1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් මැතිවරණයකදී 12.5% ට වඩා අඩු ඡන්ද ප්‍ර‍තිශතයන් ලබාගත් දේශපාලන පක්ෂ හා ස්වාධීන කණ්ඩායම් නියෝජිතයන් තේරීමේ ක්‍රියාවලියෙන් ඉවත් කිරීීම සදහා ප්‍රතිපාදන පනවා තිබිණි. එම දුර්වලතාව යම් ප්‍ර‍මාණයකට අඩු කිරීමේ ක්‍රමවේදයක් ලෙස ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 15 වන සංශෝධනය මගින් එම ප්‍ර‍තිශතය 5% දක්වා අඩු කිරීමට කටයුතු කරන ලදී.

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් මැතිවරණ ක්‍රමයක් ලෙස හඳුන්වා දුන්නේ සමානුපාතික නියෝජන ක්‍රමයයි. සමානුපාතික නියෝජන ක්‍රමය යනු යම් මැතිවරණ කොට්ඨාසයකට තරගකරන දේශපාලන පක්ෂ හෝ ස්වාධීන කණ්ඩායම් ලබාගන්නා ඡන්ද සංඛ්‍යාවට සමානුපාතික ව ආසන බෙදී යන නියෝජන ක්‍රමයයි. මෙම ක්‍ර‍මය ලොව පවතින නියෝජන ක්‍ර‍ම අතර වඩාත් ප්‍රශස්ත නියෝජන ක්‍රමයක් වන අතර වඩාත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ලක්ෂණ සහිතවේ. එහිදී සෑම මතවාදී කණ්ඩායමකට ම යම් නියෝජනයක් ලබා ගැනීමට අවස්ථාව හිමිවීම සහතික කර ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ 1978 ආණ්ඩුකම ව්‍යවස්ථාව මගින් හඳුන්වා දෙනු ලැබූ සමානුපාතික නියෝජන ක්‍රමය තුළ ඉහත සඳහන් කරන ලද ප්‍රජාතන්ත්‍රීය ලක්ෂණ සාපේක්ෂ වශයෙන් අඩු බවක් නිරීක්ෂණය වේ. මැතිවරණ කොට්ඨාස මට්ටමින් 12.5% නොඉක්මවන නියෝජනයන් සහිත සියලුම කණ්ඩායම් වල ඡන්ද තරඟයෙන් ඉවත් කිරීම තුළ එය ජාතික වශයෙන් ගණනය කිරීමේදී ජනමතයේ නියෝජනය සම්බන්ධව බරපතළ විකෘතියක් ජනනය කරයි. උදාහරණයක් ලෙස ගතහොත් ඡන්දදායකයින් ලක්ෂයක් අතුරින් 12,500 කට අඩුවෙන් ඡන්ද ලබා ගන්නා සියළු කණ්ඩායම් වල නියෝජනය නියෝජිතයන් තෝරා පත් කර ගැනීමේ ක්‍රියාවලියේදී නොසලකා හරිනු ලැබේ. එය ජාතික මැතිවරණයක් සම්බන්ධව ගතහොත් එය අති විශාල ඡන්ද ප්‍ර‍මාණයක් නොසලකා හැරීමකි.

මෙය සුළුතර දේශපාලන කණ්ඩායම් හා වෙනස් මත දරණ කණ්ඩායම් වල නියෝජනය සම්පූර්ණයෙන් අවහිර කිරීම සඳහා ව්‍යවස්ථාමය වශයෙන් පනවන ලද උපක්‍රමයක් ලෙස  විග්‍රහ කළ හැකිය. මෙම තත්වය දිරීඝකාලීනව විකාශනය වීම තුළ දේශපාලනික වශයෙන් රටක් තුළ විකල්ප ක්‍රියාකාරකම් වර්ධනය වීම නොවැලැක්විය හැකි කරුණක් බවට පත්වෙයි.

සුළු ජන කණ්ඩායම් හෝ ප්‍රධාන ධාරාවට වෙනස් මතවාද දරන කණ්ඩායම් වල හෝ පක්ෂ වල නියෝජනය අවහිර වීම තුළ ඔවුන් විසින් සිය මතය එළිදැක්වීමට වෙනත් ක්‍රමවේද භාවිතා කිරීම්ට වක්‍රාකාර පෙළඹවීම්ක් ඇති කරනු ලැබීමේ තත්ත්වයක් නිර්මාණය වේ. කැරලි කෝලාහල, සිවිල් අරගල හෝ රහසිගත යුදමය ක්‍රියාකාරීත්වයන් වෙත යොමුවීමට අවශ්‍ය කරන පසුබිම මේ හරහා නිර්මාණයය වීම නිතැතින්ම සිදු වනු ඇත.

දකුණේ දී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ද උතුරේදී විවිධ ද්‍රවිඩ කණ්ඩායම් ද පහසුවෙන් ගොඩනැගීමට හා වර්ධනයවීම සිදුවන්නේ මෙවැනි වටපිටාවක් ආණ්ඩුකම ව්‍යවස්ථාව විසින්ම නිර්මාණය කිරීම තුළ බව මොනවට පැහැදිලි වෙයි. මෙම තත්වය වෙනස් මතයක් දැරීමේ හා එම මතය නියෝජනය කිරීමට පුද්ගලිකව හෝ පුද්ගල කණ්ඩායමකට ඇති අයිතිය උල්ලංඝනය කිරීමක් හා නොසලකා හැරීමක් බව පෙනී යයි.

මෙමගින් නීතියේ ආධිපත්‍යයට අදාලව ඇති  සමානාත්මතාවය සහ සමානයින් සමාන  ලෙස සැලකුම් ලැබිය යුතුය යන මූලධර්ම බරපතල ලෙස උල්ලංඝනය වෙයි. මෙම අවුල් සහගත ප්‍ර‍තිපාදනයෙන් ඉස්මතුවූ දෝෂ සමතයකට පත් කිරීමේ උත්සාහයක් ලෙස නියෝජනය පිළිබඳව සලකා බැලීමේ ප්‍රතිශතය 5% දක්වා පහළොස්වන සංශෝධනය මගින් අඩු කරන ලද්දේ වූව ද මෙම 5% නියෝජන මට්ටමද ජාතික වශයෙන් ගත් කළ සාපේක්ෂව ඉහළ අගයක් වේ. ජාතික තලයේ දී 5% ක ඡන්ද පදනමක් යනු සැලකියයුතු ජනමතයක් නියෝජනය කරයි. ඒ අනුව එවැනි ප්‍ර‍මාණයක් නියෝජනයෙන් ඉවත් කිරීම ප්‍රජාතන්ත්‍රීය ලක්ෂණයන්ට හානි කරනු ලබන ක්‍රියාදාමයක් වන අතර හිමි විය යුතු අවස්ථා අහිමි කිරීමක් ලෙස ද පෙනී යයි.

බාහිර සබැදි
1978 ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍ර‍ම ව්‍යවස්ථාව

සමානුපාතික නියෝජන ක්‍රමය


Anne-Laure Couchepin Vouilloz (née en 1977), avocate et femme politique suisse
Marie-France Vouilloz Burnier (née en 1957), historienne valaisanne
Nicolas Vouilloz (né en 1976), coureur cycliste français spécialiste de VTT de descente
Nicolas Vouilloz (né en 2001), footballeur suisse

Vouilloz


මෙරට පැරණි අවධියේ චිත්‍ර කලාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමේ දී මූලාශ්‍ර ගත තොරතුරු වලට විශේෂ ස්ථානයක් හිමි වේ. මහාවංශයේ එන තොරතුරු අනුව ක්‍රි.පූ. තුන්වෙනි ශත වර්ෂයේ පමණ චිත්‍ර කලාවක් පිළිබඳ සඳහන් වේ. මෙය ථූපාරාමයට නැගෙනහිරින් පිහිටි  බවට විශ්වාස කරනු ලැබේ.

දුටුගැමුණු රජ සමයෙහි මහාථූපයේ ධාතු ගර්භයේ බිත්තිවල බුද්ධ චරිතයේ වැදගත් අවස්ථා නිරූපිත සිතුවම් වූ බවට මහාවංශය හා ථූපවංසය කරුණු දක්වයි. මේ සිතුවම් අතර සත්සතිය, පරිනිර්වාණය, වෙස්සන්තර ජාතකය හා තුසිත දිව්‍ය ලෝකය වැනි දෑ නිරූපණය කොට ඇත. මේ අතර ලෝහ ප්‍රාසාදය සඳහා සැලසුම සපයන ලද්දේ භිකෂූන් වහන්සේ විසිනි. රහතන් වහන්සේලා, භරණි නම් දෙවි දුවකගේ මාහැඟි විමානයක් දැක එය හිඟ දෑලෙන් වස්ත්‍රයක් ඇඳගෙන රජුට ඉදිරිපත්කළ බව කියවේ.  භික්ෂූන් වහන්සේ චිත්‍ර කලාවේ හුරුවක් ලද කෙනෙකු බවත් එකල චිත්‍ර වස්ත්‍ර, හෙවත් රෙදි පින්තාරු ක්‍රමය තිබූ බවත් අපට මෙයින් සිතා ගත හැකිය.

මේ  අතර මහාබෝධි වංශයෙහි ද පැරණි චිත්‍ර කලාව සම්බන්ධිත කරුණු ඇතතුලත් වේ. දිවයිනට මහාබෝධිය වැඩම කරන විට සූවිසි වැදෑරුම් පිරිසක් ද ඒ සමඟම පැමිණ තිබේ. එම පිරිස අතර සිටි සිත්තර කුලයක් ගැන ද කරුණු හෙළි වී තිබේ. සිත්තරුන් යනු ඇදීම, ඇඹීම හා නෙලීම යන ශිල්පයන් ප්‍රගුණ කල අය වේ.(බෝධිවංශයේ කියවෙන චිත්‍රකාර කුල, සිත්තර කුලේහි, වැනි යෙදුම් වලින් කියවෙන්නේ ද චිත්‍ර කලාව සම්බන්ධ පිරිසක් ගැන විය හැකිය.

දිවයිනේ පැරණි බිතු සිතුවම් කලාව ගැන ෆාහියන් හිමියන්ගේ දේශාටන වාර්තාවන්හි ද සඳහන් වී ඇත. එහි අභයගිරි විහාරය හා සම්බන්ධ ධාතු ප්‍රදර්ශනයේ දී මග දෙපස තබා තිබුණු ජාතක කතා චිත්‍ර පුවරු ගැන සඳහන් වේ. මීට අමතරව,(එකොළොස් වැනි ශතවර්ෂයට අයත් බෝධිවංස ගැටපදයේ සලක කලා ගාන්ධර්ව චිත්‍ර කර්මාදී  සූසැට කලායෙහි අභිලේඛන මූලාශ්‍ර සැලකීමේ දී මිලච්චිය කෝරළයේ බිල්ලවහලින් ලැබුණු බ්‍රාහ්මීය ලිපියක චිතකරදය නම් ශිල්පියෙකු ගැන කියවේ. මින් චිත්‍ර ශිල්පය දත්ත යන අර්ථය ජනිත කරවයි. එසේ රුවන්වැලි සෑ පුවරු ලිපියෙහි ද විහාර රක්ෂාවේ සිටියවුන් අතර සිත්තරුන් පිළිබඳව සඳහනක් වේ.

මේ  අනුව මූලාශ්‍රමය සාධක මෙන්ම අභිලේඛන සාධක මගින් ද ඉතා පැරණි අවධියේ පටන් චිත්‍රකලාව පැවති බැව් පෙනේ. අනුරාධපුර යුගයේ චිත්‍ර කලාව සම්බන්ධයෙන් විමසීමේ දී කරඹගල, සීගිරි, හිඳගල, ගොනාගොල්ල, මිහින්තලය හා මහියංගනය යන ස්ථාන වල ශේෂ වී ඇති බිතුසිතුවම් සුවිශේෂි වේ.

කරඹලෙන සිතුවම්

අනුරාධපුරයට අයත් බිතු සිතුවම් කලාවක් මෙයින් පෙන්නුම් කෙරේ. රිදීගම ප්‍රදේශයේ කරඹලෙන පිහිටා ඇත. මේ  සිතුවම් නිර්මාණයට පෙර බදාමයක් ගසා ඒ මත සිතුවම්, රතු රේඛා ඇඳ සිතුවම් නිර්මාණය කර තිඛෙන අතර, මෙම අගනා සිතුවම් ලෙන පිළිබඳව බුද්ධඝෝෂ හිමි රචිත විසුද්ධි මාර්ගයේ ද සඳහන් කර ඇත. එය කුරුන්දක ලෙන, ලෙසින් හඳුන්වා දී ඇත. මෙහි බෝධිසත්වරු සත් නමකගේ අභිනිෂ්ක්‍රමණය සිතුවම් කොට ඇත.

මේ  සිතුවම පිළිබඳ ආචාර්ය මංජු ශ්‍රි මහතාගේ අදහස වන්නේ 2 වන සියවසට කරඹගල සිතුවම් අයත් බවයි. මේ ලෙනේ ඇඳි සිතුවම් රේඛා තරමක් ඝනකමකින් යුතු වේ. කළු හා අඳුරුඅ පැහැයෙන් යුතු රේඛා දක්නට ලැබේ. වලාකුළින් තැන තැන මතු වූ අශ්ව අඩි කැබලි හා අසුන්ගේ පිට මත දැමූ පලස් සටහන් ද, බෝධිසත්ත්ව රූපයක මුහුණු කොටස් හා අප්සරාවකගේ මුහුණක් ද දක්නට ලැබේ.

සිතුල්පව්ව සිතුවම්

දකුණු පළාතේ පිහිටා ඇති ලංකාව පුරාම ඉතා ජනප්‍රියභාවයට පත් වූ පූජනීය ස්ථානයකි, සිතුල්පව්ව. මෙය මහාවංසයෙහි චිත්තල පබ්බත, නමින් හඳුන්වා දෙයි.  මේ  විහාරය, මහා සිතුල් පව්ව, කුඩා සිතුල් පව්ව, කොරවක්ගගල ආදියේ සිතුවම් දක්නට ලැබේ. කොරවග්ගල ලෙන තුළ ඝන බදාමයක් මතු රතු රේඛාවෙන් ඇඳි නෙළුම් මල් කටින් ගත් හංස රූප පෙළක් දක්නට ලැබේ. වාහල්කඩ ලෙනෙහි කොළ, කහ, රතු වර්ණ කොටස් වන අතර දණ්ඩක් අතින් ගත්, කනේ තෝඩු පැළදි හා කරෙහි මාල බැඳි වාමන රූපයක්, මලක මිනිස් මුහුණකින් අලංකාර කුරුල්ලෙකු ගේ රුවක් ද, ඒ පකෂියා වටා ලිය වැලක් ද, අලංකාර නෙළුම් මල් මෝස්තර ද වේ. මහා ලෙන් විහාර ලෙනේ කටාරම උඩ කොටසේ බුද්ධ රූපයක කොටස්, මුව හිසක්, හංස රූප පෙළක් දක්නට ලැබේ. වාහල්කඩ ලෙනෙහි සිතුවම් කරනු ලැබූ පකෂියා පිළිබඳව බොහෝ මතවාදයක් මතු වී ඇත. මංජු ශ්‍රි මහතාගේ අදහස අනුව මෙය ආටානාටිය සූත්‍රයේ එන දණ්ඩ මානවක පක්ෂියා වේ.

