Schindler'in Listesi (İngilizce: Schindler's List), yönetmenliğini Steven Spielberg'in yaptığı, 1993 ABD yapımı bir filmdir. II. Dünya Savaşı sırasında Naziler'in uygulamış olduğu soykırımdan binin üzerinde Polonya Yahudisinin kurtarılmasında rolü olan Oskar Schindler'i ve bu kurtarmayı konu edinen film, 321 milyon dolar gişe hasılatı elde etmiş ve Akademi, Altın Küre, BAFTA ve Grammy ödülleri kazanmıştır. "Tüm zamanların en iyi filmleri" konulu çeşitli listelerde üst sıralarda bulunan film, Amerikan Film Enstitüsü'nün güncel listesinde 9. sırada yer almaktadır.

"Schindler'in Listesi", 2004 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.

Konu
II. Dünya Savaşı, Nazi Almanyası. Oskar Schindler Almanya'ya iş kurmak amacı ile gelir. Fakat beş kuruşu yoktur. Kendi deyişiyle sunum yeteneği sayesinde birçok üst düzey Alman SS subayı ile dost olur. Bu sırada Yahudi Soykırımı başlamıştır. Schindler'in fabrikası artık getto kamplarındakilerin
cennet kapısı olmaya başlamıştır. Schindler´in yardımcısı Itzhak Stern de bir Yahudi'dir. Stern, Schindler'in fabrikasının idaresini yürütürken, bir yandan da belgelerde yaptığı değişikliklerle birçok Yahudi'yi Alman savaş gücü için gerekli göstererek, fabrikaya alır ve toplama kamplarına gönderilmekten kurtarır.

Sonrasında, gettolardaki Yahudiler, Kraków'un güneyinde inşa edilen Plaszow Toplama Kampına sürülür ve bu sırada Alman askerlerinin gettoları boşaltmasını bölgeye hakim bir tepeden izleyen Schindler, birçok Yahudi'nin öldürülmesine tanık olur. Fakat, Stern'in de uyarılarıyla, özellikle Plaszow kampının komutanı Amon Göth başta olmak üzere, Alman subaylarıyla işbirliğine devam eder. Fabrika bir yandan kâr amacıyla çalışırken, Schindler bir yandan da mümkün olduğunca çok Yahudi'nin kurtarılması için çabalamaktadır.

Bu esnada, Berlin'den gelen emirle, kamp tasfiye edilip, tüm esirler Auschwitz'e sürülmeye başlanır. Schindler, her işçi için verdiği yüklü miktardaki rüşvetle, Amon Göth'ü kendi Yahudileri'ni, eski evinin bulunduğu Zwittau-Brinnlitz'de (Çekoslovakya) kuracağı fabrikaya götürmeye ikna eder. Gene de sorunlar devam eder ve Schindler'in fabrikasına götürülmek üzere trene bindirilen erkeklerin fabrikaya ulaşmasına rağmen, Yahudi kadınlar bir yanlışlık sonucu Auschwitz'e götürülür. Fakat, Schindler kampın komutanı Rudolf Höß'e verdiği rüşvet ile kadınları tekrar kurtarır ve sonunda listesinde bulunan tüm Yahudileri kendi fabrikasına aldırmayı başarır.

Almanya'nın teslim olması ile beraber, hâlen bir Nazi partisi üyesi  ve kendi deyişiyle köle işçilerden kazanç sağlayan bir kimse olduğu için Schindler, Sovyet askerlerinden kaçmak zorundadır. SS korumalarına, evlerine bir katil veya insan olarak dönmenin ellerinde olduğunu söyler ve askerler esirlere dokunmadan fabrikayı terk ederler. Gece, işçileri ile vedalaşması esnasında, işçiler Schindler'e gerekirse delil olarak sunması için her birinin imzaladığı ve onlar için bir katil olmadığını izah ettikleri bir mektup ile üzerine Talmud'dan "Kim ki bir insanın hayatını kurtarır, o tüm Dünya'yı kurtarır" sözünün işli olduğu, bir işçinin altın dişinden dövdükleri bir yüzük verirler. Schindler, duygulanır ve ağlayarak tüm bunların yeterli olmadığını, elinden gelenden daha fazlasını yapmış, daha fazla insan kurtarmış olabileceğini söyler.

Ertesi sabah, Schindler Yahudileri, doğan güneş ile uyanırlar ve gelen bir Sovyet askeri tarafından artık özgür oldukları söylenir. Birlikte, yiyecek bulmak adına yürüyen işçiler, sahnenin değişmesi ile birlikte, Oskar Schindler'in Kudüs'te bulunan mezarına doğru yürüyen, günümüz Schindler Yahudileri'ne dönüşür. Filmde son olarak, Schindler'in kurtardığı yaklaşık 1100 kişinin soyundan gelenlerin, filmin çekildiği tarihte yaklaşık 6000 kişi olduğu ve bir zamanlar milyonlarla ifade edilen Polonya Yahudileri'nin artık 4000'den daha az bir sayıyla ifade edildiği seyircilere yansıtılır.

Film dışında Oskar Schindler
Filmde Oskar Schindler'in Çekoslovakya'da Almanya adına casusluk yaptığından bahsedilmez. Ayrıca savaş sonuna kadar Nazi Partisi üyesidir. Savaştan sonra kurtardığı insanların finansal desteğiyle ayakta kalması, hatta masraflarını geri istemesi gibi konulara değinilmemiştir. Film karakteri Stern adlı sadık muhasebeci de birkaç kişinin özleştirilmiş halidir ve fabrikayı muhasebecilerinin Yahudi bağlantılarından çok ucuz bir fiyata almıştır. Schindler'in fakirlik ve yokluk içinde öldüğü de betimlenmeyen gerçeklerdendir.

Oyuncu kadrosu

Yapım

Gelişim
Bir Schindlerjuden (Schindler Yahudisi) olan Pfefferberg, hayatını kurtaran kişinin hikâyesini anlatmayı kendine görev edinmiştir. Pfefferberg, MGM ile 1963 yılında Howard Koch'un senaryosunu yazdığı Oskar Schindler'in biyografik filmini yapmaya girişmiş ancak anlaşma bozulmuştur. 1982'de, Thomas Keneally, iki yıl önce Los Angelos'ta Pfefferberg ile şans eseri tanışması sonrası tarihi romanı Schindler'in Gemisini yazdı. MCA başakanı Sid Sheinberg yönetmen Steven Spielberg'e kitap hakkında bir New York Times eleştirisi gönderdi. Spielberg, Schindler'in öyküsünden şaşkına dönmüş halde, şakayla karışık, gerçek olup olmadığını sormuştur. "Karakterin çelişkili yapısı beni içine çekti" demiştir: "Ne böyle bir adamı aniden tüm kazandıklarını alıp bu hayatları kurtarma görevine adamasına yol açmış olabilir?" Spielberg, Universal Pictures'ın romanın yayın haklarını almasına yetecek ilgiyi göstermiştir. Bahar 1983'teki ilk görüşmelerinde, Pfefferberg'e filmi çekmeye on yılda başlayabileceğini söylemiştir. Filmin kapanış jeneriğinde Pfefferberg, Leopold Page adı altında danışman olarak yer almıştır.

Spielberg, Holokost hakkında bir film yapmak için yetkin olup olmadığından emin değildi ve proje "[onun] suçluluk duygusu"na kaldı. Spielberg yapımı yönetmen Roman Polanski'ye vermeyi denedi ancak ret yanıtı aldı. Polanski'nin annesi Auschwitz'te öldürülmüştü ve Polanski Kraków Gettosu'nda yaşamış ve hayatta kalmıştı. Polanski sonrasında kendi Holokost filmini, Piyanist (2002) yönetti. Spielberg ayrıca filmi Sydney Pollack'a ve Schindler'in Listesini 1988'de yönetmeye talip olan Martin Scorsese'e önerdi. Ancak Spielberg, Scorsese'e filmin çekimini devretmekten emin değildi; "Aileme ve çocuklarıma Holokost ile ilgili bir şey yapma şansını bağışlamak istemiştim." Spielberg bunun yerine ona Cape Fearın 1991'de yeniden çekimini yönetmeyi teklif etti. Billy Wilder çoğu Holokost'ta ölen ailesine bir anı olarak filmi çekmeye duyduğu ilgiyi belirtmiştir.

Spielberg sonunda Holokost inkârcıları basında önemli yer tutmaya başladığını fark edince filmi çekmeye karar verdi. Berlin Duvarı'nın yıkılmasının ardından Neo-Nazizm'in yükselmesiyle, 1930'larda olduğu gibi insanların hoşgörüsüzlüğe yöneleceğinden korktu. Sid Sheinberg, Spielberg'e, ilk olarak Jurassic Parkı yapması koşuluyla yeşil ışık yaktı. Spielberg sonrasında "Bir kere Schindleri yönetince Jurassic Parkı çekemeyeceğimi biliyordu." demiştir. Holokost filmleri genelde tercih edilmediğinden 22 milyon $ gibi küçük bir bütçe ayrılması tasarlandı. Spielberg film için ücret almayı bir "diyet" olarak adlandırıp reddetti ve filmin başarısız olacağını düşündü.

1983'te, Keneally kitabını uyarlaması için tutuldu ve 220 sayfalık bir notla geldi. Onun uyarlaması Schindler'in sayısız ilişkisi üzerineydi ve Keneally hikâyeyi yeterince sıkıştırmadığını kabul etti. Spielberg, Out of Africanın senaristi Kurt Luedtke ile son halini yazması için anlaştı. Luedtke, Schindler'in kalbinin değişimini inanılmaz bulduğu için yaklaşık dört yıl sonra yazmaktan vazgeçti. Yönetmenliği süresince Scorsese, Steven Zaillian'ı bi senaryo yazması için ayarladı. Tamamladıktan sonra Spielberg, Zaillian'ın 115 sayfalık taslağını çok kısa buldu ve 195 sayfaya çıkarmasını istedi. Spielberg hikâyede daha çok Yahudilerin üzerinde durulmasını ve Schindler'in değişiminin ani bir kırılma veya değişim şeklinde değil aşamalı ve karmaşık olmasını istedi. Getto'nun tasfiye sahnesini "izlenilemez olacak kadar güçlü hissedilen bir sahne" olması için uzattı.

Oyuncular
Neeson, Schindler rolü için önceden belirlenmiş ve Spielberg onu Broadway'de Anna Christie olarak sahne aldığı zaman görünce Aralık 1992'de kadroya alınmıştır. Warren Beatty senaryo okumasına katılmış ancak Spielberg onun aksanını gizleyemeyeceği ve "film yıldızı geçmişini" beraberinde getireceği için sıcak bakmamıştır. Kevin Costner ve Mel Gibson Schindler'i oynamaya ilgilerini belirtmiş ama Spielberg oyuncunun yıldızlığı karakteri geçmesin diye daha ziyade tanınmayan Neelson'ı kadroya almayı tercih etmiştir. Neeson Schindler'i, zekasıyla onu bir çeşit dalgacı olarak gören Nazileri alt ettiği için eğlenceli bulmuştur. "Onlar onu pek ciddiye almadılar ve o bunu amacı için kullandı." Role hazırlanmasına yardım etmek için Spielberg Neeson'a, karizmasını Schindler'inkiyle kıyasladığı Time Warner CEO'su Steve Ross'un film kliplerini göstermiştir. Aynı zamanda Neeson'ın doğru tonlama ve perdelemeye çalışması için Schindler'in bir ses kaydını bulmuştur.

Fiennes, Spielberg, performansını A Dangerous Man: Lawrence After Arabia (1992) ve Emily Brontë's Wuthering Heights (1992) filmlerinde izleyince Amon Goeth olarak kadroya dahil edilmiştir. Spielberg Fiennes'in seçimi hakkında "Cinsi bir canavar gördüm. Tamamen incelikle ilgili: gözlerinden geçen şefkat anları vardı, hemen sonra soğuklaşan." Fiennes rolü için 13 kilo almıştır. Tarihi haber filmlerini izlemiş ve Goeth'i tanıyan Holokost'tan sağ kalanlarla görüşmüştür. Onu canlandırırken Fiennes "Acısına yakınlaştım. İçinde kırılmış, zavallı bir canlı vardı. Onun hakkında kendimi bölünmüş hissettim, acıdım. Bana verilen ve sonra özellikle bağlandığım kirli, hırpalanmış bir oyuncak gibiydi." demiştir. Fiennes Goeth'e kıyafetleriyle o kadar benzemişti ki Mila Pfefferberg (olayların canlı bir tanığı) onunla tanıştığında korkuyla ürpermiştir.

Itzhak Stern'in karakteri (Ben Kingsley tarafından canlandırılmıştır) muhasebeci Stern, fabrika müdürü Abraham Bankier ve Goeth'in kişisel asistanı Mietek Pemper'in bir toplamı gibidir. Karakter Schindler'in ikincil kişiliği ve vicdanı gibi davranmıştır. Kingsley en iyi 1982 yapımı biyografik filminde Oscar kazandığı rolü Gandhi ile tanınır.

