Acrochasma, manji rod zelenih algi iz porodice Characiaceae. Postoje dvije priznate vrste. Za Acrochasma deflexum se navodi da je slatkovodna vrsta.

Acrochasma uncum, sinonim je za Acrochasma viride (Scherffel) Fott.

Vrste
 Acrochasma deflexum Korshikov
 Acrochasma viride (Scherffel) Fott

Izvori

Characiaceae

Acrochasma


Manhattan Beach est une ville américaine située dans le Comté de Crow Wing, dans le Minnesota. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Liens externes

Ville au Minnesota
Localité dans le comté de Crow Wing

Manhattan Beach (Minnesota)


Cet article recense les rencontres organisées durant le Challenge européen 2021-2022 qui se déroule du  au , date de la finale.

Phase de poules

Poule A

|}

|}

Les horaires sont donnés en heure locale.

Poule B

|}

|}

Poule C

|}

|}

Phase finale

Huitièmes de finale
Les huitièmes de finale se jouent le weekend du .

Quarts de finale

Demi-finales

Finale

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Challenge européen 2021-2022
 Challenge européen de rugby à XV

Liens externes

 Site officiel

2021-2022
Rugby à XV M2
Saison 2021-2022 de rugby à XV

Rencontres du Challenge européen 2021-2022


Conor Anthony McGregor () este un luptător irlandez de arte marțiale mixte și pugilist profesionist. Este primul luptător din istoria UFC care a avut două centuri simultan.

McGregor a fost, de asemenea, campion la categoria pană și ușoară simultan în Cage Warriors Fighting Championship, o realizare care îl face primul și singurul luptător care a câștigat două titluri în două divizii diferite în același timp.

Biografie
Născut în Dublin, Irlanda, în anul 1988, McGregor a crescut în cartierul Crumlin, situat la sudul orașului Dublin, și a asistat la Gaelscoil și Gaelcholáiste în Tallaght, unde și-a dezvoltat pasiunea pentru fotbal. În timpul tinereții sale, McGregor a jucat pentru Lourdes Celtic Football Club.

În 2006, McGregor s-a mutat cu familia sa la Lucan, situat la vestul lui Dublin. Acolo, el a început să învețe instalații sanitare cu tatăl său.

Carieră în arte marțiale mixte

Ultimate Fighting Championship (UFC)
În februarie 2013, UFC a anunțat că au semnat cu McGregor un contract pentru mai multe meciuri. McGregor este cel de-al doilea luptător irlandez ce lupta în UFC. Primul a fost Tom Egan.

McGregor a făcut debutul în UFC împotriva lui Marcus Brimage pe 6 aprilie 2013 la UFC on Fuel TV 9. McGregor a câștigat lupta prin knock-out tehnic.

Pe 17 august 2013, McGregor se confruntă cu Max Holloway la UFC Fight Night 26. McGregor a câștigat lupta prin decizie unanimă. După meciul cu Holloway, o scanare RMN a arătat că McGregor și-a rupt ligamentului încrucișat anterior în timpul meciului și ar necesita o intervenție chirurgicală, ținându-l departe de acțiune pentru o perioadă de zece luni.

McGregor îl întâlnea pe Diego Brandao în iulie din 2014 la UFC Fight Night 46. McGregor a câștigat lupta prin knock-out tehnic în runda a doua.

Pe 27 septembrie, 2014, McGregor a luptat cu Dustin Poirier la UFC 178. McGregor a câștigat lupta prin tko în prima rundă.

McGregor se confruntă cu Dennis Siver pe 18 ianuarie 2015 la UFC Fight Night 59. McGregor a câștigat lupta prin knock-out tehnic în runda a doua. Zile înainte de eveniment, Dana White a anunțat că, dacă McGregor îl putea bate pe Siver, ar avea o șansă pentru campionatul featherweight împotriva campionului Jose Aldo.

Pe 11 iulie 2015, McGregor l-a întâlnit pe Chad Mendes la UFC 189 pentru campionatul interimar la categoria pană. McGregor a câștigat lupta prin knock-out tehnic în runda a doua câștigând campionatul.

Conor McGregor s-a confruntat cu Jose Aldo pentru unificarea titlului categoriei pană în evenimentul UFC 194. McGregor a câștigat lupta prin knock-out la 13 secunde, câștigând campionatul.

Pe 5 martie 2016, McGregor se confruntă cu Nate Diaz la UFC 196, acesta fiind debutul lui McGregor în categoria semimijlocie. McGregor a pierdut lupta prin predare în runda a doua.

La UFC 202, McGregor a câștigat revanșa cu Nate Diaz prin decizia majorității.

Campion în două divizii
Pe 27 septembrie, a fost anunțat oficial că următoarea luptă pentru McGregor va fi împotriva lui Eddie Alvarez pentru Campionatul de Greutatea Ușoară din UFC pe 12 noiembrie 2016, în UFC 205. McGregor la învins pe Alvarez prin knock-out în runda a doua și a câștigat Campionatul de Greutatea Ușoară din UFC devenind primul campion simultan în două divizii din istoria UFC și, de asemenea, a repetat isprava din timpul carierei sale la Cage Warriors. Această victorie i-a adus "Performanța nopții" și este considerată una dintre cele mai bune performanțe ale lui McGregor în interiorul octogonului.

Anularea trofeului de greutate pană
Pe 26 noiembrie, din cauza inactivității sale în divizie, a fost anunțat inițial că McGregor a părăsit Divizia pană,  astfel devenind José Aldo campion incontestabil. Antrenorul lui McGregor, totuși, a confirmat alte rapoarte care afirmau că McGregor a fost de fapt deposedat de titlu.

2017
După ce a câștigat campionatul la categoria ușoară la UFC 205, McGregor a anunțat că va lua o pauză de la UFC pentru a aștepta nașterea primului său copil în 2017. McGregor și-a petrecut majoritatea aparițiilor publice la începutul lui 2017 făcând campanie pentru un meci de box cu Floyd Mayweather Jr. După luni de negocieri, cei doi s-au înțeles în sfârșit pe 14 iunie 2017 și au anunțat că meciul va avea loc pe 26 august. Meciul s-a încheiat în cele din urmă în runda a 10-a cu o victorie prin TKO pentru Mayweather.

2018
După încheierea UFC 223 pe 7 aprilie, McGregor a fost deposedat de Campionatul UFC, categoria ușoară din cauza inactivității, iar Khabib Nurmagomedov a fost încoronat campion incontestabil după ce l-a învins pe Al Iaquinta la eveniment.

Pe 3 august, a fost anunțat că McGregor se va întoarce în octogon pentru prima dată din noiembrie 2016 la UFC 229 pentru a-l provoca pe neînvinsul Khabib Nurmagomedov pentru Campionatul UFC de greutate ușoară pe 6 octombrie. Acest meci a fost considerat unul dintre cele mai mari concursuri din istoria sportului și a fost a adunat numeroși spectatori. Nurmagomedov l-a trimis pe McGregor cu un "neck crank" în runda a patra.

2019
Pe 26 martie 2019, McGregor și-a anunțat retragerea pe rețelele sociale. Cu toate acestea, Dana White a văzut acest anunț ca pe un truc pentru a-și asigura acțiuni în companie, White sugerând mai târziu că retragerea sa nu va dura și că a fost în contact regulat cu el și a declarat că va lupta din nou în viitor. McGregor a scris anterior pe Twitter că vrea o revanșă cu Khabib Nurmagomedov și că îl va vedea în Octogon.

2020
După mai mult de un an departe de Octogon, McGregor l-a înfruntat pe Donald Cerrone într-o luptă la categoria semi-mijlociu pe 18 ianuarie 2020 la UFC 246. A câștigat lupta prin knockout tehnic la 40 de secunde din prima rundă. Această victorie i-a adus un premiu Performance of the Night. Victoria l-a făcut pe McGregor primul luptător UFC care a deținut finalizări prin knockout în diviziile de greutate pană, ușoară și semi-mijlocie. Pe 6 iunie 2020, McGregor a anunțat încă o dată că se retrage din UFC.

2021
În ciuda discuțiilor cu privire la retragere, s-a anunțat ca urmează o confruntare cu fostul Campion UFC categoria ușoară, Dustin Poirier într-o revanșă a meciului din 2014 de la UFC 257, pe 24 ianuarie 2021. McGregor a pierdut lupta prin knockout tehnic în runda a doua, marcând prima pierdere prin knockout din cariera lui. Acesta a primit ulterior o suspendare medicală de 6 luni după KO.

McGregor s-a confruntat pentru a treia oară cu Dustin Poirier pe 10 iulie 2021 la UFC 264. McGregor a pierdut lupta prin knockout tehnic în runda întâi, după ce medicul de pe ring a oprit meciul. McGregor avea o tibie ruptă, ceea ce l-a făcut să nu mai poată continua.

2023
După timpul necesar pentru a remedia accidentarea la picior, a fost anunțat că McGregor va fi antrenor pentru a doua oară în cadrul The Ultimate Fighter 31, de data aceasta împotriva lui Michael Chandler. Se vor înfrunta după sezon, la un eveniment încă de stabilit.

Rezultate în MMA

|-
|Înfrângere
|align=center|22–6
|Dustin Poirier
|TKO (oprire medicala)
|UFC 264
|
|align=center|1
|align=center|5:00
|Las Vegas, Nevada
|
|-
|Înfrângere
|align=center|22–5
|Dustin Poirier
|TKO (punches)
|UFC 257
|
|align=center|2
|align=center|2:32
|Abu Dhabi
|
|-
|Victorie
|align=center|22–4
|Donald Cerrone
|TKO (pumni)
|UFC 246
|
|align=center|1
|align=center|0:40
|Las Vegas, Nevada, Statele Unite ale Americii
|
|-
|Înfrângere
|align=center|21–4
|Khabib Nurmagomedov
|Supunere (sufocare spate gol)
|UFC 229
|
|align=center|4
|align=center|3:06
|Paradise, Nevada, Statele Unite ale Americii
|
|-
|Victorie
|align=center|21–3
|Eddie Alvarez
|TKO (pumni)
|UFC 205
|
|align=center|2
|align=center|3:04
|New York City, New York, Statele Unite ale Americii
|
|-
|Victorie
|align=center|20–3
|Nate Diaz
|Decizie (majoritară)
|UFC 202
|
|align=center|5
|align=center|5:00
|Las Vegas, Nevada, Statele Unite ale Americii
|
|-
|Înfrângere
|align=center|19–3
|Nate Diaz
| Supunere (sufocare spate-gol)
|UFC 196
|
|align=center|2
|align=center|4:12
|Las Vegas, Nevada, Statele Unite ale Americii
|
|-
| Victorie
| align=center| 19–2
| José Aldo
| KO (pumn)
| UFC 194
|
| align=center|1
| align=center|0:13
| Las Vegas, Nevada, Statele Unite ale Americii
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 18–2
| Chad Mendes
| TKO (pumni)
| UFC 189
|
| style="text-align:center;" | 2
| style="text-align:center;" | 4:57
| Las Vegas, Nevada, Statele Unite ale Americii
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 17–2
| Dennis Siver
| TKO (pumni)
| UFC Fight Night: McGregor vs. Siver
|
| style="text-align:center;" | 2
| style="text-align:center;" | 1:54
| Boston, Massachusetts, Statele Unite ale Americii
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 16–2
| Dustin Poirier
| TKO (pumni)
| UFC 178
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 1:46
| Las Vegas, Nevada, Statele Unite ale Americii
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 15–2
| Diego Brandão
| TKO (pumni)
| UFC Fight Night: McGregor vs. Brandao
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 4:05
| Dublin, Irlanda
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 14–2
| Max Holloway
| Decizie (unanimă)
| UFC Fight Night: Shogun vs. Sonnen
|
| style="text-align:center;" | 3
| style="text-align:center;" | 5:00
| Boston, Massachusetts, Statele Unite ale Americii
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 13–2
| Marcus Brimage
| TKO (pumni)
| UFC on Fuel TV: Mousasi vs. Latifi
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 1:07
| Stockholm, Suedia
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 12–2
| Ivan Buchinger
| KO (pumn)
| Cage Warriors: 51
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 3:40
| Dublin, Irlanda
| <small>Won the Cage Warriors Lightweight Championship
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 11–2
| Dave Hill
| Supunere (sufocare spate-gol)
| Cage Warriors: 47
|
| style="text-align:center;" | 2
| style="text-align:center;" | 4:10
| Dublin, Irlanda
| <small>Won the Cage Warriors Featherweight Championship
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 10–2
| Steve O'Keefe
| KO (coate)
| Cage Warriors: 45
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 1:35
| Kentish Town, Anglia
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 9–2
| Aaron Jahnsen
| TKO (pumni)
| Cage Warriors: Fight Night 2
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 3:29
| Amman, Iordania
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 8–2
| Artur Sowinski
| TKO (pumni)
| Celtic Gladiator 2: Clash of the Giants
|
| style="text-align:center;" | 2
| style="text-align:center;" | 1:12
| Portlaoise, Irlanda
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 7–2
| Paddy Doherty
| KO (pumn)
| Immortal Fighting Championship 4
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 0:04
| Letterkenny, Irlanda
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 6–2
| Mike Wood
| KO (pumni)
| Cage Contender 8
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 0:16
| Dublin, Irlanda
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 5–2
| Hugh Brady
| TKO (pumni)
| Chaos FC 8
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 2:31
| Derry, Irlanda de Nord
|
|-
| Înfrângere
| style="text-align:center;" | 4–2
| Joseph Duffy
| Supunere (sufocare braț-triunghi)
| Cage Warriors 39: The Uprising
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 0:38
| Cork, Irlanda
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 4–1
| Connor Dillon
| TKO (Retragere din colț)
| Chaos FC 7
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 4:22
| Derry, Irlanda de Nord
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 3–1
| Stephen Bailey
| TKO (pumni)
| K.O.: The Fight Before Christmas
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 1:22
| Dublin, Irlanda
|
|-
|Înfrângere
| style="text-align:center;" | 2–1
|Artemij Sitenkov
| Supunere (kneebar)
| Cage of Truth 3
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 1:09
| Dublin, Irlanda
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 2–0
| Mo Taylor
| TKO (pumni)
| Cage Rage Contenders - Irlanda vs. Belgium
|
| style="text-align:center;" | 1
| style="text-align:center;" | 1:06
| Dublin, Irlanda
|
|-
| Victorie
| style="text-align:center;" | 1–0
| Gary Morris
| TKO (pumni)
| Cage of Truth 2
|
| style="text-align:center;" | 2
| style="text-align:center;" | 0:08
| Dublin, Irlanda
|
|}

Rezultate în box profesionist

Referințe

Irlandezi
Nașteri în 1988
Practicanți de arte marțiale

Conor McGregor


Joseph Elsner (29 September 1845 in Schlaney, Silesia – 3 March 1933 in Munich) was a German architect and designer of Historicism (art).

