Asediul Timișoarei este un eveniment istoric militar petrecut în 1552 între Monarhia Habsburgică și Imperiul Otoman, finalizat prin victoria decisivă a otomanilor, urmată de ocuparea orașului Timișoara de otomani pentru 164 ani.

Istoric

Conflictele premergătoare
După ce Soliman Magnificul a ocupat Belgradul în 1521 și Ungaria a fost învinsă în Bătălia de la Mohács din 1526, Regatul Ungariei a fost împărțit în două părți. Partea de vest a țării a intrat sub stăpânirea împăratului Ferdinand I din Casa de Habsburg, în timp ce partea de est a fost stăpânită de nobilul maghiar Ioan Zápolya. Zápolya a solicitat ajutorul sultanului Soliman împotriva lui Ferdinand. După moartea lui Ioan Zápolya în 1540, i-a succedat fiul său de numai o lună, Ioan Sigismund Zápolya.

Ferdinand a încercat în 1541 să ocupe Buda, capitala regatului, dar a fost învins de armata lui Soliman. Sultanul a ocupat Buda și l-a trimis pe tânărul rege maghiar împreună cu curtea sa la Lipova, iar în 1542 la Alba Iulia, care a devenit ulterior capitala Principatului Transilvania. Transilvania împreună cu alte "părți" (Partium) ale Regatului Ungariei, inclusiv Banatul, a format în 1541 un principat autonom sub suzeranitate turcească.

Ferdinand nu a renunțat însă la unificarea Regatului Ungariei sub stăpânirea sa. În vara anului 1551, Timișoara a ajuns din nou pe mâna suveranului de Habsburg, în urma acțiunii de "unificare" condusă de Gheorghe Martinuzzi. Losonci a preluat, în această perioadă, comanda cetății și a zonei aflate sub dominație creștină.

Dorind să recucerească Timișoara, în ziua de 17 octombrie 1551, turcii au început să sape tranșee în fața porții de nord a cetății și să instaleze tunuri grele. Garnizoana din Timișoara a fost somată să se predea, promițându-i-se libera ieșire din cetate. După ce Losoncius (Losonci), comandantul garnizoanei, a respins oferta, turcii au împresurat Timișoara din toate părțile. Insula Palaca Mică a fost cel mai puternic asediată, ceea ce i-a făcut pe asediați să dea foc caselor și să se pregătească de retragere. Generalul Bernardo de Aldana, cu 100 spanioli, a transportat alimentele și armamentul din insulă în cetate, a incendiat casele și a distrus podul care lega insula de oraș. Însă, spre bucuria asediaților, armata otomană s-a retras, pe neașteptate, de sub zidurile cetății Timișoara și s-a îndreptat spre cetatea Bečej.

Majoritatea izvoarelor explică ridicarea asediului la 16 noiembrie 1551 ca fiind datorată condițiilor meteorologice. Ploile abundente au produs inundații, iar frigul anunța o iarnă timpurie. Se pare că ordinul dat de marele vizir Rüstem Pașa pentru ridicarea asediului ar fi ținut cont, în primul rând, de unele manevre ale guvernatorului Transilvaniei, Gheorghe Martinuzzi, care a trimis la Poartă haraciul datorat. Printr-un firman, lui Mehmed Sokollu, beglerbegul Rumeliei, i s-au poruncit următoarele: "Din vilaietul Transilvaniei a sosit haraci și s-a acordat un ahidname (act, firman) imperial pentru a fi arătat la nevoie. De aceea, să te mulțumești cu ocuparea cetăților smulse până acum și să te întorci".

Asediul final
După plecarea generalului Aldana cu detașamentul său la Lipova, garnizoana cetății a rămas cu numai vreo 2500 soldați între care 300 cehi și boemi, 100 germani, 100 mercenari englezi sub comanda căpitanului Diego Mendoza, 100 grăniceri români conduși de nobili români din părțile Caransebeșului, câțiva unguri, iar restul, deci cea mai mare parte din trupe, mercenari spanioli sub conducerea lui Gaspardo Castelluvio. Losonci, comandantul cetății, a aprovizionat garnizoana cu alimentele necesare, a adus suficientă muniție.

La 22 aprilie 1552 o armată de 160.000 de oameni sub comanda lui Ahmed–pașa a plecat de la Adrianopol spre Timișoara. Avangarda trupelor turcești a ajuns sub zidurile Timișoarei la 24 iunie, iar la 28 iunie a venit, dinspre Belgrad, și grosul armatei în frunte cu beglerbegul Ahmed Ali. Oastea otomană era formată din aproximativ 30.000 de soldați, în timp ce apărătorii cetății erau doar 1900, dintre care 700 erau negustori.

Artileria otomană a început să bombardeze violent cetatea la 27 iunie, producând multe spărturi mari în ziduri, în timp ce infanteria otomană a luat cetatea cu asalt la 3 și 6 iulie, fără vreun succes. În acest timp, o oaste maghiară condusă de Mihály Tóth a încercat să elibereze orașul aflat sub asediu, dar a fost înfrântă în bătălia de la Sânandrei. Scăderea apelor Timișului și a mlaștinilor, din cauza secetei din luna iulie, i-a favorizat pe asediatori. Între 20 și 25 iulie s-au dat bătălii mari și lupte decisive, iar comandantul orașului, Ștefan Losonci, a început negocieri cu otomanii, la presiunea negustorilor. Comandanții militari otomani au promis să părăsească cetatea, dacă apărătorii vor depune armele. Capitularea imperialilor a avut loc în 25 iulie 1552, dar otomanii au rupt armistițiul și i-au ucis pe toți apărătorii. Ștefan Losonci, care era rănit, a fost capturat la 27 iulie 1552 și decapitat, iar capul său, umplut cu pleavă, a fost trimis la Istanbul ca un "dar" oferit sultanului.

Evoluția ulterioară
Cetatea Timișoarei, cucerită de turci și transformată în capitală de vilayet otoman (un beylerbeylik între anii 1552-1590 și un eyâlet între 1590-1716 cu patru sangeacuri), a rămas sub stăpânirea acestora în perioada 1552-1716, când a fost recucerită de trupele imperiale conduse de prințul Eugen de Savoia, care, imediat după capitulare, i-a liniștit pe beglerbegi, anunțându-i că nu va proceda ca și otomanii, în 1552, care, încălcându-și cuvântul, i-au măcelărit pe oștenii creștini ce capitulaseră.

Note

Legături externe
 Tiberiu Ciobanu. Cucerirea Timișoarei de către turci (Iulie 1552). Revista Agero
 Aniversare tristă pentru Timișoara: în 1552 s-a lăsat întunericul dominației otomane în Banat. Adevarul. 28 iulie 2012
 Istoria Timișoarei. Enciclopedia României

1552
Secolul al XVI-lea în Europa
Bătăliile Imperiului Otoman
Istoria Timișoarei
Timișoara
Secolul al XVI-lea în România
Ungaria Otomană

Asediul Timișoarei (1552)


Der Sülzhof ist ein zu Möckmühl im Landkreis Heilbronn im nördlichen Baden-Württemberg zählender Hof.

Lage

Der Sülzhof liegt etwas über fünf Kilometer westnordwestlich der Stadtmitte von Möckmühl auf etwa  nahe der Gemarkungsgrenze zu Billigheim in einem recht regelmäßigen, etwa einen Quadratkilometer großen Ackergeviert, das im Westen, Süden und Osten von Wald umgeben ist. Das Gelände fällt nach Osten ab und entwässert über den dort am Waldrand laufenden Sulzbach südwärts zur Jagst bei Siglingen. Der Hof wird durch einen Stichweg von der L 527 Möckmühl–Billigheim im Norden her erschlossen.

Geschichte
Nachdem es im Wald Äußere Sülz bei Möckmühl immer wieder zu Holzdiebstahl und Wilderei gekommen war, wurde dort auf Veranlassung des Oberförsters Schnieke ab 1851 eine Fläche von 300 Morgen gerodet und ein im Besitz der Stadt befindliches Hofgut mit 96 Hektar Ackerflächen angelegt. Die Äcker wurden im ersten Jahr von den Kleinbauern und Tagelöhnern bewirtschaftet, die die Rodung durchgeführt hatten. Nach dem Bau von Hofgebäuden und der Bohrung eines Brunnens 1854 wurde der Hof von der Stadt verpachtet. Als erster Pächter wird 1855 der Mennonit Samuel Schmutz genannt. 1873 gab es auf dem Hof einen Viehbestand von 6 Pferden, 34 Rindern, 9 Schweinen und 285 Schafen. Der Hof blieb bis 1970 im Besitz der Stadt Möckmühl, bevor diese das Anwesen für 1,25 Mio. DM an Heinrich Ehmann aus Neuhausen auf den Fildern verkauft hat, der den Hof von Pächtern bewirtschaften ließ.

Literatur
 Beschreibung des Oberamts Neckarsulm, Stuttgart 1881, S. 533/534 (Digitalisat bei https://digi.ub.uni-heidelberg.de).
 Erich Strohhäcker: Möckmühl – Bild einer Stadt. Stadtverwaltung Möckmühl, Möckmühl 1979, S. 230/231.

Bauwerk in Möckmühl
Ort im Landkreis Heilbronn
Gegründet 1851

Sülzhof (Möckmühl)


San Juan River may refer to:

North America

United States
 San Juan Creek, also called the San Juan River, located in Orange County, California
 San Juan Creek (Estrella River tributary) in San Luis Obispo County, California
 San Juan River (Colorado River tributary) in Utah, Colorado, and New Mexico in the United States, a tributary of the Colorado River

Mexico
 San Juan River (Tamaulipas) in Mexico,  states of Nuevo León and Tamaulipas
 San Juan River (Veracruz) in Mexico, state of Veracruz

Other places
 San Juan River (Guatemala), a tributary of the Pasión River
 San Juan River (Nicaragua), flows from Lake Nicaragua to the Caribbean Sea
 San Juan River (Vancouver Island), in British Columbia, Canada
 San Juan River (Dominican Republic)

South America
 San Juan River (Argentina)
 San Juan River (Chile)
 San Juan River (Colombia)
 San Juan River (Uruguay)
 San Juan River (Venezuela)

Asia
 San Juan River (Metro Manila) in the Philippines, a tributary of the Pasig River
 San Juan River (Calamba) in the Philippines, a tributary of Laguna de Bay

See also
 San Juan River Bridge, Manila, Philippines
 San Juan (disambiguation)

San Juan River


María Bonilla Picado (San José, 10 de abril de 1954) es una escritora, actriz, directora, guionista y profesora costarricense.

Biografía
Doctora en Estudios Técnicos y Estéticos del Teatro de la Universidad de París VIII, La Sorbona, profesora catedrática de la Universidad de Costa Rica en la Escuela de Artes Dramáticas, donde ha impartido las cátedras de Actuación, Puesta en Escena y Seminarios de Licenciatura y en la Maestría en Artes Escénicas y profesora de la Universidad Veritas en las carreras de Fotografía y Animación Digital en los cursos Semiótica de la imagen, Principios básicos de Actuación e Investigación Dirigida. Fue además, Directora de la Escuela de Artes Dramáticas y del Teatro Universitario de la Universidad de Costa Rica de 2005 a 2009, gestión en la que se inaugura la primera y única sede de ambas instituciones.

Actriz profesional desde 1974, exdirectora de la Compañía Nacional de Teatro (1982-1986) y directora teatral desde 1984, periodo en el cual ha ganado tres Premios Nacionales al Mejor Director (1997-1999 y 2000), trabaja regularmente como actriz y directora teatral en la Compañía Nacional de Teatro, el Teatro Universitario, el Teatro Nacional y grupos independientes, de entre los cuales, es la fundadora y actual directora del Teatro UBU.

Fue Directora del Programa Experimental de la Compañía Cal y Canto, de la Asociación Flamencos de Costa Rica, con la que, durante 6 años, dirigió un espectáculo anual de teatro, poesía, flamenco, música y proyecciones en el Teatro Nacional, así como co-organizar dos Festivales Internacionales de Flamenco en Costa Rica (2001 y 2003).

Pionera de los espectáculos que buscan la integración de poesía, teatro, danza contemporánea, flamenco, música, mimo y fotografía proyectada, ha producido dos espectáculos anuales desde 1998, en unión con: Colegio de Costa Rica, Centro Cultural de México, Centro Cultural de España, SI Productores, Dirección General de Cultura, entre otras instituciones nacionales. Entre las internacionales, ha producido este tipo de espectáculos en Estados Unidos (University of Irvine, California); México (Universidad Anáhuac, Maestría en Teoría Psicoanalítica, Casa de Refugio Citlaltepec), París, Francia, con l´école lacanienne de psychanalyse, entre otras.

Actriz, guionista, locutora, productora y directora de varias emisiones radiales y televisivas semanales, dedicadas a la cultura y al problema de género: Mujeres, en Radio Nacional; Siempre Juglares, en Radio Universidad; Panorama Cultural e Imagen Cultural, en los canales 7 y 13. Actriz, guionista, productora y directora de una serie de seis videos de la Caja Costarricense del Seguro Social dedicados al problema del adulto mayor y la jubilación.

Actriz en varios documentales y cortos de ficción: La Virgen de los Ángeles, dirección de Carlos Freer y Mientras la muerte duerme y La casa de las golondrinas, dirección de Alberto Moreno, así como en tres largometrajes: Gestación, dirigida por Esteban Ramírez,  La región perdida, dirigida por Andrés Heidenreich  y After Words, dirigida por Juan Feldman, en una producción norteamericana, con Marcia Gay Harden y Oscar Jaenada.

Estudios
 Licenciatura en Artes Dramáticas, Universidad de Costa Rica, 1977.
 Maestría en Estudios Técnicos y Estéticos del Teatro, Universidad de París VIII, La Sorbona, 1978.
 Doctorado en Estudios Técnicos y Estéticos del Teatro de la Universidad de París VIII, La Sorbona, 1980.

Premios
 Premio Nacional al Mejor Director-1997, Ministerio de Cultura.
 Premio Nacional al Mejor Director-1999, Ministerio de Cultura.
 Premio Nacional al Mejor Director-2000, Ministerio de Cultura.
 Nominación al Florencio Sánchez como Mejor Espectáculo Extranjero a La mujer que cayó del cielo, Asociación de Críticos, Uruguay.
 Premio Fernández Ferraz 2010 a su trayectoria como educadora, Instituto de Cultura Hispánica.
 En 2011 gana el Concurso Escena Viva, dramaturgia nacional, promovido por el Centro Cultural de España y la Compañía Nacional de Teatro.

Reconocimientos internacionales
Profesora invitada en Estados Unidos (University of California, Irvine y Berkeley); Canadá (Université Laval, Quebec); México (Universidad Anáhuac y Universidad Veracruzana); y conferencista invitada en Estados Unidos (Carnegie Mellon University, Pittsburg; Carroll College, Wisconsin); México (Casa Refugio y Editorial , Ciudad de México); Canadá (University of Montreal, Montreal).

Miembro de Tribunal de Tesis Doctoral en la Universidad Autónoma de Barcelona, España (julio de 2011).

Representante de Costa Rica en Congresos y Festivales Internacionales de Teatro, tanto como conferencista que como actriz y directora teatral con obra en escena en Uruguay, Chile, Perú, Cuba, Colombia, Venezuela, Aruba, Puerto Rico, México, Estados Unidos, Canadá, Bélgica, Francia, España, Grecia, Portugal, Noruega e Italia.

Bibliografía
Ha colaborado con revistas especializadas en teatro y arte en Costa Rica (Trazos, Escena, Revista Nacional de Cultura); Estados Unidos (Gestos, Latin American Drama Review, Diógenes); México (Pasodegato), así como en revistas de psicoanálisis en Costa Rica (Inscribir el psicoanálisis y Página Literal) y Francia (Claroscuro).

Autora de un libro de cuentos para niños, Violín de lata,  coautora de dos unidades didácticas para la Universidad Estatal a Distancia: Artes Dramáticas en la escuela y Recursos Audiovisuales,  de numerosas introducciones para publicaciones de poesía y teatro, de dos novelas publicadas en Costa Rica: Mujer después de la ventana y Al borde del aliento, otoño, de 2000 y 2002, esta última publicada por la Editorial de la Universidad de Costa Rica, con una reimpresión en 2010. En noviembre de 2006, la Editorial Tintanueva de la Ciudad de México, publicó su tercera novela, La actriz, y en diciembre de 2007, Ediciones Perroazul, su cuarta novela Hasta que la vida nos separe y en 2009, a raíz de que su obra teatral De cuyo nombre no puedo olvidarme ganara el Concurso Escalante Teatral, se publica y se lleva a la escena bajo la dirección de Carol Jiménez y producción del Centro Cultural de España, el Teatro Calle Ciega, el Teatro UBU y el Taller Nacional de Teatro.

