انطلق الدوري الكويتي لموسم 2009/2010 في يوم 1 ديسمبر 2009، وشارك في الدوري ثمانية فرق بعد هبوط نادي الشباب الكويتي وصعود نادي الصليبخات.

وسيكون نظام الدوري من ثلاثة أقسام، وينتهي الدوري في شهر أبريل 2010.

الفرق المشاركة

ترتيب الدوري

الأحداث

في 10 ديسمبر 2009 بمباراة نادي التضامن ونادي القادسية، أُقيم مهرجان اعتزال لاعب نادي التضامن فهد دابس، وقد شارك في المباراة كاملة، وقد أقيمت مباراة استعراضية بين عدد من اللاعبين القدامى قبل المباراة.

في يوم 20 ديسمبر 2009 سجل خلف السلامة لاعب نادي القادسية هدفه رقم 100 مع ناديه منذ انضمامه إليه في عام 2004.

شهدت مباراة نادي العربي ونادي القادسية في 24 ديسمبر 2009 توتر شديد، وطرد الحكم ثامر العنزي مدير الكرة في نادي القادسية إبراهيم المسعود، وتشابك حمد العنزي وعبد الله الحداد في المباراة، وبعد نهاية المباراة تشابك نهير الشمري وعلي عمر، وشهدت المباراة أيضا مناوشات بين جمهور العربي والقادسية بعبوات المياه البلاستيكية، وطرد مدير الكرة في نادي العربي عبد العزيز المطوع ومشرف الفريق عبد العزيز حافظ، وقد نادي العربي طلبا في يوم 27 ديسمبر 2009 بعدم إسناد أي مباراة يكون هو طرفا فيها للحكم ثامر العنزي، وأعلن بأن إدارة النادي ليست مسؤولة عن سلامة الحكم في حالة إسناد أي مباراة له يكون النادي طرفا فيها.

وشهدت مباراة نادي كاظمة ونادي الصليبخات في 25 ديسمبر 2009 أحداث بعد طرد مدافع الصليبخات فيصل دشتي مما أدى إلى دخول إداريين نادي الصليبخات وطرد مدرب الصليبخات ثامر عناد وطرد طارق الشمري وطرد بعد ذلك مدرب كاظمة إيلي بلاتشي.

في مباراة نادي العربي ونادي الكويت في 9 يناير 2010 طرد لاعبين من نادي الكويت وهما جراح العتيقي وفهد عوض، وقد قال رئيس نادي الكويت عبد العزيز المرزوق بأن الحكم علي محمود يتحمل إضاعة الفوز من فريقه والتسبب بحرمان فريقه من لاعبين مهمين قبل مباراتهم مع نادي القادسية.

وقد شهدت مباراة نادي العربي ونادي الكويت في 9 يناير 2010 مهرجان تكريم اللاعب حمود ماجد لاعب نادي العربي السابق، وأقيم المهرجان برعاية النائب في مجلس الأمة الكويتي خلف دميثير وحضور رئيس نادي العربي جمال الكاظمي ورئيس نادي الكويت عبد العزيز المرزوق.

قام الحكم محمود البلوشي بإشهار البطاقة الصفراء للاعب نادي كاظمة علي المشموم ثلاثة مرات، فبادر الحكم الرابع بتنبيهه ليقوم بطرده، وقد تم استبدال الحكم المساعد الثاني خليفة المنيع بالحكم الرابع عباس الشمري بعد أن تعرض لتمزق عضلي، وقد احتج مدرب نادي القادسية محمد إبراهيم على هدفي كاظمة في المباراة حيث الهدف الأول كان رمية تماس لمصلحة القادسية، وفي الهدف الثاني كان الخطأ خارج منطقة الجزاء واللاعب كان في الأصل في حالة تسلل.

شهدت مباراة نادي النصر ونادي القادسية في 31 يناير 2010 اعتزال لاعب نادي النصر حكيم طراد برعاية محافظ الجهراء مبارك الحمود الصباح الذي حضر نيابة عنه عويد المشعان والمحامي خالد عايد العنزي، وقام رئيسا القادسية والنصر بتكريم اللاعب.

شهدت مباراة نادي القادسية ونادي العربي في 3 فبراير 2010 اعتزال لاعب نادي القادسية طلال النملان تحت رعاية أحمد الفهد الأحمد الصباح نائب رئيس مجلس الوزراء للشؤون الاقتصادية ووزير التنمية ووزير الإسكان وسط حضور أعضاء مجلس الأمة سالم النملان وحسين الحريتي وسعد الخنفور وشعيب المويزري وسعد زنيفر ومخلد العازمي ودليهي الهاجري ووزير الكهرباء بدر الشريعان، وتم تكريم اللاعب من قبل رئيس نادي العربي جمال الكاظمي ورئيس نادي القادسية محمود الرزوقي.

في 3 فبراير 2010 شهدت مباراة نادي القادسية ونادي العربي طرد مدرب نادي العربي دراغان سكوسيتش في أوائل الشوط الثاني وذلك لاعتراضاته المستمرة.

شهدت مباراة نادي التضامن ونادي الكويت اعتزال لاعب نادي التضامن أحمد القبندي الذي كان برعاية الشيخ أحمد الفهد الأحمد الصباح.

عندما طرد طلال نايف في مباراة نادي النصر ونادي التضامن في 11 فبراير 2010 مما أدى إلى احتجاج اللاعب لينزل فهد نايف شقيق اللاعب من المدرجات ويعتدي على حكم اللقاء، مما أدى إلى إيقاف المباراة لمدة 7 دقائق.

شهدت مباراة نادي كاظمة ونادي القادسية في 15 فبراير 2010 اعتزال لاعب نادي كاظمة عبد الله الدويسان في المهرجان الذي كان تحت رعاية الشيخ جابر المبارك الحمد الصباح النائب الأول لرئيس مجلس الوزراء ووزير الدفاع وأناب عنه بالحضور عبد الله الفارس.

الإحصاءات

الانضباط
 أول حالة طرد في الدوري : حمد أمان (نادي كاظمة × نادي التضامن 0:2 في 1 ديسمبر 2009).

حالات الطرد
  حمد أمان (نادي كاظمة × نادي التضامن 0:2 في 1 ديسمبر 2009).
  فهد العنزي (نادي العربي × نادي كاظمة 2:2 في 11 ديسمبر 2009).
  عبد الله الشمالي (نادي العربي × نادي القادسية في 24 ديسمبر 2009).
  أحمد سعد الرشيدي (نادي العربي × نادي القادسية في 24 ديسمبر 2009).
  ماجد مصطفى (نادي الكويت × نادي التضامن في 25 ديسمبر 2009).
  طارق الشمري (نادي كاظمة × نادي الصليبخات في 25 ديسمبر 2009).
  فيصل دشتي (نادي كاظمة × نادي الصليبخات في 25 ديسمبر 2009).
  جراح العتيقي (نادي العربي × نادي الكويت في 9 يناير 2010).
  فهد عوض (نادي العربي × نادي الكويت في 9 يناير 2010).
  ماركوس برونو (نادي الصليبخات × نادي التضامن في 10 يناير 2010).
  جهاد الحسين (نادي القادسية × نادي كاظمة في 17 يناير 2010).
  علي المشموم (نادي القادسية × نادي كاظمة في 17 يناير 2010).
  حمد العنزي (نادي الصليبخات × نادي القادسية في 22 يناير 2010).
  صالح الشيخ (نادي القادسية × نادي التضامن في 26 يناير 2010).
  محمد جمال (نادي كاظمة × نادي العربي في 27 يناير 2010).
  أندريه بيريرا (نادي الكويت × نادي كاظمة في 31 يناير 2010).
  ساشا بلاجوفيتش (نادي الصليبخات × نادي كاظمة في 4 فبراير 2010).
  أليكس كليفرسون (نادي السالمية × نادي القادسية في 7 فبراير 2010).
  طلال نايف (نادي النصر × نادي التضامن في 11 فبراير 2010).
  ماركوس برونو (نادي الصليبخات × نادي الكويت في 15 فبراير 2010).
  دي سيلفا جونيور (نادي التضامن × نادي السالمية في 15 فبراير 2010).
  بدر المطوع (نادي كاظمة × نادي القادسية في 15 فبراير 2010).

الهداف
: 9 أهداف
  باتريك فابيانو (النصر)

8 أهداف
  فراس الخطيب (القادسية)

7 أهداف
  محمد زينو (العربي)

6 أهداف
  فهد الفهد (كاظمة)
  أحمد عجب (القادسية)

أكثر عدد من الأهداف للاعب في مباراة واحدة
  أحمد البلوشي (نادي السالمية × نادي الصليبخات 0:4 في 31 يناير 2010).
  محمد زينو (نادي العربي × نادي الصليبخات 0:4 في 11 فبراير 2010).

أول هاتريك
  أحمد البلوشي (نادي السالمية × نادي الصليبخات 0:4 في 31 يناير 2010)

هدف في مرمى فريقه
  خالد الشمري (نادي الكويت × نادي كاظمة 2:2 في 31 يناير 2010).
  أحمد العيدان (نادي الكويت × نادي كاظمة 2:2 في 31 يناير 2010).

مراجع

كويت
كرة القدم الكويتية في 2009–10
مواسم الدوري الكويتي

الدوري الكويتي 2009–10


Hibiscus trilobus est une espèce d'arbuste appartenant à la famille des Malvaceae.

Taxonomie

Aublet a publié le Hibiscus trilobus, à partir de la publication pré-linnéenne du protologue de Plumier basée sur le type que ce dernier avait observé à Saint-Domingue, dans la région de « Louis »(?) :

Il s'est néanmoins trompé dans son identification, car cette espèce est absente de Guyane où il rapportait l'avoir rencontrée :

Sous-espèces
On distingue 3 sous-espèces dans Hibiscus trilobus :
 Hibiscus trilobus subsp. hirsutus O.J. Blanch. & Fryxell, 2000
 Hibiscus trilobus subsp. ingratus (Miq.) O.J. Blanch. & Fryxell, 2000
 Hibiscus trilobus subsp. trilobus

Description

Hibiscus trilobus est un sous-arbrisseau ou un arbuste.
Ses tiges portent d'abondantes épines, longues de .
Les feuilles sont généralement dentelées et 3-lobées.
Les stipules mesurent généralement moins de  de long, et sont subulées.
Ses ±10 bractées involucellaires sont distinctes et étroitement linéaires (non bifurquées).
Les lobes du calice sont dépourvus de nectaire sur la nervure médiane.
La corolle est de différentes couleurs et tailles, avec des pétales longs de
Les fruits de  de long.

Répartition
Hibiscus trilobus est présent au Guatemala, au Bélize, en Jamaïque, à Hispaniola, à Porto Rico, au Venezuela, et au Suriname.

Écologie
Au Venezuela  et au Suriname, la sous-espèce Hibiscus trilobus subsp. ingratus (Miq.) O.J. est un sous-arbrisseau ou un arbuste érigé atteignant  de haut, nettement épineux, et que l'on rencontre dans des habitats non littoraux de marais et de berges de cours, d'au autour de  d'altitude dans le Bolívar

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des plantes décrites par Fusée-Aublet

Liens externes

trilobus
Espèce de Malvaceae (nom scientifique)
Plante décrite par Aublet

Hibiscus trilobus


L'ouïezd de Vytegra (en ) était un ouïezd du gouvernement d'Olonets dans l'Empire russe.

Présentation
L'ouïezd de Vytegra était situé sur la rive sud-est du lac Onega.
À l'ouest, l'ouïezd était bordé par l'ouïezd de Lodeïnoïe Pole du gouvernement d'Olonets, au nord par l'ouïezd de Kargopol.

Le centre administratif de l'ouïezd était Vytegra.

Démographie
Au recensement de l'Empire russe de 1897, l'ouïezd de Vytegra comptait .

Ils avaient pour langue maternelle , , , .

Références

Voir aussi

Liens externes

 comté d'Olonet. Atlas de l'Empire panrusse : Collection de cartes par I.K. Kirilov. Année de publication : 1722-1737
 Олонецкий уезд

Articles connexes

Ouïezd de Vytegra

Ouïezd de Vytegra


Akira Matsunaga kan henvise til:
 Akira Matsunaga (fodboldspiller, født 1914) – Japansk fodboldspiller (1914-1943)
 Akira Matsunaga (fodboldspiller, født 1948) – Japansk fodboldspiller, født 1948

Akira Matsunaga


Amitabh Bachchan (Hintçe, अमिताभ बच्चन, Amitābh Baccan, 11 Ekim 1942 Allahabad), Big B lakaplı Hint sinema sanatçısı.

