Lynetteholmen er en planlagt kunstig halvø i København. Øen skal ligge i forlængelse af Refshaleøen, og etableres af By & Havn. Ved øens færdiggørelse i år 2070 skal der være plads til 35.000 beboere. Halvøen har desuden til formål at sikre København mod stigende vandstand.

Kritikere af projektet har peget på halvøens indvirken på natur- og dyrelivet i Østersøen. Derudover er det estimeret, at transporten af de ca. 40 millioner kubikmeter jord til halvøens fundament kan føre op imod 2,5 millioner lastbiler gennem København de næste 50 år .

Præsentationen og politisk opbakning
Projektet blev fremlagt af statsminister Lars Løkke Rasmussen, transport-, bygnings- og boligminister Ole Birk Olesen, erhvervsminister Rasmus Jarlov og Københavns overborgmester Frank Jensen på et pressemøde i Statsministeriet den 5. oktober 2018. Kort efter præsentationen af principaftalen tilsluttede et bredt flertal i folketinget (V, LA, K, S, DF, RV og SF) sig aftalen. Den 22. november tilslutter et flertal i borgerrepræsentationen sig også aftalen (V, LA, K, S, DF, RV, SF og ALT).

Hvad er formålet?
På pressenmødet blev der præsenteret tre problemstilinger, som projektet skulle forsøge at løse med sin tilblivelse. 1. Boligmanglen i København. 2. Den trafikale gennemstrømning i gennem byen. 3. Klimasikring af København mod stormfloder. (Det her valgt at inkludere jorddeponering, som en af en problemstillingerne som Lynetteholmen skal forsøge at løse.)

 Boligmanglen i København: Ved etableringen af Lynetteholmen vil der ifølge planen være 35.000 beboere og et tilsvarende antal af arbejdspladser. Der vil helt konkret være tale om 20.000 boliger med samlet plads til 35.000 beboere, hvor 25 % af disse så vil være almene boliger.
 Trafikal gennemstrømning: En etablering af en havnetunnel fra henholdsvis enten Amagermotovejen eller Øresundsmotorvejen til nord for København, for at mindske den trafikale gennemstrømning særligt ved Kgs. Nytorv. Der vil derudover også blive etableret en metroforbindelse ud til øen, for at forbinde den til resten af byen, samt være med til at finansiere projekt i kraft af billetsalg.
 Stormflodssikring af København: Etablering af Lynetteholmen vil derudover også fungere som en stormflodssikring af København særligt fra Nord.
 Jorddeponering: Lynetteholmen vil primært blive etableret med jord fra byggeprojekt i København og Københavns omegn.

Kritik af løsningen af problemstillingerne
Miljø- og klimaorganisationen NOAH, har især været kritisk over de problemstillinger som projektet mener det vil løse. De udarbejde selv en rapport på baggrund af VVM undersøgelsen, hvor de stærkt kritiske overfor især de 4 punkter, der blev fremlagt på det første pressemøde.

 Boligmanglen i København:

Reaktioner

Klimabevægelsen anlagde retssag mod projektet, men frafaldt dog krav om byggestop. Flere kommuner syd for København udtalte sig kritisk om dumpningen af gytje midt i Køge Bugt, ligeså gjorde den svenske miljøminister. Dumpning blev aflyst i 2022.

Finansiering af Lynetteholmen
"Ja altså – ca. 0 kr. Det koster noget at sætte de metalplader rundt om øen, som man kalder spunsning. Til gengæld modtager man penge for at tage imod jord, altså for at byggeprojekter kan komme af med jord, så får man penge af dem. Og det regner man med går stort set lige op. Så man får en gratis ø, som man så kan sælge grunde til bagefter, og det er salget af de grunde, der skal finansiere jo især havnetunnelen." Projektet bliver originalt præsenteret som et projekt, som ville kunne finansierer sig selv.  Dette er dog blevet slået tvivl om fra bl.a. interne rapporter, som blev holdt mørklagt for folketinget inden de skulle stemme om anlæggelsesloven. "Det er meget imponerende, at de (Lars Løkke Rasmussen og Ole Birk Olesen, red.) kan sige, at indtægter og udgifter går op. Det er ikke sådan, at de siger noget forkert, da der er en chance for, at det kan betale sig selv. Jeg vurderer bare, at den ikke er særlig stor." Sådan sagde Lektor på CBS Ismir Mulalic, om præsentationen og den fortolkning der havde været af de beregninger på projektet, han selv havde været med til at udarbejde. Den rapport blev tilbageholdt selv efter medlemmer fra Enhedslisten søgte indsigt i rapporten d.17 marts 2021. De blev afvist i et svar fra Transportminister Benny Engelbrecht d.12. april,  med begrundelsen af at den var fortrolig. Først efter Enhedslisten gør opmærksom på, at det potentielt kunne være ulovligt, at tilbageholde sådanne rapporter, får de indsigt d. 17. maj 2021 den rapport de får indsigt i, er dog stærkt censureret og centrale passager om finansieringen mangler.

Den lovgivende process

Anlæg
Anlæggelsen ventes at koste 4,2 mia kr.
Der skal være plads til 35.000 beboere og på længere sigt lige så mange arbejdspladser, og øen skal også sikre København mod stigende vandstand.

En bombe fra 2. Verdenskrig blev fundet på stedet og sprængt.

Lynetteholmen skal bygges fra jord, der er i overskud fra andre projekter. Byggeriet er planlagt til at kunne påbegyndes fra omkring år 2035. Bydelen vil være fuldt udbygget omkring år 2070.

Ny infrastruktur
I forbindelse med bygningen skal der etableres en østlig ringvej fra Nordhavnen til motorvejen på Amager samt en metrobetjening af området. Forundersøgelsen af ringvejen er pr. 2018 i gang.

Kilder

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Københavns Kommune
Refshaleøen

Lynetteholmen


John Pombe Magufuli (født 29. oktober 1959 i Chato i Tanganyikaterritoriet, død 17. marts 2021) var en tanzaniansk lærer og politiker, der i 2015 blev landets femte præsident.

Han blev indvalgt Tanzanias nationalforsamling i 1995 og stillede op til præsidentvalget i 2015 for regeringspartiet Chama cha Mapinduzi (CCM). Han vandt med 58 % af stemmerne og blev indsat som præsident den 5. november 2015.

I 2020 blev han heftigt kritiseret for at undervurdere coronaviruspandemien.

Referencer

Eksterne henvisninger

Tanzanias præsidenter

John Magufuli


اورتوفوتو هي صورة جوية تم تصحيحها هندسيا وجغرافيا (أي صورة متعامدة) بحيث نسب الصورة تكون موحدة ويمكن اعتبارها مثل الخريطة. وخلافا عن الصورة جوية، يمكن استخدام الاورتوفوتو لقياس المسافات الحقيقية.

مراجع

استشعار عن بعد
الخرائطية
مساحة تصويرية
هندسة معمارية

اورتوفوتو


Day of Days er et livealbum fra den skotske keltiske rockband Runrig fra 2004. Koncerten, der blev afholdt på Stirling Castle, fejrede gruppens 30-års jubilæum efter at være dannet i 1973.

Spor
 "Going Home" - 1:49
 "Hearthammer" - 5:09
 "Protect and Survive" - 5:07
 "Big Sky" - 7:41
 "Hearts of Olden Glory" - 4:57
 "Sìol Ghoraidh" (The Genealogy of Goraidh) - 5:53
 "Proterra" - 5:26
 "Running to the Light" - 5:02
 "The Stamping Ground" - 5:49
 "Maymorning" - 10:41
 "Faileas air an Àirigh" (Shadow on the Shieling) - 4:41
 "Book of Golden Stories" - 3:37
 "Day of Days" - 3:18
 "All the Miles" - 3:43
 "A Rèiteach" (The Betrothal) - 4:30

Referencer

Eksterne henvisninger
Day of Days  på Discogs

Runrig-livealbum
Livealbum fra 2004

Day of Days (Runrig-album)


Mathilde Johansson (n. Gotemburgo, Suecia; 28 de abril de 1985) es una jugadora profesional de tenis de origen sueco pero de nacionalidad francesa.

Hizo su debut en un Grand Slam, en el Roland Garros 2005 ante Svetlana Kuznetsova perdiendo por un doble 6-1.

En 2011, Johansson llegó a su primera final de un torneo WTA en Bogotá ante Lourdes Domínguez.

En 2016, Johansson decidió retirarse después de la fase de clasificación de sencillos del Abierto de Francia, donde perdió en la segunda ronda contra Ivana Jorović.

Biografía

Su padre se llama Pedro y es pintor y escritor, su madre se llama Christine y es maestra, tiene una hermana llamada Naya que está en la universidad. Comenzó a jugar al tenis a los 7 años por sus padres en el club local. Mathilde habla francés, inglés y sueco. Su libro favorito es Le Petit Prince, su comida favorita es la japonesa. Disfruta de las películas e ir de compras. Sus ciudades preferidas para visitar son París y Nueva York.

Títulos WTA

Individual (0)

Finalista (2)

Títulos ITF

Individuales

Enlaces externos
Perfil WTA (en inglés)

Tenistas femeninas de Francia
Nacidos en Gotemburgo

Mathilde Johansson


Spodomancy (also known as tephramancy and tephromancy) is a form of divination by examining cinders, soot, or ashes (), particularly although not exclusively from a ritual sacrifice. Spodomancy has been practiced by numerous cultures, ancient and modern, across the globe. While many practitioners (particularly in Europe) have performed the ritual as part of a formal system of paranormal, religious, or ceremonial magic, many have done so as part of mere folkloric practice or superstition.

Similar practices
Spodomancy includes at least two and possibly three other divination practices and rituals involving cinders or ashes. These are:
Cineromancy/Ceneromancy—Divination involving the ashes of a specifically sacrificial or ritual fire. This ritual calls for the removal of any unburned wood or coals, and interpreting the mounds, ridges, valleys, and other imperfections in the surface. Special attention was paid to intersections of these elements, or where they dead-ended.
Libanomancy—Divination by studying the burning of incense, or the patterns made by incense smoke or ash.
Xylomancy—Divination by observing the shape of wood in one's path, or the appearance wood takes while burning. Most sources places xylomancy under pyromancy (divination by observing flame, coals, or embers or by burning ritual items such as coal, laurel leaves, or salt). But one source claims that spodomancy includes xylomancy.

Spodomancy is distinguishable from capnomancy, which is divination by observing smoke, and pyromancy (and its many subsidiary rituals), which is divination by observing burning things or coals (but not their ash or cinders).

Possible differences between tephramancy and tephromancy
Not all sources agree that tephramancy and tephromancy are synonyms. Some sources claim that tephramancy uses only the ash of tree bark, while tephromancy may use the ashes of any sacrifice. Other sources claim, however, that tephramancy utilized only the ashes of human sacrificial victims.

The rite, history, and global practice of spodomancy
Spodomancy is an ancient and globally widespread divination practice. The ancient Greek playwright Aeschylus (525 BC–456 BC) noted that ashes falling from a fireplace could be divined for portents. A word, phrase, name, or question would be written in the ashes with a finger or stick.  The individual would wait for a breeze to disturb the ashes, which would form new letters or omens and provide an answer. Not everyone could practice the art. The gift of prophecy was believed to run in some Greek families, and only they were allowed to seek divination from the ashes left by fires on sacrificial altars. In Ancient Thebes, the altar dedicated to Apollo was known as "Apollo of the Ashes" not only because the altar itself was composed of the ashes of human sacrificial victims but because ashes blowing off the altar could be divined for their portents. The Etruscans of the Italian peninsula, whose civilization existed from 1200 BC to 550 BC, also practiced spodomancy in a fashion similar to the Greeks. Romani folklore says ashes can be cast onto the floor. Smooth, uniform ashes are a good omen, while a pile (or piles) of ashes indicate bad fortune. During the Qin (221 BC–206 BC) and Han (206 BCE–220 CE) dynasties in China, a form of spodomancy was used in which the bones of sacrificial animals were raked out of fires and the marks in the ashes and cracks in the bones interpreted for their portents. Several Native American tribes believed that they could divine the future of a newborn or a friend who had left on a journey by looking in the marks and lines left in the ashes of a fire the next morning. From the 16th century to mid 19th century, unmarried English people would draw lines in smooth ashes. The ashes were an indication of a future spouse if two unmarried people sat on the same line. In Kent, this custom was used on Valentine's Day to divine who one should court. Peruvians in the late 19th century would spread ashes on the floor the night after a funeral. The next morning, footprints and other marks in the ashes would indicate what kind of animal the dead person's soul had migrated into and the direction in which that animal might be found. Among the Loma people of western Africa, spodomancy is still (as of the late 20th century) used to divine the sex of a child before birth. Chinese people in Taiwan still use the ends of sedan chair poles to mark incense ash on altars, and then interpret the marks for divine communication.

The Greco-Etruscan form of the practice seems to be the most common in Europe, historically. But the rites of the practice varied widely even into the early Renaissance. In The Works of Rabelais, Book III (published in 1693), Sir Thomas Urquhart claimed that the ashes and soot must be allowed to rise naturally from the fire. The ashes were interpreted as they rose. Ashes which dispersed quickly were a positive sign, but ashes which hung in the air were not. Another tradition indicates that spodomancy may also be practiced by writing a question or message on a piece of paper and then burning it.  The burned ashes and soot of the burned message were then examined for omens and interpretation. In Slavonia, only women were permitted to practice spodomancy. A woman would scratch in the ashes. An even number of scratches meant a positive outcome, while an odd number meant bad luck. In Poland, too, only women could practice the art. Ashes would be spread around the bed of a sick person, and the signs which appeared in the ashes were interpreted to indicate whether the person would become healthy again or not. The practice of spodomancy continues to evolve even today. For example, modern Wiccans argue that the fire used by the spodomancer must be a sacred one.