Referencias

Enlaces externos
  Sitio oficial
  Artículo en SICultura
  Entrevista en Club de Libros
  Artículo en INAMU

Actrices de Costa Rica
Escritoras de Costa Rica
Guionistas de Costa Rica
Profesores de la Universidad de Costa Rica
Escritores en español del siglo XXI

María Bonilla Picado


ග්රස්
කොන්ස්ටලේෂන්

ග්රූස් තරු ලැයිස්තුව
කෙටි යෙදුම් gru
ජොරිටිං ග්රීස්
උච්චාරණය / ɡrʌs /, හෝ වාචිකව / ɡruːs /; genitive / ɡruːɪs /
දොඹකරයේ සංකේතවාදය
දකුණට එළඹීම 21h 27.4m සිට 23h 27.1m
උෂ්ණත්වය -36.31 සිට -56.39 ° දක්වා
Quadrant SQ4
වර්ග ප්රමාණය වර්ග 366 (45)
ප්රධාන තරු 8
බේයර් / ෆ්ලැම්ස්ටීඩ්
තරු 28
ග්රහලෝක සහිත තරු 6
3.00 m 3 ට වඩා තරු
10.00 pc (32.62 ly) ට තරු 1
ඉහළම තරුව α Gru (Alnair) (1.73m)
මෙසර් 0
උල්කාපාත වර්ෂාව
මායිම් වේ
ප්ස්ස්සිස් ඔස්ට්රිනස් තාරකා
මයිෙකෝස්පෝපියම්
ඉන්දු
ටූකානා
ෆීනික්ස්
මූර්ති ශිල්පියා
+ 34 ° සහ -90 ° අතර අක්ෂාංශවල දක්නට ලැබේ.
ඔක්තෝබර් මාසය තුළ 21:00 (ප.ව.
ග්රාස් (/ ɡrʌs /, හෝ වාචිකව / ɡruːs /) දකුණු අහසෙහි තාරකා මණ්ඩලයකි. එහි නම කැටයාවක් සඳහා ලතින් භාෂාවක්. පියෙටර් ඩර්ක්ස්සෝන් කේසර් සහ ෆ්රෙඩ්රික් ඩි හවුට්මන්ගේ නිරීක්ෂණයන්ගෙන් පෙට්රස් ප්ැන්චියස් විසින් සැළකෙන ලදි. ග්රස් පළමු වරට ප්රකාශයට පත් කරන ලද්දේ 1598 දී ප්ලාන්කියස් සහ ජොඩෝකස් හොන්ඩියස් විසින් ඇම්ස්ටර්ඩෑම්හි දී ප්රකාශයට පත් කරන ලද ආකාශයේ ග්රහලොව 35 ක් සෙන්ටිමීටරයේ දී ප්රකාශයට පත් කරන ලද අතර 1603 දී ජොහාන් බේයර්ගේ තරු ඇටලැසියා උමේනෝට්ර්රියා හි නිරූපණය කරන ලදී. ප්රංශ ගවේෂකයෙකු සහ තාරකා විද්යාඥ නිකොලස් ලුවී ඩි ලාකායිල් 1756 දී තාරකාවන් 1756 දී ඇති අතර සමහරක් කලින් අසල්වැසි තාරකා මණ්ඩලයට අයත් වේ. ග්රීස්, පව්වෝ, ෆීනික්ස් සහ ටුකනා යන ග්රහලෝකයන් "දකුණින් කුරුල්ලන්" යනුවෙන් හඳුන්වනු ලැබේ.
තරු තාරකාවේ දීප්තිමත්ම තාරකාව වන ඇල්ෆා ගෲස් Alnair ලෙස ද හැඳින්වෙන අතර එය සුදු පැහැති තරුව 1.7 ක් ලෙස පෙනේ. බීටා ග්රීස් යනු රතු දැවැන්ත විචල්ය තරුවක් වන අතර එය අවම වශයෙන් 2.3 හා අවම ප්රාග්ධනයේ විශාලත්වය 2.0 කි. ග්රහලෝක පද්ධතියක් ඇති පෘථිවියට සමීපතම තාරකාවලින් එකකි, රතු වාමන ග්රීසියේ 832 යනු පෘථිවි තාරකා පද්ධති සතුව පවතින ග්රහයන් සතුව ඇත. තවත් WASP-95-පෘථිවිය වටා අභ්යවකාශගත වන ග්රහලෝකයක් සෑම දවසකම. ග්රූස් හි දක්නට ලැබෙන ගැඹුරු ආකාශ වස්තූන් අතර ග්රහලෝකමය නිහාරිකාව IC 5148, ස්ප්රයර් ටයර් නිහාරිකාව ලෙසද, සහ ග්රියුස් ක්වේට් ලෙස හැඳින්වෙන අන්තර් ක්රියාකාරී මන්දාකිනි හතරක් සමන්විත වේ.ඉතිහාසය

ජොහාන් බේයර්ගේ උමේනෝට්රියා හි නිරූපණය කරන ලද "දකුණු කුරුල්ලන්"
ග්රූස් සෑදූ තාරකා මුලින් ම අසල්වැසි තාරකා මණ්ඩලයක් වන Piscis Austrinus (දකුණු මාළු) ලෙස සැලකෙන අතර, ගැමා ගෲස් මාළු වලිගය ලෙස දැකිය හැකිය. ලන්දේසි තාරකා විද්යාඥ පෙට්රස් ප්ලාන්සියස් විසින් ලන්දේසි තාරකා විද්යාඥයින් විසින් පළමු තාරකාව ලෙස අර්ථ දැක්වීය. දකුණු අහස නිරීක්ෂණයන් මත පදනම්ව නව අක්ෂර දොළොසක් නිර්මාණය කර ඇති අතර ලන්දේසි ගවේෂකයන් පීටර් ඩර්ක්ස්සෝන් කේසර් සහ ෆ්රෙඩ්රික් ඩි හවුට්මන් විසින් පළමු ලන්දේසි වෙළඳ ඊර්ස්ට් ෂිප්වාර්ට් ලෙස හැඳින්වෙන නැගෙනහිර කොදෙව් වලට. ග්රස් පළමු වරට ප්රකාශයට පත් වූයේ 1598 දී ඇන්ඩ්රොයිඩ් දී ප්ඩ්න්සිස් විසින් ජොඩෝකස් හොන්ඩියස් විසින් ප්රකාශයට පත් කරන ලද සෙන්ටිමීටර් 35 සෙ.මී. ආකාශ වස්තුවේ මුල්ම නිරූපනය වූයේ ජර්මානු කාටූන් ශිල්පී ජොහාන් බේයර්ගේ යුරේනෝට්රොට්රියා හි ජෝන් කායර්ගේ යුරේනෝමෝට්රියා හි ය. ඩෝ හවුට්මන් විසින් එම වසරේ දී ලන්දේසි නමින් ඩෙන් රයිගර් "ද හෙරොන්" යටතේ එම නෝට්ටුවෙහි ඇතුළත් කරන ලදී. එහෙත් බයර් විසින් ප්නන්සියස් හා හොන්ඩියස් අනුගමනය කලහ ග්රස්.
17 වන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේ දී තාරකා විද්යාඥයින්ට විකල්ප නමක් වන ෆීනිකොප්ටෙරස් (ලතින් ෆ්ලෙමින්ගෝ) යන කෙටියෙන් භාවිතා කෙරිණි. 1625 ගෝලීය ලන්දේසි ග්රීක නිෂ්පාදක Pieter van den Keere. තාරකා විද්යාඥයෙකු වන ඉයන් රිඩ්පත් විසින් මෙම පුද්ගලයන් දෙදෙනා සමග වැඩ කළ පැන්සිචස් මුලින් පැමිණියේය. ග්රාස් සහ ආසන්න තාරකා වල ෆීනික්ස්, ටූකානා සහ පව්ව යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ "දකුණු කුරුල්ලන්" ලෙසිනි.
ග්රූස් වලට අනුරූප වන තාරකා සාමාන්යයෙන් චීනයෙන් දැකිය හැකි තරම් ඈත දකුණකි. චීන තාරකා විද්යාවේ දී ගමා සහ ලම්බා ගෲස් පසිස්ස් ඔස්ට්රිනස්ගේ තරු සමග බැසිජු බැටළු හැඩයේ ඇස්ටරියාවට ඇතුළත් විය හැකිය. මධ්යම ඕස්ට්රේලියාවේ, හර්මන්න්ස්බර්ග් හි මෙහෙයුමක ජීවත් වූ ආර්ර්නර්ටා හා ලුරිටියා යන අය, අහසින් වෙන් වී ඇති අතර ක්ෂීරපථයට නැඟෙනහිරින් පිහිටි කඳුකර ප්රදේශ සහ නැගෙනහිරට ලුරිටිජා කඳවුරු නියෝජනය කරමින් අහසින් වෙන් වී ඇත. ඇල්ෆා සහ බීටා ගෲස්, ෆෝමල්හූත්, ඇල්ෆා පෝවෝනිස් සහ මාස්කාගේ තාරකා යන සියල්ලම අරර්ර්නෙට් විසින් ප්රකාශ කර ඇත.
ලක්ෂණ
ග්රස් මායිම් වන්නේ උතුරු පැත්තට පිස්කිස් ඔස්ට්රිනියස්, ඊසාන දෙසින් මූර්ති ශිල්පියෙකු, නැඟෙනහිර ෆීනික්ස්, දකුණට ටූකානා, නිරිත දෙසින් ඉන්දුස්, බටහිරට මයික්රොස්කොපින්. බයර්, ඔහුගේ උමේනෝට්රියා හි ගෲස් සඳහා මාර්ගය සකස් කිරීමට Piscis Austrinus හි කෙළින්ම කෙළේය. වර්ග අඩි 366 ක් ආවරණය වන පරිදි, එය ප්රමාණයේ නවීන තාරකා 88 ක් 45 වන ස්ථානයට පත් කර ඇති අතර රාත්රි අහසෙන් 0.887% ක් ආවරණය කරයි. 1922 දී අන්තර්ජාතික තාරකා විද්යා සංගමය විසින් අනුගමනය කරන ලද පරිදි තාරකා විද්යාව සඳහා වු තුන් අකුරු සංක්ෂිප්තය "Gru" වේ. 1930 දී යුගෙන් ඩෙල්ටෝර් විසින් පිහිටුවන ලද නිල තාරක සීමාවන් 6 කාණ්ඩයේ බහුඅසසයක් ලෙස අර්ථ දැක්වීය. සමකක්ෂික ඛණ්ඩාංක පද්ධතියේ, මෙම මායිම්හි දකුණු මායිම් සම්බන්ධීකරණ සමීකරණවලදී 21h 27.4m හා 23h 27.1m අතර වේ. රේඛීය ඛණ්ඩාංක අතර -36.31 ° සහ -56.39 ° අතර වේ. ග්රීස් පිහිටා ඇත්තේ දුර ඈත දකුණින් පිහිටා ඇති බ්රිතාන්ය ඇල්ස් සහ උතුරු ඇමරිකාවේ නිරීක්ෂකයන් විසින් දැකිය හැකි වුවත් ෆ්ලොරිඩා හෝ කැලිෆෝනියාවේ සිට එය පහසුවෙන් දැකිය හැකි වුවද; සමස්ත තාරකා විද්යාව 33 ° N නිරීක්ෂණ දකුණු පැත්තට නිරීක්ෂකයන්ට දැක ගත හැකිය.
විශේෂාංග
තරු
ග්රහ තාරකාව එය පියවි ඇසින් දැක ගත හැකිය
ක්සිසර් සහ ඩි හවුට්මන් තරු තරු දොළොස් දෙනා තාරකා විද්යාඥයින්ට පවරන ලදි. බයර් තම ග්රන්ථයෙහි ගෲ දර්ශනය කලේය. එහෙත් එහි තරු බෙයර් නම් නියම නොකළේය. ප්රංශ ගවේෂකයෙකු සහ තාරකා විද්යාඥ නිකොලස් ලුවී ඩි ලාකායිල් විසින් 1756 දී ෆි හි සිට ඇල්ෆා යනුවෙන් නම් කරන ලදී. 1879 දී ඇමරිකන් තාරකා විද්යාඥයෙකු වන බෙන්ජමින් ගුඩුඩ් විසින් කකා, නූ, ඔමිසන් සහ ෂී එකතු කරන ලදී. ලැකාල්, ඔවුන් ඉතා දුර්වල ලෙස සලකන අතර, ගුලාස් එසේ සිතුවේය. Xi Gruis මුලින්ම මයික්රොකොපියම් තුළ තැන්පත් කර තිබුණි. අනෙක් අතට, ගෝල්ඩ් ලකයිල්ගේ සිග්මා බැස ගියේ ඉතා අඳුරු බවය.
ග්රස් කිහිපයක් දීප්තිමත් තරු කිහිපයක් ඇත. වම් පසින් සලකුණු වන ඇල්ෆා ග්රීස්, පෘථිවියේ සිට ආලෝක වර්ෂ 101 ක් පමණ දුරින් වර්ණාවලි වර්ගයේ B6V සහ නිවර්තන ආලෝක ප්රමාණය 1.7 ක් වන අතර නිල් පැහැයෙන් යුත් තරුවකි. එහි සාම්ප්රදායික නාමය වන අන්නර් යනු "දීප්තිමත් තැනැත්තා" යන අර්ථය "ග්රීස්" හි දීප්තිමත්ම තාරකාව ලෙස සලකනු ලැබේ. (අරාබි වරුන් විසින් මාළු වලිගය ලෙස දීප්තිමත්ම තාරකාව ලෙස එය දුටුවේය. එහෙත් ආර්නර් අන්නර් 380 වාරයක් දීප්තිමත් වන අතර සූර්යයාගේ විෂ්කම්භය 3 ගුණයක් පමණ වේ. ඇලනියර් සිට බටහිරට අංශක 5 ක් පමණ දුරින්, ක්රේන් ගේ හදවත නිරූපනය වන්නේ බීටා ග්රිස්, M5III වර්ණාවලියේ වර්ගයේ රතු දැවැන්තයා ය. පෘථිවියේ සිට ආලෝක වර්ෂ 170 ක් පමණ පිහිටා ඇති සිකුරු ග්රහයා 0.8 ක තාරකා විද්යාත්මක ඒකක (AU) විෂ්කම්භය ඇත. එය 2.3 හි අවම විශාලත්වය සහ 2.0 උපරිම පරිමාවකින් යුත් විචල්ය තාරකාවක් වේ. ෆොනල්හූට් හරහා පෙගසස් ග්රේට් චතුරස්රයේ සිට ඇති පරිකල්පන රේඛාව Alnair සහ Beta Gruis වෙත යොමු කරනු ඇත.
කොන්ක්රීට් ඇති වයඹ දෙසට සැතපුම් හා දොඹකරයේ ඇසේ සලකුණු කිරීම ගම්මා ගෲස්, පෘථිවියෙන් ආලෝක වර්ෂ 211 ක් පමණ දුරින් වර්ණාවලියේ වර්ගයේ B8 III හා නිල් පැහැයෙන් යුක්ත වේ. අල් ඩනාබ් ලෙසද හැඳින්වේඑය එහි හයිඩ්රජන් වායුව විස්ථාපනය කර ඇති අතර එය සිසිල් කිරීම සහ පුළුල් කිරීම ආරම්භ කර ඇත, එය එය රතු යෝධයෙකු බවට පරිවර්තනය කරනු ඇත.
ග්රස් හි නිරුවත් ඇස්වල ද්විත්ව තාරකා කීපයක් ඇත. ඇලීනියර් සහ බීටා සමඟ ත්රිකෝණයක් සෑදීම ඩෙල්ටා ගෙයියස් යනු දෘෂ්ය ද්විත්වයකි. එහි කොටස්-ඩෙල්ටියා 1 සහ ඩිටේටා 2 යන කොටස් 45 ක් වෙන් කර ඇත. ඩෙල්ටයාව පෘථිවියේ සිට ආලෝක වර්ෂ 309 ක් වන අතර වර්ණාවලි වර්ගයේ G7III ප්රමාණයෙන් යුත් කහ පැහැති දැවැන්තයෙකි. ඩෙල්ටේ 2 යනු පෘථිවියෙන් ආලෝක වර්ෂ 325 ක් වන අතර එහි විශාලත්වය 3.99 සහ 4.2 අතර විශාලත්වය අතර M4.5III වර්ණාවලි වර්ගයේ M4.5III සහ රක්තමිතික විචලතාවකි. එහි ස්කන්ධය මෙන් තුන් ගුණයක් හා අපගේ සූර්යයාගේ විෂ්කම්භය 135 ගුණයක් පමණ වේ. Mu 1 හා Mu2 වලින් සමන්විත Mu Muis වලින් සමන්විත වන අතර එය දෘශ්ය ද්විත්ව - තරු දෙකම වර්ණාවලි ආකාරයේ G8III වර්ණ ග්රහයා ය. එය 2.500 පමණ පෘථිවි උෂ්ණත්වය සමඟ සෙන්ටිමීටර මෙන් 2.5 ගුණයක් තරම් විශාල වේ. පෘථිවියේ සිට ආ.ව. 275 ක් පමණ දුරින් පෘථිවියේ සිට ආලෝක වර්ෂ 265 ක් ඈතින් පිහිටා ඇති අතර Mu2 ද්රවයෙන් 5.11 ප්රමාණයේ දීප්තිමත් වේ. Pi Gruis, විචල්ය සංරචකයක් සහිත දෘෂ්ය ද්විත්වයක් Pi1 Gruis සහ Pi2 වලින් සමන්විත වේ. Pi1 යනු පෘථිවියේ සිට ආ.ව. ආලෝක වර්ෂ 532 ක් පමණ වන අතර වර්ණාවලි වර්ගයේ S5 වර්ණාවලි මාදිලියක් වන අතර එය දින 5.31 සිට 7.01 දක්වා විශාලත්වයෙන් යුක්ත වේ. පෘථිවිය නරඹන්නාට දීප්තිමත්ම S-පංතියේ තාරකාවකි. එය සම්භාව්ය මාදිලිය 10.9 ක් සහිත සම්භාව්ය තාරකාවක් ඇත. හිරු මෙන් සමාන ගුණාංග සහිත, වර්ණාවලි වර්ගයේ G0V කහ ප්රධාන අනුඛණ්ඩ තාරකාවකි. මෙම යුගලය ද්විමය ක්රමයක් සෑදිය හැක. Pi2 යනු පෘථිවියේ සිට ආලෝක වර්ෂ 130 ක් පමණ දුරින් පිහිටි වර්ණාවලි වර්ගයක් වන F3III-IV ය. බොහෝවිට එහි 5.6 ක ප්රමාණයට සාපේක්ෂව වඩා දීප්තිමත් වේ. දක්ෂිනාංශිකයා සලකුණ වන්නේ ටෙටා ග්රීස් ය. තවත් ඩබල් තාරකාවක් ඩෙල්ටා 1 හා ඩෙල්ටා 2 ට නැඟෙනහිරින් 5 ක් පමණ උසින් පිහිටා ඇත.
RZ ග්රීස් යනු ද්විතියික පද්ධතියේ 12.3 වන පරිණාමීය පරාසයක ද්විමාන ක්රමයක් වන අතර 13.4 ක් වන විට එය 13.4 ක් වන අතර, එය සුදු වාමන සහ ප්රධාන අනුක්රමික තාරකාවක් වන අතර එකිනෙකා වටා පරිභ්රමණය වේ. එය අස්ථිර ධ්රැව පද්ධතියේ UX Ursae Majoris උප කාණ්ඩයට අයත් වේ. එය ඩොනර් තාරකයෙන් ද්රව්යය සුදු පැහැති වාමනය වන අතර එහි සංරචක තාරකාවන්ගේ වර්ණ ගැන්වෙන චක්රයේ ඇති තැටියකි. ඩොනර් තරුව වර්ණාවලි වර්ගයේ F5V ලෙස ගණනය කර ඇතත්, පද්ධතිය දුර්වලව වටහාගෙන ඇත. මෙම තාරකාවලට අවිනිශ්චිතභාවයට පත්වී පසුව නැවත නිශ්චය කර ඇති නෝන්වලට වඩා බොහෝ දුරට සමාන වර්ණාවලියක් ඇතත් ඒවා පුපුරා ගොස් නැත. එක්සත් ජනපදයේ විචල්ය ස්ටාර් නිරීක්ෂකයෝ අනාගත සිදුවීම් සඳහා ඒවා නිරීක්ෂණය කිරීම නිර්දේශ කරති. ග්රීස් V-1 ලෙස හැඳින්වෙන සී.ඊ. ග්රීස් යනු සුදු වාමන හා ඩෝනර් තාරකාවක් වන අතර, එය (18-21) තරු පද්ධතියේ දුර්වලතාවයකි. මේ අවස්ථාවේ දී දෙදෙනා ඉතා සමීපව සිටිති. ධ්රැවීය ලෙස හඳුන්වන, ඩෝනර් තාරකාවේ ද්රව්යය සුදු වාමන වටා ආරෝපණ තැටියක් සෑදෙන්නේ නැත.
තාරකා පද්ධති සතුව ග්රහලෝක පද්ධති ඇත. ටාව් ග්රීස් යනු ආලෝක වර්ෂ 106 ක් පමණ දුරින් පිහිටා ඇති 6 ක විශාල තාරකාවක්. එය ප්රධාන අනුක්රම තාරකාවක් විය හැකිය හෝ එය පුළුල් වන අතර එය සිසිල් වන ලෙස අනුක්රමයෙන් ඉවත් වීමට පටන් ගනී. වර්ෂ 2002 දී ග්රහලෝක සම්භවයක් ඇති තාරකාවක් සොයා ගන්නා ලදී. HD 215456, HD 213240 සහ WASP-95 යනු ග්රහලෝක දෙකක්, ග්රහලෝකයක් සහ දුරස්ථ රතු වාමනාවක් ඇති අතර, උණුසුම් බ්රහස්පති ග්රහයා පිළිවෙළින් සොයා ගන්නා ලද කහ පැහැති සූර්ය තාරකාවන්ය. මෙම අවසන් WASP-95b-හිරු වටා කක්ෂය සම්පූර්ණ වන්නේ දින දෙකක් පමණි. Gliese 832 යනු ආලෝක වර්ෂ 16.1 ක් ඈතින් පිහිටි වර්ණාවලි වර්ගයේ M1.5V සහ දෘශ්ය විශාලත්වය 8.66 ක් පමණ වේ. එබැවින් එය සෞරග්රහ මණ්ඩලයේ ආසන්නතම තාරකාවකි. ග්ලිසී 832 දී බ්රහස්පති ග්රහයා වැනි පෘථිවි ග්රහලෝකය - 9.4 ± 0.4 වසරක් පුරා රතු වාමන ග්රහයකු වටා පරිභ්රමණය කළ විට 2008 දී සොයා ගන්නා ලදී. WISE 2220-3628 යනු වර්ණාවලි වර්ගයේ Y වර්ගයේ දුඹුරු වළල්ලක් වන අතර එබැවින් සිසිල් තරු වලට සමාන වස්තු ප්රසිද්ධයි. එය පෘථිවියෙන් ඈත ආලෝක වර්ෂ 26 ක් පමණ ගණනය කර ඇත.ගැඹුරු ආකාශ වස්තු
IC 5148, එල් සිලාවේ නව තාක්ෂණික දුරේක්ෂය මත ESO Faint Object Spectrograph and Camera (EFOSC2) මගින් විදහා දක්වන ලද අමතර ටැබ් නිහාරිකාව
අමතර ටයර් නිහාරිකාව ලෙස හැඳින්වෙන, IC 5148 යනු ලම්බා ගෲස් සිට බටහිර දෙසට බටහිර දෙසින් පිහිටි ග්රහ මණ්ඩලයේ නිහාරිකාවකි. ආලෝක වර්ෂ 3000 ක් ඈතින් පිහිටි එය පෘථිවි ග්රහයාගේ සුපිරි ව්යාප්තියේ වේගවත්ම ව්යාප්තියයි.
ග්රීස් කයිරට් ලෙස හැඳින්වෙන ටෙටා ගෲස් ඊසාන දෙසින් ඊසාන දෙසින් පිහිටා ඇත. මෙම මන්දාකිණි NGC 7552, NGC 7590, NGC 7599, සහ NGC 7582, NGC 7599, සහ NGC 7582 අතර වේ. මෙම මන්දාකිනි තුනෙහි අහසක් පමණ ආකාශ කලාපයක් ආවරණය කර ඇති අතර ඇතැම් විට ඒවායේ විශාල ලිහිල් කොටස්වල කොටසක් ලෙස සමහර විට "Grus ත්රිත්ව" ලෙස හැඳින්වේ. මන්දාකිණි සමූහය 1459 ග්රාස් සමූහය ලෙස හැඳින්වේ. NGC 7552 සහ 7582 ඉහළ තාරකාභෞතික ක්රියාකාරකම් ප්රදර්ශනය කරයි; මෙම අන්තර්ක්රියාකාරිත්වයේ සිට බලයට පත්වන බලවේගයන් නිසා මෙය පැන නගී. Piscis Austrinus සමඟ ග්රාස්හි මායිමේ පිහිටා ඇත. IC 1459 යනු සුවිශේෂී E3 යෝධ elliptical චක්රාවාටයකි. එය වේගයෙන් ප්රතිරෝධී වන තරු හරය සහ එහි පිටත ෂෙල් වෙඩි හා රැළි සහිත වේ. මන්දාකිණිය 11.9 ක් වන අතර එය ආලෝක වර්ෂ මිලියන 80 ක් පමණ දුරින් පවතී.
NGC 7424 යනු 10.4 ක දෘෂ්ය ප්රමාණයකින් යුත් සර්පිලාකාර මන්දාකිණියක්. ග්රෘස් ත්රිත්වයේ බටහිර දෙසට අංශක 4 ක් පමණ පිහිටා ඇත. දුරින් ආලෝක වර්ෂ මිලියන 37.5 ක් පමණ විෂ්කම්භයකින් යුක්තයි. එය ආලෝක වර්ෂ 100,000 ක් පමණ වේ. එය හොඳින් අර්ථ දක්වා සර්පිලාකාර අවි සහ ක්ෂීරපථයට සමාන ය. NGC 7424 දී උච්ච ශුන්ය එක්ස් කිරණ ප්රභවයන් සහ එක් සුපර්නෝවා දෙකක් නිරීක්ෂණය කර ඇත. 2001 දී ස්කන්ධ 2001 දී සොයා ගන්නා ලද අතර එය වර්ගයේ IIb සුපර්නෝවා ලෙස වර්ගීකරණය කරන ලද අතර, මුලදී දුර්වල හයිඩ්රජන් රේඛාවක් පෙන්නුම් කළ නමුත් එම විමෝචනය පසුව හඳුනාගත නොහැකි විය. ඔක්සිජන්, මැග්නීසියම් සහ කැල්සියම් රේඛා මගින් ආදේශ කරනු ලැබූ අතර අනෙකුත් විශේෂ ලක්ෂණ ද ටයිබ් ඉබ් සුපර්නෝවා හි වර්ණාවලියකට සමාන විය. වර්ණාවලි වර්ගයේ F, A හෝ B යන වර්ණ තාරකාව SN 2001ig වෙත ඉතිරි වූ ද්විමය සහායකයා යැයි සිතිය හැකිය.
ඇලනියර් අසල පිහිටා ඇති NGC 7213, පෘථිවියෙන් ආලෝක වර්ෂ මිලියන 71.7 ක් ඈතින් පිහිටා ඇති සයිෆර්ට් චක්රාවාටයෙන් වර්ගයේ 1 වර්ගයේ ය. එහි පැහැදිලිව පෙනෙන ප්රමාණය 12.1 කි. දෘශ්ය ආලෝකය තුළ ඇති දුර්වලතාවයක් දක්නට ලැබෙන අතර එය ආලෝක වර්ෂ 64000 ක් පමණ දිගු ගෑස් සිලිකාවක් ඇතුළත අයනීකෘත හයිඩ්රජන්හි බාධා ඇතිවන රටාවන් සමඟ දිගු තරංග ආයාමයන් දෙස බලන විට ගැටුමක් හෝ ඒකාබද්ධ වීමක් දක්නට ලැබේ. එය මන්දාකිණි දහයක් කාණ්ඩයේ කොටසකි.බලන්න

