Kibaha ist eine Stadt im Osten von Tansania. Sie ist die Hauptstadt der Region Pwani und Verwaltungssitz des Distriktes Kibaha.

Geographie
Im Jahr 2022 hatte die Stadt laut Volkszählung 265.360 Einwohner. Sie liegt an der Nationalstraße von Daressalam nach Morogoro. Das Klima ist tropisch, Aw nach der effektiven Klimaklassifikation. Die rund 800 Millimeter Jahresniederschlag fallen hauptsächlich in zwei Regenzeiten von November bis Dezember und von März bis April. Die Durchschnittstemperatur beträgt 25,5 Grad Celsius.

Geschichte
Der Name "Kibaha" kommt aus der Sprache der Zaramo, wo es "hier ist es" bedeutet.

Wirtschaft und Infrastruktur

 Wirtschaft: Im Jahr 2015 wurde mit Hilfe der Kiluwa Steel Group Company die Industriezone "Kiluwa Free Processing Zone" geschaffen, um Investoren anzulocken und Arbeitsplätze zu schaffen. Kibaha wird durch die Nähe zu Daressalam beeinflusst, es ist eine der wenigen Städte mit einem Zuzug von Einwohnern aus Daressalam.
 Bildung: In der Stadt befindet sich die Mehrzweck-Bildungseinrichtung Kibaha Education Center.
 Straßen: Die wichtigste Straßenverbindung ist die Nationalstraße T1, die Kibaha mit Daressalam verbindet.

Partnerschaft
Seit dem Jahr 2000 hat Kibaha eine Partnerschaft mit der schwedischen Region Gotland.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Tansania
Pwani (Region)
Ort in Afrika
Hauptort einer Verwaltungseinheit

Kibaha


{{Ficha de campeonato
|nombre        = Copa Polla Gol 1983
|tipo = XIII Copa Chile «Polla Gol» 1983
|imagen =
|imagen_tamaño =
|imagen_pie =
|ubicación =
|país =
|categoría = Copa Chile
|fecha =
|edición = XIII
|inicio =
|promoción =
|marca =
|premio = Copa Polla Gol
|recaudación =
|anterior = Copa Polla Gol 1982
|actual = Copa Polla Gol 1983
|siguiente = Copa Polla Gol 1984
|página web = https://web.archive.org/web/20150121025519/http://www.anfp.cl/copachile
|primero =  Universidad Católica
|segundo =  O'Higgins
|tercero =  Palestino|cuarto =   Cobreloa
|podio1 =
|nom_podio1 =
|asistentes =
|participantes = 20
|partidos =
|est_nombre1 = Goleador
|est1 =  Jorge Aravena de Universidad Católica (23 goles)
|goles =
|anterior      = Copa Polla Gol 1982
|siguiente     = Copa Polla Gol 1984
}}

La Copa Chile-Polla Gol 1983 fue la 13.ª versión del clásico torneo de copa entre clubes chilenos, conocido en forma genérica como Copa Chile'''. Participaron solo los equipos de la Primera División. Fue dirigido por la Asociación Central de Fútbol y se disputó como un campeonato de apertura al torneo nacional. El campeón de esta edición fue Universidad Católica, que derrotó a Palestino por 2-1 en la liguilla final, O'Higgins le sucedió en la tabla y fue subcampeón.

El campeón y el subcampeón, Universidad Católica y O'Higgins respectivamente, clasificaron a la Copa Libertadores 1984, mientras que el campeón del torneo nacional de 1983 y el ganador de la liguilla de esa temporada accedieron a la Copa Libertadores 1985.

Primera fase

Pos = Posición; PJ = Partidos jugados; PG = Partidos ganados; PE = Partidos empatados; PP = Partidos perdidos; GF = Goles a favor; GC = Goles en contra; Dif = Diferencia de gol; Pts = Puntos

Grupo Norte

 Magallanes y Arica igualaron en diferencia de goles (+5). La fuente no especifica como se definió la clasificación.

Grupo Sur

Segunda fase

Grupo A

Grupo B

Liguilla final

Clasificación final

 Producto del desfase de calendario los representantes a Copa Libertadores 1984 fueron Universidad Católica y O'Higgins.

Fecha 1

Fecha 2

Fecha 3

Último partido

Campeón

</center>

Goleadores

Enlaces externos
 Chile 1983 RSSSF
 Estadísticas Copa Chile 1983

Referencias

Temporada 1983 de fútbol en Chile
1983

Copa Polla Gol 1983


Morten Avnskjold (født 26. august 1979) er en dansk tidligere fodboldspiller.

Avnskjold spillede for Herfølge, som vandt Superligaen 1999-2000.

Trænerkarriere
Han blev i oktober 2016 midlertidig træner i Rishøj Boldklub sammen med Dennis Danry, da klubben valgte at fyre Lars Feist som cheftræner.

I juni 2017 fratrådte Avnskjold som sportschef i Rishøj Boldklub, efter klubben blev til Køge Nord FC som følge af blandt andet Andreas Bos indtræden i klubben.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Køge Boldklub
Fodboldspillere fra Herfølge Boldklub
Fodboldspillere fra Landskrona BoIS
Fodboldspillere fra SønderjyskE
Fodboldspillere fra FC Roskilde
Fodboldspillere fra Rishøj Boldklub
Fodboldtrænere fra Danmark

Morten Avnskjold


Frank Klees (born March 6, 1951) is a former politician in Ontario, Canada. He was a Progressive Conservative member of the Legislative Assembly of Ontario from 1995 to 2014. He was a cabinet minister in the governments of Mike Harris and Ernie Eves.

