključujući i bitke za Bjelovar. JNA se planirala iz Bjelovara spojiti sa snagama iz Virovitice i Okučana i tako presjeći Hrvatsku na tom dijelu. Hrvatske snage blokirale su vojarne i pregovarali o predaji. Iz vojarna se izvuklo pregovorima i pomaganjem u bijegu nesrpskim ročnicima i oficirima JNA. Samoinicijativno je napustio JNA neznanog dana tijekom rujna 1991. godine. Nosio je čin kapetana I. klase. Nije poznato kako je napustio, jer sličnih "spontanih" i "uspješnih" napuštanja JNA u Hrvatskoj od strane sandžačkog lobija bila je nerijetka pojava, da bi se potom te osobe iskazale u ratu protiv Hrvata.

Napustio je Hrvatsku i otišao u BiH. Iz Bjelovara otišao je u Bosansku Krupu odakle mu je supruga. Tu se stavio na raspolaganje Patriotskoj ligi. Iz Lige je otišao u MUP Bišća gdje je radio na vojnim pitanjima. U Centru službi sigurnosti Bihać bio je inspektor za obrambene pripreme. Do širenja borbi na bihaćko područje organizirao je otpor. Od početka 1992. je zapovjednik općinskog stožera TO BiH (OpŠTO). Dužnost je obnašao do konca kolovoza 1992., kad je prešao na položaj zapovjednika novostvorene operativne skupine - Unsko sanske operativne skupine (USOG). Već 14. listopada 1992. stigla je zapovijed iz stožera vrhovnog zapovjedništva (Štab Vrhovne komande) OS BiH kojom je postavljen na mjesto zapovjednika Peti korpus Armije RBiH. 5. korpus formiran je 21. listopada i bio je imenovan Hajrudin Osmanagić, koji nije stigao ni primiti tu dužnost nego je odluka povučena i postavljen je Dreković.

Rane jeseni 1993., na mirnom bihaćkom ratištu, gdje nije bilo sukoba HVO i ARBiH, dok je na bojištima Srednje Bosne, sjeverne i središnje Hercegovine bjesnio bošnjačko-hrvatski sukob, izdao je ultimatum Hrvatima, HVO-u u AP Zapadna Bosna, u kojem se zahtijeva smjena svih zapovjednika HVO-a koji na tom području kontroliraju oko 50 km bojišnice prema srpskim položajima. Ultimatum je istekao 28. listopada 1993. godine.

Bošnjačko vodstvo koje je prisvojilo ulogu Predsjedništva BiH promaknulo je Drekovića 14. prosinca 1993. godine u čin brigadnog generala. Mjesec dana poslije (14. siječnja 1994.)  isto tijelo ga je prebacilo na čelo Četvrtog korpusa ARBiH, čija zona odgovornosti pokrivala je općine Mostar, Konjic, Jablanica, Nevesinje, Stolac i Čapljina, u vrijeme dok je još trajao sukob s Hrvatima na tim prostorima države BiH, a logori za Hrvate na području odgovornosti tog korpusa još su bili operabilni (Konjicu, Jablanici i drugi). Washingtonski sporazum potpisan je tek 18. ožujka 1994. Poslije dužnosti zapovjednika Četvrtog korpusa bio je načelnik Uprave za politička pitanja glavnog stožera (Generalštaba) Armije BiH. Ipak, Drekovića se ne spominje među zločincima nad Hrvatima u Zločin s pečatom.

Poslije rata formirana je Vojska FBiH. Dreković je obnašao dužnost zamjenika zapovjednika Komande obuke i doktrine''. Promaknut je u čin divizijskog generala 15. travnja 1997. godine na 5. obljetnicu stvaranja Armije BiH. Nakon umirovljenja, bio je savjetnik u uredu nekadašnjeg premijera FBiH Nedžada Brankovića, a posljednji angažman bilo mu je mjesto savjetnika federalnog ministra za branitelje i invalida rata Salke Bukvarevića.

2004. je objavio knjigu U obruču.

5. prosinca 2018. uhićen je po nalogu Tužiteljstva Bosne i Hercegovine. Priveli su ga pripadnici SIPA-e. Tužiteljstvo ga je optužilo po zapovjednoj odgovornosti za ratne zločine počinjene na području Kalinovika 1995. godine. Tužiteljstvo ga je optužilo za neselektivno granatiranje općine Kalinovika, pri čemu je onda poginulo jedno dijete, a pet osoba ranjeno.

