Louis Boëz (* 8. Februar 1888 in Maroilles im Département Nord; † 24. März 1930 in Đà Lạt, Indochina) war ein französischer Mediziner und Bakteriologe. Ihm sind mikrobiologische Entdeckungen des frühen 20. Jahrhunderts zu verdanken. Mehr noch hat er die Entdeckungen anderer Forscher seiner Epoche in nutzbare Laborpraktiken umgesetzt. Insbesondere ist sein Name mit der Internationalisierung des Institut Pasteur verknüpft.

Ausbildung und akademische Karriere
Nach dem Studium an der Universität Lille, wo zuvor bereits Louis Pasteur Professor gewesen war, arbeitete er ab 1908 als Externe des Hôpitaux (vergleichbar mit einem klinischen Semester) und wurde 1910 als Jahrgangsbester promoviert. Hierauf wurde er Schüler von Albert Calmette, dem damaligen Leiter des Institut Pasteur, wo er 1912 eine Assistentenstelle erhielt. Im Ersten Weltkrieg diente er in der französischen Orientarmee, bis er in die bakteriologischen Laboratorien der Armee abkommandiert wurde. Zwischen Kriegsende und Mitte der 1920er-Jahre entwickelte sich seine akademische Karriere bis zum Professor der medizinischen Fakultät der Universität Straßburg und ins Direktorium des ebenda ansässigen Hygiene-Instituts Straßburg.

Leben und Wirken
Zu Beginn seines Berufslebens veröffentlichte Louis Boëz eigene Beobachtungen über die Folgeschäden von Vergiftungen mit Stickoxiden sowie eine Serie von Notizen über Themen wie Spirochätose, filtrierbare Viren und Methoden der Serodiagnose bei Syphilis.

Von 1920 an arbeitete er zusammen mit dem französischen Bakteriologen Amédée Borrel (Namensgeber für die Borreliose) und dem Schweizer Virologen André de Coulon am Studium der Tuberkulosebakterien, ihres Umgebungsmilieus, ihrer Fähigkeit zu infizieren sowie der Veränderung der Giftigkeit des Tuberkulins. Damit verhalf er dem Tuberkulin-Test zu einer sicheren Anwendbarkeit und weiteren Verbreitung.

Mit denselben Forschern untersuchte er die Wirkung verschiedener Metalle und Teer auf die Krebstumore bei Mäusen, also auf die krebsartigen Erbanlagen derartiger Nagetiere. Noch in Straßburg begann er die Arbeit über anaerobe Mikroben. Insbesondere entwickelte er die in der labormäßigen Diagnose bekannte anaerobe Hämokultur als wichtigen Meilenstein in der Diagnose der Blutvergiftung. Im Auftrag des Instituts Pasteur war er Teilnehmer einer Mission, die ihn 1925 ans Rockefeller Institut nach New York führte, um sich Kenntnisse der Forschungsergebnisse von Peter K. Olitsky und Frederick L. Gates über neuentdeckte mikrobielle Elemente in frühen Stadien epidemisch auftretender Grippe und akutem, schwerem Schnupfen (aus heutiger Sicht eine Art Schweres Akutes Atemwegssyndrom anzueignen. Dieser Austausch amerikanischer und französischer Forscher war ein voller Erfolg, was sich in gemeinsamen Arbeiten und Veröffentlichungen äußerte – mit Olitsky zeigte er die Wirkung von Bacteria Pneumosintes in Lungengewebe auf und veröffentlichte 1927 mit ihm im Journal of Experimental Medicine vier Artikel über die Eigenschaften der Maul- und Klauenseuche.

Im Jahr 1927 hielt Boëz auf Einladung des franco-kanadischen Instituts eine Konferenz-Serie über Bakteriologie an den Universitäten von Montreal und Québec ab. Gerade zu diesem Zeitpunkt brach in Montreal eine schwere Typhus-Epidemie aus, und der verfügbare Impfstoff erschöpfte sich rasch. L. Boëz organisierte damals im klinischen Labor des Krankenhauses Nôtre Dame von Montreal die Produktion eines zur Schluckimpfung geeigneten Lebendimpfstoffs (4000–5000 Einheiten täglich), welche die Epidemie in einigen Wochen besiegte. Hierauf sah sich die Universität von Montreal veranlasst, ein bakteriologisches Institut zu gründen und L. Boëz den Posten des Direktors anzutragen. Diesen hatte er nur kurz inne, denn das Direktorium des Instituts Pasteur übertrug ihm kurze Zeit später die Verantwortung für ein Tochterinstitut in Indochina, sodass er ab 1927 die Nachfolge von François Guérin als Direktor des Instituts Pasteur von Saigon antrat und bis 1930 beibehielt. Seit jener Zeit haben sich die von Louis Boëz geknüpften Bande erhalten, seine Verdienste um die schnelle Ursachenforschung und erfolgreiche Bekämpfung der Typhusepidemie von 1926 haben eine lange, produktive Tradition franko-kanadischer Wissenschaftsforschung begründet und werden bis heute nicht zuletzt in der kanadischen Louis Pasteur-Stiftung wachgehalten.

Neben seinen administrativen Aufgaben setzte Louis Boëz in Indochina zielstrebig seine Forschungsarbeit fort. Mit J. Guillerm und H. Marneffe fasste er eine Behandlung von Lepra durch Einnahme einer auf dem an sekundären Pflanzenstoffen reichhaltigen Mangostane-Öl basierenden Seife ins Auge. Außerdem erforschte er die Wirkung der vietnamesischen Spezialität Nuoc-mam, einer durch fermentierte Giftstoffe hergestellten Fischsauce und machte die Rolle anaerober Flora bei ihrer Herstellung augenscheinlich. Er studierte die keimtötende Wirkung des Blutes und verbesserte die Diagnostik verschiedener Bluterkrankungen. Bei dieser Gelegenheit perfektionierte er seine bereits zuvor entdeckte Technik der anaerobischen Hämokultur. 1928 übersetzte er Gideon Wells' Werk Die chemischen Aspekte der Immunität (Les aspects chimiques de l'immunité), versah es mit Kommentaren und publizierte es beim Verlagshaus Gaston Dion & Cie. Im darauffolgenden Jahr erhielt er von Émile Roux, dem Direktor des Instituts Pasteur, seine Ernennung zum beigeordneten Direktor der Übersee-Institute Pasteur (Instituts Pasteur d'Outre-mer) sowie 1929 einen Sitz in der franco-chinesischen Kommission zur Evaluierung der Gründung eines Instituts Pasteur in Shanghai. Während seiner Forschungsarbeiten über die keimtötenden Eigenschaften des Blutes erlitt er eine durch Typhusbazillen verursachte Blutvergiftung, an deren Folgen er am 24. März 1930 verstarb. Posthum wurde sein letzter Artikel über physisch-chemische Eigenschaften der Immunität (Les théories physico-chimiques de l'immunité). Joseph Mesnard trat seine Nachfolge an der Spitze des Instituts Pasteur in Saigon an.

Veröffentlichungen
Louis Boëz publizierte mit renommierten Forschern wie: A. Borrel, de Coulon, E. Duhot, Freysz, J. Guillerm, R. Keller, A. Kerlstadt, Lanzanby, L. Leclercq, H. Marneffe, P. K. Olitsky, Pautrier, L. Robin, J. Schreiber, Vaucher.
 Les aspects chimiques de l'immunité / par H. Gideon Wells; traduit et annoté par le docteur L. Boëz, 1928.
 Louis Boëz: Hygiène rurale, Strasbourg (1929).
 L. Boëz, J. Schreiber: Les Bactériémies à "Bacillus perfringens". Strasbourg (1927).

Literatur
 August von Wassermann/Albert Neisser/Carl Bruck: Eine serodiagnostische Reaktion bei Syphilis. In: Deutsche Medizinische Wochenschrift, 48 (1906), S. 745–746.
 Jan Gordian Hubert: Vergleich von vier PCR-Verfahren zum Nachweis von TrypanoSOma cruzi hinsichtlich Sensitivität und Spezifität mit diagnostischer Evaluierung in einem Endemiegebiet. München 2005 (PDF).
 P. K. Olitsky, F. L. Gates: Experimental Study of the Nasopharyngeal Secretions from Influenza Patients. New York, J. A. M. A. 74: 1497 (May 29) 1920.
 H. Heubach: Bacterium Pneumosintes als Erreger Einer Posttraumatischen Meningitis. In: Klinische Wochenschrift, Band 17, 1938, 271–273, .
 Jean-Pierre Dedet: Les instituts pasteur d'outre-mer: Cent vingt ans … dans le monde. Harmattan Paris, 2001, 248 Seiten
 Bernard (Noël), Louis Boëz: Archives des Instituts Pasteur d'Indochine. Nr. 11, 10 S., 04/1930.
 H. Gideon Wells: The Chemical Aspects of Immunity. New York, Chemical Catalogue Co., 1929. 286 S.
 ARCHIVES DES INSTITUTS PASTEUR D'INDOCHINE, J GUILLERM, A BANOS et NGUYEN-VAN-LIEN, L SOUCHARD et RAMIJEAN
 J. Guillerm, A. Banos et Nguyen-Van-Lien: Première Partie: Travaux de Recherches : L'utilisation de Krabao Indochinois pour le traitement de la lèpre (16 S.) - Archives des Instituts Pasteur d'Indochine. N° 18, Oktober 1933. (Contentant entre autres).

Weblinks

 Institut Pasteur (englisch, französisch)

Einzelnachweise

Bakteriologe
Mediziner (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Straßburg)
Franzose
Geboren 1888
Gestorben 1930
Mann

Louis Boëz


තිලක් අබේසිංහ (ඉංග්‍රීසි: Thilak Abeysinghe) යනු  සිංහල වේදිකාවේ, සම්මානලාභී මූර්ති ශිල්පියෙකි. චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂක, ප්‍රවීණ චිත්‍රපට වර්ණ සංකලන ශිල්පිද විය.

ජීවන සටහන්
පානදුර උපත ලද තිලක් අබේසිංහ කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි. තිලක්  මිලාන් සරසවියේ උපාධිධරයකුද වෙයි.