Some spodomantic rituals require the use of a certain writing surface. Most of the rituals outlined above indicate the use of the hearth, floor, or exterior ground as the place to spread ashes. But some examples of spodomancy call for the use of other types of surfaces. Consider the use of bone: Divination techniques closely related to spodomancy include osteomancy (divination using bones, particularly that practice which heats them to produce cracks which are portentious), plastromancy (divination using turtle plastrons), scapulimancy (divination using the shoulder blade; the Scottish term is slinneanachd), and sternomancy (divination using the sternum). However, in these practices, fire is used to cause cracks to appear in the bone. Ash may or may not be used to fill in these cracks, making them more visible.  This is not spodomancy, however, as the cracks (not the ash itself) are being read.  In Mongolia, however, a divinatory ritual exists in which scapulimancy and spodomancy are combined: A smooth layer of ashes is spread on the shoulder blade of a cow, sheep, or ox, and a lama is divinely inspired to make calculations in the ash which indicate answers to questions or the future. Bone is not the only alternative surface used. Some ancient Greek rituals of spodomancy required that the ashes be spread on a plank of wood rather than the floor.

In the Celtic pagan tradition, spodomancy did not necessarily require the reading of ashes themselves. The filidh were a class of poet-judge-seers who functioned as keepers of mythology and knowledge, historians, lawyers, arbitrators, linguistic experts, and more. One branch of the filidh was expert solely in divination and dreams, and it was commonly believed that simply sleeping next to the ashes of an animal burned in a sacrificial fire could lead to knowledge about the future.

Historical and modern writers consider spodomancy one of the least-familiar methods of divination. Nonetheless, it was common enough in Spain in the late 16th century so that Archbishop of Seville and Grand Inquisitor Alonso Manrique de Lara had to openly ban the practice. It also seems to have been widely practiced in northwestern Germany around the same time.

Spodomancy and festivals
According to one account of the Celtic pagan tradition of the festival of Imbolc, cold ashes from the fireplace should be spread on the hearth. In the morning, markings in the ash will indicate that the goddess Brigid has visited the home and has blessed the people living there. If no markings are found, the body of a rooster must be buried at the confluence of three streams and incense burned on the fire the next evening.

An English tradition of the 19th century ("riddling the ashes") involved spodomancy on St. Mark's Eve (April 24). Ashes would be left on the hearth on St. Mark's Eve, and examined the next day. Folklore said that the footprint of anyone who was to die in the coming year would be left in the ashes. On the Isle of Man, a similar tradition was observed, although a death would occur only if the footprint pointed inward (an outward-pointing imprint would mean a birth). Another Manx tradition has it that riddling the ashes on St. Mark's Eve or Halloween will allow the spirit-imprint of one's future husband to appear in the ashes the next morning. Elsewhere in Europe, the riddling of the ashes to learn of births and deaths was observed on Halloween or New Year's Eve.

Modern Wiccans advocate practicing spodomancy on Lammas or Lughnasadh (August 1). Ashes from a bonfire or even a simple barbecue grill can be spread on the ground, and any symbols or images in the ashes interpreted. Shapes in the ashes have a wide variety of meaning.

Footnotes

Bibliography
Amber K. and Azrael Arynn K. Candlemas: Feast of Flames. St. Paul, Minn.: Llewellyn Espanol, 2001.
Bodin, Jean. On the Demon-Mania of Witches. Randy A. Scott, trans. Toronto: Victoria University Centre for Reformation and Renaissance Studies, 1995.
Browne, Sylvia and Harrison, Lindsay. The Truth About Psychics: What's Real, What's Not, and How to Tell the Difference. New York: Simon and Schuster, 2009.
Buckland, Raymond. The Fortune-Telling Book: The Encyclopedia of Divination and Soothsaying. Detroit, Mich.: Visible Ink, 2004.
Del Rio, Martín Anton. Investigations Into Magic. P.G. Maxwell-Stuart, trans. Reprint ed. Manchester, U.K.: Manchester University Press, 2000.
Cameron, Euan. Enchanted Europe: Superstition, Reason, and Religion, 1250-1750. New York: Oxford Univiversity Press, 2010.
Detienne, Marcel. The Writing of Orpheus: Greek Myth in Cultural Contact. Baltimore, Md.: Johns Hopkins University Press, 2003.
Dunwich, Gerina. Candlelight Spells: The Modern Witch's Book of Spellcasting, Feasting, and Healing. Secaucus, N.J.: Citadel Press, 1988.
Ellison, Robert Lee. The Solitary Druid: Walking the Path of Wisdom and Spirit. New York: Kensington Publishing Corp., 2005.
Emerson, Ellen Russell. Indian Myths or, Legends, Traditions, and Symbols of the Aborigines of America Compared With Those of Other Countries, Including Hindostan, Egypt, Persia, Assyria, and China. Boston: J.R. Osgood and Company, 1884.
Fairbanks, Arthur. A Handbook of Greek Religion. New York: American Book Co., 1910.
Fox, Adam. Oral and Literate Culture in England, 1500-1700. Oxford, U.K.: Oxford University Press, 2000.
Franklin, Anna and Mason, Paul. Lammas: Celebrating Fruits of the First Harvest. St. Paul, Minn.: Llewellyn Publications, 2001.
Hastings, James; Selbie, John Alexander; and Gray, Louis Herbert. Encyclopedia of Religion and Ethics. Edinburgh, Scotland: T&T Clark, 1908.
Højbjerg, Christian. Resisting State Iconoclasm Among the Loma of Guinea. Durham, N.C.: Carolina Academic Press, 2007.
Hyer, Paul and Jagchid, Sechin. A Mongolian Living Buddha: Biography of the Kanjurwa Khutughtu. Albany, N.Y.: SUNY Press, 1983.
Lea, Henry Charles. Materials Toward a History of Witchcraft. Reprint ed. New York: T. Yoseloff, 1939.
Maberry, Jonathan and Kramer, David F. The Cryptopedia: A Dictionary of the Weird, Strange and Downright Bizarre. New York: Citadel, 2007.
Madame Juno. The Gypsy Queen Dream Book and Fortune Teller. San Francisco: Obscure Press, 2005.
McCoy, Edain. Advanced Witchcraft: Go Deeper, Reach Further, Fly Higher. St. Paul, Minn.: Llewellyn, 2004.
Mountain, Harry. The Celtic Encyclopedia. Parkland, Fla.: Upublish.com, 1998.
Pepper, Elizabeth and Wilcock, John. Magical and Mystical Sites: Europe and the British Isles. Grand Rapids, Mich.: Phanes Press, 2000.
Pickover, Clifford A. Dreaming the Future: The Fantastic Story of Prediction. Amherst, N.Y.: Prometheus Books, 2001.
Radford, Edwin; Hole, Christina; and Radford, M.A. The Encyclopedia of Superstitions. Reprint ed. New York: Barnes & Noble, 1996.
Rhys, John. Celtic Folklore: Welsh and Manx. Reprint ed. Honolulu: University Press of the Pacific, 2004.
Robertson, John G. Robertson's Words for a Modern Age: A Cross Reference of Latin and Greek Combining Elements.  Eugene, Ore.: Senior Scribe Publications, 1991.
Robinson, John. Archaeologia Graeca, or, The Antiquities of Greece. London: R. Phillips, 1807.
Soane, George, New Curiosities of Literature and Book of the Months. London: E. Churton, 1849.
Spence, Lewis. An Encyclopaedia of Occultism. New York: Dodd, Mead, 1920.
Stafford, Charles. The Roads of Chinese Childhood: Learning and Identification in Angang. Cambridge, England: Cambridge University Press, 1995.
Thorndike, Lynn. History of Magic and Experimental Science. Reprint ed. Whitefish, Mont.: Kessinger, 1992.
Tuitéan, Paul and Daniels, Estelle. Essential Wicca. Freedom, Calif.: Crossing Press, 2001.
Twitchett, Denis Crispin and Fairbank, John King. The Cambridge History of China: The Ch'in and Han Empires 221 B.C.-A.D. 220. New York: Cambridge University Press, 1986.
Waite, Arthur Edward. A Manual of Cartomancy and Occult Divination. Reprint ed. Whitefish, Mont.: Kessinger, 1995.
Wright, Elizabeth Mary. Rustic Speech and Folk-Lore.  New York: H. Milford, 1913.
Zell-Ravenheart, Oberon and Zell-Ravenheart, Morning Glory. Creating Circles and Ceremonies: Rituals for All Seasons and Reasons. Franklin Lakes, N.J.: New Page Books, 2006.

Divination

Spodomancy


Halil İbrahim Ergün veya bilinen adıyla Halil Ergün (d. 8 Eylül 1946, Bursa), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.

Hayatı
8 Eylül 1946 tarihinde Bursa'nın İznik ilçesinde doğdu. İlk ve ortaokulu İznik'te okudu. İstanbul Haydarpaşa Lisesi ve Bursa Atatürk Lisesinde okuduktan sonra Pertevniyal Lisesi'nden mezun oldu. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde okudu. Halk Oyuncuları'nda Teneke adlı oyunla profesyonel oldu. Vasıf Öngören, Mustafa Alabora ve Erdoğan Akduman ile Ankara Birlik Tiyatrosu'nu kurdu.

1994 Yerel seçimlerinde SHP adına Beyoğlu'ndan, 1999 Yerel seçimleri de yine Beyoğlu'ndan CHP adına başkan adayı olmuş ancak seçilememiştir.

Son olarak, 2006 yılından 2010'a kadar Kanal D'de yayımlanan Yaprak Dökümü adlı dizide Emekli Kaymakam "Ali Rıza Tekin" karakterini canlandırmıştır.

İstanbul'da yaşamaktadır.

Tiyatro oyunları

ABS (Sanat, Tiyatro, Animasyon ve Organizasyon)
"Asiya Nasıl Kurtulur"
"Adam adamdır"
"Salozun Mavalı"
"Yarın Cumartesi
"Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz"

Bursa Oda Tiyatrosu
"Yaşadığımız Devir"
"Kapılar"

Halk Sahnesi
"Teneke"
"Pir Sultan"
"Devri Süleyman"
"Komisyon"

SBF Tiyatro Kulübü
"Barış"
"Kuralla Kuraldışı"
"Santrafor Gün Doğmadan Asıldı"

Filmografisi

Ödülleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

Diziler.com'da Halil Ergün

1946 doğumlular
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk erkek dizi oyuncuları
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Altın Kelebek Ödülü sahipleri
Altın Portakal Ödülü sahibi oyuncular
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler
İznik doğumlular
Bursa doğumlu oyuncular
Yaşayan insanlar
Türk sosyalistler
Türk sosyal demokratlar

Halil Ergün


An oil rig is any kind of apparatus constructed for oil drilling.

Kinds of oil rig include:
 Drilling rig, an apparatus for on-land oil drilling
 Drillship, a floating apparatus for offshore oil drilling
 Oil platform, an apparatus for offshore oil drilling
 Oil well, a boring from which oil is extracted

Petroleum engineering

Oil rig


تجزئة مجموعة M هي مجموعة من أجزاء M، غير فارغة وغير متقاطعة، تغطي M كليا.

التعريف
لتكن M مجموعة ما. J مجموعة من أجزاء M . نقول أن J تجزئة ل M إذا كان :

 كل عنصر من J مجموعة غير فارغة.
 اتحاد عناصر J يساوي M
 عناصر J مجموعات منفصلة (غير متقاطعة) مثنى مثنى.

عناصر J تسمى أجزاء التجزئة.

أمثلة

 M مجموعة ما. { J = { M  تجزئة ل M.
 المجموعة { M = {1, 2, 3 لها 5 تجزئات :

- { {1, 2, 3} },

- { {1, 2}, {3} },

- { {1, 3}, {2} },

- { {1}, {2, 3} },

- { {1}, {2}, {3} }

 { {}, {1,3}, {2} } ليست تجزئة لأنها تضم مجموعة فارغة، * { {1, 2}, {2, 3} } ليست تجزئة لأن العناصر {1, 2} و{2, 3} متقاطعة,
 { {1}, {2} } ليست تجزئة لأن العناصر لا تغطي M كليا.

التجزئات وعلاقات التكافؤ

علاقة الترتيب على تجزئات مجموعة

M مجموعة ما.  J وI تجزئتين لM.

نقول أن  J أدق من I ونكتب  J < I إذا كان كل عنصر من J جزء من أحد عناصرI.

 <  تعرف علاقة ترتيب جزئية على مجموعة تجزئات M.

مثال { {1}, {2}, {3} }= J  أدق من { {1}, {2, 3} }= I.

عدد تجزئات مجموعة منتهية

يسمى عدد بيل Bn، عدد تجزءات مجموعة منتهية من n عنصر.

مثال : B0 = 1, B0 = 1, B2 = 2, B3 = 5, B4 = 15, B5 = 52, B6 = 203

الدالة الأسية المولدة للمتتالية Bn هي:

.

كما تحقق Bn علاقة الترجع التالية

انظر أيضا
 عدد بيل،
 علاقة تكافؤ,

مراجع

توافقيات
مفاهيم أساسية في نظرية المجموعات

تجزئة مجموعة


Gold Dust ist ein Lied des britischen Musikproduzenten DJ Fresh. Es wurde erstmals am 16. August 2008 instrumental veröffentlicht. Am 1. August 2010 erschien eine Version mit Ce'Cile als Sängerin. Der Song hielt sich einige Wochen in den offiziellen Charts. Die Single wurde als vierte von DJ Freshs Album Kryptonite veröffentlicht. Vom Lied gab es einige Remixe wie der Flux Pavilion Remix, dessen Stil hauptsächlich Dubstep ist. Zwei Jahre später nahm DJ Fresh das Lied für sein Album Nextlevelism erneut auf, diesmal mit Unterstützung von Ms. Dynamite. Diese Version wurde erneut als Single veröffentlicht und kam auf Platz 22 der britischen Charts.

Musikvideo
Im Musikvideo sieht man die Artistengruppe Jumpers in Command, die auch Meister vom Double Dutch wurden, wie auch schon im Musikvideo zu Louder, auf einem Basketballplatz, wie sie Stunts und Tricks machen. Dies tun sie hauptsächlich mit einem Springseil.

Rezeption
Das Album bekam meistens positive Kritik.

Fraser McAlpine von BBC meinte:

und vergab .