Filmografi
 Zamaanat (2016)
 Ghoomketu (2015)
 Wazir (2015)
 Hasmukh Pighal Gaya (2015)
 Piku (2015)
 Shamitabh (2015)
 Manam (2014)
 Bhoothnath Returns (2014)
 Boss (2013)
 Satyagraha (2013)
 The Great Gatsby (2013)
 Ganga Devi (2012)
 Bol Bachchan (2012)
 Department (2012)
 Aarakshan (2011)
 Bbuddah Hoga Terra Baap (2011)
 Kandahar (2010)
 Teen Patti (2010)
 Rann (2010)
 Paa (2009)
 Aladin (2009)
 Delhi-6 (2009)
 God Tussi Great Ho (2008)
 Sarkar Raj (2008)
 Bhoothnath (2008)
 Yaar Meri Zindagi (2008)
 Ek Krantiveer: Vasudev Balwant Phadke (2007)
 Gangotri (2007)
 The Last Lear (2007)
 Ram Gopal Varma Ki Aag (2007)
 Swami (2007)
 Cheeni Kum (2007)
 Shootout at Lokhandwala (2007)
 Nishabd (2007)
 Eklavya (2007)
 Baabul (2006)
 Ganga (2006)
 Kabhi Alvida Naa Kehna (2006)
 Darna Zaroori Hai (2006)
 Family: Ties of Blood (2006)
 Ek Ajnabee (2005)
 Dil Jo Bhi Kahey... (2005)
 Viruddh (2005)
 Sarkar (2005)
 Paheli (2005)
 Parineeta (2005) (tercüman)
 Bunty Aur Babli (2005)
 Waqt (2005)
 Black (2005)
 Zamaanat (2005)
 Ab Tumhare Hawale Watan Saathiyo (2004)
 Veer-Zaara (2004)
 Hum Kaun Hai? (2004)
 Kyun...! Ho Gaya Na (2004)
 Deewaar (2004)
 Lakshya (2004)
 Dev (2004)
 Insaaf (2004)
 Rudraksh (2004)
 Aetbaar (2004)
 Khakee (2004)
 Baghban (2003)
 Mumbai Se Aaya Mera Dost (2003)
 Boom (2003)
 Armaan (2003)
 Khushi (2003)
 Kaante (2002)
 Agni Varsha (2002)
 Hum Kisi Se Kum Nahin (2002)
 Aankhen (2002)
 Aks (2001)
 Kabhi Khushi Kabhie Gham (2001)
 Lagaan (2001) (tercğman)
 Ek Rishtaa: The Bond of Love (2001)
 Mohabbatein (2000)
 Hello Brother (1999)
 Kohram: The Explosion (1999)
 Hindustan Ki Kasam (1999)
 Sooryavansham (1999)
 Lal Baadshah (1999)
 Bade Miyan Chote Miyan (1998)
 Major Saab (1998)
 Mrityudaata (1997)
 Tere Mere Sapne (1996)
 Insaniyat (1994)
 Khuda Gawah (1992)
 Zulm Ki Hukumat (1992)
 Akayla (1991)
 Indrajeet (1991)
 Ajooba (1991)
 Hum (1991)
 Aaj Ka Arjun (1990)
 Agneepath (1990)
 Jaadugar (1989)
 Toofan (1989)
 Batwara (1989)
 Main Azaad Hoon (1989)
 Shahenshah (1988)
 Gangaa Jamunaa Saraswathi (1988)
 Soorma Bhopali (1988)
 Aakhree Raasta (1986)
 Ek Ruka Hua Faisla (1986)
 Mard (1985)
 Geraftaar (1985)
 Naya Bakra (1985)
 Inquilaab (1984)
 Kanoon Kya Karega (1984)
 Sharaabi (1984)
 Coolie (1983)
 Film Hi Film (1983)
 Nastik (1983)
 Andha Kanoon (1983)
 Mahaan (1983)
 Pukar (1983)
 Shakti (1982)
 Bemisal (1982)
 Satte Pe Satta (1982)
 Desh Premee (1982)
 Khud-Daar (1982)
 Namak Halaal (1982)
 Silsila (1981)
 Naseeb (1981)
 Yaarana (1981)
 Anusandhan (1981)
 Chashme Buddoor (1981)
 Commander (1981)
 Kaalia (1981)
 Laawaris (1981)
 Vilayati Babu (1981)
 Shaan (1980)
 Dostana (1980)
 Do Aur Do Paanch (1980)
 Ram Balram (1980)
 Suhaag (1979)
 Kaala Patthar (1979)
 Manzil (1979)
 Jurmana (1979)
 The Great Gambler (1979)
 Cinema Cinema (1979)
 Mr. Natwarlal (1979)
 Muqaddar Ka Sikandar (1978)
 Trishul (1978)
 Don (1978)
 Ganga Ki Saugand (1978)
 Besharam (1978)
 Kasme Vaade (1978)
 Shatranj Ke Khilari (1977)
 Khoon Pasina (1977)
 Immaan Dharam (1977)
 Alaap (1977)
 Amar Akbar Anthony (1977)
 Charandas (1977)
 Parvarish (1977)
 Hera Pheri (1976)
 Kabhi Kabhie (1976)
 Adalat (1976)
 Do Anjaane (1976)
 Faraar (1975)
 Sholay (1975)
 Zameer (1975)
 Chupke Chupke (1975)
 Deewaar (1975)
 Mili (1975)
 Majboor (1974)
 Kunwara Baap (1974)
 Benaam (1974)
 Kasauti (1974)
 Dost (1974)
 Roti Kapada Aur Makaan (1974)
 Namak Haraam (1973)
 Abhimaan (1973)
 Gehri Chaal (1973)
 Zanjeer (1973)
 Bada Kabutar (1973)
 Bandhe Haath (1973)
 Saudagar (1973)
 Piya Ka Ghar (1972)
 Bansi Birju (1972)
 Bawarchi (1972)
 Bombay to Goa (1972)
 Ek Nazar (1972)
 Garam Masala (1972)
 Jaban (1972)
 Raaste Kaa Patthar (1972)
 Pyar Ki Kahani (1971)
 Parwana (1971)
 Reshma Aur Shera (1971)
 Sanjog (1971)
 Bombay Talkie (1970)
 Anand (1970)
 Bhuvan Shome (1969)
 Saat Hindustani (1969)

Dış bağlantılar
 İMDBde Amitabh Bachchan

1942 doğumlular
Légion d'honneur sahibi subaylar
Hint erkek sinema oyuncuları
Yaşayan insanlar
20. yüzyıl erkek şarkıcıları
Filmfare Ödülü sahipleri

Amitabh Bachchan


John Thompson puede referirse a:

 John Thompson Hoffman (1828-1888), político estadounidense;
 John Thompson Whitaker (1906-1946), periodista y escritor estadounidense;
 John Thomson (futbolista), (1909-1931) futbolista escocés;
 John Griggs Thompson (1932-), matemático estadounidense;
 John Thompson (baloncestista) (1941-2020), jugador y entrenador de baloncesto estadounidense;
 John Thompson (sociólogo) (19??-), sociólogo estadounidense;
 Chandler Thompson, (1970-), baloncestista estadounidense cuyo nombre completo es John Chandler Thompson.

John Thompson


Søspejdere er en film med ukendt instruktør.

Handling
Spejdervæsen. Søspejdere i robåde. Livredningsøvelse. Kunstigt åndedræt foretages. Parade af søspejdere. Fanen føres frem. Mere livredning, dreng ved at drukne. Både pudses. Både i vandet. Der roes ud. Både med sejl i Øresund (7). Søspejderne vækkes med homsignal om morgenen. Højtidelig flaghejsning. Der signaleres med flag.

Referencer

Eksterne Henvisninger

Danske film fra 1918

Dokumentarfilm fra Danmark
Stumfilm fra Danmark
Spejder

Søspejdere (stumfilm)


Guasimal est la capitale de la paroisse civile de Queseras del Medio de la municipalité d'Achaguas dans l'État d'Apure au Venezuela.

Notes et références

Localité dans l'État d'Apure

Guasimal


මෙය ජනගහනය අනුව දූපත් ලැයිස්තුව කි. මෙහී ජනගහනය 100,000 ඉක්මවන සියළුම දූපත් ඇතුලත් වේ. සංසන්දනය කිරීම සඳහා මහාද්වීප ද  (ඇල අකුරු වලින්) පෙන්වා ඇත. ලොව දූපත් වාසීන් ගණන මිලියන 730 ඉක්මවයි. එය ලෝක ජනගහනයෙන් 11% ක් වේ. ජාවා සහ හොන්ෂු දූපත් පමණක් ලෝක ජනගහනයෙන් 1% ඉක්මවා ජනගහනයට උරුමකම් කියයි.

ජනගහනය අනුව දූපත් පෙලගැස්වීම
පරිපාලන කලාපයකට සාපේක්ෂව භූගෝලීය දූපතක් යනු කුමක්ද යන්න පිළිබඳ අවිනිශ්චිතතාවය හේතුවෙන් සංඛ්‍යාලේඛනවල ඇතුළත් කර ඇති කරුණු පිළිබඳ කරුණාකර සටහන් වල දක්වා ඇති අදහස් වෙතට යොමු වන්න: සමහර "දූපත්" සඳහා සංඛ්‍යාලේඛනවල අසල ඇති වෙනත් දූපත් ද ඇතුළත් ය.

ජනගහනය මිලියන 10 ට වැඩි

ජනගහනය 1,000,000 සිට 10,000,000 දක්වා

ජනගහනය 500,000 සිට 1,000,000 දක්වා

ජනගහනය 100,000 සිට 500,000 දක්වා

සමහර අර්ධද්වීප සහ දූපත් ලෙස සාමාන්‍යයෙන් නොසැලකෙන ප්‍රදේශ

 Flevopolder (artificial island separated from the mainland by channels: population 317,000

ආශ්‍රිත

Recursive islands and lakes
List of European islands by population
List of Caribbean island countries by population
List of Canadian islands by population
List of Indonesian islands by population
List of islands by highest point
භූමි ප්‍රමාණය අනුව දූපත් ලැයිස්තුව
List of European islands by area
List of countries by population
List of countries and outlying territories by area
List of islands of South America
List of islands by population density
List of populated islands of the Great Lakes

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි
UN Environment Programme Islands Directory
Most populous islands

Lists by population
 Population

ජනගහනය අනුව දූපත් ලැයිස්තුව


Zuhal Olcay (d. 10 Ağustos 1957, İstanbul), Türk oyuncu ve şarkıcıdır.

Hayatı
Babası erkek berberi Cevat İşanç, annesi ev hanımı Süheyla İşanç'tır. Ailesinin tek çocuğuydu. Çocukluğunu Üsküdar'da geçirdi. İlkokulu Halil Rüştü İlkokulu'nda ardından Üsküdar Kız Lisesi'nde okudu. Yapılan bir röportajında, "Ailenin tek çocuğu olduğum için kardeşi olan yaşıtlarımı çok kıskanırdım. Tek olmak ailede tüm sevgileri kazanma adına avantajdır ama paylaşma olayı olmadığı için de dezavantajdır. Benim için sıkıntılı bir mutluluktu tek çocuk olmak. Bunun dışında orta hâlli ama sıcak bir aile içinde büyüdüm." der. Büyük teyzesi konservatuvarda piyano öğretmeniydi. Diğer iki teyzesinden biri de devlet tiyatrosu sanatçısıydı. Konservatuvarda piyano öğretmeni olan teyzesinin teşviki ile Ankara'ya giderek tiyatro eğitimine başladı.

1976'da Ankara Devlet Konservatuvarı yüksek bölümünü bitirdi. Aynı yıl sınıf arkadaşı Selçuk Yöntem ile evlendi. Evlendiğinde daha 19 yaşındaydı. Bir sene Londra'da eğitim gördü. Üç yıl süren ilk evliliğinin ardından iş insanı Zafer Olcay ile evlenen Zuhal Olcay, İzmir'e yerleşti ve İzmir Devlet Tiyatrosu'nda oyunculuğa başladı. 1981 yılında kızı Ceren dünyaya geldi.