වෙස්සගිරි බිතු සිතුවම්

අනුරාධපුර යුගයේ පැරණි අවධියට අයත් සිතුවම් කලාවක් මෙහි දක්නට ලැබේ. මෙහි සිතුවම් තට්ටු දෙකක් දක්නට ලැබීම විශේෂ කරුණකි. පළමු තට්ටුවේ සිතුවම් බොහොමයක් විනාශයට පත්වී ඇත. දෙවන තට්ටුවේ සිතුවම් නිල්-කහ-කළු  වර්ණවලින් අලංකාර කොට ඇත. එහි දේව රූප කීපයක්ම දක්නට ලැබේ. නෙළුම් මලක් අතින් ගත් කාන්තාවකගේ  රූපය ද වාඩි වී සිටින දේව රූපයක් ද වේ.

ඉන වට කොළ පැහැයෙන් යුත් වස්ත්ර ඇඳ තිබේ. ඇඳි දෝතියේ නරුං ඉදිරියට මනාව නෙරා ඇති ආකාරය දක්නට ලැබේ. වම් අතින් යම් දෙයක් අල්ලා ගෙන සිටින ආකාරයෙන් දකුණත ආසනයට තබා ගෙන සිටී,  (ප්‍රේමරත්න, 2007, 32)

මේ  අතරම මිනිස් රූප සමූහයක් ද, ලියවැල්, මල් පාත්තරයක් ද අඟල් 80 ක් පමණ උස දේව රූපයක් ද සිතුවම් අතර වේ. මේ අතර මිසර කලා සම්ප්රදායට යමින් ඇඳ දම්, කොළ පැහැයෙන් යුතු මානෙල් මල් සමූහයක් ද වීම සුවිශේෂී වේ. මේ සිතුවම් වල වර්ණ රටාවක් දක්නට ලැබේ.

සීගිරි බිතු සිතුවම්

අනුරාධපුර යුගයේ හමුවන විශිෂ්ටතම ගණයේ සිතුවම් හමුවන්නේ සීගිරියෙනි. මධ්‍යම පළාතට අයත් මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ ඉනාමලූව කෝරළයේ පිහිටි සීගිරිය ක්‍රි.පූ. දෙවන සියවස තරම්  පැරණි අවධියකට දිව යයි. නමුත් මෙය වඩා ජනප්‍රිය වන්නේ කාශ්‍යප රජුගේ කාලයේ දී ය. (478-496)

අඩි 1132 ක් උසැති සීගිරි පර්වතයේ අව් වැසි ආදියෙන් හොඳින් ආවරණය වූ තැනෙක සිතුවම් කරන ලද පර්වත පෘෂ්ඨය මත මේවා ඇඳ තිබේ. කැටපත් පවුරේ ගී කිහිපයකම සඳහන් වන ආකාරයට මේ චිත්‍ර ගැලරියෙහි චිත්‍ර 500ක් පමණ විය. එහි ඒ තරම් චිත්‍ර ප්‍රමාණයක් තිබුණේ නම් ලොව ලෝකයේ එවැනි චිත්‍ර ගැලරියක් තිබූ එකම ස්ථානය සීගිරිය යි.

මේ චිත්‍ර කාශ්‍යප රජු විසින් අඳින ලද බව පරණවිතානගේ මතය යි. ඔහු එය අභයගිරියේ බුද්ධමිත්‍ර තෙරුන් විසින් ලියන ලදැයි සැලකෙන ශ්‍රමන දූත කාව්‍ය ඔස්සේ පෙන්නුම් කරයි. නමුත් හත්වන ශතවර්ෂයේ අගභාගය වන තෙක් ලියූ කවි වල චිත්‍ර සම්බන්ධව කරුණු නොදැක්වෙයි. මේ නිසා මේ චිත්‍ර සීගිරිය බැලීමට ගිය භික්ෂූන් විසින් අඳින ලද්දක් බවද පිළිගත හැකිය. එයින් දැනට ඉතිරිව ඇත්තේ චිත්‍ර 21 ක් පමණි. අටවන සියවස පමණ වන විට දේශීය මෙන්ම විදේශීය සංචාරකයන් ද සීගිරිය නැරඹීමට පැමිණ තිබේ.

රතු, කොළ, කහ යන ප්‍රධාන වර්ණ තුනෙන් මෙය ඇඳ තිබේ. මේ රූප වල තනි හා යුගල වශයෙන් නිරූපිත ස්ත්‍රි රූප වලින් යුතු වේ. මේ රූපවල ඉඟටියෙන් පහළ කොටස දක්නට නොලැබේ. එය වළාකුළකින් කැඩී යන පරිදි සිතුවම් කොට ඇත. සීගිරි පද්‍යයකට අනුව වීණාවක් අතින් ගත් ළඳකගේ රුවක් ගැන කියවුණත් දැනට ඉතිරිව ඇති සිතුවම් තුළ එවැනි සිතුවමක් දක්නට නොලැබේ. සිගිරි සිතුවම්හි රතු පැහැයෙන් අඳින ලද බාහිර සටහනෙහි කහ, දුඹුරු, හා කොළ යන වර්ණ ආලේප කිරීමෙන් වර්ණ පූර්ණ කළ බව පෙනේ. මේ චිත්‍රවල වර්ණ සංකලනයේ දී නිල් පැහැය භාවිත නොකිරීම විශේෂ ලකෂණයකි. ඔවුන්ගේ අත් නිරූපණය කරන ආකාරය ඛෙහෙවින් තාත්වික වේ. පරණවිතාන මතයට අනුව නිත්ය වශයෙන්ම අනුරාගී සිහින් ඉඟ පිරිපුන් පයෝධරයන්ගෙන් යුත් උත්කෘෂ්ඨ ස්ත්‍ර රූප ලෙස මේවා දැකිය හැක. ඉහත දැක්වෙන්නේ එසේ වූ යුගල කාන්තා රූපයකි.

කාන්තාවගේ ශාරීරික සුන්දරත්වය මෙසේ තාත්විකත්වය රකිමින් මනාව ව්‍යවච්ඡේද විද්‍යාව අනුව නිර්මාණය කර ඇත. මෙහිදී  පියයුරුවල විශාලත්වය හා තද බව, ඉන් ඇතිවන ආකර්ෂණය තව දුරටත් නාභිය හා උදරයේ රැලි වැනි සජීවි හැසිරීම් ද ඇඳුම් පැළඳුම් ආදිය මෙහිදී  වඩා වැදගත් වේ. මෙහි කාන්තා ආදර්ශ රූ තුනක් පෙන්නුම් කරයි. වඩා තරුණ, මැදිවියේ හා මැදිවිය පසුකළ ලෙසින් ය. ශිල්ප ක්‍රම භාවිතයේ දී, රූප භේද, ප්‍රමාණ, භාව, ලාවණ්‍යයෝජන, වර්ණිකාභංග හා සාදෘශ්‍යකරණය යන ශීල්ප ක්‍රම හයම මේ චිත්‍ර නිර්මාණයේ දී භාවිතා කර තිබේ. ගල් බිත්තියේ සිදුරු දහයියා මිශ්‍ර මැටි බදාම අතරා චිත්‍ර භූමිය ද එය මත සියුම් හුණු බදාම එලා චිත්‍ර වාහකයන් ද තනාගෙන තිබේ. චිත්‍ර ඇඳ ඇත්තේ මේ වාහකය මතය.

මේ  සිතුවම් ක්‍රමය ටෙම්පරා ක්‍රමය ලෙසින් සලකනු ලබයි. සීගිරි චිත්‍රවල වස්තු විෂය පිළිබඳ මතවාද රාශියක් වේ. මේ අතුරින් පරණවිතාන, නන්දදේව වි‍ජේසේකර, ලෝහෙර්ටිස් ආදීන් එය අදහස් දක්වා ඇත.මෙහි ප්‍රසිද්ධම මතය වන්නේ පරණවිතානයන්ගේ මෙම මනුෂ්‍ය ස්ත්‍රි රූ සටහන් නොවන අතර මේඝලතා හා විජ්ජුලතාවන්ගේ රූ සටහන් බවයි. මීට අමතරව කාශ්‍යප රජුගේ රාජ සභා මණ්ඩපයේ සිටි ළඳුන් පිරිසකි, පිදුරංගල විහාරය වන්දනාවේ යන කාශ්‍යපගේ කාන්තාවන් පිරිසකි, කාශ්‍යපගේ වියෝව නිසා රාජ සභාවේ සිදු වූ වැළපීමක් නිරූපිත වන්නකි. දිව්‍ය භවනක අප්සරාවන් පිරිසකි. උත්සව වල යෙදී සිටින කාන්තා පිරිසකි. මහායාන අදහස් පිළිබිඹු කරන චිත්‍ර සටහන් රැසක් ලෙසින් විවිධ මතයන් වේ.

මේ  අතුරින් ඔවුන්ගේ ඇඳුම් පැළඳුම් අනුරපුර යුගයේ ප්‍රභූ ළඳුන්ට සමාන කර ඇත. නමුත් මොවුන් දිව්‍යාප්සරාවන් බවට සැකයක් නැත. මේ අදහස ආනන්ද කුමාරස්වාමි, හෝකාට් මහාචාර්ය සේනක බණ්ඩාරනායක, මහාචාර්ය ඇල්බට් ධර්මසිරි යන මහත්වරුන් සනාථ කර ඇත. මේ සිතුවම්වල යටි කොටස වලාපටලයකින් වැසී තිබීම ඊට හොඳම නිදසුන ලෙස ඔවුහු පෙන්වා දෙති.

සීගිරි  චිත්‍ර අජන්තා චිත්‍රවලට සමාන ලෙසින් මතයක් පවතී. යොදාගත් වර්ණවල හා ශිල්පක්‍රම වල තිබූ සමාන බව නිසා ඇති වූවකි. නමුත් ශෛලිය අතින් සීගිරි චිත්‍ර අජන්තා සිතුවම් හා සැස‍ඳෙන්නේ නැත. මේවා අභයගිරි කලා සම්ප්‍රදායට අයත් බව පිළිගත හැකි බවට මතයක් පවතී.

අනුරාධපුර අගභාගයේ දී හමුවන සිතුවම්

මෙහිදී  මිහින්තලයේ කුඩා ස්තූපයක ධාතු ගර්භයෙන් හමුවූ සිතුවම් පිළිබඳව වඩා වැඩි අවධානය යොමු වේ. නමුත් කාලනිර්ණය සම්බන්ධයෙන් ගැටලූ මතු වී ඇති හිඳගල සිතුවම්, දිඹුලාගල පුල්ලිගොඩ සිතුවම්, ගොනාගොල්ල සිතුවම් හා මහියංගන ධාතු ගර්භ සිතුවම් පිළිබඳව ද මෙහිදී අවධානය යොමු කිරීමට අපේකෂිත ය.

හිඳගල සිතුවම්

මෑත කාලය වන විට හිඳගලින් හමුවන්නේ ඉතා සුළු සිතුවම් කොටස් පමණි. හොඳින් ආරක්ෂා වී තිබූ කාලයේ සත්සතියේ දී හමු සිදු වූ වැදගත් සිදුවීම් පිළිබඳව සඳහන් වේ. මේ සිතුවම් සීගිරි  හා පොළොන්නරු කාලය අතරතුර අඳින ලද බවට පරණවිතාන හා ඛෙන්ජමින් රෝලන්ඩ් ගේ මතය යි. මේ සිතුවම් වල අජන්තා සිතුවම් වලට සමාන ශෛලියක් දක්නට ලැබේ. මෙහි නිරූපිත බුද්ධ රූපවල මුහුණු සලකුණු සීගිරියේ සිතුවම් වලට සමාන වෙයි. මෙතෙක් ලංකාවේ හමු වී ඇති පැරණිම බුද්ධ චිත්‍රය හිඳගලින් හමු වේ.

ගොනාගොල්ල සිතුවම්

අම්පාර අසල ගල්ඔය නිම්නයේ ගොනාගොල්ලෙන් සොයාගත් සිතුවම් මීට අයත් වේ. මෙහි ගල් පර්වතයක බටහිරින් යොදන ලද බදාම තට්ටුවක් මත ඇඳ ඇති සිතුවමෙහි ස්ත්‍රියකගේ හා පුරුෂයකුගේ රූප සටහන් වේ. පිරිමි රුවෙන් බෝධිසත්ත්වයකු පෙන්නුම් කරන බවට මතයක් පවතී. ස්ත්‍රී රූපය පුරුෂ රූපයට බුහුමනින් වඳින අභිනයක් පෙන්වා සිටියි.

දිඹුලාගල පුල්ලිගොඩ ලෙන

මෙහි ශේෂ වී ඇති එක් චිත්‍රයක හිසවටා යෙදුණු රැස් වළල්ලක් ද එසේ වන කණ්ඩායමක් පලසක් මත වාඩිගෙන සිටිනු පෙනේ. අඩි පහක් පමණ දිගට තිඛෙන මේ  සිතුවමෙන් දේවතාරූප පහක් දිස්වෙතැයි සිතේ. පරණවිතානයන්ගේ මතයට අනුව බුදුන්ට වැඳුම් පිදුම් කරන දෙවියන්ගේ සිතුවමක් මෙහි අර්ථය වේ. එක් රූපයක් අත මල්දමක් වේ. අන් අය දෑගිලි බැඳ සිටිති. මෙය බණ අසන විලාශයක් දක්වයි. උඩුකය හා මාල, වළලූ, වැනි පළඳනාවන් හොඳින් සැරසිලි කොට ඇත. වර්ණ යෙදීමේ දී සුදු පාට, රතු පාට හා ලා කොළ පැහැය ද යොදාගෙන ඇත.

