Campus Kollegiet (på engelsk Campus Hall) er et nybygget kollegium beliggende på Campusvej 1 nær Syddansk Universitet i Odense M med plads til 285 beboere. Kollegiet var klar til indflytning for de første 84 beboere den 1. september 2015, hvorefter de resterende beboere flyttede ind i etaper, efterhånden som nye etager blev færdige. Kollegiet var indflytningsklart for de sidste beboere 1. november 2015.

Kollegiet blev skænket til Syddansk Universitet af A.P. Møller og Hustru Chastine Mc-Kinney Møllers Fond til almene Formaal.

Bygningen
Kollegiet er opbygget som 3 selvstændige tårne i 15 etager, samlet omkring en fælles kerne, der rummer fællesrummene. Af de 15 etager er de 12 beboelsesetager med 250 boliger. Bygningen indeholder 3 typer boliger: 180 stk. 1-personersboliger på 20 m², 35 stk. 2-personersboliger på 35 m², og 35 stk. boliger med øget tilgængelighed på 22 m². Alle boliger har egen altan. De øvrige etager indeholder festsal, forskerboliger og studierum. I stueetagen forefindes en offentlig tilgængelig café, vaskeri, pedelbolig, administration, samt cykelparkering, og på taget findes flere tagterasser.

Med sine 50 meters højde er kollegiet en af Odenses højeste bygninger. Grundet bygningsopbygningen er der udsigt hele vejen rundt afhængig af, hvor man står i bygningen, hvilket giver mulighed udkig over Odense by, Syddansk Universitet og den omkringliggende natur.

Det samlede areal er på ca. 15.000 m², og byggeriet opfylder kravene til Lavenergiklasse 2020, hvilket betyder at boligerne er billige i opvarmning.

Byggeriet er tegnet af Arkitektfirmaet C. F. Møller med NIRAS som rådgivende ingeniører.

Indretningen
De 3 tårne indeholder de 250 boliger med egen altan. Alle boligerne har eget bad og overleveres fuldt møbleret med sovesofa, stole, borde og reoler. I kernen af bygningen, der binder de 3 tårne sammen, findes fællesarealerne. Disse er indrettet med 3 køkkenområder, spisepladser, fjernsynsstue og loungeområde. Alle 12 beboelsesetager er identisk indrettet med boliger og fællesområde. Bygningen er møbleret med bl.a. Verner Panton-møbler og Louis Poulsen-lamper.

Til hver lejlighed hører desuden en cykel til fri benyttelse af beboeren.

Campus Kollegiets Park

Sydøst for kollegiet etableres en park til bygningens beboere. Her vil man kunne finde terrasser og siddetrapper langs den eksisterende sø. Søen udvides og kommer til at fungere som et regnvandsbassin for regnvand fra park og bygning. Langs med søen plantes der rørskov og ellebevoksning. I kollegiets park vil der være mulighed for at dyrke sport på tennis-/volley-banen og fitness-området. Terrasser, sportsområder og pladserne forbindes med diagonale stisystemer, der skaber forbindelse til den omgivende by og universitetet. Campus Kollegiets park forventes at være færdig i løbet af sommeren 2016

Beboerne
Det er et krav, at alle beboerne skal være indskrevet som fuldtidsstuderende på Syddansk Universitet, som enten bachelor-, kandidat- eller Ph.d.-studerende - eller ansat som post.doc. Der stilles desuden krav til de studerendes studieaktivitet og studieegnethed.

Af de 250 boliger skal ca. 100 boliger gå til internationale studerende på Syddansk Universitet.

Drift
Campus Kollegiet er ejet og bygget af Fonden Universitetskollegiet i Odense, mens administrationen og driften varetages af Kollegieboligselskabet, som bl.a. udsteder lejekontrakter, opkræver husleje og udfører syn.

Kilder

Eksterne henvisninger
 Brochuren "Campus Kollegiet Odense"
 Campus Kollegiets hjemmeside
 http://campuskollegiet.dk

Kollegier i Odense
Etableret i 2015

Campus Kollegiet i Odense


Embriyoloji, zigot oluşumunu, büyümesini ve gelişimini inceleyen bilim dalı. Gelişim biyolojisinin bir alt dalıdır.

17. ve 18. yüzyıllarda betimleyici ve karşılaştırmalı çalışmalara dayan embriyoloji, 19. yüzyılın sonlarına doğru bilim insanlarının, vücuttaki organ ve dokuların kendilerine özgü biçim ve işlevleri nasıl kazandıklarını belirlemeye yönelik çözümleyici ya da deneysel yaklaşımlarıyla yeni bir boyut kazandı.

Embriyolojide çözümleyici çalışmaların önemini ilk kavrayanlardan biri olan Alman anatomi bilgini Wilhelm Roux (1850-1924) deneysel embriyolojini öncüsü ve en seçkin temsilcisidir; Roux'un 1855'ten başlayarak kurbağa yumurtaları üzerinde yaptığı öncü çalışmalar bu alanda kendisinden sonraki araştırmalara büyük bir ivme kazandırmıştır. Embriyondan gelişmenin hızını ve yönünü belirleyen etkenleri araştırarak 1935 Nobel Fizyoloji ve Tıp Ödülü'nü alan Alman bilim insanı Hans Speemann da embriyolojini gelişmesine yön verenlerden biridir.

Omurgalı canlıların değişik formları incelendiğinde, hepsinin embriyojik gelişiminin ilk evrelerinde yeni oluşmaya başlayan orta kulaklar görülecektir. Kara omurgalılarında bu solungaç yarığı gelişimin ileri evrelerinde kaybolur.

Hayvanların embriyonik gelişimi

Bölünme sonra, bölünen hücreler ya da Morula, bir ucunda bir delik ya da gözenek geliştirir blastula içi boş bir top gibi olmaktadır.

Bilaterans
Bilateral hayvanlarda, blastula iki yarısı (bakınız : Ağız ve Anüs Embriyolojik kökeni ) Bütün hayvanlar aleminde bölen iki yoldan birini gelişir. Blastula ilk gözenek (blastopore) hayvanın ağız hale gelirse, bu bir protostome olduğunu; ilk gözenek anüs hale gelirse o zaman deuterostome olur. Deuterostomes omurgalılar dahil ederken protostomes gibi böcekler, solucanlar ve yumuşakçalar gibi birçok omurgasız hayvan bulunmaktadır. Süreç içerisinde, daha farklılaşmış yapıya blastula değişiklikleri gastrulasyon denir.

Onun blastopore ile gastrula yakında hücrelerinin üç farklı tabaka geliştirir ;

 İçteki katman veya endoderm, sindirim organları solungaçlar, akciğerler veya yüzme kesesi varsa ve böbrekler veya nefrit doğurur.
 Orta tabaka (katman), mezodermin, kas, iskelet varsa ve kan sistemini meydana getirir.
 Hücreler veya ektoderm dış tabaka, beyin ve deri veya karapas ve saç, kıllar, ya da ölçekleri de dahil olmak üzere, sinir sistemine yol açmaktadır.

Embriyolar birçok türü genellikle erken gelişim evrelerinde birbirine benzer olarak görünebilir. Türün ortak evrimsel geçmişi var çünkü bu benzerlik için nedenidir. Türler arasındaki bu benzerlikler ortak bir atadan evrimleştiği, aynı veya benzer işlevi ve mekanizmaya sahip yapıları olan, homolog yapılar denir.

İnsanlarda
İnsanlar bilaterans ve deuterostomes-ilk anüs olarak geliştirir.

İnsanlarda, dönem Embriyo, Zigot döllenmenin sekizinci haftanın sonuna kadar rahim duvarına implantları kendisi andan itibaren hücre bölünmesi topu temsil ediyor. Gebelik (gebeliğin onuncu haftası) sonra sekizinci haftanın ötesinde, gelişmekte olan insan sonra bir fetüs denir.

Aristoteles ve Civciv embriyolojisi
Aristoteles yaşamı boyunca birçok konuyu ele almıştır.Bunların başlıca örnekleri doğa,sanat,felsefe,mantık ve siyasettir.

"Aristoteles'in incelediği bir diğer konu da embriyolojidir.Civciv embriyosunun büyümesini,kalbinin atışını ve kalbin diğer organlardan önce oluşumunu tanımlamıştı.Bu gözlem belki de ruhun veya aklın merkezinin kalp olduğu fikrinin ileri sürmesine sebep olmuş veya en azından Aristoteles bu fikri doğrulamıştı.Birçok balığın yavrularını ''potansiyel'' yumurtalar biçiminde taşıdıklarını da bilmekteydi.Ayrıca bir grup balığın,tam şekillenmiş hareketli yavrular meydana getirdiğini ifade etti.Aslında burada köpek balığının doğurmasını tanımlamaktaydı.Bu fikir,daha sonraki zoologlara o kadar inanılmaz geldi ki,onlar Aristoteles'in gözlemlerini bilmezlikten geldiler ve bu gözlemler ancak 1840'ların başında doğrulandı.Aynı zamanda hektokotilizasyonu,yani erkek kafadanbacaklının,bir bacağını kullanarak dişinin yumurtalarını döllemesini gözlemledi.Bu da,doğruluğu ancak on dokuzuncu yüzyılda kanıtlanacak olan bir diğer gözlemdi. "

Yumurta içindeki civciv gelişiminin memeli embriyosunun gelişim sürecine yakın olduğu M.Ö 1000 sıralarında Mısırlılar tarafından fark edilmişti.Ancak Aritoteles'in karşılaştırmalı ve betimleyici çalışmaları bu çalışmaları arka plana atmayı başardı.

Aristoteles'in hayvanların oluşumları üzerine çalışmalarının yer aldığı Latince adı '' De Generatione Animalium'' olan eseridir. Bu kitap embriyolojinin felsefenin konusu olarak alındığı ikinci kitaptır.Ama bu kitap embriyoloji alanında ilk bilimsel eser olarak kabul edilir. Bu eser daha sonra doğa bilimcileri,filozoflar ve embriyologlar üzerinde etkili olmuştur. Eser 5 kitaptır ve her kitap birden fazla bölüm içerir.İlk iki kitapta embriyolojiye daha fazla yer yerilir.Aristoteles'in çalışmaları o öldükten sonra da birçok kişiyi etkilemiştir.Özellikle Ortaçağ bilginlerinden Aziz Albertus Magnus ve Thomas Aquinas bu kişiler arasındadır.

Aristoteles erkeklik ve dişiliğin niteliğini, üreme organlarının yapı ve işlevini, yumurtlama ve yavrulama olaylarını, spermin oluşumunu,farklı hayvan türlerindeki çiftleşme biçimlerini ve üreme ile gelişime ilişkin diğer bütün yönleri tartışarak, üreme biyolojisinin temellerini attı.

Aristoteles 19. yüzyılın sonunda bile tartışılan iki sorunla daha o dönemde karşı karşıya gelmiştir. Bunlardan biri pangenez kuramı yani,vücuttaki her hücrenin üreme hücrelerine genetik malzeme sağlaması görüşüydü. İkincisi ise,ön oluşuma karşı sıralı oluşum tartışmasıydı. 19. yüzyılda bile aşılamayan bu tartışmaları karşılaştırmaları ve üstün akıl yürütmeleri ile Aristoteles'in ele almış olması şaşılacak bir durumdu.

Ancak Aristoteles'in bazı yanlışları da yok değildi.Gözlemlediği bütün hayvan gruplarının dizileri yumurta üretirken,memeli dişilerinin de yumurtası olabileceği aklına gelmemişti.Bu nedenle, erkek sperminin dişinin menstrual kan pıhtısını şekillendirdiğini ve memeli embriyosunun bundan oluştuğunu düşündü.Onun ikinci bir hata daha yaptığına inanıldı.Kurbağa yumurtasından bir başka canlı değil de kurbağa oluşuyordu.Sanki yumurta onu bir amaca götüren bir bilgi içeriyordu.Bundan dolayı Aristoteles ''nihai neden '' varsayımına yöneldi.Bu ''nihai neden ''in genetik program olduğu ancak bu dönemde anlaşılabildi.Gelişim biyolojisi Aristoteles'ten sonra 17.yüzyıla kadar herhangi bir ilerleme gösteremedi.

Aristoteles'in Yumurtaları Açması
"Yumurtadan çıkış bütün kuşlarda benzer biçimde gerçekleşir. Ama nüvenin oluşumundan kuşun oluşumuna kadar geçen süre, daha önce de söylendiği gibi farklılık gösterir. Ortalama bir tavukta embriyo üç gün üç gece içinde belirmeye başlar; daha büyük kuşlarda bu evre daha uzun, daha küçük olanlarda ise daha kısadır. Yumurta sarısı varlığa katıldıkça, sivri tarafa doğru, yumurtanın ana öğesinin bulunduğu ve yumurtanın çatladığı taraf büyür. Kalp, kan lekecikleri biçiminde yumurtanın akında belirmeye başlar. Bu nokta, yaşamı elinde taşırmış gibi çarpar ve devinir. Buradan, içinde kan bulunan iki damar yoluyla sarmal biçimde [yumurta maddesi büyüdükçe civardaki her iki zara doğru] yönelir; şimdi yumurta sarısını kaplayan ve lifleri taşıyan bir zar bu damarlardan itibaren oluşmaya başlar. Bir süre sonra beden fark edilmeye başlar; başlangıçta oldukça küçük ve beyazdır. Baş açıkça seçilebilir. Kafada gözler iyice dışa doğru şişmiş olarak fark edilebilir. Gözlerin bu durumu epey süre devam eder, ama yavaş yavaş küçülüp yuvalarına otururlar. Dış kesimde üst kısımla karşılaştırıldığında, alt kısım belirsiz bir biçimde görünmeye başlar. Kalpten başlayan iki damardan biri civardaki zara doğru, öteki göbek bağı gibi, yumurta sarısına doğru gitmektedir. Civcivin yaşam öğesi yumurtanın akındadır; besin ise göbek bağı yoluyla yumurtanın sarısından sağlanmaktadır.