Elsner's work focused mainly on the interior of Catholic churches in Munich, Bavaria, and in his home region, Silesia. His mentor was .
In 1876 he married Walburga Hauser (1857–1924). They had 13 children, six of whom died as infants or toddlers.

His son,  (1879–1970), was also an architect.

Sources
 Hildegard Berning: Joseph Elsner (1845−1933). In: Joachim Bahlcke (Ed.): Schlesische Lebensbilder. Vol.9. Insingen 2007. , pp.293–304
 Verein für christliche Kunst in München: Festgabe zur Erinnerung an das 50jähr. Jubiläum. Lentner'sche Hofbuchhandlung, München 1910, pg.150

External links

1845 births
1933 deaths
19th-century German architects
People from the Province of Silesia

Joseph Elsner (architect)


العَرَايِسِيّة قرية تقع بعمادة عين بومرة بمعتمدية السبيخة بولاية القيروان من الوسط التونسي.

عرايسية

العرايسية


Ciuperci comestibile din regnul Fungi de tip Ascomycota precum Basidiomycota care au pălărie și picior (a nu se confunda cu ciupercile microscopice, mucegaiurile și cele care produc bolile numite micoze), există în număr mare. Aici sunt enumerate  doar câteva exemplare. Și în România sunt cunoscute peste 2.500 de soiuri de ciuperci basidiomicete din care mai mult de 500 sunt comestibile, fiind mai mult sau mai puțin gustoase.

Nutriție și toxicitate

Din păcate multe din ciupercile comestibile pot fi confundate ușor cu ciuperci otrăvitoare de același gen din cauza similitudinii (ca de exemplu Amanita rubescens cu o canelură tipică pe manșetă și Amanita pantherina cu o canelură tipică la marginea pălăriei). Spre deosebire de plante, ciupercile au un citoschelet susținător din chitină care contribuie la scăderea digestibilității lor în cazul persoanelor cu sistem digestiv sensibil. De acea câteva soiuri trebuie fierte suficient de mult. Unele specii (de exemplu Amanita rubescens sau Boletus luridus - sin. Suillellus luridus), dacă sunt mâncate crud, devin toxice, altele - ca de exemplu Coprinopsis atramentaria, sin. Coprinus atramentarius dețin substanțe care pot duce la un disconfort în combinație cu alcool. Ciupercile comestibile trebuiesc prelucrate în stare proaspătă, deoarece proteinele lor structurale se descompun rapid, generând produși nesănătoși sau chiar toxici. Prin urmare, consumul de ciuperci comestibile degradate provoacă otrăviri care sunt mult mai frecvente decât intoxicațiile cu acelea cu adevărat otrăvitoare.

Colectare
Ciupercile comestibile pot fi adunate pe tot parcursul anului, chiar și în iarnă ca Flammulina velutipes care crește pe trunchiuri de foioase și conifere (octombrie-martie) sau Auricularia auricula-judae (sin. A. auricula, A. sambucina, Hirneola auricula), cunoscută din bucătăria asiatică ca Mu-Err, care se dezvoltă preferat pe scoarța socului bătrân (august-martie). Se spune, că "sezonul de ciuperci" începe cu luna august, durând până la sfârșitul lui octombrie, cea ce nu este corect. Nu numai că diferite specii nu cresc în aceste luni (ca de exemplu genul Morchella), mai mult formarea de corpuri fructifere depinde de un climat convenabil pentru apariția lor, ca de exemplu umiditate prin ploi calde și căldură suficientă. În caz de căldură uscată persistentă sau condiții de umezeală rece nu pot fi așteptate recolte.

Se indică adesea, ciupercile să fie tăiate cu un cuțit ascuțit, în caz contrar miceliul ar putea fi rănit sau chiar distrus. Dar printr-o tăietură prea sus, restul ciupercii ar putea să putrezească contagiind și miceliul. Mai bine este extragerea buretelui din sol prin o rotire ușoară, acoperind locul după acea cu pământ și frunze. Această metodă este mai folositoare, fiindcă unele specii nu se pot defini sigur fără examinarea a bazei piciorului ( la Amanita). Ciupercile se colectează în coșuri sau hârtie, de preferat să evitați pungi de plastic, din cauza umidității create în ele, în scurt timp ciupercile se pot altera si deveni impropriu consumului.

Listă de bureți comestibili

Ordinul Agaricales

Genul Agaricus (șampinioni)

Genul Amanita (bureți cu volvă cu sau fără bulb, amanită)

Genul Armillaria (ghebe 1)

Genul Clitocybe (pâlnioare)

Genul Cortinarius (ciuperci cu cortină, pâsloșei)

Genul Entoloma (pieptănuși)

Genul Gymnopus (ghebe 2)

Familia Hygrophoraceae

Genul Cuphophyllus (ciuperci higrofane, fungi preponderent saprofiți și micorizanți)

Genul Hygrocybe (ciuperci higrofane, "zemoși", fungi saprofiți)

Genul Hygrophorus denumiți în popor bureți "melcești", mucoși, fungi micorizanți

Genul Laccaria (pâlnioare viu colorate)

Genul Lepista (nicoreți)

Genul Lycoperdon (pufaie)

Genul Macrolepiota (parasoli)

Genul Marasmius (bureciori)

Genul Pleurotus (păstrăvi, ciuperci de copac)

Genul Tricholoma (bureți cavalerești)

Alte specii din ordinul Agaricales

Ordinul Auriculariales (ciuperci de copac gelatinoși)
{|class="wikitable sortable"

Ordinul Boletales

Genul Boletus (hribi)

Genul Rubroboletus (hribi)

Genul Leccinellum și Leccinum (o formă de hribi cu picior solzos)

Genul Suillus (o formă de hribi mai mici)

Genul Xerocomellus și Xerocomus (o formă de hribi mai mici)

Alte specii din familia Boletaceae

Ordinul Cantharellales

Genul Cantharellus (gălbiori și surate)

Genul Craterellus (trâmbițe)

Genul Hydnum (flocoșei)

Alte specii din familia Cantharellaceae

Ordinul Gomphales (rămurele și măciuci/pilugele)

Ordinul Pezizales

Genul Gyromitra (zbârciogi falși)

Genul Helvella (mitre, cupe)

Genul Morchella (zbârciogi)

Genul Otidea (urechiușe)

Genul Peziza (urechiușe)

Genul Tuber (trufe)

Genul Verpa (verpe)

Alte specii ale ordinului

Ordinul Phallales (bureți pucioși)

Ordinul Polyporales (ciuperci cu pori)

Ordinul Russulales

Genul Albatrellus (ciuperci cu pori mici)

Genul Lactarius (lăptari, râșcovi)

Genul Lactifluus (lăptari, râșcovi)

Genul Russula (vinețele)

Alte specii din familia Russulaceae

Ordinul Thelephorales

Ordinul Tremellales

Ciuperci ca produse alimentare

Ciupercile au o valoare nutritivă ridicată. Între altele conțin proteine vegetale, cele mai multe vitamine (vitamina A, B1-B9, B12, vitamina C, vitamina D, vitamina E, vitamina K), mineralele (calciu, fosfor, magneziu, sodiu, potasiu, seleniu, sulf), oligoelementele cupru, fier, fluor, iod, mangan, zinc precum și aminoacizii (ca de exemplu acid aspartic, acid glutamic, alanină, arginină, izoleucină, lizină. În același timp, ele conțin puține glucide și grăsimi și, prin urmare, sunt sărace în calorii.

Ciupercile pot fi conservate în diferite feluri. Cel mai bun mod este uscatul bureților. De abia atunci mulți dintre ei dezvoltă savoarea lor extraordinară precum aroma tipică. O excepție reprezintă Cantharellus cibarius care devine amărui și vâscos. Cu toții pot să fie și congelați sau prelucrați conservă. În ultimul caz sunt în majoritate foarte moi și puțin gustoși.

Rezumat
În Europa sunt cunoscute mai mult de 6000 de soiuri de ciuperci basidiomicete din care peste 600 sunt sigur comestibile, iar aproximativ 200 sunt otrăvitoare și peste 800 necomestibile. Restul lor este de fapt bine descris, dar valoarea încă necunoscută.

Vezi și
 Ciuperci necomestibile
 Ciuperci otrăvitoare

Note

Bibliografie
 Bruno Cetto: volumele 1-7
 (Marcel) Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012,ISBN 978-3-440-13447-4
 Rose Marie și Sabine Maria Dähncke: "700 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau - Stuttgart 1979 și 1980, ISBN 3-85502-0450
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Heinrich Dörfelt, Gottfried Jetschke (Ed.): "Wörterbuch der Mykologie", Editura Spektrum, Heidelberg 2001,  ISBN 3-8274-0920-9
 Karl și Gretl Kronberger: "Das farbige Pilzbuch", Editura H. G. Gachet & Co., Langen 1976, ISBN 3-8068-0215-7
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, p. 116, ISBN 3-405-11568-2
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Csaba Locsmándi, Gizella Vasas: "Ghidul culegătorului de ciuperci", Editura Casa, Cluj-Napoca 2013, ISBN 9786068527147, 192 p.
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Andreas Neuner: "BLV Naturführer – Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München-Bern-Viena 1976, ISBN 3-405-11345-8
 Renate & Wilhelm Volk: "Pilze sicher bestimmen und delikat zubreiten", Editura Ulmer, Stuttgart 1999, ISBN 3-8001-3656-2
 Bucătăria românească cu ciuperci
 Bunătăți din ciuperci

Legături externe

Liste despre biologie

Ciuperci comestibile


Grandes Mestras das Artes é uma obra de referência de 2003 montada e editada pela historiadora de arte Jordi Vigué, sobre mulheres pintoras ao longo dos tempos.

O prefácio do livro declara sua motivação de preencher as "lagoas de esquecimento e opiniões contraditórias" sobre a arte feminina. Nele, a autora confessa de imediato as dificuldades de lidar com um assunto tão amplo, mas depois de um breve panorama das mulheres pintoras ao longo dos tempos, estabelece-se na seguinte lista de mulheres, em que cada verbete inclui algumas ilustrações:

Lista das mulheres no livro

Referências

 2003 revisão no site da revista Foreword
Pintoras
Artistas

Grandes Mestras das Artes


Tauron Arena Kraków er en indendørs multiarena i Kraków, Polen. Den blev indviet 12. maj 2014, og i februar 2015 blev der indgået en treårig kontrakt med den polske energikoncern Tauron Polska Energia om navnesponsorat af arenaen.

Historie
Byggeriet af arenaen begyndte i 2011, og stod færdig i foråret 2014.

Hele anlægget dækker et areal 61.434 m2, med maksimalt areal af arenaens gulv på 4.546 m2. Den gennemsnitlige tilskuerkapacitet er 18.000 til koncerter, og 15.000 ved sportsbegivenheder. Det maksimalt største antal tilskuere er 22.800.

Arenaen har Polens største LED-facade, med et samlet areal på 5.200 m2.

Værtskaber
Arena Kraków har siden åbningen lagt gulv til følgende mesterskaber:

 VM i volleyball 2014 (mænd)
 B-VM i ishockey 2015
 EM i håndbold 2016 (mænd)

Referencer

Eksterne henvisninger

 Arena Krakóws officielle hjemmeside

Kraków
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Polen
Sport i Polen
Etableret i 2014

Tauron Arena Kraków


Wayne Rainey, punim imenom Wayne Wesley Rainey (Downey, okrug Los Angeles, Kalifornija, SAD, 23. listopada 1960.), bivši američki vozač motociklističkih utrka.