මිහින්තලයේ කුඩා ස්තූපයකින් හමුවූ බිතු සිතුවම්

මිහින්තලා භූමියේ කණ්ඨක චෛත්‍යයට වම් පසින් වූ ස්තූපයක මෙසේ සිතුවම් හමු වී ඇත. මේ සිතුවම් චෛත්‍යය ගර්භයෙහි බදාම පිරියම් කරනලද බිත්ති පෘෂ්ඨය මත ජීවමාන තරමේ කළ ඒවා වේ. මේ ශරීර වල දණහිසින් පහළ කොටස් ගැලවී වැටී ඇත. සිවුරු වල කොටස් සිතුවම් වල වන්දනාමාන කරන හා පැමිණෙන දේවරූප සමූහයක් වේ. එම ගර්භයේ බිත්ති කහ වර්ණ වන අතර නෙළුම් මල් අතින් ගත් දේව රූප හා වන්දනා කරන දේවරූප මෙහි වේ. ශරීරවල පහළ කොටස් වලාකුළින් වැසී යන සේ ඇඳ ඇත. වර්ණ ලෙසින් රතු, කළු යන වර්ණ භාවිතා කර ඇත. ඒ චිත්‍රවල රේඛා දැක්වීම සඳහා ය. චිත්‍ර වර්ණ නොකළ බව පෙනේ.

මහියංගන ධාතු ගර්භයේ සිතුවම්

මහියංගන දා ගැඛෙහි ධාතු ගර්භයේ බදාම පිරියම් කරන ලද බිත්ති පෘෂ්ඨ මත මෙසේ සිතුවම් ඇඳ ඇත. මේ සිතුවම් අතර බුද්ධත්වයට පත්වීම හා විෂ්ණු රූපයක් දක්නට ලැබේ. බුද්ධත්වයට පත්වන සිතුවමේ බෝධි වෘකෂයට පිට දී රශ්මි මාලාවෙන් බුදුන් හිඳ සිටී. දෙවි බඹුන් යයි සැලකෙන පරිවාර රූප කිහිපයක් ද නිරූපණය කොට තිබේ. විෂ්ණු රුව අතින් මල් වට්ටියක් ගෙන ඇති ලෙස සිතුවම් කර ඇත. රේඛාකරණය පිළිබඳ ඇති උසස් නිර්මාණ ශක්තිය මේ සිතුවම් වලින් කැපී පෙනේ. වර්ණ යොදා ගැනීමේ දී සියුම් අඳුරු කිරීමක් දක්නට ඇති අතර රතු, කළු, කහ හා සුදු ප්‍රධාන වර්ණ ලෙසින් යොදාගෙන ඇත.

අනුරාධපුර යුගයේ සිතුවම් පිළිබඳව කරුණු සැලකීමේ දී බොහෝ දුරට මේවායේ සම්මත වර්ණ කීපයක් පැවති බවත්, රේඛාමය චිත්‍ර ඇඳීම සුලභ බවත් පෙනේ. වර්ණ සඳහා නිතරම ස්වභාවික ද්‍රව්‍ය යොදාගත් බවට සාකෂිත් පවතී.

පින්තූර ගැලරිය

මේවාද බලන්න
 අනුධරාපුර යුගයේ ආර්ථික රටාව

මූලාශ්‍ර

ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ
 මහාවංශය
 විසුද්ධි මාර්ගය
 අනුරාධපුර කලා ඉතිහාසය (කේ.බී. ප්‍රේමරත්න)
 පුරාතන ශ්‍රී ලංකාවේ  චිත්‍ර කලාව (සෝමතිලක)

අනුරාධපුර යුගය

අනුරාධපුර යුගයේ සිතුවම්


Addlestone es una villa del distrito de Runnymede, en el condado de Surrey (Inglaterra). Forma parte del área urbana del Gran Londres.

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Addlestone tiene una superficie de 3,09 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Addlestone tenía 14 652 habitantes (48,38% varones, 51,62% mujeres) y una densidad de población de 4741,75 hab/km². El 19,27% eran menores de 16 años, el 72,44% tenían entre 16 y 74 y el 8,29% eran mayores de 74. La media de edad era de 39,22 años.

El 88,59% eran originarios de Inglaterra y el 3,64% de otras naciones constitutivas del Reino Unido, mientras que el 3,53% eran del resto de países europeos y el 4,25% de cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 96,83% de los habitantes eran blancos, el 1,01% mestizos, el 0,99% asiáticos, el 0,31% negros, el 0,54% chinos y el 0,31% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 77,1%, el budismo por el 0,29%, el hinduismo por el 0,37%, el judaísmo por el 0,22%, el islam por el 0,41%, el sijismo por el 0,12% y cualquier otra religión por el 0,25%. El 14,6% no eran religiosos y el 6,65% no marcaron ninguna opción en el censo.

Del total de habitantes con 16 o más años, el 29,29% estaban solteros, el 50,68% casados, el 2,39% separados, el 8,79% divorciados y el 8,83% viudos. Había 6343 hogares con residentes, de los cuales el 31,79% estaban habitados por una sola persona, el 7,53% por padres solteros con o sin hijos dependientes, el 36,46% por parejas casadas y el 10,56% sin casar, con o sin hijos dependientes en ambos casos, el 8,18% por jubilados y el 5,47% por otro tipo de composición. Además, había 132 hogares sin ocupar y 6 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.
jaime y David

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Surrey

Addlestone


Mrs. Robinson ist ein Lied des US-amerikanischen Folk-Rock-Duos Simon & Garfunkel. Im April 1968 als Single veröffentlicht, war es nach The Sounds of Silence von 1965 der zweite Nummer-eins-Hit von Simon & Garfunkel in deren Heimatland. Eine frühe Version des von Paul Simon geschriebenen Liedes war im Film Die Reifeprüfung von 1967 zu hören und erschien im Januar 1968 auf dem zugehörigen Soundtrack. Die endgültige Fassung erschien im April 1968 auf dem Album Bookends. Das Lied wurde mit zwei Grammy Awards ausgezeichnet.

Entstehung

Mrs. Robinson
Der Film Die Reifeprüfung handelt von der Affäre eines frischgebackenen College-Absolventen mit einer älteren, verheirateten Frau, Mrs. Robinson. Während der Dreharbeiten entwickelte der Regisseur Mike Nichols eine Zuneigung zu den Liedern von Simon & Garfunkel, fand jedoch keine Möglichkeit, die Musik des Duos für den Film zu verwenden. Lawrence Turman, der Produzent des Films, konnte letztlich mit Paul Simon aushandeln, dass dieser drei neue Lieder für den Film schreiben sollte. Als sich die Arbeiten am Filmschnitt ihrem Ende näherten, waren nicht genug Lieder fertig. Simon hatte Nichols zwar Punky's Dilemma und Overs vorgestellt, aber beide sagten Nichols nicht für den Film zu. Bei einem Treffen mit Simon und Garfunkel fragte der Regisseur, ob sie ihm nicht etwas anderes anbieten könnten. Sie spielten ihm ein paar Noten eines Songs vor, an dem sie gerade arbeiteten. Dieser war jedoch nicht für den Film bestimmt, sondern handelte von vergangenen Zeiten, von Joe DiMaggio und Mrs. Roosevelt. Über den genauen Verlauf des Gesprächs gibt es abweichende Schilderungen von Nichols und Garfunkel. Letztlich kam man jedoch überein, den Text so anzupassen, dass Mrs. Robinson anstelle von Mrs. Roosevelt besungen werden konnte.

Im Film sind nur zwei Zeilen aus dem Refrain des Liedes zu hören. Der Liedtext unterscheidet sich von dem der Single:  (etwa: "Stehen Sie aufrecht, Frau Robinson, Gott im Himmel freut sich über die, die beten.") In der Singleversion beginnt der Refrain dagegen mit den Worten:  ("Auf Ihr Wohl, Frau Robinson! Jesus liebt Sie mehr, als Ihnen klar ist.")

Joe DiMaggio
Bei seiner letzten Wiederholung ändert sich der Text des Refrains, die ersten Zeilen lauten dann:  ("Wo bist Du hin, Joe DiMaggio? Eine Nation wendet Dir ihre einsamen Augen zu."). Paul Simon sah in dem Baseballstar DiMaggio einen amerikanischen Helden und eine kulturelle Ikone der USA seiner Zeit. Mit der Frage, wohin DiMaggio gegangen sei, wollte er eine Leerstelle zum Ausdruck bringen, da nach seiner Auffassung derartige Heldenfiguren rar geworden waren.

DiMaggio fühlte sich von der Frage nach seinem Weggang beleidigt und soll in Betracht gezogen haben, Simon zu verklagen. Ein paar Jahre nach der Veröffentlichung von Mrs. Robinson trafen die beiden zufällig in einem italienischen Restaurant aufeinander, und Simon stellte sich ihm als der Verfasser des Liedes vor. Sie sprachen über den Text, und DiMaggio erläuterte ihm sein Unbehagen. Er habe gerade eine Werbung für Kaffeeautomaten gemacht und sei Sprecher einer Bank, er sei noch immer da:  ("Ich bin nirgendwo hingegangen.") Simon erklärte ihm, wie er die Frage gemeint hatte. DiMaggio akzeptierte die Erklärung und dankte ihm.

Erfolg in den Hitparaden

Das Lied wurde im April 1968 von Columbia Records als 7″-Single veröffentlicht. Als B-Seite diente Old Friends / Bookends, ein weiteres Stück aus dem Album Bookends. Am 1. Juni 1968 erreichte Mrs. Robinson die Spitze der US-amerikanischen Singlecharts Billboard Hot 100. Dort war es insgesamt dreizehn Wochen vertreten, davon drei Wochen auf Platz eins.

Auf den europäischen Musikmärkten wurde die Single unterschiedlich aufgenommen. In den britischen Singlecharts hielt sie sich zwölf Wochen und erreichte zwischenzeitlich Platz 4. In den deutschen Singlecharts war sie dagegen nur einen halben Monat (1 Chartausgabe), und zwar auf Platz 39. Für neun Wochen war sie in der Schweizer Hitparade, beste Position hier war der 9. Rang. In Österreich erreichte sie keine Chartposition.

In Großbritannien erschien Mrs. Robinson 1968 außerdem als EP. Weitere Titel auf der Platte waren auf der A-Seite April Come She Will, auf der B-Seite Scarborough Fair/Canticle und The Sound of Silence. Die EP war für fünf Wochen in den britischen Charts vertreten und erreichte als beste Position den neunten Rang.

Auszeichnungen
Bei den Grammy Awards 1969 wurden zwei der Preise für Mrs. Robinson vergeben. Mit der Ehrung als Single des Jahres (Record of the Year) gewann das Lied eine der Hauptkategorien; vergeben wurde der Preis an die Interpreten Simon & Garfunkel sowie an Roy Halee als Produzent des Liedes. Daneben wurden Simon & Garfunkel für Mrs. Robinson als beste Gesangsdarbietung eines Duos oder einer Gruppe, zeitgenössischer Pop (Best Contemporary-Pop Performance, Vocal Duo Or Group) ausgezeichnet. Weiterhin erhielten Paul Simon und Dave Grusin für die Filmmusik für Die Reifeprüfung den Grammy Award für die beste Originalmusik geschrieben für einen Film oder ein Fernsehspecial  (Best Original Score Written For A Motion Picture Or A Television Special).

Coverversionen
Das Lied wurde mehrfach von anderen bekannten Musikern gecovert. Eine der frühesten bekannten Coverversionen befindet sich auf Frank Sinatras Album My Way von 1969. Sinatra änderte mehrere Zeilen des Liedtextes, unter anderem ersetzte er das Wort "Jesus" im Refrain durch "Jilly". Im selben Jahr erschien eine Version der Sängerin Lulu im Film Cucumber Castle der Bee Gees. Ein weiteres Cover stammt von der Independent-Band The Lemonheads, die das Lied 1992 in eine Punknummer verwandelte und damit eine ihrer kommerziell erfolgreichsten Singles hatte. Eine Version von Eläkeläiset trägt den Titel Herra Kekkonen. Auch die Rockband Bon Jovi nahm eine Cover-Version des Songs bei einem ihrer Live-Auftritte auf und veröffentlichte diese Aufnahme auf der limitierten Edition ihres 1995er Albums These Days. 1971 erschien eine gleichnamige deutsche Version des österreichischen Sängers Peter Horton auf dem Markt.

Weblinks
 Liedtext auf der Internetpräsenz von Simon & Garfunkel

 Mrs. Robinson bei songfacts.com (englisch)

Einzelnachweise

Lied 1967
Folksong
Rocksong
Filmsong
Simon-&-Garfunkel-Lied
Lied von Paul Simon
Nummer-eins-Hit

Mrs. Robinson


Roland getur átt við eftirfarandi:
 Manon Roland
 Roland Schimmelpfennig
 Roland Topor

Mannanöfn

Roland


المركز الألماني للأرصاد الجوية  يعد (DKRZ) الذي يتخذ من مدينة هامبورغ مقرا له من بين أكبر المراكز المعلوماتية على الصعيد العالمي كما أنه يعتبر بمثابة مختبر متخصص في بحث تقلبات المناخ الجوي. إن المؤسسة الفوق إقليمية للأبحاث المناخية والأنظمة الأرضية بألمانيا لتسعى لتحقيق أهداف ربحية بل تهتم بدعم الخبراء بالبيانات الضرورية والمحاكاة النموذجية.

الروابط الخارجية
 الموقع الرسمي للمركز

مراجع

العلوم والتقنية في ألمانيا
منظمات مقرها في هامبورغ
مواقع الحواسيب الفائقة
وكالات أرصاد جوية
وكالات أرصاد جوية حكومية في أوروبا

المركز الألماني للأرصاد الجوية


João de Paula Teixeira Filho (Araxá, década de 1920 – década de 1970) foi um político brasileiro. Ele foi prefeito de Goiânia de 5 de março de 1955 a 31 de janeiro de 1959.

Biografia

Nascido em Araxá, no interior de Minas Gerais, na década de 1920, mudou-se para Goiânia em 1939 para trabalhar como fotógrafo, sendo servidor público do governo de Goiás. Além disso, ocupou os serviços de inspetor da Guarda Civil da Goiânia e gerente do Grande Hotel, atual patrimônio histórico. Foi presidente da Federação Goiana de Futebol (FGF) no início dos anos 1950.

Conhecido popularmente como Parateca, após ocupar o cargo de prefeito, presidiu a Associação Goiana de Municípios de 1961 a 1970. Foi casado com Juaci de Paula Teixeira, com quem teve três filhos, dentre eles o ator Dalmo Teixeira.

Administração

Após o período de transição liderado pelo prefeito interino Messias de Souza Costa, hiato que ocorreu por uma confusão na contagem de votos do bairro de Campinas, João de Paula tomou posse em 5 de março de 1955 pelo Partido Trabalhista Brasileiro (PTB). Havia derrotado Hélio Seixo de Brito na acirrada eleição de 1954. Nos primeiros anos de sua gestão, dedicou-se principalmente à construção de estradas, açudes e escolas na zona rural e periférica de Goiânia. Ele também procurou ampliar a infraestrutura de distritos mais distantes da região central, que atualmente correspondem aos municípios de Aparecida de Goiânia, Goianira e Senador Canedo. Além disso, fundou o Viveiro Municipal e instaurou o Sistema de Tributação sobre Imóveis.