"Yumurta on günlük olduğunda civciv bütün kısımlarıyla açıkça görülebilir. Kafa vücudun öteki kısımlarından daha büyüktür; gözler, bu dönemde siyah renkli ve fasulye tanesinden daha iridir. Üst deri soyulursa, içinde beyaz ve donuk bir sıvının olduğu, bunun güneş ışığında parladığı ve içinde sert bir maddenin bulunmadığı görülecektir. Bu dönemde daha iri olan iç organlar da görülebilir. Örneğin iç organların düzeni ve mide görülebilir; kalpten başlıyor gibi görünen damarlar ise göbekle yakın bir konumdadırlar. Göbek bölgesinden bir çift damar uzamıştır; biri, yumurta sarısını sarmalayan zara doğru (yumurta sarısı şu an sıvıdır ya da normalden daha sıvımsıdır), öteki de civcivi saran zarı, yumurta sarısını saran zarı ve aradaki sıvıyı hep birlikte saran zara doğru uzar. [Civciv büyüdükçe yumurta sarısının bir kısmı yavaşça yukarı doğru kayar ve beyaz sıvı arada kalır; yumurtanın akı sarının alt kısmındadır, dış kısımda olduğu gibi.] Onuncu günde yumurtanın akı en dış yüzeydedir; miktarı azalmış; maddesi katılaşmış; rengi solmuş ve yapışkanlık kazanmıştır.

"Kurucu bölümlerin düzeni aşağıdaki gibidir. Birinci ve en dışta, kabuğa ait olan değil, onun altındaki yumurta zarı gelmektedir. Bu zarın içinde ak bir sıvı vardır; daha sonra civciv ve onu sarmalayan, civcivi sıvıdan ayıran zar gelmektedir; civcivden sonra yumurta sansı gelmektedir. Daha önce açıklandığı gibi damarlardan biri buraya, öteki de beyazı kaplayan maddeye gitmektedir. [Serumu andıran bir sıvıya sahip bir zar iç yapıyı kaplamaktadır. Daha sonra, embriyonun hemen yanında, önceden açıklandığı gibi kendisini sıvıdan ayıran başka bir zar gelmektedir. Bunun altında yumurta sarısı vardır; o da başka embriyoyu her iki sıvıdan koruyan bir zar (bu zara yumurta sarısı, büyük damar ve kalbe giden göbek kordonunu yine bu zar içinden ilerletir) içine sarılmıştır.]

"Yirminci güne doğru eğer yumurtayı kırıp civcive dokunursanız, içeri doğru hareket edip kıpırdar; yirmi gün geçtikten sonra, civciv tüyle kaplanmış ve kabuğu çatlatmaya başlamıştır. Baş, sağ bacak üstünde böğüre yakın konumdadır ve 'kanat başın üstündedir; bu anda zarın bir doğum sonrasını andırdığını açıkça görebiliriz. Bu zar, kabuğun en dışındaki zardan hemen sonra çıkar. Bu zara göbek bağlarından birinin bağlı olduğunu (ve civciv bütün olarak şu an bunun içindedir) söylemiştik; yumurta sarısını çevreleyen ve ona doğru gittiği açıklanan ikinci göbek bağı da doğum sonrasını andırıyor. Bunların ikisinin de büyük damar ve kalp ile bağlantılı oldukları açıklanmıştı. Bu şartlarda dış doğum-sonrasına bağlı olan göbek bağı bozulur ve civcivden ayrılır. Yumurta sarısına götüren zar ise yaratığın ince bağırsağına bağlıdır. Şu anda yumurta sarısının önemli bir kısmı civcivin içindedir. Civcivin midesinde sarı bir pıhtı vardır. Bu ana kadar civciv, kalıntıları dış doğum-sonrasına doğru akıtır. Midesinde artıklar vardır; dıştaki 'kalıntı aktır (ve içeride beyaz bir madde vardır). Zaman geçtikçe yumurta sarısının büyüklüğü azala azala en son civciv tarafından tamamen tüketilip özümsenir (öyle ki, yumurtadan çıktıktan on gün sonra civcivi ortadan ikiye ayırırsanız, bağırsaklara bağlı küçük bir yumurta sarısı kalıntısını hala görebilirsiniz); ama kordondan ayrılmıştır ve aradaki aralıkta bir şey yoktur; çünkü tümüyle kullanılmıştır. Yukarıda belirtilen zaman boyunca civciv uyur, uyanır, yukarı bakar ve kıpırdar; kalp ve göbek bağı ise, yaratık soluk alırcasına titrer. Kuşlarda yumurtadan üreme hakkında bu kadar yeter."

Aristoteles sonrası embriyoloji
Helenistik dönem ve İskenderiye okullarındaki çalışmaların az bir kısmı elimize ulaşmıştır.Orta Çağ Avrupası'nda ise Yunan bilimi Arap yazarlar sayesinde öğrenilmiştir. Galen ve İbni Sina ise tıp ve biyoloji bilgisinin en önemli kaynaklarıdır. Ama Orta Çağ bilimi Aristoteles'i birçok açıdan kaynak olarak görmekteydi. Orta Çağ'da embriyoloji, özellikle Historia Animalium'dan alıntılanan bölümü örnek alınmıştır.

Aristotelesçi geleneğin en iyi örneklerinden biri 1276 yılı civarında Romalı Giles tarafından yazılır.De Formatione Corporis Humani in Utero adlı bu çalışmada, erkek ve dişi ebeveynin doğurganlık sürecine katkılarına ilişkin kuramsal tartışmalar bulunmaktadır. Ayrıca burada, insanın embriyolojik gelişimini de içine alabilecek,ceninin gelişimine ilişkin açıklamalar yer alır.

1604 yılına gelindiğinde ise Fabricius,De Formato Foetu adlı çalışmasındaki sistemleri Aristoteles'in daha önceden kaydettiği çalışmalara oldukça benzerdi. Ayrıca Romalı Giles'in de üzerinde durduğu bazı sorunları tartışmıştı.

Ayrıca bakınız
 Embriyonik gelişim

Kaynakça
Özel

Genel
 Ronan,C.(2005).Bilim Tarihi.Ankara:TÜBİTAK Yayınları.
 Harre,R.(1998).Büyük Bilimsel Deneyler. Ankara:TÜBİTAK Yayınları.
 Mayr,E.(2008).Biyoloji Budur. Ankara:TÜBİTAK Yayınları.

Embriyoloji


An Brachypodium bolusii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Otto Stapf. An Brachypodium bolusii in nahilalakip ha genus nga Brachypodium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Brachypodium

Brachypodium bolusii


Stadionul Luceafărul a fost construit în 2011 și găzduiește meciurile echipei Luceafărul Oradea.

Galerie

Note

Legături externe
 Pagina stadionului de pe Soccerway.com

Oradea
Luceafărul

Stadionul Luceafărul


(født 1. august 1907 i Kobe, død 28. oktober 1953) var en japansk komponist, pianist, dirigent og musikpædagog.

Ohzawa studerede klaver og orgel i sin hjemby. Han flyttede så til USA (1930) og studerede komposition på Boston University og New England Conservatory of Music, og han studerede ligeledes privat hos bl.a. Arnold Schönberg. Han vendte tilbage til Japan (1936), hvor han ledede flere orkestre og skoler. Han har skrevet 3 symfonier, sinfonietta, orkesterværker, kammermusik, tre klaverkoncerter, strygerkvartetter etc.
Ohzawa underviste på flere musikkonservatorier, bl.a Kobe College (Kobe Jogakuin Daigaku 神戸女学院大学). Han var inspireret af Igor Stravinskij, Arnold Schönberg og Dmitrij Sjostakovitj.

Udvalgte værker

 Symfoni nr. 1 (1934) - for orkester
 Symfoni nr. 2 (1934) - for orkester
 Symfoni nr. 3 (1937) - for orkester
 Sinfonietta (1932) - for orkester
 3 Klaverkoncerter (1933, 1934, 1938) - for klaver og orkester
 Violinkoncert "Til et kinesisk digt" (1936) - for violin og orkester.

Eksterne henvisninger

 Om hisato Ohzawa på www.musicweb-international.com

Komponister fra Japan
Pianister
Dirigenter
Musikpædagoger

Hisato Ohzawa


Very-low-density lipoprotein (VLDL), density relative to extracellular water, is a type of lipoprotein made by the liver. VLDL is one of the five major groups of lipoproteins (chylomicrons, VLDL, intermediate-density lipoprotein, low-density lipoprotein, high-density lipoprotein) that enable fats and cholesterol to move within the water-based solution of the bloodstream.  VLDL is assembled in the liver from triglycerides, cholesterol, and apolipoproteins.  VLDL is converted in the bloodstream to low-density lipoprotein (LDL) and intermediate-density lipoprotein (IDL).  VLDL particles have a diameter of 30–80 nm. VLDL transports endogenous products, whereas chylomicrons transport exogenous (dietary) products. In the early 2010s both the lipid composition  and protein composition  of this lipoprotein were characterised in great detail.

Function

Very-low-density lipoproteins transport endogenous triglycerides, phospholipids, cholesterol, and cholesteryl esters.  It functions as the body's internal transport mechanism for lipids. In addition it serves for long-range transport of hydrophobic intercellular messengers, like the morphogen Indian hedgehog (protein).

Changes during circulation
Nascent VLDL released from the liver contains apolipoprotein B100, apolipoprotein C1 (apoC1), apolipoprotein E (apoE), cholesterol, cholesteryl esters, and triglycerides. As it circulates in blood, it picks up apolipoprotein C-II (apoC-II) and additional apoE donated from high-density lipoprotein (HDL). At this point, nascent VLDL becomes a mature VLDL. Once in circulation, VLDL will come in contact with lipoprotein lipase (LPL) in the capillary beds in the body (adipose, cardiac, and skeletal muscle). LPL will remove triglycerides from VLDL for storage or energy production. VLDL now meets back up with HDL where apoC-II is transferred back to HDL (but keeps apoE). HDL also transfers cholesteryl esters to the VLDL in exchange for phospholipids and triglycerides via cholesterylester transfer protein (CETP). As more and more triglycerides are removed from the VLDL because of the action of LPL and CETP enzymes, the composition of the molecule changes, and it becomes intermediate-density lipoprotein (IDL).

Fifty percent of IDLs are recognized by receptors in the liver cells because of the apolipoprotein B-100 (apoB-100) and apoE they contain and are endocytosed. The other 50% of IDL lose apoE; when their cholesterol content becomes greater than the content of triglyceride, they become LDL, with apoB-100 as the primary apolipoprotein.  The LDL is taken into a cell via the LDL receptor via endocytosis, where the contents are either stored, used for cell membrane structure, or converted into other products such as steroid hormones or bile acids.

See also
 Combined hyperlipidemia
 Lipid profile

Notes and references

Lipoproteins

Very low-density lipoprotein


Meurtre à haute tension () est un giallo britannique de Sidney Hayers sorti en 1971.

Il s'agit d'une adaptation du roman canadien The Ravine de  publié en 1962.

Synopsis

Fiche technique

 Titre français : Meurtre à haute tension
 Titre original britannique :
 Titre américain :
 Réalisation : Sidney Hayers
 Scénario : John Kruse d'après le roman The Ravine de  publié en 1962.
 Photographie : Ken Hodges
 Montage : Anthony Palk
 Musique : Eric Rogers
 Production : Peter Rogers, George-H. Brown, Joseph-Arthur Rank
 Sociétés de production : Peter Rogers Productions, George-H. Brown Productions, The Rank Organisation
 Pays de production :
 Langue originale : anglais britannique
 Format : Couleur par Eastmancolor - 1,85:1 - Son mono - 35 mm
 Durée : 91 minutes ()
 Genre : Giallo, folk horror
 Dates de sortie :
 Royaume-Uni :  (Londres)
 France :

Distribution
 Suzy Kendall : Julie West
 Frank Finlay : Commissaire divisionnaire Velyan.
 Freddie Jones : Le journaliste
 James Laurenson : Greg Lomax
 Lesley-Anne Down : Tessa Hurst
 Tony Beckley : Leslie Sanford
 Anthony Ainley : M. Bartell
 Dilys Hamlett : Mme Sanford
 James Cosmo : Sergent Beale
 Patrick Jordan : Sergent Milton
 Allan Cuthbertson : Le médecin légiste

Notes et références

Liens externes

Film britannique sorti en 1971
Film réalisé par Sidney Hayers
Giallo
Thriller (film) britannique
Film de folk horror
Film sur le viol
Film en anglais britannique
Film tourné aux Pinewood Studios
Film tourné dans le Buckinghamshire
Film se déroulant dans le Buckinghamshire
Adaptation d'un roman canadien au cinéma

Meurtre à haute tension


Crkva sv. Ante u Zadvarju, župna je crkva i zaštićeno kulturno dobro. Posvećena je sv. Antunu Padovanskom. Suzaštitnik je sv. Bartul.

