Liverpool, Birleşik Krallık'ta, İngiltere ülkesinde Mersey Nehri Halici'nin doğusunda bulunan şehir yerleşkesidir. Yerel idare bakımdan törensel Merseyside Metropoliten Kontluğu'nda bulunan bir tek-seviyeli metropoliten yerel bölge olan Liverpool Şehri yerel idaresi altındadır.

1207'de bir belde olarak kurulmuş ve 1880 kraliyet beratı ile şehir olma statüsünü kazanmıştır. Liverpool Şehri yerel idari sınırları içinde (2017 tahminiyle) 491.500 kişilik nüfus bulunmaktadır. Fakat Liverpool idari şehri çok daha geniş bir alana yayılmıştır. Ayrıca coğrafi bir şehirsel Liverpool Metropoliten bölgesi bulunmaktadır ve bu şehirsel bölgenin nüfusu (2012 tahminiyle) 1.381.200 kişidir.

Liverpool tarihsel olarak İngiltere ülkesinin "Lancashire" kontluğu içindeydi ve hâlâ birçok İngiliz, Liverpool'un Güneybatı Lancashire olduğunu kabul ederler. Fakat Liverpool'da bulunan limanın çok hızla gelişmesiyle; şehir nüfusunun da çok değişik göçlerle hızla artması dolayısıyla ve bir büyük şehir olma karakterini giderek alması dolayısıyla Liverpool şehri ve halkı, kendine has çok özel nitelikler almış ve kırsal olan Lancashire niteliklerinden ayrılmıştır.

Şehir 18. yüzyılda İrlanda, Karayip adaları, Amerika ve ana Avrupa kıtasıyla çok yakın ticari bağlantılar kurmuştur. Bunun yanında Liverpool gemi sahipleri ve tüccarları Atlantik'te Üç köşeli ticaret sistemini (yani Afrika'dan Karayiplere ve Amerika'ya köleler; Karayipler'den ve Amerika'dan İngiltere'ye şeker, tütün, keten ve İngiltere'den Afrika'ya hafif sanayi mallarını içeren bir ticaret yolları sistemini) geliştirmiş; bunun ana ögesi olan Köle Ticaretinin İngiltere'deki merkezlerinden biri (diğeri Bristol) olmuştur. Şehirdeki gemi sahipleri, tüccarları ve şehir bu köle ticaretinden büyük servetler yapmıştır. 19. yüzyılda başlarından itibaren köle ticaretine karşı gelişmeler, Liverpool limanının diğer ticarî ilişkileri geliştirmesine, (örneğin zahire, pamuk ve pamuklu dokuma) yol açmıştır. 19. yüzyıl başlarında dünya ticaretinin %40'ı Liverpool dokları ve limanından geçmekte idi. Liman aynı yüzyılın içinde ve 20. yüzyıl başlarında Avrupa'dan Amerika'ya giden göçmenlere Atlantik yolculuğunun başlangıç noktası olmuştur.

2007 yılında 800. yaş gününü kutlayan bu şehir, 2008 yılında Avrupa Kültür Başkenti olmuştur.

Liverpool şehir merkezinin bazı kısımları "Liverpool, Orta Çağ Ticari Liman Şehri" adı altında 2004'te UNESCO Dünya Mirasları listesine konulmuştur. Bu kısımlar içinde "Pier Head", "Albert Dokları" ve "William Brown Sokağı" bulunmaktadır.

Liverpool spor ile isim yapmıştır. Şehirde Liverpool FC ve Everton FC adlı İngiltere Premier League'de yer alan iki futbol takımı bulunmaktadır. Şehrin kuzey varoşlarından olan Aintree'de ünlü bir Hipodrom bulunmakta ve her yıl ilkbaharda bu "Aintree Hipodromu"'nda "Grand National" adlı bir at yarışı yapılmakta ve bu at yarışı tüm Birleşik Krallık'ta gayet büyük ilgi toplamaktadır.

Tarihçe

Liverpool'da bir belde kurulması için Kral John 1207'de bir belde olma "imtiyaz beratı" vermiştir. Liverpool'un sokak planı Kral John'un verdiği belde olma beratı zamanında uygulanmıştı ve belde H şeklinde kurulmuş 8 sokaktan oluşmaktaydı:
 Bank Street (şimdi Water Street)
 Castle Street
 Chapel Street
 Dale Street
 Juggler Street (şimdi High Street)
 Moor Street (şimdi Tithebarn Street)
 Whiteacre Street (şimdi Old Hall Street)
Fakat 16. yüzyılın ortasında Liverpool beldesinin nüfusu 500 civarındaydı.

17. yüzyılda şehrin ticareti yavaş yavaş artmaya başladı ve nüfus büyüdü. İngiliz İç Savaşı döneminde 1644'te Liverpool şehri 18 gün süren bir kuşatmaya sahne oldu. 1699'da Liverpool'u "sivil köy/mahalle (parish)" yapan bir kanun İngiliz Parlamentosu'ndan geçti. Daha güneyde Wirral Yarımadası ile Kuzey Galler'de bulunan Dee Nehri çamurla dolmaya başlayınca Mersey Nehri deltası üzerinde bulunan Liverpool limanı önem kazanmaya başladı. Aynı yıl bir diğer bir önemli olay Liverpool Merchant adlı bir geminin Afrika'da köle ticaretine başlamak Liverpool limanından ayrılması olmuştur. Bu şekilde başlayan köle ticaretinin merkezi Liverpool şehri olmuş ve bu "ticaret" şehrin zenginleşmesine yol açmıştır. Liverpool limanındaki gelgit olayının deniz ulaşımına aksi etkisini azaltmak için ilk dok havuzu 1715'te kurulmuştur. Liverpool orijinli gemiler üçgen şeklinde bir rota üzerinde Afrika'dan Karayiplere köle; Karayipler ve Amerika'dan İngiltere'ye tütün ve pamuk ve İngiltere'den Afrika'ya İngiliz hafif sanayi malları götürmeye odaklandılar. Afrika'daki köle ticaretinden Liverpool'un gemi sahipleri, gemi süvarileri ve hatta gemi tayfaları büyük kazançlar sağladılar ve şehir büyümeye başladı. 18. yüzyılın sonunda Liverpool Avrupa'nın köle ticaretini %40'ını ve Britanya'nın köle ticaretinin %80'ini eline geçirmişti.

19. yüzyılda köle ticaretinin yasaklanıp ortadan kaldırılmasına rağmen Liverpool'un limanı ve Liverpool orijinli ticaret başka yönlere dönüştü ve bu alanlarda da başarı kazandı. 19. yüzyılın başlarında dünya dış ticaretinin %40'ı Liverpool limanından geçmekteydi. Liverpool'da o zamanki yeni yapılar ve şehrin genişlemesi bu dönemde şehre giren serveti aksettirmektedir. 1830'da dünyadaki ilk şehirlerarası yolcu treni sistemi Liverpool ile Manchester arasında demiryolunun açılması ile olmuş ve bundan sonra demiryolları ağı kara ulaşımı için büyük önem kazanmıştır. 19. yüzyılda Liverpool'un nüfusu çok hızla büyümeye başladı; özellikle 1840'lı yıllarda Büyük İrlanda Patates Kıtlığı dolayısıyla birkaç milyon İrlandalı önce Liverpool'a gelip sonra Amerika'ya göç ettiler ve birçoğu da Liverpool'da kaldı. 1851'de Liverpool şehrinin nüfusun %25'i İrlanda doğumlu idi.

20. yüzyılın başlarında ise Doğu Avrupa'dan ABD'ye göç eden büyük sayıda göçmen de Liverpool limanından Atlantik Okyanusu'nu geçen gemilere binmişlerdir. Bunlar yanında ABD ile Avrupa arasında genel yolcu ve ticari bağlantısı için genellikle Liverpool limanı kullanılmıştır. Örneğin, Atlantik'te 1.517 kişinin öldüğü Nisan 1912'de batması ile büyük olay olan lüks transatlantik gemi Titanik'in tescil limanı Liverpool'du.

I. Dünya Savaşı'ndan sonra Parlamento'dan "1919 Mesken Kanunu" çıkartılması 1920'li ve 1930'lu yıllarda Liverpool'un her semtine yayılmış olarak yerel idaresi sahipliğinde gayet çok sayıda kiralık sosyal meskenler yapılmasına neden oldu. Şehir içinde gayet birbiri içine geçmiş şekilde meskenlerde yaşayan binlerce aile varoşlarda kurulan yeni semtlere göç ettirildiler. Bu politikanın yeni sosyal meskenlere geçen halkın yaşama standardını yükselteceği kabul edilmekte idi; ama birçok araştırmacı ve genel halk bunun gerçeğe uymadığını kabul etmektedirler.

II. Dünya Savaşı sırasında Liverpool şehri ve etrafında bulunan Merseyside Metropoliten bölgesi 80 kadar Alman Hava kuvvetlerinin büyük havadan bombardıman hücumlarına hedef oldu; yaklaşık 2500 kişi bu hava hücumlarında öldü ve bu şehirde ve bölgede meskenlerine hemen yarısı bu bombardıman hücumlarından zarar gördü.

Bu savaştan sonra Liverpool ve bölgesinde masif bir inşaat yatırımı kampanyası başlatıldı. Bu arada Britanya'da en büyük liman ve dok projesi olan "Seaforth Doklar" projesi yapılıp bitirildi.

Şehirde ailelere ve şahıslara mesken sağlamak için yeniden 1919 Mesken Kanunu şartlarına uyarak büyük sayıda ev inşaatına girişildi. İç şehirde bulunan eski mesken binaları yıkılıp burada yaşayan kişilere varoşlarda veya sonradan yenilenen iç şehir semtlerinde modern sosyal meskenler sağlandı. Boşaltılan eski iç şehir evleri de yıkılarak bunların yerine yeni modern sosyal meskenlerin yapılması da bu dönemde önem kazandı. Bu dönemde şehir içinde çok sayıda içinde özel sahibi tarafından yaşanan meskenler semtleri de özel müteahhitler ve firmalar tarafından inşa edildi. Liverpool'da kurulan bu tip özel sahipli semtler hakkında 1980'li yıllardan beri yapılanmakta olan televizyon "soap" serisi "Brookside" 1982-2007 döneminde popüler olarak Britanya televizyonlarından seyredilmiştir.

Yeni sosyal yapılardan bazıları, genellikle iç şehirde yapılan yüksek çok katlı apartman tipli binalar halinde olup bu yüksek çok katlı apartman binaları içlerine yerleştirilen kişiler tarafından genellikle hiç tercih edilmemekte idiler. Bu yüksek çok katlı binaların bulunduğu semtlerde büyük kişisel, sosyal ve hatta kanunsuzluk sorunları ortaya çıktığı devamlı olarak Liverpool medyasında yer almıştır. 20 yüzyılın sonlarında bunların büyük bir kısmı yıkıldı ve birkaç tanesi de özel sektöre kiralık apartman dairesi sağlamak üzere sahibi olan yerel idare tarafından özel şirketlere satıldılar.

Bu 1950'li ve 1960'lı yıllarda yapılan yenileşme ve yeniden yapım inşaatları halk tarafından popüler olarak karşılanmadı. Özellikle yeni olarak yapılan yüksek çok katlı kiralık apartmanlar ve şehrin etrafında ama ana ticaret ve alışveriş merkezlerinden uzakta olan yeni semtler sosyal hoşnutsuzluk doğurdu ve büyük sosyal sorunlara merkez oldular. "Liverpool şehrinin içinde yaşayanların sosyal, ailesel ve moral yapısı Alman bombardımanları ile çökertilmişken, bu yenileşme imar faaliyeti ile çökertildi" şeklinde tenkitler bu politikaya yöneltildi ve hala da bu tenkitler yapılmaya devam etmektedir.

1960'li yıllarda Liverpool'da ortaya çıkıp gelişen pop rock ve beat müziği "Merşeybeat" adı ile uluslararası ün kazandı. Bu müziğin baş tacı ve Livepool'luların devamlı iftiharını kazanan Beatles topluluğu olmuştur...

Coğrafî konumu

Liverpool Birleşik Krallık'ın ve İngiltere ülkesinin başkent ve merkezi olan Londra'nın 283 km kuzey-batısında Mersey halicinin doğu kıyısında bulunur.

Liverpool'un coğrafi konumu "diğer İngiltere kentleri arasında en muhteşem konuma sahiptir" olarak tanımlanmıştır. Liverpool Kent Everton Tepesi'nde denizden 70 metre rakıma yükselen kumtaşından oluşan küçük tepe sırtlarında kurulmuştur. Bu sırtlar "Batı Lancashire Sahil Ovası"nın güney sınırını teşkil etmektedirler.

Liverpool şehirleşmiş alanı ise Liverpool Şehrini sınırlarını aşarak Kuzey'de "Sefton Metropoliten Bölgesi"nde bulunan "Bootle", "Crosby" ve "Maghull"'a; doğuda "Knowsley Metropoliten Bölgesi"nde bulunan "Kirby", "Huyton" ve "Prescot"'a ve batıda Mersey Nehri halici karşında halicin batısında bulunan "Wirral" yarımadasındaki "Wallasey" ve "Birkenhead"'e de yayılmaktadır.

İklim

Liverpool iklimi Atlantik Denizi'ndeki Gulf Stream nedeniyle epeyce ılımlı bir deniz iklimidir ve yazlar nispeten serin, kışlar ise fazla soğuk ve kar olmadan mutedil olarak geçmektedir. Şu tablo Liverpool içindeki ısı gözlemlerinden aylık en yüksek ve en düşük ısıları oC birimleriyle vermektedir:

Demografi

Diğer Birleşik Krallık büyük şehirleri gibi Liverpool şehri de çok karışık bir nüfusa sahiptir.

