Christian Weber (Polsingen, 25 de agosto de 1883 - Jura de Suabia, 10 de mayo de 1945) fue un miembro histórico del Partido Nazi y oficial de las SS con el rango de Brigadeführer.

Biografía

Junto a Emil Maurice, Ulrich Graf y Max Amann fue un alborotador callejero que estuvo entre los primeros seguidores políticos de Adolf Hitler. Siempre listo para la pelea,  Weber solía llevar una fusta de caballos, hábito también compartido por Hitler en sus primeros años de lucha. Otto Strasser, que odiaba a Weber y lo había llamado públicamente «criatura simiesca» y el «más despreciable de los seguidores de Hitler», posteriormente aseguraría que también era un proxeneta en aquellos tiempos. A finales de 1921, Weber fue uno de los participantes del grupo de Hitler que atacó a la Liga Bávara. Hitler personalmente golpeó al líder de la Liga, Otto Ballerstedt, acción que le acarrearía al futuro "Führer" estar encarcelado durante un mes. Después del Putsch de Múnich, Weber se dedicó al comercio de caballos y compró una deuda de 1000 dólares de Hitler, quien inicialmente los debía a Ernst Hanfstaengl. Weber insistiría en que Hitler le pagara la deuda en su totalidad. A pesar de ello, los dos permanecieron cercanos y Hanfstaengl después señaló que Weber era uno de los pocos que podía hacer bromas sobre el libro Mein Kampf estando en presencia de Hitler.

Como concejal de Múnich, se convirtió de hecho en el jefe de la ciudad inmediatamente después de la toma del poder por los Nazi. Weber se hizo una figura odiada en la ciudad, particularmente entre la clase media y se convirtió en símbolo de corrupción, siendo cuestionado por adquirir la propiedad de hoteles, villas, gasolineras, una destilería de cerveza, el hipódromo de la ciudad y un servicio de autobuses así como un Hogar de Residencias en Múnich. Otros títulos que poseía incluyendo la Presidencia de Deutsches Jagd- und Fischereimuseum y la Liga de Propietarios de Caballos de Carrera Alemanes. En la «noche de los cuchillos largos» Weber estuvo entre los que viajaron con la SS hacía Bad Wiessee para purgar al liderazgo de la Sturmabteilung. Hitler personalmente lo recompensó promoviéndolo al rango de Oberführer en la SS.

Buscando una oportunidad para enriquecerse,  Weber estuvo muy activo en la Kristallnacht, cuando con un grupo de hombres de la SS, incluyendo a un joven Hermann Fegelein, saquearon los bienes del noble judío Rudolf Hirsch. El Estado, finalmente, transmitió estos bienes a Weber. Weber asumió el control y aparato de seguridad nazi de Múnich, a pesar de haber sido duramente criticado por haber fallado en la prevención del atentado terrorista de Georg Elser; este colocó una bomba en la Bürgerbräukeller el 8 de noviembre de 1939, aunque la bomba no logró matar a Hitler y a un número alto de otros líderes nazis incluyendo a Heinrich Himmler y a Alfred Rosenberg por solo diez minutos. Después de esto, Weber mantuvo un perfil bajo, aunque con un fuerte rival, el Gauleiter Paul Giesler. Los dos se enfrentaron en 1943, sobre la continuación de las carreras de caballos en la ciudad, e incluso esta disputa sería llevada a Hitler, donde Giesler arguyó que debían ser prohibidas para conducir todo el esfuerzo hacia la guerra total. Hitler estuvo de acuerdo con Giesler, pero por respeto a su también antiguo camarada Alter Kämpfer, acabó permitiendo que éstas continuaran en la ciudad de Theresienwiese.

Siendo una odiada figura muniquesa, Weber fue capturado en Baviera tras el colapso de la Alemania nazi y fue entregado a las fuerzas aliadas. El 10 de mayo de 1945 murió en un accidente de tráfico mientras era trasladado desde Ulm hasta Heilbronn.

Referencias

Miembros del Partido Nazi
Oficiales de las SS
Militares de Baviera

Christian Weber


Santo Adrião de Vizela,  Portekiz'de Vizela belediyesine bağlı olan, 3,47 km2 yüzölçümüne sahip, 2.460 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vizela

Santo Adrião de Vizela


TV5, uydudan, D-Smart ve internet üzerinden yayın yapmaktadır. TV5, Necmettin Erbakan'ın lideri olduğu Millî Görüş adlı siyasi ve toplumsal harekete yakınlığıyla bilinmektedir. İlk kurulduğunda genel yayın yönetmenliğini iletişimci akademisyen ve yazar Yusuf Kaplan yapmıştır. Bu ilk dönemde kanal, pek çok program hazırlamıştır. Yusuf Kaplan, kanal sahiplerinin beklediği şekilde siyasi propagandaya yer vermediği gerekçesiyle yayın yönetmenliğinden alınmıştır. Kanal, ilk dönemde kullandığı logosunu değiştirmiş ve hâlen kullanılan logoya geçmiştir. TV5'in binası ve stüdyoları Sefaköy Milsan Tesisleri'nde yer almaktadır.

Son 13 yıldır TV5 Genel Koordinatörü olan Mustafa Geçer'den sonra "1 Mart 2017" tarihi itibarıyla Millî Gazete ile yönetimleri birleşti. Yeni yayın dönemi Millî Gazete yönetiminde devam ediyor.

Kasım 2018 tarihinde Genel Yayın Yönetmenliği görevine Millî Gazete Ankara Temsilcisi Mustafa Yılmaz getirilirken, Genel Müdür Yılmaz Bayat, Genel Yayın Koordinatörü ise Mehmet Ali Kayacı oldu.
2023 yılında büyük bir atağa geçen kanal 1 Şubat 2023 tarihinde KabloTV 80. kanaldan, 24 Mart 2023 tarihinde ise tivibu 66. kanaldan yayınlara başlamıştır.

Dış bağlantılar

2004'te kurulan televizyon kanalları ve istasyonları
Türkçe televizyon kanalları
Türkiye'deki dinî televizyon kanalları
Millî Görüş
Türkiye'deki İslami televizyon kanalları
Türkiye'deki aile kanalları

TV5 (Türkiye)


Le château de Rockingham est un ancien château royal et pavillon de chasse dans la forêt de Rockingham  environ trois kilomètres au nord du centre-ville de Corby, dans le Northamptonshire.

Histoire

–  siècles
Le site sur lequel se dresse le château est utilisé à l'âge du fer, à l'époque romaine, par les Saxons, les Normands, les Tudors et aussi à l'époque médiévale. C'est parce que sa position sur un terrain surélevé offre une vue dégagée sur la vallée de Welland à partir d'un emplacement solide et défendable.

Guillaume le Conquérant ordonne la construction d'une Motte en bois à Rockingham au  siècle peu après la conquête normande de l'Angleterre. En trois décennies, Guillaume le Roux le remplace par un château de pierre. Un donjon en pierre est ajouté à la grande motte et la basse-cour extérieure est fermée par une courtine. Le château sert alors de retraite royale tout au long des périodes normande et plantagenêt. La forêt voisine de Rockingham est particulièrement propice à la chasse au Sanglier et au cerf.

En 1270, Henri III renforce le château avec l'ajout d'une tour de garde jumelle en D. Mais moins d'un siècle plus tard, Édouard III devient le dernier monarque à visiter le château alors qu'il est propriété de la Couronne.

–  siècles

À la fin du  siècle, le château de Rockingham tombe en ruine. Sir Edward Watson  (fondateur de la dynastie Watson) acquiert le bail du château d'Henri VIII. Certaines parties du château sont ensuite remplacées par une maison Tudor avec jardins. L'ancien château royal devient un pavillon de chasse pour la noblesse . Le petit-fils de Watson, Lewis Watson (1er baron Rockingham) acquiert la propriété franche du château et des terres de la Couronne. Watson est successivement fait chevalier, baronnet et baron .

Dans les années 1640, pendant la guerre civile anglaise, Rockingham est une garnison pour les troupes royalistes. Ils combattent lors de plusieurs petites escarmouches avec les forces parlementaires. En 1643, Rockingham est capturé par le général parlementaire Henry Grey (1er comte de Stamford) et Lewis Watson est temporairement contraint de partir. Ses murs restants sont sacrifiés en 1646. Au cours des derniers  et  siècles, Rockingham redevient une résidence civile.

Le petit-fils de Lewis, également Lewis, déjà baron Rockingahm, est créé comte de Rockingham en 1714. Le comté s'éteint avec la mort du  baron ( comte) en 1746. Le domaine passe ensuite à son cousin Thomas Watson-Wentworth, qui est créé marquis de Rockingham plus tard cette année-là. Lorsque Charles Watson-Wentworth,  marquis de Rockingham meurt en 1782, le domaine (entre autres) passe au fils de sa sœur, William Fitzwilliam (4e comte Fitzwilliam). Le château subit une nouvelle restauration à la fin du  siècle.

Aujourd'hui, le château est la maison de la famille Saunders-Watson dirigée par James Saunders Watson qui réalise 4 000 000 £ de revenus grâce à ses événements et locations en 2017 . Il est haut shérif du Northamptonshire depuis le 28 mars 2018 .

Emplacement

La paroisse jouxte directement la ville de Corby. Rockingham (et Corby) font partie du North Northamptonshire, qui fait partie du comté cérémoniel du Northamptonshire.

Le château surplombe les villages de Rockingham et Caldecott et offre une vue sur la vallée de Welland.

L'endroit est visité par l'écrivain Charles Dickens, qui est un ami de Richard et Lavinia Watson, ancêtres de la famille actuelle. Le château est sans doute l'inspiration de Chesney Wold dans le roman de Dickens Bleak House, publié en 1853.

Le château tire son nom du manoir de Rockingham. La forêt de Rockingham est, en grande partie à l'extérieur de la paroisse, du nom de l'endroit à l'époque de Guillaume le Conquérant en raison de l'importance du château en tant que retraite royale.

Un terrain de cricket se trouve sur le terrain et abrite le club de cricket Old Eastonians.

Tournage
Le château de Rockingham est utilisé comme décor principal pour le drame de la période de la guerre civile anglaise de la BBC, By the Sword Divided . Dans la série télévisée, "Arnescote Castle" est la maison de la famille royaliste Lacey. Le château figure également dans le film Top secret !, qui met en vedette Val Kilmer.

Références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Northamptonshire

Château de Rockingham


Boutros Boutros-Ghali (Arapça: بطرس بطرس غالي; 14 Kasım 1922 - 16 Şubat 2016), Mısırlı diplomat ve altıncı Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri. Kıptî Hristiyan bir aileden gelmektedir.

1992 ve 1996 yılları arasında Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği yaptı. 16 Şubat 2016 tarihinde öldü.

Kaynakça

1922 doğumlular
Kahire doğumlular
2016 yılında ölenler
Mısırlı siyasetçiler
Mısır dışişleri bakanları
Birleşmiş Milletler Genel Sekreterleri
Antisiyonistler
Paris Siyasi Bilimler Akademisinde öğrenim görenler
Rusya Bilimler Akademisi'nin yabancı üyeleri
Kahire Üniversitesinde öğrenim görenler
Mısırlı akademisyenler
Fransa Ahlaki ve Siyasi Bilimler Akademisi üyeleri
Mısırlı diplomatlar
Mısırlı liberaller
Mısırlı Hristiyanlar
Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı sahipleri
Fulbright Programında öğrenim görenler

Butros Butros-Gali


Avation er en dansk dokumentarfilm fra 2003 med instruktion og manuskript af Faisel Butt og Manyar I. Parwani.

Handling
To venner søger tilgivelse efter en kammerats død og rejser sammen til Tyrkiet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2003

Avation


Batalha de Mariupol ou Cerco a Mariupol foi um conflito militar que teve origem com a invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022. Mariupol é uma estratégica cidade litorânea localizada no oblast de Donetsk, que separatistas clamam pertencer à República Popular de Donetsk.

Na manhã de 25 de fevereiro, forças russas partiram do território realmente controlado pelos separatistas no leste em direção à cidade, encontrando resistência ucraniana perto da vila de Pavlopil. Na noite do mesmo dia, a Marinha da Rússia começou um ataque anfíbio na região litorânea do Mar de Azov a oeste de Mariupol. Os russos foram encontrando cada vez mais resistência, sendo forçados a submeter a cidade a um intenso bombardeio aeronaval e por terra que durou semanas. Foi reportado que, até meados de abril, cerca de 95% dos prédios da cidade já haviam sido total ou parcialmente destruídos pelos combates e bombardeios. Em 21 de abril, os russos e os separatistas de Donbas começaram a retirar enormes contingentes de militares de Mariupol, enquanto o presidente Vladimir Putin declarou vitória sobre a cidade, embora bolsões de resistência ucranianos permanecessem, especialmente no complexo siderúrgico e metalúrgico de Azovstal.

A cidade de Mariupol, um importante polo industrial, é crucial para ambos os lados do conflito. Se a Rússia tomar a região, eles assumiriam o controle do acesso ucraniano ao Mar de Azov. Desde o final de fevereiro, a cidade tem sido exposta a um intenso bombardeio de aviões e artilharia pelos russos, matando mais de dois mil civis nas primeiras três semanas de um sítio que foi comparado ao Cerco de Leningrado.

Em 16 de maio, após quase três meses de resistência, o Estado-Maior ucraniano anunciou que a guarnição de Mariupol havia "cumprido sua missão de combate" e que as evacuações da fábrica de aço Azovstal haviam começado. Os militares ucranianos afirmaram que 264 soldados, 53 deles "gravemente feridos", tinham sido levado de ônibus para áreas controladas pelas forças russas. Um post numa mídia social foi então divulgado pelo comandante do Regimento Azov, Denis Prokopenko, afirmando: "Para salvar vidas, toda a guarnição de Mariupol está implementando a decisão aprovada do Comando Militar Supremo e espera o apoio do povo ucraniano". Esta declaração seguiu a divulgação da decisão da Rússia de evacuar os soldados ucranianos feridos da fábrica de Azovstal e levá-los para a cidade de Novoazovsk, controlada por militantes da República Popular de Donetsk para receberem tratamento. A vice-ministra da Defesa, Hanna Malyar, afirmou em 17 de maio: "Graças aos defensores de Mariupol, a Ucrânia ganhou um tempo criticamente importante para formar reservas e reagrupar forças e receber ajuda de parceiros. E eles cumpriram todas as suas tarefas. Mas é impossível desbloquear Azovstal por meios militares".

Alguns analistas chamaram o resultado da batalha de uma "vitória pírrica" ou "majoritariamente simbólica" e um "desastre de reputação" para os russos, após a destruição completa da cidade, com sua unitilização temporária, e uma derrota tática, mas na verdade como uma vitória estratégica para as forças ucranianas, que amarraram com sucesso vários grupos táticos de batalhão russos por meses. Outros consideraram o resultado da luta como uma derrota significativa para a Ucrânia.