O crkvi
Nalazi se na groblju južno od naselja iznad ceste Zadvarje - Gornja Brela pod južnim liticama Osoja. Današnja crkva sagrađena je u drugoj polovici XVIII. stoljeća na mjestu ranije. Radi se o jednostavnoj jednobrodnoj građevini s pravokutnom apsidom. Građena je od pravilnih kamenih blokova a krov je dvostrešni, prekriven kupom kanalicom. Glavni ulaz je na zapadnom pročelju, a iznad njega su natpis o posveti crkve iz 1774. godine za splitskog nadbiskupa Ivana Luke Garagnina te jednostavna rozeta. Iznad pročelja je i preslica s tri zvona i s cvjetnim ukrasima. U crkvi se nalaze tri oltara: dijelom presloženi kameni glavni oltar s kipovima sv. Ante i sv. Bartula (Bartolomeja) te bočni oltari Gospe od Ružarija (drveni) s Gospinim kipom i sv. Ivana Nepomuka (kameni) također sa svečevim kipom. Crkva sv. Ante sred groblja na Zadvorju ubraja se u tipologiju jednostavnih kasnobaroknih crkava s izduženom apsidom koje se, nakon odlaska Turaka, mahom grade u župama zaleđa Dalmacije.

O Antunovu se uz crkvu još od druge polovine XIX. st. održava svečana proslava (fjera) ophodom u narodnim nošnjama te tradicijski sajam s trgovcima iz cijele Hrvatske. Svečani ophod i euharistijsko slavlje održavaju se i prigodom blagdan sv. Bartula.

Zaštita
Pod oznakom Z-6861 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Vanjske poveznice
 Crkva sv. Ante Padovanskog  GCatholic.org

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Zadvarje
Katoličke crkve u Hrvatskoj

Crkva sv. Ante u Zadvarju


Le Centre hospitalier universitaire de Parakou, autrefois appelé Hôpital d'instruction des armées, est un hôpital situé à Parakou, au Bénin.

Histoire de l'hôpital
En 2001, l'équipement de l'hôpital fait partie des projets de développement communautaire au Bénin.

En juin 2010, un universitaire allemand tente d'attirer l'attention sur la situation très difficile de cet hôpital.

En 2014 il est érigé en Centre Hospitalier Universitaire.

Services de l'hôpital
Soins obstétricaux d'urgence.

Risques sanitaires
La gestion des déchets biomédicaux liquides et le niveau d'hygiène dans les laboratoires de l'hôpital sont considérés comme insuffisants pour le contrôle du risque d'infections nosocomiales, d'après l'étude de M. Aguemon et al..

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Santé au Bénin
 Centre hospitalier et universitaire de la mère et de l'enfant lagune de Cotonou
 Centre national hospitalier et universitaire Hubert Koutoukou Maga

Hôpital au Bénin


Tatra T6B5 (podtip tramvaja T6, u bivšem Sovjetskom Savezu pod nazivom T3M) je model tramvaja proizvedenog u čehoslovačkoj (kasnije češkoj) tvrtki ČKD Tatra od sredine 1980. godina do kraja 20. stoljeća.

Konstrukcija
T6B5 dolazi iz koncepcije tramvaja Tatra T5. To je jednosmjerno četveroosovinsko tramvajsko vozilo. Karoserija je postavljena na dvjema dvoosovinskim postoljima. Tramvaj ima na desnoj strani troja četverokrilna vrata. Tramvaj je opremljen s motorima TE 023 sa snagom 180 kW. Tramvaj je opremljen tiristorskom opremom TV3. Struja s kontaktne mreže se uzima pantografom. Vozačka kabina je potpuno zatvorena od putničkog prostora. U tramvaju su sjedala raspoređena 1+2. Za tramvaj je moguće ugraditi postolja za 1435 mm, ali i kolosijek širine 1524 ili 1000 mm.

Prototip
Dva prototipa tramvaja T6B5 su dovršena 1983. godine. Označeni su brojevima 0016 i 0017. Tramvaji su isprva isprobavani u Pragu. Nakon probne vožnje tramvaji su prodani 1984. godine u Moskvu, gdje su dobili brojeve 001 i 002. 1994. godine su dobili brojeve 0301 i 0302. Drugi prototip je izrezan, a prvi je uvršten po povijesna vozila.

Prodaja tramvaja
Od 1983. do 2007. godine je prodano 1279 tramvaja.

 Pregled g.b.
Tula: 13, 14, 17, 18, 23 – 30, 47, 48, 83, 84, 301-358.

Izvori

Tramvajska vozila Tatra

Tatra T6B5


ලිනක්ස් බෙදා හැරීම is a member of the family of Unix-like operating systems built on top of the Linux kernel. Such distributions (often called distros for short) are Operating systems including a large collection of software applications such as word processors, spreadsheets, media players, and database applications.

ලිනක්ස් බෙදා හැරීම


NGC 115 este o galaxie spirală localizată în constelația Sculptorul. A fost descoperită în 25 septembrie 1834 de către John Herschel. Se află la aproximativ 85 de milioane de ani-lumină de Pământ și diametrul acesteia are lungimea în jur de 50.000 de ani-lumină.

Note

Vezi și
 NGC 114
 NGC 116

Legături externe
 NGC 115 pe spider.seds.org
 NGC 115 pe WikiSky

Galaxii spirale
Obiecte NGC
Constelația Sculptorul
Obiecte astronomice descoperite de John Herschel
Obiecte astronomice descoperite în 1834

NGC 115


Glee: The Music, Volume 7 es el decimoséptimo álbum de Glee. Que cuenta con 15 canciones. Este álbum es el segundo álbum de la temporada 3, el primer disco Glee: The Music, The Christmas Album Volume 2. Las canciones son de la primera parte de la tercera temporada - que son episodios de uno a nueve. Episodio de nueve canciones no aparecerán en este álbum porque es el episodio de la Navidad con temas, que serán presentados en un disco separado.

El álbum fue lanzado el 6 de diciembre de 2011 en América del Norte.

Canciones

Créditos

Créditos de presentación
 Elenco, voces principales: Dianna Agron, Chris Colfer, Darren Criss, Damian McGinty, Kevin McHale, Lea Michele, Cory Monteith, Heather Morris, Matthew Morrison, Chord Overstreet, Amber Riley, Naya Rivera, Mark Salling, Harry Shum, Jr. y Jenna Ushkowitz
 Elenco, voces: Jane Lynch, Jayma Mays
 Voces de fondo en «Uptown Girl»: Brock Baker, Ben Bram (voces y transcripción), Alvin Chea (de Take 6), Robert Dietz (voces y edición), Luke Edgemon, Grant Gustin (voz principal, además de voces), Jon Hall, Eddie Martin, Curt Mega, Jemain Purifoy y Trevor Wesley
 Voz invitada, voz principal: Idina Menzel
 Voces adicionales: Adam Anders, Alex Anders, Nikki Anders, Kala Balch, Emily Benford, Ravaughn Brown, Kamari Copeland, Tim Davis, Storm Lee, David Loucks, Jeanette Olsson, Zac Poor, Drew Ryan Scott, Onitsha Shaw, Windy Wagner
 Productor vocal: Alex Anders
 Productores ejecutivos de la banda sonora: Dante Di Loreto, Brad Falchuk
 Productores: Adam Anders, Peer Åström, Tommy Faragher, Ryan Murphy
 Coordinador de producción: Nicole Ray
 Ejecutivo musical: Geoff Bywater
 Arreglistas: Adam Anders, Peer Åström
 Edición digital: Adam Anders, Alex Anders, Deyder Cintron
 Mezclas: Peer Åström, Tommy Faragher, John Paterno
 Coordinadores: Heather Guibert, Meaghan Lyons, Jenny Sinclair
 Director creativo: Dave Bett
 Supervisor musical: PJ Bloom
 Dirección artística: Anita Marisa Boriboon
 Diseño: Anita Marisa Boriboon

Créditos técnicos
 Ingenieros: Peer Åström, Ed Boyer, Deyder Cintron, John Paterno, Joe Wohlmuth
 Asistentes de ingeniero: Joshua Blanchard, Steve Bone, Deyder Cintron, Fredrik Jansson, Scott Smith
 Arreglos vocales: Adam Anders, Ed Boyer, Tommy Faragher
 Contratista vocal: Tim Davis
 Masterización: Dominick Maita
 Programación: Martin Persson

Fuente: Allmusic

Referencias

Bandas sonoras de 2011
Bandas sonoras de programas de televisión
Música de Glee
Álbumes de 2011
Álbumes de pop

Glee: The Music, Volume 7


Kosmos 2469, ruski satelit sustava ranog upozorenja o raketnom napadu, iz programa Kosmos. Vrste je US-K (Oko br. 6071).

Lansiran je 30. rujna 2010. godine u 17:01 UT s kozmodroma Pljesecka s mjesta 16/2. Lansiran je u visoku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Molnijom-M. Orbita mu je 607 km u perigeju i 39741 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 62,81°. Spacetrackov kataloški broj je 37170. COSPARova oznaka je 2010-049-A. Zemlju obilazi u 717,64 minute.

Ovo je posljednji put da je lansirana ova raketa nosač. Dio je konstelacije satelita US-KS/Oko: Kosmosa 2430, lansiranog listopada 2007. i Kosmosa 2446, lansiranog prosinca 2008. godine. Raspoređen je u orbitnu ravninu između orbitnih ravnina tih dvaju satelita, što znači da će upotpuniti konstelaciju a ne nadomjestiti nekog od postojećih djelatnih satelita.

Iz misije je ostalo nekoliko dijelova od više stupnjeva rakete: blok 2BL ostao je u visokoj orbiti, a 11S510 i BOZ vratili su se u atmosferu.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page US-K (73D6) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2469


Karina Ibraghimovna Sabirova (în ) (n. 23 martie 1998, în Astrahan) este o handbalistă rusă care joacă pentru clubul GK Astrahanocika și echipa națională a Rusiei.

În decembrie 2016, Sabirova a făcut parte din selecționata Rusiei care s-a clasat pe locul al șaptelea la Campionatul European din Suedia.

Palmares
Club
Superliga Rusă de Handbal:
Câștigătoare: 2016
Medalie de bronz: 2015

Cupa Rusiei:
Finalistă: 2016

Echipa națională
Jocurile Olimpice de Tineret:
 Medalie de argint: 2014

Campionatul Mondial pentru Junioare:
 Medalie de aur: 2016

Campionatul European pentru Junioare:
 Medalie de argint: 2015

Distincții individuale
 Interul stânga al echipei ideale All-Star Team la Campionatul European pentru Junioare: 2015
 Cea mai valoroasă jucătoare (MVP) la Campionatul Mondial pentru Junioare: 2016
 Maestru al Sportului din Rusia: 2016

Note

Nașteri în 1998
Sportivi ruși în viață
Jucătoare de handbal din Rusia
Oameni din Astrahan
Ruși de origine tătară

Karina Sabirova


Scheldeprijs 2019 var den 107. udgave af cykelløbet Scheldeprijs. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og blev arrangeret 10. april 2019. Det blev vundet af hollandske Fabio Jakobsen fra  for andet år i træk.

Hold og ryttere

Danske ryttere
 Michael Mørkøv kørte for
 Matti Breschel kørte for
 Asbjørn Kragh Andersen kørte for
 Casper Pedersen kørte for
 Mads Pedersen kørte for
 Lasse Norman Hansen kørte for Corendon-Circus
 Rasmus Bøgh Wallin kørte for
 Nicolai Brøchner kørte for
 Tobias Kongstad kørte for
 Mathias Norsgaard Jørgensen kørte for
 Emil Vinjebo kørte for
 Torkil Veyhe kørte for

Resultater

Eksterne henvisninger

2019
UCI Europe Tour 2019

Scheldeprijs 2019


إيمانويل الشريكي هي ممثلة كندية مغربية الأصل   يهودية، ولدت في 10 ديسمبر 1977، ظهرت في العديد من الحلقات التلفزيونية وبعض الأفلام، تٌعرف بدورها في مسلسل الحاشية وكذلك بدور حبيبة آدم ساندلر في فيلم لا تعبث مع زوهان. في مايو 2010 أختيرت في المركز الأول على موقع (اسك من Ask men) بقائمة أعلى 99 امرأة مرغوبة من قبل الرجال في العالم.

بداية حياتها
ولدت إيمانويل في مونتريال من أبوين مغربيين يهوديين هاجرا إلى كندا. ولدت أمها في الدار البيضاء، وأبيها في الرباط ,، إيما لها أقارب في إسرائيل، عائلتها تتبع اليهودية الأرثوذكسية وهم من اليهود السفارديم. الشريكي هي أصغر أخوانها حيث تملك أخ أكبر منها وأخت، عندما كانت بعمر السنتين انتقلت عائلتها إلى تورنتو، أمها التي كانت تريدها أن تصبح ممثلة توفيت عندما كانت إيما بعمر صغير.

عندما كانت طفلة أخذت دروس تمثيل دفعها لها أخوها الأكبر، ودخلت مدرسة ثانوية لدراسة الدراما وبعد الثانوية قررت أن تتابع مهنتها كممثلة. بجانب اللغة الإنجليزية تجيد التحدث بالفرنسية بطلاقة.

السيرة المهنية
بدأت إيمانويل وهي في سن العاشرة الظهور تلفزيونيا من خلال إعلانات لسلسة مطاعم ماكدونالدز، ومع انتقالها إلى فانكوفر في منتصف التسعينات بدأت الشريكي المشاركة في المسلسلات التلفزيونية، عبر مجموعة من المسلسلات الكندية أمثال: Are you afraid of the Dark?, Forever Knight ,Kung Fu وغيرها. وكان أول أدوارها في هوليوود سنة 1999 عن طريق المشاركة في فيلم Detroit Rock City، ليتلقفها المنتجون بعد ادائها المميز في فيلم Snow Day والذي فتح أمامها أبواب الشهرة والنجاح، لتتوج ظهورها سينمائيا بالمشاركة في فيلم The Mix للمغني العالمي«أشر» كما ظهرت معه في فيديو كليب Hinder's Lips of an Ange الذي عرف نجاحا كبيرا.