ආශ්‍රිත
 සුද්දන් වගා කළ කලා කෙත

 සිංහල චිත්‍රපට නාමාවලිය ආදරෙයි මං

 එදා මෙදා තිරගත වූ සිංහල චිත්‍රපට පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක තොරතුරු ඇතුළත් ලිපිපෙළ

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු කලා කරුවන්

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

තිලක් අබේසිංහ


Vladimir Rostislavovič Gardin, (ruski: Влади́мир Ростисла́вович Га́рдин; Tver, Rusija, 6. siječnja 1877. – Sankt-Peterburg, Rusija, 28. svibnja 1965.), ruski filmski redatelj.

Filmovi
 Ana Karenjina (1914.)
 Plemenito gnijezdo (1914.)

Izvori

Vanjske poveznice
 Vladimir Gardin na kino-teatr.ru

Ruski filmski redatelji

Vladimir Gardin


Yargaltján (en mongol, Жаргалтхаан) es un distrito de la Provincia de Hentiy en el extremo oeste de Öndörkhaan, en Mongolia occidental. El famoso compositor y pianista Byambasuren Sharav (1952-) es de esta región.

La región se encuentra en la parte oriental de Mongolia. Limita con los distritos vecinos de Bayanmunkhe, Delgerkhaan, Muren, Umnedelger, Kherlen y Tsenkhermandal. En el territorio de Zhargaltkhaan se encuentran las montañas Bayakhan, Baits, Dashravdan, Khukh Asga, así como los ríos Tsenkher, y Tengeleg. De los minerales de la región, el plomo, hierro, espato flúor y carbón son los más accesibles.

Historia
Desde el , cuando Mongolia quedó bajo el control del estado manchú Qing, los señores y súbditos que gobernaban la región recibieron títulos manchúes. Después de eso, hasta el fortalecimiento del gobierno popular, la provincia de Setsen Khan se llamó promontorio de Baatar Beil.

De acuerdo con la Resolución n.º 57 del Gobierno Popular de fecha 5 de enero de 1923, se cambió la administración de Mongolia y cuando se celebraron elecciones para seleccionar los khos, las administraciones temporales de los antiguos khos de la provincia montañosa de Khan Khentii se organizaron en diez, cincuenta, sum y khosu, y Baatar Beil khosu era Kherlen Bayan Ulaan Uuls Branch, una parte de la región, que pasó a llamarse Bayanzurkhi Cape en honor al monte Bayanzurkh. En 1931, se cambió su nombre a Sum Jargalthaan en honor a la montaña Zhargalthaan cerca del centro de la provincia.

Referencias

Organización territorial de Mongolia

Yargaltján


දළ විශ්ලේෂණය
ප්‍රේරතාව (L.  හෙන්රි වලින්  මිණුම් කරයි) යනු ධාරාව ගෙන යන  සන්නායකයක් වටා ඇතිවන චුම්භක ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇති වන ආචරණයකි. සන්නායකයක් තුළින් ගලන විදුලි ධාරාවක් සමානුපාතික වූ චුම්භක ස්‍රාවයක් නිපදවයි. මෙම ධාරාවේ සිදුවන වෙනස් වීමක් මගින් චුම්භක ස්‍රාවයේ ද වෙනසක් සිදු කරන අතර එමගින් මෙම ධාරා වෙනසට එදිරිව ක්‍රියා කරන විද්‍යුත්ගාමක බලයක් (EMF)  උපදවයි. ප්‍රේරතාව යනු ධාරාවේ ඒකක වෙනසක් සඳහා උත්පාදිත  EMF අගය පිළිබඳ මිනුමක් වේ. උදාහරණයක් ලෙස ප්‍රේරතාව හෙන්රි 1ක් වන ප්‍රේරකයක් තුළින් ධාරාව ගලායාමේ දී තත්පරයට ඇම්පියර 1ක ධාරා වෙනසක් සිදුවන විට වෝල්ට් 1ක EMF අගයක් උත්පාදනය වේ. පුඩු ගණන , සෑම පුඩුවකම විශාලත්වය හා පුඩු එතූ ද්‍රව්‍ය යන සියල්ල ප්‍රේරතාව සඳහා බලපායි. නිදසුනක් ලෙස ඉහළ පාරගම්‍යතාවයක් සහිත ද්‍රව්යයක් වටා සන්නායක එතීමෙන් ඒ හා බැඳී පවතින චුම්භක ස්‍රාවය වැඩි කළ හැක.

ගබඩා වූ ශක්තිය
ප්‍රේරකයක ගබඩා වූ ශක්තිය (SI ඒකක යටතේ ජුල්වලින් මනියි) ප්‍රේරකය තුළින් වූ ධාරාව ගොඩනැගීමට අවශ්‍ය කරන කාර්ය ප්‍රමාණයට හා එනයින් හටගන්නා චුම්භක ක්ෂේත්‍රයට සමාන වේ. මෙය දෙනු ලබන්නේ

මෙහි L  යනු ප්‍රේරතාවය හා I  යනු ප්‍රේරකය තුළින් ගලන ධාරාවයි.

ද්‍රව ආකෘතිය
විදුලි ධාරාව ද්‍රව විද්‍යා ප්‍රතිසමයක් මගින් ආදර්ශක කළ හැක. ද්‍රව පහරක ගලා යාම නිසා භ්‍රමණය වන ටර්බයිමක ජව රෝද ආචරණය මගින් ප්‍රේරකයක ආදර්ශණය කළ හැක. සහජයෙන්ම තේරුම් ගත හැකි හා ගණිතමය වශයෙන් ආදර්ශනය කළ හැකි පරිදි මෙය විදුලිය ප්‍රේරකයක හැසිරීමට අනුරූපකවේ. වෝල්ටීයතාව කාලයට සාපේක්ෂ ධාරාවේ ව්‍යුත්පන්නයට සමානුපාතික වේ. ඒ අනුව ධාරාවේ සීඝ්‍ර වෙනසක් විශාල වෝල්ටීයතා වැඩිවීමක් ඇති කරයි. එසේම ජල පහරේ හදිසියේ අවහිර වූ විට ටර්බයිනය මගින් අවහිරය හරහා ඉහළ පීඩනයක් උපදවයි. පරිණාමකවල සිදුවන ආකාරයේ චුම්භක අන්‍යෝන්‍ය ක්‍රියා ද්‍රව විද්‍යාත්මකව ආදර්ශ නොකරයි.

ප්‍රේරකවල යෙදීම්

ප්‍රතිසම පරිපථ හා සංඥා , විශාල ලෙස ප්‍රේරක භාවිතා කරයි. ධාරිත්‍රක හා වෙනත් උපාංග සමඟ සම්බන්ධ කළ ප්‍රේරක විශේෂ සංඛ්‍යා  සංඛ්‍යාතයන් පෙරහන් කළ හැකි හෝ අවධාරණය කළ හැකි සුසර පරිපථ නිපදවයි. මේවා අතරට බල සැපයුම් වලදී සරල ධාරා ප්‍රතිදානයේ ඇති ශේෂ මුමුව සහ අනෙකුත් උච්චාවන ඉවත් කිරීම සඳහා පෙරහන් ධාරිත්‍රක සමඟ එක්ව බල අනුබාධක ලෙස විශාල ප්‍රේරක භාවිතය එක් උදාහරණයකි. එමෙන්ම විදුලිරැහැන් ඔස්සේ ගුවන් විදුලි තරංග පරාසයේ නිරෝධන සම්ප්‍රේෂණය වැලැක්වීම සඳහා යොදන ෆෙරයිට් පබළු හෝ ත්‍රැජන ආකාරයේ කුඩා ප්‍රේරකද භාවිතයේ පවතී.

යුගල වූ චුම්භක ස්‍රාවයන්ගෙන් යුතු ප්‍රේරක දෙකක් (හෝ වැඩි ගණනක්) මගින් පරිණාමකයක් සාදන අතර එය සෑම විදුලි උපයෝග්‍යතා ජව ජාලයකම මූලික උපාංගයක් වේ. පරිණාමකයේ කාර්යක්ෂමතාවය, සංඛ්‍යාතයේ වැඩිවීමත් සමග අඩුවන නමුත් විශාලත්වය එලෙසම අඩු වේ. මේ හේතුව නිසා ගුවන් යානාවල සාමාන්‍යෙයන් 50Hz හෝ 60Hz සංඛ්‍යාතවලට වඩා වැඩි 400 Hz ප්‍රත්‍යාවර්ත ධාරාවක් භාවිතා කරන අතර කුඩා පරිණාමක භාවිතාය නිසා කිරීම මහත් වූ ස්කන්ධ ඉතුරුවක් කර ගත හැක.

සමහර ස්විච්ච ආකාර ජව සැපයුම්වලදී ප්‍රේරකයක් ශක්තිය ගබඩා කිරීමේ උපකරණයක් ලෙස භාවිතා කරයි. යාමකයේ ස්විච් කරන සංඛ්‍යාතයෙහි විශේෂ කොටසක් සඳහා ප්‍රේරකය ශක්ත්‍යාකයනය කරන අතර චක්‍රයේ ඉතිරි කොටස සඳහා විශක්ත්‍යායනය කරයි. මෙම ශක්ති සම්ප්‍රේක්ෂණ අනුපාතය මගින් ප්‍රතිදාන වෝල්ටීයතාවයට ප්‍රදාන වෝල්ටීයතාවය දක්වන අනුපාතය නිර්ණය කරයි. XL  අතිශයින් නිරවද්‍ය වෝල්ටීයතා පාලනයක් රඳවා ගැනීම සඳහා ක්‍රියාකාරී අර්ධ සන්නායක උපකරණ සමග භාවිතා කරයි.

පද්ධති වෝල්ටීයතාවය අවපාත කිරීමට හෝ දෝෂ ධාරා සීමා කිරීමට විදුලි සම්ප්‍රේශන පද්ධතිවල දී ද ප්‍රේරක යොදා ගනී. මෙම ක්ෂේත්යේදී ඒවා සාමාන්‍යය  ප්‍රතික්‍රියාකාරක ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.