1983'ten itibaren çeşitli televizyon yapımlarında rol aldı; ilk televizyon filmi olan Sönmüş Ocaktan sonra Parmak Damgası adlı yapım ile tanındı. Film festivallerinde aldığı ödüller ününü arttırdı. 1987 yılında ikinci eşi Zafer Olcay'dan boşandı.

Sinema oyunculuğu ile birlikte tiyatro oyunculuğunu da sürdüren Olcay; 1986'da Martdaki Nina rolüyle Avni Dilligil Tiyatro Ödülü'nü, 1988'de Balkondaki İrma rolüyle Ankara Sanat Ödülü'nü kazandı. 1989'da Evita adlı müzikalde Evitayı oynadı. Bu müzikaldeki başarısı üzerine şarkıcılık kariyeri başladı. Dünden Sonra, Yarından Önce adlı filmde şarkıları seslendiren Olcay, daha sonra Onno Tunç'un bestesi olan parçayı bir albümde seslendirdi.

1989'da Sahte Cennete Veda adlı filmdeki rolüyle Almanya'da Altın Film Şeridi En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazanarak uluslararası bir başarı elde etti.

1987'de eşinden ayrılan Olcay, üçüncü evliliğini 1992'de Londra'da tiyatro oyuncusu Haluk Bilginer ile yaptı. 1990'da Haluk Bilginer ile birlikte Tiyatro Stüdyosu adlı özel tiyatronun kurucuları arasında yer aldı ve bu tiyatroda Aldatma, Kankardeşler, Histeri, Balkon gibi oyunlarda başrol üstlendi.

1990'da senaryosunu Orhan Pamuk'un (Kara Kitap adlı kendi romanından) yazdığı, Ömer Kavur'un yönettiği, Antalya Altın Portakal Festivali'nde En İyi Film Ödülü'nü ve Uluslararası İstanbul Film Festivali En iyi yerli film ödülü'nü alan Gizli Yüz'de oynadı.

Çeşitli siyasi eylemlere de katılan Olcay'a Bakırköy Belediye Başkanı Adaylığı teklif edildi.

Üsküdar'da kiralayıp restore ettikleri Tiyatro Stüdyosu'nun 1996'da yanması üzerine 1999'da Haluk Bilginer ile birlikte Oyun Atölyesi'ni kurdu. Olcay, Oyun Atölyesi'nin sahnelediği ilk oyun olan Steven Berkoff'un Dolu Düşün Boş Konuş adlı oyunundaki rolüyle Afife Tiyatro Ödülleri "En İyi Komedi Kadın Oyuncusu" Ödülü'nü aldı. Çift, İstanbul'un Moda semtinde bir apartmanı restore ederek oluşturduğu tiyatro mekanını 2002'de açtı. Zuhal Olcay'ın Bilginer ile olan evliliği 2004 yılında sona erdi.

2000 yılında Düşünceye Özgürlük 2000 adlı kitaba yayıncı olarak imza koyan 23 kişiden biri oldu. DGM tarafından "halkı, sınıf, ırk, din, mezhep ve bölge farklılığı gözeterek kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmek" suçlarından, Yargıtay 9. Ceza Dairesi ise "kanunun cürüm saydığı neşriyatı nakletmek" suçundan yargılandı. 2003 yılında bu dava beraat kararı ile sonuçlandı.

2001 yılında Tayfun Pirselimoğlu'nun yönettiği Montreal Dünya Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü olan Hiçbiryerde'de oynadı.

2002-2004 yılları arasında "Siyah- Beyaz Dinleti" adlı müzikal bir gösteri yaptı.
2004 yılında üçüncü eşi Haluk Bilginer'den boşandı.

Müzik çalışmalarını önce Vedat Sakman, daha sonra Bülent Ortaçgil ile devam eden ve Küçük Bir Öykü, 'İyisin''' gibi parçalarla müzik listelerine giren Olcay'ın Küçük Bir Öykü (1989), İki Çift Laf (1990), Oyuncu (1993), İhanet (1998), Başucu Şarkıları (2001), Başucu Şarkıları-2 (2005), Aşk'ın Halleri (2009) ve Cengiz Onural'la ortak çalışması olan Hiçbiryerde isimli albümleri vardır. 2008 senesinde TV8'de her perşembe "Mevzuhal" adıyla canlı performans programını sundu. Son olarak, 2015 senesinde "Başucu Şarkıları 3" albümünü yayınlamıştır.

 Filmografisi
 Filmler

 1983: İhtiras Fırtınası
 1985: Amansız Yol
 1985: Halkalı Köle
 1985: Kurşun Ata Ata Biter
 1986: Ateşten Gömlek : Ziya Öztan
 1986: Genç ve Dul
 1986: İstek
 1986: Oteldeki Cinayet
 1987: Bir Avuç Gökyüzü
 1987: Dünden Sonra Yarından Önce
 1987: Gece Yolculuğu : Ömer Kavur
 1987: Bir Günah Gibi
 1988: Sahte Cennete Veda
 1989: Medcezir Manzaraları : Mahinur Ergun
 1990: Gizli Yüz : Ömer Kavur
 1991: Kara Sevdalı Bulut
 1992: İki Kadın : Yavuz Özkan
 1993: Ay Vakti
 1994: Bir Sonbahar Hikayesi : Yavuz Özkan
 1995: Aşk Üzerine Söylenmemiş Her şey
 1996: 80. Adım : Tomris Giritlioğlu
 1996: İstanbul Kanatlarımın Altında : Mustafa Altıoklar
 1999: Issızlığın Ortasında Sinema
 1999: Salkım Hanım'ın Taneleri : Tomris Giritlioğlu
 2000: Gece Martıları
 2001: Hiçbiryerde : Tayfun Pirselimoğlu
 2004: Simbiyotik
 2007: İyi Seneler-Londra : Berkun Oya
 2009: Güz Sancısı : Tomris Giritlioğlu
 2020: Aşk Tesadüfleri Sever 2
 2023: Merve Kült

 TV dizileri

 1980: Sönmüş Ocak
 1985: Parmak Damgası
 1986: Varsayalım İsmail
 1987: Ateşten Günler
 1987: Gecenin Öteki Yüzü
 1989: Baharın Bittiği Yer
 1993: The Young Indiana Jones Chronicles "Istanbul, September 1918"
 1994: Artist Palas
 1997: Medeni Haller
 1999: Çatısız Kadınlar : Mahinur Ergun
 2001: Yeditepe İstanbul : Türkan Derya
 2002: Ti Show
 2005: Seni Çok Özledim
 2007: Geniş Zamanlar : Serdar Akar
 2008: Beni Unutma
 2010: Arka Sokaklar
 2010: Umut Yolcuları
 2011: İffet : Faruk Teber
 2013: Bir Aşk Hikayesi
 2014: Urfalıyam Ezelden
 2016: Yüksek Sosyete
 2020: Alev Alev
 2022-2023: Gecenin Ucunda

 Sunuculuk
 1979: TRT 23 Nisan Çocuk Şenliği Programı
 2008: Mevzuhal

 Tiyatro oyunları
 1977: Üçüncü Selim : Celal Esat Arseven / Salah Cimcoz - Ankara Devlet Tiyatrosu
 1977: İzin Günü : Otto Fischer - Ankara Devlet Tiyatrosu
 1978: Othello : William Shakespeare - Ankara Devlet Tiyatrosu
 1979: Deli Dumrul : Güngör Dilmen - İstanbul Devlet Tiyatrosu
 1982: Fazilet Eczanesi : Haldun Taner - İzmir Devlet Tiyatrosu
 1985: İlk Yıllar "Roksolan" : Orhan Asena - İstanbul Devlet Tiyatrosu
 1985: Martı : Anton Çehov - İstanbul Devlet Tiyatrosu
 1986: Söz Veriyorum : Aleksei Arbuzov - İstanbul Devlet Tiyatrosu
 1990: Aldatma : Harold Pinter - Tiyatro Stüdyosu
 1991: Kan Kardeşleri : Willy Russell - Tiyatro Stüdyosu
 1997: Histeri : Terry Johnson - Tiyatro Stüdyosu
 1998: Balkon : Jean Genet - Tiyatro Stüdyosu
 1999: Dolu Düşün Boş Konuş : Steven Berkoff - Oyun Atölyesi
 2000: Ayrılış : Tom Kempinsky - Oyun Atölyesi
 2005: Nathalie : Philippe Blasband - Aysa Prodüksiyon Tiyatrosu
 2009: Şölen : Moira Buffini - Aysa Prodüksiyon Tiyatrosu
 2017: Aşk Halleri : Maria Goss - Elf Yapım

 Diskografi

 Solo albümleri
 1989: Küçük Bir Öykü Bu 1990: İki Çift Laf 1993: Oyuncu 1998: İhanet 2001: Başucu Şarkıları 2005: Başucu Şarkıları 2 2009: Aşk'ın Halleri 2015: Başucu Şarkıları 3 Tekli çalışmaları
 1987: Dünden Sonra Yarından Önce Film Müziği 2018: Sensiz (Emre Atabek ile)
 2020: Eyvallah (Hüsnü Arkan ile)
 2022: Aşkınla Her Şey Oldum (Tuna Kiremitçi ile)

 Katıldığı albümler
 1999: Asansör Film Müzikleri / Kolektif
 2000: Bülent Ortaçgil İçin Söylenmiş Bülent Ortaçgil Şarkıları / Kolektif
 2002: Hiçbiryerde Film Müzikleri 2003: Metin Altıok Ağıtı / Fazıl Say
 2004: Söz Vermiş Şarkılar / Kolektif
 2006: 41 Kere Maşallah / Kolektif
 2006: Nazım / Fazıl Say 2006: Pop 2006 / Kolektif
 2007: Bulutsuzluk Özlemi 20 Yaşında / Kolektif
 2008: Güldünya Şarkıları / Kolektif
 2009: Mucize Nağmeler / Kolektif
 2009: Buğra Uğur'la 30 Yıl / Kolektif
 2020: 2020 Model (2020 Model: Murathan Mungan)'' / Kolektif

Ödülleri
 1984: 21. Antalya Film Şenliği, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (İhtiras Fırtınası)
 1985: 22. Antalya Film Şenliği, En İyi Kadın Oyuncu (Amansız Yol)
 1986: Avni Dilligil Tiyatro Ödülü, (Martı)
 1988: Ankara Sanat Ödülü, (Balkon)
 1989: Almanya Altın Film Şeridi En İyi Kadın Oyuncu Ödülü, (Sahte Cennete Veda)
 1989: 2. Ankara Film Şenliği, En İyi Kadın Oyuncu (Dünden Sonra Yarından Önce)
 1990: 3. Ankara Film Şenliği, (Medcezir Manzaraları)
 1994: 6. Ankara Film Festivali, En İyi Kadın Oyuncu (Bir Sonbahar Hikayesi)
 2000: 4. Afife Tiyatro Ödülleri, Yılın En Başarılı Müzikal ya da Komedi Kadın Oyuncusu (Dolu Düşün Boş Konuş)
 2001: 6. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri, En Başarılı Kadın Oyuncu (Ayrılış)
 2002: 21. İstanbul Film Festivali, En İyi Kadın Oyuncu (Hiçbiryerde)
 2002: 24. Siyad Türk Sineması Ödülleri, En İyi Kadın Oyuncu (Hiçbiryerde)
 2003: 6. Gökçeada Film Festivali, En İyi Kadın Oyuncu (Hiçbiryerde)
 2006: 10. Afife Tiyatro Ödülleri, Yılın En Başarılı Kadın Oyuncusu (Nathalie)
 2019: Altın Koza Film Festivali, Yaşam Boyu Onur Ödülü

Hakkında açılan davaları

Sanatçı 2000 yılında hakkında açılan Düşünceye Özgürlük 2000 davası dışında, 2012 yılında hakkında "hakaret" suçundan görülen ceza davasında  10 bin 620 lira para cezasına çevrilen para cezası aldı.

