Rodney Earland Paavola (* 21. August 1939 in Hancock, Michigan; † 3. Dezember 1995) war ein US-amerikanischer Eishockeyspieler. Bei den Olympischen Winterspielen 1960 gewann er als Mitglied der US-amerikanischen Nationalmannschaft die Goldmedaille.

Karriere
Rodney Paavola begann seine Karriere als Eishockeyspieler bei den Troy Bruins, für die er in der Saison 1957/58 in der International Hockey League aktiv war. Von 1958 bis 1960 nahm der Verteidiger für das Team USA an dessen Olympiavorbereitung teil. In der Saison 1960/61 spielte er für die Muskegon Zephyrs in der IHL. Die folgende Spielzeit verbrachte er bei den Providence Reds aus der American Hockey League, ehe er weitere zwei Jahre lang in der IHL für sein Ex-Team Muskegon Zephyrs auf dem Eis stand. Im Anschluss an die Saison 1965/66, die er bei den Dayton Gems in der IHL verbracht hatte, beendete der US-Amerikaner bereits im Alter von 27 Jahren seine Karriere.

International
Für die USA nahm Paavola an den Olympischen Winterspielen 1960 in Squaw Valley teil, bei denen er mit seiner Mannschaft die Goldmedaille gewann. Zudem stand er im Aufgebot seines Landes bei der Weltmeisterschaft 1959.

Erfolge und Auszeichnungen
 1960 Goldmedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (Troy Bruins)
Eishockeyspieler (Providence Reds)
Eishockeyspieler (Milwaukee Falcons)
Eishockeyspieler (Dayton Gems, IHL)
Eishockeyspieler (Muskegon Zephyrs)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1960
Olympiasieger (Eishockey)
US-Amerikaner
Geboren 1939
Gestorben 1995
Mann

Rodney Paavola


Adenocalymma, biljni rod iz porodice katalpovki, dio reda medićolike. Pripada oko 90 vrsta rasprostranjenih po tropskoj Americi.

Vrste

 Adenocalymma adenophorum (Sandwith) L.G.Lohmann
 Adenocalymma album (Aubl.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma allamandiflorum (Bureau ex K.Schum.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma apetiolatum L.H.Fonseca & L.G.Lohmann
 Adenocalymma apparicianum J.C.Gomes
 Adenocalymma apterospermum (Sandwith) Udulutsch & Assis
 Adenocalymma apurense (Kunth) Sandwith
 Adenocalymma arthropetiolatum A.H.Gentry
 Adenocalymma aspericarpum (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma aurantiacum Udulutsch & Assis
 Adenocalymma axillare (K.Schum.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma bipinnatum (S.Moore) L.G.Lohmann
 Adenocalymma biternatum (A.Samp.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma bracteatum (Cham.) DC.
 Adenocalymma bracteolatum DC.
 Adenocalymma bracteosum (DC.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma bullatum Bureau & K.Schum.
 Adenocalymma calcareum Udulutsch & P.Dias
 Adenocalymma calderonii (Standl.) Seibert
 Adenocalymma campicola (Pilg.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma cauliflorum L.H.Fonseca & L.G.Lohmann
 Adenocalymma chocoense A.H.Gentry
 Adenocalymma cidii (A.H.Gentry ex Hauk) L.G.Lohmann
 Adenocalymma cinereum Udulutsch & Assis
 Adenocalymma cladotrichum (Sandwith) L.G.Lohmann
 Adenocalymma contractum (A.H.Gentry ex Hauk) L.G.Lohmann
 Adenocalymma coriaceum DC.
 Adenocalymma cristicalyx (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma croatii (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma cymbalum (Cham.) Bureau & K.Schum.
 Adenocalymma dichilum A.H.Gentry
 Adenocalymma divaricatum Miers
 Adenocalymma dugandii Sandwith
 Adenocalymma dusenii Kraenzl.
 Adenocalymma flaviflorum (Miq.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma flavum Mart. ex DC.
 Adenocalymma fruticosum A.H.Gentry
 Adenocalymma gibbosum Udulutsch & Assis
 Adenocalymma gracielzae A.H.Gentry
 Adenocalymma hatschbachii A.H.Gentry
 Adenocalymma heterophyllum Kraenzl.
 Adenocalymma hirtum (Mart. ex DC.) Bureau & K.Schum.
 Adenocalymma hypostictum Bureau & K.Schum.
 Adenocalymma imperatoris-maximilianii (Wawra) L.G.Lohmann
 Adenocalymma impressum (Rusby) Sandwith
 Adenocalymma inundatum Mart. ex DC.
 Adenocalymma involucratum (Bureau & K.Schum.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma juliae (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma lineare L.H.Fonseca & Zuntini
 Adenocalymma longilineum (A.Samp.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma macrophyllum (Cham.) DC.
 Adenocalymma magdalenense Dugand
 Adenocalymma magnificum Mart. ex DC.
 Adenocalymma marginatum (Cham.) DC.
 Adenocalymma molle (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma moringifolium (DC.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma nervosum Bureau & K.Schum.
 Adenocalymma nodosum (Silva Manso) L.G.Lohmann
 Adenocalymma patulum (Miers) L.G.Lohmann
 Adenocalymma paucifoliolatum (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma paulistarum Bureau & K.Schum.
 Adenocalymma pedunculatum (Vell.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma peregrinum (Miers) L.G.Lohmann
 Adenocalymma prancei A.H.Gentry
 Adenocalymma pseudopatulum (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma pubescens (Spreng.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma racemosum (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma reticulatum Bureau ex K.Schum.
 Adenocalymma salmoneum J.C.Gomes
 Adenocalymma sastrei (A.H.Gentry ex Hauk) L.G.Lohmann
 Adenocalymma saulense A.H.Gentry
 Adenocalymma scabriusculum Mart. ex DC.
 Adenocalymma scansile Miers
 Adenocalymma schomburgkii (DC.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma sessile Udulutsch & Assis
 Adenocalymma sousae A.H.Gentry
 Adenocalymma subincanum Huber
 Adenocalymma subsessilifolium DC.
 Adenocalymma subspicatum A.H.Gentry
 Adenocalymma tanaeciicarpum (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
 Adenocalymma tephrinocalyx Bureau & K.Schum.
 Adenocalymma ternatum (Vell.) Mello ex Bureau & K.Schum.
 Adenocalymma trichocladum (DC.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma trifoliatum (Vell.) R.C.Laroche
 Adenocalymma ubatubense Assis & Semir
 Adenocalymma uleanum Kraenzl.
 Adenocalymma validum (K.Schum.) L.G.Lohmann
 Adenocalymma velutinum (A.H.Gentry ex Hauk) L.G.Lohmann

Izvori

Katalpovke

Adenocalymma


Two Point Hospital é um jogo de simulação de negócios de 2018 desenvolvido pela Two Point Studios e publicado pela Sega para Linux, MacOS e Microsoft Windows. Versões para console para PlayStation 4, Xbox One e Nintendo Switch foram lançadas em fevereiro de 2020. Uma versão para Amazon Luna também foi disponibilizada em novembro 2020. Um sucessor espiritual do jogo Theme Hospital de 1997 da Bullfrog Productions, os jogadores têm a tarefa de construir e gerenciar um império de hospitais no fictício Two Point County e têm o objetivo de curar as cômicas doenças fictícias dos pacientes. Já que visitar hospitais reais é geralmente desagradável, os desenvolvedores consideram importante enfatizar o humor para aliviar o clima. O jogo foi projetado e desenvolvido pelos criadores de Theme Hospital, incluindo Mark Webley e Gary Carr.

Semanas após o lançamento, Two Point Hospital foi o segundo jogo mais baixado nas tabelas de venda na Europa, Oriente Médio, África e Austrália. O jogo foi recebido positivamente pelos críticos, sendo aclamado pelo seu estilo, humor e fidelidade à estética do Theme Hospital, mas criticado pela repetitividade e design das salas. O jogo recebeu sete atualizados grandes na forma de conteúdo para download após seu lançamento, adicionando novas regiões e doenças para curar, assim como quatro pacotes de itens. Um sucessor intitulado Two Point Campus foi lançado em 2022.

Jogabilidade
Two Point Hospital apresenta um estilo de jogo parecido com o do Theme Hospital. Os jogadores assumem o papel de um administrador hospitalar encarregado de construir e manter um hospital. As tarefas incluem construir salas e comodidades que satisfaçam as necessidades (tais como fome e sede) dos pacientes e funcionários (tais como banheiros, salas dos funcionários, mesas de recepção, refeitórios, assentos, e máquinas de vendas), expandir o hospital para novos terrenos e contratar e gerenciar os médicos, enfermeiros, zeladores e assistentes para manter o hospital; e lidar com uma variedade de doenças cômicas. O jogador pode gerenciar vários hospitais, cada um com seus próprios objetivos. Two point Hospital apresenta problemas de saúde únicos e cômicos tais como "Clarão na Cuca" (ter um lâmpada no lugar da cabeça), "Panelodemia" (ter uma panela na cabeça), "Síndrome de Pobrestar" (pacientes são imitadores do Freddie Mercury) e "Magnetismo Animal" (ter animais presos ao corpo do paciente). Quando as pacientes morrem, eles às vezes se tornam fantasmas, perturbando o hospital aterrorizando os pacientes e funcionários. Apenas zeladores com a habilidade de Captura de Fanstasmas podem removê-los.

O processo de diagnóstico dos pacientes começa em um Consultório de CG antes de serem enviados para outros diagnósticos em outras salas e então para o tratamento. De tempos em tempos, um afluxo de pacientes com uma doença específica pode acontecer. Em níveis posteriores, os jogadores também podem experienciar epidemias, durante as quais uma doença infecciosa se dissemina pelo hospital. Os jogadores recebem um determinado número de vacinas para inocular os pacientes e há uma recompensa se todos os pacientes infectados forem imunizados. Caso contrário, a reputação do jogador (uma classificação de desempenho que afeta as chances de novos pacientes virem) é manchada. Todo ano do jogo, há uma cerimônia de premiação em que o jogador recebe prêmios baseados em seu desempenho. Exemplos dos objetivos incluem: tornar o hospital atraente o bastante e encontrar curas para certas doenças, apesar de que o objetivo geral é curar tantos pacientes quanto possível. Completar desafios e outras tarefas concedem "Kudosh", uma moeda que pode ser usada para desbloquear novos itens que podem ser colocados nas salas e corredores. Os jogadores podem pesquisar novas salas e melhorias para as máquinas na sala de Pesquisa.

Elementos introduzidos recentemente incluem classificação por estrelas, níveis de hospital, e prestígio das salas. Alcançar uma classificação de uma estrela permite que os jogadores continuem para o próximo hospital, embora possam continuar construindo seu hospital atual completando objetivos para aumentar a classificação para duas ou três estrelas. Se o jogador progredir, é possível voltar ao hospital a qualquer momento. Os níveis de hospital são determinados pelo número de salas e funcionários que o hospital tem (aumentar o nível atrai mais pacientes e funcionários qualificados). O prestígio de uma sala é afetado pelo tamanho e decoração, e quanto mais alto o nível de prestígio, mais felizes ficam os funcionários nela (se os funcionários ficarem infelizes, eles podem pedir demissão).

O treinamento dos funcionários é mais complexo do que no Theme Hospital; todos os funcionários, não apenas os médicos, podem aprender e receber qualificações que lhes concedem novas habilidades ou melhoram suas habilidades em um certo departamento. Por exemplo, a habilidade de Clínico Geral melhora a habilidade do médico no Consultório de CG. Além disso, os funcionários têm personalidades e especializações que afetam seu desempenho de trabalho. Os assistentes podem executar programas de marketing para atrair pacientes com uma certa doença ou funcionários com certas habilidades.

O jogo apresenta classificações online, assim como modos multijogadores competitivo e cooperativo. Uma atualização lançada em outubro de 2018 também adicionou o modo sandbox. Suporte para Steam Workshop foi adicionado em fevereiro de 2019, dando aos jogadores a habilidade de personalizar os quadros, paredes e pisos do hospital, usando arquivos de imagem do computador do jogador ou baixando os itens de outros jogadores. Em abril de 2019, a atualização "Rede Escaravelho" adicionou desafios comunitários cooperativos, apresentando vários objetivos além de um sistema de progressão. A comunidade completando esses objetivos trabalha junta para conseguir conteúdo interno do jogo como recompensa. A atualização também adicionou a habilidade de personalizar a trilha sonora do jogo.

Desenvolvimento
Two Point Hospital é um sucessor espiritual do Theme Hospital, um jogo de simulação desenvolvido pela Bullfrog Productions e lançado pela Electronic Arts. O jogo foi desenvolvido com o motor Unity. Entre os envolvidos no desenvolvimento de ambos os jogos estavam Mark Webley, o produtor do Theme Hospital, Gary Carr, o artista chefe do Theme Hospital, e Russell Shaw, o compositor do Theme Hospital. Theme Hospital veio em seguida ao Theme Park, também desenvolvido pela Bullfrog e havia planos para expandir a gama de jogos de simulação Theme. Depois do lançamento do Theme Hospital, Webley deixou a Bullfrog e fundou a Lionhead Studios com Peter Molyneux, Carr saiu para se juntar à Mucky Foot Productions, e a expansão da série Theme da Bullfrog jamais aconteceu.

Depois de saírem da Bullfrog, Webley e Carr continuaram a falar sobre uma sequência do Theme Hospital. Sua primeira tentativa foi ER Tycoon, que foi planejado durante o tempo de Carr na Mucky Foot Productions mas que foi cancelado porque não conseguiram encontrar quem publicasse o jogo. Após adiar sua ambição de continuar a série Theme por 20 anos depois de saírem da Bullfrog, eles fundaram a Two Point Studios em 2016 para dar continuidade ao Theme Hospital. Carr disse: "Eu queria trabalhar em algo como Theme Hospital novamente, atraindo uma gama mais ampla de pessoas", e Webley afirmou que eles "haviam conversado sobre esse projeto por vários anos".