Životopis i karijera
Wayne Rainey je rođen 23. listopada 1960. godine u Downeyu u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Njegov otac Sandy je bio vozač kartinga. Prvi susret s motociklima Wayne je imao u dobi od šest godina, te se kroz mladost bavio tzv. "dirt track" utrkama, te se potom u dobi od 16 godina mogao natjecati na nacionalnom prvenstvu. U A.M.A. Grand National Championship ulazi s 18 godina, postiže zpažene rezultate, ali nikad nije pobijedio u utrci.
1981. godine, u dobi od 21 godine,  se počinje baviti i cestovnim motociklizmom, te je vozio motocikl Kawasaki u klasi 250 Grand Prix. Sa zapaženim rezultatima 1982. godine prelazi u AMA Superbike prvenstvo u tvorničku momčad Kawasakija, koju je predvodio njegov bivši rival iz "dirt track" utrka - Eddie Lawson. U ovoj sezoni Lawson postaje prvak i potom prelazi u Svjetsko prvenstvo 500cc, a Rainey osvaja jednu pobjedu (na stazi u Loudonu) i ukupno šest postolja, završivši prvenstvo trećeplasirani. 1983. godine, kao predvodnik Kawasakija,  Wayne Rainey osvaja AMA Superbike prvenstvo, osvojivši šest utrka, no po završetku sezone Kawasaki se povlači iz AMA prvenstava. Stoga Wane Rainey 1984. godine nastupa u Svjetsko prvenstvo 250cc, u momčadi Marlboro Team Roberts i motocikl Yamaha YZR250. Osvojio je jedno postolje i zauzeo osmo mjesto u prvenstvu. Nezadovoljan rezultatima u Svjetskom prvenstvu, vraća se u SAD, te pristupa momčadi Maclean Racing team, koja koristi Hondine motocikle, te za njih u sezoni 1985. vozi u AMA prvenstvima u klasama Formula 1 (8. mjesto, 2 pobjede) i 250 Grand Prix (3. mjesto, 5 pobjeda).
1986. godine prelazi u momčad American Honda sa Hondinom tvorničkom podrškom. U AMA Formula 1 osvaja četvrto mjesto uz jednu pobjedu, dok u AMA Superbike prvenstvu osvaja 6 pobjeda od devet prvenstvenih utrka, ali prvenstvo završava drugoplasirani iza momčadskog kolege Freda Merkela. 1987. godine po drugi put osvaja AMA Superbike prvenstvo, pobijedivši na tri utrke, među kojima je i poznata utrka "Daytona 200". U ovoj sezoni je također početak njegovog dugogodišnjeg rivalstva s Kevinom Schwantzom, koji je prvenstvo završio  drugoplasirani.
1988. godine Wayne Rainey prelazi u Svjetsko prvenstvo 500cc u momčad "Team Lucky Strike Roberts", koja je koristila Yamaha YZR500 motocikle, osvaja jednu utrku (VN Britanije na stazi Donnington Park) te osvaja treće mjesto u prvenstvu. 1989. godine osvaja tri utrke, te je drugoplasirani u prvenstvu iza sunarodnjaka Eddiea Lawsona. U to vrijeme (kraj 1980.-ih i početkom 1990.-ih) su Svjetskim prvenstvom 500cc) uz Rainey dominirali ili imali zapaženu ulogu i drugi američki motociklisti (Eddie Lawson, Kevin Schwantz, Freddie Spencer, Randy Mamola, John Kocinski, Doug Chandler). 1990. godine "Team Roberts" je dobio novog sponzora te su postali "Marlboro Team Roberts", te uz to glavna Yamahina momčad u prvenstvu. U sezonama 1990., 1991. i 1992. Wayne Rainey je trostruki svjetski prvak, osvojivši u te tri sezone 16 pobjeda. Najintenzivnije rivalstvo je imao opet s Kevinom Schwantzom (vozio Suzuki) te s Australcem Michaelom Doohanom (vozio Hondu).
U sezoni 1993. nakon 12 od 15 utrka sezone Rainey je bio vodeći u prvenstvu s 11 bodova prednosti ispred Schwantza (na nekim utrkama je njegova "Yamaha" bila brendirana kao "ROC/Yamaha"). Trinaesta utrka sezone je bila za Veliku nagradu Italije na stazi u Misanu. Dok je vodio u utrci, u 10. krugu, Wayne Rainey je doživio pad s motocikla, te je ostao paraliziran, što je završilo njegovu motociklističku karijeru. Prvenstvo je na kraju sezone osvojio Kevin Schwantz.
Nakon oporavka, u svijet motociklizma se Wayne Rainey vraća već 1994. godine kao voditelj momčadi "Marlboro Team Roberts" na Yamahinim motociklima u prvenstvima u klasu 500cc i 250cc. 1997. godine počinje voditi vlastitu momčad - "Yamaha Team Rainey" ("Rainey Marlboro Yamaha") u Svjetskom prvenstvu 500cc, za koji su nastupali vozači kao Norifumi Abe, Sete Gibernau, Jean-Michel Bayle i Luca Cadalora, ali je nakon sezone 1998. gasi. 1999. godine Yamaha osniva svoju tvorničku momčad u prvenstvu, sa "Marlborom" kao glavnim sponzorom, u kojoj Wayne Rainey povremeno ima poziciju savjetnika.
Zbog svog zdravstvenog stanja i invaliditeta te nemogućnosti natjecateljski bavljenja motociklizmom, bavio se kasnije kartingom (posebno prilagođeni superkart koji je pripremio njegov otac Sandy u prvenstvu "World SuperKart series").
Kao posebna priznanja koje je Wayne Rainey dobio, mogu se navesti:
 1999.- uveden u AMA Motorcycle Hall of Fame
 2000. - organizacija FIM (fr. Fédération Internationale de Motocyclisme) ga je proglasila Grand Prix "Legend"
 2007. - uveden u International Motorsports Hall of Fame (IMHOF)
 2008. - uveden u Motorsports Hall of Fame of America (MSHFA)
 na stazi WeatherTech Raceway Laguna Seca (na kojoj se održavaju i motociklističke utrke) je jedan zavoj nazvan "" (Wayne Rainey živi u gradu Monterey, Kalifoeniji koji se nalazi u blizini staze.
Wayne Rainey je predsjednik organizacije MotoAmerica, koja je 2015. preuzela organizaciju američkih motociklističkih natjecanja (klase Superbike, Stock 1000, Supersport, Twins Cup, Junior Cup) od American Motorcyclist Association (AMA), odnosno Daytona Motorsports Group.

 Uspjesi u prvenstvima
 Svjetsko prvenstvo - 500cc
 prvak: 1990., 1991., 1992.
 drugoplasirani: 1989., 1993.
 trećeplasirani: 1988.

 AMA - Superbike
 prvak: 1983., 1987.
 drugoplasirani: 1986.
 trećeplasirani: 1982.

 AMA - 250 Grand prix (250cc)
 trećeplasirani: 1985.

 Osvojene utrke

 Osvojene utrke u natjecanjima sa statusom svjetskog prvenstva

 Ostale pobjede

 Pobjede u utrkama izdržljivosti
{| class="wikitable sortable"  style="font-size:85%"
|-
!sezona !!prvenstvo !!momčad !!konstruktor !!motocikl !!suvozač !!staza !!osvojena utrka ||izvori
|-
|1988. ||Svjetsko prvenstvo u izdržljivosti ||<small> Team Lucky Strike Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha YZF 750 || Kevina Megee || Suzuka ||8h Suzuka
|
|-
|}

Pregled karijere

Po sezonama - cestovni motociklizam
{| class="wikitable sortable"  style="font-size:85%; width="100%"; text-align: center"
!sezona !!prvenstvo !!momčad !!konstruktor !!motocikl !!utrka !!pobjede !!postolja !!1. startna  pozicija !!najbrži  krug !!bodova !!plasman !!izvori
|-
|1982. ||AMA - Superbike ||<small> ||Kawasaki ||<small> Kawasaki ||10 ||1 ||6 ||3 || ||114 ||bgcolor="goldenrod"|3.
|
|-
|1983. ||AMA - Superbike ||<small> ||Kawasaki ||<small> Kawasaki ||13 ||6 ||11 ||4 || ||210 ||bgcolor="gold"|1.
|
|-
|rowspan="2"|1984. ||Svjetsko prvenstvo - 250cc ||<small> Marlboro Team Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha TZR250  Yamaha YZR250 ||12 ||0 ||1 ||1 ||1 ||29 ||'''8.
|
|-
|AMA - 250 Grand Prix ||<small> ||Yamaha ||<small> Yamaha || ||2 || || || || ||
|
|-
|rowspan="2"|1985. ||AMA - Formula 1 ||<small> Maclean Racing team ||Honda ||<small> Honda RS500 || ||2 || || || ||51 ||8.
|
|-
|AMA - 250 Grand Prix ||<small> Maclean Racing team ||Honda ||<small> Honda || ||5 || || || ||103 ||bgcolor="goldenrod"|3.
|
|-
|rowspan="2"|1986. ||AMA - Formula 1 ||<small> American Honda ||Honda ||<small> Honda RS500 || ||1 || || || ||68 ||4.
|
|-
|AMA - Superbike ||<small> American Honda ||Honda ||<small> Honda VFR ||8 ||6 ||6 ||7 || ||131 ||bgcolor="silver"|2.
|
|-
|1987. ||AMA - Superbike ||<small> American Honda ||Honda ||<small> Honda VFR ||9 ||3 ||7 ||2 || ||143 ||bgcolor="gold"|1.
|
|-
|rowspan="2"|1988. ||Svjetsko prvenstvo - 500cc ||<small> Team Lucky Strike Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha YZR500 ||15 ||1 ||7 ||1 ||0 ||189 ||bgcolor="goldenrod"|3.
|
|-
|Svjetsko prvenstvo u izdržljivosti ||<small> Team Lucky Strike Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha YZF750 || ||1 ||1 || || ||20 ||25.
|
|-
|-
|1989. ||Svjetsko prvenstvo - 500cc ||<small> Team Lucky Strike Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha YZR500 ||15 ||3 ||13 ||4 ||1 ||210,5 ||bgcolor="silver"|2.
|
|-
|1990. ||Svjetsko prvenstvo - 500cc ||<small> Marlboro Team Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha YZR500 ||15 ||7 ||14 ||3 ||6 ||255 ||bgcolor="gold"|1.
|
|-
|1991. ||Svjetsko prvenstvo - 500cc ||<small> Marlboro Team Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha YZR500 ||14 ||6 ||13 ||6 ||8 ||233 (240) ||bgcolor="gold"|1.
|
|-
|1992. ||Svjetsko prvenstvo - 500cc ||<small> Marlboro Team Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha YZR500 ||12 ||3 ||8 ||0 ||3 ||140 ||bgcolor="gold"|'''1.
|
|-
|1993. ||Svjetsko prvenstvo - 500cc ||<small> Marlboro Team Roberts ||Yamaha ||<small> Yamaha YZR500 ||12 ||4 ||9 ||1 ||4 ||214 ||bgcolor="silver"|2.
|
|-
|}

Po natjecanjima - cestovni motociklizam
{| class="wikitable sortable"  style="font-size:90%; text-align: center"
!sezone !!prvenstvo !!klasa !!konstruktor !!sezona !!utrka !!pobjede !!postolja !!1. startna  pozicija !!najbrži  krug !!
|-
| 1982. - 1987. ||AMA ||Superbike ||Kawasaki  Honda ||4 ||40 ||'''16 ||30 ||16 || ||
|-
| 1984. ||Svjetsko prvenstvo (GP) ||250cc ||Yamaha ||1 ||12 ||0 ||1 ||1 ||1 ||
|-
|<small> ||AMA ||250 Grand Prix  250cc ||Yamaha  Honda || || ||'''7 || || || ||
|-
| ||AMA ||Formuula 1 ||Honda || || ||'''3 || || || ||
|-
| 1988. - 1993. ||Svjetsko prvenstvo (GP) ||500cc ||Yamaha ||6 ||83 ||'''24 ||64 ||15 ||22 ||
|-

|}

 Povezani članci

 Vanjske poveznice
  motogp.com, Wayne Rainey
  imdb.com, Wayne Rainey

 Izvori
  crash.net, Wayne Rainey, pristupljeno 29. svibnja 2021.
  motorcyclemuseum.org, Wayne Rainey, wayback arhiva
  mshf.com, Wayne Rainey, Motorcycles, Class of 2008, pristupljeno 29. svibnja 2021.
 bljesak.info, Wayne Rainey - Jurio je četvrti naslov i ostao paraliziran, objavlljeno 12. veljače 2020., pristupljeno 29. svibnja 2021.
  pilotegpmoto.com, RAINEY Wayne, preuzeto 29. svibnja 2021.
  motorsportmagazine.com, Wayne Rainey, pristupljeno 29. svibnja 2021.
  the-sports.org, Wayne Rainey, pristupljeno 29. svibnja 2021.
  motorsport-archive.com, Wayne Rainey, pristupljeno 29. svibnja 2021.
 tvautomagazin.hr, Wayne Rainey i Moto America od 2015? , pristupljeno 29. svibnja 2021.
 hr.eferrit.com, Što trebate znati o AMA Pro Flat Racing Racingu, pristupljeno 29. svibnja 2021.
  racingmemo.free.fr, Les Champions Américains, pristupljeno 29. svibnja 2021.
  motorrad-autogrammkarten.de, AMA Pro Road Racing, wayback arhiva

Američki športski motociklisti

Wayne Rainey


منطقة دبي للتعهيد  أعلنت مدينة دبي للإنترنت عن إطلاقها لتصبح أول منطقة متخصصة بهذا النوع من الأعمال في العالم، و«التعهيد» تعبير اصطلاحي المقصود منه نموذج أعمال انتجه التطور الكبير الذي يشهده العالم في مجال الأعمال الإلكترونية، حيث يعني هذا المصطلح أن تعهد أية مؤسسة أو شركة بجزئية من أعمالها الداخلية إلى مؤسسة أخرى متخصصة تتولى عنها إدارة هذه الجزئية أو المهمة بقدر أكبر من الفعالية، يسمح للأولى بالتركيز على محور أعمالها الرئيسية.

اقتصاد دبي

منطقة دبي للتعهيد


Jožef Balant, ponegdje i Joseph Walland (Nova vas pri Lescah, siječanj 1763. – Gorica, 11. svibnja 1834.), slovenski katolički svećenik, biskup i nadbiskup gorički te metropolit ilirski, utemeljitelj obrazovnih ustanova i preporoditelj. Zaslužan je za razvoj osnovnoškolskoga, srednjoškolskoga i visokoga obrazovanja u Sloveniji. Ujedno je i prvi Slovenac kojemu je dodijeljena  nadbiskupska služba.

Izvori

Slovenski nadbiskupi
Biskupi u Italiji

Jožef Balant


Sian or Siyan may refer to:

People
Siân, a Welsh girl's name; list of people with this name

Places
Sian, Iran (disambiguation), various places in Iran
Sian, Russia, a rural locality in Amur Oblast, Russia
Xi'an, China, formerly romanized as Sian
Sen (river), Yakutia, Russian Federation

Other uses
 Sian (band), Scottish traditional music band
 Sian (crater), a crater on Mars
 Sian language, a Kajang language of Brunei and Sarawak
 Lamborghini Sián FKP 37, a hybrid sports car launched in 2019
 SIANspheric, Canadian band formerly named Sian
 Stop the Islamisation of Norway (, SIAN), a Norwegian anti-Islam group which was established in 2008
 Siyan, a Kurdish tribe

See also
Sain (disambiguation)
Sihan language, a Papuan language of Papua New Guinea
Syan language, a Bantu language spoken in East Africa
Syan (disambiguation)
Sayan (disambiguation)

Sian


Lime Creek Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Lime Creek Township (Cerro Gordo County, Iowa)
 Lime Creek Township (Washington County, Iowa)

Lime Creek Township


Altamont () est une communauté non incorporée du comté d'Alameda en Californie, située à  au nord-est de Livermore, dans la , à  d'altitude.

La ligne de chemin de fer de Central Pacific y arrive en 1869, et c'est à cette occasion que le nom initial  a été changé en Altamont. On y trouvait un bureau de poste entre 1872 et 1955.

En 1969 a lieu le Festival d'Altamont sur le site de l', à l'est d'Altamont.

Notes et références

Voir aussi

 Festival d'Altamont

Liens externes

Localité dans le comté d'Alameda
Communauté non incorporée en Californie

Altamont (Californie)


Ioan Boca (n. 21 februarie  1870, Gherla - d.  1932, Dej) a fost delegat al Cercului electoral Dej la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia.

Biografie
A urmat cursurile Liceului din Gherla, apoi Facultatea de Drept la Budapesta. Și-a luat diploma de avocat în anul 1907 și a devenit apoi doctor în drept. A profesat în Dej, Bistrița și Arad. În paralel, Ioan Boca a desfășurat și o intensă activitate publicistică, fiind inițiatorul și redactorul gazetei Poporul român timp de trei ani și redactor la  Gazeta de duminică care apărea la Șimleul Silvaniei.
A fost deputat de Someș în 1921 și 1926, șeful Baroului de avocați Dej, în 1923, iar în 1925 vicepreședinte al Camerei de agricultură Someș. A fost membru al diferitelor societăți culturale din Dej.