Son nüfus sayımı olan 2001'de Liverpool Şehri idarî sınırları içinde bulunan nüfus 441.900 olarak bulunmuştur. ONS-Millî İstatistikler Ofisi'nin 2008 yılı tahminlerine göre şehrin nüfusu 434.900'dür. Yanda verilen 1801 nüfus sayımından itibaren her 10 yılda bir yapılan nüfus sayımlarının Liverpool Şehri için sonuçlarının gösterimine göre 19. yüzyılda devamlı artan Liverpool nüfusu 1930'lu yıllarda bir zirveye erişmiş ve 1931 sayımına göre 846.101 olmuştur. Bu tarihten sonra her sayıma göre şehrin nüfusu azalma göstermiştir. Bu azalmanın en çok olduğu on yıl 1971 ile 1981'dedir ve 100.000 kişinin şehrinden ayrılmasını göstermektedir. İngiltere'deki şehirsel tek-seviyeli yerel idarelerde genellikle görülen bu nüfus azalması en büyük azalma oranından en küçüğe göre sıralanırsa Liverpool Şehrinin 9. sırayı aldığı görülmektedir.

Mersey Partnership gelişme-yenileşme kurulunun özel etkenleri ele alarak yaptığı tarifine göre "Liverpool şehirleşmiş bölgesi", Wirral, Warrington, Flintshire, Chester ve diğer şehirleşmiş alanları da ihtiva etmektedir. Bu özel tanıma göre "Liverpool şehirleşmiş bölgesi"nin nüfusunun 2 milyon civarında olduğu tahmin edilmiştir.

Liverpool'da bulunan çalışma çağında bulunan nüfus, toplam şehir nüfusunun %65,1 oranındadır. Liverpool şehrindeki 30 yaş altında bulunanların toplam şehir nüfusuna oranı £42,3 olmaktadır. Bu oranın İngiltere ülkesi için ortalaması %37,4 olur. Bundan Liverpool şehri nüfusunun İngiltere nüfusundan daha da genç olduğu sonucu çıkartılabilir.

Nüfusun etnik yapısı

Haziran 2007 nüfus tahminlerine Liverpool şehri sınırları içindeki nüfusun etnik yapısı şöyledir:

Liverpool'daki Afro-Karayipli Britanyalılar grubu Büyük Britanya'da bulunan eski Afro-Karayipli grubudur; bazı Afro-Karayipli Britanyalı Liverpoollular bu şehirde 10 nesil yaşamış asıllıdırlar.
Şehre tarihsel olarak ilk yerleşen Afro-Karayipli Britanyalılar, denizciler, eğitim için İngiltere'ye gönderilen tüccarların çocukları ve serbest bırakılmış kölelerdir. Hukuken 1722'den sonra Britanya adasına giren olan köleler kölelik niteliklerini kaybetmekteydiler.

Avrupa'da bulunan en eski Çinli azınlığı Liverpool'da bulunmaktır. Liverpool'un "Çin şehri (Chinatown)"'nin ilk ikametçileri Britanya'ya denizci olarak gelip yerleşen Çinli denizcilerdi. Liverpool Şehri'nde bulunan "Çin Şehir"'nin çok renkli sokak giriş kapısı Çin dışında bulunan en büyük sokak giriş kapısıdır.

Liverpool'da aynı zamanda büyük sayıda İrlanda asıllı ve Galler ülkesi asıllı nüfus bulunmaktadır.

1813'te Liverpool'un nüfusunun yaklaşık %10 kadarı Galler Ülkesi asıllı idi ve şehir "Kuzey Galler Ülkesinin başşehri" olarak bilinmekteydi. 1845-1849 döneminde Büyük İrlanda Patates Kıtlığı dolayısıyla İrlanda'dan 2 milyon fakir aç kişi Liverpool'a kaçmışlardı. Bunlardan çoğu sonradan ABD'ye göç etmekle beraber çok sayıda İrlandalı Liverpool'da yerleşmişlerdir. 1851'de Liverpool şehri nüfusunun %20'den çoğu İrlandalı asıllı olduğu bildirilmektedir. İrlandalı asıllılar şehre ve şehirde konuşulan "Scouse" adı verilen Liverpool İngilizce aksanına özel bir İrlanda sesi katmışlardır. İrlanda'dan göç 20. yüzyıl üçüncü çeyreğine kadar devam etmiştir. 2001 Nüfus Sayımına göre şehir sınırları içinde %1,17 Galler ülkesi doğumlu, %0,75 İrlanda doğumlu, %0,54 Kuzey İrlanda doğumlu nüfus bulunmaktadır.

Önemli yapılar

Liverpool'un şehrinin kurulma tarihi dolayısıyla şehir içinde daha önceki yüzyıllardan kalma yapılar bulunmamakta ve 16. yüzyıl Tudor stilinden günümüzün modern stiline kadar değişken birçok mimari stilinde bina bulunmaktadır. Şehirde bulunan önemli büyük yapıların çoğu şehir hızla büyük Birleşik Krallık'ın en önemli şehirlerinin başında gelmesi sırasında 18. yüzyılın sonlarında 20. yüzyıl başlarına kadarki dönemde yapılmışlardır.

Birleşik Krallıkta tarihsel ve mimarî değeri olan yapılar için iki özel liste bulunmaktadır:
 Tarihsel ve mimarisi bakımdan en önemli yapılar: "I. derecede listelenmiş" ve
 Tarihsel ve mimarisi bakımdan önemli ama önemi hayatî olmayan yapılar: "II. derecede listelenmiş". Bazen bu listede olan yapılar yıldız verme sistemi ile alt-sınıflara ayrılmaktadır.
Bu listelerde bulunan yapılara "listelenmiş yapılar" adi verilmektedir. Bu "listelenmiş yapılar"a yapılacak herhangi tamir, tevsi ve ek için mutlaka yerel idarenin özel bir dairesinden özel planlama izini almak gerekmekte ve bu izin almadan yapılan değişiklikler elimine edilip bu izinsiz hareket gayet yüksek para cezasına çarptırılmaktadır. Liverpool'da "listelenmiş yapılar" sayısı 2.500'u aşkındır. Bunlardan 27'si "1. derecede Listelenmiş" yapıdır ve 95i "II* derecede Listelenmiş" yapılardır. Birleşik Krallık'ta sadece başkent Londra'da daha çok sayıda önemli tarihsel ve mimarı önemi haiz yapılar bulunmaktadır.

Birleşik Krallık'ta bulunan Bath şehri, şehirde bulunan "Georgian tipi mimarî" gösteren yapıları ile övünmekte ve Bath şehri bu nedenle UNESCO Dünya Mirasları listesinde bulunmaktadır. Buna karşılık Liverpool şehrinde bulunan "Georgian tipi mimarî"ye göre yapılmış binalar sayısı Bath'taki bu tip binaların sayısından çok daha yüksektir. Liverpool şehri Westminster Şehrinden sonra en fazla kamu anıt heykelleri bulunan Birleşik Krallık şehirdir. İngiliz eski eserleri ile ilişkili devlet kurumu olan "English Heritage" mimari bakımdan önemli olan bu kadar çok yapının bulunduğu Liverpool'u İngiltere'nin en güzel 19. yüzyıl ikinci ortası Viktoria devri şehri olarak tanımlamasına yol açmıştır.

Liverpool'un mimarisinin tarihsel değerini belirtmek için 2004'te Liverpool şehrindeki bazı bölgeler "Liverpool Deniz Ticareti Şehri" adı ile UNESCO Dünya Mirasları Birleşik Krallık listesine konulmuştur. Bu listeye giren Liverpool bölgelerindeki mimarının şehrin uluslararası ticarete ve liman dokları teknolojisine büyük orijinal katkılarını da yansıtmaktadır.

Mersey Nehri kıyıları ve rıhtım

19. yüzyılda Liverpool şehrinin gelişmesine baş neden Liverpool limanında dokların inşa edilmesi olmuştur. Liverpool limanı dünyada dok teknolojisinin geliştirilmesi süreci içinde bazı ilk gelişmelere konu olmuştur. 1715'te dünyada ilk defa gelgit etkisini elimine etmek için gel sıralarında dolan havuz ve git sırasında giriş kapaklarının kapatılması ile havuz boşalmasının önlenmesi ile devamlı dolu havuz ile gemilerin devamlı olarak dok rıhtımında su içinde bulunmasının sağlanması sistemi ilk defa Liverpool limanında "Old Dock" adlı dok için uygulanmıştır. Mal yüklemek ve boşaltmak için hidrolik sistem kullanan özel dok vinçleri de dünyada ilk defa Liverpool limanındaki Albert Dok için uygulanmıştır.

Liverpool'da en iyi bilinen dok "Albert Dok" olup 1846'da yapılmıştır ve günümüzde Britanya adasında en çok sayıda "1. derecede Listelenmiş", mutlaka korunması gerekli nitelikli mimarisi olan binaların bir arada bulunduğu mevkidir. Bu dokların mimari "Jesse Hartley" idi ve bina edilip açıldıkları zaman bu doklar dünyada en teknik olarak gelişmiş doklardı ve şehrin 19. yüzyılın ikinci yarısında dünyanın en önemli limanlarından biri olmasına büyük katkı yaptığı iddia edilir.

Şehir merkezinin kuzeyinde "Stanley Dokları" bulunmaktaydı ve bu dokların en önemli kullanıcısı "Stanley Dok Tütün Antreposu" idi. Bu antrepo binası 1901'de yapıldığı zaman dünyanın en büyük hacimli yapısı olmakla isim yapmıştı.

Liverpool şehrinin Mersey Nehri kıyısında en iyi bilinen kısmına "Pier Head" adı verilmekte ve burası nehirden kazanılan arazi üstünde yapılan eski ana rıhtım olmaktadır. Bu rıhtım arazisi üstünde, hemen nehrin kıyısında, değişik mimari stillerinde inşa edilmiş üç önemli bina bulunmaktadır. Liver Binası, Cunard Binası ve Liverpool Liman Binası adlı bu üç binaya "Üç Zerafetler" adı yakıştırılmış olup dünyanın en güzel rıhtım manzaralarından birini oluşturdukları iddia edilmektedir. Bu binalar Liverpool şehrinin 19. yüzyıl sonlarında ve 20. yüzyıl başlarında denizcilik alanında dünyada üstünlüğüne ve şehrin zenginliğine simgeler oldukları kabul edilmektedir.

Son yıllarda Liverpool'un Mersey Nehir kıyısı çok geniş çaplı yenileştirme yatırımlarına konu olmuştur. Bu alanda yeni yatırımlarla yapılan yeni binalara arasında "King's Dokları"nda "Echo Arena" Konser Salonu ve "BT Konvansiyon Salonu",; "Pricess Dokları"nda "Alexandra Tower" gökdeleni ve "1 Princess Dock" büyük apartmanı ve "Coborg ve Brunswick Dokları"nda oluşturulan "Liverpool Marina" bulunmaktadır.

Şehrin ticaret ve kültürel bölgeleri

Tarihsel olarak Liverpool'un dünyanın en önemli ticaret limanlarından biri olması dolayısıyla uzunca bir zaman döneminde şehirde deniz nakliyat şirketleri, sigorta şirketleri, bankalar ve büyük şirketlerin idare binaları bina edilmiştir. Bu şehre çok büyük zenginlik getirmiştir ve bu da yerel idarecilerin şehirlerini büyük gururla idare etmelerini sağlamak için büyük kamu idare binaları yaptırmalarına neden olmuştur.

Şehrin ticari bölgesi Castle Sokağı, Dale Sokağı ve Old Hall Sokağı etrafında toplanmıştır. Bu bölgenin sokakları şehrin Orta Çağ'da kurulma sokaklarından çok değişmemiştir. Üç yüzyıl dönemi içinde ortaya çıkan bölge Liverpool şehrinin en önemli mimarî örnekleri gösteren alanlarından biridir. Bu nedenle bu bölge Liverpool'un UNESCO Dünya Mirasları alanı içine konulmuştur.

Bu bölgede bulunan en eski bina Castle Sokağından bulunan ve 1754'te inşa edilmiş olan "I. Derece Listelenmiş" olan "Liverpool Şehir Sarayı" dır. Bu bina şehirde bulunan "George Dönemi mimarî"sinin en güzel örneği olarak kabul edilir ve Britanya'da bulunan yerel kamu binalarının arasında en çok müsrif bir şekilde süslenmiş bir binadır. Yine Castle Sokağında "I. Derece Listelenmiş" olan "Bank of England Binası" bulunmakta ve eskiden bu millî merkez bankasının üç taşra branşından biri olarak 1845-1848 yılları arasında yapılmıştır. Bu bölgede bulunan ve dikkat çeken binalar arasında "Tower Binası", eskiden "White Star Line" denizcilik şirketinin merkezi olan "Albion House" ve "Liverpool Yerel İdare Binaları" bulunmaktadır. Yine bu bölgede bulunan "Oriel Chambers" binası Modernist stilin uygulandığı ilk binalardan biri olduğu kabul edilmektedir.

William Brown Sokağı etrafındaki bölge şehrin "kültürel mahallesi" olarak anılır. Bu bölgede "William Brown Kütüphanesi", "Walker Güzel Sanatlar Galerisi", "Picton Okuma Salonları" ve "Liverpool Dünya Müzesi" bulunmaktadır. Bu bölgedeki binalar neo-klasik mimarı kurallarına göre yapılmışlardır. Bunların yanında en önemli bina olarak "St. George's Hall Salonu" bulunmaktadır. Bu bina da "İ. Derece Listelenmiş" olup 1840-1855 döneminde yapılmıştır ve şehirdeki çeşitli halka açık etkinliklerin merkezi olarak yapılmıştır. Sonra yeni mahkeme salonları binası yapılıncaya kadar, mahkeme salonu olarak kullanılmıştır. İçinde çok büyük bir org bulunmaktadır. Binanın kapısında, antik Roma'ya atıfla, "SPQL - Senatus popülüsque Liverpudliensis (Liverpool halkı ve senatosu)" kakması bulunmaktadır. William Brown Sokağı'nda çeşitli, "Wellington Sütunu" ve "Stebel Fıskiyesi" dahil birkaç kamu anıtı ve heykeller bulunmaktadır. St. Georges Hall arkasında bulunan "St. John Parkı"nda birçok heykel ve anıt bulunmaktadır ve bu park bu anıtları kapsamak için 19. yüzyılda özellikle yapılmıştır.

Dinsel binalar

Liverpool kenti, şehrin silüetinde çok önemli yer tutan, iki tane Katedralin bulunması ile dikkati çeker.