O momento para um jogo estilo Theme Hospital também foi oportuno: Mark Smart, o diretor de arte, disse que fazer um jogo de simulação de hospital "pareceu certo" e que havia "muito amor pelo Theme Hospital", enquanto Ven Hymers, o cofundador e diretor técnico do estúdio, disse que os jogadores esperavam uma sequência do Theme Hospital há anos. De acordo com Webley e Carr, Two Point Hospital é um jogo totalmente novo ao invés de uma reaplicação de novos recursos a um jogo existente. O jogo foi desenvolvido imaginando sintomas fictícios (frequentemente baseados em jogos de palavras) e métodos de cura. Webley e Carr também queriam desenvolver um estilo gráfico que resistisse ao tempo em relação às mudanças na tecnologia de renderização de gráficos e optaram por usar efeitos estilo claymation, que consideraram que não ficariam datados e que facilitou para os jogadores observarem as simulações na tela.

Características online foram uma meta inicial no projeto de Two Point Hospital; Webley e Carr reconheceram que os jogadores de jogos de gerenciamento tendem a preferir experiências de jogador único. Eles projetaram os elementos online do jogo como opcionais e apresentando elementos assíncrono de jogo, incluindo desafios multijogadores. Os jogadores teriam a tarefa de alcançar objetivos tais como curar pacientes dentro de um determinado número de meses e seus placares entrariam em classificações online. Os jogadores seriam capazes de visualizar seu progresso em comparação com os dos seus amigos e outros jogadores durante o desafio dessas classificações, uma abordagem que Webley e Carr tiraram de ghosts (uma versão gravada de um jogo de corrida que reproduz um recorde de tempo de uma determinada pista) que são usadas em alguns jogos de corrida. Hymes disse que Two Point Hospital apresentaria suporte para modificações, que não estarão disponíveis no lançamento.

Para produzir o jogo, Webley e Carr consideraram algumas abordagens antes de assinar com a Sega. Eles originalmente consideraram financiar coletivamente o desenvolvimento através da Kickstarter. Logo depois, no entanto, eles viram que o desenvolvimento de jogos via Kickstarter estava decaindo e decidiram que essa abordagem era arriscada demais. Eles também consideraram uma abordagem de acesso antecipado. Hymers sugeriu que entrassem em contato com a Sega para a publicação, o que foi fortuito já que a Sega queria expandir seu perfil com jogos parecidos com o Theme Hospital. Durante a negociação com a Sega, eles selecionaram vários desenvolvedores da Lionhead Studios para ajudar com o desenvolvimento de Two Point Hospital. No entanto, a Microsoft fechou a Lionhead em abril de 2016 antes da conclusão da negociação com a Sega e eles tiveram que escolher seus funcionários rapidamente com fundos limitados.

Segundo Hymers, os desenvolvedores usaram sua experiência em fazer jogos incluindo Theme Hospital, Populous, e Black & White para fazer o Two Point Hospital. Smart disse que a equipe queria que o jogo fosse acessível e que eles queriam que os jogadores se sentissem confiantes ao examinar os submenus e ao perceber o nível de estratégia envolvido. Smart também disse que as pessoas não gostam de visitar hospitais e que usar humor traz um destaque para a atmosfera. De acordo com Smart, as doenças foram elaboradas a partir de "trocadilhos terríveis" ou com o sentido contrário do que alguém queria.

Hymers disse que as filas dos pacientes e seus movimentos pelos corredores foram difíceis de desenvolver porque o jogo é em 3D, o que levantou questões sobre a espessura das paredes e largura das células. Ele acreditava que isso não era tão problemático em Theme Hospital, que é em 2D com gráficos feitos com sprites, e que as pessoas eram desenhadas na frente das paredes. Ele também declarou que fazer as pessoas desviarem umas das outras foi complicado. Um patch posterior para o jogo adicionou personalização dos personagens e a habilidade de "copiar e colar" salas.

Som
Os efeitos sonoros foram criados por Tom Puttick e Phil French da Cedar Studios (sendo Shaw o Diretor de Áudio) utilizando um pré-amplificador Audient ASP880, que facilitou a conversão da configuração de dois canais para uma de 10 canais. A Two Point Studios deu à Cedar Studios uma prévia da música que permitiu que criassem "música de elevador com uma sensação de jukebox". Os efeitos sonoros das árvores da Ambient foram gravados em Guildford, Surrey, os sons dos rios na Escócia e as ondas da praia na Espanha. Outros sons de fundo foram gravados em um hospital. Eles também foram aos escritórios da Two Point Studios para gravar seus funcionários e sons emotivos para as interações.

A intenção original era que eles mesmos criassem todos os efeitos sonoros e não usassem samples, mas mudaram de ideia quando viram as máquinas (que diagnosticam ou tratam os pacientes) no jogo. Muitos dos sons que eles criaram pareciam originalmente realistas demais; por exemplo, Cubismo (uma doença que faz com que o corpo do paciente se torne um conjunto de cubos) parecia "um pouco sangrento" e foi alterado para ficar mais alegre. Para a interface do usuário, Puttick e French usou originalmente sons do mundo real. Uma das maiores dificuldades de implementar o som foi fazer com que as máquinas soassem iguais em todas as três velocidades do jogo.

Segundo French, o processo de criação dos sons foi "estranho"; incluiu assistir animações e "olhar para tudo que poderia fazer um som" em um esforço para descobrir como recriar esses sons. Por exemplo, um guarda-chuva, alguns canudos, e um iogurte foram usados por French para criar os sons para a Cromoterapia (uma doença que faz com que os pacientes fiquem cinza e precisem ser recoloridos). French afirmou que o processo de composição das músicas começou com um riff de violão ou piano acompanhado de elementos de percussão (que incluíram bongôs e claves). Eles gravaram muitos sons próprios no estúdio, por exemplo, French fez seu próprio instrumento utilizando canos de banheiro de PVC, que foi sampleado para que pudesse ser tocado em um teclado.

As vozes do DJ foram gravadas com o dublador Marc Silk em seu estúdio. As vozes foram enviadas então para a Cedar Studios, e Puttick e French as examinaram e escolheram as melhores para incluir no jogo. Devido à presença de um DJ de rádio, a Two Point Studios não queria que as músicas tivessem vocais. Para uma das propagandas de rádio, a cantora Sophie Worsley foi contratada para cantar a letra cantada pela popstar do jogo. As vozes dos anúncios públicos foram gravadas na Cedar Studios, e Puttick e French adicionaram o efeito de anúncio público.

Lançamento
Two Point Hospital foi anunciado em 16 de janeiro de 2018 em um curto vídeo no YouTube mostrando o visual e estilo cômico do jogo, e retratou um paciente sofrendo de Clarão na Cuca. A Edge comparou o papel dessa doença no marketing do jogo ao da Bloaty Head do Theme Hospital, que foi descrita como sua "doença de capa".

A primeira vez que Two Point Hospital foi visto publicamente foi no evento Weekender da PC Gamer em 17 de fevereiro de 2018. A demonstração do jogo explorava a interface de usuário do jogo e sua câmera rotativa, que não existia no Theme Hospital. O publicador do jogo também anunciou uma potencial data de lançamento em agosto de 2018. O painel discutiu algumas das novas doenças que seriam incluídas no jogo, confirmando uma que transforma o paciente em uma múmia. Em uma prévia da GamesTM, Smart declarou que a doença no jogo mais próxima de uma real é Dorzinha na Perninha, que ele descreveu como "quase igual a alguém engessado". A desenvolvedora Two Point Studios anunciou em um boletim informativo que os assinantes receberiam um "ticket dourado" que permitiriam ao jogador baixar um "banheiro dourado" no jogo.

Em julho de 2018, a Steam começou a aceitar compras antecipadas para o jogo, que foi lançado em 30 de agosto de 2018 para Microsoft Windows, MacOS e Linux. Em 2 de setembro de 2018, Two Point Hospital foi o segundo jogo mais baixado na Europa, Oriente Médio, África e Austrália. Um patch de Halloween foi lançado em 23 de outubro de 2018, que introduziu uma trilha sonora "mais assustadora", novas falas do DJ, uma intervenção noturna e a doença "Frightheadedness". Uma atualização gratuita em março de 2019 adicionou novos objetos decorativos baseados em outras séries de jogos na Steam, incluindo Total War: Three Kingdoms, Endless Space, Football Manager e Half-Life 2.

"BigFoot", o primeiro conteúdo para download pago do jogo, foi lançado em 5 de dezembro de 2018. Ele adiciona cenários de hospital adicionais em áreas de neve e várias novas doenças para curar relacionadas com a localização, entre outras melhorias. Em 18 de março de 2019, a extensão "Ilha de Pebberly" foi lançada. É localizada em uma ilha tropical e adiciona 34 doenças. "Contatos Imediatos", a terceira expansão, lançada em 29 de agosto de 2019 adiciona elementos de ficção científica tais como alienígenas e o misterioso Abismo 24. "A Tranquilidade do Campo", a quarta expansão, foi lançada em 25 de março de 2020 e adiciona novas doenças e itens com o tema de plantas com foco em ser ambientalmente amigável. "Choque Cultural", lançada em outubro de 2020, introduziu hospitais em situações culturais como um estúdio de filmes, que além de curar pacientes com novas doenças, precisa ajudar a criar um drama médico de televisão. "Costura Temporal", lançada em fevereiro de 2021, adicionou situações hospitalares em diferentes épocas com problemas médicos específicos de cada período.

Em julho de 2019, a Sega anunciou que o jogo será trazido para os consoles PlayStation 4, Xbox One e Nintendo Switch, com todas as atualizações pós-lançamento que foram adicionadas à versão de computador incluindo a expansão "Bigfoot", am algum momento posterior de 2019. O lançamento para os consoles foi adiada para 25 de fevereiro de 2020, com os desenvolvedores tentando implementar o jogo de forma melhor para os sistemas de console. Uma edição Jumbo para os consoles, que inclui todos o conteúdo para download anterior e os pacotes "A Tranquilidade do Campo" e "Contatos Imediatos" foi lançada em 19 de novembro de 2020.

Recepção

Two Point Hospital foi recebido positivamente pelos críticos. O site de agregação de crítica de mídia Metacritic resumiu o jogo como recebendo "análises favoráveis em geral".

Os críticos foram particularmente positivos em relação a como ele se compara com o Theme Hospital, sendo que muitos o elogiaram pelo seu valor nostálgico assim como pelas melhorias. Rachel Weber da GamesRadar+ foi positiva sobre a utilização da nostalgia no jogo, declarando que o jogo pegou "a estrutura engraçada" do jogo original e a transplantou para o Two Point Hospital. Ben Reeves da Game Informer achou que a Two Point Studios fez um "trabalho notável ao reviver o Theme Hospital". A GamesMaster descreveu o Two Point Hospital como "a cura perfeita" para a "deficiência de Bullfrog" e disse que isso é exatamente o que os fãs do Theme Hospital queriam. Mesmo antes do lançamento, Dominic Tarason da Rock, Paper, Shotgun descreveu o Two Point Hospital como "Theme Hospital 2 em tudo menos no nome", um ponto de vista compartilhado por Tick Lane da Bit-Tech e pela GamesTM. Johnny Chiodini da Eurogamer e Jacob Bukacek da Hardcore Gamer tiveram pontos de vista parecidos. Outros críticos que ressaltaram a similaridade com o Theme Hospital incluem Jeuxvideo.com e James Ide do Daily Mirror.

O humor do jogo também foi amplamente elogiado pelos críticos. O jornal britânico Metro considerou o "roteiro divertido e o humor visual" do Two Point Hospital como uma das suas melhores características, chamando-o de "adorável". Nic Reuben da Rock, Paper, Shotgun também comentou sobre o humor do jogo escrevendo "não é que cada elemento individual seja hilário, é mais uma situação de pais infinitos contando piadas infinitas. É uma sensação confortável, atrapalhada e agradável..." James Swinbanks da GameSpot e Rachel Weber da GamesRadar+ compartilharam o sentimento elogiando o senso de humor britânico do jogo. A GamesTM acredita que o humor foi tirado da Bullfrog e elogiou o equilíbrio, dizendo que o jogo não "tenta exageradamente" e se mantém leve. Com o mesmo sentimento, Steven Asarch da revista americana Newsweek elogiou o "senso de humor doentio e depravado" do jogo.

Chris Jarrard da Shacknews gostou dos efeitos sonoros e achou que a estação de rádio "notável" do jogo ajuda a colocar o Two Point Hospital no nível dos jogos da Bullfrog. José Cabrera da IGN Spain foi positivo em relação à jogabilidade, referindo-se ao jogo como "divertido e leve" e, assim como Asarch, elogiando seu envolvimento. Cabrera também chamou o jogo de uma "simulação perfeitamente equilibrada". TJ Hafer achou que o Two Point Hospital "revitaliza o gênero de gestão de negócios". Fraser Brown da revista PC Gamer concordou com Hafer, chamando o jogo de um "jogo de gerenciamento brilhante, independetemente da nostalgia". A apresentação também foi bem recebida. Enquanto Weber elogiou o visual, chamando-o de uma "satisfação", Paul Tamburro da Game Revolution elogiou especificamente a interface de usuário "seriamente impressionante", acreditando que o jogo tirou "todo o trabalho do gerenciamento". Ele e Weber também gostaram da curva de aprendizagem. Os personagens e animações foram elogiadas por Reeves, que achou que foram influenciados pela Aardman Animations, e, da mesma forma, Brendan Frye da revista canadense CGMagazine achou a animação parecida com Wallace e Gromit. Brown, no entanto, criticou o equilíbrio do jogo, declarando que algumas "missões se misturam" e apenas alguns níveis são perceptivelmente distintos.