Mariupol
Conflitos em 2022
2022 na Ucrânia
2022 na Rússia
Guerras envolvendo a Ucrânia
Guerras envolvendo a Rússia
Batalhas da invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022

Cerco de Mariupol


Der Te Araroa Trail (The Long Pathway) ist der längste Fernwanderweg Neuseelands und wurde im Dezember 2011 offiziell eröffnet. Er beginnt am Cape Reinga auf der Nordinsel Neuseelands und endet im Ort Bluff auf der Südinsel. Die Gesamtdistanz beträgt ca. 3030 km und wird in ca. 300 Sektionen unterteilt. Organisiert wurden die Baumaßnahmen von acht regionalen Untergruppierungen, den sog. Trusts (Auckland Trust, Waikato Trust, Whanganui Trust, Manawatu Trust, Wellington Trust, Canterbury/West Coast Trust, Otago Trust, Southland Trust). Neben der Regierung haben sich zahlreiche Freiwillige und kommerzielle Partner am Bau beteiligt.

Weblinks

 Offizielle Website des Te Araroa Trails (englisch)

Fernwanderweg
Wanderweg in Neuseeland

Te Araroa Trail


An Kulinia eludens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Barbara Gillian Briggs ngan Lawrence Alexander Sidney Johnson. An Kulinia eludens in nahilalakip ha genus nga Kulinia, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kulinia

Kulinia eludens


An Iseilema hubbardii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Uppuluri. An Iseilema hubbardii in nahilalakip ha genus nga Iseilema, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Iseilema

Iseilema hubbardii


Araç takip aracın yerini harita üzerinde gösterme işlemidir. Yer belirlemede GPS uyduları kullanılır. GPS uydularının kullanılmasından dolayı Uydudan Araç Takibi olarak da bilinir. 4 temel çeşidi vardır. GSM tabanlı sistemler, Uydu tabanlı sistemler, kara kutu sistemler ve hibrid sistemler. Telsizle takip de kullanılan yöntemler arasındadır, ama bu yöntem fazla yaygınlaşmamıştır.

GSM tabanlı araç takibi
GSM desteği olan yerlerde kullanılabilir. Ancak çöl, dağ, deniz gibi GSM hizmeti olmayan yerlerde araç online takip edilemez. GSM tabanlı araç takibi için üç farklı yöntem kullanılır:
 SMS
 DATA
 GPRS

Uydu tabanlı sistemler
Uydu tabanlı sistemler, GSM çekmeyen yerler için idealdir ancak maliyeti pahalıdır. Uydu tabanlı sistemlerde genellikle SMS kullanılır. DATA hattı da kullanılabilir.

Kara kutu sistemler
Online alışveriş yapılmaz ve araçlar online takip edilmez. Ancak araçtaki cihaza kayıt yapılır. Araç merkeze gelince bilgiler alınır ve daha sonra harita üzerinde gidilen yerler görülür..

Hibrid sistemler
Diğer 3 sistemin çeşitli varyasyonlarının beraber kullanımıyla oluşur.

Araç takip izleme yöntemleri
GPS uyduları sayesinde araçlar bilgisayar veya mobil iletişim cihazları ile takip edebilir. Araç takip sistemleri ile araçların hızları, izlemiş oldukları güzergâh, duraklama yaptıkları yerler ve süreler sayısal haritalar üzerinde izlenebilir. Araçların günlük kullanımı hakkında detaylı raporlar alınabilir.

Araçlara tesis edilen Mobil Veri Cihazları, GPS uydularından aldıkları konum bilgilerini ve bağlı sensörlerden gelen sıcaklık ve benzeri telemetrik bilgileri GSM/GPRS şebekesi üzerinden Kontrol ve İletişim Merkezi'ne aktarırlar. Gelen bilgiler özel yazılımlar sayesinde derlenir ve sunucular üzerindeki veri bankasına kaydedilir.

Taşıt teknolojisi
Yaygın bilişim
GPS
Uydu seyir sistemi

Araç takibi


الدَّرْبي المحلي أو الدربي  هو مباراة بين فريقين من نفس المدينة في كرة القدم أو في أي منافسة رياضية.

جاء مصطلح ديربي من رياضة الفروسية. وتحديداً من مدينة ديربي كاونتي الإنجليزية، التي كانت تشهد سباقاً للخيول في القرن الثامن عشر، وتحديداً في عام 1740، حيث كانت تقام المنافسات بين اثنين من أثرياء هذه المدينة فتم تسمية هذا السباق باسم ديربي. أيضا هناك من يعتقد أن كلمة ديربي أصلها مشتق من مباراة دورية كانت تقام بين فريقين محليين في قرية ديربيشير  الواقعة في مدينة آشبورن  في إنجلترا. ومنذ عام 1840، أصبح يطلق اسم الديربي على أي منافسة رياضية في مدينة واحدة. من أشهر الديربيات العالمية هو ديربي ميلانو في إيطاليا بين ناديي إيه سي ميلان وإنتر ميلان.

كرة القدم

المراجع

ثقافة رياضات
ثقافة كرة القدم
دربيات رياضية
قوائم رياضية
مصطلحات رياضية
مصطلحات كرة القدم

ديربي (كرة القدم)


The Township of North Dumfries is a rural township in Ontario, Canada, part of the Regional Municipality of Waterloo.

Communities
North Dumfries includes the following communities: Ayr, Branchton, Clyde (formerly from Beverley Township, Wentworth County), Reidsville and Roseville. It also contains rural clusters and hamlets such as Brown, Clarkson, Dickie One, Dickie Two, Dumfries, Greenfield, Hall, H'Ayritage, Highway Twenty-Four, Innanen, Lockie, Mackie, McLean, Morrison, Orr's Lake, Parker, Plumtree, Ranchlands, Riverview, Taylor, Wrigley and Young.

History
The history of North Dumfries is closely tied to that of the old City of Galt, now part of the City of Cambridge but which in the early 19th century was part of Gore District. Galt was founded on the east bank of the Grand River by Absalom Shade on behalf of William Dickson of Niagara. Dickson had bought  of land in 1816 for 24,000 pounds, and named it after his hometown of Dumfries in Scotland. The Nith River passes through Dumfries in Canada just as the River Nith passes through Dumfries in Scotland. That same year, he had the land surveyed and opened it for settlement. By 1817, a number of sawmills were operating in the district and the population, comprising 38 families, had reached 163. In 1819, the first municipal meeting for the Township of Dumfries North was held.

In 1820, Dickson encouraged further settlement on his land by inviting other Scotsmen to buy land, resulting in a wave of immigration from 1825 until 1832 when every plot of land was filled.

What is now the village of Ayr, then consisting of three small settlements, was first settled in 1822 by Abel Mudge, initially as a squatter. He built a dam, a sawmill and a grist mill at the junction of Smith and Cedar Creek. A post office opened at the settlement called Mudge's Mills in 1840, with the name Ayr, named after a town in Scotland. The other two settlements, Jedburgh to the east and Nithvale to the west, were not yet a part of Ayr but received their mail at the single post office. The population in 1846 was 230 persons, working in businesses such as a grist mill, barrel making, carpentry, wool processing, blacksmithing, tanning hides, making shoes and clothing, or carpentry. The population of Ayr did not reach 1000 until almost 1870. The largest business was a foundry.

In 1847 or 1848, the John Watson Manufacturing Company (later Ayr Machinery Works) had opened and became very successful, shipping iron implements across the country by 1870. By 1854, the village had a small library, two school houses, a fire company, a newspaper and a single (Presbyterian) church.

In 1858, Cruickston Park house was rebuilt by New York architect Detlef Lienau for the American heiress Eliza Astor and her English husband Matthew Wilks, and was later home tot their son Matthew Astor Wilks. The house has been used as a filming location for TV series and for the 2010 film Red.

The village of Ayr, including Jedburgh, was incorporated in 1884 with John Watson as the Reeve. What is now North Dumfries originally formed the north half of Dumfries Township, hence the current name.  With the introduction of the county system in the mid-nineteenth century, Dumfries was split between the new Waterloo and Brant Counties.  The remaining southern half of the old Dumfries Township is now South Dumfries in Brant County.  At about the same time Dumfries Township was divided, the City of Galt was extracted from it as an autonomous municipality within the new Waterloo County.  Though the two municipalities (Galt and North Dumfries) were now technically separated from one another, their histories are tightly interwoven as the township nearly envelopes what was then Galt.

The township's easternmost section (around the village of Clyde) was originally part of Beverley Township (now the city of Hamilton); it was transferred to North Dumfries Township in 1973.

Demographics
In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, North Dumfries had a population of  living in  of its  total private dwellings, a change of  from its 2016 population of . With a land area of , it had a population density of  in 2021.

The ethnic makeup of the township is 97.5% White, 1% Aboriginal and 1.5% visible minorities, of which the largest groups are Black (0.4%), South Asian and Latin American (0.3% each). Around 21.2% of the population is under the age of 14, while those over 65 number 10.3%. The average age is 39.0. There are 3050 private dwellings occupied by usual residents, out of a total of 3103 dwellings. Mother tongues spoken are:
 English as first language: 88.7%
 French as first language: 1.3%
 English and French as first language: 0%
 Other as first language: 10.1%

Population trend:
 Population in 2016: 10,215
 Population in 2011:  9,334 (2006–2011 population change: 3.0%)
 Population in 2006:  9,063
 Population in 2001:  8,769
 Population in 1996:  7,817
 Population in 1991:  6,821

Local government
The citizens of North Dumfries are represented by the mayor and four township councillors.  The mayor is directly elected while the councillors are elected in four wards.  The mayor serves as the township's sole representative on Regional Council. As of the 2018 election, the elected council members are:

Mayor: Sue Foxton

Councillors:

 Ward 1: Rodney Rolleman
 Ward 2: Derrick Ostner
 Ward 3: Margaret McCreery
 Ward 4: Pamela Gillespie

See also

 List of townships in Ontario
 List of municipalities in Ontario

References

External links

Township municipalities in Ontario
Lower-tier municipalities in Ontario
Municipalities in the Regional Municipality of Waterloo

North Dumfries


ماركو شتريلر ، من مواليد 18 يونيو 1981 في بازل في سويسرا ، لاعب كرة قدم سويسري.

يلعب مع نادي بازل منذ عام 2007.

بدأ باللعب مع منتخب سويسرا لكرة القدم في عام 2003.

مسيرته الكروية
لعب ماركو شتريلر خلال مسيرته الاحترافية مع 5 أندية في ثمانية عشر موسمًا وسجل خلالها 147 هدف ضمن 348 مباراة. حيث فاز في أربعة مواسم بالكأس وفي تسعة مواسم بالدوري.

خاض ماركو شتريلر مسيرته مع نادي بازل في موسم 2000–01 في المرة الأولى واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم ثم في موسم 2007–08 ليلعب معه ثمانية مواسم، مشاركًا طوالها في 233 مباراة سجل خلالها 111 هدف. ثم انتقل إلى  في موسم 2001–02 لمدة موسم واحد، حيث شارك في 30 مباراة سجل خلالها 16 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي ثون في موسم 2002–03 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 16 مباراة سجل خلالها 8 أهداف. ثم انتقل إلى نادي شتوتغارت في موسم 2003–04 في المرة الأولى واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم ثم في موسم 2006–07 لمدة موسم واحد، مشاركًا طوالها في 55 مباراة سجل خلالها 9 أهداف. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي كولن في موسم 2005–06 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 14 مباراة سجل خلالها 3 أهداف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سويسريون
لاعبو كرة قدم رجالية سويسريون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كانتون مدينة بازل
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو نادي بازل
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو شتوتغارت
لاعبو كأس العالم 2006
لاعبو كرة قدم سويسريون
لاعبو كرة قدم سويسريون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كولن
لاعبو منتخب سويسرا لكرة القدم
لاعبو منتخب سويسرا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي ثون
مواليد 1981
مواليد في بازل
طاقم نادي بازل غير اللاعبين
لاعبو دوري السوبر السويسري
لاعبو نادي شتوتغارت
لاعبو كونكورديا بازل
رياضيون من مدينة بازل
لاعبو كرة قدم من بازل

ماركو شتريلر


LObservatoire des espèces à enjeux pour la santé humaine est un centre national français de ressources créé en 2021, par le ministère des Affaires sociales et de la Santé en partenariat avec le ministère de l'Agriculture et de l'Alimentation, le ministère de l'Écologie et le ministère de l'Intérieur. Le pilotage et l'animation de l'Observatoire sont assurés par FREDON France. Il a pour rôle la coordination des actions de prévention et de lutte contre les espèces à enjeux pour la santé humaine.

Historique de l'Observatoire
En 2011, les ministères de la Santé, de l'Environnement et de l'Agriculture ont mis en place avec l'Institut national de la recherche agronomique (Inra), un observatoire des ambroisies qui a pour but de renforcer la coordination des moyens de prévention et de lutte contre les ambroisies, espèces exotiques envahissantes originaires d'Amérique du Nord.

Le , le Ministère chargé de la Santé fixe une liste d'espèces végétales dont la prolifération est nuisible à la santé humaine. À cette occasion, il confie le pilotage de l'Observatoire des ambroisies au réseau FREDON France.

En 2021, les missions de l'Observatoire sont étendues au-delà de la gestion des ambroisies : c'est à cette occasion que le nom de l'Observatoire des espèces à enjeux pour la santé humaine est définitivement adopté.

Missions
Les missions de l'Observatoire consistent à communiquer et informer les différents publics sur les thématiques des espèces à enjeux pour la santé humaine, favoriser les actions de prévention, de lutte et de formation, et enfin d'appuyer les actions du Ministère chargé de la Santé relatives à ces espèces.

Observatoire des ambroisies
Le décret du  relatif aux espèces végétales dont la prolifération est nuisible à la santé humaine dresse une liste dans laquelle figurent trois espèces d'ambroisies : l'Ambroisie à feuilles d'armoise (Ambrosia artemisiifolia), l'Ambroisie à épis lisses (Ambrosia psilostachya) et l'Ambroise trifide (Ambrosia trifida). L'Observatoire des ambroisies assure la coordination de la lutte contre ces espèces d'ambroisie au niveau national, en mettant en place des actions de communication et d'information (vulgarisation scientifique, techniques de lutte et de prévention, veille scientifique, etc), en mettant en place des formations pour les acteurs sur le terrain (collectivités locales, agriculteurs), en animant un comité technique national composé d'acteurs diverses (agences régionales de santé, agriculteurs, médecins, associations, etc).

Chaque année, du 15 au 30 juin sont organisées les Journées de lutte contre les ambroisies durant lesquelles des animations et actions de préventions sont organisées sur l'ensemble du territoire.

Observatoire des chenilles processionnaires
En 2021, le décret du  est étendu aux espèces animales. Le Ministère chargé de la santé ajoute ainsi deux espèces à la liste des espèces à enjeux pour la santé humaine : les processionnaires du pin (Thaumetopoea pityocampa) et les processionnaires du chêne (Thaumetopoea processionea). À cette occasion est créé un Observatoire des chenilles processionnaires. Ses missions sont analogues à celles de l'Observatoire des ambroisies (actions de communication, formation, lutte, animation d'un comité technique).

Arrêté du 4 septembre 2020
Le , l'État fait voter un arrêté rendant obligatoire, pour les distributeurs et vendeurs de végétaux, la mise à disposition d'informations préalables à l'acte d'achat concernant les espèces susceptibles de porter atteinte à la santé humaine. Il confie à l'Observatoire la mission d'informer sur les plantes vendues présentant un risque pour la santé humaine en cas de contact, d'ingestion ou causant des allergies respiratoires.