Note

Nașteri în 1870
Decese în 1932
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Avocați români
Gherleni

Ioan Boca


Dobro Pole sau Dóbro Pólie (în , în , în ) este un vârf muntos situat în partea de sud a Republicii Macedonia la granița cu Grecia.

Cele mai apropiate sate sunt Zoviḱ din comuna Novaci în regiunea Mariovo a Macedoniei și Prómachoi în Munții Voras din prefectura Pella din nordul Greciei.

Bătălia de la Dobro Pole a fost purtată în jurul piscului Dobro Polul între 15 și 18 septembrie 1918.

Legături externe

 Peakery
 Mapcarta
 Where is Macedonia

Munți din Macedonia de Nord

Dobro Pole


الجُرْسِيّ هو قطعة من الملابس المحبوكة، عادة ما يكون مصنوعاً من الصوف أو القطن ويكون بأكمام ويلبس ككنزة، لأنه لا يفتح من الأمام، على عكس السترة المحبوكة. عادة ما يكون منسوجاً بشكل وثيق ومُحاكاً آلياً على عكس الجيرنزي الذي غالباً ما يكون منسوجاً يدوياً بخيوط أكثر سُمكاً. بالإنجليزية عادة ما تُستخدم كلمة جرسي بدلاً من كنزة.

الكلمة تستخدم كثيراً في المملكة المتحدة عندما يتحدث عن جزء من اللباس العسكري أو الأمني.

التاريخ
جزيرة جيرسيه التي تتواجد في منطقة القنال الإنجليزي اشتهرت بصنع مثل هذه الملابس في القرون الوسطى ولذلك اشتق اسم القميص من اسم الجزيرة . القميص التقليدي مصبوغ باللون الأزرق الداكن باستخدام صبغة خاصة لا تنزع من الصوف مادته الزيتية ولذلك فهذه الملابس مقاومة للمياه . الصوف المستخدم يتم في كثير من الأحيان إشباعه بالزيوت لمضاعفة مقاومة المياه .

الرياضة

يتم استخدام هذا النوع من القمصان في الألعاب الرياضية حيث يتم كتابة رقم اللاعب ووضع شعار النادي وشعار الشركات الراعية . يلبس المتصدر في سباق الدراجات الهوائية قميص لونه أصفر للدلالة على صدارته . هذا القميص مصنوع من مادة صناعية تساعد في تبخر العرق وعدم بقائه على الجسم . اللباس الرئيسي في لعبة هوكي الجليد يسمى هوكي جيرسيه . هذا اللباس بالإضافة إلى لباس رياضيي لعبة كرة السلة والذي يكون عادة من دون أكمام وقميص رياضيي لعبة البيسبول أصبح من أهم الأزياء الرياضية .

في بعض الألعاب مثل كرة السلة وكرة القدم الأمريكية يتم إحالة بعض الجيرسيه للتقاعد بسبب الإنجاز الهائل الذي حققه اللاعب الذي كان يرتديه . تقاعد القميص يتبعه تقاعد للرقم المكتوب على ظهره حيث يصبح غير متاح للأجيال المستقبلية . عادة ما يتكون رقم الجيرسيه من رقم مزدوجين (00-99) مما يتيح الفرصة لاختيار رقم من بين 100 رقم حسب قوانين الألعاب . على سبيل المثال فإن في لعبة كرة السلة الجامعية فإن القوانين تلزم أي فريق باختيار أول 36 رقم فقط .

متفرقات
عادة فإن في أستراليا ونيوزيلندا عندما يصل الطالب إلى السنة النهائية من الدراسة فإنهم يلبسون لباس جيرسيه رياضي عادة ما يكون لفريق رجبي واضعين فيه ألوان شعار المدرسة والسنة التي سيتم فيها التخرج والكنية الشخصية . عادة ما يتم لبس هذا الجيرسيه فوق الزي الموحد المدرسي .

المراجع

روابط خارجية

أقمشة
أقمشة محبوكة
ألبسة رياضية
تاريخ الملابس (موضة غربية)
تاريخ الموضة
كنزات
ملابس
ملابس صوفية
ملابس علوية
ملابس محبوكة

جرسي (لباس)


الكسرة هي منطقة شعبية بغدادية قديمة تقع وسط بغداد وتربط بين منطقتي الأعظمية والوزيرية.
و تعتبر ذات أعلى نسبة كثافة في بغداد إذ ان العوائل التي سكنت منذ أكثر من سبعين سنة في بيت لا يتجاوز مساحته المائة متر مربع بقيت في البيت نفسه وأغلب عوائل هذه المنطقة من صغار الكسبة والعمال

التسمية
سميت بذلك نسبة إلى الكسرة التي حدثت في سدتها من جهة النهر بسبب فيضان دجلة سنة 1925م واغرق المدينة.

معالم الكسرة
ومن أشهر معالم هذه المنطقة ملعب الكشافة الذي كان في السابق يسمى بساحة الكشافة وهو أقدم ملعب في بغداد شهد الكثير من المباريات الدولية الشهيرة لمنتخب العراق وتمثال جمولي الذي يتوسط الساحة المقابلة للملعب. وكلية التربية الرياضية للبنات.

موقع الكسرة
تقع في مربع يكاد يكون في منتصف بغداد تقريبا ،فيحدها من الشمال شارع المغرب الذي يضم على جنبيه الكثير من المرافق المهمة من عيادات اطباء معروفين وصيدليات ومحال تجارية، وكذلك مستشفى الدكتور وليد الخيال لمعالجة المصابين بأمراض الكلية، ومستشفى الألوسي، ومدرسة المتميزات للبنات ودائرة جوازات الاعظمية، ودائرة الرقابة الصحية في الأعظمية. ومن الشرق شارع الوزيرية الرئيسي الذي يحتوي على كلية الفنون الجميلة ومسرح الطليعة والكثير من معالم بغداد المتميزة. بينما يحدها من الجنوب شارع جسر الحديد الذي بني في بدايات القرن الماضي. أما في جهتها الغربية يقع نهر دجلة وبالقرب منه يقع البلاط الملكي الذي انشأته العائلة المالكة في بداية النصف الأول من القرن العشرين. والذي تغير وأصبح نادياً للضباط القادة خلال فترة حكم صدام حسين.

تاريخ الكسرة
كانت (الكسرة) في السابق تسمى بمنطقة (نجيب باشا) وهي مجموعة من البساتين كما هو الحال في أغلب مناطق بغداد الحالية.وكان يخترقها نهر صغير يتغذى من نهر دجلة عن طريق قنطرة تحت السدة الترابية التي تمنع الفيضان عن مدينة بغداد، وكان هذا النهر يسقي البساتين ويمر في منطقة الوزيرية وينتهي إلى قناة الجيش. فقررت العائلة المالكة في أواسط عشرينيات القرن الماضي بناء البلاط الملكي بمحاذاة هذا النهر الصغير من جهة ونهر دجلة من الجهة الأخرى. وعند اكتمال البناء وانتقال الملك اليه، بدأ بناء منطقة الكسرة، حيث خصصت أراض صغيرة قريبة من البلاط لا يتجاوز مساحة القطعة الواحدة أكثر من مئة متر مربع إلى حراس وخدم البلاط وسميت حينها بمنطقة (العبيد) والتي تسمى حاليا بمنطقة (الحارة) وهي تتوسط الكسرة. وكانت هذه البيوت الصغيرة تتكاثر بقدر حاجة البلاط الملكي للخدم والحراس. وكان هؤلاء الناس يعتمدون في شربهم وغسيلهم على النهر الصغير الذي يخترق البساتين ،وولكن هذا النهر اختفى في أواخر العقد السادس من القرن الماضي.

ظلت الكسرة تسمى بمنطقة أو بساتين نجيب باشا إلى عام 1954 حيث حدث الفيضان الكبير الذي اغرق بغداد حيث انكسرت السدة الترابية التي تحمي بغداد من فيضان نهر دجلة في صيف ذلك العام. وكان ذلك الانكسار بالسدة مقابل هذه المنطقة فسميت (الكسرة) ويذكر حينها عندما داهمت مياه النهر هذه المنطقة هرع سكانها إلى ملعب الكشافة وارتقوا مدرجاته وجعلوه مأوى لهم بعد أن جرفت المياه بيوتهم الطينية.وبعد انحسار المياه عادوا لترميم ما تبقى.

كان الشارع الرئيس لمنطقة الكسرة فيما مضى يعج بالحركة والحياة، وفيه العشرات من المطاعم والمقاهي ومحال بقالة، والمحلات الشعبية. وكانت ما تشتهر به في السابق هي لعبة مصارعة الديوك التي كان يقيمها مربي الديوك فيها ولكن هذه اللعبة اخذت بالنحسار في الوقت الحالي.

أعلام الكسرة
وتعتبر (الكسرة) منجما اغنى الكرة العراقية بالكثير من اللاعبين الدوليين أمثال جمولي ومجبل فرطوس وعلي حسين وعناد عبد وغيرهم.

مناطق بغداد
مناطق عربية
قضاء الأعظمية

الكسرة (بغداد)


William Thomas, né le , est un réalisateur de clip français. Il est principalement  connu pour avoir réalisé des clips pour des rappeurs comme Niska, Gradur, MHD, Jul, Ninho.

Biographie
Passionné par la musique et la réalisation, William Thomas ouvre un studio d'enregistrement en 2013 avec son cousin avant de se lancer dans la vidéo, le montage et la photographie. Il a commencé à travailler avec Niska en 2014, en étant encore lycéen. À seulement 23 ans, il comptabilise plus de 500 réalisations de clips.

Filmographie

Réalisation de clips
Liste non exhaustive.

 2014 : Allô Maître Simonard de Niska
 2015 : Charlie Delta Charlie de Niska
 2015 : Carjack Chiraq de Niska (feat. Xvbarbar & La B)
 2015 : Mama de Niska
 2015: PSG (Matuidi Charo) de Niska Feat. Rako, Brigi, Trafiquinté, Madrane
 2015 : Murder de Niska
 2017: Chasse à l'homme de Niska
 2017 : Réseaux de Niska
 2018 :Gunman de Kalash
 2018: Pourquoi tu forces de Aya Nakamura et DJ Erise
 2019 : Du lundi au lundi de Niska
 2019 : Peligrosa de Lartiste et Karol G
 2019 : Giuseppe de Niska
 2019 : Moulaga de Heuss L'Enfoiré et Jul
 2020: DjombDjomb de Bosh
 2021: De bon matin de Niska et Guy2Bezbar
 2021 : Overseas de D-Block Europe et Central Cee
 2021 : N.I de Niska et Ninho
 2022 : Eurovision de Central Cee (feat. Rondodasosa, Baby Gang, A2Anti, Morad, Beny Jr, Ashe 22, Freeze Corleone)
 2022 : Disneyland de Noti
 2022 : Marlon de Noti
 2022 : Balader, de Soolking
 2023 : Saiyan de Heuss L'Enfoiré et Gazo

Notes et références

Liens externes

https://sglyric.com/artists/672323/william-thomas

Réalisateur français
Réalisateur de clip
Naissance en mars 1998

William Thomas (réalisateur)


Bernhard Engelbert Christian von Beverförde-Werries (* 1665; † 24. April 1705 in Münster, Westfalen) war ein hoher Amtsträger und Beamter in Diensten des Hochstifts Münsters. Er entstammt dem Adelsgeschlecht der Beverförde zu Werries.

Leben

Der Sohn des Johann Friedrich Beverförde zu Werries und der Maria Ida von Plettenberg zu Lenhausen (1645–1710) wurde streng katholisch erzogen und empfing am 4. März 1678 in der Fraterherrenkirche zu Münster die Tonsur, was ihn für ein geistliches Amt bestimmte. Am 4. November 1680 erhielt er durch päpstliche Provision eine Präbende am Dom zu Münster. Von 1685 bis 1686 hielt er sich wahrscheinlich zu Studienzwecken in Paris auf. Er schloss seine Ausbildung 1690 in Paderborn ab und erhielt auch dort eine Domherrenstelle. Zwischen 1690 und 1698 war er Domkellnereiassesor in Münster. Mit dem Tod seines Bruders Ferdinand am 30. Oktober 1698 endete seine kirchliche Laufbahn, und er trat das Erbe seines Vaters an. Am 19. April 1699 heiratete er Elisabeth Anna Theodora von Neuhoff zu Wenge, die zuvor eine Ursuline war. Diese brachte eine bedeutende Mitgift in die Ehe ein: die Güter zu Wenge, Bönninghausen, Nierhofen sowie die Burgmannssitze zu Horstmar und Nienborg. Noch im selben Jahr wurde er wirklicher Geheimer Rat und Land- und Kriegsrat seines Onkels, des Fürstbischofs Friedrich Christian von Plettenberg. 1700 war er Gesandter des Fürstbischofs am englischen Hof. Am 21. April 1700 wurde er Mitglied der Münsterschen Ritterschaft und der Kleve-Märkischen Ritterschaft. 1702 wurde sein Sohn Friedrich Christian von Beverförde zu Werries geboren.

Literatur
 Wilhelm Kohl: Das Bistum Münster 4,2: Das Domstift St. Paulus zu Münster Germania Sacra NF 17,1–17,3, Verlag: Walter de Gruyter GmbH & Co. KG, Berlin/New York 1982, ISBN 978-3-11-008508-2.
 Friedrich Keinemann: Das Domkapitel zu Münster im 18. Jahrhundert (= Geschichtliche Arbeiten zur Westfälischen Landesforschung, Band 11), Aschendorffsche Verlagsbuchhandlung, Münster 1967.

Weblinks
 Beverförde Personendatenbank bei Germania Sacra
 Bernhard Engelbert von Beverförde Personendatenbank bei Germania Sacra
 Biographie auf LWL.org
 Aufschwörungstafel

Domherr (Münster)
Domherr (Paderborn)
Domherr (17. Jahrhundert)
Freiherr
Geboren 1665
Gestorben 1705
Mann


An Eleocharis attenuata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Adrien René Franchet ngan Paul Amédée Ludovic Savatier, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Eduard Palla. An Eleocharis attenuata in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 E. a. attenuata
 E. a. erhizomatosa

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis attenuata


Ksilomelum (lat. Xylomelum), biljni rod iz porodice dvoličnjakovki. Pripada mu nekoliko vrsta drveća i grmova iz Australije: Novi Južni Wales, Queensland i Zapadna Australija.