Alguns revisores foram mais críticos em relação às similaridades com o Theme Hospital. a GamesTM achou que o Two Point Hospital é parecido demais com o Theme Hospital, dizendo que era possível fazer mais para distanciar um do outro. O projeto das salas também recebeu críticas. Jarrard achou que posicionar os itens e construir o hospital podem ser "incrivelmente frustrantes" quando não se está acostumado. Ele também declarou que achou que alguns tipos de sala não foram bem pensados e fazê-las funcionar no hospital não é fácil. Reeves não gostou de precisar construir um hospital do zero quando se parte para um novo. Outras críticas foram colocadas na repetição do jogo, a falta de habilidade de se copiar salas, e a falta de um modo sandbox.

A versão do jogo para PC vendeu 1 milhão de unidades.

Prêmios

|-
| rowspan=2 | 2018
| Melhor Jogo de Estratégia
| Game Critics Awards
|
|
|
|-
| Jogo do Ano para PC
| Golden Joystick Awards
|
|
|
|-
| rowspan=4 | 2019
| Jogo, Simulação
| National Academy of Video Game Trade Reviewers Awards
|
|
|
|-
| Jogo Britânico
| 15th British Academy Games Awards
|
|
|
|-
| Melhor IP Original
| rowspan=2 | Develop:Star Awards
|
| rowspan=2 |
| rowspan=2 |
|-
| Jogo do Ano
|
|-
| 2020
| Estratégia/Simulação
| 2020 Webby Awards
|
|
|
O jogo ganhou o prêmio "Editor's Choice" tanto da PC Gamer quando da Game Revolution. A Polygon também concedeu sua condecoração Polygon Recommends para o Two Point Hospital. O Two Point Hospital ficou em sexto lugar no ranking dos "Melhores Jogos de 2018" da lista da Bit-Tech. Em 2020, a Rock, Paper, Shotgun classificou o jogo em sexto lugar em seus melhores jogos de gerenciamento para PC.

Ver também

 Hospital Tycoon – um simulador de hospital similar
 Project Hospital

Ligações externas

 Site oficial

Jogos eletrônicos multijogador e um jogador
Jogos para Xbox One
Jogos para Xbox Cloud Gaming
Jogos para Windows
Jogos eletrônicos desenvolvidos no Reino Unido
Jogos com Steam Workshop
Jogos eletrônicos da Sega
Jogos para PlayStation 4
Jogos para Nintendo Switch
Jogos eletrônicos médicos
Jogos para macOS
Jogos para Linux
Jogos eletrônicos de 2018
!CS1 espanhol-fontes em língua (es)
!CS1 francês-fontes em língua (fr)

Two Point Hospital


Friedrichskoog er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Marne-Nordsee i den sydvestlige del af Kreis Dithmarschen. Kreis Dithmarschen ligger i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Friedrichskoog er beliggende nord for Elbens udmunding og ud til Nordsøen ud for kysten i Nationalpark Wattenmeer. Her ligger Tysklands største olieboreplatform Mittelplate.

Friedrichskoog (igen inddelt i Friedrichskoog I–III), Friedrichskoog-Spitze, Kaiserin-Auguste-Viktoria-Koog (inddelt i Auguste-Viktoria-Koog I og II), Dieksanderkoog og øen Trischen.

Trischen er en 180 ha stor ø ud for Ditmarskens kyst, der regnes som en "fugleø" uden offentlig adgang (pga. fredning).

Nabokommuner
Nabokommuner er kommunerne Kronprinzenkoog mod øst, og Kaiser-Wilhelm-Koog mod syd.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013  (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Dithmarschen

Friedrichskoog


An Kobresia yangii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni S.R.Zhang. An Kobresia yangii in nahilalakip ha genus nga Kobresia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kobresia

Kobresia yangii


Fidélité (, Vernost) est un film soviétique réalisé par Piotr Todorovski, sorti en 1965.

Synopsis

Fiche technique
 Titre original : Верность
 Titre français : Fidélité
 Réalisation : Piotr Todorovski
 Scénario : Piotr Todorovski, Boulat Okoudjava
 Photographie : Vadim Kostromenko, Leonid Bourlaka, Vadim Avlochenko
 Musique : Boris Karamychev
 Pays d'origine : URSS
 Format : Noir et blanc - 35 mm - Mono
 Genre : drame
 Durée : 87 minutes
 Date de sortie : 1965

Distribution
 Vladimir Tchetverikov : Ioura
 Galina Polskikh : Zoïa
 Alexandre Potapov : Senia
 Evgueni Evstigneïev : Ivan Terentievitch
 Antonina Dmitrieva

Notes et références

Liens externes

Film soviétique sorti en 1965
Film dramatique soviétique
Film de Studio d'Odessa
Film soviétique en noir et blanc

Fidélité (film)


La  est l'une des douze circonscriptions législatives que compte la préfecture de Hyōgo au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La douzième circonscription de la préfecture de Hyōgo regroupe les villes d'Aioi, Akō, Shisō et Tatsuno avec la moitié nord de Himeji et les districts de Kanzaki, Ibo, Akō et Sayō.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Douzième circonscription de la préfecture de Hyōgo


Web renkleri, web sayfası tasarımında kullanılan ve izlenen sayfanın görünümünü düzenlemeye yarayan renklerdir.

Web sayfası yazarlarının düzenledikleri web dosyalarını renklendirmek için kullanabilecekleri çeşitli yöntemler mevcuttur. Renkler RGB renk sisteminde kullanılan üçlü heksadesimal kod ile belirlenebileceği gibi, standart İngilizce adları kullanılarak da belirlenebilir. Renk değerlerini oluşturmak için bir renk seçim aracı veya grafik yazılımı tercih edilebilir.

İlk web tarayıcılar (Mosaic ve Netscape Navigator) X Pencere Sistemi üzerinde çalışan ve X11 renk adlarını kullanan uygulamalardır.

Üçlü Hex
Hex üçlüsü altı haneli, üç-baytlık hexadecimal bir numaradır. HTML, CSS, SVG ve diğer kodlarda renkleri bildirmek için kullanılır. Baytlar, kullanılacak olan rengin kırmızı, yeşil ve mavi bileşenlerini betimler. Her bayt heksadesimal gösterim kullanılıyorsa 00 ile FF arasında, desimal gösterim kullanılıyorsa 0 ile 255 arasında bir sayı ile belirtilir. Heksadesimal üçlü web renklerinde aşağıdaki sırayla birleştirilerek kullanılır:

Bayt 1: kırmızı değer
Bayt 2: yeşil değer
Bayt 3: mavi değer

Örneğin, renk değerleri kırmızı=36, yeşil=104, ve mavi=160 olan bir renk ele alalım. Bu renkteki 36, 104 ve 160 desimal sayıları sırasıyla 24, 68 ve A0 heksadesimal sayılarına denk gelmektedir. Elde ettiğimiz heksadesimal renk değerlerini yan yana yazacak olursak, 2468A0 hex üçlüsünü elde etmiş oluruz.

Bu sistem kullanarak oluşturulabilen renk sayısı:
256  256  256 = 16,777,216

HTML Renk Kodları
HTML renk adlarına ek olarak, İnternet Explorer ve Mozilla Firefox gibi bazı web tarayıcıları bazı renk adları daha tanımlamışlardır. Kimi tarayıcılar algılamasa da, modern tarayıcılar listedeki tüm renkleri destekler.
HTML tanımlamalarında 16 renk adı vardır:

Web güvenli renkler
Altı çizili olan renk kodları, gerçekten güvenli renklerdir. Yani tüm ekran ve tarayıcılarda aynı sonucu verirler.

Kaynakça

Web renkleri

Web renkleri


Die 2. Ski-Orientierungslauf-Weltmeisterschaften fanden vom 25. bis 27. März 1977 in Welingrad, Bulgarien statt.

Herren

Einzel

Länge: 22 km
Teilnehmer: 29

Staffel

Insgesamt 52 km
Es nahmen sechs Staffeln teil. Die finnische Staffel wurde disqualifiziert.

Damen

Einzel

Länge: 13 km
Teilnehmerinnen: 18

Staffel

Insgesamt 25,2 km

Medaillenspiegel

Weblinks
 Ergebnisse der Weltmeisterschaften 1977 International Orienteering Federation
 Ergebnisse auf lazarus.elte.hu

Sportveranstaltung 1977
1977
Sportveranstaltung in Bulgarien
Sport (Oblast Pasardschik)
Wintersport (Bulgarien)

Ski-Orientierungslauf-Weltmeisterschaften 1977


Pattegrisens nærmiljø er en dansk dokumentarfilm fra 1980 instrueret af Jens Thøgersen.

Handling
Om pattegrisen fra fødsel til fravænning. Filmen indkredser de miljømæssige forhold, der påvirker dens udvikling.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1980

Pattegrisens nærmiljø


L'affaire Kevin Bennett est une affaire judiciaire de mœurs mettant en cause Kevin Bennett , un prêtre catholique canadien. En 1990, il est condamné à quatre ans de prison pour avoir agressé sexuellement des enfants. Par ailleurs, le diocèse de Saint-Georges est condamné à verser 13 millions de dollars aux victimes.

Historique
Le prêtre Kevin Bennett travaille, dans les années 1960,  à l'orphelinat du Mount Cashel à Saint-Jean de Terre-Neuve à Terre-Neuve-et-Labrador  . Cet orphelinat est alors dirigé par les Frères chrétiens, des centaines d'enfants y furent violentés .

Il est reconnu coupable en 1990 d'agressions sexuelles de garçons dans des paroisses de l'ancien diocèse de Saint-Georges à Terre-Neuve-et-Labrador devenu en 2007 diocèse de Corner Brook et du Labrador. Il est condamné à quatre ans de prison.

Kevin Bennett déclare que l'Église semblait être informée de ses agressions sexuelles. Un autre prêtre ayant échangé avec lui sur ces abus dès 1968. Lors de ces échanges, il a reconnu son comportement mais ne l'a pas modifié. Les victimes engagent alors une action en réparation à son encontre mais aussi à l'égard de l'Église catholique romaine. La Cour suprême du Canada a jugé que la preuve était trop mince pour « examiner sérieusement la question difficile et importante de savoir si l'Église catholique romaine peut être tenue responsable dans une affaire comme celle qui nous préoccupe ». Mais la cour indique dans sa conclusion : .

En mai 2005, l'évêque Douglas Crosby du diocèse de Saint-Georges annonce la mise en vente des propriétés du diocèse afin de payer 13 millions de dollars aux 37 victimes de Kévin Benett. Chaque victime recevra entre  et un million de dollars. Finalement les 13 millions de dollars sont collectés auprès des églises canadiennes et de leurs paroissiens ainsi l'évêché conserve ses biens.

Notes et références

Notes

Références

Articles connexes
 Untel c. Bennett
 Responsabilité délictuelle en common law
 Abus sexuels sur mineurs dans l'Église catholique au Canada

Bennett
Bennett
Bennett

Affaire Kevin Bennett


Tarp Bunkermuseum er et privatejet non-profit dansk bunkermuseum i Tarp i Esbjerg  Kommune. Museet holder til i en bunker af typen Regelbau 622, der oprindeligt var en del af den gamle tyske militære lufthavn i Esbjerg. Museet modtager ingen støtte fra Esbjerg kommune eller staten - men har modtaget flere donationer fra lokale fonde.

Bunkeren er bygget i sommeren 1943 og fungerede som vagtbunker for den del af lufthavnen som hed Richthofen. Bunkeren står efter tre års renovering som da Luftwaffe forlod lufthaven i 1945 komplet med alle panserdøre, køjer, inventar og luftrensningsanlæg. Bunkeren har stadigvæk originale vægtegninger samt tyske ordsprog på flere af bunkerens vægge. (se billeder)

Bunker 75665 som er det officielle tyske navn på Tarp Bunkermuseum, er beregnet til 20 mand jf. Regelbau. Ydermure er 3 meter tykke og det armerede betonloft er to meter tykt og skillevæggene i bunkeren er 1 meter tykke. Bunkeren der er støbt 11. juni 1943 er støbt af hele 928 M3 jernbeton og der er brugt ca. 33 tons armeringsjern. Organisation Todt (OT) afleverede den til værnemagten 24. august 1943.

Der blev udgravet ca. 1300 M3 inden forskalling og støbning blev igangsat. Bunkeren har en længde på 12,60 M - bredde på 11,50 M og en højde på 5,10 M

Bunkeren er konstrueret  og placeret i terrænet af de tyske fæstningspionerer. Bygningsprocessen blev organiseret af OT (den tyske byggeorganisation), men selve byggeriet er udført af danske entreprenører og danske arbejdere. Bunkeren hører til Støttepunkt Esbjerg Flyveplads (Stützpunktgruppe Flugplatz Esbjerg). Der er opført 47 bunkere af denne type i Esbjergområdet, hvoraf de 12 ligger på flyvepladsens område – alene i Danmark er der opført ca. 500 bunkere af typen Regelbau 622.

Der er i foråret 2018 ved Tarp Bunkermuseum opført en nedskaleret kopi af den tyske hovedvagt til den militære lufthavn i Esbjerg. Den oprindelige hovedvagt lå placeret ved det nuværende Lillebæltsvej. Museet afholder jævnligt arrangementer hvor der bl.a. foregår historieformidling og genopførsler af scenarier fra krigstiden.

Galleri

Noter

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside
 Facebook-tilstedeværelse
 Omtale på visitesbjerg.dk
 Omtale på forsvaret.dk

Se også
 Bunkermuseer i Danmark
 Nærliggende Tirpitz-museum
 Panzerabwehrkanone (PAK) (på tysk Wikipedia)

Bunkermuseer i Danmark
Lokaliteter i 2. verdenskrig
Lokaliteter i Esbjerg Kommune

Tarp Bunkermuseum


Stela Grigoraș () este o politiciană din Republica Moldova care, după votarea Legii cu privire la Guvern din 7 iulie 2017, deține funcția de ministru al Sănătății, Muncii, Protecției Sociale și Familiei.

Studii
Stela Grigoraș a absolvit Universitatea de Stat de Medicină și Farmacie "N. Testemițanu", specialitatea obstetrică și ginecologie, deținând Diploma cu mențiune în domeniul pediatriei. În 1998 i-a fost conferită Diploma de studii post-universitare în medicină, în cadrul Universității de Medicină din Tel-Aviv.