Naturais de Trindade (Goiás)
Prefeitos de Goiânia
Médicos de Goiás
Alunos da Universidade Federal de Minas Gerais

João de Paula Teixeira Filho


Igor Viacesloavovici Turcin (, ) este un scrimer rus specializat pe spadă, campion mondial pe echipe în 2003.

A participat la Jocurile Olimpice de vară din 2004. La proba individuală s-a clasat pe locul 15, fiind eliminat în al doilea tur de conaționalul Pavel Kolobkov. La proba de echipe, Rusia a ajuns în semifinală, unde a fost învinsă de Ungaria. A pierdut "finala mică" cu Germania și s-a întors fără medalie.

Legături externe
  Profil la Federația Rusă de Scrimă
  Profil  la Confederația Europeană de Scrimă

Spadasini
Scrimeri olimpici ruși
Sportivi ruși în viață
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 2004

Igor Turcin


Juan de Bardají (?-¿1421?) fue un militar hospitalario, hijo del poderoso Justicia de Aragón Berenguer de Bardají.

En 1409 acompañó a las tropas de Benedicto XIII en su expedición a Cerdeña. Cuatro años más tarde participó en la revuelta del conde de Urgel, a favor de Fernando I contra Jaime II de Urgel en el sitio de Lérida. Pasó a Huesca con trescientos ballesteros castellanos para auxiliar a Pedro de Urrea a reducir la revuelta urgelista de Antón de Luna. Como premio a su contribución, el rey le distinguió con el señorío de El Grado (Huesca).

En 1420 formó parte de las tropas de Alfonso el Magnánimo en la campaña de Córcega. Según algunas fuentes, habría muerto en el asedio de Bonifacio (1421).

Enlaces externos

Militares de España del siglo XIV
Militares de España del siglo XV
Militares de Aragón
Caballeros de la Orden de Malta
Militares de la revuelta del conde de Urgel
Barones de La Almolda

Juan de Bardají


P-2 Neptune, çift piston, çift jet motorlu, her türlü havada harekata elverişli, uzun menzilli, karada üslenir denizaltı savunma uçağı. Çok çeşitte arama radarı, nükleer su bombaları ve hedef güdümlü torpidolar taşıyabilir. Arama-tarama, devriye, engelleme, denizaltı avlama ve imha, konvoy refakat faaliyetlerinde kullanılır, P-2 olarak da adlandırılır.

Lockheed uçakları
Amerika Birleşik Devletleri devriye uçakları
Yardımcı motoru olan jetler

Lockheed P-2 Neptune


Die fünfte Serie der World Marathon Majors (offizieller Sponsorenname: AbbottWMM Series V) startete am 19. April 2010 und endete am 6. November 2011.

Wertung
In die Wertung dieses Laufcups gingen elf Rennen ein: jeweils der Boston-, der London-, der Berlin-, der Chicago- und der New-York-City-Marathon in den Jahren 2010 und 2011 sowie der Marathon der Leichtathletik-Weltmeisterschaften 2011 in Daegu.

Punkte wurden wie folgt vergeben, wobei bei jedem Läufer maximal vier Ergebnisse gewertet wurden:
 25 für einen Sieg
 15 für einen zweiten Platz
 10 für einen dritten Platz
 5 für einen vierten Platz
 1 für einen fünften Platz

Bei den Männern setzte sich der Kenianer Emmanuel Kipchirchir Mutai durch. Bei den Frauen siegte die Russin Lilija Schobuchowa, die schon die Serie 2009/10 gewonnen hatte. Beide erhielten ein Preisgeld von 500.000 $.

Endstand

Männer

Frauen

Weblinks

 Emmanuel Mutai and Liliya Shobukhova Claim Titles of 2010-2011 World Marathon Majors Series, Meldung auf der WMM-Website, 7. November 2011

2010/11
Leichtathletikveranstaltung 2010
Leichtathletikveranstaltung 2011

World Marathon Majors 2010/11


Le dème de Filothéi, en  / Dímos Filothéis, est un ancien dème du district régional d'Árta, en Épire, Grèce. En 2010, il est fusionné au sein du dème d'Árta.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Dème en Épire
Ancien dème en Grèce

Dème de Filothéi (Árta)


Druga hrvatska rukometna liga za žene za sezonu 2017./18. je igrana u tri skupine - Sjever, Zapad i Jug.

Ljestvice

Jug

 Izvori:
 hrs.hr
 furkisport.hr/hrs
 hrs.hr, glasnik 2. HRL Jug žene
 hr-rukomet.hr
 sportilus.com

Sjever

 Izvori:
 hrs.hr
 furkisport.hr/hrs
 hrs.hr, glasnik 2. HRL Sjever žene
 hr-rukomet.hr
 sportilus.com

Zapad

 Izvori:
 hrs.hr
 furkisport.hr/hrs
 hrs.hr, glasnik 2. HRL Zapad žene
 hr-rukomet.hr
 sportilus.com

Povezani članci
 1. HRL 2017./18.
 3. HRL 2017./18.
 Hrvatski kup 2017./18.

Vanjske poveznice
 hrs.hr
 hr-rukomet.hr

Izvori

 hrs.hr, glasnici liga

2017-18
ž-2

2. HRL za žene 2017./18.


උප්පුඩලුව සුළං විදුලි බල උද්‍යානය ශ්‍රී ලංකාවේ පුත්තලම, උප්පුඩලුව හී ඉදිකොට තිබෙන, මෙගාවොට් 10.5 ක විදුලි ජනන ධාරිතාවක් සහිත සුළං විදුලි බල උද්‍යානයකි. බල උද්‍යානයේ හිමිකාරීත්වය පවර්ජෙන් ලංකා පුද්ගලික සමාගම (PowerGen Lanka (Private) Limited) සතුවෙයි.

සුළං විදුලි බල උද්‍යානය පිළිබඳ ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමේ කටයුතු 2010 අගෝස්තු මසදී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලයේදී සිදුවුනු අතර, එහි ඉදිකිරීම් කටයුතු ඊට අනුගාමී මසදී අරඹන ලදී. 2011 ජුනි මසදී බලාගාරයේ නිමවුම් කටයුතු අවසන් කොට විවෘත කල අතර, එහි හමස්ථ නිමවුම් කටයුතු සඳහා අමෙරිකා ඩොලර් මිලියන 18.55 ක් වැයවූ බව සඳහන්ය. බලාගාරය මගින් වාර්ෂිකව ගිගාවොට් පැය 26.28 ක විද්‍යුත් බල ප්‍රමාණයක් උත්පාදනය කෙරේ.

ටර්බයින (වා රෝද)
මෙම සුළං විදුලි බල උද්‍යානය තුල Leitner Shriram LTW-77-1.5 වර්ගයේ, මෙගාවොට් 1.5 ක විදුලි ජනන ධාරිතාවක් සහිත ටර්බයින 7 ක් ඉදිකොට තිබෙන අතර, ඒවා පුත්තලම කලපුවේ දකුණුදිග වෙරළ ඔස්සේ එකිනෙක මීටර 260 ක පරතරයක් ඇතිවන සේ ස්ථාපනය කොට තිබේ. ඉන්ටර්නැෂනල් කන්ස්ට්‍රක්ෂන් කන්සොර්ටියම් (International Construction Consortium) විසින් ශ්‍රී ලංකා රුපියල් මිලියන 121 ක වියදම් කරමින්, මෙහි ටර්බයින පාදම් සකස් කල බව කියැවේ.

මේවාද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ බලාගාර ලැයිස්තුව

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ සුළං විදුලි බල උද්‍යාන

උප්පුඩලුව සුළං විදුලි බල උද්‍යානය


An Paramapania gracillima in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Georg Kükenthal ngan Elmer Drew Merrill, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Hendrik Uittien. An Paramapania gracillima in nahilalakip ha genus nga Paramapania, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Philippines. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paramapania

Paramapania gracillima


Pinheiro Portekiz'de Vieira do Minho belediyesine bağlı olan, 11,96 km2 yüzölçümüne sahip, 544 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vieira do Minho

Pinheiro (Vieira do Minho)


بينولي  هي إحدى مدن مقاطعة كونترا كوستا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 25 يونيو، 1903.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لبينولي في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان بينولي 19,039 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 6,743 أسرة وعدد العائلات 5,059 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 6,828 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 54.39% من البيض و11.11% من الأمريكيين الأفارقة و0.57% من الأمريكيين الأصليين و21.71% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.37% من سكان جزر المحيط الهادئ و5.81% من الأعراق الأخرى و6.03% من عرقين مختلطين أو أكثر و13.75% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 6,743 أسرة كانت نسبة 39.4% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 56.6% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 13.5% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 4.9% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 25% من غير العائلات. تألفت نسبة 20.2% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 7.9% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.79، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.23.

بلغ العمر الوسطي للسكان 38.7 عاماً. وكانت نسبة 25% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 7.7% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 28.3% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 25.9% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 11.9% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 93.1 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 88.5 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 62,256 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 70,172 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 47,335 دولارًا مقابل 38,019 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 25,170 دولارًا. وكانت نسبة 3.5% من العائلات ونسبة 5% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 5.6% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 8% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان بينولي 18,390 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 6,775 أسرة وعدد العائلات 4,875 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 7,158 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 46.16% من البيض و13.37% من الأمريكيين الأفارقة و0.80% من الأمريكيين الأصليين و22.95% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.35% من سكان جزر المحيط الهادئ و9.47% من الأعراق الأخرى و6.92% من عرقين مختلطين أو أكثر و21.78% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 6,775 أسرة كانت نسبة 32.5% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 51.7% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 14.9% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 5.4% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 28% من غير العائلات. تألفت نسبة 22.6% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 10% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.70، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.19.

بلغ العمر الوسطي للسكان 42.6 عاماً. وكانت نسبة 20.5% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 9.1% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 23.5% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 31.4% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 15.5% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 47.5% ذكور و52.5% إناث.

مراجع

بينولي (كاليفورنيا)
أماكن مأهولة أسست في 1903
تأسيسات سنة 1903 في كاليفورنيا
مدن ساحلية في كاليفورنيا
مدن منطقة خليج سان فرانسيسكو
مدن كاليفورنيا

مدن في مقاطعة كونترا كوستا (كاليفورنيا)

بينولي (كاليفورنيا)


Pels Pelsen er en film instrueret af Mads Nygaard Hemmingsen.

Handling
Franz har en pelsforretning. For at fremme salget har han kontaktet en journalist til at skrive om ham. Men ved en fejl ender Franz's billede på forsiden i stedet for en landskendt morder, der er kendt for at pelse sine ofre.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2006
Kortfilm fra Danmark

Pels Pelsen


Die Spanische Meisterschaft 2011 im Badminton war die 30. Auflage der spanischen Titelkämpfe im Badminton. Sie fand vom 6. bis zum 8. Mai 2011 in Torrejón de Ardoz statt.

Die Sieger und Platzierten

Weblinks
http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=CE5D8C3B-6D18-48CE-BDF2-D3C926031C36

2011
Badminton 2011
Sportveranstaltung in der Autonomen Gemeinschaft Madrid

Spanische Badmintonmeisterschaft 2011


O Roi Roi, Berra Boi ou Urra Boi é um brinquedo instrumental feito de forma artesanal com origem nordestina. Sua funcionalidade consiste em um objeto cilíndrico, normalmente feito de papel ou lata, preso a um fio, que é atado a um pedaço pequeno de madeira com a ponta revestida com breu, que quando girado no ar, produz barulho estranho que se assemelha a um zumbido.

História
É um instrumento muito utilizado no conto de histórias folclóricas e em cerimônias religiosas, com a crença de que sua forma de tocar atinge uma função espiritual, criando com isso, uma forma de ligação e comunicação com outros seres. Ele foi usado neste sentido em rituais de encomendação das almas durante a quaresma na microrregião Campos das Vertentes em Minas Gerais em 2007, mas também aparece em outras regiões centrais e no Sul do Brasil. Também é usado em brincadeiras de determinados povos indígenas.

Entretanto, além dessa função, também é considerado por muitos como um brinquedo sonoro para crianças, sendo encontrado em setores artesanais do comércio infantil e em "feiras livres do nordeste".

Instrumento

De acordo com pesquisas da UFPB, o Roi Roi é um instrumento membranofone, mas já foi erroneamente classificado como sendo um instrumento cordofônico, com a justificativa de que o som do mesmo é produzido pelo atrito da corda na cavidade do suporte. O atrito é provocado, indispensavelmente pelo breu. Pode ser tocado de duas maneiras, sendo elas na fricção giratória parcial do cabo na corda ou na fricção contínua girando a corda juntamente com o ressonador de madeira no ar, e amplificado através do cilindro. Essa última forma de tocar é semelhante ao do zunidor, e por isso alguns autores consideram esse instrumento como aerofone. Outros autores o consideram como um idiofone porque se trata de um bastão friccionado.

Entretanto, não pode ser considerado um aerofone, pois o som não é provocado pelo atrito com o ar, apenas uma das formas de tocá-lo é similar ao zumbidor. Também não pode ser considerado um cordofone, pois consiste de apenas um ponto fixo. Por fim, não pode ser classificado como idiofone, pois a classificação não se dá pela forma de tocar e, sim, por onde o som é produzido. Identifica-se, portanto, como um instrumento membranofone, pois o som é produzido a partir da vibração da membrana do ressonador cilíndrico, onde se localiza a extremidade fixa da corda.

Origem do nome
Berra Boi e Urra Boi, na Bahia, e Roi Roi em Pernambuco, tem esses nomes por conta do som emitido pelo brinquedo. Sendo assim, Berra Boi remete ao zunido de um boi urrando ou berrando. Já o nome Roi Roi vem do fato de que para produzir seu efeito sonoro, a corda acaba roendo na parte com breu da haste de madeira.

Curiosidade
Este instrumento também tem variações internacionais conhecidas com outros nomes, como Waldteufel, na Alemanha, Forest Devil e Frog Buzzer. Entretanto, essas variações são produzidas com materiais diferentes, como bambu e couro, e como resultado disso seus sons têm pequenas diferenças.

Referências

Ligações Externas

 Estudo Sobre Berra Boi - LABEET / UFPB
 Definição de Berra Boi no Dicionário Brasileiro da Língua Portuguesa
 rói-rói no Dicionário infopédia da Língua Portuguesa
 Michaelis. Dicionário Brasileiro da Língua Portuguesa
 Laboratório de Demonstrações - Universidade Federal do Pará

Design
Brinquedos
Brincadeiras
Instrumentos musicais
Folclore do Brasil

Roi Roi


Brižinski ili Freisinški spomenici (latinski: Monumenta Frisingensia, njemački: Freisinger Denkmäler, slovenski: Brižinski spomeniki ili Brižinski rokopisi) najstariji su tekst na slovenskom jeziku te prvi latinični tekst na nekom slavenskom jeziku.