Anglikan Liverpool Katedrali 1904-1978 döneminde yapılmıştır. Şu anda Britanya adasında bulunan en büyük katedral olup dünya Hristiyan kilise yapıları arasında yüzölçümü ile beşinci sıradadır. Modern bir yapı olmakla beraber mimarisi yeni-gotik stildedir. Bazı İngiliz olmakla pek fazla öğünmeyi adet etmiş gözlemcilere göre, örneğin 20. yüzyıl İngiliz şairi John Betjeman, "dünyada bulunan en önemli yapılardan biridir".

Katolik Liverpool Metropoliten Katedrali ise 1962-1967 arasında mimar Frederick Gibberd'ın planına göre yapılmıştır. Geleneksel uzunlamasına haç şeklinde olan katedral ve kilise binaları mimarisinden uzaklaşan bu katedral modern bir mimari ile yuvarlak; bir koninin üstüne geçmiş daha küçük silindirik şekildedir ve tepesinde kral tacına benzer direkler bulunmaktadır. Bazı kritik muzip Liverpool'lular bu binaya Katoliklerin çoğunluğunun İrlanda asıllı oluşuna atfen "Paddy'nin Kızılderili çadırı (Paddy's Wigwam)" veya şehrin liman olmasına atıfla "Mersey gemi bacası (Mersey Funnel)" adını takmışlardır..

Diğer binalar

Liverpool şehrinin içindeki binalar 18. yy. ortasından itibaren yapılıp o dönemin mimari stillerini aksettirmekle beraber, bu dönemden önce şehrin dışındaki kırsal alanlarda kurulmuş birkaç daha eski yapım malikane binaları da mevcuttur. Bunların başında şehrin güney varoşlarında bulunan 1598'de tamamlanmış bir malikane konağı olan "Speke Hall" gelmektedir. Bu bina İngiliz Tudor Dönemi mimarisini çok iyi tanımlayan tahtaları siyaha araları beyaza boyanmış olarak tahta iskeletleri gayet açıkça görülen bir stile göre yapılmıştır. Kuzey İngiltere'de nadir olarak günümüze kadar ayakta durabilmiş bir Tudor mimari tarzda yapıdır. Bu yapının içerisinin mimarisi ise 19. yy. ortalarının modasını aksettirir. Diğer eski malikane evleri 1702'de tamamlanmış olan "Croxteth Hall" ve 1704'te tamamlanmış olan "Woolton Hall"dur.

Şehir içinde bulunan en eski, üstün mimarili "I. Derecede Listelenmiş" bina "Bluecoat Chambers" binasıdır. Bu bina "Kraliçe Anne" mimari stilinde 1717-1718 döneminde paralı "Bluecoats Okulu" için yapılmıştır. Okul bu binayı terk etmiştir ve 1908'den itibaren bu yapı Liverpool güzel sanatlar merkezi olarak görev yapmaktadır.

1881'de Victoria çağında kurulan Liverpool Üniversitesi için yapılan "Victoria Building" neoklasik kırmızı tuğla ve saat kuleli yapısıyla çok ilgi çeken bir yapı olup 1950'lere kadar kurulan İngiliz üniversitelerine "Kırmızı Tuğlalı (Redbrick) Üniversiteler" adı verilmesine kaynak olmuştur. Günümüzde üniversite müzesi ve sanat galerisine dönüştürülmüştür.

Şehir içindeki "Adelphi Oteli" ve şehrin güneyinde Liverpool John Lennon Hava Alanı eski yolcu salonu binası olan ve günümüzde bir lüks otel olan bina da "art deco" mimari stilini Liverpool'da en iyi örneklerindendir.

Son yıllarda Liverpool şehir merkezi çok büyük (yaklaşık £1 milyar değerinde) yenileme ve geliştirme yatırımlarına hedef olmuş; 10 hektarı aşkın bir şehir merkezi arazisinde "Liverpool One" adı verilen yeni bir piyasa alışveriş alanı açılmıştır. Şehir merkezinin kuzeyinde mimarı ödülü almış "Unity Buildings" ve "West Tower" adlı 140 m yüksekliğinde iki çok katlı gökdelen bina yapılmıştır.

Yolcu taşıma

Liverpool'da taşıma sistemi şehrin karayolları ve demiryolları şebekesine bağlıdır ve her iki taşıma sistemi de çok yaygın olup Birleşik Krallık içinde bağlantıları sağlamaktadırlar. Liverpool'da otobüsler, trenler ve şehir feri hattından oluşan ve "MPTE : Mersey Yolcu Ulaşım İdaresi" tarafından koordine edilip planlanan çok geniş ve yaygın kitle yolcu taşıma sistemi ağı bulunmaktadır. Bunların yanında Liverpool'da ülkenin diğer ülkelerde bulunan yerlere bağlanmasını sağlayan bir uluslararası hava meydanı ve büyük bir gemi limanı bulunmaktadır.

Ülke içi ve uluslararası yolcu ulaşımı

Karayolları bağlantıları

İngiltere'de büyük bir şehirsel merkez olarak Liverpool ülkenin diğer bölgelerine hemen hemen doğrudan doğruya bağlıdır. Şehrin doğu yönünde M62 Otoyolu Liverpool ile Kingston-upon-Hull'a bağlıdır ve bu bağlantıya kısa ek otoyollarla Manchester, Leeds ve Bradford gibi, diğer büyük şehirsel merkezler bağlanmıştır. M62 Otoyolu ayrıca güney kuzey yönlü ülkenin doğusundaki M1 Otoyolu ve ülkenin batısındaki M6 Otoyolu'nu birbirine bağlamakta ve bu yollar dolayısıyla endirekt olarak Birmingham, Sheffield, Preston, Londra ve Nottingham şehirleriyle bağlantı kurmaktadır. Şehrin batı yönünde bulunan Mersey Nehri halici altından geçen Kingsway(Kral Yolu) Tüneli ve Queensway (Kraliçe Yolu) Tüneli Liverpool ile Wirral Yarımadası üzerinde bulunan Birkenhead ve Wallessay kentleri arasındaki bağlantıyı sağlarlar. A41 Karayolu Birkenhead'den başlayıp Cheshire ve Shropshire kontluklarındaki kent ve kasabalara ve ona bağlı A45 karayolu ile Kuzey Galler'e bağlantılar vermektedir. Liverpool güney yönünde Widnes ve Warrington'a A52 Karayolu ile ve bu karayolunu takiben güney Mersey Nehri üzerinden geçen Silver Jübliee Köprüsü ile Runcorn'a bağlanır. Bu nehir geçişi köprüsü yıllardır günün bazı saatlerinde trafik tıkanıklığı göstermektedir ve bunu elemine etmek için yıllar önce yapılmış olan yeni bir köprü yapma planı finansman için hala beklemektedir.

Demiryolları bağlantıları

Liverpool'da iki değişik demiryolu ağı sistemi bulunmaktadır. Bunlardan biri "Merseyrail" adlı kurum tarafından işletilmekte ve Merseyside içinde yerel yolcu ulaşımını sağlayan bir yerde bulunan üçüncü raydan elektrikli sistem şekildedir. Diğeri ise Birleşik Krallık ulusal demiryolu ağının bir parçasıdır ve Liverpool'u bu ülkede bulunan önemli şehir ve kasabaları üstten asılı telle elektrikli ve dizel lokomotif sistemi ile çalışan sistemdir. Liverpool'un ana istasyonu her iki sistem demiryolu için bir merkez "hub" olan "Liverpool Lime Street Garı"'dir.

Ulusal demiryolu sistemi

Liverpool Lime Street İstasyonu Liverpool'un ulusal demiryolu sistemi için bir terminüs olmaktadır. Bununla beraber bu istasyon yeraltından geçen ve üçüncü rayla işleyen yerel demiryolu sisteminin "Wirral Hattı" ve "Kuzey Hattı"na yeraltında bulunan "loop (halka)" hattı ile bağlanmaktadır.

Liverpool Lime Street İngiltere'yi İskoçya'ya bağlayan "Batı Sahili" ana elektrikli sistemine doğrudan doğruya bağlıdır. Bu sistem trenleri "Virgin" Tren Şirketi tarafından yüksek hızlı "Pendolino" katarları kullanılarak işletilmektedir. Birmingham ve Londra (2 saat 8 dakika süren bir yolculukla) bu sistem üzerinde Londra'ya bağlıdır. Bu istasyondan ayrıca Newcastle, Manchester, Preston, Leeds, Scarborough, Sheffield, Nottingham ve Norwich'e de seferler vardır.

Kentin güneyinde bir varoşta bulunan Liverpool John Lennon Havaalanı ise yanında bulunan "Liverpool South Parkway" istasyonu ile şehir merkezinde olan Lime Street İstasyonu'na bağlıdır.

Liman

Liverpool Limanı Birleşik Krallık'ta bulunan en büyük gemi ile yolcu taşıma terminallerinden biridir. Liverpool Limanı İrlanda Denizi üzerinden Belfast, Dublin ve Man Adası'na belli tarifeye uyan feri yolcu gemisi seferleri yapmaktadır. Bu yolcu servislerini sağlayan şirketler P&O Ferries, Stena Lines ve Man Adası Steam Packet Company'dir.

Liverpool Limanı için şehir merkezine yakın; eski yolcu ve göçmen rıhtım merkezi olan "Pier Head"'de 2007'de yeni bir "kruvazör terminali" açılmıştır. Bazı gemi firmaları özellikle Atlas Okyanusu ve Baltık Denizi kruvazör hizmetlerini bu terminalden vermektedirler.

Hava alanı

Liverpool şehrinin güneyinde konumlanmış olan "Liverpool John Lennon Hava meydanı"ndan Liverpool ile Birleşik Krallık'ta ve Avrupa'da bulunan hava meydanları arasında direk uçak hava seferleri sağlanmaktadır. 2008'de bu hava meydanından 5.3 milyon uçak yolcusu uçak seferleri ile uçmuşlardır. Elde bulunan son bilgilere göre, Liverpool John Lennon Hava Meydanı 69 değişik hava meydanı ile karşılıklı hizmet sağlamaktadır. Bunlar arasında önemli olanlar Berlin, Roma, Milano, Paris, Paselona ve Zürih'tir. Bu havaalanından genellikle Birleşik Krallık'ta iskontolu ucuz hava uçuş seferi sağlayan uçak şirketleri uçmaktadırlar. Bunların başında Ryanair ve Easyjet şirketleri gelmektedir. Yaz aylarında yaz tatilleri için özel olarak çok sayıda popüler yaz tatili hava meydanlarına ek "charter" uçuşları da yapılmaktadır.

Yerel kitle ulaşımı

Otobüsler

Liverpool içinde ve civarında yerel otobüs hizmetleri genellikle "Merseytravel" olarak bilinen £MPT: Merseyside Yolcu Taşıma İdaresi" tarafından organize edilmektedir. Başta "Stagecoach Şirketi" ve "Arriva Şirketi"'nin "kuzeybatı İngiltere" şube firmaları olmak üzere, birkaç tane değişik özel şirket fiilen yerel otobüs hizmeti sağlamaktadırlar.

Şehirde iki tane ana yerel otobüs terminal durağı bulunmaktadır: "Liverpool Lime Street Tren Garı" yakında bulunan "Queen Square Otobüs Terminali" şehrin kuzey ve doğusundaki mevkilere yönelik otobüs seferleri için başlangıç terminalidir. "Albert Dokları" civarında bulunan (eskiden "Paradise Street Otobüs Aktarma İstasyonu" adı verilen) "Liverpool One Otobüs Terminali" şehrin güney ve doğusuna yönelik otobüs seferleri için başlangıç terminalidir. Mersey Nehri'nin karşısında bulunan Wirral yarımadasına yönelik otobüs seferleri ise "Castle Street" ve "Sir Thomas Street" sokakları kenarlarında bulunan üstü kapalı otobüs duraklarını başlangıç terminali olarak kullanmaktadırlar. Cumartesi gecesi tüm geceleyin Liverpool şehrinin ortasından ve çeşitli Merseyside mevkilerine şehrin ortasındaki duraklara uğrayarak geçen gece otobüsü seferleri bulunmaktadır.

Yerel trenler

Liverpool'un yerel banliyö tren sistemi Birleşik Krallık'ta buluna en yoğun ve en işlek banliyö demiryolu ağlarından biridir. Liverpool banliyö demiryolu sisteminde üç hat bulunmaktadır:
 "Kuzey Hattı": Southport, Ormskirk, Kirby ve "Hunts Cross" istasyonları arasında.
 "Wirral Hattı": "Mersey Demiryolu Tüneli"inden geçerek "New Brighton", "West Kirby", Chester ve "Ellesmere Port" istasyonları arasında.
 "City Hattı": "Liverpool Lime Street Tren Garı" terminali ile St. Helens, Wigan, Preston, Warrigton ve Manchester kent istasyonları arasında.

Bu banliyö tren sistemi ağında genellikle üçüncü ray sistemli olarak elektrikli tren katarları işletilmektedir ama "City Hattı"'nde dizel ile çalışan tren katarları da kullanılmaktadır. "Kuzey Hattı" ve "Wirral Hattı" Londra dışında Birleşik Krallık'ta en işlek şehir banliyö demiryolu ağını oluşturmaktadırlar. Bu iki hat toplam 121 km uzunlukta elektrifiye demiryolu hattı olup üzerinde günde ortalama 100.000'i biraz aşkın yolcu seyahati yapılmaktadır. Bu iki hatta servislerin organizasyon ve planlaması "MPT - Merseyside Yolcu Nakliyat İdaresi" tarafından yapılmakta ama fiili olarak trenler imtiyazlı olan "Merseyrail" firması tarafından işletilmektedir. Liverpool şehir merkezinden bu yerel banliyö hatlarında 10.5 km demiryolu hattı yeraltı tünelinden geçmekte ve merkezi 4 istasyon yeraltında bulunmaktadır. "City Rail" hattında ise hat sahipliliği ve servislerin organizasyon ve planlaması "MPT - Merseyside Yolcu Nakliyat İdaresi" ait olmakla beraber ama fiili trenler işletmesi imtiyazlı "Northern Rail" firmasına aittir.

Mersey Ferries şehir hattı

Liverpool'un batısındaki geniş Merdey Nehri halıcı üzerinde tarihsel olarak şehir ulaşımı için yolcu feri gemileri işletilmekte idi. Günümüzde bu servislerden ancak bir tanesi kalmıştır. "Mersey Ferry" adı verilen bu nehir halici üzerindeki tek yolcu ferisi "Merseytravel" kurumu tarafından organize edilip fiilen işletilmektedir.