În 2002 a urmat un curs de asistență socială la  din Suedia. Ulterior, a studiat politici sociale, obținând titlul de doctor în sociologie, în cadrul Institutului de Filosofie, Sociologie și Drept, pe lângă Academia de Științe a Moldovei.

Activitate profesională
Anterior intrării pe arena politică, Stela Grigoraș a activat în domeniul medical, având calificarea de medic pediatru și în domeniul social, fiind președintele asociației obștești "Parteneriate pentru fiecare copil". În cadrul acestei organizații a pus în aplicare numeroase proiecte axate pe reformarea sistemului de protecție socială, prin reorganizarea sistemului rezidențial de îngrijire a copilului, dezvoltarea serviciilor sociale și promovarea dreptului fiecărui copil de a crește în familie. În noiembrie 2015 a fost aleasă în calitate de Președinte al Organizației Internaționale de Asistență Parentală Profesionistă (International Foster Care Organisation).

În ianuarie 2016 a fost numită ministru al Muncii, Protecției Sociale și Familiei, în timpul Guvernul condus de Pavel Filip. Aceasta plecat din funcția de ministru la 22 decembrie 2017.

Distincții
Stela Grigoraș este doctor în sociologie și deținătoarea medaliei "Meritul Civic" pentru promovarea activă a drepturilor copiilor. Este singura femeie din Republica Moldova care a fost invitată să susțină discursuri în Camera Lorzilor din Regatul Unit, pentru a-i sensibiliza pe legislatorii britanici, despre necesitatea susținerii copiilor dezavantajați din Moldova și a familiilor acestora.

Viața personală
Stela Grigoraș este căsătorită și are 3 copii.

Referințe

Nașteri în 1968
Politicieni moldoveni
Miniștri ai sănătății ai Republicii Moldova
Oameni din Chișinău
Miniștri ai muncii și protecției sociale ai Republicii Moldova

Stela Grigoraș


ميسرة صلاح الدين شاعر مصري معاصر من مواليد الإسكندرية ساهم في أمسيات معرض القاهرة للكتاب في العديد من دوراته كما حضر العديد من المؤتمرات الأدبية والفعاليات الثقافية ونوقشت أعماله في الكثير من المحافل الأدبية وقصور الثقافة، كما نشر الكثير من أعماله في معظم المجلات الأدبية والصحف القومية، وكتب العديد من الاغانى للفرق المستقلة كفريق صوت في الزحمة وفريق عين وليل وأيكاتو باند وتابوباند، وأشاد بأعماله كبار النقاد من أمثال د/كمال نشأت، د/طة وادى، د/هادى الجيار د/ يسرى عبد الله أ/ جزين عمر أ/ جابر بسيونى واخرين، كما قام الفنان التشكيلى محمد عبد الرحمن بعمل معرض عن ديوان مستوحى من ديوانه «ارقام سرية» بنفس الاسم. ويعمل حاليا في مشروع مشترك بعنوان زجلوتير مع الفنان التشكيلى مصطفى سليم للتعبير عن أهم الشخصيات في تاريخ مصر الحديث والمعاصر بفن الزجل والكاركتير في اطار مشترك.

المؤلفات
 ابن الصبح ديوان شعر بالعامية المصرية، عن الهيئة المصرية العامة للكتاب ٢٠٢١
جراح الاوبرا مجموعة مسرحيات غنائية، عن الهيئة المصرية العامة للكتاب العلوم 2019
مئه عام على وعد بلفور قراءة عبر الادب والتاريخ، عن بيت الياسمين للنشر والتوزيع 2017
ترام الرمل مجموعة مسرحيات غنائية، عن مؤسسة بتانة الثقافية 2017
حرب الردة ديوان شعر بالعامية المصرية، عن الهيئة المصرية العامة للكتاب  2015
الأسد الحلو ديوان شعر بالعامية المصرية، عن دار العلوم للنشر والتوزيع  2015

بنادورا مسرحية شعرية بالعامية المصرية، عن دار الربيع العربي  2014
الورد البلدى مسرحية شعرية بالعامية المصرية، عن الهيئة العامة لقصور الثقافة 2012
أرقام سرية ديوان شعر بالعامية المصرية، عن دار صفصافة 2010
شباك خجل، ديوان بالعامية المصرية، عن أتحاد كتاب مصر 2005
أنا قلبى فارس ديوان بالعامية المصرية، عن الهيئة العامة للعلوم والفنون والاداب بالإسكندرية،2002

عروض مسرحية
الفيلسوف، مسرحية شعرية عن حياة وأشعار صلاح جاهين، إخراج وتدريب ممثلين محمد أسامه عطا ورضوى أبو المجد 2019
الآخر، عرض مسرحى من إنتاج المركز الثقافى الفرنسى وإخراج محمد أسامه عطا 2019
خفيف الروح مسرحية غنائية، ضمن فاعليات ورزارة الثقافة المصرية للأحتفال بمرور 100 عام على ثورة 1919، من إنتاج مسرح الشباب -البيت الفنى للمسرح واخراج عادل حسان
بار الشيخ على ترام الرمل «مسرحية غنائية» من تقديم فريق ابن البلد ورؤية وموسيقى د. محمد حسنى
أحوال شخصية مسرحية غنائية، من إنتاج مسرح الشباب -البيت الفنى للمسرح واخراج اشرف حسنى
ترام الرمل مسرحية غنائية أداء فريق ابن البلد رؤية مسرحية والحان د. محمد حسنى
الورد البلدى مسرحية أذاعية عن مشروع أسمع كتاب بطولة صبرى زكى، شيماء عز الدين، نورهان علاء واخراج أحمد مجدى
ولاد ادم مسرح مدرسى في اطار مشروع مسرحة المناهج الدراسية لوزراة التربية والتعليم المصرية أخراج د. شيماء إبراهيم
أحول شخصية مسرح حكى غنائى قدمت على المسرح القومى في اطار مشروع القراءة المسرحية
بنادورا مسرحية شعرية قدمت على المسرح القومى في اطار مشروع القراءة المسرحية أخراج هشام طارق

الجوائز
فازت مسرحية «ولاد ادم» بالمركز الأول على مستوى محافظة الإسكندرية في المسابقة الرسمية لمسرحة المناهج الدراسية التابعة لوزارة التربية والتعليم 2016
اختيرت مسرحية الورد البلدى ضمن أفضل ابداعات الشباب في مجال المسرح على مستوى الوطن العربي من قبل مجلة المسرح الإماراتية
ميدالية الهيئة العامة لقصور الثقافة 2009
المركز الأول قي شعر العامية قي مسابقة الهيئة العامة لقصور الثقافة المركزية 2008\2009 عن ديوان أرقام سرية
المركز الأول في كتابة الاغنية عن مسايقة مجلة كلمتنا لابداع الشباب
المركز الثاني قي شعر العامية قي مسابقة الهيئة العامة لقصور الثقافة المركزية 2004\2005 عن ديوان شباك خجل
مجموعة جوائز من وزارة الشباب والرياضة عن المشاركات قي النشاط الثقافى والعديد من المسابقات الشعرية
جوائز وشهادات تقدير من جامعة الإسكندرية عن التميز قي النشاط الثقافى

ترجمات

 رسائل ستيفان زفايج، من ادب الرسائل، عن بيت الياسمين للنشر والتوزيع 2020
حكايات الثعلب والذئب قصص للاطفال عن الهيئة المصرية العامة للكتاب 2020
كل جزرى الوحيدة رواية للكاتبة الفلبينة فيجى كامبيلان، عن صفصافة للنشر والتوزيع 2020
الناقوس الزجاجى، رواية للكاتبة الأمريكية سيلفيا بلاث، عن بيت الياسمين للنشر والتوزيع 2019
العودة، رواية للكاتبة البرتغالية دولسى ماريا كاردوسا، عن بيت الياسمين للنشر والتوزيع 2019
تلغراف رواية مترجمة للكاتب الأندونيسى بوتو واجيا عن دار صفصافة للنشر والتوزيع 2018
جيمى فريل والسيدة الشابة قصص للاطفال عن الهيئة المصرية العامة للكتاب 2017
الجبل العميق للكاتبة التركية ايجى تملكران عن دار صفصافة للنشر والتوزيع 2016
ملف عن الشاعرة الامريكى ة «إدنا فنسنت ميلاى» حياتها ومختارات من أهم اعمالها نشر بأخبار الادب
ملف عن الشاعر الامريكى «لانجستون هيوز» حياته ومختارات من أهم أعماله نشر بأخبار الادب
ملف عن الشاعر الامريكى «روبرت فروست» حياته ومختارات من أهم أعماله نشر بجريدة القاهرة
زوجة بادى كركيوان قصص للاطفال، الهيئة المصرية العامة للكتاب تحت الطبع

عضويات
 عضو اتحاد كتاب مصر
 عضو الهيئة العامة للعلوم والفنون والاداب بالإسكندرية

التجربة الشعرية
تجربة الشاعر تجربة متعمقة في الذاتية تتصور القصيدة فيضا من الرؤى والمواقف الحياتية واتخد الشاعر من الصدق الشديد في التعبير ذاتيته مدخل للتواصل مع الاخرين ليحولها لتجربة عامة وهو ياخد في ذلك رموز من العالم المحيط، تتميز الصورة الشعرية لدى الشاعر بأنها جزء لا يتجزأ من القصيدة فهى ليست مجرد حلية جمالية وانما تاتى في نسيج البناء الدرامى للعمل بصور كلية وجزئية بشكل مطبوع وفي تتابع مستمر لتصنع حالة شعرية خاصة
يهتم اهتمام شديد بصياغة القصيدة مستغلا كل إمكانياته اللغوية لتظهر القصيدة مجسدة لرؤية الشباب المعاصر بمفردات واخزة نافذة تتضافر كلها غازلة قصيدة سهلة الصياغة تلقائية منسابة

بقلم د/هادى الجيار

ميسرة صلاح من شعراء العامية الشباب الذين تتحرك الكلمات عندهم برشاقة في مختلف أحوال التعبير. وهو يعتمد على الاقتصاد اللغوى ولا يهدر طاقات قصـيدته اللغويـة. والوحدة العضوية أساسية عنده فقصيدته تنمو بوضـوح، ولا مجال للحذف أو الإضافة. فهى رغم بساطتها تخفـى جهـدا ً كبيرا مبذولا فيها

بقلم الناقد والشاعر ا/عبد المنعم سالم

يحمل الديوان روحا عميقة وبسيطة في أن واحد وتمسك القصائد بتفاصيل دقيقة تدخل القارئ في قلب مشاهد شديدة الإنسانية حيث يجول بنا في روح شخصياته وأماكنهم
ومشاعرهم دون زخارف لفظية مما جعل قصيدته تحقق شعريتها ببساطه وعمق

بقلم الشاعر والناقد مسعود شومان عن ديوان أرقام سرية

نماذج واعمال

 قصائد منشورة في مواقع اخبارية (اليوم السابع – البداية –-فيتو*كلمتنا)
 «مكملين» قصيدة جديدة لميسرة صلاح الدين
قصيدة «مكملين» للشاعر ميسرة صلاح الدين
 ميسرة صلاح الدين يكتب لكلمتنا.. برد وسلام
 ميسرة صلاح الدين: حرب الردة

تغطيات واخبار (بوابة الاهرام – بوابة الاخبار – الشروق – اليوم السابع)
 ميسرة صلاح الدين: المسرح الشعرى أوشك على الانقراض
 اليوم الورد البلدي في سرديات بمكتبة الإسكندرية
 ميسرة صلاح الدين: معرض الإسكندرية للكتاب يفتقد قيمته الثقافية
 «أرقام سرية» بساقية الدلتا

اخبار عن مشروع زجلو تير (المصري اليوم – روزاليوسف)
 «زجلو تير»: أشعار ورسومات لزيادة الانتماء
 ثقافة *روز اليوسف

صفحة الشاعر في موسوعة الشعر العالمى أدب
 ديوان الشاعر: ميسرة صلاح الدين

أشخاص من الإسكندرية
شعراء شعبيون مصريون
شعراء غنائيون مصريون
صحفيون مصريون
كتاب مسرحيون مصريون
مواليد 1399 هـ
مواليد 1979

ميسرة صلاح الدين


U računalnoj inteligenciji (CI), evolucijski algoritam (EA) je generički metaheuristički optimizacijski algoritam zasnovan na populacijama i podvrsta je evolucijskog računarstva. EA koristi mehanizme nadahnute biološkom evolucijom, poput reprodukcije, mutacije, rekombinacije i selekcije. Kandidati rješenja problema optimizacije igraju ulogu pojedinih organizama tj. jedinki u populaciji, a funkcija sposobnosti preživljavanja, ili kraće fitnesa, određuje kvalitetu svakog od ponuđenih rješenja u pojedinoj generaciji. Pokretanjem računanja nakon apliciranja gore navedenih operatora nastupa Evolucija populacije rješenja.

Evolucijski algoritmi često jako dobro izvršavaju zadaće pronalaženja aproksimativnih rješenja svih vrsta problema jer u idealnom slučaju inicijalno ne pretpostavljaju osnovni krajolik fitnesa tj. adaptivni krajolik. Tehnike evolucijskih algoritama primijenjene na modeliranje biološke evolucije uglavnom su ograničene na istraživanja mikroevolucijskih procesa i modela planiranja temeljenih na staničnim procesima. U većini stvarnih primjena računska složenost EA algoritama je ograničavajući faktor za raširenost primjene ovakve vrste računalne optimizacije. Spomenuta razmjerno velika računska složenost uglavnom je rezultat složenog računanja funkcije sposobnosti preživljavanja tj. fitnes funkcije. Jedan od načina da se ta složenost umanji je korištenje tehnika za aproksimaciju fitnes funkcije. Svejedno, ipak je poznato da naizgled jako jednostavan evolucijski algoritam često može riještiti i vrlo složene probleme tako da je moguće da ne mora postojati izravna i čvrsta veza između složenosti samog problema i složenosti potrebnog evolucijskog mehanizma da se problem riješi.