Povijest
Tekst je pisan prije 1000. godine i to karolinškom minuskulom. Bili su dio zbornika koji je ujedno bio i pontifikal te je pripadao Abrahamu, biskupu Freisinga. Iz samostana koji se nalazio u tom gradu, Brižinski spomenici preneseni su 1803. godine u Bavarsku državnu knjižnicu (njemački: Bayerische Staatsbibliothek) koja se nalazi u Münchenu. Tekst na slovenskom prepoznat je 1807. te ga je prvi put objavio Franc Serafin Metelko 1825. godine. Dvije godine kasnije tekst je ponovno objavljen, ovaj put s jezičnom analizom Aleksandra Hristoforoviča Vostokova.

Sadržaj
Tekst ima veliku književnu i liturgijsku vrijednost. Sastoji se od triju dijelova: I. i III. tekst opće su ispovijesti, a II. tekst koji je i najvažniji, je propovijed o grijehu i pokajanju. Kao liturgijski tekst otkriva crkvenu praksu u ranome srednjem vijeku, dok njihov teološki sustav otkriva idejne slojeve razdoblja poslije pokrštavanja. U jezično-stilskom pogledu sva tri dijela spajaju književne elemente antike, slavenske tradicije i ranog srednjeg vijeka. Brižinski spomenici vjerojatno su napisani kao pomoćni tekst za nekog misionara kojemu slovenski jezik nije bio materinski jezik, kao ni dvama pisarima koji su pisali tekst. Izvornik koji nije sačuvan, vjerojatno je nastao oko 850. godine, a možda i ranije. Postojala su mišljenja o tome da je riječ o češkom, slovačkom ili hrvatskom tekstu, no detaljne analize pokazuju da jezik teksta pripada sjeverozapadnom slovenskom jezičnom prostoru Koruške. Zbog kratkoće teksta, ne može se mnogo suditi o međudjelovanju jezika takvih tekstova te staroslavenskog jezika.

Izložbe
Brižinski spomenici čuvaju se u Bavarskoj državnoj knjižnici u Münchenu te su je napustili samo dva puta: tijekom 1970-ih kada su bile izložene u Vatikanskim muzejima te tijekom svibnja i lipnja 2004. godine kada su bili izloženi u Nacionalnoj i sveučilišnoj knjižnici u Ljubljani.

Galerija

Izvori

Vanjske poveznice

 Brižinski spomenici, Hrvatska enciklopedija
 Brižinski spomenici, Proleksis enciklopedija
 Elektroničko izdanje Brižinskih spomenika u slobodnom pristupu. Sadrži digitalne faksimile rukopisa, prijepisa, zvučnih zapisa itd. (svibanj 2007.)
 Collectio sermonum, tractatuum, formularum liturgicarum canonumque. Formulae liturgicae Slavicae Digitalna objava faksimila cijelog kodeksa Clm 6426 Bavarske državne knjižnice; glavnina u crno-bijelim fotografijama (2006)
 Tekst spomenika u izdanju Frederika Kortlandta (s fusnotama na engleskom)
 Brižinski spomenici čitani na staroslavenskom s prijevodima na suvremenom slovenskom, engleskom i njemačkom

Povijest Slovenije (976. – 1918.)
Slovenski jezik

Brižinski spomenici


Bilderberg Toplantıları, dünya çapında etkin siyasi liderlerin yanı sıra iş dünyası, basın-yayın ve akademi çevrelerinin en önde gelen temsilci ve uzmanlarının bir araya gelmesiyle yapılan yaklaşık 120-150 kişinin katıldığı yıllık, özel toplantılardır. Toplantılar Bilderberg Grubu, Bilderberg Konferansı, Bilderberg Kulübü diye de adlandırılmaktadır.

Tarihçe
Bilderberg Toplantıları ilk olarak Hollanda'nın küçük bir kasabası olan Oosterbeek'te başlamıştır. İsmini de 29-31 Mayıs 1954 tarihleri arasında ilk toplantının yapıldığı bu küçük kasabada bulunan Bilderberg Oteli'nden alır. Dünyanın yönetimi ve küreselleşme konusunda her yıl farklı ülkelerde toplantılar yapar. Toplantıların öncüleri arasında yer alan sürgündeki Polonyalı siyasetçi Józef Retinger, Avrupa'da yükselen Amerikan karşıtlığından duyduğu rahatsızlık üzerine Atlantik birlikteliğini desteklemeyi amaçlayan uluslararası bir konferans çağrısında bulunur. Bu ilk konferansın görünen amacı ABD ve Batı Avrupa ülkeleri arasında politik, ekonomik ve askeri işbirliğini güçlendirmek için yapılması gerekenleri tartışmaktır.

Retinger kendisi ile aynı fikirleri paylaşan zamanın Hollanda Prensi Bernhard başta olmak üzere, Belçika başbakanı Paul Van Zeeland, ve Unilever grubunun başında bulunan Hollanda vatandaşı Paul Rijkens ile Avrupa'da önerisinin desteklenmesini sağladı. Bir taraftan da o tarihte CIA'nin başında bulunan Walter Bedell Smith aracılığı ile Eisenhower'in danışmanlarından Charles Douglas Jackson'ı konu ile ilgilenmesi için ikna etti. Bu ilk toplantıya ABD ve Batı Avrupa ülkelerinden özenle seçilerek davet edilen, muhafazakâr ve liberal görüşleri ile bilinen 50 kişi katılmıştır.

Bu ilk toplantının başarılı geçmesi üzerine organizasyonu düzenleyenler senede bir toplanmaya karar verdiler. Toplantı sonrasında Retinger'in daimi genel sekreterliğini üstlendiği kalıcı bir yönetim kurulu oluşturuldu. Ayrıca katılımcıların iletişim bilgileri kayıt altına alınıp birbirlerine özel olarak ulaşabilecekleri gayriresmî bir ağ oluşturuldu. Sonraki 3 yıl içindeki toplantılar Fransa, Almanya, Danimarka da yapıldı. ABD'deki ilk toplantı ise 1957 yılında Georgia eyaletinde bulunan St. Simons Adasında, Ford Vakfı'nın $30,000 mali desteği ile gerçekleştirilmiştir. Ford Vakfı 1959 ve 1963 yıllarındaki toplantılara da fon sağlamıştır.

Bilderberg toplantıları üç kez de Türkiye'de yapılmıştır. Bilderberg toplantıları 18–20 Eylül 1959'da İstanbul Yeşilköy'de, 25–27 Nisan 1975'te İzmir Çeşme'de Altın Yunus Otel'de ve 31 Mayıs-3 Haziran 2007 yılında yine İstanbul Şişli'de Ritz Carlton Otel'de yapılmıştır. Daha önceki toplantılarda ortalama 4 kişiyle temsil edilen Türkiye'nin 2007'deki toplantıya 13 katılımcı ile iştirak etmesi özellikle Bilderberg toplantılarının katılımcılarının dünya düzenini kendi çıkarları doğrultusunda belirlemek gibi gizli bir gündemi olduğu iddiasında bulunan çevreler tarafından oldukça anlamlı bulunmuştur.  Basına yansıyan bu on üç kişilik listede şu isimler yer almıştır: Bilderberg Türkiye Daimi Temsilcisi Mustafa Koç, Ekonomiden Sorumlu Devlet Bakanı Ali Babacan, UNDP Başkanı Kemal Derviş, TÜSİAD Başkanı Arzuhan Doğan Yalçındağ ile başkan yardımcıları Ümit Boyner ve Cem Duna, eski TÜSİAD Başkanı Erkut Yücaoğlu, eski Dışişleri Bakanı Hikmet Çetin, Boğaziçi Üniversitesi Rektörü Ayşe Soysal, Coca-Cola İcra Kurulu Başkanı Muhtar Kent, eski Dışişleri Bakanı ve Işık Üniversitesi Öğretim Üyesi Emre Gönensay, gazeteci Cengiz Çandar ve Mehmet Ali Birand.

Organizasyon Yapısı
Toplantılar yaklaşık 18 ülkenin her birinden ikişer adet üyenin katılımı ile oluşturulan kalıcı komite tarafından düzenlenmektedir. Resmî olarak belirlenen görevlileri arasında komite başkanı dışında onursal genel sekreterlik de vardır. Üyeler arasında ise daimi komite üyeliği dışında özel bir üyelik kategorisi bulunmamaktadır. Ayrıca bir danışma kurulu olmakla birlikte bu üyeliğin üstünde veya dışında bir kategori değildir.

Bilderberg'in ilk kurucuları arasında Hollanda Prensi Bernhard ve Polonyalı sosyolog Dr. Joseph Hieronim Retinger vardır. Retinger, Bilderberg'in babası olarak bilinir. Retinger'in ölümünde sonra kalıcı genel sekreterliğe Hollandalı ekonomist Ernst van der Beugel getirilmiştir. Kurucular arasında bulunan Prens Bernhard ise 1976 yılına kadar Türkiye'nin de aralarında bulunduğu ülkelere Lockheed şirketinin askeri silah satışı ile ilişkin rüşvet skandalına adı karışana kadar komite başkanı görevine aralıksız devam etmiştir. Amerikalı onursal genel sekreterler arasında sırasıyla Carnegie Uluslararası Barış Vakfı'ndan Joseph E. Johnson, Princeton Üniversitesi'nden ve aynı zamanda CIA elemanı ve Amerikan Başkanı John F. Kennedy'nin danışmanlarından olan  William Bundy, Afganistan Büyükelçisi Theodore L. Eliot, Jr. ve Georgetown Üniversitesi Diplomatik Çalışmalar Enstitüsünden  Casimir A. Yost yer almaktadır.

Kaynakça
BILDERBERG MEETINGS CHANTILLY, VIRGINIA, USA, 31 MAY-3 JUNE 2012
Bilderberg 2012 katılımcıları

Düşünce kuruluşları

Bilderberg Toplantıları


Nerija steht für:

Nerija, männlicher oder weiblicher Vorname
Kuršių Nerija, der litauische Name der Kurischen Nehrung
Kuršių Nationalpark Kuršių Nerija, ein Nationalpark in Litauen
Nerija, Vater des Baruch im Tanach

Nerija


La Media Maratón Villa de Santa Pola es una carrera popular a pie de larga distancia, consistente en correr medio maratón (21.097 m). Junto a los medios maratones de Madrid y Valencia es uno de los tres más concurridos de España, con alrededor de 8000 participantes cada uno y participación de renombrados atletas internacionales.
La primera edición se produjo en 1990 y, dos años más tarde, se consolida con la formación del Club de Atletismo Santa Pola que se ha encargado de su organización y promoción hasta la actualidad. Tiene lugar en el mes de enero.

Recorrido y altimetría
En la actualidad, el recorrido tiene una longitud de 21.097 km y una diferencia de cota de 4 m, siendo llana la mayor parte del trayecto. El circuito discurre paralelo a la línea de costa y consiste en una primera vuelta de 15 km, que se introduce en el puerto, y una segunda de 6 km.

Mejores marcas

Notas y referencias

Santa Pola
Deporte en la provincia de Alicante
Villa de Santa Pola

Media Maratón Villa de Santa Pola


Sultan Bathery, anteriormente conocido como Sultan's Battery o Ganapathyvattam, es una ciudad y municipio del distrito de Wayanad, en Kerala(India). Su nombre actual deriva de Tipu Sultán de Mysore, que utiliza el templo Jain abandonado y lo utilizó como su batería en el siglo 18, de ahí el nombre del sultán de la batería. Sultan Bathery tiene una gran población de colonos. Hay gente de casi todas las partes de Kerala que emigraron a esta tierra fértil para la construcción de su población. Una tercera parte de la población de Sultan Bathery está compuesta por musulmanes. Los cristianos constituyen una población de cinco años, el resto de la población pertenece a los hindúes. Su duro trabajo y sacrificio les ayudó a prosperar. Por otro lado, las últimas décadas han visto la completa marginación de los pueblos indígenas.

Historia
Sultan Bathery es un lugar histórico y su historia va en sintonía con la de Wayanad. La historia registrada de este distrito existe solo desde el siglo X en adelante. En 930 D.C, el emperador Erayappa de la dinastía Ganga condujo a sus tropas al suroeste de Mysore y después de la conquista, lo llamó Bayalnad, que significa la tierra de los pantanos. Después de Erayappa, sus hijos Rachamalla y Battunga lucharon entre sí por el nuevo reino del legado de su padre. Rachamalla fue asesinado y Battunga se convirtió en el gobernante indiscutible de Bayalnad. En el siglo XII, los Gangas fueron destronados de Bayalnad por la dinastía Kadamba de North Canara. En 1104 AD Vishnuvardhana de Hoysala invadió Bayalnad seguido de la dinastía Vijayanagara en el siglo XVI. En 1610 AD Udaiyar Raja Wadiyar de Mysore expulsó a Vijayanagara General y se convirtió en el gobernante de Bayalnad y Nilgiris. Bayalnad es el presente Wayanad. Cuando Wayanad estaba bajo la regla de Hyder Ali, se inventó el camino del ghat desde Vythiri a Thamarassery, entonces los gobernantes británicos desarrollaron esta ruta hacia la carretera de cárter.

Educación
En comparación con otros distritos de Kerala, las instituciones que ofrecen educación superior están limitadas en Wayanad. Una de las universidades más antiguas de Wayanad es St. Mary's College, Sultan Bathery, establecida en 1965. Este colegio de artes y ciencias está afiliado a la Universidad de Calicut. Otro colegio de artes y ciencias ubicado en Sultan Bathery es Don Bosco College. El Colegio Pazhassi Raja, Pulpally, establecido en 1982, es otro importante colegio ubicado cerca. Government Engineering College ubicado en Mananthavady es la facultad de ingeniería más cercana, está afiliado a la Universidad de Kannur.

Clima
Sultan Bathery tiene un clima saludable. La precipitación promedio en esta área es de, 2322 mm. anuales de lluvia. Vientos de alta velocidad son comunes durante el monzón del suroeste y los vientos secos soplan entre marzo y abril. En las regiones de gran altitud se deja sentir un frío intenso.

Precipitaciones mensuales

Turismo
Sultan Bathery es el mayor paraíso de compras en Wayanad. Incluye centros comerciales, donde se venden textiles, electrodomésticos, electrónica, electricidad, materiales de construcción, papelería, productos agrícolas y forestales, metales pesados, automóviles e hipermercados. Mint Mall es el centro comercial más grande y inaugurado en el 2023.

Galería

Localidades de Kerala

Sultan Bathery


Nufărul roșu este un film românesc din 1955 regizat de Gheorghe Tobias și Savel Stiopul (ultimul s-a retras). Rolurile principale au fost interpretate de actorii Costache Antoniu și Marietta Sadova. Este primul film color românesc după 148 de producții alb-negru. Toma Caragiu a debutat ca actor de film în această producție.