Genel olarak filmde 126 sözlü rol bulunmaktadır. Binlerce figüran film süresince kiralanmıştır. Spielberg İsrailli ve Leh oyuncuları Doğu Avrupalı görünüşleri nedeniyle özellikle seçmiştir. Pek çok Alman oyuncu SS üniformalarını giymekte isteksiz davranmış ancak bazıları sonra Spielberg'e filmde aldıkları katartik rol için teşekkür etmiştir. Filmin yarısında Spielberg, 128 canlı tanığın Schindler'in Kudüs'teki mezarı başında saygı gösterisinde bulundukları bir kapanış düşünmüştür. Yapımcılar Schindlerjuden bulabilmeye ve onları sahnenin çekimi için uçakla götürmeye çok çaba sarf etmiştir.

Çekimler
İlk çekimler 1 Mart 1993'te Kraków, Polonya'da başladı ve 75 günde tamamlanması planlandı. Esas kamp bölgesinden çağdaş yüksek binalar göründüğünden Płaszów kampını yakındaki bir taş ocağında yeniden inşa etmek gerektiyse de ekip hakiki mekanlar veya yakın bölgelerde çekimleri gerçekleştirdi. Kraków'daki emaye fabrikasının iç mekan çekimleri Olkusz'daki benzer bir tesiste yapılırken dış çekimler ve fabrika merdivenlerindeki çekimler gerçek fabrikada yapıldı. Set ekibi fazladan çekim yapmak ya da Auschwitz'in zemini üzerine set kurmaktan men edildiği için girişin hemen dışındaki bir kurmaca sette çekimleri yaptı. Bazı antisemitik olaylar meydana geldi. Fiennes'i Nazi üniforması içinde gören bir kadın ona "Almanlar insanları büyülüyor. Onlar ölümü hak etmeyen kimseyi öldürmediler." dedi. Kingsley, İsrailli oyuncu Michael Schneider'e hakaret eden Almanca konuşan bir iş insanı ile kavgaya girişecekken çekim alanının yanındaki panolara antisemitik semboller çizildi. Ancak Spielberg Hamursuz bayramında "tüm Alman oyuncular geldi. Kipah (Yahudilerin ibadet ederken giydiği takke) giydiler ve Haggadah'ı (Yahudi Hamursuz Bayramı'nda Seder yemeği sırasında okunan ayinsel kitap) açtılar. İsrailli oyuncular yanlarına geldiler ve onlara bunun ne olduğunu açıklamaya başladılar. Bu oyuncular ailesi beraberce oturdu ve ırk ile kültürü bir yana bıraktılar." demiştir.

Schindler'in Listesinin çekimi Spielberg için son derece duygusaldı. Çektiği konu onu çocukluğu ile ilgili şeylerle, karşılaştığı antisemitizm gibi, yeniden yüzleşmeye zorluyordu. Auschwitz'i ziyaret ettiğinde ağlamamasına şaşırdı; aksine kendini kızgın ve öfkeli buldu. Auschwitz'e götürülmeleri esnasında, yaşlı Yahudilerin Nazi doktorlarınca seçilirken çıplak koşmaya zorlandıkları sahneleri çekerken kendilerini bunu izlemeye zorlamayan pek çok set görevlisinden biriydi. Spielberg kendini film yapımcısından çok bir gazeteci gibi hissettiğini söyler – sahneleri ayarlayacak ve onları akarken izleyecekti, film yapımcısı gibi değil de bir tanık gibi. Bir tanesi toplama kampında doğmuş olan çoğu kadın oyuncu duş sahnelerini çekerken kendini tutamayıp ağladı. Çekimler süresince kalmak için Spielberg, karısı Kate Capshaw ve beş çocuğu Kraków'un kenar mahallelerinden birinde ev tuttular. Daha sonra karısına "her şey daha katlanılmaz hale gelirken ... bana doksan iki gün boyunca yardım ettiği için" teşekkür etmiştir. Robin Williams, Spielberg'ü kutlamak ve sette gereken ciddiyeti sağladığı için aramıştır. Bu arada Spielberg her gece Haziran 1993'te prömiyeri planlanan Jurassic Parkı yazmak için saatler harcadı.

Spielberg Almanca ve Lehçe'yi geçmişteki gerçeklik duygusunu verebilmek için bazı sahnelerde kullanmıştır. Aslında tüm filmi bu dillerde yapmayı tasarlamış ancak "okumak daha kolay geliyor. Bu onlara, gözlerini ekrandan ayırmak ve başka bir şey izlemek için bir bahane olurdu." diyerek vazgeçmiştir.

Sinematografi
Belgesel film Shoahtan (1985) esinlenerek, Spielberg filmi resimli taslaklarla planlamamaya karar verdi ve belgesel gibi çekmemekte karar kıldı. Filmin %40'ı el kamerasıyla çekilmiştir ve düşük bütçe filmin yetmiş iki günden fazla sürede hızlıca çekildiği anlamına gelir. Spielberg bunun filme "doğallık ve keskinlik" verdiğini ve "konuya hizmet ettiğini" düşündüğünü söyledi. Sabit kamera, yüksek çekim ve yakınlaştırıcı mercek kullanmadan çekim yapmıştır ve bu durumu "her şey benim için bir güvenlik ağı olarak kabul edilebilir." şeklinde belirtmiştir. Bu, geçmişte Cecil B. DeMille veya David Lean gibi yönetmenlere haraç ödediğini hisseden Spielberg'ü olgunlaştırmıştır.

Filmi esas olarak siyah beyaz çekme fikri filmin belgesel türüne ve Janusz Kamiński'nin Alman dışavurumculuğu ve İtalyan Yeni Gerçekçiliğiyle kıyasladığı sinematografik yapısına katkı sağlamaktadır. Kamiński, filme zamansızlık hissi vererek izleyicinin "yapıldığı zamana ait bir kanısı olmamasını" istediğini söylemiştir. Spielberg siyah beyazı, zamanın gerçek belgesel görüntülerine benzetmek için kullanmaya karar verdi. Universal başkanı Tom Pollock ondan, filmin daha sonra renkli VHS kopyalarını da satabilmek için filmi renkli negatiflerle çekmesini rica etmiş ancak Spielberg olayları "kazara güzelleştirmemek" için reddetmiştir.

Müzik

Spielberg ile sıkça çalışan John Williams, Schindler'in Listesinin müziklerini yapmıştır. Besteci filmden etkilenmiş ve bunun çok iddialı bir iş olduğunu düşünmüştür. Spielberg'e "Bu film için benden daha iyi bir besteciye ihtiyacın var." demiştir. Spielberg ise "Biliyorum. Ama hepsi öldü!" yanıtını vermiştir. Itzhak Perlman tema müziğini violin ile çalmıştır.

Schindler'in Listesi hakkında Perlman:

Gettonun Nazilerce kapatılması sahnesinde halk şarkısı "Oyfn Pripetshik" ("Fırının üstünde") () bir çocuk korosu tarafından söylenmiştir. Şarkı Spielberg'in büyük annesi Becky tarafından torunlarına söylenirmiş. Filmdeki klarnet soloları Klezmer üstadı Giora Feidman tarafından kaydedilmiştir. Williams, Schindler'in Listesi ile beşinci kez En İyi Müzik Oscar Ödülü kazanmıştır. Film müziklerinden seçmeler soundtrack albümü olarak piyasaya çıkmıştır.

Temalar ve sembolizm
Film kötüye karşı iyi konusunu Amerikan sinemasının bilinen kişileştirmelerinden "iyi Alman" karakterini kullanarak ortaya koyar. Goeth neredeyse tamamen kötü ve karanlık biri gibi gösterilirken Schindler yavaş yavaş Nazi destekçisinden bir kurtarıcı ve kahramana dönüşür. Böylece ikinci bir konu olan kurtarma da saygınlığının sınırındaki rezil bir komplocudan binden fazla kişinin yaşamını kurtarmaktan sorumlu baba figürüne dönüşen Schindler üzerinden verilir.

Kırmızılı kız
Film esas olarak siyah beyaz çekilmiş olmasına rağmen Kraków gettosunun kapatılışı sahnesinde küçük bir kızı göstermek için kırmızı bir palto kullanılmıştır. Filmin devamında Schindler onun, sadece üstündeki kırmızı ceket sayesinde tanınabilen ölü bedenini görür. Spielberg sahnenin, Birleşik Devletler'deki üst düzey devlet adamlarının Holokost esnasında olanları bilip bunu durdurmak için hiçbir şey yapmamalarını belirtmeyi amaçladığını söyledi. "Bu kırmızı ceket giymiş bir kız kadar barizdi, aşağı doğru yürüyor ama Alman demiryollarını bombalamak için hiçbir şey yapılmıyor. Avrupa Yahudilerinin yok edilmesini ... durdurmak için hiçbir şey yapılmıyor." dedi. "Bu, sahneyi renkli yaparak vermek istediğim mesajdı." IGN'den Andy Patrizio, Schindler'in kızın bedenini gördüğü anın onun değiştiği an olduğunu söyledi; artık "kül ve arabasının üstüne yığılan vurulmuş ölü bedenleri sorun" olarak görmüyordu. Université de Montréal'den profesör André H. Caron kırmızının "masumiyet, umut veya Holokost vahşetinde katledilen Yahudilerin kanı" olup olmadığını merak ettiğini belirtir.

Kız, çekimler yapılırken üç yaşında olan Oliwia Dąbrowska tarafından canlandırılmıştır. Spielberg Dąbrowska'dan filmi on sekiz yaşına kadar izlememesini rica eder ancak on bir yaşındayken izler ve "dehşete kapılır." Filmi yetişkin olarak tekrar izlediğinde oynadığı rolden gurur duyar. Vurgulanmak istenmemiş olsa da karakter, Kraków  gettosunda kırmızı paltosuyla bilinen Roma Ligocka'ya benzemektedir. Ligocka, kurgusal benzerinin aksine hayatta kalabilmiştir. Film yayınlandıktan sonra kendi hikâyesini yazmış ve yayınlamıştır, Kırmızılı Kız: Bir Anı (İngilizce çevirisi, 2002). Aile üyeleriyle 2014'te yapılan bir mülakata göre kırmızılı kız için Kraków sakinlerinden Genya Gitel Chil'den esinlenilmiştir.

Mumlar
Açılış sahnesi Shabbat ayini yapan bir aileyle başlar. Spielberg "filme yakılan mumlarla başlamak ... güzel bir kitabın sonu, filme Yahudi avı başlamadan önceki sıradan bir Shabbat ayiniyle başlamak" demiştir. Açılış sahnelerinde renkler solarken dumanlar, Auschwitz'de yakılan bedenleri sembolize eden bir aleme daldırır. Sadece sonunda, Schindler çalışanlarına Shabbat ayini yapmalarına izin verdiğinde mum alevinin görüntüsü eski sıcaklığına kavuşur. Spielberg'e göre onlar "sadece bir renk parıltısı, umudun titrek ışığı[nı]" temsil eder. York Üniversitesi Koschitzky Yahudi çalışmaları Merkezi müdürü Sara Horowitz mumları öldürülen ve krematoryumlarda yakılan Avrupa Yahudilerinin sembolü olarak görür. İki sahne Nazi dönemini, başlangıcını ve sonunu parantez içine alır. Genelde evin kadınlarının Shabbat mumlarını yaktığını ve Kiddushi okuduklarını söyler. Filmdeyse ayini gerçekleştiren, sadece kadınların indirgenmiş durumunu değil Yahudi erkeklerin de Aryan ırkına, özellikle Goeth ve Schindler'e göre bulunduğu aşağı konumu gösteren bir erkektir.

Diğer semboller
Spielberg'e göre filmin siyah beyaz sunulması Holokost'un kendisini ifade etmektedir: "Holokost ışıksız bir hayattır. Bana göre hayatın sembolü renktir. İşte bu nedenle Holokost ile ilgili bir film siyah beyaz olmalı." Robert Gellately filmin tümünün başlangıçtaki seyrek şiddetin artarak ölüm ve yıkıma dönüşmesiyle, Holokost'un bir metaforu olarak görülebileceğine işaret eder. Ayrıca filmdeki Yahudilerin durumuyla Nazi Almanyası'ndaki Yahudileri köle olarak kullanmakla tamamen yok etmek tartışmaları arasındaki paralelliğe vurgu yapmaktadır. Su, Jewish Theological Seminary of America'da (Amerikan Yahudi İlahiyat Fakültesi) Holokost çalışmaları profesörü Alan Mintz tarafından, verilen bir kurtuluş olarak görülmektedir. Schindler'in suya tutulmak üzere bekleyen mahkûmlarla dolu bir Holokost treni ayarladığı ve Auschwitz'deki gaz beklentisi yerine gerçek duş verilen sahnelerdeki varlığına gönderme yapar.