في العام 2005 أسند إليها دورًا منتظمًا في سلسلة الحاشية الذي ما زال يكمل عرضه حتى اليوم. أحد أدورها الهامة كان أمام آدم ساندلر في فيلم لا تعبث مع زوهان عندما أدت دور مهاجرة فلسطينية تعيش في نيويورك تقع بحب يهودي مهاجر (آدم ساندلر). حاليا انضمت إيما لسلسلة شوتايم (The Borgias) القادم في 2011.

الجوائز والترشيحات
 ترشحت إيما لجائزة ديفيدي حصري لفئة أفضل ممثلة عن دورها في فيلم  100 فتاة
 وفي عام 2002 ترشحت لجائزة اختيار المراهقين
 في عام 2008 فازت بجائزة  Young Hollywood .

الأعمال الفنية

التلفاز

الأفلام

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص حصلوا على الجنسية الأمريكية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ماركام
أمريكيون من أصل كندي
أمريكيون من أصل يهودي مغربي
كنديون من أصل يهودي مغربي
ممارسو التأمل التجاوزي
ممثلات أداء صوتي أمريكيات
ممثلات أداء صوتي كنديات
ممثلات أطفال كنديات
ممثلات أفلام أمريكيات
ممثلات أفلام كنديات
ممثلات أمريكيات في القرن 20
ممثلات أمريكيات في القرن 21
ممثلات تلفزيون أمريكيات
ممثلات تلفزيون كنديات
ممثلات كنديات في القرن 20
ممثلات كنديات في القرن 21
ممثلات كنديات مغتربات في الولايات المتحدة
ممثلات من أونتاريو
ممثلات من مونتريال
ممثلات يهوديات أمريكيات
ممثلات يهوديات كنديات
مواليد 1397 هـ
مواليد 1975
مواليد 1977
مواليد في مونتريال
يهود أمريكيون في القرن 20
يهود أمريكيون في القرن 21
يهود سفارديون
يهود كنديون في القرن 20
يهود كنديون في القرن 21
يهود مزراحيون
يهود مغاربة في القرن 20
يهود مغاربة في القرن 21

إيمانويل الشريكي


San José () is a province of Costa Rica. It is located in the central part of the country, and borders (clockwise beginning in the north) the provinces of Alajuela, Heredia, Limón, Cartago and Puntarenas. The provincial and national capital is San José. The province covers an area of 4,965.9 km². and has a population of 1,404,242.

Subdivisions
The province of San José is subdivided into 20 cantons.

Canton (Capital):
 San José (San José)
 Escazú (Escazú)
 Desamparados (Desamparados)
 Puriscal (Santiago)
 Tarrazú (San Marcos)
 Aserrí (Aserrí)
 Mora (Ciudad Colón)
 Goicoechea (Guadalupe)
 Santa Ana (Santa Ana)
 Alajuelita (Alajuelita)
 Vázquez de Coronado (San Isidro)
 Acosta (San Ignacio)
 Tibás (San Juan)
 Moravia (San Vicente)
 Montes de Oca (San Pedro)
 Turrubares (San Pablo)
 Dota (Santa María)
 Curridabat (Curridabat)
 Pérez Zeledón (San Isidro de El General)
 León Cortés Castro (San Pablo)

See also
Provinces of Costa Rica
Greater Metropolitan Area.

References

External links

Provinces of Costa Rica

San José Province


Bruchwiese steht für:
 einen Stadtteil im Stadtbezirk St. Johann von Saarbrücken im Saarland
 die Bruchwiese im Landkreis Osnabrück in Niedersachsen, siehe Mehne-, Bruch- und Pottwiese
 Bruchwiese, Mündungsort des Bruchbachs im Landkreis Aschaffenburg in Bayern, siehe Bruchbach (Haggraben)

Bruchwiese


Berk Hakman (d. 14 Ağustos 1981, Ankara), Türk oyuncudur.

Yaşamı
Kökleri Saraybosna'ya dayanan bir ailenin ikinci çocuğu olarak Ankara'da dünyaya gelmiştir. Akdeniz Üniversitesi Turizm İşletmeciliği bölümüne bir süre devam etmiştir. Bu dönemde, okulun tiyatro kulübünün yanı sıra, yine Antalya'daki Tiyatro Atölyesi'ne girmiştir. Oyunculuk yapmaya karar vererek İstanbul'a yerleşmiştir. Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı mezunudur. Kırık Kanatlar, Seher Vakti, Felek Ne Demek?, Hatırla Sevgili, ES-ES, Mazi Kalbimde Yaradır, Suskunlar ve Kaçak dizilerinde oynamıştır. 11 ödüllü Tepenin Ardı filminde başrol oynamıştır.

Babası, Erkin Koray'ın Yeraltı Dörtlüsü grubu elemanlarından Ataman Hakman'dır. Kendisi de bas, klavye, piyano, gitar, bateri ve trompet çalmaktadır.

Filmografisi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1981 doğumlular
Ankara doğumlu erkek oyuncular
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk erkek dizi oyuncuları

Berk Hakman


Cyborg je fiktivni stripovski superjunak, koji se pojavljuje u američkim stripovima koje objavljuje DC Comics. Stvorili su ga pisac Marv Wolfman i umjetnik George Pérez i prvi se pojavljuje u posebnom umetku u DC Comics Presents # 26 (listopad 1980.). Izvorno poznat kao član Teen Titans, Cyborg je osnovan kao osnivač Lige pravde u DC-u 2011.
Lik se pojavljuje u DECU, gdje ga glumi glumac Ray Fisher. Ova prilagodba Cyborg-a imala je cameo pojavljivanje u filmu Batman v Superman: Zora pravednika i glavnu ulogu u filmu Liga pravde u 2017. godini, te će se pojaviti u samostalnom Cyborg filmu 2020. godine.

Izmišljeni likovi

Cyborg


Fragment  este o poezie scrisă de George Coșbuc. A fost publicată în volumul Fire de tort. Coșbuc a mai scris o poezie cu același titlu Fragment (Ea nu-i închide ușa, nu-l prinde de vestmânt) (publicată în Balade și idile) și poezia Fragment epic publicată în Cântece de vitejie.

Analiză
Sonoritatea versului acestei poezii este eminesciană:

Pretextul exterior are o prezență deosebită, dar acesta nu copleșește complet reacția individuală, tresărirea unui suflet de copil care contemplează spectacolul dezlănțuit și grandios al forțelor naturii.

Note
 G. Coșbuc - Fire de tort (Poezii, I). Ed. Minerva, BPT nr. 15, 1988. Prefață de Mircea Tomuș. Pag. XIX.

Legături externe
Textul integral al poeziei.

Poezii de George Coșbuc
1896 în literatura română

Fragment (În vale văd căscioara cu streașină de brad)


Jale Parla, (d. 5 Şubat 1945, İstanbul), Türk edebiyat teorisyeni ve eleştirmeni.

Jale Parla, 5 Şubat 1945 tarihinde İstanbul'da doğdu. Robert Kolej'den mezun olduktan sonra, 1978 yılında Harvard Üniversitesi'nden Karşılaştırmalı edebiyat doktorasını aldı. 1976 ile 2000 yılları arasında Batı Dilleri ve Edebiyatları Bölümü'nde Boğaziçi Üniversitesi'nin öğretim görevlisi olarak çalışmalarını sürdürdü. Hâlen İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümü'nde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır.

Edebiyat kuramına katkısı
Jale Parla, kitaplarıyla ve makaleleriyle edebiyat eleştirisinin kapsamlı örneklerini ortaya koyduğu gibi asıl olarak ve daha çok edebiyat kuramı açısından derinlikli ve kapsamlı çalışmalar ortaya koymuştur. Don Kişot'tan Bugüne Roman adlı kitabı bu bakımdan önemli bir örnektir. Burada Parla, yalnızca edebiyat kuramlarını sıralamakla ve tanımlamakla uğraşmamakta, bir anlamda modernizmden postmodernizme uzanan edebiyat ve özel olarak da roman serüvenini irdelemektedir. Dünya edebiyatı ve yerli edebiyatı kapsayan bir çalışmadır yapılan. Don Kişot roman türünün öncüsü olarak kabul edilmekte, Cervantes'de moderniteyi başlatan yazar olarak değerlendirilmektedir.

Edebiyatın ve romanın anlamı, değeri gibi sorunlardan, edebi metinlerin iç yapısı, işleyişi ile ilgili kuramsal sorunlara kadar genel edebiyat kuramı alanındaki sorunlar irdelenmekte; belli başlı edebiyat kuramı öğretileri sunulup değerlendirilmekte ve hatta bundan da öte 20. yüzyılın düşünsel ve felsefi gelişmeleri bağlamında edebiyat ve roman sorunu soruşturulmaktadır. Dilbilim, göstergebilim, psikanaliz, yapısalcılık, fenomenoloji, postyapısalcı felsefe gibi kuramsal gelişmeler Parla'nın çalışmaları boyunca değerlendirdiği belli başlı alanlardır. Hem edebi metin yazarları hem de teorisyenleri Parla'nın kitabı boyunca ortaya çıkmaktadır.

Parla, mimesis sorununu, yazar ve okurun kim olduğu sorununu, metonimi ve metafor sorununu, metnin görünen ve görünmeyen yüzeyleri sorununu, pastiş ve parodi sorununu, edebi metnin ideoloji ile ilişkisi sorununu, metin ile zaman ilişkisi sorununu, akıllılık delilik sorununu, edebiyatta tür, yapıt, karakter, tip sorununu değerlendirmektedir. Bunu yaparken Walter Benjamin, Louis Althusser, Mikhail Bakhtin, Jakobson, Jacques Lacan, Jacques Derrida, Roland Barthes ve Julia Kristeva gibi hem düşünür hem de edebiyat alanında söz sahibi olan kişilerden yoğun bir şekilde yararlanıldığı görülür. Parla diyalojizm, bilinçdışı, polifoni ve heteroglossia, metinlerarasılık gibi kavram ve terimlere önemli bir ağırlık vermektedir.

Yerli edebiyatı da söz konusu kuramsal irdelemeler içinde değerlendiren Parla, Recaizade Mahmud Ekrem'in Araba Sevdası'''ndan günümüze uzanmakta, hem içerik hem de biçim sorunsalı bakımından yerli yazarları ve edebiyatı irdelemektedir. Bu noktada pek çok ilginç yapıt ya da yapıtların anlam katmanları karşımıza çıkmaktadır. Parla, özel olarak Oğuz Atay ve onun Tutunamayanlar adlı romanı üzerinde durmakta, Atay'ın edebiyattaki özgül yerini belirlemeye çalışmaktadır. Parla'ya göre Atay, modern ve postmodern ögeler barındıran yetkin bir yazardır.

 Parla'nın "eksik/yitik metin" yorumu
Jale Parla, edebi metinlerde/romanlarda görülen eksik, yarım kalmış ya da yitik metinler konusunu özel bir yaklaşımla ele almakta, bu temaları "temsilin sorunsallaştırılması" olarak değerlendirmektedir. Her romancının temsil amacıyla yazdığını belirten Parla, bununla birlikte her romancının temsili sorunsallaştırmadığını söylemektedir. Bu bakımdan romanlarda görülen eksik ya da kayıp metinler söz konusu sorunsallaştırmayı göstermektedir Parla'ya göre. Parla, kayıp metin yaklaşımını psikanalizden esinlenmektedir, ancak bu kavramı psikanlizden bambaşka bir içerikte değerlendirir. Buna göre, kayıp metinler özne-öncesi imgesel bütünlüğe duyulan bir arzu meselesi değil, yazarın temsili sorunsallaştırma meselesidir. Don Kişotta, Tutunamayanlar'da bu şekilde kayıp metinler karşımıza çıkmaktadır. Parla'nın sorusu, bu tür metinlerde görülen kayıp metinlerin neyi simgelediği sorusudur. Yazarların kendi yazılarını sorunsallaştırmaları Parla'nın bu soruya verdiği cevaptır.

Şöyle belirtir Jale Parla:
"Kayıp metinler, birer anlatı metonimisi olarak, yazar ve okur arasındaki kontratın her an değişebileceğini haber veren noktalar, hayale dayalı kontratların bağlayıcı olamayacağının temsil edildiği boşluklardır. Okura şunu hatırlatırlar: elindeki yalnız bir anlatıdır, bu yazarın yazmış olduğu bir anlatı. Ama bundan başka yazılmış ve yazılacak sayısız anlatı vardır. Ve elinde tuttuğun bu kitap, geçmişteki ve gelecekteki bütün anlatıların her birinin üzerine vuracak gölgesiyle, değişmeye gebe bir kitaptır. Bu kitap son kitap olmadığı gibi, hiçbir okuma da son okuma değildir." (Don Kişot'tan Bugüne Roman, sayfa:62)

 Yapıtları
 Efendilik, Şarkiyatçılık ve Kölelik, İletişim Yayınları, Ocak 1985
 Babalar ve Oğullar/Tanzimat Romanının Epistemolojik Temelleri, İletişim Yayınları, Ekim 1990
 Don Kişot´tan Bugüne Roman, İletişim Yayınları, Nisan 2000
 Türk Romanında Yazar ve Başkalaşım'', İletişim Yayınları, Ekim 2011

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Öztunç, Mehmet. Jale Parla ile söyleşi . Türk Dili, Sayı: 740, Ağustos 2013

Edebiyat teorisyenleri
Türk edebiyat eleştirmenleri
1945 doğumlular
Robert Lisesinde öğrenim görenler
Sedat Simavi Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
Erdal Öz Edebiyat Ödülü sahipleri
20. yüzyıl Türk yazarları
20. yüzyıl Türk kadın yazarları

Jale Parla


39184 Willgrundy este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
39184 Willgrundy este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,77 ua, o excentricitate de 0,06 și o înclinație de 4,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 39001-40000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

39184 Willgrundy


Kalk din jord er en dansk propagandafilm fra 1978 instrueret af Lennart Steen.