Quellen

Lied 2008
Dubstep-Song

Gold Dust


Nathan Donald Diaz (født 16. april 1985 i Stockton, Californien i USA), er en amerikansk MMA-udøver som konkurrer i i organisationen Ultimate Fighting Championship. Han har også konkurreret i World Extreme Cagefighting, Pancrase og Strikeforce. Diaz vandt den femte sæson af The Ultimate Fighter. Diaz har sort bælte i Brasiliansk Jiu-jitsu.
Han har en storebror, Nick Diaz, som også er fremgangrig indenfor sporten.

han har bemærkelsesværdige sejre over store navne som Conor McGregor, Donald Cerrone, Gray Maynard og Takanori Gomi. Diaz er også lige med Joe Lauzon i forhold til flest UFC-bonus-priser, med 15 i alt. Nate Diaz, sammen Conor McGregor, har rekorden for den højeste UFC Pay Per View købsrate nogensinde med UFC 202.

Baggrund
Diaz blev født og opvoksede i Stockton, Californien. Han er af engelsk og mexicansk afstamning. Han gik på Tokay High School og i en alder af 11 begyndte han at træne mixed martial arts (MMA) med sin bror Nick.

Karriere
Diaz havde sin professionelle MMA-debut den 21. oktober 2004 mod Alejandro Garcia på WEC 12 og vandt kampen via submission.

Ultimate Fighting Championship

The Ultimate Fighter 5
Han fik de kommende år yderligere 6 kampe inden han i 2007 blev udtaget til 5. sæson af The Ultimate Fighter hvor 16 letvægtere konkurrerede om en kontrakt med organisationen UFC. Diaz vant kontrakten efter sejre mod blandt andre Gray Maynard og Manvel Gamburyan.

Efter ditte fik Diaz yderligere 20 kampe i UFC, med sejre mod blandt andre Takanori Gomi, Donald Cerrone, Gray Maynard oh Michael Johnson. Diaz mødte den daværende letvægtmester Benson Henderson på UFC on Fox 5 i en titelkamp den 8. december 2012 og tabte en ensidig forestilling på dommerstemmerne. 3 uger før kampen havde Diaz underskrevet en 8-kamps-kontrakt med UFC

Diaz mødte Conor McGregor i en kamp i weltervægt den 5. marts 2016 på UFC 196. McGregor skulle have mødt Rafael dos Anjos i en titelkamp i letvægt men Dos Anjos tvunget til at trække sig da han havde brækket foden under træning med mindre end 2 uger tilbage til kampen. Diaz vandt via submission i 2. omgang. Dette gav Diaz sin 9. submissionsejr i UFC, hvilket var næsteflest i ligaen efter Royce Gracie. Begge kæmpere blev belønnet med Fight of the Night-prisen og Diaz fik også Performance of the Night-prisen.

I juni 2016 blev det klart at Diaz og McGregor skulle mødes i en rematch den 20. august 2016 på UFC 202. McGregor vandt kampen via en tæt afgørelse. Opgøret blev endnu engang belønnet med Fight of the Night-prisen.

Privatliv
Diaz's bror Nick Diaz er også en professional MMA-kæmper, der konkurrer i UFC.. Begge Diaz brødre er fortalere for cannabis.. De driver på nuværende tidspunkt en Brasiliansk Jiu-jitsu-skole i Lodi, Californien (Gracie Fighter 209). Han har været veganer siden han var 18 år. Den 20. juni, 2018, blev det offentliggjort at Diaz's kæreste havde født deres datter.

Priser, rekorder og hærder
 Ultimate Fighting Championship
 The Ultimate Fighter 5 vinder
 Fight of the Night (8 gange)
 Knockout of the Night (1 gang)
 Performance of the Night (1 gang)
 Submission of the Night (5 gange)
 Lige med (Joe Lauzon) for flest kamp-bonus-priser i UFC's historie (15)
 MMAJunkie.com
 2016 March Fight of the Month vs. Conor McGregor
 2016 August Fight of the Month vs. Conor McGregor
 Sherdog
 2011 All-Violence First Team
 Wrestling Observer Newsletter
 2016 Feud of the Year vs. Conor McGregor

Referencer

Eksterne henvisninger
 Profil - UFC.com
 Matchresultat - Sherdog.com

MMA-udøvere fra USA
Kampsportsudøvere

Nate Diaz


O Quilombo das Guerreiras foi uma ocupação sem-teto na região portuária do Rio de Janeiro, no Brasil. A habitação coletiva e autogestionária teve início em 2006, quando famílias ocuparam um prédio abandonado da Companhia Docas do Rio Janeiro. A ocupação foi despejada em 2014, no contexto de implementação do projeto de renovação urbana Porto Maravilha.

O Quilombo das Guerreiras integrou a série de ocupações ocorridas na década de 2000 na região central do Rio, ao lado de: Ocupação Chiquinha Gonzaga (2004), Zumbi dos Palmares (2005) e Machado de Assis (2008).

História
A ocupação Quilombo das Guerreiras teve início em 10 outubro de 2006, quando cerca de 60 famílias sem-teto ocuparam um imóvel abandonado pela Companhia Docas do Rio de Janeiro no porto da cidade. Este movimento social foi herdeiro de outros processos de luta por moradia em curso na região central do Rio de Janeiro durante a década de 2000.

Em 26 de fevereiro de 2014, a ocupação foi despejada. Na ocasião, não houve garantia de assentamento das famílias despejadas. Os moradores resistiram à desocupação, exigindo que fossem assentados no Quilombo da Gamboa, espaço então conquistado e prometido pelo governo nas negociações.

Organização interna
Pesquisadores apontaram que a organização coletiva da ocupação Quilombo das Guerreiras buscava constituir um "território dissidente". Em suma, a constituição de um território dissidente produz, por meio de práticas e discursos, questionamentos das políticas habitacionais estatais, bem como de um conjunto de relações sociais pautadas pela heteronomia (contrário de autonomia). Neste sentido, a organização interna da ocupação buscava a autonomia política e social daquela comunidade, constituindo um "autogoverno".

Contexto do despejo
O despejo do Quilombo das Guerreiras ocorreu no contexto da implementação do Porto Maravilha, que gerou uma série de conflitos socioespaciais na década de 2010. O Porto Maravilha foi um projeto de renovação urbana levado à cabo na véspera dos megaeventos esportivos ocorridos na cidade do Rio de Janeiro naquela década: a Copa do Mundo FIFA de 2014 e as Olimpíadas de 2016. Segundo estudiosos, esse projeto de cidade em prol de megaeventos levaram ao despejo da ocupação.

Pesquisadores estudaram a história da ocupação sem-teto a partir das memórias das pessoas moradoras, em sua maioria, negras. Assim, buscaram entender o movimento de ocupação dentro da perspectiva da diáspora africana, elucidando o contexto de organização política e social em prol do direito a moradia. Internamente, a trajetória desse movimento social refletiu a construção de um espaço coletivo de moradia com atividades formativas e emancipatórias de seus moradores. Externamente, essa trajetória foi afetada pela intervenção urbana estatal, cuja construção de espaços desconsiderou a memória e história negra daquela região.

Ocupações
Comunidades intencionais

Ocupação Quilombo das Guerreiras


Pašek ist der Familienname folgender Personen:

 Jan Pašek (Maler) (1891–1960), tschechischer Maler
 Jan Pašek z Vratu († 1533), Prager Bürgermeister 1518 bis 1524

Siehe auch:
 Paschek
 Pasek
 Paszek

Pašek


A 31.ª cúpula da Liga Árabe (oficialmente denominada 31ª Sessão Ordinária do Conselho da Liga dos Estados Árabes) foi realizada em Argel, Argélia de 1 a 2 de novembro de 2022, sendo esta a quarta edição da cimeira sediada pela cidade.

A cimeira contou com a participação de todos os Estados-membros da Liga Árabe, com exceção da Síria que enfrenta um processo de suspensão desde a eclosão da Guerra Civil Síria em 2011. O evento, que seria realizado em 2020 e 2021, foi adiado diversas vezes antes da confirmação de sua realização em novembro de 2022 devido à pandemia de COVID-19. Entretanto, a nova data escolhida para sua realização coincide propositalmente com a data da Revolução Argelina. A cúpula também foi a primeira reunião multilateral desde a normalização de relações de vários países com Israel, causando uma divergência entre as nações árabes, que foram unânimes sobre o estipulado na "Iniciativa Beirute 2002".

O Rei da Arábia Saudita, o Emir do Kuwait, o Rei do Barém, o Presidente do Líbano e o Sultão de Omã não compareceram à cúpula.

Líderes participantes

Convidados

2022 nas relações internacionais
2022 na Argélia
Liga Árabe

31.ª cúpula da Liga Árabe


Suryakant Tripathi "Nirala" (21 February 1897 – 15 October 1961) was an Indian poet, novelist, essayist and story-writer who wrote in Hindi. He was also an artist, who drew many contemporary sketches.

Biography
Tripathi was born on 21 February 1897 in Midnapore in Bengal Presidency into a Kanyakubja Brahmin family. Nirala's father, Pandit Ramsahaya Tripathi, was a government servant and was a tyrannical person. His mother died when he was very young. Nirala was educated in the Bengali medium at Mahishadal Raj High School at Mahishadal, a princely state in Purba Medinipur. Subsequently, he shifted to Lucknow and thence to village Gadhakola of Unnao district, to which his father originally belonged. Growing up, he gained inspiration from personalities like Ramakrishna Paramhansa, Swami Vivekananda, and Rabindranath Tagore.

After his marriage at the age of 20, Nirala learned Hindi at the insistence of his wife, Manohara Devi. Soon, he started writing poems in Hindi, instead of Bengali. After a bad childhood, Nirala had a few good years with his wife. But this phase was short-lived as his wife died when he was 22, and later his daughter (who was a widow) also expired. Nirala lost half of his family, including his wife and daughter, in the 1918 Spanish flu influenza outbreak.

Most of his life was somewhat in the bohemian tradition. He wrote strongly against social injustice and exploitation in society. Since he was more or less a rebel, both in form and content, acceptance did not come easily. What he got in plenty was ridicule and derision. All this may have played a role in making him a victim of schizophrenia in his later life and he was admitted to Central Institute of Psychiatry, Ranchi.

Work
Many of Nirala's poems were translated by David Rubin, and are available in the collections, A Season on the Earth: Selected Poems of Nirala (Columbia University Press, 1977), The Return of Sarasvati: Four Hindi Poets (Oxford University Press, 1993), and Of Love and War: A Chayavad Anthology (Oxford University Press, 2005). Nirala : Aatmhanta Astha was a critical analysis of his works written by Doodhnath Singh.

Legacy
Today, a park, Nirala Uddyan, an auditorium, Nirala Prekshagrah, and a degree college, Mahapran Nirala Degree College, in the Unnao District are named after him.

In popular culture
The Films Division of India produced a short documentary film on his life, titled Suryakant Tripathi Nirala, directed by Rajiv Kumar. It covers his works and achievements.

Reception

Works

Poetry

 Ram Ki Shakti Puja (राम की शक्ति पूजा)
 Dhwani (ध्वनि)
 Apara (अपरा)
 Saroj Smriti (सरोज स्मृति)
 Parimal (परिमल)
 Priyatam (प्रियतम)
 Anaamika (अनामिका, 1938)
 Geetika (गीतिका)
 Kukurmutta (कुकुरमुत्ता, 1941)
 Adima (अणिमा)
 Bela (बेला)
 Naye Patte (नये पत्ते)
 Archana (अर्चना)
 Geet Gunj (गीतगुंज)
 Aradhana (आराधना)
 Tulsidas (तुलसीदास, 1938)
 Janmabhumi (जन्मभूमि)
 Jago Phir Ek Bar (जागो फिर एक बार)
 Bhikshuk (भिक्षुक)
 Todti Patthar (तोड़ती पत्थर)

Novels
 Apsara (अप्सरा)
 Alka (अलका)
 Prabhavati (प्रभावती)
 Nirupama (निरुपमा)
 Chameli (चमेली)
 Choti ki Pakad (चोटी की पकड़)
 Indulekha (इन्दुलेखा)
 Kale Karname (काले कारनामे)

Collections of stories
 Chhaturi Chamar (चतुरी चमार)
 Sukul ki Biwi (सुकुल की बीवी, 1941)
 Sakhi (साखी)
 Lily (लिली)
 Devi (देवी)

Essay-collections
 Prabandha-Parichaya (प्रबंध परिचय)
 Bangbhasha ka Uchcharan (बंगभाषा का उच्चारण)
 Ravindra-Kavita-Kannan (रवीन्द्र-कविता-कानन)
 Prabandh-Padya (प्रबंध पद्य)
 Prabandh-Pratima (प्रबंध प्रतिमा)
 Chabuk (चाबुक)
 Chayan (चयन)
 Sangraha (संग्रह)

Prose
 Kullibhat (कुल्लीभाट)
 Billesur Bakriha (बिल्लेसुर बकरिहा)

Translations

 Anand Math (आनन्दमठ)
 Vish-Vriksh (विष वृक्ष)
 Krishnakant ka Vil (कृष्णकांत का विल)
 Kapal Kundala (कपाल कुण्डला)
 Durgesh Nandini (दुर्गेश नन्दिनी)
 Raj Singh (राज सिंह)
 Raj Rani (राज रानी)
 Devi Chaudharani (देवी चौधरानी)
 Yuglanguliya (युगलांगुलीय)
 Chandrasekhar (चन्द्रशेखर)
 Rajni (रजनी)
 Sri Ramkrishna Vachnamrit (श्री रामकृष्ण वचनामृत)
 Bharat mein Vivekanand (भारत में विवेकानंद)
 Rajyog (राजयोग)

References

External links
Nirala at Kavita Kosh – A large collection of Hindi Poetry

1897 births
1961 deaths
Hindi-language writers
Hindi-language poets
People from Paschim Medinipur district
People from Unnao
People from Prayagraj
Poets from Uttar Pradesh
Poets from West Bengal
Writers from West Bengal
Writers from Prayagraj
20th-century Indian poets
20th-century Indian male writers
Indian male poets

Suryakant Tripathi


I. Dünya Savaşında Ermeni İsyanları, Taşnak, Armenakan, Hınçak Ermeni partilerinin faaliyetleridir. Bu dönemde Osmanlı İmparatorluğu karşısına Ermeni ulusal örgütleri Ermeni milisleri (partizan gerilla müfrezeleri) ile karşı faaliyetler yürütmüş, ayrıca Rus İmparatorluğunda oluşan Ermeni gönüllü birliklerine katılarak Rus Kafkasya Ordusu'na destek vermiştir. 14 Kasım 1922 tarihli New York Times gazetesi, Birinci Dünya Savaşı'nda 200.000 Ermeni'nin İtilaf Devletleri ordularında veya İtilaf Devletleri tarafında savaşan bağımsız birliklerde savaştığını yazdı.