Background
Klees was born in Landau, West Germany. His parents were Danube Swabians, German pioneers whose ancestors settled in parts of eastern Europe that would later be known as Hungary and Yugoslavia. At the age of five, Klees came with his family to Canada and settled in Leamington, Ontario. He worked as a businessman in the financial services sector with Canada Life Assurance. He then became an entrepreneur, and started a sports agency which represented professional athletes. Klees also co-founded the Municipal Gas Corporation in 1990, and served as its executive vice-president until 1997.

Klees sat on the board of the controversial Universal Energy Corporation, a natural gas and electricity retailer which has been fined by the Ontario Energy Board on several occasions and frequently criticised by its own customers as being a scam.  When Universal was bought out by Just Energy he was presented a seat on the board of their Exchange corporation.

From 1992 to 1994, he was third vice-president and policy chair of the Progressive Conservative Party of Ontario. Klees lives in Aurora, Ontario.

Klees is currently a registered lobbyist working on behalf of the development industry.

Politics
Klees ran for the Ontario legislature in the 1975 provincial election, losing to Liberal Remo Mancini in the southwestern riding of Essex South.  He lost to Mancini a second time in the 1977 election.

Klees was elected to the legislature in the election of 1995, defeating former Liberal leadership candidate Charles Beer in York—Mackenzie.  He was easily re-elected in the 1999 provincial election running in the new riding of Oak Ridges. On June 17, 1999 he was appointed to the cabinet of Premier Mike Harris as Chief Government Whip, Deputy House Leader and Minister without Portfolio.

In 2000, Klees was preparing to run as a candidate for the leadership of the new Canadian Alliance, but withdrew because one of his key financial backers insisted on a last-minute deal to make a significant funding commitment conditional on Klees throwing his support to one of the other candidates on the second ballot.

Klees stepped down from his ministerial position on July 30, 2001 for what he described as personal reasons. After returning to the backbenches for a year, he was reappointed to cabinet on October 3, 2002 as Minister of Tourism under Harris' successor, Ernie Eves.  On February 25, 2003, he became Minister of Transportation, and served in that position until the defeat of the Eves government in the October 2003 election.

Klees was re-elected in 2003, and was a candidate in the 2004 Ontario Progressive Conservative leadership election which took place on September 18, 2004.  He was endorsed by Tory MPPs Jerry Ouellette, Ted Chudleigh and Bill Murdoch, and groups such as the Conservative Youth Coalition. The other candidates in the race were Whitby-Ajax MPP Jim Flaherty and former Rogers Communications CEO John Tory. Klees made healthcare his biggest priority in the campaign. He was the only candidate to openly endorse a semi-privatized health care system. Other key issues of his campaign were school choice, physical education in the school system, OHIP statements, and foreign-trained doctors applying for employment. Klees was eliminated from the contest after placing third on the first ballot; Tory subsequently won on the second ballot. Klees increased his profile during the campaign, and became the Critic for Education and Citizenship & Immigration in the Legislature as well as a member of the Justice Committee.

Klees was elected in the newly created provincial riding of Newmarket-Aurora in the 2007 Ontario general election. He was re-elected in the 2011 Ontario election.

Klees contested the 2009 leadership race, placing second behind the winner, Tim Hudak. The single biggest campaign contribution of $32,000 was made by OPTUS Capital Corporation, owned by Universal Energy Corporation's founder and CEO Mark Silver. It accounted for 20% of the total contributions.   Klees made a "surprisingly impolitic concession speech", and it was reported that he had a cool relationship with Hudak, in part because Klees supported Tory as party leader while Hudak refused.

After the 2011 general election Klees requested the post of deputy party leader, presently held by Whitby-Oshawa MPP Christine Elliott, but Tim Hudak instead offered the shadow cabinet role of transportation critic along with ethnic outreach in the PC party's shadow cabinet, which Klees turned down. On October 25, 2011, Klees announced that he would run for Speaker of the Legislative Assembly of Ontario, in defiance of the opposition party leaders who had earlier ordered their members not to contest the Speakership. The minority Liberal government was one seat short of forming a majority and if Klees had been elected Speaker, he would have given the government a working majority as the speaker usually votes with the government in motions of non-confidence. The move was met with derision from other Conservatives with one MPP saying, "This is the equivalent of crossing the floor... The Liberals better support him, because Frank doesn't have a lot of friends in our caucus today." Klees withdrew his candidacy on October 29, 2011 due to lack of support.

He did not run in the 2014 election.

Cabinet positions

References

External links

Progressive Conservative Party of Ontario MPPs
German emigrants to Canada
Members of the Christian and Missionary Alliance
People from Aurora, Ontario
1951 births
Living people
People from Leamington, Ontario
Members of the Executive Council of Ontario
21st-century Canadian politicians

Frank Klees


Fico d'India est un terme italien qui peut désigner :
 Un figuier de Barbarie (Opuntia ficus-indica), une espèce de plante de la famille des Cactaceae ;
 Le titre original du Coq du village, un film italien de Steno sorti en 1980.

Voir aussi
 Les  sont un duo comique italien actif de 1988 à 2013.

Fico d'India


نصب واشنطن التذكاري عبارة عن مسلة ضخمة تم تشييدها تكريما لجورج واشنطن. وهي تحتل موقعا في مدينة واشنطن عاصمة الولايات المتحدة الأمريكية قرب نهر بوتوماك، عند منتصف المسافة تقريبا بين مبنى الكونغرس الأمريكي، ونصب لنكولن التذكاري.
يقع نصب واشنطن في منتزه ناشونال مول.