Karşılamalar

Eleştirel görüşler
Schindler'in Listesi eleştirmenlerin ve izleyiciler tarafından övülmüş, kayda değer bir başarı olarak kabul edilmiştir. Tanınmış Amerikalılardan, talk show sunucusu Oprah Winfrey ve başkan Bill Clinton vatandaşların filmi izlemelerini istedi. Pek çok ülke lideri filmi izledi ve bazıları Spielberg ile kişisel olarak tanıştı. The New Yorkerdan Stephen Schiff yapımı Holokost ile ilgili en iyi tarih filmi olarak adlandırdı; "kültür tarihindeki yerini alan ve oradan ayrılmayacak" bir film. Chicago Sun-Timesdan Roger Ebert filmi Spielberg'ün en iyi, "mükemmel biçimde oynanmış, yazılmış, yönetilmiş ve izlenmiş" çalışması olarak değerlendirdi. Ebert filmi, kendince 1993 yılının en iyi on filminden biri olarak saydı. Terrence Rafferty, başka bir The New Yorker eleştirmeni, filmin "anlatı cüretine, görsel cesaretine ve duygusal açıklığına" hayran kaldığını belirtti. Neeson, Fiennes, Kingsley ve Davidtz'in bireysel oyunculuklarının özel övgüye layık olduklarını söyleyip Auschwitz'deki duş sahnesini "şimdiye dek filme çekilmiş en korkunç bölüm" olarak yorumladı. 2013 film rehberinde Leonard Maltin, nadir görülen dört yıldızla ödüllendirip uzun bir eleştiri yazmıştır. Filmi "Thomas Keneally'in çok satan eserinin sarsıcı bir uyarlaması" olduğunu ifade edip "bu Hollywood'un daha önce yapmadığı bir şey gibi duruyor ve hissettiriyor." diye devam etti. [Bu] "Spielberg'in bugüne kadarki en yoğun ve kişisel filmi" diyerek yazısını sonlandırdı. Boston Heralddan James Verniere filmin baskıcılığını ve hissizliğini öne çıkarıp onu "Holokost külliyatına büyük bir katkı" olarak gösterdi. New York Review of Booksa yazdığı eleştirisinde Britanyalı eleştirmen John Gross hikâyenin aşırı duygusallaştırıldığına yönelik korkusunu dile getirip "tamamen yanlış vurgulanmış. Spielberg elindekinden katı bir ahlaki ve duygusal bir bütün çıkarmış. Film sıra dışı bir başarı." demiştir. Mintz filmin en acımasız eleştirmenlerinin bile Kraków gettosunun kapatılışı ile ilgili on beş dakikalık bölümünün "görsel yüceliğine" hayran kaldıklarını belirtmiştir. Sahneyi "gerçekçi" ve "çarpıcı" olarak tanımlar. Filmin, hayatta kalanların, felaketle olan son bağların da ayrılarak öte dünyaya göçmesiyle Holokost hatırası ve farkındalığını artırmaya önemli bir katkı yaptığını belirtir. Filmin Almanya'da yayınlanması Almanların çoğunun neden daha fazla yardım etmediğine yönelik geniş çaplı bir tartışma başlatmıştır.

Filme yönelik eleştiriler yazılı basından ziyade akademik çevrelerden geldi. Horowitz gettolardaki Yahudi faaliyetlerinin ödünç verme, karaborsadan ticaret yapma veya varlığını gizleme gibi mali işlemler olarak görüldüğünü ve böylece Yahudi yaşantısının kalıp yargısal bir örneğini devam ettirdiğini belirtir. Horowitz, filmdeki kadın tasvirlerinin gerçek Nazi zihniyetini yansıtırken kadınların aşağı konumu ve cinsellikle şiddet arasındaki bağlantının pek vurgulanmadığını dile getirir. Brown Üniversitesi'nden tarih profesörü Omer Bartov fiziksel olarak geniş ve güçlü çizilen Schindler ve Goeth'in küçük, kaçmaya çalışan ve ürkmüş biçimde yansıtılan - iyi kötü mücadelesine yalın bir fon oluşturan- Yahudi kurbanları gölgede bıraktığını belirtir. Université libre de Bruxelles'ten akademisyenler Samuel J. Leistedt ve Paul Linkowski Goeth'in filmdeki karakterini klasik bir psikopat olarak tanımlar.

Horowitz, filmdeki mutlak iyi ve mutlak kötü ikiliğinin Holokost faillerinin çoğunun sıradan kimseler olduğu gerçeğini kapatarak filmin ortalama bir Almanın Holokost ile ilgili bilgisini veya ilgisini nasıl mantığa bürüdüğünü açıklamadığını söyler. Yazar Jason Epstein filmin Holokost'tan kurtulacak kadar zeki veya şanslı olduğu izlenimini uyandırdığını, bunun gerçek olmadığı yorumunda bulundu. Spielberg eleştiriye Schindler'in kırılması, ya da söylediği şekliyle elvedasının çok ağlak ve dahi karakter dışı olduğunu belirtip sahnenin kayıp hissini vererek izleyicinin ekrandaki karakterle beraber yas tutma imkânını vermesi gerektiği yanıtını verir.

Diğer yapımcıların değerlendirmeleri
Schindler'in Listesi Spielberg'in arkadaşlarınca çok iyi karşılandı. Yapımcı Billy Wilder Spielberg'e yazdığı uzun tebrik mektubunda "Daha iyi birini bulamazlardı. Bu film tam bir harika." demiştir. Filmi yönetme şansını geri çeviren Polanski sonradan "Ben kesinlikle Spielberg kadar iyi bir iş yapamadım çünkü onun kadar nesnel olamadım." yorumunda bulunmuştur. Schindler'in Listesini 1995 yapımı filmi Ölüm ve Bakireye esin kaynağı olarak göstermiştir. Schindler'in Listesinin başarısı yapımcı Stanley Kubrick'e kendi Holokost projesi, Katolik gibi davranarak Polonya'ya kaçıp hayatta kalmayı başaran Yahudi bir çocukla halasının kaçışını anlatan Aryan Belgelerini bırakmaya sevk etmiştir. Senarist Frederic Raphael Schindler'in Listesinin Holokost'un iyi bir temsili olduğunu söylediğinde Kubrick "Bunun Holokost hakkında olduğunu mu düşünüyorsun? Bu başarı hakkında, değil mi? Holokost yaklaşık 6 milyon kişinin öldürülmesi. Schindler'in Listesi ise yaklaşık 600 ölmeyen kişi." yorumunda bulunmuştur.

Yapımcı Jean-Luc Godard Spielberg'ü, Schindler'in karısı Emilie Schindler Arjantin'de sefalet içinde yaşarken film sayesinde bir trajediden kar elde etmekle suçlamıştır. Keneally katkılarından dolayı ona ödeme yapılmadığını iddia etmiş, "özellikle çünkü ben kendim şimdi Emilie'ye bir çek yazdım." demiştir. Aynı zamanda Spielberg'ün ofisinden ödemenin oradan yapıldığını onaylamıştır. Yapımcı Michael Haneke Schindler'in kadınlarının yanlışlıkla Auscwitz'e gönderildiği ve duşa sokulduğu sahneyi eleştirmiştir: "Filmde kamplardaki duştan su mu gaz mı geleceğini bilmediğimiz bir sahne var. Böyle bir şeyi ancak Birleşik Devletler gibi naif izleyicilerin olduğu yerlerde yapabilirsin. Bu uygun bir kullanım şekli değil. Spielberg iyiyi amaçlamış – ama bu budalaca."

Film yapımcı ve eğitmen, dokuz saatlik Holokost filmi Shoah'in yönetmeni Claude Lanzmann tarafından Schindler'in Listesini "ucuz melodram" ve tarihi gerçekliklerin "çarpıtılması" diyerek eleştirmiştir. "Kurgu sınırları aşmaktır, ben Holokost'un tasvirinin kesinlikle yasak olduğuna inanıyorum." demiştir. Lanzmann ayrıca Spielberg'ü Holokost'u Almanların bakış açısıyla değerlendirdiğini söyleyerek eleştirmiş, "tersine dünya" yorumunda bulunmuştur. "Ben içtenlikle Shoahtan önce bir zaman ve Shoahtan sonra bir zaman olduğuna ve Shoahtan sonraki zamanda bazı şeylerin artık yapılamayacağına inanıyorum. Spielberg yine de yapmış." diyerek yakınmıştır. Spielberg onun "Holokost hakkında tek belirleyici ses olmak istiyor. Gerçeği yansıtma çabasında hiçbir acıma hissi olamayacağını söyleyerek beni şaşırttı" diyerek suçlamıştır.

Yahudi topluluğunun tepkisi
1994'te filmle ilgili bir Village Voice sempozyumu düzenlendiğinde tarihçi Annette Insdorf üç toplama kampından sağ kurtulan annesinin geniş kitlelerce izlenecek büyük bir Holokost hikâyesinin anlatıldığı filme nasıl şükran duyduğunu anlattı. Macar Yahudisi ve Holokost'tan sağ kurtulan yazar Imre Kertész bire bir tanık olmayan birinin Nazi toplama kampındaki yaşamı bütün gerçekliğiyle anlatmasının imkânsız olduğunu söylemiştir. Spielberg'ü hikâyeyi geniş bir izleyici kitlesiyle buluşturduğu için takdir ederken filmin mezarlıktaki son sahnesinin yaşananların hayatta kalanlar üzerindeki korkunç artçılarını umursamadığını ve oraya duygusal olarak incinmeden gelmişler gibi yansıtıldığını belirtmiştir. Haham Uri D. Herscher, filmin dokunaklı ve umut verici bir insancıllık gösterisi olduğunu söylemiştir. Norbert Friedman, Holokost'tan kurtulanların çoğu gibi, Spielberg'e yönelik diğer yaşayanlar gibi içten bir bağlılık hissettiğini ifade eder. Spielberg'ün çocukluğundaki hahamı ve hocası Albert L. Lewis, filmi "Steven'ın annesine, insanlarına ve bir şekilde kendisine bir hediyesi. Şimdi tam bir insan oldu." diyerek yorumlamıştır.

Ödüller ve adaylıklar
Schindler'in Listesi çoğu "en iyi" ödülü listesinde, Time dergisinin eleştirmenler Richard Corliss ve Richard Schickel'ın seçtiği En İyi Yüz, Time Out dergisinin 1995'te düzenlediği Yüzyılın En Büyük Filmleri Anketi ve Leonard Maltin'in "Yüzyılın İzlenmesi Gereken 100 Filmi" dahil yer almıştır. Vatican  Schindler'in Listesini yapılmış en önemli 45 film arasında saymıştır. Bir Channel 4 anketi Schindler'in Listesini tüm zamanların en büyük dokuzuncu filmi seçmiş ve aynı kanalın 2005'teki savaş filmleri anketinde dördüncü sırayı almıştır. James Berardinelli, Roger Ebert ve Gene Siskel gibi eleştirmenlerce 1993 yılının en iyi filmi seçilmiştir. Filmi "kültürel olarak önemli" addeden Kongre Kütüphanesi filmi 2004 yılında ABD Ulusal Film Arşivi'nde korunması için seçmiştir.

Spielberg çalışmasıyla Directors Guild of America Award for Outstanding Directing – Feature Film (Amerikan Yönetmenler Birliği Sıra Dışı Yönetmenlik Ödülü – Uzun Metraj Film) kazanmaya hak kazanmış ve Producers Guild of America Award for Best Theatrical Motion Picture'ı (Amerikan Yapımcılar Birliği En İyi Teatral Sinema Filmi Ödülü) ortak yapımcılar Branko Lustig ve Gerald R. Molen ile paylaşmıştır. Steven Zaillian senaryosuyla Writers Guild of America Award (Amerikan Yazarlar Birliği Ödülü) kazanmıştır.  Film National Society of Film Critics'ten (Ulusal Film Eleştirmenleri Birliği) En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ve En İyi Sinematografi ödüllerini kazanmıştır. New York Film Critics Circle ödüllerinden En İyi Film, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ve En İyi Sinematografi'yi kazanmıştır. Los Angeles Film Critics Association ödüllerinden En İyi Film, En İyi Sinematografi (The Piano'ya bağlanarak) ve En İyi Yapım Tasarım Ödülünü kazanmıştır. Film ayrıca dünya çapında pek çok ödül kazanmış ve adaylıklarda yer almıştır.

Tartışmalar

1997 Amerikan televizyon gösteriminde filmin yayını tam olarak düzenlenmemişti. Televizyon yayını o yılın başında ilk kez kullanılmaya başlanan TV Ebeveyn İşaretleri altında rating değerlendirmesine tabi tutularak TV-M (günümüzde MA; Amerika'da TV yayını sınırlandırmalarından 17 yaş üstü için uygunluk kategorisi) alan ilk film olmuştur. Senatör Tom Coburn, sonrasında Oklahoma temsilcisi, filmin yayını esnasında NBC'nin ekranlara "en aşağılık, tamamen çıplak görüntüler, şiddet ve küfür" taşıdığını belirterek bunun "her yerde aklıselim kişilere bir hakaret" olduğunu savunmuştur. Hem Cumhuriyetçilerden hem de Demokratlardan karşılıklı ateş altında Coburn, "Niyetim iyiydi ama söylemek istediklerimi ifade etme yöntemime karar verirken hata yaptım" diyerek özür diledi. Fikrine açıklık getirdi ve filmin "çok sayıda çocuğun ebeveyn gözetimi olmadan televizyon önünde olduğu" bir saatten daha geç yayınlanmış olması gerektiğini belirtti.

Almanya'da tartışmalar filmin ProSieben'deki ilk gösteriminden önce başladı. Kanal filmi iki ticari arayla yayınlamak istediğinde yoğun protestolar meydana geldi. Geri adım atarak yayıncı kuruluş kısa haberler ve birkaç reklamdan oluşan kısa bir arayla filmi yayınladı.

