Sveti Ivan Leonardi (tal. Giovanni Leonardi, Diecimo kraj Lucce, 1541. – Rim, 9. listopada 1609.) talijanski prezbiter i svetac, osnivač Družbe regularnih klerika Majke Božje.

Životopis

Djetinjstvo i obrazovanje
Ivan Leonardi rođen je kao sedmo i najmlađe dijete 1541. godine u Diecimu, nedaleko Lucce, u talijanskoj pokrajini Toscani. Započeo je studij farmacije, ali se kasnije predomislio i počeo studirati teologiju. Godine 1572. zaređen je za svećenika.

Pastoralno djelovanje
Djeluje kao propovjednik i ispovjednik u Lucci. Godine 1574. utemeljuje Družbu regularnih klerika Majke Božje (Chierici regolari della Madre di Dio), no gradske vlasti protive se osnivanju novoga reda, pa je Leonardi prisiljen napustiti Luccu i otići u Rim.

U Rimu se upoznaje i surađuje s Filipom Nerijem. Piše o dogmatskim pitanjima i duhovnosti, te promiče nauk i duh Tridentskoga sabora. Također, idejni je tvorac i jedan od osnivača posebne kongregacije za misije pri Svetoj Stolici, Svete kongregacije za širenje vjere.

Umro je u Rimu 9. listopada 1609. godine.

Štovanje
Ivana Leonardija blaženim je proglasio 1861. godine papa Pio IX., a svetim 1938. godine papa Pio XI. Godine 2006. proglašen je zaštitnikom ljekarnika. Spomendan se slavi 9. listopada.

Izvori
Bilješke i literatura
 "Božji lijek" svetog Giovannija Leonardija , kateheza pape Benedikta XVI. na općoj audijenciji u srijedu 7. listopada 2009.; Tjedni bilten 41/2009., str. 27-28; IKA, www.ika.hr, pristupljeno 9. listopada 2017.

Vanjske poveznice
Ostali projekti

Mrežna mjesta
 Družba regularnih klerika Majke Božje , službeno mrežno mjesto

Talijanski sveci

Ivan Leonardi


La Cueva de la Motilla es una cueva del término municipal de Jerez de la Frontera (Cádiz) España. Contiene arte sureño, típico del sur de Andalucía (España).

Exploración

Se han topografiado más de nueve mil metros de galerías de la cueva, principalmente por el Grupo de Investigaciones Espeleológicas de Jerez (GIEX)

Conservación

A pesar de ser un Bien de Interés Cultural, está escasamente protegida. Esto supone no solo un peligro para el patrimonio, sino también para los visitantes.

En 2019 se trabaja en el estudio de su potencial

Véase también

 Cueva de los Márquez, también declarada BIC

Referencias

Enlaces externos
 Fotos
 Presentación de excursión
 Visita a Las Motillas (cueva inclusive)

Motilla
Historia de Jerez de la Frontera
Geografía de Jerez de la Frontera
Parque natural de Los Alcornocales
Cuevas de la provincia de Cádiz
Historia de la provincia de Cádiz
Bienes de interés cultural de la provincia de Cádiz

Cueva de la Motilla


Calea Dunării este un film românesc din 2013 regizat de Sabin Dorohoi. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Răzvan Schinteie, Serena Stanciu.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2013 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2013
Filme dramatice românești

Calea Dunării


The North Platte River  is a major tributary of the Platte River and is approximately  long, counting its many curves. In a straight line, it travels about , along its course through the U.S. states of Colorado, Wyoming, and Nebraska.

The head of the river is essentially all of Jackson County, Colorado, whose boundaries are the continental divide on the west and south and the mountain drainage peaks on the east—the north boundary is the state of Wyoming border. The rugged Rocky Mountains surrounding Jackson County have at least twelve peaks over  in height. From Jackson County the river flows north about  out of the Routt National Forest and North Park (Colorado basin) near what is now Walden, Colorado, to Casper, Wyoming. Shortly after passing Casper, the river turns to the east-southeast and flows about  to the city of North Platte, Nebraska.

The North Platte and South Platte River join to form the Platte River in western Nebraska near the city of North Platte, Nebraska. The Platte River flows to the Missouri River, which joins the Mississippi River to flow to the Gulf of Mexico. The river provides the major avenue of drainage for northern Colorado, eastern Wyoming and western Nebraska. It is only navigable over most of its length at high water by canoes, kayaks and rubber rafts.

History as a trail west

The North Platte River drainage has been an important westward route in the westward expansion of the United States. To get the two essentials, water and grass, for the traveler's animals the emigration trails nearly always followed river valleys across the North American continent. These trails extended from the Missouri River, Platte River and North Platte River across Nebraska and parts of Wyoming and on to its confluence with the Sweetwater River. About  beyond what is now Casper, Wyoming the main emigration trails left the North Platte valley and followed the Sweetwater River valley and other river valleys going further west.

The trail route along the North Platte River was first written about by Wilson Price Hunt of the Astor Expedition who was traveling back to the Missouri River from the newly established Fort Astoria on the Columbia River in 1811. The lack of American trappers and settlers in the contested Oregon Territory resulted in this early discovery being unused and nearly forgotten. Jedediah Smith and several trappers in 1823 rediscovered the route and the trail along the Platte, North Platte and Sweetwater Rivers became a major trail to the fur trader's summer time Rocky Mountain Rendezvous. Mule trains carrying in trading supplies for the mountain men and fur trappers were some of the first to use the trail in 1824. The fur traders on their return trip carried the traded furs back east at the end of the summer trading season. This fur trade route continued to be used to about 1840. By about 1832 the trail along the Platte, North Platte, and Sweetwater Rivers had been improved by the fur traders to a rough wagon trail from the Missouri River to the Green River in Wyoming where most of the Rocky Mountain Rendezvous occurred. Following the fur traders, the major emigration trails established along the north and south banks of the North Platte River were the Oregon (1843–1869), California (1843–1869), Mormon (1847–1869) and the Bozeman (1863–68) Trails. The trails north of the North Platte River originally crossed the North Platte near Fort Laramie to join the original Oregon and California Trail Route on the south side. In 1850 Child's Route (Child's Cutoff) extended the north side trail to what is now Casper, Wyoming. The rugged territory from Fort Laramie, Wyoming to Casper meant that the trails often deviated from the river to find an easier path and relied on streams draining into the North Platte for water.

River description
Up in central north Colorado rests North Park (Colorado basin), a valley ringed by  mountains. The headwaters of the river is essentially all of Jackson County, Colorado whose boundaries are the continental divide on the west and south and the mountain drainage peaks on the east—the north boundary is the state of Wyoming boundary. The rugged Rocky Mountains Continental Divide surrounding Jackson County have at least twelve peaks over  in height. These peaks include on the west: Mount Zirkel , Lost ranger Peak  and Mount Ethel ; on the south: Sheep Mountain  and Parkview Mountain —whose waters on the south or east side drain into the North Platte River drainage. On the east are: Mount Nimbus , Mount Cumulus , Howard Mountain , Mount Cirrus ,  Mount Richthofen , Lead Mountain , North Diamond Peak  and Clark Peak  whose eastern slope waters drain into the North Platte River.

In Jackson county the North Platte is joined by several other small streams draining the mountains around the county. Some of these creeks are: Arapaho Creek, Colorado Creek, East Branch Illinois River, Jack Creek, Jewell Lake Trib., Grizzly Creek, Little Grizzly Creek, Norris Creek, North Fork of North Platte River, Rock Creek (Little Willow Ck), South Fork Canadian River, South Fork Michigan River, Willow Creek and in Wyoming the Encampment River. All these streams are draining the snow melt form the mountains surrounding Jackson County. The North Platte River flows northward from Colorado into Wyoming through the popular rafting site – Northgate Canyon which is along the western side of the Medicine Bow Mountains.

In Colorado and Wyoming, the river is narrower and much swifter flowing than it is in Nebraska, where it becomes a slow flowing, shallow braided stream. The upper reaches of the river in the Rockies in Colorado and Wyoming are popular for recreation rafting and fly fishing on the river and its many tributaries for rainbow trout and other sport fish. In western Nebraska, the banks and riverbed of the North Platte provide a green oasis amid an otherwise semi-arid region of North America.

The river has been dammed several times to form several reservoirs along its course. On the north end of the Park range it is joined by the Medicine Bow River in the Seminoe Reservoir formed by Seminoe Dam, further downstream is the Kortes Reservoir. Still further downstream about  above Casper the North Platte is joined by the Sweetwater River to form the Pathfinder Reservoir. Northeast of the Pathfinder Reservoir it passes through the Alcova and Gray Reef reservoirs before it hits Casper. Casper was established in 1888 east of the former site of Fort Caspar, which was built about 1859 during the mass migration along the Oregon, California, Mormon and Bozeman trails.
  Near what is now Casper was the location of several ferries that offered passage across the North Platte River during the summer "Trail season" starting about 1847.  In 1847, during the first Mormon emigration, Brigham Young leading the Mormon settlers to Salt Lake City, Utah established a ferry near present-day Casper known as the Mormon Ferry. The next year the ferry was moved a few miles down river. Soon competing ferries were built. In 1859, Louis Guinard built a toll bridge across the North Platte and a trading post near the original ferry's locations.
Before reaching Casper the river turns and flows northeast between the Granite Mountains to the west and the Laramie Mountains to the east.

The North Platte emerges from the mountains near Casper, where it turns and flows east-southeast, along the northern edge of the Laramie Mountains onto the Great Plains. The North Platte flows east-southeast across the plains of eastern Wyoming, past the town of Douglas, Wyoming and through Glendo and Guernsey Reservoirs. It then flows past the Fort Laramie National Historic Site (the former site of Fort Laramie), where it is joined by the Laramie River. The North Platte is joined by Horse Creek flowing in from Wyoming near the Wyoming-Nebraska border as its last significant addition. It crosses into western Nebraska, flowing east-southeast between the cities of Scottsbluff, Nebraska and Gering, Nebraska. In Keith County, Nebraska, the Kingsley Dam forms Lake C.W. McConaughy, the largest reservoir in Nebraska and a significant irrigation and recreation facility for the region. Kingsley Dam, constructed in 1935 to 1941, is located on the east side of Lake McConaughy in central Keith County, Nebraska, and is the second largest hydraulic fill dam in the world. East of the Kingsley dam the North Platte River flows nearly parallel to the South Platte River. In many places they are separated by only about 5 mi (8 km) for a stretch of about 50 mi (80 km) before they join to form the Platte River just east of the city of North Platte, Nebraska.

The wagon trails following the south side of the Platte/North Platte River ferried or waded in low water years across the South Platte River in several places to stay on the south side of the North Platte River where the trails were located. Those who later went on to Denver, Colorado followed the South Platte River trail into Colorado. Historically, the North Platte River used to be up to a mile wide (1.6 km) in many places as evidenced by the old streambed and written records.  Today, by the time the North Platte reaches Paxton, Nebraska it is much smaller due to the extensive water taken from it for irrigation.

See also
 List of longest rivers of the United States (by main stem)
 List of rivers of Colorado
 List of rivers of Wyoming
 List of rivers of Nebraska
 Lisco, Nebraska

References

External links

 Bureau of Land Management: North Platte River
 Overland Trail: North Platte Crossing
 Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints: North Platte River on the Mormon Trail
 Fishing the North Platte River

Rivers of Carbon County, Wyoming
Bodies of water of Converse County, Wyoming
Rivers of Goshen County, Wyoming
Rivers of Jackson County, Colorado
Rivers of Lincoln County, Nebraska
Rivers of Morrill County, Nebraska
Rivers of Natrona County, Wyoming
Mormon Trail
Oregon Trail
Rivers of Colorado
Rivers of Nebraska
Rivers of Wyoming
Tributaries of the North Platte River
Tributaries of the Platte River

North Platte River


The VBK-Raduga capsule was a reentry capsule that was used for returning materials to Earth's surface from the space station Mir. They were brought to Mir in the Progress-M cargo craft's dry cargo compartment. For return, the capsule would be substituted for the Progress' docking probe before it left the space station, and then after the Progress-M performed its deorbit burn, the capsule was ejected at 120 km altitude to reenter the atmosphere independently. It would then parachute to a landing area in Russia.

Each Raduga was about 1.5 m long, 60 cm in diameter, and had an unloaded mass of about 350 kg. It could return about 150 kg of cargo back to Earth. Use of the Raduga reduced the Progress-M's cargo capacity by about 100 kg, to a maximum of about 2400 kg.

The European Space Agency studied a very similar system called PARES (Payload Retrieval System), for use in combination with the Automated Transfer Vehicle.

See also
HTV Small Re-entry Capsule

References

Mir

VBK-Raduga


Tomoxia contracta este o specie de coleopter în genul Tomoxia care este în familia Mordellidae. A fost descris de către George Charles Champion în 1891.

Referințe

Coleoptera

Tomoxia contracta


In finance, the yield on a security is a measure of the ex-ante return to a holder of the security. It is one component of return on an investment, the other component being the change in the market price of the security. It is a measure applied to fixed income securities, common stocks, preferred stocks, convertible stocks and bonds, annuities and real estate investments.

There are various types of yield, and the method of calculation depends on the particular type of yield and the type of security.

Fixed income securities

The coupon rate (or nominal rate) on a fixed income security is the interest that the issuer agrees to pay to the security holder each year, expressed as a percentage of the security's principal amount (par value).

The current yield is the ratio of the annual interest (coupon) payment and the bond's market price.

The yield to maturity is an estimate of the total rate of return anticipated to be earned by an investor who buys a bond at a given market price, holds it to maturity, and receives all interest payments and the payment of par value on schedule. Unlike current yield, it takes into account the payment of principal to the bondholder when the bond matures.