5 Ağustos 2016'da, Kadıköy'de bir mekanda söylediği şarkı sırada Cumhurbaşkanı Erdoğan'a hakaret içerecek şekilde eliyle hareket yaptığını şeklindeki şikayet sonucu "cumhurbaşkanına alenen hakaret" suçundan açılan davada 2018 yılında  önce bir yıl hapis cezasına çarptıran İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi, eylem alenen gerçekleştiği gerekçesiyle cezayı 1 yıl 2 aya çıkardı. Daire  hapis cezasının ertelenmesine, sanığın 1 yıl 6 ay süreyle denetime tabi tutulmasına hükmetti. Erdoğan'ın avukatları ise  11 ay 20 günlük hapis cezasının ertelenmesi yönünde verdiği kararı temyiz etti. 19 Temmuz 2019'da Yargıtay 16. Ceza Dairesi, ertelenen 11 ay 20 gün hapis cezasını onadı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar

1957 doğumlular
Üsküdar doğumlular
İstanbul doğumlu kadın oyuncular
İstanbul doğumlu kadın şarkıcılar
Türk kadın sinema oyuncuları
Türk kadın tiyatro oyuncuları
Türk kadın dizi oyuncuları
Türk kadın pop şarkıcıları
Ankara Üniversitesi Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
1980'lerin şarkıcıları
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Resim aranan oyuncular
20. yüzyılda Türk kadın oyuncular
21. yüzyılda Türk kadın oyuncular
20. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
En İyi Kadın Oyuncu Alman Film Ödülü sahipleri
En İyi Kadın Oyuncu Altın Koza Ödülü sahipleri
Devlet tiyatroları sanatçıları
Ada Müzik sanatçıları

Zuhal Olcay


දෙවුන්දර තුඩුව ප්‍රදීපාගාරය යනු ශ්‍රි ලංකාවේ දකුණු ලක්ෂ්‍යය අසල දෙවුන්දර තුඩුවේ පිහිටා ඇති, ශ්‍රි ලංකාවේ උසම ප්‍රදීපාගාරය වන අතර එය අග්නිදිග ආසියාවේ උසම ප්‍රදීපාගාර අතරින් එකක් වේ. දෙවුන්දරතුඩුව ප්‍රදීපාගාරය බලපැවැත්වීම හා නඩත්තු කිරීම ශ්‍රි  ලංකා වරාය අධිකාරිය විසින් පවත්වාගෙන යයි.

මාතර නගරයට අග්නිදිගින් ආසන්න වශයෙන් කි.මී. 6 (3.7 සැත)ක් දුරින් දෙවුන්දර ගම්මානය අසල ප්‍රදීපාගාරය පිහිටා තිබේ. දෙවුන්දර යන නාමය, දේශීය සිංහල භාෂාවෙන් " දෙවි -නුවර" සඳහා යොදාගන්නා අතර  "දේවී" යන්නෙහි තේරුම "දෙවියන්" හා "නුවර" යන්නෙහි තේරුම "නගරය" වේ. ඒ නිසා දෙවුන්දර "දෙවිවරුන්ගේ නගරය"  ලෙස ව්‍යුත්පන්න කර ඇත.

ඉතිහාසය
දෙවුන්දර තුඩුව ප්‍රදීපාගාරය සර් ජේම්ස් නිකලස් ඩග්ලස් විසින් නිර්මාණය කළ අතර ඉදිකිරීම් කටයුතු ඉම්පීරියල් ලයිට්හවුස් සර්විස්  හි විලියම් ඩග්ලස් විසින් 1887, නොවැම්බර් මසදී ආරම්භ කරන ලදී. ගඩොල් හා වානේ ඇතුළු සියලු ගොඩනැගිලි  ද්‍රව්‍ය එංගලන්තයේ සිට ගෙන්වන ලද ඒවා විය. ස්කොට්ලන්තයේ  ඩල්බීටී සහ කෝන්වෝල් හි පෙන්‍රින් යන ප්‍රදේශ වල පිහිටි කළුගල් කොරි මගින් කළුගල් සපයා ගන්නා ලදී . ප්‍රදීපාගාරය, 1890 මාර්තු මසදී අවසන් කර ජනතා අයිතියට පත් කරන ලදී. දෙවුන්දර තුඩුව ප්‍රදීපාගාරය හා බාබෙරින් ප්‍රදීපාගාරය ඉදි කිරීමට වැය වූ  ඒකාබද්ධ පිරිවැය ₤ 30,000 වූ අතර මහා රාවණා කොටුව හා කුඩා රාවණා කොටුව යන ප්‍රදීපාගාරයන්හි එකතු වූ හිඟ මුදල් යොදා ගනිමින් එය ගෙවන ලදී.

කාච
දෙවුන්දර තුඩුව ප්‍රදීපාගාරය යනු 19 වන සියවස අවසානයේ දී ලබා ගත් විශාල හයිප(ර්)රේඩියන්ට් ෆ්රෙස්නෙල් කාච යොදාගනිමින් නිර්මාණය කළ සීමිත ප්‍රදීපාගාර අතරින් එකකි.එංගලන්තයේ චාන්ස් සහෝදරයෝ විසින් නිර්මාණය කළ මේවායින් කාච හතරක් ශ්‍රී ලංකාවේ  විදුලි පහන් සඳහා භාවිතා කරන ලදී.

විශේෂාංග
ප්‍රදීපාගාරය මීටර් 49 (අඩි 161) ක් උස වන අතර මහල් 7 ක් හා කහ පැහැති කවුළු 14 ක් ද ඉහලට යන තෙක් පියවර 196 කින් ද යුක්ත වේ. දෙවුන්දර තුඩුව ප්‍රදීපාගාරය ශ්‍රි ලංකාවේ ජාත්‍යන්තර ප්‍රදීපාගාර හතරෙන් එකකි. ආන්තර ගෝලීය ස්ථානීය පද්ධතියේ හඳුන්වා දීමත් සමඟ 2000 වර්ෂයේ දී වෙරළ වටා අනෙකුත් ප්‍රධාන ප්‍රදීපාගාර හා පරිගණක ගත සම්බන්ධතා ගොඩනගනිමින් ප්‍රදීපාගාරය නවීකරණය කරන ලදී.

මේවාද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රදීපාගාර ලැයිස්තුව

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
 Dondra Head Light
 Devinuwara Official web site
 ශ්‍රී ලංකා වරාය අධිකාරිය නිල වෙබ් අඩවිය
 Lighthouses of Sri Lanka
ප්‍රදීපාගාර - ශ්‍රී ලංකා

දෙවුන්දර තුඩුව ප්‍රදීපාගාරය


Aderus bisinuatus é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1902.

Distribuição geográfica
Habita em Java (Indonésia).

Referências

bisinuatus
Insetos descritos em 1902
Coleópteros de Java
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus bisinuatus


Filip Riđički (Zagreb, 1986.) hrvatski je televizijski i filmski glumac.

Filmografija

Televizijske uloge
 "Crno-bijeli svijet" kao Voljen "Kipo" Kipčić (2015. – 2020.)
 "Nedjeljom ujutro, subotom navečer" kao Filip (2012.)
 "Sve će biti dobro" kao Slaven Bebić (2008. – 2009.)
 "Dobre namjere" kao pijani klinac (2008.)
 "Zabranjena ljubav" kao Matija Lončar (2004. – 2006.)

Filmske uloge
 "Smash!" kao Geek (2010.)

Sinkronizacija
 "Veliki crveni pas Clifford" kao ujak Casey Porter (2021.)
 "Petar Zecimir: Skok u avanturu" kao g. Tod (2021.)
 "Petar Zecimir" kao g. Tod i radnik u Harrods (2018.)
 "Ljepotica i zvijer" kao Zvijer (2017.)
 "Zootropola" kao Nikola Divljan (2016.)

Vanjske poveznice

Hrvatski televizijski glumci
Hrvatski filmski glumci
Životopisi, Zagreb

Filip Riđički


Olivierus tarabaevi est une espèce de scorpions de la famille des Buthidae.

Distribution
Cette espèce est endémique du Kazakhstan. Elle se rencontre dans les oblys d'Almaty et de Qızılorda.

Description
Le mâle paratype  et les femelles de  à .

Étymologie
Cette espèce est nommée en l'honneur de Chingis Karimovich Tarabaev (1951–1999).

Publication originale
 Fet, Kovařík, Gantenbein & Graham, 2021 : « Three new species of Olivierus (Scorpiones: Buthidae) from Kazakhstan and Uzbekistan. » Zootaxa, , .

Liens externes
 The Scorpion Files : Jan Ove Rein, Trondheim, Norwegian University of Science and Technology

Notes et références

Buthidae
Espèce de scorpions (nom scientifique)
Faune endémique du Kazakhstan

Olivierus tarabaevi


Sibusiso "Sbu" Duma (* 1985 in Howick, Natal; † 3. Mai 2012 in Lidgetton) war ein südafrikanischer Polospieler.

Leben und Karriere
Duma wurde von der deutschen Wilhelm & Karl Maybach Foundation gesponsert und war ab 2008 Teil deren Projektes Post-Apartheid Role Model (PARM). Er galt als Ausnahmetalent und war der international erfolgreichste Polospieler der Polo Association of South Africa. Er vertrat Südafrika bei internationalen Turnieren in Argentinien, Spanien, Frankreich, Deutschland und Großbritannien.

2009 gewann er unter anderem den renommierten Hippocampus Cup in Saint-Tropez.

Duma wurde am 3. Mai 2012 in Lidgetton in KwaZulu-Natal erstochen.

Weblinks
 Sbu Duma – A Polo Player
 PACE: Sbu Duma ermordet, 3. Mai 2012

Einzelnachweise

Polospieler (Südafrika)
Südafrikaner
Geboren 1985
Gestorben 2012
Mann

Sbu Duma


Anantacāritra (jap. , Muhengyō, dt. Unbegrenztes Praktizieren) ist ein Bodhisattva. Er wird im 15. Kapitel des Lotos-Sutra mit dem Namen Hervorquellen (von Scharen von Bodhisattvas) aus der Erde erwähnt, zusammen mit den Bodhisattvas Supratisthitacaritra (Praktizieren von friedlichem Stand), Viśuddhacāritra (Reines Praktizieren) und Viśistacāritra (Hervorragendes Praktizieren). Er symbolisiert die Ewigkeit als Bestandteil der Charakteristika der Buddhaschaft.

Einzelnachweise

Literatur
 Lotos-Sutra – Das große Erleuchtungsbuch des Buddhismus Vollständige Übersetzung von Margareta von Borsig. Verlag Herder, Freiburg i. Br., Neuausgabe 2009. ISBN 978-3451301568
 The Writings of Nichiren Shonin. University of Hawai'i Press, Vol. 1–6, ISBN 0824827333
 A Dictionary of Buddhist Terms and Concepts. Nichiren Shosho International Center, ISBN 4888720142

Weblinks
 Rev. Ryuei Michael McCormick:  Vier Bodhisattvas aus der Erde (englisch)

Bodhisattva
Mahayana

Anantacāritra


Neptunizam je geološka znanstvena teorija koja danas više nije prihvaćena. Utemeljitelj teorije je Abraham Gottlob Werner te su prema njemu stijene nastale kristalizacijom minerala ranih Zemljinih oceana.

Teorija je dobila ime po Neptunu, rimskom bogu mora. Značajna rasprava bila je vođena između neptunista, zagovornika ove teorije, i plutonista, zagovornika plutonizma, teorije koja je značajnu ulogu dala vulkanskom podrijetlu stijena. Plutonizam je u promijenjenom obliku u ranom 19. stoljeću zamijenio neptunizam, pošto se pokazalo da se princip uniformitarizma bolje uklapa s geološkim činjenicama koje su postajale sve poznatije.

Suvremena geologija priznaje postojanje mnogih različitih načina nastanka stijena te objašnjava nastanak sedimentnih stijena kroz procese veoma sličnim onim koje opisuje neptunizam.

Povijesni razvoj
Tijekom sredine 18. stoljeća kada su geološkim istraživanjima pronađeni dokazi, poput fosila, prirodoslovci su razvili nove ideje koje su proizišle iz biblijskog izvještaja o stvaranju svijeta. Georges Louis Leclerc de Buffon predložio je da Zemljina starost iznosi više od 75 tisuća godina, a možda i mnogo starija, te da je pokazivala znakove povijesnog razvoja kroz različite epohe.

Abraham Gottlob Werner bio je inspektor rudnika te profesor rudarstva i mineralogije na Rudarskoj akademiji u Freibergu koja je postala dominantna u geologiji kasnog 18. stoljeća. Njegovo djelo Kurze Klassifikation und Beschreibung der verschiedenen Gebirgsarten iz 1787. godine i njegova predavanja iznijela su klasifikaciju stijena na temelju njihove starosti koja se temelji na slijedu slojeva različitog materijala, umjesto tipova minerala kao što je tako bila prijašnja praksa.