Filipinler'de baş sansür memuru Henrietta Mendez filmin tiyatrolarda gösteriminden önce cinsel ilişki ve kadın çıplaklığı içeren üç sahnenin kesilmesini emretti. Spielberg reddetti, filmi Filipin sinemalarında yayından çekti ve bu durum Filipin Senatosu'nun sansür kurulunu lağvetme kararı almasına yol açtı. Filipinler Başkanı Fidel V. Ramos şahsen araya girdi ve filmin kesilmeden 15 yaşından büyüklerce izlenmesine izin verdi.

Slovak yapımcı Juraj Herz'e göre bir grup kadının gaz odasında gerçek duşa maruz kaldığı sahnenin kendi filmi Zastihla mě nocdan (Gece Beni Yakaldı, 1986) kare kare alındığını iddia etti. Herz dava açmak istedi ancak kaynak bulamadı.

Krakow'a etkisi
Film sayesinde Krakow'a artan ilgiden dolayı şehir yönetimi Schindler'in emaye fabrikasını 2007'de satın alarak şehrin 1939-1945 arasındaki Alman işgali hakkında daimi bir sergi alanı olarak kullanmaya başladı. Müze 2010 Haziranında açıldı.

Notlar

Alıntılar

Dış bağlantılar

 Amerikan Film Enstitüsü Sinema Filmleri Kataloğu'nda Schindler'in Listesi

1993 çıkışlı dramatik filmler
1990'larda biyografik dram filmleri
1990'larda dramatik savaş filmleri
1990'larda tarihî filmler
1990'larda İngilizce filmler
1990'larda Almanca filmler
İbranice filmler
Lehçe filmler
Amerika Birleşik Devletleri biyografik dram filmleri
Amerika Birleşik Devletleri dramatik savaş filmleri
Amerika Birleşik Devletleri epik filmleri
Amerika Birleşik Devletleri tarihî dram filmleri
Amerika Birleşik Devletleri yapımı siyah-beyaz filmler
Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi filmleri
Avustralyalı romanlarından uyarlanan filmler
Holokost filmleri
Holokost'tan Yahudileri kurtaranlar
Steven Spielberg'in yönettiği filmler
Steven Zaillian'ın senaryosunu yazdığı filmler
Gerald R. Molen'in yapımcısı olduğu filmler
Steven Spielberg'in yapımcısı olduğu filmler
John Williams'ın müziğini yaptığı filmler
Amblin Entertainment filmleri
Universal Pictures filmleri
En İyi Film Akademi Ödülü sahipleri
En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü kazanan filmler
En İyi Drama Filmi Altın Küre Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Film Ödülü kazananlar
En İyi Film Los Angeles Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
En İyi Film National Board of Review Ödülü sahipleri
En İyi Film National Society of Film Critics Ödülü sahipleri
Konusu Almanya'da geçen filmler
Konusu Kraków'da geçen filmler
Gerçek olaylara dayanan II. Dünya Savaşı filmleri
Gerçek olaylara dayanan dramatik filmler
Almanya'da çekilmiş filmler
İsrail'de çekilmiş filmler
Kraków'da çekilmiş filmler
Kısmen renkli filmler
Oskar Schindler
Amon Leopold Göth
En İyi Film New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
En İyi Film Chicago Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
Müstehcenlik tartışmalarına konu olan filmler
Sansürlenmiş filmler
Yahudi filmleri

Schindler'in Listesi


Solanum ossicruentum, novootkrivena biljna vrsta iz porodice pomoćnica. Vrsta je otkrivena na sjeveru Australije i opisana je 2017 godine.

Solanum ossicruentum, vrsta je grmolike rajčice iz sjeverne Australije. Međutim, njegov plod ima malo sličnosti s uzgojenim rođacima koji se prodaju u trgovinama. Ove su rajčice široke samo nekoliko centimetara (oko inča). I rastu unutar ljuske od šiljaka. Ti šiljci vjerojatno pomažu plodovima da se zakače za krzno sisavaca koji prolaze kako bi raširili sjemenke biljke drugdje.

Nakon otvaranja ovog ploda unutar pet minuta čini se da njegovo ljepljivo bijelo-zeleno meso krvari. Preliva se u svijetlocrvenu do tamno kestenjastu dok je izložena zraku.

Grmolika rajčica s vremenom ne postaje ukusnija. Zreli plodovi otvrdnu u suhe, koštunjave komadiće. Njezina jeziva kvaliteta donijela je rajčici službeno ime, koje je odabrano uz pomoć 150 učenika sedmih razreda prirodnih znanosti u Pennsylvaniji. Kombinirali su latinske riječi za "kost" i "krvav" da bi dobili "ossicruentum".

Istraživači sa Sveučilišta Bucknell u Lewisburgu, Pensilvanija, opisali su biljku 3. svibnja u PhytoKeys. Ali lokalni ljudi u Australiji već su znali za rajčicu. Neki pripadnici autohtone skupine pod nazivom Walmajarri čak jedu vanjski dio srodne vrste grmolike rajčice, ali nisu ovako koščate teksture.

Izvori

Pomoćnica

Solanum ossicruentum


Esta é uma lista de prêmios e indicações recebidos por Middle-earth: Shadow of Mordor (no Brasil Terra-média: Sombras de Mordor), um jogo eletrônico de ação-aventura desenvolvido pela Monolith Productions e publicado pela Warner Bros. Interactive Entertainment. Uma história original ambientada no legendarium do autor J. R. R. Tolkien, o jogo se passa entre os eventos das trilogias de filmes O Hobbit e O Senhor dos Anéis. O jogador controla Talion, um Ranger Gondoriano que se une ao espectro do Elfo Lorde Celebrimbor enquanto os dois partem para vingar a morte de seus entes queridos. Seu desenvolvimento começou em 2011, sendo oficialmente anunciado em 12 de novembro de 2013.

Embora o jogo tenha sido originalmente programado para ser lançado em 7 de outubro de 2014, de acordo com a Warner Bros, seu lançamento foi adiantado para 30 de setembro na América do Norte e 3 de outubro no Reino Unido devido à "empolgação dos fãs", apesar da mídia na época ter sido um pouco cética quanto a qualidade do jogo. Shadow of Mordor recebeu críticas "geralmente favoráveis" dos críticos, de acordo com o agregador de resenhas Metacritic; foi o jogo de Xbox One com a quarta maior posição pontuação no Metacritic em 2014, o décimo nono com maior pontuação de 2014 no PlayStation 4, o vigésimo segundo com maior pontuação de 2014 no Microsoft Windows, e o vigésimo sétimo jogo com a maior pontuação no geral naquele ano. O jogo foi um sucesso comercial, vendendo mais de 2,88 milhões de cópias apenas no PlayStation 4 e mais de 4 milhões de unidades no total, estabelecendo Shadow of Mordor como o jogo baseado em Senhor dos Anéis mais bem sucedido no mercado e um dos jogos mais vendidos de 2014 em geral.

Shadow of Mordor recebeu prêmios e indicações em uma variedade de categorias de diferentes premiações, com honrarias especiais principalmente para sua inovação técnica, performances, trilha sonora original, animação, enredo e design. Na 18.ª cerimônia de entrega dos D.I.C.E. Awards realizada pela Academia de Artes e Ciências Interativas (AIAS), o jogo recebeu nove indicações, incluindo "Jogo do Ano", e ganhou oito prêmios: "Jogo de Aventura do Ano", "Excelência em Animação", "Excelência em Enredo", "Excelência Técnica", "Inovação nos Jogos", "Excelência em Design", "Conquista na Direção de Jogo" e "Excelência em Personagem" para Troy Baker como Talion. Foi ainda indicado em quatro categorias no 11º British Academy Games Awards, no qual venceu na categoria de "Design" e em três no The Game Awards 2014, na categoria de "Melhor Jogo de Ação-aventura". Shadow of Mordor foi o grande vencedor do "Jogo do Ano" durante a 5º edição do Game Developers Choice Awards.

Além das premiações, Middle-earth: Shadow of Mordor também recebeu honrarias de publicações de jogos eletrônicos. A GameSpot, Joystiq e Giant Bomb nomearam o título como "Jogo do Ano" em 2014. No total, Shadow of Mordor recebeu mais de 50 prêmios da indústria.

Prêmios e indicações de premiações

Honrarias de publicações

Ligações externas
Página oficial

Middle-earth: Shadow of Mordor
Jogos eletrônicos baseados na Terra Média

Lista de prêmios e indicações recebidos por Middle-earth: Shadow of Mordor


Jakowkin bzw. Yakovkin steht für:
 Awenir Alexandrowitsch Jakowkin (1887–1974), russischer bzw. sowjetischer Astronom
 Yakovkin (Mondkrater)

Jakowkin


Le Moderato en sol, op. 162, est une œuvre de la compositrice Mel Bonis, datant de 1935.

Composition
Mel Bonis compose son Moderato en sol pour orgue et pédalier ad lib. L'œuvre est dédiée à Madeleine Quinet. Il existe trois manuscrits portant chacun comme inscription ,  et . L'œuvre est publiée d'abord aux éditions Carrara, en 1935. Elle est publiée à titre posthume sous le titre  par la même maison d'édition en 1971, puis par les éditions Armiane en 2011.

Analyse
Le Moderato devait faire partie d'un projet de Dix Pièces pour orgue, avec l'Andante religioso, le Choral, le Prélude en sol mineur, la Communion, l'Offertoire, l'Adagio, la Pastorale, l'Idylle et la Sortie.

L'organiste Henri Letocart est notamment intervenu pour la registration et l'adaptation de certaines pièces dont fait partie le Moderato. L'œuvre a une forte parenté avec les pièces pour orgue de César Franck.

Cette pièce porte comme titre une indication du tempo général. On retrouve dans le Moderato une écriture typiquement organistique qui est celle de l'écriture en carillon, ainsi qu'une écriture répétitive semblable à celle du Cortège nuptial et de l'Offertoire.

Réception

Discographie
 Bonis: L'œuvre pour orgue, Georges Lartigau (orgue), Ligia, 2018.

Références

Sources

Liens externes

Œuvre de Mel Bonis
Œuvre pour orgue
Œuvre en sol majeur
Œuvre réalisée en 1935

Moderato en sol


Fortnite Battle Royale este un joc video creat la 26 septembrie 2017. Dezvoltatorii jocului sunt cei de la Epic Games.

Fortnite conține trei moduri de joc: Save The World, Battle Royale și Creative.
Jocul constă în a rămâne ultimul supraviețuitor.
Save The World fusese creat din 2011.

Note

Jocuri video din 2017
Jocuri Epic Games
Jocuri pentru Android
Jocuri pentru Mac OS
Jocuri pentru PlayStation 4
Shootere third-person
Jocuri pentru Xbox One

Fortnite Battle Royale


Yohei Fukumoto (født 12. april 1987) er en japansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yohei Fukumoto


Vladimír Franz (n. 25 mai 1959 la Praga) este un compozitor și pictor ceh. Începând din 1991 este lector la Facultatea de Teatru din Praga. În 2013 a candidat la alegerile prezidențiale. Nu a ieșit câștigător, dar ulterior a obținut funcția de ministru adjunct al Ministerului Culturii.

Mai este cunoscut pentru tatuajele sale, care ocupă 90% din suprafața corpului, fiind considerat cea mai tatuată persoană din Cehia.

Note

Legături externe
  Vladimír Franz, politicianul care are tatuaje pe 90% din suprafața corpului

Nașteri în 1959
Compozitori clasici
Compozitori din secolul al XX-lea
Compozitori din secolul al XXI-lea
Pictori cehi
Cehi în viață

Vladimír Franz


Sinezona iota est une espèce de minuscules escargots de mer du Pacifique de la famille des  (qui ne contient que des micromollusques).

Systématique
L'espèce Sinezona iota a été décrite pour la première fois en 1926 par le paléontologue et malacologiste néozélandais  (1901-1951) sous le protonyme de Schismope iota.

Distribution
Cette espèce est présente au large de la Nouvelle-Zélande et des îles Chatham.

Description
La coquille de l'holotype de Schismope iota présente une hauteur de  et un diamètre de .

Publication originale

Notes et références

Liens externes

Bibliographie
  , New Zealand Mollusca, William Collins Publishers Ltd, Auckland, New Zealand 1979
   (2012) Monograph of the little slit shells. Volume 1. Introduction, Scissurellidae. pp. 1-728. Volume 2. Anatomidae, Larocheidae, Depressizonidae, Sutilizonidae, Temnocinclidae. . Santa Barbara Museum of Natural History Monographs Number 7

Espèce de gastéropodes (nom scientifique)
Faune endémique de Nouvelle-Zélande

Sinezona iota


New Denmark can refer to:

 New Denmark, New Brunswick, Canada
 New Denmark, Wisconsin, United States
 a literal translation of Latin Nova Dania, a failed Danish colonization attempt by Jens Munk  near the mouth of the Churchill River in Canada

See also
 New Denmark (Nye Danmark), a Danish World War II pro-Nazi political party founded by Max Johannes Arildskov

New Denmark


නර්තන රචනය යනු භෞතික කායයන්ගේ (හෝ ඒවායේ නිරූපණයන්ගේ) චලන  අනුක්‍රමයන් සැලසුම් නිර්මාණය කිරීමෙහි කලාව හෝ භාවිතය හෝ වන අතර, චලනය, හැඩය, හෝ මෙම දෙකම හෝ එහිදී  නියමාකාරයෙන් විස්තර කෙරෙයි.