Autres espèces à enjeux
Les missions de l'Observatoire s'étendent par ailleurs à d'autres espèces représentant un enjeu pour la santé humaine incluant par exemple les moustiques tigres (Aedes albopictus).

Notes et références

Santé publique en France

Association ou organisme lié à l'environnement en France
Organisme gouvernemental lié à l'environnement
Association ou organisme lié à la santé publique
Association ou organisme lié à la santé en France


A bus stop is a place, other than a terminal, established for buses to pick up and drop off passengers

Bus Stop may also refer to:

Culture
Bus Stop (William Inge play), a 1955 play by William Inge
The Bus Stop 《車站》, a 1983 Chinese-language play by Gao Xingjian

Film
Bus Stop (1956 film), a 1956 film, loosely based on the 1955 play by William Inge, with Marilyn Monroe and Don Murray
Bus Stop (1982 film), the 1982 retelling of the original 1955 play starring Tim Matheson
Bus Stop (2012 film), a 2012 Telugu Indian film directed by Maruthi
Bus Stop (2017 film), a 2017 Marathi Indian film directed by Sameer Joshi

TV
Bus Stop (TV series), a 1961-62 television series
Bus Stop (2000 TV series), a 2000 Japanese series starring Naoko Iijima

Music
Bus Stop (band), a 1998 band known for a version of "Kung Fu Fighting"
Bus Stop (album), a 1966 album by The Hollies
Bus Stop, a popular line dance style of the 1970s.

Songs
"Bus Stop" (song), a 1966 single by The Hollies
"The Bus Stop Song", a 1956 single by The Four Lads, used as the intro song for the 1956 film Bus Stop
"(Are You Ready) Do The Bus Stop", a 1975 single by Fatback Band, also known as "Do the Bus Stop"

Bus stop (disambiguation)


The  is a major railway line connecting Tokyo (Shibuya) to Yokohama. The line is owned and operated by the private railway operator Tokyu Corporation. The name of the line, Tōyoko (東横), is a combination of the first characters of Tōkyō (東京) and Yokohama (横浜), and is the mainline of the Tokyu network. The section between Den-en-chofu and Hiyoshi Station is a quadruple track corridor with the Tōkyū Meguro Line.

Services

Upon opening of the Tōkyū Shin-yokohama Line in March 2023, the typical weekday off-peak services are as follows:
 Northbound: 18  of which 2 join the line from
 2 tph F Liner for  via the Tokyo Metro Fukutoshin Line and Tōbu Tōjō Line
 2 tph F Liner for  via the Tokyo Metro Fukutoshin Line, Seibu Yurakucho & Ikebukuro Line
 6 tph Express for Shibuya, some continuing to  and  via the Tokyo Metro Fukutoshin Line and Tōbu Tōjō Line
 6 tph Local for Shibuya, some continuing to  and  via the Tokyo Metro Fukutoshin Line
 2 tph Local for  via the Tokyo Metro Fukutoshin Line, Seibu Yurakucho & Ikebukuro Line
 Southbound: 18 tph
 4 tph F Liner for  via the Minatomirai Line
 4 tph Express for  via the Minatomirai Line
 2 tph Express for  via the Tōkyū Shin-yokohama Line, Sōtetsu Shin-yokohama Line, Sōtetsu Main Line, and Sōtetsu Izumino Line
 8 tph Local for  via the Minatomirai Line

S-Train

Limited Express (Tōyoko Express)

 is the fastest service provided on the line at no extra charge. These type of trains can complete the journey between Shibuya and Motomachi-Chukagai in 35 minutes. Most Limited Express trains are through service to Tokyo Metro Fukutoshin Line and some to the Tobu Tojo Line or Seibu Ikebukuro Line via Fukutoshin Line. All Limited Express trains are through service to the Minatomirai Line. Trains that continuously and completely operate as express services through Tobu/Seibu, Tokyo Metro, Tokyu, and Yokohama Minatomirai railways are dubbed as "F-Liner" services. In daytime, connects to a local train at Jiyūgaoka, Musashi-Kosugi (Only inbound train passing a local train at Motosumiyoshi), and Kikuna.

Commuter Express
 trains stop at all stations that Limited Express trains stop at, with the sole addition of  on the Toyoko Line. They operate in the AM and PM rush hours during the weekday when Limited Express trains are not operating. It is also guided as "Commuter Limited Express" in some cases. Most Commuter Limited Express trains will through operate into Tokyo Metro Fukutoshin Line as Commuter Express trains and beyond into the Tobu Tojo and Seibu Ikebukuro lines as Rapid services.

Express
 trains operate all day. Upbound-wise some Express Trains will through operate into Tokyo Metro Fukutoshin Line as local services. In daytime, connects to a local train at Jiyūgaoka and Kikuna. Downbound-wise, some Express Trains will through operate into  after  instead of continue onward to /.

Local
 trains stop at all stations.

Most Limited Express and Express trains are 10 cars long, and all local trains are 8 cars long.

Through operation

Tokyo Metro Fukutoshin Line
On 16 March 2013, the section of the Tōyoko line between Shibuya and Daikanyama Station was put underground, and connected to the Tokyo Metro Fukutoshin Line platforms at Shibuya.  Through an engineering project culminating in a dramatic single overnight maneuver, the existing surface rail line was disconnected, sunken, and reconnected with the new underground line in time for the normal morning train schedule to run.

The re-routing allowed for through operation between the Tōyoko and Fukutoshin lines. Since opening of the Fukutoshin Line in 2008, trains would through operate between the Seibu Ikebukuro line (via Seibu Yurakucho line) and the Tobu Tojo line at the northern end of the Fukutoshin Line. The new connection allows trains from Tobu Railway, Seibu Railway, Tokyo Metro, Tokyu Corporation and Yokohama Minatomirai Railway to operate trains in a common corridor. As a result of the new connection, the original elevated Shibuya terminal for Tokyu trains was abandoned and demolished.

Minatomirai Line
On 1 February 2004, Tōyoko line was realigned underground between Tammachi and Yokohama stations to enable through services with the Minatomirai Line. The original alignment to Yokohama Station was demolished and turned into a rail trail.

Tokyo Metro Hibiya Line (discontinued)
Through operation with the Tokyo Metro Hibiya Line started on 29 August 1964, with trains starting at Hiyoshi station will travel into Kita-Senju Station via a connection to the Hibiya Line at Naka-Meguro Station. In 1988, this service was extended to Kikuna Station temporarily during the realignment of Hiyoshi station to an underground corridor, but was retained as official service due to its popularity.

On 15 March 2013, with the start of through service with Fukutoshin Line, services to and from the Hibiya Line were discontinued. Passengers must transfer between lines at Naka-Meguro Station.

Sōtetsu–Tōkyū Link Line

Through operation of the Tōkyū Shin-yokohama Line and the Sōtetsu Shin-yokohama Line started on 18 March 2023, with trains starting at Wakoshi station on the Fukutoshin Line travelling into Shin-yokohama and Shonandai via a connection to the Tōkyū Shin-yokohama Line at Hiyoshi Station.

In May 2006, both the Tokyu and Sagami Railway (Sōtetsu) announced a plan to build a  long connection to allow through services between the Sōtetsu Main Line and Tōyoko Line. The connection starts at Hiyoshi Station and head to Sōtetsu Main Line's Nishiya Station. New stations are set up at Tsunashima Station, Shin-Yokohama Station and Hazawa Yokohama Kokudai Station. However, when a concrete plan was specified in November 2008 for Tsunashima station, the plan was changed to the establishment of a " Station" to be constructed near Tsunashima station.

Stations
Key:
O: stop; |: pass, ※: no passengers

Rolling stock
 Tokyu 5000 series 8-car EMUs
Tokyu 5050 series 8-car EMUs
 Tokyu 5050-4000 series 10-car EMUs
 Yokohama Minatomirai Y500 series 8-car EMUs
 Tokyo Metro 10000 series 10-car EMUs (since September 2012)
 Tokyo Metro 17000 series 8/10-car EMUs (since February 2021)
 Tobu 9000 series 10-car EMUs (since March 2013)
 Tobu 50070 series 10-car EMUs (since March 2013)
 Seibu 6000 series 10-car EMUs (since March 2013)
 Seibu 40000 series 10-car EMUs (since 25 March 2017)
 Sotetsu 20000 series 10-car EMUs (since 18 March 2023)

Eight-car Tokyo Metro 10000 series sets entered revenue service on the Tokyu Tōyoko Line and Minatomirai Line from 7 September 2012. These 8-car sets were subsequently reformed back into 10-car sets.

Former rolling stock
 Tokyu 1000 series 8-car EMUs
 Tokyu 3000 series 8-car EMU
 Tokyu 8000 series 8-car EMUs
 Tokyu 8090 series 8-car EMUs
 Tokyu 8500 series 8-car EMUs
 Tokyu 9000 series 8-car EMUs (until 15 March 2013)
 Tokyo Metro 03 series (until 15 March 2013)
 Tokyo Metro 7000 series 8/10-car EMUs (from September 2012 until April 2022)

History

The first section of the line from Tamagawa to Kanagawa (separate from the present Kanagawa of Keikyu) opened on 14 February 1926. The line was extended incrementally until the entire length from Shibuya to  in Yokohama was opened on 31 March 1932. On 29 August 1964, through service to the Tokyo Metro Hibiya Line via Naka-Meguro Station was started.

On 31 January 2004, the section of  to Sakuragichō was abandoned. From 1 February, Tokyu Toyoko Line trains started through service from Yokohama to the Minatomirai Line.

On 16 March 2013, the  section between Shibuya to Daikan-yama was replaced with an underground connection to the Tokyo Metro Fukutoshin Line. The original ground-level terminal platforms were closed after the last service at 1 am that morning. Just four hours later, at 5 am, trains began calling at a new set of underground platforms adjacent to those previously served only by the Fukutoshin Line. During this time, 1,200 workers shifted the track alignment at Daikan-yama Station along a pre-built incline.
Since that day, Tokyu and Yokohama Minatomirai Railway trains commenced through running onto the Fukutoshin Line and beyond. Tokyo Metro, Tobu, and Seibu also started operating their trains through to the Tōyoko and Minatomirai Lines. At the same time, through service on Hibiya Line ended.

In 2022, Tokyu announced the commencement of "Q-Seat" service on the Tōyoko Line for fiscal 2023. The Tōyoko Line will be the second Tokyu line to feature reserved seating services, the first being the Oimachi Line. Therefore, 5050 series 8-car set 5166 was reformed as 10-car set 4112 with two newly built "Q-Seat" cars. They feature the same livery used for the Oimachi Line, however were painted in red instead of orange. Set 4112 is currently undergoing testing and is being stored at Nagatsuta Depot. The cars started service on 24 October 2022 with "Q-Seat" services originally scheduled for February 2023. However as of August 2023, "Q-Seat" services are scheduled to begin service within the beginning of the month on 10 August.

Incidents and accidents
On 15 February 2014, two trains collided and derailed at Motosumiyoshi station resulting in nineteen injuries. Heavy snow and operations continuing at normal speed were seen as likely causes.

Future developments
Platform edge doors are scheduled to be installed at all stations on the line by 2020.
On 13 May 2022, Tokyu Corporation announced its decision to implement driver-only operation on the Tōyoko Line by fiscal 2023, at the earliest. The Tōyoko Line fleet is due to be modified accordingly.

See also
 List of railway lines in Japan

References

External links

 Tokyu Corporation website

Lines of Tokyu Corporation
Railway lines in Tokyo
Railway lines in Kanagawa Prefecture
1067 mm gauge railways in Japan
Railway lines opened in 1926
1926 establishments in Japan

Tōyoko Line


Luis Merlo de la Fuente (* um 1560 in Valdepeñas (Ciudad Real), Kastilien, Spanien; † nach 1620) war ein spanischer Jurist, der 1610/1611 vorübergehend als Gouverneur von Chile amtierte.

Leben

Karriere als Richter und Revisor
Merlo stammte aus Kastilien. 1584 schloss er das Colegio Mayor der renommierten Universität von Salamanca ab.

1588 ging er in die Neue Welt und wurde Kolonialrichter (Oidor) in Panama und Lima. Dort schloss er am 1. Mai 1590 die Ehe mit Jerónima de Santa Cruz.

Der Vizekönig von Peru, García Hurtado de Mendoza, entsandte ihn Ende 1592 nach Santiago de Chile, um den juicio de residencia für den Gouverneur Alonso de Sotomayor y Valmediano vorzunehmen. Diese Überprüfung der Amtsgeschäfte hatte jeder Amtsträger des spanischen Kolonialreiches zu bestehen, bevor er in Ehren in die Heimat zurückkehren durfte. Das Verfahren zog sich über fünfzehn Monate hin.1602 amtierte er in Puertobello, 1603 in Cartagena.

Aufbau der Real Audiencia von Chile
König Philipp III. entschied per Erlass vom 23. März 1606, dass die Kolonie Chile wieder eine eigene Real Audiencia erhalten sollte. Bis 1573 hatte eine erste Real Audiencia von Chile ihren Sitz in Concepción.

Merlo sollte als Dekan und Oidor der neuen Audiencia in Santiago fungieren. Die Oidores erreichten Santiago im April 1609. Als Gouverneur Alonso García Ramón im August vom Kriegsschauplatz des Arauco-Kriegs nach Santiago zurückgekehrt war, konnte am 9. September 1609 die Audiencia feierlich ihre Geschäfte aufnehmen.

Amtszeit als Interimsgouverneur
Als Gouverneur García Ramón in Concepción schwer erkrankte, benannte er am 19. Juli 1610 Merlo zu seinem Nachfolger. Diese Nachricht erhielt Luis Merlo aufgrund der schlechten winterlichen Straßenverhältnisse erst am 15. August, als García bereits zehn Tage tot war.

Obwohl er über keine militärische Ausbildung oder Erfahrung verfügte, machte sich Merlo daran, die spanischen Truppen im Kampf gegen die aufständischen Mapuche zu führen, dabei agierte er mit "Nachdruck und vermied die Überraschungen und Desaster, die andere Gouverneure erleiden mussten."

Zu Beginn des Jahres 1611 übergab er sein Amt wieder an den vom Vizekönig entsandten Nachfolger Juan Jaraquemada. 1612 ging Merlo zurück nach Lima und schied 1620 aus den königlichen Diensten aus.

Literatur

Einzelnachweise

Gouverneur (Chile)
Spanier
Geboren im 16. Jahrhundert
Gestorben im 17. Jahrhundert
Mann

Luis Merlo de la Fuente


La Interestatal 680 (abreviada I-680) es una autopista interestatal ubicada en el estado de California. La autopista inicia en el Sur desde la  hacia el Norte en la . La autopista tiene una longitud de 113,5 km (70.536 mi).