ග්රස් (චීන තාරකා විද්යාව)
ග්රස් වල තරු නම් ලැයිස්තුවක්
සටහන්
33 ° N සිට 53 ° N අතර නිරීක්ෂකයන්ට ක්ෂිතිජයට ඉහළින් ඉහළට නැඟී ඇති අතර තරු අංශක අංශක කිහිපයක තාරකාවන් සියළුම අභිප්රායන් හා අරමුණු නොසලකා හැරිය හැක.
පරිශීලන
"ග්රස්, කොන්ස්ටලේෂන් මායිම්". කොන්ස්ටලේෂන්. ජාත්යන්තර තාරකා විද්යා සංගමය. නැවත සමීක්ෂණයට ලක්වූ 2013 නොවැම්බර් 19.
රිඩ්පාට්, ඉයන්. "ග්රාස්". ස්ටාර් කතා. ස්වයං ප්රකාශිතයි. Retrieved 8 පෙබරවාරි 2014.
රිඩ්පාට්, ඉයන්. "බයර්ගේ දක්ෂිණ තරු චැට්". ස්ටාර් කතා. ස්වයං ප්රකාශිතයි. සම්ප්රවේශය 18 අගෝස්තු 2013.
රිඩ්පාට්, ඉයන්. "ෆ්රෙඩ්රික් ඩි හවුට්මන්ගේ නාමාවලිය". ස්ටාර් කතා. ස්වයං ප්රකාශිතයි. නැවත පිරවූ 2013 අගෝස්තු 15.
මුවර්, පැට්රික් (2000). රාත්රී අහස දිහා බැලීම දිගේ කේම්බ්රිජ්, එක්සත් රාජධානිය: කේම්බ්රිජ් විශ්ව විද්යාල මුද්රණාලය. p. 48. ISBN 978-0-521-79390-2.
ජොන්සන්, ඩයෑන් (1998). ඇබෝර්ජිනල් ඕස්ට්රේලියාවේ රාත්රී අහස: නෝච්චිය. ඩාලින්ටන්, නිව් සවුත් වේල්ස්: සිඩ්නි විශ්ව විද්යාලය. 70-72 පි. ISBN 1-86451-356-X.
බග්නල්, පිලිප් එම් (2012). ස්ටාර් ඇට්ලස් කොම්පැණිය: කොන්ස්ටලේෂන් ගැන ඔබ දැනගත යුතු දේ. නිව් යෝර්ක් නිව් යෝර්ක්: ස්ප්රපර්. p. 232. ISBN 1-4614-0830-X.
රසල්, හෙන්රි නොරිස් (1922). "කොන්ස්ටලේෂන් සඳහා නව ජාත්යන්තර සංකේත". ජනප්රිය තාරකා විද්යාව. 30: 469. Bibcode: 1922PA ..... 30..469R.
මුවර්, පැට්රික් (2001). දූරකථනයෙන් තොරව තාරකා විද්යාව. කේම්බ්රිජ්, එක්සත් රාජධානිය: කේම්බ්රිජ් විශ්ව විද්යාල මුද්රණාලය. p. 99. ISBN 0-521-79445-5.
රිඩ්පාට්, ඉයන්. "කොන්ස්ටලේෂන් ඇන්ඩ්රොමීඩා-ඉන්දුස්". ස්ටාර් කතා. ස්වයං ප්රකාශිතයි. සම්ප්රවේශය 1 අප්රේල් 2014.
නොබෙල්, එඩ්වඩ් බී. (1917). "ෆ්රෙඩ්රික් ඩි හවුට්මන්ගේ දක්ෂිණ ස්ටාර්ස්ගේ නාමාවලිය සහ දකුණු කොන්ස්ටලේෂන් සම්භවය". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 77 (5): 414-32 [430]. Bibcode: 1917MNRAS..77..414K. doi: 10.1093 / mnras / 77.5.414.
වාගන්, මෝටන් (2003). අහිමි තරු: ජොහැනස් බේයර්, නිකලස් ලුයි ඩී ලැකායිල්, ජෝන් ෆ්ලැම්ස්ටීඩ් සහ අන්ඩ්රි. බ්ලැක්ස්බර්ග්, වර්ජිනියා: මැක්ඩොනල්ඩ් සහ වුඩ්වඩ් ප්රකාශන සමාගම. 360-62 පිටුව. ISBN 978-0-939923-78-6.
"ඇල්ෆා ග්රීස් - ඉහල නිශ්චිත චලිත තරුවක්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 2013 දෙසැම්බර් 1.
කලර්, ජේම්ස් බී. "අල් නයිර්". තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. Retrieved 2013 දෙසැම්බර් 1.
මෝට්ස්, ලොයිඩ්; නටසන්සන්, කැරල් (1991). කොන්ස්ටලේෂන්: රාත්රී අහස කෙරෙහි උද්යෝගිමත් මඟ පෙන්වීමක්. එක්සත් රාජධානිය, ලන්ඩන්, ඔර්වම් ප්රෙස්. p. 370. ISBN 978-1-85410-088-7.
"බීටා ග්රීස් - ස්පුලේෂන් විචල්ය තරුව". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 2013 දෙසැම්බර් 1.
කලර්, ජේම්ස් බී. "බීටා ගෲස්". තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. Retrieved 2013 දෙසැම්බර් 1.
"ගැමා ග්රීස්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved December 4, 2013.
කලර්, ජේම්ස් බී "අල් ඩනාබ්". තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. Retrieved December 4, 2013.
"HR 8556 - ද්විත්ව පද්ධතියේ තරුව". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
කලර්, ජේම්ස් බී. "ඩෙල්ටා ගෲස්". තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. ලබාගත් තොරතුරු 26 ජනවාරි 2014.
වොට්සන්, ක්රිස්ටෝෆර් (2009 අගෝස්තු 25). "ඩෙල්ටා 2 ග්රීස්". AAVSO වෙබ් අඩවිය. විචල්ය ස්ටාර් නිරීක්ෂකයන්ගේ සංගමය. සම්ප්රවේශය 18 ජනවාරි 2014.
කලර්, ජේම්ස් බී. තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. ලබාගත් තොරතුරු 26 ජනවාරි 2014.
"HR 8486". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
"HR 8488". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
ඔටෙරෝ, සෙබස්තියන් ඇල්බර්ටෝ (2011 ජූනි 20). "පී 1 ග්රීස්". AAVSO වෙබ් අඩවිය. විචල්ය ස්ටාර් නිරීක්ෂකයන්ගේ සංගමය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
"පී 1 ග්රීස් - එස් ස්ටාර්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
පූසූටෝ, එස් .; ජෝරසන්, ඒ .; කෘසැල්ෙබ්ස්, පී .; චෙස්නෝ, ඕ; ඔහාකා, කේ .; කිවිරන්බැච්, ඒ .; ලෝපස්, බී. (2008). අර්ධ-නිශ්චිත S-වර්ගය තරුව π 1 ග්රිසස්හි ආසන්න සමීකරණ පරිසරය. තාරකා විද්යාව හා තාරකා භෞතික විද්යාව. 482 (2): 561-74. arXiv: 0803.3077 ඉක්මණින් ප්රවේශ විය හැක. Bibcode: 2008A & A ... 482..561S. doi: 10.1051 / 0004-6361: 20078306.
"LTT 8994 - ඉහළ නිසි චලිත ස්ටාර්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.රම්සේ, ගැවින්; ක්රෝපර්, මාක් (2002). "Polar CE Gru" හි ප්රථම X-ray නිරීක්ෂණයන් (PDF). රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 335 (4): 918-22. arXiv: astro-ph / 0205102 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. Bibcode: 2002MNRAS.335..918R. doi: 10.1046 / j.1365-8711.2002.05666.x.
"Tau1 Gruis - ඉහළ නිසි චලිත ස්ටාර්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 11 පෙබරවාරි 2014.
ජෝන්ස්, ආර්. පෝල්; බට්ලර්, හියු ආර්. ඒ; ටිනි, සී ජී; මාර්සි, ජෙෆ්රි එච්; පැනි, ඇලන් ජේ .; මැකාති, ක්රිස්; කාටර්, බ්රැඩ් ඩී. (2003). "ටී 1 ග්රීස්" වටා කක්ෂයක පිහිටි Exoplanet. රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 341 (3): 948-52. arXiv: astro-ph / 0209302 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. Bibcode: 2003MNRAS.341..948J. doi: 10.1046 / j.1365-8711.2003.06481.x.
නගරාධිපති, එම්. et al. (2011). "හාර්ප්ස් දක්ෂිණ අතිරේක සූර්ය ග්රහයන් සඳහා XXXV, සුපිරි පෘථිවි හා නෙප්චූන්-ස්කන්ධ ග්රහලෝකවල සිදුවීම්, ස්කන්ධ ව්යාප්තිය හා කක්ෂීය ගුණාංග" සොයන්න. arXiv: 1109.2497Freely accessible [astro-ph.EP].
Mugrauer, M .; නියූයූසර්, ආර් .; සීෆාෆ්ට්, ඒ .; මැෂෙ, ටී .; ගෙන්දර්, ඊ. (2005). "එක්ස්පෝලන්නේට් සත්කාරක තරු" අතර නව විහිදුම් ද්විත්වයන් හතරක්. තාරකා විද්යාව හා තාරකා භෞතික විද්යාව. 440 (3): 1051-60. arXiv: astro-ph / 0507101Freely accessible. Bibcode: 2005A & A ... 440.1051M. doi: 10.1051 / 0004-6361: 20042297.
හෙල්බි, කොල්; ඇන්ඩර්සන්, ඩී. කොලියර් කැමරන්, ඒ .; ඩෙල්ස්, එල්; ගිලන්, එම් .; ජෙජින්, ඊ .; ෙලන්ඩ්, එම්; මැක්ෙක්ඩඩ්, පීඑෆ්එල්; පෙපී, එෆ් .; Pollacco, D .; ක්ෙලෙලෝස්, ඩී; සෙගාන්සන්, ඩී; ස්මාල්ලි, බී; ස්මිත්, ඒඑම්එස්; සවුත්වර්ත්, ජේ .; ටියුරිඩ්, ඒ.එච්.එම්.ජේ .; උඩු, එස් .; බටහිර, ආර්.ජී. (2014). "WASP-දකුණ, ඊලර් සහ TRAPPIST: WASP-95b සිට WASP-101b සිට උණුසුම් ජුපිටර් දක්වා සංක්රමණය". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 440 (3): 1982-92. arXiv: 1310.5630Forely accessible. Bibcode: 2014MNRAS.440.1982H. doi: 10.1093 / mnras / stu410.
ෙබලි, ජ .; බට්ලර්, ආර්. ටිනි, සී ජී; ජෝන්ස්, එච්.ආර්.ඒ .; ඕ'උල්, එස් .; කාටර්, බී ඩී; මාර්සි, ජී. ඩබ්. (2008). "බ්රහස්පතිගේ ග්රහයා ග්රහයා ගුරුත්වාකර්ෂණයෙන් යුත් ග්රහයෙක්" ඇස්ට්රොෆිසිකල් ජර්නලය. 690 (1): 743-47. arXiv: 0809.0172 බ්රවුසරය. බොක්සිං: 2009ApJ ... 690..743B. doi: 10.1088 / 0004-637X / 690/1/743.
කිරර්පැට්රික්, ජේ.ඩී. ජෙලිනෝ, සී.ආර් .; කුෂින්, එම් සී; වේස්, ජී එන්; ගි්රෆිත්, ආර්. ස්ට්රෝටස්, එෆ් එච්; මාර්ෂ්, කේ ඒ; රයිට්, එච් එල්; අයිසන්හර්ඩ්ට්, පී. ආර්. මැක්ලීන්, අයි. එස්; මේනර්, ඒ කේ; බර්ගසර්, ඒ. ටිනි, සී ජී; පාකර්, එස් .; Salter, G. (2012). "තවදුරටත් ස්ෙපැක්ෙබල් වර්ගෙය්" Y "නිර්වචනය කිරීම සහ ක්ෙෂේත බුදු අඟුටු ස්කන්ධෙය් කියාකාරිෙය් අඩු ස්කන්ධය පරීක්ෂා කිරීම". ඇස්ට්රොෆිසිකල් ජර්නලය. 753 (2): 156. arXiv: 1205.2122 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. Bibcode: 2012ApJ ... 753..156K. doi: 10.1088 / 0004-637X / 753/2/156.
ESO (2012). "කොස්මිමීස් ස්පෙර්ල් ටයර් සිට න්යෂ්ටික මල් වගාව". සතියේ පින්තූරය. යුරෝපීය දකුණු නිරීක්ෂණාගාරය. Retrieved 6 පෙබරවාරි 2014.
ස්ට්රීචර්, මැග්ඩා (2010 දෙසැම්බර්). "ග්රස් - අලංකාර ස්ටාර්රි කුරුල්ලා" (PDF). ඩුප්ස්කි ප්රීතියෙන්. දකුණු අප්රිකාවේ තාරකා විද්යා සංගමය. 56-59 පි. Retrieved 7 පෙබරවාරි 2014.
බකිච්, මයිකල් ඊ (2010). 1,001 මිය යනවාට පෙර සැරිසරන අරුම පුදුම පුදුමය. නිව් යෝර්ක්, නිව් යෝර්ක්: ස්ප්රපීර් සයන්ස් + බිස්නස් මීඩියා, LLC. p. 334. ISBN 978-1-4419-1777-5.
Koribalski, Bärbel (1996). "ග්රස්-ක්වාටේට්". නැවත ලබා ගත් 28 ජනවාරි 2014.
ඔමෙරා, ස්ටීවන් ජේම්ස් (2013). ගැඹුරු ස්කෑන් සමාගම්: දක්ෂිණ මැණික්. නිව්යෝර්ක්: නිව් යෝර්ක්, කේම්බ්රිජ් සරසවියේ මුද්රණාලය. 418-26 පිටු. ISBN 978-1-107-01501-2.
වර්ඩොයි ක්ලෙයියන්, ගිජ්ස් ඒ; වැන් ඩර් මරේල්, රෝලන්ඩ් පී .; කැරොලෝ, සී. ඩි සේව්ව්, පී. ටිම් (2000). "අයනීකෘත ගෑස් තැටියේ හබ්ල් අභ්යවකාශ දුරේක්ෂය සිට 1459 දී IC 1459 හි කළු කුහර". තාරකා විද්යා ජර්නලය. 120: 1221-37. arXiv: astro-ph / 0003433Freely accessible. Bibcode: 2000AJ .... 120.1221V. doi: 10.1086 / 301524.
"IC 1459 - ලයින්-වර්ගයේ ක්රියාකාරී ගැලැක්සි නියුටියූස්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 7 පෙබරවාරි 2014.
"NGC 7424 - මන්දාකිනි සමූහයේ ග්ලාස්කි". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 4 පෙබරවාරි 2014.
නෙමිරෝෆ්, ආර් .; බොනෙල්, ජේ. එඩ්ස්. (2013 ජනවාරි 8). "ග්රාහක ස්පර්ශක ගැලැක්සි NGC 7424". තාරකා විද්යාව පින්තූර දිනය. නාසා. Retrieved 4 පෙබරවාරි 2014.
සොරීියා, ආර් .; කුන්සික්, එස් .; ෙබෝඩරික්, ෙජ්. රයිඩර්, එස් ඩී (2006). "NGC 7424 සහ එහි අලුතින් සොයාගත් ULXs වල බහු පාර්ශ්වීය අධ්යයනය". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 370 (4): 1666-76. arXiv: astro-ph / 0606080Freely accessible. Bibcode: 2006MNRAS.370.1666S. doi: 10.1111 / j.1365-2966.2006.10629.x.
මොවුන්, ජෝසීන් ආර් .; විලර්, ජේ. ක්රිග්; පතාට්, ෆර්ඩිනැන්ඩු; වෑන්, ලිෆාන්; බාදී, ඩිට්රික්; හැෆ්ෆිච්, පීටර් ඒ (2007). "IIb සුපර්නෝවා 2001 ආර් වර්ගයේ ස්පේස්පෙරෝරමිතමිතිය". ඇස්ට්රොෆිසිකල් ජර්නලය. 671 (2): 1944-1958. arXiv: 0709.1487 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. බොක්සිං: 2007ApJ ... 671.1944M. doi: 10.1086 / 523261.
රයිඩර්, ස්ටුවට් ඩී; මරෝවෝඩ්, ක්ලෙයාර් ඊ; ස්ටාටකීස්, රේලි ඒ (2006). "IIb සුපර්නෝවා 2001 වර්ගයේ පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණය". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 369 (1): L32-L36. arXiv: astro-ph / 0603336Freely accessible. බොක්සිං කේතය: 2006MNRAS.369L..32R. doi: 10.1111 / j.1745-3933.2006.00168.x.හමීඩ්, සල්මන්; බෑන්ක්, ඩේවිඩ් එල්; යන්ග්, ලීසා එම්; ඩෙවේක්ස්, නික් (2001). NGC 7213 හි "යෝධ Hα නාලිකාවක් සොයාගැනීම" (PDF). ඇස්ට්රොෆිසිකල් ජර්නලය. 546 (2): L97-L100. arXiv: astro-ph / 0011208Freely accessible. Bibcode: 2001ApJ ... 546L..97H. doi: 10.1086 / 318865. "NGC 7213 - වර්ගය 1 Seyfert Galaxy". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 5 February 2014. Fouque, P .; පෲස්ට්, ඩී; ක්වින්තානා, එච් .; රාමිරස්, ඒ .; පෲස්ට්, ඩී; ක්වින්තානා, එච් .; රාමිරස්, ඒ. (1993). "පැව්-ඉන්දුස් හා ග්රේස් වලාකුළු වල ගතිකත්වයන්ගේ විචලනය" (PDF). තාරකා විද්යාව හා තාරකා භෞතික විද්යාව අතිරේඛ මාලාව. 100 (3): 493-500. බොබ්කෝඩ්: 1993A සහ AS..100..493Fපරිශීලන