نبذة
في عام 1833 بدأت الجمعية القومية لنصب واشنطن التذكاري، في جمع الأموال من أجل إقامة نصب تذكاري، وقام المعماري روبرت ميلز بعمل تصميم هذا النصب واعتمدت الحكومة المشروع. تم وضع حجر الأساس في 4 يوليو عام 1848. واكتمل البناء في 6 ديسمبر عام 1884. وتم تدشينه في 21 فبراير 1885.

مقالات ذات صلة
 قائمة النصب التذكارية الوطنية في الولايات المتحدة الأمريكية

مراجع

آثار ونصب تذكارية
أبراج في واشنطن العاصمة
أطول مباني العالم سابقا
السجل التاريخي للهندسة الأمريكية في واشنطن العاصمة
تأسيسات سنة 1848 في الولايات المتحدة
تأسيسات سنة 1888 في واشنطن العاصمة
مسح المباني التاريخية الأمريكية في واشنطن العاصمة
معالم أثرية ونصب تذكارية إلى جورج واشنطن في الولايات المتحدة
معالم أثرية ونصب تذكارية في السجل الوطني للأماكن التاريخية في واشنطن العاصمة
معالم هندسية مدنية تاريخية
رئاسة جيمس بوك

نصب واشنطن


جمعية أحباء البلفدير  هي جمعية تونسية تأسست في 10 مارس 1989 من طرف متطوعين بمساعدة بلدية تونس، وهي تعنى بالمحافظة على التراث الطبيعي والثقافي بحديقة البلفدير وبحماية التوازن البيئي للحديقة وتنشيط الحديقة وبالحث على إنشاء مناطق خضراء وحدائق حضرية أخرى.
منذ أول اجتماعاتها حددت الجمعية أهدافها كالآتي
•	حماية الثروة الطبيعية والثقافية للمنتزه
•	حماية التوازن البيئي للمنتزه
•	تنشيط المنتزه
•	التشجيع على إنشاء فضاءات خضراء أخرى ومنتزهات مماثلة

•  نشاطات جمعية أحباء البلفيدير
المكتبة الخضراء:
في إطار شيق وفي ظل الأشجار الضخمة التي يزيد عمرها عن قرن, ووسط الروائح الغابية المتعددة تقع المكتبة الخضراء التي هي فضاء لاكتشاف الطبيعة مفتوح للعموم مثل زوار الحديقة والباحثين وعلماء الطبيعة والشباب والصغار. تحتوي المكتبة الخضراء التي يشرف عليها إطار متخصص على العديد من البحوث المتخصصة والمؤلفات المرجعية في مجال البيئة وعلوم الأرض.
•	توقيت العمل: كل يوم من الساعة التاسعة صباحا إلى الثالثة بعد الزوال باستثناء يوم الاثنين
•	الهاتف: 71 89 03 86
مدرسة التربية البيئية
هذه المدرسة الموجهة للتلاميذ هي عبارة على مجموعة فضاءات عمل تطبيقي يتعلم التلميذ من خلالها التواصل مع بالطبيعة

أمسيات الحكايات
يتم تنظيم هذه الأمسيات في شهر رمضان وينشطها فنانون هواة أو محترفون في إطار يذكر بأجواء حكايات ألف ليلة وليلة.

مسلك الطبيعة
يبلغ طول هذا المسلك كيلومتران تم تصميمهما على مساحة 10 هكتارات وتزويدهما بعلامات إرشاد تقدم معلومات عن الكساء النباتي والثروة الحيوانية بالمنتزه. توجد بهذا المسلك حديقة الفراشات و غابة النخيل
أعمال التحسيس والإعلام
•	ندوات
•	حصص إذاعية وتلفزية
•	عرض- نقاش
•	مقالات صحفية
•	معارض
مدرسة البستنة
بالتعاون مع بلدية تونس وبمساعدة إدارة المساحات الخضراء, تعمل جمعية أحباء البلفيدير على تكوين مدرسة للبستنة تهدف إلى تكوين شبان متخصصين في الحدائق و البساتين. يستمر التكوين ستة أشهر وفقا لبرنامج يجمع بين النظري والتطبيقي (هندسة الحدائق وعلم النبات والبيئة والأعمال التطبيقية...).

التظاهرات السنوية الكبرى
معرض الزهور: يتم تنظيمه في شهر جوان وهو سوق كبيرة للزهور ونباتات الزينة والأشجار. عيد الشجرة: يتم تنظيمه في يوم الأحد الثاني من شهر نوفمبر يتولى خلاله المشاركون في هذا العيد زرع شجرة أو أكثر ويتعهدون برعايتها. تنظم جمعية أحباء البلفيدير مرتان أو ثلاث في السنة حملة تنظيف بمساعدة المتطوعين والتلاميذ والكشافين وسكان المنطقة وغيرهم. تنظم المكتبة الخضراء معرض كتب حول مواضيع الطبيعة والبيئة بصفة مناسباتية.