1914-1918 yılları arasında ayaklanmalar sonucunda halklar arasında çıkan çatışmalarda Doğu Anadolu Bölgesi ve Kafkasya'dan 1.200.000 Müslüman göçmen durumuna düşmüş. 1.000.000 Kafkasya Müslümanlarından Anadolu'ya gelen 530.000 sivil ölmüştür. Yolda salgın hastalık, açlık, sefalet ve Ermeni çeteleri yüzünden kırılanlar tahmini olarak eklendiğinde ölü miktarı 150.000-2.000.000 Müslüman Türk arasında değişmektedir.

Önceler

Louise Nalbandian'a göre, bütün dünyada, Fransız İhtilali'nden sonra belirginleşen milliyetçilik hareketleri Osmanlı İmparatorluğu'nda etkisini gösterir. Bunun sonucu olarak, önce Sırplar, Rumlar, Araplar ve sonra Arnavutlar kendi millî toplumunu devlet olarak kurmak için hem birbirleriyle hem de Osmanlı Devleti ile fikren ve fiilen çatışmaya girdi. 19. yy.'dan 20. yy.'a geçildiği yıllarda Rumlar Sırplar, Bulgarlar Balkan Savaşları'nın ardından Osmanlı İmparatorluğu'ndan siyasi olarak tamamen ayrıldılar. Müslüman olmayan topluluklardan, fiziki olarak Osmanlı İmparatorluğu'nun Türkiye topraklarına yakın olmaları nedeniyle, yalnızca Ermeniler bu anlamda bağımsız olamadılar. Ermeniler gelişen milliyetçilik hareketlerinin etkisinde bağımsızlıklarını kazanmak için Hınçak ve Taşnak millî teşkilatlarını kurdu. Bu teşkilatların yöntemleri ve amacı önce Müslümanlarla Ermenileri birbirine düşürmek, isyan çıkarmak ve böylece Avrupa devletlerini silahlı müdahaleye zorlayarak, onların müdahalesi ve yardımı ile Doğu Anadolu'da Ermeni Devleti kurmaktı.

Amacı

Osmanlı Devleti Doğu Anadolu'dan başlayarak Kafkaslara uzanan Kafkas Cephesindeki amacı 93 Harbi'nden beri Rusya'nın elinde olan Kars, Ardahan, Artvin ve Batum illerini geri almaktı. Ayrıca Rusları bu cepheye güç transferi yapmak zorunda bırakarak Almanların Doğu Cephesi'ndeki hareketlerini hafifletmek amacı gütmüştü.  Ermeni İsyanları 3. Ordunun bir bölümünü Ruslara karşı kullanmak yerine iç sorunlara ayırmasına ve Rusların bu cephede hareketlerini hafifletmesine yardımcı olmuştur.

Ermeni Ulusal Hareketi, Ermeni devrimci hareketi veya Ermeni ulusal kurtuluş hareketi olarak bilinen Ermeni milliyetçiliğini savunan Ermenilerin tarihte kurulmuş olan Ermeni devletlerinin kapsadığı bölgelerde, bunlar Doğu Anadolu ve Kafkasya'da, yeniden bir Ermeni devleti kurma amacıdır. Osmanlı İmparatorluğu'nda milliyetçilik duygularının yükselişiyle ilk olarak Yunan hareketinden başlayarak diğer grupların katılmasıyla genişlerken, doğuran faktörler açısından Ermeni ulusal hareketi Yunan ulusal hareketine, diğer etnik gruplardan daha benzer şekilde gelişmiştir. Ermeni sorununa Avrupalı güçlerin katılımı Ermeni ulusal kurtuluş ideolojisini Ermeniler arasında bastırılmış haklar fikri üzerinde sağlamış ve Ermeni ulusal kimliğinin dönüşümünü "Ermeni halkının özgürlüğü (freedom)" yönünde etkilemiştir.

I. Dünya Savaşı öncesi Ermeni isyanları

1780 Zeytun Ermenileri, Osmanlı İmparatorluğu yönetimine karşı ilk silahlı isyanında bulunmuştur.

Armenekan Partisi, 1885 yılında 1880 yılında kurulan Ermeni Yurttaşlar Birliği adlı gizli bir Ermeni derneğinin de kurucusu olan Ermeni Mıgırdiç Portakalyan tarafından Van merkezli olmak üzere kurulmuştur. Bu organizasyon "Kan dökmeden hürriyet elde edilemez" sloganını benimsemiş ve ihtilal yolu ile bağımsız Ermeni devletini kurmayı amaçlamıştır. Zaman içinde öne çıkan Taşnak ve Hınçak Komiteleri bu organizasyondan eleman transferi yapmıştır.

Ermeni Devrimci Federasyonu (Tashnagtsutiun, Taşnaksutyun) Ermeni radikal milliyetçi Ermeni bağımsızlığını sağlamak amacıyla 1890'da kurulan  örgüt. 1894'te Federasyon Diyarbakır'a bağlı Sason'da Osmanlı yönetimine karşı silahlı bir direniş örgütledi. 1895'te aynı amaçla Van kentinde bir ayaklanma düzenlendi. 26 Ağustos 1896'da Papken Süni önderliğinde bir grup fedai İstanbul'da Osmanlı Bankası'nı basarak dünya kamuoyunun ilgisini çekmeyi denediler. Bu olaylar sayesinde daha önceden etkin olan Hınçak ve Armenakan gibi örgütleri kenara iterek Ermeni ulusal hareketinin önderliğini ele geçirdi. 21 Temmuz 1905 Yıldız suikast teşebbüsü II. Abdülhamit'e karşı günü Ermeni sempatizanı Belçikalı Edward Jorris önderliğinde Taşnak örgütü tarafından Cuma selamlığından önce Yıldız Camii önünde düzenlenen suikast girişiminde bulunmuştur.

Yaşananlar

1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'ndan Birinci Dünya Savaşı'na kadar olan sürede Ermenilerin fail veya mağdur sıfatıyla dahil oldukları çeşitli şiddet olayları ve bunlara bağlı gelişmeler yaşandı:

 20 Haziran 1890: Katolik Ermenilerden gelen ihbar üzerine Ermeni kilisesinde ve Sansaryan Okulu'nda silah araması yapıldı. Bu sırada iki asker öldürüldü, üç asker yaralandı. Bunun üzerine Ermeniler ve Müslümanlar arasında kavga çıktı; 8 Ermeni ve 2 Müslüman öldü, 60 Ermeni ve 45 Müslüman yaralandı.
 15 Temmuz 1890: İstanbul, Kumkapı'da haç yortusu için toplanan Ermeni cemaati, Hınçak üyelerinden Harutyun Cangülyan'ın yönlendirmesiyle Yıldız Sarayı'na yürümeye başladı. Kalabalığı durdurmak isteyen iki asker öldürüldü; öldürenler hapse atıldı.
 1891 başı: Sultan II. Abdülhamit, Ermeniler için genel af ilan etti ve 76 Ermeni serbest kaldı.
 Aralık 1892: Hınçak üyeleri, Van Valisine suikast girişiminde bulundu. Aynı ay Hamparsun Boyacıyan adlı Hınçak üyesinin önderliğindeki grup Muş'un Avzim köyüne baskın düzenledi ve İshak Çavuş adlı bir Türkü öldürdü.
 Nisan 1893: Ermeniler için yeniden genel af ilan edildi ve tutuklu olanlar serbest bırakıldı.
 Haziran 1893: Hamparsun Boyacıyan adlı Hınçak üyesinin önderliğindeki grup Hayanlı aşiretine saldırdı, aşiretten bir kişi öldü,. Taraflar arasında çatışma çıkınca bölgeye asker gönderildi. Yaralı olarak yakalanan Boyacıyan tutuklanarak götürüldüğü İstanbul'da serbest bırakıldı.
 Eylül 1893: Merzifon'da Ermenilerin silah depoladığı düşünülen bir evi aramak isteyen askerlere evin içinden ateş açıldı ve bomba atıldı. 25 asker hayatını kaybetti ve yaralandı. İçeridekilerin dördü ölü, dördü sağ olarak ele geçirildi.
 27 Nisan 1894: Bir Ermeni, İstanbul'da Ermeni Patriği Horen Aşıkyan'a suikast girişiminde bulundu. Saldırgan yakalandı, Aşıkyan istifa etti.
 Ağustos 1894: Batman'ın Sason ilçesinde Taşnak örgütü önderliğinde isyan başladı.
 Aralık 1894: Yozgat'ta bir Ermeni ayaklanması oldu.
 1 Temmuz 1895: Hınçak örgütü, Ermeni zenginlerinden Karabet Kuyumcuyan'ı Merzifon'da öldürdü.
 30 Eylül 1895: Hınçak örgütü önderliğinde İstanbul'da Kumkapı'dan Babıali'ye yürüyüş düzenlendi. İzin alınmadan yapılan yürüyüşü polis ve jandarma durdurmak istedi. Güvenlik güçlerine açılan ateşle bir binbaşı ve bazı erler öldürüldü. Taraflar arasında çatışma çıktı.
 2 Ekim 1895: Van eski valisi Bahri Paraş ve Trabzon Komutanı Hamdi Paraş, Trabzon'da düzenlenen suikast girişiminden yaralı kurtuldular.
 24 Ekim 1895: Zeytun Ayaklanması
 25 Ekim 1895: Bitlis'teki bir Cuma namazına Ermeni gruplar tarafından saldırı düzenlendi.
 30 Ekim 1895: Ermeni gruplar Erzurum Vilayet Konağı'nı bastılar ve jandarma erleri öldürdüler.
 2 Kasım 1895: Diyarbakır'daki bir Cuma namazına Ermeni gruplar tarafından saldırı düzenlendi.
 1895 son çeyreği: Divriği, Trabzon, Eğin, Develi, Akhisar (İzmit), Erzincan, Gümüşhane, Zeytun, Bitlis, Bayburt, Maraş, Urfa, Erzurum, Diyarbakır, Malatya, Harput, Arapkir, Sivas, Merzifon, Antep, Maraş, Muş, Kayseri, Yozgat ve İstanbul'da ayaklanmalar oldu.
 26 Ağustos 1896: Taşnak örgütü üyesi Papken Süni'nin liderliği altında 26 Ermeni el bombası, dinamit ve tabancalarla birlikte İstanbul'un Galata semtindeki Osmanlı Bankası binasını bastı ve memurları rehin aldı.
 Temmuz 1897: İkinci Sasun Ayaklanması
 21 Temmuz 1905: Taşnak örgütü, Sultan II. Abdülhamit'i Cuma selamlığından çıktıktan sonra öldürmek üzere yola bomba yüklü araç yerleştirdiler. Sultan saldırıdan yara almadan kurtulurken, civarda bulunan 26 kişi öldü ve 58 kişi yaralandı. Failler yakalandı ama Sultan tarafından affedildi.

Güçler

Osmanlı Devleti Doğu Anadolu bölgesiyle sorumlu olan Üçüncü Orduyu bulundurmaktaydı. Kasım ayında Osmanlı devleti savaşa girince Osmanlı Jandarma birimlerinin (yerel güvenlik aygıtı) komutasında el değişimine gitti. Yerel güvenlik birimlerinin yönetim ve kontrolü daha önce Valilerin altında iken askeri yönetime geçti. Bölgede bulunan jandarma birimleri buna Van Jandarma bölümü ve yedek süvari tümeni dahil olmak üzere Üçüncü Ordu ya bağlandı.

Ermeni Ulusal Hareketi veya Ermeni devrimci hareketi ve Ermeni ulusal kurtuluş hareketi nin parçası olan Taşnak, Armenakan, Hınçak altında Ermeni milisleri (çeteleri, fedaileri veya gönüllüleri (Kamavor)) olarak bilinen ailelerinin terk ederek "gerilla birlikleri" oluşturmuşlardır. Bu küçük ve gizli birlikler Osmanlının düzenli ordusuna cephede ve cephe gerisinde yıpratma savaşı taktiği uygulamışlardır.  Ayrıca bu dömende Ermeni Gönüllü Tugayları Rus Kafkas Ordusuna destek vermiş (detachment birimleri olarak) ve bu güçler Osmanlı devletine karşı savaşmışlardır.

I. Dünya Savaşı

Öncül

1913 baharında, Ermeni siyasi örgütlerinin mektupları (yazışmaları) ele geçirilir. Bu yazışmalarda Osmanlı İmparatorluğu'nun artık yaklaşan savaşta tarafsız kalamayacağı, bu durumda Ermenilerin endişeleri ve olası seçenekleri dile getirilmektedir. Bu belgelerde Taşnaklar Ruslardan silah talep eder.

28 Temmuz-14 Ağustos tarihleri arasında Erzurum'da Taşnakların liderliğinde bir kongre düzenlenmiş ve İttihat ve Terakki özel bir heyet göndermiştir. Kongrenin amacı Ermenilerin olası savaş çıktığında takınacakları tavrın kararlaştırılmasıydı. Osmanlı devletinde hükûmet olan İttihat ve Terakki önemli isimlerinden Naci Bey ve Bahattin Şakir'i bu kongreye yollar. İttihat ve Terakki Ermenilerden bazı taleplerde bulunur. İsteklerin başında Ermenilerin savaş çıkması durumunda sadık kalacağına dair söz vermesi. Ruslara karşı savaşacak Ermeni askerleri ikinci istekti. Rusya'da Ermenilerin cephe gerisinde Osmalılara yardım etmesi bulunmaktaydı. Ermenilerin cevabı ise Osmanlı Ermenilerin Osmanlı Devletine sadık olduklarını ama İttihat ve Terakki hükûmetinden bağımsız hareket edecekleri, çünkü aynı görüşde olmadıkları yönündeydi. Kafkaslardaki ayaklanma teklifini kabul edemeyeceklerini, çünkü Rusya'daki Ermenilerin Rusya'ya sadık olduklarını ilettiler. Bahattin Şakir "Ama bu ihanettir" diye bağırdı. Hovannisian'a göre Taşnaklar Osmanlı vatandaşları olarak vatan savunmasında üzerine düşeni yapma kararı almıştır. Askeri tarihçi Erikson bu toplantı sonrası İttihat ve Terakki partisinin Osmanlı Ermenilerin güçlü ve detaylı planlarla Rusya ile bağlantıda olduklarını ve amaçlarının Osmanlı İmparatorluğu'ndan bölgeyi ayırmak olduğu sonucuna vardı. Ahmet Esat Uras'a göre Taşnaklar ayaklanma kararını gizlice almıştır ve Taşnakların bu ayaklanma kararı daha sonra Osmanlı Devletinin Tehcir Kanununu çıkarmasına yol açacaktır.