"ග්රස්, කොන්ස්ටලේෂන් මායිම්". කොන්ස්ටලේෂන්. ජාත්යන්තර තාරකා විද්යා සංගමය. නැවත සමීක්ෂණයට ලක්වූ 2013 නොවැම්බර් 19.
රිඩ්පාට්, ඉයන්. "ග්රාස්". ස්ටාර් කතා. ස්වයං ප්රකාශිතයි. Retrieved 8 පෙබරවාරි 2014.
රිඩ්පාට්, ඉයන්. "බයර්ගේ දක්ෂිණ තරු චැට්". ස්ටාර් කතා. ස්වයං ප්රකාශිතයි. සම්ප්රවේශය 18 අගෝස්තු 2013.
රිඩ්පාට්, ඉයන්. "ෆ්රෙඩ්රික් ඩි හවුට්මන්ගේ නාමාවලිය". ස්ටාර් කතා. ස්වයං ප්රකාශිතයි. නැවත පිරවූ 2013 අගෝස්තු 15.
මුවර්, පැට්රික් (2000). රාත්රී අහස දිහා බැලීම දිගේ කේම්බ්රිජ්, එක්සත් රාජධානිය: කේම්බ්රිජ් විශ්ව විද්යාල මුද්රණාලය. p. 48. ISBN 978-0-521-79390-2.
ජොන්සන්, ඩයෑන් (1998). ඇබෝර්ජිනල් ඕස්ට්රේලියාවේ රාත්රී අහස: නෝච්චිය. ඩාලින්ටන්, නිව් සවුත් වේල්ස්: සිඩ්නි විශ්ව විද්යාලය. 70-72 පි. ISBN 1-86451-356-X.
බග්නල්, පිලිප් එම් (2012). ස්ටාර් ඇට්ලස් කොම්පැණිය: කොන්ස්ටලේෂන් ගැන ඔබ දැනගත යුතු දේ. නිව් යෝර්ක් නිව් යෝර්ක්: ස්ප්රපර්. p. 232. ISBN 1-4614-0830-X.
රසල්, හෙන්රි නොරිස් (1922). "කොන්ස්ටලේෂන් සඳහා නව ජාත්යන්තර සංකේත". ජනප්රිය තාරකා විද්යාව. 30: 469. Bibcode: 1922PA ..... 30..469R.
මුවර්, පැට්රික් (2001). දූරකථනයෙන් තොරව තාරකා විද්යාව. කේම්බ්රිජ්, එක්සත් රාජධානිය: කේම්බ්රිජ් විශ්ව විද්යාල මුද්රණාලය. p. 99. ISBN 0-521-79445-5.
රිඩ්පාට්, ඉයන්. "කොන්ස්ටලේෂන් ඇන්ඩ්රොමීඩා-ඉන්දුස්". ස්ටාර් කතා. ස්වයං ප්රකාශිතයි. සම්ප්රවේශය 1 අප්රේල් 2014.
නොබෙල්, එඩ්වඩ් බී. (1917). "ෆ්රෙඩ්රික් ඩි හවුට්මන්ගේ දක්ෂිණ ස්ටාර්ස්ගේ නාමාවලිය සහ දකුණු කොන්ස්ටලේෂන් සම්භවය". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 77 (5): 414-32 [430]. Bibcode: 1917MNRAS..77..414K. doi: 10.1093 / mnras / 77.5.414.
වාගන්, මෝටන් (2003). අහිමි තරු: ජොහැනස් බේයර්, නිකලස් ලුයි ඩී ලැකායිල්, ජෝන් ෆ්ලැම්ස්ටීඩ් සහ අන්ඩ්රි. බ්ලැක්ස්බර්ග්, වර්ජිනියා: මැක්ඩොනල්ඩ් සහ වුඩ්වඩ් ප්රකාශන සමාගම. 360-62 පිටුව. ISBN 978-0-939923-78-6.
"ඇල්ෆා ග්රීස් - ඉහල නිශ්චිත චලිත තරුවක්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 2013 දෙසැම්බර් 1.
කලර්, ජේම්ස් බී. "අල් නයිර්". තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. Retrieved 2013 දෙසැම්බර් 1.
මෝට්ස්, ලොයිඩ්; නටසන්සන්, කැරල් (1991). කොන්ස්ටලේෂන්: රාත්රී අහස කෙරෙහි උද්යෝගිමත් මඟ පෙන්වීමක්. එක්සත් රාජධානිය, ලන්ඩන්, ඔර්වම් ප්රෙස්. p. 370. ISBN 978-1-85410-088-7.
"බීටා ග්රීස් - ස්පුලේෂන් විචල්ය තරුව". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 2013 දෙසැම්බර් 1.
කලර්, ජේම්ස් බී. "බීටා ගෲස්". තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. Retrieved 2013 දෙසැම්බර් 1.
"ගැමා ග්රීස්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved December 4, 2013.
කලර්, ජේම්ස් බී "අල් ඩනාබ්". තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. Retrieved December 4, 2013.
"HR 8556 - ද්විත්ව පද්ධතියේ තරුව". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
කලර්, ජේම්ස් බී. "ඩෙල්ටා ගෲස්". තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. ලබාගත් තොරතුරු 26 ජනවාරි 2014.
වොට්සන්, ක්රිස්ටෝෆර් (2009 අගෝස්තු 25). "ඩෙල්ටා 2 ග්රීස්". AAVSO වෙබ් අඩවිය. විචල්ය ස්ටාර් නිරීක්ෂකයන්ගේ සංගමය. සම්ප්රවේශය 18 ජනවාරි 2014.
කලර්, ජේම්ස් බී. තරු. ඉලිනොයිස් විශ්ව විද්යාලය. ලබාගත් තොරතුරු 26 ජනවාරි 2014.
"HR 8486". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
"HR 8488". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
ඔටෙරෝ, සෙබස්තියන් ඇල්බර්ටෝ (2011 ජූනි 20). "පී 1 ග්රීස්". AAVSO වෙබ් අඩවිය. විචල්ය ස්ටාර් නිරීක්ෂකයන්ගේ සංගමය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
"පී 1 ග්රීස් - එස් ස්ටාර්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
පූසූටෝ, එස් .; ජෝරසන්, ඒ .; කෘසැල්ෙබ්ස්, පී .; චෙස්නෝ, ඕ; ඔහාකා, කේ .; කිවිරන්බැච්, ඒ .; ලෝපස්, බී. (2008). අර්ධ-නිශ්චිත S-වර්ගය තරුව π 1 ග්රිසස්හි ආසන්න සමීකරණ පරිසරය. තාරකා විද්යාව හා තාරකා භෞතික විද්යාව. 482 (2): 561-74. arXiv: 0803.3077 ඉක්මණින් ප්රවේශ විය හැක. Bibcode: 2008A & A ... 482..561S. doi: 10.1051 / 0004-6361: 20078306.
"LTT 8994 - ඉහළ නිසි චලිත ස්ටාර්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. සම්ප්රවේශය 19 ජනවාරි 2014.
රිඩ්පත් සහ ටිරියන් 2001, pp. 152-53.
බිසෝල්, ඇලෙක්සැන්ඩ්රා සී; ගොඩ්න්, පැට්රික්; සියොන්, එඩ්වඩ් එම් (2012). "දිගු කාලයක් තිස්සේ නව-ලක්ෂණ විචල්යයන් තුනක දීර්ඝ පාරජම්බූල කිරණ වර්ණාවලි". පැසිපික් තාරකා විද්යා සංගමයේ ප්රකාශන. 124 (912): 158-63. Bibcode: 2012PASP..124..158B. arXiv: 1112.3711 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. doi: 10.1086 / 664464.
ස්ටික්ලන්ඩ්, ඩී. කෙලී, බී.ඩී. කුක්, ජේ.ඒ .; කොවුල්ස්, I; Engelbrecht, C .; කිල්කන්, ඩී. (1984). "RZ Gru - A UX UMa 'තැටියේ තරුවක්'". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 206: 819-31. බොබ්කෝඩ්: 1984MNRAS.206..819S. doi: 10.1093 / mnras / 206.4.819.
හිස් කිරීම (උදව්)
රම්සේ, ගැවින්; ක්රෝපර්, මාක් (2002). "Polar CE Gru" හි ප්රථම X-ray නිරීක්ෂණයන් (PDF). රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 335 (4): 918-22. Bibcode: 2002MNRAS.335..918R. arXiv: astro-ph / 0205102 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. doi: 10.1046 / j.1365-8711.2002.05666.x.
"Tau1 Gruis - ඉහළ නිසි චලිත ස්ටාර්". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. සීස්ට්රැස්බර්ග් නෙට්රේ ඩොනෙෂ් තාරකා ශාක. සම්ප්රවේශය 11 පෙබරවාරි 2014. ජෝන්ස්, ආර්. පෝල්; බට්ලර්, හියු ආර්. ඒ; ටිනි, සී ජී; මාර්සි, ජෙෆ්රි එච්; පැනි, ඇලන් ජේ .; මැකාති, ක්රිස්; කාටර්, බ්රැඩ් ඩී. (2003). "ටී 1 ග්රීස්" වටා කක්ෂයක පිහිටි Exoplanet. රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 341 (3): 948-52. arXiv: astro-ph / 0209302 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. Bibcode: 2003MNRAS.341..948J. doi: 10.1046 / j.1365-8711.2003.06481.x.Mayor, M .; et al. (2011). "හාර්ප්ස් දක්ෂිණ අතිරේක සූර්ය ග්රහයන් සඳහා XXXV, සුපිරි පෘථිවි හා නෙප්චූන්-ස්කන්ධ ග්රහලෝකවල සිදුවීම්, ස්කන්ධ ව්යාප්තිය හා කක්ෂීය ගුණාංග" සොයන්න. arXiv: 1109.2497Freely accessible [astro-ph.EP] .Mugrauer, M .; නියූයූසර්, ආර් .; සීෆාෆ්ට්, ඒ .; මැෂෙ, ටී .; ගෙන්දර්, ඊ. (2005). "එක්ස්පෝලන්නේට් සත්කාරක තරු" අතර නව විහිදුම් ද්විත්වයන් හතරක්. තාරකා විද්යාව හා තාරකා භෞතික විද්යාව. 440 (3): 1051-60. arXiv: astro-ph / 0507101Freely accessible. Bibcode: 2005A & A ... 440.1051M. doi: 10.1051 / 0004-6361: 20042297.හෙලියර්, කොල්; ඇන්ඩර්සන්, ඩී. කොලියර් කැමරන්, ඒ .; ඩෙල්ස්, එල්; ගිලන්, එම් .; ජෙජින්, ඊ .; ෙලන්ඩ්, එම්; මැක්ෙක්ඩඩ්, පීඑෆ්එල්; පෙපී, එෆ් .; Pollacco, D .; ක්ෙලෙලෝස්, ඩී; සෙගාන්සන්, ඩී; ස්මාල්ලි, බී; ස්මිත්, ඒඑම්එස්; සවුත්වර්ත්, ජේ .; ටියුරිඩ්, ඒ.එච්.එම්.ජේ .; උඩු, එස් .; බටහිර, ආර්.ජී. (2014). "WASP-දකුණ, ඊලර් සහ TRAPPIST: WASP-95b සිට WASP-101b සිට උණුසුම් ජුපිටර් දක්වා සංක්රමණය". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 440 (3): 1982-92. arXiv: 1310.5630Forely accessible. Bibcode: 2014MNRAS.440.1982H. doi: 10.1093 / mnras / stu410.Bailey, J .; බට්ලර්, ආර්. ටිනි, සී ජී; ජෝන්ස්, එච්.ආර්.ඒ .; ඕ'උල්, එස් .; කාටර්, බී ඩී; මාර්සි, ජී. ඩබ්. (2008). "බ්රහස්පතිගේ ග්රහයා ග්රහයා ගුරුත්වාකර්ෂණයෙන් යුත් ග්රහයෙක්" ඇස්ට්රොෆිසිකල් ජර්නලය. 690 (1): 743-47. arXiv: 0809.0172 බ්රවුසරය. බොක්සිං: 2009ApJ ... 690..743B. doi: 10.1088 / 0004-637X / 690/1 / 743.Kirkpatrick, J. D .; ජෙලිනෝ, සී.ආර් .; කුෂින්, එම් සී; වේස්, ජී එන්; ගි්රෆිත්, ආර්. ස්ට්රෝටස්, එෆ් එච්; මාර්ෂ්, කේ ඒ; රයිට්, එච් එල්; අයිසන්හර්ඩ්ට්, පී. ආර්. මැක්ලීන්, අයි. එස්; මේනර්, ඒ කේ; බර්ගසර්, ඒ. ටිනි, සී ජී; පාකර්, එස් .; Salter, G. (2012). "තවදුරටත් ස්ෙපැක්ෙබල් වර්ගෙය්" Y "නිර්වචනය කිරීම සහ ක්ෙෂේත බුදු අඟුටු ස්කන්ධෙය් කියාකාරිෙය් අඩු ස්කන්ධය පරීක්ෂා කිරීම". ඇස්ට්රොෆිසිකල් ජර්නලය. 753 (2): 156. arXiv: 1205.2122 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. Bibcode: 2012ApJ ... 753..156K. doi: 10.1088 / 0004-637X / 753/2 / 156.ESO (2012). "කොස්මිමීස් ස්පෙර්ල් ටයර් සිට න්යෂ්ටික මල් වගාව". සතියේ පින්තූරය. යුරෝපීය දකුණු නිරීක්ෂණාගාරය. Retrieved 6 පෙබරවාරි 2014 Streicher, Magda (දෙසැම්බර් 2010). "ග්රස් - අලංකාර ස්ටාර්රි කුරුල්ලා" (PDF). ඩුප්ස්කි ප්රීතියෙන්. දකුණු අප්රිකාවේ තාරකා විද්යා සංගමය. 56-59 පි. Retrieved 7 February 2014.Bakich, Michael E. (2010). 1,001 මිය යනවාට පෙර සැරිසරන අරුම පුදුම පුදුමය. නිව් යෝර්ක්, නිව් යෝර්ක්: ස්ප්රපීර් සයන්ස් + බිස්නස් මීඩියා, LLC. p. 334. ISBN 978-1-4419-1777-5.Koribalski, Bärbel (1996). "ග්රස්-ක්වාටේට්". 2010 ජනවාරි 28 ඩී. මයාරා, ස්ටීවන් ජේම්ස් (2013). ගැඹුරු ස්කෑන් සමාගම්: දක්ෂිණ මැණික්. නිව්යෝර්ක්: නිව් යෝර්ක්, කේම්බ්රිජ් සරසවියේ මුද්රණාලය. 418-26 පිටු. ISBN 978-1-107-01501-2. විර්ඩෝස් ක්ලෙයියන්, ගිජ්ස් ඒ; වැන් ඩර් මරේල්, රෝලන්ඩ් පී .; කැරොලෝ, සී. ඩි සේව්ව්, පී. ටිම් (2000). "අයනීකෘත ගෑස් තැටියේ හබ්ල් අභ්යවකාශ දුරේක්ෂය සිට 1459 දී IC 1459 හි කළු කුහර". තාරකා විද්යා ජර්නලය. 120: 1221-37. arXiv: astro-ph / 0003433Freely accessible. Bibcode: 2000AJ .... 120.1221V. doi: 10.1086 / 301524 "IC 1459 - LINER-වර්ගය ඇක්ටිව් ඇලෙක්සැන්ඩර් නිකුතුව". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. නැවත සමීක්ෂණයට ලක්වූ 7 පෙබරවාරි 2014 "NGC 7424 - මන්දාකිනි සමූහයේ ග්ලාස්කි". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 4 February 2014.Nemiroff, R .; බොනෙල්, ජේ. එඩ්ස්. (2013 ජනවාරි 8). "ග්රාහක ස්පර්ශක ගැලැක්සි NGC 7424". තාරකා විද්යාව පින්තූර දිනය. නාසා. Retrieved 4 පෙබරවාරි 2014 Soria, R .; කුන්සික්, එස් .; ෙබෝඩරික්, ෙජ්. රයිඩර්, එස් ඩී (2006). "NGC 7424 සහ එහි අලුතින් සොයාගත් ULXs වල බහු පාර්ශ්වීය අධ්යයනය". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 370 (4): 1666-76. arXiv: astro-ph / 0606080Freely accessible. Bibcode: 2006MNRAS.370.1666S. doi: 10.1111 / j.1365-2966.2006.10629.x.Maund, Justyn R .; විලර්, ජේ. ක්රිග්; පතාට්, ෆර්ඩිනැන්ඩු; වෑන්, ලිෆාන්; බාදී, ඩිට්රික්; හැෆ්ෆිච්, පීටර් ඒ (2007). "IIb සුපර්නෝවා 2001 ආර් වර්ගයේ ස්පේස්පෙරෝරමිතමිතිය". ඇස්ට්රොෆිසිකල් ජර්නලය. 671 (2): 1944-1958. arXiv: 0709.1487 ඉතා පහසුවෙන් ප්රවේශ විය හැක. බොක්සිං: 2007ApJ ... 671.1944M. doi: 10.1086 / 523261. රයිඩර්, ස්ටුවට් ඩී; මරෝවෝඩ්, ක්ලෙයාර් ඊ; ස්ටාටකීස්, රේලි ඒ (2006). "IIb සුපර්නෝවා 2001 වර්ගයේ පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණය". රාජකීය තාරකා විද්යා සංගමයේ මාසික නිවේදන. 369 (1): L32-L36. arXiv: astro-ph / 0603336Freely accessible. බොක්සිං කේතය: 2006MNRAS.369L..32R. doi: 10.1111 / j.1745-3933.2006.00168.x. හමීඩ්, සල්මන්; බෑන්ක්, ඩේවිඩ් එල්; යන්ග්, ලීසා එම්; ඩෙවේක්ස්, නික් (2001). NGC 7213 හි "යෝධ Hα නාලිකාවක් සොයාගැනීම" (PDF). ඇස්ට්රොෆිසිකල් ජර්නලය. 546 (2): L97-L100. arXiv: astro-ph / 0011208Freely accessible. Bibcode: 2001ApJ ... 546L..97H. doi: 10.1086 / 318865. "NGC 7213 - වර්ගය 1 Seyfert Galaxy". SIMBAD තාරකා විද්යා දත්ත ගබඩාව. කේන්ද්රය ඩොනෙෂ්ස් තාරකා විද්යා ශාස්ත්රය. Retrieved 5 February 2014.Fouque, P .; ප්රෝස්ට්ඩී; ක්වින්තානා, එච් .; රාමිරස්, ඒ .; පෲස්ට්, ඩී; ක්වින්තානා, එච් .; රාමිරස්, ඒ. (1993). "පැව්-ඉන්දුස් හා ග්රේස් වලාකුළු වල ගතිකත්වයන්ගේ විචලනය" (PDF). තාරකා විද්යාව හා තාරකා භෞතික විද්යාව අතිරේඛ මාලාව. 100 (3): 493-500. බොබ්කෝඩ්: 1993A සහ AS..100..493Fඋපුටාගත් පෙළ
රිඩ්පාට්, ඉයන්; ටිරියන්, විල් (2001), ස්ටාර්ස් ඇන්ඩ් ප්ලැනට්ස් මාර්ගෝපදේශය, ප්රින්ස්ටන් විශ්ව සරසවි මුද්රණාලය, ISBN 0-691-08913-2
බාහිර සබඳතා
කොන්ස්ටලේෂන් සඳහා ගැඹුරු ඡායාරූප මාර්ගෝපදේශය: ග්රස්
ස්ටාර්රි රාත්රී ඡායාරූප - ග්රස් කොන්ස්ටලේෂන්
1590 ගනන්වල ලන්දේසි ජනරජයේ පිහිටි පෝටස් ප්ලාන්සියස් ග්රන්ස් (තරු තාරකා) විසින් පිහිටන ලදි