منذ أول اجتماعاتها حددت الجمعية أهدافها كالآتي
•	حماية الثروة الطبيعية والثقافية للمنتزه
•	حماية التوازن البيئي للمنتزه
•	تنشيط المنتزه
•	التشجيع على إنشاء فضاءات خضراء أخرى ومنتزهات مماثلة

•  نشاطات جمعية أحباء البلفيدير

المكتبة الخضراء:

في إطار شيق وفي ظل الأشجار الضخمة التي يزيد عمرها عن قرن, ووسط الروائح الغابية المتعددة تقع المكتبة الخضراء التي هي فضاء لاكتشاف الطبيعة مفتوح للعموم مثل زوار الحديقة والباحثين وعلماء الطبيعة والشباب والصغار. تحتوي المكتبة الخضراء التي يشرف عليها إطار متخصص على العديد من البحوث المتخصصة والمؤلفات المرجعية في مجال البيئة وعلوم الأرض.
•	توقيت العمل: كل يوم من الساعة التاسعة صباحا إلى الثالثة بعد الزوال باستثناء يوم الاثنين
•	الهاتف: 71 89 03 86

مدرسة التربية البيئية

هذه المدرسة الموجهة للتلاميذ هي عبارة على مجموعة فضاءات عمل تطبيقي يتعلم التلميذ من خلالها التواصل مع بالطبيعة

أمسيات الحكايات

يتم تنظيم هذه الأمسيات في شهر رمضان وينشطها فنانون هواة أو محترفون في إطار يذكر بأجواء حكايات ألف ليلة وليلة.

مسلك الطبيعة

يبلغ طول هذا المسلك كيلومتران تم تصميمهما على مساحة 10 هكتارات وتزويدهما بعلامات إرشاد تقدم معلومات عن الكساء النباتي والثروة الحيوانية بالمنتزه. توجد بهذا المسلك حديقة الفراشات و غابة النخيل
أعمال التحسيس والإعلام
•	ندوات
•	حصص إذاعية وتلفزية
•	عرض- نقاش
•	مقالات صحفية
•	معارض

مدرسة البستنة

بالتعاون مع بلدية تونس وبمساعدة إدارة المساحات الخضراء, تعمل جمعية أحباء البلفيدير على تكوين مدرسة للبستنة تهدف إلى تكوين شبان متخصصين في الحدائق و البساتين. يستمر التكوين ستة أشهر وفقا لبرنامج يجمع بين النظري والتطبيقي (هندسة الحدائق وعلم النبات والبيئة والأعمال التطبيقية...).

التظاهرات السنوية الكبرى

معرض الزهور:
يتم تنظيمه في شهر جوان وهو سوق كبيرة للزهور ونباتات الزينة والأشجار. عيد الشجرة: يتم تنظيمه في يوم الأحد الثاني من شهر نوفمبر يتولى خلاله المشاركون في هذا العيد زرع شجرة أو أكثر ويتعهدون برعايتها. تنظم جمعية أحباء البلفيدير مرتان أو ثلاث في السنة حملة تنظيف بمساعدة المتطوعين والتلاميذ والكشافين وسكان المنطقة وغيرهم. تنظم المكتبة الخضراء معرض كتب حول مواضيع الطبيعة والبيئة بصفة مناسباتية.

منظمات مقرها في تونس

جمعية أحباء البلفدير


El llamado China-EU School of Law (CESL), en la Universidad de ciencias políticas y derecho de Pekín (China University of Political Science and Law - CUPL), es un proyecto conjunto del gobierno chino y de la Unión Europea realizado por un consorcio de 13 universidades europeas y 4 universidades chinas y centros de enseñanza. Por parte de España, la Universidad Autónoma de Madrid participa en el proyecto. La función de China-EU School of Law es apoyar al gobierno chino para conseguir una sociedad basada en la constitucionalidad.

La universidad de derecho ofrece a los estudiantes internacionales un máster de derecho europeo e internacional en inglés (Master of European and International Law - MEIL) y un semestre de derecho chino en el extranjero en inglés (CLTE). Además en este centro se incluye un programa de formación para jueces, fiscales y abogados chinos al igual que un programa de investigación chino-europea.

Referencias

Enlaces externos
 China-EU School of Law
 Consortium Office Hamburg
 CESL im LLM-Guide

China
Educación en la Unión Europea
Facultades de Derecho

China-EU School of Law


එක්සත් ජනපදයේ වයඹ ශාන්තිකර ප්‍රාන්තයට අයත් ජනපදයකි.එය වොෂින්ටන් ධරණියේ අපර කොටසින් කැඩී ආවකි. වර්ෂ 1846 දී බ්‍රිතාන්‍ය විසින් Oregon ගිවිසුම ඇතිකර එමගින් Oregon සීමා අරගලය සමතයකට පත් කිරීමේ අදහසින් මෙය පවරා දෙන ලදි.වර්ෂ 1889 දී මෙය 42 වැනි ජනපදය ලෙස එක්සත් ජනපදයේ රාජධානියට එකතු විය.ජන සංඛ්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව තක්සේරු කරන අන්දමට එහි ජනගහනය වර්ෂ 2009 දී 6,664,195 විය. ආසන්න වශයෙන් පදිංචිකරුවන්ගෙන් 60% ක් පමණ ජීවත් වන්නේ Seatle පුරවරයේය.එය ප්‍රවාහනයේ,වෙළෙදාමේ, කර්මන්ත සහ කලාවේ කේන්ද්‍රස්ථානයක් වෙයි.ජනපදයේ ඉතිරි බටහිර ප්‍රදේශය ඝන වැසි වානාන්තර වලින් ද මධ්‍යය කඳු පන්තියකින් ද සමන්විතය. ඊසාන සහ ගිණිකොනට වන්නට වගාවට හිතකර අර්ධකාන්තාර පිහිටා ඇත. නගරයට නම් තබන ලද්දේ හිටපු එක්සත් ජනපද ජානාධිපති ජොර්ජ් වොෂින්ටන්ගේ නමිනි.එය ජනපති කෙනෙකුගේ නමින් නම් කළ එක්සත් ජනපදයේ පළමු ජනපදයයි.බහුලවම වොෂින්ටනය Washington State හෝ අවස්ථානුකූලව State of Washington ලෙස නම් කෙරුණද එහි බොහොමයක් පදිංචිකරුවෝ බොහෝ දෙනෙක් එය සරලව වොෂින්ටන් නමින් හඳුන්වති.

