SolarCity najveća je američka kompanija za pružanje usluga vezanih uz proizvodnju, distribuciju i instalaciju sustava sunčeve energije. Trenutno sjedište nalazi se u San Mateu, Kalifornija, a sama kompanija je 2015. zapošljavala je preko 15 tisuća ljudi.

Povijest

2006. – 2012.: Osnivanje i rane godine
2006. Elon Musk, američki poduzetnik je zbog svoje zauzetosti nekim drugim projektima (SpaceX i Tesla Motors) preporučio svojim rođacima, Peteru i Lyndonu Riveu da istraže poslovne mogućnosti koje se nude u sektoru obnovljive energije. Potaknuti time, osnovali su kompaniju kojom žele ubrzati trend odmicanja od fosilnih goriva

2008. SolarCity usvaja poslovnu strategiju koja bi omogućila solarnoj energiji da postane jeftinija od energije iz električne mreže. Ta poslovna strategija podrazumijevala je znatno smanjenje početne investicije u sustav njenom djelomičnom otplatom na principu leasinga, tj. mjesečnim otplatama koje bi bile jeftinije od energije iz mreže.

2009. kompanija je odlučila proširiti svoje usluge i na tržište punjenja električnih automobila.

2010. dolazi do proširenja ciljanog tržišta klijenata proširenjem usluga proizvodnje el. energije i na neke državne i neprofitne organizacije te industrijski sektor, za razliku od prijašnjeg fokusa na kućanstva. Također, do dodatnog proširenja ponude došlo je akvizicijom tvrtke Building Solutions koja se bavila procjenjivanjem energetske učinkovitosti građevina te mogućnostima njihove obnove.

2011. Objavljen je petogodišnji plan u kojem su predviđene investicije u fotonaponske projekte u iznosu većem od milijarde dolara.

2012. – 2016.: Izlazak na burzu, ubrzani rast i akvizicija od Tesla Motorsa
14. prosinca 2012. godine kompanija objavljuje inicijalnu javnu ponudu te time izlazi na burzu. Tog prvog dana cijena dionice je zabilježila rast od 47%, te je vrijednost kompanije procijenjena na 584 milijuna dolara.

Od izlaska na burzu kompanija konstantno bilježi rast broja zaposlenih, koji je u razdoblju od kraja 2013. do kraja 2015. godine porastao za preko 250%. Uz zapošljavanje, razdoblje od 2012. do danas obilježili su i porasti instaliranih kapaciteta (preko 670%!), te smanjenje cijene sustava od 40%. Danas SolarCity posluje u 27 američkih saveznih država s najavom širenja na sve preostale.

U lipnju 2016. Elon Musk najavio je akviziciju SolarCityja od strane Tesla Motorsa po cijeni od 2.5 milijardi dolara čime se želi napraviti prva svjetska održiva energetska korporacija, koja u sebi ima komponente proizvodnje, skladištenja el. energije i u konačnici njene potrošnje na transport.

Smanjenje štetnih emisija
Jedan od razloga vrlo naglog proširenja na veliki broj američkih federalnih jedinica je, uz profit, želja kompanije da se energetska tranzicija na obnovljive izvore energije što brže proširi radi smanjenja emisija. Više od 70% svjetskih emisija stakleničkih plinova odgovornih za klimatske promjene dolazi iz sektora povezanog s energijom (grijanje, proizvodnja struje, transport). Istovremeno, koncentracija ugljičnog dioksida u atmosferi je u rujnu 2016. nepovratno prešla 400 ppm, što je simbolička granica koja predstavlja nepoznato područje klimatske nestabilnosti. Zbog toga je potrebna što brža energetska tranzicija na održive izvore energije sa značajno manjim emisijama tog štetnog plina. Uz ugljični dioksid, postoje još brojne ekološke posljedice proizvodnje energije iz fosilnih goriva poput povećane potrošnje vode, te emisije nekih drugih štetnih plinova (npr. NOx i SO2 koji tvore kisele kiše) Cilj je kompanije povećanjem proizvodnje električne energije iz sunca te štetne posljedice umanjiti, a način na koji se to ostvaruje može se saznati u izvješću o utjecaju objavljenom na stranicama kompanije.

Proizvodi i usluge

Glavna operativna djelatnost je zapravo i prva usluga koju je kompanija ponudila, proizvodnja el. energije za kućanstva. Proizvodnja el. energije ubrzo se proširila i na komercijalni sektor, pa je SolarCity napravio mnoge komercijalne projekte, poput do tada najveće komercijalne solarne farme u San Franciscu, napravljene za British Motor Car Distributors 2008. U tom sektoru su ostvareni i veliki projekti za Walmart, Intel i američku vojsku. Kompanija je također prisutna u procjeni energetske učinkovitosti i obnovi građevina, a akvizicijom od strane Tesle i integracijom u tu kompaniju očekuje se i pojačan angažman na polju skladištenja energije kroz zajednički projekt Tesla Motorsa i Panasonica, Powerwall. SolarCity će Powerwall koristiti kao nadopunu svom najnovijem predstavljenom projektu, solarnom krovu koji će generirati energiju potrebnu između ostalog i za transport električnim vozilima, o čemu detaljnije piše Tesla Motors na svom blogu, tvoreći tako zatvoreni krug proizvodnje i potrošnje el. energije.

Powerwall
Tesla Powerwall je litij-ionska baterija namijenjena čiji je cilj omogućiti skladištenje i upotrebu solarne energije tijekom cijelog dana. Projekt je počeo 2012. godine instalacijom prototipa za određene komercijalne korisnike, a samo predstavljanje proizvoda i početak njegove upotrebe u domaćinstvima je počeo 2015. U početku su najavljivana dva modela, od 10 i od 7 kWh, ali se na kraju kompanija odlučila za samo jednu verziju, od 6,4 kWh s cijenom od 3,000$, dovoljnu za dnevnu upotrebu u domaćinstvima. U listopadu 2016. objavljeno je da je baterija instalirana u 18 zemalja, s oko 300 MWh kapaciteta. U listopadu 2016. također je objavljen i novi model baterije, Powerwall 2, koji bi trebao raditi u kompletu sa solarnim krovom te skladištiti el. energiju koju on proizvede. Planiran je i Powerpack, uređaj koji će se sastojati od više Powerwall 2 baterija, biti do kapaciteta 100kWh, te omogućavati većim komercijalnim prostorima samostalnu opskrbu el. energijom.