Bu yolcu feris Liverpool'da "Pier Head" iskelesi ile Wirral'da Birkenhead'de bulunan "Woodside" iskelesi ve Wallasey'de bulunan "Seacombe" iskelesi arasında düzenli olarak en kalabalık saatlerde 20 dakika ve hafta sonları ve iş günlerinin diğer zamanlarında 1 saat ara ile işletilmektedir. Bu feri servisi Liverpool şehri ile Wirral yarımadası arasında günlük olarak iş yerlerine gidip gelen çok sayıda yolcuya hizmet sağlamaktadır. Günümüzde bu düzenli feri seferleri şehri ziyarete gelen turistler için popüler bir turist çeken bir hizmet de olmuştur.

Bundan dolayı feri işletme kurumu günlük feri servislerine ek olarak şehrin Mersey halicinin tarihsel kıyılarını özel olarak görmek isteyen turistler için günlük olarak turistik"River Explorer Cruises (Nehir Keşif Kruvazor Seyahati)" adli bir hizmet de vermeye başlamıştır.

Kültür

Liverpool şehri Birleşik Krallık içinde önemli bir kültürel merkez olma konumundadır ve ülkenin kültürel yapısına dramatik sanatlar, müzik, müzeler ve sanat galerileri, edebiyata katkılar ve gece hayatı ile önemli katkı yapmaktadır. 2008'de Liverpool şehrinin kültürel katkısı Avrupa Kültür Başkenti olma ile kutlanmıştır ve bunun için şehirde çok geniş etkinlikler yapılmıştır. Bunlar arasında en ilgi görenler "La Princesse" adlı 15 m büyüklüğünde mekanik örümcek ve Japon sanatçı Taro Chiezo'nun modern eseri "Go SuperLambBananas" – 2 m büyüklükte yarı muz, yarı kuzu bir heykel – eserinin 240 reprodüksiyonunun şehrin birçok mevkiinde gösterilmesi olmuştur.

Dramatik sanatlar

Liverpool şehrin tarihsel olarak önemli bir dramatik sanat merkezi olma durumunu korumaktadır.

Şehirde günümüzde "Liverpool Empire Tiyatrosu", "Everyman Tiyatrosu", "Liverpool Playhouse Tiyatrosu", "Liverpool Royal Court Tiyatrosu" ve "Unity Tiyatrosu" salonları bulunmaktadır. Bunların yanında diğer eğlence türleri için de kullanılan "St. Georges Hall" Salonu, "Olympia Hall" Salonu bulunmakta ve birçok eski tiyatro salonu (örneğin Neptune Tiyatro Salonu vb.) kapalıdır veya yıkılmıştır. "Everyman Tiyatrosu"'nun eski bir sinemadan çevrilmiş olan binasının tümü 2011'de yıkılıp, yeni yapılan plana göre, daha uygun tiyatro binası olarak yeniden yapılmıştır. Bu yeni tiyatro binası yeniden hizmete Mart 2014 başından itibaren girmiştir.

1866'da yapılan "Liverpool Playhouse Tiyatrosu" 1911-1999 döneminde İngiltere'nin başta gelen taşra repertuvar tiyatrosu olmuştur. Fakat 1999'da iflas etmiş ve Liverpool'da bulunan diğer repertuvar kumpanyası olan "Everyman Tiyatrosu" ile birleşik kumpanya olarak idare edilmeye başlanmıştır. "Everyman Tiyatrosu" eski bir kilise ve sinema binasından değiştirilerek, 1964'te Liverpool'un sanat çevrelerinin, Liverpool Filarmonik Orkestrası'nin konser salonunun, şimdi üç Liverpool üniversitesinin bulunduğu iki katedrali birbirine bağlayan "Hope Sokağı" üzerinde kurulmuştur. Günümüzde tek bir tiyatro kumpanyası olarak Playhouse Tiyatrosu ve Everyman Tiyatrosu hem kendi sahne salonlarında hem de çevredeki önemli şehirleri tur ederek Liverpool şehrine ve civarına dramatik sanatları getiren başlıca kurum olmuştur.

"Merseyside Unity Tiyatrosu" klasik tiyatro oyunlar yanında deneysel ve radikal sol-düşünceli yeni tiyatro oyunlarını Liverpool'a getirmek ve özellikle işçi sınıfını tiyatroya çekmek amaçlı bir tiyatro kumpanyasıdır.

Şehirdeki dramatik sanatlara katkılar şehirde yılda bir yapılan çeşitli dramatik sanat festivali tarafından da ortaya çıkmaktadır. Her yaz "Liverpool Shakespeare Festivali"'nde Anglikan "Liverpool Katedrali" ve yanında bulunan tarihî "St. James' Gardens" Parkı o yıl için belirtilen bir Shakespeare oyununa sahne olmaktadır. "Everyman Festivali" Birleşik Krallık'ta tek olarak yeni tiyatro eserlerinin gösterimini sağlayan yılda bir yapılan dramatik festivaldir. "Fiziksel Fest" adlı "fiziksel tiyatro" festivali her yıl "Tmesis Tiyatro Kumpanyası" tarafından organize edilmektedir. Liverpool'da dramatik sanat ve müzik yüksek eğitimi sağlayan LİPA ve Liverpool John Moores Üniversitesi Dram Bölümü her yıl bir dram festivali organize etmektedirler. Ayrıca şehirde bulunan Tiyatrolar da yıl içinde festival adını verdikleri özel oyun temsilleri vermektedirler.

Görsel sanatlar

Liverpool şehri, Londra dışında, Birleşik Krallık şehir ve kentlerinin arasında en çok sayıda millî müzelerin ve güzel sanatlar galerilerinin bulunduğu şehirdir.

 Millî Müzeler Liverpool "Birleşik Krallık Kültür, Medya ve Spor Bakanlığı" tarafından sponsor edilen 21 millî müze ve galerinden tümüyle Londra dışında bulunan koleksiyonun müzelendiği tek kurumdur. Bu kurum bir Liverpool'da bulunan bir grup galeri ve sergi merkezini kontrol etmektedir.
 Museum of Liverpool (Liverpool için Müze): Liverpool Pier-Head, Mersey rıhtımı, kenarında, "Üç Zarafetler" binalarına ek olarak yeni yapılan, gayet modern şekli ile ve modern çimento renkli duvarlar ile çok dikkati çeken yeni müze binasında konumlanmıştır. 20 Temmuz 2011'de açılmıştır. Bu müze Liverpool şehrinin dünyada bir eşi bulunmayan coğrafi, tarihsel ve kültürel özellikleri bulunan bu yerleşkenin global önemini yansıtmak hedefiyle şehrin halkının, şehrin limanının, şehrin yaratıcı gücünün ve sportif katkılarının tarihsel gelişmelerini sergilemek üzere hazırlanmıştır.
 Walker Güzel Sanatlar Galerisi: Liverpool Millî Müzeler'e bağlı Güzel Sanatlar Galerisi'dir. Geniş bir resim ve heykel koleksiyonu bulunup özellikle 19. yüzyıl İngiliz "Ön-Raffaeloculuk akımı" eserleri ile çok iyi bilinmektedir.
 Dünya Müzesi Liverpool :
 Merseyside Denizcilik Müzesi:
 Uluslararası Kölelik Müzesi:
 Millî Konservasyon Merkezi:
 Sudley House: Eski bir malikane konağında 20. yüzyıl öncesi, genellikle İngiliz, resim sanatı eserlerinin sergilendiği önemli bir galeri.
 Tate Liverpool Galerisi: Millî Tate Müzesi'nin modern güzel sanatlar koleksiyonun Kuzey İngiltere'de müzelendiği galeridir. Liverpool'da eski Albert Doklarının yenileştirilmiş büyük bir antrepo binasında konumlanmıştır. Londra'da bulunan Tate Modern galerisi dışında Birleşik Krallık'ta modern güzel sanatlara en büyük sergileme alanı sağlayan galeridir.

 FACT Merkezi: Ülkede tur yapan birçok çoklu-medya sergisine ve sanat sinema filmleri gösterisine merkez olmaktadır.
 Victoria Galerisi ve Müzesi V.G.M.: Liverpool Üniversitesi'ne bağlıdır ve üniversitenin en eski "kırmızı tuğladan" Victoria Binasında konumlanmıştır. 16.-21. yüzyıl dönemlerini kapsayan resim, heykel, mobilya, seramik, cam ve gümüşten eşya şeklinde sanat eserlerini kapasan bir güzel sanatlar galerisi vardır. Bunun yanında müzenin ikinci katında bulunan "Tate Hall" büyük salonunda üniversiteye ait müze eşyaları ve sergiler bulunmaktadır. Örneğin 2012'de bu büyük salonda 1907-1941'de üniversitede arkeoloji profesörü olan John Garstang'ın 1908 ve 1911 Boğazköy kazılarını sergileyen "Hititler" sergisi açılmıştır.
 Liverpool Biennial: Liverpool Şehrinde iki yılda bir Eylül-ortasından Kasım-sonuna kadar devam eden birçok güzel sanatlar etkinliklerini kapsayan Liverpool Biennial adlı bir güzel sanatlar festivali de yapılmaktadır. Bu festivaldeki etkinlikler "Uluslararası", "Bağımsızlar" ve "Günümüz Sanatı" kısımlarına bölünmüştür ve bunlar yanında aynı dönemde "fringe" adı verilen resmî olmayan etkinlikler de yapılmaktadır.

Müzik

Liverpool şehri modern pop-müzik için bir hazine olmuştur; bu şehirde gelişmiş olan "pop-müzik" müzisyenleri İngiltere'de pop-müzik single müzik satış chartlarında birinci sırayı 56 defa almışlardır ve diğer hiçbir İngiliz şehri bu rekora erişememiştir. Bu nedenle Liverpool UNESCO'ya "Dünya Müzik Şehri" unvanını almak için müracaat etmiştir.

Liverpool müzisyenleri 1960'lı yıllarda İngiliz "Beat Müzik" akımının ve sonra ABD'nin "İngilizler İstilası"na uğramasının başını çekmiştir. Bunların başında Beatles grubu gelmektedir ve Billy J Kramer, Cilla Black, Gerry & the Pacemakers ve The Searchers bu müziğin unutulmaz isimleridir. Bu Liverpool müzisyenleri ve yanlarındaki kültürel katkılar (örneğin "Liverpool Şairleri") dolayısıyla ünlü Amerikan şair Allen Ginsburg Liverpool'u "insanlık evreninin bilinçlilik merkezi" olduğunu ilan etmiştir.

Liverpool asıllı diğer pop-müzisyenler arasında "Billy Fury", "A Flock of Seagülls", Echo and the Bunnymen, "Frankie Goes to Hollywood", "Frankie Vaughan", "The Zutons", Atomic Kitten ve Heidi Range sayılabilir.

Liverpool şehri kuruluşu 1840 olup İngiltere'nin en eski profesyonel senfoni orkestralarından biri olan "Royal Liverpool Philharmonic (Kraliyet Liverpool Filarmoni) Orkestrasına ev sahipliği yapmaktadır. Bu orkestranın merkezi Liverpool 'da "Philharmonic Hall" olup günümüzde; orkestra şefi Vasily Petrenko'dur.

Liverpool'da 1992'den beri her yıl Ağustos sonunda binlerce (2010 yılı festivali için tahmini 100.000) kişinin katıldığı "Mathew Street Festival" adında bir açıkta sokak müziği festivali yapılmaktadır.

Dünya'nın birçok şehrinde (bu arada İstanbul'da) yapılan "Creamfields" kulüp dans festivali Liverpool'un "Cream" adli kulübüne atıfla isimlendirilmiştir ve ilk festivaller Liverpool'da yapılmıştır.

Liverpool'da müzik konserleri verilecek çok sayıda irili ufaklı salon bulunmaktadır. Bunlardan en büyüğü 11.000 oturan seyirci kapasiteli "Echo Arena" kapalı konser salonudur. 2008'de "MTV Avrupa Müziği Ödülleri Konseri" ile açılmasından beri bu müzik salonunda dünyaca tanınmış müzisyenler konserler vermişlerdir.

Edebiyat

Liverpool geçmişte ünlü İngilizce edebiyatçıların şehre gelip bir müddet kaldıkları bir yer olmuştur. Bunlar arasında Daniel Defoe, Washington Irvıng, Thomas De Quincey, Herman Melville, Nathaniel Hawthorne, Charles Dickens, Gerald Manley Hopkins, Hugh Walpole sayılabilir. Bunlardan Amerikan yazar Nathaniel Hawthorne 1853-1856 döneminde Amerika konsolosluğu yapmıştır.

1960'lı yılların sonlarında "Liverpool Şairleri" adı verilen (Roger McGöugh, Adrian Henri, Brian Patten vb.) İngilizce şairlerle isim yaptı. Bunların 1967'de birlikte bastırdıkları "Mersey Sound" adlı şiir eseri, bir şiir kitabı için inanılmaz bir rekor sayılabilen, 500.000 nüsha satış yapmıştır.

Eğitim

Liverpool'da devlet tarafından desteklenen ilk ve orta öğretim okulu çeşitli şekillerde bulunmaktadır. Bu devlet okullarının çoğu "dinsel olmayan" şekilde idare ve kontrol edilmektedir. Fakat bazı okullar "dinsel idareler" tarafında kısmen idare ve kontrol edilmektedir. Örneğin 31 tane ikinci derecede okuldan 4'ü "Anglikan", 11'i "Katolik" ve 1'i "Yahudi" dinsel idareleri tarafından kısmen idare ve kontrol edilmektedir.

Bunlar yanında seçimle öğrenci alan, paralı, hayırsever gayeli, özel okullar da bulunmaktadır. Özellikle bu okullar ikinci dereceli sistem sonunda yapılan imtihanlarda yüksek ortalama sonuçlar aldıkları için ve üniversitelere girişte imtiyaz taşımakta oldukları için özellikle yüksek orta sınıf tarafından çok tutulmaktadır. Bu özel okullar arasında "Bluecoat Okulu" (kuruluşu 1708), "Merchant Taylors' Okulları" (kuruluşu 1620), "Liverpool College" (kuruluşu 1840), "St. Edwards College" sayılabilir.