Implementacija
Slijedi primjer generičkog genetskog algoritma s jedinstvenim ciljem:

Prvi korak: Nasumično generiramo početnu populaciju jedinki. (Prva generacija)

Drugi korak: Ponavljamo sljedeće regeneracijske korake do završetka optimizacije:

 Procijenjujemo fitnes svake jedinke u populaciji (uz kriterij vremenskog ograničenja, postignutog dovoljnog fitnesa itd.)
 Selektiramo najsposobnije jedinke za reprodukciju. Te jedinke predstavljaju roditelje novoj generaciji.
 Razmnožavamo nove jedinke koristeći operacije križanja i mutacije kako bi stvorili potomstvo.
 Zamijenimo jedinke s najmanjom sposobnošću preživljavanja (fitnesom) u postojećoj generaciji populacije s novim jedinkama potomcima.

Darwinova lasica
Dobar primjer evolucijskog tj. genetičkog algoritma je takozvana Dawkinsova lasica poznata i pod nazivom Weasel program. Richard Dawkins ga je opisao u svojoj knjizi Slijepi urar a od tada se često koristi kao ilustracija mogućnosti genetskih algoritama.

import random

def generate_random_sequence(goal, characters):
    sequence = ""
    for i in range(len(goal)):
        sequence += characters[random.randint(0, len(characters)-1)]
    return sequence

def get_score(sequence, goal):
    score = 0
    for i in range(len(goal)):
        if goal[i] == sequence[i]:
            score += 1
    return score

def mutate_sequence(sequence, characters):
    result = ""
    for i in range(len(sequence)):
        if random.randint(0, 100) <= 5:
            result += characters[random.randint(0, len(characters)-1)]
        else:
            result += sequence[i]
    return result

def get_sequence_mutations(sequence, characters):
    sequence_list = []
    for i in range(100):
        sequence_list.append(mutate_sequence(sequence, characters))
    return sequence_list

def get_mutated_sequence(sequence, goal, characters):
    sequence_list = get_sequence_mutations(sequence, characters)
    best_seq = sequence_list[0]
    best_similarity_factor = get_score(best_seq, goal)
    for seq in sequence_list:
        similarity_factor = get_score(seq, goal)
        if similarity_factor > best_similarity_factor:
            best_similarity_factor = similarity_factor
            best_seq = seq
    return best_seq

def main():
    goal = "METHINKS IT IS LIKE A WEASEL"
    characters = "ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ "
    generations = 0
    current_sequence = generate_random_sequence(goal, characters)
    print("Generation", generations, ":", current_sequence)
    while current_sequence != goal:
        current_sequence = get_mutated_sequence(
            current_sequence, goal, characters)
        generations += 1
        print("Generation", generations, ":", current_sequence)

main()

Ono što je posebno zanimljivo je to da se procjenjuje da bi i najmoćnijim konvencionalnim superračunalima današnjice brute force nasumičnim algoritmom trebalo nekoliko milijuna milijuna godina da ispravno pogode zadani niz od 28 znakova, dok je vaše obično kućno računalo koristeći gore opisani genetski algoritam sposobno pogoditi zadani niz u nekoliko sekundi. Na taj način najbolje ilustriramo razliku između nasumičnog procesa pogađanja i evolucije koja je pokretana također nasumičnim mutacijama, ali je istovremeno vođena ne-nasumičnim mehanizmom prirodne selekcije.

Vrste
Slične tehnike razlikuju se u reprezentaciji gena i ostalim detaljima implementacije te u prirodi primjene na pojedinu vrstu problema:

 Genetski algoritam - ovo je najpopularnija vrsta EA. Rješenje problema traži se u obliku nizova brojeva (tradicionalno binarnih, premda su najbolji prikazi obično oni koji odražavaju prirodu problema koji se rješava), primjenom operatora kao što su rekombinacija i mutacija (ponekad jedan, ponekad oba). Ova vrsta EA često se koristi za rješavanje problema optimizacije .
 Genetsko programiranje - Ovdje su rješenja u obliku računalnih programa, a njihov fitnes je određen sposobnošću rješavanja zadanog računalnog problema.
 Evolucijsko programiranje - slično genetskom programiranju, ali je struktura programa fiksna te je dopušten razvoj njegovih numeričkih parametara.
 Programiranje ekspresije gena - Poput genetskog programiranja, GEP također evoluira računalne programe, ali istražuje sustav genotip-fenotip, gdje su računalni programi različitih veličina kodirani u linearne kromosome fiksne duljine.
 Strategija evolucije - Radi s vektorima realnih brojeva koji predstavljaju rješenja i obično koristi stope samoadaptirajuće mutacije.
 Diferencijalna evolucija - Temelji se na vektorskim razlikama i stoga je prvenstveno pogodan za probleme numeričke optimizacije.
 Neuroevolucija - Slično genetskom programiranju, ali genomi predstavljaju umjetne neuronske mreže opisujući strukturu i težinu neuronskih veza. Kodiranje genoma može biti izravno ili neizravno.
 Učenje sustava klasifikatora - ovdje je rješenje skup klasifikatora (pravila ili uvjeta). Michigan-LCS evoluira na razini pojedinačnih klasifikatora, dok Pittsburgh-LCS koristi populacije skupova klasifikatora. U početku su klasifikatori bili samo binarni, ali sada uključuju realne brojeve kao i neuronske mreže. Fitnes se obično određuje putem snage povratne mreže ili se točnost temelji na mašinskom učenju.

Usporedba s biološkim procesima
Moguće ograničenje mnogih evolucijskih algoritama je to što u njima nedostaje jasna razlika između genotipa i fenotipa. U prirodi, oplođena jajna stanica prolazi kroz složeni proces poznat kao embriogeneza kako bi poprimila oblik odraslog fenotipa. Vjeruje se da ovo neizravno kodiranje genetsku pretragu čini robusnijom (npr. smanjuje vjerojatnost fatalnih mutacija), a također može poboljšati evolubilnost organizma. Takvo neizravno (tj. generativno ili razvojno) kodiranje također omogućava procesu evolucije iskorištavanje regularnosti u okolišu. Nedavni radovi na polju umjetne embriogeneze tj. proučavanja umjetnih razvojnih sustava nastoje riješiti ove probleme. I programiranje putem ekspresije gena uspješno istražuje vezu genotip-fenotip, gdje se genotip sastoji od linearnih multigenih kromosoma fiksne duljine, a fenotip se sastoji od više stabala ekspresije ili računalnih programa različitih veličina i oblika.

Povezane tehnike
Rojni algoritmi koji uključuju:

 Optimizacija kolonije mrava - Na temelju spoznaja o mravljem istraživanju terena potpomognutim feromonskom komunikacijom kako bi se stvorili utabani putovi. Primarno pogodan za kombinatornu optimizaciju i probleme s grafovima .
 Runner-root algoritam (RRA) nadahnut je funkcijom klica i korijena biljaka u prirodi
 Algoritam umjetne košnice - Temelji se na ponašanju pčela kod potrage za hranom. Prvenstveno predlagan za korištenje u numeričkoj optimizaciji i proširen za korištenje u rješavanju kombinatornih, ograničenih i višeciljnih problema optimizacije.
 Algoritam pčela temelji se na ponašanju pčela medonoša. Primijenjen je u mnogim aplikacijama kao što su usmjeravanje i raspoređivanje.
 Kukavičja pretraga nadahnuta je mračnim parazitizmom vrste ptica kukavice. Ova tehnika također koristi Lévyjeve letove pa je stoga pogodna za rješavanje problema globalne optimizacije.
 Elektronska optimizacija - Na temelju ponašanja toka elektrona kroz grane električnog kruga s najmanjim električnim otporom.
 Particle Swarm optimizacija - Na temelju spoznaja o ponašanju životinja koje stvaraju jato. Također prvenstveno pogodan za probleme numeričke optimizacije .

Primjeri
Google je 2020. izjavio da njihov AutoML-Zero može uspješno poptpuno samostalno otkriti tj. izumiti klasične algoritme poput koncepta neuronskih mreža.

Računalne simulacije Tierra i Avida pokušavaju modelirati makroevolucijsku dinamiku.

Galerija

Izvori

Bibliografija

 Ashlock, D. (2006), Evolucijsko računanje za modeliranje i optimizaciju, Springer, .
 Bäck, T. (1996), Evolucijski algoritmi u teoriji i praksi: Evolucijske strategije, Evolucijsko programiranje, Genetički algoritmi, Oxford Univ. Pritisnite.
 Bäck, T., Fogel, D., Michalewicz, Z. (1997), Priručnik evolucijskog računanja, Oxford Univ. Pritisnite.
 Banzhaf, W., Nordin, P., Keller, R., Francone, F. (1998), Genetsko programiranje - uvod, Morgan Kaufmann, San Francisco
 Eiben, AE, Smith, JE (2003), Uvod u evolucijsko računanje, Springer.
 Holland, JH (1992), Prilagodba u prirodnim i umjetnim sustavima, Sveučilište Michigan Press, Ann Arbor
 Michalewicz Z., Fogel DB (2004.). Kako to riješiti: Moderna heuristika, Springer.
 Benko, Attila; Dosa, Gyorgy; Tuza, Zsolt (2010). "Bin Packing/Covering with Delivery, solved with the evolution of algorithms". 2010 IEEE Peta međunarodna konferencija o bio-nadahnutom računanju: teorije i primjene (BIC-TA). str. 298–302. doi : 10.1109 / BICTA.2010.5645312. ISBN Benko, Attila; Dosa, Gyorgy; Tuza, Zsolt (2010). "Bin Packing/Covering with Delivery, solved with the evolution of algorithms".  Benko, Attila; Dosa, Gyorgy; Tuza, Zsolt (2010). "Bin Packing/Covering with Delivery, solved with the evolution of algorithms". S2CID 16875144 .
 Poli, R.; Langdon, W. B.; McPhee, N. F. (2008). Terenski vodič za genetsko programiranje. Lulu.com, slobodno dostupan s Interneta. ISBN Poli, R.; Langdon, W. B.; McPhee, N. F. (2008).  Poli, R.; Langdon, W. B.; McPhee, N. F. (2008). izvornika 27. svibnja 2016. Pristupljeno 05.03.2011. [ izvor koji je sam objavio ]
 Price, K., Storn, RM, Lampinen, JA, (2005). "Diferencijalna evolucija: praktični pristup globalnoj optimizaciji", Springer.
 Ingo Rechenberg (1971): Evolutionsstrategie - Optimierung technischer Systeme nach Prinzipien der biologischen Evolution (doktorska disertacija). Pretisnuo Fromman-Holzboog (1973).
 Hans-Paul Schwefel (1974): Numerische Optimierung von Computer-Modellen (doktorska disertacija). Pretisnuo Birkhäuser (1977).
 Simon, D. (2013): Evolucijski algoritmi za optimizaciju , Wiley.
 Računalna inteligencija: metodološki uvod Krusea, Borgelta, Klawonna, Moewesa, Steinbrechera, održanog, 2013, Springer,

Vanjske poveznice

 Pregled povijesti i okusi evolucijskih algoritama

Evolucija
Algoritmi
Umjetna inteligencija

Evolucijski algoritam


الشريطيات الحقيقية  هي أوسع  من الحيوانات تتبع  الديدان الشريطية. يرقاتها سداسية الشصوص (لها ست سنارات على الرأس) خلافا لعشارية الشصوص (10 سنارات) الشَّرْطاوات.

التصنيف

 حلقيات المحاجم
 المحرشفات

مراجع

شريطيات حقيقية
شريطيات حقيقية
شريطيات حقيقية
شريطيات حقيقية
شريطيات حقيقية
شريطيات حقيقية

شريطيات حقيقية


Nebraska, ABD'nin eyaletlerinden birisidir. Büyük bir bölümü kurak topraklar ve çöllerden oluşmaktadır.

Resimler

Nebraska


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Dolné Orešany enthält die vier nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Dolné Orešany im Okres Trnava.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Weblinks

!
Dolne Oresany


Tromøysund er et sund som skiller øen Tromøy i Arendal kommune fra fastlandet indenfor. Tromøysund går i retning østsydøst – vest og  er omkring 12 km lang, og bredden varierer fra 200 m til omkringg 500 m.

Skibstrafik
Tromøysund er indsejlingsrute til Arendal havn fra øst, og ret store skibe kan gå gennem sundet. Fartøjer på vej vestpå kan, om de ønsker roligt farvand, holde sig indenskærs ved at sejle vestover gennem Tromøysund og fortsætte mod syd gennem Galtesund. Arendal regionhavn ligger i Tromøysund ved det lille industrisamfund Eydehavn, opkaldt efter industri-matadoren Sam Eyde, sammen med Saint-Gobain CM (tidligere Arendal smelteverk) og Nymo mekaniske værksted. Obrådet omkring Eydehavn blev massivt forurenet i løbet af 100 års industrivirksomhed, og omfattende oprydning er iværksat.

Fjorde
Der er flere små fjordarme fra Tromøysund og ind i fastlandet: Mørfjærkilen og Neskilen har begge forbindelse til vassdrag. Ved Eydehavn lå i ældre tid fragthavnen Neskilen. Her var der udskibning af trælast og malm fra jerngruberne i nærheden.

Andet
Buøya er en ø i Tromøysund, med broforbindelse til Eydehavn. Øen er i dag fritidsområde. Man har valgt at tildække de stærkt forurenede masser efter den tidligere industrivirksomhed på Eydehavn.

Historikeren og provsten Peder Claussøn Friis meldte i sit skrift Om Djur, Fiske, Fugle oc Trær udi Norrig, at et søuhyre var set "nu nyligen Anno 1598 udj Trumme-Sund [dvs. Tromøysund]."

Den gamle uthavn Narestø med bevaringsværdig bebyggelse ligger på fastlandet lige indenfor Tromøysunds østlige udløb. Udenfor Narestø forliste slaveskibet Fredensborg i 1768. Slaverne blev ført i land og indkvarteret i det lille idylliske samfund inden videreforsendelse.