Solarni krov
U listopadu 2016. predstavljen je najnoviji proizvod, "Solar roof", tj. krov koji će u sebi imati integrirane solarne članke, čime bi se mogla prekinuti dosadašnja praksa postavljanja ploča na već postojeće krovove što čini proces instalacije nepotrebno čini skupljim. Premda najave iz SolarCityja govore da bi taj krov mogao biti konkurentan cijeni običnih krovova to se ipak još uvijek čini nerealnim, ali kako takvi krovovi imaju mogućnost proizvodnje električne energije moguća je njihova financijska isplativost u relativno kratkom roku, naročito u sunčanim područjima.

Givepower
Givepower je ime humanitarne organizacije koju je SolarCity osnovao 2013. Budući da je u svijetu preko milijardu ljudi bez pouzdanog pristupa električnoj energiji cilj je organizacije omogućiti tim ljudima dostupnost električne energije, te posljedično i nužnih usluga koje im nisu dostupne, poput kvalitetnog obrazovanja, zdravstva i dostupnosti pitke vode. Djelovanje fondacije najistaknutije je u području obrazovanja, omogućujući opskrbu el. energijom za 1500 škola diljem svijeta, najviše u afričkim državama (Kenija, Mali), ali i u Aziji (Nepal) i Srednjoj Americi (Nikaragva).

Izvori
 http://www.solarcity.com/sites/default/files/SolarCity_Impact_Report_2015.pdf?062916=
 https://solarthermalmagazine.com/about-solarcity-a-historical-account/
 http://articles.latimes.com/2012/dec/14/business/la-fi-solarcity-ipo-20121214
 https://www.greentechmedia.com/articles/read/What-Would-Teslas-Solar-Strategy-Look-Like
 https://www.tesla.com/blog/tesla-and-solarcity

Američke energetske tvrtke
Sunčeva energija

SolarCity


Arthur Artemiu Anderco (n. 24 iunie 1882, Odoreu – d. 7 octombrie 1932, Ieud) a fost un preot român unit, delegat la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918.

Date biografice
A fost fiul preotului Vasile Anderco și al Tereziei Pop din Odoreu.

Descoperă și donează Muzeului din Sighet în anul 1921 manuscrisul Codicele de la Ieud, considerat de unele surse primul text românesc, datat în 1391. După Unire, Arthur Artemiu Anderco a fost ales protopop în Ieud pentru zona Iza Mijlocie.

Note

Bibliografie
Ioan I. Șerban (coord.), Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
 Ioan Tîmbuș, "Pe urmele delegaților maramureșeni ai Marii Uniri de la 1918 (7) - Studiu de caz: preotul Ioan Artur Artemiu Anderco", în Graiul Maramureșului, 27 iunie 2018, accesat la 10 decembrie 2018

Nașteri în 1882
Decese în 1932
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Preoți români
Oameni din județul Maramureș

Arthur Artemiu Anderco


Piccadilly Arcade er en arkade, der går mellem Piccadilly og Jermyn Street i det centrale London. Arkaden blev åbnet i 1909 og er designet af Thrale Jell. Den er fredet.

Blandt arkadens butikker er skrædderforretningen Benson & Clegg, der flyttede dertil i 1976 fra Jermyn Street.

Se også
 Arkade
 Burlington Arcade

Referencer

Eksterne henvisniger

 Piccadilly Vaults
 Princes Arcade
 The Armoury of St. James's

Bygninger, konstruktioner og anlæg i London
Indkøbscentre
Etableret i 1909

Piccadilly Arcade


Wolfgang Boos (* 13. Januar 1946 in Füssen) ist ein ehemaliger deutscher Eishockeyspieler und heutiger Tennisspieler. Sein Sohn Tino ist ebenfalls als Eishockeyspieler aktiv.

Karriere
Boos begann seine Karriere beim ESV Kaufbeuren im Jahr 1963. Nachdem er dort für vier Saisons gespielt hatte, wechselte er 1967 zur Düsseldorfer EG. Mit der Mannschaft wurde er 1972 und 1975 deutscher Eishockeymeister. Bei den Olympischen Winterspielen 1976 in Innsbruck gehörte er dem Aufgebot der deutschen Nationalmannschaft an, welche im Turnier die Bronzemedaille erreichen konnte.

Für den Gewinn der Bronzemedaille wurden er und die deutsche Eishockey-Mannschaft mit dem Silbernen Lorbeerblatt ausgezeichnet.

Nach Beendigung seiner Eishockeykarriere wechselte Boos sportlich zum Tennis. In der Altersklasse der Senioren konnte er in Düsseldorf und Umgebung mehrere regionale Meistertitel gewinnen.

Beruflich war er Beamter bei der Stadt Kaufbeuren und nach seinem Wechsel nach Düsseldorf bei der Stadt Düsseldorf tätig.

Erfolge und Auszeichnungen
 1969 Deutscher Vizemeister mit der Düsseldorfer EG
 1971 Deutscher Vizemeister mit der Düsseldorfer EG
 1972 Deutscher Meister mit der Düsseldorfer EG
 1973 Deutscher Vizemeister mit der Düsseldorfer EG
 1975 Deutscher Meister mit der Düsseldorfer EG

International
 1976 Bronzemedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Einzelnachweise

Eishockeynationalspieler (Deutschland)
Eishockeyspieler (Düsseldorfer EG)
Eishockeyspieler (ESV Kaufbeuren)
Eishockeyspieler (EV Füssen)
Olympiateilnehmer (Deutschland)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1976
Träger des Silbernen Lorbeerblattes
Deutscher Meister (Eishockey)
Mitglied der Hockey Hall of Fame Deutschland
Tennisspieler (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1946
Mann

Wolfgang Boos (Eishockeyspieler)


Hilmi Yavuz (d. 14 Nisan 1936, İstanbul) Türk yazar, şair ve akademisyen. Şiir ve düzyazılarıyla kültür adamı, felsefeci, eğitimci, yazar ve özellikle de şair kimliğiyle çağdaş Türk edebiyatının önemli adlarından biridir. "İrfan Külyutmaz" müstear adıyla da bilinir.