For bonds with embedded call or put options:
 yield to call uses the same methodology as the yield to maturity, but assumes that the issuer calls the bond at the first opportunity instead of allowing it to be held until maturity;
 yield to put assumes that the bondholder  sells the bond back to the issuer at the first opportunity; and
 yield to worst is the lowest of the yield to all possible call dates, yield to all possible put dates and yield to maturity.

Par yield assumes that the security's market price is equal to par value (also known as face value or nominal value). It is the metric used in the U.S. Treasury's daily official "Treasury Par Yield Curve Rates".

Preferred shares
The dividend rate is the total amount of dividends paid in a year, divided by the principal value of the preferred share. The current yield is those same payments divided by the preferred share's market price. If the preferred share has a maturity or call provision (which is not always the case), yield to maturity and yield to call can be calculated.

Common shares
The current dividend yield is the annualized cash dividend (in dollars, RMB, Yen, etc.) divided by the current market price of one share. Most web sites and reports are updated with the expected future year's payments, not the past year's.

REITs, royalty trusts, income trusts, annuities
Distribution yields from REITs, royalty trusts, income trusts and annuities often include return of capital, cash that exceeds the income earned.

Real estate and property
Several different yields are used as measures of a real estate investment, including initial, equivalent and reversionary yields.

Initial yield is the annualised rents of a property expressed as a percentage of the property value.
E.g.
£100,000 passing rent per annum
£1,850,000 valuation
100000/1850000 = 0.054 or 5.4%

Reversionary yield is the anticipated yield to which the initial yield will rise (or fall) once the rent reaches the ERV.
E.g.
£150,000 ERV per annum
£1,850,000 valuation
150000/1850000 = 0.081 or 8.1%

Equivalent yield lies somewhere in between the initial yield and reversionary yield, it encapsulates the DCF of the property with rents rising (or falling) from the current annualised rent to the underlying estimated rental value (ERV) less costs that are incurred along the way. The discount rate used to calculate the net present value (NPV) of the DCF to equal zero is the equivalent yield, or the IRR.

The calculation not only takes into account all costs, but other assumptions including rent reviews and void periods. A trial and error method can be used to identify the equivalent yield of a DCF, or if using Excel, the goal seek function can be used.

Factors affecting the yield
All financial instruments compete with each other in the financial markets. Investor perceptions of risk influence the yield they require to justify investment in a particular security. Higher yields allow owners to recoup their investments sooner, and so lessen risk. All other things being equal, the weaker the credit rating of the issuer, the higher the yield must be. This reflects the tendency for investors to require compensation for the additional risk that the issuer may default on its obligations to pay interest and repay the principal at par value.

Yield levels vary with expectations of inflation and the general outlook for the economy (the business cycle). Fears of high inflation in the future mean that investors ask for a higher yield today to protect their purchasing power.

The yield on a fixed income security is inversely related to financial market interest rates. If market rates rise, for example due to inflation or a change in the economy, the price of a bond or note falls, driving its yield higher to maintain parity with market rates. Conversely, if market rates decline, then the price of the bond should increase, driving its yield lower, all else being equal.

Under normal market conditions, long-term fixed income securities (for example, a 10-year bond) have higher yields than short-term securities (e.g., a 2-year bond). This reflects the fact that long-term securities are more exposed to the uncertainties of what could happen in the future—especially changes in market rates of interest. Therefore, longer maturity securities have more potential price volatility. The relationship between yield and maturity is described by the yield curve.

Special cases
Coupon payments from floating rate bonds and notes and Treasury Inflation Protected Securities are reset periodically based on a specified benchmark. It is not possible to accurately calculate the future stream of coupon payments from these securities, so yield to maturity and internal rates of return cannot be calculated. Other metrics must be used.

See also
Ecological yield
Yield curve
30-day yield
7-day SEC yield
Nominal yield
Bond (finance)
Roll yield

References

Valuation (finance)
Yield (finance)
Financial economics

Yield (finance)


Archaeonycteridae (antes, Archaeonycterididae) es una familia extinta de murciélagos. Originalmente, el naturalista suizo Pierre Revilliod erigió Archaeonycterididae para el género Archaeonycteris. En 2007, se corrigió a Archaeonycteridae y se reclasificó en el clado Microchiropteramorpha por Smith et al.. La familia Palaeochiropterygidae se integró en Archaeonycteridae (según Kurten & Anderson), pero actualmente se mantiene la distinción entre ambas.

Existieron desde el Ypresiense hasta el Lutetiano del Eoceno (55,8 a 40,4 millones de años atrás).

Clasificación

Contiene cuatro géneros (esta lista podría estar incompleta):
† Archaeonycteris Revilliod, 1917 (tipo)
† Archaeonycteris trigonodon Revilliod, 1917 - Messel Pit (Lutetiano), Alemania
† Archaeonycteris pollex Storch & Habersetzer, 1988 - Messel Pit (Lutetiano), Alemania
† Archaeonycteris brailloni Russell et al., 1973 - Avenay quarry (Ypresiense), Francia
† Archaeonycteris storchi Smith et al., 2007 - Vastan Lignite Mines (Ypresiano), India
† Australonycteris Hand, Novacek, Godthelp & Archer, 1994
† Australonycteris clarkae Hand, Novacek, Godthelp & Archer, 1994 - Murgon fossil site (Ypresiano), Australia
† Matthesia Smith & Storch, 1981
† Matthesia germanica Smith & Storch, 1981 - Geiseltal (Lutetiano), Alemania
† Matthesia insolita Smith & Storch, 1981 - Geiseltal (Lutetiano), Alemania
† Protonycteris Smith et al., 2007
† Protonycteris gunnelli Smith et al., 2007 - Vastan Lignite Mine (Ypresiano), India

Referencias

Chiroptera
Mamíferos del Eoceno

Archaeonycteridae


Sergio Poblete Garcés (Santiago de Chile, 18 de noviembre de 1918 - Lieja, Bélgica; 25 de noviembre de 2011) fue un militar chileno, general de la Fuerza Aérea de aquel país. Tras el golpe de Estado del 11 de septiembre de 1973 fue detenido y torturado. Posteriormente fue al exilio a Bélgica, donde denunció los abusos cometidos por la Dictadura militar.

Biografía
Nació en Santiago en 1918. Su padre fue Moisés Poblete Troncoso, docente de la Universidad de Chile y redactor del proyecto del Código del Trabajo de Chile de 1931. Sergio Poblete se trasladó a Ginebra (Suiza), donde completó sus estudios primarios y secundarios. En 1939 regresó a su país natal, estudiando en la Facultad de Derecho de la Universidad de Chile. Tres años más tarde ingresó a la Escuela de Oficiales del Ejército del Aire de Chile. Posteriormente se desempeñó como director de estudios de oficiales de la Fuerza Aérea y responsable de la misión aérea de Chile en Washington D. C., entre otros cargos. En 1969 fue nombrado general de la República. Fue además presidente del Consejo de Fabricaciones e Investigaciones Científicas y Tecnológicas de las Fuerzas Armadas.

Durante el gobierno de la Unidad Popular fue nombrado gerente general de la industria pesada de la Corporación de Fomento de la Producción. Tras el golpe de Estado del 11 de septiembre de 1973, fue detenido y trasladado a la Academia de Guerra Aérea, donde fue torturado por sus propios subalternos. Posteriormente fue llevado a la Cárcel Pública de Santiago, ocupando una celda conjunta a la del general Alberto Bachelet. Entre los demás detenidos estaba el general Ernesto Galaz. Poblete fue acusado junto a los otros uniformados de "sedición y traición" a la patria, en un juicio caratulado "Aviación contra Bachelet y otros". Mientras estaba detenido fue testigo de la muerte del general Bachelet producto de la tortura recibida. En 1974 fue condenado a 10 años de prisión por un consejo de guerra, pero el rey Balduino I de Bélgica intercedió ante Pinochet para lograr la libertad de Poblete.

En 1975 fue enviado al exilio, radicándose en la ciudad belga de Lieja. Allí recurrió a diversos organismos, como la Comisión de Derechos Humanos de las Naciones Unidas, para denunciar los abusos cometidos por la dictadura militar. Producto de esto, el régimen de Augusto Pinochet lo privó de su nacionalidad chilena en 1977.

Poblete regresó temporalmente a Chile para el plebiscito de 1988. Aunque no pudo votar, participó activamente en la campaña del «No». Diez años después declaró ante el juez español Manuel García Castellón, quien investigaba los crímenes cometidos en Chile durante la dictadura militar. En aquella ocasión, Poblete identificó a Augusto Pinochet como el primer responsable de las muertes y desapariciones ocurridas durante la dictadura. Responsabilizó además a Gustavo Leigh, señalando que fue él quien ordenó su tortura. Visitó Chile nuevamente en 2006 para la ceremonia de cambio de mando de Michelle Bachelet.

Falleció el 25 de noviembre de 2011 en la ciudad de Lieja, Bélgica, a los 93 años de edad. Tras ser diagnosticado con un cáncer generalizado, Poblete decidió someterse a la eutanasia, solicitud que fue aprobada por un grupo de médicos y un psicólogo.

Referencias

Enlaces externos

Generales de Chile
Torturados de Chile
Nacidos en Santiago de Chile
Personas fallecidas por eutanasia
Chilenos exiliados de la dictadura militar
Fallecidos en Lieja

Sergio Poblete


Křížková ist der Familienname folgender Personen:

 Anna Křížková (* 1994), tschechische Weitspringerin
 Šárka Křížková (* 1990), tschechische Badmintonspielerin

Křížková


أُمّ غَزَالَة أو أم غَزَّالة  هي إحدى قرى وبلديات مقاطعة بطليوس من منطقة إكستريمادورا، التي تقع غربي إسبانيا. بلغ عدد سكانها 629 نسمة وفقاً لإحصائية عام 2008.

المراجع

انظر أيضا
  الموقع الرسمي لقرية أم غزالة.

أماكن مأهولة في بطليوس
بلديات بطليوس
أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية

أم غزالة


A prova do revezamento 4 x 100 metros masculino do Campeonato Mundial Sub-20 de Atletismo de 2021 ocorreu entre os dias 21 e 22 de agosto de 2021 no Centro Esportivo Internacional Moi, em Nairóbi, no Quênia.

Recordes
Antes desta competição, os recordes mundiais e do campeonato nesta prova eram os seguintes:

Os seguintes recordes mundiais ou do campeonato foram estabelecidos durante esta competição:

Medalhistas

 Atletas que participaram apenas nas eliminatórias e receberam medalhas.

Cronograma
Todos os horários são locais (UTC+3).

Resultados

Bateria
Qualificação: Os 3 primeiros de cada bateria (Q) e os 2 tempos mais rápidos (q).

Final
A prova final foi realizada no dia 22 de agosto às 16:46.

Ligações externas

 Site da World Athletics

Campeonato Mundial Sub-20 de Atletismo de 2021

Campeonato Mundial Sub-20 de Atletismo de 2021 - Revezamento 4x100 m masculino


Otok Hawke je mali otok u blizini obale Labradora. Postoji luka na istočnoj strani otoka koja se zove Hawke Harbour, ili ponekad Hawke Bay. Newfoundland Whaling Company upravljala je stanicom za kitolov u luci Hawke u kasnim 1930-ima. Ostale uvale uključuju uvala Eagle () i Zaljev Caplin ().

Izvori

Kanadski otoci u Atlantskom oceanu
Newfoundland i Labrador

Hawke


Transshipment, trans-shipment or transhipment is the shipment of goods or containers to an intermediate destination, then to another destination.

One possible reason for transshipment is to change the means of transport during the journey (e.g., from ship transport to road transport), known as transloading. Another reason is to combine small shipments into a large shipment (consolidation), or the opposite: dividing a large shipment into smaller shipments (deconsolidation). Transshipment usually takes place in transport hubs. Much international transshipment also takes place in designated customs areas, thus avoiding the need for customs checks or duties, otherwise a major hindrance for efficient transport.

An item handled (from the shipper's point of view) as a single movement is not generally considered transshipped, even if it changes from one mode of transport to another at several points. Previously, it was often not distinguished from transloading, since each leg of such a trip was typically handled by a different shipper.

Transshipment is normally fully legal and an everyday part of world trade. However, it can also be a method used to disguise intent, as is the case with illegal logging, smuggling, or grey-market goods.

Transshipment at container ports or terminals

The transshipment of containers at a container port or terminal can be defined as the number (or proportion) of containers, possibly expressed in TEU, of the total container flow that is handled at the port or terminal and, after temporary storage in the stack, transferred to another ship to reach their destinations. The exact definition of transshipment may differ between ports, mostly depending on the inclusion of inland water transport (barges operating on canals and rivers to the hinterland). The definition of transshipment may:
include only seaborne transfers (a change to another international deep-sea container ship); or
include both seaborne and inland waterway ship transfers (sometimes called water-to-water transshipment). Most coastal container ports in China have a large proportion of riverside "transshipment" to the hinterland.
In both cases, a single, unique, transshipped container is counted twice in the port performance, since it is handled twice by the waterside container cranes (separate unloading from arriving ship A, waiting in the stack, and loading onto departing ship B).

Transshipment at sea

Transshipment at sea is done by transferring goods from one ship to another.

Fisheries
In global fisheries transshipment is used to transfer catch to refrigerated cargo vessels that also supply fishing vessels with fuel, food, equipment and personnel allowing them to stay at sea for months or even years. This guarantees that fish quickly find their way to the market without a decrease in quality.

Since transshipment at sea encounters often happen on the high seas, in regions with poor regulation and oversight, they are also used to disguise criminal activities such as illegal, unreported and unregulated fishing, forced labor, human trafficking and drug smuggling. Several states and regional fishery management organizations have therefore prohibited the practice for certain vessel types or issued a complete ban within their zone of jurisdiction.