1914'ün Ağustos ayında Rus Kafkas Ordusu'nda Ermeni Gönüllü Tugayları kuruldu. Tiflis'te Ağustos boyunca bir Ermeni temsilciler meclisi toplandı. Rus Çarı II. Nikolay Rusya altında bir özerk Ermenistan kurulmasını önerdi. Çar Osmanlı'da bulunan (Batı Ermenistan vilayetleri diye adlandırılan) altı vilayetin yanı sıra iki Rus Ermeni iline özerklik sözü verdi. Bir Çarlık dışişleri bakanı Rusya'nın gerçek amacını "Biz Ermenistan (topraklarını) istiyoruz, (but without) ama Ermeniler olmadan" sözüyle dile getirdi. Ermeni Millî Konseyi, Rusya'nın ortakları olan Fransa ve İngiltere'ye de bu konuda güvendiği için Çar II. Nikolay'ın teklifini kabul etti. Rusya'da yaşayan Ermeniler bu ülkeye olan askerlik zorunlulukları dolayısıyla Rusya'nın savaşa girmesinden sonra Rusya'nın Avrupa Cephesindeki birliklerine gönderilmişti. "Gönüllü" birliklerin oluşturulmasında hizmet zorunluluğu olmayan veya Rusya'da yaşamayan Ermenilerden yararlanılmıştır. Ermeni General Andranik Toros Ozanyan bu birliklerin genel komutanı idi. Osmanlı Temsilciler Meclisi üyesi Pastırmacıyan Karekin Efendi gibi komutanları vardır. Ermeni kaynakları yüzbinleri bulan bu askerlerin dünyanın değişik ülkelerinden geldiklerini söylemektedir. Osmanlı kaynakları bu askerlerin Osmanlı'da ayaklanan Ermeni nüfusundan oluştuğunu savunmaktadır. Ermeni Gönüllü Tugaylarının Rus kuvvetlerinin katıldığı başarılarda küçük sayılamayacak ölçüde etkili olmuş olmalarında karşılarındaki düşmana karşı kararlı mücadele etmek için gerçek teşvikleri olması, bölgenin yerlileri olduklarından iklim ve coğrafi koşullara alışık, yol ve dağ yollarını bilmeleri etkendir.

17 Ağustos Zeytun İsyanı, Zeytun Fedai Alayı kurularak çıkarılan isyandır. Bu isyanda Zeytun'da 100 kişi ölmüştür. İsyan 30 Ağustos'ta sona ermiştir.

1914

1 Kasım'da Osmanlı Devleti Rusya'ya karşı savaşa girmiştir. Ruslar sınırı Bergmann Atağı ile geçti. Rusların bu atağı sadece güney omuzu boyunca Ermeni Gönüllü Tugaylarının etkili olduğunu yerlerde Karaköse ve Doğubayazıt'ı almasıyla bitti. Doğubeyazıt Osmanlının Van ilinin kuzey komşusu idi.

Aralık ayında Rus Çarı 2. Nicholas, Kafkasya Cephesi'ni ziyaret etti. Tiflis'ten Ermeni Ulusal Bürosu başkanı Alexander Khatisyan (1918'de Ermeni devletinin Dışilişkiler Bakanı) ve Ermeni Kilisesi Başına (Patriak) hitaben:

Aralık, Sarıkamış Harekâtında Ermeni Gönüllü Tugaylarının Rus kuvvetlerinin başarısında onemli etkileri olmuştur. Kıritik zamanlarda Osmanlı cephe hareketlerine meydan okudular: "Osmanlının gecikmesi Sarıkamış etrafında Rus Kafkasya Ordusuna yeterli kuvvet konumlandırmak için zaman kazandırmıştır."

İzmit ve Adapazarı olayları

Birinci Dünya Savaşı'nda Rus gemilerinin Ereğli'yi topa tutması ile Osmanlı kuvvetlerini zayıflatmak için Ermeni çetecilerin çıkardıkları olaylardır.

Osmanlı Devleti, Balkan Savaşları sonucunda büyük askeri birliklerini kaybetmiş ve mali açıdan ağır bir yük altında kalmıştı. İmparatorluk, bu savaşların üstüne 1914 yılında Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle Karadeniz'de Rus Donanması'nın şiddetli hücumu ile de karşı karşıya gelmiş oldu. 1878'den bu yana Ermeni komitecilerin, gelişen milliyetçi fikirlerinin sonucu olarak, bağımsız Ermenistan Devleti istekleri, bu saldırı ile biraz daha pekişti. American Board misyonerlerinden öğrendikleri silah yapım teknikleri ve Rus yardımı silahlarla Ruslara destek amaçlı olaylar çıkartma kararı aldılar.

Olaylar
Ruslara destek olmak adına bombardımanla birlikte, Ermenilerin şenlikleri de başlamış oldu. Kutsal günleri olmamasına rağmen gruplar halinde kiliselerde ayinler yapmaya, evlerde toplanarak eğlenceler tertip etmeye başladılar.

İstanbul'a çok yakın bir bölgede bu kadar açık ve ayan beyan seyreden bu düşmanlık, hükûmeti arama yapmaya şevketti. Yapılan aramalar sonucunda sadece Adapazarı'nda; yerli ve yabancı yapım yüzlerce fitilli bomba, mavzer ve tabancalar, binlerce cephane ve mühimmat, bomba yapımında kullanılan malzemeler ele geçirildi.

İzmit'te yüzlerce silah, büyük tahrip gücüne sahip olan on-on beş kadar bomba ile patlayıcı maddeler, bol miktarda ateşli silah ve tüfekler ele geçirildi. Arslanbey, Ovacık, Bahçecik gibi Ermeni köylerinde de birçok mavzer, gras marka tüfekler ile tabancalar bulundu.

Büyük Ruhban Okulu'nun bulunduğu Armişe bucağında okul kilisesinin baş rahip odasında çok büyük ve tahrip gücü çok fazla üç-dört bomba ile, dolaplarda çok sayıda silah ve cephane bulundu.

Sonuç
Bu olaylar Kilise ve yabancı devletlerin örgütlü olaylarda nasıl devreye girdiklerini göstermesi açısından önemlidir. Kumkapı, Babıali ve İzmit olaylarının kilisedeki ayinler esnasında başlaması bir tesadüf değildir. İngiltere, Amerika ve Fransa gibi devletlerin American Board yahut Fransız Katolik Kilisesi aracılığıyla yaptığı misyonerlik faaliyetleri, bölgede çıkan olaylardaki etkinliklerini gösterir niteliktedir.

1915

Yozgat Olayları

Olayların gelişimi
Yozgat ili, Ermeni nüfus açısından Anadolu toprakları içerisinde en yüksek nüfuslu bölge idi. Seferberliğin ilanından sonra Kilise ve Misyoner okullarının Ermeni halka, büyük devletlerin özellikle de Rusya'nın yardıma geleceğini ve onları bağımsızlığa kavuşturacaklarına dair yaptıkları telkinler sonucunda birçok olaylar yaşandı.

Merkezdeki ayaklanma
Boğazlıyan'ın Orih adlı Ermeni köyünün Ermenileri, Akdağ merkezi Çayırşeyhi köyünün üç yerine dinamit yerleştirmişler ve bu dinamitlerden birinin infilak etmesi sonucu küçük yaştaki bir çocuk ağır yaralanmıştı. Bu olay üzerine yapılan aramada Orih, Menteşe ve İğdeli Ermeni köylerinde birkaç bomba, dinamit, 27 adet gra ve martin tüfeğiyle birçok silah ve cephane bulunmuştur.

Yine aynı bölgede asker almak için köylere çıkan jandarma kumandanı ile emrindeki müfrezenin yolu kesilerek ateş açıldı. Boğazlıyanlı Mihran ve Ohanis adındaki iki kardeşin evinde silahlar bulundu. Gevançlı köyünden Katip Matyes'in evinde tüm parçaları ile birlikte dinamit bulundu.

Boğazlıyan ayaklanması
Yozgat'ın Boğazlıyan ilçesine bağlı Çakmak köyü ile Yazbir dağında dolaşan yetmiş kişilik silahlı Ermeni çetesi ile Ankara'nın Bala, Haymana hudutlarındaki Yeknam ormanlarında silahlı ve sayıca fazla Ermeni çeteleri tarafından yönetilen  ve birkaç kola ayrılmış üç yüz kadar silahlı Ermeni görüldü.

Yozgat'ın Kumkuyu köyünde saklanmış üç yüz kadar silahlı Ermeni çetesi, 2 Eylül 1915 günü çevredeki Türk köylerini ateşe verdiler. Özel olarak inşa edilmiş siperlerden, mazgal deliklerinden asker ve jandarmalar üzerine ateş açtılar. Çat-Kebir köyü ormanına sığınmış sekiz yüze yakın silahlı Ermeni, orman içindeki Akdağ geçidinde, hazırladıkları siperlerden asker, jandarma ve ahaliye karşı taarruz ettiler. Günlerce süren çatışmalardan sonra bu grup Kızılcaova'ya doğru kaçtılar.

Sonuç
Bu olaylar dışında Yozgat ve Boğazlıyan'da tehcir gerçekleşene kadar birçok irili ufaklı olaylar yaşanmıştır. Merzifon Amerikan Koleji, Ermeni Kilisesi ve Ermeni komitelerinin çalışmaları Birinci Dünya Savaşı sonuna kadar devam etmiştir. Ayrıca bu süreçte suçlu bulunan Boğazlıyan Kaymakamı Kemal Bey'de Divan-ı Harbi Örfi'de yargılanmış ve idam edilmiştir.

Ocak - Nisan

Osmanlıların bütün Doğu Anadolu bölgesinde güvenliği sağlamak için yeterli güçleri yoktu. 1. ve 2. Ordulardan 3. Orduya gelen takviyeler bir bölüğü geçmemekteydi. Gelibolu daha aktif çatışmalar başlamadan Osmanlı kaynaklarını eritmeye başlamıştı.

3. Ordu cephe gerisi ayaklanmalarla uğraşıyordu. 27 Şubat Adilcevaz'daki Ermeniler 30 kadar Siirtli askerin Arin köyünde geceyi geçirmelerine silahla karşı çıktılar. Çıkan çatışmada Van'ın Erciş'teki jandarma müfrezesi ile karşılık verildi. Çatışma sonucunda Adilcevaz'daki bu Ermeni güçleri yelkenli gemilerle Van Gölü'ne açılarak kurtuldular. 27 Şubat itibarıyla Osmanlı ordusundaki Ermeniler silahsızlandırılıp cephe gerisi birimlere aktarıldı.

Osmanlı Devleti, herhangi bir önleme başvurmadan önce Ermeni Patriği, Ermeni milletvekilleri ve Ermeni cemaatinin ileri gelenlerine "Ermenilerin Müslümanları arkadan vurmaya ve katletmeye devam etmeleri halinde gerekli önlemleri alacağını" bildirmiştir. Ancak, olaylar durmak yerine giderek yoğunlaşınca, Osmanlı Hükûmeti ordunun birçok cephede savaş halinde bulunması nedeniyle cephe gerisini de emniyete alma çabası içine girmiştir.

15 Mart Van Mahmudiye kaymakamı Ermenilerin Mahmudiye'de Müslümanlarını toplu halde katlederek camileri kendi atlarını barındırmak üzere kullanıma aldığını (ahıra çevirmişlerdir) İstanbula telegramla rapor etmiştir. Ayrıca  Van ili Saray kazası Kavlik (Keçikayası), Heretil (Kapıköy), Şezuhane, Yamanyurt, Belecek ve Özalp kazası Perâkal (Boyaldı) köylerindeki katliamlarla ilgili tutanak s:Ermeni faaliyetleri - Tutanak (Mahmûdî köylerindeki katliamlar - 15 Mart 1915) dökümünde öğrencilere zorla Hristiyanlık kabul ettirilmek istendiği ayrıca Perâkal'de Nezu Hatun gördüklerin den etkilenerek delirdiği yazılmıştır.

25 Mart'ta, Van valisi Cevdet Bey Rusların Van'ı işgalini kolaylaştırmak için Ermeni yerli güçlerin hazırlık içinde bulunduklarını ve bunun koordineli bir şekilde birden isyan edeceklerini bildirmiştir. 25 Mart Zeytun İsyanınında Maraş Jandarma Bölük Komutanı Süleyman Efendi komutasında askerî birlik çarpışma sonucunda Süleyman Efendi dahil, askerlerden 8 kişiyi öldürüp, 26 kişiyi de yaralamışlardı. Zeytun Ermeni milisleri çevredeki halktan yardım gördüklerinden dolayı yakalanamaz.

18 Nisan Bitlis Bitlis ili içindeki Ermeni vatandaşlarının çıkardıkları olaylar  Bitlis ili dahilinde düşük sıcaklıkda Ocak 1915 başlasa da merkezdeki çatışmalar zamanı göz önüne alınırsa 18 Nisan 1915 kabul edilmektedir.