Yaşamı
Kabataş Erkek Lisesi'ni bitirdi. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ndeki eğitimini yarıda bıraktı. İngiltere'ye gitti. BBC'nin Türkçe bölümünde çalıştı. Londra Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'nü bitirdi. Türkiye'ye döndükten sonra çeşitli yayınevleri ve ansiklopedilerde görev aldı. Cumhuriyet, Milliyet, Yeni Ortam gazeteleri ve çeşitli dergilerde "Ali Hikmet" imzasıyla inceleme, eleştiri ve denemeler yazdı. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi ve Boğaziçi Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. İlk şiirleri Kabataş Erkek Lisesi'nde edebiyat öğretmeni Behçet Necatigil yönetiminde çıkan "Dönüm" dergisinde yayınlandı. Bu dönemde daha çok İkinci Yeni akımının etkisinde imgeci şiirler yazdı. Sonraki yıllarda gelenekçilikle çağdaş bir bakışı kaynaştıran, biçim ve özün dengelendiği bir düzey sergiledi. İslam mistisizmi, özellikle de tasavvuftan yararlanarak kendine özgü bir sözcük dağarcığı geliştirdi. Zaman gazetesinde kültür yazılarına ve Bilkent Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak 2016'ya dek çalışmayı sürdürdü. 15 Temmuz 2016 darbe girişiminin ardından diğer birçok Zaman Gazetesi yazarı ile birlikte gözaltına alındıysa da sağlık sorunları sebebiyle serbest bırakıldı. Şu anda İpek Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde yarı zamanlı öğretim görevlisi olarak çalışmaktadır. Talat Halman tarafından Şairi Azam sıfatı verilmiştir. Bu Talat Halman ve Hilmi Yavuz arasındaki mizahi diyaloğun bir örneğidir.

Eserleri

Ödülleri
 1978: Yeditepe Şiir Armağanı
 1987: Sedat Simavi Edebiyat Ödülü, ''Zaman Şiirleri" adlı eseriyle.
 1998: Türkiye Yazarlar Birliği Fikir Ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Müstear isimle (İrfan Külyutmaz) yazdıklarından bir örnek; Muhsinpaşazade Enis Beyefendi'ye dair

1936 doğumlular
Kabataş Erkek Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
Maviciler
Yeditepe Şiir Armağanı
Sedat Simavi Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
Türk köşe yazarları
Bilkent Üniversitesi öğretim üyeleri
Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü sahipleri
20. yüzyıl Türk şairleri
21. yüzyıl Türk şairleri
İstanbul Büyükşehir Belediyesi kültür daire başkanları

Hilmi Yavuz


Franz Xaver Holzbaur (* 2. September 1845 in Mindelheim; † 9. Januar 1912 ebenda) war Kirchen- und Dekorationsmaler. Sein Vater war der Posamentier Matthias Holzbaur. Das Malerhandwerk erlernte Franz Xaver Holzbaur bei dem Mindelheimer Kirchenmaler Anton Braun. Aus seiner Ehe mit Sophie Miller aus Ravensburg gingen mehrere Kinder hervor. Durch die Ausbildung bei Braun malte Holzbaur vor allem in dem nazarenischen Stil in der Zeit des Historismus. Viele Kirchen und Kapellen im Umkreis von Mindelheim wurden von ihm ausgestattet. Er arbeitete oft mit dem Bildhauer Stückle und den Altarbauern Georg Ried aus Nassenbeuren und Philipp Jörg aus Mattsies.

Literatur

Maler (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1845
Gestorben 1912
Mann

Franz Xaver Holzbaur


Lauret steht für zwei französische Gemeinden:

 Lauret (Landes) im Département Landes
 Lauret (Hérault) im Département Hérault

Lauret ist der Familienname folgender Personen:
 Jorge Lauret (* 1969), argentinischer Mathematiker
 Martin Lauret (* 1971), niederländischer Langstreckenläufer
 Wenceslas Lauret (* 1989), französischer Rugby-Union-Spieler

Lauret


Sk 118, également désignée AzV 369, est une supergéante jaune située dans le Petit Nuage de Magellan à 190 000 années-lumière de nous. Elle a été découverte en mai 1968 par l'astronome américain Nicholas Sanduleak lors de la recherche d'étoiles dans le Petit Nuage de Magellan. C'est également une étoile double identifiée.

Articles connexes

 Supergéante jaune
 Petit Nuage de Magellan

Références

Sources externes

 Sk118 sur Stellarium.org-web.

Constellation du Toucan
Petit Nuage de Magellan
Étoile de type spectral FI
Objet du catalogue Tycho
Objet du catalogue 2MASS

Sk 118


Şura Suresi (Arapça: سورة الشورى) Kur'an'ın 42. suresidir. Sure 53 ayetten oluşur.

Sure ismini 38. ayette geçen ve Müslümanlar'ın aralarında işlerini danışarak yapmaları gereğini ifade eden şura kelimesinden alır. Şura, danışma ya da toplu denetim anlamında Türkçeye tercüme edilirken, İngilizce'ye (council) konsey, meclis, kurul, encümen, danışma kurulu, divan, şura, heyet anlamında tercüme edilmiştir.

23. ve 26. ayetleri Medine'de diğer ayetleri Mekke'de indirildiğine inanılan Şura suresi'nde Allah'ın bağışlayıcı ve esirgeyici olduğundan, Kur'an'ın Arapça vahiy edildiğinden, Allah'ın kudretinden, insanlara doğru yolu bildirmek için görevlendirilen peygamberlerden, kıyamet gününden, kötülüklere karşı sabredilmesinden, affedici olmanın gereğinden, herkesin Allah'a döneceğinden bahsedilir. Yazılış sırasına göre 62. suredir.

Kaynakça

Sureler

Şûrâ Suresi


Cinnamon Bay je zaljev i plaža na otoku St. John, unutar Nacionalnog parka Djevičanski otoci, na  Američkim Djevičanskim otocima.

Geografija
Zaljev se nalazi istočno od zaljeva Trunk Bay i oko milju zapadno od plaže Maho Bay. Plitka, bistra voda i kratka udaljenost do Cinnamon Caya (malog, niskog, pješčanog otoka) čine Cinnamon Bay izvrsnim za ronjenje s disalicom. Nalazi se u blizini povijesne kolonijalne danske plantaže Cinnamon Bay, muzeja na otvorenom proizvodnje šećera u danskoj Zapadnoj Indiji.