På Tromøya ligger landsbyen Kongshavn. Tromøybroen forbinder Tromøy med fastlandet, og krydser Tromøysund.

DS «Tromøsund» var et kendt kystruteskib, der blev sænket af tyske fly i Nordsøen 1. marts 1943 efter at være kapret af norske kommandosoldater under anden verdenskrig. Skibet tilhørte Arendals Dampskibsselskab. Alle om bord omkom.

Noter

Eksterne lænker
Tromøysund på Norgeskart.no

Arendal
Agders geografi
Farvande i Norge

Tromøysund


Dragan Lukić Luky, hrvatski pjevač, tekstopisac i glazbeni producent
 Dragan Lukić (srpski pjevač)

Dragan Lukić


Col de la Biche eller Golet de la Biche er et bjergpas (1.310 m) i den sydlige del af Jurabjergene (1.316m ved Croix de Famban), i departementet Ain i Auvergne-Rhône-Alpes. Det er muligt fra østsiden at se Mont Blanc og Alperne i godt vejr.

Opstigningen fra østsiden, ad landevejen D123 fra Corbonod, har en gennemsnitlig stigningsprocent på 7,7% over en strækning på 13,8 km og et maks. på 12%

Galleri

Tour de France på Biche-passet

Passet har ikke været brugt til professionel cykelsport indtil Tour de France lagde vejen forbi d. 9. juli 2017, med sloveneren Primož Roglič som første rytter på toppen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Jurabjergene
Auvergne-Rhône-Alpes
Biche
Bjergpas i Frankrig

Col de la Biche


Ansel Adams (20 Şubat 1902, San Francisco -  22 Nisan 1984, Kaliforniya) Amerikalı fotoğrafçı.

Piyano öğrenimi gören Ansel Adams, Paul Strad'ın yapıtlarından etkilenerek tümüyle fotoğrafçılık üstünde yoğunlaşmaya karar verdiği 1930'a kadar, müzik ve fotoğrafçılığı bir arada yürüttü. Imogen Cunningham, Edward Weston, vb. fotoğrafçılarla Group F/64'ü kurup, bu akınım kurallarını kılıkırk yararcasına uyguladı. 1937'de Kaliforniya'da Yosemete'ye yerleşip, 1940'tan sonra ülkenin ulusal parklarında çok sayıda fotoğraf çekerek, kesin çizgili, ama duyarlılığı da yansıtan fotoğraflarıyla, modern fotoğrafçılığın önde gelen adları arasında yer aldı: Kesin çizgili fotoğrafları, daha önceki fotoğrafçıların çağrışıma dayalı yapıtlarıyla belirgin bir karşıtlık içindedir; hatta 19. yüzyıl peyzaj fotoğraflarının gerçekçi ayrıntılarını bile geride bırakır. Yalnızca siyah/beyaz çalışıp, yoğun görüntüler yaratmak için parlak ışıktan yararlanmıştır.

Başlıca albümleri
 My Camera in Yosemite Valley (Yosemite Vadisi'ni Görüntülerken, 1949)
 Portfolio Two: The National Parks (Albüm İki: Ulusal Parklar, 1950)
 This is the Amerikan Earth (İşte Amerikan Toprağı, 1960)
 Ansel Adams, Images (Ansel Adams, Görüntüler, 1923-1974)

Çalışmaları

Önemli fotoğrafları
 Monolith, The Face of Half Dome, 1927.
 Rose and Driftwood, 1932.
 Clearing Winter Storm, 1940.
 Moonrise over Hernandez, New Mexico, 1941.
 Ice on Ellery Lake, Sierra Nevada, 1941.
 Georgia O'Keeffe and Orville Cox at Canyon de Chelly
 Aspens, New Mexico, 1958.

Fotoğraf kitapları
 Ansel Adams: The Spirit of Wild Places, 2005. ISBN 1-59764-069-7
 America's Wilderness, 1997. ISBN 1-56138-744-4
 California, 1997. ISBN 0-8212-2369-0
 Yosemite, 1995. ISBN 0-8212-2196-5
 The National Park Photographs, 1995. ISBN 0-89660-056-4
 Photographs of the Southwest, 1994. ISBN 0-8212-0699-0
 Ansel Adams: In Color, 1993. ISBN 0-8212-1980-4
 Our Current National Parks, 1992.
 Ansel Adams: Classic Images, 1986. ISBN 0-8212-1629-5
 Polaroid Land Photography, 1978. ISBN 0-8212-0729-6
 These We Inherit: The Parklands of America, Nancy Newhall ile , 1962.
 This is the American Earth, Nancy Newhall ile, 1960. ISBN 0-8212-2182-5
 Born Free and Equal, 1944. Spotted Dog Press

Teknik kitapları
 The Camera, 1995. ISBN 0-8212-2184-1
 The Negative, 1995. ISBN 0-8212-2186-8
 The Print, 1995. ISBN 0-8212-2187-6
 Examples: The Making of 40 Photographs ISBN 0-8212-1750-X

Dış bağlantılar
 Ansel Adams Biyografisi
 Ansel Adams Resmi Sitesi
 Ansel Adams Fotoğrafları

1902 doğumlular
1984 yılında ölenler
Panteistler
1906 San Francisco depremi
Başkanlık Özgürlük Madalyası sahipleri
San Francisco doğumlular
20. yüzyıl Amerikalı erkek yazarları
20. yüzyıl kurgusal olmayan eserler veren Amerikalı yazarları
Bilgi kutusu bulunmayan kişiler
Amerikalı dağcılar
Yosemite Ulusal Parkı
Amerikalı çevreciler
Doğa fotoğrafçıları
Fotoğrafçılık tarihi
Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi üyeleri
20. yüzyıl Amerikalı fotoğrafçıları
Sierra Nevada (Amerika Birleşik Devletleri)
Kurgusal olmayan eserler veren Amerikalı erkek yazarlar

Ansel Adams


Valtýingarne (islandsk: Valtýingar) var et islandsk politisk parti, der under forskellige navne var aktivt 1897-1907. Partiet etableredes i 1897, da altingsmand og lektor i islandsk historie ved Københavns Universitet Valtýr Guðmundsson foreslog et kompromis i Altingets strid med den danske regering om islands forfatningsmæssige status. Hans løsning var, at Ministeren for Island fortsat skulle residere i København og være medlem af det danske statsråd, men samtidig være medlem af Altinget og ansvarlig overfor Altinget. Dette ville de facto medføre, at ministeren skulle være islænding og samtidig indføre parlamentarisme.

Valtýingarne samlede pragmatiske nationalister, der ønskede konkrete fremskridt henimod selvstyre, så man kunne påbegynde et reformprogram og udvikle datidens tilbagestående og fattige islandske samfund fremfor at fokusere på juridiske formalia, såsom Ministeren for Islands medlemskab af det danske statsråd.

Partiet var, som alle datidens islandske partier, et rent parlamentsparti, der bestod af en gruppe af altingsmænd, og havde ingen medlemmer eller partiorganisation.

Baggrund
I 1881 genoptog Benedikt Sveinsson den islandske selvstændighedskamp ved at foreslå en revision af den islandske forfatning fra 1874 med tre hovedkrav: Ministeren for Island skulle være islænding, residere i Reykjavík og ikke være medlem af de danske statsråd. Hans tilhængere blev kaldt Revisionsbevægelsen (Enðurskodunarhreyfingin). Ministeriet Estrup og de efterfølgende højreregeringer i Danmark afviste konsekvent disse krav.

Modstandere
Valtýingarne blev modarbejdet både af en kreds af konservative embedsmænd omkring landhøvdingen Magnús Stephenssen, den såkaldte "landshøvdingsklike", og Revisionsbevægelsen. Baggrunden for Revisionsbevægelsens modstand var en modvilje mod at gå på kompromis i det symbolsk vigtige spørgsmål om statsrådet (og dermed anerkende, at Island var en del af den danske stat), samt social modvilje mod Valtýingarnes to ledere Valtýr Guðmundsson og Skúli Thoroddsen, der begge kom fra en lav social baggrund.

På trods af deres forskellige udspring og holdningsforskelle forenedes disse to grupper efter Benedikt Sveinssons død i 1899 i Hjemmestyrepartiet, hvis leder blev Hannes Hafstein. Valtýingarne og Hjemmestyrepartiet var de første egentlige politiske partier på Island.

Partiets videre udvikling
Med systemskiftet i 1901 skiftede den danske regering holdning til det islandske spørgsmål, og ved forfatingsændringen af 1904 flyttedes Ministeriet for Island til Reykjavík, og parlamentarismen indførtes i praksis, selvom det ikke stod i lovteksten. Dermed var Valtýrs oprindelige forslag forældet, men partiet fortsatte som samlingssted for oppositionen til Hannes Hafsteins Hjemmestyrepartiet og begyndte at kræve mere vidtgående selvstyre. Partiet udfordredes dog fra 1902 af det radikale Landeværnspartiet, der krævede fuld selvstændighed og forbindelsen til Danmark reduceret til en ren personalunion.

Dannelsen af Selvstændighedspartiet
Den 29. juni 1907 afholdt partiet sammen med Landeværnspartiet et massemøde på Thingvellirsletten i protest mod den dansk-islandske forfatningskommissions udkast til en ny forfatning med 7.000 fremmødte (Island havde dengang ca. 85.000 indbyggere). Her protesterede man mod udsigten til et kompromis med Danmark i forfatningssagen og Valtýingarnes tingmænd erklærede, at de fra nu af var "selvstændighedens parti". Landeværnspartiets eneste altingsmedlem Sigurður Jensson gik efterfølgende med til Valtýingarnes gruppemøder i Altinget uden dog formelt at tilslutte sig partiet. Ved altingsvalget 1908 indgik de to partier et valgforbund, der stillede op under navnet Selvstændighedspartiet. Landeværnspartiet fik dets leder Bjarni Jónsson valgt, og da Altinget samledes næste gang i juli 1909 stiftede han og Þjóðræðisflokkurinns tingmænd formelt Selvstændighedspartiet.

Navne
Valtýingarne kaldte sig stjórnbótamenn ("regeringsforbedringsmænd") eller Stjórnbótaflokkurinn frem til 1900, Framfaraflokkurinn (Fremdriftspartiet) 1900-1903, Framsóknarflokkurinn (Fremskridtspartiet) 1903-1905, og skiftede derefter endnu engang navn til Þjóðræðisflokkurinn (Folkestyrepartiet); det var imidlertid den samme kreds af pesoner, der gik igen under alle disse navne.

Kilde
Bjørn Gjestil: History of Iceland. MacMillan, New York 1925.

Tidligere politiske partier i Island

Valtýingarne


Rosy é um filme de comédia romântica e suspense norte-americano de 2018 escrito e dirigido por Jess Bond. É estrelado por Nat Wolff, Stacy Martin, Tony Shalhoub e Johnny Knoxville. Foi lançado via plataformas digitais e sob demanda em 17 de julho de 2018, pela The Orchard.

Elenco
 Nat Wolff como Doug
 Stacy Martin como Rosy Monroe
 Tony Shalhoub como Dr. Godin
 Johnny Knoxville como James
 Sky Ferreira como Rosy
 Chukwudi Iwuji como Manager
 Adam David Thompson como Eddie
 Alex Karpovsky como Marty

Produção
Em novembro de 2015, foi anunciado que Nat Wolff havia sido escalado para o filme, com Jess Bond dirigindo a partir de um roteiro que ela escreveu, enquanto Jonathan Schwartz trabalhava como produtor. Em março de 2016, foi anunciado que Sky Ferreira havia se juntado ao elenco do filme.

Lançamento
O filme foi lançado em 17 de julho de 2018, pela The Orchard.

Filmes dos Estados Unidos de 2018
Filmes de comédia romântica da década de 2010
Filmes de comédia romântica dos Estados Unidos
Filmes de suspense dos Estados Unidos
Filmes de suspense da década de 2010
Filmes sobre sequestros
Filmes em língua inglesa

Rosy


Prins Luitpold af Bayern henviser til:

 Prins Luitpold af Bayern (1821-1912)
 Prins Luitpold af Bayern (født 1951)

Prins Luitpold af Bayern


Villar del Yermo es una localidad del municipio de Bercianos del Páramo, en la provincia de León, Comunidad Autónoma de Castilla y León (España).

Geografía

Situación

Se encuentra próxima a la localidad de Santa María del Páramo al O; Bercianos del Páramo al N; Villamañán al SE y Zuares del Páramo al S.
Dispone de una asociación cultural llamada Maristela.

Orografía

Villar del Yermo se ubica en la zona central de la planicie del Páramo Leonés. Esta extensa plataforma —geológicamente un extenso interfluvio entre los valles de los ríos Órbigo y Esla— presenta un relieve prácticamente llano, de pendientes suaves.[19] La altitud media del municipio está en los 809 , entre los 818  de la zona más alta situada en la parte norte y los 799  de la zona más baja, en el extremo sur del término municipal.[20]

A nivel general, el municipio se sitúa en la zona noroccidental de la cuenca del Duero, depresión de origen terciario colmatada por materiales continentales que posteriormente fueron erosionados y recubiertos por sedimentos cuaternarios.[21] A este último periodo pertenecen la mayoría de materiales que nos encontramos, principalmente áridos naturales: limos arcillosos —utilizados tradicionalmente para la elaboración de cerámica—, y arenas y gravas usadas para la construcción y las obras públicas.[19]

Clima
El clima en el municipio se clasifica como mediterráneo continentalizado, de inviernos fríos con frecuentes heladas entre octubre y mayo y veranos cálidos y secos. La oscilación térmica anual ronda los 15 °C mientras que la diaria supera en ocasiones los 20 °C. Las precipitaciones se reparten de forma irregular a lo largo del año, con escasez de las mismas en verano, concentrándose al final del otoño, en los meses invernales y al principio de la primavera. Esta llega con retraso pero con gran dinamismo meteorológico; las temperaturas ascienden a finales de junio y se prologan así hasta mediados de agosto, cuando se registran de nuevo fuertes descensos térmicos.