අනෙක් උපාංගවලට වඩා ප්‍රේරක බර හා විශාල වන නිසා නවීන උපකරණවල ඒවායේ භාවිතයන් අඩුවී තිබේ. නිදසුනක් ලෙස ස්ථායී තත්වයේ ස්විචි  ලෑමේ ජව සැපයුම්වල විශාල පරිණාමක ඉවත් කර ඇති අතර කුඩා ප්‍රේරක පමණක් භාවිතා කිරීමට පරිපථ සැලසුම් කරයි. අවශ්‍යම විට විභ්‍රේමක පරිපථ භාවිතය මගින් විශාල අගයන් අනුරූපණය කිරීම සිදු කරයි.

ප්‍රේරක


Gerhard Heilmann (mais tarde, às vezes escrito "Heilman") (25 de junho de 1859 - 26 de março de 1946) foi um artista e paleontólogo dinamarquês que criou representações artísticas de Archaeopteryx, Proavis e outros parentes dos primeiros pássaros, além de escrever o livro de 1926 The Origin of Birds, um relato pioneiro e influente da evolução das aves. Heilmann não tinha um treinamento formal em ciência, embora tenha estudado medicina brevemente antes de mudar para a arte. Suas idéias sobre a evolução das aves foram escritas pela primeira vez em dinamarquês no Dansk Ornitologisk Tidsskrift. Heilmann recebeu pouca ajuda e muitas vezes obteve considerável oposição de zoólogos profissionais dinamarqueses da época e, por sua vez, muitas vezes fez comentários desdenhosos sobre as idéias de alguns dos cientistas estabelecidos da época. A edição em inglês, no entanto, alcançou um público muito maior e influenciou ideias na evolução das aves por quase meio século.

Publicações

 1926 - The origin of birds
 1928 - Danmarks fugleliv: Bd. 1 : Indledning, dykkere, stormfugle, storkefugle, andefugle, rovfugle
 1929 - Danmarks fugleliv: Bd. 2 : Hønsefugle, tranefugle, spovefugle, gøgefugle, skrigefugle
 1930 - Danmarks fugleliv: Bd. 3 : Spurvefugle

Paleontólogos

Gerhard Heilmann


متيجة  (باللغة البربرية : ميتيجيت، ⵎⵜⵜⵉⵊⵜ) هي مجموعة سهول في المنطقة الوسطي من شمال الجزائر جنوبي العاصمة، طولها حوالي 100 كم في عرض 5 إلى 20 كم.

جغرافيا
هو سهل يتربع على مساحة إجمالية تقدر بـ: 1300 كلم مربع .طوله من الشرق إلى الغرب يصل إلى 100 كلم ومن الشمال نحو الجنوب يتراوح بين 15 و 20 كيلومتر. يحده قبالة البحر تلال الساحل اين أعلى نقطة تصل إلى 268 متر ونحو الغرب يرتبط بجبل شنوة 905 متر فوق سطح البحر ثم يلتقي بهضبة فجانة من جهة الشمال الغربي ليتصل بجبال الأطلس.

السهل مسطح بدرجة انحدار خفيفة من الجنوب نحو الشمال لتصل إلى مستوى 50 متر عن سطح البحر. درجة الميل تصل كحد اعلي إلى خمسين 50 متر بين مدينة حمر العين و اخفض نقطة في بحيرة حلولة بالقرب من سيدي راشد. يتراوح معدل التساقط السنوي بين 700 و 800 ملم في السنة.

و قبل سنة 1830 كانت الكثافة السكانية تقدر بـ: 20 ساكن في الكيلومتر المربع

اقرب نقطة تسمح بصرف مياه الوديان غرب وادي مزفران تقع على بعد 40 كلمتر منه اين يسمح واد الناظور بصرف بعض من مياه أمطار المنطقة الغربية للسهل. يمكن حفر آبار على بعد 2 أو 3 امتار فقط من السطح وهذا بالقرب من بوركيكة وحمر العين وحجوط

متيجة إذن منطقة توجد بين جبال الأطلس التلي و بين التلال المطلة على البحر المتوسط. تلال تمنع أي منفذ بحري يسمح بمياه واد مراد وواد بوركيكة بالوصول إلى البحر، فيتكون بهذا بحيرات ومستنقعات على طول المنطقة الممتدة ما يسمى حاضرا سيدي عمار و وادي العلايق و هم ثلاثة منخفضات مائية رئيسية فالمنخفض الأول يسمح بتشكل بحيرة حلوله، المنخفض الثاني يتواجد بالقرب من حطاطبة و المنخفض الثالث فيوجد بالقرب من وادي العلايق ما يعرف الآن تسالة المرجة هذا في الجهة الغربية من السهل أما الجهة الشرقية فنجد وديان أكثر سيلان والتي تنبع من جبال الأطلس البليدي وتجد منافذ بحرية سهلة لتصب فيها، فبسط الأرض واستوائها في نواحي الجزائر العاصمة و خاصة براقي وسيدي موسى والحراش لا يسمح بتشكيل المستنقعات أكثر من تلك المتواجدة في الجانب الغربي من السهل.

تاريخ

و اشتهرت أيضا بأنها أول ميدان للمقاومة الشعبية المسلحة للجزائريين ضد الوجود الفرنسي التي عرفت فيما بعد بمقاومة متيجة.

كانت قبل الاحتلال الفرنسي عبارة عن مستنقعات مائية. قبل أن يحولها المعمرون الفرنسيون إلى مزارع للحمضيات والعنب، كما أنشؤوا بها حظائر لتربية الماشية وإنتاج الحليب ومشتقاته. وأوحى برتقال المنطقة لطبيب إسباني بصناعة مشروب اشتهر فيما بعد بـ أورونجينا.

شهدت في الفترة الأخيرة غزوا للعمران مما سبب نزيفا في الأراضي الصالحة للزراعة أثر على الإنتاج الفلاحي. ويحتضن السهل مدنا معروفة كالبليدة وبوفاريك و العفرون وغيرها.

مراجع

وصلات خارجية
 المقـاومـة في متيجـة 1830-1840 - عن موقع منظمة المجاهدين الجزائرية
 خريطة لسهل متيجة
 تضاريس متيجة (بالفرنسية)

الجزائر (مدينة)
تضاريس الجزائر
سهول إفريقيا

متيجة


An Pycreus nuerensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Otto Boeckeler, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Sheila Spenser Hooper. An Pycreus nuerensis in nahilalakip ha genus nga Pycreus, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pycreus

Pycreus nuerensis


Operation Loyton war der Codename eines missglückten Kommandounternehmens des britischen Special Air Service (SAS), das im Zweiten Weltkrieg vom 12. August bis zum 9. Oktober 1944 hinter den deutschen Linien im französischen Departement Vogesen durchgeführt wurde.

Ablauf
Das Kommando sprang mit dem Fallschirm über den Vogesen ab. Zu dieser Zeit verstärkte die Wehrmacht in der Region ihre Truppen, um US-General George Patton und der 3. US-Armee etwas entgegenzusetzen. Deshalb erfuhren die Deutschen schnell von der Anwesenheit eines Kommandos und verfolgten es.

Unter diesem Verfolgungsdruck und angesichts zu Ende gehender Vorräte bekam das SAS den Befehl, in kleinen Gruppen zur Front zurückzukehren. Während der Kämpfe bzw. Ausbruchaktionen wurden 31 Männer gefangen genommen und später aufgrund des Kommandobefehls von den Deutschen exekutiert.

Folgen
Nach dem Krieg begann Lieutenant Colonel Brian Franks, das Schicksal seiner Kameraden zu untersuchen. Sicher wusste er nur, dass drei Männer, die sich bei Lieutenant Johnson befunden hatten, getötet waren. Zehn Männer waren auf dem Friedhof in Moussey begraben. Das 2nd SAS War Crimes Investigation Team (2 SAS WCIT) untersuchte die Ereignisse um Loyton. 2nd SAS Intelligence Officer Major Eric 'Bill' Barkworth hatte von dem Kommandobefehl bereits 1944 erfahren. Im Juli 1945 wurde Franks von den Franzosen informiert, dass Leichen von SAS-Männern bei Gaggenau in der französisch besetzten Zone gefunden worden waren.
Franks befahl dem 2 SAS WCIT unter dem Kommando von Major Barkworth, in diese Gegend zu reisen. Man fand die Leichen von 30 SAS-Männern (von 31 Männern). Diese 30 waren vom Sicherheitsdienst (SD) ermordet worden. Einige waren nach Natzweiler-Struthof, einem KZ in den Vogesen, gebracht worden. Das Schicksal eines Soldaten wurde nie geklärt.

2003 wurde bei Moussey ein Denkmal für die Ermordeten errichtet. Ein Gedenkstein existiert auch beim National Memorial Arboretum in Staffordshire.

Verfolgung der Verantwortlichen
 Erich Isselhorst wurde unter anderem für die Ermordung der Gefangenen 1946 hingerichtet.
 Leutnant Heinrich "Stuka" Neuschwanger wurde für die Ermordung der Gefangenen in Werl durch Erschießen hingerichtet.
 Hans-Dietrich Ernst saß in sowjetischer Haft, wurde in Frankreich in Abwesenheit zum Tode verurteilt, lebte aber unbehelligt in Deutschland. Er starb 1986 an Altersschwäche, bevor er angeklagt werden konnte.

Literatur

Weblinks
 BBC:  auf bbc.co.uk

Einzelnachweise

Loyton
Westfront 1944–1945
Konflikt 1944
Britische Militärgeschichte (Zweiter Weltkrieg)
Französische Militärgeschichte (Zweiter Weltkrieg)
Département Vosges
Geschichte (Lothringen)
Loyton

Operation Loyton


Eisen (idioma alemán: hierro) es un apellido común alemán. Puede referirse a:

Personas
 Tripp Eisen
 Zach Tyler Eisen
 Keisai Eisen
 W. I. Eisen (Isaac Aisemberg), escritor argentino

Eisen


Geraldine () is a town in the Canterbury region in the South Island of New Zealand. It is about 140 km south of Christchurch, and inland from Timaru, which is 38 km to the south. Geraldine is located on State Highway 79 between the Orari and Hae Hae Te Moana Rivers and 45 kilometres to the east of Fairlie.