Handling
Filmen forklarer hvorfor jorden har brug for kalk, og hvordan landmanden kan afhjælpe kalktrangen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Propagandafilm fra Danmark
Danske film fra 1978

Kalk din jord


Olavsklosteret i Tønsberg var et kloster som blev grundlagt i slutningen af 1100-tallet i Tønsberg. Det var viet til St. Olav (Olav den hellige) og tilhørte premonstratenserne, der oprindeligt en fransk klosterorden.

Olavslosteret i Tønsberg blev grundlagt i året 1191, eller kort tid før. Klostret hørte til byens mægtigste institutioner i middelalderen. I 1532, fire år før reformationen blev indført, blev klostret kongens eje, og kong Frederik 1. gav det til den dansk-norske adelsmand Erik Ugerup (1500–1571). En bybrand ødelagde klostrets bygninger i 1536. Klostrets store jordegods blev senere kernen i den adelige ejendom Jarlsberg Hovedgård.

Eksterne henvisninger

Klostre i Norge
Ruiner i Norge

Olavsklostret i Tønsberg


Virginia Raggi, født 18. juli 1978 i Rom er en italiensk advokat og politiker.

Som medlem af 5-stjerne bevægelsen blev hun valgt som borgmester i Rom i juni 2016, hvilket gjorde hende til den første kvinde og den yngste person til at besætte denne post.

Professionel karriere
Hun er uddannet jurist fra universitetet i Rom og er specialist i forfatterrettigheder, intellektuelle rettigheder og ny teknologi.

Politisk karriere
I 2011 tilsluttede hun sig 5-stjerne bevægelsen (M5S) og blev en del af bydelsrådet i municipio XIV (Rome). Hun var kommunalbestyrelsesmedlem og talsperson for 5-stjerne bevægelsen på Roms rådhus fra 2013 til 2015.

Virginia Raggi blev 5-stjerne bevægelsens kandidat til borgmesterposten i 2016, efter at have fået 1.360 stemmer ved sit partis primærvalg på internettet. Under sin kampagne har hun profiteret af at hun er et ubeskrevet blad i politik og den generelle utilfredshed med den kommunale administration, hvor valgperioderne har været præget af forøgelse af den kommunale gæld, men også af skandaler, der har involveret mafiaen, udbredt korruption, endeløse offentlige arbejder og systemets generelle dysfunktionalitet, herunder specielt byens affaldshåndtering.

Efter første valgrunde til kommunalvalget, den 5. juni 2016, opnåede hun 35,3 % af stemmerne mod 24,9 % til hendes modstander , Roberto Giachetti, der var kandidat for Partito Democratico. Derefter vandt hun anden valgrunde den 19. juni 2016, med 67,2 % af stemmerne.
Det klare flertal som hun opnåede overraskede såvel medier som de politiske analytikere.
Og det er i hvert fald første gang en kvinde besidder dette embede i Roms  års historie. Virginia Raggi er også den yngste person til at sætte sig i Roms borgmesterstol.
.

Politisk ståsted
Virginia Raggi siger at hun er inspireret af økonomen Jeremy Rifkin arbejder i « The Third Industrial Revolution » :
.

Privatliv
Hun er gift med et andet medlem af M5S, Andrea Severini, og hun er mor til en dreng, der er født i 2009.

Kilder

Eksterne henvisninger
 Virginia Raggi på M5S' hjemmeside

Se også

Politikere fra Italien
Rom

Virginia Raggi


Silvia Constantinescu (cu numele complet Silvia Viorica Constantinescu, ) este o jurnalistă și scriitoare româno-suedeză.
Împreună cu soțul, Octavian Ciupitu, a fondat publicația Curierul Românesc   la Göteborg, în Suedia, în mai 1980. În perioada 1980-2016, Silvia Constantinescu a scris pentru această publicație un număr considerabil de articole și interviuri.
A a selectat apoi un mare număr dintre acestea, pe care le-a sortat pe teme și le-a publicat în formă de carte, în total 11 lucrări fiind apărute în perioada 1995-2016.

Biografie
Silvia Constantinescu este fiica lui Ion Constantinescu, avocat, și Lucia Elisabeta, născută Nicolau. La divorțul părinților în 1942, ea a fost încredințată mamei. Aceasta părăsește România în 1945 și se stabilește în Suedia, fără posibilitatea de a-și lua fiica. Încercările imediate ale mamei de a se reuni cu fiica sa în Suedia au fost însă împiedicate de autoritățile comuniste din România de atunci.
Silvia Constantinescu a ajuns în curând la orfelinat în orașul Constanța, unde a crescut până la majorat.
După școala generală și liceu, a studiat în București la Școala de Activiști Culturali, secția de bibliotecari, absolvită în 1961, la Institutul Pedagogic, facultatea de filologie, secția de biblioteconomie, absolvită în 1966, și la Universitatea București, facultatea de limba și literatura română, absolvită cu diplomă de filolog în 1974.
Silvia Constantinescu a lucrat apoi în București ca redactor la revistele Reclama comercială (1966-1968) și Moda (1968-1969), iar după aceea, la Comitetele de cultură din județele Deva-Hunedoara (1969-1970) și Gorj (1970-1971) în funcția de cercetător cultural. Revine mai târziu în București, ca redactor principal la revista Flacăra  (1974) și mai apoi la întreprinderea de reclamă comercială Eticart (1975-1977).
În noiembrie 1977 vine la Göteborg, în Suedia, împreună cu soțul său și cei 4 copii ai lor. Atunci, mama și fiica s-au reunit, după o despărțire de 30 de ani.
Silvia Constantinescu, soțul ei și cei 4 copii ai lor au primit cetățenie suedeză în 1981, prin naturalizare.
La Göteborg, Silvia Constantinescu a studiat suedeza, italiana, chineza, japoneza, teoria artei, sociologie, ș.a., la Universitatea din Göteborg, informare și documentare la Școala Superioară de Biblioteconomie din Borås absolvită cu titlul de bibliotecară, precum și japoneza și araba la Universitatea din Stockholm.
În mai 1980, Silvia Constantinescu împreună cu Octavian Ciupitu au fondat publicația CURIERUL ROMÂNESC la Göteborg, publicație în limba română orientată către vorbitorii de română din lumea întreagă și care apare în continuare, acum doar în formă electronică pe Internet. În această publicație Silvia Constantinescu a apărut cu un mare număr de articole și interviuri cu șefi de state, șefi de partide politice, diferiți politicieni, artiști, scriitori, oameni de cultură, astronauți, oameni de afaceri, și alții, atât din Suedia, cât și din alte țări. Ea este în continuare redactorul responsabil al acestei pubicații încă de la fondarea acesteia.
Silvia Constantinescu a condus împreună cu Octavian Ciupitu galeria de artă Galleri OCISCO în Göteborg în perioada 1983-1986. Aici, ei au organizat expoziții temporare de artă plastică cu lucrări de artiști în viață, cei mai mulți tineri, atât din Suedia cât și din alte țări, dar și cu propriile lor creații de artă.
La Göteborg, Silvia Constantinescu a luirat și ca profesor de limba maternă pentru limba română la Administrația Școlară (Göteborgs Skolförvaltning, 1980-1988), ca interpret de limba română la Biroul de imigrare (Göteborgs Invandrarbyrå, 1979-1988) și ca bibliotecară la Biblioteca Orășenească [Göteborgs Stadsbibliotek, 1981-1988).
Familia s-a mutat la Skogås, în comuna Huddinge din județul Stockholm, în toamna anului 1988.
După aceea, Silvia Constantinescu a lucrat la Bibliotecile Orășenești din Södertälje (1990-1991), și Stockholm (1989).
De asemenea, a publicat în revistele Invandraren 1992 (1), 1994 (2, 3/4), 1995 (1, 2/4),  1996 (1, 2/4), 1997 (1, 2/4), 1998 (1/2)., Invandrarrapport 1991 (4), 1995 (3/4), și Mångfalden (4) articole despre imigranți în Suedia, interviuri cu șefi de partide, alți politicieni remarcați, personalități culturale, ș.a.
Silvia Constantinescu a acționat în plus în calitate de corespondent extern la stațiile de radio BBC (1984-2000) și Radio Free Europe (1985-1999).
După decembrie 1989, Silvia Constantinescu a publicat articole și interviuri și în publicații din România, precum Adevărul Economic, Palatul de Justiție, Cuvîntul și Flacăra.
Din 1995, Silvia Constantinescu a adunat articole și interviuri de-ale sale selectate dintre cele publicate anterior în CURIERUL ROMÂNESC de-a lungul anilor și le-a republicat selectate tematic în formă de carte. Până acum a scos de sub tipar 11 lucrări de acest fel, dintre care 10 în limba română și una în limba engleză.
Toate aceste lucrări au fost lansate la vremea lor la București prin grija Companiei de Librării București   – CLB și ele au fost prezentate și recenzate de multe publicații din România.

Bibliografie

În română
 "Călătorie în Țara Soarelui Răsare", 268 pag., © 2012, Silvia & Octavian Förlag HB, Suedia, .
 "Bijuterii de vis. Despre pietre prețioase & întâlniri cu bijutieri din Suedia", 250 pag., © 2013, Silvia & Octavian Förlag HB, Suedia, .
 "EXIL - Oameni și idei", Volumul 1, 256 pag., © 1996, Editura CURIERUL ROMÂNESC, Suedia, , și Volumul 2, 736 pag., © 2013, Silvia & Octavian Förlag, Suedia, ;
 "Am cunoscut un erou – Întâlniri cu Corneliu Coposu", 96 pag., © 2013, Silvia & Octavian Förlag, Suedia, ;
 "Alfred Nobel -Viața, Activitatea și Moștenirea. O monografie completată cu lista laureaților Premiilor Nobel din period 1901-2013 și alte scrieri relatate la Premie Nobel pe care le-am publicat inițial în CURIERUL ROMÂNESC.", 456 pag., © 2014, Silvia & Octavian Förlag, Suedia, ; scrisă împreună cu Octavian Ciupitu și Anne-Marie Ciupitu;
 "Suedia - Oameni și idei", Partea 1, 522 pag. și Partea 2, 694 pag., © 2014, Silvia & Octavian Förlag, Suedia, , și ;
 "Somnul rațiunii naște monștri." O anchetă despre situația evreilor în România anilor celui de-al doilea război mondial, 200 pag., © 2014, Silvia & Octavian Förlag, Suedia, ;
 "Rămâne de înlăturat urmările mentalității comuniste!" Interviurile mele cu  Majestatea Sa Regele Mihai și alte texte legate de Casa Regală a României, pe care le-am publicat inițial în CURIERUL ROMÂNESC, 176 pag., © 2014, Silvia & Octavian Förlag, Suedia, ;
 "România - Oameni și idei" (, Partea 1, 880 pag., și Partea 2, 776 pag., © 2015, CURIERUL ROMÂNESC - Silvia & Octavian Förlag, Suedia,  și .

În engleză
1. "To the stars. Conversations with Astronauts and Cosmonauts" (Spre stele. Convorbiri cu astronauți și cosmonauți.), 196 pag., © 2016, CURIERUL ROMÂNESC - Silvia & Octavian Förlag, Suedia, ;
scrisă în colaborare cu Marc P. Ciupitu.

Premii, distincții și calitate de membru

Premii
 Premiul special pentru corespondențe din Suedia al revistei Palatul de Justiție, București, România, 2003.
 Uniunea Ziariștilor Profesioniști din România, Premiul de jurnalistică 2015, secția Presa online, Premiul întâi "pentru editarea în Suedia a publicației CURIERUL ROMÂNESC "

Distincții
 Societatea Amicii Regelui Mihai, Diploma "10 ani de activitate pentru Adevăr și Dreptate", 1999.
 Medalia "Centenarul Corneliu Coposu 1914-2014".

Calitate de membru
 DIK,  Stockholm, 1984-2007.
 Publicistklubben,  Stockholm, 1990-2008.
 ARA,  Davis, CA, USA, 1987-2002.
 Consiliul de garanție morală al Institutului pentru Memoria Exilului Românesc,  București, România, 2003-2008.
 Foreign Press Association,  Stockholm, 1990-.

Referințe

Legături externe
 Constantin Roman: La blouse Roumaine.
 Constantin Roman: Silvia Constantinescu - A Presentation.
 Biblioteca Academiei Române: Silvia Constantinescu.
 Biblioteca Națională a României: Silvia Constantinescu.
 Library of Congress, Washington, DC: Constantinescu, Silvia
 British Library, London, UK: Constantinescu, Silvia
 '' Bibliothèque Municipale de Nice, France: Constantinescu, Silvia
 Bayerische Staatsbibliothek, München, Germany: Constantinescu, Silvia
 National Library of Israel, Jerusalem, Israel: Constantinescu, Silvia
 National Diet Library, Tokyo, Japan: Constantinescu, Silvia.

Nașteri în 1940
Absolvenți ai Facultății de Litere din București
Cetățeni naturalizați în Suedia
Exilați români
Jurnaliști români în viață
Jurnaliste din România
Poligloți români
Români expatriați în Suedia
Scriitori români din exil
Nașteri pe 3 octombrie

Silvia Constantinescu


Ana Paula Dias Lobato Nova Alves (Pinheiro, 11 de maio de 1984) é uma enfermeira, empresária e política brasileira, filiada ao Partido Socialista Brasileiro (PSB).

Carreira política
É suplente de senador pelo estado do Maranhão, tendo assumido o cargo em 2 de fevereiro de 2023 em razão da indicação do titular, Flávio Dino (PSB), para o Ministério da Justiça e Segurança Pública (MJSP) do Governo Lula.