Bulk products
Transshipment at sea also occurs in the export of bulk products. Choosing to transship reduces capital costs for port developers and can overcome problems arising from limited access to deep water. Loading barges typically specify 4 to 7 meters of draft. Since at least 2011, transshipment has been used in northern Australia in the export of bulk minerals including bauxite, iron ore and potash from mines in Queensland, Western Australia and the Northern Territory.

Transshipment at a break-of-gauge
At a break-of-gauge, cargo is transloaded from boxcars or covered goods wagons on one track to wagons on another track of a different rail gauge, or else containers are transloaded from flatcars on one track to flatcars on another track of a different gauge.

See also
 Cross-docking
 Customs area

 List of free ports
 Milk run
 Transshipment problem

Notes

References
What Is Transshipment? from Informed Trade website
 E. Rojas. "MCS Observers on board at-sea Transshipment Vessels." In: APO Mail Buoy Vol. 10 (3). pp. 8–9. 2007.

Freight transport

Transshipment


Hayko Cepkin (d. 11 Mart 1978, İstanbul), Türk şarkıcı-şarkı yazarı ve piyanist.

Hayatı
1978 yılında Ermeni kökenli Yozgatlı bir ailede dünyaya gelen Hayko Cepkin, Özel Getronagan Ermeni Lisesini bitirdikten iki sene sonra Mimar Sinan Üniversitesinde şan, solfej ve piyano dersleri aldı. Çeşitli yerlerde de piyano ve armoni dersleri gördükten sonra da 1997 yılında profesyonel müzik kariyerine başladı. İlk albümü Sakin Olmam Lazım ile iyi bir çıkış yapan Hayko, ikinci albümü Tanışma Bitti ile de hayran kitlesini arttırdı. 3. albümü Sandık ile daha geniş alanlara yayıldı.

İlk albümü olan Sakin Olmam Lazımı albümleri arasında saymayan Hayko Cepkin, demo olarak nitelendirdiği albümünün konusunu kendi ile alakalı olarak açıklıyor. İkinci albümü Tanışma Bitti daha profesyonel bir yapıya sahip. Hayko Cepkin, "Tanışma Bitti"nin konusunu "korku" olarak belirledi ve insanların korkuları ile yüzleşmeleri gerektiğini işledi. Üçüncü albümü Sandıkın konusu ise, "ölüm" yani kaçınılmaz gerçek. Hayko Cepkin'in bir sonraki albümü ise 'Aşk' konulu 13 Kasım 2012 çıkışlı Aşkın Izdırabını... albümüdür. 2016'da çocukluğunda dinlediği şarkıları kendine has tarzıyla yorumladığı Beni Büyüten Şarkılar Vol.1 isimli albümünü yayınladı.

Müzikal geçmişi
Hayko Cepkin, Kurban, Öztürk, Birol Namoğlu, Ogün Sanlısoy, Aylin Aslım, Koray Candemir ve Demir Demirkan gibi isimlerle sahneyi paylaşmıştır. Çalıştığı isimlerin bazılarının albümlerine düzenleyici olarak katkıda bulundu. Son olarak da Murathan Mungan'ın Söz Vermiş Şarkılar adlı albümünde Aylin Aslım'ın seslendirdiği "Kimdi Giden" (Yeni Türkü'nün Dünyanın Kapıları albümünde "Terkeden" adıyla yer almıştı) adlı bir Yeni Türkü bestesini düzenledi ve Ogün Sanlısoy ile "Korkma" adlı şarkıyı seslendirdi. Ayrıca Sanlısoy'un albümünde yer alan "Kaybettik Severken" parçasında klavye performansı yer aldı.

Bu sırada evinin odasında kaydettiği bestelerini hayata geçirme kararı aldı ve 29 Haziran 2005'te Sakin Olmam Lazım adlı albümü piyasaya sürüldü. 2007 yılında da projelerini devam ettirdi ve Tanışma Bitti adındaki ikinci çalışmasını oluşturdu. Teoman'ın "Gökdelenler" şarkısını, 3 Hürel grubunun Saygı albümünde "Ağlarsa Anam Ağlar" adı parçayı ve son olarak Cem Adrian'ın Emir adlı albümündeki "Kelebek" parçasını kendi tarzında yorumlamıştır.

Gökçe Dinçer ile "Aklım Giderken", Serap Yağız ile "Hoşgeldin Güneş" adlı parçalarda düet yapmıştır. Nilüfer'in 3 Şubat 2011 tarihinde çıkardığı 12 Düet adlı albümünde Hayko ile Nilüfer "Aşk Kitabı" adlı parçayı beraber söylemişlerdir. Kurtalan Ekspres'in Göğe Selam albümünde Barış Manço, Cem Karaca, Bahadır Akkuzu'ya ithafen okunan şarkılar içinde Barış Manço'nun "Yeni Bir Gün" şarkısını seslendirdi. Kurtalan Ekspres'in Göğe Selam II adlı albümünde Cem Karaca'nın "Maden Ocağı" adındaki parçasını seslendirdi. Son olarak Ahmet Kaya anısına 2014 yılında piyasaya sunulan ...Bir Eksiğiz isimli albümde Memleket Hasreti isimli parçayı kendi yorumunu katarak seslendirmiştir.

Grubu
Bas gitarda Poyraz Kılıç, bateride Murat Cem Ergül, elektro gitarda Özgür Özkan.

Katıldığı Organizasyonlar

Sanatçı, verdiği organizasyonlarda da görev almıştır. 2006, 2007 ve 2009 yıllarında Rock'n Coke ve 2007 yılında Rock Müzikaller ve Van için Rock bunlardan başlıcalarıdır. Araf filminin müziklerini bestelemiştir ayrıca Sakin Olmam Lazım albümünde yer alan "Son Kez" şarkısı filmde kullanılmıştır. Aynı zamanda Çocuk adında, 2008 yılında çekilen fantastik dram filminde "İsfandiyar" karakterini canlandırmıştır. 2008 ve 2009 tarihinde ise Rock'n Dark Expreste yer almıştır. 2007/2008 Zeytinli Rock Festivali ve 2009 yılında Foça Rock Festivali'nde konuk sanatçı olarak yer almıştır.

Aynı zamanda DJ İlker Aksungar ve Manga grubundan DJ Efe Yılmaz'ın ortak albüm hazırlık evresindeki ilk çalışmaları olan One the Run adlı videoda yer almıştır.

Hayko Cepkin, TRT için Ramazan'da, sözleri Pir Sultan Abdal'a ait olan "Demedim mi?" adlı nefesi Sufi Klipler Kuşağı için özel olarak yorumlamıştır. Aynı zamanda "Demedim mi?"ye klip çekilmiştir.

Rock'n Dark 2010 organizasyonunda jüri üyelerinden biridir. Rock'n Dark yarışmasının finalinde 30 Nisan 2010'da Anneke van Giersbergen ile sahne almıştır. En son ise Sonisphere adlı festivale katılmıştır.

2014 Nisan'ında yapılan Ege Rallisinde "Ünlüler Etapta" organizasyonu çerçevesinde, ralli pilotu Dr. Tunç Tuncer'in co-pilotluğunu yapmıştır.

Davaları

Şahsına yönelik hakaret
Davut Güloğlu, Cine 5 TV kanalında 3 Ağustos 2009 tarihinde yayınlanan Yakın Takip adlı magazin programında kendisine yöneltilen "Hayko Cepkin'i nasıl buluyorsunuz?" sorusuna "Korku filminden çıkmış gibi maymuna benziyor, kedi mi köpek mi kesiyor belli değil, bu ve bunun gibileri şaklaban, öyle birileri gece bağıra bağıra gelse çeker vururum." diye cevap vermesi üzerine Davut Güloğlu'na "hakaret suçundan" 2 yıla kadar hapis istemiyle dava açmış ve hukuki süreç başlatmıştır.

Cepkin, avukatı aracılığıyla yolladığı basın açıklamasında şahsına yönelik ağır hakaret, tehdit, şiddet içeren sözler sarf ettiğini ve onu toplumda kabul görmeyen bir sınıfın içine sokmaya çalışarak âdeta hedef hâline getirdiğini belirttiği Davut Güloğlu hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunmuştur.
Hayko Cepkin'in avukatı Dilek Şahbaz'ın açıklaması;
"Cine 5 kanalında 3 Ağustos 2009 tarihinde yayınlanan "Yakın Takip" adlı magazin programına konuk olan Davut Güloğlu, müvekkilim Sayın Hayko Cepkin hakkında: "Korku filminden çıkmış gibi maymuna benziyor, kedi mi köpek mi kesiyor belli değil, bu ve bunun gibileri şaklaban, öyle birileri gece bağıra bağıra gelse çeker vururum." diyerek eleştirinin dozunu aşmıştır. Söz konusu şahıs; müvekkilime yönelik ağır hakaret, tehdit, şiddet içeren sözler sarf etmiş ve müvekkilimi toplumda kabul görmeyen bir sınıfın içine sokmaya çalışarak âdeta hedef hâline getirmiştir. Davut Güloğlu hakkında cezalandırılması için tarafımızdan savcılığa suç duyurusunda bulunulacak ve tazminat davası açılacaktır. Bununla ilgili çalışmalarımız devam etmektedir." şeklinde olmuştur.

Davut Güloğlu hakkında basın yoluyla hakaret suçundan kamu davası açıldığını kararında açıklayan mahkeme, yargılamanın durmasına karar verdi.

Diskografi
Albümleri
 2005: Sakin Olmam Lazım
 2007: Tanışma Bitti
 2010: Sandık
 2012: Aşkın Izdırabını...
 2016: Beni Büyüten Şarkılar Vol.1
 2020: Karantina Günlüğü (Burak Malçok ile)

EP'leri
 2019: Kabul Olur / Dans Et

Single'ları
 2018: "Azad" (Cenk Durmazel ile)
 2020: "Hayvaaağ1n"
 2020: "Tutacağım Ellerini" (Cem Adrian ve Halil Sezai ile)
 2022: "Destina" (Yeni Türkü Zamansız)

Filmografi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Hayko Cepkin Hakkında Her şey

 Spotify'da Hayko Cepkin

1978 doğumlular
DMC sanatçıları
Türk aranjörler
Yaşayan insanlar
Türkiye Ermenileri
Türk söz yazarları
Türk rock şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
20. yüzyıl Türk bestecileri
21. yüzyıl Türk bestecileri
21. yüzyıl erkek şarkıcıları
İstanbul doğumlu erkek şarkıcılar
Türk erkek şarkıcı-şarkı yazarları
Radyo Boğaziçi Müzik Ödülü sahipleri

Hayko Cepkin


Le Breuil [] ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Allier in der Region Auvergne-Rhône-Alpes; sie gehört zum Arrondissement Vichy und zum Kanton Lapalisse.

Geographie

Die Gemeinde liegt in den westlichen Ausläufern der Monts de la Madeleine-Berge, rund 18 Kilometer nordöstlich von Vichy und 25 Kilometer nordwestlich von Roanne. Nachbargemeinden von Le Breuil sind Saint-Prix im Norden, Droiturier im Nordosten, Châtelus im Osten, Arfeuilles im Südosten Châtel-Montagne im Süden, Isserpent im Westen und Saint-Christophe im Nordwesten
Der Ort selbst liegt am linken Ufer des Flusses Besbre, in die knapp zwei Kilometer weiter von rechts der Nebenfluss Barbenan einmündet.

Auf dem Gemeindegebiet von Le Breuil befand sich der Bahnhof Arfeuilles-Le Breuil an der Bahnstrecke Moret-Veneux-les-Sablons–Lyon-Perrache, welcher heutzutage nicht mehr bedient wird.

Bevölkerungsentwicklung

Sehenswürdigkeiten
Siehe auch: Liste der Monuments historiques in Le Breuil (Allier)
 Kirche Notre-Dame-Saint-Blaise aus dem 12. Jahrhundert (Monument historique)

Literatur
 Le Patrimoine des Communes de l'Allier. Flohic Editions, Band 1, Paris 1999, ISBN 2-84234-053-1, S. 540–542.

Weblinks

 Notice Communale - EHESS

Einzelnachweise

Ort in Auvergne-Rhône-Alpes

Gemeindegründung 1793

Le Breuil (Allier)


Robinia is a genus of flowering plants in the family Fabaceae, tribe Robinieae, native to North America. Commonly known as locusts, they are deciduous trees and shrubs growing  tall. The leaves are pinnate with 7–21 oval leaflets. The flowers are white or pink, in usually pendulous racemes. Many species have thorny shoots, and several have sticky hairs on the shoots.

The genus is named after the royal French gardeners Jean Robin and his son Vespasien Robin, who introduced the plant to Europe in 1601.

The number of species is disputed between different authorities, with as few as four recognised by some authors, while others recognise up to 10 species. Several natural hybrids are also known.

Some species of Robinia are used as food by caterpillars of Lepidoptera, including such moths as the brown-tail (Euproctis chrysorrhoea), the buff-tip (Phalera bucephala), the engrailed (Ectropis crepuscularia), the giant leopard moth (Hypercompe scribonia), the locust underwing (Euparthenos nubilis), and Gracillariidae leaf miners like Chrysaster ostensackenella, Macrosaccus robiniella and Parectopa robiniella.

Toxicity
All species produce toxic lectins, throughout the entire plant, with the exception of the flowers.
The flowers are used in teas and in pancakes, and are consumed as fritters in many parts of Europe.