History
There is evidence of Māori travels through the Geraldine area and artifacts and carvings have been discovered in the nearby areas of Beautiful Valley, Gapes Valley and Kakahu. The area was part of the continuous Canterbury Purchase or Kemp's Deed whereby over thirteen million acres was purchased by Henry Tacy Kemp on behalf of the Crown from Ngāi Tahu for £2,000 in 1848. Following the purchase the colonial surveyor Charles Torlesse visited the region in 1849. However, it wasn't until 1854 when Thomas Cass, the Chief Surveyor for the Canterbury region and Guise Brittan, Commissioner for Crown Lands, proposed a town site at Talbot Forest. Following this Samuel Hewlings under the employment of the government as a surveyor, constructed a bark hut where the probably future site of a town would be. In fact, a totara tree planted to commemorate the birth of Hewling's daughter with his wife Nga Hei, still stands today opposite the police station where his nearby bark hut once stood. While Hewlings was indeed the first to person to live in Geraldine, his residence was not permanent and Alfred Cox and William du Moulin abet on the other side of the river in Raukapuka were the town's first permanent residents. The town which up until 1857 was known as Talbot Forest was firstly named Fitzgerald in honor of James FitzGerald, the first Superintendent of  the Canterbury Province. However, this was later changed to Geraldine though the exact reasoning for this is unknown.

Growth in the township was slow at first with separate towns being constructed such as Healey Town in present-day south Geraldine, Maslin Town between Kennedy and Hislop Street and the German settlement known as German Town on the Downs. By 1862 most of the main streets had been named and sections surveyed and the area gazetted in 1867. At this time timber milling and the numerous sheep runs in the area were the main sources of commerce. The town experienced significant growth during this period and as the timber ran out farming took over as the major source of income in the area.

In  December 1904, Geraldine was constituted a borough.

Surroundings

Talbot Forest
Within walking distance of the town centre is Talbot Forest Scenic Reserve. Talbot Forest is the last remaining remnants of a vast native forest that covered Geraldine and surrounding areas. The reserve is home to an impressive variety of native hardwoods, including matai, kahikatea and totara, including one estimated to be 800 years old.

Native reserves
The Geraldine area is home to numerous native reserves within driving distance. These include Kakahu Bush Reserve, Orari Gorge Scenic Reserve, Peel Forest Park Scenic Reserve, Pioneer Park Conservation Area, Tenehaun Conservation Area, and Waihi Gorge Scenic Reserve.

Bats
There are a number of colonies of the native long-tailed bat in the areas surrounding Geraldine (such as Talbot Forest and Hanging Rock). The 2019 Geraldine Festival took the opportunity to highlight the long-tailed bat by having the theme of "Geraldine's Gone Batty"

Education
Geraldine has two schools:

Geraldine Primary School is a decile 8 state co-educational contributing school, with 296 students (as of October 2022)

Geraldine High School (est 1963) is a decile 8 state co-educational secondary school that provides for students years 7 through 13, with 605 students (as of October 2022)

Government

Local government
Geraldine became a Town District in 1884, operating out of the historic Town Board Office. In 1904, Geraldine was constituted a borough. Presently, Geraldine is part of the Timaru District Council led by current mayor Nigel Bowen. Geraldine is represented by a community board and a councillor.

Central government
The Geraldine Electorate was first formed in the 1875–1876 election but would be twice disestablished and subsequently reestablished in the following years before being abolished in the 1911 election. The electorate was represented by six Members of Parliament. The electorate split between the newly established Temuka Electorate, however, majority of the land went to the Ashburton Electorate. Following controversial boundary changes in 2008, the Aoraki Electorate abolished and Geraldine became part of the Waitaki electorate with its head office in Oamaru despite nearby towns such as Temuka, Orari and Ashburton joining the Timaru based Rangitata electorate. Geraldine is currently part of the Waitaki electorate held by Jacqui Dean of the National Party.

Demographics
Geraldine covers  and had an estimated population of  as of  with a population density of  people per km2.

Geraldine had a population of 2,706 at the 2018 New Zealand census, an increase of 306 people (12.8%) since the 2013 census, and an increase of 309 people (12.9%) since the 2006 census. There were 1,173 households, with 1,179 occupied private dwellings and a further 108 unoccupied private dwellingsThere were 1,254 males and 1,449 females, giving a sex ratio of 0.87 males per female. The median age was 48.6 years (compared with 37.4 years nationally), with 498 people (18.4%) aged under 15 years, 357 (13.2%) aged 15 to 29, 1,068 (39.5%) aged 30 to 64, and 786 (29.0%) aged 65 or older.

Ethnicities were 94.7% European/Pākehā, 7.2% Māori, 1.0% Pacific peoples, 2.3% Asian, and 1.6% other ethnicities (totals add to more than 100% since people could identify with multiple ethnicities).

The proportion of people born overseas was 16.2%, compared with 27.1% nationally.

Although some people objected to giving their religion, 48.8% had no religion, 41.0% were Christian, 0.1% were Hindu, 0.2% were Buddhist and 1.3% had other religions.

Of those at least 15 years old, 324 (14.7%) people had a bachelor or higher degree, and 543 (24.6%) people had no formal qualifications. The median income was $27,400 (with 13.5% earning over $70,000), compared with $31,800 nationally. The employment status of those at least 15 was that 939 (42.5%) people were employed full-time, 354 (16.0%) were part-time, and 42 (1.9%) were unemployed.

In 1951, the population of Geraldine was 1080 people. This increased to 1640 people in 1956 and 1832 people in 1961.

Entertainment and media

Movies are shown at the historic Geraldine Cinema (est. 1924), located on Talbot St.  There is a desire to see that the cinema, which in a previous life was the Geraldine Town Hall become a registered historic building. It was first building in Geraldine to be wired up for electricity.

Geraldine's first radio station, Z100FM, operated in 1999-2000. This changed to Four Peaks FM in 2001. Just Country FM currently broadcasts from the town.

Amenities

Golf courses
There are two golf courses in Geraldine: The Geraldine District Golf Course and the Grande Vue Golf Course.

Swimming pool
The Geraldine summer pool is an outdoor pool that is open between November and March each year. It is located on Cox Street. The complex features a heated 25 metre long, six lane swimming pool, a learners pool and a toddlers pool. The Geraldine summer pool is home to the Geraldine Amateur Swimming Club which offers swimming lessons and also competes in various New Zealand swimming competitions.

Geraldine domain
The Geraldine domain is located between Cox street and Talbot street. At just over eleven hectares in size, the domain includes a playground, pavilion, gardens and the Serpentine Creek. There are a number of sports grounds based at the domain. These include grounds for playing cricket, football and athletics. There are also tennis courts, netball courts and a bowls club. Fundraising was occurring in late 2021 to raise just over $1 million to redevelop Geraldine domain. The aim of the project is to lay artificial turf to provide a hockey training facility. as well as install new cricket nets, new signage, storage facilities, floodlights and parking.

Library
The Geraldine library is located at 80 Talbot street. It is open Monday to Fridays and on Saturday mornings. In late 2021, the library was repainted and new carpet was installed. This was the first refurbishment that the library had received since it was first opened in 2003.

Economy

Agricultural
The agricultural industry is at the heart of the local economy. In the 1960s sheep farming was the most common type of farming with some mixed farming (including wheat), dairy farming, and market gardening also present. While there has been a substantial increase in dairy farms in the region over the last twenty years, there are still large sectors involved in the cropping, deer, sheep and beef. Many small local businesses service the needs of the surrounding agricultural industry. Large agricultural processing facilities operate in the area include Fonterra's Clandeboye facility and Barkers of Geraldine as well as numerous smaller industrial operations. Geraldine is also home to Barkers which both grows the fruit and produces jams, chutney, sauces, syrups and blackcurrant juice from it.

Tourism
Geraldine is the gateway for many international and domestic tourists on their way from Christchurch down to the Mackenzie Country, the Southern Lakes District or the popular tourist destinations of Queenstown and Wānaka. There are numerous cafes, restaurants and shops which cater for tourists all year round. The town is also home to various tourist operators which showcase the local natural environment such as rafting, horse trekking and tours.

Museums

Geraldine vintage car & machinery museum
The Geraldine Vintage Car & Machinery Museum has over 1400 exhibits including 101 tractors, a 1929 Spartan biplane and more than 50 vintage cars. It is located at 178 Talbot Street. In late 2021, the museum opened a new display in what was the meeting room which includes 24 pedal cars and a collection of miniature trains, tractors and airplanes. The majority of the eighty members of the museum come from Geraldine and there are plans to expand the museum further in order to display more items.

Route 79 museum
The Route 79 Museum is located just outside of Geraldine at 10 Craig Road. The collection includes old motorbikes, horse buggies, a 1963 International Australian Army truck, a field gun purchased from the New Zealand Army all over the South Island.

Geraldine historical museum
The Geraldine Historical Museum aims to display the history of the Geraldine area. It is located on Cox Street in the Town Board Office building.

Churches

Saint Andrew's
Saint Andrew's Presbyterian Church is located on 10 Cox Street in Geraldine. The church is built of local stone and was opened in 1950.

Saint Mary's
Saint Mary's Anglican Church is at 77 Talbot Street. Although the parish is centred in Geraldine, there are four other churches within the parish: These are St Thomas' in Woodbury; St Anne's in Pleasant Valley; St Stephen's in Peel Forest and Holy Innocents at Mt Peel. In 1864, the first Anglican church was built in Geraldine, with the current church being built in 1899. St Mary's church is listed as a category two historic place with Heritage New Zealand

Immaculate Conception
The Catholic Church known as St Mary Mackillop Parish – Immaculate Conception Church is located at 19 Hislop Street. It was opened in 1935 and cost £10,000 to build. The church can seat up to 300. The altar is made of Oamaru stone. The building is constructed of reinforced concrete and brick.