Djela
 U obruču - Krajišnici i Hercegovci u borbi na dva fronta, Dom štampe, Zenica, 2004., 590 str.

Izvori

Vojni zapovjednici Armije BiH
Vojni zapovjednici u JNA
Sandžak

Ramiz Dreković


معركة الجسور هي معركة وقعت في 2 أغسطس/آب 1990 خلال الغزو العراقي للكويت بين القوات العراقية وبين قطاعات من الجيش الكويتي بالقرب من مدينة الجهراء، وكانت القوات العراقية قد شرعت في عبور الحدود الكويتية على عدة محاور كان أهمها الطريق الدولي رقم 80 باتجاه العاصمة الكويتية، فقامت قيادة الأركان العامة للجيش الكويتي بتكليف اللواء المدرع 35 بقطع الطريق على القوات العراقية المهاجمة والتي تألفت من فرقة حمورابي المدرعة (حرس جمهوري) وبالرغم من أن اللواء الخامس والثلاثون المدرع لم يتمكن من تعبئة كامل قواته إلا أنه بالقوة المتوفرة بادر في اتخاذ أوضاع دفاعية غرب مدينة الجهراء واشتبك مع أرتال الجيش العراقي المتقدمة على الطريق الدائري السادس وخلال الاشتباك عززت القوات العراقية بقوات من فرقة المدينة المدرعة (حرس جمهوري) وهاجمت الجبهة الخلفية للواء الكويتي 35 وبسبب نقص الذخيرة وتزايد أعداد القوات العراقية وتطويقها لمواقع اللواء واقتراب حلول الظلام قررت قيادة اللواء الانسحاب  إلى الأراضي السعودية.

الخلفية التاريخية
بدأت القوات العراقية اجتياحها للكويت في الساعة 2 صباحا من ليلة 2 أغسطس 1990  وذلك باجتيازها خط الحدود الشمالية بين البلدين وتقدمها باتجاه مدينة الكويت وكان الجيش الكويتي قد تأخر في إعلان حالة الاستنفار لأن القيادة السياسية الكويتية قبل بدء الاجتياح العسكري العراقي لم ترى سببا يستدعي التصعيد العسكري مع العراق في ذلك الوقت كان اللواء المدرع 35 متمركزا في غرب الكويت في «حالة سلم» وفي مثل هذه الحالة لا يسمح للوحدات العسكرية بتسلم السلاح وتوزيع الذخيرة وتعبئة الآليات إلا أنه في الساعة الساعة العاشرة من ذات الليلة ومع تصاعد حجم الحشود العراقية على الحدود قام مركز عمليات القوة البرية الكويتية بإبلاغ قيادة اللواء برفع الاستعدادات إلى الحالة القصوى للدخول بعمليات عسكرية للدفاع عن البلاد  وبحلول الساعة الثانية صباحا كلّف اللواء 35 بالتقدم شمالا للتصدي للقوات العراقية التي اجتاحت الحدود الشمالية وأبلغ اللواء أنه سيتم تحريك اللواء المشاة الآلي السادس معه.

وأمام تسارع الأحداث ألغي الأمر الصادر لللواء 35 بالتحرك شمالا وكلِف بتطويق قوة عسكرية تمكنت من دخول مدينة الجهراء وتمركزت في مدرسة المقداد. واصل اللواء 35 استعداداته إلّا أنه قد تبيّن لقائد اللواء/ العقيد سالم السرور أن التعبئة لن تكتمل إلا بحلول الساعة السادسة صباح فاتخذ قراره بالتحرك بالقطاعات التي أكملت تعبئتها فتحركت إثر ذلك قيادة اللواء 35 بصحبة فصيلة صواريخ تاو مضادة للدروع في الساعة 4:30 لتطويق القوة العراقية في مدرسة المقداد على أن تلتحق به باقي وحدات اللواء حالما تجهز .

تشكيل القوات

القوات الكويتية
كانت القوات الكويتية تتمثل باللواء المدرع 35 والذي يتألف من كتيبتي دبابات تشفتين وكتيبة مشاة آلية وكتيبة مدفعية إضافة إلى الوحدات الملحقة باللواء وتشمل سرية صواريخ تاو مضادة للدروع وسرية هندسة ميدان. ولم يتمكن اللواء 34 من حشد كامل قواته بسبب عدم تواجدها في المعسكر الذي يقع في غرب الكويت حيث كانت ثلثي القوات التي يتألف منهم اللواء قد كلّفت بحماية جزيرة فيلكا ووربة وبوبيان وإذاعة كبد ومراكز البترول في الروضتين وأم العيش ومعسكرات هيئة الأمداد والتموين للذخيرة إضافة إلى الإجازات السنوية، فمن بين 3,500 جندي هي قوة الإجمالية للواء يتجاوز عدد الأفراد في اللواء عن 850 فرد.