Species

Robinia hispida – bristly locust
Robinia hispida var. rosea (syn. R. boyntonii)
Robinia hispida var. nana (syns. R. elliottii & R. nana)
Robinia hispida var. kelseyi (syn. R. kelseyi)

Robinia neomexicana  (syn. R. luxurians) – New Mexican locust
Robinia pseudoacacia  – black locust, false acacia

Robinia viscosa  – clammy locust
Robinia viscosa var. hartwegii (syn. R. hartwegii or R. hartwigii)
†Robinia zirkelii

Hybrids
Robinia × ambigua (R. pseudoacacia × R. viscosa) – Idaho locust
Robinia × holdtii (R. neomexicana × R. pseudoacacia)
Robinia × longiloba (R. hispida × R. viscosa)
Robinia × margarettiae (R. hispida × R. pseudoacacia)

References

External links

Robinieae
Fabaceae genera
Melliferous flowers
Flora of Northern America
Taxa named by Carl Linnaeus

Robinia


Frei Manuel Fernandez-Herba Pereira, OP, (Lisboa, Portugal, 30 de Setembro de 1878 – El Picado, Almagro, Ciudad Real, Espanha, 28 de julho de 1936), foi um sacerdote professo dominicano português. Foi Prior e Superior Provincial dos Dominicanos, em Espanha. Mártir da Guerra Civil Espanhola, foi beatificado em 2022 pelo Papa Francisco.

Vida e obra
Frei Manuel Fernández-Herba Pereira nasceu em Lisboa a 30 de Setembro de 1878.

Estudou no Colégio de Celanova (Ourense) e depois no Seminário de Tui. Começou o noviciado na Ordem dos Pregadores (Dominicanos) em Padrón (Corunha) a 20 de Novembro de 1895. Veio a terminar o noviciado já em Corias (Astúrias). Residiu como estudante no Convento de Jerez de la Frontera e estudou no Colégio de Cuevas de Vera (Almeria). Distinguiu-se como aluno estudioso, especialmente em Ciências Naturais.

Após ser ordenado sacerdote foi missionário na Venezuela. Em Caracas esteve no Convento de São Jacinto, como leitor conventual de casos morais e litúrgicos, e como organista na Capela do Sagrado Coração de Jesus.

A partir do ano lectivo 1918–1919 passou ao Convento de Almagro, sendo docente de Química e Francês. Sendo Prior do Convento de Almagro, foi em 1919 eleito Prior Provincial. Enquanto esteve à frente da Província da Bética na sua Ordem inaugurou um Seminário Menor, com 48 alunos, em edifício contíguo ao Convento de Almagro.

Em 1931 foi reeleito Prior Provincial. Participou em vários Capítulos Gerais da Ordem dos Pregadores.

Martírio
Durante a Guerra Civil Espanhola decorreram diversas campanhas de perseguição religiosa, as mais graves e violentas ocorridas até então na Europa desde a Revolução Francesa, inclusive.

O Convento da Assunção de Almagro tinha colégio, noviciado e estudo geral. Com o fim do ano lectivo e tendo em conta o ambiente político os superiores religiosos enviaram a maioria dos alunos do colégio para as suas casas e parte dos noviços para o Convento de Scala Coeli, em Córdoba.

A 18 de Julho, depois do levantamento militar, os religiosos começaram a sofreu ameaças e insultos por parte de anarquistas, liderados pelo ateneu libertário. A 21 de Julho foi incendiada a Paróquia vizinha de Madre de Deus e quando vários religiosos tentaram apagar o incêndio foram agredidos por uma multidão que pilhava o interior da Igreja e instalações paroquiais. Os dirigentes do ateneu libertário pediram ao alcaide, o socialista Daniel García Pozo, que lhes permitisse fuzilar os religiosos. Sabendo que os anarquistas planeavam incendiar o Convento de Almagro, o alcaide recomendou aos religiosos que abandonassem o Convento e fossem incógnitos para casas particulares. Contudo os anarquistas forçaram os religiosos a instalar-se numa só casa abandonada, junto da Paróquia de Madre de Deus. O alcaide tentou salvar os religiosos, passando um a um salvo-condutos para fora de Almagro.

A 31 de Julho já tinham sido incendiadas imagens conventuais, quando foi publicado o decreto de confisco dos edifícios religiosos em favor das autoridades municipais, tendo o Convento sido igualmente confiscado.

Segundo Frei Vicente Díaz Rodríguez, a maioria dos religiosos do Convento Dominicano de Almagro foram fuzilados por ódio à Fé no exterior do Convento. Em pleno início da Guerra Civil, um grupo de 20 religiosos dominicanos integrado pelo português Frei Manuel Pereira foi assassinado a 8 de Agosto de 1936 por milicianos anarquistas que, desrespeitando os salvo-condutos passados pelo alcaide, forçaram os religiosos a sair da casa onde de encontravam para os campos em redor de Almagro, onde os fuzilaram impiedosamente.

O reconhecimento do martírio dos religiosos dominicanos foi determinado pelo Papa Francisco em 2019.

Enterrados anteriormente na Igreja do Convento da Anunciação de Calatrava, em Almagro, os restos mortais dos mártires dominicanos foram trasladados em 2022 para o Convento de São Tomás de Aquino de Sevilha.

Beatificação
O Papa Francisco aprovou, em finais de 2019, a beatificação de 20 religiosos dominicanos designados por Mártires de Almagro, 19 espanhóis e 1 português, assassinados por ódio à Fé durante a Guerra Civil. A cerimónia de beatificação estava prevista para 22 de Setembro de 2020, mas teve de ser adiada devido à pandemia de coronavírus.

A Beatificação de Frei Manuel Fernandez-Herba Pereira decorreu na Catedral de Sevilha no dia 18 de Junho de 2022, juntamente com mais 19 mártires da Guerra Civil Espanhola. A Beatificação foi presidida pelo Cardeal Marcello Semeraro, Prefeito da Congregação para as Causas dos Santos, em representação do Papa Francisco.

Naturais de Lisboa
Beatos de Portugal
Católicos de Portugal

Manuel Fernandez-Herba Pereira


Balıkesir Lisesi, resmî kayıtlara göre 1885'de eğitim öğretim hayatına başlayan Balıkesir'in ve yöresinin tarihi ve önemli okullarından biri.

Tarihçe

Balıkesir'de ilk kez bir orta dereceli okulun açılışı 1884 yılına rastlar. Bu tarihte sadece birinci sınıfı ile öğretime başlayan ve o zamanki adıyla Rüştiye'nin açılışından sonra 15 Şubat 1885 tarihinde Celal Zade Hanı'ında İdadi, şimdiki söylenişi ile lise öğrenimine başlamış ve bu lise bugünkü Balıkesir Lisesi'nin temelini oluşturmuştur.

Zamanla öğrenci sayısının artması ile 1893 yılında şu anda Kuvâ-yi Milliye müzesi olan binanın bulunduğu yerdeki Giritli Mehmet Paşa konağı'na taşınan okul, 1895 yılında Behçet Paşa Köşkü bahçesinde inşa edilen, asıl tarihi binasına geçmiştir. 1898 yılında bir deprem sonucu hasara uğrayan ve II. Abdülhamit tarafından 1902 yılında onarımı yaptırılan binaya 1913 Nisan'ında, o zamanın en önemli öğretim kurumlarından olan Selanik Sultanisi tam kadrosu ile nakledilmiştir. Bu tarihten sonra da Balıkesir Sultanisi adı altında öğretimini sürdürmüştür.

İlk yıllarda yalnız yatılı olarak öğretim yapan Sultani, 1919-1920'den itibaren gündüzlü öğretime de başlamıştır. 1924 yılında Balıkesir Sultanisi lağvedilmiştir. 1931 yılında sadece 9. sınıf, okul bahçesindeki küçük bir binada öğretime tekrar başlamış ve daha sonra Sultaniden boşalan yerde öğretim yapan Öğretmen Okulu ile birlikte, bugünkü Necatibey Eğitim Fakültesine geçilmiştir. 1932-1933 öğretim yılında Balıkesir Lisesi adını almıştır. Lise, 1936 yılında tekrar eski binasına taşınmıştır. Öğrenci sayısının artması ile Mutasarrıf Konağı olarak yapılan, fakat sonradan Doğumevi olarak kullanılan binayı da derslik olarak kullanmıştır.

Ortaokul ve lise sınıfları ile öğretim yapan okulun öğrenci sayısı birden çoğalınca, ek bir yapıya gerek duyulmuş, 1953 yılında Namazgah diye bilinen arsada bugünkü okulun yapımına başlanmıştır. 1957 yılında bu bina öğretime açılmıştır. Oruçgazi Ortaokulu adı altında öğretim yapılan eski bina, 1971 yılında, oturulamaz yıkılabilir kararıyla boşaltılmış, daha sonra da büyük bir onarım görmüş, orijinalliği bozularak ahşap bölümler betonarme yapılmış ve Balıkesir Üniversitesi Mühendislik Fakültesine devredilmiştir. Bina daha sonralarda ise günümüzde de hala kullanılmaya devam etmekte olan Balıkesir Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi geçmiştir.

Çanakkale Savaşı'nda Balıkesir Lisesi

Dönemin önemli sultanilerinden olan Balıkesir Sultanisi (Lisesi), Çanakkale Savaşları'nda 94 şehit vermiştir. 1916 - 1917 Öğrencileri Çanakkale Savaşlarına İzci Olarak Katılmış, tümü şehit olmuştur. Diplomasını aldıktan sonra iş hayatına başlamayıp, cepheye giden öğrenciler de oldukça fazladır.

Kaymaklı şenlikleri

Balıkesir kaymaklısı, Balıkesir'in ünü Türkiye'ye yayılmış özgün bir tatlısı olması yanında, Balıkesir Lisesinin kuruluş yıldönümü olan ve her yıl 13 Şubat günü yapılan kutlamalara da adını vermiştir.

Kaymaklı günü ilk kez 1952 yılında, o dönemin Lise Müdürü Hilmi Ziya Apak'ın girişimleriyle hayata geçirilmiş ve o günden bu yana da toplantılara vesile olmuştur. Önceleri lisenin kuruluş yıl dönümlerinde kutlanan kaymaklı, şimdilerde ise Mayıs ayının son haftasında kutlanmaktadır. Özellikle son iki yıldan bu yana da kaymaklı bir şenlik haftası kimliğindedir. Şenlik haftası boyunca çeşitli sanatsal ve kültürel etkinler yapılmakta ve aynı haftayı izleyen cumartesi günü de okul bahçesinde kaymaklı günü düzenlenmekte ardından da eski mezunlar kendi aralarında akşam yemeği yemektedirler.

Kaymaklının bir de kendine özgü "Sağdıçlık" müessesesi vardır. Kaymaklının bir "Başsağdıcı" ve "Sağdıçları" bulunmaktadır. Başsağdıç, yaşı, deneyimi ile, kaymaklıyı üstlenen ve kaymaklının dağıtılmasından sonra geleneksel "Kaymaklı Sofra Duası"nı yaptıran kişidir.

Başsağdıç ve Sağdıçlar mutlaka Balıkesir Lisesi'nde okumuş veya mezun olmuş kişiler arasından belirlenmektedir.

Balıkesir Lisesi Müzesi

Belki de Türkiye'de müzesi bulunan nadir eğitim kurumlarından biridir. Okulun bir bölümü müze olarak oluşturulmuştur. Müzede;

 Osmanlı zamanında okulda kullanılan yemek takımları.
 Çanakkale savaşı sırasında ölen öğrenciler hakkında bilgiler.
 Eskiden kullanılan forma,flama ve tarihi evraklar.
 Cumhuriyet balolarında çekilmiş fotoğraflar.
 Osmanlı zamanından kalmış saat, gramofon ve değerli eşyalar.
 Balıkesir Lisesinden mezun olmuş ünlü kişilerin karneleri.
 Atatürk'ün ziyareti esnasından kalmış belge,fotoğraf ve eşyalar.

Orta kısmı

Balıkesir Lisesi 1970 yılına kadar 6. sınıftan itibaren eğitim vermekteydi. Ancak orta kısmı 15.12.1970 tarihinde lise kısmından ayrılarak Balıkesir Ortaokulu adını almıştır. Ayrılmasının sebebi ise, milli eğitimdeki yeni düzenlemeler nedeniyledir. 6.-8. yıl arası bağımsız devre için, 1974 yılında eski Balıkesir Lisesi bahçesinin bir kısmına ayrı binası inşa edilmiştir. 1997 yılından sonra Balıkesir Karesi İlköğretim Okulu adını alarak ilköğretim vasfına dönüşmüştür.

Ünlü mezunlar

Balıkesir Lisesi'nden mezun olmuş ünlülerden bazıları;

 Atilla İlhan
 Tanju Okan
 Yusuf Atılgan
 Mehmet Ali Erbil
 Çolpan İlhan
 Bedii Faik Akın
 Burhan Özfatura
 İbrahim Bodur
 İlker Ayrık
 Tamer Yiğit
 Selahattin İçli
 Ünsal Oskay
 Tarık Minkari

Dış bağlantılar

 Balıkesir Lisesi

Balıkesir ilinde bulunan liseler

Balıkesir Lisesi


Naama ( ,  ) er en af Algeriets 48 provinser (, ). Administrationscenteret er Naama.

Eksterne henvisninger

Provinser i Algeriet

Naama (provins)


Nowacka ist der Familienname folgender Personen:

 Barbara Nowacka (* 1975), polnische Politikerin und Feministin
 Ewa Nowacka (1934–2011), polnische Schriftstellerin
 Halina Nowacka-Durnaś (1909–2005), polnische Pianistin und Pädagogin
 Izabela Jaruga-Nowacka (1950–2010), polnische Politikerin und Abgeordnete des Sejm
 Oktawia Nowacka (* 1991), polnische Pentathletin

Nowacka


Severin Brice Bikoko (* 24. September 1988 in Yaoundé) ist ein kamerunischer Fußballspieler, der zuletzt für Akhisar Belediyespor spielte.

Karriere
Severin Bikoko kam in der kamerunischen Hauptstadt Yaoundé auf die Welt und begann hier mit dem Vereinsfußball.