Svoj povijesni slijed nastanka stijena temeljio je na teoriji da se Zemlja prvotno sastojala od vode. Prema toj teoriji voda je sadržavala materijal koji je prestao biti u suspenziji u procesu sedimentacije čineći tako jezgru planeta i kontinenata kao niz slojeva, od kojih je najstariji i najtvrđi granitni, dok su mlađi slojevi sadržavali sve veći broj fosila. Vulkani su imali manji efekt, mijenjajući kontinente i dodajući više sedimenta te nešto malo vulkanskih stijena, a uzastopne male poplave dodavale su još sedimenta, tako da je većina stijena nastala od taloga koji se istaložio u vodi. Nema naznaka da je bilo koja od poplava u Wernerovoj kozmogoniji bila biblijski potop.

Neptunističko-plutonistička kontroverza
Prema suparničkoj teoriji poznatoj kao plutonizam (ili vulkanizam) stijene su nastale u vatri. Tu je teoriju prvotno predložio Anton Moro pozivajući se na svoja istraživanja vulkanskih otoka, a preuzeo ju je James Hutton koji je iznio uniformitarističku teoriju koja se proteže kroz beskonačnost tijekom koje su stijene istrošene zbog utjecaja atmosferilije i erozije te su zatim ponovno oblikovane i podignute zahvaljujući toplini i tlaku.

Neptunisti su se razlikovali od plutonista po mišljenju da je bazalt sedimentno ležište koje sadrži fosile te zbog toga nije mogao biti vulkanskog podrijetla. Hutton je točno ustvrdio da bazalt nikada nije sadržavao fosile te da je uvijek bio nerastopljiv, tvrd i kristalan. Pronašao je geološke formacije u kojima je bazalt sjekao slojeve drugih stijena. To je podržavalo njegovu teoriju da bazalt potječe od rastaljenih stijena koje se nalaze ispod Zemljine kore.

Rasprava se nije samo vodila među znanstvenicima. Johann Wolfgang von Goethe, jedan od najcjenjenijih književnika tog doba, stao je na stranu neptunista. Četvrti čin njegovog poznatog djela Faust sadrži dijalog između neptunista i plutonista, od kojih je potonji Mefisto, antagonist djela koji je ujedno i Đavao. Time je Goethe implicitno izrazio svoju naklonost neptunističkoj teoriji, premda je to učinio izričito, a ponekad i oštrije na drugim mjestima.

Kontroverza je trajala do ranih godina 19. stoljeća. Radovi Charlesa Lyella iz 1830-ih postupno su pridobili potporu uniformitarističkim idejama Huttona i plutonista.

Značajniji neptunisti
 Abraham Gottlob Werner (1749. – 1817.)
 Juan Ignacio Molina (1740. – 1829.), smatrao je da je bazalt kompaktni argilošist
 Johann Wolfgang von Goethe (1749. – 1832.)
 Robert Jameson (1774. – 1854.), studirao je s Wernerom te je podržavao neptunizam
 Gustav Bischof (1792. – 1870.), utemeljitelj geokemije

Izmišljeni iskaz
Teorija i njezin intelektualni kontekst obrađeni su u djelu Die Vermessung der Welt Daniela Kehlmanna iz 2006. godine, izmišljenom izvještaju o putovanjima Alexandera von Humboldta.

Izvori

Daljnje čitanje

Vanjske poveznice

 Neptunizam, Hrvatska enciklopedija

Geologija
Povijest znanosti

Neptunizam


C-Europamesterskabet i curling 2018 for herre- og kvindehold var det niende C-EM i curling gennem tiden. Mesterskabet blev arrangeret af World Curling Federation og afviklet i arenaen Tårnby Curling Club i København, Danmark i perioden 12. - 16. april 2018 med deltagelse af syv kvinde- og otte herrehold. Både mændene og kvinderne spillede om to ledige pladser ved B-EM senere på året.

Mændenes turnering blev vundet af Danmark foran Hviderusland, og de to hold kvalificerede sig dermed til B-EM. Bronzemedaljerne gik til Irland. Hos kvinderne gik Slovakiet og Polen videre til B-EM, mens Slovenien sikrede sig bronzemedaljerne. Slovenerne kom dog alligevel med til B-EM, eftersom Holland, der ellers var kvalificeret til mesterskabet som følge af holdets placering som nr. 8 ved B-EM 2017, meldte afbud.

Mænd

I mændenes turnering spillede otte hold om to pladser ved B-EM senere på året i Tallinn, Estland. Holdene spillede først et grundspil alle-mod-alle, hvorefter de fire bedste hold gik videre til slutspillet, der blev afviklet som et Page playoff.

Grundspil

Slutspil

Slutspillet havde deltagelse af de fire bedste hold fra grundspillet, Danmark, Hviderusland, Irland og Bulgarien, og afvikledes som et Page playoff. Holdene, der sluttede som nr. 1 og 2 i grundspillet, spillede i finalen om førstepladsen og den ene plads ved B-EM, hvilken blev vundet af Danmark. Taberen af finalen, Hviderusland, gik videre til sølvkampen, hvor holdet spillede mod Irland, der havde besejret Bulgarien i playoff 3/4, om andenpladsen og den sidste ledige plads ved B-EM, og denne kamp blev vundet af Hviderusland.

Samlet rangering

Kvinder

I kvindernes turnering spillede syv hold om to pladser ved B-EM senere på året i Tallinn, Estland. Holdene spillede først et grundspil alle-mod-alle, hvorefter de fire bedste hold gik videre til slutspillet, der blev afviklet som et Page playoff.

Grundspil

Slutspil

Slutspillet havde deltagelse af de fire bedste hold fra grundspillet og afvikledes som et Page playoff. Holdene, der sluttede som nr. 1 og 2 i grundspillet, Polen og Slovakiet, spillede i finalen om førstepladsen og den ene plads ved B-EM. Taberen af finalen gik videre til sølvkampen, hvor holdet spillede mod vinderen af playoff 3/4 om andenpladsen og den sidste ledige plads ved B-EM.

Samlet rangering

Kilder / eksterne henvisninger
 World Curling Federation
 WCF - Historical Results - European Curling Championships C-Division 2018 - Men
 WCF - Historical Results - European Curling Championships C-Division 2018 - Women

Noter

2018
Curling i 2018
Curling i Danmark
Sport i København

C-EM i curling 2018


Za kralja mora, pogledajte "Aegir".
Prema nordijskoj mitologiji, Gymir je bio div (jǫtunn), koji je živio u velikoj kući okruženoj psima, u Jötunheimru. Njegova je kći lijepa božica Gerðr.

U Mlađoj Eddi, Snorri Sturluson je napisao da je drugo Gymirovo ime Ægir, što je inače ime vladara mora. Gymira je Magnus Olsen smatrao zemljanim divom, a John Lindow je spomenuo da je Gymir poznat i kao Geysir.

Obitelj
Gymir je bio muž div-žene Aurboðe, koja mu je rodila kćer Gerðr. Gerðrin je muž bog Frey te je Gymir bio djed kralja Švedske, poluboga Fjölnira. Prema teoriji, div Beli je bio drugo dijete Gymira i Aurboðe. Gymirov bratić je bio div Þjazi.

Izvori i bilješke

Nordijska mitološka stvorenja

Gymir


(Japan > Hiroshima Prefecture > Numakuma District)

 was a district located in Hiroshima Prefecture, Japan.

The original district areas contained some parts of the present city of Fukuyama. The district hall was placed together with Fukatsu District (later merged with Yasuna District to form Fukayasu District) at the town of Fukuyama in Fukatsu District, but in 1898, their own district hall was placed at the town of Tomo (now the town of Tomo in the city of Fukuyama).

In 1954, the town of Matsunaga and 6 villages merged and gained city status to become the city of Matsunaga (later in 1966, the city merged with the city of Fukuyama and dissolved). Afterwards, the towns and villages within the district continued on to merge either into the cities of Fukuyama and Onomichi, and the last remaining town of Numakuma merged into the city of Fukuyama on February 1, 2005, and Numakuma District dissolved.

The following towns and villages were part of the district (as of the 1889 municipal status enforcement)
 Tomo (鞆町)
 Akasaka (赤坂村)
 Imazu (今津村)
 Urasaki (浦崎村)
 Ka (神村)
 Kashima (神島村)
 Kanae (金江村)
 Kusado (草戸村)
 Kumano (熊野村)
 Gōbun (郷分村)
 Saba (佐波村)
 Samna (山南村)
 Sanba (山波村)
 Seto (瀬戸村)
 Takasu (高須村)
 Tashima (田島村)
 Tajiri (田尻村)
 Chitose (千年村)
 Tsunogō (津之郷村)
 Nishi (西村)
 Hashirijima (走島村)
 Higashi (東村)
 Fujie (藤江村)
 Hongō (本郷村)
 Matsunaga (松永村)
 Minomi (水呑村)
 Momoshima (百島村)
 Yanaizu (柳津村)
 Yamate (山手村)
 Yokoshima (横島村)

(1 town, 29 villages. The district hall never placed within Numakuma District (~1898), but Numakuma-Fukatsu District Hall was placed at the town of Fukuyama in Fukatsu District.)

Timeline (since 1889)
April 1, 1889 - The municipal status enforced. They were 1 town and 29 villages at that time.
October 1, 1898 - Numakuma District Hall was placed at the town of Tomo.
March 3, 1900 - The village of Matsunaga was elevated to town status to become the town of Matsunaga (1st) (2 towns, 28 villages).
November 1, 1926 - The village of Imazu was elevated to town status to become the town of Imazu (3 towns, 27 villages).
January 1, 1933 - The villages of Kashima, Kusado and Saba were merged into the city of Fukuyama (1st) (3 towns, 24 villages).
July 1, 1939 - The village of Samba was merged into the city of Onomichi (3 towns, 23 villages).
July 1, 1942 - The villages of Gōbun and Yamate were merged into the city of Fukuyama (3 towns, 21 villages)
July 1, 1942 - The town of Tomo (1st) absorbed the villages of Tajiri and Hashirijima to create the town of Tomo (2nd) (3 towns, 19 villages).
August 1, 1947 - The village of Minomi was elevated to town status to become the town of Minomi (4 towns, 18 villages).
April 1, 1953 - The towns of Imazu and Matsunaga (1st) were merged to create the town of Matsunaga (2nd) (3 towns, 18 villages)
March 31, 1954 - The town of Matsunaga absorbed the villages of Ka, Kanae, Higashi, Fujie, Hongō and Yanaizu to become the city of Matsunaga (now part of the city of Fukuyama) (2 towns, 12 villages).
February 1, 1955 - The villages of Takasu and Nishi were merged into the city of Onomichi (2 towns, 10 villages).
March 31, 1955 - The villages of Tashima and Yokoshima were merged to create the town of Utsumi (3 towns, 8 villages).
March 31, 1955 - The villages of Samba and Chitose were merged to create the town of Numakuma (4 towns, 6 villages).
April 1, 1955 - The village of Momoshima was merged into the city of Onomichi (4 towns, 5 villages)
September 30, 1956 - The towns of Tomo and Minomi, and the villages of Akasaka, Kumano, Seto, and Tsunogŏ were merged into the city of Fukuyama (2 towns, 1 village).
January 1, 1957 - The village of Urasaki was merged into the city of Onomichi (2 towns).
February 3, 2003 - The town of Utsumi, along with the town of Shin'ichi (from Ashina District), was merged into the expanded city of Fukuyama (2nd) (1 town).
February 1, 2005 - The town of Numakuma was merged into the expanded city of Fukuyama. Numakuma District was dissolved as a result of this merger.

See also
List of dissolved districts of Japan

Numakuma District

Numakuma District, Hiroshima


Matthias "Hias" Kreuzeder (* 24. Februar 1949 in Freilassing) ist ein deutscher Bio-Landwirt und ehemaliger deutscher Bundestagsabgeordneter (Die Grünen).

Leben
Matthias Kreuzeder betreibt eine Landwirtschaft in Freilassing-Eham im Landkreis Berchtesgadener Land.

Kreuzeder trat 1982 der Partei Die Grünen bei. Bei der Bundestagswahl 1987 wurde er über die Landesliste Bayern der Grünen in den Deutschen Bundestag gewählt, dem er bis zum Ende der 11. Wahlperiode im Dezember 1990 angehörte. Im Bundestag war Kreuzeder Ordentliches Mitglied des Ausschusses für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten sowie Stellvertretendes Mitglied des Wirtschaftsausschusses. 1991 trat er aus der Partei aus.