 tit.

References

ග්රස් (කොන්ස්ටලේෂන්)


Yiannis "Dan" Georgiadis (en griego: Γιάννης (Νταν) Γεωργιάδης) (Ítaca, Grecia, 1922 - Atenas, Grecia, 18 de enero de 1998), fue un futbolista y entrenador griego. Destacó en Rumania como atleta de pista y campo, jugador de fútbol, jugador de rugby, jugador de balonmano y entrenador de fútbol de equipos y selecciones nacionales.

Biografía
Nació en Ítaca, Grecia, en 1922, pero pasó su infancia en Atenas. Estudió en Bucarest donde se graduó. En Rumania destacó con el deporte, consiguiendo varias medallas de oro en pentatlón internacional de 1947 en Bucarest.

Fue el portero de la Juventus Bucureşti, en Rumania. Participó en la Liga Nacional de Rumania y en la Liga rumana de Voleibol, simultáneamente. En 1947 regresó a Grecia para jugar en el Panathinaikos, pero solo jugó tres partidos debido a una dislocación en la mano que le obligó a dejar el fútbol en 1948 a la edad de 26 años, para luego volver en 1957 esta vez como entrenador a probar suerte en Sudamérica.

En un reportaje en la revista argentina El Gráfico, dijo haberse graduado como director técnico de fútbol en Fráncfort (Alemania) en 1946, como doctor en Economía por la Universidad de Bucarest (Rumania) en 1947 y en Psicología Aplicada en la Universidad de Bolonia (Italia) en 1948. Tuvo dos hijos argentinos.

Dirigió a varios clubes en Perú, Argentina, Bolivia, Paraguay, Chile, Grecia, Suiza y España. También dirigió a las selecciones nacionales de , , ,  y .

Equipos

Como entrenador

Referencias

Futbolistas de Grecia
Futbolistas del Panathinaikos
Guardametas de fútbol
Entrenadores de fútbol de Grecia
Entrenadores del Sport Boys Association
Entrenadores del Club Atlético Banfield
Entrenadores del Atlético Chalaco
Entrenadores de la selección de fútbol de Bolivia
Entrenadores del Club Ferro Carril Oeste
Entrenadores del Club Bolívar
Entrenadores del Club Libertad
Entrenadores del Club de Deportes Santiago Wanderers
Entrenadores de la selección de fútbol de Grecia
Entrenadores del Olympiakos Fútbol Club
Entrenadores del Athlitiki Enosi Larissas
Entrenadores del Sevilla Fútbol Club
Entrenadores del Club Alianza Lima
Entrenadores de la selección de fútbol de Venezuela
Entrenadores de la selección de fútbol de Haití
Fallecidos en Atenas

Dan Georgiadis


Prodidomus capensis est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Prodidomidae.

Distribution
Cette espèce est endémique d'Afrique du Sud. Elle se rencontre au Cap-Occidental et au Cap-Oriental.

Description
La femelle holotype mesure .

Les femelles mesurent de  à .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Purcell en 1904.

Étymologie
Son nom d'espèce, composé de cap et du suffixe latin , « qui vit dans, qui habite », lui a été donné en référence au lieu de sa découverte, Le Cap.

Publication originale
 Purcell, 1904 : « Descriptions of new genera and species of South African spiders. » Transactions of the South African Philosophical Society, , , .

Liens externes

Notes et références

Prodidomidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique d'Afrique du Sud

Prodidomus capensis


Giovanni Pietro Toesca (* 12. Juli 1877 in Pietra Ligure, Provinz Savona, Ligurien, Italien; † 9. März 1962 in Rom) war ein italienischer Kunsthistoriker.

Leben
Toesca besuchte in Turin das Liceo und die Universität, wo er 1898 bei Arturo Graf und Rodolfo Renier promovierte. Nach Studien bei Adolfo Venturi in Rom begann er 1905 seine Laufbahn als Dozent in Mailand an der Accademia scientifico-letteraria di Milano. 1907 wurde er an den neugeschaffenen Lehrstuhl für Kunstgeschichte an die Universität Turin berufen. 1914 ging er nach Florenz und 1926 nach Rom, wo er 1948 seine Tätigkeit als Universitätsprofessor beendete.

Toesca war Direktor der Abteilung Geschichte der mittelalterlichen und modernen Kunst der Enciclopedia Italiana von 1929 bis 1937. 1925 wurde er Korrespondierendes Mitglied der römischen Accademia dei Lincei, 1946 socio nazionale. Seit 1952 war er Korrespondierendes Mitglied der British Academy.

Seine Tochter Ilaria ist ebenfalls Kunsthistorikerin.

Wirken und Wirkung
Toesca war der einer der bedeutendsten italienischen Kunsthistoriker des 20. Jahrhunderts. Mit seinem Werk La pittura e la miniatura nella Lombardia fino alla metà del Quattrocento (Die Malerei und die Miniaturen in der Lombardei bis zur Mitte des fünfzehnten Jahrhunderts) machte er zum ersten Mal die bildende Kunst der Lombardei des Mittelalters und ihre Bedeutung für die Kunst des gesamten Europa wieder bewusst.

Werke
 La pittura e la miniatura nella Lombardia fino alla metà del Quattrocento, 1912.
 Neuauflage mit etwas geändertem Titel: Einaudi, Turin 1966.
 Affreschi decorativi in Italia fino al secolo XIX. U. Hoepli, Mailand 1917
 Storia dell'arte Italiana I, Il Medioevo, 1913–1927, Neuauflage: Turin 1951.
 Monumenti e studi per la storia della miniatura italiana, I, 1929.
 La pittura fiorentina del Trecento, 1923.
 deutsch: Die florentinische Malerei des 14. Jahrhunderts. Pantheon Edition, Kurt Wagner, München 1929.
 Gli affreschi della vita di San Francesco nella chiesa superiore del santuario di Assisi, Bencini & Sonsoni, Florenz 1947?
 Storia dell'arte italiana, II, Il Trecento, 1951.
 Die Mosaiken von San Marco, Würzburg/Wien 1957.
 Postum
 mit einer Einleitung von Ilaria Toesca: Italienische Miniaturen der Fondazione Giorgio Cini, Venedig 1977, Pozza, Vicenza 1977

Einzelnachweise

Weblinks
 Eintrag im Dictionary of Art Historians

 Pietro Toesca unter den Protagonisten der Treccani, mit Bild
 Veröffentlichungen von Pietro Toesca im Opac der Regesta Imperii
 Veröffentlichungen über Toesca im Opac der Regesta Imperii
 Normeintrag im Opac des Servizio bibliotecario nazionale
 Veröffentlichungen von Pietro Toesca im Opac des Servizio bibliotecario nazionale

Kunsthistoriker
Mitglied der Accademia dei Lincei
Hochschullehrer (Universität Turin)
Hochschullehrer (Universität Florenz)
Hochschullehrer (Universität La Sapienza)
Mitglied der British Academy
Italiener
Geboren 1877
Gestorben 1962
Mann

Pietro Toesca


Un tremor es un tipo de terremoto característico de los volcanes, causado por el movimiento del magma.

Es incorrecta, aunque extendida la pronunciación trémor, corrupción derivada de la palabra en inglés.

Los golpes del magma con las paredes de la cámara magmática o en el conducto de salida, las explosiones de las bolsas de gas o los golpes de los bloques sólidos arrancados y arrastrados en el ascenso contra las paredes de la chimenea volcánica, producen un tipo de vibraciones características, que cuando son detectadas por los sismómetros pueden servir para anunciar la aparición de magma en el exterior.

Características
La poca energía que se emplea en producir las vibraciones, comparada con la de un sismo de naturaleza tectónica, hace que los temblores sean imperceptibles para las personas, por lo que su caracterización se hace mediante el registro de un sismómetro.

Precursor de una erupción volcánica
La poca energía involucrada, hace que cuando se registra un tremor suele corresponder a un movimiento de magma cercano a la superficie, y por tanto puede ser precursor del comienzo de una erupción volcánica.

Véase también
 Sismología
 Vulcanología
 Erupción de El Hierro de 2011

Referencias

Tipos de terremotos

Tremor (vulcanología)


Branimir "Brane" Horvat (Zagreb, 30. svibnja 1929. – Zagreb, 11. rujna 1996.) je bio hrvatski grafičar, grafički nakladnik i povjesničar umjetnosti.

