1968 අගෝස්තු 09 වෙනි දින උපන් එරික් බැනා විවිධ රගපෑම් ආභාෂය ලද ඕස්ට්‍රේලියානු චිත්‍රපට සහ නාට්‍ය නළුවෙකි. ඕස්ට්‍රේලියානු චිත්‍රපට සහ නාට්‍ය වල තම රංගන ජීවිතයෙන් හරි අඩක්ම ගත කර එරික් බැනා තම රංගන හැකියව දියුණු කරගනිමින්, හොලිවුඩ් පුරවරයට ප්‍රථම වතාවට පිවිසුණේ 2001 දී "බ්ලැක් හැක් ඩෝව්න්" (Black Hack Down) චිත්‍රපටයේ ඇමරිකන් ඩෙල්ටා ෆෝස් හි සැරයන් නොම් "හුට්" (Norm "Hoot") හෝටන් ලෙස රගපාමින්ය. පසුව ඔහු 2003 දී ඈන් ලී නිෂ්පාදනය කළ "හල්ක්" (Hulk) චිත්‍රපටයේ ප්‍රදාන චරිතයට පණ පෙවූ අතර , ඊට පසු 2004 දී "ට්‍රෝයි" (Troy) චිත්‍රපටයේ හෙක්ටර් ලෙසද, 2005 දී ස්ටීවන් ස්පිහිල්බර්ග් ගේ "මුනිච්" (Munich) චිත්‍රපටයේ ප්‍රදාන භූමිකාව නිරුපනය කළ අතර, 2009 දී විද්‍යා ප්‍රබන්දන චිත්‍රපටයක් වන "ස්ටාර් ට්‍රැක්" (Star Trek) හි "නීරෝ" යන දුෂ්ට චරිතය නිරුපනය කෙරන ලදී.

ඉතා ප්‍රවීන නාට්‍ය නළුවෙක් සහ විකටයෙක් වූ ඔහු, තම "චොපර්" (Chopper), "ෆුල් ෆ්රෝන්ටෝල්" (Full Frontal) සහ "රෝමුලස්, මයි ෆාදර්" (Romulus, My father) යන චිත්‍රපට සදහා දැක්වූ විශ්ෂ්ට රංගනයට ඕස්ට්‍රේලියානු උස්සස්ම චිත්‍රපට සහ නාට්‍ය දායකත්ව සම්මානය (Australia's highest film and television awards) දිනා ගන්න ලදී. තවද, එරික් තම රංගනය විවිධ ගනයේ නිර්මාණ එනම්, චිත්‍රපටයක මුඛ්‍ය භූමිකාව, අඩු පිරිවැයකින් කළ නිර්මාණ, විචිත්‍ර හාසය උප්පාදවන චිත්‍රපට වල සහ නාට්‍ය හා ක්‍රියාදාම චිත්‍රපට ඔස්සේ ප්‍රේක්ෂකයන්ට ඉදිරියට ගියේය.

මුල් අවිධිය සහ පවුල
එරික් බැනා (එරික් බැනාදිනොවික්)වික්ටෝරියා ජනපදේ මෙල්බර්න් නගරයේ උපත ලැබූ අතර; ඔහු තම පවුලේ බාලයා විය; ඔහුට එක සහෝදරයෙක් වූ අතර ඔහුගේ නම ඇන්ටෝනි විය. ඔහු තම පියාගේ පරම්පරාවෙන් "ක්රෝටියන්" (Croatian) බව උරුම කරගත් අයෙකි. එරික්ගේ පියාගේ පියා එනම් ඔහුගේ සීයා වන "මැට් බැනාදිනොවික්" (Mate Banadinović), දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයේන් පසුව ආජන්ටීනාවට ගිය අතර ඔහුගේ අත්තම්මා ජර්මනියට විගමනය කර පසුව කළෙක නැවතත් තම පුතා අයිවන් සමග (බැනාගේ පියා) ඔස්ටෙලියාවට ගියාය. එහිදී ඔහුගේ පියා "කාටර්පීලර් සංස්ථාවේ" (Caterpillar Inc.) ප්‍රවර්ධන කළමනාකරුවෙක් ලෙස රාජකාරි කළ අතර ඔහුගේ මව වන "එලනොර්" කොන්ඩ විලාසිතා සකසනියක් විය. එරික් බැනා ජීවත් වුයේ මෙල්බන් නගරයේ "Tullamarine" හි බටහිරට ආසන්නව පිහිටි ගුවන් තොටුපොලට ආසන්නවය. "ද මේල් ඉන් සන්ඩේ" (The Mail in Sunday) සගරාව සදහා ඔහු කතෘ "ඇන්ටෝනෙලා ගම්බෝට්ටෝ- බ්රුක්" එහිදී ඔහු මුහුණු දුන් වර්ගවාධ ගැටළු ගැන මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය: "Wog is such a terrible word; have always been proud of my origin, which had a big influence on my upbringing. I have always been in the company of people of European origin which had a big influence on my upbringing. I have always been in the company of people of European origin".

ඉතා කුඩා කාලයේ සිටම (එනම අවුරුදු 06 - 07 සිටම) එරික් තමාගේ හැකියාවන් මුලින්ම ප්‍රයෝජනයට ගත්තේ තම සියාගේ ගමන් විලාසය, කතා විලාසය අභිරුපනය කිරීමටය. ඒ මගීන් ඔහු තම පවුලේ සැමදෙනාගේම අවධානය දිනා ගත්තේය. එතනින් නොවතුනු ඔහු පාසල් අවිධ්යේද කරදර වලින් බේරීම සදහා තම ගුරුවරුන් අභිරුපනය කෙළේය. තරුණ වියේදී, එනම් 1979දී තිරගත වූ මේල් ගිබ්සන්ගේ "මැඩ් මැක්ස්" (Mad Max) චිත්‍රපටය නැරභිමෙන් පසුව එරික් විසින් තම ජීවිතය රංගනය ඔස්සේ ගෙන යාමට ප්‍රථම වතාවට තීරණය කරන ලදී. නමුත් 1991 වන තෙක් රංගනයට නොපිවිසුණු ඔහු, 1991 දී "මෙල්බන් කාසල් ආපන ශාලාවේ " (Melbourne's Castle Hotel) මත්පැන් හල් සේවකයෙක් ලෙස වැඩ කෙරන ලදී. එහිදී ඔහුව පලවෙනි සෑරේට "stand-up comedy" හී රගපෑමට බලෙන්ම නම්මවා ගත්තේය.

වෘත්තිය

ආරමිභය

1993 "ස්ට්ව් වීස්අඩ්" (Steve Vizard) ගේ "ටූ නයිට් ලයිව්" (Tonight Live) යන වැඩසටහනින් ප්‍රථම වතාවට එරික් බැනා රුපවාහිනීයට අවතීර්ණය වුණේය. එහිදී ඔහුගේ රගපෑමට ආකර්ශනය වුන "ස්කෙච්-කොමඩි" (Sketch Comedy) මාලාවේ සහ "ෆුල් ෆ්රෝන්ටල්" චිත්‍රපටයේ නිෂ්පදකවරු, එරික්ට එම වැඩසටහනට රචකයෙක් සහ රගපන්නෙක් ලෙස දායක වීමට ආරාධානා කළහ. එහි රගපෑ අවුරුදු 04 තුල, එරික් විසින් තමාගේම නිර්මාණ කිහිපයක් එලි දැක වූ අතර එම නිර්මාණ බොහොමයකටම තම පවුල සහ එහි සාමාජීකයන් පදනම් කරගත්තේය. ඔහුගේ නිර්මාණ අතරින් කොලොම්බෝ (Columbo),Arnold Schwarzenegger, සිල්වෙස්ටර් ස්ටෑලෝන් (Sylvester Stallone), සහ ටොම් කෘස් (Tom Cruise) පදනම් කෙරගෙන කළ නිර්මාණ ප්‍රේක්ෂකයන් අතර ජනප්‍රිය විය. එම සාර්ථකත්වයත් සමග ඔහු "ඔයුට් ඔෆ් බොව්න්ඩ්"(Out of Bound) නම් හාස්‍ය උපදවන ඇල්බමයක් තැටි ගත කළ අතර ඔහු විසින් නිර්මාණය කළ "එරික්" නම් රුපවාහිනී වැඩසටහන 1996 දී විකාශනය කෙරන ලදී. " ද එරික් බැනා ශෝව්" (The Eric Bana Show) එදිනෙදා දකින චරිත වල දළ සටහන් වලින් නිර්මාණය කළ හාස්‍ය රසයෙන් යුක්ත එකක් විය. කෙසේවුවත්, 1997 දී එරික් බැනා "ද මොස්ට් පොපුයලර් කොමඩි ප්‍රසනැලට්" (The Most Popular Comedy Personality) ලෙස තේරී පත්වීමෙන් "ලොජි" (Logie) සම්මානය දිනා ගත්තේය.

එම වර්ෂයේදීම ඕස්ට්‍රේලියානු සිනමා නිර්මාණයක් වූ "ද කාසල්" (The Castle) චිත්‍රපටයේ මංගල දර්ශනයද පැවැත්විය; එම චිත්‍රපටයේ කතාවට පාදක වුයේ මෙල්බන් ගුවන් තොටුපොළේ තම ගෙදර පවත්වාගෙන යාමට අරගල කරන පවුලක් වටාය. එරික් බැනා මෙම චිත්‍රපටයේ සහාය චරිතයක් වන "Con Petropoulous" සදහා තොර ගන්නා ලදී. මෙම චිත්‍රපටයට අනුව Con Petropoulous, "කික්-බොක්සිං" ගණකාධිකරුවෙක් වන අතර, ඔහු කතාවට අනුව ගෙදර ස්වාමියාගේ බෑනාද වේ. "ද කාසල්" චිත්‍රපටය ඕස්ට්‍රේලියානු ඩොලර් 10,326,428ක සාර්ථක ආදායමක් ලබා ගනිමින් ඕස්ට්‍රේලියානු ඉහල බොක්ස් ඔෆිස් වාර්තා කරන ලදී.

1997-2005

1997 වර්ෂයේදී එරික් බැනාගේ නාට්‍යම හැකියාවන් දියුණු නොවූ අවුරුද්දක් වුවත්, 2000 වසරේදී අප්‍රසිද්ධ අපරකරුවෙක් වූ "චොප්ර් රීඩ්" (Choper Read) පාදක කරගනිමින් නිර්මාණය වූ "චොපර්" (Chopper) චිත්‍රපටය සදහා අධ්‍යක්ෂක "ඇන්ඩ්රිව් ඩොම්යිනීක්" (Andrew Dominik) එරික් බැනාව තෝරා ගන්නා ලදී. ඩොම්යිනීක් තම "චොපර්" චිත්‍රපටය සදහා අවුරුදු 05ක් සමීක්ෂණ පැවැත්වූ අතර ඒ සදහා සුදුසු නළුවෙකු සොයාගැනීමට වෙහෙස දැරුවේය. නමුත් ඩොම්යිනීක් හට තමාට අවශ්‍ය පුද්ගලයාව තෝරා ගැනීමට නොහැකි වූ අතර ඒ අවස්ථාවේදී අපරාධකරු චොප්ර් රීඩ් විසින්ම ඩොම්යිනීක්ගේ චිත්‍රපටය සදහා "එරික් බැනාව" යෝජනා කෙළේය; චොපර් රීඩ්, එරික් බැනාගේ රූපවාහිනී වැඩසටහන් වල රසිකයෙක් විය.

මෙම චරිතය සදහා එරික් කොතරම් මහන්සි වුනාද කිවහොත් ඔහු චොප්ර් රීඩ් චරිතය සදහා තම මුළු කොන්ඩයම කැපු අතරම ඔහුගේ බර පවුම් 30කින්ද වැඩි කරගත්තේය. ඊට අමතරව, එරික් බැනා විසින් චොපර් ර්ඩ් සමග සම්පුර්ණ දවස 02 ක් රැදී ඔහුව අනුකරණය කළ යුත්තේ කෙසේද යන්න පෞද්ගලිකව වෙහෙස වී හොදින් ඉගෙන ගත්තේය. තවද, චිත්‍රපටය තිරගත කීරීම පටන්ගත් පසුවද , රුගත කරන ස්ථානයට පාන්දර 04ට යන එරික් බැනා පැය 05ක් පුරා චොපර් රීඩ්ගේ සිරුර පුරා ඇති පච්ච තම සිරුරේත් ඇදගැනීම සදහා නොසෙල්වී සිටිය. මෙම චිත්‍රපටිය ඕස්ට්‍රේලියාවේ සහ තවත් සීමිත රටවල් කීහිපයක පමණක් ප්‍රදර්ශනය වූ අතර එම චිත්‍රපටයහි තම රගපෑම් සදහා එරික් බැනාහට විශේෂ ඇගයුම් හිමිවිය. ඒ අතරින් ඇමෙරිකානු චිත්‍රපට විචාරකයෙක් වූ "රොජර් එබොට්" (Roger Ebort) එරික් බැනාගේ රගපෑම් ගැන මෙසේ ප්‍රකාශ කර ඇත: "නිෂ්පාදකවරුන් විසින් සොයා ගන්නා ලද එරික් බැනා නම් හාස්‍ය නළුවා දැනටමත් අනාගතයේ සිනමා තරු අතර බැබළේන තාරකාවක් වන බවට දැන් සිටම පෙර නිමිති පෙන්වයි. ඔහු අන් නළුවන් ළග නොමැති, කිසිම නාට්‍ය පාසලක උගන්නේ නැති අතිවිශේෂ රංගන හැකිය වලින් පරිපුර්ණ අයෙක්වේ.ඔහුගේ රගපම ඕනෑම කෙනුකුට ඇසපිය නොගෙසා බලාසිටීමට පලුවන්ය"
මෙම ප්‍රකාශනය සනාථ කරමින් "චොපර්" චිත්‍රපටය අදායම් අතරින් ඉතා සාර්ථක චිත්‍රපටයක් වූ අතර 2001 වර්ෂයෙදි "ඕස්ට්‍රේලියානු ෆිල්ම් ඉන්ස්ටිටියුට් අවොර්ඩ්" (Australian Film Institute Award) උළෙලදි හොදම චිත්‍රපටය සදහා නිර්දේශ විය. තවද,"චොපර්" චිත්‍රපටයහි රගපෑම සදහා "හොදම නළුවා" සම්මානය එරික්හට එම සම්මාන උළෙලේදිම පිරිනමනලදී.