Im Sommer 2006 wechselte er nach Australien zu Newcastle United Jets und spielte hier zwei Spielzeiten lang.

Zur Spielzeit 2008/09 wechselte er mit einem Dreijahresvertrag in die türkische TFF 1. Lig zu Kayseri Erciyesspor. Hier schaffte er gleich den Sprung in die Stammformation und spielte drei Jahre lang durchgängig.

Mit Beendigung seines Vertrages verließ er Erciyesspor und einigte sich mit dem Ligakonkurrenten. Hier stieg er gleich zum Leistungsträger auf. Er bildete mit seinem Sturmpartner Ousman Jallow das erfolgreichste Sturmduo der Liga und wurde Torschützenkönig der TFF 1. Lig. Trotz dieser erfolgreichen Saison wurde vom Verein bekanntgegeben, dass man für die Saison 2012/13 nicht mit ihm plane und ihn zu günstigen Kondition abgeben wolle.

Ende Juni 2012 wurde sein Wechsel zum Süper-Lig-Aufsteiger Akhisar Belediyespor bekanntgegeben. Da Bikoko nahezu die gesamte Saison verletzungsbedingt ausfiel und mit der Spielzeit 2013/14 das Ausländerkontingent der Süper Lig verringert wurde, wurde Bikokos Vertrag aufgelöst.

Auszeichnungen
 Torschützenkönig der TFF 1. Lig: 2011/12

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Newcastle United Jets)
Fußballspieler (Kayseri Erciyesspor)
Fußballspieler (Çaykur Rizespor)
Fußballspieler (Akhisarspor)
Fußballspieler (Canon Yaoundé)
Fußballspieler (Türkei)
Fußballspieler (Kartalspor)
Person (Yaoundé)
Kameruner
Geboren 1988
Mann

Severin Brice Bikoko


GStreamer özgür yazılım çoklu ortam çerçevesi (multimedya framework) çalışmasıdır. Örnek olarak, GStreamer bir film oynatıcısı için grafik arayüzü dışında ihtiyaç duyulan her türlü yeteneği sağlayabilir. GObject yazı sistemine dayanılarak C programlama dilinde yazılmıştır. Video editörler, gerçek zamanlı medya yayını yapan uygulamalar ve medya oynatıcıları altında çalışacak bir uygulama olarak kullanılır. Pek çok farklı platformda çalışabilecek şekilde tasarlanmıştır; GNU/Linux (x86, PowerPC ve ARM), Solaris (x86 ve SPARC), Mac OS X, Microsoft Windows ve OS/400 verilebilecek örneklerdendir.

GNOME masaüstü ortamı 2.2 versiyonundan itibaren GStreamer'ı kullanmaya başlamış ve GNOME ve GTK+ uygulama tasarımcılarını GStreamer'ı kullanmaları yönünde cesaretlendirmektedir. KDE gibi başka gruplarda GStreamer'ı kullanmaya başlamıştır; Amarok medya oynatıcı son versiyonlarında GStreamer motorunu konfigurasyon seçeneklerine koymuştur.

GStreamer aynı zamanda Nokia 770 Internet Tablet gibi gömülü sistem içeren cihazlarda da kullanılmaktadır.

GStreamer Kullanan Uygulamalar

 Amarok
 Banshee
 BMPx
 Buzztard
 Flumotion
 Goobox
 Jokosher
 JuK
 Kaffeine
 Muine
 Pitivi
 Sound Juicer
 Rhythmbox
 Thoggen
 Totem
 Quod Libet

Dış bağlantılar

Kaynakça

Özgür yazılım
Linux

GStreamer


ميراليم فخر الدين بيانيتش (بالبوسنية: Miralem Pjanić: مواليد 2 أبريل 1990) هو لاعب كرة قدم بوسني يلعب في مركز الوسط مع نادي الشارقة الإماراتي ومنتخب البوسنة والهرسك لكرة القدم.

شارك مع منتخب لوكسمبورغ للناشئين سنة 2007 ولكنه غير قراره فجأة وقرر أنه يرغب في اللعب دوليًا لصالح البوسنة والهرسك.

في عام 2015، تم تصنيفه في المرتبة 55 في قائمة الغارديان بين أفضل 100 لاعب كرة قدم في العالم.

مسيرته الكروية

ميتز
بدأ بيانيتش مسيرته الرياضية في نادي تشيفلانغ ثم انتقل إلى نادي ميتز في سنة 2004 وشارك للمرة الأولى مع الفريق الأول في 17 أغسطس 2007 في مواجهة فريق باريس سان جيرمان ضمن بطولة دوري الدرجة الأولى. في 30 نوفمبر 2007 وقع بيانيتش على أول عقد احترافي في مسيرته مع نادي ميتز بحيث يمتد لثلاث سنوات. وقال ميراليم في ذلك اليوم : "جميع الأمور تسير بسرعة عالية. النادي منحني الفرصة في إبراز قدراتي وهذا هو الأمر المهم. إنه أحد الأسباب التي جعلتني أوافق على البقاء في نادي ميتز). وأوضح والده ومدير أعماله في نفس الوقت فخر الدين بأن ابنه إذا انتقل إلى نادي كبير فإنه سوف لن يجد الفرصة سهلة في اللعب بشكل أساسي وربما سيتم الإلقاء به على مقاعد الاحتياط طوال الموسم خصوصا أنه في سن حرجة (17 سنة). أثبت ميراليم بأنه خيار ممتاز للناشئ الموهوب حيث شارك اعتبارا من المرحلة الثالثة من موسم 2007-08 وحتى نهايته وخلال هذه المدة اكتسب الكثير من خبرة اللعب.

ليون
في 6 يونيو 2008 وقع بيانيتش على عقد مع نادي ليون يمتد لخمس سنوات بعدما اتفق مسئولو نادي ليون مع نظرائهم في نادي ميتز على انتقال ميراليم مقابل 8 ملايين يورو. وقال ميراليم: .

مسيرته الدولية

لوكسمبورغ
شارك بيانيتش مع منتخب لوكسمبورغ في نهائيات بطولة كأس الأمم الأوروبية للناشئين تحت 17 سنة بوصفه منظم البطولة. سجل الهدف الوحيد لصالح منتخب لوكسمبورغ في البطولة. وفي مباراة ودية دولية قاد منتخب لوكسمبورغ لتحقيق نتيجة التعادل الإيجابي مع منتخب بلجيكا 5–5 حيث سجل 4 أهداف.

البوسنة والهرسك
في مقابلة مع صحيفة بوسنية أصر بيانيتش بأنه يفضل اللعب مستقبلا مع منتخب البوسنة والهرسك وفي نهاية الأمر استلم الاتحاد البوسني لكرة القدم هذه الملاحظة وتم استدعائه للمشاركة مع منتخب البوسنة والهرسك للشباب تحت 21 سنة ولكنه لم يشارك في أي مباراة بسبب عدم حصوله على جواز سفر بوسني. طوال 8 أشهر تم وضع بيانيتش تحت مجهر وسائل الإعلام الفرنسي واللوكسمبورغي كان كانا يضغطان عليه من أجل ترك الانضمام إلى صفوف منتخب البوسنة والهرسك والانضمام إلى صفوف منتخبهما. بفضل تدخل رئيس البوسنة والهرسك آنذاك زيليكو كومشيتش حصل بيانيتش على جواز سفر بوسني في بدايات سنة 2008 وبعدها صرح لصحيفة سان البوسنية بأنها أسعد لحظات حياته وشكر جميع من ساعده في الحصول عليه كما أبدى ندمه على عدم المشاركة بجانب نجوم منتخب البوسنة والهرسك سيرغي بارباريز وحسن صالحميدزيتش اللذان اعتزلا سابقا المشاركات الدولية حيث نشأ على مشاهدتهما وهما يلعبان لصالح المنتخب البوسني.

حياته الشخصية
عندما كان طفلا صغيرا اضطرت عائلته للرحيل عن البوسنة والهرسك بسبب الحرب والانتقال إلى لوكسمبورغ حيث تتكون عائلته من الأب فخر الدين والأم فاطمة والأخ ميرزا والأخت أمينة وجميعهم حاليا يعيشون في لوكسمبورغ.

الإحصائيات

النادي

المنتخب

الأهداف الدولية

 قائمة الأهداف والنتائج الدولية مع منتخب البوسنة والهرسك.

الإنجازات

مع الأندية
  يوفنتوس الدوري الإيطالي (4) 2016–17، 2017–18، 2018–19، 2019–20
 كأس إيطاليا (2): 2016–17، 2017–18
 كأس السوبر الإيطالي (1): 2018

  برشلونة
 كأس ملك إسبانيا (1): 2020–21

الفردية
الجوائز
 تشكيلة الموسم في الدوري الإيطالي (2): 2015–16، 2016–17
 تشكيلة دوري أبطال أوروبا (1): 2016–17

الأداء
 أفضل مُمرّر في الدوري الإيطالي (2): 2014–15، 2015–16

ملاحظات

المراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية لوكسمبورغيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
البشناق في البوسنة والهرسك
أشخاص على قيد الحياة
بوسنيون مهاجرون إلى لوكسمبورغ
رياضيون بوسنيون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
رياضيون بوسنيون مغتربون في إسبانيا
رياضيون بوسنيون مغتربون في إيطاليا
رياضيون بوسنيون مغتربون في تركيا
رياضيون بوسنيون مغتربون في فرنسا
رياضيون من توزلا
لاجئو حروب يوغوسلافيا
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإماراتي
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو برشلونة
لاعبو بشكتاش
لاعبو روما
لاعبو كأس العالم 2014
لاعبو كرة قدم بوسنيون
لاعبو كرة قدم بوسنيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية بوسنيون
لاعبو كرة قدم رجالية بوسنيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم لوكسمبورغيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من توزلا
لاعبو منتخب البوسنة والهرسك لكرة القدم
لاعبو منتخب لوكسمبورغ لكرة القدم للشباب
لاعبو ميتز
لاعبو نادي الشارقة
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبو يوفنتوس
لوكسمبورغيون من أصل بوسني
مسلمون بوسنيون
مواليد 1410 هـ
مواليد 1990
مواليد في توزلا
نادي الفيفا المئوي

ميراليم بيانيتش


Mehmet Ali Erbil (d. 8 Şubat 1957, İstanbul), Türk oyuncu, sunucu, yapımcı, komedyen, şovmen ve seslendirme sanatçısı. Ankara Devlet Konservatuvarı mezunudur. 30'dan fazla filmde, 10'dan fazla dizide ve tiyatro oyununda oynamış, 5'ten fazla televizyon programının sunuculuğunu yapmıştır.

Hayatı ve kariyeri
Tiyatro ve sinema sanatçısı Saadettin Erbil'in oğlu olarak 8 Şubat 1957'de İstanbul'da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini İstanbul, Ankara ve Balıkesir'de yaptı.

1970 yılında Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Yüksek Bölümüne yatılı olarak girdi ve bu dönemde hocası Cüneyt Gökçer'di. Devlet Tiyatrosu'nda konuk oyuncu olarak başrolde En İyi Tiyatrocu Ödülü'nü kazandı. Buradan mezun olduktan sonra, Devlet Tiyatrosu'nda çalışmaya başlayan sanatçı, başta 'Küheylan' olmak üzere birçok oyunda oynadı ve daha sonra tek kanallı yayın döneminde TRT'de 'Metronom' adlı eğlence programında Derya Baykal'la, 1984 yılında da Çiğdem Tunç'la bir ikili oluşturdular. Özel kanalların açılmasıyla birlikte Erbil, TRT'den Kanal 6'ya geçiş yaptı. Daha sonra InterStar ve atv'de dizi, Show TV'de de program yaptı.

1985'te İlyas Salman'la birlikte oynadığı Uyanıklar Dünyası adlı filmle büyük beğeni topladı. Aynı yıl Nevra Serezli ile birlikte dönemin bir magazin dergisi olan Süper Gazete reklamında rol almıştır. atv'de canlı yayınlanan Ya Şundadır Ya Bunda adlı programı sunarken yaptığı, RTÜK yasasına uygun olmayan hareketinin ardından televizyon programlarına ara vermiştir. Daha önce Emel Sayın'la birlikte Aşkım Aşkım adlı dizide oynamıştır. Kanal D'de yayınlanan yarışma programı Çarkıfelek ve atv'de uzun bir süre yayınlanan Tatlı Kaçıklar dizisiyle zirveye çıkan başarılı şovmen, Harakiri ve Hababam Sınıfı Güle Güle adlı filmlerle tekrar beyaz perdeye geçti. Mehmet Ali Erbil, Kanal D'de Çarkıfelek dışında çeşitli yarışma programları da yaptı. Bir dönem TGRT'de Çarkıfelek yarışmasını sundu. TNT kanalında Açıl Susam Açıl adıyla şov tarzında yeni bir yarışma sundu. Daha sonra aynı kanalda kısa bir süre Çarkıfelek programı yaptı. Bu programdan da ayrıldı ve sunuculuğa Petek Dinçöz getirildi. 2012'den itibaren TV8'e geçerek Aşka Gel adlı programda sunuculuk yapmıştır. Mehmet Ali Erbil, 2015 yılında Star TV'de yayımlanan Çarkıfelek'in sunuculuğunu yapmıştır. Sinan Çetin'in Bay E, Gani Müjde'nin Kahpe Bizans, Ömer Uğur'un Hemşo adlı filmlerinde rol aldı. Uzun bir hastalık döneminden sonra tekrar izleyiciler karşısına geçen Erbil, TRT'de yayınlanan Bir Başka Gece adlı programın sunuculuğunu yaptı. Kanal 1'de yayınlanan Çarkıfelek adlı programı sundu. Ramazan geldikten sonra FOX'a Ece ve Çarkıfelek ile birlikte geçmiştir. Kanal 1'de Aşkım Aşkım dizisinin tekrar çekimlerinde yer aldı fakat kanal değişikliği yüzünden dizi sona erdi. Fox'ta Ece sona erdi, fakat Çarkıfelek ile birlikte 50 Sarışın programı başladı. 50 Sarışın cuma akşamları 19.15'te yayınlandı. Pazartesiden perşembeye Tuba Ünsal'la Çarkıfelek'i sundu. Çarkıfelek'i son kez 2017 yılında Star TV'de sunmuştur. Dünyada sadece 100 kişide görülen Kaçış Sendromu hastası olan Erbil, bekâr ve 3 çocuk babasıdır. 2020 yılında Acıbadem Hastanesinde kök hücre nakli olmuştur. Stelyo Pipis yıllardır menajerliğini yapmaktadır.