Prezentare

Povestea filmului are loc în Lunca Dunării. Mai mulți elevi, mobilizați de exemplul unei pioniere, își însușesc și impun celor nedisciplinați o conduită școlărească și socială exemplară.

Distribuție
 Costache Antoniu
 Toma Caragiu
 Nucu Păunescu
 Marietta Sadova
 Pip Tintea ca Tanasica
 Aurelia Sorescu

Producție
La 16 martie 1955 a început producția filmului. Filmările exterioare au avut loc în Herăstrău, la Mogoșoaia, Balotești, iar cele interioare în studiourile de la Floreasca.

Din cei 2.271 de metri ai peliculei, 1.831 s-au păstrat la Arhiva Națională de Filme.

Note

Legături externe

Filme din 1955
Filme românești
Filme în limba română
Filme regizate de Gheorghe Tobias

Nufărul roșu


Born on June 2, 1893 AD in Potuhera Udugama village in Kurunegala district, his father was Udugama Jayasundara Mudiansela's village head Nilametuma. Dingirimanike Jayasundara Kumarihami was his mother. Educated from Udugama Bulupitiya Government College and Kandy Trinity College. In 1909 He Received Pravrajya from Lord Gunaratanabhidhana Nayaka.

      After that, he gained knowledge in theology and linguistics from Venerable Valane Pannatissa, Lenadora Dhammarkakhita, etc., who worked at the Tat Parivenasthanam at Paramadhamma Nivesa Pirivena in Boralasgamuwa.

In 1915 AD, Venerable Ambagaswe Sri Dhammapala Ratanajotyabhidhana Thirteenth Mahanayake Thero, who came to Asgiri Maha Vihara, received instruction from Galagedara Sri Gunarathana, Wellawa Sri Atthadassi Nayaka Thero.

Potuhera Sri Ratanapalabhidhana Mahanayake, who represents the sangapata of the Mahanayaka Theradhara, received the noble Daladathevamur in the year 1921. Furthermore, His Eminence Mullegama Dharmakirthi Sri Chandrajothi Gunaratanabhidhana, the fifteenth Mahanayake Theradhara, received the Karaka Sanghasabha from the Fifteenth Mahanayake Theradhara, and in 1941, Rangiri Dambulu received the title of Rangiri Rajamaha viharadhika.

        After the death of his Gurudevottama Udugama Sri Gunaratanabhidhana Maha Therodrayan, he became the head of the temples of Katugastota Gohagoda Liangasthanna Purana Vihara, Malsiripura Talangamuwa Rajamaha Viharaya and Paranagama Anuragala Rajamaha Viharaya. The offering of the Sannaspat is also a special event.

    And on the 18th of August 1966, His Holiness succeeded to the post of Mahanayake, which was vacated by the Venerable Yatawatte Dharmakirti Sri Sumangala Dhammarathanabhidhana Mahanayake.

    His Holiness was among the Sangha who once traveled to India to meet the Dalai Lama. His beloved and generous disciples included  Udugama_Sri_Buddharakkitha_Thero and Karaka Sangha member Vanduragala Ratanajoti.He passed away on February 9, 1970 at 6.45 am.

Udugama Sri Rathanapala Mahanayake thero (1966-1970)


Annemasse (; Arpitan: Anemâsse) is a commune in the Haute-Savoie department in the Auvergne-Rhône-Alpes region in Eastern France. Even though it covers a relatively small territory (4.98 km2 or 1.92 sq mi), it is Haute-Savoie's second most populous commune after the prefecture Annecy, with 36,250 residents as of 2018.

Annemasse is part of the Grand Genève (Greater Geneva), a transborder agglomeration between France and Switzerland, which encompasses the developed areas on the southwestern shore of Lake Geneva. It lies near the Swiss border, approximately 8 km (5 mi) east of Geneva. Its railway station is served by TGV, RegioExpress, Léman Express and TER Auvergne-Rhône-Alpes trains.

Etymology
The origin of the name Annemasse is uncertain. It could come from an Allobroges tribe; it could be derived from the Gallic name Adnamatius; it could be a reference to the Roman city of Annamatia in Pannonia (current-day Hungary). In ancient Roman times, Annemasse, a vicus, was known as Namascae.

Geography

Annemasse is part of the metropolitan area of Geneva. It is located 2 km (1.2 mi) southeast of the Swiss border and 45 km (27.9 mi) north of Annecy, the prefecture of Haute-Savoie. The city is surrounded by the Voirons (alt. 1,450 m) to the east and the Salève (alt. 1,300 m) and the Arve River to the west.

Climate
The climate is temperate with influences from the Bornes Massif and Lake Geneva. The coldest months are January and February; the hottest are July and August. There is an annual average of 80 days with below zero temperatures. The minimum average is -1 °C and the maximum average is 26 °C. The annual rainfall is 975.7 mm with 118 rainy days a year.

Demographics

Politics

The urban area of Annemasse, the agglomeration community of Annemasse – Les Voirons, which consists of twelve communes, is the second largest agglomeration in the Haute-Savoie department in terms of population, after the Grand Annecy (Greater Annecy).

Robert Borrel of the Socialist Party (PS) held the mayorship in Annemasse from 1977 to 2008. Fellow party member Christian Dupessay was elected to succeed him following his retirement in 2008. Dupessay was reelected in 2014 and 2020.

Economy
The main activity is commerce: due to the current foreign exchange situation, many Swiss residents come to Annemasse to purchase food and other commodities. A large proportion of the population work in Geneva, where the salaries are higher than in France.

Annemasse has 1,898 company locations on its territory, a large share of it being shops and services. The three main companies operating in Annemasse are Parker Hannifin (turnover: €134 million), Siegwerk (€107 million) and Géant Casino Annemasse (€17 million, enlarged in 2003).

Transport

Annemasse is an important crossroad. It is the last exit of the French motorway A40 before the border and is thus well connected with the other cities of the region. It is also connected to Annecy via motorway A41.

Local transport is done with 6 bus lines by the TP2A company (Transports publics de l'Agglomération d'Annemasse). A tram is connected to the Swiss border.

Annemasse has had a railway station since 1880. It is the second most important station of the department with 2,000 passengers a day. To encourage mobility, the CEVA project has extended the existing rail connection between Annemasse and Gare de Cornavin through Genève Eaux-Vives.

Annemasse also has a small airport for small tourist and business planes.

Education
Kindergartens
 Bois-Livron, Marianne-Cohn, Jean-Mermoz, La Fontaine, Les Hutins, Saint-Exupéry, Académie Montessuit

Primary schools
 Public schools: Bois-Livron, Marianne-Cohn, Jean-Mermoz, La Fontaine, Les Hutins, Saint-Exupéry, Académie Montessuit
 Privates schools: Chamarette, Saint-François

Secondary schools
 Michel-Servet, Académie Montessuit, Jacques-Prévert

High secondary schools
 General education: Les Glières (Formation tertiaire BTS intégré)
 General and technical education: Jean-Monnet
 Professional education: Le Salève

Other school
 The Beaux Arts School

Religion
Annemasse has several religious places. There are two Roman Catholic churches (Saint-André and Saint-Joseph), one synagogue, two Muslim religious organisations, as well as several Protestant churches.

Servetus Monument

In 1903, 350 years after the dissident Michael Servetus was executed in Geneva at the instigation of John Calvin, a committee was formed to erect a monument in Servetus' honour - led by a French Senator, Auguste Dide, an author of a book on heretics and revolutionaries. The committee commissioned a local Geneva sculptor, Clothilde Roch, to do a statue showing a suffering Servetus. The work was three years in the making and was finished in 1907. However, supporters of Calvin were still strong in Geneva, and the statue was rejected.

The committee then offered the statue to the neighboring Annemasse, which in 1908 placed it in front of the city hall, with the following inscriptions:
"The arrest of Servetus in Geneva, where he did neither publish nor dogmatize, hence he was not subject to its laws, has to be considered as a barbaric act and an insult to the Right of Nations." Voltaire
"I beg you, shorten please these deliberations. It is clear that Calvin for his pleasure wishes to make me rot in this prison. The lice eat me alive. My clothes are torn and I have nothing for a change, nor shirt, only a worn out vest."
Servetus, 1553

In 1942, the pro-Nazi Vichy Government took down the statue, as it was a celebration of freedom of conscience, and melted it. In 1960, having found the original molds, Annemasse had it recast and returned the statue to its previous place.

International relations

Twin towns – sister cities

Annemasse is twinned with:
 Gaggenau, Germany
 Sieradz, Poland

Friendship pacts
Annemasse has friendly relations with:
 Boisbriand, Canada
 Torricella Peligna, Italy

Gallery

See also
Communes of the Haute-Savoie department
Annemasse Aerodrome

References

External links

Official website
Annemasse Flag
Annemasse in pictures

Communes of Haute-Savoie

Annemasse


Dean George Cain ( Tanaka; born July 31, 1966) is an American actor. From 1993 to 1997, he played Clark Kent / Superman in the TV series Lois & Clark: The New Adventures of Superman. Cain was the host of Ripley's Believe It or Not! and appeared in the sports drama series Hit the Floor.

Early life
Dean George Tanaka was born on July 31, 1966, in Mount Clemens, Michigan, to Roger Tanaka, a U.S. serviceman, and actress Sharon Thomas. Through his biological father, Cain is of partly Japanese descent, with the rest of his ancestry being Welsh, Irish and French Canadian. Cain has said of his biological father, whom he never met: "He's not the kind of man I want to be. He was an unfaithful husband and not much of a father." Soon after Dean's birth, his mother, pursuing an acting career, moved him and his older brother Roger to Los Angeles. In 1969, Sharon later married film director Christopher Cain, who adopted Dean and Roger. The couple moved to Malibu, California, and later had a daughter, Krisinda.

Cain attended Santa Monica High School, where he excelled in sports. Among his schoolmates were Charlie Sheen, who played on the same baseball team as Cain when they were children, as well as Rob Lowe and his brother, Chad. Cain graduated from high school in 1984 and attended Princeton University, where he starred as a free safety on the football team, set a Princeton season record with 12 interceptions (in just ten games) during the 1987 season, and finished his collegiate career with 22 interceptions in 30 games. During his senior year, Cain was awarded the John P. Poe–Richard W. Kazmaier, Jr. Football Trophy.  He dated actress Brooke Shields while at the university. Cain graduated in 1988 with a Bachelor of Arts in history. His senior thesis was titled "The History and Development of the Functions of the Academy of Motion Picture Arts and Sciences".

NFL
After graduating, Cain signed on as a free agent with the NFL's Buffalo Bills, but a knee injury during training camp ended his football career prematurely.

Career

With little hope of returning to sports, Cain turned to screenwriting and then acting, shooting dozens of commercials including a volleyball-themed spot for Kellogg's Frosted Flakes and appearing on popular television shows like Grapevine, A Different World, and Beverly Hills, 90210.

In 1993, Cain took on his biggest role to date as Superman in the television series Lois & Clark: The New Adventures of Superman. At the height of its popularity the program would bring in an average of at least 15 million viewers per episode. The series ran for four seasons, ending in 1997.

In 1998, Cain started the Angry Dragon Entertainment production company, which produced the TBS Superstation television series Ripley's Believe It or Not! He has also starred in several films, including The Broken Hearts Club (2000), Rat Race (2001), Out of Time (2003), and Bailey's Billion$ (2004). In 2004, he portrayed Scott Peterson in the made-for-television movie The Perfect Husband: The Laci Peterson Story. He appeared in a recurring role as Casey Manning in the television series Las Vegas. Cain made a return to the Superman franchise, with a special guest role in a season seven episode of Smallville as the immortal Dr. Curtis Knox, a character based upon the DC Comics villain Vandal Savage; and again in a recurring role on Supergirl, as the title character's foster father, Jeremiah Danvers. He is also the star of the VH1 hit series Hit the Floor as Pete Davenport, who is the new head coach of a fictional NBA team and has an illegitimate daughter who is a cheerleader for his NBA team. He was ranked No. 33 on VH1's 40 Hottest Hotties of the '90s.

Cain was a contestant in an NBC celebrity reality competition series called Stars Earn Stripes. He won four out of six missions on the show, though he came in third in the finals. In 2012, he participated in Fox's dating game show The Choice.

In 2013, Cain hosted a reality show about Bigfoot titled 10 Million Dollar Bigfoot Bounty, where he offered contestants $10 million to prove the existence of Bigfoot. Cain appeared in the mid-season premiere of Comic Book Men, appearing at Kevin Smith's Secret Stash where the crew was celebrating 75 years of Superman, citing that Dean Cain helped people care about Superman again.  Cain appeared in the film God's Not Dead, in which he plays an arrogant businessman. In 2016, Cain played a guest role on the Netflix original series Lady Dynamite as Graham the ex-fiancé of Maria Bamford.

Between 2015 and 2017, he portrayed Jeremiah Danvers in Supergirl.

Cain is known for appearing in 16 Christmas films and several faith-based films.

As of 2018, Cain is hosting a television infomercial for The National Real Estate Network, an entity which seeks to persuade individuals to attend meetings where they can learn about flipping real estate. In October 2018, it was learned that Ronnie Mund (Ronnie the Limo Driver), the personal driver and bodyguard of radio DJ Howard Stern, had been using a photoshopped picture of Cain as a publicity photo. Specifically, Mund's head had been transposed onto the body of Cain. Mund initially denied the photo was altered but eventually acknowledged he had been using the fraudulent photo for over five years. Mund claimed he was unaware the photo was not genuine. Cain co-starred in the 2018 film Gosnell: The Trial of America's Biggest Serial Killer about the investigation and trial of Kermit Gosnell. He  starred in the film Andy the Talking Hedgehog.

In 2019, Cain starred in the play FBI Lovebirds alongside Kristy Swanson, a play that mocked Peter Strzok and Lisa Page, two FBI agents who were briefly on the team investigating Russian interference in the 2016 United States elections.

In June 2021, it was announced that he would make his directorial debut with Little Angels and star in it.

Cain is the Actor in Residence at High Point University.

Personal life
During the 1980s, Cain dated actress Brooke Shields for two years while they were both attending Princeton University. In 1992, he dated professional beach volleyball player and model Gabrielle Reece. In 1997, Cain became engaged to singer Mindy McCready; the couple split the following year.

He has a son named Christopher Dean Cain (born June 11, 2000) with ex-girlfriend and Playboy Playmate and Spanish model Samantha Torres. Cain named his son after his father, film director Christopher Cain.

On June 19, 2018, Cain was sworn in as a reserve police officer for the St. Anthony Police Department in St. Anthony, Idaho.

Political views

Cain said in 2018 that he was once a registered Republican, but later became a registered Independent, feeling that the Republican Party did not fully represent his views.

Cain voted for Bill Clinton twice, and voted for Al Gore in the 2000 United States presidential election, the latter of which he later said he regretted. He supported John McCain in the 2008 election, and supported Rick Perry in the 2012 election. In 2016 and 2020, he endorsed and voted for Donald Trump.