الوحدات المدرعة في اللواء تتألف من كتيبة الدبابات السابعة وكتيبة الدبابات الثامنة وتضم كل كتيبة 3 سرايا دبابات وخلال المعركة تمكنت الكتيبتين من تجهيز 37 دبابة على النحو التالي:-

 كتيبة الدبابات السابعة:  3 سرايا في السرية الأولى 9 دبابات والثانية 10 دبابات والثالثة على 7 دبابات إضافة إلى دبابة قائد الكتيبة.
 كتيبة الدبابات الثامنة: سرية دبابات واحدة تتألف من 10 دبابات.
أما كتيبة المشاة 57 فعبئت سرية واحدة من 5 مركبات بي إم بي-2 وعدد من مركبات إم 113. حيث تم تكليف سريتا مشاة من سرايا الكتيبة بواجبات في جزيرتي وروبة وفيلكا، في حين جهزت كتيبة المدفعية سبعة مدافع M109A2 عيار 155 ملم.

القوات العراقية
تشكلت القوات العراقية من فرقة حمورابي المدرعة بقيادة العميد الركن قيس الأعظمي
 القادمة من محور العبدلي - الجهراء يتقدمها اللواء 17 مدرع بقيادة العقيد رعد مجيد الحمداني وتتشكل فرقة حمورابي المدرعة من 3 ألوية هم لواءين مدرعين ولواء آلي إضافة إلى 3 كتائب مدفعية وباقي وحدات الإسناد، والتسليح الأساسي لفرق الحرس الجمهوري هي دبابات تي-72 وعربات بي إم بي-1.

خلال الاشتباك مع اللواء 35 مدرع كويتي عززت القوات العراقية بلواء مشاة آلي من فرقة المدينة التي اخترقت الحدود الغربية.

خط سير القوات العراقية
تقدم أرتال القوات العراقية على الخط السريع رقم 80 والذي يمتد من منفذ العبدلي الحدودي مع العراق حتى مدينة الكويت ويزيد طوله عن 100 كم. ولم تواجه القوات العراقية خلال سيرها أي مقاومة عسكرية حتى وصولها إلى مشارف مدينة الجهراء وانعطافها إلى الطريق الدائري السادس حيث اصطدمت باللواء المدرع 35.

خط سير القوات الكويتية
في ساعات الصباح الأولى من يوم الخميس 2 أغسطس/آب صدرت الأوامر لقيادة اللواء بتطويق قوة عسكرية تمكنت من دخول مدينة الجهراء وتمركزت في مدرسة المقداد. فتحركت إثر ذلك قيادة اللواء 35 بصحبة فصيلة صواريخ تاو مضادة للدروع في الساعة 4:30 لتطويق القوة العراقية في مدرسة المقداد على أن تلتحق باقي وحدات اللواء حالما تجهز.

خلال توجه اللواء إلى مدينة الجهراء ألغيت المهمة السابقة وكلّف اللواء بمهمة قطع طريق المطلاع على القوات العراقية المتقدمة على خط العبدلي - المطلاع وحين وصلت قوات اللواء إلى تقاطع طريق الدائري السادس مع طريق الجهراء - السالمي كانت أرتال القوات العراقية قد اجتازت مضيق المطلاع وتسير عبر الدائري السادس.

المعركة

حينما وصلت قيادة اللواء المدرع 35 إلى مفرق طريق السالمي - الجهراء رصدت حركة الأرتال العراقية على الدائري السادس والتي كانت تسير باتجهاه مدينة الكويت، سارع آمر اللواء بالاتصال على مركز عمليات اللواء طلباً للإمداد، فالتقطت قيادة الكتيبة السابعة الإشارة وانضمت إلى قيادة اللواء.