Em 2014, foi candidata a deputada estadual, e em 2016, a vice-prefeita de Pinheiro, mas não logrou êxito.

Em 2021, quando era filiada ao PDT, foi eleita vice-prefeita de Pinheiro na chapa de Luciano Genésio (PP), assumindo o mandato de prefeita durante pouco mais de um mês, durante o afastamento do titular pela Justiça.

Ana Paula é esposa de Othelino Neto, deputado estadual e ex-presidente da Assembleia Legislativa do Maranhão.

Mulheres do Maranhão na política
Senadores suplentes do Brasil pelo Maranhão
Membros do Partido Socialista Brasileiro
Membros do Cidadania (partido político)
Membros do Partido Socialista Brasileiro do Maranhão
Membros do Cidadania (partido político) do Maranhão
Membros do Partido Democrático Trabalhista

Ana Paula Lobato


Mackay es un apellido escocés y puede referirse a:

Lugares
 Mackay (Queensland), ciudad en la costa oriental de Queensland, Australia.
 Mackay (Idaho), ciudad en el condado de Custer, estado estadounidense de Idaho.
 Lago Mackay, lago de Australia.

Otros usos
 CS Mackay-Bennett, barco británico encargado de reparar los cables submarinos, perteneciente a la Commercial Cable Company.
 Mac Kay and Sutherland, extinto club de fútbol chilenode la ciudad de Valparaíso.
 The Mackay School, colegio chileno con sede en el balneario de Reñaca, Viña del Mar.

Mackay


Sigmund Lindauer (* 23. November 1862 in Cannstatt, heute Stadtteil von Stuttgart; † 12. Oktober 1935 ebenda) war ein deutscher Textilunternehmer und Erfinder der Hautana, dem ersten seriell gefertigten Büstenhalter, der 1913 patentiert wurde.

Leben
Sigmund war der Sohn des Korsettherstellers Salomon Lindauer. Der Vater betrieb die Firma "J. & S. Einstein" und wurde nach der Fusion mit der Textilfirma "H. Gutmann & Cie." in Cannstatt deren Geschäftsführer. Er war ein angesehener Bürger, der sechs Jahre lang im Gemeinderat der Oberamtsstadt wirkte (1899–1905).

Er war ein moderner Industrieller, der mit seinen Brüdern Max und Julius im Team arbeitete und sich für die Belange der Angestellten interessierte.

Die Firma hatte ihren Stammsitz auf der Hallstraße 25 und stellte unter anderem Korsagen her. Nach seinem Einstieg in den väterlichen Betrieb benannte er die Fabrik 1882 in "S. Lindauer & Co." um. Die Firma besaß Niederlassungen in Holzgerlingen, Paris (geleitet vom Bruder Julius) und in New York.

Die Villa der Industriellen-Familie befand sich auf der Taubenheimstraße 8, wo sich heute die Sportklinik Stuttgart befindet und gegenüber dem heutigen Kurpark, wo damals Gottlieb Daimler in seinem Garten eine Versuchswerkstatt betrieb.

Sigmund Lindauer war verheiratet mit Rosa Kahn (* 27. Januar 1866 – im Ghetto Theresienstadt verschollen; am 14. April 2012 mit Stolperstein erinnert). Sie hatten eine Tochter mit Namen Marie (* 5. September 1889; † 10. November 1972). Diese heiratete den Buchautor und Miedermacher Wilhelm Meyer-Ilschen (* 8. Dezember 1878; † 4. August 1946).

Sigmund Lindauer wurde auf dem Pragfriedhof in Stuttgart feuerbestattet, was auf seine liberale Einstellung zur jüdischen Religion hinweist. Er ist heute auf dem Familiengrab der Familie Mayer-Ilschen auf dem Uff-Kirchhof in Bad Cannstatt beigesetzt.

Um der Enteignung durch die Nationalsozialisten zu entgehen, wurde die Firma nach seinem Tod 1938 in "Wilhelm Mayer-Ilschen Korsett- und Trikotagenfabrik" umbenannt.

Die Tochter Marie Meyer-Ilschen führte die Firma nach dem Zweiten Weltkrieg ab 1946 erst alleine und ab 1949 zusammen mit ihrer Tochter Rosmarie Usener weiter.

Prima Donna und Hautana
Prima Donna ist der seit 1890 geschützte Markenname für Korsetts und existiert noch heute, da die Marke mitsamt den Markenrechten am 1. Januar 1990 an den belgischen Dessous-Hersteller Van de Velde in Schellebellein in der Provinz Ostflandern verkauft wurde. Hautana ist seit 1912 der Markenname des "hautnahen Büstenhalters", ein Modell aus Seidentrikot, das ohne Versteifung direkt auf der Haut getragen wird, des ersten industriell in Serie gefertigten Büstenhalters. Registriert wurde dies vom Patentamt Stuttgart im Jahr 1912 unter "Nummer 346".

2012 erinnerte die Ausstellung "Prima Donna: Zur wechselvollen Geschichte einer Cannstatter Korsettfabrik" im Stadtmuseum Bad Cannstatt an die abwechslungsreiche Geschichte des Unternehmens.

Ehrungen
 Sigmund-Lindauer-Weg in Stuttgart-Bad Cannstatt

Einzelnachweise

Unternehmer (Stuttgart)
Deutscher
Geboren 1862
Gestorben 1935
Mann

Sigmund Lindauer


("speak Christian"), or just  , is a creole language spoken by the Kristang, a community of people of mixed Portuguese and Malay ancestry, chiefly in Malacca, Malaysia.

The language is also called   or   ("Christian"),   ("Malacca Portuguese"),   ("Mother Tongue") or simply   ("speak"). In Singapore it is known as Kristang.

In Atlas of the World's Languages in Danger (2010; formerly the Red Book of Endangered Languages) published by UNESCO, Kristang is classified as a "severely endangered" language, with only about 2,000 speakers. Up to 2014, linguists concerned with Kristang have generally accepted a combined speaker population of about 1,000 individuals or less. The language has about 750 speakers in Malacca and another 100 in Singapore. A small number of speakers also live in other Portuguese Eurasian communities in Kuala Lumpur and Penang in Malaysia, and in diaspora communities in Perth (Western Australia), Canada, the United Kingdom and elsewhere.

Etymology
Its endonym Papia Kristang is taken from Portuguese papear cristão ("to chat Christian"). The papia element of the name is cognate with Papiamento, another Portuguese-based creole spoken in the Dutch West Indies.

History

Origins

The Kristang language originated after the conquest of Malacca (Malaysia) in 1511 by the Portuguese Empire. Until a takeover by the Dutch in 1642, Malacca served as one of the key ports in the trade and administration network of Portuguese establishments along with Goa and Hormuz, allowing Portugal control over main Asiatic trade routes. The lingua franca of Malacca then was a pidginised form of Malay known as Bazaar Malay or Melayu Pasar, used amongst the resident foreign population which then consisted mainly of Javanese, Tamils and Hokkien Chinese. The constant traffic of Portuguese and traders of other origins such as India eventually gave birth to Papia Kristang, one of many Portuguese-derived contact languages which resulted from Portuguese colonial expansion during the fifteenth and sixteenth centuries. A pidgin Portuguese preceding the Kristang creole has also been proposed, whereby a reduced system based on Portuguese converges with other languages present in the contact situation.

The community of Kristang speakers descends mainly from interracial relationships between Portuguese men and local women, as well as a number of migrants from Portuguese India, themselves of mixed Indo-Portuguese ancestry. This was supported by Portuguese officials who advocated mixed marriages in the face of a labour shortage in the colonies, leading to the very first native speakers of Kristang as well as the development of the creole.

Even after Portugal lost Malacca and almost all contact in 1641, the Kristang community largely preserved its language. The demographics of Malacca in the mid-17th century was still predominantly made up of the Portuguese even under Dutch control. The Irmang di Greza (Brothers of the Church), a manifestation of the bond between language and religion in the Kristang culture, acted as an intermediary between the priest and the remnants of the Portuguese population despite prohibition by the Dutch. Liturgy and pastoral sessions were conducted in Kristang in Malacca, which contributed to the longevity of the language into a period as late as the 20th century.

Kristang also had a substantial influence on Macanese, the creole language spoken in Macau, due to substantial migration from Malacca after its conquest by the Dutch.

Attrition of Kristang
The ceding of Malacca by the Dutch to the British via the Anglo-Dutch Treaty of 1824 directly caused the decline of the Kristang language. By the mid 19th century, many Kristangs flocked towards clerical and auxiliary positions provided by their new colonial masters. As such, the Kristang language saw a decline in use compared to English. In addition, the rising affluence of the region meant more job opportunities, resulting in many Kristangs moving away from Malacca. Moreover, the language is not taught at school, although there are still some Church services in Kristang.

In the context of Singapore, Kristang arrived in the 1820s due to the large influx of Eurasian immigrants from Malacca. This resulted in a Kristang-speaking community large enough for the variety of the language spoken in Singapore to be acknowledged as a distinct variety of Creole Portuguese. However, there was little exposure and recognition of Kristang in Singapore, especially when English became entrenched as the sole language of education and the major language used in most spheres of society after the country gained independence in 1965. As a result, the intergenerational transmission of Kristang ceased almost completely.

The upkeep of Kristang can largely be attributed to its connection with the dominant religion of the Portuguese and their relative social standing in their communities between the 1600s to the late 1800s. The core Kristang-speaking communities gradually eroded due to better socioeconomic opportunities elsewhere. Post-World War Two, the new generation of Catholic priests that arrived to replace the pre-war priests who had been executed demonstrated little sensitivity towards the Kristang language and culture. Eventually, the bond between Kristang and religion was severed due to the association of the Portuguese Mission with the St Xavier's Church.

Migration overseas and intermarriage with other nationalities have also led to Kristang speakers leaving the Portuguese Settlement in order to live and work in other parts of Malaysia. Furthermore, the dominantly Kristang-speaking middle-class gradually began to speak English for practical reasons, altering the prestige of English with regards to Kristang. To many in the community, they grew to accept that speaking English was a key to employment instead of Kristang, facilitating a breakdown in the transmission of Kristang.

Revitalisation efforts
Papia Kristang is facing a steep decline in language use within the community. There has been an apparent language shift to English and Bahasa Malaysia due to the reduced prestige and accessibility of Kristang. However, revitalization efforts have begun in recent years in both the Portuguese Settlement in Singapore and Malacca. Such efforts have seen some success, nearly tripling the number of Kristang speakers of varying fluency.

Singapore
The revitalisation of Papia Kristang in Singapore can be largely attributed to the Kodrah Kristang ('Awaken, Kristang') initiative led by Kevin Martens Wong. This long-term revitalisation initiative seeks to revitalize the language by teaching it to a new generation of learners through complementary classes and the provision of online materials. Kodrah Kristang initially began with a small group of 14 people, eventually developing into a thorough Kristang revitalisation plan known as the Kaminyu di Kodramintu (Path of Awakening). The goals of the plan are twofold. Firstly, it sought to create a sizable pool of 50-100 new adults speakers who have acquired Kristang as a secondary language, speaking it alongside 75-100 elderly speakers. The subsequent focus will then be placed on intergenerational transmission. These estimates were made based on comparisons with other revitalized languages such as Hawaiian. In 2017, they also held the first Kristang Language Festival which was attended by more than 1,400 people, including the Portuguese-Eurasian community in Singapore and Singapore's Deputy Prime Minister Teo Chee Hean.

A Kristang Online Dictionary was also launched at the Kristang Language Festival. The project, Pinchah Kristang: A Dictionary of Kristang, is led and developed by Luís Morgado da Costa based on the WordNet system developed at Nanyang Technological University. This dictionary also supports another initiative known as Jardinggu, or Kristang Lexical Incubator. Initiated in April 2017, the Jardinggu provides a space for the discussion and accelerated addition of new words into the Kristang lexicon. Through this initiative, around 320 new lexemes for concepts that were previously represented by English loans have been suggested by the Kodrah community.

Malacca
The Kristang-speaking community located at the Portuguese Settlement, or Padri sa Chang ("The Priest's Land") was able to undertake more sustained revitalisation efforts and publicise itself to non-Eurasian Malaysians, and the language. Notably with texts, stories and phrasebooks in Kristang produced by Joan Margaret Marbeck and through investments and interest from individuals and organisations outside the community. Joan Marbeck has produced three publications: Ungu Adanza (An Inheritance), Linggu Mai (Mother Tongue) and the Kristang Phrasebook. She is also credited with writing probably the only play in Kristang, called Seng Marianne (Without Marianne) and was also instrumental in staging a musical in Kristang - Kazamintu no Praiya which translates to 'Wedding on the beach'.

Within the community, there were efforts made together with the help of academics to promote their culture and the Kristang language. In 1988, Alan Baxter published A grammar of Kristang based on his fieldwork within the community. This was the first book which focused on the descriptive grammar of Kristang and established many core concept on Kristang linguistics. It also had a significant impact on many later studies on Kristang.

Support was also received from the Lisbon-based Calouste Gulbenkian Foundation, which funded and published Marbeck's Kristang texts, as well as the University of Malaya and linguists like Dr. Stefanie Pillai, who have produced a CD of Kristang hymns, and in plans of developing Kristang textbook for beginners.

Along with Malacca Portuguese-Eurasian Association (MPEA) president Michael Gerald Singho, they published a textbook, Beng Prende Portugues Malaká (Papiá Cristang), also known as Come, Let's Learn Portugues Malaká (Papiá Cristang) for people who want to learn Kristang. The association also maintains an active Facebook page aimed at sharing and promoting information related to the Kristang language the Kristang way of life.