Rekreacija
Kampiranje u Nacionalnom parku Djevičanskih otoka dopušteno je samo u odmaralištu i kampu Cinnamon Bay  - Služba Nacionalnog parka ne dopušta kampiranje u prirodi ili na plaži. Odmaralište i kamp Cinnamon Bay nudi gola mjesta, platforme natkrivene šatorima, dostupne održive eko-šatore i kućice, zajedno s restoranom (RainTree Café) i malom trgovinom na plaži. Programi Park Service nude se u malom amfiteatru.  Osim toga, u kampu je dostupan širok izbor tjednih aktivnosti, poput filmova o ronjenju i kulturnih prezentacija. Cinnamon Bay Water Sports iznajmljuje opremu za ronjenje, morske kajake, daske za Jedrenje na dasci i male jedrilice, a nudi i poduku. Volonteri dobivaju priliku sudjelovati u arheološkom iskapanju na pretkolumbovskom ceremonijalnom mjestu Taina.

Prilike za planinarenje dostupne su na stazi Cinnamon Bay Nature Trail i stazi sličnog naziva Cinnamon Bay Trail.  Duž staza se mogu vidjeti divlje životinje i ruševine koje su ostavili danski doseljenici, uključujući ruševine izvorne tvornice šećera Cinnamon Bay direktno preko puta ulaza u kamp. Prijevoz do i od lučkog grada Cruz Bay dostupan je safari taksijem za 7 USD po osobi.

Izvori

Vanjske poveznice

 Službeno web mjesto Nacionalnog parka Djevičanskih otoka
 Cinnamon-bay.com: turističke informacije zaljeva Cinnamon Bay
 Eko-odmaralište Maho Bay
 Botanical Villa — privatni kamp i hostel u blizini Cinnamon Baya .

Vodene mase u Američkim Djevičanskim otocima
Plaže

Cinnamon Bay


Yamhill or Yam Hill may refer to:

 Yamhill County, Oregon, a county in Oregon
 Yamhill, Oregon, a city in the western Willamette Valley, located between McMinnville and Forest Grove
 The Yamhill River, a river in northwest Oregon, that flows into the Willamette River
 Yamhill Valley, a valley that contains the Yamhill River
 Yamhill District and Morrison/Southwest 3rd Avenue, a MAX Light Rail station in Portland
Yamhill, a project code name given by Intel Corporation to the Intel 64 CPU architecture

Yamhill


William Henry "Bill" Gates III (d. 28 Ekim 1955, Seattle) ya da daha çok bilinen adıyla Bill Gates, Amerikalı bir iş insanı, yazılım geliştirici, yatırımcı, yazar ve hayırseverdir. Çocukluk arkadaşı Paul Allen ile birlikte Microsoft'un kurucu ortaklarındandır. Gates, Microsoft'taki kariyeri boyunca yönetim kurulu başkanlığı, icra kurulu başkanlığı (CEO), başkanlık ve baş yazılım mimarlığı görevlerinde bulunmuş, aynı zamanda Mayıs 2014'e kadar Microsoft'un en büyük bireysel hissedarı olmuştur. 1970'ler ve 1980'lerdeki mikrobilgisayar devriminin önemli girişimcilerinden biriydi.

Gates Seattle, Washington'da doğup büyümüştür. Allen ile birlikte 1975 yılında Albuquerque, New Mexico'da Microsoft'u kurdu. Şirket dünyanın en büyük kişisel bilgisayar yazılım şirketi haline geldi. Ocak 2000'de CEO'luktan istifa edip yerine Steve Ballmer geçene kadar Gates şirketi başkan ve CEO olarak yönetti, ancak yönetim kurulu başkanı olarak kaldı ve baş yazılım mimarı oldu. 1990'ların sonlarında, rekabete aykırı olduğu düşünülen iş taktikleri nedeniyle eleştirildi. Bu görüş çok sayıda mahkeme kararıyla onaylandı. Gates, Haziran 2008'de Microsoft'ta yarı zamanlı bir pozisyona ve o zamanki eşi Melinda Gates ile 2000 yılında kurdukları Bill & Melinda Gates Vakfı'nda tam zamanlı çalışmaya geçti. Şubat 2014'te Microsoft yönetim kurulu başkanlığından istifa etti ve yeni atanan CEO Satya Nadella'yı desteklemek üzere teknoloji danışmanı olarak yeni bir görev üstlendi. Gates, Mart 2020'de iklim değişikliği, küresel sağlık ve kalkınma ve eğitim alanlarında hayırseverlik çalışmalarına odaklanmak üzere Microsoft ve Berkshire Hathaway'deki yönetim kurulu görevlerinden ayrıldı.

Gates, 1987 yılından bu yana Forbes'un dünyanın en zenginleri listesinde yer almaktadır. 1995'ten 2017'ye kadar, 2010-2013 yılları hariç her yıl Forbes'un dünyanın en zengin insanı ünvanını elinde tutmuştur. Ekim 2017'de, o sırada Gates'in 89,9 milyar ABD doları olan net değerine kıyasla tahmini net değeri 90,6 milyar ABD doları olan Amazon'un kurucusu ve CEO'su Jeff Bezos tarafından geçildi. Eylül 2022 itibarıyla, Gates'in tahmini net değeri 114 milyar ABD doları olup, kendisini dünyanın en zengin beşinci kişisi yapmaktadır.

Kariyerinin son dönemlerinde ve 2008'de Microsoft'un günlük operasyonlarından ayrılmasının ardından Gates birçok iş ve hayırseverlik girişiminde bulunmuştur. BEN, Cascade Investment, bgC3 ve TerraPower gibi birçok şirketin kurucusu ve yönetim kurulu başkanıdır. Dünyanın en büyük özel vakıf olduğu bildirilen Bill & Melinda Gates Vakfı aracılığıyla çeşitli hayır kurumlarına ve bilimsel araştırma programlarına önemli miktarda para bağışlamıştır. Vakıf aracılığıyla, 21. yüzyılın başlarında Afrika'da poliovirüs'ün yok edilmesine önemli ölçüde katkıda bulunan bir aşılama kampanyasına öncülük etti. 2010 yılında Gates ve Warren Buffett The Giving Pledge'i kurarak, kendileriyle birlikte diğer milyarderlerin de servetlerinin en az yarısını hayır işlerine bağışlama sözü vermelerini sağlamıştır.