ඉන්පසුව 2001වසරේදී, නැවතත් එරික් බැනා ඇමෙරිකානු සොල්දාදුවෙක් ලෙස "බ්ලැක් හැක් ඩෝව්න්" (Black Hack Down) යන චිත්‍රපටයේ "රිඩ්ලි ස්කොට්"ගේ (Ridley Scott) ආරාධනය මත පෙනී සිටියේය. ඒ වන විටත් එරික්ගේ රගපෑම් ගැන පැහැදී සිටිය ස්කොට්ස්චොට්, ඔහුව තම චිත්‍රපටය සදහා කිසිදු කුසලතා පරීක්ෂණයක් නොමැතිව තෝරාගන්නා ලදී. එම චිත්රවපටියේ බැනා සුපිරි ඩෙල්ටා බලකායේ පළමු පංතියේ සැරයන් නෝම් "හුට්" ගිබ්සන් ලෙස රගපාන ලදි. සෝමාලියාවේ මොගදීපු නුවරේදී, යුධයෙකදී, යුධකම්යෙකුගේ පැනයන ලුතිනන්වරු 02කු අල්ලා ගැනීමේ මෙහුයුම අසාර්ථක වීම නිසා පැනයාමකි එම සිද්ධිය. එරික් බැනා සොල්දාදුවෙක් ලෙස මෙහි රගපෑම සදහා තම "චොපර්" ච්ත්‍රපටය සදහා වැඩි කෙර්ගත් සිරුරේ බර නැවතත් අඩු කරගන්නා ලදී. ඊට අමතරව, "ඩෙල්ටා ෆොස්හි මෙහෙයුම් ස්ථානය වූ "ෆෝට් බ්‍රරැග්" (Fort Bragg) වලට ගොස් වෙනම අවි ආයුධ භාවිතා කරන්නේ කෙසේද යන්න ඉගෙන ගත්තේය.

2002දි "ද නගට්" (The Nugget) සිනමා පටය එරික් බැනාගේ ඊළග අඩු පිරිවැයකින් නිමවූ ව්‍යාපෘතිය විය. මෙම චිත්‍රපටයේ කතාවට පාදක වුනේ "සාමාන්‍ය කාර්මික පුද්ගලයන් 03දෙනෙකුට හදිසි ධන ලාභයක් හිමිවූ විට ඊළගට ඔවුන් කුමක් වේද?" යන්නයි. මෙම කතාව ඕස්ට්‍රේලියාවේ මධ්‍යම අධයමක් ලබන්නට සමත් විය. එරික් බැනා තම "චොපර්" චිත්‍රපටය තිරගත්විමෙන් පසුව "ද නගට්" චිත්‍රපටයේ තිර කෘතිය කියවද්දී එම කතාවේ සහ තම ජීවන කතාවේ අති කිට්ටු සම්බන්ධතාවය "ද නගට්" චිත්‍රපටය තෝරා ගැනීමට හේතුවූ බව ඔහු මාධ්‍යට ප්‍රකාශ කොට ඇත. මෙම චිත්‍රපටයේ තිරගත කිරීම් සිදුවූ කාලය තුල එරික් විසින් ප්‍රසිද්ධ විකට කාටුන් කතාවක්වූ "ද එන්කෙරෙඩ්බල් හල්ක්" (The Incredibal Hulk) පාදක කෙරගෙන නිපදිවමට බලාපොරොත්තුවූ චිත්‍රපටයේ "Bruce Baneer" ප්‍රධාන චරිතය සදහා එරික්හට ආරාධනා කෙළේය. නමුත් එම ආරාධනාව ඔහු පිළිගත්තේ අධක්ෂක ඈන් ලී (Ang Lee) එම ව්‍යාපෘතියට දායකවූ පසුවය. ඔහු තම චිත්‍රපටයක් වූ "ද අයිස් ස්ටෝම්"හි (The Ice Strom) ලීගේ දායකත්වය සම්බන්ධයෙන් ඇතිවූ පැහැදීම නිසා "හල්ක්" චිත්‍රපටයේ රගපෑම සදහා අවසාන තිරපිටපත ඉවරවීමට ප්‍රථම කැමති විය. තවද, "Bruce Baneer" චරිතය තුල ඇති "නාට්‍යමය අන්තර්ගතයත්". "ඔහු ගතානුගතික වීරයෙක් නොවීමත්" එරික් බැනා මෙම චරිතය තෝරා ගැනීමට හේතුවිය. 2003වසරේදී තිරගතවූ "හල්ක්" චිත්‍රපටය මිශ්‍ර ප්‍රතිචාර ලබාගනිමින්, මධ්‍යම සාර්ථකත්වයක් ලබකරගත්හ. නමුත් එහි බැනාගේ රගපෑම ගැන සැවෝම අගය කළහ. නිව්යෝර්ක් ඩේලිනිව්ස් සගරාවේ කතෘ ජැක් මැතිවි, එරික් බැනා Bruce Baneerගේ චරිතය "ඉතා හොද අවොබෝධයකින්" කළ බව වාර්තා කරනලදී. තවද, බැනා විසින් "Cinescape Genre Face of the Future" චිත්‍රපටය සදහා "Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films" සදහා නිර්දේෂවිය.

2004 අවුරුද්ද තුළ, එරික් බැනා විසින් අධික වියදමක් දරා නිම කළ "ට්‍රෝයි" චිත්‍රපටයේ "බ්‍රරැට් පිටි" සමග රගපාන ලදී. මෙම චිත්‍රපටයේ ඔහු පෙනී සිටියේ ග්‍රීක රණශුරයෙක් වූ "අකිලිස්ට" (Achilles) විරුද්ව "ට්‍රෝජන්" හමුදාවේ නායකයා වූ "හෙක්ටර්" කුමාරයා ලෙසය. අධක්ෂකවරයා වූ Wolfgang Petersen විසින් ඔහුට මෙම චරිතය ලබා දුන්නේ බ්‍රරැට් පිටි මුණගැසීමෙන් පසුවය, ඔහු චොපර් චිත්‍රපටයේ රසිකයෙක් විය. මෙම චිත්‍රපටිය ජාත්‍යන්තරය වශයෙන් සාර්ථකවූ අතර, ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 364ක දළ ආදායමක් ලබාගත්තේය. නමුත් උතුරු ඇමෙරිකාව තුළ එම චිත්‍රපටය සාර්ථක නොවූ අතර, එහි ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 133ක අඩු දළ ආදායමක් උපයගත්තේය.

2005 - අද දක්වා

එරික් බැනාගේ "හල්ක්" සහ "ට්‍රෝයි" චිත්‍රපට වල අසාර්ථකත්වයත් සමග, විචාරකයන් එරික් බැනාගේ රගපෑම අධික පිරිවැයක් වැයකර නිපදවූ චිත්‍රපට සදහා සුදුසුද යන්න ප්‍රශනයක් ඇතිවිය. මෙම ප්‍රශ්නවලට "එම්පයර්" සගරාව ඔස්සේ පිළිතුරු ධුන් එරික් බැනා ප්‍රකාශ කලේ: "මම හිතන්නේ නැහැ "හල්ක්" චිත්‍රපටය අසාර්ථකයි කියල. කෙනෙක් දීර්ඝ කාලයක් තිරගත කිරිමික යෙදෙනවා නම් එය ඔහුගේ දීර්ඝකාලින ආයෝජනයක්වේ. මම කරපු හැම චිත්‍රපටයකම අවසානය නරක නම් මම බලවත් ලෙස අපහසුතාවයට පත්වෙනවා; නමුත් හැම අවස්ථාවෙදිම මම අවසානයේදී ලැබුණු ප්‍රතිපලය ගැන සතුට පත්වුණා. "ට්‍රෝයි" ඩොලර් මිලියන 50ක් අඩුවෙන් උපයන්න ඇති එත මම ඒ ගැන දුක්වෙන්නේ නැහැ".

පසු අවුරුද්ද තුළ, එරික් බැනා ස්ට්වන් ස්ෆිල්බර්ග්ගේ (Steven Spielberg) "මුනිච්" (Munich) චිත්‍රපටයෙහි ඩැනියෙල් ක්‍රිග් සහ ජෙහ්රි රෂ් සමග රගපාන ලදී.ඔහු එහි රගපාන ලද්දේ "අවනර්" (Avenar)චරිතයවේ. චිත්රහපටයට අනුව අවනර් "මොසාඩ්" (Mosad) ඒජන්තවරයෙක් වන අතර ඔහුට පවිරි තිබුනේ, 1972 ගිම්හාන ඔලිම්පික් තරගයට සහභාගී වූ එශ්රානයල් (Israeil)ක්රිතඩා කණ්ඩායම ඝාතනය කළ "කළු සැප්තැම්බර්" (Black September)ත්රුස්තවාදීන්ව විනාශ කිරීමටය. මෙම චිත්රිපටය අතිශයෙන් සාර්ථකවූ අතර "ඇකඩම් අවෝඩ්" සම්මාන 05ක් 2006දී දිනා ගන්නා ලදී. ලොස්ඇන්ජලීස් ටයිම්ස් සගරාව" අනුව ඔහ්ගේ රංගනය අතිවිශිෂ්ඨය.

2006දී එරික් බැනා සිනමා අක්ධිමියට බැදීමට ආරාධනා කෙරන ලදී. "ලකී යු" (Lucky you) චිත්ර)පටය 2007 ප්දර්සනය විය. එහි ඔහු "හුක් චිවර්" (Huck Cheever) නම් වුර්තිය සුදු අන්තුවෙක්ගේ චරිතය රග පෑවේය. ඔහුගේ ඊලග චිත්ර්පටය වූ "රෝමුලුස්, මයි ෆාධර්" (Romulus, My Father) ව්ය. එහි කතා වස්තුව වූයේ කරධර මැද පුතා හදාවඩා ගත් පවුලක් වටා ගෙතී ඇත. චිත්රsපටය සාර්ථකවිය. ඒ සදහා ඔහුට ඔසට්රූලියාවේ චිත්රහපට ආයතනයක හොදම නළුවා සම්මානය හිමි කරදෙන ලදී.

බනාගේ ඊලග ව්යාපපෘතිය එනම් චිත්ර පටය "ද අදර් බෝලින් ගර්ල්" (The other Boleyn Girl)(2007) විය. එහි ඔහු "ස්කාලට් ජොන්සන්" (Scarlett Jonson) සහ "නටාලි පොර්ට්මන්" (Natali Portman) සමග එංගලන්තයේ අටවැනි හෙන්රි රජු ලෙස රගපාන ලදී. මෙකි චරිතය ලැබීමෙන් පසු ඔහු පුදුමයට පත්විය. වෙන නමකින් ඉදිරිපත් කෙරුවේ නම් ඔහු එය ප්ර තික්ෂේප කිරීමට ඉඩ තිබු බව ඔහු කියා සිටියේය.

ඊලග වසරේදී ඔහු "ක්රිමස් පයින්" Chris Pine) සහ Zachary Quinto හා එක්ව" ස්ටාර් ට්‍රැක්" (Star Track) විද්යාර ප්ර්බන්ධන්යේ රගපවේය. තමාගේ ලෝකය සහ එහි වැසියන් විනාශ කල "ස්පාර්ක්" නමතාගෙන් පලිය ගන්නා "නීරෝ" නමැති නැව් කපිතගේ චරිතය ඔහු එහි රගපවේය. චිත්රුපටය සාර්ථක විය. ලැබූ අදායම ඩොලර් මිලියන 380 කී.

 පෞද්ගලික ජීවිතය

1995 වර්ෂයේදී එරික් බැනා "ෆුල් ෆ්රෝන්ටල්"හි රගපාන අතර තුර ඔහු රෙබෙකා ගිලිසන්, ඇය "සෙවන් නෙට්ව්ක්"හි අන්තරජාතීය නීති ලේකකයෙක් වූ අතර නව වේල්සයේ අගවිනිසුරු සහ අභාවප්‍රත්‍ර ඕස්ට්‍රේලියානු අගවිනිසුරු මුරේ ගිලිසන්ගේ (Murray Gleeson) දුව වුවාය. එරික් බැනා ඇයට ඇමෙරිකාවේදී තමා විවාහ කරගන්නා ලෙස යෝජනා කල අතර ඔවුන් 1997දී විවාහ විය. ඊට කලින් වර්ෂයේදී (එනම් 1996 දී) ඔහු "වසරේ හොදම තනිකඩයා" ලෙස "ක්ලියෝ" සගරාවෙන් නම් කෙරන ලදී. එරික් බැනා සහ ගිලිසන්හට දරුවන් දෙදෙනෙක් ඇති අතර, ඔවුන් පිළිවෙලින් පුතා "කලුවූස්" (Klaus) (උපන් දිනය අගෝස්තු මස 1999) සහ දුව "සොපියා" (Sophia) (උපන් දිනය අප්‍රේල් මස 1999) වේ. ඔවුන් සියලු දෙනා මෙල්බන් වල ජීවත්වේ. එරික්, බැනා ලෙස සැවෝම හැදින්වුවත්, ඔහුගේ සියලුම නීති ලියකියවිලි වල ඔහුගේ වාසගම "බැනාදිනොවික්" (Banadinović) ලෙස සදහන් වේ.