15 Nisan'da önce Van ilinin  kuzeyinde ve nispeten yoğun olduğu ilçelerinde, 17 Nisan'da Şatak'ta (Çatak), 20 Nisan'da Van'ın merkezinde büyük bir ayaklanma başlatmışlardır. 20 Nisan günü Van kentinde ayaklanma başladı. Ermeni isyancıları 300 tüfek ve 1.000 tabanca ile 1.500 gönüllü Ermeni ile 30.000'i bulan Ermeni Vanlılar ve 15.000 Ermeni mültecinin korunmasını üstlenmiş. Van Valisi'nin daha önceki yardım çağrılarına Bitlis'te bulunan Kâzım Bey komutasındaki birkaç tabur Van'a gönderildi. General Yudeniç onlara destek olmak için üç haftadan fazla süren çatışmalardan sonra döndü. Käthe Ehrhold Van'daki ayaklanmada Ermeni köylülerini korudu. General Yudeniç saldırı planlamasında Van şehrine bir bölük ayırdı. Bu askerler General Truhin'in komutası altında olan Baykal Kazakları ve bir Ermeni gönüllü tugayından oluşmaktaydı. Osmanlı güçleri ile çatışsan Ermeni halkı rahatlatmak için bir kanat oldu. Bölgede Osmanlı memurlara suikast ve jandarmalar şehit edilmiş; karakollar ve Müslüman yerleşim birimleri saldırıya uğramış; devlet binaları yakılmıştır. Van jandarma tümeninin bir kısmı ile bir takım aşiretler Ermenilere karşı savaştılarsa da ayaklanmayı bastıramamışlardır. Çatışmalar Van bölgesine yayılmıştır Ermeni olmayan Hristiyan Nasturiler Çölemerik'de ayaklanmışlardır.

24 Nisan, tarihinde Dahiliye Nezaretince, o zaman Dahiliye Nazırı olan Mehmed Talat Paşa, Ermeni Komite merkezlerinin kapatılması, elebaşlarının tutuklanması ve her türlü belgelerine el konulması kararı alındı. Bu karar bütün vilayetlere iletildi. Bu karar üzerine devlet aleyhine faaliyette bulunmak suçundan İstanbul'dan başlayarak diğer merkezlerdeki Ermeni liderler tutuklanmıştır.

Mayıs - Ağustos

Şehir ve kalenin anahtarları Ermeniler tarafından kendisine sunuldu. Rus Çarı, 18 Mayıs'ta Van'ın Rus ve Ermenilerin güçlerinin kontrolünde olmasından dolayı "Van halkına fedakarlıkları dolayısıyla teşekkür ettiğini" ve Rus İçişleri Bakanı Sazanof ise "Bu başarıda bölge halkına teşekkür" eden beyannamesi yayınlanmıştır. Ermeni gazeteleri ve bazı batılı gazeteler; Osmanlı ya karşı başarılarını büyük bir sevinçle manşetlerine çıkarmışlardır. Bu hükûmetin başına Van Valisi olarak Aram Manukyan atandı. Van ili elinde tutan Rusya, karşı savaşa bu derece parlak bir biçimde katılmış olan Ermeni unsurunu memnun etmek için Aram Manukyan Van işyanının başından beri silaha sarılmış ve bu grupların başına olan yeni kurulan yönetime vali yaptı. General Yudeniç daha önce kurulan Ermeni geçici hükûmetini Rusya adına onadı.  Van güvene alınca General Yudeniç mücadeleye yaz boyunca Van Gölü'nün batısında devam etti.

3. Ordu'nun Haziran itibarı ile Van isyanına ayırdığı birimler 15,960. 3. Ordu bu yılın sonbaharında 60.000 askeri var. Van İsyanı Osmanlının bu cephede Ruslar ilerlerken güçlerinin %25 bağlamıştır.

Musa Dağ İsyanı, İskenderun Bölgesi Samandağ Bucağına bağlı yedi Ermeni köyü halkı Musa Dağı'nda toplanmış durumdayken yollar kontrol altına alındığı halde İskenderun kıyılarında bulunan bir Fransız harp gemisinin Ermeni milisleri ve diğerlerini gemiye aldıkları olay.

27 Mayıs tarihinde "Tehcir Kanunu" olarak bilinen asıl adı "Savaş zamanında hükümet uygulamalarına karşı gelenler için asker tarafından uygulanacak önlemler hakkında geçici kanun" kabul edilmiştir. Erzurum, Van ve Bitlis vilayetlerinde bulunan Ermenilerin, Musul'un güney kısmı, Zor ve Urfa sancağına; Adana, Halep, Maraş civarında bulunan Ermeniler ise Suriye'nin doğu kısmı ile Halep'in doğu ve güneydoğusuna nakledilmesi planlanmıştır.

6 Haziran'da Arapkir Ermenileri tehcir edildiler. Fırat kıyısında Arapkir'den çıkan kervanlar kurşunlandılar. 7 Haziran'da Erzincan ve Akn şehirlerinde, 10 Haziran'da Mardin şehrinde, 11 Haziran'da Hotoçur şehrinde, 14 Haziran'da Erzurum'da tehcir başladı.

15 Haziran'da Şebinkarahisar İsyanı Sivaslı Murat (Hamparsum Boyacıyan) adında bir Ermeni çete reisi, 500 kadar adamıyla Şebinkarahisar'ı basmış, Kafkas Cephesi'nin ana ikmal yolu buradan geçtiği için Osmanlı ordusunun ikmal ve geri hizmetleri aksayacak, Rus ordusunun ileri harekâtı kolaylaşacaktı. Hızla şehirdekilerin çoğunu dışarı sürdüler ve şehri Osmanlı askerlerine karşı kale yaptılar. Birkaç Müslüman öldürüldü. Ancak, Osmanlı birlikleri kaleye saldırdı. Müslüman köylüler silahlanarak Şebinkârahisar yakınlarındaki kırsalda Ermeni milislerini öldürdü.

22 Haziran'da Kayseri'de, 26 Haziran'da Harput, Trabzon, Merzifon ve Samsun'da, 24 Haziran'da Şebinkârahisar'da tehcir başladı.

Eylül - Aralık

1916

1917

1918
30 Mart'ta başlayan Mart Olayları'nda Ermeni Devrimci Federasyonu kuvvetleri çatışmalar sırasında Azeri sivillere yönelik katliam rapor edilmiş, Azeri ve diğer Müslüman halk mensuplarından 3.000 ila 12.000 kişinin öldürüldüğü aktarılmıştır.

25 Nisan 1918 tarihinde Kars'ın Subatan köyünde Ermenilerin Türklere karşı yaptığı iddia edilen saldırılarda 550'nin üzerinde kişinin ölmüştür.

Sonrası

Nemesis Harekâtı

1920'de Ermeni Devrimci Federasyonu gizli bir operasyon planlayarak bir suikast grubu oluşturmuştur. Plan ve operasyonu yürütme ile görevlendirilen Shahan Natalie ve Soghomon Tehlirian'dır. Soğomon Tehliryan 24 Nisan 1915 tarihinde Dahiliye Nezareti'nce, o zaman Dahiliye Nazırı olan Mehmed Talat Paşa'nın Ermeni Komite merkezlerinin kapatılması ve elebaşılarının tutuklanması kararında tutuklananlar arasındadır. Bu birim 1920-1922 yıllarında aralarında Azerbaycan ve Osmanlı Ermenilerinden Osmanlılar yanında olan siyasi ve askeri kişileri öldürdü. Soghomon Tehlirian 1921 yılında Mehmed Talat Paşa'yı öldürecektir.

Kültürel
Iğdır Soykırım Anıtı ve Müzesi 1915-1920 tarihleri arasında Ermeni çetelerin Türklere karşı uyguladığı saldırıları, soykırım iddiasını sembolize etmektedir ve ilgili belgeler bulundurulmaktadır. Her ay 4000 civarında ziyaretçi müzeyi gezmektedir.

Ayrıca bakınız
 Müslüman - Türk katliamları
 Ermeni Kırımı

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

 İhsan Bal, Ermeni Terörü ve Dış bağlantıları, Ermeni Araştırmaları 1. Türkiye Kongresi'nde sunduğu bildirisi
 Sedat Laçiner, Türkler ve Ermeniler, (Ankara U.S.A.K. Yayınları, 2005).
 Samuel Weems, Ermenistan: Terörist "Hristiyan" Ülkenin Sırları, (Armenia: Secrets of A "Christian" Terrorist State), Azeri Türkçesi'nden çeviren Hüseyin Adıgüzel (İstanbul: İleri Yayınları, March 2006), ISBN 975-6288-82-5, 392 sayfa.

Dış bağlantılar

 .
 .
 .

Dünya Savaşı 1
I. Dünya Savaşı Osmanlı Cephesi
Türkiye'deki katliamlar

Ermeni isyanları


An Eriocaulon spongiosifolium in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Silveira. An Eriocaulon spongiosifolium in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon spongiosifolium


Belleten, Türk Tarih Kurumu tarafından, Ocak 1937'den bu yana dört ayda bir Türkçe olarak yayımlanmakta olan, arkeoloji ve tarih konulu makalelere yer veren bir dergidir.

Dergi, 1910'da yayınlanmaya başlayan Tarih-i Osmani Encümeni mecmuasının devamıdır. 1931'de 101. sayısından sonra Türk Tarih Encümeni Mecmuası olarak adı değişen dergi, 1937'de Mustafa Kemal Atatürk tarafından Belleten adı verilmiştir. (Atatürk'ün ismini koyduğu ve gördüğü son eser) Türkiye'nin en eski dergilerden biri olan Belleten, Latin alfabesi ile yayınlanan ilk tarih dergisidir.

2016 Yılında Derginin 1937'de yayımlanan ilk sayısından yayımlanan tüm sayıları Türk Tarih Kurumu'nun resmi internet sitesinden erişime açılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'de yayımlanmış tarih dergileri

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Belleten

Türkçe dergiler
Türk tarih dergileri
1937'de kurulan yayınlar
Arkeoloji dergileri
1937'de Türkiye'de kurulan oluşumlar
Türk Tarih Kurumu

Belleten


Ve işareti (ve imi veya ampersant) "ve" bağlacını temsil eden bir logogramdır. Sembol Latince "ve" anlamına gelen et sözcüğünün harflerinin ligatüründen oluşur. Farklı biçimlerde görülür (resme bakınız), ancak zaman içerisinde bu biçimlerden biri olan (şekilde solda 8 rakamına benzeyen) "E" ve "t" harflerinin elyazısıyla birleştirilmesiyle oluşan biçim yaygınlaşmış ve standartlaştırılmıştır.

Türkçe ve ampersant
Türkçede & iminin kullanımı yoktur. Bu nedenle "ve" bağlacı günümüz Türkçesinde bir noktalama imiyle gösterilmez. Ancak bir kaligrafi ürünü olan ampersant iminin Türkçe uyarlamasının da denendiği görülmüştür. "V" ve "E" harflerinin birleştirilmesinden ("Æ" ile benzer biçimde) oluşturulan bu im hâlâ kimi eski levhalarda görülebilir.

Noktalama işaretleri

Ve (noktalama)


11115 Kariya este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
11115 Kariya este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kuma Kogen de Akimasa Nakamura. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,10 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 6,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 11001-12000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

11115 Kariya


Harrie Smolders (* 10. Mai 1980) ist ein niederländischer Springreiter.

Privates
Er lebt im niederländischen Lage-Mierde, trainiert aber im Stall von Alex Verlooy im belgischen Grobbendonk. Smolders ist liiert und hat zwei Söhne.

Werdegang

Smolders, der aus einer Reiterfamilie stammt, begann im Alter von acht Jahren zu reiten. In seiner Jugend ritt er erfolgreich in Dressur- und Vielseitigkeitsprüfungen.

18-jährig wechselte er in den Stall von Johan Heins, bei dem er vier Jahre lang tätig war. Zu dieser Zeit nahm er an zwei Europameisterschaften für Junge Reiter teil. Nachdem er im Jahr 2000 noch ohne Medaille blieb (mit Odessa 5. Platz mit der Mannschaft und 20. Platz im Einzel), gewann er ein Jahr später als Teil der niederländischen Equipe die Bronzemedaille. In der Einzelwertung kam er hier Liverpool auf Rang 14.

Seit 2002 reitet er für Alex Verlooy. Sein erstes internationales Championat in der Altersklasse der Reiter bestritt er 2009, als er mit Walnut de Muze als Teil der niederländischen Mannschaft an den Europameisterschaften teilnahm (4. Platz mit der Mannschaft, 37. Rang in der Einzelwertung). Im Folgejahr war mit Walnut de Muze bei den Weltreiterspielen 2010 am Start. Hier kam er im Einzel Rang 39 und mit der Mannschaft Rang 15. Im selben Jahr ritt er Emerald in Lanaken-Zangersheide bei den Weltmeisterschaften der sechsjährigen Springpferde, der Hengst wurde hier Vize-Weltmeister.

Seinen bis dahin größten Einzelerfolg gelang Smolders Anfang 2016 mit Emerald, als er in Göteborg beim Weltcupfinale den zweiten Platz belegte. Vier Jahre zuvor hatte er mit der Ratina-Z-Enkelin Regina Z beim Weltcupfinale in 's-Hertogenbosch den zehnten Platz erreicht.

Im Rahmen der Global Champions Tour feierte er 2016 und 2017 diverse Erfolge, unter anderem gewann er die Etappen in Rom 2016 und Chantilly 2017. Bei den Europameisterschaften in Göteborg 2017 gewann er mit Don die Einzel-Silbermedaille.

Im September 2017 befand er sich auf Rang sechs der Springreiter-Weltrangliste.