Liverpool'da üniversite diploması altında okul sonrası eğitim, "ileri eğitim" ve hatta üniversite birinci sınıfı ("foundation") dersleri veren ve şehrin içinde birçok ayrı mevkide eğitim sağlayan "Liverpool Community College" bulunmaktadır.

Liverpool'da üç tane üniversite bulunmaktadır: Liverpool Üniversitesi, Liverpool John Moores Üniversitesi ve Liverpool Hope Üniversitesi;

 Liverpool Üniversitesi:

Kraliçe Victoria döneminde 1881'de kuzeyde kurulan diğer birkaç üniversite kurumu ile birlikte "University College Liverpool" olarak kurulmuş ve 1903'te bir Parlamento Kanunu ve Kraliçe Beratı ile özerk üniversite haline geçmiştir. Birleşik Krallık üniversiteleri arasında ilk defa biyokimya, mimarlık, sivil dizayn ve planlama, veterinerlik, okyanus bilimi ve sosyal bilimler diplomalarını bu üniversite vermiştir. Eldeki istatistiklere göre (2007/2008) 3,860 diploma-üstü çalışma yapan 20.655 öğrencisi bulunmaktadır.

 "Liverpool Tropik Tıp Okulu"

İngiltere'nin denizler aşırı ticaretinin doğurduğu tıp sorunları ile özel olarak ilgilenmek için kurulmuştur ve Liverpool Üniversitesi'ne bağlı bir diploma-üstü araştırma ve eğitim kurumudur. Mevcut hayvan-zehirlerinin saklanması ve üzerinde özel araştırmalar yapılması için tüm dünyada bulunan iki kurumdan biridir. Modern mimarili yeni bir ek binası açılmıştır.

 Liverpool John Moores Üniversitesi:

1970'te kurulan yüksek eğitim kurumu olan "Liverpool Politeknik"'den ve bununla birleşen birkaç yüksek öğretmen okulundan oluşmuştu ve 1992'de özerk üniversite statüsü aldı. Politeknik ler 1970'te kurulan ve yerel idarelere malî olarak bağlı olan ve verdikleri yüksek eğitim ve üniversite diploması CNAA adlı (diploma derecelerinin ve imtihanlarının politeknik akademik üyelerinin bileşik ve standart olarak kontrolü için kurulmuş) bir kurumun adına verilmekteydi. Bu üniversitenin adı 20. yüzyılda Liverpool'da perakende satışlar ve futbol loto şirketi olan Littlewoods'un sahibi ve idarecisi olan John Moores anısınadır. Bu üniversitenin şehrin içine yayılmış binaları bulunmaktaydı ama hâlen bunların sayısını azaltmak ve bazı mevcut kampüsleri genişletmek uğraşı ile yatırımlar yapılmaktadır. Eldeki istatistiklere göre (2007/2008) 4.000 kadar diploma-üstü çalışma yapan 24.370 öğrencisi bulunmaktadır.

 Liverpool Hope Üniversitesi: 2005'te özerk üniversite statüsünü kazanmıştır. Daha önce değişik, özellikle karışık dinsel ekümenik tabanlı, (1845, 1856 ve 1960'lı yıllarda kurulan) yüksek öğretmen okullarından oluşmaktaydı. Bu üniversitenin de şehrin üç değişik yerinde kampüsleri bulunmakta ve bunları konsolide etmek için yatırımlar yapılmaktadır. Eldeki istatistiklere göre (2007/2008) 1,675'i diploma-üstü çalışma yapan 7.885 öğrencisi bulunmaktadır.

Spor

Futbol

Liverpool Şehrinde iki tane Premier League'de oynayan futbol kulübü, Everton ve Liverpool bulunmaktadır. Liverpool 1888'de İngiltere'de English Football League kurulmasından itibaren her sezon bu ligin en yüksek basamağında futbol oynanan tek İngiltere ülkesi şehridir. Liverpool'da bulunan her iki takımın da büyük seyirci kapasiteli stadları bulunmaktadır.

Liverpool'daki iki profesyonel futbol kulübünden daha önce kurulanı Everton FC'dir. Bu kulüp 1878'de kurulmuş; önce Anfield Stadyumu'nda oynamış ama bu yeni Liverpool FC tarafından alınınca 1892'de Goodison Park Stadına geçmiş ve o zamandan beridir bu stadda oynamaktadır. Everton 9 kere İngiltere ligi şampiyonu olmuş; 5 kere İngiltere FA Kupası'nı kazanmış; 1 kere de Avrupa Kupa Galipleri Kupası'nı kazanmıştır.

Liverpool'da bulunan diğer profesyonel futbol kulübü Liverpool olup bu takım İngiltere futbol tarihinde en başarılı kulüp olarak görülmektedir. Bu takım 18 defa Premier League birinciliği; 9 defa EFL Cup,7 kere FA Cup,5 kere UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu ve 3 kez UEFA Süper Kupasını kazanmıştır. Bu kulüp 1892'de, o zamana Anfield'de oynayan Everton FC ile stadın sahibi arasında çıkan anlaşmazlık üzerine Everton FC kulübünün yeni bir stadyum bulması nedeniyle, Anfield sahasının sahibinin girişimciliği ile Liverpool FC olarak kurulmuştur. Bu kulüp 1962'den beri devamlı olarak İngiltere'nin en yüksek futbol liginde oynamıştır. Bu dönemde kulübün menajerliğini yapanlar Bill Shankly, Bob Paişley, Joe Fagan, Kenny Dalglish, Gerard Houllier,Rafael Benítez ve Roy Hodgsondur.

Liverpool 1892'den itibaren iç maçlarını Anfield Stadında oynamaktadır. Anfield Stadı 1970'li yıllardan beri yenileştirilip geliştirilmiştir. Daha önce Liverpool taraftarlarının ayakta maç seyirleri ve çeşitli şamataları ile ün yapmış "Spion Kop" kısmı 1994/1995'te sırf oturarak maç seyir edecek şekilde yenilenmiştir. Ana tribün 1992'de yapılmıştır. Şimdiki haliyle Anfield Stadı 45.000 kapasiteli olup UEFA 4-yıldızlı stadyum olarak kabul edilmiştir. Liverpool FC'nin milyonlarca dolar yatırım yaptığı "The Academy" adlı bir genç sporcuları yetiştirme kurumu bulunmaktadır.

Fakat Liverpool FC kulübünün tarihinde iki büyük futbol trajedisi bulunmaktadır. Heysel Faciası ismi ile bilinen de 1985'te Liverpool FC-Juventus maçı Brüksel, Belçika'da Heysel Stadı'nda oynanmakta iken seyirciler arasında çıkan çatışmalar sonunda bir panik başlamış ve (çoğu Juventus taraftarı) 39 seyirci ölmüştür. 1989'da ise İngiltere FA Cup yarı-finali için Liverpool FC-Nottingham Forest maçının Hillsborough Stadı'nda oynanması sırasında Liverpool'lu seyircilerin ayakta maç seyrettikleri stadyum kısmında çıkan bir panik sonucu 94 seyirci ölmüştür. Bu trajedinin bir sonucu olarak 1990'lı yılların ortasından sonra bütün Britanya stadyumlarının sadece oturan seyirciye açık olması kabul edilmiş ve eski ünlü ayakta maç seyir kısımları (bu arada Liverpool FC'nin "Spion Kop" adlı kısmı) kapatılmıştır.

21. yüzyılın başından beri her iki Liverpool futbol takımı da yeni stadyumlara geçme planları yapmaktadırlar. Everton takımı Liverpool doklarında, King's Dök'ta, bir stadyum kurma planları yapmış ama mali problemler dolayısıyla bu planı bırakmıştır ve şimdi kuzey'de bir varoş-kasaba olan "Kırby"de bir stadyum yapma planları bulunmaktadır. Liverpool FC takımı ise şimdiki stadı yakınlarında bulunan "Stanley Parkı"'nda bir yeni stad yaptırma planları yapmıştır.

Boks

Liverpool'da boks sporu gayet popülerdir. Şehirde bu sporun tarihi çekiciliği bulunmaktadır. Şehirde 22 tane amatör boks kulübü bulunmaktadır. Bunlar gayet başarılı boksörler yetiştirmişler ve hala da yetiştirmektedirler. Büyük Britanya'da amatör boks sporunu geliştirmek ve idare etmek için kurulan "GB Boxing" kurumunun boks takımı içinde en büyük sayıda boksörle temsil edilen Britanya şehri Liverpool'dur. Liverpool şehri amatör takımları en son 2012 Yaz Olimpiyatları'na katılan millî boks takımına da çok sayıda boksör katkısı yapmış ve Büyük Britanya takımında Olimpiyat madalyası kazanan boksörler arasında bulunmuşlardır. Şehirde eskiden boks maçlarının yapıldığı kapalı spor salonu İngiltere'de çok tanınmış "Liverpool Stadyum" idi; fakat yeni yatırımlarla inşa edilen modern ve çok daha kullanışlı "Liverpool Olympia" ve "Liverpool Echo" kapalı spor salonları Liverpool'da boks maçlarının yapıldığı salonlar olmaktadır.

At yarışları

Liverpool Şehri'nin kuzeyinde bulunan "Aintree At Yarıș Hipadromu" yılda bir defa, Nisan ayı başlarında tüm Büyük Britanya'da hatta dünyada at yarışı sevenler tarafından çok iyi tanınan günümüzde sponsor adıyla "Crabbie's Grand National" adlı ama genel olarak "Grand National" olarak bilinen bir manialı at yarışına sahne olmaktadır. Bu at yarışı yarışçı atlar ve jokeyler için çok uğraş gerektiren 6.4 km uzunlukta ve bitkilerden yapılmış 30 yüksek maniayı atlama gerektiren pistte yapılıp ülkenin her tarafında at sahipleri ve jokeylerinin ilgisini çekmektedir. Bu yarışlar yıllar sonra bile at yarışı sevenlerince hatırlanmaktadır. Hatıralarda kalan eski yarışlar arasında 1967'de 100/1 kazanma şansı verilen Foinavon adlı atın yarış kazanması; 1970'li yıllarda "Red Rum" adlı atın ve "Ginger McCain" adlı jokeyin birincilikleri; 2009 yarışında 100/1 kazanma şansı verilen "Mon Mome" adlı atın yarış kazanması bulunmaktadır.

Diğer sporlar

Medya

Liverpool şehrinin bulunduğu bölgede yayım yapan bağımsız televizyon şirketi "Granada" şirketidir. 1980 ve 1990'lı yıllarda Granada şirketi "Albert Dokları" binalarında bulunan bir stüdyoyu haber merkezi olarak kullanmaktayken 2006 bu şirket "Royal Liver Binası"nda yeni bir haber merkezi stüdyosu açmıştır. BBC ise 2006'da yerel haberler için Hannover Street'te bir haber merkezi stüdyosu kurmuştur.

Liverpool İngiltere'de meşhur bir sürekli dizi olan "Hollyoaks"'u ve şimdi bitmiş olan "Brookside" ve "Grange Hill" dizilerini üreten eskiden "Mersey Television" adını taşıyan yeni adı "Lime Picture" olan bir televizyon prodüksiyon şirketinin merkezidir. Bu 1995'te başlayan sürekli dizi eskiden Chester'de filme alınmaktayken sonradan Liverpool şehrinin "Childwall" mahallesinde bir grup ev etrafında filme çekilmektedir.

Liverpool'da "Liverpool Daily Post" adlı bir sabahları yayınlanan ve "Liverpool Echo" adlı akşam üstü yayınlanan iki günlük gazete "Trinity Mirror" yayım grubu tarafından bastırılıp dağıtılmaktadır. Daily Post Liverpool dışında Kuzey Galler Ülkesi haberlerini de vermekte ve o bölgede de dağıtılmaktadır. Birleşik Krallık'ın ilk online haftalık gazetesi "Southport Mersey Reporter" olmuştur ve şimdi birkaç diğer haber web siteleri günlük Liverpool haberlerini vermektedir.

Liverpool'dan yayın yapan yerel rado istasyonları "BBC Radio Merşeyside", "Juice FM", "Radio City 96.7", "City Talk 105.9" ve "Magic 1548". Son üç radyo istasyonu Liverpool şehrinin bir alameti olan "St. John Kulesi'nden yayın yapmaktadırlar. "Indymedia" bağımsız medya organizasyonu Liverpool'u da kapsamı içinde bulundurmaktadır. "Nerve" dergisi şehirdeki kültürel etkinlikler hakkında makaleler ve kritik şahsi görüşler yayınlamaktadır.

Liverpool İngiltere'de çevrilen bazı filmlerde mizansen olmuştur. Bu şekilde bazı filmler Londra, Paris, New York, Moskova, Dublin, Venedik ve Berlin şehirlerinde geçmekle beraber Liverpool'da çekilmişlerdir.

Dış ülkelerle özel ilişkiler

Kardeş şehirler

Liverpool şehrinin şu resmî kardeş şehirleri vardır:

Uluslararası dostluk bağlantıları

Liverpool şehrinin (resmî formel anlaşmalara bağlı olmadan) şu şehirlerle "Uluslararası dostluk bağlantıları" vardır:

  Givenchy-lès-la-Bassée, Fransa
  Halifax, Kanada
  Havana, Küba
  La Plata, Arjantin
  Memphis, ABD
  Minamitane, Japonya
  Napoli, İtalya
  New Orleans, ABD
  Odessa, Ukrayna
  Ponsacco, İtalya
  Râmnicu Vâlcea, Romanya
  Valparaíso, Şili

Konsolosluklar

Liverpool'da şu ülkelerin konsoloslukları bulunmaktadır:

  Macaristan
  İtalya
  Hollanda
  Norveç
  İsveç
  Tayland

Resimler
Liverpool

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Kuzey Batı İngiltere
 Merseyside

Dış bağlantılar

 Resmî turizm sitesi

Liverpool


බොහෝවිට මූඩීස් () නමින් ව්‍යවහාර වන, මූඩීස් ඉන්වෙස්ටර් සර්විස් () යනු ඇමරිකානු ණය ශ්‍රේණිගත කිරීමේ ආයතනය කි. එස් ඇන්ඩ් පී සහ ෆිච් රේටින්ග්ස්, සමඟ මූඩීස් ද බිග් ත්‍රී ණය ශ්‍රේණිගත කිරීමේ ආයතන වලින් එකකි. මෙම සමාගම 2021 ෆෝචූන් 500 ලැයිස්තුවට ද ඇතුළත් විය.