Según la clasificación climática de Köppen, Villar del Yermo se encuadra en la variante Csb, es decir clima mediterráneo de veranos suaves, con la media del mes más cálido no superior a 22 °C pero superándose los 10 °C durante cinco o más meses. Se trata de un clima de transición entre el mediterráneo (Csa) y el oceánico (Cfb). Gracias a los datos de la estación meteorológica situada en Santa María del Páramo, a 5 kilómetros de distancia, los parámetros climáticos promedio aproximados del municipio son los siguientes:

Naturaleza

Flora
En Villar del Yermo se encuentra en el piso bioclimático supramediterráneo, por lo que su vegetación clímax son las especies marcescentes y las coníferas. Sin embargo, dicha vegetación, que debió cubrir toda la comarca, ha desaparecido de muchas zonas sustituida por los cultivos. En las zonas cercanas a los cursos fluviales aparecen bosques de ribera, con álamos, sauces o alisos, además de las plantaciones de chopos. A ellos se suman brezales y tomillares en los bordes de las vegas, pastizales y prados naturales.

Fauna

El municipio cuenta con una fauna rica y variada debido a su situación de transición entre el mundo mediterráneo y el eurosiberiano. Así, en cuanto a los íctidos, las aguas de Bercianos del Páramo sustentan tres especies: el barbo común, la boga del Duero y la bermejuela, a los que acompañan mamíferos como la nutria. Entre las distintas especies de anfibios y reptiles están presentes el sapo común, el tritón jaspeado, la ranita de San Antón, el lagarto ocelado o la culebra viperina y culebra bastarda. En las zonas llanas del municipio se encuentran aves como el cernícalo, la avutarda o el gavilán común y pequeños mamíferos como el conejo o la liebre ibérica. En el entorno de los núcleos de población son comunes la cigüeña blanca, la golondrina, el vencejo común, la paloma torcaz, distintas especies de páridos, la graja o rapaces como el milano real. Por último, en las zonas de pastizales o de monte están presentes aves como la perdiz roja y mamíferos como el corzo, la comadreja, el zorro, el jabalí y, ocasionalmente, el lobo.

Historia

En el Archivo Histórico Provincial de León, se conservan las contestaciones generales del Catastro de Ensenada (mediados sXVII) por lo que se refiere al lugar de Villar del Yermo por ellas sabemos que pertenecían al Estado o Marquesado de Astorga, que el territorio cultivado lo era de viñas, trigo y centeno, así como de producción de forraje escogido para las caballerías; que se criaban ganados vacuno, lanar, mular, asnal y porcino, que contaba con 42 vecinos más 8 residentes; que pagaban un foro a Bercianos y a Villibañe por abrevar los ganados en sus términos, que los vecinos y residentes se dividían en cuanto a profesión u ocupación en 2 tejedores de lienzos y estameñas, 15 tratantes en ganado asnal, 1 sastre, 1 herrero, 50 labradores, 1 miliciano, 2 pastores, 5 jornaleros y 3 pobres de solemnidad, además del párroco y 1 beneficiado, compaginando naturalmente algunos de ellos dos o más profesiones. Existían en el lugar 57 casas habitadas y dos bodegas y había 21 cosecheros de vino y 2 molinos de linaza.

En el archivo de la Cátedral de leon hay un archivo de 1.366, por el que Enrique II mandaba a los Alcaldes de León, devolver al Cabildo diferentes lugares del Páramo entre los que contaban Villar del Yermo y Royuelos que fue despoblado poseído a medias por Zuares y por el ya dicho Villar; otro de 1.308 por el que el Obispo D. Gonzalo encomendaba a Alfonso, hijo del Infante D. Juan los vasallos de Villar del Yermo y de Abelgas y otro de 1.347 por el que D. Enrique, Conde de Cistierna e hijo del Rey Don Alonso escribía a Don Nuño Núñez para que no permitiese se inquietase al Obispo y al Cabildo de León en la posesión de Villar del Yermo y otros lugares.

Villar del Yermo pertenecio a la jurisdicción de Laguna Dalga del señorío de los marqueses de Astorga y Vizcondes de Altamira.

Se asegura que el primer asentamiento de población de Laguna Dalga se llevó a cabo de forma oficial en el año 1153, con una donación del rey Alfonso VII al Conde Ponce Minerva. Más tarde , en el año 1365 es privilegio de Pedro I , que la cede a la ciudad de León, a cuyo alfoz perteneció.

Fue capital de la antigua jurisdicción de su nombre que comprendía los siguientes núcleos de población : Aldea, Antoñanes, Barrio de Urdiales, Bustillo, Santa Cristina, La Mata, La Milla, Matalobos, Soguillo, Valdefuentes , Villar del Yermo, Zambroncinos y Zotes

Laguna Dalga Pertenecía al señorío jurisdiccional del marques de Astorga, quien nombraba al corregidor en un principio, nombrando posteriormente un teniente de Alcalde Mayor, hijo de la villa, que ejercía jurisdicción ordinaria por tres años. Igualmente nombraba escribano de número y Ayuntamiento. El resto de los concejales los nombraba el pueblo, excepto Villar del Yermo que nombraba Merino. El Alcalde mayor de Villamañán era el que pasaba visita cada seis años, durante la cual ejercía sus funciones jurisdiccionales, cesando al teniente.

Demografía

Referencias

Localidades de El Páramo
Localidades de Bercianos del Páramo

Villar del Yermo


Mohsén Rezaí Mirqaed, también llamado Rezaí (en persa: محسن رضایی میرقائد, nacido como Sabzevar Rezaí Mirqaed (n. el 9 de septiembre de 1954 en Masyed Soleyman, Juzestán, Irán) es un político, economista y excomandante militar iraní, que también se desempeñó como Secretario del Consejo de Discernimiento de Conveniencia de la República Islámica de Irán. Antes de eso fue el Comandante en jefe de los Cuerpos de la Guardia Revolucionaria Islámica (CGRI).

Formación y primeras actividades político-militares
Mohsén Rezaí Mirqaed nació en 1954 como Sabzevar Rezaí Mirqaed en Bonevar, pueblo de la comarca de Lalí, en la provincia iraní de Juzestán, y pasó su infancia y primera adolescencia en la cercana ciudad petrolífera de Masyed Soleimán.

En 1969 se trasladó a Ahvaz, donde estudió en una escuela de la Compañía Nacional de Petróleos de Irán y comenzó su militancia contra la monarquía Pahlaví, siendo ya detenido, interrogado y torturado por la SAVAK de Ahvaz a la edad de 17 años, y encarcelado durante varios meses. Con varios amigos, fundaron el grupo islamista Mansurún (منصورون)

En 1973 se trasladó a Teherán para estudiar Ingeniería mecánica en la Universidad de Ciencia y Tecnología de Irán (Elm o Sanat), al tiempo que se implicaba en la lucha armada clandestina. Con el triunfo de la Revolución Islámica en la primavera de 1979, el grupo Mansurún se fundió junto a otros seis grupos armados en la Organización de los Muyahidines de la Revolución Islámica, de cuyo comité central Rezaí pasó a formar parte.

Rezaí se preparó en economía tras la Guerra Irán-Irak (1980-1988), contra Irak, estudiando en la Universidad de Teherán continuándolos hasta el 2001 en el cual sacó un posgrado y cofundó la Universidad del Imam Hosein.

Carrera en la CGRI
Fue nombrado Comandante en jefe de la CGRI en 1981, a los 27 años de edad, cargo que desempeñaría hasta 1997, cuando dirigió las fuerzas militares por el Consejo de Discernimiento de Conveniencia, siendo su secretario y el president de la Comisión para macroeconomías y comercio.

Acusaciones de implicación en el atentado contra la AMIA
Está sospechado y acusado de haber ordenado un ataque terrorista  con un coche bomba en Buenos Aires en julio de 1994 que dejó un saldo de 85 muertos.

En octubre de 2022, la Cancillería Argentina a cargo del canciller Santiago Cafiero del gobierno de Alberto Fernández solicitó su detención al gobierno de Catar cuando se hizo público que se reuniría con el Emir Hamad bin Khalifa Al Thani. La Justicia argentina lo considera uno de los autores intelectuales del atentado a la AMIA. La Cancillería solicitó, ante la embajada argentina en Doha, que se cumpla con la orden de captura internacional.

Ya en noviembre de 2006 el juez argentino Rodolfo Canicoba Corral había emitido una orden de arresto internacional contra Rezaee, 6 iraníes y 1 libanés en conexión con el atentado del 18 de julio de 1994 contra el centro cultural judío AMIA en Buenos Aires, Argentina, que causó 85 muertos y 151 heridos.  Esto ocurrió 2 años después del bombazo terrorista contra la Embajada de Israel en Buenos Aires. En 1998, el hijo de Rezaee, Ahmad Rezaee, desertó hacia Estados Unidos, donde contó a los oficiales que el ataque a la embajada israelí en Buenos Aires fue planeado en Teherán. Le contó a las autoridades estadounidenses que él acompañó a su padre al Líbano para ser testigos del entrenamiento; Ahmad Rezaee retornó a Irán después de un corto tiempo y declaró que sus afirmaciones sobre el involucramiento de su padre en el atentado fueron infundas. Mohsen Rezaee es recurrente en la lista de los más buscados de la Interpol por cargos de "crímenes contra la vida y la salud, vandalismo y daños" por el caso del atentado contra a AMIA, aunque rechazó esas alegaciones diciendo: "esos cargos son mentiras" según Los Angeles Times de junio de 2009.

Campañas presidenciales
Mohsén Rezaí ha presentado sin éxito su candidatura a la presidencia de Irán en las elecciones de 2005, 2009, y 2013.

Vida privada
Su padre se llamaba Nayaz. Rezaee tiene 5 hijos, 2 varones y 3 mujeres. 1 de sus hijos, Ahmad Rezaee, emigró a Estados Unidos, por oponerse a las políticas del gobierno islámico iraní y acusó a su padre y a otros de apoyar actos terroristas. Regresó a Irán en 2008 pero emigró a los Emiratos Árabes Unidos y el 11 de noviembre de 2011 fue hallado muerto en un hotel de Dubái. Se reportó que fue asesinado por una sirvienta del hotel, pero la policía de Dubái dice que murió por sobredosis de antidepresivos. Su hermano Omidvar es miembro del parlamento iraní desde 2008.

Véase también
 Cuerpos de la Guardia Revolucionaria Islámica
 Alí Jamenei
 Akbar Hashemi Rafsanjani

Referencias

 Nazila Fathi (23 de abril de 2009). "Exlíder de la CGRI se lanza a la presidencia The New York Times. Consultado el 29 de agosto de 2010
 Ahmadinejad gana las elecciones en Irán BBC News. 13 de junio de 2009. Consultado el mismo día.
 Mohsen Rezaee, una mirada cerrada
 Archivo de los más buscados en la página web de Interpol

Enlaces externos
 Sitio oficial de Rezaee (en persa)

Militares de Irán
Candidatos a la presidencia de Irán
Diputados de Irán
Islamistas de Irán
Chiitas
Iraníes del siglo XX
Iraníes del siglo XXI
Atentados religiosos en Argentina
Personas de la provincia de Juzestán

Mohsén Rezaí


Radio Rebel – Unüberhörbar (Originaltitel: Radio Rebel) ist eine US-amerikanische Jugendfilm-Komödie aus dem Jahr 2012 von Regisseur Peter Howitt mit Debby Ryan in der Hauptrolle. Das Drehbuch von Erik Patterson und Jessica Scott des für den Disney Channel produzierten Fernsehfilms basiert auf dem Roman Shrinking Violet von Danielle Joseph.

Handlung
Tara Adams ist eine sehr schüchterne 17 Jahre alte Schülerin an der Lincoln Bay High School in Seattle. Sie hat große Angst vor anderen zu sprechen, wenn sie in der Schule an die Tafel geholt wird, bringt sie kaum ein Wort heraus. Aber in der Abgeschiedenheit ihres Schlafzimmers wird sie zum DJ ihres eigenen Podcasts namens "Radio Rebel". Darin ermutigt sie ihre Hörer, mutig zu sein und sich selbst zu verwirklichen. Ihr Podcast erlangt mit der Zeit große Beliebtheit unter ihren Mitschülern, die aber nicht die Identität des Radio Rebel kennen. Taras Stiefvater Rob leitet SLAM FM, den größten Radiosender Seattles. Nachdem er ein Podcast von Radio Rebel hört und herausfindet, dass es sich dabei um Tara handelt, entscheidet er auf Rat von DJ Cami Q hin, Radio Rebel fortan im Radio auszustrahlen. Die Sendung wird ein großer Erfolg, was sogar so weit geht, dass Radio Rebel für die Wahl der Prom-Queen nominiert wird. Ihre Identität bleibt weiter geheim, Taras beste Freundin Audrey weiß als einzige an der Schule davon. Tara organisiert als Radio Rebel eine Tanzparty während der Mittagspause an ihrer Schule. Schuldirektorin Moreno will diese verbieten, kann das jedoch nicht, da DJ Cami Q mit ihrem Van außerhalb des Schulgeländes parkt. Vollkommen in Rage verkündet die Direktorin, dass der Prom (Abschlussball) abgesagt ist, bis sich Radio Rebel zu erkennen gibt. Diese Entscheidung sorgt dafür, dass viele nun verärgert in der Sendung anrufen und sagen, Radio Rebel hätte ihre Träume zerstört.