Görüşleri
Mehmet Ali Erbil, bir röportajında "Eşcinsellik benim için sapkınlıktır. Benim de 16 yaşında oğlum var. Böyle sapkınlardan gençlerimizi korumalıyız. Eşcinsellerin yaşamlarına saygı duyuyorum ama bunun bayraktarlığı yapılmamalı. Sanki güzel bir şeymiş gibi göstermek yanlış. Bizim adetlerimizde böyle bir şey yok. Sanatçılarımız daha özenli olmalı." demiştir.

Yıllara göre çalıştığı kanallar
 1970-1992, 2002-2003: TRT 1
 1992: Teleon
 1992-1995: Kanal 6
 1995-1996, 2004-2005, 2009-2010, 2014-2017: Star TV
 1996-2001, 2005-2006: atv
 1997-2003, 2007,2021: Kanal D
 1999: Cine5
 2001: Flash TV
 2004: TGRT
 2005-2007, 2016: Show TV
 2007-2008: Kanal 1
 2008-2009, 2012-2013: FOX
 2011: TNT
 2012: TV8

Sunuculuk
 Metronom (TRT)
 Bir Başka Gece (TRT)
 Ayda Bir Müzik Programı (TRT)
 Trt Yılbaşı Programı Yılbaşı Çekiliş Cüce Adamlar  (TRT)
 Bayram Özel Programı (TRT)
 Yaz Boyunca (TRT)
 Yakıştır (TRT)
 Değiştir (TRT)
 Gelinim Mutfakta (2021, 791-795 bölüm) (Kanal D)*
 Çarkıfelek (Kanal D)
 Şansa Dansa  (Kanal D)
 Passaparola (Star TV)
 Eyvah Düşüyorum (Star TV)
 Birimiz Hepimiz İçin (Star Tv)
 Kazanmali (Star TV)
 50 Sarışın (FOX)
 Piyangola (Kanal 6)
 Altına Hücum  (Kanal 6)
 Gol Show (Kanal 6)
 Ali Baba'nın Çiftliği (Flash TV)
 Şaşırtmali (Star TV)
 Aşk Olsun (Show TV)
 Ah Kalbim (Show TV)
 Adını Sen Koy (FOX)
 Ya Şundadır Ya Bunda  (atv)
 Aşka Gel (TV8)
 Açıl Susam Açıl (TNT)
 Mali İle Ramazan Eğlencesi (TNT)
 Gecenin Rengi Müzik Programı (Kanal 6)
 Mehmet Ali ve Seda Show  (Kanal D)

Filmografisi

Tiyatro
 Artiz Mektebi : Müjdat Gezen\Kandemir Konduk - Şan Tiyatrosu - 1988
 Bin Yıl Önce Bin Yıl Sonra : Yavuz Turgul\Vural Sözer - Şan Tiyatrosu - 1986
 Neşşey-i Muhabbet : Şan Tiyatrosu - 1982
 Hisseli Harikalar Kumpanyası : Haldun Dormen - Şan Tiyatrosu - 1980
 Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım : Haldun Taner - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1978
 Cimri : Moliere - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1977
 Köprüden Görünüş : Arthur Miller - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1976
 Aman Bana Bir Eğlence : Cevdet Yavuzdoğan - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1976
 Küheylan : Peter Shaffer - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1974
 İstanbul Efendisi : Musahipzade Celal - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1973

Televizyon
 Türk Malı (2017, TV dizisi) - Bahattin Sümbül
 Harem (2012, TV dizisi) - Ulan Bator
 Ece (2008, TV dizisi) - Ege
 Yıldızlar Savaşı (2007, TV dizisi)
 En Son Babalar Duyar (2004, TV dizisi) - Naylon Evlat Semih
 Büyümüş de Küçülmüş (2003, TV dizisi) - Tarcan/Afacan (Ses)
 Hastayım Doktor (2002, TV dizisi) - Dr. Talat Can
 Aşkım Aşkım (2001-2002, TV dizisi) - Şener Uzun
 Can Dostlar (2000, TV dizisi)
 Tatlı Kaçıklar (1996-2001, TV dizisi) - Rafet
 Zamanda Yolculuk (1995, TV dizisi)
 Fırıldak Nuri (1995, TV dizisi)
 Şıpsevdi (1977, TV dizisi) - Meftun

Sinema
 Hababam Sınıfı Yaz Oyunları (2021) - Akif
 Polis Akademisi Alaturka (2015) - Haşmet
 Pak Panter (2010) - Yuri Gagarin
 Oyuncak Hikayesi 3 (2010) - Woody (seslendirme)
 Maskeli Beşler: Kıbrıs (2008) - Rocky Selim
 Emret Komutanım Şah Mat (2006) - Emekli
KGB ajanı Karpov
 Dünyayı Kurtaran Adam'ın Oğlu (2006) - Kartal Kaptan/Zaldabar
 Keloğlan Karaprens'e Karşı (2005) - Keloğlan
 Maskeli Beşler İntikam Peşinde (2005) - Cezaevi Müdürü
 Hırsız Var! (2005) - Mafya Babası Ekrem
 Teberik Şanssız (2005, TV filmi)
 Hababam Sınıfı Üç Buçuk (2005) - Deli Bedri
 Şrek 2 (2004) - Eşek (seslendirme)
 Hababam Sınıfı Askerde (2004) - Deli Bedri/Bedri Binbaşı
 Hababam Sınıfı Merhaba (2003) - Deli Bedri
 Ömerçip (2002) - Şoför Adnan
  Şrek  (2001) - Eşek (seslendirme)
 Hemşo (2000) - Yaşar
 Oyuncak Hikayesi 2 (1999) - Woody (seslendirme)
 Kahpe Bizans (1999) - İlletyus
 Oyuncak Hikayesi (1995) - Woody (seslendirme)
 Bay E (1995) - İsmet Berkan
 Sevmek ve Ölmek Zamanı (1989) - Cengiz
 Hülya (1988)
 Babamız Eğleniyor (1987) - Mahmut
 Allah Allah (1987) - Ali
 Lotto Kralı (1986) - Selim
 Kahkaha Marketi (1986) - Altan Cımbız
 Huysuz (1986)
 Uyanıklar Dünyası (1985) - Dolap Osman
 Kızlar Sınıfı Yarışıyor (1985) - Necmi Soner
 Fakir Milyoner (1985) - Necmi
 Sevmek Yeniden Doğmak (1984) - Doktor Sedat
 Karımı Gördünüz mü? (1984) - Ali
 Kelepçe (1982) - Osman Betin seslendirme
 Vatan Kucağında (1982) - Hüsnü
 Hababam Sınıfı Güle Güle (1981) - Ali
 Harakiri (1975) - Bora

Ayrıca bakınız
 2000'lerin Türk filmleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1957 doğumlular
İstanbul doğumlu erkek oyuncular
Kürt asıllı Türkler
Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
Türk erkek dizi oyuncuları
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk erkek seslendirme sanatçıları
TRT kökenli sunucular
Türk film yapımcıları
Türk erkek tiyatro oyuncuları

Mehmet Ali Erbil


Nagrada za igrača godine u obrani NFL-a je nagrada koju svake godine dodjeljuje američka novinska agencija Associated Press igraču u obrani NFL lige kojeg se smatra najistaknutijim u regularnom dijelu sezone. Associated Press nagradu za najboljeg igrača dodjeljuje od 1971. godine. Pravo glasa ima 50 sportskih novinara koji prate NFL ligu.

Najviše osvojenih nagrada imaju linebacker Lawrence Taylor i defensive end J. J. Watt, svaki s po tri nagrade. Trenutni osvajač nagrade, za sezonu 2019., je cornerback New England Patriotsa Stephon Gilmore.

Osvajači nagrade od 2010. godine

Vidi još

NFL
Američki nogomet
Nagrada za najkorisnijeg igrača NFL-a

Izvori

Nagrada za igrača godine u obrani NFL-a


Pétur Hafliði Marteinsson (født 14. juli 1973 i Reykjavik, Island) er en islandsk tidligere fodboldspiller (forsvarer).

På klubplan tilbragte Marteinsson en stor del af sin karriere i hjemlandet, hvor han blandt andet repræsenterede Fram og KR. Han havde også ophold i Norge hos Stabæk, i Sverige hos Hammarby IF og i England hos Stoke City.

Marteinsson spillede, over en periode på 13 år, 36 kampe for Islands landshold. Han debuterede for holdet 31. august 1993 i en venskabskamp mod USA, og spillede sin sidste landskamp 4. juni 2005 i en VM-kvalifikationskamp mod Ungarn.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Island
Fodboldspillere fra Knattspyrnufélagið Fram
Fodboldspillere fra Knattspyrnufélag Reykjavíkur
Fodboldspillere fra Stoke City F.C.
Fodboldspillere fra Hammarby IF
Fodboldspillere fra Stabæk Fotball
Personer fra Reykjavik

Pétur Marteinsson


Beta ya da beta sürüm, yazılımın ilk sürümündeki sistem testlerinden ve eksiklik testlerinden geçirilmeyi belirtir. Bu sürümde amaçlanan farklı donanımlar altında yazılımı sorunsuz çalıştırmadır. Tüm kullanıcılar tarafından gerçek verilerle test edilen yazılımın test sonuçları, yazılım testçileri tarafından yakından takip edilir. Demo ile karıştırılmamalıdır.

Bazı geliştirici takımları, ürettikleri beta yazılımlarını tüm kullanıcılar yerine belirli kullanıcıların denemesini isteyebilirler. Bu programları kullanabilmek için "Beta Tester" (Beta Testçisi) olmak gerekir. Fakat bazı kurum/kuruluş(lar) beta testerlık için kayıt izni istemektedir. Bunun nedeni yazılımın kararlı bir sürüm (en az hatalı bir sürüm) oluşturmadan uzak olmasıdır. Bazı geliştiriciler ise beta yerine "preview" (önizleme), "technical preview" (TP) (teknik önizleme), "early access" (erken erişim) gibi isimler kullanabilirler. Yeni sürümde yeni özellikler eklendiyse bunlar doğru çalışmayabilir. Ya da var olan yazılımın son sürümü çok fazla hata iletisi çıkartıyorsa geliştirme takımları hata ayıklama yapabilirler. Beta sürümdeki tüm hatalar düzeltildiğinde yazılım kararlı bir sürüm halini alır.

Beta Testine Katılmanın Avantaj ve Dezavantajları
Bir beta test programına katılan kullanıcı, yazılım kararsızlığı veya birçok küçük/büyük hatayla karşılaşabilir ve cihazı çökebilir. Ancak diğer taraftan güncelleme ile gelecek olan harika yeni özellikleri başkaları kullanmadan önce kullanmaya başlarlar. Örneğin Windows 11, Microsoft tarafından piyasaya sürülmeden birkaç ay önce beta olarak yayınlandı. Beta programına katılan kullanıcılar yeni başlat menüsü düzenine, gezinme özelliklerine ve genel tasarıma erken erişebildi.

Ayrıca bakınız
 Yazılım yaşam döngüsü

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Beta ve Release Candidate (yayın adayı) aşaması [CHIP]

Programlama

Beta sürüm


Širvanska ravnica ili Širvanska stepa (azerski: Şirvan düzü, ruski: Ширва́нская равни́на, Ширва́нская степь, равнина Ширван) je ravnica u Azerbajdžanu. Zajedno s Karabaškom, Miljskom ravnicom i Muganskom čini Kura-arasku nizinu. Prostire se na lijevoj obali rijeke Kure. Visina ravnice iznosi od 16 do 100 metara. Radi navodnjavanja te ravnice promijenjen je tok vode iz gornjoširvanskog kanala Mingečaurskoga jezera. Tijekom zime ravnica se koristi za ispašu. Uzgajaju se pamuk, žitarice i vinova loza.

Izvori

Nizine u azijskom dijelu Azerbajdžana
Stepe

Širvanska ravnica


ගණිතයේ ඉතිහාසය ඉතා ඈතට දිව යන්නකි. දැනට සතුව ඇති පුරාණතම ගණිතමය ලිපි ලේඛන වනුයේ  ප්ලිම්ප්ටන් 322 (බැබිලෝනියානු ගණිතය ක්‍රිපූ 1900 පමණ), රින්ඩ් ගණිත පැපිරසය (ඊජිප්තියානු ගණිතය ක්‍රිපූ  2000-1800 පමණ) සහ  මොස්කව් ගණිත පැපිරසය (ඊජිප්තියානු ගණිතය ක්‍රිපූ  1890 පමණ) වෙති. මෙම සියළු ලේඛන ඊනියා පයිතගරස් ප්‍රමේයය පිළිබඳ වන අතර, මූලික අංක ගණිතය හා ජ්‍යාමිතියෙන් අනතුරුව අතිශයින් පුරාණතම හා ප්‍රචලිතම ප්‍රවර්ධනය මෙය යැයි සිතෙයි.