මූලාශ්‍ර

ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය
ඇමරිකානු ජනපද

වොෂින්ටන් (ජනපදය)


Aderus bicallosus é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1947.

Distribuição geográfica
Habita no Brasil.

Referências

bicallosus
Insetos descritos em 1947
Coleópteros do Brasil
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus bicallosus


Salıncak, Türk halk müziği sanatçısı Şükriye Tutkun'un 2007 yılında yayınlanan stüdyo albümüdür.

Albümde yer alan şarkılar

 İntro
 Bir Sınıfta Okurken
 Ağ Elime Mor Kınalar Yaktılar
 İskender Boğazı Dardır Geçilmez
 Olaydım
 Dolama Dolamayı
 Sen Bir Yana
 Bahçede Erik Dalı
 Sürüler İçinde Sürmeli Koyun
 Gitme Hamdi
 Adana Yollarında

2007 albümleri
Şükriye Tutkun albümleri

Salıncak (albüm)


Ljestvice i sudionici liga sedmog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva u sezoni 2017./18.

2. ŽNL Zagrebačka

Istok

Zapad

3. Zagrebačka nogometna liga

3. ŽNL Bjelovarsko-bilogorska

Jug

 Izvori:
 rsssf.com
 nsbbz.hr, 3. ŽNL Jug
 nsbbz.hr, "Nogomet"

Sjever

 Izvori:
 rsssf.com
 nsbbz.hr, 3. ŽNL Sjever
 nsbbz.hr, "Nogomet"

3. ŽNL Brodsko-posavska

Centar

 Izvori:
 rsssf.com

Istok

 Izvori:
 rsssf.com

Zapad

 Izvori:
 rsssf.com

3. ŽNL Istarska

Jug

Sjever A

Sjever B

Za prvaka skupine Sjever

3. ŽNL Koprivničko-križevačka

3. ŽNL Međimurska

3. ŽNL Osječko-baranjska

NS Beli Manastir (Baranjska liga)

 Izvori:
 rsssf.com

NS Donji Miholjac

 Izvori:
 rsssf.com

NS Đakovo

 Izvori:
 rsssf.com

NS Našice

 Izvori:
 rsssf.com

NS Valpovo

 Izvori:
 rsssf.com

3. ŽNL Požeško-slavonska

 Izvori:
 rsssf.com
 sport-pozega.hr

3. ŽNL Sisačko-moslavačka

NS Kutina (Moslavačka liga)

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Sisačko-moslavački, Glasila
 NS Kutina, Glasnici
 NS Kutina,Glasnik br. 15
 NS Novska, Glasnici

NS Novska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Sisačko-moslavački, Glasila
 ŽNS Sisačko-moslavački, Službeno glasilo. br. 14
 NS Kutina, Glasnici
 NS Kutina,Glasnik br. 15
 NS Novska, Glasnici
 NS Novska, Glasnik br. 14

NS Sisak

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Sisačko-moslavački, Glasila
 ŽNS Sisačko-moslavački, Službeno glasilo. br. 14
 NS Kutina, Glasnici
  NS Kutina,Glasnik br. 15
 NS Kutina,Glasnik br. 15
 NS Novska, Glasnici
  NS Novska, Glasnik br. 14

3. ŽNL Virovitičko-podravska

Istok

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Virovitičko-podravski, bilteni 3. ŽNL Istok
 ŽNS Virovitičko-podravski, 18. kolo

Zapad

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Virovitičko-podravski, bilteni 3. ŽNL Zapad
 ŽNS Virovitičko-podravski, 18. kolo

3. ŽNL Vukovarsko-srijemska

NS Vinkovci

 Izvori:
 rsssf.com

NS Vukovar

 Izvori:
 rsssf.com

Varaždinska županija

3. ŽNL Varaždin

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Varaždin

Liga NS Ludbreg

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Varaždin

Poveznice
 1. HNL 2017./18.
 2. HNL 2017./18.
 3. HNL 2017./18.
 4. rang HNL-a 2017./18.
 5. rang HNL-a 2017./18.
 6. rang HNL-a 2017./18.
 8. rang HNL-a 2017./18.
 Hrvatski nogometni kup 2017./18.

Izvori

 rsssf.com, Hrvatska 2017./18., 7. rang (3. ŽNL)

2017-18
 7

7. rang HNL-a 2017./18.


Tuomas Kiiskinen (* 7. Oktober 1986 in Kuopio) ist ein finnischer Eishockeyspieler, der seit 2019 beim Skellefteå AIK in der Svenska Hockeyligan unter Vertrag steht.

Karriere
Tuomas Kiiskinen begann seine Karriere als Eishockeyspieler in seiner Heimatstadt in der Nachwuchsabteilung von KalPa Kuopio, für dessen Profimannschaft er in der Saison 2004/05 sein Debüt in der Mestis, der zweiten finnischen Spielklasse, gab. Von 2004 bis 2012 stand der Flügelspieler regelmäßig für KalPa Kuopio in der SM-liiga auf dem Eis. Daraufhin unterschrieb der Finne einen Vertrag beim HK Donbass Donezk aus der Ukraine.