Historia

Ruta Estatal 21
La sección de la Ruta Estatal de California 21 entre Pleasant Hill y Martínez fue finalmente agregada al sistema estatal de carreteras en 1949, como un ramal de la Ruta 75. El ferry de Benicia se convirtió en un ramal de la 74 en 1947, y en 1953 fue transferida a la Ruta 75. La misma ley, entró en efecto inmediatamente como una medida urgente, autorizada por el  Departamento de Trabajos Públicos para adquirir el sistema del ferry, que después fue operado por la Ciudad de Martínez, en la cual planeaba to detenerlo. La propiedad fue transferida poco después de la medianoche del 6 de octubre de 1953.

Mantenimiento
Al igual que las carreteras estatales, las carreteras federales, la Interestatal 680 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de California por sus siglas en inglés Caltrans.

Cruces
La Interestatal 680 es atravesada principalmente por la  en Fremont en Dublin en Walnut Creek.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Caltrans
 Lista de ciudades servidas por autopistas interestatales
 Lista de Autopistas por estado

80-6
Carreteras del condado de Alameda
Carreteras del condado de Contra Costa
Carreteras del condado de Santa Clara
Carreteras del condado de Solano
Transporte de San José (California)

Interestatal 680 (California)


An Oncidium fasciculatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eric Hágsater. An Oncidium fasciculatum in nahilalakip ha genus nga Oncidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oncidium

Oncidium fasciculatum


Wayback Machine digitalna je arhiva World Wide Weba koju je osnovao Internet Archive, neprofitna organizacija sa sjedištem u San Franciscu (Kalifornija). Wayback Machine omogućuje korisniku "odlazak u prošlost" kojim može pretraživati i vidjeti mrežne stranice onakvima kakvima su izgledale u određenom trenutku u prošlosti. Wayback Machine osnovali su Brewster Kahle i Bruce Gilliat s namjerom omogućivanja "univerzalnoga pristupa svome znanju" čuvanjem arhiviranih kopija starih i nepostojećih mrežnih stranica.

Povijest
Osnivači Internet Archivea, Brewster Kahle i Bruce Gilliat, osnovali su Wayback Machine 2001. godine kako bi riješili problem nestajanja sadržaja mrežnih stranica kad god bi se one promijenile ili prestale postojati. Wayback Machine omogućuje korisnicima pretragu i pregled arhiviranih inačica mrežnih stranica kroz povijest što Wayback Machine zove "trodimenzionalni indeks". Kahle i Gilliat osnovali su Wayback Machine s ciljem arhiviranja čitavoga Interneta i omogućivanju "univerzalnoga pristupa svome znanju".

Ime Wayback Machine odabrano je kao referencija na "WABAC machine", izmišljeni stroj koji omogućuje putovanje kroz vrijeme likovima Mister Peabodyju i Shermanu iz crtića The Adventures of Rocky and Bullwinkle and Friends. U jednome dijelu crtića koji se zove Peabody's Improbable History, likovi su rutinski koristili stroj kako bi svjedočili, sudjelovali te često promijenili poznate povijesne događaje.

Wayback Machine počeo je 1996. godine arhivirati predmemorijske (eng. cache) mrežne stranice kako bi usluga postala javna pet godina kasnije. Od 1996. do 2001. godine podatci su se čuvali na digitalnoj traci te je Kahle povremeno omogućavao pristup istraživačima i znanstvenicima bazi podataka. Na petoj godišnjici Wayback Machinea, svečanosti na Sveučilištu u Berkeleyju, isti je otkriven te mu je omogućen pristup.  Wayback Machine tada je već arhivirao deset milijardi stranica.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službeno mrežno mjesto

Web stranice

Wayback Machine


මැලේසියා එයාර්ලයින්ස් පියාසැරි 370 (MH370), යනු බෝයිං 777-200ER මෙහෙයුම් ගණයේ අන්තර්ජාතික මගී ප්‍රවාහන ගුවන් යානයකි. ගුවන් යානය 2014 මාර්තු 8 වන දිනදී, එහි ගමන් කරමින් සිටි මගීන් 227ක් සහ කාර්ය මණ්ඩලයේ 12 දෙනෙකු සමග අතුරුදන් වූ අතර, යානය දක්ෂිණ ඉන්දියන් සාගරයට කඩා වැටෙන්නට ඇතැයි මාර්තු 24 වන දිනදී තහවුරු කෙරිණි.

2014 මාර්තු 8 වන දින පැය 00:41 දී (මැලේසියානු වේලාවෙන්) මැලේසියාවේ ක්වාලාලම්පූර් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළින් නික්මුණු ගුවන් යානය, පැය 6 ක පියාසැරියකින් පසු, චීනයේ බෙයිජිං කැපිටල් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ වෙත ලඟා වීමට නියමිතව තිබුණි. පැය 01:22 දී ගුවන් යානය සහ සුබං ගුවන් මෙහෙයුම් පාලන මධ්‍යස්ථානය (Subang Air Traffic Control Centre) අතර තුබූ සම්බන්ධතා අවසන් වූ අතර, ඒ අවස්ථාවේදී ගුවන් යානය තායිලන්ත බොක්කට (Gulf of Thailand) ඉහල අහසේ පිහිටි බව සඳහන්ය. පැය 02:40 දී ගුවන් යානය අතුරුදන් වූ බවට වාර්තා වුණි. ගුවන් යානය අතුරුදන් වීමට පෙර එහි ගමන් පථයේ නැවත හැරවුමක් වැනි දෙයක් සිය රේඩාර් පද්ධති තුල සටහන් වූ බවට, මැලේසියානු ගුවන් හමුදා ප්‍රධානියා ප්‍රකාශ කරන ලදී.

සිද්ධිය වී පැය කීපයකින් පසුව, අතුරුදන් වූ ගුවන් යානය සොයා අමෙරිකාව, ඔස්ට්‍රේලියාව, චීනය, ප්‍රංශය, පිලිපීනය, ඉන්දියාව, ඉන්දුනීසියාව, මලයාසියාව, සිංගප්පූරුව, තායිලන්තය, සහ වියට්නාමය යන රටවල් එකතුවී, මූලික ලෙසම දකුණු චීන මුහුදේ ඒකාබද්ධ සෙවීම් මෙහෙයුමක් දියත් කරන ලදී.

ගුවන් යානයේ ව්‍යාජ ගමන් බලපත්‍ර සහිතව ගමන් කල මගීන් දෙදෙනෙකු සිටි බවට හෙළි වීමත් සමග, මෙම සිදුවීමට ත්‍රස්ථවාදී සම්බන්ධයක් පැවතියේද යන්න කෙරෙහි බලදාරීන්ගේ අවධානය යොමු විය.

නමුත් මාර්තු 11 වන දිනදී මැලේසියානු පොලීසිය වාර්තා කර සිටියේ ව්‍යාජ ගමන් බලපත්‍ර සහිතව ගමන් කල මගීන් දෙදෙනා ඉරාන ජාතිකයින් වූ බවයි. නීතිවිරෝධී ලෙස යුරෝපය වෙත සංක්‍රමණය වීමට ඔවුන් උත්සහ කරන්නට ඇතැයි අනුමාන කරන බවටයි පොලිසිය වාර්තා කරන ලද්දේ. මින් එක් අයෙකු 19 හැවිරිදි අයෙකු ලෙස මුලින්ම හඳුනාගත් අතර, අනෙක් පුද්ගලයා 29 හැවිරිදි අයෙකු ලෙස පසුව හඳුනා ගැනුණි. ඔවුන් ත්‍රස්ත ක්‍රියාවකට සම්බන්ධ අය විය නොහැකි බවද වාර්තාවේ සටහන් විය.

මාර්තු 24 වන දින මැලේසියානු අගමැති නජිබ් රසාක් මහතා විශේෂ මාධ්‍ය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කියා සිටියේ, මැලේසියාවට අයත් MH370 දරණ ගුවන් යානය දක්ෂිණ ඉන්දියන් සාගරයෙන් නිමා වී (කඩා වැටී) ඇති බවට නව දත්ත අනූව තහවුරුව ඇති බවයි. මේ සම්බන්ධව වැඩි විස්තර මාර්තු 25 වන දින නිකුත් කරන බවත්, මේ පිළිබඳව මගින් යානයේ සිටි මගීන්ගේ ඥාතීන් දැනුවත් කල බවත්, කරුණාකර ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික නිදහස සුරකින ලෙසට මාධ්‍ය වලින් ඉල්ලා සිටින බවත්, එතුමා වැඩි දුරටත් ප්‍රකාශ කරමින් කියා සිටින ලදී. මේ අතර නව දත්ත හා තොරතුරු පිළිබඳව දැනුවත් කොට යානයේ සිටි මගීන්ගේ ඥාතීන් වෙත යැවූ කෙටි පණිවිඩයෙහි, යානයේ සිටි කිසිවෙකුත් දිවි බේරා ගෙන නැති බවට සඳහන්ව තිබුණි.

සිදුවීම

2014 මාර්තු 8 වන දින පැය 00:41 (එරට වේලාවෙන්) දී මැලේසියාවේ ක්වාලාලම්පූර් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළින් පිටත් වුනු යානය පැය 06:30 ට චීනයේ බෙයිජිං කැපිටල් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ වෙතට ලඟා වීමට නියමිතව තිබුණි. ගුවන් රේඩාර් පද්ධතිය තුල අවසන් වරට යානය සනිටුහන් වන විට වේලාව පැය 02:40 වූ අතර, යානයේ පිහිටුම  ලෙස සඳහන්ව තුබුණි. යානය Ho Chi Minh ගුවන් පාලන කලාපය පසු කිරීමට ආසන්නව තිබියදී, පාලන මධ්‍යස්ථානය සමග තුබූ සියළුම සන්නිවේදන සබඳතා ඇණ හිට තිබෙයි.

පැය 07:24 ට මාධ්‍ය ප්‍රකාශයක් සිදු කල මැලේසියා එයාර්ලයින්ස් (Malaysia Airlines) සිය ගුවන් යානය පැය 02:40 අතුරුදන් වූ බවට ප්‍රකාශ කරන ලදී. එම මොහොතේ පටන් ගුවන් යානය සෙවීමේ මෙහෙයුම්ද ආරම්භ කරන ලදී. අතුරුදන් වීමට පෙර, ගුවන් යානය සම්බන්ධ කාර්මික දොෂයක් හෝ අහිතකර කාළගුණ තත්වයක් සම්බන්ධ හෝ තොරතුරක් පිළිබඳව, වාර්තා වී නොතිබුණි. එලෙසම, තවත් ධාවන පැය 7.5 කට ප්‍රමාණවත් තරම් ඉන්දන තොගයක් ගුවන් යානයේ තිබී ඇත. චීන සහ තායිලන්ත බලදාරීන්ද මෙම ගුවන්යානය සිය ගුවන් කලාප වලට ඇතුල් නොවූ බවට තහවුරු කරන ලදී.

ගුවන් යානය සහ මැලේසියාවේ ගුවන් පාලන මෙහෙයුම් මැදිරිය අතර ඇතිවූ අවසන් කතාබහ පැය 01:30 දී පමණ සිදුව තිබෙන අතර, සුබං හී රේඩාර් තිර මතින් යානය අතුරුදන් වන විට වේලාව පැය 02:40 ලෙස සටහන්ව තිබිණ. එම අතරතුර ගතවූ කාලය තුලදී යානයට වියට්නාමය පසුකර යාමට හැකියාව තිබූ බවත් සඳහන්ය.

මාර්තු 17 වන දින වන විට ගුවන් යානාවේ අතුරුදන් වීම පිළිබඳව තහවුරු කරගත් තොරතුරු

සෙවීමේ කටයුතු

නිශ්චයනයන්

වියට්නාම ජනතා නාවික හමුදාවේ (Vietnam People's Navy) අද්මිරාල් Ngo Van Phat ට අනූව, ඔවුන්ගේ රේඩාර් පද්ධති වලින් යානය මැකී යන විට, යානය Thổ Chu සිට තායිලන්ත බොක්කේ නාවික සැතපුම් 153 ක් දකුණට වන්න ඉහල අහසේ රැදී තිබිණ. මුලදී වියට්නාම රජය විසින් යානය තායිලන්ත බොක්ක ආශ්‍රිත මුහුදට කඩා වැටුනු බවට ප්‍රකාශ කලත්, අදාල ගුවන් සමාගම විසින් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. අද්මිරාල් Ngo Van Phat විසින් පවසන ලද පිහිටුම සැබැවින්ම ගුවන් යානය රේඩාර් පද්ධතියෙන් මැකී ගිය අවස්ථාවේ පිහිටුම බවත්, ගුවන් යානය කඩා වැටුණු නිශ්චිත පිහිටුම නොවන බවත්, වියට්නාම නාවික හමුදාව පසුව පැහැදිලි කරන ලදී.

මෙහෙයුම් අතරතුර මුහුදේ තෙල් පැල්ලමක් දුටු බවට ප්‍රථමයෙන්ම වියට්නාම නාවික හමුදාව විසින් ප්‍රකාශ කරන ලදී. ඒවා අතුරුදන් වූ ගුවන් යානයට අයත් විය හැකි බව ඔවුහූ තව දුරටත් ප්‍රකාශ කරන ලදී. මේ අතරේදී වියට්නාම සිවිල් ගුවන් පරිපාලන දෙපාර්තමේන්තුවද, Thổ Chu Island දිවයිනේ සිට නාවික සැතපුම් 140ක් දකුණු දිගින් පිහිටි මුහුදේ විශාල ප්‍රමාණයේ තෙල් පැල්ලම් දෙකක් නිරික්ෂණය කල බවට තහවුරු කරන ලදී. Cape Cà Mau සිට ඈත මුහුදේ පාවෙන කිලෝ මීටර 80 ක් තරම් දිගට විහිදුණු පැහැදිලි තෙල් පැල්ලමක් පිළිබඳවද වියට්නාම මෙහෙයුම් අංශ මාර්තු 9 වන දින පැය 08:35 ට වාර්තා කරන ලදී. මාර්තු 9 වනදා පැය 17:30 ට පමණ, ගුවන් යානාවක හදිසි පිටවීමේ දොරටුවක් වැනි හඳුනානොගත් වස්තුවක් මුහුදේ පාවන බවට තවත් වියට්නාම සෙවුම් අංශයක් වාර්තා කරන ලදී.

නමුත් පසුව, වියට්නාම සෙවුම් අංශ විසින් වාර්තා කරන ලද එම මුහුදේ පාවූ තෙල් පැල්ලම්, අතුරුදන් වූ යානයේ ඉන්ධන කාන්දුවක් නිසා හටගත් තෙල් පැල්ලම් නොවන බවට මාර්තු 11 වන දිනදී තහවුරු කෙරිණ.

අතුරුදන් වූ යානයේ බවට සැකකෙරෙන වස්තූන් ත්‍රිත්වයක් දකුණු චීන මුහුදේ පාවන අයුරු චීන චන්ද්‍රිකාවක් විසින් ගත් ඡායාරූප කීපයක අන්තර්ගත වන බව මාර්තු 12 වන දින චීන මාධ්‍ය ඔස්සේ අණාවරණය කෙරුණි. නමුත් චීන බළදාරීන් විසින් එය නිශ්චිතව තහවුරු නොකල අතර, මාර්තු 13 වැනි දින මැලේසියාව සහ වියට්නාමයද එම වස්තූන් පිළිබඳව පලවූ මාධ්‍ය වාර්තා ප්‍රතික්ෂේප කරන බව ප්‍රකාශ කරන ලදී.