Vrste
 Xylomelum angustifolium Kippist & Meisn.
 Xylomelum benthamii Orchard
 Xylomelum cunninghamianum Foreman
 Xylomelum occidentale R.Br.
 Xylomelum pyriforme (Gaertn.) Knight
 Xylomelum salicinum A.Cunn. ex R.Br.
 Xylomelum scottianum (F.Muell.) F.Muell.

Izvori

Dvoličnjakovke

Ksilomelum


Cardiff Airport  er en international lufthavn i Wales. Den er beliggende ved landsbyen Rhoose i Vale of Glamorgan, 19 km sydvest for centrum af Cardiff.

I 2014 ekspederede lufthavnen 1.019.545 passagerer. Flyselskabet Flybe har hub i Cardiff.

Eksterne henvisninger

 Cardiff Airports officielle hjemmeside

Lufthavne i Wales
Airport

Cardiff Airport


عليا  هو مسلسل درامي اجتماعي تركي تم إنتاجه في 21 سبتمبر 2004.

قصة المسلسل
تعيش الشابة الحسناء عليا وولديها في القصر الكبير الذي تمتلكه العائلة مع حماتها وشقيقة زوجها، وتكتشف خيانة زوجها ميار، فتقرر الهرب مع ولديها لتقيم في بيت خالها في إسطنبول.

الممثلون

دراما تركية

عليا (مسلسل)


Ksani (en georgiano: ქსანი; en osetio: Чысандон, Chysandon) es un pequeño río en el centro de Georgia, que se levanta en la ladera sur de la cordillera del Cáucaso Mayor en Osetia del Sur y desemboca en el río Kura. Ksani (tanto  el río como el nombre) son asociados a menudo con la fortaleza medieval Georgiana de Ksani que se encuentra cerca del río Ksani.

Véase también
 Geografía de Osetia del Sur
 Geografía de Georgia

Referencias

Ríos de Osetia del Sur
Ríos de la cuenca del Caspio de Georgia

Ksani


Melissa Francis (* 12. Dezember 1972 in Los Angeles, Kalifornien als Vini Melissa Ann Francis; auch bekannt als Missy Francis) ist eine US-amerikanische Schauspielerin.

Karriere
Als Schauspielerin erlangte Francis vor allem durch die Rolle der Cassandra Cooper-Ingalls in der Serie Unsere kleine Farm Bekanntheit, die sie von 1981 bis 1982 in 21 Folgen verkörperte. Außerdem wirkte sie zwischen 1978 und 1990 in weiteren Serien wie Alf und verschiedenen Fernsehfilmen mit. Darüber hinaus war sie für verschiedene Medienunternehmen in unterschiedlichen Funktionen tätig. So war sie Reporterin bei CBS, Korrespondentin bei CNET und Moderatorin bei CNBC. Seit Januar 2012 ist sie für Fox Business Network tätig.

Für ihre Darstellung in Herzen in Aufruhr von Dick Richards wurde sie 1984 mit einem Young Artist Award als Beste Nebendarstellerin in einem Spielfilm ausgezeichnet und gewann den Preis ein Jahr später erneut, diesmal als beste junge Schauspielerin in einem Fernsehfilm für Something About Amelia.

Privat
Francis ist mit Wray Thorn verheiratet, mit dem sie zwei Kinder hat. Ihre Schwester ist die Schauspielerin Tiffany Ann Francis. 1995 erlangte Francis auf der Harvard University ihren Abschluss in Ökonomie.

Filmografie
 1978: Der Geist von Flug 401 (The Ghost of Flight 401, Fernsehfilm)
 1979: Champions: A Love Story (Fernsehfilm)
 1979: Nur Liebe bricht das Schweigen (Son-Rise: A Miracle of Love, Fernsehfilm)
 1979: Scavenger Hunt
 1979–1980: Joe's World (Fernsehserie, 11 Folgen)
 1980: Mork vom Ork (Mork & Mindy, Fernsehserie, Folge 2x17 A Mommy for Mindy)
 1980: Kampfstern Galactica (Galactica 1980, Fernsehserie, 2 Folgen)
 1980: When the Whistle Blows (Fernsehserie, Folge 1x02 Love Is a Four-Letter Word)
 1981: Midnight Lace (Fernsehfilm)
 1981: A Gun in the House (Fernsehfilm)
 1981–1982: Unsere kleine Farm (Little House on the Prairie, Fernsehserie, 21 Folgen)
 1983: Herzen in Aufruhr (Man, Woman and Child)
 1984: Something About Amelia (Fernsehfilm)
 1985: Hotel (Fernsehserie, Folge 3x02 Rallying Cry)
 1985: CBS Schoolbreak Special (Fernsehreihe, Folge 3x01 The War Between the Classes)
 1986: Chefarzt Dr. Westphall (St. Elsewhere, Fernsehserie, Folge 4x16 Family Affair)
 1986: Morningstar/Eveningstar (Fernsehserie, 7 Folgen)
 1988: A Year in the Life (Fernsehserie, Folge 1x18 Common Ground)
 1988: Vision der Dunkelheit (Bad Dreams)
 1989: Alf (Fernsehserie, Folge 4x01 Baby, Come Back)
 1990: Hardball (Fernsehserie, Folge 1x13 A Death in the Family)
 2010: Wall Street: Geld schläft nicht (Wall Street: Money Never Sleeps)

Weblinks

Kinderdarsteller
Filmschauspieler
Person (Fox News Channel)
Person (Columbia Broadcasting System)
Absolvent der Harvard University
US-Amerikaner
Geboren 1972
Frau

Melissa Francis


Watermead may refer to the following places in England:
Watermead, Buckinghamshire
Watermead, Gloucestershire, a location
Watermead Country Park, Leicestershire

Watermead


George Segal Jr. (født 13. februar 1934, død 23. marts 2021) var en amerikansk skuespiller og musiker. Segal blev populær i 1960'erne og 1970'erne for at spille både dramatiske og komiske roller. Nogle af hans mest anerkendte roller er i film som Narreskibet (1965), King Rat (1965), Hvem er bange for Virginia Woolf? (1966), Where's Poppa? (1970), 4 uheldige helte (1972), Ud sa' min kone (1973), En pikant affære (1973), Californian Split (1974), For the Boys (1991) og Flirting with Disaster (1996). Han var en af de første amerikanske filmskuespillere til at stige til stjernestatus med et uændret jødisk efternavn; han banede dermed vejen for andre skuespillere som Dustin Hoffman og Barbra Streisand.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra USA
Personer fra New York
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

George Segal


තෙ වන රජ සින්හහ රජ තුම ඔපත ලබ්න්නෙ 2007,ජනවාරි 1වෙනිඩාය .ඔහු මෙම ලොඔකයට ඉතා වදගත් පුද්ගලයෙකි ඔහු මෙම බූමියවට ඉතා විශිශ්ට සෙවාවක් සිදු කල පුද්ගලයෙකි .

ඔහු පෘතුගීසින් සමග 1890,අති ප්‍රභල සටනකින් ඔහු ජය ග්ත්තෙඑය .

III වන රජ සින්හ


Aus der Siedlung Parduin (ndd. Flussarm, gesprochen pardün oder parduhn) entstand in der slawisch-deutschen Übergangsphase im 12. und 13. Jahrhundert die Altstadt Brandenburg.

Entstehung im slawischen 12. Jahrhundert

Der zentralörtliche Fürstensitz Brandenburg des Stammes der Stodoranen/Heveller verfügte auf seinem durch inselartige Wasserlage geschützten Standort, der späteren Dominsel, auch über das übliche Suburbium, den Wohn- und Arbeitsplatz der nicht zur unmittelbaren Burgbesatzung Gehörigen, mit Werk- und Handelsstätten und Wohnungen für die der Burg zu Dienst Verpflichteten. Als der Raum auf der Insel zu klein geworden war, wurde auf dem gegenüberliegenden nördlichen Havelufer um 1100 neben der später Altstädter Kietz genannten slawischen Dienstsiedlung eine neue Siedlung angelegt, die durch die Insel vermutlich mit einer Brücke verbunden war, die allerdings erst 1187 bzw. 1216 als "antiquus pons" erwähnt wird.

Slawisch-frühdeutsche Übergangsphase

Als ältestes Siedlungselement erscheint wohl noch vor 1147 die Kirche St. Gotthardt, ein Prämonstratenser-Stift. Die hier gelegene Siedlung (Suburbium) trug zur selben Zeit auch den Ortsnamen Parduin. Dessen erstmalige selbstständige Erwähnung 1166 und die Existenz der Gotthardkirche verweisen auf eine topographische Eigenständigkeit, die sich vom allgemeinen "suburbium Brandenburg" (mit sechs Kietzen) deutlich abhebt.

1187 wird der Parduin als villa forensis bezeichnet, also als "Marktsiedlung" frühdeutscher Zeit, die in die mittelalterliche Altstadt Brandenburg übergeht. Die Ansiedlung der Prämonstratenser, eines Seelsorgerordens, deutet darauf hin, dass bereits in vordeutscher Zeit eine christliche Gemeinde zu versorgen war. Nach alledem könnte der Parduin als in slawischer Zeit entstandene Siedlung deutscher, vor allem sächsischer Kaufleute gedeutet werden. Ob allerdings der gesamte Siedlungskomplex – wegen seiner slawischen Funde und wegen der Berufung einer Chorherrengemeinschaft – insgesamt eine Kaufmannssiedlung mit genossenschaftlicher Kirche war, bleibt zweifelhaft. Manches spricht eher dafür, dass sich fremde Kaufleute in vordeutscher Zeit einfach unmittelbar neben einer Erweiterung des slawischen Suburbiums niedergelassen haben und ihren Teil mit einem eigenen deutschen Namen versehen haben. Es gab in der Nähe einen früh wüst gefallenen Ort Krakow, dessen slawischer Name ebenfalls die Bedeutung "Ort am Flussarm" hatte (es gibt zahlreiche Parallelfälle solcher Namensübernahmen).

Es zeigt sich somit gegenüber dem stammesfürstlichen Burgwall auf der später so genannten Dominsel eine Art nördlicher Brückenkopf, der sich aus einem slawischen Siedlungsteil und einer Siedlung (Parduin) mit deutschen Bewohnern (Kaufleuten und Geistlichen) zusammensetzte, der vielleicht schon in spätslawischer Zeit Marktfunktionen erfüllte, wie diese für die frühdeutsche Zeit eindeutig nachgewiesen sind.

Frühdeutsche Zeit

Die Altstadt Brandenburg ist gewissermaßen aus der villa forensis Parduin herausgewachsen. Villa forensis ist in der Frühzeit ein Ort, der Marktfunktionen erfüllt und ein besonderes lokales Marktrecht genießt (ius fori), der aber noch nicht in allen Bereichen zur Stadt geworden war. St. Gotthardt wurde zur einzigen Pfarrkirche der erweiterten Stadt. Schon 1174/76 erscheint Parduin als civitas; in ihr werden areae, also die üblichen städtischen Besitzeinheiten, genannt. Allem Anschein nach bestand schon ein Heiliggeist-Spital. Der Markt liegt im Zentrum, ein Kennzeichen für den neuen Typ der Stadt. Während des 13. Jahrhunderts werden beide Siedlungsteile gemeinsam umwehrt. Damit war die mittelalterliche (Alt)Stadt Brandenburg entstanden. Der Straßenname Parduin, zwischen dem Altstädter Markt und der Rathenower Straße, erinnert noch heute an die alte Ortsbezeichnung.

Siedlungsgeschichtliches Fazit

Lange Zeit galt als Stadt nur ein Ort, dem deutsches Stadtrecht verliehen worden war. Aber auch in nichtdeutschen Ländern gab es Orte, die unabhängig vom formalen deutschen Marktrecht städtische Funktionen in vergleichbarer Weise erfüllten. Winfried Schich hat in seiner grundlegenden Arbeit (siehe Literatur) am Beispiel u. a. des Parduin (aber auch Jüterbog, Spandau und  Prenzlau) festgestellt, dass solche slawischen Frühstädte in topographischer Hinsicht als vielgestaltige, dicht besiedelte, teilweise befestigte Orte zweifellos als Siedlung städtischer Art bezeichnet werden dürfen, selbst wenn nicht alle wesentlichen Siedlungsteile in ihrer früheren Struktur gesichert sind. Auch am Beispiel des Parduin zeigt sich entwickeltes Handwerk, Einbeziehung in den Fernhandel und Nahmarktbeziehungen. Der Parduin zeigte zentralörtlicher Funktionen: Sitz der Verwaltung und des Kultes. Der ständige Wohnsitz eines Herrn, eine Kultstätte von überörtlicher Bedeutung und der Anschluss an den Fernhandel: das sind die wichtigsten Voraussetzungen für die frühstädtische Entwicklung im Mitteleuropa. Ein besonderes Recht ("Stadtrecht") für den beschriebenen Siedlungskomplex gab es aber noch nicht.

Literatur
 Winfried Schich: Stadtwerdung im Raum zwischen Elbe und Oder im Übergang von der slawischen zur deutschen Periode. Beobachtungen zum Verhältnis von Recht, Wirtschaft und Topographie am Beispiel von Städten in der Mark Brandenburg. In: Wolfgang H. Fritze (Hrsg.): Germania Slavica, I. (= Berliner historische Studien, Band 1.) Berlin 1980, S. 191–238.

Parduin
Geschichte Deutschlands im Mittelalter

Parduin


Draumkvæði (einnig þekkt undir heitinu Stjúpmóðurkvæði eða Fagurt syngur svanurinn) er norrænt danskvæði, vikivaki, eða sagnadans. Kvæðið er einn fárra sagnadansa sem lifði enn á vörum landsmanna á 20. öld. Kvæðið er talið danskt að uppruna.

Efni kvæðis
Stúlka nokkur (stundum kölluð Signý) biður stjúpmóður sína að ráða draum sinn og heitir hún henni gullskrín sitt að launum. Stjúpmóðirin játar og hlýðir á draum stjúpdóttur sinnar. Stúlkuna kveðst hafa dreymt rótartré hanga hátt yfir höfði sér, að fugl renndi að skemmuglugg sínum og að stjörnur tvær lægju á brjóstum sínum. Stjúpmóðirin ræður síðan draum stjúpdótturinnar og samkvæmt kvæðinu þiggur hún ekki gullskrín hennar.