Žibotopis
Horvat je diplomirao povijest umjetnosti na Filozofskom fakultetu u Zagrebu 1952. godine. Grafički ispit položio je 1953. godine. Od 1954. do 1959. godine bio je zaposlen u Leksikografskom zavodu Miroslav Krleža, potom je bio voditelj Grafičko-likovnog servisa Studentskoga centra u Zagrebu. Godine 1962. otvorio je atelijer za sitotisak u Podsusedu, koji je vodio do kraja života.

Horvat je dao veliki doprinost obnovi slobodnog zidarstva u Hrvatskoj u prvoj polovici 1990-ih. Od 1993. godine bio je zastupnik starješine Lože "Ilirija" za Hrvatsku, lože koja je djelovala u sklopu Velike lože Austrije. Bio je jedan od osnivača Velike lože Hrvatske osnovane 1994. godine u Zagrebu. Među osnivačima bio je i njegov mlađi brat Radovan.
Tijekom 1996. godine ispunjavaju se uvjeti za utemeljenjem Velike lože Hrvatske, a Horvat postaje kandidat za prvog velikog majstora. Međutim, Horvat nenadano umire 11. rujna 1996. godine, tri dana prije nego što je VL Austrije utemeljila VL Hrvatske.

Izvori

Životopisi, Zagreb
Masoni Velike lože Hrvatske
Hrvatski povjesničari umjetnosti

Branimir Horvat


Sabrina Schlauer (* 4. Januar 1998 in Leoben) ist eine österreichische Eishockeyspielerin.

Karriere

Im Alter von drei Jahren stand Sabrina Schlauer das erste Mal auf dem Eis und schoss während ihres ersten Turniers ihr erstes Tor. Ihre Karriere begann Schlauer beim Leobner Eishockeyverein und spielte im Alter von 5 Jahren bereits in der Steirischen U10-Liga. Im Alter von 13 Jahren erhielt sie ihre erste Berufung für das österreichische U15-Nationalteam.

Im November 2010, im Alter von 12 Jahren, gab Schlauer ihr Debüt in der österreichischen Dameneishockey-Bundesliga für die Neuberg Highlanders und erzielte 3 Tore und 2 Vorlagen.

In der Saison 2011/12 gewann sie mit ihrer Mannschaft den Meistertitel der Dameneishockey-Bundesliga. Zudem wurde sie Topscorer und beste Vorlagengeberin der zweiten Mannschaft des Vereins, die die Meisterschaft der 2. Bundesliga gewann.

Außerdem betrieb Schlauer Motocross im Sport- und Freizeitpark Pyhra.

Weblinks
 Sabrina Schlauer auf der Website der Neuberg Highlanders
 Bericht über Sabrina Schlauer und die Neuberg Highlanders, Steiermark heute, ORF

Einzelnachweise

Eishockeyspieler (Österreich)
Sportler (Leoben)
Österreicher
Geboren 1998
Frau

Sabrina Schlauer


أشهب بن عبد العزيز القيسي هو أبو عمرو أشهب بن عبد العزيز بن داوود بن إبراهيم القيسي الجعدي الفقيه المالكي المصري، وقيل: اسمه مسكين ولقبه أشهب. (140 هـ - 204 هـ) مفتي مصر، وكان أشهب على خراج مصر، وكان صاحب أموال وحشم.

روايته للحديث
 حدّث عن: الليث بن سعد، ويحيى بن أيوب الغافقي، سليمان بن بلال، وبكر بن مضر، وداود بن عبد الرحمن العطار، وآخرين.
 حدث عنه: الحارث بن مسكين، ويونس بن عبد الأعلى، وبحر بن نصر، ومحمد بن عبد الله بن عبد الحكم، ومحمد بن إبراهيم بن المواز، وسحنون بن سعيد فقيه المغرب، وعبد الملك بن حبيب السلمي فقيه الأندلس، وهارون بن سعيد الأيلي، وآخرون. وكان سحنون يقول:

فقهه
كان أشهب فقيهًا ومفتيًا في مصر، قال أبو عمر بن عبد البر: ، وكان محمد بن عبد الله بن عبد الحكم يقول: ، وقد أدرك أسد بن الفرات، وسعيد بن أبي مريم.

لقاؤه بالشافعي
أدرك أشهب الشافعي لما قدم لمصر، وقال الشافعي: ، قال محمد بن عبد الله بن عبد الحكم: سمعت أشهب في سجوده يدعو على الشافعي بالموت فذكرت ذلك الشافعي فأنشد متمثلًا من الطويل:

قال: فمات الشافعي فاشترى أشهب من تركته عبدًا، ثم مات أشهب فاشتريت أنا ذلك العبد من تركة أشهب، وكانت وفاة أشهب في شهر رجب سنة أربع ومائتين بعد الشافعي بثمانية عشر يومًا، وقيل: بشهر واحد.

وعلق الذهبي على هذه القصة:

مراجع

مالكية
محدثو تبع التابعين
مواليد 140 هـ
وفيات 204 هـ

أشهب بن عبد العزيز


An Eleocharis albida in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Torrey. An Eleocharis albida in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis albida


Fervaques () ist eine ehemalige französische Gemeinde mit 670 Einwohnern (Stand: 1. Januar 2013), den Fervaquois, im Département Calvados in der Region Normandie.

Am 1. Januar 2016 wurde Fervaques im Zuge einer Gebietsreform zusammen mit 21 benachbarten Gemeinden als Ortsteil in die neue Gemeinde Livarot-Pays-d'Auge eingegliedert.

Geografie
Fervaques liegt im Pays d'Auge. Rund elf Kilometer nördlich des Ortes befindet sich Lisieux.

Bevölkerungsentwicklung

Sehenswürdigkeiten

 Schloss Fervaques aus dem 16./17. Jahrhundert, seit 1995 Monument historique
 Herrenhaus aus dem 16. Jahrhundert, seit 1980 Monument historique
 Kirche Saint-Germain aus dem 12. Jahrhundert, seit 2001 Monument historique
 Der romanische Turm stammt aus dem 12. Jahrhundert. Im Übrigen ist das Gebäude von einem Umbau in den Jahren 1891 bis 1896 unter der Leitung des Architekten Charles Lucas geprägt: Das Schiff wurde verlängert, der Dachstuhl erneuert, die Apsis umgebaut, der gesamte Chor wiederhergestellt. Neue Fenster aus der Werkstatt der Gebrüder Haussaire (Reims) wurden eingesetzt, zwei Seitenkapellen angebaut, neues Gestühl angeschafft und die Kirche ausgemalt.

Religion
Die katholische Kirche Saint-Germain gehört zu der 34 Gemeinden umfassenden Pfarrei St. Peter und Paul (St Pierre et St Paul) mit Sitz in Livarot, die im Bezirk "Pays d'Auge Süd" (secteur Pays d'Auge Sud) des Bistums Bayeux liegt. Gottesdienste finden in Fervaques nur wenige Male im Jahr statt.

Persönlichkeiten
 Pierre Quantin (1759–1824), General der Artillerie

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in der Normandie
Ehemalige Gemeinde im Département Calvados
Geographie (Livarot-Pays-d'Auge)
Gemeindeauflösung 2016

Fervaques


Pele-Haar oder auch Haar der Pele (hawaiisch , tahitisch ) bezeichnet dünne Fäden vulkanischen Glases, die bei Vulkanausbrüchen aus basaltischer Lava entstehen, wenn sie von Winden verweht und langgezogen werden.

Die Fasern können über einen Meter lang werden und sind vergleichbar mit Basalt- und Glasfasern. Ihre goldene Farbe erinnert an menschliches Haar, weshalb sie nach Pele benannt sind, der hawaiischen Göttin des Feuers und der Vulkane, die der Mythologie zufolge im Vulkan Kīlauea lebt. In Island wird das Material als  (Nornenhaar oder Hexenhaar) bezeichnet. Pele-Haar stellt eine natürliche Variante der Mineralwolle dar.

Die einzelnen Fäden werden leicht vom Wind verweht und können an Hindernissen größere Ablagerungen bilden.

Der Tropfen, dem die Faser entstammt, ist als Pele-Träne bekannt (auch: Peles Träne, Träne der Pele). Er kann oft noch an einem Strangende entdeckt werden oder sich, nachdem das Haar abgebrochen ist, in Vertiefungen ansammeln.

Sicherheitshinweise
Pele-Haar ist spröde und spitze Splitter können leicht in die Haut eintreten. Es wird daher empfohlen, es nicht mit bloßen Händen zu berühren, sondern beim Umgang mit Pele-Haar Handschuhe zu tragen.

Bildergalerie

Siehe auch
 Reticulit

Literatur
 Martin Rietze, Marc Szeglat: Das Haar der Pele. In: Diess.: Vulkane. Schöpfung und Zerstörung. Herbig, München 2012, ISBN 978-3-7243-1045-7, S. 142–147.

Weblinks

 Das Haar der Pele (englisch)

Einzelnachweise

Vulkanisches Glas
Mineralfaser

Pele-Haar


කේබල් නිව්ස් නෙට්වර්ක් හෙවත් සීඑන්එන් (Cable News Network, CNN) යනු අමෙරිකානු, කේබල් සහ සැටලයිට් තාක්ෂණයෙන් මුදාහරින රූපවාහිනී නාලිකාවක් වන අතර එහි හිමිකාරීත්වය ටයිම් වෝනර්හී කොටසක් වන ටර්නර් බ්‍රෝඩ්කාස්ටින් සිස්ටම් සතු වෙයි. 1980 වසරේදී ටෙඩ් ටර්නර් විසින් පැය 24 පුරාම විකාශය වන ප්‍රවෘත්ති නාලිකාවක් ලෙස මෙය අරඹන ලදී. පැය 24 පුරාම පුවත් ආවරණයක් සහිත, එක්සත් ජනපදයේ පළමු පුවත් රූපවාහිනී නාලිකාව වූවේද, සීඑන්එන් නාලිකාවයි.

අතීතය

ආරම්භය
1980 ජුනි 1 වන දින, පස්වරු 5.00 ට (නැගෙනහිර වේලා කලාපය) කේබල් නිව්ස් නෙට්වර්ක් නාලිකාව ආරම්භ කරන ලදී. එහි ප්‍රථම පුවත් විකාශය David Walker සහ Lois Hart විසින් සිදුකරන ලදී.

නාලිකාවට විශේෂිත වූ සිදුවීම්

චැලෙන්ජර් අනතුර
1986 ජනවාරි 28 දිනදී, චැලෙන්ජර් අභ්‍යවකාශ ෂටලයේ නික්මීම සහ කාර්ය මණ්ඩලයේ 7 දෙනෙකු සමග ෂටලය පුපුරා යාම සජීවීව විකාශය කිරීම.

බේබි ජෙසිකා මෙහෙයුම
1987 ඔක්තෝම්බර් 14 දිනදී, ටෙක්සාස් හී ලිඳකට වැටුණු, මාස 18 ක් වියැති ජෙසිකා (Jessica McClure) බිලිඳිය ගලවා ගැනීමේ මෙෙහයුම විකාශය කිරීම.

ගල්ෆ් යුද්ධය
1991 පළමු පර්සියානු ගල්ෆ් යුද්ධය ආවරණ කිරීම, සීඑන්එන් ලත් විශේෂ අවස්ථාවක් විය. 1991 ජනවාරි 16 දින, ඒකාබද්ධ බෝම්බ හෙළීමේ මෙහෙයුම (Coalition bombing campaign) ආරම්භ කරන අවස්ථාවේ, ඉරාකයේ බැග්ඩෑඩය තුල සිටිමින් වාර්ථා ගෙන ඒමට හැකිවූ එකම ප්‍රවෘත්ති නාලිකාව වූවේ සීඑන්එන් ය. ඔවුන්ගේ වාර්ථාරුවන් වූ Bernard Shaw, John Holliman, Peter Arnett, සහ Charles Jaco යන පිරිස ඉරාකයේ බැග්ඩෑඩ් හී පිහිටි  al-Rashid Hotel සිට තොරතුරු වාර්ථා කරන ලදී.

සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාර
2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, අමෙරිකා ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයට එල්ල වූ ප්‍රහාරය පිළිබඳව මුලින්ම වාර්ථාව ගෙන පැමිණි කේබල් රූපවාහිනී නාලිකාව වූවේ සීඑන්එන් නාලිකාවයි.

2008 එ.ජ. මැතිවරණය

2008 එක්සත් ජනපද මැතිවරණය සමය තුල, එම අදාල විස්තර සහ සිදුවීම් පුළුල් ලෙස ආවරණය කිරීම.

2012 එ.ජ. මැතිවරණය
2012 එක්සත් ජනපද මැතිවරණය සමය තුල, එම අදාල විස්තර සහ සිදුවීම් පුළුල් ලෙස ආවරණය කිරීම. එවක ජනපති වූ බැරැක් ඔබාමා සහ ජනපති අපේක්ෂක වූ මිට් රොම්නි අතර පැවැති විවාද ත්‍රිත්වය අතරින් එක් විවාදයකට සීඑන්එන් නිවේදක  Candy Crowley කථනය සැපයීම.

අන්තර්ජාල සේවාව
සීඑන්එන් නාලිකාව සිය ප්‍රථම පුවත් වෙබ් අඩවිය වූ CNN.com අඩවිය, 1995 අගේස්තු 30 වන දින අරඹන ලදී.

2009 අප්‍රියෙල් වන විට, Nielsen/NetRatings මත විමසුම් වර්ගීකරණය අනූව CNN.com වෙබ් අඩවිය එක්සත් ජනපදය තුල වැඩිම දෙනෙකු පිවිසෙන ලෝක ව්‍යාප්ත පුවත් වෙබ් අඩවි අතුරින් තුන් වන ස්ථානයේ පසුවිය.

සම්බන්ධිත අනෙකුත් නාලිකා

CNN Airport Network
සීඑන්එන් චිලී – විලී දේශයේ ප්‍රවෘත්ති නාලිකාවකි.
CNN en Español
සීඑන්එන් ඉන්ටර්නැෂනල්
CNN TÜRK – තුර්කි පුවත් බිහිදොරකි.
සීඑන්එන්-අයිබීඑන් – ඉන්දියානු ප්‍රවෘත්ති නාලිකාවකි.
CNNj – ජපාන පුවත් බිහිදොරකි.
HLN
n-tv – පැය 24 පුරාම විකාශය වන ජර්මනියේ  ප්‍රවෘත්ති නාලිකාවකි.

පැරණි නාලිකා
CNN Checkout Channel (1991 අරඹා 1993 දී නවත්වා දමන ලදී.)
CNN Italia
CNN Pipeline
CNN Sports Illustrated (2002 වසරේදී වසා දමන ලදී.)
CNN+
CNN.com Live
CNNfn (2004 දෙසැම්බරයේදී නවත්වා දමන ලදී.)

නාලිකාවේ කාර්යාංශ

එක්සත් ජනපදය තුල

ලොව වටා

මතභේදාත්මක
2008 අප්‍රියෙල් 24 දිනදී රූපලාවන්‍ය ශිල්පියෙකු වූ Liang Shubing සහ ගුරුවරයෙකු වූ Li Lilan, චීන ජනතාවගේ අභිමානයට සහ ගෞරවයට සීඑන්එන් හානි සිදු කලා යැයි පවසමින්, සීඑන්එන් කථකයෙකු වූ Jack Cafferty ට සහ සීඑන්එන් නාලිකාවට එරෙහිව, අමෙරිකන් ඩොලර් බිලියන 1.3 හානි වන්දි ඉල්ලා නිව් යෝර්ක් හී නඩු පවරන ලදී.

2009 ජුනි මසදී, සංගීතඥයෙකු වූ M.I.A., ශ්‍රී ලංකාවේ රජයේ යුධ හමුදා විසින් එම වසරේ සිවිල් යුද්ධයේ අවසන් සමයේදී, දෙමළ සිවිල් වැසියන්ට බෝම්බ සහ මාරාන්තික ප්‍රහාර එල්ල කලා යැයි චෝදනා කරමින් සහ එය හෙළා දකිමින් පැයක සම්මුඛ සාකච්චාවක් සීඑන්එන් වෙත දෙන ලදී. නමුත් නාලිකාව විසින් පැයක් දිග සම්මුඛ සාකච්ඡාව, මිනිත්තුවක් දක්වා කෙටි කොට එය මායා අරුල්ප්‍රගාසම්ගේ සාමාන්‍ය සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් ලෙස ඉදිරිපත් කරන ලදී. පසුව මේ පිළිබඳව මායා, සිය අදාල වාර්ථාකාරිණියගෙන් විමසූ විට, ඇය පවසා තිබෙන්නේ මායා සිය සම්මුඛ සකච්ඡාව තුලදී, ජන සංහාරය (Genocide) නම් වචනය භාවිතා කිරීම නුසුදුසු වූ බවයි. මෙම සිදුවීමෙන් පසු සීඑන්එන් වෙත චෝදනා කරමින් මායා අරුල්ප්‍රගාසම් (M.I.A.) කියා සිටියේ, සීඑන්එන් හී නිදහස් භාෂණය පිළිබඳ ප්‍රශ්නාර්ථයක් ඇතිවන බවයි.

මෑතකදී මියගිය හිටපු හිස්බුල්ලා (Hezbollah) නායකයෙකු පිළිබඳව සිය ට්විටර් ගිණුම හරහා වර්ණනා කිරීම නිසා, 2010 ජුලි 7 වන දිනදී, වසර 20 ක පලපුරුද්දක් සහිත සීඑන්එන් මාධ්‍යවේදිනියක සහ මැද පෙරදිග ජේ‍යෂ්ඨ සංස්කාරකවරියක වූ Octavia Nasrව, රැකියාවෙන් නෙරපා දැමීමට සීඑන්එන් බලදාරීන් කටයුතු කරන ලදී.

ප්‍රදාන සහ ගෞරව සම්මාන
1998 වසරෙහිදී, වාචික නිදහස වෙනුවෙන්වූ ෆෝ ෆ්‍රීඩම්ස් ප්‍රදානය සීඑන්එන් වෙත පිරිනැමිණි.