اتخذ اللواء موقعه في الجهة الجنوبية من مقبرة الجهراء وصدرت الأوامر من قيادة اللواء بفتح نيران الدبابات على الأرتال العراقية المتقدمة على الدائري السادس وأطلقت أول طلقة في الساعة 6:45. وكانت القوات العراقية تسير على الطريق المكوّن من 4 خانات بأربعة أرتال متراصة وحين بدأت تنفجر مدرعات بي إم بي-1 تسبب ذلك في اندلاع الفوضى في سير الرتل العراقي، والطريق الدائري السادس هو من الطريق الرئيسية في الكويت وقد حددت جوانبه بحواجز خرسانية بطول 80 سم وهو ما منع الأرتال العراقية العراقية من الالتفاف، فيما سدت الدبابات المدمرة مقدمة الرتل أما الانسحاب للخلف فكان متعذرا بسبب طول الرتل البالغ أكثر من 10 كيلومترات.

ويذكر العقيد سالم مسعود آمر اللواء 35 بداية إطلاق النار:

فيما يذكر آمر اللواء 17 العقيد رعد مجيد الحمداني من حرس جمهوري من فرقة حموراي المدرعة:

في ذلك الوقت كانت الدبابات الكويتية تبعد حوالي 2,000 متر عن الرتل العراقي الذي لم تطلق منه طلقة واحدة بل إن أطقم الدبابات والمدرعات قد هربوا بعيدا عن الطريق تاركين دباباتهم ومدرعاتهم محترقة لتغلق الطريق على باقي الرتل الذي توقف دون حركة.

ما أن اكتشف آمر الكتائب الكويتية شلل القيادة العراقية حتى أمروا قواتهم بالتقدم حتى مسافة 800 متر من الرتل والإجهاز على الرتل المتوقف دون حراك، خلال ذلك الوقت شنت طائرات سلاح الجو الكويتي غارات مؤثرة على نقطة الاختناق في المطلاع لتسبب الفوضى في صفوف القوات العراقية.

وصلت إلى اللواء قيادة كتيبة الدبابات الثامنة واحتلت الجانب الأيمن من أرض المعركة.

قامت باقي وحدات اللواء المدرع 35 تباعاً بالالتحاق بقيادة اللواء فيما أنهت كتيبة المدفعية من تعبئتها وقصفت مواقع الإحداثيات التي زودت بها في الساعة 8:30.

في ذلك الوقت حاولت القوات العراقية تحديد مصدر النيران وتطويق قطاعات اللواء 35 مدرع من عدة جهات، في الساعة 13:30 مساءً تقدمت قوة تقدر بلواء من فرقة المدينة من خلف قوات اللواء 35 واشتبكت مع قوات اللواء حتى الساعة 13:50.

بسبب عدم توافر الذخيرة وتزايد أعداد القوات العراقية وتطويقها لموقع اللواء وعدم وجود الإسناد القتالي والإداري واقتراب حلول الظلام وانقطاع الإتصال بالقيادة إتخذ آمر اللواء قراراً بالانسحاب إلى الأراضي السعودية التي وصلها اللواء في الساعة 4:30 من يوم الخميس في مركز الجبو الحدودي حتى انتهت ترتيبات الموافقة على الدخول في الساعة 2:00 ظهراً من يوم الجمعة 3 أغسطس/آب.

الخسائر
 خسائر القوات العراقية (فرقة حمورابي) حتى الساعة 10:00
 25 دبابة محملة بجنود المشاة.
 7 باصات محملة بجنود المشاة.
 8 عربات قتال مدرعة.
 3 آليات محملة بالذخيرة.
 أعداد غير مؤكدة من الأفراد والمعدات.
 خسائر اللواء 35 مدرع حتى الساعة 15:00
 تدمير 2 دبابة
 تدمير 2 آلية
 مقتل 10 عسكريين
 جرح 35 عسكري
 خسائر اللواء 14 مشاة آلي من الفرقة المدينة (حرس جمهوري):

مصادر

مراجع
 اللواء الركن سالم مسعود سعد السرور، اللواء المدرع الخامس والثلاثون ودوره في معركة الجسور وتحرير الكويت، مركز البحوث والدراسات الكويتية، 2007.
 اللواء الركن رعد مجيد الحمداني، قبل أن يغادرنا التاريخ، الدار العربية للعلوم، 2007.
 العقيد الركن الدكتور محمد عبد اللطيف الهاشم، ملاحم يوم الفداء الكويتي، التطور السياسي والعسكري.
 المقدم الركن ناصر فهد الدويلة، ردة الفرسان، ذات السلاسل، 2010.
 مجلة آرمور العسكرية العدد سبتمبر-أكتوبر 1995.