Þjóðlög við kvæðið
Íslensk þjóðlög hafa varðveist við Draumkvæði og finna má þau í Íslenskum þjóðlögum Bjarna Þorsteinssonar.

sagnadansar

Draumkvæði (Stjúpmóðurkvæði)


USS Oklahoma City (CL-91/CLG-5/CG-5) was one of 27 United States Navy  light cruisers completed during or shortly after World War II, and one of six to be converted to guided missile cruisers. She was the first US Navy ship to be named for Oklahoma City, Oklahoma. Commissioned in late 1944, she participated in the latter part of the Pacific War in anti-aircraft screening and shore bombardment roles, for which she earned two battle stars. She then served a brief stint with the occupation force. Like all but one of her sister ships, she was retired in the post-war defense cutbacks, becoming part of the Pacific Reserve Fleet in 1947.

In the late 1950s she was converted to a  guided missile cruiser, which involved removing all her guns except for her forward  turret and  mount, and rebuilding her entire superstructure to accommodate the Talos missile system and flagship office spaces and accommodation. Like her three sister ships (, , and ) of the Cleveland-class ships converted to missile ships, she was also extensively modified forward to become a flagship. This involved removal of most of her forward armament to allow for a greatly enlarged superstructure. She was recommissioned in 1960 as CLG-5 (and in 1975 redesignated CG-5).

In her second career she served extensively in the Pacific, playing a prominent role in the Vietnam War, including participation in the evacuation of Saigon. Oklahoma City was worked hard in shore bombardment duty during the war. As she was extensively well fitted with flagship accommodations and communications, there were plans for an extensive overhaul (of both her and Little Rock) starting in 1977. The ship would have received two 8-cell NATO Sea Sparrow surface-to-air missile (SAM) launchers and two Vulcan Phalanx CIWS systems, in addition to extensive rehabilitation of her propulsion systems, electrical systems, her hull and superstructure. This would have given her an additional 10 years of service life. While this work package was formally planned, and funding was appropriated, it was diverted elsewhere.  She received enough maintenance to soldier on for a few more years and was decommissioned for the last time in December 1979. At the time of her decommissioning, she was the last Cleveland-class ship in service, and had served longer (a total of 21 years and 10 months) than any other ship of that class.

Oklahoma City was sunk during a weapons training exercise, Tandem Thrust 99, on 26 March 1999.

Construction and commissioning
Oklahoma City was laid down on 8 December 1942, by Cramp Shipbuilding of Philadelphia; launched on 20 February 1944, sponsored by Mrs. Anton H. Classen; and commissioned on 22 December 1944.

Service history

World War II

Following shakedown, Oklahoma City transited the Panama Canal and reported to Commander Cruisers Pacific Fleet (ComCruPac) for duty, arriving at Pearl Harbor on 2 May 1945. She conducted local operations until 22 May, when she sailed for Ulithi, thence to rendezvous on 6 June, with Carrier Task Group 38.1 for operations in support of the Okinawa campaign. For the rest of June, and into July, she screened 3rd Fleet carriers during their intensified air operations against Japanese forces. On 18 July, she formed a bombardment group with other cruisers and destroyers, then rejoined the carrier task group for continued action against the Japanese home islands. At the end of hostilities, she continued to patrol off the coast of Japan and it was not until 10 September, after seventy-two days of continuous steaming, that she finally entered Tokyo Bay. Oklahoma City remained on occupation duty until relieved on 30 January 1946, when she departed for the United States. She arrived at San Francisco on 14 February, where she remained until 15 August, when she entered the Mare Island Navy Yard for inactivation. On 30 June 1947, she was placed out of commission in reserve, assigned to the San Francisco Group, US Pacific Reserve Fleet.

Conversion to Galveston-class cruiser

On 7 March 1957, Oklahoma City arrived at the Bethlehem Steel Corp. Pacific Coast Yard, San Francisco, where conversion to a  guided missile light cruiser commenced on 21 May, her hull classification and number being changed two days later to CLG-5. Her conversion having completed on 31 August 1960, she was towed to Hunter's Point where she recommissioned on 7 September, Captain Ben W. Sarver in command.

During her shakedown training, Oklahoma City became the first combatant unit of the US Pacific Fleet to fire a Talos guided missile successfully. Following shakedown, she participated in several major training exercises while serving as flagship for Cruiser Division 3 (CruDiv 3) and Cruiser Destroyer Flotilla 9 (CruDesFlot 9), then departed 1 December, for a six-month deployment in WestPac. She arrived in Yokosuka, Japan, on 24 December, where, six days later, she became flagship for Commander, US 7th Fleet. The ship participated in SEATO training operations, received two awards for operational excellence, and served as an ambassador of good will to several cities in the Far East. She then returned to Long Beach, California, on 12 June 1962, and spent the next several months conducting local training operations and upkeep work. On 14 December, she entered the Long Beach Naval Shipyard for restricted availability followed by an extensive overhaul.

Vietnam
In early 1964, Oklahoma City began refresher training in Southern California waters to prepare for a lengthy deployment, then departed for Yokosuka where she arrived on 7 July, to assume her duties again as 7th Fleet flagship. Shortly thereafter, North Vietnamese gunboats attacked a US destroyer in the Tonkin Gulf and Oklahoma City quickly began a 25-day alert in the Gulf. Training exercises and operational visits to various ports in the Far East followed, then in June 1965, she began gunfire support missions off Vietnam. When the level of hostilities increased, she began to spend more and more time in the South China Sea and eventually participated in operations "Piranha", "Double Eagle", "Deckhouse IV", and "Hastings II." After serving as 7th Fleet flagship for two and one-half years, Oklahoma City returned to San Francisco Bay Naval Shipyard on 15 December 1966, for an overhaul.

Following her yard period, she began refresher training in the Southern California operating area in July 1967, and continued those exercises and intermittent calls to West Coast ports until she deployed again to the Western Pacific (WestPac) 7 November 1968. She arrived at Yokosuka 20 December, and into August 1969, was again contributing to the strength of the 7th Fleet. The ship provided naval gunfire support for troops in South Vietnam, gunfire operations against coastal targets in North Vietnam and anti-aircraft operations in North Vietnam. In April 1969, Oklahoma City was sent to the Sea of Japan with three carrier groups after North Korea shot down an EC-121 spy plane.

As of 1 July 1969, Oklahoma City was under the administrative control of Commander Cruiser-Destroyer Force, US Pacific Fleet and Commander Cruiser-Destroyer Flotilla Nine. Both Commanders had their headquarters in San Diego, California. Oklahoma City was flagship and under the operational control of Commander Seventh Fleet. Also, while in the Western Pacific, Oklahoma City reported to Commander Cruiser-Destroyer Group Seventh Fleet for administrative purposes. As Flagship for Commander Seventh Fleet, Oklahoma City was designated flagship Group TG 70.1 with the Commanding Officer as Commander of the Group. Oklahoma City also served as a unit of TG 70.8.9 while providing gunfire support off the coast of Vietnam. The ship was homeported in Yokosuka, Japan, at the time.

Upon arrival at Yankee Station in September 1969, Oklahoma City conducted helicopter operations. She also refueled from the replenishment ship  and was visited by Rear Admiral Isaman, Commander Carrier Division Seven and Rear Admiral McClendon, Commander Carrier Division Nine. En route to Okinawa, Oklahoma City experienced a drop in chemical readings in number 4 boiler caused by a leak in tube Y-36. Upon arrival Okinawa, the ship conducted Exercise Z-3l-GM, short range Talos missile firing exercise, in Okinawa operating area W-173.

On 4 February 1972, Oklahoma City fired the first successful combat surface-to-surface missile shot in US Navy history, using the new Talos RIM-8H anti-radiation missile to destroy a North Vietnamese mobile air control radar van. On 19 April 1972, the cruiser was attacked by one of two Vietnam People's Air Force (VPAF) MiG-17s, flown by pilots Le Xuan Di and Nguyen Van Bay (aka Bay B), both from the VPAF 923rd Fighter Regiment. Each MiG was armed with two  bombs, Van Bay's target was the light cruiser. Van Bay made two passes on the cruiser, having overshot his target on the first run, dropped his two bombs near Oklahoma City, but caused only light damage. Another accompanying ship, the destroyer  was damaged by a direct hit from the second MiG flown by pilot Le Xuan Di, which destroyed her aft 5–inch gun mount.

In April 1975, Oklahoma City participated in Operation Frequent Wind, the evacuation of Saigon, Vietnam. Following this she was slated for a massive overhaul, as her flagship facilities, as well as her 6-inch guns made her an attractive asset to retain in service. Her now obsolete Talos system would be removed and two Sea Sparrow SAM systems, and two Phalanx CIWS mounts would be fitted. Her machinery and hull would also be repaired and renewed. While funding for this work was appropriated by Congress, it was diverted to other ships, and minimal repairs were made to keep Oklahoma City operational until 1979.

Decommissioned and sunk

Oklahoma City was decommissioned on 15 December 1979, and remained in the Reserve Fleet in Suisun Bay until 9 January 1999, when she was towed to Pearl Harbor, where some usable material was donated for use in outfitting the battleship  as a museum ship. Oklahoma City was then expended as a target during February–March. After being used as a target for air-launched missiles she was hit during Tandem Thrust '99 exercise southwest of Guam by torpedoes from the South Korean submarine Lee Chun, broke in two and sank on 27 March 1999.

Oklahoma City was the last Cleveland-class cruiser in service and had the longest service history of all ships in the class. Accumulating some 13 battle stars for Vietnam-era engagements as flagship of the United States Seventh Fleet, Oklahoma City has been commemorated at the National Museum of the Pacific War originally named the Admiral Nimitz Museum located in Fredericksburg, Texas. Two plaques honor her service in World War II and Vietnam. On 22 September 2006, the World War II plaque was dedicated. The Vietnam Plaque was dedicated on 11 April 2008, and calls her the "Haze grey Ghost of the Western Pacific".

Awards

World War II

Post World War II

References

Toperczer, Istvan. MiG-17 and MiG-19 Units of the Vietnam War. 2001, Osprey Publishing Limited. .
DANFS Index of ships: Oklahoma City historical text
USS Oklahoma City (CL-91, later CLG-5), 1944–1999 historical text, Naval Historical Center
USS Oklahoma City, 1960–1963 historical text, Naval Historical Center
USS Oklahoma City, 1963–1967 Inclining Experiment historical text, Naval Historical Center
[SECNAV Instruction 1650.1H "Navy And Marine Corps Awards Manual" of 22 22 August 2006]
[OPNAV Notice 1650 "Master List of Unit Awards and Campaign Medals" of 9 March 2001]

External links

CLG5 CG5 CL91 SSN723 Web Page: USS Oklahoma City
CL91 CLG5 CG5 Web page: USS Oklahoma City, Cleveland class and Talos missile
Photos of the USS Oklahoma City from archives of the US Navy Historical Center
National Museum of the Pacific War
USS Nimitz Association
Battle of Dong Hoi

Cleveland-class cruisers
Galveston-class cruisers
World War II cruisers of the United States
Cold War cruisers of the United States
Vietnam War cruisers of the United States
Ships built by William Cramp & Sons
1944 ships
Suisun Bay Reserve Fleet
Pacific Reserve Fleet, San Francisco Group
Ships sunk as targets

USS Oklahoma City (CL-91)


Irak Uluslararası Fuarı, Irak'ın en büyük fuar organizasyonudur. Ancak savaştan dolayı 2003, 2004, 2005 yıllarında düzenlenememiştir. 2006 yılında 7-11 Haziran'da Gaziantep'te düzenlenmiştir. Birinci Körfez Krizi'nden önce 1985 yılında Türkiye'nin Irak'a olan ihracatı 961 milyon dolara ulaşmıştır ve Irak'a yapılan bu ihracat miktarı o yıl Türkiye ihracanının %4,6'sını oluşturuyordu. Ancak krizden sonra 100 milyon ABD doları seviyelerine kadar düşen Irak-Türkiye ticaret hacmi, Dış Ticaret Müsteşarlığının "Komşu Ülkelere Yönelik İhracat Stratejisi" çerçevesinde yeniden eski seviyesine yaklaştı. 2005 yılı itibarıyla 2,8 milyar dolarlık ihracat, 2 milyar doları aşan re-export ve savaş sonrasındaki 2 yıllık sürede 3 milyar dolar civarındaki müteahhitlik hizmetleriyle birlikte gerçekleşen ekonomik ilişkiler, Irak'ı bugün Türkiye'nin beş büyük ticari partnerinden biri yaptı.

Fuarın Türkiye'de yapılmasının önemi
2006 Irak Uluslararası Fuarı'nın Gaziantep'te yapılmasının en önemli noktalarından biri de Irak Hükûmetinin Irak dışında yaptığı ilk ortaklaşa fuar olmasıdır. Irak Uluslararası Fuarı, Irak Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı Fuarlar İdaresi Genel Müdürlüğü, Gaziantep Sanayi Odası ve Forum Fuarcılık ve Geliştirme AŞ tarafından ortaklaşa gerçekleştirilmektedir.

Fuar başta DTM, TOBB, Gaziantep Valiliği, Gaziantep Ticaret Odası, Gaziantep Büyükşehir Belediyesi, Güneydoğu Anadolu İhracatçı Birlikleri olmak üzere onlarca sektörel birlik, dernek, vakıf ve benzeri sivil toplum örgütü tarafından desteklenmektedir.

Buluşma Noktası Gaziantep
Irak'ın şu an içinde bulunduğu durum, güvenlik sorunu, doğaldır ki bu organizasyonu Irak dışında yapmayı gerektiriyordu. Irak Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı yetkilileri ile yapılan görüşmeler sonucunda fuarın Gaziantep'te yapılmasına karar kılındı. 2006 ile 2010 yılları arasında fuar Gaziantep ilinde gerçekleştirildi.

"Marka Şehir" Ödüllü Gaziantep

2005 yılında 832 tane marka başvurusu yapılan Gaziantep, artık sanayisi ve dünyaca ünlü markalarıyla anılan bir şehir konumundadır. 2004-2005 yılları arasında Türkiye ihracatındaki artış ortalamasını (%16,8) %22,7 geçerek kent ölçeğinde %39,5 artışla rekor kıran Gaziantep, yine 2005 yılında, Dünya Odalar Kongresi kapsamında düzenlenen yarışmanın finalinde "Marka Şehir Gaziantep Projesi" ile uluslararası jürinin oy birliği sonucu birinciliğe layık görülmüştür.