සෙවීමේ මෙහෙයුමට දායක වූ රටවල්

මැලේසියාව. (මාර්තු 8 වැනිදා සිට)
ඔස්ට්‍රේලියාව. (මාර්තු 9 වැනිදා සිට)
බංග්ලාදේශය. (මාර්තු 14 වැනිදා සිට)
බෲනායි (මාර්තු 12 වැනිදා සිට)
චීනය. (මාර්තු 8 වැනිදා සිට)
ප්‍රංශය.
ඉන්දියාව.  (මාර්තු 13 වැනිදා සිට)
ඉන්දුනීසියාව.  (මාර්තු 9 වැනිදා සිට)
ජපානය (මාර්තු 12 වැනිදා සිට)
මියන්මාරය.(මාර්තු 16 වැනිදා සිට)
නවසීලන්තය (මාර්තු 11 වැනිදා සිට)
නෝර්වේ.(මාර්තු 20 වැනිදා සිට)
පිලිපීනය. (මාර්තු 8 වැනිදා සිට)
සිංගප්පූරුව.
දකුණු තොරියාව. (මාර්තු 14 වැනිදා සිට)
තායිවානය (මාර්තු 11 වැනිදා සිට)
තායිලන්තය.
එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය.(මාර්තු 17 වැනිදා සිට)
එක්සත් රාජධානිය. (මාර්තු 14 වැනිදා සිට)
අමෙරිකා එක්සත් ජනපදය. (මාර්තු 8 වැනිදා සිට)
වියට්නාමය.(මාර්තු 8 වැනිදා සිට)

අතුරුදන් වූ යානය සෙවීම සඳහා මාර්තු 11 වනදා වන විට ඉහත රටවල් විසින් නෞකා 40ක්, ගුවන් යානා 30 කට වැඩි සංඛ්‍යාවක් වියට්නාම මුහුදු තීරය, දකුණු චීන මුහුද සහ මලක්කා සමුද්‍ර සංධිය අශ්‍රිත මුහුදට, යොදවා තුබුණි.

යානය පිළිබඳ කිසිදු තොරතුරක් වාර්තා නොවීමත්, යම් යම් අනුමාන කිරීම් හේතුවෙනුත් මාර්තු 14 වන දින විට ගුවන් යානාවේ සෙවීම් කටයුතු ඉන්දියන් සාගරයේ මාලේ අර්ධද්වීපය දක්වා පුළුල් කෙරිණි.

අතුරුදන් වූ යානය සෙවීම සඳහා මාර්තු 15 වනදා වන විට ඉහත රටවල් විසින් නෞකා 43ක්, ගුවන් යානා 58 ක් යානය කඩා වැටෙන්නට ඇතැයි සැක කෙරෙන මුහුදු ප්‍රදේශ වෙත යොදවා තුබුණි. එදිනම වියට්නාමය සිය මුහුදු කලාපය තුල සිදු කල සෙවීමේ කටයුතු නවත්වා දමන ලදී. මාර්තු 16 වනදා මැලේසියානු බලදාරීන්ගේ ඉල්ලීම පරිදි ඉන්දියාව සිය සෙවීම් කටයුතු තාවකාලිකව අත්හිටුවන ලදී.

සිය චන්ද්‍රිකා මගින්, අතුරුදන් වූ යානයේ බවට සැක කෙරෙන සුන්බුන් කොටස් ද්විත්වයක්  නිරික්ෂණය කල බවට, ඕස්ට්‍රේලියානු අගමැති ටෝනි ඇබට් මහතා එරට පාර්ලිමේන්තුව තුලදී හෙළි කිරීම නිසා, මාර්තු 20 වනදා වන විට අතුරුදන් වූ යානය සෙවීමේ කටයුතු බටහිර ඕස්ටේ‍්‍රලියානු වෙරළට කිලෝමීටර් 2500 ක් නිරිත දිගින් ඉන්දීය සාගරය දෙසට යොමුවිය.

පසුව එම මුහුදු ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතවම තිබූ, අතුරුදන් වූ යානයේ බවට සැක කෙරෙන සුන්බුන් කොටස් දැක්වෙන ඡායාරූප සිය චන්ද්‍රිකා තුලද සටහන් වූ බවට චීනය, ප්‍රංශය සහ තායිලන්තයද ප්‍රකාශ කල නිසා, යානය සෙවීමේ කටයුතු එම ප්‍රදේශ තුල තීව්‍ර කරන ලදී.

ගුවන් නියමුවෝ

යානයේ ප්‍රධාන නියමුවා 53 වියැති මැලේසියාවේ  Zaharie Ahmad Shah. 1981 පටන් සේවයට පැමිණි ඔහු ධාවන පැය 18,365 ක පලපුරුද්දක් සහිත නියමුවෙකි.

සහයක නියමුවා 27 හැවිරිදි Fariq Bin Ab Hamid. 2007 වසරේ පටන් සේවයේ නියුතු ඔහුට ධාවන පැය 2,763 ක පලපුරුද්දක් තිබිණි.

මේ අතර මාර්තු 11 වන දින ඕස්ට්‍රේලියානු ජාත්‍යන්තර පුවත් සේවාවක් වර්ථා කරන ලද්දේ, ගුවන් යානාවේ සිටි 27 හැවිරිදි නියමුවා වූ Fariq Bin Ab Hamid සම්බන්ධව පසුගිය කාලයේ විශමාචාර හැසිරීම් චෝදනා තිබී ඇති බවයි. 2011 වර්ෂයේදී ඔහු ගුවන් යානයේ නියමු කුටියට දකුණු අප්‍රිකානු කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු ගෙන්වා ගෙන විනෝද වීමෙන්, ගුවන් යානා නීති රීති උල්ලංඝනය කෙරූ බව එම මාධ්‍ය වාර්තාවෙන්හෙළි කොට තිබුණි.

යානයේ ගමන් ගත් මගීන් සහ කාර්ය මණ්ඩලය
මැලේසියානු ගුවන් සමාගම විසින් යානයේ සිටි මගීන් 227 දෙනෙකුගේ සහ කාර්ය මණ්ඩලයේ 12 දෙනෙකුගේ අනන්‍යතාවය සහිත විස්තර මුදා හරින ලදී.

සොරකම් කරන ලද ඉතාලියට සහ ඔස්ට්‍රියාවට අයත් ගමන් බලපත්‍ර දෙකක් භාවිතයෙන් ඉරාන ජාතිකයෝ දෙදෙනෙක් යානයට ඇතුළු වී සිට ඇති බවට මාර්තු 11 වනදිනදී මැලේසියානු පොලිස් බලදාරීන් විසින් වාර්තා කරන ලදී. ඔවුන් දෙදෙනා වංචනිකව යුරෝපය බලා යාමට උත්සාහ කල දෙදෙනෙකු බවත්, ත්‍රස්ථවාදී ක්‍රියාවකට සම්බන්ධ දෙදෙනෙක් ලෙස අනුමාන කල නොහැකි බවත් ඔවුන් වැඩි දුරටත් ප්‍රකාශ කරන ලදී.

ගුවන් ගමන් අංකය
අතුරුදන් වූ ගුවන් යානයේ සිටි මගීන් වෙත සිදු කරන ගෞරවයක් වශයෙන්, යානයේ ගුවන් ගමන් අංකය වූ එම්.එච්. 370 සහ 371 (MH370 සහ MH371) යන අංක, මින් ඉදිරියට භාවිත නොකරන බවට මාර්තු 13 වැනි දින ප්‍රකාශයක් නිකුත් කරමින් මලයාසියානු ගුවන් සේවය කියා සිටින ලදී. ඉදිරියේදී ඒ වෙනුවට එම්.එච්. 318 සහ 319 (MH318 සහ MH319) යන අංක භාවිතා කරන බවද ඔවුන් වැඩි දුරටත් ප්‍රකාශ කරන ලදී.

ජ්‍යෙතිර්වේදී අදහස්
ජ්‍යෙතිර්වේදී වන්ද්‍රසිරි බන්ඩාර මහතා පවසන්නේ දින 14 ක් ඇතුලත් යානය පිළිබඳ තොරතුරු හෙළි වන බවකි. ඔහු මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් මාර්තු 17 වන දින දෙරණ රූපවාහිනිය සමඟ මෙසේ අදහස් පළකොට තිබුණි.

මේක සිද්ධවෙන්නේ සෙනසුරු වායු රාශියක්වූ තුලාවේ මේ ගමන් කරන කාලෙදී අවසාන අංශකයට එනවා. ඒ කියන්නෙ අංශක 29 ට එනවා. මේ වායු රාශියක්වූ තුලාව තුළ ගමන් කරන වකවානුවෙදි මේක පැහැදිලිවම ගුවන් අනතුරක් නෙවී. මේක පැහැදිලිවම ප‍්‍රධාන නියමුවෙකුගේ පූර්ණ සහය ඇතිව ඉතාම සූක්ෂ්මව සිදු කළ පැහැරගැනීමක්. මේ ගුවන් පැහැරගැනීමත් ඔබට නිවැරදිව එළිදරව් කරගන්නට අඩුම තරමින් දින 14 කට එහා කාලයක් ගතවෙනවයි කියල වගකීමෙන් යුතුව මට කියන්න පුළුවන් (උපුටා ගැනීම lankacnews)

මාර්තු 15 වන දින මැලේසියානු අගමැති නජිබ් රසාක් මහතා විසින්, අතුරුදන් වූ ගුවන් යානය සිය සන්නිවේදන උපකරණ ක්‍රියා විරහිත කොට  නිශ්චිත මාර්ගයෙන් බැහැරව හිතාමතාම බටහිර දෙසට හරවා තව දුරටත් පියාසර කර ඇතැයිද, ගුවන් යානා හැසිරවීම පිළිබඳ මනා පළපුරුද්දක් සහිත පුද්ගලයෙකු විසින් මෙය සිදු කරන්නට ඇතැයි පරික්ෂණ අංශ සැක පහළ කරන බවද යනුවෙන් ප්‍රකාශ කර දින තුනකට පසුව, ජ්‍යෙතිර්වේදී  වන්ද්‍රසිරි බන්ඩාර මහතා විසින් මෙවැනි ප්‍රකාශයක් සිදු කිරීමද විශේෂත්වයකි.

චෙන්නායි නගරය පදනම් කර ගත් ජ්‍යෙතිර්වේදී හා වාස්තු විද්‍යා විශේෂඥ යුවරාජ් සොවුමා පවසන්නේ සෙනසුරාදා (මාර්තු 22) වන විට යානය හමු වන බවයි.
ගනේෂස්පික්ස් නම් සංවිධානයේ භවේශ් පට්නි පවසන්නේ යානය අතුරුදහන්වූයේ තාක්ෂණික දෝෂයක් නිසා බවයි

ආධ්‍යාත්මික බලයක් ඇතැයි පවසන ඉන්දියානු ජාතික රාමචන්ද්‍ර ගුරුජී නැමැත්තෙකු එරට රූපවාහිනී වැඩසටහනකට එක්ව, ඔහු විසින් ඉදිරිපත් කල දෙදෙනෙකු මගින් යානයේ ගමන් ගත් පුද්ගලයන්ගේ ආත්ම ආවේශනයට ගොස්, යානය අතුරුදන් වීමේ සිදුවීම විස්තර කිරීම. ඔහුගේ ආධ්‍යාත්මික බලය හෙළි කල ආකාරයට, යානය කඩා වැටී තිබෙන්නේ පැසිපික් සාගරයටයි.

සිදුවීම සම්බන්ධව කාලානුරූපි තොරතුරු
{| class="sortable wikitable"
! දිනය
! වාර්තාවූ සිදුවීම
|-style="background-color:#ffcc00; font-weight: bold"
| *මාර්තු 8 ||  ගමන් කරමින් සිටි මගීන් 227ක් සහ කාර්ය මණ්ඩලයේ 12 දෙනෙකු සමග ගුවන් යානය අතුරුදන් වීම.
|-
| *මාර්තු 8 ||  සොරකම් කරන ගමන් බලපත්‍ර දෙකක් භාවිතයෙන් පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු යානයට ඇතුළුව සිටි බවට තොරතුරු හෙළිවීම.
|-
| *මාර්තු 8 ||  යානය සොයා මැලේසියාව, වියට්නාමය, චීනය, පිලිපීනය සහ අමෙරිකා එක්සත් ජනපදය මෙහෙයුම් ඇරඹීම.
|-
| *මාර්තු 9 ||  මුහුදේ පාවෙන තෙල් පැල්ලම් කීපයක් හා සුන්බුන් කීපයක් පිළිබඳව වාර්තා වීම.
|-
| *මාර්තු 10 ||  මුහුදේ පාවෙන තෙල් පැල්ලම් අතුරුදන් ගුවන් යානයට අයත් තෙල් පැල්ලම් නොවන බව හෙළිවීම.
|-
| *මාර්තු 11 || සොරකම් කරන ගමන් බලපත්‍ර දෙකක් භාවිතයෙන් යානයට ඇතුළුව සිටි පුද්ගලයින් දෙදෙනා ඉරාන ජාතිකයෝ බව හෙළිවීම හා ඔවුන් ත්‍රස්ථවාදී සංවිධානයකට සම්බන්ධ වූවන් විය නොහැකි බව අණාවරණය වීම.
|-
| *මාර්තු 11 || ගුවන් යානාව සිය මාර්ගය වෙනස් කොට මලක්කා සමුද්‍ර සන්ද්‍රිය දෙසට ගමන් කළ බවට තොරතුරු පැතිරීම. නමුත් පසුව මැලේසියානු බළදාරීන් විසින් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.
|-
| *මාර්තු 11 || ගුවන් යානාවේ සිටි 27 හැවිරිදි නියමුවා වූ Fariq Bin Ab Hamid සම්බන්ධව අනාචාර හැසිරීම් පැවැති බව හෙළිවීම.
|-
| *මාර්තු 11 || යානයේ ගමන් ගත් සමහර මගීන්ගේ දුරකථන වලට, ඇමතුමක් ගත් විට නාද වන බව ඥාතීන් විසින් අණාවරණය කිරීම. නමුත් එය සාවද්‍ය බව පසුව වාර්තා වීම.
|-
| *මාර්තු 12||  යානය සෙවීමේ කටයුතු අන්දමන් මුහුද දෙසට යොමුවීම.
|-
| *මාර්තු 12 || යානයේ ගමන් ගත් චීන මගීන්ගේ ඥාතීන්ගෙන්, මැලේසියා ගුවන් සේවයේ නිළදාරීන්ට, බෙයිජිං තානාපති කාර්යාලයේ පැවැති රැස්වීමකදී වතුර බෝතල් ප්‍රහාරයක් එල්ල වීම.
|-
| *මාර්තු 13 || මලයාසියානු ගුවන් යානය කඩා වැටුණු බවට ඇසින් දුටු සාක්ෂියක් පිළිබඳව තොරතුරක් වාර්තා වීම.
|-style="background-color:#FFCBDB; font-weight: bold"
| *මාර්තු 13 || ගුවන් යානය අතුරුදන් වූ වේලාවේ සිට පැය 04 ක කාලයක් පණිවිඩ සම්බන්ධතාවයකින් තොරව ගුවනේ සැරි සරා ඇති බවට, යානය නිපදවූ ඇමරිකානු රෝල්ස් රොයිස් සමාගම විසින් ප්‍රකාශයක් නිකුත් කිරීම. නමුත් මැලේසියානු බළදාරීන් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.
|-
| *මාර්තු 14 ||  යානයේ සෙවුම් කටයුතු ඉන්දියන් සාගරය දක්වා පුළුල් කිරීම.
|-
| *මාර්තු 14 || ගුවන් යානාවට කුමක් සිදුවීදැයි සෙවීම වෙනුවෙන් එරට දෛවඥයෙකුගේ සහය ඇතිව මලයාසියානු බලදාරීන් විසින් විශේෂ පූජාවක් පැවැත්වීම.
|-
| *මාර්තු 14 ||  මෙම ගුවන් යානය අතුරුදන් වූ අදාළ මුහුදු කලාපයේම, මීට පෙර තවත් ගුවන් යානා 6ක් අතුරුදන් බවට විස්තර හෙළිවීම. ඒවා නම්,
Pan Malaysian Air Transport (1993)
Upali Air flight N482U (1983)
Weather reconnaissance flight Swan 38 (1974)
Garuda Indonesia Airlines (1961)
Charles Kingsford Smith's Lady Southern Cross (1935)
GW Salt and FB Taylor's private plane (1932) වේ.