මේවාද බලන්න
 ජාත්‍යන්තර ප්‍රවෘත්ති නාලිකා

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැදි

CNN International

ජාත්‍යන්තර රූපවාහිනී නාලිකා

සීඑන්එන්


Michael Bithell, né en 1985, est un concepteur et développeur de jeu vidéo indépendant britannique. Il est surtout connu pour son travail sur Thomas Was Alone et Volume. Il anime régulièrement le podcast Play, Watch, Listen, avec Alanah Pearce, Troy Baker et Austin Wintory.

Carrière

Jeunesse
Bithell programme des jeux dès le lycée et rend notamment des jeux plutôt que des essais en cours grâce à un professeur d'histoire collaboratif.

Thomas Was Alone
Bithell développe de façon indépendante une première version du jeu vidéo Thomas Was Alone en 2010 alors qu'il travaille pour Blitz Games Studios, où il est concepteur junior, puis game designer de niveaux sur des jeux tels que Tak and the Guardians of Gross, Invincible Tiger: The Legend of Han Tao, iCarly et Dead to Rights: Retribution, de 2007 à 2011. Il développe le prototype de jeu en 24 heures et le publié gratuitement en ligne sur le site Web de Kongregate ; il est alors joué 100 000 fois au cours de la première semaine.

Il rejoint Bossa Studios en février 2011, travaillant à étendre le jeuThomas basé sur Flash à un titre complet et utilisant le moteur Unity pendant son séjour là-bas. Le jeu complet sort le 30 juin 2012 et se vend à plus d'un million d'exemplaires, remportant un BAFTA aux 9èmes British Academy Games Awards dans la catégorie "Best Performer" (pour le narrateur Danny Wallace) et recevant deux autres nominations ("Meilleure musique originale" et "Meilleure histoire").

Jeux suivants
Il quitte Bossa en janvier 2013 pour "se concentrer sur le développement indépendant". Il travaille ensuite sur un jeu d'infiltration basé sur Robin Hood nommé Volume, qui est sorti le 18 août 2015 pour les plateformes Windows, OS X et PlayStation 4 et Vita. En 2016, il sort EarthShape, un jeu de réalité virtuelle pour Google Daydream en collaboration avec le compositeur Russell Shaw et l'animateur Tim Borelli sur le projet. Le jeu met aussi en vedette le doublage de la comédienne britannique Sue Perkins.

En août 2017, Bithell sort le nouveau jeu Subsurface Circular, un premier de ce qu'il appelle "Bithell Shorts" qui sont conçus comme des jeux courts et narratifs. En mai 2018, il publie un autre jeu court intitulé Quarantine Circular.

En 2019, Bithell est le développeur principal de John Wick Hex, un jeu vidéo basé sur la série de films John Wick.

Opinions
Bithell a une notoriété significative dans l'industrie vidéoludique en raison à la fois du succès inattendu de Thomas et également de ses opinions sur l'industrie actuelle dans son ensemble. Il décrit notamment les problèmes des autres développeurs indépendants produisant des jeux mobiles, commentant notamment sur les problèmes soulevés par lees mécanismes de jeu free-to-play.

Il anime régulièrement le podcast Play, Watch, Listen, avec Alanah Pearce, Troy Baker et Austin Wintory.

Jeux
 Thomas Was Alone - 2012, auto-publié
 Volume - 2015, Bithell Games
 Subsurface Circular - 2017, Bithell Shorts
 Quarantine Circular - 2018, Bithell Shorts
 John Wick Hex - 2019, Bithell Games / Good Shepherd Entertainment
 The Solitaire Conspiracy - 2020, Bithell Games

Références

Naissance en 1985
Concepteur britannique de jeux vidéo

Mike Bithell


Sønder Løgum Klit (på tysk Süderlügumer Binnendünen) er er en op til syv meter høj fredet indlandsklit beliggende øst for byen Sønder Løgum i den slesvigske midslette syd for den dansk-tyske grænse. Det 41,5 hektar store område blev fredet i 1938.

Klittens nuværende form opstod i 1900-tallet. I 1600-tallet kom byen Sønder Løgum i fare for at blive ødelagt af fygesand. For at binde sandet i klitterne og dæmpe sandflugt, blev vandreklitterne beplantet med sandhjælme. Sønder Løgum Klit er nu en af de tilbagestående rester af det tidligere udstrakte hedelandskab med lyng, skove, klitter og mose øst for Læk i det slesvigske midtslette. Lidt sydøst for Læk ved landsbyen Lilholm findes stadig et cirka 17 hektar stort område med lyngklitterne. I øst grænser Sønder Løgum Klit mod Svanemose og Tranemose ved landsbyen Vestre.

Sandet i klitten stammer fra udvaskede istidsaflejringer inde i landet, så derfor er jorden meget fattig på kalk og næringsstoffer. Til gengæld betyder det varme og tørre klima, at specielle arter få gode leveforhold. Typisk for Sønder Løgum Klit er hedelyng, revling, bølget bunke og blåtop. Klitten er også levested for mange fugle- og dyrearter såsom sanglærke, sortstrubet bynkefugl, rødrygget tornskade, mark- og skovfirben og ikke mindst bier og sommerfugle.

Eksterne henvsisninger

 Delstaten Slesvig-Holsten om Sønder Løgum indlandsklit

Klitter
Sydslesvig

Sønder Løgum Klit


දියපර
 දොඩංපනා
 දියහවරිය
 කෙකටිය
 දොඹ
 අංකෙන්ද
 වෙසක්
 පැඟිරි
 රුක්අත්තන
 හොර වර්ග
 මාංචි වැල්
 කැකුණ
 ගෝණ වැල්
 ගොඩපොර
 දුම්මල
 බිනර
 වරා

ලංකා දූපතට පමණක් ආවේණික සපුෂ්ප ශාක ලයිස්තුව


The Greenbelt is a  protected green belt traversing Ottawa, Ontario, Canada.  It includes green space, forests, farms, and wetlands from Shirleys Bay in the west and to Green's Creek in the east. It is the largest publicly owned green belt in the world and the most ecologically diverse area in Eastern Ontario. The National Capital Commission (NCC) owns and manages , and the rest is held by other federal government departments and private interests. Real estate development within the Greenbelt is strictly controlled.

The Greenbelt lies within eight kilometers of Parliament Hill in downtown Ottawa and ranges in width from two to ten kilometers. It encircles many of the oldest communities in the City of Ottawa, and covers the same amount of land as the urbanized area of Ottawa that it surrounds.

History
The Greenbelt was proposed by Jacques Gréber in 1950 as part of his master plan for Ottawa, and the federal government started expropriating land in 1956. The majority of the lands were purchased by 1966 at an approximate cost of million (in 1966 dollars), of which around  were acquired through expropriation.

Its original purpose included the prevention of urban sprawl (which was threatening the rural areas surrounding the city), as well as to provide open space for the future development of farms, natural areas and government campuses. At the time, the greenbelt was "intended to circumscribe an area large enough for the accommodation of some 500,000 persons. The inner limit was chosen by considering what area could be economically provided with municipal services."

Growth beyond the 500,000 to 600,000 limit anticipated within the Greenbelt was planned to take place in satellite towns in rural areas beyond it, although these areas were not designated by the master plan. This proposal to build satellite towns was based on Ebenezer Howard's 1898 Social Cities scheme and also drew on Patrick Abercrombie's "Greater London Plan", especially in the proposals for the Greenbelt to be implemented by development regulations.

Prior to the completion of the Greber Plan, the Ottawa Area Planning Board (OAPB) was created in 1947 to control unregulated suburban expansion. Despite its creation, suburban townships continued to approve low-density subdivisions without municipal services. In an effort to stop low-density suburban expansion, the City of Ottawa successfully annexed rural township lands to the future proposed inside boundary of the Greenbelt in 1948. The rural townships fought the annexation and continued to refuse to zone parts of their land to accommodate a Greenbelt after their loss. After six years of conflict with the rural townships, it became clear that unlike in the Greater London Plan, it would not be possible to establish a Greenbelt using Ontario and Quebec planning legislation alone. As a result, in 1956 the Government of Canada decided to buy or expropriate Greenbelt lands as required.

Despite these efforts, research planner H.A. Hossé noted as early as 1960 that there were signs that the Ottawa Greenbelt would not be able to restrain urban sprawl. The surrounding rural townships of Nepean and Gloucester retained zoning jurisdiction on lands outside the Greenbelt and encouraged their continuing development to increase municipal tax revenues. The Greenbelt was easily crossed by car in a few minutes, and this did not stop civil servants from seeking more affordable homes outside of it. He concluded that without an active program of planning control by the local municipalities involved, or by the province, growth would continue unabated outside the Greenbelt.

At the same time the Greenbelt was being assembled, developers were purchasing land beyond the belt for future use. The population grew much faster than Gréber had predicted, and his population forecast for the year 2000 was reached as early as  1970. In 1965, the suburb of Kanata was built west of the Greenbelt in the Township of March, and the suburban communities of Orleans (Gloucester/Cumberland Township) and Barrhaven (Nepean Township) grew up quickly to the east and south of Greenbelt lands, even before the inner city had filled out. Highway development followed this suburban population growth, with Ontario Highway 417 to Montreal built through the eastern Greenbelt in 1975 and Ontario Highway 416 extended south through the southwestern Greenbelt in 1996.

The rapid population increase encouraged suburban politicians to press for more development outside Greenbelt lands. With the formation of the Regional Municipality of Ottawa–Carleton in 1969, suburban and rural politicians, who had a majority on the regional council used their power to press for urban expansion. Urban boundaries were continually expanded to incorporate further development on former farmland. This general pattern continued following municipal amalgamation in 2001.

The result of these ongoing policies can be seen in local settlement patterns. In 1971, 90 per cent of Ottawa homes were inside the Greenbelt. Seven per cent were in rural areas and only three per cent were in the suburbs. By 2007, only 65 per cent of households were inside the Greenbelt, while suburbs were home to 26 per cent of the city's total households. In that time, 60 per cent of Ottawa's population growth was outside the Greenbelt. From 2005 to 2016 it was typical for there to be roughly twice as many housing starts outside the Greenbelt than inside.

One outcome of this pattern of development outside the Greenbelt is an increased infrastructure burden on the city. While homes inside the Greenbelt pay the full cost of their development, it has been estimated that those in the suburbs receive the equivalent of a  taxpayer subsidy due the gap between development charges and infrastructure costs to the city. Urban planner and geographer Barry Wellar has estimated that this subsidy may be as high as  per house when the long-term maintenance costs of roads, bridges, pipes and transit equipment are factored in.

Development
The City of Ottawa is undergoing an Official Plan Review which, among other things, examines the need for additional land for urban purposes. It considers whether a discussion of urban land should include the option of some development within the Greenbelt and it is intended that this discussion will feed into the NCC's review of the Greenbelt Master Plan. All views expressed in [the] White Paper are those of the City of Ottawa and not those of the National Capital Commission which owns and operates the Greenbelt. The City of Ottawa has identified more than  of the Greenbelt, worth about $1.6 billion, that could be developed, and in their view, without damaging its overall integrity. Environment Minister Jim Prentice, opposed development in what he considered an important part of the city's heritage. Prentice vowed to fight any such move.

In 2020, columnist Randall Denley of the Ottawa Citizen described the Greenbelt as "a failed attempt to contain growth, not a collection of natural treasures", and supported development within the Greenbelt because "it would give the city the land capacity it requires and deliver all the environmental, transportation and practical benefits that environment groups envision", while Ottawa city staff stated "Expanding urban lands within the Greenbelt is a more efficient use of resources than beyond it."

Conservation

Throughout its history, the NCC has acted to preserve or enhance the natural environment of Greenbelt lands. In 1961, they entered into a 50 year forest management agreement with the Government of Ontario, which lead to the reforestation of abandoned and marginal farmland. The Pine Grove and Pinhey forests were largely the result of that initiative. In the 1970s, the ecological significance of areas such as the Mer Bleue and Stony Swamps were recognized and efforts were taken to protect them. Additional parts of Mer Bleue swamp were acquired and the overall biodiversity of the Greenbelt increased. Walking and ski trails were also created to allow for increased recreational use of these natural areas.

Wildlife

The Greenbelt is home to a variety of wildlife:

Mammals: bat, bear, beaver, coyote, cottontail rabbit, fisher, muskrat, porcupine, raccoon, red fox, red squirrel, snowshoe hare, skunk, white-tailed deer, rarely moose
Birds: barred owl, screech owl, great grey owl, Canada goose, sandhill crane, great blue heron, red-tailed hawk, American kestrel, spruce grouse, woodcock, blue jay, chickadee
Insects: walking stick, praying mantis, butterflies
Reptiles/Amphibians: common garter snake, painted turtle, snapping turtle

Communities
Communities located within the Greenbelt:
Ashdale
Bells Corners
Blackburn Hamlet
Kempark
Merivale Gardens

Places of interest

Places of interest within the Greenbelt are from east to west:
Green's Creek Conservation Area – a nature reserve of a small tributary of the Ottawa River, cutting through a lush clay valley.
Hornets Nest soccer fields – 11 soccer fields and an air-supported dome for indoor soccer.
Pine View Golf Course – 36-hole public golf course
Mer Bleue Conservation Area –  sphagnum peat bog. There are some  of walking trails, including a  boardwalk, through a remarkable boreal-like ecosystem normally not found this far south. Stunted black spruce, tamarack, together with bog rosemary, blueberry, and cottongrass, are some of the unusual species that have adapted to the acidic waters of the bog. The Mer Bleue bog (French for Blue Sea) got its name from the autumn morning fogs that make it appear as a blue sea.
Pine Grove Forest –  of mixed-use forest for hiking, wildlife reserve, and forestry.
Conroy Pit – a  site on a former sand/gravel pit off Conroy Road near Hunt Club Road, now used primarily as an off-leash dog park and for tobogganing in the winter. It has several kilometres (miles) of urban forest trails and wide open areas. The north end of the pit features a large toboggan hill.
Hylands Golf Club – 36-hole public golf course
Macdonald-Cartier International Airport – Ottawa's main airport for domestic, international, and general aviation.
Agriculture Canada Research Farms –  site for research in animal disease prevention and treatment.
The Log Farm – a restored homestead from 1857, with guided tours.
Bruce Pit – a second former sand/gravel pit off Cedarview Road between Hunt Club Road and Baseline Road. It is now used as an off-leash dog park, and has a cross-country trail system and a toboggan hill.
Lime Kiln (Trail) – trail to remains of 19th-century Flood industrial lime kiln.
Stony Swamp Conservation Area –  of provincially significant wetland.  It is also the largest forested area within the Greenbelt and is popular for hiking and outdoor recreation.  It is also the study area for the Macoun Field Club.
Wesley Clover Parks (formerly the Nepean National Equestrian Park   and the Ottawa Municipal Campground  ) - an equestrian facility and public campground with 127 serviced sites
The 19th Tee Driving Range – golf driving range and 18 hole mini-putt park.
Connaught National Army Cadet Summer Training Centre – Military and cadet training centre, also used by private shooting associations.
Shirleys Bay – an important wetland on the Ottawa River, home to migratory birds and water fowl. This location is ideally suited for bird watching.

See also

 Greenbelt (Golden Horseshoe) - greenbelt surrounding the Greater Toronto Area
 Sea to Sea Green Blue Belt - greenbelt surrounding the Greater Victoria Area

References

External links

National Capital Commission
interactive map
Ottawa Tourism and Convention Authority

Geography of Ottawa
Protected areas of Ontario
Tourist attractions in Ottawa
O

Greenbelt (Ottawa)


حميدان علي التركي (مواليد 1969م)، مواطن سعودي أدين في محكمة كولورادو بتهمة الاعتداء جنسياً على مدبرة منزله الأندونيسية. في 31 أغسطس 2006 ، حُكم على التركي بالسجن 28 عاما، بتهمة اختطاف خادمته الإندونيسية وإجبارها على العمل لديه جبراً دون دفع أجرها وحجز وثائقها، وعدم تجديد إقامتها، وإجبارها على السكن في قبو غير صالح لسكن البشر. وعلى الرغم من الإدعاءات، نفى التركي ما نسب له، مصراً على أن التهم مزورة نتجت عن مؤامرة الحكومة الأمريكية. في 25 فبراير 2011 ، قررت المحكمة تخفيف الحكم عليه من 28 سنة إلى 8 سنوات وذلك لحسن سلوكه وتأثيره الإيجابي حسب شهادة آمر السجن. وقد حظيت قضيته باهتمام رسمي وشعبي واسع في المملكة العربية السعودية.

نشأته
ولد ونشأ في المملكة العربية السعودية، سافر حميدان التركي إلى الولايات المتحدة مع عائلته في عام 1995، بعد حصوله على بعثة أكاديمية من جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية بقسم اللغة الإنجليزية لتحضير الدراسات العليا في الصوتيات. وحاصل فيها على الماجستير بامتياز مع درجة الشرف الأولى من جامعة دنفر بولاية كولورادو في الولايات المتحدة الأمريكية.

اعتقاله ومحاكمته
اعتقل تركي حميدان للمرة الأولى وزوجته سارة الخنيزان في نوفمبر، 2004 بتهمة مخالفة أنظمة الإقامة والهجرة. وفي 2 يونيو، 2005 اعتقل الزوجان مرة أخرى، ووجهت لهما تهمة إساءة التعامل مع الخادمة، واحتجازها في منزلهما، واحتجاز أوراقها الثبوتية. وقد أدين حميدان بتهمة التحرش الجنسي بخادمته الإندونيسية وسرقة أموالها.
وتحت القسم ولدى سؤال المتهم إن كان اغتصب الخادمة، استخدم المتهم حق الصمت، أي أنه صمت ولم يقل أنه لم يتحرش أو يغتصب الخادمة. كما أدين بعدم دفع الخادمة مستحقاتها شهريا، وهو ما أنكره المتهم معللا ذلك بأن الخادمة طلبت من ربة البيت وضع راتبها عندها حتى يتجمع المال لإرساله لأهلها. أدانته المحكمة بجريمة الاختطاف من الدرجة الأولى، لمنعه الخادمة من مغادرة المنزل لمدة أربعة سنوات، كما كان يحتجز جواز سفرها وكافة وثائقها الثبوتية، ولدى سؤاله من المحكمة لماذا امتنع عن دفع راتبها قال أن العادة جرت في بلاده أن يدفع راتب الخادمة وقت سفرها بإجازة إلى بلدها.