1993 gründete Kreuzeder den Verein Auferstehung der freien Bauern Russlands, der die Gründung bäuerlicher Familienbetriebe in Russland unterstützt. Für seine Arbeit in Russland wurde er mit der Verdienstmedaille der Bundesrepublik Deutschland ausgezeichnet.

Veröffentlichungen

Literatur
 Rudolf Vierhaus, Ludolf Herbst (Hrsg.), Bruno Jahn (Mitarb.): Biographisches Handbuch der Mitglieder des Deutschen Bundestages. 1949–2002. Bd. 1: A–M. K. G. Saur, München 2002, ISBN 3-598-23782-0, S. 456.
 Lisa Weiß: Hias Kreuzeder und die Auferstehung. In: Bayern 2, Land und Leute, Sendung vom  1. April 2018 (Manuskript; PDF; 192 kB).

Weblinks
 Artikel in der ZEIT zu Matthias Kreuzeder (1988)
 Auferstehung der freien Bauern Russlands e. V.

Bundestagsabgeordneter (Bayern)
Bündnis-90/Die-Grünen-Mitglied
Landwirt (Deutschland)
Träger des Bundesverdienstkreuzes (Verdienstmedaille)
Deutscher
Geboren 1949
Mann

Matthias Kreuzeder


Jook may refer to:
 Congee, East Asian rice porridge, pronounced  in Cantonese and romanized jook  in some Cantonese diasporic communities.
 Juke joint, informal social establishment
 Jook aka The Jook, a 1970s "junkshop glam" band including Chris Townson formerly of John's Children.

Jook


(født 27. januar 1970) er en japansk mangaka. Hun debuterede i 1994 med Headstrong Cinderella, som vandt den 19 Nakayoshi Rookie Award. Hun er bedst kendt for Zodiac P.I. og Kitchen Princess, som hun vandt Kodansha Manga Award for børnemanga i 2006.

Værker
 (april–november 1998, Nakayoshi, Kodansha, 1 bind)
  (februar 1999–?, Nakayoshi, Kodansha, 2 bind)
  (2000)
  (april 2001–januar 2003, Nakayoshi, Kodansha, 4 bind; engelsk oversættelse, 2003)
  (2003)
  (april 2003–maj 2004, Nakayoshi, Kodansha, 3 bind; engelsk oversættelse, 2010)
  (september 2004—oktober 2008, Nakayoshi, Kodansha, 10 bind; engelsk oversættelse, 2007)
  (februar 2009—september 2012, Nakayoshi, Kodansha, 12 bind; engelsk oversættelse, 2010)
  (februar 2013–februar 2014, Nakayoshi, Kodansha, 3 bind; engelsk oversættelse, 2015)
  (april 2014, Nakayoshi, oneshot)
 (februar 2015–til nu, BE LOVE, Kodansha, 2 bind pr. september 2015)

Noter

Mangaka
Tegnere fra Japan
Kvinder fra Japan

Natsumi Ando


Juan Francisco Escobar Castillo (Lima, 22 de diciembre de 1973), es un actor, locutor, baterista y presentador peruano.

Biografía
Escobar estudió en el Instituto Orson Wells y luego en el Instituto Toulousse Lautrec. Fue conductor de los programas radiales Los Tres Tristes Tontos (TTT) por radio Studio 92, posteriormente integrados en Los invasores para Red Global, Mañana maldita y Caos por Radio Planeta. Fue presentador de Gran Hermano del Pacífico, como representante del Perú.

En 2008, condujo junto a Romina Vaccarella, el programa Sexo con sentido. En 2010, participó en la telenovela Los exitosos Gome$, junto a Diego Bertie y Gianella Neyra.

En mayo del 2011, asumió la conducción del programa REC. Durante 2012–2013 presentó su monólogo Evoluser.

En mayo del 2014, asumió la conducción del programa Nada normal por TV Perú. En 2019, regreso a la radio después de 12 años a través de Radio Oasis 100.1 FM con el programa "Sin Paltas".

Filmografía

Televisión

Series y telenovelas
Los invasores (2001).
La fuerza Fénix (2008) como Medina.
Clave uno: Médicos en alerta (2009) como Enfermero Ernesto.
Los exitosos Gomes o Los exitosos Gome$ (2010) como Sergio.
Lalola (2011) como Nicolás.
Al fondo hay sitio (2011) como Jhonny Pancho.
La faraona (2012) como Conrad.
Al fondo hay sitio (2014) como Rodolfo Rojas Neyra "Peter McKay" (Joven: 30+ años).
Comando Alfa (2014) como Tommy.
De vuelta al barrio (2019) como Rodolfo Rojas Neyra "Peter McKay" (Joven).

Programas

 Dilo Dilo (2005–2006) como Él mismo (Presentador).
 Gran Hermano del Pacífico (2005) como Él mismo (Presentador regional).
 Sexo con sentido (2008–2009) como Él mismo (Co-Presentador).
 El gran show (2010) como Él mismo (Invitado) (Secuencia: El desafío).
 REC (2011) como Él mismo (Presentador).
 Teletón 2011: Unámonos para cambiar pena por alegría (Edición especial) (2011).
 Nada normal (2014) como Él mismo (Presentador).

YouTube
Perdidos en el Espacio.

Vídeos musicales
Inminente conjunción (2001).
Alas cortadas (2002).
Buscando la victoria (2003).
Abril (2004).
Ilusión (2004).
Buscama (2005).
La juerga pirata (2005).
Mínima arenosa (2008).
Si te vas (2017).

Radio
Los Tres Tristes Tontos (TTT) (1998–2002) (Radio:  Radio 1160) (1998–1999) (Radio: Radio Miraflores) (1999–2000) y (Radio: Studio 92) (2000–2002).
Mañana maldita (2002–2005) (Radio: Radio Planeta 107.7).
Caos (2005–2006) (Radio: Radio Planeta).
Sin Paltas (2019–2021) (Radio: Radio Oasis).

Teatro
Evoluser (2012–2013).

Eventos
Los portales de luz.

Discografía

Agrupaciones musicales
TK como Baterista.

Álbumes
Trece (2001).
Tentando imaginarios (2004).
Paint it black (2004).
La juerga pirata (2005).
Núcleo (2007).
Equidistante (2017).
Inminente conjunción (2020).

Temas musicales
Inminente conjunción (2001).
Alas cortadas (2002).
Buscando la victoria (2003).
Abril (2004).
Ilusión (2004).
Buscama (2005).
La juerga pirata (2005).
Mínima arenosa (2008).
Si te vas (2017).

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Lima
Bateristas de Perú
Locutores de radio de Perú
Actores de televisión de Perú
Presentadores de televisión de Perú
Actores masculinos de Perú

Juan Francisco Escobar


Rădoaia este o rezervație naturală de plante medicinale în raionul Sîngerei, Republica Moldova. Este amplasată în ocolul silvic Alexăndreni, Rădoaia, parcela 23. Are o suprafață de 73 ha. Obiectul este administrat de Gospodăria Silvică de Stat Bălți.

Referințe

Lectură suplimentară

Legături externe

Rădoaia
Raionul Sîngerei

Rezervația naturală Rădoaia


Le château de Lacanche est un manoir moderne situé  à Lacanche (Côte-d'Or) en Bourgogne-Franche-Comté .

Localisation
Le manoir est situé au centre du village.

Historique

Un bas fourneau existe à Lacanche dès 1665. En 1796, la fonderie est adjugée à Jacques Étienne Caumartin qui s'associe rapidement avec Ferdinand Coste. Au début du , elle se spécialise dans les ustensiles de cuisine et le chauffage en fonte. Mais en 1972 la société Coste dépose son bilan. Le manoir de style néo-classique est construit vers 1850 par un des deux maîtres de forges, Ferdinand Coste brièvement maire de Lacanche, et décoré entre 1860 et 1870 en style éclectique.

Architecture

Le bâtiment est de plan massé, avec rez-de-chaussée, étage carré et étage attique. La maison est entourée d'un parc traversé par une rivière, l'Acanche. La maison en totalité, y compris le pavillon à l'angle nord-ouest du parc , est inscrite aux monuments historiques par arrêté du 5 juin 2002. A proximité immédiate l'église Saint-Étienne construite à la même époque par la famille Caumartin et offerte à la commune en 1844 est classée.

Mobilier
Le décor intérieur, caractéristique des grands appartements urbains ou de certains hôtels particuliers, est très complet avec des peintures murales.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or

Liens externes

Lacanche

Château de Lacanche


The Royal Society of Canada (RSC; , SRC), also known as the Academies of Arts, Humanities, and Sciences of Canada (French: Académies des arts, des lettres et des sciences du Canada), is the senior national, bilingual council of distinguished Canadian scholars, humanists, scientists, and artists. The primary objective of the RSC is to promote learning and research in the arts, the humanities, and the sciences. The RSC is Canada's national academy and exists to promote Canadian research and scholarly accomplishment in both official languages; to recognize academic and artistic excellence; and to advise governments, non-governmental organizations, and Canadians on matters of public interest.

History
In the late 1870s, the Governor General of Canada, John Campbell, Marquis of Lorne, determined that Canada required a cultural institution to promote national scientific research and development. Since that time, succeeding governors general have remained involved with the affairs of the Society. In 1882, the Royal Society of Canada was founded with the personal patronage of Lord Lorne. A year later, in 1883, the Society was incorporated by an act of the Parliament of Canada.

From its founding until the early 1900s, the structure of the RSC imitated the model of the Royal Society of London, but with the important addition of literature and other elements found in the Institut de France. Like their counterparts, membership to the RSC was limited and by election. Initially, the RSC was divided into four sections, each of 20 Fellows. These sections were: French literature, history, and archaeology; English literature, history, and archaeology; mathematical, physical and chemical sciences; and geological and biological sciences. The founding fellows of the RSC included Sandford Fleming, the originator of the world system of Standard Time, and William Osler, one of the greatest physicians of his time. The fellows of the RSC were nominated by a committee directed by the Principal of McGill University, John William Dawson, and by the former Premier of Quebec, Pierre Chauveau. These two men served as the first and second presidents of the Society.

As Canadian scholarship and research increased, the RSC also grew. Within three decades, the fellowship of the RSC doubled in number. After several phases of restructuring, the RSC evolved its contemporary organization. In 2010, Governor General David Johnston was elected as an honorary fellow of the Society.

Organization and purpose
The Royal Society of Canada currently consists of more than 2,000 fellows: men and women from all branches of learning who have made contributions in the arts, the humanities, and the sciences, as well as in Canadian public life. Presently, the fellowship comprises four categories: regularly elected fellows, specially elected fellows, foreign fellows, and honorary fellows. Each year, approximately 80 people are elected to the fellowship. This cohort includes approximately 75 regularly elected fellows recommended by the divisions, as many as six specially elected fellows, as many as four foreign fellows, and a maximum of one honorary fellow. Once inducted into the Society, anglophone fellows may use the post-nominal letters FRSC (fellow of the Royal Society of Canada) and francophone fellows may use MSRC (membre de la Société royale du Canada).

The RSC is composed of three bilingual academies, including a broad range of scholarly disciplines and artistic fields. Academy I is the Academy of Arts and Humanities. There are three divisions of Academy I: an anglophone division, humanities; a francophone division, letters and humanities; and a bilingual division for the arts, embracing architecture, creative writing, and other arts. Academy II is the Academy of Social Sciences. There are two divisions of Academy II: an anglophone division, social sciences; and a francophone division, social sciences. Academy III is the Academy of Science. There are four bilingual divisions of Academy III: Applied sciences and engineering; Earth, ocean, and atmospheric sciences; life sciences; and mathematical and physical sciences.

The Society is dedicated to making its members' varied knowledge available to the public. Members are available to assess issues of presumed value to Canadians and provide independent expert advice, notably to government on matters of public policy through its program of expert panel reports.

The College of New Scholars, Artists, and Scientists
The College of New Scholars, Artists, and Scientists of the RSC was established in 2014 to represent emerging generation of intellectual leaders in Canada. It elects 80–100 members each year, who showed high level of accomplishments at the early stage of their careers. At the time of election, members of the College must have received a PhD or equivalent degree within the past 15 years. Nomination of candidates for the College follows a similar procedures as nomination for the fellows of RSC.