Doch dann kommt Tara plötzlich eine Idee. Mithilfe des Radiosenders organisiert sie einen eigenen Abschlussball namens Morp (Prom rückwärts), bei dem jeder eingeladen ist, zu kommen, sehr zum Missfallen von Direktorin Moreno, die nun Radio Rebel, sobald sie ihre wahre Identität kennt, von der Schule werfen will. Stacy, das beliebteste Mädchen an der Schule, möchte unbedingt Prom Queen werden. Nachdem sie herausfindet, dass Tara Radio Rebel ist, setzt sie Tara unter Druck, damit sie ihre Hörer bittet, für Stacy als Prom Queen zu stimmen. Auf dem Ball wird Radio Rebel doch zur Prom Queen gekürt, woraufhin Tara ihre Identität enthüllt. Daraufhin macht die Direktorin ihre Pläne wahr und verkündet, dass Tara von der Schule fliegt. Um ihre beste Freundin zu schützen, ruft Audrey laut "I'm Radio Rebel" (Ich bin Radio Rebel), worin die anderen Schüler mit einstimmen. Tara gibt ihre Krone als Prom Queen an Stacy, mit der Begründung, sie sei immer sie selbst und habe so diese Krone verdient. Davon beeindruckt ruft auch Stacy "I'm Radio Rebel". Schließlich gibt sich Moreno geschlagen und Tara kann an der Schule bleiben. Der Film endet damit, dass Tara von ihrem Schwarm Gavin zu einem Tanz aufgefordert wird.

Produktion
Radio Rebel wurde im August 2011 in Vancouver in Kanada gedreht. Der Name von der Hauptdarstellerin im Buch wurden für den Film abgeändert: "Teresa Adams" wurde zu "Tara Adams" gekürzt. Auch der Name des Podcasts wurde von Sweet T zu Radio Rebel abgeändert.

Debby Ryan nahm drei Songs zu dem Film auf. Zum einen eine Coverversion des Hits We Got the Beat der kalifornischen Band Go-Go's aus dem Jahr 1980, We Ended Right zusammen mit Chase Ryan und Chad Hively, sowie A Wish Comes True Everyday.

Besetzung und Synchronisation

Ausstrahlung
Die Erstausstrahlung fand am 17. Februar 2012 auf dem US-amerikanischen Disney Channel statt und erreichte 4,3 Millionen Zuschauer. In Deutschland feierte der Film am 9. Juni 2012 auf dem Disney Channel Premiere. Im Free-TV wurde der Film am 18. August 2013 auf RTL gezeigt.

Soundtrack
Der Soundtrack erschien am 21. Februar 2012.

 We Got the Beat von Debby Ryan
 Can't Stop The Rock von The Barrymores
 Afterthought von The Whereabouts
 Turn It All Around von The Gggg's
 We So Fly von The Gggg's
 Brand New Day von Kari Kimmel
 Backing Off von Champion
 We Ended Right von Debby Ryan, Chase Ryan & Chad Hively
 No Advances von Two Hours Traffic
 Like You Love Her von Fat Sue
 Now I Can Be The Real Me von The Gggg's
 Touch The Ground von Central Park feat. Maylee Todd
 My Revolution von Above Envy
 A Wish Comes True Everyday von Debby Ryan

Weblinks

 Offizielle Seite auf tv.disney.go.com
 Seite zum Film von der Produktionsfirma auf whoisradiorebel.com

Einzelnachweise

Filmtitel 2012
US-amerikanischer Film
Jugendfilm
Filmkomödie
Fernsehfilm (Disney Channel)
Literaturverfilmung

Radio Rebel – Unüberhörbar


LoPresti ist der Familienname folgender Personen:
 Pete LoPresti (* 1954), US-amerikanischer Eishockeytorwart
 Sam LoPresti (1917–1984), US-amerikanischer Eishockeyspieler

LoPresti


The XRCO Hall of Fame lister nogle af de mest bemærkelsesværdige voksenunderholdning-præstationer og -personligheder op. Listen er lavet af X-Rated Critics Organization og udgivet årligt under XRCO Awards. Det første XRCO Awards blev præsenteret i Hollywood den 14. februar 1985. Prisvindere skulle mindst have været i branchen i ti år.

Medlemmerne er listet efter hvilken kategori de blev indlemmet i og efter hvilket år:

Skuespillere

Skuespillerinder

Instruktører

Fifth Estate
Medjælperpriser

Filmkreatører

Filmpionærer

Film (med udgivelsesår)

Outlaws of Porn

XRCO Members' Choice

Referencer

 Adam Film World Guide Directory annuals, 1987–88, 1990–2005 and 2008

Eksterne henvisninger

 XRCO Hall of Fame listing thru 2011

Pornografi

Liste over medlemmer i XRCO Hall of Fame


Die Litauische Badmintonmeisterschaft 2012 fand vom 4. bis zum 5. Februar 2012 in Kaunas statt. Es war die 50. Austragung der nationalen Titelkämpfe von Litauen im Badminton.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.badminton.lt/index.php?m=10&nuot=0&tid=332

2012
Badminton 2012
Badmintonwettbewerb in Kaunas

Litauische Badmintonmeisterschaft 2012


Anglo-danski rat (1807. – 1814.) ili Rat topovnjača (eng. Gunboat War, dan. Kanonbådskrigen, nor. Kanonbåtkrigen), poslije mira u Tilzitu Velika Britanija se pobojala da će car Napoléon I. iskoristiti Dansku i njenu flotu (20 linijskih brodova, 17 fregata i veći broj topovnjača i manjih ratnih brodova) za provođenje svoje kontinentalne blokade koju je objavio 21. studenog 1806., pa je to odlučila spriječiti silom.

Tijek oružanog sukoba prije objave rata (opsada Kopenhagena)
Napoléon je u srpnju 1807. zahtijevao od Danske da zatvori svoje luke britanskoj trgovini, na taj pritisak, britanski poslanik je 9. kolovoza zatražio da Danska odmah zaključi savez s Velikom Britanijom, da njena flota bude internirana u britanske luke i da se otok Sjælland posednu Britanci do zaključenja mira u Europi. Danska je odbila zahtjeve i počela s pripremama za obranu. Pošto je glavnina danske vojske bila u Holsteinu, u pomoć je pozvano stanovništvo Kopenhagena (za 4 dana prikupljeno je 14,000 branitelja). Pomorska strana Kopenhagena ojačana je usidrenim i potopljenim brodovima. Britanci su protiv danske flote angažirali fiotu od 25 linijskih brodova, 40 fregata i 380 transportnih brodova, na koje je ukrcano 29,000 vojnika. Bez prethodne objave rata, britanske jedinice su se iskrcale 16. kolovoza sjeverno od Kopenhagena koji je sutradan opkoljen s kopna i mora. U osmodnevnim borbama na morskim i kopnenim prilazima Kopenhagenu i pribrežju otoka. Šelana zauzet je vanjski pojas utvrđenja. Pošto je zapovjednik Kopenhagena, Ernst Peymann, odbio predati grad i flotu, 2. rujna počelo je bombardiranje, koje je s prekidima trajalo do 5. rujna. Gradu je nanijeta velika šteta, a bilo je i znatnih gubitaka u ljudstvu, naročito upotrebom, Kongrinovih raketa. Zapovjednik grada potisao je kapitulaciju 7. rujna, no prije toga dao je zapovijed da se unište sva skladišta i brodove u gradu. Britanci su 21. rujna otplovili sa zaplijenjenim Danskim brodovima koji su brojali 16 fregata, 5 korveta, 38 manjih brodova i ratnim plijenom ukrcanim na 100 transportnih brodova. Danski prijestolonasljednik — regent, Frederick VI., nije ratificirao ugovor o kapitulaciji, pa je rat nastavljen. Velika Britanija ga je i 4. studenog 1807. formaIno objavila.

Tijek oružanog sukoba nakon objave rata
Rat se vodio isključivo na moru između pojedinačnih brodova, manjih sastava topovnjača (otud i naziv rat topovnjača)i u vidu krstaričkog rata — Danci su zadobili 335, a Britanci 400 brodova. Na samom početku rata Britanci su u svojim lukama zapljenili 600 danskih trgovačkih brodova, a Danci 67 britanskih.

Mirom u Kielu od 14. siječnja 1814. Danska je ustupila otok Helgoland Velikoj Britaniji, Norvešku Švedskoj, a dobila je Lauenberg. Od flote su joj ostala 2 linijska broda, 2 fregate i 186 manjih ratnih brodova. Norveškoj su dodeljena 122 mala ratna broda.

Literatura

 "Anglo-danski rat 1807. – 1814.", U: Vojna enciklopedija, sv. 1., Beograd: Izdanje redakcije Vojne enciklopedije, 1970., str. 150. – 151.
 J. H. S. Birch, Denmark in History, London, 1938.
 Danmarks historie, København, 1951.

Napoleonski ratovi
Ratovi 19. stoljeća
Danski ratovi
Švedski ratovi
Norveški ratovi
Britanski ratovi
Povijest Ujedinjenog Kraljevstva (1707. – 1914.)

Anglo-danski rat


Mimi or MIMI may refer to:

People
 Mimi (given name), a list of people and fictional characters
 Constantin Mimi (1868–1935), Bessarabian politician and winemaker
 Mimi (footballer, born 1996), Bissau Guinean footballer
 Mohanad Ali (born 2000), Iraqi footballer commonly known as Mimi
 Mariah Carey (born 1969), with the personal nickname "Mimi" used in some of her albums
 Mimí (born 1962), Mexican singer
 Mimi Mariani (1928–1971), Indonesian actress, model, and singer
 Priyanka Chopra (born 1982), Indian actress, sometimes informally referred to as "Mimi"

Places
 Mimi, Nepal, a village and municipality
 Mimi, New Zealand, a locality in Taranaki, New Zealand
 Mimi River (disambiguation)
 Mimi Islet, part of the Bourke Isles between Australia and New Guinea
 Mimi Temple, a temple in China
 1127 Mimi, an asteroid

Arts and entertainment
 "Mimi" (song), a popular song by Rodgers and Hart
 Mimi (1935 film), a 1935 British film
 Mimi (2021 Hindi film), a 2021 Indian comedy-drama film
 Mimi (2021 Nigerian film), a 2021 Nigerian film
 Un dramma borghese or Mimi, a 1979 Italian film
 Mimi (TV series), a 2014 South Korean television drama series
 MIMI (literary award), Germany
 Mimi (magazine), a Japanese manga magazine
 "Mimi", a song by Big Red Machine featuring Ilsey from the 2021 album How Long Do You Think It's Gonna Last?

Other uses
 Mimi Chocolate, a Bangladeshi brand
 Mimi (folklore), fairy-like being in the mythology of Northern Aboriginal Australians
 Mimi language, several related languages spoken in Chad
 Mimi Temple, a temple in China
 HMS Mimi and HMS Toutou, two British boats brought to Lake Tanganyika to fight the Germans in 1915
 Mimi (horse), racehorse winner of the 1891 1000 Guineas and Oaks
 Magnetospheric Imaging Instrument, a sensing instrument used to study particles in Saturn's magnetic field

See also
 Mimivirus, the largest known virus affecting amoebae
 Mimi's Cafe, a restaurant chain in the United States

Mimi


Gasteria acinacifolia es una especie de planta suculenta perteneciente a la familia Xanthorrhoeaceae. Es originaria de Sudáfrica.

Descripción
Es una planta herbácea perennifolia, suculenta con tallo de 2 a 4 cm de longitud con 10-20 hojas  dispuestas en una roseta densa múltiple, las hojas se reducen gradualmente desde la base hasta el ápice, ligeramente cóncavas en el haz, desigual en el envés, lisas, brillantes, de color verde oscuro, con abundantes y  pequeños puntos inmersos de color blanco verdoso, los márgenes ligeramente rugosos. La inflorescencia, en forma de racimos con brácteas lanceoladas; perianto como tubo largo, oblongo-cilíndrico.

Taxonomía
Gasteria acinacifolia fue descrita por (J.Jacq.) Haw. y publicado en Suppl. Pl. Succ. 49, en el año 1819.
Sinonimia

Referencias

Enlaces externos

acinacifolia
Cactus y suculentas
Plantas descritas en 1819

Gasteria acinacifolia


Ludvig Magnus Bååth (født 4. marts 1874 i Truve, Skaraborgs län, død 7. juni 1960 i Stocksund) var en svensk arkivar og historiker. Han var søn af Johan Ludvig Bååth.

Bååth blev 1895 student och 1905 dr. phil. i Uppsala, 1902 ekstraordinær och 1909 ordentlig amanuensis, 1910 2. samt 1918 1. arkivar og sektionschef i Riksarkivet. Han gennemførte efter offentligt opdrag 1920–23 tidvis for en af Riksarkivet planlagt række pavebrev fra middelalderen vedrørende Sverige forskninger i Vatikanerarkivet. Bååth forfattede blandt andet Bidrag till den kanoniska rättens historia i Sverige (1905), Upplands förvaltning (i "Uppland. Skildring af land och folk", 1908), Helgeandsholmen och Norrström från äldsta tid till våra dagar (2 delar, 1916–18) og artikler i Historisk tidskrift, Ord och Bild, Samfundet S:t Eriks årsbok och Nordisk familjebok samt udgav 3. oplag af Styffes "Skandinavien under unionstiden" (1911) og Karl Henrik Karlssons register till Svenskt diplomatarium I–II (1910) samt fortsatte Hans Hildebrands editioner af Stockholms stads jordebok 1474–98 (1914) og skottebok 1501–10 (1915).

Kilder

Arkivarer fra Sverige
Faglitterære forfattere fra Sverige
Svensksprogede forfattere fra Sverige
Historikere fra Sverige
Svenskere i 1800-tallet
Svenskere i 1900-tallet
Personer fra Västergötland
Ugglan

Ludvig Magnus Bååth


University of Leicester er et universitet i Leicester i England. Hovedcampus findes i den sydlige del af byen op til Victoria Park.

Universitetet blev etableret som et forskningsbaseret universitet. Det har været blandt de 20 bedste universiteter i Storbritannien og blev det 13. bedste i 2014 af The Guardian. I 2008 modtog det prisen som University of the Year af The Times. I 2016/17 er det det 25. bedste universitet i The Sunday Times Good University Guide og det 29. bedste på The Complete University Guide. Det er blandt de 200 bedste universiteter i verden i The Times'' i 2017.

University of Leicester er mest berømt for opfindelsen af genetisk fingeraftryk og bidrag til opdagelsen og identifikationen af Richard 3.s jordiske rester.

Referencer

Eksterne henvisninger

 University of Leicester website
 Aerial photograph of University College (later Leicester University) in April 1926

Leicester
Leicester
Etableret i 1921

University of Leicester