ආශ්‍රිත

Capital IQ
Compustat
CRISIL
ICRA Limited
Dominion Bond Rating Service
Dagong Europe Credit Rating
Dagong Global Credit Rating
Global Industry Classification Standard
Leveraged Commentary & Data
List of countries by credit rating
Moody's Aaa Bond
Moody's Analytics
Reuters
Spread Research

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි
Moody's

Financial services companies established in 1909
ණය ශ්‍රේණිගත කිරීමේ ආයතන
Multinational companies
Financial services companies based in New York City
1909 in economics
1909 establishments in New York City

මූඩීස්


Marginal Pinheiros (officiellement nommée SP-015 ou Via Professor Simão Faiguenboim) est l'ensemble des avenues qui bordent la rivière Pinheiros dans la ville de São Paulo, au Brésil, formant la deuxième voie rapide la plus importante de la ville. Elle relie la région d'Interlagos (un quartier de la zone sud, important pour être entre deux "lacs", le réservoir de Guarapiranga et le réservoir Billings) à la région du complexe rouier Heróis de 1932, dans l'accès à l'autoroute Château Branco. Elle donne accès aux autoroutes Imigrantes et Anchieta par l'avenue dos Bandeirantes et, à cause de cela, il a reçu, sur son chemin, un important flux de camions qui venaient de l'intérieur du pays vers le port de Santos.

Ces camions ont été transférés au rodoanel Mário Covas. Actuellement, la circulation de ces véhicules est interdite le long de l'avenue dos Bandeirantes du lundi au vendredi, de 5h à 22h et le samedi, de 10h à 16h, sauf les jours fériés. Avec l'avenue Francisco Morato, à la hauteur du pont Eusébio Matoso (près de la cité universitaire), la voie express donne également accès aux autoroutes Raposo Tavares et Régis Bittencourt.

L'une des principales routes de la ville de São Paulo, Marginal Pinheiros a vu son projet initial créé en 1920. Le responsable du projet était l'ingénieur Francisco Saturnino de Brito, un important spécialiste brésilien de la santé publique décédé en 1929. Ce n'est qu'en 1930, sous la tutelle de l'ingénieur de l'époque Francisco Prestes Maia, que le Projet des Avenues est créé, avec l'objectif de créer de longues avenues le long des rives des rivières et de les canaliser. En 1950, le nord-américain Robert Moses renforce le projet conçu par Prestes Maia et, en 1970, la voie est complétée.

Actuellement, l'avenue connaît un fort changement de profil, avec la construction de plusieurs gratte-ciel le long de celle-ci, en raison de la grande spéculation immobilière, en plus des projets de reboisement sur les rives de la Pinheiros.

En juillet 2015, la vitesse maximale à Marginal Pinheiros a été réduite (70 km/h sur les autoroutes et 50 km/h sur les routes locales). Le 25 janvier 2017, la ville de São Paulo a augmenté les vitesses respectives à 90 km/h sur les autoroutes et 60 km/h sur les routes locales. Les changements ont eu un impact sur le nombre d'accidents. Après le rétablissement des limites du Marginal, les agents de la CET (Companhia de Engenharia de Tráfego) ont enregistré 117 accidents avec victimes sur les routes, au deuxième mois après la nouvelle limite imposée par le gouvernement de São Paulo. En 2016, la moyenne mensuelle des accidents à Marginal Pinheiros était de 64.

Le 15 novembre 2018, le viaduc sur la CPTM (anciennement appelé pont « Nova Fepasa »), situé sur la piste expresse de la Marginal Pinheiros, à proximité du pont do Jaguaré, a cédé environ deux mètres après la rupture d'une des plaques d'appui des joints de dilatation, selon le secrétaire municipal des transports, João Otaviano. Cinq voitures passant sur le viaduc au moment de l'incident ont été endommagées et un conducteur a été légèrement blessé. Le viaduc a été fermé pendant quatre mois, et après avoir effectué des tests, il a été rouvert aux voitures et aux camions le 16 mars 2019.

Rues et avenues
Les avenues qui forment la Marginal sont :

 Avenue Engenheiro Billings
 Avenue Alcides Sangirardi
 Avenue Magalhães de Castro
 Avenue Major Sylvio de Magalhães Padilha
 Avenida Doutora Ruth Cardoso (ancien tronçon de la Rua Hungria)
 Avenue Guido Caloi
 Avenue das Nações Unidas
 Rua Hungria
 Voie Professor Simão Faiguenboim

Complexes routiers
Les ponts et les complexes routiers qui composent Marginal Pinheiros dans le sens nord-sud sont :

</center>

Voir aussi
 Mobilité urbaine dans la ville de São Paulo
 Liste des autoroutes de l'État de São Paulo

Notes et références

Liens externes
 DER - Département des autoroutes
 DER/SP : Cartes
 DER/SP : Routes Web

Route dans l'État de São Paulo
São Paulo

Marginal Pinheiros


لمحة تاريخية

كان التعليم بالبحرين في مطلع القرن العشرين مقصوراً على الكتاتيب فقط وهي معاهد تعليمية تقليدية هدفها الأساسي تعليم قراءة القرآن للناشئة، وقد كان الكثيرون يشعرون بأن هذا النوع من التعليم لا يحقق كفاية علمية تناسب روح العصر، إلا أنه بعد انتهاء الحرب العالمية الأولى تغيرت الأمور وأدى انفتاح البحرين بصورة أوسع على معطيات النهضة الغربية الحديثة إلى إحداث تغييرات سياسية واجتماعية كبيرة في البلاد نتج عن ذلك انبثاق الوعي الثقافي والاجتماعي بين أفراد مجتمع البحرين، وبحكم ذلك ظهرت الحاجة إلى إنشاء معاهد تعليمية حديثة تختلف عن الكتاتيب من حيث نظمها ومناهجها وأهدافها.

و كانت توجد في البحرين عدد من المدارس الأهلية مثل المدرسة الجعفرية في المنامة التي تم تغيير اسمها إلى مدرسة أبوبكر الصديق
و مدرسة أخرى في الخميس

قبيل عام 1919م تشاور أهل الرأي في جزيرة المحرق وأجمعوا على ضرورة العمل لإنشاء مدرسة نظامية، فبارك شيوخ البلاد هذا النداء واكتتبوا لصالح المشروع وبُدئ العمل المنظم وتأسست مدرسة الهداية الخليفية للبنين في عام 1919م في المنطقة الشمالية من مدينة المحرق.

هذا وقد قام بإنشاء هذه المدرسة لجنة من الأهالي برعاية الشيخ عبد الله بن عيسى آل خليفة وزير المعارف السابق بمساعدة التبرعات التي جمعت لهذا الغرض. وفي عام 1926م قامت اللجنة الأهلية المشرفة على التعليم آنذاك بتأسيس المدرسة الثانوية للبنين في مدينة المنامة.

ولم تكن الفتاة في البحرين بمنأى عن التعليم، فقد سنحت لها فرصة التعليم النظامي بعد أن استشعر الأهالي بضرورة التعليم للبنات كضرورته للبنين، لذا افتتحت أول مدرسة نظامية للبنات في عام 1928م أطلق عليها مدرسة خديجة الكبرى.

ونظراً للصعوبات المالية والإدارية التي واجهت اللجنة المشرفة على التعليم عمدت الحكومة عام 1930م إلى تولي مسؤولية هذه المدارس ووضعتها تحت إشرافها المباشر في مسمى وزارة التربية والتعليم.

المدارس الخاصة
يذكر الدكتور يوسف إبراهيم العبد الله في كتاب (تاريخ التعليم في الخليج العربي) أن أول مدرسة للتعليم بالأسلوب العصري الحديث تأسست في البحرين بواسطة البعثة التبشيرية الأمريكية التي وفدت عام 1892م كبعثة مستقلة، وكانت المدرسة الخاصة الثانية هي مدرسة لتعليم الفارسية لأبناء الأقلية الإيرانية في البحرين، ويرجح أن تأسيسها كان عام 1923م وكانت تسمى مدرسة التربية، وما تزال باقية وتديرها هيئة إشراف من أشخاص بحرينيين ذوي أصول إيرانية.

وفي عام 1940 قامت مدرستان خاصتان، الأولى تحت اسم «مدرسة القلب المقدس» وتديرها الكنيسة الكاثوليكية الرومانية، والثانية باسم «المدرسة الهندية» وتشرف عليها الجالية الهندية في البحرين.

وفي عام 1956م تأسست مدرسة خاصة اسمها «المدرسة الباكستانية» تحت إشراف الجالية الباكستانية في البحرين، وكانت المدرس مختلطة وتشمل ثلاث مراحل هي الحضانة والابتدائية والثانوية، وتقدم الدروس باللغة الأوردية، وتدرس اللغتين العربية والإنجليزية فقط في المرحلة الثانوية.

ولم تكن المدارس الخاصة تخضع لأي نوع من أنواع الإشراف الحكومي قبل عام 1961م، وقد طالب تقرير عن أوضاع التعليم في البحرين كتبه مدير المعارف عام 1955م بوضع المدارس الخاصة تحت إشراف إدارة التعليم في البحرين، وهذا ما تم عام 1961م عند صدور «قانون التعليم الخاص في البحرين».

المدارس العامة
يمكن تاريخياً تقسيم مراحل تطور التعليم في البحرين من الأسلوب التقليدي (القائم على سلطة المطوع أو الملا) إلى الأسلوب العصري الحديث، إلى ثلاث مراحل تتداخل فيما بينها ولكن تتمير كل مرحلة بسمات معينة.

مرحلة التأسيس 1921 - 1939م: وتشير سجلات الحكومة ومديرية تعليم البحرين، إلى أن التعليم الحديث بدأ في البحرين عند افتتاح «مدرسة الهداية الخليفية» عام 1919م في الجزء الشمالي من المحرق وبمساهمة من المواطنين.

مرحلة النمو التعليمي البحريني 1940 - 1959م: تم تعيين فالنس مديراً للتعليم في البحرين اعتباراً من نوفمبر عام 1939م، وكان الاسم الرسمي لإدارة تعليم البنين هو «مديرية». وكان أول أعمال فالنس هو افتتاح ثلاث مدارس جديدة، اثنتان للبنين في قرى سترة، والبديع، والثالثة للبنات في الحد.

مرحلة التطوير الحديث: 1960 - 1971م: تم دمج المدرسة الفنية بإدارة تعليم البنات عام 1958م، وجاءت الخطوة الأهم عام 1960م بعد دمج إدارتي البنين والبنات تحت اسم مديرية التعليم وتسلم أحمد العمران منصب المدير العام.

التعليم في البحرين الآن
في عام 2004 دخل التعليم في البحرين مرحلة التكنولوجيا وذلك من خلال مشروع الملك حمد لمدارس المستقبل والتي تهدف لربط جميع مدارس البحرين بالشبكة الإلكترونية وتفعيل التعلم الإلكتروني ليكون داعما أساسيا للتعليم. والهدف الأساسي لهذا المشروع هو تفعيل التعليم في كل مكان في كل زمان، وصار التعليم إلزامي ومجاني لكل بحريني، وانتشرت المدارس في عدة أنحاء مدن البحرين للجنسين (ذكر - أنثى).

مراجع

انظر أيضا
 جامعة البحرين.

التعليم في البحرين


Geogenanthus rhizanthus é uma espécie de planta angiospérmica monocótiledónea pertencente à família das comelináceas. É uma das representantes do gênero Geogenanthus, com suas outras duas espécies sendo G. ciliatus e G. poeppigii. Assim como outras do gênero Geogenanthus, esta espécie pode ser encontrada desde o oeste da Colômbia ao norte do Peru.

Etimologia
Um descritor específico desta espécie, rhizanthus, foi nomeado em referência à morfologia vegetal, onde, durante seu desenvolvimento, suas inflorescências surgem das raízes, assim como as folhas. Com isso, as flores são encontradas no solo, ao invés de serem vistas no alto. Assim como outras comelináceas, são plantas perenes. A etimologia também é similar a de seu gênero, que combina três termos gregos antigos, γεω-, gêo-, que significa "terra"; -γενής, -genus, sendo um termo grego para "nascido"; e ἄνθος, anthus, que significa literalmente "flor", "grama".

Sistemática
Esta espécie seria descrita primeiramente em 1926, pelo botânico alemão Gerhard Brückner, que baseou-se na descrição do gênero Geogenanthus, pelo Ernst Heinrich Georg Ule. A espécie rhizanthus se encontra dentro da subtribo Dichorisandrinae, pertencente ao clado das traqueófitas, mais especificamente dentro da tribo Tradescantieae, apresentando cinco gêneros monofiléticos. Os representantes desta subtribo compartilham um cariótipo similar de 19 grandes cromossomos. Baseando-se em estimativas de origem e diversificação da ordem Commelinales, que presumivelmente ocorreram dentro do período Cretáceo mediano ou superior, ou seja, entre 123 e 66 milhões de anos atrás, pode-se estimar aproximadamente que Geogenanthus pode ter surgido há cerca de 66 milhões de anos atrás.

Distribuição
Esta espécie é nativa da Floresta Amazônica, contendo ocorrências documentadas nas planícies distribuídas pelo norte do Peru e oeste da Colômbia, sendo tipicamente encontrada no solo das florestas tropicais pluviais primárias.

Usos
Esta espécie é adaptável a ambientes de pouca luz, tornando-a preferível como planta doméstica. Também possui preferência por umidade, e, quando encontrada em um vaso, não deve ser deixada sem água por longos períodos de tempo. É adaptável a luz solar intensa e indireta.

Monocotiledóneas
Commelinaceae
Commelinales

Geogenanthus rhizanthus


3. HNL – Zapad u sezoni 2014./15. je nastala ujedinjenjem dotadašnjih Treće HNL – "Zapad" i "Središte". Niže lige su predstavljale MŽNL Središte i MŽNL NS Rijeka.
Sudjelovalo je 16 klubova, a prvak je bila momčad "Dinama II" iz Zagreba.

Sudionici

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Rezultati

Najbolji strijelci

Povezani članci
 3. HNL – Zapad
 3. HNL 2014./15.
 2. HNL 2014./15.
 MŽNL NS Rijeka 2014./15.