Pferde (Auszug)

aktuell:
 Don VHP Z (* 2004), Zangersheider Dunkelfuchshengst, Vater: Diamant de Semilly, Muttervater: Voltaire
 Emerald N.O.P. (* 2004), BWP-Fuchshengst, Vater: Diamant de Semilly, Muttervater: Carthago

ehemalige Turnierpferde:
 Exquis Oliver Q (* 1996), BWP-Fuchshengst, Vater: Quattro, Muttervater: Maykel, ab 2013 von Ryuichi Obata geritten, aus dem Sport verabschiedet
 Exquis Powerfee (* 1997), dunkelbrauner KWPN-Hengst, Vater: Fedor, Muttervater: Erdball xx, zuletzt 2014 im internationalen Sport eingesetzt
 Cold as Ice Z (* 1999), Zangersheider Schimmelstute, Vater: Carthago Z, Muttervater: Ramiro Z, Cold as Ice Z ist die Mutter von Judy-Ann Melchiors As Cold As Ice Z.
 Exquis Walnut de Muze (* 1999), braune BWP-Stute, Vater: Nabab De Reve, Muttervater: Chin Chin, zuletzt 2015 im internationalen Sport eingesetzt
 Night Flight (* 2000), brauner KWPN-Wallach
 Regina Z (* 2000), braune Zangersheider Stute, Vater: Rex Z, Muttervater: Savoy Hanover, zuletzt 2015 im internationalen Sport eingesetzt

Weblinks

 Internetseite von Harrie Smolders (niederländisch / englisch)

Einzelnachweise

Springreiter
Reiter (Niederlande)
Olympiateilnehmer (Niederlande)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2020
Niederländer
Geboren 1980
Mann

Harrie Smolders


In modal logic and the philosophy of language, a term is said to be a rigid designator or absolute substantial term when it designates (picks out, denotes, refers to) the same thing in all possible worlds in which that thing exists. A designator is persistently rigid if it also designates nothing in all other possible worlds. A designator is obstinately rigid if it designates the same thing in every possible world, period, whether or not that thing exists in that world. Rigid designators are contrasted with connotative terms, non-rigid or flaccid designators, which may designate different things in different possible worlds.

History
The Scholastic philosophers in the Middle Ages developed a theory of properties of terms in which different classifications of concepts feature prominently.

Concepts, and the terms that signify them, can be divided into absolute or connotative, according to the mode in which they signify. If they signify something absolutely, that is, after the manner of substance, they are absolute, for example rock, lion, man, whiteness, wisdom, tallness. If they signify something connotatively, that is, with reference to a subject of inherence, i.e., after the manner of accidents, they are connotative, for example, white, wise, tall.

Both connotative and absolute concepts can be used to signify accidents, but since connotative concepts signify with a reference to a subject of inherence, they can refer to object with different definitions and properties (i.e. with different essences). For example, large, as a connotative concept, can signify objects with many distinct essences: a man, a lion, a triangle can be large.

On the other hand, absolute concepts signify objects that have the same definitions and properties. For example, the concept of gold, as an absolute concept, can signify only objects with the same definitions and properties (i.e. with the same essence).

Proper names and definite descriptions
The notion of absolute concepts was then revived by Saul Kripke, with the name "rigid designation", in the lectures that became Naming and Necessity, in the course of his argument against descriptivist theories of reference, building on the work of Ruth Barcan Marcus. At the time of Kripke's lectures, the dominant theory of reference in analytic philosophy (associated with the theories of Gottlob Frege and Bertrand Russell) was that the meaning of sentences involving proper names could be given by substituting a contextually appropriate description for the name. Russell, for example, famously held that someone who had never met Otto von Bismarck might know of him as the first Chancellor of the German Empire, and if so, his statement that (say) "Bismarck was a ruthless politician" should be understood to mean "The first Chancellor of the German Empire was a ruthless politician" (which could in turn be analysed into a series of more basic statements according to the method Russell introduced in his theory of definite descriptions). Kripke argued—against both the Russellian analysis and several attempted refinements of it—that such descriptions could not possibly mean the same thing as the name "Bismarck," on the grounds that proper names such as "Bismarck" always designate rigidly, whereas descriptions such as "the first Chancellor of the German Empire" do not. Thus, for example, it might have been the case that Bismarck died in infancy. If so, he would not have ever satisfied the description "the first Chancellor of the German Empire," and (indeed) someone else probably would have. It does not follow that the first Chancellor of the German Empire may not have been the first Chancellor of the German Empire—that is (at least according to its surface-structure) a contradiction. Kripke argues that the way that proper names work is that when we make statements about what might or might not have been true of Bismarck, we are talking about what might or might not have been true of that particular person in various situations, whereas when we make statements about what might or might not have been true of, say, the first Chancellor of the German Empire we could be talking about what might or might not have been true of whoever would have happened to fill that office in those situations.

The "could" here is important to note: rigid designation is a property of the way terms are used, not a property of the terms themselves, and some philosophers, following Keith Donnellan, have argued that a phrase such as "the first Chancellor of the German Empire" could be used rigidly, in sentences such as "the first Chancellor of the German Empire could have decided never to go into politics." Kripke himself doubted that there was any need to recognize rigid uses of definite descriptions, and argued that Russell's notion of scope offered all that was needed to account for such sentences. But in either case, Kripke argued, nothing important in his account depends on the question. Whether definite descriptions can be used rigidly or not, they can at least sometimes be used non-rigidly, but a proper name can only be used rigidly; the asymmetry, Kripke argues, demonstrates that no definite description could give the meaning of a proper name—although it might be used to explain who a name refers to (that is, to "fix the referent" of the name).

Essentialism
In Naming and Necessity, Kripke argues that proper names and certain natural kind terms—including biological taxa and types of natural substances (most famously, "water" and "H2O") designate rigidly. He argues for a form of scientific essentialism not unlike Aristotelian essentialism. Essential properties are common to an object in all possible worlds, and so they pick out the same objects in all possible worlds - they rigidly designate.

Causal-historical theory of reference

Proper names rigidly designate for reasons that differ from natural kinds terms. The reason 'Johnny Depp' refers to one particular person in all possible worlds is because some person initially gave the name to him by saying something like "Let's call our baby 'Johnny Depp'". This is called the initial baptism. This usage of 'Johnny Depp' for referring to some particular baby got passed on from person-to-person in a giant causal and historical chain of events. That is why everybody calls Johnny Depp 'Johnny Depp'. Johnny's mother passed it onto her friends who passed it onto their friends who passed it onto their friends, and so on.

Necessary identities

One puzzling consequence of Kripke semantics is that identities involving rigid designators are necessary. If water is H2O, then water is necessarily H2O. Since the terms 'water' and 'H2O' pick out the same object in every possible world, there is no possible world in which 'water' picks out something different from 'H2O'. Therefore, water is necessarily H2O. It is possible, of course, that we are mistaken about the chemical composition of water, but that does not affect the necessity of identities. What is not being claimed is that water is necessarily H2O, but conditionally, if water is H2O (though we may not know this, it does not change the fact if it is true), then water is necessarily H2O.

See also
Causal theory of reference
Class versus instance
Counterpart theory
Direct reference theory
Non-rigid designator
Vivid designator
Scientific essentialism

References

Possible worlds
Philosophy of language
Formal semantics (natural language)

Rigid designator


Mastère Spécialisé de asemenea, numit Master Specializat sau Advanced Master este diploma franceză (creată în 1986) pe care o persoană o obține după ce își termină diploma de master și continuă să studieze într-un Grande École într-un anumit domeniu. Cu alte cuvinte, o persoană trebuie mai întâi să obțină diploma de masterat înainte de a putea obține un Mastère Spécialisé.

Acești oameni sunt considerați a poseda mai multe cunoștințe avansate în domeniul pe care l-au studiat, în comparație cu cei care obțin doar o diplomă de masterat. Cursul are o durată de un an, inclusiv cel puțin patru luni de stagiu.

Note

Învățământ superior

Mastère Spécialisé


Gery Seidl (* 11. Mai 1975 in Wien) ist ein österreichischer Kabarettist, Schauspieler und Musiker.

Leben
Aufgewachsen ist Gery Seidl in Höflein an der Donau. Er maturierte an der HTL-Hochbau und arbeitete auch vorerst in der Bauwirtschaft und sattelte erst später auf die Schauspielerei um. Dazu nahm er Unterricht beim Schauspieler und Kabarettisten Herwig Seeböck, während er noch Bauleitungen abwickelte, bis er endgültig seinen regulären Job aufgab, um weiterhin als Schauspieler, Kabarettist und – wie er sagt – "Optimist" tätig zu sein.

2003 produzierte Seidl gemeinsam mit dem Kabarettisten Gerhard Walter das Duo-Programm Warum Richard III?, 2005 folgte Taxameter rennt. Dafür erhielt er den Österreichischen Kabarettförderpreis Karl 2005.

2008 führte Seidl sein erstes Solo-Kabarett Wegen Renovierung offen auf, für das ihm der Österreichische Kabarettförderpreis 2008 verliehen wurde.

Es folgte 2010 sein zweites Solo-Stück Spaghetti mit Ohne. Gery Seidl betätigt sich auch als Musiker. Mit seiner Band Austrotop spielt er österreichische Pop-Musik.

Anfang 2012 wurde Seidls drittes Soloprogramm Gratuliere! im Wiener Kabarett Niedermair präsentiert. Er gastierte außerdem mit seinem ersten Best-Of-Programm Total spezial auf einer Kabarett-Tournee in Österreich.

Sein viertes Kabarett BITTE.DANKE. wurde Anfang 2014 im Orpheum Wien uraufgeführt und nicht nur österreichweit, sondern auch in Deutschland bis Ende 2016 auf die Bühne gebracht.

Im Jahr 2015 spielte Gery Seidl seine Kabarett-Tournee BITTE.DANKE.spezial in ganz Österreich.

SONNTAGSKINDER, so der Titel seines fünften Kabaretts, hatte im Jänner 2017 im Wiener Stadtsaal Premiere und wurde im gesamten deutschsprachigen Raum gezeigt.

2017 ging Seidl unter die Buchautoren und präsentierte Ende des Jahres sein erstes Werk Wegen Renovierung offen - Weil Leben is Baustelle in der Buchhandlung Thalia Landstraße.

Im Oktober 2019 hatte sein Solo-Programm HOCHTiEF im Orpheum Wien Premiere.

Kabarett- und Bühnenauftritte

 2003 Warum Richard III, gemeinsam mit Gerhard Walter
 2005 Taxameter rennt, gemeinsam mit Gerhard Walter
 2007 Das ist die Höhe, Theaterstück mit Doris Hindinger und Joesi Prokopetz, Regie: Leo Bauer
 2008 Wegen Renovierung offen
 2009 Eins zu Eins, Kabarett-Tournee  (gemeinsam mit Joesi Prokopetz)
 2010 Spaghetti mit Ohne
 2011 Aufputzt is
 2012 Gratuliere!
 2012 Total spezial (Best Of) - Kabarett-Tournee
 2014 Bitte.Danke.
 2015 Bitte.Danke.spezial, Kabarett-Tournee
 2017 Sonntagskinder
 2019 HOCHTiEF

Publikationen
 2017: Wegen Renovierung offen: Weil Leben is Baustelle, Seifert Verlag, Wien 2017, ISBN 978-3-902924-70-4

Filmografie (Auswahl)

Film
 2006: Mutig in die neuen Zeiten (Regie: Harald Sicheritz)
 2007: Eiswolke (Regie: Julia Frick)
 2008: Black Out Date (Regie: Julia Frick)
 2023: Griechenland

Fernsehen
 2005: Dorfers Donnerstalk (ORF-Comedy, mit Michael Niavarani)
 2005: Frischlinge (ORF-Comedy)
 2006: Versteckte Kamera (ORF-Comedy)
 2008: Die Slupetzkis - Urlaub in Balkonien (ORF-Comedy, mit Gerhard Walter (Schauspieler) und Daniela Golpashin)
 2009: Komedy Klub (ATV-Comedy, mit Joesi Prokopetz)
 2010: Comedy Couch (ORF-Talkshow)
 2010: Die Gipflzipfler (ORF-Comedy, mit Roland Düringer und Hannes Ringlstetter)
 2010: Das Match (ORF-Doku, mit Hans Krankl und Herbert Prohaska)
 2010: Hot Spott (Servus TV, Comedy-Show, mit Ottfried Fischer)
 2011: WDR-Funkhaus (WDR, Comedy-Show)
 2011: Österreich wählt ... (ORF-Show)
 2012: Was gibt es Neues? (ORF-Game-Show)
 2012: Schnell ermittelt (ORF-Serie, mit Ursula Strauss)
 2012: Kleinkunst-Splitter (Okto TV, Magazin)
 2012: Gernots Verlängerung (ORF-Comedy, mit Viktor Gernot)
 2013: Kost-bar.TV (Kochshow mit Bernhard Rieder)
 2013: Kunst und Kultur - Hyundai Kabarett-Tage (ORF-Magazin)
 2013: Eckel mit Kanten (ORF-Comedy, mit Klaus Eckel)
 2014: heute mittag (ORF-Magazin)
 2014: heute leben (ORF-Magazin)
 2014: Die Barbara Karlich Show (ORF-Talkshow, mit Barbara Karlich)
 2014: Unser Österreich / Berggespräche (ORF-Magazin)
 2015: Was gibt es Neues? (ORF-Game-Show)
 2015: Die Barbara Karlich Show (ORF-Talkshow, mit Barbara Karlich)
 2015: Bist du deppert! (Puls 4-Comedy-Magazin, mit Gerald Fleischhacker)
 2016: Sehr witzig!? (als Anchorman gemeinsam mit Lydia Prenner-Kasper und Harry Prünster, Comedyserie, Puls 4, Ausstrahlung ab 22. Februar 2016)
 2017: Willkommen Österreich (Late-Night-Show) (ORF-Comedy, mit Dirk Stermann und Christoph Grissemann)
 2020: Dinner für Zwei (ORF-Show)

Auszeichnungen
 2003: Grazer Kleinkunstvogel
 2003: Kärntner Kleinkunstdrache
 2003: Münchner Kabarett Kaktus
 2005: Österreichischer Kabarettförderpreis "Karl"
 2008: Österreichischer Kabarettförderpreis "Karl"
 2012: Klosterneuburger Kulturpreis
 2014: Kurier: "Die Besten der Besten 2014"
 2015: Österreichischer Fundraising Kongress: "Fundraising Spot des Jahres" (Drehbuch, Schauspieler)
 2016: Salzburger Stier
 2021: Ybbser Spaßvogel

Weblinks

 Website

Einzelnachweise

Kabarettist (Österreich)
Theaterschauspieler
Teilnehmer an der Prominenten-Millionenshow
Filmschauspieler
Musiker (Wien)
Österreicher
Geboren 1975
Mann

Gery Seidl


Richard Joseph "Dick" Yelvington Jr. (* 27. Juli 1928 in Mims, Florida, USA; † 24. Februar 2013 in Lake Charles, Louisiana) war ein US-amerikanischer American-Football-Spieler. Er spielte als Guard/Tackle in der National Football League (NFL) bei den New York Giants.