ඒරික් බැනා තමා පෞද්ගලික ජීවිතයදී "මොටෝර් රේසින්" ලෝලියෙකු වන අතර ඔහු ඕස්ට්‍රේලියාවේදී මොටෝර් රථ ධාවන තරග වලට සහභාගිවේ. ඔහු මොටෝර් රථ ධාවනයට කොතරම් කැමතිද කිවහොත් ඔහුට අවුරුදු 14දී පුර්ණකාලින මොටෝර් රථ කාර්මික ශිල්පයෙක් වීමට ආසාවක් ඇතිව්ය. නමුත් එයට අකමැතිවූ ඔහුගේ පියා තමාගේ විනොදන්සය තමාගේ රැකියාව කරනොගන්නා ලෙස අවවාද කරන ලදී. නමුත් එරික් තම පළමු මොටෝර් රථය මිලිදී ගනු ලැබුවේ තමාට අවුරුදු 15දීය, එය "1974 XB Ford Falcon coupé" මෝටර් රථය විය. ඔහු එය ගනු ලැබුවේ ඩොලර් 1100කට ආසන්නවය. ඔහුගේ ප්‍රථම මොටෝර් රථ ධාවන tharagaya සදහා ඔහු මෙම රථය භාවිත කළ අතර එය Tasmania දුපත වටා සතියක් පැවතුනි. (බැනා තම මෝටර් රථය අවුරුදු 25ක් භාවිතා කරන ලදී. 2009 වසරදී ඔහු විසින් තම පළමු ලේඛනගත චිත්‍රපටය වන "ලව් ද බිස්ට්" (Love The Beast) නිකුත් කළේය. විචාරක සමීක්ෂණ අනුව මෙම චිත්‍රපටිය මෝටර් රථ ධාවනය තරග වටා සහ එරික් බැනාගේ සමීප මිත්‍රයන් වටා ගෙතුණු එකක් විය.) 2004 වර්ෂයේදී, "Australia's Porsche Challenge" තරගය සදහා තරග වැදීම සදහා ඔහු විසින් "Porsche 944''''' මෝටර් රථය මිලිදී ගනු ලැබිය.

තරුණ වයසේදී බැනා ප්රසිද්ධ පාපන්දු ලෝලියෙකි. ඔහු තරුණ වයසේදී තම සියා සමග නිතරම පාපන්දු තරග බැලීමට St Kilda Football Club වලට රැගෙන ගිය කාලයේ සිට පාපාන්දු තරග වලට ඔහුගේ ඇල්ම ඇතිවුනේය. එය ඕස්ට්රේදලියාවේ පපන්දු ක්රීඩා සංගමයේ ප්රිරයතම පපන්ධු ක්රීඩා සමාජය විය. නිවාඩු සමයේ හෝ චිත්රනපට පචාරක කටුයුතු වලිදී නිතරම පාපන්දු ක්රී ඩා තරග වලදී ඔහු දැක ගත හැකි විය. St Kilda Football Club හි කළ තිරගත කීරීම් "Funny People" (2009) චිත්රපටයේද දැක ගත හැක. එමෙන්ම NBC Late Night with Jimmy Fallon වැඩසටහන තුලදීද එවැනිම එරික් බනාගේ රගපෑම් දැක ගත හැක. 2010 දී එරික් බැනා නම් කෙරන ලද්දේ ප්රැවේශ පත්රැ දරන නොම්මර එකේ සාන්තුවරයා ලෙසය.

සුභ සාධක කටයුතු

නිවහනක් නොමැති විදි දරුවන්ට කැපවූ පුජ්ය ක්රි්ස් ර්යිලිස්ගේ පුණ්යැ සමාගමේ එරික් බැනා තනොඅති කෙනෙක් විය. 2008 පුජ්යව ක්රිූස් (Father Chris Riley) සමග එම කටයුතු සදහා දන්විමිකටද පෙනී සිටියේය. එරික් බැනා විසින් ඕස්ට්රේකලියාවේ මානසික රෝග සංවිදානයේ ක්රි්යාකාරී සාමාජිකයෙක් විය. තවද, ඔහු ඕස්ට්රේලියාවේ ළමා පදනමේ ඇට මිදුළු පරිත්යාරග කිරීමේ සංවිධානයේ සාමාජිකයෙකුද විය. 1995 සිට මෙල්බන්යතුරුපැදි ධාවකයින්ගේ සංවිධානයේ නත්තල් උත්සවයට දිලිදු ළමුන්ට තෑගි දීම සදහා මුදල් රැස් කිරීමේ කටයුතු සදහා එරික් බැනා සහබග්හි විය.

2005 දී වදවීමේ තර්ජනයට ලක්වී ඇති "Terrors of Tasmania" සතා පිළිබද වාර්තා චිත්රතපටයක් සදහා එරික් විසින් විස්තර කතන්දරයක් කරනු ලැබිය. එය "Manganinnie" නම් Terrors of Tasmania ගැහැණු සතාගේ කතාව විය. මෙකි සතුන්ගේ ජීවිතයට අවධානම් මුහුනේ ඇතිවන පිළිකාවන් පිළිබද එයින් විස්තර කෙරේ. ඔහු "Royal society for the Prevention of Cruelty of Animals" හි වැඩ කේර ඇති අතර සත්ව ආරක්ෂාව සදහා ආරක්ෂණ නිවහන් තැනීමට මුද්ල් පරිතාගය කර ඇත.

චිත්‍රපටකාර්ය ලයිස්තුව

1968 උපත්
නළුවෝ

එරික් බැනා


Patrekur Jóhannesson (7. srpnja 1972.), islandski bivši rukometni reprezentativac, danas rukometni trener. Izbornik austrijske reprezentacije na svjetskom prvenstvu 2019. godine.

Sin je učiteljice i novinarke Margrét Thorlacius i učitelja i trenera Jóhannesa Sæmundssona. Patrekurov brat je povjesničar i današnji predsjednik Islanda Guðnija Thorlaciusa Jóhannessona i sustavskog analitičara Jóhannesa. Sin mu je popularni reper na Islandu, umjetničkog imena Jói Pé.

Izvori

Islandski rukometaši
Islandski rukometni treneri

Patrekur Jóhannesson


Bajram Curri (16 January 1862 – 29 March 1925) was an Albanian chieftain, politician and activist who struggled for the independence of Albania, later struggling for Kosovo's incorporation into it following the 1913 Treaty of London. He was posthumously given the title Hero of Albania.

Early life
Bajram Curri was born in 1862 or 1866 in Rahovec. Most of the sources place year of birth as 1862, while more recent sources based on his recently discovered passport state 1866. His family originated in Krasniqi (present Tropojë), in the Highlands of Gjakova. At his birth, the Curri family was led to the Ottoman prison in Krushë e Madhe, Rahovec; his father Shaqir Aga had led a rebellion in Krasniq against the Ottomans due to heavy taxes and military recruitment, and had been interned by them. Shaqir Aga Curri was a trusted man of Abdullah Pasha Dreni of Gjakova, and apparently had become instrumental in tax-collection procedures and punishing expeditions of Pasha Dreni in the area. He aided Pasha Dreni during the Attack against Mehmed Ali Pasha, and was killed in the skirmish by the forces of the League of Prizren.

Career
Whilst the present-day regions of Albania were under Ottoman control, Curri represented the interests of the Albanians.

Between 1885 and 1886, he got into a feud with Riza Bey Gjakova that lasted for a decade and was only ended through an envoy sent by the sultan who conferred upon each man a military command and rank with Curri becoming a captain of the gendarmerie in Pristina. To govern, Sultan Abdulhamid II used patronage networks by awarding privileges and government positions to co opt local leaders such as Curri into the Ottoman system. In 1893 he participated in a revolt in Kosovo led by Haxhi Zeka, which was quickly suppressed by the Ottoman army. During 1899 he became a founding member of Zeka's League of Peja. In 1906 he became one of the founders of the Gjakovë branch of the Secret Committee for the Liberation of Albania (Bashkimi Society) and an influential member.

Like some educated Albanians with nationalist sentiments of the time, Curri supported the unity of Albanians from different religions under the banner of Skanderbeg and was in favour of government reforms that benefited Albanians. During the Young Turk Revolution, Galib Bey managed to get Albanian leaders Curri, Nexhip Draga and Ferhat Draga to attend a meeting at Firzovik (modern Ferizaj) and use their influence to sway the crowd through fears of "foreign intervention" to support constitutional restoration. During the 31 March Incident, among the 15,000 volunteers assisting the larger Ottoman army, Curri, along with Çerçiz Topulli, mobilized 8,000 Albanians to put down the revolt in Istanbul. The repressive activities and broken promises of the Young Turks, however, led Curri to resume militant activities against the Ottoman authorities. In 1912, due to the deteriorating situation between Albanians and Ottoman authorities, Curri alongside other Albanian leaders were present at a meeting in Junik on 20 May where a besa (pledge) was given to wage war on the Young Turk government.  He had an active role in the Albanian Revolt of 1912, fighting alongside Hasan Prishtina, Isa Boletini, Themistokli Gërmenji and others against the Turks. He was also one of the leaders in the Battle of Lumë against the Serbian military, which delayed their expansion to Albania and secured the Albanian independence. On August 18, the moderate faction led by Prishtina managed to convince Curri, and other leaders Idriz Seferi, Riza Bey Gjakova and Isa Boletini of the conservative group to accept the agreement with the Ottomans for Albanian sociopolitical and cultural rights. He successfully fought in 1912 against the Young Turks. During the 1912 uprising, while waiting for an Ottoman response to the demands of the rebels, Curri and other leaders of the rebellion ordered their forces to advance toward Üsküb (modern Skopje) which was captured during August 12–15.

During World War I, he organized a guerrilla unit as part of the Kachak movement through the Committee for the National Defence of Kosovo which he was a member. On 20 October 1914, 1,000 Albanians, led by Bajram Curri, Isa Boletini, Bulgarian komitadjis and Austro-Hungarian officers, attacked a Montenegrin base near Gjakova, and took two hill artillery pieces with them. The Montenegrin army then surrounded and defeated them, and pushed them into Albanian territory.

In 1915 he became a founding member of the Committee for the National Defence of Kosovo. This organization later established relations with the Comintern (which gave support for the self-determination of nations), with Curri later saying in December 1921 to the Soviet minister in Vienna that, "The Albanian people await impatiently the determination of their frontiers not on the basis of brutal and bloody historical considerations, but rather on the basis of the situation which actually exists today. With the firm conviction that Soviet Russia will be able in the near future to determine the boundaries of Europe, especially in the Balkans, in a just manner, I pray that the great Soviet government will grant our just requests at that time."

Following the Congress of Lushnja in 1920 he became a minister without portfolio in the Albanian cabinet. In Albania's politics he identified himself with the left-wing forces of Fan Noli against Ahmet Zogu. In December 1921 he became Minister of War in the unstable government of Hasan Prishtina, replacing Zogu. Within days, however, Zogu assembled his fellow Mati tribesmen and overthrew the government, forcing Prishtina, Curri and others to flee northwards. In March 1922 Curri and Prishtina began a revolt against Zogu which failed. The revolt was crushed, 8 March 1922,  by the  captain Prenk Pervizi,  owing to the efforts of the British ambassador to Albania, Harry Eyres, who convinced one of the rebel commanders to surrender. Two years later, having stayed in the meantime in the mountains in order to evade Zogist forces, he issued the call to arms which began the Bourgeois-Democratic Revolution of June 1924 against Zogu.

Following the defeat of the revolution Curri continued his opposition to Zogu. On March 29, 1925, he was surrounded by Zogist troops while hiding in a cave near Dragobia. He was killed by his own friends so their lives could be spared by the zogist troops.

Years later in honour of Bajram Curri the town of Kolgecaj was renamed after him in 1952.

References

1862 births
1925 deaths
Military personnel from Gjakova
Albanian revolutionaries
Kosovo Albanians
Kosovan soldiers
Heroes of Albania
19th-century Albanian people
20th-century Albanian people
Government ministers of Albania
Defence ministers of Albania
Ministers without portfolio of Albania
Albanian nationalists
Albanian rebels
Members of the Parliament of Albania
Politicians from Gjakova
Albanian people from the Ottoman Empire

Bajram Curri


Shall and will are two of the English modal verbs. They have various uses, including the expression of propositions about the future, in what is usually referred to as the future tense of English.

Historically,   prescriptive grammar stated that, when expressing pure futurity (without any additional meaning such as desire or command), shall was to be used when the subject was in the first person, and will in other cases (e.g., "On Sunday, we shall go to church, and the preacher will read the Bible.") This rule is no longer commonly adhered to by any group of English speakers, and will has essentially replaced shall in nearly all contexts.

Shall is, however, still widely used in bureaucratic documents, especially documents written by lawyers. Owing to heavy misuse, its meaning can be ambiguous, and the United States government's Plain Language group advises writers not to use the word at all. Other legal drafting experts, including Plain Language advocates, argue that while shall can be ambiguous in statutes (which most of the cited litigation on the word's interpretation involves), court rules, and consumer contracts, that reasoning does not apply to the language of business contracts. These experts recommend using shall but only to impose an obligation on a contractual party that is the subject of the sentence, i.e., to convey the meaning "hereby has a duty to".

Etymology

The verb shall derives from Old English sceal. Its cognates in other Germanic languages include Old Norse skal, German soll, and Dutch zal; these all represent *skol-, the o-grade of Indo-European *skel-.  All of these verbs function as auxiliaries, representing either simple futurity, or necessity or obligation.

The verb will derives from Old English willan, meaning to want or wish. Cognates include Old Norse vilja, German wollen (ich/er/sie will, meaning I/he/she want/s to), Dutch willen, Gothic wiljan. It also has relatives in non-Germanic languages, such as Latin velle ("wish for") and voluptas ("pleasure"), and Polish woleć ("prefer"). All of these forms derive from the e-grade or o-grade of Indo-European *wel-, meaning to wish for or desire. Within English, the modal verb will is also related to the noun will and the regular lexical verb will (as in "She willed him on").