Vocabulary
The Kristang lexicon borrows heavily from Portuguese, but often with drastic truncation. Due to its largely Portuguese vocabulary, the Kristang lexicon has much in common with other Portuguese-based creoles, including the near-extinct creoles of Indonesia and East Timor. As it is primarily a creole, much of its vocabulary is also derived from Chinese, Indian and Malay languages to varying degrees.

Metathesis was common in the derivation of the Kristang lexicon from Portuguese root words.
e.g.
Portuguese gordo → Kristang godru "fat"

Writing system
Kristang was and is still largely an oral language and has never been taught officially in schools. The language is seldom written except by isolated individuals, including linguists and Portuguese missionaries. Most of the existing texts were of a religious nature and written in some modification of Portuguese orthography.

In general, attempts to spell Kristang falls into three broad categories:

1. A system based on Portuguese orthography
The 19th and 20th centuries saw a rise in the use of Modern Portuguese-based orthography (for example, Rego (1942)) due to the perception of Kristang as a variety of Portuguese instead of a distinct creole language partially based on Old Portuguese. This is characterized by the use of diacritics such as acute accents (á, é, í, ó, ú). The system has been adopted by some native Kristang speakers as well.

2. A system based on a mixture of Portuguese, English and Malay
Other speakers have used a system influenced by Portuguese, English and Malay orthography. This creates an issue as the system is inconsistent in the representation of Kristang sounds and are unintelligible immediately to both speakers and non-speakers of Kristang.

3. A system based on Malay orthography
There are many observable parallels between the phonology of Malay and Kristang which has led to inherent similarities in the orthographic representations of the two languages as well. The first proposal for a standard Kristang orthography was made in 1973 by Ian F. Hancock (1973:25) who recognised this quality and advocated the Malay-based system due to the speakers' familiarity with it. This would, therefore, lead to a swift acquisition of literacy in the reading and writing of the Kristang language.
This system to spell Kristang was further expanded on in A Grammar of Kristang by Alan N. Baxter, in which he agreed on and emphasized the use of the Malay orthography. Published in 1995, Joan Margaret Marbeck's book Ungua Andanza also followed this approach, with the orthography written in a Luso-Malay context.

The choice of orthography is significant as the maintenance of the Kristang language will depend on increasing the numbers of active Kristang speakers. Currently, the choice of an orthography presents a hindrance to the revitalization efforts of Kristang due to inconsistency and unintelligibility. While there exist relatively valuable historical works on the Kristang culture, the community would have difficulty reading it because of its spelling. As written Malay can be understood by many literate people not only in Malaysia but also other Malay-speaking countries, many later studies advocate a Malay-derived orthography which may also prove to be beneficial in increasing the prospects of the language's survival.

Phonology
The acoustic and articulatory properties of Kristang have not been extensively studied. However, Hancock (1969, 1973), Batalha (1981), and most recently, Baxter (1988) have outlined brief descriptions of its sound system. In general, Kristang's inventory of consonant and vowel phonemes shows a significant parallel to that of Standard Malay.

Consonants

Orthographic note:
Using a Malay-based orthography, the sounds are represented orthographically by their symbols as above, except:
  is written as
  is written as
  is written as  (or , a pre-1972 Malay letter)
  is written as

Portuguese words which begin with , pronounced  ("sh") in modern Portuguese, are often pronounced as  ("ch") in Kristang, e.g.:
Portuguese chegar  → Kristang chegak  "to arrive"
Portuguese chuva  → Kristang chua  "rain"
This may be due to Malay influence, or the preservation of an Old Portuguese pronunciation  in Kristang. It is also worth noting that Northern Portugal also retains the Portuguese  pronunciation.

Phonological contrasts

Baxter (1988), in particular, established various phonemic contrasts in the Kristang consonant system.

Stops and affricates contrast in the initial and medial positions.

Fricatives contrast in the medial positions. No clear distinctions between voiced-voiceless pairs and all fricative counterparts can be drawn as  is highly infrequent and restricted in distribution and initial  has fallen into disuse.

Nasals contrast do not contrast before a consonant, and no contrasts have been found in identical environments in the final position. In the initial position, only ,  and  contrast, while all nasals  contrast in the medial position. Tap, as well as lateral liquid consonants, contrast in all positions.

Vowels

The inventory of vowel phonemes in Kristang is also highly similar to Standard Malay vowel phonemes, which can be seen in the table above.

Diphthongs and vowel sequences
Diphthongs in Kristang are formed when either the vowel , or the vowel , occurs in the same syllable as another vowel. The vowel  and  are pronounced as the semivowels (or glides)  and  respectively in such cases.

There are 10 word-internal diphthongs in Kristang as outlined by Baxter (1988). Of all 10, 3 ( as in rainya 'queen',  as in chua 'rain' and  as in dia 'day') may also constitute hiatus, i.e. the vowels in would be pronounced as two distinct syllables in certain environments.

The relatively large number of diphthongs is also in contrast to Malay, whereby only three native diphthong phonemes are described:
 : kedai ('shop')
 : kerbau ('buffalo')
 : dodoi ('lullaby')
These diphthongs also display visible parallels to certain Kristang vowel sequences ,  and .

The Portuguese diphthong  (or archaic ) are often reduced to  in Kristang in Portuguese loan words, e.g.:
Portuguese dois/dous → Kristang dos 'two'
Portuguese à noite/à noute → Kristang anoti/anuti 'tonight'

Kristang diphthongs are monosyllabic and the vowel sequences are differentiated according to its stress position. For example, the stress in  is on the first vowel whereas in , the second vowel is stressed.

Stress and rhythm
Kristang is a syllable-timed language (not unlike Malay which also displays syllable-based rhythm).

According to Baxter (2004), most polysyllabic words in Kristang can be classified into two large groups based on the stress position in the word.
Stress Rule A
Most words which end in a vowel have tonic stress on the penultimate syllable.

Stress Rule B
Most words which end in a consonant have tonic stress on the final syllable.

However, stress pattern is not completely predictable in Kristang, as there are also certain words which are exceptions to the above two rules.
Exception to Rule A
Verbs which end in a stressed vowel (e.g. kumi 'to eat'). Attention should be paid to the lexical stress in such instances as it brings about a difference in meaning (e.g. kaza 'house' vs kaza 'to marry").
Some vowel-ending words are also stressed on the antepenultimate syllable instead. (such as familia 'family', animu 'valour')
Exception to Rule B
Some consonant-ending words are stressed on the penultimate syllable (such as okel 'spectacles', nobas 'news')

Kristang also displays stress shifting in that many verbs display a tendency to shift their stress from the final syllable to penultimate syllable when followed by a stressed syllable in the next word, especially in rapid speech.

Grammar
The grammatical structure of Kristang is similar to that of the Malay language. The usage of verbs is one of the grammatical features of Kristang that displays this quality. While Portuguese verbs mainly use morphology, or suffixes, to change a verb's tense or for it to match with the person and number of its subject, Malay does not change the form of the verb itself. Instead, it makes use of pre-verbal words to convey tense and does not indicate the person or number of the subject in the form of the verb. Kristang's structure is practically identical to Malay, although the choice of words comes from Portuguese.

Syntax

Papiá Kristang has Subject-Verb-Object (SVO) word order in simple sentences. The direct human objects are case-marked by the preposition ku. The same preposition also marks indirect objects. Intransitive clauses, the case-marked indirect object may precede the direct object, especially when the former is pronominal. Noncore arguments are generally located either at the beginning or at the end of the sentence as shown in example (1).

Adversity Passive, which is used to talk about situations where a negative action happens to something, but the person or originator of the negative action is not mentioned something, is also present both in Kristang and Malay. The Adversity Passive is signalled by kena (Malay), and by tokah (Kristang).

For complex sentences, the phrases and clauses are joined by coordinating conjunctions ku "with, and", kě "or", and mas "but". There are also instances where object clauses may be headed by ki; however, this is rare and is only found in traditional formal registers, as in a wedding speech. The most frequent means of expressing nominal subordination is parataxis as shown in example (2) and (3).

Adverbial clauses are headed by antis di "before", kiora "when", chuma "as", kantu "if", padi "in order to", kauzu ki "because", kifoi "because", etc., yet may also be indicated by parataxis without conjunctions.

Relative clauses are headed by ki "what, who'"(and very rarely by keng "who"), yet also commonly occur with a pronoun head or may occur without it. This can be seen in example (4) and (5).

In Kristang, The noun phrase (NP) is a structure which can occur as subject of a verb,
object of a verb, object of a relator or as a predicate.

There are five types of prenominal determiners in Kristang:

Quantifier:

Numeral:

Interrogative determiner:

Demonstrative article:

The demonstratives isi and ake(li) 'that' precede the noun and indicate a distance contrast.

Possessive NP + sa :

Adnominal possessives precede the noun and consist of possessor (noun or pronoun) + genitive marker sa (or sě).

In comparative constructions of equality, the adjective is marked by iguál 'equal' and standard is marked by ku 'with':

In the comparative construction of inequality, the adjective is marked by más 'more' and the standard by di 'of':

The superlative comparison consists of the comparative of inequality plus a universal standard:

There is only one set of personal pronouns that occurs in all pronominal functions. The 3SG and 3PL pronouns only refer to animates, principally to humans.

Morphology
Pluralisation is also the same in Malay as in Kristang. For example, in English and Portuguese, an '–s' is added to make cats or gatos, whereas in Kristang and Malay, the entire word is duplicated, such as gatu-gatu in Kristang, and kucing-kucing in Malay. Reduplication is not only a
feature of the noun class but also a feature of the adjective, adverb and verb classes. Adjectives and adverbs reduplicate to signify intensity: kěni~kěninu, "quite small, very small", belu belu "quite old", sedu sedu "quite/very early". On the other hand, the interrogative pronouns reduplicate to signify indefiniteness: keng keng (who who) "whoever", ki ki (what what "whatever". As for the reduplication of the numerals, dos "two" and tres "three", it gave the respective readings "in pairs" and "in threes".

With nouns, reduplication can signal plurality, often involving partial reduplication: krenkrensa (= krensa + krensa) 'children', femfemi (= femi + femi) 'women'. However, the reduplication of nouns with non-specific reference in object position may yield the meaning 'all kinds of' or 'lots of':

Without reduplication, the above sentence would simply express plural: 'birds'.

To indicate verb tenses, the following appositions are used: jah (i.e. from the Portuguese já, meaning "already", or controversially a corruption of Malay dah, shortened version of sudah, also "already") for past tenses; ta (from está, which means "is") for present continuous tenses and logu or lo (from logo, which means "soon") for the future tense. These simplified forms correspond with their equivalents in Malay sudah, sedang, and akan, respectively.

Papiá Kristang has two overt markers of aspect (ja 'perfective' and ta 'imperfective'), an overt marker of future tense (lo(gu)), and a zero marker.

This table summarised the functions of these markers:

Example (15) shows the zero marker (Ø) with a dynamic verb of past or present habitual representation:

Example (16) shows the marker ja with a dynamic verb, with perfective aspect representation:

The marker ta occurs with dynamic verbs in past or present contexts, with either a progressive reading, as in (17), or an iterative reading, as in (18):

The marker lo(go) conveys a future or conditional reading, as in examples (19) and (20), respectively where it occurs with a dynamic verb:

The Tense-Aspect-Mood (TAM) markers do not normally co-occur. Combinations of markers are very rare and when they do occur they appear to involve an adverbial reading of the initial marker. Thus, when ja is seen to combine with the imperfective marker ta, ja has the adverbial reading 'already' of its Portuguese source:

Kristang examples

Numbers
Much of the lexicon for Kristang numbers draws influence from Portuguese, a Romance language. However, unlike Portuguese, which distinguishes between the masculine and feminine forms of "one" (um/uma) and "two" (dois/duas), numbers in Kristang do not inflect for gender.

Pronouns
A peculiarity of the language is the pronoun yo (meaning "I") which is used in Northern Portuguese (pronounced as yeu), as well as Spanish and Italian/Sicilian.

Common phrases

Poem of Malacca
Keng teng fortuna fikah na Malaka,
Nang kereh partih bai otru tera.
Pra ki tudu jenti teng amizadi,
Kontu partih logu fikah saudadi.

Oh Malaka, tera di San Francisku,
Nteh otru tera ki yo kereh.
Oh Malaka undi teng sempri fresku,
Yo kereh fikah ateh mureh.

Portuguese translation:
Quem tem fortuna fica em Malaca,
Não quer partir para outra terra.
Por aqui toda a gente tem amizade,
Quando tu partes logo fica a saudade.

Ó Malaca, terra de São Francisco,
Não tem outra terra que eu queira.
Ó Malaca, onde tem sempre frescura,
Eu quero ficar até morrer.

English translation:
Who is lucky stays in Malacca,
Doesn't want to go to another land.
In here everyone has friendship,
When one leaves soon has saudade.

Oh Malacca, land of Saint Francis,
There is no other land that I want.
Oh Malacca, where there's always freshness,
I want to stay here until I die.

Malay translation:

Siapa beruntung tinggal di Melaka,
Tidak mahu ke tanah berbeza.
Di sini semua bersahabat,
Bila seorang pergi terasa rindu.

Oh Melaka, tanah Saint Francis,
Tiada tanah lain yang ku mahu.
Oh Melaka, dimana adanya kesegaran,
Aku mahu tinggal di sini hingga ke akhir nyawa.

See also
Kristang people
Eurasians in Singapore
Chavacano language, a Spanish-derived Malayo-Polynesian creole
Batavia, Dutch East Indies, as Kristang is also called Malacca–Batavia Creole

Further reading

References
  Text in this article was copied from Alan N. Baxter. 2013. "Papiá Kristang". In: Michaelis, Susanne Maria & Maurer, Philippe & Haspelmath, Martin & Huber, Magnus (eds.) The survey of pidgin and creole languages. Volume 2: Portuguese-based, Spanish-based, and French-based Languages. Oxford: Oxford University Press, which is available under a Creative Commons Attribution 3.0 (CC BY 3.0) license.