2013 gewann er mit dem HK Donbass den IIHF Continental Cup. Im folgenden Jahr belegte er mit seiner Mannschaft im selben Wettbewerb den zweiten Platz hinter den Stavanger Oilers. Nach dem Rückzug des Klubs, aufgrund der Krise in der Ostukraine, aus der KHL, wechselte Kiiskinen in die Svenska Hockeyligan zu den Växjö Lakers Hockey. Mit den Lakers gewann er 2015 und 2018 jeweils die schwedische Meisterschaft.

International
Für Finnland nahm Kiiskinen an der Weltmeisterschaft 2012 teil. Zudem stand er in den Jahren 2010 und 2012 im Aufgebot seines Landes bei der Euro Hockey Tour.

Erfolge und Auszeichnungen
 2009 SM-liiga Spieler des Monats September
 2013 Gewinn des IIHF Continental Cup mit dem HK Donbass Donezk
 2015 Schwedischer Meister mit den Växjö Lakers
 2018 Schwedischer Meister mit den Växjö Lakers

Statistik

(Stand: Ende der Saison 2013/14)

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Finnland)
Eishockeyspieler (HK Donbass Donezk)
Eishockeyspieler (Kalevan Pallo)
Eishockeyspieler (Växjö Lakers)
Eishockeyspieler (Skellefteå AIK)
Inlinehockeyspieler (Finnland)
Schwedischer Meister (Eishockey)
Finne
Geboren 1986
Mann

Tuomas Kiiskinen


Yamina Benahmed Daho, née à Fontenay-le-Comte en 1979, est une écrivaine française.

Biographie
Yamina Benahmed Daho est née à Fontenay-le-Comte, en Vendée, en 1979. Elle suit des études de philosophie et de lettres à l'Université de Nantes. En 2006, elle est reçue au Capes de Lettres modernes. Elle exerce en tant que professeure de français pendant dix ans. En 2017, elle s'installe à Lyon pour vivre de son écriture.

Elle publie son premier roman, Rien de plus précieux que le repos, en 2011. Il s'agit d'une fable sur l'invention du football par des esclaves noirs pendant la guerre de Sécession. Elle continue l'exploration du football. En 2012, elle s'inscrit dans un club de football féminin amateur dans le Val-de-Marne. De cette expérience, elle publie en 2014, Poule D, un récit d'apprentissage politique.

En 2019, elle publie De Mémoire. Il s'agit d'un roman où Alya reprend vie après une tentative de viol qui l'a figée dans la peur et dans l'immobilité.

En février 2021, elle publie À la machine. Il s'agit d'un roman sur le personnage de Barthélemy Thimonnier, tailleur et inventeur de la machine à coudre, spolié par l'américain Isaac Merritt Singer.

Publication

Distinctions
 Prix littéraire des lycéens, apprentis et stagiaires d'Île-de-France, De Mémoire, 2020 ;
 Prix général François Meyer de la Commission nationale indépendante de reconnaissance et de réparation des préjudices subis par les harkis (CNIH) pour son livre La source des fantômes (2023).

Notes et références

Liens externes

Naissance en 1979
Naissance à Fontenay-le-Comte
Femme de lettres française
Ancien harki ou descendant(e) d'ancien harki

Yamina Benahmed Daho


An Sobralia bimaculata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay. An Sobralia bimaculata in nahilalakip ha genus nga Sobralia, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sobralia

Sobralia bimaculata


Dopravní podnik měst Liberce a Jablonce nad Nisou a. s. (tschechisch für Verkehrsbetrieb der Städte Liberec und Jablonec nad Nisou AG) ist ein Verkehrsunternehmen in Tschechien. Es betreibt den öffentlichen Personennahverkehr in der nordböhmischen Stadt Liberec und der Nachbarstadt Jablonec nad Nisou. Die Aktiengesellschaft befindet sich vollständig in kommunalem Besitz.

Straßenbahn

Omnibus

Die städtischen Omnibusse bedienen den Verkehr auf insgesamt 26 Linien.

Weblinks

 Offizielle Website (tschechisch)

Liberec
Busunternehmen (Tschechien)
Liberec
Unternehmen (Liberec)


En vakuum isoleret fordamper (VIE) er en form for trykbeholder, der tillader oplagring af kryogene væsker inklusiv oxygen, nitrogen og argon i industrielle processer og til medicinske anvendelser.

Formålet med vakuumisolering er at hindre varmeoverførsel mellem den indre skal, som holder væsken, og omgivende atmosfære. Uden effektiv isolering, vil væsken hurtigt varm og gennemgår en faseovergang til gas, øge betydeligt i volumen og potentielt forårsage en katastrofal fejl til beholderen pga. en stigning i trykket. For at undgå en sådan begivenhed, er VIEer installeret med en sikkerhedsventil.

Der kræves ingen køleenhed til VIE'er fordi væsken forbliver kold grundet effektiviteten af vakuumbeholderen og tabet af latent varme som ilt fordamper efterhånden som produktet forbruges. Men hvis intet oxygen anvendes, vil temperaturen i beholderen stige gradvist, indtil gastryk forårsager at sikkerhedsventilen åbner sig. Fordampningen af dette flydende gas reducerer igen temperatur og tryk. For at forblive en væske, skal indholdet i beholderen holdes på eller under dets kritiske temperatur. Den kritiske temperatur for oxygen er -118 ° C; over denne temperatur, vil større tryk ikke resultere i en væske, men snarere en superkritisk væske.

Obligatoriske sikkerhedsfunktioner
For at undgå eksplosioner eller andre farlige begivenheder, skal VIE holdes i et åbent område uden luftledninger (for at forhindre gnister fra tænding omgivende materialer, som vil forbrænde lettere ved tilstedeværelse af flydende ilt) og omgivet af et hegn af ikke-brændbart materiale. Parkering af køretøjer, åben ild, rygning og andre potentielt farlige aktiviteter er normalt forbudt overalt nær VIE.