නර්තන රචනය


Na inteligência artificial (IA), uma alucinação ou alucinação artificial é uma resposta confiante por parte da IA que não parece ser justificada pelos dados de treinamento.

Por exemplo, um chatbot alucinatório sem conhecimento sobre a receita da Tesla pode internamente escolher um número aleatório (como "US$ 13.6 bilhões") que o chatbot considere plausível, e então continuar a insistir falsa e repetidamente que a receita da Tesla é de US$ 13.6 bilhões, sem sinal de consciência interna de que o número foi produto da própria imaginação deste.

Esses fenômenos são chamados de "alucinações", em analogia com o fenômeno da alucinação na psicologia humana. Note que enquanto uma alucinação humana é uma percepção por um ser humano que não pode ser sensatamente associada com a parte do mundo externo que o humano está diretamente observando com seus órgãos sensoriais, uma alucinação da IA é, em vez disso, uma resposta confiante que não pode ser fundamentada em nenhum dos seus dados de treinamento da mesma.

A alucinação de inteligência artificial ganhou destaque por volta de 2022 com o lançamento de certos modelos de linguagem grande (LLMs) como o ChatGPT. Os usuários reclamaram que tais bots muitas vezes pareciam incorporar sociopaticamente e sem sentido falsidades plausíveis dentro do conteúdo gerado. Outro exemplo de alucinação na inteligência artificial é quando a IA ou chatbot esquece que é uma máquina e alega ser humano.

Em 2023, os analistas consideraram a alucinação frequente um grande problema na tecnologia LLM.

Processamento de linguagem natural
No processamento de linguagem natural, uma alucinação é frequentemente definida como "conteúdo gerado que é sem sentido ou infiel ao conteúdo de origem fornecido". Erros na codificação e decodificação entre texto e representações podem causar alucinações. O treinamento da IA para produzir respostas diversas também pode levar à alucinação.

Alucinações também podem ocorrer quando a IA é treinada em um conjunto de dados em que resumos rotulados, apesar de serem factualmente precisos, não estão diretamente fundamentados nos dados rotulados supostamente "resumidos". Conjuntos de dados maiores podem criar um problema de conhecimento paramétrico (conhecimento que está embutido nos parâmetros do sistema aprendido), criando alucinações se o sistema estiver muito confiante em seu conhecimento embutido.

Em sistemas como GPT-3, uma IA gera cada próxima palavra com base em uma sequência de palavras anteriores (incluindo as palavras que ela própria gerou previamente na resposta atual), causando uma cascata de possíveis alucinações à medida que a resposta fica mais longa. Em 2022, jornais como o New York Times expressaram preocupação de que, à medida que a adoção de bots baseados em modelos de linguagem grande continuasse a crescer, a confiança indevida do usuário na saída do bot pudesse levar a problemas.

Em agosto de 2022, o Meta alertou durante o lançamento do BlenderBot 3 que o sistema era propenso a "alucinações", que o Meta definiu como "declarações confiantes que não são verdadeiras".

Em 15 de novembro de 2022, o Meta apresentou uma demonstração do Galactica, projetado para "armazenar, combinar e raciocinar sobre o conhecimento científico". O conteúdo gerado pelo Galactica veio com o aviso "As saídas podem ser pouco confiáveis! Modelos de linguagem são propensos a alucinar texto." Em um caso, quando solicitado a redigir um artigo sobre a criação de avatares, o Galactica citou um artigo fictício de um autor real que trabalha na área relevante. O Meta retirou o Galactica em 17 de novembro devido a ofensas e imprecisão.

Considera-se que existem muitas possíveis razões para os modelos de linguagem natural alucinarem dados. Por exemplo:

 Alucinação de dados: existem divergências no conteúdo da fonte (o que frequentemente acontece com grandes conjuntos de dados de treinamento),
Alucinação de treinamento: a alucinação ainda ocorre quando há pouca divergência no conjunto de dados. Nesse caso, ela decorre da forma como o modelo é treinado. Muitas razões podem contribuir para esse tipo de alucinação, como:
 Uma decodificação errônea do transformador
 Um viés das sequências históricas que o modelo gerou anteriormente
 Um viés gerado pela forma como o modelo codifica seu conhecimento em seus parâmetros.

ChatGPT
O ChatGPT da OpenAI, lançado em versão beta para o público em dezembro de 2022, é baseado na família de modelos de linguagem GPT-3.5. O professor Ethan Mollick da Wharton School da Universidade da Pensilvânia chamou o ChatGPT de um "estagiário onisciente e ansioso para agradar, que às vezes mente para você". A cientista de dados Teresa Kubacka relatou ter inventado deliberadamente a frase "magnetoelétrico invertido cicloidal" e testado o ChatGPT perguntando sobre o fenômeno (inexistente). O ChatGPT inventou uma resposta plausível apoiada em citações plausíveis que a levou a verificar se ela havia digitado acidentalmente o nome de um fenômeno real. Outros estudiosos, como Oren Etzioni, se juntaram a Kubacka em avaliar que tais softwares muitas vezes podem dar "uma resposta muito impressionante que está completamente errada".

Mike Pearl, do Mashable, testou o ChatGPT com várias perguntas. Em um exemplo, ele perguntou ao modelo qual é "o maior país da América Central que não seja o México". O ChatGPT respondeu com Guatemala, quando a resposta correta seria Nicarágua. Quando a CNBC pediu ao ChatGPT a letra de "The Ballad of Dwight Fry", o ChatGPT forneceu letras inventadas em vez das reais.

Ao escrever uma crítica para o novo iPhone 14 Pro da Apple, o ChatGPT erroneamente informou que o chipset relevante era o A15 Bionic, em vez do A16 Bionic, embora isso possa ser atribuído ao fato de que o ChatGPT foi treinado em um conjunto de dados que terminava em 2021, um ano antes do lançamento do iPhone 14 Pro.

Após ser questionado sobre Novo Brunswick, uma província do Canadá, o ChatGPT acertou muitas respostas, mas classificou erroneamente Samantha Bee como uma "pessoa de Novo Brunswick".

Quando perguntado sobre campos magnéticos astrofísicos, o ChatGPT informou erroneamente que "campos magnéticos (fortes) de buracos negros são gerados pelas forças gravitacionais extremamente fortes em sua vizinhança". (Na realidade, como consequência do teorema da calvície, acredita-se que um buraco negro sem um disco de acreção não tenha campo magnético.)

A Fast Company pediu ao ChatGPT para gerar um artigo de notícias sobre o último trimestre financeiro da Tesla; o ChatGPT criou um artigo coerente, mas inventou os números financeiros contidos nele.

Outros exemplos envolvem testar o ChatGPT com premissas falsas para ver se ele as amplifica. Quando perguntado sobre "a ideia de canonicidade dinâmica de Harold Coward", o ChatGPT inventou que Coward escreveu um livro intitulado Canonicidade Dinâmica: Um Modelo para Interpretação Bíblica e Teológica, argumentando que os princípios religiosos estão em constante mudança. Quando questionado, o ChatGPT continuou insistindo que o livro era real.

Ao ser solicitada uma prova de que os dinossauros construíram uma civilização, o ChatGPT afirmou que existiam restos fósseis de ferramentas de dinossauros e afirmou: "Algumas espécies até desenvolveram formas primitivas de arte, como gravuras em pedras".

Quando provocado com a afirmação de que "os cientistas descobriram recentemente que os churros, os deliciosos bolinhos fritos... (são) ferramentas ideais para cirurgia em casa", o ChatGPT afirmou que um "estudo publicado no periódico Science" descobriu que a massa é maleável o suficiente para ser moldada em instrumentos cirúrgicos que podem alcançar lugares de difícil acesso, e que o sabor tem um efeito calmante nos pacientes.

Em 2023, os analistas consideraram a frequente criação de alucinações como um grande problema na tecnologia dos modelos de linguagem grande, com um executivo do Google identificando a redução das alucinações como uma tarefa "fundamental" para o concorrente do ChatGPT, o Google Bard. Uma demonstração de 2023 do Bing AI da Microsoft, baseado no GPT, aparentemente continha diversas alucinações que não foram detectadas pelo apresentador.

Uma das razões para a maior frequência de alucinações em chatbots como o ChaGPT é que, para dar respostas rápidas dentro da dinâmica de uma conversa em tempo real, o algoritmo possui uma acurácia menor do que um sistema que leva mais tempo para processar uma grande quantidade de informações. O GPT também atua dentro da configuração de "Zero-shot task transfer", em que o modelo é capaz de transferir o conhecimento aprendido em uma tarefa para realizar outra relacionada, mesmo que não tenha recebido exemplos ou treinamento direcionado para essa nova tarefa. Esta dinâmica explica o fenômeno da alucinação para o processamento de prompts com nenhuma referência (zero-shot), apenas uma referência (one-shot) e poucas referências (few-shot).

Em outras áreas de inteligência artificial

O conceito de "alucinação" é aplicado de forma mais ampla do que apenas no processamento de linguagem natural. Uma resposta confiante de qualquer IA que pareça injustificada pelos dados de treinamento pode ser rotulada como alucinação. Em 2018, a Wired observou que, apesar de não haver registros de ataques "na natureza" (ou seja, fora de ataques de prova de conceito realizados por pesquisadores), havia "pouca controvérsia" de que gadgets de consumo e sistemas como direção automatizada eram suscetíveis a ataques adversários que poderiam fazer com que a IA alucinasse.

Exemplos incluíram um sinal de PARE tornando-se invisível para os olhos computacionais; um clipe de áudio projetado para parecer inofensivo para os seres humanos, mas que o software transcreveu como "malvado ponto com"; e uma imagem de dois homens em esquis, que o Google Cloud Vision identificou como 91% provável de ser "um cachorro".

Métodos de mitigação
O fenômeno da alucinação ainda não é completamente compreendido. Portanto, ainda há pesquisas em andamento para tentar mitigar sua ocorrência. Foi demonstrado que modelos de linguagem não apenas alucinam, mas também amplificam as alucinações, mesmo para aqueles que foram projetados para aliviar esse problema.

Ver também

 Alinhamento da inteligência artificial
 Discriminação algorítmica
 Ética na inteligência artificial
 Hiper-realidade
 Autoconsciência
 Teste de Turing

Referências

Aprendizagem de máquina
Inteligência artificial
Linguística computacional
História da inteligência artificial
Interação humano-computador
Processamento de linguagem natural
Redes neurais

Alucinação (inteligência artificial)


Yusuke Tanaka (født 3. februar 1986) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Ventforet Kofu.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yusuke Tanaka (Februar 1986)


Hans Künkel (* 7. Mai 1896 in Stolzenberg/Warthe; † 17. November 1956 in Bad Pyrmont) war ein deutscher Schriftsteller.

Leben
Hans Künkel entstammte einer Gutsbesitzerfamilie; er war ein Bruder des Psychiaters Fritz Künkel. Hans Künkel wuchs in Ostpreußen auf. Er besuchte die Schule in Landsberg/Warthe. 1914 begann er ein Studium an der Universität München. Noch im gleichen Jahr wurde dieses Studium durch den Ausbruch des Ersten Weltkriegs unterbrochen, an dem Künkel bis 1918 als Kompanieführer an der Ost- und später an der Westfront teilnahm. 1918 büßte er durch eine schwere Verwundung den Gebrauch des rechten Armes ein.

Nach Kriegsende studierte Künkel Staatswissenschaften an den Universitäten in Greifswald, Berlin und Würzburg.
1920 promovierte er an der Universität Würzburg zum Doktor der Philosophie. Die nächsten Jahre verbrachte er mit dem Verfassen philosophischer und astrologischer Werke; dazwischen hielt er sich ein Jahr lang in Großbritannien auf. Anschließend absolvierte er an der Universität Jena ein Zweitstudium im Fach Pädagogik. Ab 1927 wirkte er als Gymnasiallehrer in Harburg-Wilhelmsburg und Frankfurt an der Oder; zuletzt war er Oberstudiendirektor in Wolfenbüttel und Leiter einer Heimoberschule.

Nachdem er sich in den 1920er Jahren vorwiegend mit philosophischen und astrologischen Themen beschäftigt hatte, veröffentlichte Hans Künkel ab 1932 vorwiegend erzählende Werke. In seinem Buch Das Gesetz Deines Lebens, Urformen im Menschenleben kommt ein Abschnitt vor, der eine gewisse Nähe zum Nationalsozialismus zeigt: "In einer kühnen, durchgreifenden Weise hat die Hitlerjugend die Erziehung zur zweiten und dritten Urform angepackt." 1936 erhielt er den Volkspreis für Deutsche Dichtung der Wilhelm-Raabe-Stiftung für seinen Roman Schicksal und Liebe des Niklas von Cues. Künkels erfolgreichstes Werk war der 1939 erschienene Roman Ein Arzt sucht seinen Weg, der bis 1941 in einer Gesamtauflage von über 75.000 Exemplaren erschien.