External links
Kodrah Kristang: Kristang in Singapore Revitalization Project and Classes
Papia, Relijang e Tradisang, The Portuguese Eurasians in Malaysia
Malacca Portuguese Eurasian Association
Malacca Portuguese Settlement
 Singapore Eurasian Association Kristang Page
Joan Marbeck's homepage
Jingkli Nona - a Kristang viewpoint
The Theseira family
The Shepherdson family
The Peranakan Association Singapore
The Eurasian Company of the Singapore Volunteer Corps
Pasar Malam Besar festival in the Netherlands
Malaysian Eurasian food
All Portuguese Language Meetup Groups
Portuguese people speaking society
Endangered Languages

Languages of Malaysia
Languages of Singapore
Portuguese-based pidgins and creoles
Endangered pidgins and creoles
Portuguese language in Asia
Severely endangered languages

Kristang language


Joseph Fred Naumann (St. Louis, EUA, 4 de junho de 1949) é arcebispo de Kansas City.

Joseph Fred Naumann recebeu o Sacramento da Ordem em 24 de maio de 1975 do Arcebispo de Saint Louis, John Carberry.

Em 9 de julho de 1997, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Titular de Caput Cilla e Bispo Auxiliar de São Luís. O Arcebispo de São Luís, Justino Francisco Rigali, o consagrou em 3 de setembro do mesmo ano; Co-consagradores foram o Bispo Auxiliar de Saint Louis, Edward Kenneth Braxton, e o Bispo de Lafayette, Edward Joseph O'Donnell.

Em 7 de janeiro de 2004, João Paulo II o nomeou arcebispo coadjutor de Kansas City. A posse ocorreu em 19 de março do mesmo ano. Joseph Fred Naumann tornou-se arcebispo de Kansas City em 15 de janeiro de 2005, sucedendo James Patrick Keleher, que renunciou devido a problemas de saúde.

O Papa Francisco o nomeou Administrador Apostólico da Diocese de Kansas City-Saint em 21 de abril.

Naumann é membro da Ordem Equestre do Santo Sepulcro de Jerusalém desde 1996, seu Grande Oficial e desde 2008 Grão Prior da Tenência Norte dos EUA da Ordem Equestre.

Ver também

Arcebispos católicos dos Estados Unidos

Joseph Fred Naumann


Los hersílidos (Hersiliidae) son  una familia de arañas araneomorfas, que forman parte de la superfamilia de los eresoideos (Eresoidea), juntamente con los ecóbidos y erésidos.

Destacan portener dos hileras muy prominentes que son casi tan largas com su abdomen, por lo que se las denomina también two-tailed spiders (arañas de dos colas). Tienen una longitud de entre 10 mm y 18 mm.

Se camuflan muy bien entre los troncos de los árboles. Cazan preparando una trampa de seda, poniendo una ligera capa de hilos de seda sobre la corteza de un árbol y esperan ocultas a que caiga la presa, generalmente un insecto.

Distribución
Su distribución es amplia, por toda la zona tropical y subtropical, encontrándose por todo el planeta salvo la parte septentrional.

Sistemática
Con la información recogida hasta el 31 de diciembre de 2011, Hersiliidae cuenta con 15 géneros:
Deltshevia  Marusik & Fet, 2009 (Turkmenistán, Kazajistán, Uzbekistán)
Duninia Marusik & Fet, 2009 (Turkmenistán, Irán)
Hersilia Audouin, 1826 (África, Australasia)
 Hersiliola Thorell, 1870 (Mediterráneo hasta Asia Central, Nigeria)
 Iviraiva Rheims & Brescovit, 2004 (Sur América)
 Murricia  Simon, 1882 (Sur de Asia)
 Neotama Baehr & Baehr, 1993 (América, Sudáfrica, India)
 Ovtsharenkoia Marusik & Fet, 2009 (Asia central)
 Prima Foord, 2008 (Madagascar)
 Promurricia Baehr & Baehr, 1993 (Sri Lanka)
 Tama Simon, 1882 (España, Portugal, Argelia)
 Tamopsis Baehr & Baehr, 1987 (Australia, Borneo)
 Tyrotama Foord & Dippenaar-Schoeman, 2005 (África)
 Yabisi Rheims & Brescovit, 2004 (EUA, Caribe)
 Ypypuera Rheims & Brescovit, 2004 (Sur América)

Referencias
 Platnick, Norman I.</span> (2012): The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History.

Véase también
 Anexo:Especies de Hersiliidae
 Anexo:Taxonomía de las arañas

Enlaces externos

 Fotos de hersílidos: , .

Hersiliidae

Hersiliidae


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

 6. listopada  Aleksandr Andrejevič fon Bunge, ruski botaničar († )

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Biologija u 1803.


دائرة بني سنوس إحدى دوائر ولاية تلمسان عاصمتها بني سنوس. وتضم كل من بلديات:
 بني سنوس وتقع إلى الجنوب الغربي من عاصمة الولاية، تبعد عنها تقريبا 40 كلم
 العزايل
 بني بهدل

تعتبر المنطقة منطقة زراعية بالدرجة الأولى، حيث تكثر فيها بشكل خاص اشجار الزيتون الذي يعتبر من أهم منتجاتها الموسمية، تحوي المنطقة كذلك على مخزون مائي جوفي معتبر بفضل وقوعها في منطقة تقع بين الجبال الغنية يالمياه التي يسببها تساقط الثلوج في فصل الشتاء

المصادر

بني سنوس

دائرة بني سنوس


Towe ist der Familienname folgender Personen:

 Harry Lancaster Towe (1898–1991), US-amerikanischer Politiker
 Monte Towe (* 1953), US-amerikanischer Basketballspieler und -trainer
 Peter Towe (* 1922), kanadischer Diplomat

Towé steht für:
 Towé, Arrondissement im Departement Plateau in Benin

Towe


BGK imja Anatolja Pjatroviča Mjaškova (bje. Брэсцкі гандбольны клуб імя Анатоля Пятровіча Мяшкова, rus. Брестский гандбольный клуб имени Анатолия Петровича Мешкова, popularno Mješkov Brest je bjeloruski rukometni klub iz Bresta. Natječe se u Prvoj ligi, prvom rangu bjeloruskog rukometa i regionalnoj SEHA ligi

Klub je osnovan 2002. godine. Jedan je od najuspješnijih rukometnih klubova u Bjelorusiji. Prvak države je bio 9 puta, dok je nacionalni kup osvajao 10 puta. Do sada, igrao je dva finala SEHA lige i oba je izgubio.

Uspjesi

 Prva liga
  (9): 2004., 2005., 2006., 2007., 2008., 2014., 2015., 2016., 2017.
  (5): 2003., 2009., 2010., 2011., 2012.
 Nacionalni kup
  (10): 2004., 2005., 2007., 2008., 2009., 2011., 2014., 2015., 2016., 2017.
 SEHA liga
  (2): 2014., 2015.
 EHF Liga prvaka
 Gupna faza (7): 2004./05., 2005./06., 2006./07., 2007./08., 2014./15., 2015./16., 2016./17.
 Unutar 16 najboljih (2): 2015./16., 2016./17.

Aktualna sezona

Rezultati

U završenoj SEHA ligi 2017./18. RK Meškov Brest ostvario je četvrtu poziciju nakon prvog dijela natjecanja. Četiri najbolje momčadi kreirale su novi turnir četiri najbolje momčadi gdje u polufinalu gubi od Zagreba, a u utakmici za treće mjesto od slovenskog Celja. Navedenim porazima turnir četiri najbolje momčadi lige ostvaruje 4. poziciju.

Sastav

U sezoni 2017./2018. za momčad RK Meškov Brest nastupa 26 igrača, od toga č.

Vratar
  1 Ivan Pešić
  12 Ivan Mackevič
  21 Vitaly Charapenka
  30 Rade Mijatović
  41 Uladzimir Korsak
Lijevo krilo
  14 Andrej Jurynok
  23 Ljubo Vukić
  31 Simon Razgor
Desno krilo
  3 Dzianis Rutenka
  27 Rajko Prodanović
Pivot
  18 Rastko Stojković
   15 Vid Poteko
  22 Viachaslau Shumak
  42 Artiom Selviasiuk

Lijevi vanjski
  5 Andrei Yashchanka
  11 Dmitri Kamišik
  28 Pavel Horák
  38 Pavel Darafeyeu
  50 Mikita Laschakou
  55 Petar Đorđić
Srednji vanjski
   7 Artiom Kulak
  9 Alexander Shkurinskiy
  17 Dzmitry Nikulenkau
  20 Uladzislau Navumuk
Desni vanjski
  35 Konstantin Igropulo
  88 Siarhei Shylovich
  90 Aleh Astrashapkin

Vanjske poveznice

 Službena stranica RK Meškov Brest (engleski)
 Službena stranica RK Meškov Brest (ruski)

Izvori

Meškov
Meškov Brest
Rukomet u Bjelorusiji

BGK imja A. P. Mjaškova


A Supercopa Russa de Voleibol Masculino de 2018 foi a 11.ª edição deste torneio organizado anualmente pela Federação Russa de Voleibol (). A competição ocorreu na cidade de Cazã e participaram do torneio a equipe campeã e vice-campeão do Campeonato Russo de 2017-18.

O Zenit Kazan se sagrou campeão pela sétima vez desta competição – sendo o quarto título consecutivo – ao derrotar o Zenit São Petersburgo por 3 sets a 1.

Formato da disputa
O torneio foi disputado em partida única, válida pela quinta rodada da Superliga Russa de 2018-19.

Equipes participantes

Resultado
|}

Premiação

Ligações externas

Supercopa Russa de Voleibol Masculino
2018 no voleibol
Desporto na Rússia em 2018


Non-stop este un film românesc din 1982 regizat de Manole Marcus. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Mitică Popescu, Catrinel Dumitrescu și Constantin Cojocaru.

Rezumat

Au fost folosite secvențe din filmele realizate de Elisabeta Bostan (Veronica, Mama), Alexandru Bocăneț (Gloria nu cîntă), Dinu Cocea (Haiducii lui Șaptecai), Al. G. Croitoru (Vîrstele omului), Jean Georgescu (Pantoful Cenușăresei), Ion Popescu Gopo (S-a furat o bombă, De-aș fi Harap Alb, Faust XX, De trei ori București, Povestea dragostei), Cezar Grigoriu (Dragoste la zero grade, Împușcături pe portativ), Mirel Ilieșu (Ritmuri potrivite), Mircea Iva (Reportaj televizat), Manole Marcus (Actorul și sălbaticii, Punga cu libelule, Nu vreau să mă-nsor), Aurel Miheleș (Fetița cu chibrituri), Ion Moscu și Dumitru Done (Cîntarea României), Francisc Munteanu (Tunelul, Cîntecele mării, Melodii, melodii) și Geo Saizescu (Eu, tu și Ovidiu).

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Mitică Popescu — El (maestrul dansator)
 Catrinel Dumitrescu — Ea
 Constantin Cojocaru — Dânsul

Note

Legături externe

Vezi și
 1982 în film

Filme din 1982
Filme regizate de Manole Marcus
Filme românești
Filme în limba română
Filme de acțiune
Filme Casa de Filme 4

Non-stop (film)


An Digitaria villosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Thomas Walter, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Christiaan Hendrik Persoon. An Digitaria villosa in nahilalakip ha genus nga Digitaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Digitaria (Poaceae)

Digitaria villosa


Michael Rothwell est un skipper américain né le  à Honolulu.

Carrière
Michael Rothwell obtient une médaille d'argent dans la catégorie des Tornado lors des Jeux olympiques d'été de 1976 à Montréal.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Naissance en juin 1953
Naissance à Honolulu
Skipper américain
Skipper aux Jeux olympiques d'été de 1976
Médaillé d'argent olympique américain

Michael Rothwell


Françoise Mélonio, née le  en Algérie, est professeur de littérature et spécialiste d'Alexis de Tocqueville. Enseignant à l'université Paris IV-Sorbonne, elle est ensuite directrice pédagogique à l'École normale supérieure de la rue d'Ulm et à l'Institut d'études politiques de Paris.

Biographie

Jeunesse et études
Françoise Legrand naît le  en Algérie, de Jacques Legrand et Annie Jouany. Elle étudie à l'École normale supérieure de jeunes filles entre 1972 et 1976. Elle est reçue à l'agrégation de lettres moderne cette dernière année. Elle obtient un doctorat à l'université Paris-Nanterre en 1991.

Elle épouse François Mélonio le .

Carrière universitaire
Elle travaille d'abord pour le CNRS de 1980 à 1992 comme chercheuse en histoire. De 1992 à 1998, elle enseigne la littérature française à l'université Paris-Nanterre puis, à partir de 1998, à Paris IV. Par la suite, elle est également directrice adjointe de l'ENS Ulm.

À partir de 2009, elle est doyenne du Collège universitaire de l'IEP de Paris. Le , elle y succède à Hervé Crès en tant que directrice des études et de la scolarité. Elle occupe cette fonction jusqu'en juillet 2015.

Œuvre
Spécialiste d'Alexis de Tocqueville, elle est à partir de 1996 secrétaire scientifique de l'édition monumentale des Œuvres complètes de Tocqueville.

Elle a également écrit sur Benjamin Constant.

Ouvrages publiés

Notes et références

Liens externes

Naissance en novembre 1951
Universitaire français du XXe siècle
Universitaire français du XXIe siècle

Françoise Mélonio