Gasbeholdere
Termodynamik
Medicinsk udstyr

Vakuum isolerede fordamper


An Anthurium cordatotriangulum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eizi Matuda. An Anthurium cordatotriangulum in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium cordatotriangulum


Grydeskov, Gryde Skov (dansk) eller Grüder Holz (tysk) er et lille skovområde beliggende i naturskønne områder i et let kuperet morænelandskab sydøst for Isted mellem Isted Sø og Langsøen i det sydlige Angel. Skoven gennemløbes af den lille Grydebæk, der løber ud i Langsøen. I administrativ henseende hører skoven under Isted Kommune i Slesvig-Flensborg kreds i den nordtyske delstat Slesvig-Holsten. I den danske tid hørte skoven under Skovby Sogn i Strukstrup Herred (Gottorp Amt). Skoven fungerer som rekreativt område med flere afmærkede vandre-og cykelstier. I vest grænser skoven til den 196 ha store Isted Skov.

Skovens navn er første gang dokumenteret 1642. Navnet er afledt af glda. gryt i beytdning sten (sml. norrønt grȳta, grjōt). Der er tidligere gravet grus.

I juli 1850 kom det til kamphandlinger mellem danske og tyske tropper ved Grydeskov, Bøgholt og Bøgmose (se Slaget ved Isted). Under angrebet på Grydeskoven faldt den danske officier Frederik Læssøe den 25.juli 1850. Han blev senere begravet i Flensborg.

Noter

Skove i Sydslesvig
Sydslesvig
Naturområder i Tyskland

Grydeskov


الغنيميين هي قرية في إقليم برشيد منذ 2004 ضمن جهة الشاوية ورديغة بالغرب المغربي. كان مجموع عدد سكان الجماعة القروية الغنيميين 16.191 نسمة.(تعداد السكان الرسمي 2004)

مصادر

أماكن مأهولة في إقليم برشيد
جماعات قروية في المغرب
جماعات قروية في إقليم برشيد

الغنيميين


Mürsel hadis (veya Münkati hadis), âhâd olup rivayet zincirinde atlama barındıran, yani râvilerinden bir veya birkaç tanesi atlanmış, belirtilmemiş hadislere verilen isimdir.

Ayrıca bakınız
 Sünnet
 Hadis
 Müsned hadis
 Zayıf hadis

Hadis ilmi

Mürsel hadis


Cleveland Public Power (also known as CPP) is a publicly owned electricity generation and distribution company in Cleveland, Ohio. It was founded in 1907 by then-Cleveland mayor Tom L. Johnson. Prior to 1983, it was known as Municipal Light (or "Muny Light" for short). CPP does not have sufficient capacity to compete across the entire Greater Cleveland area. Rather, it is intended to create additional capacity and to create a benchmark price in order to prevent price gouging by local private utilities and prevent the private market from controlling the city's electricity supply for municipal services such as streetlights and buildings. CPP also provides power to Cleveland Browns Stadium.

In December 1978, Mayor Dennis Kucinich refused to sell the company when a number of banks, which were heavily invested in Muny Light's largest privately owned competitor, the Cleveland Electric Illuminating Company (better known as CEI or The Illuminating Company) refused to roll over the city's debt, as had previously been customary. This was seen as a bad move at the time; unable to pay its debts, the city became the first since the Great Depression to enter default, which cost Kucinich his job in next year's mayoral election. However, Kucinich's decision was later vindicated by both city officials and the U.S. Senate, which found that CEI and the banks had acted improperly.

In December 2006, a new commissioner for CPP, Ivan Henderson, took over the reins from the incumbent James Majer. Under the new commissioner's guidance CPP is poised to take over the streetlight maintenance from CEI.

References

External links
 Cleveland Public Power

Companies based in Cleveland
Municipal electric utilities of the United States
1907 establishments in Ohio

Cleveland Public Power


Florentina Olar-Spânu (născută Spânu, ) este o jucătoare română de fotbal pe postul de atacant. În prezent joacă pentru Fortuna Hjørring în liga daneză Elitedivisionen.

Carieră
A jucat anterior pentru CFF Clujana în prima ligă română, SS Lazio în seria A italiană și pentru clubul cipriot Apollon Limassol.

Este membră a echipei naționale a României din 2001, fiind căpitan al echipei.

Olar-Spânu a semnat împreună cu Laura Rus pentru echipa daneză Fortuna Hjørring în 2013.

Florentina Olar-Spânu este căsătorită. În 2018 a devenit mamă.

Titluri

Club
Clujana
 Campionatul României (7): 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009
 Cupa României (4): 2004, 2005, 2006, 2008
Apollon Limassol
 Campionatul Ciprului (4): 2010, 2011, 2012, 2013
 Cupa Ciprului (4): 2010, 2011, 2012, 2013
Fortuna Hjørring
 Campionatul Danemarcei (3): 2014, 2016, 2018
 Cupa Danemarcei (2): 2016, 2019
FC Nordsjælland
 Cupa Danemarcei (2): 2020, 2022

Individual
 Fotbalista română a anului: 2015
 Fotbalista anului în Danemarca: 2016

Referințe

Legături externe

 FLORENTINA OLAR-SPÂNU, FEMEIA FANTASTICĂ DIN NAȚIONALA ROMÂNIEI la fotbalfemininromania.ro

Nașteri în 1985
Nașteri pe 6 august
Sportivi români în viață
Fotbaliste române
Constănțeni

Florentina Olar-Spânu


RFA Wave Laird (A119) was an  Wave-class fleet support tanker of the Royal Fleet Auxiliary. She was built in 1946 as Empire Dunbar by Sir J Laing & Sons Ltd, Sunderland, Co Durham for the Ministry of Transport and completed at Wave Laird. She served until 1961 when she was laid up at HMNB Devonport. Wave Laird was scrapped in 1970 in Spain.