الكويت في 1990
أحداث أغسطس 1990
أحداث أغسطس 1990 في آسيا
تاريخ الكويت
حرب الخليج الثانية
معارك العراق
معارك الغزو العراقي للكويت

معركة الجسور


As baixas civis ocorrem quando civis são mortos ou feridos por não civis, principalmente policiais, militares, forças de grupos rebeldes ou terroristas. Sob o direito de guerra, refere-se a civis que perecem ou sofrem ferimentos como resultado de atos de guerra. O termo é geralmente aplicado a situações em que a violência é cometida em busca de objetivos políticos. Durante os períodos de conflito armado, existem estruturas, atores e processos em vários níveis que afetam a probabilidade de violência contra civis.

O termo "vítimas civis" às vezes é usado em situações não militares, por exemplo, para distinguir vítimas de policiais versus criminosos, como ladrões de banco.

Direito de guerra
Direito penal internacional

Baixas civis


مخطط الجسم الحر : هو تمثيل تصويري يستخدمه الفيزيائيون والمهندسون غالبا لتحليل القوى المؤثرة على الجسم الحر. يظهر مخطط الجسم الحر كل قوى التماس وقوى المجال المؤثرة على الجسم. يساعد هذا الرسم في حل القوى المجهولة أو معادلات حركة الجسم. يساعد رسم مخطط الجسم الحر في تسهيل فهم القوى، والعزوم، وعلاقتها مع بعضها الآخر، وتطبيق المفاهيم الأساسية لإيجاد حل لهذه المشكلة. يستخدم المخطط أيضا كوسيلة تخيلية للمساعدة في تحديد القوى الداخلية - على سبيل المثال، كقوى القص وعزوم الانحناء في الجوائز - الناشئة في الهياكل.

كيفية رسم المخطط
يتألف مخطط الجسم الحر في المقام الأول من رسم للجسم المدروس والأسهم التي تمثل القوى المطبقة على الجسم. اختيار الجسم المدروس هو أول قرار مهم في حل المسائل. على سبيل المثال، للعثور على القوى المؤثرة على محور زوج الزردية، فمن المفيد وضع مخطط الجسم الحر لطرف واحد فقط من الطرفين، وليس النظام كله، أي باستبدال القوى المؤثرة بالنصف الثاني من الزردية.

ماذا يتضمن مخطط الجسم الحر
يحتاج رسم مخطط الجسم الحر للجسم المدروس إلى أن يشمل فقط القدر الكافي من التفصيل. وغالبا ما يكون هذا القدر الكافي بسيطا. واعتمادًا على التحليل اللازم، والنموذج الموظف لهذا الغرض، فقد تكفي نقطة واحدة فقط.

تمثل جميع التماسات الخارجية، والقيود، وقوى الجسم بأسهم المتجهات الموصوفة بالوصف المناسب. تبين الأسهم اتجاه و مقدار القوى المختلفة. يجب أن تشير السهام إلى نقطة تطبيق القوة التي تمثلها.

ترسم القوى المؤثرة على الجسم فقط. قد تشمل هذه القوى الاحتكاك، والجاذبية، والقوى الناظمية (رد الفعل)، وقوى المقاومة، أو مجرد قوى التماس بسبب الدفع.

يرسم مخطط الجسم الحر مع جملة إحداثيات ملائمة. وجملة الإحداثيات تجعل تعريف المتجهات أسهل عند كتابة معادلات الحركة. يمكن اختيار اتجاه المحور x للتخلص من مشكلة مساقط القوى في المستوي المنحني، مثلا. في تلك الحالة، مركبة قوة الاحتكاك لها مركبة وفق اتجاه المحور x فقط، والقوة الناظمية لها مركبة وفق المحور y فقط. قوة الجاذبية تبقى لها مركبتين وفق كلا الاتجاهين x و y.

ماذا يهمل في مخطط الجسم الحر

تهمل جميع التماسات الخارجية وتستبدل بالمتجهات الممثلة للقوة كما شرح على النحو المبين أعلاه. لا يتضمن مخطط الجسم الحر على القوى التي يؤثر بها الجسم الحر على الأجسام الأخرى. على سبيل المثال، بوضع كرة على الطاولة، تؤثر على الطاولة بقوة، وترد الطاولة بقوة رد فعل مساوبة ومعاكسة للقوة السابقة. يتضمن المخطط على القوة التي تؤثر بها الطاولة على الكرة فقط.
تهمل القوى الداخلية والقوى بين الأجزاء المكونة للنظام المدروس كجسم واحد. مثلا، عند تحليل جمالون بكامله كجملة واحدة لإيجاد القوى عند الدعامات، تهمل القوى بين الأجزاء المكونة للجمالون. تهمل أيضا سرعة أو تسارع الجسم المدروس، بينما تذكر وتدرس في مخطط آخر يسمى المخطط التحريكي.