Notable buildings

Town board office
The Town Board Office on Cox street,  is now part of the Geraldine Historical Museum. It was originally built on Talbot Street in 1885 and cost 269 pounds in construction costs. It was designed by the architect D. McKenzie and built by Dierck and White. When Geraldine became a borough in 1905, the building was used by the Borough Council. It served the town until 1969 and it was then dismantled and re-erected in 1975 on Cox street  by the Geraldine Historical Society to be used as part of the museum. The building is made of bluestone.

McKechnie's cottage
This modest cottage  with a small outhouse in the backyard on Wilson street was built in 1873 by Hugh Morrison. It is one of the oldest buildings in Geraldine and it was built using plaster and lath. Between 1896 and 1902, it was used as a tailor's shop. In 1941, Douglas McKechnie bought it and lived in it for 47 years. He was the mayor of Geraldine between 1939 and 1949.

Crown hotel
The Crown hotel is now trading as the Geraldine Heritage Hotel and located at 31 Talbot street. The original building was destroyed by a fire and the current building was built in 1906. It is listed as a category two historic place with Heritage New Zealand.

St Mary's vicarage
The St Mary's vicarage is located on Talbot street. The Arts and Crafts house was built in 1900 and restored in 2019. The restoration was a finalist in the 'domestic saved and restored' category of the Canterbury Heritage Awards. It was listed as a category two historic place in 1983.

Post office
The post office was opened in November 1908 by the then  prime minister Sir Joseph Ward. The two storied building located on the intersection of Talbot street and Cox street provided a mail room, public office, postmaster's room, telephone room and private boxes on the ground floor and quarters for the post master on the first floor. In 1997, the post office moved to different premises and the building was sold in 2005 for  $349,500 at auction. It has been used by a variety of retail businesses since then. It is listed as a category two historic place with Heritage New Zealand.

Heritage listed buildings
The town has other category two heritage listed buildings, which include
Brick Cottage, 137 Talbot street
Corner shop (Talbot street)
Corner shop cottage (Talbot street)
Geraldine Co-operative Cheese Factory (Pleasant Valley road)

Notable people
 John Badcock, artist
Thomas Buxton, politician
Frederick Flatman, politician
 Jordan Luck, musician
 Hayden Paddon, rally driver
William Postlethwaite, politician
 Annabel Ritchie, rower
William Rolleston, politician
 Gus Spillane, former All Black
Edward Wakefield, politician
 Peter Williams, broadcaster

Notes

References

External links

The current weather in Geraldine

Timaru District
Populated places in Canterbury, New Zealand

Geraldine, New Zealand


Le Bueng Si Fai (, prononcé [bɯ̄ŋ sǐː fāj]) est un lac d'eau douce du centre de la Thaïlande situé dans le sous-district de Nai Mueang, amphoe de , province de Phichit

Description
Le lac abrite une installation d'élevage de poissons d'eau douce appartenant au ministère de la Pêche. Le long des berges se trouve un parc aménagé. De l'autre côté du parc se trouve un aquarium exposant une variété d'espèces de poissons indigènes ainsi que des équipements de pêche locaux. Sur la rive du lac, il y a un bâtiment en forme de crocodile. À l'intérieur se trouve l'aquarium de Chaloem Prakiat. Le parc comprend trois bâtiments d'exposition de nénuphars, et abrite également le nénuphar rouge indien.

Faune

Flore

Notes et références

Lac en Thaïlande
Province de Phichit

Bueng Si Fai


L' angle de la mandibule (ou angle de la mâchoire ou gonion) est l'angle formé à la jonction  du bord inférieur du corps de la mandibule et le bord postérieur de la branche montante de la mandibule.

L'angle de la mandibule, l'endroit où la courbure est maximale,  est le point d'insertion du muscle ptérygoïdien médial sur sa face médiale et du muscle masséter sur sa face latérale. A l'angle formé par ces muscles, se fixe le ligament stylo-mandibulaire. En avant de l'insertion du muscle masséter, se trouve une dépression pour le passage de l'artère faciale.

Le sommet de cet angle, l'endroit où la courbure est maximale, est un point de repère crâniométrique utilisé en anthropologie : le gonion. Il a été désigné comme un outil médico-légal pour la détermination du sexe, mais certaines études ont remis en question l'existence d'une réelle différence sexuelle chez l'humain au niveau de cet l'angle.

Galerie

Notes et références

Crâne

Angle de la mandibule


Ferrari es un apellido de origen italiano que etimológicamente significa "herrero" (del italiano "ferraro" o "fabbro ferraro", proveniente de "ferro", que en italiano significa "hierro"), y puede referenciar a:

Automóvil y deporte motor
 Ferrari, fabricante de automóviles superdeportivos con sede en Maranello, Italia;
Enzo Ferrari, empresario italiano fundador de la empresa automovilística Ferrari y anteriormente de la Scuderia Ferrari;
 Dino Ferrari, apodo de Alfredo Ferrari (Alfredino), hijo de Enzo Ferrari;
 Piero Ferrari, hijo de Enzo Ferrari y actual vicepresidente de la marca automovilística Ferrari;
 Scuderia Ferrari, nombre con el que se conoce la división deportiva de dicho fabricante;
 Autodromo Enzo e Dino Ferrari, autódromo situado en Imola, región de Emilia-Romaña, Italia;
 Ferrari Maranello, fábrica histórica del fabricante de automóviles;
 Museo Ferrari, museo de la marca situado en la localidad de Maranello, Italia;
 Museo Casa Enzo Ferrari, museo dedicado a Enzo Ferrari situado en la localidad de Módena, Italia;
 Ferrari World Abu Dhabi, parque temático sobre la marca automovilística situado en Abu Dabi;
 Ferrari, fabricante italiano de motocicletas activo de 1952 a 1957.

Personas
 Ángel Ferrari Núñez, historiador español nacido en 1906;
 Al Ferrari, jugador de baloncesto estadounidense nacido en 1933;
 Augusto César Ferrari, arquitecto, pintor y fotógrafo italiano nacido en 1871;
 Beatriz Ferrari, actriz y bailarina clásica argentina nacida en 1928;
 Benedetto Ferrari, compositor, libretista de ópera y tiorbista italiano nacido en 1603;
 Bruno Ferrari García de Alba, Secretario de Economía del Gobierno mexicano de 2008 a 2010;
 Carlos Ferrari, dramaturgo;
 Carlos Eduardo Ferrari, futbolista brasileño nacido en 1979;
 Defendente Ferrari, pintor italiano nacido en 1480;
 Emilio Ferrari, poeta y periodista español vinculado al realismo;
 Enrique Lafuente Ferrari, historiador español nacido en 1898;
 Enrique Ferrari, escritor de origen argentino nacido en 1972;
 Ermanno Wolf-Ferrari, compositor italiano nacido en 1876;
 Fabricio Ferrari, ciclista uruguayo nacido en 1985;
 Fausto Ferrari, futbolista italiano nacido en 1980;
 Francisco Ferrari', actor argentino;
 Francisco Ferrari Billoch, periodista y escritor español;
 Gachi Ferrari, modelo y presentadora de televisión argentina nacida en 1954;
 Gaudenzio Ferrari, pintor, escultor y arquitecto italiano nacido en 1471;
 Giovanni Ferrari, futbolista y director técnico italiano nacido en 1907;
 Giovanni Battista Ferrari, botánico italiano nacido en 1584;
 Gregorio de Ferrari, pintor barroco italiano de la escuela genovesa nacido en 1647;
 Gustavo Ferrari, diputado argentino;
 Javier González Ferrari, periodista español nacido en 1952;
 Jean Ferrari, futbolista peruano nacido en 1975;
 Jonathan Ferrari, futbolista argentino nacido en 1987;
 Juan Carlos Ferrari, médico y dramaturgo argentino nacido en 1917;
 Juan Manuel Ferrari, escultor de Uruguay;
 Laureana Ferrari, nacida en 1803 y considerada una de las Patricias Argentinas;
 León Ferrari, artista plástico argentino nacido en 1920;
 Lodovico Ferrari, matemático italiano del ;
 Lolo Ferrari, bailarina, cantante y actriz de películas para adultos francesa nacida en 1963;
 Luis Tomás Larco Ferrari, alcalde de Lima de 1953 a 1955;
 Luc Ferrari, compositor francés nacido en 1929;
 María Paz Ferrari, jugadora de hockey sobre césped argentina nacida en 1973;
 María Teresa Ferrari, médica argentina y primera catedrática universitaria de América;
 Matteo Ferrari, futbolista italiano nacido en 1979;
 Max Ferrari, político y periodista italiano nacido en 1971;
 Michele Ferrari, médico italiano y preparador de ciclistas;
 Oscar Ferrari, cantor de tangos argentino nacido en 1924;
 Paulo Ferrari, futbolista argentino;
 Roberto Ferrari, ciclista italiano nacido en 1983;
 Susana Ferrari Billinghurst, primera argentina en obtener licencia para pilotar aviones comerciales en 1937;
 Vanessa Ferrari, gimnasta italiana nacida en 1990.

Otros usos

 Ferrari Spumante, marca italiana de vino espumoso.

Ferrari (desambiguación)


Takashi Miki (født 23. juli 1978) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Bellmare Hiratsuka, Oita Trinita, Nagoya Grampus og Tokushima Vortis.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takashi Miki


An Catalepis gracilis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Sydney Margaret Stent ngan Otto Stapf. An Catalepis gracilis in nahilalakip ha genus nga Catalepis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Catalepis

Catalepis gracilis


Rudolf "Rudi" Assauer (n. 30 aprilie 1944, Sulzbach-Altenwald  d. 6 februarie 2019, Herten) a fost un fotbalist profesionist german, care între 1964 și 1976 a jucat pentru Borussia Dortmund și Werder Bremen, un total de 307 meciuri Bundesliga. Ulterior, a activat ca manager la Werder Bremen, FC Schalke 04 și, la cea de-a doua divizie, pentru VfB Oldenburg. Autobiografia sa a fost publicată în 2012, în care este discutată boala sa, boala Alzheimer.