Description
The ship was built in 1946 by Sir J Laing & Sons Ltd, Sunderland. She was yard number 767.
The ship was  long overall ( between perpendiculars), with a beam of . She had a draught of , and a depth of . She was assessed as , . Fully loaded, she displaced 16,650 tons.

The ship was propelled by two Metrovick-type double reduction geared steam turbines, which were fed by three drum boilers. . The turbines were built by Richardsons Westgarth Ltd. They drove a single screw propeller, and could propel the ship at .

History
Empire Dunbar  was built by Sir J Laing & Sons Ltd, Sunderland for the Ministry of Transport. She was launched on 3 April 1946 and completed on 30 September 1946 as RFA Wave Laird for the Royal Fleet Auxiliary. Her port of registry was London. She was allocated the United Kingdom Official Number 180967 and the Pennant number X129. This was later changed to A119.

Wave Laird suffered a number of problems shortly after entering service. In October 1946, her steering gear failed on a voyage from Sunderland to the Tyne and she was towed into port. In December 1946, boiler problems delayed her departure from Portland, Dorset for Trinidad. On 17 March 1947, boiler problems left her adrift in gale-force winds  off the Tasker Rock, Ireland. Assistance was requested as the ship suffered heavy damage, which had to be repaired before her cargo was able to be discharged at Old Kilpatrick.
On 10 November 1949, Wave Laird was on a voyage from Abadan, Iran to Malta when she was caught in a storm. A deckhand sustained fatal injuries. He was buried at Kalkara Naval Cemetery in Malta. The funeral was attended by officers and crew from ,  and Wave Laird and the Secretary of the Malta Branch of the National Union of Seamen.

Wave Laird was on active service in Korea from 25 June 1950 to 27 July 1953. She was awarded a battle honour. On 19 July 1951, she was involved in a collision with the Royal Interocean Line's ocean liner  off Singapore. In January 1954, Wave Laird was one of the naval vessels supporting the Royal Yacht  in Australia. On 31 October 1956, Wave Laird was one of 35 Royal Fleet Auxiliary ships deployed as part of Operation Musketeer. From 16–29 September 1960, she was deployed off Iceland in support of the Royal Navy, which was caught up in the Cod Wars. Wave Laird was featured on a postcard produced by Valentine's, Dundee. The card showed Wave Laird refuelling  at sea.

Wave Laird was laid up in reserve at HMNB Devonport in 1961. She was advertised for sale by tender in November 1969 "as lying at HMNB Devonport". She departed from Devonport under tow on 26 January 1970, bound for Gibraltar, from where she departed on 25 February under tow for Gandia, Spain. Wave Laird was scrapped in March 1970 by Hierros Ardes, Gandia.

References

External links
Colour photo of Wave Laird

1946 ships
Ships built on the River Wear
Empire ships
Steamships of the United Kingdom
Wave-class oilers
Tankers of the Royal Fleet Auxiliary
Maritime incidents in 1947
Maritime incidents in 1951

RFA Wave Laird


Furuyama Komao (Japanisch 古山 高麗雄; * 6. August 1920 Sinŭiju in der Provinz P'yŏngan-pukto (Nordkorea); † 14. März 2002 Sagamihara, Präfektur Kanagawa) war ein japanischer Schriftsteller und Essayist.

Leben und Wirken
Furuyama Komao wurde 1920 im damals zu Japan gehörenden Korea geboren. Er besuchte in Japan die 2. Oberschule alter Art in Sendai, schied aber unter Protest gegen die promilitärische Aura aus. Im Zweiten Weltkrieg diente er in Indochina und kam 1946 in ein französisches Kriegsgefangenenlager in Saigon. 1947 kehrte er nach Japan zurück und schrieb dort für verschiedene Zeitungen.

Erst 1969 debütierte er als Schriftsteller mit dem erfolgreichen Roman Pureō 8 no yoake (プレオー8の夜明け) – etwa "Morgendämmerung im Préau huit [Lagerbaracke 8]", in dem er seine Erlebnisse als Kriegsgefangener darstellte. Für das Werk wurde er 1970 mit dem Akutagawa-Preis ausgezeichnet. Für Semi no tsuioku (セミの追憶) – "Erinnerung an die Zikaden" erhielt er 1994 den Kawabata-Yasunari-Literaturpreis.

2000 wurde ihm für die drei Werke mit Kriegserlebnissen "Shinsakusen" (断作戦) – "Entschiedenen Strategie", "Ryūryō kaisen" (龍陵会戦) – "Schlacht um Longling" und (フーコン戦) – "Krieg im Hukawng-Tal" der Kikuchi-Kan-Preis verliehen.

Anmerkungen

Quellen

The Japanese Literature Home Page: Archives 2002 –… Death of Furuyama Komao (March 14, 2002)
La Littérature Japonaise - Furuyama Komao
 S. Noma (Hrsg.): Furuyama Komao. In: Japan. An Illustrated Encyclopedia. Kodansha, 1993. ISBN 4-06-205938-X, S. 433.

Autor
Roman, Epik
Literatur (Japanisch)
Literatur (20. Jahrhundert)
Japaner
Geboren 1920
Gestorben 2002
Mann

Furuyama Komao