Institutional members
The RSC officially began the Institutional Member (IM) Program in 2004. The goal was to provide a mechanism by which the Society could develop its programs in conjunction with Canadian universities and by which universities could have formal and direct input into the strategic organization and governance of the Society. This closer relationship facilitates the nomination of new fellows from all Canadian universities and provides a means for the Society to sponsor scholarly activities at institutions of all sizes across Canada. Presently, 46 universities and the National Research Council of Canada are institutional members of the Society.

Medals and awards

The RSC recognizes notable achievements in research and innovation by awarding medals and prizes. Twenty Society awards are offered on an annual or biennial basis and consist of either medals or certificates, some of them with cash prizes. These awards are as follows:

 Ursula Franklin Award in Gender Studies: Awarded to a Canadian scholar for "significant contributions [...] in the humanities and social sciences to furthering our understanding of issues concerning gender." It is awarded biannually, given there is a suitable candidate.
 Bancroft Award for publication, instruction, and research in the earth sciences that have conspicuously contributed to public understanding and appreciation of the subject.
 Centenary Medal to honour individuals and organizations that have made outstanding contributions to the object of the RSC and to recognize links to international organizations.
 Henry Marshall Tory Medal for outstanding research in a branch of astronomy, chemistry, mathematics, physics, or an allied science.
 Innis-Gérin Medal for a distinguished and sustained contribution to the literature of the social sciences including human geography and social psychology.
 J.B. Tyrrell Historical Medal for outstanding work in the history of Canada.
 John L. Synge Award for outstanding research in any mathematical topic.
 Lorne Pierce Medal for an achievement of special significance and conspicuous merit in imaginative or critical literature, written in either English or French. Critical literature dealing with Canadian subjects is given priority over critical literature of equal merit that does not deal with Canadian subjects.
 Miroslaw Romanowski Medal for significant contributions to the resolution of scientific aspects of environmental problems or for important improvements to the quality of an ecosystem in all aspects—terrestrial, atmospheric, and aqueous—brought about by scientific means.
 Pierre Chauveau Medal for a distinguished contribution to knowledge in the humanities, other than Canadian literature and Canadian history.
 Rutherford Memorial Medal for outstanding research in chemistry.
 Rutherford Memorial Medal for outstanding research in physics.
 Sir John William Dawson Medal for important and sustained contributions in two domains of interest to RSC or in interdisciplinary research.
 The Alice Wilson Award for outstanding academic qualifications of a woman who is entering a career in scholarship or research at the postdoctoral level.
 The Flavelle Medal is awarded for an outstanding contribution to biological science during the preceding 10 years or for significant additions to a previous outstanding contribution to biological science.
 The McLaughlin Medal for important research of sustained excellence in any branch of medical sciences.
 The McNeil Medal for outstanding ability to promote and communicate science to students and to the public within Canada.
 Willet G. Miller Medal for outstanding research in any of the earth sciences.
 The Konrad Adenauer Research Award for the promotion of academic collaboration between Canada and Germany, presented to honour the scholar's entire academic record.
 The EJLB-CIHR Michael Smith Chair in Neurosciences and Mental Health, which allows a Canadian university or health research institute to attract a major scientist of neurosciences and mental health to Canada. It is offered by the EJLB Foundation, the Canadian Institutes of Health Research (CIHR), the CIHR Institute of Neurosciences, Mental Health and Addiction (INMHA), and the RSC.

See also
 List of presidents of the Royal Society of Canada
 :Category:Fellows of the Royal Society of Canada
 List of Canadian organizations with royal patronage

References

Citations

Sources

 Chenier, Nancy Miller, and Claude Le Moine. The Royal Society of Canada, 1881–1981 ... to Commemorate the Centennial of the Royal Society of Canada = La Société royale du Canada, 1881–1981 ... afin de commémorer le centenaire de la Société royale du Canada. Ottawa: National Library of Canada, 1982. N.B.: Published on the occasion of an "exhibition presented by the National Library of Canada, June 1 to September 6, 1982...." Text, printed in the double page columns, in English and in French.

External links

 The Royal Society of Canada website
 The Royal Society of Canada fonds (R9351) at Library and Archives Canada

1882 establishments in Ontario
Scientific organizations based in Canada
Learned societies of Canada
Canada
Organizations based in Canada with royal patronage
Organizations established in 1882
Scientific organizations established in 1882

Royal Society of Canada


Sydlig spidsand () er en sydamerikansk andefugl. Der findes tre underarter.

Underarter
 Sydgeorgisk spidsand, Anas georgica georgica, Sydgeorgien
 Niceforo-spidsand, Anas georgica niceforoi, uddød, tidligere det centrale Colombia
 Gulnæbbet spidsand, Anas georgica spinicauda, store dele af Sydamerika og Falklandsøerne

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Ænder
Andesfugle
Argentinas fugle
Chiles fugle
Uruguays fugle

Sydlig spidsand


Stepa ponto-caspică, pontico-caspică, numită și stepa pontică este o imensă stepă, care se întinde de la coasta de nord a Mării Negre (în antichitate, numită Pontus Euxinus), până la Marea Caspică, la est, care face parte din marea stepă eurasiană.

Stepa are o suprafață de aproximativ 994,000 km² și se extinde din estul României prin sudul Republicii Moldova, Ucraina, sud-vestul Rusiei și Kazahstanul de nord-vest până spre terminația sudică a Uralului, unde trece în stepa kazahă. Stepa pontico-caspică se învecinează la nord de silvostepa est-europeană, o zonă de tranziție a stepelor și a pădurilor mixte, în sud, se extinde până la Marea Neagră, cu excepția Crimeii și a Caucazului de vest, unde pădurile subtropicale definesc marginea sudică a stepei.

Prezenta stepă, precum și Mările Neagră și Caspică sunt rămășițe ale Mării Turgai, al bazinului Paratethys, care se întindea la sud și la est de Urali și cuprindea cea mai mare parte a Câmpiei Siberiei de vest existentă în mezozoic și cainozoic.

Cercetările genetice au identificat această regiune drept locul cel mai probabil în care caii au fost inițial domesticiți.

Note

Legături externe

 Google maps: Pontic-Caspian steppe

Stepele României
Stepele din Republica Moldova
Stepe din Ucraina
Stepele Rusiei
Stepele Kazahstanului

Stepa ponto-caspică


Arıklar, Dursunbey - Balıkesir ili Dursunbey ilçesine bağlı mahalle
 Arıklar, Andırın - Kahramanmaraş ili Andırın ilçesine bağlı mahalle
 Arıklar, Şarkışla - Sivas ili Şarkışla ilçesine bağlı köy

Arıklar


Pedinomonadaceae, porodica zelenih algi smještena u vlastitom redu Pedinomonadales, dio je razreda Pedinophyceae. Priznato je desetak vrsta u 4 roda.

Rodovi
 Anisomonas Butcher
 Chlorochytridion Vischer
 Dioriticamonas Skvortzov
 Pedinomonas Korshikov

Izvori

Pedinophyceae

Pedinomonadaceae


"Belleville Rendez-vous" is a song from the animated film Les Triplettes de Belleville (2003), with music by Benoît Charest and lyrics by Sylvain Chomet.  The song was performed "in character" in the film by Béatrice Bonifassi.

Description
The soundtrack album includes two versions of the song, one in French and the other in English, both performed by - M - (a.k.a. Matthieu Chedid). It was nominated for an Oscar for Best Song, and has been subsequently covered  by the male duo The Lost Fingers and the female trio Rock Paper Scissors. Another version of the song entitled "maquette" or "demo" was also included in the soundtrack and sung by Béatrice Bonifassi who also provided the singing voice of the triplets.

Music video
The music video, which comes in French and English versions, shows - M - visiting a psychiatrist. As he tells his troubles in song, ghosts, having heads resembling his, start appearing and dancing on screen. The mental troubles of - M - begin to take their toll as he stands and dances wildly to the dance of the ghosts, much to the fear of the psychiatrist who slowly walks to keep distance. The music video ends with - M - being grabbed by medical personnel with one of them tranquilizing him before they take him away.

Belleville Rendez-vous is also the name given to the film Les Triplettes de Belleville in its UK release.

Animated series theme songs
Film theme songs
French songs
French-language songs
2003 songs

Belleville Rendez-vous (song)


David Vega Hernández, né le  à Telde, est un joueur de tennis espagnol, professionnel depuis 2012.

Carrière

N'ayant jamais dépassé la  place en simple, David Vega Hernández se spécialise en double en 2018 après avoir remporté 23 titres dans la discipline dans les tournois ITF. Il compte à son palmarès huit tournois Challenger en double. En 2021, il s'impose au tournoi ATP d'Umag avec Fernando Romboli.

En 2022, associé au Brésilien Rafael Matos, il remporte 4 titres.

Palmarès

Titres en double messieurs

Finales en double messieurs

Parcours dans les tournois du Grand Chelem

En double messieurs

|-
|2019
|
|
|
|
|-
|colspan=9|
|-
|2022
|
|
|
|
|-
|2023
|
|
|
|

Classements ATP en fin de saison

Notes et références

Liens externes

Joueur espagnol de tennis
Naissance en juin 1994
Naissance en Grande Canarie

David Vega Hernández


باتريك كولتر ( في برست)  لاعب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في مركز الظهير .

لعب كولتر في أندية بريست (1986-1990) مونبلييه (1990-1991) باريس سان جيرمان (1991-1996) بوردو (1996-1997) مرسيليا (1997-1999) ساوثهامبتون الإنجليزي (1999-2000) كان (2000-2002) سانت ميدارد جال (2003) .

ساهم كولتر في تتويج نادي باريس سان جيرمان ببطولة دوري الدرجة الأولى موسم 1993/1994 وببطولة كأس فرنسا مرتين موسمي 1992/1993 و1994/1995 وببطولة كأس الدوري الفرنسي موسم 1994/1995 وببطولة كأس أبطال الكؤوس الأوروبي موسم 1995/1996 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من بريست (فرنسا)
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بريست
أظهرة كرة قدم
رياضيون فرنسيون مغتربون في إنجلترا
رياضيون من بريست (فرنسا)
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو باريس سان جيرمان
لاعبو بريست
لاعبو بوردو
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو كان
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من بريتاني
لاعبو منتخب بريتاني لكرة القدم
لاعبو مونبلييه
لاعبو نادي ساوثهامبتون
مواليد 1965
مواليد في بريست (فرنسا)

باتريك كولتر


Fra Anđelko Badurina (Lun (Dudići), Pag, 2. listopada 1935. – Odra kod Zagreba, 14. prosinca 2013.), hrvatski katolički svećenik, franjevac trećoredac glagoljaš, povjesnik umjetnosti, arhivist, paleograf, arheolog i bizantolog

Životopis
Rodio se na otoku Pagu. U Jakišnici u rodnome mjestu završio je pučku školu. Gimnaziju pohađao na trima lokacijama: prvo je bio u Senju, pa u Zagrebu na Nadbiskupskoj klasičnoj gimnaziji, a u Splitu je završio i maturirao 1955. na Biskupskoj klasičnoj gimnaziji. U Zemunu i Beogradu je odslužio obvezni vojni rok koji mu je trajao gotovo tri godine. Studirao teologiju na Katoličkom bogoslovnom fakultetu u Zagrebu. Tijekom studija se 1961. u Zagrebu zaredio za svećenika, a diplomirao je 1963. godine temom Suvremeni grčko-pravoslavni teolozi o jedinstvu pravoslavlja. Kao fratar član je Provincije franjevaca trećoredaca glagoljaša sv. Jerolima, sa sjedištem, sada, u Zagrebu na Ksaveru). Poslijediplomski je pohađao na Teološkom fakultetu akademske godine 1963./64. Studirao je i povijest umjetnosti na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu i diplomirao 1968. godine, te na istoj ustanovi završio poslijediplomski studij i magistrirao 1972. temom Iluminacija srednjevjekovnih pravničkih rukopisa u Dalmaciji – Dubrovnik a doktorirao 1974. godine tezom Uloga franjevačkih samostana u urbanizaciji dubrovačkog područja i mentor u oba slučaja bio je Milan Prelog. Usputno je studirao paleografiju (latinska, glagoljska i ćirilska) i arhivistiku u Historijskom arhivu HAZU i Arhivu Hrvatske 1958. – 1960., pa u Italiji Bizant u Ravenni, stariji srednji vijek u Spoletu, Veneciji i Goetheovom institutu u Freiburgu/B.