Early Germanic did not inherit any Proto-Indo-European forms to express the future tense, and so the Germanic languages have innovated by using auxiliary verbs to express the future (this is evidenced in Gothic and in the earliest recorded Germanic expressions). In English, shall and will are the auxiliaries that came to be used for this purpose. (Another one used as such in Old English was mun, which is related to Scots maun, Modern English must and Dutch moet)

Derived forms and pronunciation
Both shall and will come from verbs that had the preterite-present conjugation in Old English (and generally in Germanic), meaning that they were conjugated using the strong preterite form (i.e., the usual past tense form) as the present tense. Because of this, like the other modal verbs, they do not take the usual -s in Modern English's third-person singular present; we say she shall and he will – not *she shalls, and not *he wills (except in the sense of "to will" being a synonym of "to want" or "to write into a will"). Archaically, there were, however, the variants shalt and wilt, which were used with thou.

Both verbs also have their own preterite (past) forms, namely should and would, which derive from the actual preterites of the Old English verbs (made using the dental suffix that forms the preterites of weak verbs). These forms have developed a range of meanings, frequently independent of those of shall and will (as described in the section on should and would below). Aside from this, though, shall and will (like the other modals) are defective verbs – they do not have other grammatical forms such as infinitives, imperatives or participles. (For instance, I want to will eat something or He's  go to sleep do not exist.)

Both shall and will may be contracted to -'ll, most commonly in affirmative statements where they follow a subject pronoun. Their negations, shall not and will not, also have contracted forms: shan't and won't (although shan't is rarely used in North America, and is becoming rarer elsewhere too).

The pronunciation of will is , and that of won't is . However shall has distinct weak and strong pronunciations:  when unstressed, and  when stressed. Shan't is pronounced  in England, New Zealand, South Africa etc.; in North America (if used) it is pronounced , and both forms are acceptable in Australia (due to the unique course of the trap–bath split).

Specific uses of shall or will
The modal verbs shall and will have been used in the past, and continue to be used, in a variety of meanings. Although when used purely as future markers they are largely interchangeable (as will be discussed in the following sections), each of the two verbs also has certain specific uses in which it cannot be replaced by the other without change of meaning.

The most common specific use of shall in everyday English is in questions that serve as offers or suggestions: "Shall I ...?" or "Shall we ...?" These are discussed under  below.

In statements, shall has the specific use of expressing an order or instruction, normally in elevated or formal register. This use can blend with the usage of shall to express futurity, and is therefore discussed in detail below under .

Will (but not shall) is used to express habitual action, often (but not exclusively) action that the speaker finds annoying:
He will bite his nails, whatever I say.
He will often stand on his head.

Similarly, will is used to express something that can be expected to happen in a general case, or something that is highly likely at the present time:
A coat will last two years when properly cared for.
That will be Mo at the door.

The other main specific implication of will is to express willingness, desire or intention. This blends with its usage in expressing futurity, and is discussed under . For its use in questions about the future, see .

Uses of shall and will in expressing futurity

Both shall and will can be used to mark a circumstance as occurring in future time; this construction is often referred to as the future tense of English. For example:
 Will they be here tomorrow?
 I shall grow old some day.
 Shall we go for dinner?
When will or shall directly governs the infinitive of the main verb, as in the above examples, the construction is called the simple future. Future marking can also be combined with aspectual marking to produce constructions known as future progressive ("He will be working"), future perfect ("He will have worked") and future perfect progressive ("He will have been working"). English also has other ways of referring to future circumstances, including the going to construction, and in many cases the ordinary present tense – details of these can be found in the article on the going-to future.

The verbs will and shall, when used as future markers, are largely interchangeable with regard to literal meaning. Generally, however, will is far more common than shall. Use of shall is normally a marked usage, typically indicating formality and/or seriousness and (if not used with a first person subject) expressing a colored meaning as described below. In most dialects of English, the use of shall as a future marker is viewed as archaic.

Will is ambiguous in first-person statements, and shall is ambiguous in second- and third-person statements. A rule of prescriptive grammar was created to remove these ambiguities, but it requires that the hearer or reader understand the rule followed by the speaker or writer, which is usually not the case. According to this rule, when expressing futurity and nothing more, the auxiliary shall is to be used with first person subjects (I and we), and will is to be used in other instances. Using will with the first person or shall with the second or third person is asserted to indicate some additional meaning in addition to plain futurity. In practice, however, this rule is not observed – the two auxiliaries are used interchangeably, with will being far more common than shall. This is discussed in more detail in the following sections.

Prescriptivist distinction

According to Merriam Webster's Dictionary of English Usage, the distinction between shall and will as future markers arose from the practice of Latin teaching in English schools in the 14th century. It was customary to use will to translate the Latin velle (meaning to wish, want or intend); this left shall (which had no other equivalent in Latin) to translate the Latin future tense. This practice kept shall alive in the role of future marker; it is used consistently as such in the Middle English Wycliffe's Bible. However, in the common language it was will that was becoming predominant in that role. Chaucer normally uses will to indicate the future, regardless of grammatical person.

An influential proponent of the prescriptive rule that shall is to be used as the usual future marker in the first person was John Wallis. In Grammatica Linguae Anglicanae (1653) he wrote: "The rule is [...] to express a future event without emotional overtones, one should say I shall, we shall, but you/he/she/they will; conversely, for emphasis, willfulness, or insistence, one should say I/we will, but you/he/she/they shall".

Henry Watson Fowler wrote in his book The King's English (1906), regarding the rules for using shall vs. will, the comment "the idiomatic use, while it comes by nature to southern Englishmen ... is so complicated that those who are not to the manner born can hardly acquire it". The Pocket Fowler's Modern English Usage, OUP, 2002, says of the rule for the use of shall and will: "it is unlikely that this rule has ever had any consistent basis of authority in actual usage, and many examples of [British] English in print disregard it".

Nonetheless, even among speakers (the majority) who do not follow the rule about using shall as the unmarked form in the first person, there is still a tendency to use shall and will to express different shades of meaning (reflecting aspects of their original Old English senses). Thus shall is used with the meaning of obligation, and will with the meaning of desire or intention.

An illustration of the supposed contrast between shall and will (when the prescriptive rule is adhered to) appeared in the 19th century, and has been repeated in the 20th century and in the 21st:
 I shall drown; no one will save me! (expresses the expectation of drowning, simple expression of future occurrence)
 I will drown; no one shall save me! (expresses suicidal intent: first-person will for desire, third-person shall for "command")
An example of this distinction in writing occurs in Henry James's 1893 short story The Middle Years:
"Don't you know?—I want to what they call 'live.'"
The young man, for good-by, had taken his hand, which closed with a certain force. They looked at each other hard a moment. "You will live," said Dr. Hugh.
"Don't be superficial. It's too serious!"
"You shall live!" Dencombe's visitor declared, turning pale.
"Ah, that's better!" And as he retired the invalid, with a troubled laugh, sank gratefully back.

A more popular illustration of the use of "shall" with the second person to express determination occurs in the oft-quoted words the fairy godmother traditionally says to Cinderella in British versions of the well-known fairy tale: "You shall go to the ball, Cinderella!"

Another popular illustration is in the dramatic scene from The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring when Gandalf checks the Balrog's advance with magisterial censure, "You shall not pass!"

The use of shall as the usual future marker in the first person nevertheless persists in some more formal or elevated registers of English. An example is provided by the famous speech of Winston Churchill: "We shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender.'"

Colored uses

Whether or not the above-mentioned prescriptive rule (shall for the unmarked future in the first person) is adhered to, there are certain meanings in which either will or shall tends to be used rather than the other. Some of these have already been mentioned (see the Specific uses section). However, there are also cases in which the meaning being expressed combines plain futurity with some additional implication; these can be referred to as "colored" uses of the future markers.

Thus shall may be used (particularly in the second and third persons) to imply a command, promise or threat made by the speaker (i.e., that the future event denoted represents the will of the speaker rather than that of the subject). For example:
You shall regret it before long. (speaker's threat)
You shall not pass! (speaker's command)
You shall go to the ball. (speaker's promise)

In the above sentences, shall might be replaced by will without change of intended meaning, although the form with will could also be interpreted as a plain statement about the expected future. The use of shall is often associated with formality and/or seriousness, in addition to the coloring of the meaning. For some specific cases of its formal use, see the sections below on  and .

(Another, generally archaic, use of shall is in certain dependent clauses with future reference, as in "The prize is to be given to whoever shall have done the best." More normal here in modern English is the simple present tense: "whoever does the best"; see .)

On the other hand, will can be used (in the first person) to emphasize the willingness, desire or intention of the speaker:
I will lend you £10,000 at 5% (the speaker is willing to make the loan, but it will not necessarily be made)
I will have my way.
Most speakers have will as the future marker in any case, but when the meaning is as above, even those who follow or are influenced by the prescriptive rule would tend to use will (rather than the shall that they would use with a first person subject for the uncolored future).

The division of uses of will and shall is somewhat different in questions than in statements; see the following section for details.

Questions
In questions, the traditional prescriptive usage is that the auxiliary used should be the one expected in the answer. Hence in enquiring factually about the future, one could ask: "Shall you accompany me?" (to accord with the expected answer "I shall", since the rule prescribes shall as the uncolored future marker in the first person). To use will instead would turn the question into a request. In practice, however, shall is almost never used in questions of this type. To mark a factual question as distinct from a request, the going-to future (or just the present tense) can be used: "Are you going to accompany me?" (or "Are you accompanying me?").

The chief use of shall in questions is with a first person subject (I or we), to make offers and suggestions, or request suggestions or instructions:
 Shall I open a window?
 Shall we dance?
 Where shall we go today?
 What shall I do next?
This is common in the UK and other parts of the English-speaking world; it is also found in the United States, but there should is often a less marked alternative. Normally the use of will in such questions would change the meaning to a simple request for information: "Shall I play goalkeeper?" is an offer or suggestion, while "Will I play goalkeeper?" is just a question about the expected future situation.

The above meaning of shall is generally confined to direct questions with a first person subject. In the case of a reported question (even if not reported in the past tense), shall is likely to be replaced by should or another modal verb such as might: "She is asking if she should open a window"; "He asked if they might dance."

The auxiliary will can therefore be used in questions either simply to enquire about what is expected to occur in the future, or (especially with the second person subject you) to make a request:
 Where will tomorrow's match be played? (factual enquiry)
 Will the new director do a good job? (enquiry for opinion)
 Will I put on the radio? (enquiry for confirmation to act)
 Will you marry me? (request)

Legal and technical use

US legal system
Bryan Garner and Justice Scalia in Reading Law: The Interpretation of Legal Texts describe that some legal drafting has sloppy use of the word "shall". Nevertheless, Garner and Scalia conclude that when the word "shall" can reasonably be understood as mandatory, it ought to be taken that way. In 2007 the U.S. Supreme Court said ("The word 'shall' generally indicates a command that admits of no discretion on the part of the person instructed to carry out the directive"); Black's Law Dictionary 1375 (6th ed. 1990) ("As used in statutes ... this word is generally imperative or mandatory").

Legislative acts and contracts sometimes use "shall" and "shall not" to express mandatory action and prohibition.  However, it is sometimes used to mean "may" or "can". The most famous example of both of these uses of the word "shall" is the . Claims that "shall" is used to denote a fact, or is not used with the above different meanings, have caused discussions and have significant consequences for interpreting the text's intended meaning. Lawsuits over the word's meaning are also common.

Technical contexts
In many requirement specifications, particularly involving software, the words shall and will have special meanings. Most requirement specifications use the word shall to denote something that is required, while reserving the will for simple statement about the future (especially since "going to" is typically seen as too informal for legal contexts).  However, some documents deviate from this convention and use the words shall, will, and should to denote the strength of the requirement. Some requirement specifications will define the terms at the beginning of the document.

Shall and will are distinguished by NASA and Wikiversity as follows:
Shall is usually used to state a device or system's requirements. For example: "The selected generator shall provide a minimum of 80 Kilowatts."
Will is generally used to state a device or system's purpose. For example, "The new generator will be used to power the operations tent."

On standards published by International Organization for Standardization (ISO), IEC (International Electrotechnical Commission), ASTM (American Society for Testing and Materials), IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers), requirements with "shall" are the mandatory requirements, meaning, "must", or "have to".  The IETF (Internet Engineering Task Force) defines shall and must as synonymous terms denoting absolute requirements, and should as denoting a somewhat flexible requirement, in RFC documents.

On specifications and standards published by the United States Department of Defense (DoD), requirements with "shall" are the mandatory requirements. ("Must" shall not be used to express mandatory provisions. Use the term "shall".)  "Will" declares intent or simple futurity, and "should" and "may" express nonmandatory provisions.

Outside DoD, other parts of the U.S. government advise against using the word shall for three reasons: it lacks a single clear meaning, it causes litigation, and it is nearly absent from ordinary speech. The legal reference Words and Phrases dedicates 76 pages to summarizing hundreds of lawsuits that centered around the meaning of the word shall. When referencing a legal or technical requirement, Words and Phrases instead favors must while reserving should for recommendations.

Should and would

As noted above, should and would originated as the preterite (past tense) forms of shall and will. In some of their uses they can still be identified as past (or conditional) forms of those verbs, but they have also developed some specific meanings of their own.

Independent uses
The main use of should in modern English is as a synonym of ought to, expressing quasi-obligation, appropriateness, or expectation (it cannot be replaced by would in these meanings). Examples:
 You should not say such things. (it is wrong to do so)
 He should move his pawn. (it is appropriate to do so)
 Why should you suspect me? (for what reason is it proper to suspect me?)
 You should have enough time to finish the work. (a prediction)
 I should be able to come. (a prediction, implies some uncertainty)
 There should be some cheese in the kitchen. (expectation)

Other specific uses of should involve the expression of irrealis mood:
 in condition clauses (protasis), e.g., "If it should rain" or "Should it rain"; see English conditional sentences
 as an alternative to the subjunctive, e.g., "It is important that he (should) leave"; see English subjunctive

The main use of would is in conditional clauses (described in detail in the article on English conditional sentences):
I would not be here if you hadn't summoned me.
In this use, would is sometimes (though rarely) replaced by should when the subject is in the first person (by virtue of the same prescriptive rule that demands shall rather than will as the normal future marker for that person). This should is found in stock phrases such as "I should think" and "I should expect". However its use in more general cases is old-fashioned or highly formal, and can give rise to ambiguity with the more common use of should to mean ought to. This is illustrated by the following sentences:
 You would apologize if you saw him. (pure conditional, stating what would happen)
 You should apologize if you see him. (states what would be proper)
 I would apologize if I saw him. (pure conditional)
 I should apologize if I saw him. (possibly a formal variant of the above, but may be understood to be stating what is proper)

In archaic usage would has been used to indicate present time desire. "Would that I were dead" means "I wish I were dead". "I would fain" means "I would gladly".