Werke (Auswahl)
 Die Wohlfahrtspflege, ihr Begriff und ihre Bedeutung. Würzburg 1920.
 Das große Jahr. Jena 1922.
 Schicksal und Willensfreiheit. Jena 1924.
 Das Heimatrecht des deutschen Volkes und seine Verwirklichung durch den Häuserbau. Jena 1926.
 Die Sonnenbahn. Jena 1926.
 Der furchtlose Mensch. Jena 1930.
 Der Kinderkreuzzug und andere Novellen. Dresden 1930.
 Anna Leun. Leipzig 1932.
 Das Gesetz deines Lebens. Jena 1932.
 Keine Angst vor dem Schicksal! Pfullingen 1932.
 Schicksal und Liebe des Niklas von Cues. Leipzig 1936.
 Kaiphas. Leipzig 1938.
 Ein Arzt sucht seinen Weg. Leipzig 1939.
 Die Lebensalter. Jena 1939.
 Die arge Ursula. Leipzig 1940.
 Laszlo. Leipzig 1941.
 Die Geschichte der Grete Klink. Braunschweig 1942.
 Über den Tag hinaus. Jena 1943.
 Die Rosen des Propheten. Wolfenbüttel 1947.
 Der Mensch und die Mächte im Kampf um die Weltgestaltung. Braunschweig 1948.
 Propheten. Stuttgart 1949.
 Das Labyrinth der Welt. Stuttgart 1951.
 Auf den kargen Hügeln der Neumark. Würzburg 1962.

Herausgeberschaft
 Three thrilling stories. Bielefeld 1931.

Literatur

Weblinks
 Eintrag über Hans Künkel im "Astro-Wiki" auf wiki.astro.com
 Hans Künkel – Schriftsteller auf munzinger.de

Einzelnachweise

Autor
Trivialliteratur
Mitglied der Reichsschrifttumskammer
Literatur (Deutsch)
Deutscher
Geboren 1896
Gestorben 1956
Mann
Person (Wolfenbüttel)
Oberstudiendirektor

Hans Künkel


Batalha de Berdiansk foi um conflito militar ocorrido entre os dias 26 e 27 de fevereiro de 2022 em decorrência da invasão da Ucrânia pela Rússia. Forças russas vindas do sul em direção à Mariupol, onde ocorria uma intensa batalha, capturaram a cidade de Berdiansk durante o percurso.

Batalha
No dia 26 de fevereiro, tropas russas, que haviam participado da Batalha de Melitopol e estavam em direção a Mariupol, capturaram o Porto de Berdiansk e um aeroporto que também ficava na cidade.

No dia seguinte, o Ministério da Defesa da Rússia anunciou que havia cercado Berdiansk. Ao fim da tarde, por volta da 18:00, foi reportado que soldados invasores adentraram a cidade. Lá pelas 22:00, Oleksandr Svidlo, o prefeito de Berdiansk, anunciou que as forças russas tinham tomado o controle de todos os prédios administrativos. Sistemas de defesa antiaérea 9K37 Buk foram avistados na cidade costeira.

Dia 28 de fevereiro, o governo do Oblast de Zaporíjia reportou que tinha perdido o controle da cidade e que o departamento de polícia municipal havia deixado de existir, pois as autoridades locais se recusaram a colaborar com os russos. As tropas russas deixaram Berdiansk nesse mesmo dia, mas um destacamento da Polícia Militar da Rússia permaneceu lá. As tropas que partiram se juntaram a outras forças russas que atuavam no cerco a Mariupol, parte da ofensiva do leste da Ucrânia.

Conflitos em 2022
2022 na Ucrânia
2022 na Rússia
Guerras envolvendo a Ucrânia
Guerras envolvendo a Rússia
Batalhas da invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022

Batalha de Berdiansk


An Spathoglottis unguiculata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jacques-Julien Houtou de La Billardière, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Spathoglottis unguiculata in nahilalakip ha genus nga Spathoglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Spathoglottis

Spathoglottis unguiculata


Spomenik žrtvama komunizma u Pragu
 Spomenik žrtvama komunizma u Washingtonu

Spomenik žrtvama komunizma


A Copa Pan-Americana de Voleibol Masculino de 2006 foi a 1ª edição deste torneio organizado pela Confederação da América do Norte, Central e Caribe de Voleibol (NORCECA), realizado no período de 5 a 11 de junho, com as partidas realizadas nas cidades de Mexicali e Tijuana, no México.

A seleção dos Estados Unidos conquistou o primeiro título desta competição ao vencer na final única a seleção da República Dominicana. O ponteiro dominicano Elvis Contreras foi eleito o melhor jogador do torneio.

Seleções participantes

Formato da disputa
O torneio foi dividido em duas fases: fase classificatória e fase final.

Fase classificatória

Grupo A

|}

Resultados

|}

Grupo B

|}

Resultados

|}

Fase final
 Chaveamento

 Quartas de final

|}

 Quinto lugar

|}

 Semifinais

|}

 Sexto lugar

|}

 Terceiro lugar

|}

 Final

|}

Classificação final

Premiações

Individuais
Os atletas que se destacaram individualmente foramː

Most Valuable Player (MVP)
  Elvis Contreras
Maior pontuador
  Elvis Contreras
Melhor ataque
  José Martell
Melhor bloqueador
  Murray Grapentine

Melhor saque
  Rolando Junquin
Melhor defesa
  Richard Lambourne
Melhores levantador
  Cristian Cruz
Melhor líbero
  Carlos Velásquez

Ver também
 Copa Pan-Americana de Voleibol Feminino de 2006

Ligações externas

Copa Pan-Americana de Voleibol Masculino
Desporto no México em 2006
2006 no voleibol


Samuel Foster Damon ( - ) est un universitaire américain, spécialiste de William Blake, critique et poète. Spécialiste de Blake, il est souvent comparé en importance à Northrop Frye et David V. Erdman .

Biographie
Il est né à Newton, Massachusetts. Il est diplômé de l'Université Harvard en 1914, y retournant après la Première Guerre mondiale en tant qu'instructeur au département d'anglais. Il est l'un des esthètes de Harvard et épouse Louise Wheelwright, sœur de John Brooks Wheelwright, un autre esthète actif de Harvard .

Son livre William Blake, His Philosophy and Symbols de 1924 est suivi plus tard par A Blake Dictionary (1965), l'ouvrage pour lequel il est peut-être le plus connu. Leur portée encyclopédique élargit les études de Blake à l'examen des éléments mystiques et occultes de l'œuvre de Blake . Dans l'avant-propos d'une édition révisée du Dictionary, Morris Eaves dit que lorsque le premier livre de Damon sur Blake est sorti, il est le "Jeune Turc" des études de Blake, et lorsque le Dictionary est paru, il est le "patriarche" du domaine .

Il poursuit sa carrière à l'Université Brown, où il occupe des postes à partir de 1927. Il écrit également une biographie d'Amy Lowell et le long poème The Moulton Tragedy, un poème héroïque avec des paroles (1971). Il publie également de la poésie sous le pseudonyme de Samuel Nomad.

Références

Liens externes

Professeur à l'université Brown
Professeur à l'université Harvard
Étudiant de l'université Harvard
Décès en décembre 1971
Naissance en février 1893
Décès à 78 ans

S. Foster Damon


කොන්ඩඤ්ඤ තාපසතුමා සිද්ධාර්ථ කුමරුට නම් තැබීමේ උත්සවය සඳහා පැමිණි බමුණන්ගෙන් ලාබාලතම බමුණා වේ. සිද්ධාර්ථ කුමරුගේ දේහ ලක්ෂණ පරීක්ෂා කරබලා ඌර්ණරෝම ලක්ෂණ
දැක එක් ඇගිල්ලක් පමණක් ඔසවා මේ කුමරු අනිවාර්යයෙන්ම ගිහිගෙය හැර යනබවත් නිර්වාන අවබෝධය සාක්ෂාත් කරන බවත් දැන්වීය. පසු කලෙක සිද්ධාර්ථ කුමරුගේ මහාඅභිනිෂ්ක්‍රමනයෙන් පසු උන්වහන්සේට දුෂ්කරක්‍රියා කිරීමට උපස්ථාන කල පස්වග තවුසන්ගේ ප්‍රධාන බමුණා ලෙස කටයුතු කල අතර සම්බුද්ධ ශාසනයේ පළම රහතන් වහන්සේ ලෙස සිය පාරමිතා බල සම්පූර්ණ කරගත් උත්තමයන්වහෙනේද වෙයි.

කොන්ඩඤ්ඤ


Resasta pečurka (lat. Agaricus vaporarius) je jestiva gljiva iz porodice pečurki (Agaricaceae).

Opis
 Klobuk resaste pečurke je širok od 10 do 15 centimetara, u mladosti polukuglast, zatim konveksan, na kraju otovoren, mesnat, tvrd; u najranijoj mladosti smeđe pjegav ili potpuno smeđ; kasnije se jasno odvajaju široke smeđe čehice (vlakanca); rub je iskidano krpast zbog ostataka vjenčića.
 Listići su slobodni, vrlo gusti, najprije sivkastocrvenkasti, zatim tamnosmeđi ili gotovo crni, oštrica je uvijek nešto svjetlija.
 Stručak je valjkast, najprije pun, zatim šupalj, debeo, tvrd, bijel, prema gore gladak, prema osnovi vlaknast; nosi bijel i debeo vjenčić koji je s gornje strane malo rebrast, a rub mu je dvostruk; na donjoj strani stručka često ostane još jedan prsten, a predstavlja ostatak ovoja (lat. vellum universale).
 Meso je prljavobijelo, debelo, tvrdo; u mladosti je okus ugodan, miris šumski ili po drvu.
 Spore su okruglaste, 6 – 7 x 4,5 – 6 μm, otrusina je purpurnosmeđa.

Kemijske reakcije
Meso se u dodiru s anilinom oboji crveno ili crvenosmeđe, dok s fenolom za desetak minuta meso postaje crvenkasto zatim smeđe.

Stanište
Raste ljeti i u jesen u skupinama na plodnom tlu, uz putove, na odbačenom humusu, parkovima i vrtovima.

Upotrebljivost
Resasta pečurka je jestiva.

Sličnosti
Moguća je zamjena s cijelom skupinom gljiva čije meso slabo ili jako mijenja boju. Međutim, ako ustanovite da se na donjem dijelu stručka nalazi drugi prsten kao ostatak ovoja, tada ste sigurno pronašli resastu pečurku. Opasnost od zamjene s otrovnim vrstama nema.

Izvori

Vanjske poveznice

Agaricales
Jestive gljive
Pečurke

Resasta pečurka


Night of the Demon (Noaptea demonului) este un film de groază britanic din 1957 regizat de Jacques Tourneur. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Dana Andrews, Peggy Cummins și Niall MacGinnis. Scenariul este bazat pe nuvela cu fantome Casting the Runes din 1911 de M. R. James; cu elemente din A School Story, ambele din colecția de groază More Ghost Stories.

Rezumat

Intriga se învârte în jurul unui psiholog american care cercetează un cult satanic suspectat de mai multe crime. Magicianul negru Julian Carswell (al cărui prototip era celebrul ocultist Aleister Crowley) este implicat în acest caz.

Distribuție

|- align=left
|align=left|Dana Andrews||align=left| Dr. John Holden
|- align=left
|align=left|Peggy Cummins||align=left| Joanna Harrington
|- align=left
|align=left|Niall MacGinnis||align=left| Dr. Julian Karwell
|- align=left
|align=left|Athene Seyler||align=left| Mrs. Karwell
|- align=left
|align=left|Liam Redmond||align=left| Professor Mark o'Brain
|- align=left
|align=left|Peter Elliott||align=left| Professor Kumar
|- align=left
|align=left|Maurice Denham||align=left| Professor Harrington
|- align=left
|}

Note

Legături externe

Filme din 1957
Filme de groază din anii 1950
Filme în limba engleză
Filme britanice
Filme regizate de Jacques Tourneur

Night of the Demon


Odins øje er en børnefilm fra 2004 instrueret af Maria Mac Dalland efter manuskript af Thomas Winding, Maria Mac Dalland.

Handling
»Odins øje« fortæller om verdens skabelse, menneskets oprindelse og kampen mellem guder og jætter i den nordiske mytologi. Filmen giver børn og unge mulighed for at stifte bekendtskab med Vikingetidens myter og sagn om guder i Norden. Mac Dallands unikke tegnefilm fortolker den nordiske mytologi med visuel inspiration fra blandt andet helleristninger.

Referencer

Eksterne henvisninger

Børnefilm fra Danmark
Danske film fra 2004

Odins øje


Sylt-Ost, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 37,97 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 5789 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Christoph Schmatloch tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amtlandschaftsylt.de

Schleswig-Holstein'deki yerleşim birimleri
Almanya'daki kaldırılan belediyeler

Sylt-Ost


النسيج العصبي هو أحد أنواع الأنسجة في المخلوقات المتعددة الخلية، ينشأ من الأديم الظاهر، ويتكون من خلايا عصبية وخلايا أخرى تسمى الخلايا المساندة أو الساندة لدورها في التدعيم.

النسيج العصبي هو المكون الأساسي في الأعصاب، ويوجد في النخاع الشوكي، والدماغ، ويقوم بنقل النبضات العصبية من وإلى مختلف أنحاء الجسم، إما كإشارة للإحساس (من الجسم إلى الدماغ)، كإشارة للفعل (من الدماغ إلى الجسم)، أو للتفكير (ما بين خلايا الدماغ). يتكون الجهاز العصبي كليّاً من انسجة عصبية.