İlk yılları
Bill Gates 28 Ekim 1955 tarihinde Seattle, Washington'da doğmuştur. William H. Gates Sr. (1925-2020) ve Mary Maxwell Gates'in (1929-1994) oğludur. İngiliz, Alman ve İrlanda/İskoç-İrlanda kökenlidir. Babası önde gelen bir avukat, annesi ise First Interstate BancSystem ve United Way of America'nın yönetim kurullarında görev yapmıştır. Gates'in anne tarafından büyükbabası ulusal bir banka başkanı olan J. W. Maxwell'dir. Gates'in Kristi (Kristianne) adında bir ablası ve Libby adında bir kız kardeşi vardır. Kendisi ailesinin dördüncü ferdidir ancak babasının "II" ön ekine sahip olması nedeniyle III. William Gates ya da "Trey" (üç) olarak tanınmaktadır. Ailesi Seattle'ın Sand Point bölgesinde, Gates yedi yaşındayken nadir görülen bir kasırga nedeniyle hasar gören bir evde yaşıyordu.

Gates, yaşamının erken dönemlerinde ailesinin ondan hukuk alanında kariyer yapmasını beklediklerini gözlemlemiştir. Gençliğinde ailesi düzenli olarak Protestan Reform mezhebine bağlı Congregational Christian Churches kilisesine gidiyordu. Gates yaşına göre küçüktü ve çocukken zorbalığa maruz kaldı. Ailesi rekabeti teşvik ediyordu; bir ziyaretçilerinin dediğine göre "hearts, ister pickleball ya da rıhtımda yüzme olsun fark etmezdi; kazanmanın her zaman bir ödülü, kaybetmenin de her zaman bir cezası olurdu".

Microsoft

BASIC

Gates, Popular Electronics dergisinin Altair 8800'ü tanıtan Ocak 1975 sayısını okudu ve Micro Instrumentation and Telemetry Systems (MITS) ile irtibata geçerek kendisi ve diğerlerinin bu platform için bir BASIC yorumlayıcısı üzerinde çalıştıklarını bildirdi. Aslında Gates ve Allen'ın bir Altair'i yoktu ve platform için kod yazmamışlardı, yalnızca MITS'in ilgisini ölçmeye çalışıyorlardı. MITS başkanı Ed Roberts bir demonstrasyon için onlarla buluşmayı kabul etti ve birkaç hafta içinde bir minibilgisayarda çalışan bir Altair emülatörü ve ardından BASIC yorumlayıcısı geliştirdiler. Demonstrasyon MITS'in Albuquerque, New Mexico'daki ofislerinde yapılmıştı, başarılı oldu ve yorumlayıcının Altair BASIC olarak dağıtılması için MITS ile bir anlaşma yapılmasıyla sonuçlandı. MITS Allen'ı işe aldı ve Gates Kasım 1975'te MITS'te Allen'la birlikte çalışmak üzere Harvard'dan ayrıldı. Allen kurdukları ortaklığa "mikrobilgisayar" ve "yazılım" kelimelerinin birleşiminden oluşan "Micro-Soft" adını verdi ve ilk ofislerini Albuquerque'de açtı. Gates ve Allen'ın işe aldıkları ilk çalışan liseden ortak arkadaşları Ric Weiland oldu. Bir yıl içinde tire işaretini kaldırdılar ve 26 Kasım 1976'da New Mexico Eyalet Sekreterliğine "Microsoft" ticari adını resmen tescil ettirdiler. Gates eğitimini tamamlamak için Harvard'a tekrar dönmedi.

Microsoft'un Altair BASIC'i bilgisayar hobicileri arasında popülerdi, ancak Gates henüz piyasaya sürülmemiş bir kopyanın sızdırıldığını ve hızla kopyalanıp çoğaltıldığını fark etti. Şubat 1976'da MITS bülteninde Hobicilere Açık Mektup başlıklı bir yazı kaleme alan Gates, Microsoft Altair BASIC kullanıcılarının %90'ından fazlasının bu yazılım için Microsoft'a ödeme yapmadığını ve Altair "hobi pazarının" profesyonel geliştiricilerin yüksek kaliteli yazılım üretme, dağıtma ve sürdürme teşvikini ortadan kaldırma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu iddia etti. Mektup pek çok bilgisayar hobicisi tarafından beğenilmese de Gates, yazılım geliştiricilerin ödeme talep edebilmeleri gerektiğine olan inancında diretti. Microsoft 1976'nın sonlarında MITS'ten bağımsız hale geldi ve çeşitli sistemler için programlama dili yazılımı geliştirmeye devam etti. Şirket 1 Ocak 1979'da Albuquerque'den Bellevue, Washington'a taşındı.

Gates, şirketin ilk beş yılında ürettiği her kod satırını bizzat gözden geçirdiğini ve çoğu zaman yeniden yazdığını söyledi. Şirket büyüdükçe önce müdür, sonra da yönetici rolüne geçti.

DONKEY.BAS, 1981 yılında yazılmış ve orijinal IBM PC ile birlikte dağıtılan PC DOS işletim sisteminin ilk sürümlerinde yer alan bir bilgisayar oyunudur. Oyuncuların eşeklere çarpmaktan kaçınması gereken bir yarış oyunudur. Oyun Gates ve Neil Konzen tarafından yazılmıştır.

IBM ortaklığı
IBM, o dönemde ticari işletmelerin önde gelen bilgisayar donanımı tedarikçisi olarak, Bill Gates'in annesi Mary Maxwell Gates'in IBM'in CEO'su John Opel'e Microsoft'tan bahsetmesinin ardından, Temmuz 1980'de yakında çıkacak olan kişisel bilgisayarı IBM PC için yazılım konusunda Microsoft'a başvurdu. IBM ilk olarak Microsoft'un BASIC yorumlayıcısını yazmasını önerdi. Aynı zamanda IBM temsilcileri bir işletim sistemine de ihtiyaç duyduklarını belirtmiş, Gates de onları yaygın olarak kullanılan CP/M işletim sisteminin yapımcıları olan Digital Research'e (DRI) yönlendirmiştir. Fakat IBM'in Digital Research ile yürüttüğü görüşmeler olumsuz sonuçlandı ve bir lisans anlaşmasına varamadılar. IBM temsilcisi Jack Sams, Gates ile daha sonra yaptığı bir toplantıda lisanslama konusundaki zorluklardan bahsetti ve Microsoft'un kendilerine bir işletim sistemi sağlayıp sağlamayacaklarını sordu. Birkaç hafta sonra Gates ve Allen, Seattle Computer Products'tan (SCP) Tim Paterson'ın PC'ye benzer donanımlar için ürettiği CP/M'e benzer bir işletim sistemi olan 86-DOS'u önerdiler. Microsoft, SCP ile 86-DOS'un özel lisans temsilcisi ve daha sonra da tamamen sahibi olmak üzere bir anlaşmaya vardı. Microsoft, işletim sistemini PC'ye uyarlaması için Paterson'ı görevlendirdi ve tek seferliğine 50.000 dolar karşılığında IBM'e PC DOS ürününü teslim etti.