Tarihî İpek Yolu güzergâhındaki Gaziantep'in, bugün de hem Irak, hem de diğer komşu ülkelerle ticarette önemli bir konumu bulunmaktadır. Böylesine büyük bir uluslararası organizasyon için gerekli altyapıya da sahip bulunan Gaziantep'te, fuar süresince tam bir Türk-Irak rüzgârı esecektir. Bu rüzgârın, yeni ilişkileri bir oya gibi öreceğine hiç kuşku yoktur.

Irak'ın yeniden yapılandırılmasında Türkiye'nin önemi
Irak-Türkiye ilişkileri artık gelinen noktada daha da önem kazanmış bulunmaktadır.

Tarihi ve kültürel bağları, geçmişten gelen iyi komşuluk ilişkileri, birbirini tamamlayan ekonomileri, savaş öncesi 1.000'i aşkın Türk firmasının Irak'ta yerleşik olarak iş yapması, sadece ticaret boyutunda değil, nakliye, müteahhitlik, re-export konularında da geliştirilen ekonomik ilişkiler toplamı yanı sıra Türkiye'nin bu coğrafyadaki konumu ve gücü nedeniyle, yeniden yapılanmakta olan Irak'ta hiç kuşkusuz ki en büyük rolü Türkiye oynayacaktır.

Irak-Türkiye ilişkilerine yeni boyut katabilmek için Irak Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı ile ortaklaşa gerçekleştireceğimiz Irak Uluslararası Fuarı yeni dönem için çok önemli bir adım niteliğindedir. Kuşkusuz bu adımı hep birlikte büyüteceğiz.

Organizasyon ve sonuçlar
M1 Tepe GSO Fuar ve Kongre Merkezinde 25.000 m² kapalı ve 20.000 m² açık alanda gerçekleştirilen organizasyona 35 ülkeden 1000 firmanın yer aldığı fuarı, Iraklılar ağırlıklı olmak üzere 65.000 kişi gezdi. "İkili İş Görüşmeleri" sonucunda Iraktaki 10.000'i aşkın girişimci Türk girişimcilerle tanıştırıldı. Fuar sırasında Türk Hava Yolları ve özel hava yolu şirketleri ile toplam 17 bin kişi taşınırken, Türk Hava Yolları tarafından fuar süresince 27 ek sefer uygulandı. Fuar için 150 kamyon stand malzemesi ve 600 kamyon sergi ürünü getirildi. Forum Fuarcılık A.Ş.'nin yan kuruluşu olan 3F Turizm Seyahat Şirketi'nin organizasyonu ile Musul Kerkük, Erbil, Bağdat, Basra, Süleymaniye, Dohok ve Zaho'dan toplam 80 otobüs iş adamı fuara getirildi.

Fuar için ilk kez Irak'tan Gaziantep Havaalanı'na direkt uçuş gerçekleştirildi.
Fuarda Türkiye'nin yanı sıra İsviçre, Japonya, Çekya, Hollanda, Kore, Bahreyn, Çin, Suriye, Avusturya, Fransa, Brezilya, Rusya, KKTC, İran, Mısır, Irak, İtalya, Ürdün, Almanya, Macaristan, ABD, Hırvatistan ve Tayland'ın da aralarında bulunduğu 35 ülke yer aldı.

Fuar boyunca Gaziantep içinde toplam 15 bin konaklama gerçekleştirildi. Fuarda 400 stant hostesinin yanında, 4000 fuar çalışanı ve firma yetkilisi yer aldı. Fuarda 100 tercüman, yerli ve yabancı katılımcılar ve ziyaretçiler arasında iletişim sağladı.

Fuara Bahreyn, Dubai, Kuveyt, Ürdün, Irak ve Suriye ağırlıklı olmak üzere birçok ülkeden 15 yabancı basın mensubu katıldı.

Fuarı Türkiye'den 3, Irak ve daha birçok yabancı ülkeden olmak üzere toplam 7 bakan ve çok sayıda ticari ateşe, konsolos ve ekonomi müşaviri ziyaret etti.

Ayrıca

Avrupa'yı Korkutuyoruz
Organizasyonda büyük rol oynayan zamanın Devlet Bakanı Kürşat Tüzmen organizasyon sonrası verdiği bir röportajda Türkiye'de düzenlenen fuarlara her geçen gün yabancı şirketlerin katılımın arttığını ve eskiden Avrupa'daki merkezlerin fuarlar sayesinde büyük paralar kazandığını belirtti. Ayrıca Tüzmen bu merkezlerin yavaş yavaş fuarlarını Türkiyeye kaptırdığını belirtti.

Esnafta Mutlu
Organizasyonun uzun vadeli getirilerinin yanında kısa vadeli peşin getirileride oldu. 30 ton baklava ve 40 ton fıstık satıldı. Gaziantep esnafı rumların baklavaya sahiplenmesine karşın bu rakamların onlara karşı bir cevap teşkil ettiğini belirttiler.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Irak Uluslararası Fuarı

Organizasyon
 Gaziantep Sanayi Odası
 UFI
 Irak Ticaret Bakanlığı Fuarlar İDaresi Genel Müdürlüğü
 Forum Fuarcılık ve Geliştirme A.Ş.
 Fuarları online gezin

İşbirliği
 Gaziantep Sanayi Odası
 Gaziantep Ticaret Odası

Sponsorlar
 TAV
 Airfel
 Tefirom Group

Co-Sponsor
 Turkcell

Destekleyenler
 T.C. Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı
 Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
 KOSGEB
 Gaziantep Valiliği
 Gaziantep Büyükşehir Belediyesi
 GAİB

Fuarlar
Uluslararası Fuarı

Uluslararası Irak Fuarı


غاما غلوبيولين  أو غاما غلوبولين  هي مصدر من مصادر الأجسام المضادة وعند دخول الفيروسات الجسم تنتفخ العقد اللمفاوية وسبب ذلك هو إنتاج الأجسام المضادة فنلاحظ ارتفاع منحنى غاما غلوبيولينات.

وهناك مرض نادر قد يسبب فقدان هذا المصدر اسمه فقد غاما غلوبولين الدم  الذي يعمل على فقدان الجسم القدرة على إنتاج الأجسام المضادة.

مراجع

بروتينات الدم

غاما غلوبولين


Dogecoin ((/ˈdoʊʒkɔɪn/ DOUŽ-koin,kod: DOGE, simboli: Ð i D), kriptovaluta s likom psa shiba iz internetske pojave "dogea" kao logotipa. Uveden je u uporabu kao "šaljiva valuta" 6. prosinca 2013., no brzo je razvio svoju internetsku zajednicu i dosegao kapitalizaciju od 60 milijuna američkih dolara siječnja 2014. godine.

U usporedbi s inim kriptovalutama, dogecoin je bio brza proizvodna rasporeda: 100 milijarda ih je bilo u optjecaju do sredine 2015., uz dodatnih 5,256 milijarda dogecoina svake godine poslije. Dana 30. lipnja 2015. izrudaren je 100 milijarditi dogecoin.
Kod za dogecoin je otvoreni kod. Izvorni autori su Billy Markus i Jackson Palmer.

Valutna oznaka dogecoina je veliko slovo eth.

Korištenje i razmjena
Dogecoin je altcoin s velikom bazom korisnika koji trguje s fiat valutama i drugim kriptovalutama na nekoliko renomiranih burzi kriptovaluta i maloprodajnih investicijskih platformi.
Trgovina fizičkim, materijalnim predmetima u razmjenu za DOGE odvija se u online zajednicama kao što su Reddit i Twitter, gdje korisnici u takvim krugovima često dijele informacije vezane za kriptovalute. Dogecoin je također korišten u pokušaju prodaje imovine i korišten je u pornografskoj industriji i kockanju.

Napojnica online
Jedna od glavnih komercijalnih primjena kriptovalute su internetski sustavi za napojnicu, u kojima korisnici društvenih mreža savjetuju druge korisnike za pružanje zanimljivog ili vrijednog sadržaja.

Dogetipbot
Dogetipbot je bila usluga transakcija kriptovaluta koja se koristila na popularnim stranicama kao što su Reddit i Twitch. To je omogućilo korisnicima da šalju Dogecoins drugim korisnicima putem naredbi putem komentara na Redditu. U svibnju 2017. Dogetipbot je ukinut i onemogućen nakon što je njegov tvorac podnio zahtjev za bankrot; kao rezultat toga, mnogi korisnici Dogetipbota izgubili su svoje kovanice pohranjene u sustavu Dogetipbot.

"To the moon"
Referenca "odlaska na mjesec" seže barem do 25. ožujka 2014., kada je Dogecoin zajednica uspješno prikupila 67,8 milijuna Dogecoin-a (oko 55.000 USD u to vrijeme) u nastojanju da sponzorira vozača NASCAR Sprint Cup Series Josha Wisea. Wise je vozio automobil pod nadimkom "Moonrocket" sa shemom boja koju sponzorira Dogecoin/Reddit. Elon Musk nedavno je također tvitao da će doslovno poslati Doge-a na Mjesec.

Izvori

Vanjske poveznice
(eng.) Dogecoin

Kriptovalute

Dogecoin


Slatinski šilj (pljevica, panonski slatinski šilj, lat. Cyperus pannonicus) trajnica iz porodice šiljevki, nekada uključivana u rod Acorellus. Vrsta je raširena od srednje Europe na istok kroz Aziju sve do sjeverne Kine.

Vrste raste i u Hrvatskoj

Sinonimi
 Acorellus pannonicus (Jacq.) Palla
 Chlorocyperus pannonicus (Jacq.) Rikli
 Cyperus tataricus Less.
 Juncellus pannonicus (Jacq.) C.B.Clarke
 Pycreus pannonicus (Jacq.) P.Beauv. ex Rchb.

Izvori

Šilj

Slatinski šilj


La Torre de Marchanudo o Castillo de Macharnudo es una torre localizada en Jerez de la Frontera, (Cádiz - España), la cual forma parte de un conjunto de edificios ubicados en el viñedo de El Majuelo en el pago de Macharnudo, propiedad actualmente de Bodegas Fundador, donde destaca de forma prominente esta torre vigía medieval. Su nombre, de origen árabe, hace referencia a un caserío ubicado en un lugar desprovisto de vegetación. Aunque no se han encontrado por el momento vestigios anteriores a la época medieval, dado su ideal elevado emplazamiento para la vigilancia del entorno, probablemente pudo haber tenido un anterior uso vinculado al cercano y ancestral asentamiento tartésico, fenicio y romano de Asta Regia en Mesas de Asta cuyo origen puede estar datado antes de 1200 a. C. La torre actual puede encontrarse elevada sobre los cimientos de una antigua torre vigía almorávide construida en el  en pleno conflicto con los almohades. Sin embargo, su estado actual es consecuencia de sucesivas restauraciones e intervenciones llevadas a cabo en los siglos XVII en estilo renacentista y los siglos XVIII y XIX en el estilo neoclásico.

Estado

La torre se encuentra en buen estado de conservación dentro de la finca particular de Bodegas Fundador, aunque su actual estado proviene de la rehabilitación realizada durante los siglos XVII, XVIII y XIX en estilos renacentista y neoclásico, dificultando identificar su origen medieval

Protección

Es Bien de Interés Cultural con identificador RI-51-0007593.

Referencias

Enlaces externos

 Foto
 Toponimia

Torres defensivas de la provincia de Cádiz
Arquitectura de Jerez de la Frontera

Torre Marchanudo


مورفولوجيا النبات (بالإنجليزية: plant morphology أو Phytomorphology): هي دراسة شكل النباتات الخارجية وبنيتها. تُعتَبر دراسة مورفولوجيا النبات عادةً مختلفةً عن علم تشريح النبات، الذي يدرس البنية الداخلية للنباتات وبالأخص على المستوى المجهري. تفيد مورفولوجيا النبات في التعرف البصري على النباتات.

مجال الدراسة
تمثل مورفولوجيا النبات «دراسة نمو النباتات وشكلها وبنيتها، وتحاول ضمنيًا تفسيرها بالاعتماد على التصميم المنشأ». يوجد أربع مجالات للبحث في علم مورفولوجيا النبات ويتداخل كل منها مع مجال آخر من علوم الأحياء.

أولًا، مورفولوجيا النبات هي علم مقارن، ويعني ذلك أن علماء المورفولوجيا يفحصون التراكيب الخاصة بالعديد من النباتات المختلفة للنوع نفسه أو لأنواع مختلفة، ثم يجرون مقارنات ويستنبطون أفكارًا عن أوجه التشابه. تُدعى التراكيب الموجودة عند أنواع مختلفة بأنها تناددية، عندما يُعتقد بأنها قد نشأت وتطورت عند تلك الأنواع نتيجة مسارات جينية موروثة مشتركة. على سبيل المثال، تبدو أوراق الصنوبر والبلوط والملفوف مختلفة كثيرًا، ولكنها تشترك في بنيتها الأساسية وترتيب أجزائها. يعَد تنادد الأوراق أمرًا يسهل استنتاجه. يذهب علماء المورفولوجيا أبعد من ذلك ويكتشفون أن أشواك الصبار تشترك مع الأوراق عند النباتات الأخرى في البنية الأساسية نفسها والنمو والتمايز ذاته، وبذلك فإن أشواك الصبار والأوراق متناددات. يتداخل هذا الجانب من مورفولوجيا النبات مع دراسة علم تطور النباتات وعلم النباتات القديمة.

ثانيًا، يدرس علم مورفولوجيا النبات كلًا من التراكيب الخضرية (الجسمية) والتراكيب التكاثرية. تتضمن التراكيب الخضرية لدى النباتات الوعائية دراسة النظام الخضري (نظام الساق) الذي يتألف من الساق والأوراق، والنظام الجذري. التراكيب التكاثرية أكثر تباينًا، وعادةً ما تكون متخصصة بمجموعة معينة من النباتات، ومنها الأزهار والبذور، والأكياس البوغية عند السرخسيات والكبسولات عند الحزازيات. أدت الدراسة المفصلة للتراكيب التكاثرية في النباتات إلى اكتشاف تعاقب الأجيال الموجود في جميع النباتات ومعظم الطحالب. يتداخل هذا المجال من مورفولوجيا النبات مع دراسة التنوع الحيوي وتصنيف النبات.

ثالثًا، تدرس مورفولوجيا النبات بنية النباتات على مستويات مختلفة أصغرها هو التركيب الدقيق الذي يعبر عن الخصائص البنيوية العامة للخلايا التي لا تُرى إلا بواسطة المجهر الإلكتروني، وعلم الخلية وهو دراسة الخلايا باستخدام المجهر الضوئي، وتتداخل دراسة مورفولوجيا النبات على هذا المستوى مع علم تشريح النبات. تُعتبر دراسة سلوك نمو النبات أكبر نطاقات الدراسة التي يهتم بها علم مورفولوجيا النبات وتعبر عن بنية النبات الكلية. يختلف نمط تفرع الأشجار بين نوعٍ وآخر، وأيضًا مظهر النبات الذي يكون إما شجرة أو نباتًا عشبيًا أو نجيليًا.