ආශ්‍රිත

ගණිතය
ගණිතයේ ඉතිහාසය

ගණිතයේ ඉතිහාසය


Aceasta este o listă de filme în limba hindi (Bollywood, industrie cu sediul în Mumbai) din 1997:

1997

Referințe și note

Legături externe

Filme din 1997
Filme Bollywood
Filme indiene
India
Liste de filme BollywoodListe de filme indiene

Listă de filme Bollywood din 1997


Decorsella, biljni rod grmova ili manjeg drveća iz porodice ljubičvki, dio reda Malpighiales. Postoje dvije vrste iz zapadne tropske Afrike.

Rod je dobio ime u čast francuskog vojnog liječnika i botaničara Gastona-Julesa Decorsea (1873. – 1907.).

Vrste
 Decorsella arborea Jongkind
 Decorsella paradoxa A.Chev.

Sinonimi
 Gymnorinorea Keay

Izvori

Ljubičevke

Decorsella


Dennis Ray Rehberg (born October 5, 1955) is an American politician and member of the Republican Party. He served as the Lieutenant Governor of Montana from 1991 to 1997 and as the U.S. representative for  from 2001 to 2013. Rehberg was the Republican nominee for the United States Senate in 1996 and 2012, losing to Democratic incumbents Max Baucus 50% to 45% and Jon Tester 49% to 45%, respectively. He subsequently became a co-chairman at Mercury, a Washington D.C. lobbying firm.

Early life, education, and ranching career
Rehberg was born in Billings, Montana, the son of Patricia Rae (née Cooley) and Jack Dennis Rehberg. His ancestry includes German, Irish, and Scottish. He attended Billings West High School and Montana State University before transferring to Washington State University where he earned his Bachelor of Arts in public administration.

From 1996 to 2001, Rehberg managed the Rehberg Ranch near Billings. He oversaw a herd of 500 cattle and 600 cashmere goats. After being elected to Congress, Rehberg gave up ranching, citing the difficulty of managing a herd whilst travelling between Montana and Washington D.C.

Early political career

Staffer
In 1977 he began working as an intern in the Montana State Senate, and two years later he joined the Washington, D.C. staff of Montana U.S. Congressman Ron Marlenee as a legislative assistant. In 1982, Rehberg returned to farming, until running for the State House in 1984.

Montana legislature
Rehberg was elected then to the Montana State House of Representatives from 1985 to 1991, where he served three terms. In the legislature, he considered himself to be a fiscal conservative, and he advocated balancing the state budget without any tax increases. He was the only freshman member to serve on the House Appropriations Committee.

Lieutenant governor
In July 1991, Rehberg was appointed Lieutenant Governor by Governor Stan Stephens. He was subsequently elected to a full term in 1992.

As Lieutenant Governor, Rehberg sought to bring government back to the local level by traveling to all 56 counties every year. He chaired the Drought Advisory Committee and the Task Force credited with reforming Worker's Compensation, the Montana Rural Development Council, and several health care initiatives. Rehberg stepped down from his post to run for U.S. Senate. He was succeeded as Lieutenant Governor by fellow Republican Judy Martz.

1996 U.S. Senate election

He ran for a seat in the United States Senate against incumbent Democratic U.S. Senator Max Baucus, but lost, 50%–45%.

U.S. House of Representatives

Elections
2000

Incumbent Republican U.S. Congressman Rick Hill of Montana's At-large congressional district decided to retire after two terms in 2000. Rehberg decided to run and won the Republican primary with 74% of the vote. In the general election, he defeated Democratic State School Superintendent Nancy Keenan 52%–46%.

2002

He won re-election to a second term with 65%, against Steven Dickman Kelly.

2004

He won re-election against Tracy Velazquez to a third term with 64%.

2006

He won re-election to a fourth term against Democratic State Representative Monica Lindeen 59%–39%.

2008

He won re-election to a fifth term against Democratic State Representative John Driscoll 64%–32%.

2010

He won re-election to a sixth term against Democrat Dennis McDonald 60%–33%.

Tenure
National Security and Federal Lands Protection Act (H.R. 1505)
In 2012 Rehberg co-sponsored H.R. 1505, which would waive environmental laws that would otherwise prevent the Department of Homeland Security from constructing roads, fences, and forward operating bases in national parks and wilderness areas within 100 miles of the international border. Homeland Security would not have to inform affected parties before pursuing these activities. The bill's dissenters claim that it "employs a manufactured conflict with border security to weaken [environmental laws]." The Department of Homeland Security called the bill "unnecessary and bad policy" since DHS already has a memorandum of understanding allowing them to enter these lands without prior approval.

Economic record
On April 15, 2011, Rehberg was one of four Republican members of Congress to vote against The Path to Prosperity.

Pell grants and school lunches
After having scrutinized the Pell Grant program as one that was 'expanding' too quickly, congressman Rehberg set his sights on the free school lunch program as a program where there was potential of taxpayers being ripped off, although the state Superintendent of Public Instruction Denise Juneau expressed the real concern that not enough families that qualify request the assistance.

Iraq War
Rehberg voted for the Authorization for Use of Military Force Against Iraq Resolution of 2002.

Rehberg served on the Military Quality of Life and Foreign Operations Subcommittees of the powerful House Committee on Appropriations. In 2007, he voted against the Mandatory Troop Rest Periods between Deployments to Iraq bill (creates a mandatory rest period between deployments to Iraq for members of the Armed Forces, passed) and against the Redeployment from Iraq Act (reduces the presence of the U.S. armed forces in Iraq by April 1, 2008, passed).

Environmental record
Rehberg describes himself as "a lifelong steward of the land".  He voted against the Renewable Energy and Energy Conservation Tax Act of 2007 and against the Securing America's Future Energy (SAFE) Act of 2001. He is currently one of the foremost critics on keeping the gray wolf on the endangered species list.
On environmental issues, Rehberg has also been given low ratings by interest groups. Environment America gave him an 8% rating in 2008, and 27% rating in 2009. Defenders of Wildlife Action Fund gave him a 13% rating. In his position statement on Economic Development, he said "Our [Montana's] coal and natural gas reserves stretch for hundreds of years into the future, and we can turn them into much needed energy."
Dennis Rehberg states opposition to the Shays-Meehan bill from 1998, of which he says it "stripped freedom of speech rights from Montana citizens." Aside from the bill, he makes a point to say he supports full and open disclosure laws for campaign finance reform.

LGBT issues
Rehberg opposes same-sex marriage, and supports a constitutional amendment defining marriage as between one man and one woman. He voted against the Local Law Enforcement Hate Crimes Prevention Act of 2007, a bill that amends the Federal definition of a hate crime to include gender identity and sexual orientation. The bill passed, 237 to 180. In the December 26, 1994, issue of Newsweek, p. 83, then Lt. Governor Rehberg was quoted as saying, "The problem with AIDS is: you got it, you die. So why are we spending money on the issue?" when discussing cuts to the state's hospital budget.

Committee assignments
112th Congress (2011-2012)
 Committee on Appropriations

111th Congress (2009-2010)
 Committee on Appropriations
 Subcommittee on Energy and Water Development
 Subcommittee on Labor, Health and Human Services, Education, and Related Agencies (Chairman)
 Subcommittee on the Legislative Branch

110th Congress (2007–2008)
 House Committee on Appropriations
 Subcommittee on House Committee on House Committee on Financial Services and General Government
 Subcommittee on Labor, Health and Human Services, and Education

109th Congress (2005–2006)
 House Committee on Appropriations
 Subcommittee on Energy and Water Development and Related Agencies -
 Subcommittee on Foreign Operations Export Financing and Related Programs
 Subcommittee on Military Quality of Life and Veterans Affairs and Related Agencies

Caucus memberships
 Congressional Rural Caucus
 Co-Chair, Small Brewers Caucus
 Co-Chair, Congressional Baby Caucus
 Co-Chair, Northern Border Caucus
 Former Chair, Drought Advisory Committee
 Firefighter Caucus
 Forest Caucus
 House Vice Chair, Lewis and Clark Bicentennial Congressional Caucus
 Liberty Caucus
 Northwest Energy Caucus
 Republican Study Committee
 Tea Party Caucus
 Sportsmen's Caucus
 Western Caucus
 International Conservation Caucus

2012 U.S. Senate election

On February 6, 2011, Rehberg announced that he would challenge Senator Jon Tester (D-MT) in 2012. The outcome of the race was expected to have a significant impact on which party controlled the United States Senate during the 113th Congress.

According to Salon, it was a "race that pundits are saying could be a tough challenge for Tester." Political scientist Larry Sabato predicted a narrow Rehberg victory, pointing out that Rehberg had led in 10 of 13 recent polls. However, Tester eventually defeated Rehberg, 48.7%–44.8%.

2014 U.S. House election
When after one term in the U.S. House Steve Daines ran for the U.S. Senate, Rehberg considered running for his old House seat, but ultimately declined. The seat was ultimately won by Republican Ryan Zinke.

Personal life
Rehberg married his high school sweetheart, Jan, a water attorney who represents farmers and ranchers. They have been married for over 25 years and have three children, A.J., Katie, and Elsie.

Wealth
With a net worth of between $6.5 and $54 million, Rehberg was the fourteenth-richest U.S. Representative in the House in 2008. In an April 2011 town hall meeting video released by the Montana Democratic Party, he told an audience member that he was "land-rich and cash-poor" and "struggling like everyone else."

Boating crash

On the night of Thursday, August 27, 2009, while in the area for a series of town hall forums on healthcare, Rehberg was a passenger in a boating accident near Bigfork, Montana on Flathead Lake. Montana State Senate Majority Whip Greg Barkus was driving the boat.

Rehberg, Barkus and his wife Kathy, and two Rehberg aides, Dustin Frost and Kristin Smith, were hospitalized in Kalispell following the accident, which took place sometime between 10pm and midnight. Frost, Rehberg's then 27-year-old state director in Montana, suffered a brain injury. Frost was in a coma for more than a week.
Rehberg sustained a broken ankle and rib fractures.

Law enforcement agents investigated the cause of the accident, including "how fast the boat was going, who was driving, and 'whether alcohol and drugs were involved.'"  Barkus "was found to have a blood alcohol content of .16 two hours after the accident. Despite the fact that, according to a witness quoted in the criminal complaint, Barkus had been drinking scotch and wine at a lakeside restaurant that night, Rehberg later said he 'was surprised to learn the results of Greg's blood alcohol test'." Rehberg released his BAC, measured several hours after the crash, at an alleged 0.05 percent.

Barkus, who had other driving violations and previously had plea bargained a DUI case down, ultimately pleaded no contest to a felony criminal endangerment charge. He was given a four-year deferred sentence, probation, paid $4,000 in restitution and a $25,000 fine.

Lawsuit against the City of Billings
In July 2010, Rehberg's corporation that has developed a subdivision on his former ranch land sued the City of Billings for calling back firefighters from protecting trees and some scrub brush.  The City of Billings had recently annexed a significant amount of undeveloped grass-land, including Rehberg's ranch, and had not developed a firefighting policy for wildfires, which are significantly different from structure fires. When the fire flared again, the city firefighters had to return to put out the fire after significant damage was done. While the suit was filed in July, Rehberg and his wife did not push forward with litigation, given the political pressures of the 2010 Congressional campaign.

The city of Billings spent nearly $21,000 defending itself against the lawsuit before it was dropped by Rehberg.

Memberships

 Member, Billings Chamber of Commerce
 Member, Billings Downtown Rotary Club
 Former Chair, Montana Rural Development Council
 Member, Montana Stockgrowers Association
 State Chair, Muscular Dystrophy Association
 National Guard and Reserve Components Congressional Members Organization.

Electoral history

References

External links
 Congressman Denny Rehberg official U.S. House website

|-

|-

|-

|-

1955 births
20th-century American politicians
21st-century American politicians
American Episcopalians
American people of German descent
American people of Irish descent
American people of Scottish descent
Ranchers from Montana
Candidates in the 1996 United States elections
Candidates in the 2012 United States elections
Living people
Republican Party members of the Montana House of Representatives
Montana State University alumni
Politicians from Billings, Montana
Republican Party members of the United States House of Representatives from Montana
Tea Party movement activists
United States congressional aides
Washington State University alumni
Members of Congress who became lobbyists

Denny Rehberg


محمد شفيق العاني قاضي ورئيس محكمة تمييز العراق والوزير السابق وعضو المجمع العلمي العراقي

الولادة والنشأة
محمد شفيق بن الحاج شريف بن عبد اللطيف العاني، ولد في مدينة عانة غرب العراق عام 1326هـ/1908م.

درس اللغة العربية وتعلم القرآن عند أبيه، ثم قدم بغداد شابا وقرأ على علماءها، وكان ذكيا نابغة.

دراسته
بعد دراسته السابقة دخل كلية الإمام الأعظم ودرس فيها، وأستمر في  دراسته العلمية على الشيوخ ومنهم عبد الوهاب النائب، ويوسف العطا، وقاسم القيسي، وعبد المحسن الطائي، ونوري الشيرواني، ونعمان الأعظمي، وحمدي الأعظمي، وطه الراوي ، ومنير القاضي ، وعبد الملك الشواف، وغيرهم، وأنتسب إلى كلية الحقوق وتخرج منها بتفوق عام 1931م.

مناصبه الحكومية والقضائية
في عام 1935م عين حاكما (قاضيا) في مدينة القرنة، ثم نقل منها إلى مدينة البصرة، ومنها إلى مدينة النجف، ثم في مدينة كربلاء، ثم حاكما في مدينة الكاظمية.

وكان قاضيا نزيها عادلا قويا وفي عام 1944م عين عضوا في مجلس التمييز الشرعي، ثم رئيسا للمجلس.

في عام 1952م عين مديرا عاما للأوقاف في بغداد يوم لم تكن هناك وزارة للاوقاف في العراق، ثم عين وزيرا للدولة عام 1953م.