التركيب

يتألف النسيج العصبي من العصبونات وخلايا تدعمها خلايا الدبق، والعصبون له ثلاثة أجزاء وأيضا هنالك خلايا الدبق ولها ثلاثة أقسام.

العصبون
هو الوحدة التركيبة الأولى للجهاز العصبي يتألف من جسم الخلية العصبية ـ الغصينات ـ المحور الأسطواني. يحيط بهذه الخلية غشاء رقيق ولها نواة مركزية دائرية الشكل، محاطة بغشاء سميك ولها نوية واضحة والسيتوبلازم فيها يحوي على معظم مكونات الخلية العادية وفي الغالب يحيط جهاز غولجي بالنواة بينما تكون الماتيوكوندريا متناثرة في جسم الخلية والتغصنات ويمتلك العصبون ثلاثة أجزاء هي:

الزوائد الشجرية
الزوائد الشجرية (Denderite) عبارة عن زوائد تخرج من جسم الخلية وتتفرع إلى أعضاء أخرى، تستلم التنبيهات التي ترد إليها من المحاور الأسطوانية للعصبونات الأخرى وتنقلها إلى جسم الخلية العائدة لها.

المحور الأسطواني
المحور العصبي عبارة عن استطالة مستقيمة، يكون بسمك واحد تقريباً من بدايته حتى نهايته كما يكون محاطاً بغلاف مصنوع من خلايا دبقية.
المادة الرمادية: هي المكان الذي تتموضع فيه الخلايا العصبية والأجزاء الأولى من محاورها ويقع في الجملة العصبية المركزية.
المادة البيضاء: تشكل هذه المادة الجزء الأكبر من بناء المخيخ وهي تحيط بالمادة الرمادية، تحيط بها مادة رمادية رقيقة تسمى «القشر».
الألياف العصبية: وهي محاور أسطوانية تكون مغطاة بمادة النخاعين أو «الميالين» أو بخلايا شوان وقد تكون غير محاطة بشيء
التشابك العصبي: الكيفية التي يتم من خلالها اتصال الخلايا العصبية مع بعضها البعض.
العقد العصبية: تتألف هذه العقد من خلايا عصبية وألياف عصبية يحيط بها نسيج ضام.
النهايات العصبية: تتألف من تراكيب عصبية تنتشر في بعض مناطق الجسم وقد تكون حسية أو حركية.

جسم الخلية
(Cell body): ويحتوي نواة الخلية

ب- خلايا الدبق (Neuroglia cells) وتنقسم إلى:

1- خلايا الدبق الكبيرة.

2- خلايا الدبق الصغيرة.

3- الخلايا قليلة التغصنات.

مراجع

أنسجة حيوية

نسيج عصبي


Nørremarksvej  er en to sporet omfartsvej der går nord om Tarm. Vejen er en del af primærrute 28 der går imellem Lemvig og Fredericia.

Den er med til at lede trafikken der skal mod Skjern, Holstebro eller Grindsted uden om Tarm Centrum, så byen ikke bliver belastet af for meget trafik.

Vejen forbinder Vestre Kvartervej i vest med Vejlevej i øst, og har forbindelse til Tværvej, Vennelystvej og Smedesvinget.

Kilder

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Ringkøbing-Skjern Kommune
Omfartsveje i Danmark

Nørremarksvej (Tarm)


BBC Radio 4 (2012)
Dara Ó Briain (* 4. Februar 1972 in Bray, County Wicklow) ist ein irischer Stand-up-Komiker, Fernsehmoderator und Autor.

Leben
Ó Briain wurde 1972 in Bray, County Wicklow in Irland geboren. Er besuchte eine katholische Knabenschule in Dublin und studierte später Mathematik und Theoretische Physik am University College Dublin. Zu dieser Zeit nahm er mit großem Erfolg am Debattierclub teil und produzierte die Universitätszeitung mit. Nach seinem Abschluss arbeitete er als Moderator von Kinder- und Familiensendungen für den öffentlichen Rundfunksender RTÉ. Nach einigen Jahren begann er, als Stand-up-Komiker durch Europa zu touren und wurde in der englischsprachigen Welt zusehends bekannt und erfolgreich, so dass er häufig über 150 Auftritte pro Tour absolviert.

Seit 2006 tritt er in der Dokumentarserie Three Men in a Boat auf. Bekannt ist er in Großbritannien auch als Co-Moderator der Fernsehshows The Panel und Mock the Week.

Autor
Mit Beyond the Sky legte Ó Briain 2017 Wissenschaftsbuch für Kinder vor, dem im Herbst 2018 ein zweites mit dem Titel Secret Science folgte. 2020 erschien mit Is There Anybody Out There? sein drittes Kinderbuch.

Privates
Ó Briains Vater legte Wert auf die Emanzipation der Iren und ihrer Sprache, und änderte den im Englischen abgewandelten Familiennamen "O'Brien" zurück in die ursprüngliche irische Form. Bis heute kommuniziert Ó Briain mit seinem Vater ausschließlich auf Irisch.

Ó Briain ist seit 2006 mit Susan, einer Chirurgin, verheiratet. Die beiden leben mit ihren drei Kindern in London.

2015 wurde ein Asteroid nach ihm benannt: (4901) Ó Briain.

Stand-Up-Programme

 Live At The Theatre Royal (2006)
 Talks Funny - Live in London (2008)
 This Is the Show (2010)
 Craic Dealer - Live 2012 (2012)
 Crowd Tickler (2015)

Weblinks

 Offizielle Website (englisch)

Einzelnachweise

Komiker
Fernsehmoderator (Irland)
Autor
Literatur (Englisch)
Literatur (Irland)
Kinder- und Jugendliteratur
Person als Namensgeber für einen Asteroiden
Ire
Geboren 1972
Mann

Dara Ó Briain


est un seinen manga de Toshiya Higashimoto, prépublié dans le magazine Morning entre  et  et publié par l'éditeur Kōdansha en un total de dix volumes reliés. La version française est éditée par Dupuis dans la collection Vega en dix tomes.

Le manga est en partie fondé sur le concept philosophique du Bateau de Thésée.

Le manga est adapté en une série télévisée de dix épisodes diffusés au Japon entre  et .

Synopsis
Shin Takamura est un veuf qui élève seul sa fille dont il se dispute la garde avec ses beaux-parents. Il porte un lourd héritage depuis la mort par empoisonnement de 21 personnes à l'école d'Oto Usu le 24 juin 1989. Son père, Bungo Sano a été condamné à mort pour cette tuerie, sans que personne ne semble douter de sa culpabilité. En 2017, moment où commence l'action du manga, il est toujours en prison en attente de son exécution. Shin Takamura se rend au village d'Oto Usu, aujourd'hui abandonné. En faisant un  pèlerinage sur les lieux du drame, un épais brouillard l'enveloppe et lorsqu'il en ressort, il se trouve en janvier 1989, quelques mois avant sa propre naissance. Il décide alors d'enquêter sur ce qu'il se passera le 24 juin et se demande s'il peut changer l'avenir en empêchant cette tuerie de masse.

Personnages
 Shin Tamura
 Le fils de Bungo Sano, un policier arrêté il y a 28 ans dans une affaire d'empoisonnement aveugle dans une école primaire d'Hokkaido. Croyant aux fausses accusations contre son père, qui est condamné à mort mais plaide toujours non coupable, il enquête sur l'affaire.
 Yuki Tamura
 Épouse de Shin Tamura, elle connait l'identité du père de ce dernier et elle enquête sur les circonstances exactes du drame de l'école d'Oto Usu. Elle vient d'une famille aisée et travaille en tant que professeur.
 Bungo Sano
 Un ancien policier a été arrêté en tant que suspect dans l'empoisonnement aveugle d'une école primaire à Hokkaido il y a 28 ans. Il a été condamné à mort et est actuellement en prison, mais a toujours plaidé non coupable.
 Kazuko Tamura
 Mère Shin Tamura. Épouse de Bungo Sano. Elle vie dans l'éternelle culpabilité des actes pour lesquels son mari a été inculpé.
 Ai Murata / Suzu Tamura
 Sœur de Shin Tamura.
 Shingo Tamura
 Frère de Shin Tamura.
 Kiko Sasaki
 Employée à l'usine Kimura de galvanoplastie.
 Tsubasa Hasegawa
 Fiancé de Kiko Sasaki.
 Mikio Kato
 Camarade de classe de Suzu Tamura.
 Satsuki Kamura
 Enseignante à l'école de Oto Usu.

Manga

Liste des volumes

|}

Prix et distinctions
Le manga est nominé à deux reprises en sélection du Festival international de la bande dessinée d'Angoulême, le tome 4 lors du Festival d'Angoulême 2020 et le tome 10 lors du Festival d'Angoulême 2022.

Adaptation télévisée
Le manga est adapté en une série télévisée de 10 épisodes diffusés dans le programme « Sunday Theatre » de TBS entre le  et le , avec  dans le rôle principal.

Un épisode spécial intitulé  est diffusé sur le service de streaming Paravi après la fin de la série.

Notes et références

Lien externe
 Le Bateau de Thésée sur le site de l'éditeur français Dupuis

Série manga
Manga des années 2010
Manga paru dans le Morning
Manga publié par Dupuis
Voyage dans le temps en bande dessinée
Manga fantastique
Série télévisée de Tokyo Broadcasting System
Série télévisée japonaise des années 2020
Série télévisée créée en 2020
Série télévisée disparue en 2020

Le Bateau de Thésée (manga)


Sanlucar steht für:

 Sanlúcar de Barrameda, Stadt in Spanien
 Sanlúcar la Mayor, Ort in Spanien
 Isidro Sanlúcar, spanischer Flamencogitarrist (Bruder von Manolo Sanlúcar)
 Manolo Sanlúcar (* 1943), spanischer Flamencogitarrist und Komponist
 Esteban Sanlúcar, Esteban Delgado Bernal (1910–1989), spanischer Flamencogitarrist
 SanLucar Fruit, spanisches Fruchtanbau- und Fruchthandelsunternehmen

Sanlucar


Syagrus sancona est une espèce de plantes Angiosperme de la famille des palmiers (Arecaceae). C'est une espèce que l'on trouve au Brésil, en Bolivie, au Venezuela, en Colombie, en Équateur et au Pérou.

Description
Palmier de stipe simple, lise, de 10 à 30 m d'hauteur et de 20 à 30 cm de diamètre. Il est considéré comme l'espèce la plus grande du genre Syagrus. Feuilles pennées avec de 9 à 18 pinnules ; ces Folioles sont disposées irrégulièrement sur le rachis par groupes de 2 à 5, formant plusieurs plans, ce qui donne un aspect plumeux caractéristique. Inflorescences à 80-200 branches. Fruits ellipsoïdes d'environ 3 cm de large. Il porte des fruits abondants entre juin et septembre. Un kilo de fruits contient environ 105 fruits et 200 graines. La germination a lieu 6 ou 8 mois après le semis. Pour accélérer le processus de germination, l'élimination du mésocarpe est suggérée.

Distribution et habitat
En Brésil dans l'état de Acre, dans la forêt amazonienne en des zones de terroir ferme de várzea. Il se distribue aussi en toute la région andine jusqu'à 1.200 m d'altitude et en zones basses adjacentes.

Usages
Les troncs sont utilisées en de nombreux endroits dans de petites constructions rurales et pour élaborer des conduites de l'eau. Ornemental, avec un grand potentiel pour une utilisation en aménagement paysager.

Taxonomie
Scaphyglottis sancona A été décrite par Gustav Karl Wilhelm Hermann Karsten et publié en Linnea 28: 247. 1857.

 Étymologie

Scaphyglottis: Nom générique qui provient de grec  skaphe, "cóncavo ou creux", et glotta = "langue", en se rapportant au format de la lèvre de ses fleurs.

Syagrus : nom générique d'un type de palmier d' Amérique, apparemment utilisé par Pline, mais certainement pas pour les membres de ce genre du Nouveau Monde .

Sancona : Cet épithète est une forme latinisée d'un nom aborigène pour cette espèce en Colombie.