Od 1969. je u Institutu za povijest umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu. Dužnost tajnika je preuzeo 1971. nakon ostavke Grge Gamulina do travnja 1972. godine kad je kao v.d. izabran Milan Prelog. Od 1976. je bio i tajnik Centra za povijesne znanosti Sveučilišta u Zagrebu. Radio kao znanstveni savjetnik na Filozofskom fakultetu i u svim arhivima u Hrvatskoj, pa u Vatikanu, Veneciji, Beču i Budimpešti. Predavao na međusveučilišnom studiju u Dubrovniku, na poslijediplomskom studiju KBF u Zagrebu. Suosnivač Teološkog društva ''Kršćanska sadašnjost'' (TDKS) u Zagrebu.

Znanstveni interes: srednji vijek: Ikonografija, ikonologija, iluminirani rukopisi, samostanska arhitektura, urbanizam. (=Organizacija prostora od knjižne stranice do grada)

Bio je član upravnog odbora Društva povjesničara umjetnosti Hrvatske, Znanstveno-nastavnog vijeća Sveučilišta u Zagrebu i član Skupštine Sveučilišta u Zagrebu, član Hrvatskog arheološkog društva, Bizantološke sekcije Razreda za društvene znanosti HAZU i dr.

Obnašao je različite dužnosti u Trećem samostanskom redu svetog Franje (Tertius Ordo Regularis S. Francisci) kojemu je pripadao. Bio je tajnik, definitor i kustos. Zadnjih četrdesetak godina života proveo je u samostanu sv. Franje u Odri, gdje je bio višegodišnji gvardijan i ekonom.

U mirovinu je otišao 2000. godine. Umro je u samostanu franjevaca trećoredaca glagoljaša u Odri kod Zagreba.

Djela
Djela:
 Iluminirani rukopisi u Hrvatskoj, na hrvatskom, njemačkom i engleskom jeziku
 Hagiotopografija Hrvatske (osnovni podatci za 6608 svetih mjesta u Hrvatskoj)
 Uredio, postavio i napisao prigodne kataloge i legende (=datacija) za 13 samostanskih, odnosno crkvenih zbirki umjetnina u Hrvatskoj.
 Izradio desetak Elaborata za restauraciju i revitalizaciju oštećenih, napuštenih ili ostarjelih samostana u Hrvatskoj.
 1998. – 2000. radio na organizaciji i izboru izložaka za izložbu hrvatske umjetnosti u Vatikanu i bio je glavni u projektu sa strane Crkve.
 Porat – samostan franjevaca trećoredaca 1480–1980, 1980.
 Sakralni prostor tijekom povijesti i danas, koaut., 1987.
 Uloga franjevačkih samostana u urbanizaciji dubrovačkog područja, 1990.
 Boljunski glagoljski rukopisi: Kvaderna od dot cerkav boljunskeh, 1992.
 Datja i prijatja: primici i izdaci samostana franjevaca trećoredaca glagoljaša u Martinšćici na otoku Cresu, 1995.
 Inventar samostana sv. Marije Magdalene u Portu na otoku Krku 1734. – 1878., 2013.
 Uredio je Leksikon ikonografije, liturgike i simbolike zapadnog kršćanstva. Koncepcijski osmišljen s Brankom Fučićem, a ostvaren sa suradnicima (Marijan Grgić, Radovan Ivančević, Emilijan Cevc, Mitar Dragutinac, Dragutin Nežić, Doris Baričević).

Nagrade
Nagrade:
 Godine 1997. Državna nagrada za knjigu Iluminirani rukopisi u Hrvatskoj.
 Godine 1999. odlukom predsjednika Republike Hrvatske dr. Franje Tuđmana 1999. odlikovan Redom Danice hrvatske s likom Marka Marulića za osobite zasluge u kulturi.
 Godine 2003. Zbog iznimna doprinosa proučavanju hrvatske glagoljske baštine Društvo prijatelja glagoljice u Zagrebu proglasilo ga je svojim počasnim članom.

Izvori

Životopisi, Pag
Hrvatski povjesničari umjetnosti
Životopisi, Zagreb
Arhivisti
Hrvatski franjevci
Hrvatski katolički svećenici
Hrvatski arheolozi

Anđelko Badurina


Holger "Hogge" Nurmela (* 28. Oktober 1920 in Stockholm; † 1. März 2005 in Botkyrka) war ein schwedischer Eishockeyspieler.

Karriere
Holger Nurmela begann seine Karriere als Eishockeyspieler in seiner Heimatstadt bei Hammarby IF, für dessen Profimannschaft er von 1938 bis 1950 in der Division 1, der damals höchsten schwedischen Spielklasse, aktiv war. Mit Hammarby gewann er in den Jahren 1942, 1943 und 1945 jeweils den nationalen Meistertitel. Anschließend verbrachte er zwei Jahre beim Ligarivalen AIK Solna, ehe er von 1952 bis 1955 für Saltsjöbadens IF auf dem Eis stand. Zuletzt spielte er noch einmal ein Jahr lang für seinen Heimatverein Hammarby IF, ehe er seine Karriere im Alter von 36 Jahren beendete.

International
Für Schweden nahm Nurmela an den Olympischen Winterspielen 1948 in St. Moritz, 1952 in Oslo und 1956 in Cortina d'Ampezzo teil. Bei den Winterspielen 1952 gewann er mit seiner Mannschaft die Bronzemedaille. Als bestes europäisches Team wurde Schweden zudem Europameister. Zudem stand er im Aufgebot seines Landes bei der Weltmeisterschaft 1954, bei der er mit seiner Mannschaft ebenfalls die Bronzemedaille gewann.

Erfolge und Auszeichnungen
 1942 Schwedischer Meister mit Hammarby IF
 1943 Schwedischer Meister mit Hammarby IF
 1945 Schwedischer Meister mit Hammarby IF

International
 1952 Bronzemedaille bei den Olympischen Winterspielen
 1954 Bronzemedaille bei der Weltmeisterschaft

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Schweden)
Eishockeyspieler (AIK Solna)
Eishockeyspieler (Hammarby IF)
Olympiateilnehmer (Schweden)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1948
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1952
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1956
Europameister (Eishockey)
Schwedischer Meister (Eishockey)
Mitglied der Schwedischen Eishockey-Ruhmeshalle
Schwede
Geboren 1920
Gestorben 2005
Mann

Holger Nurmela


في الهندسة الرياضية، مبرهنة المثلث في الدائرة (يطلق عليها أيضا اسم مبرهنة طاليس) تنص على أنّه إذا كانت A و B و C نقاط على دائرة حيث AC قطر لهذه الدّائرة، فإن الزّاوية ABC تكون زاوية قائمة.

التاريخ

التسمية
في بعض الدّول الأوروبية مثل فرنسا ترمز نظرية طالس لنظرية مغايرة لما تقدم. راجعها هنا، مبرهنة تالس. لا يجب الخلط بينها وبين مبرهنة طاليس للتناسب.

البرهان

نستعمل الحقائق التّالية
 مجموع زوايا مثلث يساوي مائة وثمانين درجة.
 زاويتا قاعدة مثلث متساوي الساقين متساويتان.

لتكن O مركز الدّائرة. بما أنّ OA = OB = OC، فإن OAB وOBC مثلثان متساويا الضّلعين. وبما أنّ زاويتي القاعدة في مثلث متقايس الضّلعين متساويتان ينتج أن OBC = OCB، ABO = BAO.

لتكن BAO = α وOBC = β.

تكون الزوايا الدّاخلية في المثلث ABC هي α، β، α + β
 بما أن مجموع زوايا مثلث يساوي مجموع زاويتين قائمتين، فإن :

إذاً

إذاً

النظرية المعاكسة
تقول النظرية المعاكسة لطالس أن وتر مثلث قائم هو قطر الدائرة المحيطة به.
عند الدمج بين النظريتين نحصّل على
 مركز الدّائرة المحيطة لمثلث يوجد على واحد من أضلع المثلّث يعني المثلث قائم.

انظر أيضا

روابط خارجيّة
-*Munching on Inscribed Angles*Thales' theorem explained With interactive animation

مراجع

مبرهنات في الهندسة المستوية
مقالات تحوي براهين
هندسة المثلث
هندسة إقليدية مستوية
هندسة وصفية

مبرهنة طاليس (دائرة)


خوسيه ماري باكيرو ، من مواليد 11 فبراير 1963، لاعب كرة قدم إسباني سابق، ومدرب كرة قدم إسباني.

لعب مع منتخب إسبانيا لكرة القدم.

مسيرته الكروية
لعب خوسيه ماري باكيرو خلال مسيرته الاحترافية مع 3 أندية في ثمانية عشر موسمًا وسجل خلالها 142 هدف ضمن 500 مباراة. حيث فاز في ثلاثة مواسم بالكأس وفي ستة مواسم بالدوري.

خاض خوسيه ماري باكيرو مسيرته مع نادي ريال سوسيداد في موسم 1980–81 ليلعب معه ثمانية مواسم، مشاركًا في 223 مباراة سجل خلالها 67 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي برشلونة في موسم 1988–89 ليلعب معه تسعة مواسم، حيث شارك في 260 مباراة سجل خلالها 72 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي تيبورونيس روخوس دي فيراكروز في موسم 1996–97 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 17 مباراة سجل خلالها 3 أهداف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون إسبان مغتربون في المكسيك
رياضيون إسبان مغتربون في بلغاريا
رياضيون إسبان مغتربون في بولندا
رياضيون إسبان مغتربون في بيرو
طاقم ريال سوسيداد غير اللاعبين
طاقم نادي برشلونة غير اللاعبين
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري المكسيكي الممتاز
لاعبو برشلونة
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1988
لاعبو ريال سوسيداد
لاعبو فيرا كروز
لاعبو كأس العالم 1990
لاعبو كأس العالم 1994
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في المكسيك
لاعبو كرة قدم شاطئية إسبان
لاعبو كرة قدم مغتربون في المكسيك
لاعبو كرة قدم من منطقة نافارا
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 23 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم للشباب
لاعبو منتخب منطقة إقليم الباسك لكرة القدم
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مدربو الدوري الإسباني
مدربو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
مدربو الدوري المكسيكي الممتاز
مدربو بولونيا وارسو
مدربو خوان أوريتش
مدربو ريال سوسيداد
مدربو سلافيا صوفيا
مدربو كرة القدم مغتربون في بولندا
مدربو كرة قدم إسبان
مدربو كرة قدم إسبان مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في المكسيك
مدربو كرة قدم مغتربون في بلغاريا
مدربو كرة قدم مغتربون في بيرو
مدربو لخ بوزنان
مدربو نادي بويبلا
مواليد 1963

خوسيه ماري باكيرو


Txiki Begiristain (født 12. august 1964) er en tidligere spansk fodboldspiller.

Spaniens fodboldlandshold

|-
|1988||6||0
|-
|1989||2||1
|-
|1990||1||0
|-
|1991||1||0
|-
|1992||3||3
|-
|1993||4||1
|-
|1994||5||1
|-
!Total||22||6
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Spanien
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 1988
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1994

Txiki Begiristain


Anarchy in Action é um livro que explora o pensamento e a prática anarquista, escrito por Colin Ward e publicado pela primeira vez em 1973.

O livro é uma introdução seminal ao anarquismo, mas difere consideravelmente dos outros por se concentrar na possibilidade de um anarquismo enraizado na experiência cotidiana e não necessariamente ligado a lutas industriais e políticas. Suas idéias foram fortemente influenciadas por Peter Kropotkin e seu conceito de ajuda mútua . Ward baseia seu texto em evidências da sociologia, antropologia, cibernética, psicologia industrial e da experiência de habitação, planejamento urbano, educação, trabalho, lazer e bem-estar social . Ward defende alternativas anarquistas aos sistemas governamentais e hierárquicos universais de organização social. Isso vai contra uma série de tendências convencionais da esquerda socialista, porque ele é bastante crítico do estado de bem-estar social.

Cotações
"O argumento deste livro é que uma sociedade anarquista, uma sociedade que se organiza sem autoridade, está sempre existindo, como uma semente sob a neve, enterrada sob o peso do estado e sua burocracia, do capitalismo e seus desperdícios, privilégios e suas injustiças, nacionalismo e suas lealdades suicidas, diferenças religiosas e seu separatismo supersticioso."

Bibliografia

Livros anarquistas
Livros de 1973

Anarquia em ação