Spielerlaufbahn

Collegekarriere
Dick Yelvington wurde in Mims geboren, wuchs allerdings in Daytona Beach auf, wo er auch die High School besuchte. Nach seinem Schulabschluss 1946 studierte er mit einem Sportstipendium, unterbrochen durch seinen Wehrdienst in der US Army, bis 1951 an der University of Georgia für deren Footballmannschaft, den Georgia Bulldogs er von 1948 bis 1951 als Offensive Tackle spielte. 1948 gewann er mit seinem Team den Titel in der Southeastern Conference. Im Jahr 1949 verlor Richard Yelvington mit seiner Mannschaft im Orange Bowl gegen die University of Texas mit 41:28. Im folgenden Jahr folgte eine 40:20-Niederlage im Presidential Cup Bowl gegen die Mannschaft der Texas A&M University. 1951 spielte Yelvington im North-South College All Star Game. Von seinem College wurde er aufgrund seiner sportlichen Leistungen viermal ausgezeichnet.

Profikarriere
Richard Yelvington wurde 1951 durch die New York Giants in der 23. Runde an 278. Stelle gedraftet. Ab der Saison 1952 wurde er vom Head Coach der Giants, Steve Owen, in der Offensive Line eingesetzt, wo er überwiegend als Vorblocker von Runningback Frank Gifford tätig wurde. 1954 erhielt Jim Lee Howell das Traineramt bei den Giants, Vince Lombardi übernahm ab diesem Jahr die Betreuung der Offense des Teams. Sie und Tom Landry, der für die Defense der Giants zuständige Assistenztrainer, führten die Giants 1956 in das NFL-Endspiel gegen die Chicago Bears. Mit Hilfe von Yelvington konnten die Runningbacks der Giants in diesem Spiel drei Touchdowns durch Laufspiel erzielen und so entscheidend zum 47:7-Sieg der Mannschaft aus New York City beitragen. Nach einem weiteren Spieljahr beendete Yelvington seine Profikarriere.

Nach der Laufbahn
Unmittelbar nach seiner Spielerkarriere arbeitete Yelvington als Agent beim Federal Bureau of Narcotics. Im Jahr 1970 schied er aus gesundheitlichen Gründen aus dem Amt. Im Alter von 65 Jahren heiratete er seine Frau, die er bereits aus seiner Schulzeit kannte. Er hatte einen Stiefsohn und lebte in Lake Charles, Louisiana. Seine Leiche wurde verbrannt und die Asche an die Familie zurückgegeben.

Weblinks
 Kurzbiografie von Dick Yelvington
 Biografie von Dick Yelvington, Nachruf

Einzelnachweise

Quellen
 Gene Asher, Legends: Georgians who lived impossible dreams, Mercer University Press, 2005, ISBN 9780865549777

Polizist (Vereinigte Staaten)
Absolvent der University of Georgia
American-Football-Spieler (Georgia Bulldogs)
American-Football-Spieler (New York Giants)
US-Amerikaner
Geboren 1928
Gestorben 2013
Mann

Dick Yelvington


{{Taksokuş
| ad = Kara kızılkuyruk
| resim = phoenicurus_ochruros_female.jpg
|resim2= Black Redstart (Phoenicurus ochruros) (W1CDR0000253 BD17).ogg
| resim_bilgi =
| statü = LC
| alem = Animalia
| şube = Chordata
| sınıf = Aves
| takım = Passeriformes (Ötücü kuşlar)
| familya = Muscicapidae (Sinekkapangiller)
| cins = Phoenicurus  (Kızılkuyruk)
| tür = P. ochruros
| ikili_ad = Phoenicurus ochruros
| ikili_ad_yazar = S. G. Gmelin, 1774
| dış_bağlantılar =
}}Kara kızılkuyruk''' (Kara kızılkuyruk bülbülü) (Phoenicurus ochruros''), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından bir kızılkuyruk türü. Bu kuşun bir diğer adı (Kara kızılkuyruk bülbülü)dür.

Özellikleri
14 cm uzunluğundadır. Erkek kırmızı kuyruğu ve beyaz kanat beneği dışında tümüyle siyah, dişi ise kırmızı kuyruğu dışında boz kahverengidir.

Üreme

Kaya yarıklarına yapılan yuvaya dişi dört-altı yumurta bırakır.

Dağılımı

Avrupa, Kuzey Afrika ve Asya'nın batı kesimlerinde yaşayan bu kuşlar daha çok kayalık bölgelerde, yamaçlarda, harabelerde ve kimi zaman da yerleşim birimlerinde bulunurlar. Kara kızılkuyruk Anadolu'nun dağlık, kayalık bölgelerinde yıl boyunca görülür.

Dış bağlantılar
 Black Redstart videos

Sinekkapangiller
Türkiye'deki kuşlar

Kara kızılkuyruk


[[Dosya:First Zeppelin ascent.jpg|küçükresim|upright=1.36|''LZ1in Bodensee üzerindeki ilk kalkışı, 1900]]Zeplin''', bir tür hava aracı ve hava gemisi'dir. Ulaşım aracı olarak kullanılan itme kuvvetiyle yol almalarını sağlayan motorları ve havada yönlenmesini sağlayan dümenleri olan puro biçiminde ve altında  yolcu kabini bulunan güdümlü balonların genel adıdır. Omurgalı güdümlü balonların en başarılı yapımcısı olan Kont Ferdinand von Zeppelin adlı Alman, güdümlü balonların isim babasıdır. İlk zamanlar hidrojen ile dolu olmasına karşın 1937'de Hindenburg faciası üzerine hidrojen yerine helyum kullanılmaya başlanmıştır.

İlk uçuş

Başarılı olmuş ilk uçuş Fransız mühendis Henri Giffard tarafından 24 Kasım 1852 yılında gerçekleştirilmiştir. Giffard 160 kg ağırlığındaki ve 3 BG'ndeki buhar makinasını 43 metre uzunluğunda ve 12 metre çapındaki, hidrojenle dolu bir torbanın altına takarak Paris'ten havalanıp 30 km uzaklıktaki Trappes'e uçarak gerçekleştirilmiştir.

İlk zeplin 128 metre uzunluğunda ve 11 metre çapındaydı. Alüminyumdan oluşan iskeleti, pamuklu bir bezle kaplıydı. İskeletin içinde hidrojen taşıyan gaz baloncukları vardı. 2 Temmuz 1900'de havalandırılan zeplin, 400 metre yükseklikten uçarak 6 kilometrelik bir yolu 17 dakika 30 saniyede aldı.

Bu ilk zeplinin başarısı üzerine yenileri de üretildi. Özellikle Alman Savaş Bakanlığı zeplin üretimini destekledi. I. Dünya Savaşı sırasında Paris ve Londra zeplinlerle bombalandı.

1927 sonbaharında L-59 adını taşıyan bir zeplin havada 96 saat kalarak 7.000 km yol aldı. 1928'de Dr. Eckener tarafından yönetilen Graf Zeplin Atlas Okyanusu'nu aştı. Graf Zeplin ve yerine geçen Hindenburg, uzun yıllar yük ve yolcu taşımada kullanıldı. Zeplinler, II. Dünya Savaşı öncesine dek 52.000 kişiyi Atlas Okyanusu'nun iki kıyısı arasında taşıdıktan sonra, yeni yolcu uçaklarının geliştirilmesi ve kaza ve kayıp olaylarının çoğalması nedeniyle 1950'lere gelmeden üretimden kaldırıldı. Günümüzde sadece ABD'de reklam amaçlı olarak kısıtlı sayıda üretilmektedirler.

Yapılan güdümlü balonlar

Reklam amaçlı zeplin kullanımı

Bugün dünyada en yaygın zeplin kullanım amacıdır. Dünyanın birçok ülkesinde zeplinler alternatif etkin bir reklâm mecrası olarak kullanılır. Bu konuda Good Year dünyada öncüdür. Goodyear II. Dünya Savaşında kendi zeplinlerini üretmekteydi. Fakat bir süre sonra Goodyear kendi zeplin üretimini durdurdu. Bugün Kuzey Amerika da ise 3  Goodyear Zeplin  birden uçurmaktadır. Zeplinlerin Goodyear'ın bir dünya markası olmasında önemli rol oynadığı söylenir.

Dünyanın birçok büyük (Fortune 500 dâhil) Firmaları bugün bile Zeplin Reklâm kullanmaktadır. Bunlardan biri olan BMW, 2004 senesinde BMW 1 serisinin tanıtımı amaçlı Avrupa turunda (Transeuropean Tour) 1 haftalığına İstanbul'a da gelmiştir. Türkiye zeplinle ilk 1929 yılında Graf Zeppelin, yani D- LZ 127 Türkiye üzerinden geçerek Orta Doğu'ya gitmesi ile tanışmıştır. 1998 yılında Koç Zeplin kullanmaya başlamıştır. Koç Zeplin Amerikan menşeli imalatçı firma American Blimp Corporation (ABC)  tarafından imal edilmişti. Modeli A-150 modeliydi, 50m uzunluğundaydı ve Ekim 1998'de Koç'a teslim edilmişti.

Zeplin reklamların daha yaygın kullanılmamalarının tek sebebi ise yüksek yatırım maliyeti ve aylık operasyon giderleridir. Zeplinler hangar gerektirir. Helyum ise pahalı bir gazdır. Ayrıca büyük zeplinler için 12-13 kişilik dev yer ekibi gerekmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Havayolu taşımacılığı
Hava gemileri
Alman icatları
Birinci Dünya Savaşı'nda havacılık
İkinci Dünya Savaşı'nda havacılık
Almancadan Türkçeye geçen sözcükler
1900'de tanıtılan taşıtlar
20. yüzyılda Almanya

Zeplin


Plágan er skáldsaga eftir rithöfundinn  Albert Camus. Sagan gerist í borginni Oran í Alsír á fimmta tug tuttugustu aldar og lýsir hvernig banvæn veira breiðst út meða íbúa borgarinnar. Sagan kom fyrst út í París árið 1947. Plágan kom út á íslensku árið 1952.

Tilvísanir

Bókaárið 1947
Franskar bókmenntir

Plágan (skáldsaga)


Homosexualität ist auf Barbados für Männer und Frauen gesetzlich erlaubt. Das Gesetz gegen homosexuelle Handlungen wurde im Dezember 2022 höchstgerichtlich aufgehoben.

Legalität
Im 1992 novellierten Strafgesetzbuch von Barbados wurde Analverkehr mit einer lebenslangen Freiheitsstrafe bestraft (auch heterosexueller Analverkehr). Die Bestrafung für alle anderen gleichgeschlechtlichen sexuellen Handlungen zwischen Personen ab einem Alter von 16 Jahren betrug Gefängnis von bis zu 10 Jahren, jedoch fand de facto grundsätzlich keine Strafverfolgung statt. Außer Guyana gab es kein weiteres Land in Amerika mit derart drakonischen Strafen für einvernehmlichen Sex. Mit Urteil des höchsten Verfassungsgerichtes auf Barbados wurde am 12. Dezember 2022 das Strafgesetz wegen sexueller Handlungen aufgehoben.

Anerkennung gleichgeschlechtlicher Paare
Gleichgeschlechtliche Paare werden weder im Wege der eingetragenen Partnerschaft noch im Rahmen einer gleichgeschlechtlichen Ehe anerkannt.

Gesellschaftliche Situation
Auf Barbados herrschen, wie in fast allen ehemals britischen Kolonien in der Karibik, diskriminierende Gesetze und homophobe Praktiken, die verhindern, dass homosexuelle Menschen Zugriff auf die Gesundheitsdienste haben. Die Regierung des Inselstaates wurde wiederholt von Menschenrechtsaktivisten aufgefordert, die Stigmatisierung und Diskriminierung von Menschen mit anderer sexueller Orientierung zu reduzieren.

Barbados gehört 2012 zu den letzten 11 Ländern (allesamt Commonwealth-Staaten) in Amerika, in denen Homosexualität noch sanktioniert wurde. Die drakonische Strafgesetzgebung, die sexuelle Beziehungen zwischen Personen des gleichen Geschlechts kriminalisiert, würde "allerdings nur selten durchgesetzt, wenn dies im Privatbereich stattfinde" und es seien "viele homosexuelle barbadische Paare bekannt, die ohne Probleme zusammen leben, durch die Beibehaltung ihrer Unauffälligkeit".

In einer Studie zu zwei Erhebungen in 2003 und 2004 wurde festgestellt, dass es wenig oder gar keine Unterstützung für die Entkriminalisierung homosexueller Handlungen gab. Die Untersuchung zeigte aber, dass 2004 eine negative Einstellung gegenüber homosexuellen Menschen nur bei einem relativ kleinen Teil der Bevölkerung von Barbados vorherrscht, während die große Mehrheit der Barbadier entweder tolerant ist oder Homosexuelle akzeptiert. Frauen, Männer unter 50 Jahren und Menschen mit einem höheren Bildungsstand standen dabei dem Thema Homosexualität eindeutig toleranter gegenüber.

Ein Vorschlag des Generalstaatsanwalts und Vize-Premierministers von Barbados im Oktober 2003, Homosexualität zu entkriminalisieren, wurde durch die Medien, die Kirche und die Gesellschaft überwiegend negativ aufgenommen, sodass die Regierung keine neuen Gesetze plant.

Auf Barbados gibt es keine öffentliche homosexuelle Szene und weder schwule noch lesbische Publikationen. Von der Nichtregierungsorganisation BANGO wird kritisiert, dass kein Hilfszentrum für die Opfer von Gewalt gegen Homosexuelle existiert.
United Gays and Lesbians Against AIDS, Barbados (UGLAAB) ist eine weitere Nichtregierungsorganisation, die sich für die Förderung schwuler und lesbischer Rechte einsetzt.

Siehe auch
 Gesetze zur Homosexualität
 Homophobie

Einzelnachweise

Barbados
Gesellschaft (Barbados)

Homosexualität auf Barbados