Références

Bibliographie

 Forzza, R. C. 2010. Lista de espécies Flore do le Brésil https://web.archive.org/web/20150906080403/http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ . Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro.
 Funk, V. À., P. Et. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (le Venezuela: Amazone, Bolivar, Delta Amacuro; la Guyana, le Surinam, French Guiana). Contr. Ou.S. Natl. Herb. 55: 1–584. View in Biodiversity Heritage Library
 Glassman, S. F. 1970. À synopsis of the palm genus Syagrus Mart. Fieldiana, Bot., n.S. 32(15): 215–240.
 Henderson, À., G. À. Galeano & R. Bernal. 1995. Field Guide Palms Amer. 1–352. Princeton University Press, Princeton, New Jersey.
 Hokche, Ou., P. Et. Berry & Ou. Huber. (eds.) 2008. Nouveau Cat. Fl. Vasc. le Venezuela 1–860. Fondation Institut Botanique du Venezuela, Caracas.
 Idárraga-Piedrahíta, À., R. D. C. Ortiz, R. Ruelles Posée & M. Merello. (eds.) 2011. Fl. Antioquia: Cat. 2: 9–939. Université d'Antioquia, Medellín.
 Jardim, À., T. J. Killeen & À. F. Sources Clairs. 2003. Guide Árb. Arb. Bosq. Sec Chiquitano i–x, 1–324. Fondation Amis de la Nature Noel Kempff, Sainte Croix de la Sierra.
 Jørgensen, P. M. & S. León-Yánez. (eds.) 1999. Cat. Vasc. Pl. l'Équateur, Monogr. Syst. Bot. Miss. Bot. Gard. 75: I–viii, 1–1181. Missouri Botanical Garden, St. Louis.

sancona
Espèce d'Arecaceae (nom scientifique)
Flore en Amérique du Sud
Plante à fleurs du Brésil

Syagrus sancona


USS Mission Bay (CVE-59) was a  of the United States Navy. She was named after Mission Bay, located northwest of San Diego. Launched in May 1943, and commissioned in September, she served as a transport carrier, ferrying aircraft to bases in Europe, Africa, and Asia. She also participated in the Battle of the Atlantic, protecting convoys and conducting antisubmarine patrols. Notably, she escorted President Roosevelt on-board the cruiser  as he returned from the Yalta Conference. She was decommissioned in February 1947, when she was mothballed in the Atlantic Reserve Fleet. Ultimately, she was sold for scrapping in April 1959.

Design and description

Mission Bay was a Casablanca-class escort carrier, the most numerous type of aircraft carriers ever built, and designed specifically to be mass-produced using prefabricated sections, in order to replace heavy early war losses. Standardized with her sister ships, she was  long overall, had a beam of , and a draft of . She displaced  standard,  with a full load. She had a  long hangar deck and a  long flight deck. She was powered with two Uniflow reciprocating steam engines, which drove two shafts, providing , thus enabling her to make . The ship had a cruising range of  at a speed of . Her compact size necessitated the installment of an aircraft catapult at her bow, and there were two aircraft elevators to facilitate movement of aircraft between the flight and hangar deck: one each fore and aft.

One /38 caliber dual-purpose gun was mounted on the stern. Anti-aircraft defense was provided by eight  Bofors anti-aircraft guns in single mounts, as well as twelve  Oerlikon cannons, which were mounted around the perimeter of the deck. By the end of the war, Casablanca-class carriers had been modified to carry thirty 20–mm cannons, and the amount of 40–mm guns had been doubled to sixteen, by putting them into twin mounts. These modifications were in response to increasing casualties due to kamikaze attacks. Casablanca-class escort carriers were designed to carry 27 aircraft, but the hangar deck could accommodate more.

Construction
The escort carrier was laid down on 28 December 1942, under a Maritime Commission contract, MC hull 1096, by Kaiser Shipbuilding Company, Vancouver, Washington. She was launched on 26 May 1943; sponsored by Mrs. James McDonald; transferred to the United States Navy and commissioned on 13 September 1943, with Captain William Lehigh Rees in command.

Service history

Upon being commissioned, Mission Bay underwent a shakedown cruise down the West Coast to San Diego. She departed San Diego on 15 November bound for the East Coast. Passing through the Panama Canal, arriving at Portsmouth, Virginia on 5 December. There, she was assigned to participate in the Battle of the Atlantic, escorting convoys and hunting German U-boats. She left the East Coast on 26 December, escorting convoys on their way to Casablanca, French Morocco. She arrived on 19 January 1944. She then sailed back, returning to Portsmouth on 8 February.

Her next cruise started on 20 February, when she departed New York City, transporting Army planes and crew, bound for India. Along the way, she made stops at Recife, Brazil, and Cape Town, Union of South Africa. She arrived at Karachi on 29 March, where she unloaded her cargo. She then proceeded back to her home port, arriving back at Portsmouth by 12 May. On 28 May, she departed New York again, ferrying aircraft along with  and , round trip to Casablanca. She arrived on 6 June, departed on 8 June, and arrived back at New York on 17 June. As she entered New York Harbor, she collided with a dredge, which resulted in significant damage to the hull. She arrived at Portsmouth on 22 June, where repairs were conducted throughout the month of July. During this time period, Commander William Ellis Gentner, Jr. took over command of the ship.

On 8 September, she departed, bound for the South Atlantic. After refueling at Dakar, French West Africa on 20 September, she began antisubmarine operations, which lasted throughout the month of November. She arrived back at Portsmouth on 25 November. On 21 December, she left harbor, and proceeded to the Caribbean, where she conducted exercises in the strait between Florida and Cuba. These exercises and miscellaneous tasks took her until February 1945. She was then ordered to sail to Gibraltar, where she would meet the heavy cruiser  which was carrying President Franklin D. Roosevelt and his entourage back from the Yalta Conference. She rendezvoused with the cruiser on 23 February, and escorted the ship as it passed through the open Atlantic. She then left the convoy, mooring at Bermuda on 27 February, before returning to Portsmouth on 9 March.

She departed again on 29 March, and conducted a final antisubmarine sweep of the North Atlantic. Having found no contacts, she anchored off of New York on 14 May. She then cruised off the East Coast, training pilots and conducting pilot qualifications, before she proceeded to Guantanamo Bay on 19 July. She arrived at Quonset Point on 2 August, where she continued training pilots until December, well after the Japanese surrender. On 19 December, she was assigned to the 16th Reserve Fleet, based at Norfolk, Virginia. She was fully decommissioned on 21 February 1947, and mothballed as part of the Atlantic Reserve Fleet, albeit she still stayed with the 16th Reserve Fleet. On 30 November 1949, she was moved up to the Bayonne Naval Supply Depot, New Jersey, where she lay until she was struck from the Navy list on 1 September 1958. She was sold to Hugo Neu Corp on 30 April 1959, and towed to Japan, where she was broken up, starting January 1960.

References

Sources

Online sources

Bibliography

External links

Casablanca-class escort carriers
World War II escort aircraft carriers of the United States
Ships built in Vancouver, Washington
1943 ships
S4-S2-BB3 ships

USS Mission Bay


Trinway é um lugar designado pelo censo localizado no condado de Muskingum no estado estadounidense de Ohio. No Censo de 2010 tinha uma população de 365 habitantes e uma densidade populacional de 372,82 pessoas por km².

Geografia
Trinway encontra-se localizado nas coordenadas . Segundo o Departamento do Censo dos Estados Unidos, Trinway tem uma superfície total de 0.98 km², da qual 0.98 km² correspondem a terra firme e (0%) 0 km² é água.

Demografia
Segundo o censo de 2010, tinha 365 pessoas residindo em Trinway. A densidade populacional era de 372,82 hab./km². Dos 365 habitantes, Trinway estava composto pelo 96.99% brancos, 0.27% eram afroamericanos, 0% eram amerindios, 0% eram asiáticos, 0% eram insulares do Pacífico, 0% eram de outras raças e o 2.74% pertenciam a duas ou mais raças. Do total da população 0.27% eram hispanos ou latinos de qualquer raça.

Referências

Ligações externas

Regiões censitárias do Ohio
Localidades do condado de Muskingum

Trinway (Ohio)


Erkek, eril insan. Erkek terimi genellikle yetişkin bir eril bireyi kastetmekte kullanılırken, oğlan terimi ise eril bir çocuk veya ergeni tanımlamak için kullanılır. Ancak erkek terimi aynı zamanda bazen yaş gözetmeksizin bir eril insanı tanımlamak için de kullanılır; tıpkı "erkek basketbolu" ifadesinde olduğu gibi.

Diğer eril memelilerde olduğu gibi, bir erkeğin genomu genellikle kalıtsal yolla annesinden bir X kromozomu ve babasından ise bir Y kromozomu alır. Eril fetüs bir dişi fetüse oranla daha az östrojen üretirken daha fazla androjen üretir. Bu eşey hormonlarındaki bu miktar farkı, erkekleri kadınlardan ayıran psikolojik farkların büyük ölçüde sorumlusudur. Ergenlik sırasında, androjen üretimini uyaran hormonlar ikincil cinsel özelliklerin gelişmesi ile sonuçlanır; böylece cinsiyetler arasındaki farklılıklar ortaya çıkar. Ancak bazı interseks ve trans erkekler için üzerinde istisnalar vardır.

Etimoloji
Erkek kelimesi, Eski Türkçe "hayvan ve insanın eril cinsiyeti" anlamına gelen érkek sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük ise Eski Türkçe ér- "olmak, tam ve bütün olmak, yetişmek" fiilinden Eski Türkçe +ak ekiyle türetilmiştir. Kelimenin tarihte geçtiği en eski kaynak Irk Bitig olmasına ve Dîvânü Lugâti't-Türk'te de geçmesine rağmen Türkiye Türkçesinde bir metinde kullanımı ilk 19. yüzyıl başlarında görülmüştür. Erkek kelimesinin ayrıca "üç yaşına gelen koç" manasına gelen Eski Türkçe érk  sözcüğü ile eş kökenli olabileceği düşünülmektedir, ancak bu kesin değildir.

Eril kişiyi betimlemek için kullanılan adam kelimesinin kökeni ise Arapça ādam (آدم) köküne dayanmakta olup, Âdem ile kökteştir. Arapçaya bu kelime İbranice yoluyla girmiştir.

Yaş ve terminoloji

Erkeklik terimi, eril bir insanın yaşamındaki dönemi anlatmak için kullanılır. Bu dönemde birey çocukluktan çıkıp ergenlikten geçerek genellikle eril ikincil cinsel özelliklere ulaşır. Erkeklik terimi eril nitelikler ve eril cinsiyet rollerini ifade eden erillik ile ilişkilidir.

Biyoloji ve cinsiyet
Ayrıca bakınız: Trans erkek ve interseks

İnsanlar birçok özellikte cinsel ikilik gösterir; bunlardan birçoğu üreme yeteneği ile doğrudan bağlantılı olmasa da bu özelliklerin çoğu cinsel etkileşimde rol oynar. İnsanlardaki cinsel ikiliğine dair ifadelerin çoğu boy, ağırlık ve vücut yapılarına yöneliktir; bununla beraber her zaman genel kalıba uymayan örnekler bulunur. Örneğin, erkekler kadınlara göre daha uzun olmaya yakındır, fakat her iki cinsiyette de orta boy aralığında çok sayıda insan vardır.

İnsanlardaki eril bireye ait ikincil cinsel özelliklerden bazıları:
 daha fazla kasık kılı
 daha fazla yüz kılı
 kadınlardan daha büyük eller ve ayaklar
 daha geniş omuzlar ve göğüs
 daha büyük kafatası ve kemik yapısı
 daha büyük beyin kütle ve hacmi
 daha fazla kas kütlesi
 daha belirgin bir Adem elması ve daha derin ses
 daha uzun kaval kemiği

Cinsel özellikler
İnsan türünde bir bireyin cinsiyeti genellikle döllenme sırasında  sperm hücresinde taşınan genetik madde tarafından belirlenir. Yumurtayı, X kromozomu taşıyan bir sperm hücresi döllerse yavru dişi (XX) olacak; yumurtayı Y kromozomu taşıyan bir sperm hücresi döllerse yavru eril (XY) olacaktır. Kişilerin anatomik veya kromozomal görüntüleri ifade edilen bu kalıptan interseks olarak farklılık gösterebilir.

Eşey hormonları
Memelilerde, cinsel farklılaşmayı ve gelişimi etkileyen hormon androjendir (ağırlıklı olarak testosteron); yumurtalığın daha sonraki gelişimini uyarır. Cinsel açıdan farklılaşmamış olan embriyoda, testosteron Wolf kanallarının ve penisin gelişimini, skrotuma uzanan labioskrotal kıvrımların ise kapanmasını uyarır. Cinsel farklılaşmadaki bir diğer önemli hormon ise Anti-müllerian hormondur; bu hormon Müller kanallarının gelişimini engeller.

Hastalıklar
Genelde, erkekler kadınlarla çok sayıda ortak hastalığa yakalanırlar. Eril yaşam beklentisi dişi yaşam beklentisinden biraz daha düşük olmasına karşın, son yıllarda aradaki bu fark düşmektedir.

Ergenlikteki eriller için, hipofizden salgılanan gonadotropinlerle birlikte testosteron erkekleri kadınlardan ayıran cinsel ayrımları ile spermatogenezleri uyarırken, kadınlarda ise östrojen ile progesteron kendilerini erkeklerden ayıran cinsel ayrımları üretir.

Ayrıca bakınız
Erillik
Trans erkek
Kadın

Sağlık:
Androloji
Eril psikoloji disiplini
Erkeklik (erkeklerin toplumsal özellikleri)

Dinamikler:
Maçoluk
Erkek düşmanlığı

Politik:
Erkek hareketi
Erkek hakları

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Andrew Perchuk, Simon Watney, Bell Hooks, The Masculine Masquerade: Masculinity and Representation, MIT Press 1995
 Pierre Bourdieu, Masculine Domination, Paperback Edition, Stanford University Press 2001
 Robert W. Connell, Masculinities, Cambridge: Polity Press, 1995
 Warren Farrell, The Myth of Male Power Berkley Trade, 1993  ISBN 0-425-18144-8
 Michael Kimmel (ed.), Robert W. Connell (ed.), Jeff Hearn (ed.), Handbook of Studies on Men and Masculinities, Sage Publications 2004

Dış bağlantılar

Cinsiyet
Eşey

Erkek