Sözleşme Microsoft'a görece küçük bir kazanç sağladı. Microsoft'un küçük bir işletmeden dünyanın önde gelen yazılım şirketine dönüşmesinin kaynağı IBM'in işletim sistemini benimsemesiyle Microsoft'a kazandırdığı prestijdi. Gates işletim sisteminin telif hakkını IBM'e devretmeyi teklif etmemişti çünkü diğer kişisel bilgisayar üreticilerinin IBM'in PC donanımını taklit edeceğine inanıyordu. Nitekim öyle de oldu ve DOS çalıştıran IBM uyumlu PC kullanımı fiili bir standart haline geldi. MS-DOS'un (DOS'un IBM dışındaki müşterilere satılan versiyonu) satışları sayesinde Microsoft sektörde önemli bir oyuncu haline geldi. Basın, Microsoft'un IBM PC üzerinde çok etkili olduğunu kısa sürede keşfetti. PC Magazine, Gates'in "makinenin arkasındaki adam" olup olmadığını sordu.

Gates, 25 Haziran 1981'de Microsoft'un yeniden yapılandırılmasını denetledi; Washington eyaletinde şirketi yeniden kurdu ve kendisini başkan ve yönetim kurulu başkanı, Paul Allen'ı ise başkan yardımcısı ve yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak atadı. Allen 1983 yılının başlarında Hodgkin lenfoma teşhisi konduktan sonra şirketten ayrılmış ve Gates ile bu olaydan aylar önce yaşadıkları, Microsoft'un özsermayesi konusundaki çekişmeli bir anlaşmazlık nedeniyle gerilen iş ortaklıklarını etkin bir şekilde sona erdirmiştir. İlerleyen yıllarda Gates, Allen ile olan ilişkisini düzeltti ve birlikte çocukken okudukları Lakeside'a milyonlarca dolar bağışta bulundular. Allen'ın Ekim 2018'deki ölümüne kadar arkadaş kaldılar.

Windows
Microsoft ve Gates, sadeliği ve sağladığı kullanım kolaylığıyla tüketicileri büyüleyen Apple'ın Macintosh GUI'sinin yarattığı rekabeti savuşturabilmek amacıyla 20 Kasım 1985'te Microsoft Windows'un ilk perakende versiyonunu piyasaya sürdü. Ertesi yılın Ağustos ayında şirket, OS/2 adında ayrı bir işletim sistemi geliştirmek için IBM ile bir anlaşma yaptı. Her ne kadar iki şirket yeni sistemin ilk versiyonunu başarıyla geliştirmiş olsa da, artan kreatif farklılıklar nedeniyle ortaklık bozuldu. İşletim sistemi, Windows 95 ile DOS metin ekranı rafa kaldırılana kadar on yıl boyunca DOS'tan bağımsız olarak doğal bir şekilde gelişmiştir. Gates'in Microsoft CEO'luğundan ayrılışından bir yıl sonra piyasaya sürülen Windows XP'nin DOS tabanlı olmayan ilk işletim sistemi olduğu belirtilmiştir. Windows 8.1, Gates'in 5 Şubat 2014'te şirket başkanlığını John W. Thompson'a devretmesinden önce piyasaya sürülen son işletim sistemi sürümü oldu.

Yönetim tarzı

Gates, şirketin kuruluşundan 1975'ten 2006'ya kadar Microsoft'un ürün stratejisinden öncelikli olarak sorumluydu. Başkalarına karşı mesafeli olmasıyla ün kazanmıştı. 1981'de bir sektör yöneticisi "Gates'in telefonla ulaşılamaz ve telefonlara yanıt vermemesi ile ünlü olmasından" şikayet etmişti. Bir Atari yöneticisi Gates'e bir oyun gösterdiğini ve 37 oyundan 35'inde onu yendiğini anlattı. İkili bir ay sonra tekrar bir araya geldiklerinde Gates her oyunu kazanmış ya da berabere kalmıştı. Oyunu çözene kadar üzerinde çalışmıştı.

Allen'a göre Gates, 1980'lerin başında, iş ortağı Paul Allen kanser tedavisi görürken, kendisine hisse senedi opsiyonları vererek Allen'ın Microsoft'taki payını azaltmak için komplo kurdu.

Gates, Microsoft'un üst düzey yöneticileri ve program müdürleriyle düzenli olarak bir araya gelirdi. Yöneticiler Gates'i lafını esirgemeyen biri olarak tanımlarlardı. Ayrıca iş stratejilerinde ya da şirketin uzun vadeli çıkarlarını riske atan tekliflerde algıladığı eksiklikler nedeniyle yöneticileri azarladı. Sunumları "bu şimdiye kadar duyduğum en aptalca şey" ve "neden opsiyonunuzu bırakıp Barış Gönüllüleri'ne katılmıyorsunuz?" gibi yorumlarla keserdi. Öfkesinin hedefi olan kişi daha sonra Gates tamamen ikna olana kadar önerisini ayrıntılı olarak savunmak zorunda kalırdı. Astlarının işi erteledikleri görüldüğünde, alaycı bir şekilde "Hafta sonu yaparım" ifadesini kullandığı olurdu. Gates, Microsoft çalışanlarına zorbalık yapmakla suçlanmıştır.