මින් Upali Air flight N482U (උපාලි එයාර් ෆ්ලයිට් N482U) යානයේ, ශ්‍රී ලාංකික මිලියනපතියෙකු වූ උපාලි විජේවර්ධන මහතා සිට ඇති අතර, එය 1983 වසරේ පෙබරවාරි 13 වන දින මැලේසියාවේ ක්වාලා සෙලන්ගොර් සිට කිලෝ මීටර 20 ක් පමණ දුරින් වූ මලක්කා සමුද්‍ර සන්ධිය ප්‍රදේශයේදී අතුරුදන් වී තිබේ. යානය ඒ වන විට ක්වාලාලම්පූර් ගුවන් තොටුපොළේ සිට කටුනායක ගුවන් තොටුපොළ දක්වා පියාසර කරමින් තිබූ බව සඳහන්ය.
|-
|-style="background-color:#ee3333; font-weight: bold"
| *මාර්තු 15 || ගුවන් යානා පිළිබඳ පළපුරුද්දක් සහිත පුද්ගලයෙකු හෝ කිහිපදෙනෙකු විසින් යානය පැහැරගෙන ඇති බවටත්, යානය අන්දමන් මුහුද දෙසට පියාසර කර ඇති බවටත්, අඥාත මැලේසියානු පරික්ෂණ වාර්තාවක් හෙළි කිරීම. එසේ පැහැර ගැනීමකට ලක්වීමේ හේතුව නොහඳුනන බව එහි සඳහන් වීම. නමුත් එම වාර්තාවේ විශ්වාසනීයත්වය පිළිබඳ ගැටළුකාරී තත්වයක් ඇති බවට මාධ්‍ය වාර්තා සඳහන් කිරීම.
|-
|*මාර්තු 15  || ගුවන් යානය නිශ්චිත මාර්ගයෙන් බටහිර දෙසට හිතාමතාම හරවා තව දුරටත් පියාසර කර ඇතැයි, මැලේසියානු අගමැති නජිබ් රසාක් මහතා විසින් නිවේදනයක් සිදු කොට ප්‍රකාශ කිරීම. යානය මාර්ග දෙකක් ඔස්සේ ගමන් ගන්නට ඇතැයි සැක පහළ කරන බවට ඔහු වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කිරීම.  පරික්ෂණ සිදු කරන බලදාරීන් විසින් ගුවන් යානාව පැහැරගැනීමකට ලක්ව ඇතැයි එදින පලවූ පලවූ මාධ්‍ය වාර්තා ප්‍රතික්ෂේප කිරීම. පැහැර ගැනීම තවත් එක් අනුමාන කිරීමක් පමණක් බව සඳහන් කිරීම.
|-
| *මාර්තු 16 ||  අතුරුදන් ගුවන් යානය සෙවීම සඳහා දායක වූ රටවල් ප්‍රමාණය 14 සිට 26 දක්වා වැඩිවීම.
|-
| *මාර්තු 16 ||  ගුවන් යානයේ ප්‍රධාන නියමුවා වූ 53 වියැති Zaharie Ahmad Shah, පියාසැරියට පෙර මානසික ආතතියකින් සිටි බවට පරික්ෂණ වාර්තාවක් අණාවරණය කිරීම සහ ගුවන් නියමුවන් දෙදෙනාගේ නිවාස සෝදිසියකට ලක් කිරීම. (මැලේසියාවේ විපක්ෂ නායක අන්වර් ඉබ්‍රහිම්ට සිර දඬුවමකක් නියම වීම සම්බන්ධයෙන් ඔහු මානසිකව කළකිරී සිටි බවට සැක කෙරෙයි.)
|-style="background-color:#FFCBDB; font-weight: bold"
| *මාර්තු 18 ||  ගුවන් යානයේ ප්‍රධාන නියමුවා වූ Zaharie Ahmad Shahගේ නිවසේ තිබූ ගුවන් සිමියුලේටරයේ, ගුවන් ධාවන පථ 5 ක පුහුණුව සහිත මෘදුකාංගයක් හමුවීම. එම ගුවන් ධාවන පථ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ සහ ඉන්දියාවේ පථ 3 ක්, මාලදිවයිනේ මාලේ ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ පථය සහ අමෙරිකාවට අයත් දියාගෝ ගාෂියා දූපතේ හමුදා ධාවන පථයද තිබූ බව සඳහන්ය. මේ සියළුම ධාවන පථ මීටර 1000 ක් පමණ දිගකින් යුක්ත වීමද විශේෂත්වයකි.