Cain has stated he is "very leftist" on social issues, citing his support of marijuana legalization, and conservative on economic and foreign policy issues.

In 2018, Cain was elected to the board of directors of the National Rifle Association of America.

Filmography

Film

Television

Video games

References

External links

Dean Cain on Yahoo movies

20th-century American male actors
21st-century American male actors
1966 births
American adoptees
American football safeties
American male actors of Japanese descent
American male child actors
American male film actors
American male television actors
American film actors of Japanese descent
American people of English descent
American people of French-Canadian descent
American people of Irish descent
American people of Welsh descent
California Independents
Living people
Male actors from California
Male actors from Michigan
Participants in American reality television series
People from Mount Clemens, Michigan
Princeton Tigers football players
Princeton University alumni
California Republicans

Dean Cain


An Sorghum miliaceum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni William Roxburgh, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Joseph Davenport Snowden. An Sorghum miliaceum in nahilalakip ha genus nga Sorghum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sorghum

Sorghum miliaceum


Jaroslav Šedivý, né le  à Prague, est un ambassadeur et homme politique tchèque.

Biographie

Situation personnelle

Parcours politique

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Articles connexes
 Klaus II
 Klaus I

Naissance en novembre 1929
Naissance à Prague
Ministre tchèque des Affaires étrangères
Personnalité politique tchèque
Ministre tchèque
Naissance en Tchécoslovaquie

Josef Zieleniec


Nuestra es el primer disco de la banda de rock venezolana La Vida Bohème, publicado en agosto de 2010. Grabado y producido por Rudy Pagliuca (Malanga).

El álbum fue grabado en Caracas en 2009, en un ámbito muy independiente con Nacional Records. El guitarrista Daniel De Sousa, en ese momento estudiante de ingeniería en la Universidad Simón Bolívar, diseño un pedal de distorsión que fue utilizado en el álbum.

Los sintetizadores del álbum fueron diseñados/programados por la productora de música electrónica Arca, en ese momento conocida en Caracas como Nuuro.

Es considerado como unos de los mejores álbumes del rock venezolano de la historia. El disco fue nominado a la 54º entrega de los Grammy como Mejor Álbum Rock, Pop o Urbano, y a la 12° entrega de los Grammy Latinos como Mejor Álbum de Rock, además de su primer sencillo Radio Capital en la categoría Mejor canción de Rock. Los únicos tres sencillos de este álbum son Radio Capital, Flamingo y Danz!

La canción «El Buen Salvaje» está incluida en el videojuego FIFA 12, ganando los MTV Game Awards 2012 a Mejor Canción en un Videojuego.

La primera canción del álbum, «Radio Capital» está presente en el videojuego Grand Theft Auto V, en la emisora de East Los FM.

Lista de canciones

Músicos
La Vida Bohème
 Henry D'Arthenay: Voz, guitarra rítmica, teclados, sintetizador.
 Daniel de Sousa: guitarrá líder, coros, percusión, cencerro.
 Rafael Pérez Medina: Bajo, coros.
 Sebastián Ayala: Batería, coros.

Álbumes de Venezuela de 2010
Álbumes de rock de Venezuela
Álbumes en español
Álbumes de rock en español

Nuestra


Empire Bio er en biograf på Nørrebro,København. Den blev etableret i 2001. Lokalerne har der tidligere været filmstudier og bilforhandler. Bygningen blev bygget som en del af Smith, Mygind & Hüttemeiers fabrik.

Biografen har 7 sale 1, 2, 3, 4, 4½, 5½ og 7½. Sal 1 har 227 pladser og sal 5½ har 25.

Eksterne henvisninger
 Empire Bio hjemmeside

Referecer

Biografer i København
Etableret i 2001
Nørrebro

Empire Bio


Declarația de la Tașkent a fost un acord de pace între India și Pakistan, semnat la 10 ianuarie 1966, care a rezolvat Războiul Indo-Pakistanez din 1965. La pacea s-a ajuns pe 23 septembrie, prin intervenția marilor puteri care au forțat cele două națiuni să înceteze focul, fiindu-le frică de faptul că acest conflict ar putea escalada și atrage celelalte puteri.

Războiul dintre India și Pakistan din 1965, a fost o escaladare luptelor disparate desfășurate în perioada aprilie - septembrie 1965 între ambele țări. Acesta s-a desfășurat pentru preluarea controlului asupra resurselor și populației din statul princiar Jammu și Cașmir, un punct sensibil între cele două țări de la împărțirea Indiei din 1947.

Privire de ansamblu
O întâlnire a avut loc la Tașkent în RSS Uzbekă, URSS (acum Uzbekistan) de la 4-10 ianuarie 1966 încercând să se creeze un acord permanent.

Sovieticii, reprezentați de premierul Alexei Kosîghin, au moderat întâlnirea dintre premierul indian Lal Bahadur Shastri și președintele Pakistanului Muhammad Ayub Khan.

Conferința de la Tașkent, organizată la presiunile Organizației Națiunilor Unite, ale SUA și URSS, a obligat India și Pakistan să respecte obligațiile anterioare prevăzute în tratat și să accepte Status quo ante bellum – de a da înapoi regiunile cucerite de fiecare și de a reveni în linia de încetare a focului în Cașmir din 1949.

Declarația
Conferința a fost privită ca un mare succes și declarația, care a urmat s-a sperat să fie un cadru pentru o pace durabilă. Declarația spunea că forțele indiene și pakistaneze se vor retrage pe pozițiile de dinainte de conflict, liniile de dinainte de august, nu mai târziu de 25 februarie 1966, națiunile nu vor interveni în afacerile interne, relațiile economice și diplomatice vor fi restabilite, se va face un transfer ordonat de prizonieri de război, și cei doi lideri vor contribui la îmbunătățirea relațiilor bilaterale.

Urmări
Acordul a fost criticat în India, pentru că nu conținea nici un acord împotriva războiului sau o renunțare a războiului de gherilă în Cașmir. După semnarea acordului, prim-ministrul indian Lal Bahadur Shastri a murit în mod misterios în Tașkent. Moartea subită a lui Shastri a dus la apariția teoriei conspirației că acesta ar fi fost otrăvit.. Guvernul indian a refuzat să dea publicității raportul privind moartea sa, susținând că acest lucru ar putea duce la deteriorarea relațiilor externe, ar putea provoca perturbări în țară și că încălcarea privilegiilor parlamentare.

În conformitate cu Declarația de la Tașkent, discuțiile la nivel ministerial au avut loc pe 1 și 2 martie 1966. În ciuda faptului că aceste discuții au fost neproductive, schimbul diplomatic a continuat de-a lungul primăverii și a verii. Nu a fost obținut nici un rezulta ca urmare a acestor discuții, întrucât exista o diferență de opinie cu privire la problema Cașmir. În Pakistan euforia a crescut în timpul războiului din 1965, lucru care a dus la dezvoltarea percepției publice din Pakistan, că ar urma să câștige războiul. Știri venite de la Tașkent în legătură cu declarația a șocat oamenii din Pakistan, care se așteptau la ceva diferit. Lucrurile s-au agravat și mai mult ca urmare a faptului că Ayub Khan a refuzat să facă orice  comentariu, în loc să anunțe motivele care au dus la semnarea acordului. Demonstrații și revolte au izbucnit în diferite locuri din Pakistan. Dorind să risipească furia și teama oamenilor, Ayub Khan a decis s-a adresat națiunii pe 14 ianuarie 1966. Această declarație a fost cea care, în cele din urmă, a dus la îndepărtarea lui Z. A. Bhutto din guvernul lui Ayub, lucru care, mai târziu, l-a făcut pe acesta să-și lanseze propriul partid, numit Partidul Poporului din Pakistan. Deși Ayub Khan a fost în măsură să înlăture îndoielile oamenilor, Declarației de la Tașkent a deteriorat foarte mult imaginea sa și a fost unul dintre factorii care au dus la căderea lui.

Referințe

Legături externe
 Textul complet al Declarației de la Tașkent , UN Peacemaker
 Toate acordurile de pace pentru India , UN Peacemaker
 Toate acordurile de pace pentru Pakistan, UN Peacemaker
Relațiile externe ale Uniunii Sovietice
Istoria Indiei
Istoria Pakistanului
Tratate al Indiei
Tratate al Pakistanului

Declarația de la Tașkent


«Party Rock Anthem» —en español: «Himno de fiesta rock»— es una canción interpretada por la banda estadounidense de electro hop LMFAO, integrado por Stefan Kendal Gordy y Skyler Gordy, y con los cantantes Lauren Bennett y GoonRock. Fue lanzado como el primer sencillo de su segundo álbum, Sorry for Party Rocking en 2010. El sencillo estuvo en el puesto número 1 en Australia, Bélgica, Brasil, Canadá, Dinamarca, Francia, Alemania, Argentina, Irlanda, Nueva Zelanda, Suiza, Reino Unido, España y Estados Unidos. También ocupó los cinco primeros puestos en Noruega e Italia.

Permaneció once semanas en el puesto número 1 en Nueva Zelanda y diez semanas en Australia. Fue el sencillo de más larga duración en el puesto número 1 en Nueva Zelanda desde Smashproof con su canción «Brother» en 2009, vendiendo más de 45.000 copias, mientras que en Australia, llegó a ser el número uno de mayor duración desde «I Wish I Was a Punk Rocker (With Flowers in My Hair)» por Sandi Thom en 2006 y el sencillo más vendido en 2010.

Ha vendido más de 3.112.000 en descargas digitales y alcanzó el número 1 en los Estados Unidos durante seis semanas consecutivas, empatando con Lady Gaga, con su sencillo «Born This Way». Para la segunda semana estuvo en los primeros puestos en Billboard Hot 100.
El día 2 de septiembre del 2013 la revista Billboard publicó su lista Hot 100 55th Anniversary: The All-Time Top 100 Songs donde se ubicó en la posición n.º 5.

Video
El video continua la historia de «Sorry For Party Rocking»; al principio del video se dice que Redfoo y Skyblu cayeron en coma después de una excesiva fiesta roquera, también que al día siguiente fue revelada la canción «Party Rock Anthem» al mundo, acto seguido aparece una leyenda que dice: «28 days later» —«28 días después» en español—. El video comienza y aparecen Redfoo y Skyblu en un hospital (al que se los llevan en «Sorry for Party Rocking») despertando del coma, al salir se encuentran la ciudad completamente desolada, al intentar hablar con una persona que oye la canción, un hombre los empuja escondiéndolos detrás de un coche, el cual les dice que en cuanto la canción fue lanzada todo el mundo se convirtió en una especie de «Shuffle Zombies», en eso suena la canción y el hombre les da unos auriculares especiales para no oír y les dice que sigan la corriente (o sea que se pongan a bailar), después de ver como un joven es transformado en zombi al ser rodeado por todos, Redfoo y Skyblu hacen caso a lo que les dijo el hombre y se ponen a bailar hasta el final del video.
Durante el transcurso Redfoo y Sky Blu van cantando la canción y bailando al modo caminando en la orilla de la calle, de repente ven que están emboscados, hay una pausa, y luego dicen la frase «Everyday I'm shufflin'». Después, el vídeo comienza a transcurrir tanto de día como de noche, donde improvisa Lauren Bennett.
Al final del video aparece nuevamente la frase «Everyday I'm shufflin'».

El video cuenta con más de mil millones 000 de visitas en YouTube y está en el puesto número 10 de los más vistos de la misma página.
El video ha causado mucho revuelo en internet, motivando a los internautas a aprender su «baile», llamado Shuffle.

Formatos

 Descarga digital
 «Party Rock Anthem» – 4:23

 Sencillo en CD
 «Party Rock Anthem» (Versión del álbum) – 4:23
 «Party Rock Anthem» (Remix Audiobot) – 6:01

 Remixes
 «Party Rock Anthem» (Wideboys Radio Edit) – 3:25
 «Party Rock Anthem» (Club Mix de Wideboys) - 5:49
 «Party Rock Anthem» (Radio Edit de Christopher Lawrence) - 3:38
 «Party Rock Anthem» (Club Mix de Christopher Lawrence) - 7:11
 «Party Rock Anthem» (Russ Chimes Dub) - 6:25
 «Party Rock Anthem» (Remix de Alesso Remix) - 5:49
 «Party Rock Anthem» (Radio Edit de Benny Benassi) - 3:36
 «Party Rock Anthem» (Club Mix de Benny Benassi) - 6:17
 «Party Rock Anthem» (Dub Remix de Benny Benassi) - 6:01
 «Party Rock Anthem» (Audiobot Remix) - 6:01
 «Party Rock Anthem» (Bomber Remix de Cherry Cherry Boom Boom) - 4:02
 «Party Rock Anthem» (Remix de DJ Enferno) - 4:52
 «Party Rock Anthem» (Remix de Kim Fai) - 6:53
 «Party Rock Anthem» (Dubstep Remix Millions Like Us Dubstep) - 4:38

Posicionamiento en listas y certificaciones

Listas semanales

Certificación

En la cultura popular

La estación de radio de Canadá HOT 103 de Winnipeg ha difundido una versión de la canción con letras modificadas que se refieren a Winnipeg y estrellas del deporte local.

The Washington Capitals de la NHL se utiliza para una de sus canciones meta cuando los capitales anotar. Bravos de Atlanta, el segunda base Dan Uggla lo utiliza como su turno al bate de música.

El 23 de octubre de 2012, el elenco de The Big Bang Theory hizo un flashmob durante la grabación en vivo de un episodio con la canción, así como otros.

En la Teletón 2011, el elenco de Calle 7 y Yingo hicieron el mashup de Gangnam Style de PSY, We Found Love de Rihanna con Calvin Harris, Danza kuduro de Don Omar con Lucenzo, Adiccted To You de Shakira, Corazón sin cara de Prince Royce, Starships de Nicki Minaj, Inténtalo de 3BallMTY, entre otros.

Durante los disturbios públicos en Turquía de 2013, la canción se utiliza el término neologismo «Chapulling», con el coro diciendo «Everyday I'm chapulling». El video fue hecho usando las imágenes de protesta subidos en YouTube.