Note

Legături externe

Nașteri în 1944
Decese în 2019
Fotbaliști ai SV Werder Bremen
Fotbaliști ai BVB Borussia Dortmund
Autobiografii
Germani din secolul al XX-lea
Germani din secolul al XXI-lea
Sportivi din secolul al XX-lea
Sportivi din secolul al XXI-lea

Rudi Assauer


Cette page présente la liste des pilotes français ayant remporté un titre de champion du monde de karting décerné  par la Commission internationale de karting, dans l'une des différentes catégories attribuant ce titre.

Les vainqueurs de certaines Coupe du monde ont été ajoutés à cette liste, lorsque l'épreuve disputée était l'unique épreuve mondiale, et avait valeur de Championnat du monde. C'est le cas notamment de la Coupe du monde Juniors organisée de 1970 à 1996.

Douze titres ont été remportés depuis 1973 par douze pilotes différents dans cinq catégories appartenant aux 3 grandes disciplines du karting.

Seuls Éric Gassin, Arnaud Kozlinski et Jérémy Iglesias ont remporté le titre dans la catégorie reine de leur discipline.

karts sans boîte de vitesse

Catégorie reine
Ce championnat du monde, le plus ancien du karting, est organisé depuis 1964. Les appellations de la catégorie-reine ont été :
 de 1964 à 1980 : Kart
 de 1981 à 1992 : Formule K
 de 1993 à 2002 : Formule Super A
 de 2003 à 2006 : Formule A
 de 2007 à 2008 : KF1
 2009 : Super KF
 2010 : KF2
 de 2011 à 2012 : KF1
 de 2013 à 2015 : KF
 depuis 2016 : OK

Seconde catégorie

Entre 1988 et 2000, la CIK a attribué un titre de champion du monde dans une seconde catégorie dont l'appellation était  :
 de 1988 à 1989 : Supercent
 de 1990 à 2000 : Formule A.

Juniors

Entre 1970 et 1996, la CIK a organisé chaque année une Coupe du monde Juniors réservée aux pilotes âgés de moins de 18 ans. Cette compétition étant l'unique compétition mondiale Juniors de cette période, on peut l'assimiler à un Championnat du monde.
À partir de 2010, la CIK attribue un titre de Champion du monde Juniors dans la catégorie dont l'appellation est :
 de 2010 à 2012 : U18
 de 2013 à 2015 : KF Junior
 depuis 2016 : OK Junior

karts 125 avec boîte de vitesse
Dans cette discipline, le titre mondial n'a été décerné chaque année que dans une seule catégorie. Entre 1983 et 2000, il s'agissait d'un championnat du monde. Puis il a été remplacé entre 2003 et 2012 par une Coupe du monde avant de retrouver l'appellation Championnat du monde à partir de 2013. La catégorie dans laquelle il se dispute a pour appellation :
 de 1983 à 2000 : Formule C
 de 2001 à 2002 : non organisé
 de 2003 à 2006 : Super ICC
 de 2007 à 2012 : KZ1
 depuis 2013 : KZ

karts 250 avec boîte de vitesse

La CIK a attribué un titre de Champion du monde dans cette discipline entre 1983 et 1995.

Notes et références

Articles connexes
 Championnat du monde de karting
 Meilleurs pilotes français au championnat du monde karting

Compétition de karting
Pilote de karting

Liste des champions du monde français de karting


Yeşilyurt, eskiden Çırmıhtı ), Doğu Anadolu Bölgesi'nin batısında Malatya iline bağlı bir merkez ilçe. Doğuda Battalgazi, batıda Akçadağ ve Doğanşehir, güneyde Çelikhan ve Adıyaman ili, kuzeyde ise Yazıhan ilçesi ile çevrilidir. 2012 yılı Kasım ayında büyükşehir yasasında yapılan değişiklikle Malatya'nın büyükşehir olmasıyla Yeşilyurt merkez ilçe olmuştur.

Tarih
İlçenin bulunduğu yerde arkeolojik kazı ve yüzey araştırması yapılmadığından eskiçağ tarihi ile ilgili kesin bilgi bulunmamaktadır. Ancak İl merkezine yakınlığı ve onun bir banliyösü konumunda olduğundan aynı tarihi paylaşmış olmaları olasıdır. Bununla birlikte Kaletepe'de bulunan 8. ve 9. yüzyıla ait Bizans kalıntıları, Bizans döneminde burada karakol niteliğinde bazı yapılar olduğunu göstermektedir. Bunun dışında ilçenin ismi tarihi kaynaklarda geçmemektedir. Osmanlı döneminde Çırmıktı denilen bu yerleşim, Cumhuriyetin ilanından sonra İsmet Paşa ismini almış, 1957 yılında siyasi nedenlerle ismi Yeşilyurt olarak değiştirilmiş ve ilçe konumuna getirilmiştir. İlçede herhangi bir tarihi eser bulunmamaktadır.

Taşhoron Kilisesi, bu ilçede yer almaktadır.

Coğrafya
Malatya merkezinin batı kısmını oluşturan ilçe topraklarının bir kısmı dağlık alanlardan oluşmaktadır, ilçenin yüzölçümü 954.6 km² dir. İlçenin güney kesimini Güneydoğu Torosların uzantısı olan Malatya Dağları engebelendirmektedir. Malatya Dağları'nın en yüksek noktası Beydağı'nda 2.545 metreye ulaşan Şillan Tepesi'dir. İlçenin kuzey kesimi Malatya Ovası'nın uzantısı içerisindedir.

İlçe topraklarını dışarıdan kaynaklanan Beyler Deresi (Derme Çayı) sulamaktadır.

Nüfus

Ekonomi
İlçe ekonomisi tarım, hayvancılık, dokuma ve küçük sanayiye dayalıdır. Yetiştirilen başlıca tarımsal ürünler; buğday, arpa, kayısı, kiraz, tütün ve üzümdür. Dağlık bölgelerde ise hayvancılık ve arıcılık yapılmakta olup, kıl keçisi, koyun yetiştirilir. İlçede belli başlı sanayii kuruluşlarının iplik, dokuma ve hazır giyim üretimi yapan tesisleri bulunmaktadır.

Malatya'nın Mesire Yerleri
Derme Suyu'nun geçtiği yerlerdeki bahçeler, Gündüzbey kasabası, Kapılık, Derme Suyu'nun kaynağı olan Pınarbaşı, Kozluk köyü, Şabandede, Davulpınar İnekpınarı, İnek Çayı'nın vadi, Koru Deresi, Güvercin Pınarı ilçenin doğal güzellikleri olup, halkın dinlenme ve mesire yerleridir.Bunun yanı sıra Atılgan Parkı ve diğer park yerleri yazın misafirlerin gözde duraklarıdır .

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yeşilyurt  Kaymakamlığı
 Yeşilyurt Belediyesi

Yeşilyurt, Malatya


Rudolf Kukić (pr. ime Hackl) (Sarajevo, 13. ožujka 1903. – Zagreb, 6. prosinca 1978.) je bio hrvatski kazališni i filmski glumac.
Karijeru je počeo na kazališnoj pozornici u Sarajevu kao operetni tenor. Od 1927. član je Hrvatskoga narodnog kazališta u Zagrebu. Glumio je likove zavodnika i ljubavnika, poput Siniše u Zagorkinoj Gričkoj vještici, Keka u Begovićevoj Amerikanskoj jahti u splitskoj luci i dr. Nešto manje je glumio u filmovima.

Filmografija
Koncert (1954.)
Naši se putovi razilaze (1957.)
H-8 kao Švicarac
Pustolov pred vratima kao gost na zabavi
Ponedjeljak ili utorak kao gospon Haller
Rondo (1966.)
Protest (1967.)
Starci (1971.)
Bronte: cronaca di un massacro che i libri di storia non hanno raccontato
Kapelski kresovi

Izvori

Vanjske poveznice

Životopisi, Sarajevo
Životopisi, Zagreb
Hrvatski kazališni glumci
Hrvatski filmski glumci

Rudolf Kukić


AH-1 or variant may refer to:

Minor planets
 1981 AH1, or 2684 Douglas
 1983 AH1, or 4783 Wasson
 1991 AH1, or 8166 Buczynski
 1994 AH1, or 7257 Yoshiya
 1996 AH1, or 37699 Santini-Aichl
 2002 AH1, or 95008 Ivanobertini

Vehicles
 Bell Huey derived attack helicopters:
 Bell AH-1 Cobra, single engine attack helicopter
 Bell AH-1 SuperCobra, dual engine attack helicopter
 Bell 309 KingCobra, attack helicopter
 , a hospital ship

Other uses
 AH1, longest route of the Asian Highway Network

AH1 (disambiguation)


පලිහවඩන ආරච්චිගේ සිරිල් පෙරේරා (උපත 12 පෙබරවාරි 1926විපත 1992 සැප්තැම්බර් 22), හෙවත් අරුණ ශාන්ති, ශ්‍රී ලංකා සිනමාවේ, වේදිකාවේ සහ රූපවාහිනියේ නළුවෙක් හා පසුබිම් ගායකයෙකි.

පෞද්ගලික ජීවිතය
සිරිල් 1926 පෙබරවාරි 12 වැනි දින ශ්‍රී ලංකාවේ වැලිවිට, කඩුවෙල හි උපත ලැබීය. ඔහුගේ පියා මිය ගියේ සිරිල්ගේ මව සිරිල්ව ගැබ්ගෙන සිටියදීය. ඔහු ධර්මදූත විද්‍යාලයෙන් සහ බදුල්ල ශාන්ත බෙඩ්ස් විද්‍යාලයෙන් (දැනට බදුල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය ලෙස හැඳින්වේ) අධ්‍යාපනය ලැබීය. ඔහු කඩවත ශාන්ත අන්තෝනි විද්‍යාලය, පාදුක්ක මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය සහ හංවැල්ල දොන් බොස්කෝ විද්‍යාලයයේ අධ්‍යාපනය ලබා ඇත. මේ කාලයේ ඔහුගේ හොඳම මිතුරා වූයේ ජනප්‍රිය නළු රෙක්ස් කොඩිප්පිලිගේ වැඩිමහල් සහෝදරයා වූ කිංස්ලි කොඩිප්පිලි ය. වයස අවුරුදු 17 දී සිරිල් බොක්සිං ක්‍රීඩාවට ඉදිරිපත් වී ප්‍රථම ස්ථානය දිනා ගත්තේය.