කෙසේ නමුත් දියාගෝ ගාෂියා දූපතේ හමුදා ගුවන්තොටුපළට මැලේසියානු යානය ලඟා නොවූ බව අමෙරිකාව මීට පෙර තහවුරු කරන ලදී
|-
| *මාර්තු 18 || අතුරුදන් යානය සෙවීමේ විශේෂ කටයුතු සඳහා මැලේසියාව, ඇමෙරිකාව, නවසීලන්තය, සහ ඕස්ට්‍රේලියාව යන රටවල් වලට අයත් ගුවන් යානා වලට, දේශීය ගුවන් සීමාවට ඇතුළු වීමට ශ්‍රී ලංකාව අවසර ලබා දීම.
|-
| *මාර්තු 18 ||  අතුරුදන් ගුවන් යානයේ සිටි චීන මගීන්ගේ ඥාතීන්, ඔවුන්ට සත්‍ය තොරතුරු හෙළි නොකරන්නේ නම් ආහාර උපවාස ක්‍රියාමාර්ගයකට එළඹෙන බවට තර්ජනය කිරීම.
|-
| *මාර්තු 18  ||  මාර්තු 8 වන දින, එනම් යානය අතුරුදන් වූ දින  මාලදිවයිනේ Kuda Huvadhoo සංචාරක දිවයිනේ සිටි වැසියන් පිරිසක්, විශාල ගුවන් යානාවක් දූපතට ඉතා ආසන්නයෙන් (ගුවනේ පහතින්) පියාසර කරනු දැක තිබෙන බවට එරට Haveeru news නම් වෙබ් අඩවිය විසින් වාර්තා කිරීම. මාලදිවයින් පොලීසිය එම පුවත සම්බන්ධයෙන් පරික්ෂණයක් සිදු කිරීම ආරමිභ කිරීම. අතුරුදන් වූ ගුවන් යානය සම්බන්ධයෙන්, එම තොරතුරු වල විශ්වාසනීයත්වය අවම බව මාලදිවයින් බලධාරීන් විසින් කියා කිරීම.
|-
| *මාර්තු 19 || මාර්තු 8 වනදා සිය රේඩාර් පද්ධතියක සටහන් වූ හඳුනා නොගත් වස්තුවක් පිළිබඳව, තායිලන්තය අණාවරණයක් සිදු කිරීම. එය අතුරුදන් යානයේ සළකුණක් විය හැකි බවට සැක පහළ වීම.
|-
| *මාර්තු 19 ||  ප්‍රධාන නියමුවා වූ Zaharie Ahmad Shahගේ ගුවන් සිමියුලේටරයේ මකා දමා තිබෙන දත්ත නැවත ලබා ගැනීමට මැලේසියානු බළධාරීන්, ඇමෙරිකානු FBI සහය පැතීම.
|-
| *මාර්තු 19 ||  ගුවන් යානයේ ප්‍රධාන නියමුවා වූ Zaharie Ahmad Shah, මැලේසියාවේ විපක්ෂ නායක අන්වර් ඉබ්‍රහිම්ගේ සමීප ඥාතියෙකු බව හෙළිවීම. (මැලේසියානු විපක්ෂනායකවරයා මේ වන විට පුංමෛතූනයක් සම්බන්ධයෙන් වරදකරුවෙකු වී සිරගතව පසුවෙයි.)
|-
| *මාර්තු 20 ||  සිය චන්ද්‍රිකා මගින්, අතුරුදන් වූ යානයේ බවට සැක කෙරෙන සුන්බුන් කොටස් ද්විත්වයක් බටහිර  ඕස්ටේ‍්‍රලියානු වෙරළට කිලෝමීටර් 2500 ක් නිරිත දිගින් ඉන්දීය සාගරයේ නිරික්ෂණය කල බවට, ඕස්ට්‍රේලියානු අගමැති ටෝනි ඇබට් මහතා එරට පාර්ලිමේන්තුව තුලදී හෙළි කිරීම. එය තහවුරු කර ගැනීම පිණිස ඕස්ට්‍රේලියාව සහ නොර්වීජීයාව එම ප්‍රදේශයේ පරීක්ෂණ කටයුතු ආරම්භ කිරීම. (මින් එක් සුන්බුන් කොටසක් මී 24 ක් පමණ දිග බව පැවසේ)
|-
| *මාර්තු 21 || අතුරුදන් වූ යානය සෙවීම වෙනුවෙන්, තම නෞකා හතරකට ඉන්දියානු මුහුදු කලාපය වෙත ඇතුල් වීමට අවසර ලබා දෙන ලෙස චීනය කල ඉල්ලීම, ඉන්දියාව විසින් ප්‍රතික්ෂේප කර දැමීම.
|-
| *මාර්තු 21 ||  මාර්තු 8 වනදා ජෙඩා සිට ක්වාලාලම්පූර් දක්වා ගමන් කරමින් තිබූ ගුවන් යානයක සිටි කාන්තාවක්, තමා අන්දමන් මුහුදේ කඩා වැටී තිබූ යානාවක් දුටු බවට ප්‍රකාශ කිරීම.
|-
| *මාර්තු 22 ||  දකුණු දිග ඉන්දියානු මුහුදේ පාවෙමින් තිබූ, අතුරුදන් වූ යානයේ බවට සැක කෙරෙන සුන්බුන් කොටසක් දැක්වෙන, මාර්තු 18 වන දින ගත් චීන චන්ද්‍රිකා ඡායාරූපයක් සම්බන්ධයෙන් චීනය පරීක්ෂණ කටයුතු ආරම්භ කිරීම. (මෙම සුන්බුන් කොටස මී 22× 13 ක් පමණ වන බව පැවසේ) චීන චන්ද්‍රිකාවේ මෙම සුන්බුන් කොටස දැක්වෙන පිහිටුම, මාර්තු 20 වන දින පළකල ඕස්ට්‍රේලියානු චන්ද්‍රිකා ඡායාරූපයේ පිහිටුමට වඩා කිලෝ මීටර 125 ක් පමණ බටහිරින් පිහිටා ඇති බව සඳහන්ය.
|-
| *මාර්තු 22 ||  ඕස්ට්‍රේලියානු චන්ද්‍රිකා ඡායාරූපයක් පදනම් කර ගනිමින් මාර්තු 20 වන දින ඕස්ට්‍රේලියාව සහ නොර්වීජීයාව, බටහිර  ඕස්ටේ‍්‍රලියානු වෙරළට කිලෝමීටර් 2500 ක් නිරිත දිගින් වූ ඉන්දීය සාගරයේ සිදුකල පරික්ෂණයන්ගේ සාර්ථකත්වයක් ඇති නොවීම.
|-
| *මාර්තු 23 ||  ඕස්ට්‍රේලියානු සහ චීන චන්ද්‍රිකා මගින් නිරික්ෂණය කල ප‍්‍රදේශයේම (දකුණු ඉන්දීය සාගරයේ ඕස්ටේ‍්‍රලියාවට කිලෝමීටර් 2500ක් පමණ බටහිරින් වූ පෙදෙස), අතුරුදන් වූ යානයේ බවට සැක කෙරෙන සුන්බුන් කොටස් තම චන්ද්‍රිකා ඡායාරූප මගින්ද නිරීක්ෂණය කල බවට ප්‍රංශය ප්‍රකාශ කිරීම.
|-style="background-color:#ee3333; font-weight: bold"
| *මාර්තු 24 || මැලේසියානු අගමැති නජිබ් රසාක් මහතා, අතුරුදන් වූ ගුවන් යානය දක්ෂිණ ඉන්දීය සාගරයට කඩා වැටුණු බවට තහවුරු කිරීම.
|-
| *මාර්තු 25 || අතුරුදන් ගුවන් යානය සොයා දකුණු දිග ඉන්දියන් සාගරයේ සිදු කල සෙවීම් කටයුතු, අහිතකර කාලගුණ තත්වය නිසා අත්හිටුවීම. පදනම් විරහිත තොරතුරු ඉදිරිපත් කරන බව පවසමින්, යානයේ සිටි චීන ජාතිකයින්ගේ ඥාතීන්, මැලේසියානු නිළදාරීන්ට චෝදනා සහ විරෝධතා එල්ල කිරීම.
|-
| *මාර්තු 25 ||  අතුරුදන් ගුවන් යානයේ කළු පෙට්ටිය තවත් දින 15 ක් තුල සොයා නොගතහොත්, යානයේ කඩා වැටීම සැමදා අභිරහසක්ව පවතිනු ඇති බවට මාධ්‍ය විසින් වාර්ථා කිරීම.
|-
| *මාර්තු 26 ||  අහිතකර කාලගුණ තත්වය නිසා අත්හිටවූ යානය සෙවුම් කටයුතු අද නැවතත් පටන් ගැනීම.
|-
| *මාර්තු 26 ||  අතුරුදන් ගුවන් යානයට අයත් යැයි සැක කෙරෙන සුන්බුන් 122 ක ප්‍රමාණයක්, සෙවීම් කටයුතු සිදු කරන දකුණු දිග ඉන්දියන් සාගරයේ පාවෙමින් පවතින ආකාරය, 23 වනදා ලබා ගත් ප්‍රංශ චන්ද්‍රිකා ඡායාරූපයන්හී සටහන්ව ඇතිබවට, මැලේසියානු ප්‍රවාහන අමාත්‍යවරයා ප්‍රකාශ කිරීම. (මේ සුන්බුන් කැබලි මීටර 1 සිට මීටර 23 ක් පමණ දක්වා විශාල බව පැවසේ.)
|-
| *මාර්තු 27 ||  අතුරුදන් ගුවන් යානයට අයත් යැයි සැක කෙරෙන සුන්බුන් 300 ක පමණ ප්‍රමාණයක්, පර්ත් සිට කිලෝමීටර 2700ක් පමණ නිරිත දෙසින් (ප්‍රංශ චන්ද්‍රිකා ඡායාරූපයන්හී සටහන්ව තිබූ කලාපයේ සිට කිලෝමීටර් 200 ක් පමණ ඊසාන දෙසින්) දකුණු දිග ඉන්දියන් සාගරයේ පාවෙමින් පවතින ආකාරය, 24 වනදා ලබා ගත් තායි චන්ද්‍රිකා ඡායාරූපයන්හී සටහන්ව ඇතිබවට, වාර්ථා වීම.
|-
| *මාර්තු 27 ||  අතුරුදන් ගුවන් යානයට අයත් යැයි සැක කෙරෙන සුන්බුන් 10 ක පමණ ප්‍රමාණයක්, 26 වනදා ලබා ගත් ජපාන චන්ද්‍රිකා ඡායාරූපයන්හී සටහන්ව ඇතිබවට වාර්ථා වීම.
|-
| *මාර්තු 27 ||  අහිතකර කාලගුණ තත්වය නිසා සෙවුම් කටයුතු සඳහා බාධා එල්ල වීම.
|-
| *මාර්තු 28 || නව විශ්වාසනීය සාක්ෂි කීපයක් මත පදනම්ව දක්ෂිණ ඉන්දියන් සාගරයේ මෙතෙක් සෙවීම් කටයුතු සිදු කල කලාපය අතහැර ඊට කිලෝ මීටර 1,100 ක් පමණ ඊසාන දිග නව කලාපයක සෙවීම් කටයුතු සිදු කිරීම ඇරඹීම.
|-
| *මාර්තු 28 ||  සෙවුම් කටයුතු සිදුකරන නව කලාපය තුලදී, අතුරුදන් ගුවන් යානයට අයත් යැයි සැක කෙරෙන සුන්බුන් යම් ප්‍රමාණයක් නවසීලන්ත සෙවුම් යානාවක් විසින් නිරීක්ෂණය කිරීම.
|-
| *මාර්තු 30 || ගුවන් යානය කඩා වැටෙන්නට ඇතැයි සැක කෙරෙන නව කලාපයේ සෙවුම් කටයුතු සිදු කිරීමට, කලු පෙට්ටිය අණාවරකයක් සහිත යාත්‍රාවක් ඕස්ට්‍රේලියාව විසින් යෙදවීම.
|-
| *මාර්තු 31 ||  සෙවුම් කටයුතු සිදුකරන මුහුදේ, අතුරුදන් ගුවන් යානයට අයත් යැයි සැක කෙරෙන තැඹිලි පැහැ කොටස් 4 ක් දර්ශනය වූ බවට ඕස්ට්‍රේලියානු ගුවන් කණ්ඩායමක් පිරිසක් වාර්ථා කිරීම. ගුවන් යානය අතුරුදන්ව අදට දින 22 ක් වන අතර එහි කලු පෙට්ටියේ ආයු කාලය තව දින 8 කින් අවසන් වන බවට මාධ්‍ය විසින් වාර්ථා කිරීම.
|-
| *මාර්තු 31 || මාර්තු 8 වන දින අතුරුදන් වූ ගුවන් යානාවේ සිටි ෆිලිප් වුඩ් (Phillip Wood) නම් මගියෙකු, තමන් ගමන් ගත් යානාව නොහඳුනන හමුදා පිරිසක් විසින් පැහැරගත් බවත්, ඔහුව අනෙකුත් මගීන්ගෙන් වෙන් කොට කුටියක සිර කොට ඇති බවත්, තමාට ඖෂධ ලබා දී ඇති බව හැඟෙන බවත්, සඳහන් කරමින් තමා වෙතට කෙටි පණිවුඩයක් හා හිස් අඳුරු ඡායාරූපයක් ලැබුණු බවට ජිම් ස්ටෝන් (Jim Stone) නැමැත්තෙකු වාර්ථා කිරීම. තමා IBM හී සේවය කරන්නෙකු බව ෆිලිප් වුඩ් විසින් වැඩි දුරටත් කෙටි පණිවුඩයේ දක්වා ඇත. එම එවන ලද එම ඡායාරූපයෙහි ඛණ්ඩාංක (coordinates), ඇමෙරිකානු හමුදා යටතේ පවතින දියාගෝ ගාෂියා දූපතේ පිහිටි ගොඩනැගිල්ලකට සමපාත වන බවද සඳහන් වෙයි. කෙටි පණිවුඩය ලැබී තිබෙන්නේ මාර්තු 18 වන දිනයි.
|-
| *අප්‍රියෙල් 2 || ගුවන් යානාව අතුරුදන් වීමේ අභිරහස කවදාවත් හෙළි නොවිය හැකි බවට, මැලේසියානු පොලිස්පතිවරයා විසින් අනතුරු හැඟවීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 3 || අතුරුදන් ගුවන් යානය පිළිබඳ වැඩි විස්තර සොයා බැලීමට මැලේසියානු අගමැති නජිබ් රසාක් මහතා ඕස්ට්‍රේලියාවට පැමිණීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 5 || අතුරුදන් වූ යානය සොයා මුහුදේ මෙහෙයුම් සිදු කල Ocean Shield නම් චීන මුර සංචාරක නෟකාව මගින්, ගුවන් යානා කළු පෙට්ටිය විසින් නිකුත් කරන සංඛ්‍යාතයන්ට සමාන සංඛ්‍යාතයකින් නිකුත් වූ සංඥා කිහිපයක් ග්‍රහණය කර ගැනීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 8 ||  ඕෂන් ෂීල්ඩ් (Ocean Shield) නම් චීන මුර සංචාරක නෞකාව විසින් නැවත වතාවක් අප්‍රියෙල් 5 වනදින ලැබුණු සංඛ්‍යාතයන්ට සමාන සංඛ්‍යාතයකින් නිකුත් වූ සංඥා දෙකක් ග්‍රහණය කර ගැනීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 10 ||  ඕෂන් ෂීල්ඩ් චීන මුර සංචාරක නෞකාව විසින් තවත් සංඥාවක් ග්‍රහණය කර ගැනීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 11 ||  ඕෂන් ෂීල්ඩ් චීන මුර සංචාරක නෞකාව විසින් පසුගිය දිනවල ග්‍රහණය කරගත් සංඥා, ගුවන් යානයේ කළු පෙට්ටියෙන් නිකුත් වූ සංඥාවන් බවට තමා විශ්වාස කරන බව ඕස්ට්‍රේලියානු අගමැති ටෝනි ඇබට් මහතා කියා සිටීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 14 ||  ඕෂන් ෂීල්ඩ් චීන මුර සංචාරක නෞකාව විසින් ග්‍රහණය කරගත් සංඥා එන්නට ඇතැයි අනුමාන කල මුහුදු තීරයට කිලෝමීටර 5.5 ක් පමණ දුරින් තෙල් පැල්ලමක් මතුවීම. එය අතුරුදන් යානයට අයත්දැයි සොයාබැලීමට පරික්ෂණ ඇරඹීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 18 ||  අප්‍රියෙල් 14 දින මුහුදේ මතුවූ තෙල් පැල්ලම් අතුරුදන් යානයට අයත් නොවන බව තහවුරු කර ගැනීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 24 || අතුරුදන් වූ යානයට අයත් යැයි සැකකෙරෙන ලෝහමය කොටසක් ඕස්ට්‍රේලියානු බටහිර වෙරළට ආසන්නයෙන් හමුවීම. නමුත් එය යානාවට අයත් නොවන සුන්බුන් කොටසක් බව පසුව තහවුරු වීම.
|-
| *අප්‍රියෙල් 28 ||  අතුරුදන් වූ ගුවන් යානය සොයා සිදුකරන ඉහල සිට සිදුකරන ගුවන් මෙහෙයුම් අත්හිටුවා, මුහුද යට සෙවුම් කටයුතු සිදු කිරීම සම්බන්ධයෙන් අදහස් පළවීම. යානයේ සුන්බුන් මේ වනවිට ගිලීගොස් ඇතැයි අනුමාන කිරීම.<ref>JACC Transcript of Press Conference Retrieved 28 April 2014)</ref>Press conference video extract Sydney Morning Herald (Retrieved 28 April 20214)
|-
| *අප්‍රියෙල් 29 || වත්මන් සෙවීම් කටයුතු දියත් කරන ප්‍රදේශයට කිලෝමීටර 5000 කට පමණ මෙහායින් බෙංගාල බොක්ක කලාපයෙහි තිබී අතුරුදන් MH370 යානයට අයත් යැයි කියන සුන්බුන් කොටස් හමුවූ බවට, ඕස්ට්‍රේලියානු මුහුදු ගවේෂණ ආයතනයක් ප්‍රකාශ කිරීම.http://www.stuff.co.nz/world/asia/9988528/Australian-company-claims-MH370-wreckage-found
|-
| *අප්‍රියෙල් 30 ||  ඕස්ට්‍රේලියානු මුහුදු ගවේෂණ ආයතනයක් විසින් යානයට අයත් සුන්බුන් කොටස් හමුවීමට ඉඩහැකි බවට අප්‍රියෙල් 29 දින සිදුකල ප්‍රකාශය, The Joint Agency Coordination Centre (JACC) විසින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම.
|-
| *මැයි 1 || අතුරුදන් වූ ගුවන් යානය ගැන මූලික පරීක්ෂණ වාර්තාව, මැලේසියානු රජය විසින් මහජනතාවට නිකුත් කිරීම. එම වාර්ථාවට අනූව, සෙවීම් කටයුතු ආරම්භ වී තිබෙන්නේ යානය අතුරුදන් වී පැය 4 කට පසුවයි.
|-
| *මැයි 2 ||  අතුරුදන් වූ යානය සෙවීමට තවත් වසරක් පමණ ගතවනු ඇති බවට, සෙවුම් කටයුතු භාර ප්‍රධානියෙකු වූ Angus Houston විසින් ප්‍රකාශ කිරීම.
|-
| *මැයි 2 ||  යානාවේ ගමන් ගත් සියළු දෙනා මේ වන විට මියගොස් ඇතැයි යන සත්‍යයට මුහුණ දී සිත් සනසාගන්නා ලෙස, මැලේසියානු බලදාරීන් අතුරුදන් යානාවේ සිටි මගීන්ගේ ඥාතීන්ට දැන්වීම නිසා, ඥාතීන් සිය මියගිය අය වෙනුවෙන් මෙම සති අන්තයේ පළමු අවමගුල සිදුකරන බවට ප්‍රකාශ කිරීම.
|-
| *මැයි 5 || ඇමරිකානු ආරක්ෂක අංශ විසින් ලබාදුන් තොරතුරු මත පදනම්ව, MH370 ගුවන් යානය අතුරුදන්වීම සම්බන්ධයෙන්, අල්කයිඩා ත‍්‍රස්තවාදීන් සමග ගනුදෙණු කරන කරනවා යැයි කියන පුද්ගලයන් 11 දෙනෙකු මලයාසියාවේ ක්වාලාලම්පූර් නුවරදී අත්අඩංගුවට ගැනීම.
|-
| *මැයි 8 || අභිරහසක් පමණක් ඉතිරිකරමින්, මැලේසියානු MH370 යානය අතුරුදන් වී අද දිනට මාස දෙකක් සම්පූර්ණ වීම.
|-
| *මැයි 20 || MH370 ගුවන් යානය වෙඩි තබා බිම හෙළු බවට මතයක් පලවීම.
|-
| *මැයි 27 || අතුරුදන් වූ MH370 යානයේ චන්ද්‍රිකා දත්ත මැලේසියානු බලදාරීන් විසින් මාධ්‍යයට නික්තු කිරීම.
|-
| *මැයි 29 || ඕස්ටේ‍්‍රලියාවේ පර්ත් නුවරට වයඹ දෙසින් වන ඉන්දීය මුහුදු ප‍්‍රදේශයේ, අතුරුදන් වූ MH370 යානය නොමැති බව හෙළිවීම.
|-
| *මැයි 29 || අතුරුදන් වූ MH370 යානයේ කළු පෙට්ටියෙන් නිකුත් වූවා යැයි සැකකළ ශබ්දය ව්‍යාජ ශබ්දයක් බව අමෙරිකානු නාවික හමුදාව ප්‍රකාශ කිරීම.
|-
| *ජුනි 5 || අතුරුදන් වූ MH370 යානය ඉන්දියාවට ආසන්න මුහුදේදී ගිනිබත් වූ බවට ඇසින් දුටු සාක්ෂියක් පිළිබඳ වාර්ථා වීම.
|-
| *ජුනි 16 || MH370 ගුවන් යානය අතුරුදහන් වී අදට දින සියයක් සැපිරීම.
|-
| *ජුනි 26 ||  MH370 ගුවන් යානය අතුරුදන් වූ අවස්ථාව වන විට ගුවන් නියමුවෙකුගේ පාලනයෙන් තොරව පැවති බවට සැකකරන බව, ඔස්ට්‍රේලියානු මාර්ටින් ඩොලන් (Martin Dolan) විසින් කියා සිටීම.
|-
| *සැප්තැම්බර් 15 ||  අතුරුදන් වූ MH370 ගුවන් යානයට අයත් යැයි සැක කෙරෙන සුන්බුන් කොටස් 58ක් ඉන්දීය සාගරයෙන් හමුවීම.
|-style="background-color:#FFCBDB; font-weight: bold"
| *2015 ජූලි 29 || අනතුරෙන් මාස 17කට පසුව රීයූනියන් දිවයිනට ගසාගෙන පැමිණි ගුවන් යානාවක කොටසක් MH370 ගුවන් යානයට අයත් ඒවා විය හැකි බව තහවුරු කිරීම.
|-
|}

මේවාද බලන්න
මැලේසියා එයාර්ලයින්ස් 17 පියාසැරිය
ඉන්දුනීසියා එයාර්ඒෂියා 8501 පියාසැරිය

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැදි
 Updates regarding MH370  Malaysia Airlines Passenger Manifest( )
 "Updates on Flight MH370" from Kuala Lumpur International Airport
 Statement from Boeing
 Coverage from the New Straits Times''
 Last known position and information of 9M-MRO from Flightradar24.com

ගුවන් යානා අනතුරු

මැලේසියා එයාර්ලයින්ස් 370 පියාසැරිය


An Restio vimineus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christen Friis Rottbøll. An Restio vimineus in nahilalakip ha genus nga Restio, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Restio

Restio vimineus


Tom Jones er en britisk film fra 1963. Filmen er baseret på romanen af samme navn.

Handling

Historien begynder med en stumfilm-sekvens, hvor den gode Squire Allworthy vender hjem efter et længere ophold i London og opdager en baby i sin seng. Tænker at sin frisør Mr. Partridge og en af sine tjenere Jenny Jones har "født" barnet ud af begær, hvilket resulter i at han sender dem bort og parret vælger at opdrage Tom Jones som om han var deres egen søn.