رابعًا، تدرس مورفولوجيا النبات نمط النمو، وهو عملية تشكل التراكيب النباتية ونضجها أثناء نمو النبات. تنتج الحيوانات جميع أجزاء الجسم التي ستمتلكها في مرحلة مبكرة من حياتها، بينما تستمر النباتات بإنتاج أنسجة وتراكيب جديدة طيلة فترة حياتها. قد تتأثر طريقة نضج التراكيب الجديدة بعد أن تنتجها النباتات بالموعد الذي تبدأ فيه بالتطور خلال حياة النبات، إضافة إلى تأثرها بالظروف البيئية التي تتعرض لها. يدرس علماء المورفولوجيا هذه العملية وأسبابها ونتائجها. يتداخل هذا المجال من مورفولوجيا النبات مع علم فيزيولوجيا النبات وعلم البيئة.

الخصائص الخضرية والتكاثرية
تتعامل مورفولوجيا النبات مع كل من التراكيب الخضرية والتكاثرية لدى النباتات.

تشمل التراكيب الخضرية (الجسمية) للنباتات الوعائية نظامي أعضاء رئيسين هما: (1) النظام الخضري الذي يتألف من الساق والأوراق و(2) النظام الجذري. تشترك جميع النباتات الوعائية تقريبًا بوجود هذين النظامين اللذان يقدمان موضوعًا موحدًا لدراسة مورفولوجيا النبات.

في المقابل، تتباين التراكيب التكاثرية وعادةً ما تكون متخصصة بمجموعة معينة من النباتات، ومنها الأزهار والبذور، والأكياس البوغية عند السرخسيات والكبسولات عند الحزازيات، وتوجد المخاريط البذرية فقط في المخروطيات وعاريات البذور الأخرى. لذلك تُعتبر الصفات التكاثرية أكثر فائدة في تصنيف النباتات من الصفات الخضرية.

الاستخدام في التعرف على النباتات
يستخدم علماء الأحياء النباتيين صفات النباتات المورفولوجية التي يمكن مقارنتها وقياسها وعدها ووصفها لتقييم الاختلافات وأوجه التشابه بين المراتب التصنيفية النباتية واستخدام تلك الصفات في التعرف على النباتات وتصنيفها ووصفها.

عندما تُستخدم الصفات في الوصف أو تحديد الهوية، فإنها تدعى صفات تشخيصية أو مفتاحية، ويمكن أن تكون إما كمية أو نوعية.

الصفات الكمية هي خصائص مورفولوجية قابلة للعد أو القياس مثل: نوع نباتي يمتلك بتلات أزهار بعرض 10-12 مم.

الصفات النوعية هي خصائص مورفولوجية مثل شكل الورقة أو لون الزهرة أو وجود الزغب.

يمكن لكلا النوعين من الصفات أن يكون مفيدًا جدًا في التعرف على النباتات.

تعاقب الأجيال
أدت الدراسة المفصلة للتراكيب التكاثرية عند النباتات إلى اكتشاف عالم النبات الألماني فيلهلم هوفمايستر تعاقب الأجيال الموجود لدى جميع النباتات ومعظم الطحالب. يعَد هذا الاكتشاف أحد أهم الاكتشافات في علم مورفولوجيا النبات؛ لأنه يوفر أساسًا مشتركًا لفهم دورة حياة جميع النباتات.

التصبُّغ في النباتات
الوظيفة الرئيسة للصبغات في النباتات هي التمثيل الضوئي، الذي يستخدم الصباغ الأخضر الكلوروفيل إلى جانب عدة صبغات حمراء وصفراء تُساعد في التقاط أكبر كمية ممكنة من الطاقة الضوئية. تعد الصبغات عاملًا مهمًا في جذب الحشرات إلى الأزهار لتشجيع التلقيح.

تشمل الصبغات النباتية مجموعات متنوعة من الجزيئات بما في ذلك البورفيرينات والكاروتينات وصبغات الأنثوسيانين والبيتالين. تمتص جميع الصبغات الحيوية الضوء بطول موجة محدد وتعكس ما دون ذلك. قد يُستخدم الضوء الذي النبات لتوفير الطاقة للتفاعلات الكيميائية، بينما تحدد أطوال الموجات الضوئية المنعكسة لون الصبغة الذي يظهر للعين.

مراجع

فروع علم النبات
نباتات الحدائق

علم تشكل النبات


Danaideae es una tribu de plantas perteneciente a la familia Rubiaceae.

Géneros
Según NCBI
''Danais - Schismatoclada

Referencias

Enlaces externos

Taxones con nombres de la mitología clásica

Danaideae


Parathyroid hormone-related protein (PTHrP) is a proteinaceous hormone and a member of the parathyroid hormone family secreted by mesenchymal stem cells. It is occasionally secreted by cancer cells (for example, breast cancer, certain types of lung cancer including squamous-cell lung carcinoma). However, it also has normal functions in bone, teeth, vascular tissues and other tissues.

Function

PTHrP acts as an endocrine, autocrine, paracrine, and intracrine hormone. It regulates endochondral bone development by maintaining the endochondral growth plate at a constant width. It also regulates epithelial–mesenchymal interactions during the formation of the mammary glands. PTHrP plays a major role in regulating calcium homeostasis in vertebrates, including sea bream, chick, and mammals.

In 2005, Australian pathologist and researcher Thomas John Martin found that PTHrP produced by osteoblasts is a physiological regulator of bone formation. Martin and Miao et al. demonstrated that osteoblast-specific ablation of PTHrP in mice results in osteoporosis and impaired bone formation both in vivo and ex vivo, which reiterates the phenotype of mice with haploinsufficiency of PTHrP. By these findings, they demonstrated that PTHrP plays a central role in physiological regulation of bone formation by promoting recruitment and survival of osteoblasts. It may also play a role in physiological regulation of bone resorption by enhancing osteoclast formation.

Tooth eruption

PTHrP is critical in intraosseous phase of tooth eruption where it acts as a signalling molecule to stimulate local bone resorption. Without PTHrP, the bony crypt surrounding the tooth follicle will not resorb, and therefore the tooth will not erupt. In the context of tooth eruption, PTHrP is secreted by the cells of the reduced enamel epithelium.

Mammary glands

It aids in normal mammary gland development. It is necessary for maintenance of the mammary bud cells. Loss of PTHrP or its receptor causes the mammary bud cells to change back into epidermal cells. In lactation, it may regulate the mobilization and transfer of calcium to the milk in conjunction with the calcium sensing receptors, as well as placental transfer of calcium.

Humoral hypercalcemia of malignancy
PTHrP is related in function to parathyroid hormone(PTH). When a tumor secretes PTHrP, this can lead to hypercalcemia. As this is sometimes the first sign of the malignancy, hypercalcemia caused by PTHrP is considered a paraneoplastic phenomenon. PTHrP is responsible for most cases of humoral hypercalcemia of malignancy.

PTHrP shares the same N-terminal end as parathyroid hormone and therefore it can bind to the same receptor, the Type I PTH receptor (PTHR1). PTHrP can simulate most of the actions of PTH including increases in bone resorption and distal tubular calcium reabsorption, and inhibition of proximal tubular phosphate transport. PTHrP lacks the normal feedback inhibition as PTH.

However, PTHrP has a less sustained action than PTH on PTHR1 activation, which may explain at least in part its reduced ability to stimulate 1,25-dihydroxyvitamin D (1,25(OH)2 vitamin D) production and indirectly intestinal calcium absorption through an action to increase circulating levels of 1,25(OH)2 vitamin D.

Growth Plate

PTHrP is found in the proliferative zone of the growth plate. It is one of the main proteins that regulates mesenchymal stem cell activity. Current research suggests that PTHrP promotes the proliferation of early-phase chondrocytes and inhibits their differentiation into hypertropic chondrocytes. It is involved in a negative feedback loop with Indian Hedgehog (Ihh).

Genetics

Four alternatively spliced transcript variants encoding two distinct isoforms have been observed. There is also evidence for alternative translation initiation from non-AUG (CUG and GUG) start sites, in-frame and downstream of the initiator AUG codon, to give rise to nuclear forms of this hormone.

Discovery

The protein was first isolated in 1987 by Thomas J. Martin's team at the University of Melbourne. Miao et al. showed that disruption of the PTHrP gene in mice caused a lethal phenotype and distinct bone abnormalities, suggesting that PTHrP has a physiological function.

Interactions

Parathyroid hormone-related protein has been shown to interact with KPNB1 and Arrestin beta 1.

See also
 Analogs used as pharmaceutical drugs
 Teriparatide
 Abaloparatide

References

Further reading

Oncology
Parathyroid hormone receptor agonists

Parathyroid hormone-related protein


Arfang Sarr-Crao, né en 1973, est un cinéaste, artiste plasticien et poète sénégalais. Réalisateur de plusieurs films et promoteur de la maison de production cinéma audiovisuelle Cinemadiamix, il mélange dans ses réalisations différents genres et outils de création en associant le cinéma, les arts plastiques, la photographie et la littérature.

Il reçut le Grand Prix Birago Diop de poésie en 2004.

Biographie

Enfance et formations
Arfang Sarr-Cao est né en 1973 au Sénégal. Titulaire d'un diplôme en mathématiques, physique-chimie et sciences naturelles, il étudie les technologies de production de l'image contemporaine et les techniques picturales et vidéographiques.

Carrière
Arfang Sarr-Cao entame sa carrière par l'écriture de nouvelles et de la poésie. Il publie son premier recueil Litanie pour les cheveux de Fadima en 2006. Il entre dans le cinéma et devient réalisateur à la suite d'une formation au Sénégal et à Genève avec la Télévision Suisse Romande. Il est le chargé de communication du Groupe Sénégalais d'Action et de Réflexion sur l'Audiovisuel et le créateur et administrateur du groupe Facebook CinéSénégal qui porte sur les films de la nouvelle génération et le cinéma numérique. Il est aussi le promoteur de Cinemadiamix, une maison de production cinéma audiovisuelle.

Arfang Sarr-Cao mélange dans ses réalisations différents genres et outils de création en associant le cinéma, les arts plastiques, la photographie et la littérature. Il est l'auteur de plusieurs films documentaires, fictions et vidéo installation. Il aide aussi les jeunes de la banlieue et des villages reculés du Sénégal à accéder aux technologies de l'information et à la connaissance à travers le Mouvement des Passeurs culturels.

En tant que plasticien autodidacte, il participe à plusieurs biennales Dak'Art, aux expositions au Sénégal et à l'étranger.

Filmographies

Documentaires

 Art Manifest ou le rêve de la jeune peinture sénégalaise, 2004
 Dakar une syntaxe urbaine, 2008
 L'Infini chez soi, 2008

Fictions

 Histoires de Sowanna, 2008-2009
 Turgescences (court-métrage de fiction sur le SIDA), 2010

Vidéo installation

 La Boutique des ONG, 2005

Poésies

Distinctions

 Grand Prix Birago Diop de poésie, Litanie pour les cheveux de Fadima, 2004

Références

Réalisateur sénégalais
Naissance en 1973
Poète sénégalais

Arfang Sarr-Crao


Gold Point ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 Gold Point (Idaho)
 Gold Point (Nevada), im Esmeralda County
 Gold Point (North Carolina)

Gold Point


Onthophagus rubescens é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por MacLeay em 1888.

Referências

Ligações externas

rubescens
Coleópteros descritos em 1888

Onthophagus rubescens


DPMS steht für:
 Display Power Management Signaling, ein VESA-Stromspar-Standard für Grafikkarten und Monitore
 DOS Protected Mode Services, verschiedene Dienste zur Speicherverwaltung

DPMŠ steht für:
 Domovinski pokret Miroslava Škore, politische Partei in Kroatien

Abkürzung

DPMS


Duma Chișinăului (în ), în perioda anilor 1818–1917/1918, a reprezentat organul reprezentativ de autoguvernare (consiliul local) care a funcționat în Chișinăul țarist. Membrii dumei erau, de obicei, persoane de clasă ale orașului din acea perioadă. Adunarea consta dintr-un primar, cinci membri publici și un funcționar. Organul executiv al dumei orășenești a fost "Uprava" (departamentul de poliție). Consiliul era amplasat într-o clădire aflată la colțul străzii Aleksandrovskaia (acum bd. Ștefan cel Mare) și Sinadino (acum str. Vlaicu Pîrcălab).

Duma a fost fondată în 1818, și aleasă (la început) din rândul a cinci reprezentanți ai diferitelor naționalități: moldoveni, ruși, bulgari, greci și evrei. În același an, a fost ales primul primar – căpitanul moldovean Angel Nour. În martie 1871, la Chișinău a fost introdus un nou departament. Duma a devenit "apatridă", membrii ei fiind aleși cu prevalență din rândul comercianților și nobililor.

Membrii Dumei erau aleși pentru un mandat de 4 ani. Înființată în 1871, noua Dumă, spre deosebire de cea veche, a avut un domeniu mai larg de activitate și avea resurse mai substanțiale. Ea era responsabilă de treburile administrative și economice ale orașului (comerț, industrie, venituri și terenuri urbane), rezolva cazurile în litigiu ale rezidenților, supraveghea primirea impozitelor și taxelor, forma bugetul anual al orașului, aprobat de guvernator.

Principalele surse de venit, pe care le percepea consiliul, erau încasările de la întreprinderile industriale, din comerț, taxele comercianților pentru dreptul de comerț, chiria pentru terenuri urbane, taxele din grădini, podgorii și hoteluri. Majoritatea veniturilor erau destinate întreținerii organelor administrative din oraș, a poliției și închisorilor. Atât Dama, cât și "Uprava" nu aveau autoritate deplină asupra economiei urbane. Oricare dintre deciziile lor puteau fi răsturnată de guvernatorul Basarabiei.

Duma a fost dizolvată prin hotărârea "Consiliului muncitorilor și a soldaților de la Chișinău" la 1 (14) ianuarie 1918.

Note

Legături externe
Duma orășenească din Chișinău  23.03.2016, OrașulMeu
Duma orășenească (Городская Дума) la MuseumBlogspot

Fondări în 1818
Istoria Chișinăului
Duma
Desființări în 1918

Duma orășenească a Chișinăului