ඔහු විවාහ වූයේ 1949 වැල්ලවත්තේ පැවති සාදයකදී හමුවූ රෝස් ඩිල්මා සමඟයි. මෙම යුවළට පුතුන් පස් දෙනෙක් සිටිති: නෙවිල්, රන්ජන්, ටෝනි, සුමිත්, ලුෂන් සහ එක් දියණියක් වන සොහානි ඔගස්ටා. පොඩි පුතා සුමිත් ගායකයෙක්. 1997 දී හතරවැනි සහෝදරයා වන නිරංජන් ලතා වල්පොල සමඟ ගීතයක් ගායනා කළා. 1983 දී සුමිත් සිය පියා විසින් ගායනා කරන ලද ගීත 14 ක් පටිගත කළේය.

ඔහුගේ අවසාන කාලයේදී ඔහු පෙනහළු පිළිකාවට ගොදුරු විය. ඔහු 1992 සැප්තැම්බර් 22 වන දින වයස අවුරුදු 66 දී මිය ගියේය.

වෘත්තීය ජීවිතය
පාසල් කාලයේ සිටම සංගීතයට හා නාට්‍යවලට ඔහු දැඩි ඇල්මක් දැක්වූවා. පාසල් වේදිකාවේදී ආචාර්ය ගුණපාල පියසේන මලලසේකර විසින් රචිත ''යම්තම් බේරුණා'' නාට්‍යයේ ප‍්‍රධාන චරිතය රඟපාන්නට ඔහුට අවස්ථාව ලැබුණි. ඔහු 1947 Young Handsome Younger (Junior Mr. Ceylon) තරගයෙන් තෙවැනි ස්ථානයට පත්විය. වැලිවිට පල්ලියේ ගායන කණ්ඩායමේ නිත්‍ය සාමාජිකයෙකු වූ ඔහු එහිදී තම කටහඬ වැඩිදියුණු කරගත් අතර ගායකයෙකු ලෙස ද දස්කම් පෑවේය. පසුව ඔහු වේදිකා නාට්‍යවලට සම්බන්ධ වී වසර ගණනාවක් රඟ දැක්වීය. ටවර්හෝල් නාට්‍ය යුගයේදී එවකට අගමැති රණසිංහ පේද්‍රමදාස මහතාගේ සහායෙන් "නගර ශෝභනී" නාට්‍යයේ රඟපෑවේය.

වේදිකා නාට්‍ය නළුවකුව සිටියදී චිත්‍රපටයක රඟපාන්නට අවශ්‍ය වූ ඔහු තම ඥාති සොහොයුරා වන විලී ජයමාන්නගේ පිහිට පැතුවා. ඔහුගේ ඥාති සොහොයුරා යටතේ සිරිල්ට හමුවීමට අවස්ථාව ලැබුණි බී. ඒ ඩබ්ලිව් ජයමාන්න. ඉන්පසුව ඔහු රුක්මණී දේවි සමඟින් "පෙරළෙන ඉරණම" චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කිරීමට තෝරා ගන්නා ලදී. නමුත් ඔහුගේ මව රඟපෑම සඳහා ඉන්දියාවට යාමට අවසර දීම ප්‍රතික්ෂේප කළාය. නමුත් ෆිල්ම් එකක රඟපාන්න ඉන්දියාවට යන්න දුන්නෙ නැත්තම් සියදිවි නසාගන්නවා කියලා අම්මට කිව්වම අම්මා ඒකට අවසර දුන්නා. එම චිත්‍රපටයේ ඔහු 'පාපේ මේ ජීවිතේ', 'ඕලු මලේ සුදෝ සුදු' සහ 'හද ආදර පෙම් මන්දිරේ' ඇතුළු ගීත හතරක් ගායනා කළේය.

මෙම චිත්‍රපටය 1949 ඔක්තෝබර් 20 වන දින ශ්‍රී ලංකාවේ නිකුත් කරන ලද අතර එය අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද්දේ J. P. සිංහ විසිනි. සිරිල් පෙරේරාට අනුව ඔහු සහ චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන නිළිය අතර සම්බන්ධයක් ඇති බවට කටකතා පැතිර ගියේය. රුක්මණීගේ සැමියා වූ එඩී ජයමාන්න ඉන්දියාවේ චිත්‍රාගාරවල පවා පැතිර ගිය ආරංචිය එම කටකතාවේ ඇත්ත නැත්ත ගැන ප්‍රශ්න කළේය. ප්‍රධාන නළු සිරිල් පෙරේරා රුක්මණී දේවි එක්ක රඟපානවා කියලා රංගනයේ සඳහන් කරන්න එපා කියලා එඩී චිත්‍රාගාරයට ඇවිත් ලොකු ඝෝෂාවක් කළා. ඔහුගේ නම තැබීමට නම් ප්‍රධාන කලාකරුවන් දෙදෙනාගේ නම් ඉවත් කළ යුතු බව ඔහුගේ දැඩි අදහස විය. පසුව සිරිල් පෙරේරා යන නම වෙනුවට සිනමාවට සුදුසු වෙනත් නමක් යෙදිය යුතු බවට අයෙක් යෝජනා කළ අතර එහිදී තවත් අයෙක් 'අරුණ ශාන්ති' යන නම යෝජනා කළේය.

වර්ෂ 1953 දී ඔහු A. B. රාජ්ගේ "ප්‍රේම තාරකා" චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිතයට තෝරා ගන්නා ලදී. පසුව අරුණ ශාන්තිගේ ඥාතියකු වූ ජෝශප් වනිගරත්න සමඟ එක්ව ''දේවියනි ඔබ කොහිද'' චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කළේය. කතෝලික පල්ලියේ සමහර පූජකයන් සහ ගිහියන් දෙපිරිසකට බෙදී, චිත්‍රපටයේ තේමාව ගැන තර්ක කළත්, චිත්‍රපටය ප්‍රමාදයකින් තොරව තිරගත විය. 1964 දී ඔහු S. රාමනාදන් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද ''සසරක හත'' චිත්‍රපටිය නිෂ්පාදනය කළේය. ඉන් පසුව පවා ඔහු චිත්‍රපටවල විවිධ චරිත නිරූපණය කළේය: මමයි රජා, සිනාසෙන්න රත්තරං, යුක්තියට වැඬ, අලි බබා සහ හොරු හතළිහ, සිහින අහසේ වසන්තේ, සහ වෙස් වලගත් තරුණිය එයින් කිහිපයක් වේ. ඔහුගේ බෑණනුවන් වූ බර්ට්‍රම් පෙරේරා අධ්‍යක්ෂණය කළ ''රන් හදවත'' චිත්‍රපටයේ රූගත කිරීම් කරමින් සිටියදී ඔහු පළමු වරට රෝගාතුර විය.

වර්ෂ 1984 දී 6 වැනි ජනාධිපති සම්මාන]] හිදී ඔහු මුහුදු ලිහිණි චිත්‍රපටයේ ඔහුගේ චරිතය වෙනුවෙන් කුසලතා සම්මානයක් දිනා ගත්තේය. ඉන්පසුව 1990 වසරේ 18 වැනි සරසවිය සම්මාන උලෙළේ "සිනසෙන්න රත්තරං" චිත්‍රපටය වෙනුවෙන් හොඳම රංගනය සඳහා වූ සම්මානය දිනා ගත්තේය.

උරුමය
ඔහුගේ දරුවන් සෑම වසරකම ඔහු වෙනුවෙන් සමරු ප්‍රසංගයක් පවත්වයි. 2017 දෙසැම්බර් 23 වන දින අරුණ ශාන්ති ප්‍රසංගය සවස 4.30 ට කළුතර ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලීය ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්විණි.

References

External links

ශ්‍රී ලාංකික නළුවෝ
සිංහල ජනයා

අරුණ ශාන්ති


ආරම්භය හා භූ විද්යා.ත්මක පරිණාමනය

හට ගැනීම

ස‍ඳෙහි ඇති වීම සඳහා යාන්ත්රිණ කිහිපයක් යෝජනා කර ඇත. ස‍ඳෙහි ඇති වීම සිදු වන්නට ඇත්තේ වසර බිලියන 4.527 +  0.010 පෙර එනම් සෞරග්ර හ මණ්ඩලය ඇති වීමෙන් වසර මිලියන 30-50කට පමණ පසුව බවට විශ්වාස කරයි.

විඛණ්ඩන  සිද්ධාන්තය

මුල් කාලීන විශ්වාසයන් යෝජනා කළේ සඳ පෘථිවි කබලෙන් කේන්ද්රාරපසාරී බලය නිසා බිඳී ගිය කොටසක් බවයි. එලෙස එම කොටස ඉවත් වීම නිසා පැසිපික් සයුර සෑදී ඇති බවට එමඟින් කියවේ. කෙසේ නමුත් මෙම අදහස සඳහා පෘථිවිය අධික අවස්ථිති භ්රඇමණයක් තිබිය යුතු අතර එය එසේ වුවද එම ක්රිසයාවලිය නිසා ස‍ඳෙහි කක්ෂය පෘථිවියෙහි සමක තලය ඔස්සේ ගමන් කළ යුතුය. එමනිසා මෙය සිදු විය නොහැක.

ග්ර්හණ සිද්ධාන්තය

වෙනත් විශ්වාසයන් කියා සිටින්නේ සඳ වෙනත් ස්ථානයක ඇතිවී පසුව පෘථිවියෙහි ගුරුත්වය මඟින් ග්ර්හණය කරගෙන ඇති බවයි. කෙසේ නමුත් එවැනි යාන්ත්රුණයක් ක්රිහයාත්මක වීම සඳහා අවශ්ය  වන තත්ව සේ පිළිගැනෙන අසලින් ගමන් ගන්නා ස‍ඳෙහි ශක්තිය විනාශ කිරීම සඳහා වූ  ව්යායප්ත වූ පෘථිවි වායු ගෝලයක් යන තත්වය සිදු විය නොහැකි දෙයකි.