More details of the usage of should, would and other related auxiliaries can be found in the article on English modal verbs.

As past of shall and will
When would and should function as past tenses of will and shall, their usage tends to correspond to that of the latter verbs (would is used analogously to will, and should to shall).

Thus would and should can be used with "future-in-the-past" meaning, to express what was expected to happen, or what in fact did happen, after some past time of reference. The use of should here (like that of shall as a plain future marker) is much less common and is generally confined to the first person. Examples:
He left Bath in 1890, and would never return. (in fact he never returned after that)
It seemed that it would rain. (rain was expected)
Little did I know that I would (rarer: should) see her again the very next day.

Would can also be used as the past equivalent of will in its other specific uses, such as in expressing habitual actions (see English markers of habitual aspect#Would):
 Last summer we would go fishing a lot. (i.e., we used to go fishing a lot)

In particular, would and should are used as the past equivalents of will and shall in indirect speech reported in the past tense:
The ladder will fall. → He said that the ladder would fall.
You shall obey me! → He said that I should obey him.
I shall go swimming this afternoon. → I said that I should go swimming in the afternoon.
As with the conditional use referred to above, the use of should in such instances can lead to ambiguity; in the last example it is not clear whether the original statement was shall (expressing plain future) or should (meaning "ought to"). Similarly "The archbishop said that we should all sin from time to time" is intended to report the pronouncement that "We shall all sin from time to time" (where shall denotes simple futurity), but instead gives the highly misleading impression that the original word was should (meaning "ought to").

See also

English verbs
Grammatical person
Verbs in English Grammar (wikibook)

References

External links

On the Use of the Verbs shall and will. By Professor De Morgan
On the Use of Shall and Will. By Hensleigh Wedgwood, Esq.
"Shall and Will". Fowler, H. W. 1908. The King's English - thorough discussion on the subject
Complete descriptions of the English Tenses
Webster 1913 - Entry for Shall
"The Origins of some Prescriptive Grammar Rules" - quoting The Origins and Development of the English Language, Pyles and Algeo, 1993
The Rise of Prescriptivism in English (PDF format)

English grammar
Verbs
English words

Shall and will


An Habenaria lelyi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Victor Samuel Summerhayes. An Habenaria lelyi in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 H. l. lelyi
 H. l. macroceras

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria lelyi


Un telescopio cenital es un tipo de telescopio que está diseñado para apuntar hacia arriba en o cerca del cenit. Se utiliza para la medición de precisión de posiciones de estrellas, para simplificar la construcción del telescopio, o ambas cosas.

Un telescopio cenital clásico, también conocido como de sector cenital emplea una robusta montura altazimutal, fijado con tornillos niveladores. Usa niveles extremadamente sensibles, unidos a la montura del telescopio para hacer mediciones de ángulos, y el telescopio tiene un ocular provisto de un micrómetro. Se utilizan para la medición de pequeñas diferencias de distancia cenital, y en la determinación de latitudes astronómicas.

Otros tipos de telescopios cenitales incluyen al Monumento al Gran Incendio de Londres de 1666 que incluye un eje central para usarlo como un telescopio cenital. Telescopios cenitales de alta precisión (con edificio fijo) fueron usados hasta alrededor de los 1980s para fijar la posición del polo norte e.g. posición de la Tierra y el eje de rotación. Desde luego con las mediciones radioastronómicas de cuásares, también han medido los órdenes de rotación de la Tierra de manera más precisa que el seguimiento óptico. Tanto el NASA Orbital Debris Observatory, que usa un espejo líquido de 3 m de diámetro de apertura, y el Large Zenith Telescope que usa uno de 6 m diámetro son los dos telescopios cenitales, con uso de espejos líquidos que significa que estos telescopios sólo pueden apuntar hacia arriba.

Referencias

Enlaces externos
 Zenith Sector, por John Bird

Tipos de telescopios

Telescopio cenital


Articulația acromioclaviculară (Articulatio acromioclavicularis) este o articulație sinovială plană dintre extremitatea acromială (laterală) a claviculei și marginea medială a acromionului scapulei. La această articulație capsula articulară  este întărită de ligamentul acromioclavicular, care se găsește pe partea superioară a capsulei, legând acromionul cu clavicula. Fețele articulare sunt reprezentate de: fața articulară claviculară de pe acromion și fața articulară acromială de pe extremitatea acromială a claviculei. Între cele două fețe articulare se găsește un disc articular fibrocartilaginos. Ligamentul coracoclavicular realizează unirea la distanță a claviculei cu scapula; el este situat pe partea inferioară a capsulei articulare și leagă fața inferioară a claviculei de procesul coracoid. Ligamentul coracoclavicular are două porțiuni : ligamentul trapezoid și ligamentul conoid.

Referințe

Legături externe

 Articulation acromio-claviculaire. Dictionnaire médical de l'Académie de Médecine

Articulații
Anatomia membrelor superioare

Articulația acromioclaviculară


51655 Susannemond este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
51655 Susannemond este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kanab de Edwin E. Sheridan. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,70 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 15,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 51001-52000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2001
Centura de asteroizi

51655 Susannemond


Casa de l'Aigua est une station de la ligne 11 du métro de Barcelone.

Situation sur le réseau
La station se situe sous la rue de l'Eau bleue (), sur le territoire de la commune de Barcelone, dans le district de Nou Barris. Elle s'intercale entre le terminus de Trinitat Nova et la station Torre Baró | Vallbona de la ligne 11.

Histoire
La station ouvre au public en , à l'occasion de la mise en service de la ligne 11.

Services aux voyageurs

Accès et accueil
La station dispose d'une seule voie dotée d'un quai latéral.

Desserte

Intermodalité

Projets

À proximité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de Barcelone
 Liste des stations du métro de Barcelone
 Ligne 11 du métro de Barcelone

Liens externes
 .

Station de la ligne 11 du métro de Barcelone
Station de métro mise en service en 2003

Casa de l'Aigua (métro de Barcelone)


Paolo Maddalena (né à Naples le ) est un magistrat et universitaire italien, juge à la Cour constitutionnelle de la République italienne de 2002 à 2011.

Biographie

Carrière académique
Après avoir obtenu son diplôme en 1958, Paolo Maddalena a commencé une activité universitaire dans le domaine du droit romain, en tant qu'assistant du juriste Antonio Guarino. Maître de conférences libre dans les institutions de droit romain depuis 1971, après son entrée dans la magistrature, Maddalena a réorienté son intérêt vers le droit administratif et constitutionnel.

Après avoir enseigné pendant quelques années à l'Université de Pavie, parallèlement à une carrière de magistrat, de 1991 à 1998, il a enseigné le droit communautaire européen du patrimoine culturel et environnemental à l'Université de la Tuscia et a publié des écrits dans les organes institutionnels et juridiques de l'Union européenne.

Carrière juridique
Paolo Maddalena a rejoint le pouvoir judiciaire de la Cour des comptes en 1971. Depuis 1995, il a été procureur régional du Latium. Il a fait partie du groupe Écologie et Territoire mis en place à la Cour suprême de cassation et a été chef de cabinet du ministre de l'Éducation publique Gerardo Bianco et chef du bureau législatif au ministère de l'Environnement .

Juge constitutionnel
Le , Paolo Maddalena a été élu à la Cour constitutionnelle et a pris ses fonctions après avoir prêté serment le . Le , il a été nommé vice-président de la Cour par le président nouvellement élu , poste dans lequel il est reconfirmé le  par le président nouvellement élu . Son mandat a pris fin le .

Carrière ultérieure
Le , Paolo Maddalena a été nommé expert libre par le maire de Messine Renato Accorinti. En 2016, il a exprimé des positions proches du mouvement No Cav, prenant parti pour la protection des Alpes Apuanes.

Le , il est désigné par 40 parlementaires majoritairement extérieurs au Mouvement 5 étoiles comme candidat à l'élection présidentielle italienne de 2022.

Publications
.
.
.
.
.

Distinction
  :Chevalier grand-croix de l'ordre du Mérite de la République italienne le .

Notes et références

Liens externes

Naissance à Naples
Naissance en mars 1936
Juge de la Cour constitutionnelle de la République italienne
Chevalier grand-croix de l'ordre du Mérite de la République italienne
Professeur à l'université de Pavie
Étudiant de l'université de Naples
Magistrat italien
Candidat à une élection présidentielle en Italie

Paolo Maddalena


Michael Morris may refer to:

Arts
Michael Morris (artist) (1942–2022), British-born Canadian visual artist
Michael Morris (director) (born 1974), American television director and producer
Michael Morris (screenwriter) (1918–2003), Ukraine born American television and film screenwriter
MickDeth (Mick Richard Morris, 1978–2013), American musician

Politics
Michael Morris, Baron Morris (1826–1901), Irish lawyer and political figure, became the first Lord Killanin in 1900
Michael Morris, 3rd Baron Killanin (1914–1999), Irish former head of the International Olympic Committee
Michael Morris, Baron Naseby (born 1936), British Conservative politician, Deputy Speaker of the House of Commons 1992–1997

Science and industry
Michael G. Morris (born 1947), president, chief executive officer, and chairman of American Electric Power
G. Michael Morris, scientist, past president of the Optical Society of America
Michael Morris (oceanographer), scientist and entrepreneur, founder of Ocean Optics, Inc.

Sports
Mick Morris (footballer, born 1943) (1943–2020), English footballer
Mick Morris (Australian footballer) (1882–1959), Australian rules footballer
Mick Morris (Gaelic footballer) (born 1943), Irish former sportsperson
Mouse Morris (Michael Morris, born 1951), Irish racehorse trainer
Michael Armstrong (boxer) (born 1968), British boxer, born Michael Morris

See also
Mike Morris (disambiguation)

Michael Morris


El AFC Chindia Târgoviște es un club de fútbol rumano de la ciudad de Târgoviște, fundado en 1950. El equipo disputa sus partidos como local en el Stadionul Eugen Popescu y juega en la Liga II. El presidente de honor y fundador del club es el exfutbolista internacional Gică Popescu.

Jugadores

Equipo 2021/22

player|no=15|nat=ROU|pos=DEF|name=Cornel Dinu}}

Fs
player|no=21|nat=ROU|pos=MED|name=Cosmin Atanăse}}

Palmarés
 Liga II (1): 2018-19
 Liga III (2): 2010-11, 2014-15

Referencias

Enlaces externos

Equipos de fútbol fundados en 2010
Equipos de fútbol de Rumania
Deporte en Rumania en 2010

AFC Chindia Târgoviște


Nicolas Thoule (* 7. August 1990 in Évian-les-Bains) ist ein ehemaliger französischer Skirennläufer. Seine stärkste Disziplin war der Slalom.

Biografie
Thoule nahm ab dem Winter 2005/2006 an FIS-Rennen und nationalen (Junioren-)Meisterschaften in seinem Heimatland teil. Seine ersten Starts außerhalb Frankreichs hatte er beim European Youth Olympic Festival 2007 im spanischen Jaca, wo er die Silbermedaille im Riesenslalom gewann und Vierter im Slalom wurde. Bei Juniorenweltmeisterschaften, an denen Thoule von 2008 bis 2010 teilnahm, fuhr er dreimal unter die besten zehn: 2008 wurde er Achter im Slalom und in der Kombination und 2009 Neunter im Slalom.

Im Europacup ist Thoule seit Dezember 2007 am Start, doch zunächst erreichte er nur in wenigen Rennen die Punkteränge. Auch als er 2010 vom Juniorenkader in den B-Kader des Französischen Skiverbandes aufstieg, verbesserten sich seine Ergebnisse nur wenig. In der Saison 2011/12 gelang ihm dann der Anschluss an die Spitze: Thoule erreichte zunächst seine ersten Top-10-Platzierungen, fuhr im Januar zweimal auf das Podest und feierte zu Saisonende am 18. März 2012 im Slalom von Courmayeur den ersten Sieg. Damit erzielte er in der Slalomwertung den dritten und im Gesamtklassement den fünften Rang. Im selben Winter fuhr Thoule in seiner stärksten Disziplin, dem Slalom, auch die ersten Weltcuprennen, kam aber bei keinem seiner sechs Starts bis in den zweiten Durchgang.

Am 11. November 2012 gewann Thoule mit Platz 22 im Slalom von Levi seine ersten Weltcuppunkte. Nach der Saison 2014/15 beendete er seine Karriere.

Erfolge

Weltcup
 1 Platzierung unter den besten 30

Weltcupwertungen

Juniorenweltmeisterschaften
 Formigal 2008: 8. Slalom, 8. Kombination, 11. Riesenslalom, 17. Super-G, 31. Abfahrt
 Garmisch-Partenkirchen 2009: 9. Slalom, 19. Abfahrt
 Mont Blanc 2010: 17. Riesenslalom, 19. Abfahrt, 30. Super-G

Europacup
 Saison 2011/12: 5. Gesamtwertung, 3. Slalomwertung

 3 Podestplätze, davon 1 Sieg:

Weitere Erfolge
 Silbermedaille im Riesenslalom des European Youth Olympic Festivals 2007
 3 Siege in FIS-Rennen

Weblinks

Einzelnachweise

Alpiner Skirennläufer (Frankreich)
Franzose
Geboren 1990
Mann

Nicolas Thoule


El Valle de Barun es un valle del Himalaya situado en la base del monte Makalu en el distrito de Sankhuwasabha, del país asiático de Nepal. Este valle se encuentra totalmente dentro del Parque nacional de Makalu Barun.