المراجع

تحليل إنشائي
رسوم بيانية
فيزياء تمهيدية
ميكانيكا

مخطط الجسم الحر


في الاستخدام العام، يمكن أن تكون الخطة المالية هي نفسها الميزانية، أو خطة من أجل ترتيب الإنفاق وادخار الدخل في المستقبل. هذه الخطة تخصص الدخل المستقبلي لأنواع مختلفة من النفقات، مثل الإيجار أو المرافق العامة، كما أنها تحفظ بعض الدخل في التوفيرات قصيرة ووطويلة الأمد ويمكن ان تكون الخطة المالية أيضا خطة استثمارية، والتي تخصص بعض المدخرات للأصول المختلفة أو المشاريع المتوقع أن تنتج دخلا في المستقبل، مثل مشروع تجاري جديد أو خط إنتاج، أو شراء حصة في الأعمال القائمة، أو العقارات.

في الأعمال التجارية، الخطة المالية تشير إلى المعاملات المصرفية الثلاث:(الميزانية العمومية، بيان الدخل و بيان التدفقات النقدية) التي تم إنشاؤها ضمن خطة الاعمال ويشير مصطلح التوقعات المالية أيضا إلى الإسقاط السنوي للإيرادات والمصاريفلشركة ما، أو لشعبة أو لدائرة فرعية. ويمكن ان تكون الخطة المالية تقديرا للاحتياجات النقدية واتخاذ قرار بشأن كيفية زيادة النقود، مثلا عن طريق الاقتراض أو إصدار أسهم إضافية في شركة.

و في الوقت الذي يشير فيه مصطلح الخطة المالية إلى تقدير الدخل في المستقبل، ونفقات وأصول، فإن مصطلح خطة التمويل عادة ما يشير إلى الوسائل التي يتم الحصول فيها على النقود لتغطية النفقات في المستقبل، على سبيل المثال عن طريق الكسب، والاقتراض، أو باستخدام النقود المحفوظة.

التخطيط المالي في مجال الأعمال
التخطيط المالي هو مهمة تحديد كيفية توفير الأموال اللازمة لتحقيق الأهداف الإستراتيجية للأعمال. وعادة ما تقوم الشركة بوضع خطة مالية على الفور عقب وضع الرؤية والأهداف. وتصف الخطة المالية كل الأنشطة والموارد والمعدات والمواد اللازمة لتحقيق هذه الأهداف وكذلك الأطر الزمنية اللازمة.

ويتضمن نشاط التخطيط المالي المهام التالية:
 تقييم بيئة العمل
 تأكيد رؤية وأهداف العمل
 تحديد أنواع الموارد اللازمة لتحقيق هذه الأهداف
 تحديد مقدار الموارد (اليد العاملة والمعدات والمواد)
 حساب التكلفة الإجمالية لكل نوع من الموارد
 تلخيص تكاليف لوضع ميزانية
 تحديد أي مخاطر ومشاكل تتعلق بوضع الميزانية

يُعتبر أداء التخطيط المالي أمرًا بالغ الأهمية لنجاح أي مؤسسة. فهو يقدم خطة أعمال دقيقة، من خلال التأكد من أن الأهداف المحددة قابلة للتحقيق من الناحية المالية. كما أنه يساعد المدير التنفيذي على وضع الأهداف المالية للمؤسسة، ومكافأة الموظفين لتحقيق الأهداف في إطار الميزانية المحددة.

يتضمن دور التخطيط المالي ثلاث فئات:
 الدور الإستراتيجي للإدارة المالية.
 أهداف الإدارة المالية.
 دورة التخطيط.

انظر أيضاً
 ميزانية الأسرة

المراجع

إدارة المشاريع
إدارة مالية
إستراتيجية التسويق
تمويل شخصي

خطة مالية


ඉන්ටෙල් 8080 ("එයිටි-එයිටි") යනු,  ඉන්ටෙල් විසින් සැලසුම් කොට නිෂ්පාදනය කෙරුණු දෙවන බිටු-8 ක්ෂුද්‍ර සකසනය වන අතර, 1974 අප්‍රේල් මාසයේදී එළිදැක්විණි.

ඉන්ටෙල් 8080