සම - ඇති වීම් සිද්ධාන්තය

සම ඇතිවීම් කල්පිතය යෝජනා කර සිටින්නේ සඳ සහ පෘථිවිය එකම තැන දී එකම අවස්ථාවේ දී ආදි කල්පිත උපවයන තැටියෙන් ඇති වු බවයි. සඳ ඇති වී තිබෙන්නේ සූර්යා වටා අනෙකුත් ග්රඇහලෝක ඇති වූවා මෙන්ම ප්රො ටෝ පෘථිවිය වටකර තිබූ පදාර්ථවලිනි. සමහරෙක් යෝජනා කර සිටින්නේ එම කල්පිතය සඳෙහි ලෝහ යකඩ හායනය පැහැදිලි කිරීමට අපොහොසත් වන බවයි.

මෙම සියළු කල්පිතවල විශාල අඩු ලුහුඬුකමක් වන්නේ ඒවාට පෘථිවි චන්ද්ර  පද්ධතියේ අධික කෝණික ගම්යසතාවයට හේතු ඉදිරිපත් කිරීමට නොහැකි වීමයි.
විශාල ගැටුම් සිද්ධාන්තය

වර්තමානයේ පවතින කල්පිතය වන්නේ පෘථිවි චන්ද්ර් පද්ධතිය නිර්මාණය වූයේ විශාල ගැටුමක ප්රතතිඵලයක් ලෙසින් යන්නයි. ප්රදමාණයෙන් අඟහරු තරම් වන (තෙයියා ලෙස හඳුන්වන) වස්තුවක් ප්රොතටෝ පෘථිවියෙහි ගැටී එමඟින් උපවයනය හරහා චන්ද්රායා නිර්මාණය වීමට ප්රතමාණවත් තරම් පදාර්ථ අවට කක්ෂයට එකතු විය. උපවයනය යනු ග්රරහලෝක වස්තු නිර්මාණය වීමේ ක්රි්යාවලියක් වන අතර විශාල ගැටුම් සියළු ග්රයහලෝකවලට පාහේ බලපෑම් එල්ල කර ඇත. මෙම විශාල ඝට්ටනය ආදර්ශණය කරන පරිගණක අනුහුරුකරණ චන්ද්රර පෘථිවි පද්ධතියේ කෝණික ගම්ය තාවයේ මිනුම්වලින් මෙන්ම චන්ද්ර  හරයේ කුඩා ප්රෝමාණයෙන් ද යුක්තය. මෙම සිද්ධාන්තය සම්බන්ධ නොවිසඳූ ගැටළු වන්නේ ප්රොකටෝ පෘථිවියෙහි හා තෙයියා හි සාපේක්ෂ ප්රදමාණයන් හා සඳ නිර්මාණය වීමට මෙම වස්තු දෙකෙන් කෙතරම් ද්ර ව්ය  දායක වුණි ද යන්නයි.

චන්ද්රු මැග්මා සයුර

විශාල ගැටුම් අවස්ථාවේ දී හා පසුව සිදු වූ පෘථිවි කක්ෂයේ වූ වස්තුවල නැවත උපවයනය වීම අතරතුර හටගත් විශාල ශක්ති ප්රපමාණයේ ප්රිතිඵලයක් ලෙස සඳෙන් විශාල කොටසක් ද්රරව බවට පත් වූ බව විශ්වාස කෙරේ. මෙම කාලයේ දී සඳෙහි ද්රකව බවට පත් වූ පිටත කොටස මැග්මා සයුර ලෙස හඳුන්වන අතර එහි ගැඹුර 500km සිට සම්පූර්ණ චන්ද්රප අරය දක්වාම විහිදෙන බවට ඇස්තමේන්තු කර තිබිණි.

මැග්මා සයුර සිසිල් වීමත් සමඟ එය ආංශිකව ස්පටීකරණය හා කොටස් බවට පත් වීම සිදු විය. එමඟින් ජ්යා මිතිකව එකිනෙකට වෙනස් කබොලකට හා මැන්ටලයකට මඟ පෑදීය. මැන්ටලයකට  olivine, Clinopyroxene හා orthopyroxene යන ඛනිජවල අවලම්භනය වීමෙන් හා ගිල්වීමෙන් තැනී ඇති බවට විශ්වාස කෙරේ. මැග්මා සයුරෙන් ¾ක් පමණ ස්පටීකරණය වී අවසන් වූ විට Anorthite ඛනිජය එහි අඩු ඝනත්වය නිසා මතුපිට මතට අවලම්භනය වී හා පාවී කබොල සාදා ඇත.

මැග්මා සයුරෙන් අවසානයට ස්පටීකරණය වූ ද්රජව ක‍බොල හා මැන්ටලය අතර පිරවුම බවට පත් වන්නට ඇත. එහි අසංඝත හා තාප නිපදවන මූලද්ර ව්යක අධික ප්ර්මාණයක් අඩංගු විය හැක. මෙම ජෛව රාසයනික සංරචකය KREEP (පො‍ටෑසියම් (K), පෘථිවියෙහි දුලභ මූලද්රඇව්යජ (REE) හා පොස්පරස් (P) )  ලෙස හඳුන්වන අතර සඳෙහි ළඟ පැත්තේ වූ Oceanus procellarum හා mare imbrium හි වැඩි ප්රයමාණයක් අයත් වන කුඩා භූ ගෝලීය ප්රතදේශයක් වන Procellarum KREEP terrane තුළ පිහිටා ඇති බව පෙනේ.

ආරම්භය හා භූ විද්යාිත්මක පරිණාමනය


Olaylar

 17 Ekim – Fransa ile Avusturya arasında Campo Formio Antlaşması imzalandı
 Venedik Cumhuriyeti yıkıldı.

Doğumlar
 31 Ocak - Franz Schubert, Avusturyalı besteci (ö.1828)
 ? - Şeyh Şamil'in doğumu
 3 Mart - Gotthilf Heinrich Ludwig Hagen, Alman fizikçi ve mühendis (ö. 1884)
 27 Mart - Alfred de Vigny, Fransız şair, oyun ve roman yazarı
 30 Ağustos - Mary Shelley, İngiliz yazar.
 13 Aralık - Heinrich Heine, Alman romantik şair ve yazar (ö. 1856)

Ölümler
 10 Eylül - Mary Wollstonecraft, İngiliz yazar (d. 1759)
 27 Mayıs - François-Noël Babeuf, Fransız şair ve yazar (d. 1760)
 10 Kasım – Rusya Çariçesi II. Yekaterina öldü. Yerine I. Paul (1754-1801) geçti.
 16 Kasım – Prusya kralı II. Friedrich Wilhelm öldü yerine III. Friedrich Wilhelm (1770-1840) geçti
Öldüğü ay ve gün bilinmeyenler
 Tatarcık Abdullah Efendi Osmanlı Devleti devlet adamı (d.1730)

1797


Landry Kore (født 30. juni 1989) er en dansk professionel bokser i mellemvægt. Han er oprindeligt fra Elfenbenskysten og kom til Danmark i 2001, hvor han blev dansk statsborger.
Som amatør har Landry Kore bl.a trænet under den tidligere Europa-, IBO- og WBO-titelholder Jimmi Bredahl, hvor han blev Sjællandsmester og Danmarksmester.
Den 12. april 2014 mødte han og besejrede den kroatiske bokser Nikola Matic i sin debutkamp som professionel bokser under Team Sauerland.

Professionelle kampe

Referencer

Eksterne henvisninger
 https://ekstrabladet.dk/sport/anden_sport/boksning/landry-kore-tog-foerste-danske-sejr/5330305
 https://www.tv3sport.dk/sport/kampsport/nyheder/landry-kore-vil-fortsaette-sin-gode-udvikling

Mandlige boksere fra Danmark
Sportsfolk fra Elfenbenskysten

Landry Kore


La microrregión de Camaquã es una de las microrregiones del estado brasileño del Rio Grande do Sul perteneciente a la mesorregión Metropolitana de Porto Alegre. Su población fue estimada en 2005 por el IBGE en 131.283 habitantes y está dividida en ocho municipios. Posee un área total de 5.819,650 km².

Municipios
 Arambaré
 Barra do Ribeiro
 Camaquã
 Cerro Grande do Sul
 Chuvisca
 Dom Feliciano
 Sentinela do Sul
 Tapes

Microrregiones de Río Grande del Sur

Microrregión de Camaquã


Jean-Pierre Bassène (Essyl, Senegal, 1 de agosto de 1951) é um clérigo senegalês e bispo católico romano de Kolda.

Jean-Pierre Bassène recebeu o Sacramento da Ordem em 11 de abril de 1980.

Em 22 de dezembro de 1999, o Papa João Paulo II o nomeou o primeiro bispo da Diocese de Kolda, que foi criada na mesma data. O bispo emérito de Ziguinchor, Augustin Sagna, o consagrou bispo em 29 de abril de 2000; Os co-consagradores foram o Arcebispo de Abidjan, Bernard Agré, e o Arcebispo de Conakry, Robert Sarah.

Em 5 de agosto de 2017, o Papa Francisco também o nomeou Administrador Apostólico de Tambacounda para a vacância da Sé até 6 de fevereiro de 2022.

Ver também

Bispos católicos do Senegal

Jean-Pierre Bassène


Svijet

Književna djela

Opsadno stanje
 Progonstvo i kraljevstvo Alberta Camusja
 Doktor Živago Borisa Pasternaka

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

 Nobelova nagrada za književnost:

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

 30. studenog – Marija Jurić Zagorka, hrvatska književnica i novinarka (* 1873.)
 17. prosinca – Jagoda Truhelka, hrvatska pedagoginja i književnica (* 1864.)

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1957.