El Valle ofrece contrastes notorios, con cascadas altas en gargantas profundas, escarpadas rocas que se elevan desde exuberantes bosques verdes, y flores de colores por debajo de los picos blancos por la nieve.

Véase también
 Geografía de Nepal
 Geografía de Asia

Referencias

Valles de Nepal
Himalaya

Valle de Barun


Gonçalo Óscar Albuquerque Borges (Lisboa, 29 de março de 2001) é um futebolista profissional português que atua como extremo. Atualmente joga no FC Porto.

Carreira
Borges fez a sua estreia profissional a 11 de agosto de 2019, pelo FC Porto B, num jogo da Segunda Liga frente ao Sporting da Covilhã.

A 15 de dezembro de 2021, Borges estreou-se pela equipa principal do Porto, numa vitória por 1–0 sobre o Rio Ave, na Taça da Liga. A 16 de janeiro de 2022, fez a sua estreia na Primeira Liga, entrando como suplente nos últimos 8 minutos de uma vitória por 4–1 no terreno do B-SAD. Graças à sua participação nesse jogo, no final da época 2021–22, quando o Porto se sagrou campeão nacional, Gonçalo teve direito a medalha.

Títulos
Porto (formação)

 Youth League: 2018–19

Porto

 Primeira Liga: 2021–22
 Supertaça Cândido de Oliveira: 2022

Referências

Futebolistas do Futebol Clube do Porto
Futebolistas do Futebol Clube do Porto B
Futebolistas de Portugal
Pessoas vivas
Nascidos em 2001

Gonçalo Borges


An der EHF Champions League 2012/13 nahmen insgesamt 32 Handball-Vereinsmannschaften teil, die sich in der vorangegangenen Saison in ihren Heimatländern für den Wettbewerb qualifiziert hatten. Es war die 53. Austragung der EHF Champions League bzw. des Europapokals der Landesmeister. Der ungarische Verein Győri ETO KC gewann erstmals diesen Wettbewerb.

Modus
Qualifikation 2Die Qualifikation 2 wird im Rahmen mehrerer Final-Four-Turniere ausgetragen. Drei Gruppen à vier Teams, eine Gruppe à drei Teams und eine Gruppe à zwei Teams. Pro Gruppe qualifiziert sich das beste Team für die Gruppenphase. Die ausscheidenden zwölf Teams ziehen in die 2. oder 3. Runde des Europapokal der Pokalsieger ein.

GruppenphaseEs gibt vier Gruppen mit je vier Mannschaften. In einer Gruppe spielt jeder gegen jeden ein Hin- und Rückspiel; die jeweils zwei Gruppenbesten erreichen die Hauptrunde.

HauptrundeEs gibt zwei Gruppen mit je vier Mannschaften. In einer Gruppe spielt jeder gegen jeden ein Hin- und Rückspiel; die jeweils zwei Gruppenbesten erreichen das Halbfinale.

K.-o.-RundenDas Halbfinale und Finale wird im K.-o.-System mit Hin- und Rückspiel gespielt.

Qualifikation 2
Die Auslosung der Qualifikation 2 fand am 3. Juli 2012 um 11:00 Uhr (UTC+2) in Wien statt.Es nehmen 17 Teams teil, die sich vorher für den Wettbewerb qualifiziert haben.

Qualifizierte Teams

Gruppen

Gruppe 1
Das Turnier der Gruppe 1 findet am 22. und 23. September 2012 in der ------ in Viborg statt.Die Halbfinalspiele der Gruppe 1 finden am 22. September 2012 statt. Der Gewinner jeder Partie zieht in das Finale, um die Teilnahme an der Gruppenphase, ein. Die Verlierer nehmen am Spiel um die Plätze drei und vier teil.

Das Spiel der Verlierer findet am 23. September 2012 statt. Der Verlierer der Partie nimmt an der 2. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil. Der Gewinner nimmt an der 3. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil.

Das Finale findet am 23. September 2012 statt. Der Gewinner der Partie nimmt in der Gruppe D an der Gruppenphase der EHF Champions League 2012/13 teil. Der Verlierer nimmt an der 3. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil.

Gruppe 2
Das Turnier der Gruppe 2 findet am 22. und 23. September 2012 in Trondheim statt.Die Halbfinalspiele der Gruppe 2 finden am 22. September 2012 statt. Der Gewinner jeder Partie zieht in das Finale, um die Teilnahme an der Gruppenphase, ein. Die Verlierer nehmen am Spiel um die Plätze drei und vier teil.

Das Spiel der Verlierer findet am 23. September 2012 statt. Der Verlierer der Partie nimmt an der 2. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil. Der Gewinner nimmt an der 3. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil.

Das Finale findet am 23. September 2012 statt. Der Gewinner der Partie nimmt in der Gruppe A an der Gruppenphase der EHF Champions League 2012/13 teil. Der Verlierer nimmt an der 3. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil.

Gruppe 3
Das Turnier der Gruppe 3 findet am 22. und 23. September 2012 in Cluj Napoca statt.Die Halbfinalspiele der Gruppe 3 finden am 22. September 2012 statt. Der Gewinner jeder Partie zieht in das Finale, um die Teilnahme an der Gruppenphase, ein. Die Verlierer nehmen am Spiel um die Plätze drei und vier teil.

Das Spiel der Verlierer findet am 23. September 2012 statt. Der Verlierer der Partie nimmt an der 2. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil. Der Gewinner nimmt an der 3. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil.

Das Finale findet am 23. September 2012 statt. Der Gewinner der Partie nimmt in der Gruppe B an der Gruppenphase der EHF Champions League 2012/13 teil. Der Verlierer nimmt an der 3. Runde des Europapokal der Pokalsieger teil.

Gruppe W
Das Turnier der Gruppe W findet vom 21. September bis zum 23. September 2012 in Issy-les-Moulineaux statt.
Der Tabellenerste nimmt in der Gruppe D an der Gruppenphase der EHF Champions League der Frauen 2012/13 teil.
Der Tabellenzweite und dritte nimmt an der 3. Runde des EHF-Europapokal der Pokalsieger der Frauen 2012/13 teil.

K.-o.-Spiel
Der Gewinner der Partien nimmt in der Gruppe C an der Gruppenphase der EHF Champions League der Frauen 2012/13 teil.
Der Verlierer der Partien nimmt an der 2. Runde der EHF-Europapokal der Pokalsieger der Frauen 2012/13 teil.

Gruppenphase
Die Auslosung der Gruppenphase findet am 6. Juli 2012 um 11:00 Uhr (UTC+2) in Herzogenaurach statt.Es nehmen die 4 erstplatzierten aus der Qualifikation 2 und die 12 die sich vorher für den Wettbewerb qualifiziert haben teil.

Qualifizierte Teams

Gruppen

Entscheidungen

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Hauptrunde
Die Auslosung der Hauptrunde fand am 20. November 2012 um 12:00 Uhr (GMT+2) in Wien statt. Es nehmen die acht Erst- und Zweitplatzierten aus der Gruppenphase teil.

Qualifizierte Teams

Gruppen

Entscheidungen

Gruppe A

Gruppe B

Halbfinale

Qualifizierte Teams
Für das Halbfinale qualifiziert sind:

Im Halbfinale spielt immer der Gruppenerste gegen den Gruppenzweiten der anderen Gruppe.Der Gruppenerste hat das Recht das Rückspiel zu Hause auszutragen.Die Hinspiele finden am 6.–7. April 2013 statt. Die Rückspiele finden am 13.–14. April 2013 statt.

1. Halbfinale

Hinspiel
 CS Oltchim Râmnicu Vâlcea - Győri ETO KC  22 : 24 (10 : 14)

6. April 2013 18:00 Uhr in Bukarest, Sala Polivalentă "Ioan Kunst Ghermănescu", 5.138 Zuschauer, Spielbericht

 CS Oltchim Râmnicu Vâlcea Navarro Giménez (1), Ungureanu - Bulatović (8), Nechita  (4), Manea   (2), Meiroșu   (2), Brădeanu (1), Cabral Barbosa  (1), Curea (1), Farcău (1), Pineau (1), Jovanović , Manaharowa

 Győri ETO KC Haraldsen, Herr - Görbicz (8), Amorim    (6), Kovacsics  (4), Løke (2), Rédei-Soós (2), Orbán  (1), Radičević  (1), Hornyák, Korsós, Lekić , Sirián, Szepesi, Tervel

Schiedsrichter:  Lars Geipel und Marcus Helbig

Rückspiel
 Győri ETO KC - CS Oltchim Râmnicu Vâlcea  24 : 25 (10 : 14)

11. April 2013 19:00 Uhr in Veszprém, Veszprém Aréna, 5.019 Zuschauer, Spielbericht

 Győri ETO KC Haraldsen, Herr - Løke (5), Lekić  (4), Radičević  (4), Görbicz   (3), Kovacsics  (3), Amorim   (2), Rédei-Soós (2), Szepesi (1), Hornyák, Korsós, Orbán, Sirián, Tervel

 CS Oltchim Râmnicu Vâlcea Navarro Giménez, Ungureanu (3) - Cabral Barbosa  (5), Manea   (5), Pineau    (4), Manaharowa (3), Meiroșu  (2), Brădeanu (1), Jovanović  (1), Nechita (1), Bulatović , Curea, Farcău

Schiedsrichter:  Nenad Nikolić und Dušan Stojković

2. Halbfinale

Hinspiel
 Larvik HK - RK Krim Mercator  22 : 24 (9 : 16)

6. April 2013 15:15 Uhr in Larvik, Arena Larvik, 2.522 Zuschauer, Spielbericht

 Larvik HK Rantala, Leganger - Hammerseng   (6), Edin (4), Riegelhuth Koren  (4), Blanco (3), Sulland (3), Breivang  (1), T. Mørk  (1), Bille, K. Breistøl, S. Breistøl, Larsen, Sando, Wibe

 RK Krim Mercator Grubišić, Stefanišin - Müller (8), Penezić    (4), Mavsar  (3), Piedade  (2), Krpež (2), Martín  (2), Strilez-Werheljuk (2), Zrnec (1), Bodnijewa, Gregorc, Janković, Lazović-Varlec  , Wörz

Schiedsrichter:  Joanna Brehmer und Agnieszka Skowronek

Rückspiel
 RK Krim Mercator - Larvik HK  19 : 27 (9 : 13)

13. April 2013 20:30 Uhr in Ljubljana, Arena Stožice, 5.000 Zuschauer, Spielbericht

 RK Krim Mercator Grubišić, Stefanišin, Kain - Martín (4), Lazović-Varlec  (3), Müller (3), Penezić (3), Bodnijewa (2), Wörz (2), Krpež (1), Mavsar  (1), Piedade , Gregorc, Janković, Strilez-Werheljuk, Zrnec

 Larvik HK Rantala, Leganger - Blanco  (7), Hammerseng   (5), Riegelhuth Koren (5), Sulland  (5), Breivang (2), Edin (2), K. Breistøl (1), Bille, S. Breistøl, Larsen, T. Mørk , Sando, Wibe

Schiedsrichter:  Charlotte Bonaventura und Julie Bonaventura

Finale
Es nahmen die 2 Sieger aus dem Halbfinale teil.Die Auslosung des Finales fand am 00. ------ 2013 um 00:00 Uhr (UTC+2) in Wien statt.Das Hinspiel fand am 5. Mai 2013 statt. Das Rückspiel fand am 11. Mai 2013 statt.

Qualifizierte Teams

Ausgeloste Spiele und Ergebnisse

Hinspiel
 Larvik HK - Győri ETO KC  21 : 24 (13 : 12)

5. Mai 2013 16:45 Uhr in Larvik, Arena Larvik, 4.115 Zuschauer.

Larvik HK: Rantala, Leganger - Blanco (5), Riegelhuth Koren  (4), Sulland (4), T. Mørk (3), N. Mørk (2), S. Breistøl (1), Breivang  (1), Hammerseng  (1), Bille, K. Breistøl, Edin, Larsen , Sando, Wibe

Győri ETO KC: Haraldsen, Herr - Görbicz (8), Løke   (6), Radičević (5), Amorim  (2), Kovacsics  (1), Lekić   (1), Rédei-Soós (1), Hornyák, Korsós, Orbán, Sirián, Szepesi, Tervel

Schiedsrichter:  Diana Carmen Florescu und Anamaria Duţă

Quelle: Spielbericht

Rückspiel
 Győri ETO KC - Larvik HK  23 : 22 (13 : 8)

11. Mai 2013 15:15 Uhr in Veszprém, Veszprém Aréna, 5.119 Zuschauer.

 Győri ETO KC: Haraldsen, Herr - Løke  (5), Radičević (5), Görbicz (4), Lekić  (3), Amorim (2), Kovacsics (2), Szepesi (2), Hornyák, Korsós, Orbán, Rédei-Soós, Sirián, Tervel

 Larvik HK: Rantala, Leganger - N. Mørk (5), Hammerseng  (4), Riegelhuth Koren (4), T. Mørk  (3), Blanco  (2), Edin (2), Larsen  (2), Bille, K. Breistøl, S. Breistøl, Breivang , Sando, Sulland , Wibe

Schiedsrichter:  Matija Gubica und Boris Milošević

Quelle: Spielbericht

Statistiken

Torschützenliste

Die Torschützenliste zeigt die drei besten Torschützinnen in der EHF Champions League der Frauen 2012/13.Zu sehen sind die Nation der Spielerin, der Name, die Position, der Verein, die gespielten Spiele, die Tore und die Ø-Tore.Zsuzsanna Tomori ist Torschützenkönigin der EHF Champions League der Frauen 2012/13.