Tom (Albert Finney) vokser op til at blive en livlig ung mand, hvis gode udseende og venlige hjerte gør ham meget populær med det modsatte køn. Men han elsker virkelig kun en kvinde; den blide Sophie Western, der vender tilbage sin passion. Desværre er Tom stigmatiseret som en "horeunge" og kan ikke gifte sig med en ung dame på hendes høje stand. Sophie skal også gemme sine følelser, mens hendes tante og far Squire Western forsøger at tvinge hende til at gifte sig med en mere passende mand - en mand, som hun hader.

Denne unge mand er Blifil; søn af Squire's enke søster Bridget. Selvom han er legitim født er han en uhyggelig fyr med masser af hyklerisk dyd, men ingen af Toms varme, ærlighed eller høje ånder. Når Bridget dør uventet adskiller Blifil et brev som hans mor kun havde til sin brors øjne. Hvad dette brev indeholder er ikke afsløret indtil slutningen af filmen; Men efter hans mors begravelse samler Blifil og sine to lærere Mr. Thwackum og Mr. Square sammen for at overbevise skuespilleren om, at Tom er en skurk. Allworthy giver Tom en lille kontant arv og sender sorgligt ham ud i verden for at søge sin lykke.

I sin vejrejsende odyssé bliver Tom slået bevidstløs og mens han forsvarer det gode navn på sin elskede Sophie og røvet af hans arv. Han flygter også fra en jaloux irlænder, der fejlagtigt beskylder ham for at have en affære med sin kone, som fører sig til en dødelige sværdkampe, møder sin påståede far og mor, en bestemt fru Waters, som han redder fra en ond Redcoat Officer og senere satser de samme Mrs. Waters. I en berømt scene sidder Tom og fru Waters modsatte hinanden i spisestuen på Upton Inn, der indtager ordløst et enormt måltid mens de ser lystfuldt på hinanden.

I mellemtiden løber Sophie fra hjemmet kort efter Toms udvisning for at undslippe den afdøde Blifils opmærksomhed. Efter at have savnet hinanden ved Upton Inn, ankommer Tom og Sophie hver for sig i London. Der tiltrækker Tom opmærksomheden hos Lady Bellaston; en promiskuøs adelsdame over 40 år. Hun er rig, smuk og fuldstændig amoralsk selv om det er værd at bemærke at Tom går villigt til sin seng og er generøst belønnet for sine ydelser. Til sidst slutter Tom til Tyburn Gaol, der står over for en skræmmende hængende skare efter at Blifils troværdige agenter har ramt ham for røveri og forsøg på mord. Allworthy lærer indholdet af det mystiske brev: Tom er ikke Jenny Jones barn, men Bridget's illegitime søn og Allworthy's nevø. Desuden da Blifil vidste det; skjulte det og forsøgte at ødelægge sin halvbror er han nu i skændsel og desinficeret. Allworthy bruger denne viden til at give Tom en undskyldning, men Tom er allerede blevet overført til galgenene; Hans hængning er begyndt, men afbrydes af Squire Western, som skærer ham ned og tager ham til Sophie. Tom har nu tilladelse til at dømme Sophie og alle ender godt med at Tom omfavner Sophie med Squire Westerns velsignelse.

Eksterne henvisninger

Komediefilm fra Storbritannien
Britiske film fra 1963
Oscar for bedste film
Film baseret på bøger
Film instrueret af Tony Richardson

Tom Jones (film)


Gunton Hall, Gunton Park, est une grande maison de campagne près de Suffield dans le Norfolk.

Histoire

Le domaine appartient à la famille Gunton au , à la famille Berney au  et plus tard à la famille Jermyn . La maison actuelle est construite pour William Harbord (1er baronnet) dans les années 1740 par l'architecte Matthew Brettingham . En 1775, Harbord Harbord (1er baron Suffield), député de Norwich, charge James Wyatt de faire d'importants ajouts à la maison. Les jardins sont développés par Charles Harbord (5e baron Suffield), employant William Milford Teulon comme paysagiste . Cependant, la maison est presque détruite par un incendie en 1882 et reste à l'abandon pendant près d'un siècle avant que Kit Martin, un architecte, n'achète la maison en 1980 et ne la transforme en logements individuels . Il est entouré d'un parc de cerfs de 1 000 acres . Le hangar à bateaux est reconstruit en atelier par l'artiste Gerard Stamp en 2004 .

L'église St Andrew, Gunton dans les bois à l'est de la salle est une église de l'Église d'Angleterre. L'église est construite en 1769 et conçue par Robert Adam pour Sir William Harbord, pour remplacer une église médiévale . Elle est classée et est sous la garde du Churches Conservation Trust .

La scierie de Gunton Park est une scierie de 1824 alimentée par un étang de moulin sur Hagon Beck .

Références

Liens externes

Bâtiment dans le Norfolk

Gunton Hall


Abel Meeropol (February 10, 1903 – October 29, 1986) was an American songwriter and poet whose works were published under his pseudonym Lewis Allan. He wrote the poem "Strange Fruit" (1937), which was recorded by Billie Holiday. Meeropol was a member of the American Communist Party from 1932 to 1947.

Biography

Early life
Meeropol was born in 1903 to Russian-Jewish immigrants in The Bronx, New York. Meeropol graduated from DeWitt Clinton High School in 1921 (his classmate Countee Cullen graduated in 1922); he earned a B.A. from City College of New York and an M.A. from Harvard University. He taught English at DeWitt Clinton High School for 17 years. During his tenure he taught the notable author and racial justice advocate James Baldwin.

Song writing and poetry
Meeropol wrote the anti-lynching poem "Strange Fruit" (1937), first published as "Bitter Fruit" in a Teachers Union publication. He later set it to music. The song was recorded and performed by Billie Holiday and Nina Simone. Holiday notes in the book Lady Sings the Blues that she co-wrote the music to the song with Meeropol and Sonny White.

Meeropol wrote numerous poems and songs, including the Frank Sinatra and Josh White hit "The House I Live In." He also wrote the libretto of Robert Kurka's opera The Good Soldier Schweik, which was premiered in 1958 by the New York City Opera.

According to his adopted son Robert Meeropol, the songs "Strange Fruit" and "The House I Live In," along with the Peggy Lee hit "Apples, Peaches and Cherries," provided most of the royalty income of the family. "Apples, Peaches and Cherries" was translated into French by Sacha Distel and became a number one hit in France under the title "Scoubidou." Abel Meeropol filed a copyright infringement lawsuit over Distel's plagiarism as Distel initially had claimed the song as his. After the case was settled, Meeropol started receiving the royalties.

Meeropol published his work under the pseudonym of "Lewis Allan" in memory of the names of his two stillborn children.

Personal life
Meeropol was a communist and sympathetic to Julius and Ethel Rosenberg. Later, he and his wife Anne adopted the Rosenbergs' two sons, Michael and Robert, who were orphaned after their parents' executions for espionage. Michael and Robert took the surname Meeropol.

Death
Meeropol died October 30, 1986, at the Jewish Nursing Home in Longmeadow, Massachusetts.

References

External links

1903 births
1986 deaths
City College of New York alumni
American communists
Jewish American songwriters
Songwriters from New York (state)
Jewish American writers
20th-century American poets
20th-century American musicians
American people of Russian-Jewish descent
American writers of Russian descent
Harvard University alumni
20th-century pseudonymous writers

Abel Meeropol


The following is a list of viceroys of New Spain.

In addition to viceroys, the following lists the highest Spanish governors of the viceroyalty of New Spain, before the appointment of the first viceroy or when the office of viceroy was vacant. Most of these individuals exercised most or all of the functions of viceroy, usually on an interim basis.

Governor of the West Indies
This office covered the territories that were discovered by Christopher Columbus.
 1492–1499 – Christopher Columbus, as governor and viceroy of the West Indies
 1499–1502 – Francisco de Bobadilla, as governor of the West Indies
 1502–1509 – Nicolás de Ovando y Cáceres, as governor of the West Indies
 1509–1518 – Diego Columbus, as governor of the West Indies until 1511, thereafter as viceroy

Governor of New Spain
This office covered the territories that were claimed by Hernán Cortés. The office covered the territories that were under the control of the Governor of the Indies after 1524.

 13 August 1521 – 24 December 1521 Hernán Cortés
 24 December 1521 – 30 December 1521 Cristóbal de Tapia
 30 December 1521 – 12 October 1524 Hernán Cortés, as governor and captain general from 15 October 1522
 12 October 1524 – 29 December 1524 Alonso de Estrada, Rodrigo de Albornoz, Alonso de Zuazo
 29 December 1524 – 17 February 1525 Gonzalo de Salazar, Pedro Almíndez Chirino, Alonso de Zuazo
 17 February 1525 – 20 April 1525 Gonzalo de Salazar, Pedro Almíndez Chirino, Alonso de Estrada, Rodrigo de Albornoz, Alonso de Zuazo
 20 April 1525 – 23 May 1525 Gonzalo de Salazar, Pedro Almíndez Chirino, Alonso de Zuazo
 24 May 1525 – 28 January 1526 Gonzalo de Salazar, Pedro Almíndez Chirino
 29 January 1526 – 24 June 1526 Alonso de Estrada, Rodrigo de Albornoz
 25 June 1526 – 3 July 1526 Hernán Cortés
 4 July 1526 – 16 July 1526 Luis Ponce de León
 16 July 1526 – 1 March 1527 Marcos de Aguilar
 2 March 1527 – 22 August 1527 Alonso de Estrada, Gonzalo de Sandoval, Luis de la Torre
 22 August 1527 – 8 December 1528 Alonso de Estrada, Luis de la Torre
 9 December 1528 – 21 December 1529 Nuño Beltrán de Guzmán, Juan Ortiz de Matienzo, Diego Delgadillo (the first Audiencia)
 21 December 1529 – 9 January 1531 Juan Ortiz de Matienzo, Diego Delgadillo (the first Audiencia)
 10 January 1531 – 16 April 1535 Sebastián Ramírez de Fuenleal, Vasco de Quiroga, Juan de Salmerón, Alonso de Maldonado, Francisco Ceinos (the second Audiencia)

Viceroys of New Spain (1535–1821)
The first Viceroy of New Spain was appointed in 1535 to consolidate the offices of the Governor of the Indies and the Governor of New Spain into a single office.

See also
Mexico
History of Mexico
List of heads of state of Mexico
Spanish attempts to reconquer Mexico
Viceroyalty of New Spain
Governor-General of the Philippines
Viceroyalty of Peru
Viceroyalty of the Río de la Plata
Viceroyalty of New Granada

External links
 Northern New Spain: A Research Guide (1981) by Thomas C. Barnes, Thomas H. Naylor, and Charles W. Polzer, p. 94.
 List of viceroys and other colonial rulers at the Mexican government site
 Cronología de los Gobernantes de México 1325–2000 (Powerpoint)
 List of Spanish colonial officials before the viceroyalty

01

New Spain
New Spain, viceroys
Heads of state of Mexico
History of New Spain
Mexico history-related lists
16th-century Mexican people
17th-century Mexican people
18th-century Mexican people
19th-century Mexican people
Viceroy of New Spain
Viceroy of New Spain
16th-century monarchs in North America
19th-century monarchs in North America
1492 establishments in the Spanish Empire
1524 disestablishments in the Spanish Empire
1521 establishments in New Spain
1821 disestablishments in New Spain

List of viceroys of New Spain


Dvovlašće, diarhija (grč. δι-, di-, "dvojno" i -αρχία, arhía, vlast) ili duumvirat (lat. duumviratus, "služba dvojice") oblik vlasti pri kojemu dvije osobe vladaju zajedno, bilo de jure ili obmanom ili silom de facto. Vođe takvih sustava nazivaju se suvladarima.

Suvlašće je jedan od najstarijih oblika vlasti. Primjeri iz povijesti uključuju spartanske kraljeve, konzule Rimske Republike, kao i vladare antičke Kartage, dinastiju Pandyan i polinezijska društva. Sustavi nasljedstva kod Germana i Dačana, kao i vladari carstva Inka također uključuju mogućnost dvovlašća.

Suvremeni primjeri uključuju Andoru, čiji su vladari francuski predsjednik i katolički biskup biskupije Urgell u Kataloniji, te San Marino čijom republikom upravljaju dva kapetana regenta.

Neslužbeno dvovlašće
Pojam se također rabi u povijesti i politici kada na nekom određenom zemljopisnom/graničnom području istovremeno postoji dva vladara, odnosno dvije administrativno-političke vlasti. Takvo dvovlašće je obično povezano s političkim prevrtanjima (pobunama, građanskim ratovima, okupacijama) u nekim definiranim i priznatim granicama država, kraljevina, kneževina ili slično.

Vidi još
Tetrarhija
Monarhija
Trijumvirat
Kondominij
Balvan-revolucija

Izvori

Literatura

Politika
Oblici vladavine

Dvovlašće


Louis Richard (né le ) est un coureur cycliste français.

Biographie
Louis Richard commence le cyclisme en 2006 à l'US Créteil, en première année benjamins (11-12 ans), alors non loin de son lieu de résidence à Vincennes. Il intègre ensuite le CC Nogent-sur-Oise en 2013, où il court pendant quatre ans. Durant cette période, il est notamment champion de France de poursuite par équipes juniors en 2014, sous les couleurs du comité de Picardie.

En 2017, il décide de rejoindre le club Probikeshop Saint-Étienne Loire, tout en menant des études d'ingénieur à l'INSA Lyon. Deux ans plus tard, il devient champion d'Auvergne-Rhône-Alpes du contre-la-montre à Romans-sur-Isère. Il se révèle également dans les courses par étapes du calendrier national en terminant deuxième du Tour d'Auvergne (dans la même seconde que le vainqueur Florent Castellarnau) et troisième du Tour du Chablais.

Lors de la saison 2021, il se distingue en étant l'un des meilleurs grimpeurs du peloton amateur en France. Il s'impose à deux reprises (La Durtorccha et Classic Jean-Patrick Dubuisson) et obtient diverses places d'honneur. En juin, il passe proche de l'exploit en se classant deuxième du championnat de France amateurs, disputé à Épinal. Fin juillet, il participe au Tour de l'Ain sous les couleurs de l'équipe de France. Peu de temps après, il termine septième du difficile Tour de Savoie Mont-Blanc. Il conclut sa saison par une sixième place au Trophée des champions, « super-finale » des Coupes de France des clubs nationaux 1, 2 et 3.

En 2022, il passe professionnel au sein du Team U Nantes Atlantique, qui devient une équipe continentale.

Palmarès sur route

Par année
 2019
 Champion d'Auvergne-Rhône-Alpes du contre-la-montre
  du Tour d'Auvergne
  du Tour du Chablais
 2020
  du Tour du Pays de Gex-Valserine
 2021
 La Durtorccha
 Classic Jean-Patrick Dubuisson
  du Grand Prix U

Classements mondiaux

Palmarès sur piste

Championnats de France
 Hyères 2014
  Champion de France de poursuite par équipes juniors (avec Adrien Garel, Florian Maitre et Corentin Ermenault)

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste français
Naissance en janvier 1996

Louis Richard (cyclisme)