Referencias

Canciones de música electrónica
Canciones en inglés
Canciones de LMFAO
Sencillos de 2010
Sencillos de música electrónica
Sencillos número uno en Billboard Hot 100
Sencillos número uno en Billboard Pop Songs
Sencillos número uno en Canadian Hot 100
Sencillos número uno en Alemania
Sencillos número uno en Australia
Sencillos número uno en Austria
Sencillos número uno en Bélgica
Sencillos número uno en Dinamarca
Sencillos número uno en Francia
Sencillos número uno en Irlanda
Sencillos número uno en Nueva Zelanda
Sencillos número uno en Reino Unido
Sencillos número uno en Suiza
Sencillos certificados de diamante por la Recording Industry Association of America
Sencillos certificados de platino por la Australian Recording Industry Association
Sencillos certificados de platino por la Bundesverband Musikindustrie
Sencillos certificados de platino por la Belgian Entertainment Association
Sencillos certificados de platino por la Syndicat National de l'Édition Phonographique
Sencillos certificados de oro por Productores de Música de España
Vídeos musicales certificados por VEVO
Canciones número uno de LOS40 (España)
Canciones de electropop
Composiciones en fa menor
Canciones sobre fiestas
Sencillos número uno en Billboard Digital Songs

Party Rock Anthem


O funcție transcendentă este o funcție analitică care nu satisface nicio ecuație polinomială, spre deosebire de o funcție algebrică.
Cu alte cuvinte, o funcție transcendentă "transcende" algebra prin aceea că nu poate fi exprimată în termenii unui șir finit de operații algebrice de adunare, înmulțire, și extragere de radical.

Exemple de funcții transcendente sunt funcția exponențială, logaritmul și funcțiile trigonometrice.

Definiție
Formal, o funcție analitică ƒ(z) de o variabilă reală sau complexă z este transcendentă dacă este independentă algebric de acea variabilă. Acest lucru poate fi extins la funcții de mai multe variabile.

Istoria
Funcțiile transcendente au intrat în matematică prin intermediul cvadraturii hiperbolei dreptunghiulare xy = 1 realizată de către Gregoire de Saint Vincent în 1647, la două milenii după ce Arhimede a produs cvadratura parabolei. S-a demonstrat că zona de sub hiperbolă are proprietatea că aria este constantă dacă limitele au un raport constant. Funcția logaritm natural astfel descrisă a avut o utilitate limitată până în 1748, când Leonhard Euler a pus-o în legătură cu funcțiile în care o constantă este ridicată la o putere variabilă, cum ar fi funcția exponențială în cazul în care  constantă este e. Prin introducerea acestor funcții transcendente și observând proprietatea de bijectivitate proprietate care implică existența unei funcții inverse, s-a găsit o metodă de manipulare algebrică a logaritmului natural chiar dacă el nu este o funcție algebrică.

Funcțiile transcendente au fost definite pentru prima oară de către Euler în  (1748) ca funcții fie nedefinibile prin "operațiuni obișnuite ale algebrei", fie definite de astfel de operațiuni "repetate de un număr infinit de ori". Dar această definiție este nesatisfăcătoare, deoarece unele funcții definite cu număr infinit de operațiuni rămân algebrice sau chiar raționale. Teoria a fost dezvoltată mai departe de Gotthold Eisenstein (), Eduard Heine, și alții.

Exemple
Următoarele funcții sunt transcendente:

În special, pentru ƒ2 dacă c este făcut să fie egal cu e, baza logaritmul natural, atunci vom obține că ex este o funcție transcendentă. În mod similar, dacă îl facem pe c egal cu e în  f5, atunci vom obține că  (adică logaritmul natural) este o funcție transcendentă.

Funcții algebrice și transcendente
Cele mai cunoscute funcții transcedente sunt logaritmul, exponențiala (cu orice bază netrivială), funcțiile trigonometrice și cele hiperbolice, și inversele acestora. Mai puțin cunoscute sunt  ale analizei matematice, cum ar fi funcția gamma, funcțiile eliptice, și , care sunt toate transcendente. Funcția hipergeometrică generalizată și funcțiile Bessel sunt în general transcendente, dar algebrice pentru unele valori speciale ale parametrilor.

O funcție care nu este transcendentă este algebrică. Exemple simple de funcții algebrice sunt funcțiile raționale și funcția radical, dar, în general, funcțiile algebrice nu pot fi definite ca formule finite de funcții elementare.

Integrala nedefinită a multor funcții algebrice este transcendentă. De exemplu, funcția logaritm a apărut din  într-un efort de a găsi aria unui sector hiperbolic.

 analizează cum creează integrarea frecvent funcții care sunt algebric independente de o anume clasă, cum ar fi atunci când primesc drept variabile polinoame de funcții trigonometrice.

Funcții transcendent transcendente
Majoritate funcțiilor transcendente, inclusiv funcțiile speciale ale fizicii matematice, sunt soluții ale . Cele care nu sunt, cum ar fi funcțiile gamma și , se numesc transcendent transcendente sau .

Mulțime excepțională
Dacă ƒ(z) este o funcție algebrică și α este un număr algebric, atunci și ƒ(α) va fi un număr algebric. Reciproca nu este adevărată: există  ƒ(z) astfel încât ƒ(α) este un număr algebric pentru orice α algebric. În multe cazuri, cu toate acestea, mulțimea numerelor algebrice α unde ƒ(α) este algebrică este destul de mic. De exemplu, dacă ƒ este o funcție exponențială, ƒ(z) = ez, atunci singurul număr algebric α unde ƒ(α) este și el algebric este α = 0, unde ƒ(α) = 1. Pentru o funcție transcendentă dată, această mulțime de numere algebrice care se transformă într-un rezultat algebric se numește mulțime excepțională a funcției, adică mulțimea

Dacă această mulțime poate fi calculată, atunci ea poate duce adesea la rezultate din . De exemplu, Lindemann a demonstrat în 1882 că mulțimea excepțională a funcției exponențiale este {0}. În special exp(1) = e este număr transcendent. De asemenea, deoarece exp(iπ) = -1 este algebric, știm că iπ nu poate fi algebric. Deoarece i este algebric, acest lucru implică faptul că π este un număr transcendent.

În general, găsirea mulțimii excepționale a unei funcții este o problemă dificilă, dar a fost calculată pentru unele funcții:
 ,
 ,
 Aici, j este  lui Klein, H este semiplanul superior, iar [Q(α): Q] este gradul  Q(α). Acest rezultat i se datorează lui .
 ,
 Acest rezultat este un corolar al  care afirmă că dacă α este algebric și diferit de 0 sau 1, și dacă β este algebric și irațional, atunci αβ este transcendent.  Astfel, funcția 2x poate fi înlocuită cu cx pentru orice c algebric diferit de 0 și 1. Într-adevăr,

 O consecința a  din teoria numerelor transcendente ar fi că
 O funcție a cărei mulțime excepțională este mulțimea vidă care nu necesită presupunerea conjecturii lui Schanuel este ƒ(x) = exp(1 + πx).
Deși calcularea mulțimii excepționale a unei funcții date nu este ușoară, se știe că, dată fiind orice submulțime a mulțimii numerelor algebrice, notată cu A, există o functie transcendentă ƒ a cărei mulțime excepțională este A. Submulțimea poate fi și toată mulțimea numerelor algebrice. Acest lucru implică automat că există  funcții transcendente care produc numere transcedente numai atunci când primește numere transcendente.  a demonstrat și că există funcții transcendente pentru care nu există demonstrații ale transcendenței lor în , dând ca exemplu o funcție analitică.

Analiza dimensională
În analiza dimensională, funcțiile transcendente sunt importante pentru că au sens numai atunci când argumentul lor este adimensional (eventual după reducere algebrică). Din această cauză, funcțiile transcendente pot fi o sursă de erori dimensionale ușor de detectat. De exemplu, log(5 metri) este o expresie fără sens, spre deosebire de log(5 metri / 3 metri)  sau  log(3) metri. S-ar putea încerca să se aplice o identitate logaritmică pentru a obține log(10) + log(m), care evidențiază problema: aplicarea unei operațiuni nealgebrice asupra unei dimensiuni creează rezultate lipsite de sens.

Referințe

Legături externe
 Definiția "funcțiilor transcendente", în Encyclopedia of Math
Funcții matematice
Funcții speciale

Funcție transcendentă


O Club Atlético Estudiantes, também conhecido como Estudiantes de Buenos Aires ou como Estudiantes de Caseros, é um clube esportivo argentino localizado na cidade de Caseros, na província de Buenos Aires. Foi fundado em 15 de agosto de 1898 e ostenta as cores   preto e branco. A sede do clube fica no bairro Villa Devoto, em Buenos Aires, na Argentina.

Sua principal atividade esportiva é o futebol profissional. O clube disputa atualmente a Primera Nacional, a segunda divisão do sistema de ligas de futebol argentino, feito alcançado após terminar na 3.ª colocação na edição da Primera B de 2018–19. O clube manda seus jogos no estádio Ciudad de Caseros, do qual é proprietário, e cuja inauguração ocorreu em 11 de maio de 1963. A praça esportiva, localizada na cidade de Caseros, na província de Buenos Aires, conta com capacidade para 16 740 espectadores.

Títulos

Ver também
 Futebol na Argentina
 Lista de clubes de futebol da Argentina
 Sistema de ligas de futebol da Argentina

Ligações externas
  Página do clube

  Perfil, partidas e outras informações do clube no site Soccerway
  Perfil, plantel, história, notícias, e outras informações do clube no site Transfermarkt

Clubes de futebol fundados em 1898
Clubes de futebol da província de Buenos Aires

Club Atlético Estudiantes


Katrín Tanja Davíðsdóttir (f. 10. maí 1993) er íslensk afrekskona í Crossfit. Katrín hefur tvisvar orðið heimsmeistari í Crossfit en það var árin 2014 og 2015. Hún er önnur konan sem nær að verja heimsmeistaratitilinn í greininni og fetaði þar í fótspor löndu sinnar Annie Mist Þórisdóttur sem var heimsmeistari árin 2011 og 2012.

Katrín fæddist í London en ólst upp á Íslandi. Hún lauk stúdentsprófi frá Verslunarskóla Íslands og stundaði nám í lögfræði og verkfræði um tíma. Hún hóf að stunda Crossfit þegar hún var 18 ára gömul árið 2011 en áður hafði hún æft fimleika í tíu ár. Katrín er með lögheimili á Íslandi en dvelur að mestu leyti í Boston í Bandaríkjunum.

Katrín skrifaði bókina Dóttir árið 2020 og fjallar þar um líf sitt og íþróttaferil. Bókina skrifaði hún á ensku ásamt Rory McKernan en afi Katrínar, Helgi Ágústsson fv. sendiherra þýddi bókina yfir á íslensku.

Heimildir
Fyrirmynd greinarinnar var "Katrín Davíðsdóttir" á ensku útgáfu Wikipedia. Skoðað 27. mars 2021

Tilvísanir
Fólk fætt árið 1993
Stúdentar úr Verslunarskóla Íslands
Íslenskar konur
Íslenskir heimsmeistarar í íþróttum
Íslenskar Crossfit konur

Katrín Tanja Davíðsdóttir


حي جاناكليس، أحد الأحياء الراقية في مدينة الإسكندرية بمصر، يقع في «منطقة الرمل» بين أحياء زيزينيا ،باكوس، لوران، وحي سان ستيفانو. ويضم محطة ترام جاناكليس.

تاريخ الحى
يرجع تاريخ تسمية الحي بهذا الاسم نسبة إلي نيكولا بيراكوس الشهير بـ«جاناكليس» مالك مزارع العنب ومصانع التقطير الشهيرة لصنع النبيذ الذي كان من أوائل سكان الحي. ومن مشاهير سكان الحى الملكة فريدة ملكة مصر السابقة، زوجة الملك فاروق آخر ملوك مصر، حيث كان لأسرتها قصر بالحي تهدم وتلاشي مع مرور الزمن.

يوجد بالمنطقة العديد من الفيلات والقصور الجميلة الموجودة حتى الآن ويعود أنشأها منذ أكثر من 60 عاما على الأقل.

أشهر المعالم

 متحف محمود سعيد
 جامع يحيى

أحياء الإسكندرية

جناكليس (الإسكندرية)


An Epidendrum semiteretifolium in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni David Edward Bennett ngan Eric Alston Christenson. An Epidendrum semiteretifolium in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum semiteretifolium


مصطلح ستاتات يطلق على الدول التي تنتهي بلفظ -ستان وانفصلت عن الاتحاد السوفييتي سابقا، وهي جميعها مشتركة في منظمة شنغهاي، وهي :
 أوزبكستان
 قيرغيزستان
 طاجيكستان
 كازاخستان
 باكستان
 أفغانستان
ويطلق عليها حاليا آسيا الوسطى.

المصادر

انظر أيضاً
 آسيا الوسطى

وصلات خارجية

آسيا الوسطى

ستاتات


غيم إس دبليو إف هي مكتبة برمجية مفتوحة المصدر ذات ملكية عامة لتحليل وعرض أفلام إس دبليو إف باستخدام واجهة برمجية ذات دعم لرسوم ثلاثية الابعاد في العتاد. و هي مصممة للاستخدام كمكتبة واجهة مستخدم في الحاسوب وأجهزة الألعاب.

البرنامج كتب بلغة سي++ و تترجم إلى لغة الألة تحت أنظمة ويندوز، ماك أو.أس عشرة و لينوكس باستخدام تجميعة مصرفات جنو و مايكروسوفت فيجوال سي++. و تتضمن شفرة لعرض الرسوم مع مكتبة الرسوميات المفتوحة. جزء عرض الرسوم معمول لكي يكون بالأمكان نقل الشفرة لواجهات برمجية أخرى.

يستخدم البرنامج من قبل مشاريع أخرى مفتوحة المصدر مثل جناش. و كذلك تستخدم في ألعاب مثل آد ورلد: غضب الغريب لعرض شاشات واجهة المستخدم مثل قائمة حاجيات اللاعب.

مراجع

وصلات خارجية
 صفحة المشروع
 اداة غرضها دمج الأفلام في الوقت الحقيقي بأستخدام هذا البرنامج

أدوبي فلاش
برامج متعلقة بويندوز
برمجيات حرة بلغة سي++
برمجيات لينكس

غيم إس دبليو إف


Ipiguá es un municipio brasilero del estado de São Paulo. Se localiza a una latitud 20º39'24" sur y a una longitud 49º23'14" oeste, estando a una altitud de 508 metros. La población es de 4.463 habitantes (IBGE/2010).

La ciudad se localiza en el norte del estado, cerca de 20 km de São José do Río Preto.

Historia
El poblado tuvo su inicio en 1921, y en 1927 fue elevado a distrito. Ipiguá fue establecida oficialmente como municipio en diciembre de 1993, con el desmembramiento de São José do Río Preto.

Geografía

Demografía
Datos del Censo - 2010

Población total: 4.463
 Urbana: 2.697
 Rural: 1.766
 Hombres: 2.267
 Mujeres: 2.196

Mortalidad infantil hasta 1 año (por mil): 9,92

Expectativa de vida (años): 74,76

Tasa de fertilidad (hijos por mujer): 2,56

Tasa de alfabetización: 89,17%

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,790
 IDH-M Salario: 0,697
 IDH-M Longevidad: 0,829
 IDH-M Educación: 0,844
(Fuente: IPEAFecha)

Enlaces externos

 Página de la Prefectura
 Ipiguá en el WikiMapia

Referencias

Localidades de São Paulo

Ipiguá