Siehe auch
EHF-Pokal der Frauen 2012/13
EHF-Europapokal der Pokalsieger der Frauen 2012/13
EHF Challenge Cup der Frauen 2012/13

Weblinks
Website der EHF zur CL (englisch)

Einzelnachweise

Handball-Europapokal (Frauen)
Handballsaison 2012/13

EHF Champions League der Frauen 2012/13


Letonya millî futbol takımı, Letonya'yı uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır. Son yıllarda çıkış gösteren takım Euro 2004'e katılmayı başarmıştır. 2004 Avrupa Futbol Şampiyonasına katılmak için Türkiye ile baraj maçı oynamış ve Türkiye'yi evinde 1-0 yenip deplasmanda 2-2 berabere kalarak Euro 2004'e katılmaya hak kazanmıştır.

Letonya millî futbol takımı, tarihindeki ilk resmî maçını 1922'de komşusu Estonya ile oynayıp 1-1 berabere kaldı. En farklı galibiyetini bir başka komşusu Litvanya'yı 1935'te 6-1 yenerek elde eden ve en farklı yenilgisine 1927'de İsveç karşısında 12-0'lık mağlubiyetle uğrayan Letonya'nın en çok millî olan oyuncusu, formayı 167 kez giyen Vitālijs Astafjevs'tir. Māris Verpakovskis ise 104 maçta attığı 29 golle millî takımın en fazla gol atan oyuncusudur.

Tarihçe
Letonya millî futbol takımının katıldığı ilk elemeler, 1938 FIFA Dünya Kupası elemeleriydi. 8. Grup'ta ilk turda Litvanya ile aynı gruba düşen Letonya, rakibini 4-2 ve 5-1'lik skorlarla yenerek 8. Grup'ta final turuna yükseldi. Final turunda Avusturya ile eşleşen Letonya, maçı 2-1 kaybederek turnuvadan elendi. Ancak kupaya gitmeye hak kazanan Avusturya, Almanya'nın ilhak etmesinden dolayı kupaya gidemeyince FIFA, Letonya yerine İngiltere'yi kupaya davet etti, ancak İngiltere teklifi kabul etmeyince kupa bir takım eksik başladı. 1940 yılında Sovyetler Birliği tarafından ilhak edilen Letonya, uzun yıllar millî maç yapamadı.

Letonya millî futbol takımı, Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından 1994 FIFA Dünya Kupası elemelerinden beri uluslararası arenada boy göstermeye başladı. O elemelerde İspanya, İrlanda Cumhuriyeti, Danimarka, Kuzey İrlanda, Litvanya ve Arnavutluk'la aynı grupta yer alan bordo-beyazlılar, 12 maçı sadece 4 gol atıp 21 gol yiyerek tamamlarken, aldığı beş beraberlikle 5 puan topladı ve Arnavutluk'un 1 puan üzerinde 6. sırada elemeleri tamamladı. Ancak Letonya, bu turnuvadaki beş beraberliğinden ikisini Danimarka ve İspanya karşısında 0-0'lık sonuçlarla aldı. 1996 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerine ise beşinci torbadan girip Portekiz, İrlanda Cumhuriyeti, Kuzey İrlanda, Avusturya ve Lihtenştayn'la eşleşen Letonya, yine sondan ikinci olmalasına rağmen bu kez aldığı 4 galibiyetle 12 puan topladı ve 11 gol atıp kalesinde 20 gol gördü. Bu dört galibiyetin ikisini Lihtenştayn maçlarında alırken, diğer iki galibiyetini Kuzey İrlanda ve Avusturya karşısında elde etti. 1998 FIFA Dünya Kupası elemelerinde Avusturya, İskoçya, İsveç, Estonya ve Belarus'la aynı gruba düşen Letonya, grubu 10 maçta topladığı 10 puanla dördüncü sırada tamamladı. 3 galibiyet, 1 beraberlik ve 6 yenilgi alırken, rakip ağlara 10 gol bırakıp kalesinde 14 gol gördü. Galibiyetlerininin birini Belarus karşısında alırken ikisini de Estonya maçında aldı. Tek beraberliği ise Belarus deplasmanından çıkardı. 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde Norveç, Slovenya, Yunanistan, Arnavutluk ve Gürcistan'ın bulunduğu gruba düşen Letonya, grubu 10 maçta elde ettiği 3 galibiyet, 4 beraberlik ve 3 yenilgiyle, attığı 8 gole karşılık yediği 14 golle tamamladı. Topladığı 13 puanla grup dördüncüsu olan Letonya, grubu birinci sırada bitiren Norveç karşısında deplasmanda 3-1'lik galibiyet elde etmişti. İkinci maçında da Gürcistan'ı yenen Letonya, kalan 8 maçta sadece 1 kez kazanabildi. O da Yunanistan'ı deplasmanda son dakika golüyle mağlup ettiği maç oldu. Dört beraberliğini ise iç sahada Yunanistan ve Arnavutluk, deplasmanda da Arnavutluk ve Gürcistan önünde aldı. 2002 FIFA Dünya Kupası elemelerine dördüncü torbadan girip Hırvatistan, Belçika, İskoçya ve San Marino ile eşleşen Letonya, 8 maçta 5 gol atıp 16 gol yerken, sadece 1 galibiyet ve 1 beraberlik elde etti. Bu galibiyet ve beraberliği de San Marino karşısında geldi. Bu elemelerden sonra takımın başına Aleksandrs Starkovs getirildi.

Letonya'nın futbol tarihinde elde ettiği en büyük başarısı ise finallere katılma hakkı kazandığı 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde gerçekleşti. İsveç, Polonya, Macaristan ve San Marino ile yer aldığı grupta, İsveç'in sadece 1 puan arkasında ikinci olan Letonya, Polonya'nın 13, Macaristan'ın ise 11 puan çıkartabildiği grubu 10 gol atıp 6 gol yiyerek 5 galibiyet, 1 beraberlik ve 2 yenilgiyle tamamladı. İlk maçta evinde İsveç'le golsüz berabere kaldıktan sonra deplasmanda Polonya ve San Marino önünde 1-0'lık skorlarla galip gelen Letonya, Evindeki 3-0'lık San Marino maçıyla süren galibiyet serisini Macaristan'da aldığı 3-1'lik yenilgiyle bozdu. Ardından, içeride Polonya'ya 2-0 kaybeden Letonya, aldığı 3-1'lik Macaristan galibiyetinin ardından grubun lideri İsveç'i deplasmanda 1-0 yenerek grup ikinciliğini elde etti. Takımın elemelerde kaydettiği 10 golden 4'ünü Verpakovskis kaydetti. Turnuvaya katılmak için bir diğer grup ikincisi Türkiye ile baraj maçı oynayan Letonya, Riga'da oynanan ilk maçı Verpakovskis'in golüyle 1-0 kazandı. İstanbul'deki rövanş maçında ise İlhan Mansız ve Hakan Şükür'le 2-0 öne geçen Türkiye karşısında Laizans ve Verpakovskis'le 2-2'yi yakalayan Letonya, Türkiye'yi devre dışı bırakarak 2004 Avrupa Futbol Şampiyonasına tarihinde ilk kez katılma hakkı kazandı ve bu turnuvaya katılan ilk ve tek Baltık ülkesi oldu. Portekiz'deki finallerde D Grubu'nda Almanya, Hollanda ve Çek Cumhuriyeti ile eşleşen Letonya, grupta oynadığı ilk maçta, ilk yarının bitimine kısa bir süre kala Çek Cumhuriyeti karşısında Verpakovskis'in golüyle öne geçse de, 2-1 yenilmekten kurtulamadı. Ancak, ikinci maçta Almanya ile golsüz berabere kalmaları, Almanya'nın gruptan çıkamamasına neden olurken Letonya'ya da Avrupa Futbol Şampiyonası'ndaki ilk puanı getirdi. Son maçta Hollanda'ya 3-0 kaybedip topladığı 1 puanla grup sonuncusu olan Letonyalılar, Çeklerle Portakallar gruptan çıkarken Panzerlerle beraber evlerinin yolunu tuttular.

Starkovs'un görevi bırakmasından sonra eski yardımcısı olarak yerine geçen Jurijs Andrejevs yönetimindeyken 2006 FIFA Dünya Kupası elemelerinde Portekiz, Slovakya, Rusya, Estonya, Lihtenştayn ve Lüksemburg'dan oluşan gruba düşen Letonya, grubu 12 maçta elde ettiği 4 galibiyet, 3 beraberlik ve 5 yenilgiyle tamamladı. Maçlarda 18 gol atıp 21 kalesinde gol gören Letonya, grubu 15 puanla beşinci sırada tamamladı. Galibiyetlerinin dördünü de grubun averaj takımları olan Liechteinstein ve Lüksemburg karşısında elde etti. 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde İspanya, İsveç, Kuzey İrlanda, Danimarka, İzlanda ve Lihtenştayn'la aynı gruba düşen Letonya, 7 takımlı grubu 12 puanla beşinci sırada bitirdi. 15 gol kaydedip kalesinde 17 gol gören Letonya, grubu 4 galibiyet ve 8 yenilgiyle tamamlarken iki galibiyetini İzlanda önünde, kalan iki galibiyetini ise Kuzey İrlanda ve Liechteinstein karşısında aldı. Starkovs'un tekrar takımın başına geçtiği 2010 FIFA Dünya Kupası elemelerinde ise, İsviçre'nin 21 puanla birinci, Yunanistan'ın 20 puanla ikinci olduğu grupta 17 puanla üçüncü olan Letonya, Lüksemburg ve Moldova'nın dışında İsrail'i de arkasında bıraktı. Oynadığı 10 maçta 18 gol atıp 15 gol yiyen Letonya, grubu 5 galibiyet, 2 beraberlik ve 3 yenilgiyle tamamladı. Moldova ve Lüksemburg'u her iki maçta da yenmenin dışında İsrail'i deplasmanda mağlup etmeyi başardı. 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerini Yunanistan, Hırvatistan ve İsrail'in ardından topladığı 11 puanla dördüncü sırada kalan Letonya, sadece Gürcistan ve Malta'yı geçebildiği grubu 3 galibiyet, 2 beraberlik, 5 yenilgiyle tamamladı. Attığı 9 gole karşılık 12 gol yiyen Letonya, 3 galibiyetini de iki Malta ve bir Gürcistan maçlarından çıkardı. 2014 FIFA Dünya Kupası elemelerinde Bosna-Hersek, Yunanistan, Slovakya, Litvanya ve Lihtenştayn'la paylaştığı grubu 2 galibiyet, 2 beraberlik ve 6 yenilgiyle tamamlayan Letonya, 8 puan toplayıp sadece Lihtenştayn'ı geride bırakmayı başardı. Attığı 10 gole karşılık bu kez kalesinde 20 gol gören Letonya, Lihtenştayn önünde 1 galibiyet ve 1 beraberlik alırken, diğer bir galibiyetini Litvanya karşısında, beraberliğini de Slovakya karşısında elde etti. 7 Haziran 2013'te oynanan iç sahadaki Bosna-Hersek maçının 5-0'lık mağlubiyetle sonuçlanmasının ardından teknik direktör Starkovs'la yollarını ayıran Letonya, takımın başına eski millî takım oyuncularından Marians Pahars'ı geçirdi.

Pahars, Göreve geldikten sonra 22 kişilik Bosna-Hersek maçının kadrosundan kademeli bir geçişle 11 oyuncuyu eleyerek 2016 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerine yenilenmiş bir kadroyla başladı.

Turnuva tarihi

FIFA Dünya Kupası tarihi

Avrupa Futbol Şampiyonası tarihi

UEFA Uluslar Ligi tarihi
 Yükseldi   Aynı ligde kaldı   Düştü

Kadro
Aşağıdaki oyuncular, 12 Ekim 2023'te Ermenistan ve 15 Ekim 2023'te Türkiye ile oynanacak UEFA Euro 2024 eleme maçlarına çağrılmıştır.

Futbolcu istatistikleri

En çok millî olan oyuncular

En çok gol atan oyuncular

Teknik direktörleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmi ağ sayfası
 Latvia national team results  at Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
 Latvia national team most capped players and highest goalscorers at Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
 Latvia official profile  at Unions of European Football Associations

Letonya millî futbol takımı


الكرة المدوّرة هي مسرحية كويتية من بطولة كل من الراحل غانم الصالح وعبد الرحمن العقل والراحل خليل إسماعيل وولد الديرة ومحمد العجيمي وانتصار الشراح وعبدالناصر درويش وصالح الباوي و طاهر صباح وجابر صباح ومن إخراج نجف جمال ومحمد الرشود.

القصة
و هي مسرحية تعالج معظم المشاكل الرياضية وظاهرة التعصب الرياضي في دولة الكويت ، وأيضا تطرح مشكلة اللجنة التي يرسلها الاتحاد ليشارك المنتخب في المحافل الدولية، عرضت هذه المسرحية سنة 1988 م، ولاقت نجاح جماهيري كبير، وهي من تأليف الكاتب محمد الرشود وتعد من أشهر ما قدم من أعمال.

مسرحيات كويتية

الكرة مدورة (مسرحية)


Oberkampf () is a station of the Paris Métro, serving Lines 5 and 9 and located in the 11th arrondissement of Paris.

History
The station was opened on 15 January 1907, a month after the opening of the extension of Line 5 from Quai de la Rapée to Lancry (now called Jacques Bonsergent) on 17 December 1906. The Line 9 platforms were opened on 10 December 1933 with the extension of the line from  Richelieu–Drouot to Porte de Montreuil. The name refers to Rue Oberkampf, named for Christophe-Philippe Oberkampf, an 18th-century German-born French industrialist.

Service for travellers

Access
The station has four accesses, all of which consist of fixed stairs:
 access 1 - Boulevard Voltaire - Cirque d'Hiver, adorned with a Dervaux candelabrum, opening on Boulevard Voltaire cnr. Rue de Crussol;
 access 2 - cnr. rue Jean-Pierre-Timbaud / Boulevard Voltaire;
 access 3 - no. 19 Boulevard Voltaire close to cnr. of Rue Amelot;
 access 4 - cnr. Rue Oberkampf and no. 43 Boulevard Voltaire.