Vanjske poveznice
 hns-cff.hr, 3. HNL Zapad

Izvori

 rsssf.com, Hrvatska 2014./15., 3. HNL
 nk-maksimir.hr – NK Maksimir Zagreb, 3. HNL Zapad 2014./15. – ljestvica , pristupljeno 3. listopada 2018.
 nk-maksimir.hr – NK Maksimir Zagreb, 3. HNL Zapad 2014./15. – rezultati do 9. kola, pristupljeno 3. listopada 2018.
 scoresway.com, 3. HNL zapad 2014./15., pristupljeno 3. listopada 2018.

2014-15 Zapad
3 Zapad

3. HNL – Zapad 2014./15.


Hypochaeridinae, podtribus glavočika, dio tribusa Cichorieae. Postoji osam rodova.

Rodovi
 Avellara Blanca & C.Díaz =  Scorzonera L.
 Hedypnois Mill.
 Helminthotheca Zinn
 Hypochaeris L.
 Leontodon L.
 Picris L.
 Scorzoneroides Moench
 Urospermum Scop.

Izvori

Cichorieae

Hypochaeridinae


Ceropegia is a genus of plants within the family Apocynaceae, native to Africa, southern Asia, and Australia.  It was named by Carl Linnaeus, who first described this genus in his Genera plantarum, which appeared in 1737. Linnaeus referred to the description and picture of a plant in the Horti Malabarici as the plant for which the genus was created. In 1753 he named this species as Ceropegia candelabrum. Linnaeus did not explain the etymology but later explanations stated that the name Ceropegia was from the Greek word keropegion κηροπηγɩον. This means candelabrum in Latin, which has a broader range than the modern word - "a candlestick, a branched candlestick, a chandelier, candelabrum, or also lamp-stand, light-stand, sometimes of exquisite workmanship".

An alternative explanation for the name was given later by William Jackson Hooker in 1830 in Curtis's Botanical Magazine in the description of Ceropegia elegans: "From κηρός, wax, and πηγή, a fountain, in allusion to the delicate, waxy umbels of some species". However, four years later Hooker gave the etymology in the description in the same periodical of Ceropegia lushii as "remarkable for the peculiar shape of its flowers, frequently arranged in umbels, hence its name κηροπηγɩον, a candelabrum, or lamp-stand".

They have many common names including lantern flower, parasol flower, parachute flower, bushman's pipe, string of hearts, snake creeper, wine-glass vine, rosary vine, and necklace vine.

Ceropegia species are traded, kept, and propagated as ornamental plants. In Africa, the roots and leaves of some species are eaten raw and the tubers in India are eaten raw or stewed in curries.

Appearance

The stems are vining or trailing in most species, though a few species from the Canary Islands have erect growth habits. Among some species, such as Ceropegia woodii, the nodes swell, and the roots similarly expand to form tubers beneath the soil surface. The leaves are simple and opposite, although they can be rudimentary or absent. Especially in certain succulent species, the leaves may also be thick and fleshy.

The flowers have a tubular corolla with five petals most often fused at the tips, forming an umbrella-like canopy, a cage, or appendage-like antennae. Pollination is accomplished by flies, and species can be generalists by attracting multiple families, or extremely specialized. Ceropegia dolichophylla releases scents that attract kleptoparasitic flies by mimicking the pheromones released by predatory arthropods in distress. The flowers are often inflated and fused at several points, forming a cage. Flies become momentarily trapped inside, accomplishing pollination as they move about.

Classification
The genus Ceropegia belongs to the subfamily Asclepiadoideae (milkweeds) within the family Apocynaceae. Species of this genus bear similarities to the carrion flowers or stapelias. There are at least 420 known species. More are being discovered and described regularly. They are distributed throughout most of sub-Saharan Africa and Madagascar to the Arabian Peninsula, southeast Asia, the Canary Islands, the tropical Pacific, and Australia.

A generic complex, with many interesting taxonomic problems at both generic and specific level, is formed by three genera: Ceropegia, Brachystelma and Riocreuxia.

Selected species
450 species are accepted. Selected species include:

Gallery

References

External links

Ceropegia. Flickr Group.

Apocynaceae genera
Taxa named by Carl Linnaeus

Ceropegia


In der Liste der Baudenkmale in Rühn sind alle denkmalgeschützten Bauten der Gemeinde Rühn (Mecklenburg-Vorpommern) und ihrer Ortsteile aufgelistet (Stand 10. Februar 2021).

Baudenkmale nach Ortsteilen

Rühn

|}

Müggenhorst

|}

Pustohl

|}

Quelle

Ruhn
!Baudenkmale

Liste der Baudenkmale in Rühn


Laconi (sardisk: Làconi) er en by og en kommune (comune) i provinsen Oristano i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 555 meters højde og har 1.878 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 124,75 km² og grænser til kommunerne Aritzo, Asuni, Gadoni, Genoni, Isili, Meana Sardo, Nuragus, Nurallao, Nureci, Samugheo, Senis og Villanova Tulo.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Oristano

Laconi


Delta Spirit es una banda de San Diego, California. El grupo combina instrumentos no convencionales como el  trash cans lids y orchestral bass drums. Desarrollan temas mediante multiinstrumentalismo y espiritualidad basándose en composiciones híbridas de rock y soul norteamericano. El grupo está formado por Jon Jameson (bajista), Brandon Young (percusionista), Matthew Vasquez (vocal/guitarrista), Kelly Winrich (multinstrumentista) y Will McLaren (guitarrista).

Historia
En 2005, Jonathan Jameson y Brandon Young, que habían tocado en muchas bandas, decidieron formar un grupo con su nuevo amigo Sean Walker. Los jóvenes vieron por primera a Vasquez músico en la calle en un banco a las dos de la mañana, e intercambiaron información. Delta Spirit contrató a Kelly Winrich como productor, y se unió a la banda en el primer año. La banda obtuvo su nombre de tío abuelo de Jonathan, «Uncle Red», que era un controlador de vuelos de cerca de Birmingham, Alabama. También dirigió una compañía, «Delta Spirit Taxidermy Station of North Central Alabama». La banda lanzó su primer EP,I Think I've Found It, en Cold War Kids en 2006, posteriormente viajaron junto a Cold War Kids, Clap Your Hands Say Yeah y Dr. Dog.

La banda produjo y grabó su primer álbum de larga duración,Ode to Sunshine, en una cabaña en las montañas de San Diego. Fue re-editado con nuevas composiciones (con el tío de Kelly Dr. Thomas Payne en la portada) y una nueva versión de la canción «Streetwalker» el 26 de agosto de 2008, por Rounder Records. La banda ha hecho apariciones en televisión, tanto en el Late Night with Conan O'Brien a finales de 2008 y en Last Call con Carson Daly el 12 de marzo de 2009. Su segundo álbum,History From Below, fue puesto a la venta el 8 de junio de 2010.

Sean Walker, abandonó la banda y fue reemplazado por el guitarrista William McLaren. William formalmente tocó en The Willowz and Cults.

Actualmente se encuentran grabando su tercer disco, un álbum de estudio con el productor Chris Coady.

Residen en Long Beach y tocaron en el Coachella Valley Music and Arts Festival de Indio en abril de 2011.

La canción de Delta Spirit Devil Knows You're Dead se utilizó en la escena final de la quinta y última temporada de Friday Night Lights.

La canción People, Turn Around también se utilizó en la escena final de la 2.ª temporada de Sons of Anarchy episodio «Potlatch».

La canción 911 se utilizó en la escena final de la 2.ª temporada de My Life As Liz Episodio 5.

La canción People C'mon fue utilizada en The Big C en el episodioBlue Eyed Iris y en Gossip Girl.

La canción Yamaha fue utilizada en una de las escenas de Warm Bodies (película).

Discografía
 I Think I've Found It EP (2006)
 Ode to Sunshine (2008)
 History From Below (2010) U.S. #174
 Waits Room EP (2010)

Referencias

Enlaces externos
 MySpace.com - Delta Spirit
 Sitio para Reino Unido
 Entrevista con el bajista Jon Jamesonsobre el álbum History From Below
 Entrevista con Delta Spirit de Chicago
 Crawdaddy! review of Ode to Sunshine, 27 de agosto de 2008
 Entrevista con Jon Jameson en TheWaster.com

Grupos de rock de Estados Unidos
Artistas de Rounder Records
Artistas de Decca Records

Delta Spirit


ليون ليدرمان  هو عالم فيزيائي أمريكي حصل على جائزة نوبل للفيزياء عام 1988 عن ابحاثه الخاصة بالنيوترينو.

ولد ليون ماكس ليدرمان في 15 يوليو 1922، وهو أستاذ غير متفرغ بمعجل الجسيمات فيرميلاب بولاية إلينوي ، كما قام بتأسيس أكاديمية الرياضيات والعلوم ألينوي بمدينة أورورا.

شاركه في الجائزة العالمان ملفن شفارتز وجاك شتاينبرجر.

انظر أيضًا
 لائحة اليهود الحاصلين على جائزة نوبل.
 الفيزياء أولاً

مراجع

وصلات خارجية

ملحدون أمريكيون يهود
أشخاص مرتبطون بسيرن
أشخاص مرتبطون بفيرميلاب
أعضاء أجانب في الأكاديمية الروسية للعلوم
أعضاء الأكاديمية الوطنية الأمريكية للعلوم
أعضاء جايسون
أعضاء هيئة تدريس جامعة شيكاغو
أعضاء هيئة تدريس معهد إلينوي للتقنية
أفراد الجيش الأمريكي في الحرب العالمية الثانية
أفراد عسكريون من مدينة نيويورك
أمريكيون حازوا جائزة نوبل
أمريكيون من أصل يهودي أوكراني
حائزون على جائزة نوبل في الفيزياء
حائزون على جائزة وولف في الفيزياء
حائزون على زمالة غوغنهايم
حائزون على قلادة العلوم الوطنية الأمريكية
خريجو جامعة كولومبيا
خريجو كلية مدينة نيويورك
رياضياتيون أمريكيون في القرن 20
زملاء لجنة التحقق من الشك
علماء أمريكيون يهود
علماء الفيزياء التجريبية
علماء فيزياء الجسيمات
علماء من مدينة نيويورك
فيزيائيون أمريكيون
فيزيائيون أمريكيون في القرن 20
فيزيائيون يهود
مخترعون يهود
مشككون أمريكيون
ملحدون أمريكيون
ملحدون يهود
مواليد 1922
مواليد في بوفالو (نيويورك)
أعضاء هيئة تدريس جامعة كولومبيا
يهود حازوا جائزة نوبل

ليون ليدرمان


Tracy Chapman is the debut album by American singer-songwriter Tracy Chapman, released on April 5, 1988, by Elektra Records. The album was recorded at the Powertrax studio in Hollywood, California. In 1987, Chapman was discovered by fellow Tufts University student Brian Koppelman. He offered to show her work to his father, who owned a successful publishing company; however, she did not consider the offer to be serious. After multiple performances, however, Koppelman found a demo tape of her singing her single "Talkin' 'bout a Revolution", which he promoted to radio stations, and she was eventually signed to Elektra Records.

In early attempts to produce the first album, many producers turned down Chapman as they did not favor her musical direction.  David Kershenbaum, however, decided to produce it as he wanted to record an acoustic music album. It was recorded in Hollywood, California, in eight weeks. Most of the writing is based on political and social causes.

Tracy Chapman gained critical acclaim from a wide majority of music critics, praising the simplicity, Chapman's vocal ability and her political and social lyrical content. The album received commercial success in most of the countries it was released, making it to the top of the charts in many countries, including Austria, Canada, New Zealand, Switzerland, Denmark, and the United Kingdom. It peaked at No. 1 on the US Billboard 200 and was certified six-times platinum by the Recording Industry Association of America (RIAA), with sales exceeding over six million copies in the United States alone.

Three singles were released from the album, with the most commercially successful single being "Fast Car". The song was performed at the Nelson Mandela 70th Birthday Tribute. It rose to the top ten on the US Billboard Hot 100 and also did well in Australia, New Zealand, Ireland, the United Kingdom, and other European countries. Tracy Chapman is one of the best-selling albums of all time with sales of over 20 million copies worldwide.

"Fast Car" was later recorded by country music singer Luke Combs for his 2023 album Gettin' Old, from which it was released as the second single. Combs' rendition of the song reached number one on the Billboard Country Airplay chart, making Chapman the first black woman to solely write a country number one. Additionally, it reached number two on the Billboard Hot 100, higher than Chapman's original version.

Background
In 1987, Chapman was discovered by fellow Tufts University student Brian Koppelman. In an interview, Koppelman said, "I was helping organize a boycott protest against apartheid at school, and [someone] told me there was this great protest singer I should get to play at the rally." He went to see Chapman perform at a coffeehouse called Cappuccino. He said "Tracy walked onstage, and it was like an epiphany. Her presence, her voice, her songs, her sincerity—it all came across."

After this, Koppelman told Chapman that his father, Charles Koppelman, was at the time a co-owner of SBK Publishing and that he could help her make a record. She did not consider the offer seriously.

Koppelman was still very interested in Chapman, and he attended most of her shows. Chapman finally agreed to talk to him, but she did not record any demos for him. He later discovered that she had recorded demos at the Tufts' radio station WMFO for copyright purposes. Her demo of the song "Talkin' 'bout a Revolution" was taken to radio stations and, after the success, he copied it and took it to his father.

According to the interview, "He immediately got the picture and flew up to see her". Her demo led her to a signing a contract with Elektra Records. Chapman said, "I have to say that I never thought I would get a contract with a major record label [...] All the time since I was a kid listening to records and the radio, I didn't think there was any indication that record people would find the kind of music that I did marketable. Especially when I was singing songs like 'Talkin' 'bout a Revolution' during the Seventies [...] I didn't see a place for me there."

Producer David Kershenbaum said that the album was "made for the right reasons". "There was a set of ideas that we wanted to communicate, and we felt if we were truthful and loyal to those ideas, then people would pick up on the emotion and the lyrical content that was there."

Recording
Chapman started writing songs when she was immediately signed to Elektra Records. Koppelman started finding producers for the album with the demo tape of her single "Talkin' 'bout a Revolution". However, she was turned down due to the popularity of dance-pop and synthpop at the time. They then found David Kershenbaum, who recalled later: "I'd been looking for something acoustic to do for some time . . . There was a sense in the industry of a slight boredom with everything out there and that people might be willing to listen again to lyrics and to someone who made statements."