وفي عام 1954م عين عضوا في محكمة تمييز العراق، وفي عام 1958م عين نائبا لرئيس محكمة التمييز، وفي عام 1962م رقي إلى رئيس محكمة التمييز.

في عام 1963م أنتخب عضوا في المجمع العلمي العراقي.

أحيل إلى التقاعد عام 1969م.

الثقافة والتعليم
كان شفيق العاني يحاضرا في كلية الشريعة في الأعظمية، وكذلك في كلية الحقوق في بغداد.

وهو واسع الثقافة وبارع وفقيه وحسن السمت ومعروفا بالإخلاص في عمله، وله مؤلفات عديدة ومقالات كثيرة نشرت في الصحف والمجلات. أضافة إلى نظمه للشعر حيث نظم قصيدة في شبابه عنوانها (الفضيلة المكلومة).
وقال فيها:

إذا ما عم في الشعب البغاء... فقل ياشعب طوقك الشقاء

وقل حلت بموطنك الرزايا... وقد بدا التفسخ فالفنــاء

تراءت لي الفضيلة وهي تبكي...فقلت عـلام يغلبك البكــاء

فقالت قد أضاعتني شباب.... وأشياخ وعـادتني نسـاء

وها أنا من نبـال القوم صرعى... تضرجني لدى قومي الدمـاء

وأجمعت القوى منهـا وقالت... وقد ظهر التألم والعناء

أرى داء الرذيلة بأنتـشـار... وأخشى أن يطـول به البقاء

وذلك في الحقيقة شـر داء... عضـال لا يعالجه شـفاء

فلا مجد يرجى وهو باق... ولا لنهوضـكم يبقى رجـاء

و لا هـمـم إلى العلـيـاء تسعى... ولا روح ولا يبـقى إبـاء

وهل يرجـى الإبـاء إلى نفوس... ضـعـاف قد تعهـدها البـغـاء

فإن لم ترجـعوا نـحوي غـيارى... يـحـيق بكم ويا أسـفي البـلاء

وإن لم تـقلعوا ذا الداء عنـكـم...على الأخـلاق والمـجـد العـفـاء

مؤلفاته
 أحكام الأوقاف.
 أصول المرافعات والصكوك في القضاء الشرعي.
 حول توحيد المصطلحات القانونية في البلاد العربية.
 الفقه الإسلامي ومشروع القانون الموحد في البلاد العربية.

وفاته
توفي شفيق العاني في يوم 7 رجب 1391 هـ/ 29 آب 1971م، وشيع بموكب مهيب سار فيه العلماء والأدباء ورجال الصحافة والقضاء وصلوا عليه صلاة الجنازة في جامع الإمام الأعظم، ودفن في مقبرة الخيزران قرب قبر عبد الغفور البدري صاحب جريدة الاستقلال.

مصادر

 معجم المؤلفين العراقيين - بغداد - 3/183.

قضاة عراقيون
أشخاص من بغداد
مواليد 1908
وفيات 1971
كتاب وكاتبات عراقيون
مواليد 1326 هـ
أشخاص من عانة
وفيات 1391 هـ
مدفونون في مقبرة الخيزران

محمد شفيق العاني


Les élections sénatoriales en Ille-et-Vilaine ont lieu le dimanche .
Elles ont pour but d'élire les 5 sénateurs représentant le département au Sénat pour un mandat de neuf années.

Mode de scrutin

Ces élections se déroule au scrutin indirect, majoritaire et plurinominal, selon la loi du 10 décembre 1884.

Ne peuvent voter que :
 De 1 à 24 délégués par commune, élus par chaque conseil municipal.
 Les conseillers généraux (43 cantons)
 Les conseillers d'arrondissements (43 également)
 Les députés du département (8 sièges)
 Les sénateurs sortants (5 sièges)

Élections partielles durant le mandat 1906-1920

Partielle du 25 aout 1907 : 2 sénateurs

 Adolphe de Saint-Germain (Nationaliste) élu depuis 1901, est mort le 17 juin 1907.

 Jean-Baptiste Billot, sénateur inamovible élu en décembre 1875 est mort le 31 mai 1907. L'Ille-et-Vilaine est tirée au sort pour recevoir un siège sénatorial en plus.

Partielle du 13 juillet 1913

 Eugène Pinault (Progressiste), élu depuis 1901 est mort le 19 mai 1913.

Listes candidates

Résultats

Tableau

Sénateurs élus

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Élections sénatoriales françaises de 1920
 Grand électeur
 Liste des sénateurs d'Ille-et-Vilaine
 Sénat

Lien externe

1920
Élection en 1920
Sénat (France)

Élections sénatoriales de 1920 en Ille-et-Vilaine


Elliotomyia é um gênero de aves apodiformes pertencente à família dos troquilídeos, que inclui os beija-flores. O gênero possui duas espécies, anteriormente classificadas dentro de Amazilia, introduzido pelo naturalista René Primevère Lesson, atualmente considerado um sinônimo no caso das espécies chionogaster e viridicauda; que se distribuem principalmente nas regiões andina, que apresenta uma espécie endêmica, e nas proximidades rio-platenses ao oeste do continente sul-americano, embora alguns identificadores internacionais incluam o centro-oeste ou norte brasileiros, em registros realizados em florestas secundárias ou altamente degradadas, paisagens semiabertas, matas arbustivas, plantações de Cactaceae ou bosques de Eucalyptus, introduzidas pela atividade humana nos países por onde se distribui.

Com ambas as espécies sendo muito frequentes em toda a sua área de distribuição, a União Internacional para a Conservação da Natureza classifica ambos os beija-flores dentro de Elliotomyia (e por convenção da BirdLife International, Amazilia) em "espécie pouco preocupante". A espécie com maior distribuição entre estes dois beija-flores se encontra na lista das 84 espécies com distribuição no Brasil conforme registros anteriores e, no caso do beija-flor-peruano (Elliotomyia viridicauda) entre as espécies de aves que são endêmicas do Peru.

Descrição
Estes beija-flores apresentam uma média entre 9 aos 12 centímetros de comprimento, enquanto sua média de peso varia entre 4,5 a 6 gramas para as fêmeas, e 4,9 e 6,7 para os machos, normalmente encontrados com 5,5 e 6,0 gramas, respectivamente. Comumente, os machos apresentam plumagem mais colorida do que as fêmeas, embora um bico preto retilíneo com a mandíbula rosada na extremidade e pés pequenos e pretos sejam características comuns a ambos sexos. A plumagem de ambos os beija-flores apresentam as partes superiores verdes-brilhantes, que se torna um verde-bronzeado ou azul-brilhante. Ao que as partes inferiores são esbranquiçadas desde o queixo até às coberteiras infracaudais com manchas esverdeadas nas laterais do queixo e da garganta. A cauda é verde -acinzentada ou verde-dourada. O dimorfismo sexual se manifesta nas manchas da garganta, que são em maior quantidade, e queixo de cor creme; os juvenis são visualmente similares às fêmeas, porém com a coloração nata da garganta indo até o abdômen. São beija-flores sedentários, realizando quase nenhuma diferença ou migração em sua dispersão.

Distribuição e habitat
Estes beija-flores podem ser encontrados ao centro-sul do continente sul-americano, principalmente nas regiões da encosta leste dos andes peruanos, dentro do departamento de Huánuco ao sul até Cuzco, bem como na cidade de Machu Picchu. O beija-flor-verde-e-branco, além de distribuir-se simultaneamente nos departamentos do beija-flor-peruano, se encontra em departamentos de Amazonas e de Puno, no extremo-sudeste do Peru, seguindo ao sul até a Argentina, por meio da Bolívia. Em território rio-platense, se distribui  pela província de La Rioja e, pelo leste, no estado do Mato Grosso. Habitam paisagens semi-abertas como clareiras das florestas primárias ou secundárias, nas florestas tropicais e subtropicais úmidas próximas a matagais, cerrados, plantações e jardins. Além disso, frequentemente podem ser encontrados próximos de plantações ou cultivares de Cacteceae, como Agave, e em bosques de Alnus ou Eucalyptus. Os beija-flores podem ser encontrados em altitudes que vão de 450 aos 2000 metros de altitude, ocasionalmente indo a 2800 metros acima do nível do mar.

Sistemática e taxonomia
Esse gênero foi introduzido primeiramente no ano de 2019, pelo botânico e observador de aves nascido na cidade de Portland, F. Garfield Stiles III, uma influente figura no estudo de beija-flores em colaboração com James van Remsen, Jr., editor do Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World, em uma decisão do South American Classification Committee (SACC), para a reclassificação de Trochilidae a partir de estudos filogenéticos moleculares publicados em 2007 até 2014 por Jimmy McGuire no Current Biology e no Zootaxa, que consequentemente originaram seis subfamílias e suas respectivas tribos em oposição à taxonomia original, que incluía duas subfamílias. No ano de 2017, essas espécies seriam movidas para o gênero Elliotia, que era constituído anteriormente por duas espécies de Amazilia; com os estudos, muitas das espécies seriam repassadas para outros gêneros inclusive monotípicos, a partir de características dos genomas amostrados. Em uma classificação revisada para a introdução de gêneros monofiléticos, após a descoberta de que Amazilia era polifilético, as duas espécies, beija-flor-verde-e-branco e o beija-flor-peruano, seriam movidas para Elliotomyia.

Espécies

 Elliotomyia chionogaster (Tschudi, 1846), beija-flor-verde-e-branco — pode ser encontrada no centro do Peru, Bolívia, nas antigas Províncias Rio-pratenses e pelo centro-oeste do Brasil
 Elliotomyia chionogaster chionogaster (Tschudi, 1846) — subespécie nominal; pode ser encontrado no centro e norte do Peru
 Elliotomyia chionogaster hypoleuca (Gould, 1846) — pode ser encontrado no sudeste do Peru até a Bolívia, Paraguai, noroeste da Argentina e Mato Grosso
 Elliotomyia viridicauda (Berlespch, 1883), beija-flor-peruano — pode ser encontrado exclusivamente no Peru, nos departamentos de Huánuco ao sul de Cuzco, principalmente em Machu Picchu

Ligações externas

 Elliotomyia chionogaster no Avibase
 Elliotomyia viridicauda no Avibase

Elliotomyia
Géneros de beija-flor
Aves da América do Sul
Aves do Peru
Troquilídeos

Elliotomyia


İsrailoğulları (), İshak'ın oğlu İsrail'in 12 oğlunun yarattığı, kabile ve monarşik olarak bir dönem Kenan'ın bir bölümünde hâkimiyet kurmuş bir İbrani konfederasyonuydu. Arkeolojik delillere göre İsrailoğulları, antik Transürdün ve Filistin'in yerlileri olan Kenanlılardan farklı bir topluluktu. Sümer kökenli İbranilerin, Sümerin dağılışından sonra kabileler halinde Verimli Hilal'e dağıldığı, önce Haran'a (günümüzde Harran, Şanlıurfa) sonra ise Güney Kenan'a (günümüzde İsrail ve Filistin) göç ettiği ve bölgeyi zorla ele geçirmediği (savaşarak değil) arkeolojik açıdan doğrulanmıştır.

İsrailoğulları, modern Yahudilerin ve Sâmirîlerin hâlâ izini sürdükleri etnik kökenleridir. Özellikle günümüz Yahudileri, İsrailoğlu Yehuda'nın soyundan ilerlemişlerdir. Kayıp On Kabile'den olmayan Leviyiler'de Yehuda'nın Krallığına sığınmışlardır ve sayılarının az olmasından ötürü zamanla kendilerini Yahudī olarak nitelendirmişlerdir.

Çocuklar
Tanah'a göre İsraillilerin hikâyesi, bütün bir günün yarısı boyunca Tanrı'nın meleğiyle güreştiği gizemli bir olayın ardından İsrail (Y'israel) ismini alan, İbrahim'in torunu ata Yakup'a dayanır. Yakup'un on iki oğlu (doğum sırasına göre): Reuben, Şimon, Levi, Yehuda, Dan, Naftali, Gad, Aşer, İssakar, Zevulun, Yusuf, Bünyamin.Çocukların annelerine göre dağılımı:
Leah: Reuben, Şimon, Levi, Yehuda, İssakar, Zevulun
Rahel: Yusuf, Bünyamin
Bilhah: Dan, Naftali
Zilpah: Gad, Aşer

Yakup, Yakup'un oğulları, ve çevrelerindeki diğer İbraniler, Kenan'daki toprak bereketsizliğinden ötürü oluşan kıtlık sebebiyle, küçük yaşlardan beri Yusuf'un bulunduğu yere, Mısır'a yerleşmek zorunda kaldılar. Geldiklerinde sayıları yaklaşık 70 olan İbranilerin, dört jenerasyon sonra toplam sayıları 600,000'e dayanmıştı. Bu artışın hızından endişe duymuş Mısır Firavunu, önce İbranileri köleleştirir ve sonra tüm erkek İbrani çocuklarının öldürülmesini emreder. Levi'nin üçüncü kuşak soyundan gelen bir kadın (Yohebed) yeni doğmuş oğlunun öldüreleceğini bildiğinden onu sağlam bir dokuma sepete koyar ve Nil Nehri'nin aşağısına gönderir. Onu bulan Mısırlılar ona Moşeh veya Moşe ismini verdiler. İbraniler köle statüsünde olduğundan dolayı İbrani bir bakıcı bakılır; annesi Yohebed gönüllü olur ve Moşe ile annesi yeniden bir araya gelir.

Ayrıca bakınız
 İbraniler
 Yahudilik
 Kayıp On Kabile
 Vadedilmiş Topraklar

Kaynaklar

 İngilizce Vikipedi, Israelite Israelite
 Kur'an
 Tanah (Eski Ahit)

Yahudilik

İsrailoğulları