الحكم القضائي
في عام 2006 حكم عليه بالسجن 28 عاما، يقضيها حاليا في سجن لايمن بولاية كولاردو. وقد استنفذ حميدان آخر فرصه قانونية في البراءة بعد أن رفض قاضي محكمة ولاية كلورادو الأمريكية الطعن المقدم من فريق الدفاع؛ الأمر الذي يعتبر بمثابة انتهاء آخر فصول المحاكمة قضائيا ما يشكل نهاية مسدودة باستثناء آمال محدودة قانونياً تتمثل في اللجوء إلى المحكمة العليا. وفي 5 أبريل، 2010 رفضت المحكمة العليا طلب الاستئناف المقدم من هيئة الدفاع. وفي 25 فبراير، 2011 قررت المحكمة تخفيف الحكم عليه من 28 سنة إلى 8 سنوات وذلك لحسن سلوكه وتأثيره الإيجابي حسب شهادة آمر السجن.
وقد اكتشف محامو الدفاع هذا الخطأ القانوني الفادح وقدموا اعتراضهم عليه وطلبوا إعادة الحكم على التركي حسب قانون الولاية، وبعد أن وافقهم الإدعاء العام على أن هذا الحكم بهذه السنوات على التركي هو حكم غير قانوني وأقر القاضي بهذا الخطأ القانوني، وقرر إعادة الحكم على التركي بجلسة يوم الجمعة القادم.

وقد قدم محامو الدفاع لقاضي محكمة أراباهو في وقت سابق عددا كبيرا من المستندات والرسائل الداعمة لإسقاط الحكم على التركي ومن ضمن هذه الرسائل، رسالة من مدير إدارة سجن كولورادو تشهد للتركي بتأثيره الإيجابي في سجون كلورادو وأن مصلحة السجون تطلب من القاضي تخفيف الحكم عليه بسبب إيجابيته، وكذلك أضاف مدير مصلحة السجون أن التكاليف الطبية لعلاج التركي بسبب تدني حالته الصحية عالية ويطلب من القاضي إرساله لبلاده ليتلقى علاج أفضل.

دور المجتمع والاعلام

برزت العديد من الحركات والمظاهرات الافتراضية على الإنترنت في مواقع مثل الفيس بوك، فلقد أثر اهتمام أهل وأصدقاء الاسير في العديد من الناس.

ومثالا على إحدى هذه الحركات حركة (Obama Free Homaidan | أوباما أطلق حميدان)، فلقد توجه القائمون على هذا المشروع بدعوة الرئيس الأمريكي باراك أوباما إلى النظر في قضية حميدان التركي وتحريره خاصة في بلاده التي تدعي حقوق الإنسان والديموقراطية.

كما قام المخرج السعودي المهند الكدم بعمل فلم " أوباما أطلق حميدان " كمناشدة شعبية سعودية موجهة من أبرز الأسماء السعودية المعروفة وهم : د.سلمان بن فهد العودة، حسن الصفار، تركي الدخيل، نجيب الزامل، نواف التمياط، وابنة حميدان التركي رُبى.

و لاقى الفلم متابعات اعلامية عالمية حيث وصلت مشاهداته إلى أكثر من نصف مليون مشاهدة في أول إسبوع من إطلاقه وعرض على العديد من القنوات العربية والغربية وتلفزيون ولاية كولورادو.

في يوم الجمعة 2011-2-25 تم إعادة محاكمة التركي بسبب تنازل الضحية عنه مقابل تعويض مالي وتم تخفيف الحكم إلى 8 سنوات .

انظر أيضًا
 الموقع الرسمي لحميدان التركي
 Obama Free Homaidan | أوباما أطلق حميدان

المصادر

أشخاص أدينوا بسرقة
أشخاص على قيد الحياة
سجناء ومعتقلون في كولورادو
سعوديون مسجونون في الخارج
علاقات سعودية أمريكية
مبتزون سعوديون
معتقلون سعوديون
مواليد 1969

حميدان التركي


Ulus ya da Millet çoğunlukla aynı topraklar üzerinde yaşayan, aralarında dil, tarih, ülkü, duygu, gelenek ve görenek birliği olan insanların oluşturduğu topluluk. Milleti etnik gruptan ayıran şey, daha politik olmasıdır. Etnik milliyetçiler milleti etnisite ile aynı anlamda kullanırlarken, sivil milliyetçiler ise milleti anayasal bir şekilde (vatandaşlık bağıyla) kullanırlar, kültürel milliyetçiler ise milletin tanımını gelenek ve görenekle belirlerler.

Kavram
Genel olarak bir toprak, vatan üzerinden yaşayan homojen insan topluluğu kastetmek için kullanılır. Fransız İhtilali yükselen ulus mantığı millet kavramını bünyesine katmıştır. Millet kavramı Arapça, ulus Türkçe'dir. Millet kavramı ile ilgili olarak milliyetçi yorum kadar dini yorumlar da bulunmaktadır. Kur'an'da çok yerde millet kavramı geçmektedir. Millet bu anlamda bir inanç ve din topluluğunu kastetmektedir. Fransız İhtilali ile beraber daha çok etnik temelli bir ulus kavramı (millet) ortaya çıkmıştır. Bir topluluğun ulus olarak adlandırılabilmesi için:

 Toplulukta ortak bir dilin konuşulması,
 Topluluğun tarihsel geçmişe sahip olması,
 Şimdi bir arada yaşayan bu topluluğun, gelecek için de bir arada yaşama inancında olması,
 Topluluktaki bireylerin birlik ve beraberlik içinde, ortak duyguları paylaşması,
 Toplulukta kültürel ortaklık bulunması gereklidir.

Ulusların oluşumuna dair tezler

Ulusun oluşumuna dair tezler kabaca iki ana yaklaşım altında toplanır: Özcü yaklaşım ve İnşaacı yaklaşım. Özcü yaklaşıma göre uluslar toplumsal tarihin doğal ürünü olan birimlerdir. Bu birimlerin temelini kanbağı, dil, din, ortak tarih gibi bir takım kültürel elementler oluşturur. Bu kimlikler birey veya topluluğa doğuştan verilmiştir; bu nedenle birey veya topluluk tarafından reddedilmeleri çok zordur. Bu ortak özellikler kitlelerde doğal olarak bir birliktelik hissi veya ulusalcılık oluşmasını sağlayarak milli harekete geçmesine ve kendi devletini kurmasına neden olur. Bu anlayış daha çok kendiliğinden oluşan bir ulusu savunur.

İnşacı yaklaşıma göre, uluslar tarihsel sürecin görece daha geç döneminde ortaya çıkmış bir olgudur; ayrıca kapitalizmin ortaya çıkışı, sömürgecilik, modern devletin yapılanması ile yakından ilgisi vardır. Başka bir deyişle, ulusun oluşumu insan toplumunun ortaya çıkmasıyla birlikte ortaya çıkmış bir olgu değildir. Toplumsal gelişimin belli bir safhasında meydana gelmiş bir üründür. Her şeyden önce bir ulusun oluşumundan önce bir ulusalcılık akımının ortaya çıkmış olması gereklidir. Anderson'un hayali cemaatler veya tasavvur edilmiş yapılar'ı bu kapsamda anılabilir.

Kaynakça

Kitaplar
 Benedict Anderson, Imagined Communities: Reflections on the Origin and Spread of Nationalism, (Verso, 1983, Rev. ed., 1991).

Ayrıca bakınız
 Ulusların Kendi Kaderini Tayin Hakkı
 Ulus devlet
 Milliyetçilik

Etnisite
Milliyetler
Siyasi coğrafya
Siyaset bilimi terimleri
Siyaset bilimi

Millet


Bijeli biserak (grozdasti biserak, paimela, lat. Symphoricarpos albus) je grmolika ukrasna biljka iz porodice Caprifoliaceae. Biljka je porijeklom iz Sjeverne Amerike, gdje raste na sjeveru i zapadu SAD-a,te u Kanadi. Danas se kao ukrasna vrsta sadi širom svijeta.

Opis
Uspravni listopadni grm, rado se širi i stvara guste kolonije. Naraste 1 - 2 metra visine. Plodovi su mesnate bijele bobe, promjera do 1 cm. Listovi su mu nasuprotno raspoređeni, ovalni.

Važnost i primjena
Plodove jedu bjelorepi jelen i grizli medvjed. Također je hrana i brojnim malim sisavcima i pticama, te kravama i ovcama. Plodovi su otrovni za ljude, uzrokuju povraćanje. Sjevernoamerički su Indijanci biljku koristili i kao lijek, te sapun, rijetko kao hranu.

Dodatna literatura
Šilić,Č. Ukrasno drveće i grmlje,Sarajevo 1990.

Izvori

Caprifolioideae
Parkovno drveće i grmovi

Bijeli biserak


Ivrea (francuski: Ivrée, latinski: Eporedia) je grad i općina u pokrajini Torino u Pijemontu, u sjeverozašadnoj Italiji. Nalazi se oko 35 km sjeveroistočno od Torina, na povijesnom putu Via Francigena ("Franački put") koji vodi od regije Valle d'Aosta, na rijeci Dora Baltea i smatra se za središte povijesne pokrajine Canavese koja je poznata po brojnim srednjovjekovnim utvrdama.

Industrijski dio Ivree iz 20. st. je 2018. god. upisan na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Europi kao "primjer socijalnog projekta koji odražava modernu viziju odnosa između industrijske proizvodnje i arhitekture"

Povijest

Područje Ivree je naseljeno još od neolitika, a Kelti su na njegovom mjestu osnovali svoje selo oko 5. stoljeća pr. Kr. No, prvi put se spominje u povijesnim izvorima kao rimska vojna postaja Eporedia iz 100. pr. Kr. i najvjerojatnije je služila kao stražarnica za invazije rimske vojske preko Alpa.
Nakon pada Zapadnog Rimskog Carstva, Ivrea je postala sjedište vojvodstva pod Langobardima (6. – 8. st.). Franci (9. st.) su ga načinili sjedištem županije, koje je za vrijeme raspada karolinškog Franačkog Carstva, 888. godine postalo Ivrejska marka, granično administrativno područje (marka) na sjeverozapadu srednjovjekovne Kraljevine Italije. Prestala je postojati 1001. godine, nakon razdoblja spora između biskupa Warmunda i Konrada II. koji je odbio imenovati novog grofa. Tada ga zauzima markgrof Arduin koji 1002. postaje Kralj Italije (1002. – 1014.).

U 12. stoljeću Ivrea je postala slobodnom komunom, no uskoro ju osvaja Fridrik II., car Svetog Rimskog Carstva. Od tada je razlog spora između markgrofovije Montferrat i dinastije Savoj. Gpd. 1356. Ivreu osvaja Amadeo VI. Savojski i izuzevši kratku francusku vlast koncem 16. st., Ivrea je ostala posjed Savojaca do 19. st. Dana 26. svibnja 1800. Napoleon je ušao u grad uspostavivši francusku vlast sve do njegova pada 1814. god.

Tijekom 20. stoljeća Ivrea je postala poznata kao mjesto gdje se proizvode Olivetti pisaći strojevi, kalkulatori i kasnije, računala. God. 1970. oko 90.000 ljudi, uključujući brojne doseljenike iz južne Italije, je živjelo i radilo u Ivrei.
Arduino, otvorena računalna i softverska platforma, je stvorena u Ivrei, a nazvana je po njezinom povijesnom vladaru Arduinu.

Znamenitosti

 Od rimskog doba sačuvani su ostaci rimskog kazališta iz 1. stoljeća, koji se nalaze zapadno od središta grada, a nekada je mogao primiti 10.000 gledatelja. Stari most (Ponte Vecchio) datira iz 100. god. i vodi do Borghetta. Izvorno izgrađen od drva, obnovljen je od kamena 1716.
 Dvorac Ivree (1357.), sagrađen za vrijeme vladavine Amadeusa VI. Savojskog. Ima četverokutni plan od opeke s četiri okrugla tornja na kutovima. Godine 1676., toranj, koji se koristio kao skladište streljiva, eksplodirao je nakon udara munje. Nikada nije obnovljen. Nekad zatvor, dvorac je danas mjesto za izložbe.
 Katedrala Ivree, koja je nastala na mjestu crkve iz 4. stoljeća na mjestu rimskog hrama. Oko 1000. god. obnovio ju je biskup Warmond u romaničkom stilu. Godine 1785. ponovno je obnovljen u baroknom stilu. Sadašnja neoklasička fasada građena je u 19. stoljeću.
 Industrijski grad Ivrea razvio se kao testno polje za Olivetti, proizvođača pisaćih strojeva, mehaničkih kalkulatora i uredskih računala. Sastoji se od velike tvornice i zgrada namijenjenih službi uprave i socijalnih usluga, kao i stambenih jedinica. Dizajnirali su ga vodeći talijanski urbanisti i arhitekti, uglavnom između 1930. i 1960. godine. Ovaj arhitektonski ansambl odražava ideje "Pokreta Zajednice" (Movimento Comunità). Muzej suvremene arhitekture na otvorenom, koji je inauguriran 2001. godine, predstavlja glavne građevine (nekih vodećih arhitekata toga doba) koje je Olivetti izgradio od pedesetih godina prošlog stoljeća.

Zbratimljeni gradovi
Ivrea je zbratimljena sa sljedećim gradovima:
 Lüneburg
 Monthey
 Rădăuți

Poveznice

 Crespi d'Adda
Saltaire
New Lanark

Izvori

Gradovi u Pijemontu
Svjetska baština u Italiji

Ivrea


Lady Dorothy Evelyn Macmillan GBE (28 de julio de 1900–21 de mayo de 1966) era hija del noveno duque y de la duquesa de Devonshire, y esposa del primer ministro británico Harold Macmillan.

Biografía

Nacida Dorothy Evelyn Cavendish, paso los primeros ocho años de su vida en Holker Hall, Lancashire, y en el Castillo de Lismore, Irlanda. Se hizo conocida como Lady Dorothy después de que su padre heredara el Ducado de Devonshire, y la familia se mudara a Chatsworth House, Derbyshire, y a las otras propiedades ducales. Ella recibió lecciones de francés, alemán, equitación y golf. Desde los dieciséis años vivió con su familia en Rideau Hall, Ottawa, cuando su padre fue nombrado Gobernador General de Canadá.

En 1920 se casó con el político conservador Harold Macmillan, que había estado al servicio de su padre en Canadá. Su lujosa boda, el 21 de abril en la Iglesia de Santa Margarita (Westminster), contó con la presencia de la realeza, la aristocracia y las principales figuras literarias, y fue llamado el evento social de la temporada en Londres.

Lady Dorothy era esposa de un respetuoso político y la pareja permaneció junta (a pesar de su largo romance con el político conservador Robert Boothby) hasta su muerte de un ataque al corazón en las propiedades de la familia Macmillan en Birch Grove, East Sussex, en 1966. Su marido le sobrevivió 20 años.

Ella y Harold tuvieron cuatro hijos:

 Maurice Macmillan, vizconde Macmillan de Ovenden (1921 a 1984), político conservador. Casado con La Honorable Katharine Ormsby-Gore, hija del 4.º barón Harlech.

 Lady Caroline Macmillan (1923-2016). Se casó con Julian Faber. Fue la más longeva de sus hijos. Murió a los 93 años.

 Lady Catherine Macmillan (1926–1991). Casada con Julian Amery, político conservador, después barón Amery de Lustleigh.

 Sarah Macmillan (1930–1970). Llevó una vida turbulenta, arruinada por problemas alcohólicos.

Hermano
El 26 de noviembre de 1950, su hermano Edward Cavendish, décimo duque de Devonshire, murió de un ataque al corazón en presencia del presunto asesino en serie John Bodkin Adams. Adams fue llevado a juicio en 1957 y el proceso fue calificado como poco serio. En relación con su hermano, su muerte no fue investigada, sugiriéndose, que fue porque el gobierno no quería llamar la atención sobre la vida privada de Lady Dorothy, en concreto su relación con Boothby.

Fallecidos por infarto agudo de miocardio
Hijas de duques del Reino Unido

Dorothy Macmillan


Eike Immel (Stadtallendorf, Alemania Federal, 27 de noviembre de 1960) es un exfutbolista alemán, que se desempeñaba en la posición de portero. Luego de retirarse comenzó a cumplir la función de entrenador de arqueros en clubes como VfR Heilbronn, Beşiktaş, FK Austria Viena, Fenerbahçe SK.

Clubes

Palmarés

VfB Stuttgart

 Bundesliga: 1990-91

Selección de fútbol de Alemania

 Eurocopa 1980

Nacidos en Hesse
Guardametas de fútbol de Alemania
Futbolistas de Alemania Federal en la Copa Mundial de 1982
Futbolistas de Alemania Federal en la Copa Mundial de 1986
Futbolistas del Borussia Dortmund en los años 1970
Futbolistas del Borussia Dortmund en los años 1980
Futbolistas del VfB Stuttgart en los años 1980
Futbolistas del VfB Stuttgart en los años 1990
Futbolistas del Manchester City Football Club
Futbolistas de Alemania Federal en la Eurocopa 1980
Futbolistas de Alemania Federal en la Eurocopa 1988

Eike Immel


John Kitzmiller (Battle Creek, 4 de diciembre de 1913 - Roma, 23 de febrero de 1965) fue un actor afro-estadounidense.

Participó en la liberación de Italia durante la Segunda Guerra Mundial. Comenzó a actuar mientras estaba en este país, y apareció en varias películas italianas. Hizo de Italia su residencia permanente, y apareció en más de cincuenta películas europeas.

Interpretó el personaje de Jerry en la película de 1948 Senza pietà, escrita por Federico Fellini y dirigida por Alberto Lattuada.

Kitzmiller es famoso por su encarnación del personaje de Quarrel en la película Dr. No.

Murió en Roma de cirrosis hepática.

Filmografía selecta
 Senza pietà (1948)
 Wolves Hunt at Night (1952)
 Valley of Peace (1956)
 Dr. No (1962)

Premios y distinciones

Festival Internacional de Cine de Cannes

Referencias

Militares estadounidenses de la Segunda Guerra Mundial
Actores de cine de Estados Unidos
Fallecidos por cirrosis
Ganadores de Mejor Interpretación masculina en el Festival de Cannes

John Kitzmiller