Chapman's greatest concern during her meetings with Kershenbaum was that the integrity of her songs remain intact, because she wanted to record "real simple". Kershenbaum said, "I wanted to make sure that she was in front, vocally and thematically, and that everything was built around her." Every song that was featured on the result of the studio album was featured on her demo tape, except for "Fast Car", which resulted as one of the last songs recorded on the album. Kershenbaum recalled that the first time she sang and performed it for him, he "loved it the minute I [he] heard it."

The album was, in total, recorded in eight weeks at Powertrax, Kershenbaum's Hollywood studio. Interviewed in 2002 by The Guardian, Kershenbaum stated that a lot of the public wanted "what she had" and said, "And they weren't getting it. She got there at the right moment with stuff that was good." Chapman was also interviewed and talked about the background of the album. She said, "The first record [Tracy Chapman] is seen as being more social commentary . . . more political. But I think that's just all about perspective."

In an interview with The Guardian in 2008, Chapman said: "My first record was almost not my first record." The proposed producer for the studio album was killed in a car accident and the record company called in someone far less experienced to take over.

Critical reception

Tracy Chapman received acclaim from music critics. According to Rolling Stone, Chapman "caught everyone's ear in the hair-metal late Eighties" with the album. Stephen Thomas Erlewine from AllMusic wrote, "Arriving with little fanfare in the spring of 1988, Tracy Chapman's eponymous debut album became one of the key records of the Bush era, providing a touchstone for the entire PC movement while reviving the singer-songwriter tradition." According to Erlewine, "the juxtaposition of contemporary themes and classic production precisely is what makes the album distinctive – it brings the traditions into the present." He highlighted the album as her best album of her whole discography. Robert Christgau was less enthusiastic in his review for The Village Voice. He found "Fast Car" and "Mountains o' Things" very perceptive and Chapman an innately gifted singer but was disappointed by the presence of "begged questions" and "naive left-folkie truisms" such as "Talkin' 'bout a Revolution" and "Why": "She's too good for such condescension ... Get real, girl."

Awards
31st Annual Grammy Awards

Commercial response
Just two weeks after its release, the album sold one million copies worldwide, becoming a big commercial success. In total, it sold over 20 million copies worldwide and is one of the first albums by a female artist to have more than 10 million copies sold worldwide.

Legacy
In 1989, the album was rated No. 10 on Rolling Stone magazine's list of the "100 Greatest Albums of the 80s". In 2003, the album was ranked No. 261 on Rolling Stones list of "The 500 Greatest Albums of All Time", No. 263 in a 2012 revised list, and No. 256 in a 2020 revised list.

Slant Magazine listed the album at No. 49 on its list of "Best Albums of the 1980s".

The album was critically acclaimed and helped to revive the singer-songwriter tradition.

Track listing
All songs written by Tracy Chapman.

Personnel
Adapted credits from the album's booklet.

Musicians

Production

Charts

Weekly charts

Year-end charts

All-time charts

Sales and certifications

See also
 List of best-selling albums by women
 List of best-selling albums in Europe
 List of best-selling albums in France
 List of best-selling albums in Germany
 List of number-one albums of 1988 (U.S.)
 List of UK Albums Chart number ones of the 1980s

References

External links
Tracy Chapman (Adobe Flash) at Radio3Net (streamed copy where licensed)

Tracy Chapman albums
1988 debut albums
Grammy Award for Best Contemporary Folk Album
Elektra Records albums
Albums produced by David Kershenbaum

Tracy Chapman (album)


Emma Baeri, née à Palerme le , est une universitaire historienne et féministe italienne.

Biographie
Fille d'Ernesto Baeri, ingénieur électricien, et de Maria Parisi, elle passe son enfance à Agrigente. Elle a déménage à Catane avec sa famille en 1951. En 1968, elle est diplômée en sciences politiques à l'Université de Catane avec une thèse en histoire des doctrines politiques sur les réformes de l'éducation en Sicile dans la seconde moitié du . Elle est enseignante d'histoire moderne dans la même faculté de 1972 à 2007.

En 1968, elle épouse Gabriele Centineo, dont elle se sépare en 1984. Ils ont deux filles Maria Carla et Paola.

En décembre 1975, elle s'implique dans le mouvement féministe, au sein du collectif Differenza Donna puis dans la Coordinamento per l'Autodeterminazione della donna di Catania pour la défense de la loi 194 sur la dépénalisation l'avortement, contre les violences sexuelles, contre le déploiement des missiles américains à Comiso. Puis elle participe aux activités du Gruppo del Venerdì durant plus de vingt ans. Enfin, depuis 2011, elle participe au Groupe Le Voltapagina.

En 1986, Emma Baeri engage une réflexion entre sa condition de femme et le corpus disciplinaire historiographique. C'est un travail nécessaire dans la transformation d'un historien orthodoxe - engagé dans des recherches sur les événements d'un chanoine des Lumières réformateur des études en Sicile du , Giovanni Agostino De Cosmi - en un historien imprévu, en raison de l'incapacité des outils de travail hérités à répondre à cette question : pourquoi les femmes, bien que présentes dans l'histoire, sont-elles absentes de l'historiographie ?

Elle participe, en 1989, à la création de la  (Société italienne des historiens). Dans cette société savante, elle s'implique dans la Commission didactique conduisant à la publication du livre Generazioni Trasmissione della storia e tradizione delle donne édité par Rosemberg & Sellier. En 1993, 1995 et 2004, elle enseigne à l'École d'été d'histoire des femmes d'abord à la Certosa di Pontignano (Sienne), puis à Fiesole. Elle a été conseillère de l'Unione femminile nazionale.

Ses écrits paraissent dans de nombreuses revues féministes :Noi donne, DWF donnawomanfemme, Lapis, Nosside, Il Paese delle donne et témoignent de son intérêt pour l'histoire du féminisme italien avec des références aux archives du mouvement et aux liens entre féminisme et citoyenneté.

Livres
 I Lumi e il Cerchio : una esercitazione di storia, Editori Riuniti, 1992 et  Rubettino Editore, 2008. .
 sous la direction de Emma Baeri et Annarita Buttafuoco, Riguardarsi. Manifesti del movimento politico delle donne in Italia. Anni '70-'90, Siena, Protagon, 1997. .
 avec Aida Ribero, Una questione di libertà : il femminismo degli anni settanta, Torino : Rosenberg & Sellier, 1999
 sous le direction de Emma Baeri et Sara Fichera, Inventari della memoria. L'esperienza del Coordinamento per l'Autodeterminazione della Donna a Catania (1980-1985), Milano, F. Angeli, 2001. .
 Isola mobile :nipoti gatti, scritti , Giuseppe Maimone Editore, 2012.
 Dividua : femminismo e cittadinanza, Padova, Il poligrafo, 2013.

Notes et références

Liens externes

Naissance à Palerme
Naissance en juillet 1942
Personnalité italienne du XXe siècle
Historien italien
Féministe italienne

Emma Baeri


Earl of Stair is a title in the Peerage of Scotland. It was created in 1703 for the lawyer and statesman John Dalrymple, 2nd Viscount of Stair.

Dalrymple's father, James Dalrymple, had been a prominent lawyer; having served as Lord President of the Court of Session, he was created a baronet, of Stair in the County of Ayr, in the Baronetage of Nova Scotia in 1664, and in 1690 he was raised to the Peerage of Scotland as Lord Glenluce and Stranraer and Viscount of Stair.

The son, John Dalrymple, actively supported William of Orange's claim to the throne and served as Secretary of State for Scotland. However, he was forced to resign after he authorised the massacre of Glencoe of 1692. He was made Lord Newliston, Glenluce and Stranraer and Viscount of Dalrymple, at the same time as he was given the earldom, also in the Peerage of Scotland. All three titles were created with remainder, in default of male issue of his own, to the heirs male of his father.

The first Earl of Stair was succeeded by his eldest son, the second Earl. He was a prominent soldier and served as Commander-in-Chief of the Forces. In 1707 Lord Stair surrendered all his honours to the Crown, and obtained a new charter empowering him to name as his successor any male descendant of the first Viscount of Stair. In 1747, shortly before his death, he nominated his nephew John Dalrymple (d. 1789), second son of his third brother George Dalrymple (d. 1745). This was mostly because his second brother Colonel the Hon. William Dalrymple (d. 1744) (heir presumptive to the peerages from 1707 to 1744) had married Penelope Crichton, 4th Countess of Dumfries, a peeress in her own right. This nomination was contested and the House of Lords decided in favour of James Dalrymple (d. 1760), the second son of the aforementioned Colonel the Hon. William Dalrymple by his wife the Countess of Dumfries. The House of Lords decided in 1748 in this case that the power of nomination could not be validly exercised after the Union. On his uncle's death in 1747 James succeeded as third Earl of Stair.

He was childless and was succeeded by his elder brother, the fourth Earl, who had already succeeded his mother as fifth Earl of Dumfries. He was also childless and on his death in 1768 the two earldoms separated. He was succeeded in the earldom of Dumfries by his nephew Patrick McDouall(-Crichton) (see the Earl of Dumfries for later history of this title). The earldom of Stair and its subsidiary titles were passed on to his cousin, the aforementioned John Dalrymple, the fifth Earl, who in 1747 had been nominated for the earldom by his uncle the second Earl. He was succeeded by his son, the sixth Earl. He sat in the House of Lords as a Scottish Representative Peer from 1793 to 1807 and from 1820 to 1821 and also served as Ambassador to Prussia.

He died childless and was succeeded by his cousin, the seventh Earl. He was the son of General William Dalrymple. He also died without issue and was succeeded by his distant relative Sir John Hamilton Dalrymple, 5th Baronet, of Killock, who became the eighth Earl of Stair (see below for earlier history of the baronetcy). Lord Stair was a General in the Army and also sat as Member of Parliament for Edinburgh. In 1841 he was created Baron Oxenfoord, of Cousland in the County of Edinburgh, in the Peerage of the United Kingdom, with remainder to his brother. This peerage gave the Earls an automatic seat in the House of Lords. The Oxenfoord title was in honour of his property Oxenfoord Castle, and the title held by his wife's family, the Viscounts of Oxfuird (or Oxenfoord). He was succeeded by his younger brother (in the barony of Oxenfoord according to the special remainder), the ninth Earl.

His son, the tenth Earl, represented Wigtownshire in the House of Commons as a Conservative and served as Lord Lieutenant of Ayrshire and Wigtownshire. His grandson, the twelfth Earl, also sat as Conservative Member of Parliament for Wigtownshire and served as Lord Lieutenant of Wigtownshire. On his death the titles passed to his son, the thirteenth Earl. He was also Lord Lieutenant of Wigtownshire. As of 2007 the titles are held by his eldest son, the fourteenth Earl, who succeeded in 1996. In May 2008 the fourteenth Earl was elected to sit as a Hereditary Cross-Bench Peer in the House of Lords following the death of Baroness Darcy de Knayth.

The Dalrymple Baronetcy, of Killock, was created in the Baronetage of Nova Scotia in 1698 for James Dalrymple, second son of the first Viscount of Stair. His great-grandson, the fourth Baronet, was a Baron of the Court of Exchequer in Scotland. He married his cousin Elizabeth Macgill, the heir and representative of the Viscounts of Oxfuird (or Oxenfoord). Their son, the aforementioned fifth Baronet, succeeded his kinsman as Earl of Stair in 1840. See above for further history of the baronetcy.

Another member of the Dalrymple family was Hew Dalrymple, third son of the first Viscount of Stair. He served as Lord President of the Session under the judicial title Lord North Berwick. In 1697 he was created a baronet, of North Berwick in the County of Haddington, in the Baronetage of Nova Scotia. His second son Hew Dalrymple was the great-grandfather of Robert Dalrymple-Horn-Elphinstone, who was created a baronet, of Horn, and Logie Elphinstone in the County of Aberdeen, in 1828. See Dalrymple baronets for more information on these branches of the family.

The title of the earldom comes from the hamlet of Stair, the ancestral home of the Dalrymple family who settled there in the 12th century. To facilitate the original title, in 1653 James Dalrymple, 1st Viscount Stair, had a portion of Ochiltree severed so as to create the Parish of Stair.

The family seat is Lochinch Castle near Stranraer, Wigtownshire and Oxenfoord Castle, near Pathhead, Midlothian.

Viscounts of Stair (1690)
James Dalrymple, 1st Viscount of Stair (1619–1695)
John Dalrymple, 2nd Viscount of Stair (created Earl of Stair in 1703)

Earls of Stair (1703)
John Dalrymple, 1st Earl of Stair (1648–1707)
John Dalrymple, 2nd Earl of Stair (1673–1747)
James Dalrymple, 3rd Earl of Stair (died 1760)
William Dalrymple-Crichton, 5th Earl of Dumfries and 4th Earl of Stair (1699–1769)
John Dalrymple, 5th Earl of Stair (1720–1789)
John Dalrymple, 6th Earl of Stair (1749–1821)
John William Henry Dalrymple, 7th Earl of Stair (1784–1840); most notable for having his 1808 marriage to Lady Laura Manners ended by divorce in 1809 and annulled when a previous marriage contract in 1804 to another woman was revealed. That first marriage was annulled in 1820, but the Earl never remarried. He was succeeded by a distant cousin.
John Hamilton Dalrymple, 8th Earl of Stair (1771–1853)
North Hamilton Dalrymple, 9th Earl of Stair (1776–1864)
John Hamilton Dalrymple, 10th Earl of Stair (1819–1903)
John Hew North Gustav Henry Hamilton-Dalrymple, 11th Earl of Stair (1848–1914)
John James Dalrymple, 12th Earl of Stair (1879–1961)
John Aymer Dalrymple, 13th Earl of Stair (1906–1996)
John David James Dalrymple, 14th Earl of Stair (born 1961)

The heir apparent is the present holder's son, John James Thomas Dalrymple, Viscount Dalrymple (born 2008).

Family tree

See also
Dalrymple baronets
Earl of Dumfries
Hamilton-Dalrymple baronets
Admiral Sir Frederick Dalrymple-Hamilton

Notes

References

Earldoms in the Peerage of Scotland
1703 establishments in Scotland
Noble titles created in 1703

Earl of Stair