Station layout

Notes: The two République-bound tracks run in the same direction on the same level, and the line 5 and line 9 platforms are offset.

Platforms
The platforms for the two lines are of standard configuration, two at each stop point, separated by the metro tracks in the centre and the arch is elliptical.

Line 5 is decorated in the style used for most metro stations: the lighting strips are white and rounded in the Gaudin style of the 2000s Metro revival, and white bevelled ceramic tiles cover walls, tunnel exits, and outlets in the corridors. The vault is coated and painted white. The advertising frames are in a white ceramic and the name of the station is written in Parisine typeface on enamelled plates. The seats are Akiko style yellow.

The platforms of line 9 are arranged in a similar style. The lighting strips are of the same model, and the white ceramic tiles cover the walls, the tunnel exits as well as the outlets of the corridors, but also the vault. In contrast, the advertising frames are in a faience honey colour and the name of the station is also faience, in the original CMP style. The seats are Motte style orange.

Bus connections
The station is served by lines 56 and 96 of the RATP Bus Network; and, at night, by the lines N01 (inner circular starting from the Gare de l'Est) and N02 (circular outside starting from the Gare Montparnasse) of the Noctilien bus network.

Nearby
 Rue Oberkampf: popular and well served, it enjoys a liveliness popular with Parisians.
 Bataclan Theater

Gallery

References

External links

Paris Métro stations in the 11th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1906

Oberkampf station


The pearl-spotted owlet (Glaucidium perlatum) is a small bird of prey found in sub-Saharan Africa. They belong to the Strigidae family, otherwise known as the typical owls or the true owls, which contains most species of owl. As part of the genus Glaucidium, or pygmy owls, they are commonly referred to as 'owlets' due to their diminutive size. Pearl-spotted owlets are brownish and heavily spotted white, with two distinct black false 'eyes' at the back of their head. They are often confused with an African barred owlet.

Description
The pearl-spotted owlet is one of the smallest owls in Africa with a length of 17 to 21 cm. The females are slightly larger and heavier (100g) than the males (65g). Both males and females have similar plumage colouration. The facial disc is off-white and the eyes are yellow. At the back of the head there are two striking false black 'eyes' with a white outline. The upper parts are cinnamon-brown with white spots. The tail and flight feathers are brown, with large white spots forming bars in flight. The bill and cere are pale greenish yellow, the legs are feathered white and feet are yellow. Juveniles are similar to adults but the head and back spots may be lacking or much reduced and the false 'face' is very obvious.

Pearl-spotted owlets are often confused with African barred owlets, which have finely barred (not spotted) head and back, a blotched (not streaked) breast, barring across the upper breast, lack the false 'eyes', and have a proportionally large head.

Vocalisation
Pearl-spotted owlets call by day and night, especially before breeding, but are quiet when nesting. They have a distinct call: a loud series of shrill, short whistles that accelerate in tempo and rise in volume to a crescendo of long, loud whistles that descend in pitch and volume, peu peu peu-peu-peu peeuu peeeuu. A breeding pair may call in duet, whereby the female is higher pitched. In alarm, pair members give soft whistles and peeps.

Distribution and subspecies
The pearl-spotted owlet occurs in sub-Saharan Africa, particularly widespread across savanna, in southern Africa, across north and central Namibia, south to southern limit of arid bushveld and woodland in south Namibia. Their occurrence continues further north through Botswana and Zimbabwe up to Sudan and west to Senegal.

They occur in a wide range of woodland and bushveld habitats, especially mopane and open thorn savanna with areas of sparse ground cover. They avoid dense woodland and forest, and open grassland and shrubland.

Currently, there are three recognised subspecies throughout Africa:

Glaucidium perlatum perlatum — Senegal and Gambia to western Sudan
Glaucidium perlatum licua (Lichtenstein, 1842) — Eastern Sudan and Ethiopia to northern South Africa, Angola and Namibia
Glaucidium perlatum diurnum (Clancey, 1968) — Namibia, Botswana, Zimbabwe, and Mozambique

The pearl-spotted owlet has an extremely large range, and hence does not approach the thresholds for Vulnerable under the range size criterion of the IUCN. The population trend appears to be stable, and although the population size has not been quantified, it is not believed to be of concern. For these reasons the pearl-spotted owlet is evaluated as Least Concern on the IUCN Red List.

Behaviour
The pearl-spotted owlet is often active by day, but hunts and calls mostly at night. They roost in relatively open sites below canopies of small bushes or shrubs, staring intently at intruders and readily changing perches if disturbed. When alarmed they will often flick or wag their tail feathers. They are seen bathing regularly by day when open water is available. Their flight is fast and undulating with whirring wings.

Foraging and food
They hunt mostly at night from a low perch, taking prey from the ground below, but sometimes swooping to snatch it from foliage, off nests or in flight. They hunt opportunistically by day, often being mobbed by small birds. They flick their tail feathers when excited while hunting, or bob the head up and down. Pearl-spotted owlets predominantly eat arthropods — especially grasshoppers, crickets, and solifuges — but are capable of hunting small vertebrates such as rodents, bats, lizards, snakes and small birds.

Although the pearl-spotted owlet is not a threat to larger vertebrates, the capture and killing of pearl-spotted owlets by Red colobus in western Uganda as an anti-predator behaviour has been observed.

Breeding
Pearl-spotted owlets are monogamous, solitary nesters, and highly territorial. The density of nesting in lightly wooded habitat is limited by nest-hole availability. The male takes food to the female as a courtship display and the female spends long periods calling softly from within the nest before laying. Their nests are usually old holes excavated by large barbets or woodpeckers. A single female has been observed to use the same nest site for at least 4 years. Females usually have from 2 to 4 eggs with an incubation period around 29 days.

References

External links
 Pearl-spotted Owlet - Species text in The Atlas of Southern African Birds.
 Pearl-spotted Owlet videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection

pearl-spotted owlet
Birds of Sub-Saharan Africa
pearl-spotted owlet
pearl-spotted owlet

Pearl-spotted owlet


Visom leteć ptice male, hrvatska je pučka crkvena popijevka, jedna od najpoznatijih i najizvođenijih popijevki Došašća. Ispjevao ju je pjesnik Milan Pavelić, u šest kitica i stihu osmercu. Na melodiju iz Pjesmarice Kumpf, pjesmu je za pjevački zbor harmonizirao Neven Boltek, a orguljsku pratnju skladao je Anđelko Klobučar. Sastavni je dio bogoslužja u vremenu Došašća, posebno na zornicama.

Pjesmu su u pop izvedbi ispjevali Čedo Antolić te Renata Sabljak s Apostolima mira. Zbor Izvor ispjevao je pjesmu u gospel obradi na svom albumu »Izvorni Božić«.

Izvori

Došašće
Hrvatske skladbe

Visom leteć


The Quarterly Review of Biology é uma publicação científica revisada por pares que cobre todos os aspectos da biologia. Foi criado em 1926 por Raymond Pearl. Na década de 1960, foi comprado pela Stony Brook Foundation quando o editor H. Bentley Glass se tornou vice-presidente acadêmico da Stony Brook University. O editor-chefe é Daniel E. Dykhuizen (Stony Brook University). Atualmente é publicado pela University of Chicago Press.

Objetivos e escopo
A revista publica artigos de revisão. Além das ciências biológicas básicas, a revista também cobre áreas relacionadas, incluindo estudos de política e história e filosofia da ciência. Há também uma seção de resenhas de livros.

Abstraindo e indexando
O periódico é resumido e indexado no Biological Abstracts, BIOSIS Previews e no Science Citation Index.

Referências

Ligações externas

Revistas científicas em inglês
Publicações fundadas em 1926
Revistas de biologia

The Quarterly Review of Biology


Eskini, Selo Maidu Indijanaca koje se nekada nalazilo na mjestu Durhama, okrug Butte, Kalifornija, čije je stanovništvo izumrlo osim nekolicine preživjelih u Chicu. Mit o stvaranju Maidua usredotočen je na ovo mjesto.

Swanton za ovo selo kaže da se nalazilo na ogranku rijeke Sacramento jugoistočno od Chica, navodeći da pripada Sjeverozapadnim Maiduima (Konkow).

Izvori

Indijanska sela, Maidu

Eskini


La  brigade de cavalerie était une formation tactique de l'armée américaine qui a servi pendant la Seconde Guerre mondiale avant d'être dissoute après la fin de la Guerre froide.

Formation
Le 15 août 1927, la  brigade de cavalerie a été constituée en tant que partie de la nouvelle . Jusqu'en 1932, la brigade n'avait pas de quartier général et était affectée au  Corps. La brigade était organisée comme suit, après sa formation :

  escadron de mitrailleuses, dissout en 1928
 Compagnie de quartier-général, dissoute en 1932

  régiment de cavalerie
  régiment de cavalerie

De 1928 à 1931, la brigade devient Regular Army Inactive (unité inactive de l'armée régulière) et maintient son entraînement par le biais d'une affiliation avec le  régiment de cavalerie de Fort Des Moines, Iowa. Le  mai 1932, la brigade est retirée du  Corps puis affectée au  Corps. Durant cette affectation au  Corps, le régiment a été considéré comme « inactif ».

En juillet 1933, la brigade était organisée avec du personnel de la réserve organisée (United Army Reserve). Le  juin 1936, la brigade a été retirée du  Corps et réaffectée au  Corps. En décembre 1939, la brigade était basée à Des Moines, Iowa. Cependant, la brigade est dissoute le 10 octobre 1940.

Dissolution
Au moment où la brigade a été dissoute, le quartier général et les Headquarters Troop étaient basées à Des Moines, Iowa. Le  régiment de cavalerie était quant à lui installé à Fort Myer en Virginie et le  régiment de cavalerie à Fort Oglethorpe, Géorgie.

Historique

La Seconde Guerre mondiale
Le 21 avril 1942, le 6th Tank Group est constitué au sein de l'Armée des États-Unis, gardant l'héritage de l'ancien  régiment de cavalerie. Le 23 avril, le groupe a été activé au Camp Bowie, au Texas. Le  février 1944, le groupe est renommé 6th Armored Group. Le groupe participe à la bataille de Normandie et à la campagne du nord-ouest de l'Europe qui a suivi, y compris la traversée du Rhin, la bataille des Ardennes et l'avancée en Allemagne de l'ouest. Le 22 octobre 1945, le groupe a été désactivé au Camp Myles Standish, Massachusetts, et dissous le 2 juillet 1952.

Guerre froide
Le 21 février 1975, la  brigade de cavalerie a été reconstituée à Fort Hood, au Texas, dans l'armée régulière, puis affectée au  corps. En 1989, la brigade a ajouté le suffixe «Air Combat». Son quartier général se situait à Fort Hood, Texas.

La  brigade était composée de cinq escadrons et de deux bataillons. Chacun des cinq escadrons étaient équipés de dix-huit Boeing AH-64 Apache, treize Bell OH-58C Kiowa et trois Sikorsky UH-60A Black Hawk. Le  a été activé le 6 juin 1990. Le  était une unité de réserve basée à Houston, Texas.

Le  bataillon du  régiment d'aviation était chargé du contrôle du trafic aérien et le  bataillon du 158 régiment d'aviation était équipée de trente-deux CH-47D.

Lorsqu'elle était basée à Fort Hood, la brigade disposait également d'un petit détachement de .

À l'automne 1990, deux unités subordonnées de la brigade (dont le  Bataillon du 158 régiment d'aviation) ont été déployées en Arabie saoudite. Ces unités ont participé à l'opération Bouclier du Désert (Desert Shield), puis à l'opération Tempête du Désert (Desert Storm)

De nos jours
Le 16 juin 2005, la  brigade de cavalerie et la  brigade d'aviation sont devenus inactives et leurs éléments ont été fondus dans la brigade d'aviation de combat de la  Division d'Infanterie, mettant ainsi en sommeil leur lignée.

Héraldique

Insigne d'unité distinctif

Description
Un dispositif en métal et émail de couleur argent de 1 5/16 pouces () de hauteur hors tout composé d'un bouclier émaillé rouge avec une bordure en argent portant un cheval noir devant une étoile à six branches et surmontant un pentagone en argent, pointe en haut.

Symbolisme
Le cheval et l'étoile à six branches, symbole d'orientation et d'accomplissement, représentent l'origine historique et la grande tradition de la cavalerie.

Les six branches de l'étoile font en outre allusion à la désignation numérique de la Brigade. Le fond pentagonal, symbole de perfection, fait également référence aux cinq campagnes attribuées à l'organisation pour avoir servi en France et en Allemagne pendant la Seconde Guerre mondiale.

Fond
L'insigne a été approuvé le 21 février 1975.

Insigne d'épaule

Description
Un bouclier en forme de radiateur de 2 5/16 pouces () de largeur et 3 ¼ pouces () de hauteur avec une bordure noire de 1/8 pouce () autour d'un champ divisé en diagonale du coin supérieur droit au coin inférieur gauche avec du rouge écarlate au-dessus et blanc en dessous. Juste en dessous du centre deux sabres jaunes croisés avec des poignées à la base

L'insigne d'identification du service de combat est un dispositif en métal et émail de couleur argent de  () de hauteur composé d'un dessin similaire à l'insigne d'épaule.

Symbolisme

Les couleurs rouge et blanc sont les anciennes couleurs des fanions des unités de cavalerie et les sabres croisés sont adoptés à partir de l'ancien insigne de la division de cavalerie.

Fond

L'insigne a été approuvé le 21 février 1975 (numéro de dessin TIOH A-1-582).

Notes et références

Bibliographie
 Lieutenant Colonel (Ret.) Steven E. Clay, U.S. Army Order of Battle 1919–1941, Volume 2 The Arms: Cavalry, Field Artillery, and Coast Artillery, 1919–41. Fort Leavenworth, Kansas.

Brigade de l'United States Army

6e brigade de cavalerie (États-Unis)