Microsoft'un ilk yıllarında Gates, özellikle şirketin programlama dili ürünlerinde aktif bir yazılım geliştiricisiyken, şirket tarihinin çoğunda birincil rolü yönetici ve idareci olmuştur. TRS-80 Model 100 üzerinde çalışmasından bu yana resmi olarak herhangi bir geliştirme ekibinde yer almadı, ancak 1989 gibi ileri bir tarihte şirketin ürünleriyle birlikte gönderilen kodları yazdı. Jerry Pournelle 1985 yılında Gates Microsoft Excel'i duyurduğunda şöyle yazmıştı: "Bill Gates bu programı, ona çok para kazandıracağı için değil (eminim kazandıracaktır da), kullanışlı bir hack olduğu için seviyor."

15 Haziran 2006'da Gates, hayırseverliğe daha fazla zaman ayırmak için Microsoft'taki görevinden ayrılacağını açıkladı. Ray Ozzie'yi yönetimden ve Craig Mundie'yi uzun vadeli ürün stratejisinden sorumluluğa getirdiğinde sorumluluklarını kademeli olarak iki halefi arasında paylaştırdı. Ozzie ve Mundie'ye görevlerini tam olarak devretme süreci iki yıl sürdü ve 27 Haziran 2008'de tamamlandı.

Antitröst davaları

Gates, Microsoft'un iş uygulamaları konusunda antitröst davalara yol açan birçok kararı onaylamıştır. 1998 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin Microsoft'a karşı açtığı davada Gates, bazı gazetecilere göre kaçamak olarak nitelendirilebilecek bir ifade vermişti. Müfettiş David Boies ile "rekabet", " endişe" ve "biz" gibi kelimelerin bağlamsal anlamları üzerinde tartıştı. Yıl içerisinde, videoya kaydedilen ifadenin bazı bölümleri mahkemede oynatıldığında, hakimin güldüğü ve başını salladığı görüldü. BusinessWeek'in haberine göre:
Sonrasında Gates, Boies'in sözlerini ve eylemlerini yanlış nitelendirme girişimlerine direndiğini söyledi. "Boies ile tartıştım mı? [...] Boies'e karşı birinci dereceden kabalık suçunu kabul ediyorum." Gates'in yalanlamalarına rağmen yargıç, Microsoft'un Sherman Antitröst Yasasını ihlal ederek tekelleşme, bağlayıcılık ve rekabeti engelleme suçlarını işlediğine karar verdi.

Microsoft sonrası
Gates, Microsoft'taki günlük işlerini bırakmasından bu yana hayırseverlik faaliyetlerini sürdürmekte ve farklı projeler üzerinde çalışmaktadır.

Bloomberg Milyarderler Endeksi'ne göre Gates, 2013 yılında net servetini 15,8 milyar ABD doları artırıp 78,5 milyar ABD dolarına yükselterek dünyanın en çok kazanan milyarderi olmuştur. Ocak , Gates'in varlıklarının çoğu, Four Seasons Hotels and Resorts ve Corbis Corp dahil olmak üzere çok sayıda işletmede hissesi bulunan Cascade Investment LLC'de tutulmaktadır. 4 Şubat 2014 tarihinde Gates, Microsoft'un CEO'su Satya Nadella ile birlikte şirketin "teknoloji danışmanı" olmak üzere yönetim kurulu başkanlığından istifa etti.

Gates, Rolling Stone dergisinin 27 Mart 2014 tarihli sayısında yayınlanan bir röportajda farklı konulara ilişkin bakış açılarını paylaşmıştır. Gates röportajda iklim değişikliği, hayırseverlik faaliyetleri, çeşitli teknoloji şirketleri ve bu şirketlerde yer alan kişiler ve Amerika'nın durumu hakkındaki düşüncelerini paylaştı. Gates, 50 yıl sonrasına baktığında en büyük korkusunun ne olacağına ilişkin bir soruya yanıt olarak şunları söyledi "Önümüzdeki 50 ila 100 yıl içinde gerçekten kötü şeyler olacak ama umarım hiçbiri, örneğin bir pandemi ya da nükleer veya biyoterörizm nedeniyle ölmesini ummadığınız bir milyon insan ölçeğinde olmaz." Gates ayrıca inovasyonu "ilerlemenin gerçek itici gücü" olarak tanımladı ve "Amerika bugün her zamankinden çok daha iyi" dedi.

Gates, süper zekanın olası zararları hakkındaki endişelerini dile getirmiştir; Reddit'te yayınlanan "bana bir şey sor" başlıklı bir yazısında şunları söylemiştir.Mart 2015'te TED konferansında Baidu'nun CEO'su Robin Li ile yapılan bir röportajda Gates, Nick Bostrom'un son çalışması olan Superintelligence: Paths, Dangers, Strategies adlı eserini "şiddetle tavsiye edeceğini" söyledi. Gates konferans sırasında dünyanın bir sonraki pandemiye hazırlıklı olmadığını belirterek, bu durumun 2019'un sonlarında COVID-19 pandemisinin başlamasıyla ortaya çıktığının altını çizdi. Mart 2018'de Gates, Suudi Arabistan'ın reformcu veliaht prensi ve fiili yöneticisi Muhammed bin Selman ile Seattle'daki evinde bir araya gelerek Suudi Arabistan'ın 2030 vizyonu için yatırım olanaklarını görüştü. Haziran 2019'da Gates, mobil işletim sistemi yarışını Android'e kaptırmanın en büyük hatası olduğunu itiraf etti. Bunun baskın oyuncu olma becerilerinin içinde olduğunu belirtti, ancak kısmen o dönemdeki antitröst davalarını sorumlu tuttu. Gates aynı yıl Bloomberg New Economy Forum'un danışma kurulu üyesi oldu.

13 Mart 2020'de Microsoft, Gates'in iklim değişikliği, küresel sağlık ve kalkınma ve eğitim gibi hayırseverlik çabalarına kendini adamak için Berkshire Hathaway ve Microsoft'taki yönetim kurulu görevlerinden ayrılacağını duyurdu.

COVID-19 pandemisi sırasında Gates, bir kamu görevlisi olmamasına veya herhangi bir tıp eğitimi almamış olmasına rağmen, medyada konunun uzmanı olarak geniş yer buldu. Bununla birlikte Gates'in vakfı, COVID-19 hastalarını tedavi etmek için yeni ve yeniden geliştirilmiş ilaçların ve biyotik maddelerin geliştirilmesini ve değerlendirilmesini hızlandırmak amacıyla 2020 yılında COVID-19 Therapeutics Accelerator'ı kurdu ve Şubat 2021 itibarıyla Gates, Anthony Fauci ile pandemiyle mücadele için aşılar ve diğer tıbbi inovasyon konularında sık sık konuştuklarını ve işbirliği yaptıklarını ifade etti.

Ticari girişim ve yatırımlar (kısmi liste)
Gates, çeşitli sektörlerde hissesi bulunan milyarlarca dolarlık bir yatırım portföyüne sahiptir. Gates, Microsoft dışında aşağıdakiler de dahil olmak üzere çeşitli girişimci teşebbüslere katılmıştır.

 AutoNation, Gates'in NYSE'de işlem gören %16 hissesine sahip olduğu otomotiv perakende zinciri.
 bgC3 LLC, Gates tarafından kurulan bir düşünce kuruluşu ve araştırma şirketi.
 Ulusal Kanada Demiryolu (CN), Kanadalı bir I. Sınıf yük demiryolu. Gates, 2019 itibarıyla CN hisselerinin tek başına en büyük hissedarıdır.
 Cascade Investment LLC, Gates tarafından kurulan ve denetlenen, merkezi Kirkland, Washington'da bulunan, ABD'de faaliyet gösteren özel bir yatırım ve holding şirketidir.
 Gates, Cascade Investment aracılığıyla sahip olduğu 19 eyalette toplam 242.000 dönümlük arazi ile ABD'deki en büyük özel tarım arazisi sahibidir. ABD'deki en büyük 49. özel mülk sahibidir.
 Carbon Engineering, David Keith tarafından kurulan ve Gates'in finanse edilmesine yardımcı olduğu kâr amacı gütmeyen bir girişim. Şirket ayrıca Chevron Corporation ve Occidental Petroleum tarafından da desteklenmektedir.
 SCoPEx, Gates'in 12 milyon doların çoğunu sağladığı, Keith'in "güneşi karartan" jeomühendislik alanındaki akademik girişimi.
 Corbis, Gates tarafından kurulan ve başkanlığını yaptığı bir dijital görüntü lisanslama ve hak hizmetleri şirketi.
 EarthNow, Dünyayı canlı uydu video yayını ile kapsamayı amaçlayan Seattle merkezli bir startup şirketi. Şirket, Gates'in büyük finansal desteğine sahip.
 Eclipse Aviation, artık faaliyette olmayan çok hafif jet üreticisi. Gates projenin başlarında önemli bir pay sahibiydi.
 Impossible Foods, et ürünleri için bitki bazlı ikameler geliştiren bir şirket. Patrick O. Brown'ın şirketi için topladığı 396 milyon doların bir kısmı 2014-2017 yılları arasında Gates'ten geldi.
 Ecolab, gıda, enerji, sağlık, sanayi ve konaklama alanlarına yönelik küresel su, hijyen ve enerji teknolojileri ve hizmetleri sağlayıcısıdır. Vakfın sahip olduğu hisselerle birlikte Gates şirketin %11,6'sına sahiptir. 2012'de yapılan bir hissedar anlaşması Gates'in şirketin %25'ine kadar hisseye sahip olmasına izin veriyordu, ancak bu anlaşma yürürlükten kaldırıldı.
 ResearchGate, akademisyenler için bir sosyal ağ sitesi. Gates, diğer yatırımcılarla birlikte 35 milyon dolarlık bir finansman sürecine katıldı.
 TerraPower, Gates'in kurucusu ve başkanı olduğu bir nükleer reaktör tasarım şirketi olup iklim değişikliğiyle mücadele amacıyla yeni nesil hareketli dalga reaktörlü nükleer enerji santralleri geliştirmektedir.
 Breakthrough Energy Ventures, 20 yıllık bir vadede yatırım getirisi hedefleyen zengin kişilere yönelik kapalı bir fon ve "yeşil start-up'lara ve gelişmiş nükleer teknolojiden sentetik anne sütüne kadar her şeyi içeren bir dizi düşük karbonlu girişimcilik projesine fon sağlamaktadır." Gates tarafından 2015 yılında kurulmuştur.
 Ginkgo Bioworks, 2019 yılında Gates'in yatırım şirketi Cascade Investment'tan 350 milyon dolar girişim fonu alan bir biyoteknoloji girişimi.
 Luminous Computing, yapay zeka çalışmaları için nöromorfik fotonik entegre devreler geliştiren bir şirket.
 Mologic, Gates'in Soros Ekonomik Kalkınma Fonu ile birlikte satın aldığı İngiliz tanı teknolojisi şirketi.

İklim değişikliği ve enerji

Gates, iklim değişikliği ve enerjiye küresel erişimin birbirleriyle bağlantılı kritik konular olduğunu düşünmektedir. Hükûmetleri ve özel sektörü temiz, güvenilir enerjiyi daha ucuz hale getirmek için araştırma ve geliştirmeye yatırım yapmaya teşvik etmiştir. Gates, sürdürülebilir enerji teknolojisinde çığır açacak bir yeniliğin hem sera gazı emisyonlarını hem de yoksulluğu azaltabileceğini ve enerji fiyatlarını dengeleyerek ekonomik faydalar sağlayabileceğini düşünmektedir. 2011 yılında "Eğer bana gelecek 10 başkanı seçmek ya da enerjinin çevre dostu ve dörtte bir maliyetli olmasını sağlamak arasında bir seçim yapma şansı verseydiniz, enerji konusunu seçerdim." demiştir.

2015 yılında, dünyanın enerji sistemini temel olarak fosil yakıtlara dayalı bir sistemden sürdürülebilir enerji kaynaklarına dayanan bir sisteme dönüştürmenin zorluğunu yazdı. Küresel enerji geçişleri tarihsel olarak onlarca yıl sürmüştür. Gate's bu konu hakkında şunları yazmıştır: "Bu geçişi daha hızlı yapabileceğimize inanıyorum, çünkü hem inovasyonun hızı artıyor hem de bir enerji kaynağından diğerine geçmek için hiç bu kadar acil bir nedenimiz olmamıştı." Gates'e göre bu hızlı geçiş, nükleer enerji, güneş ve rüzgar enerjisinin daha fazla kullanımını kolaylaştırmak için şebeke enerji depolaması ve güneş yakıtları gibi çeşitli alanlarda inovasyonu mümkün kılacak temel araştırmalar için artan hükûmet finansmanına ve finansal olarak riskli özel sektör yatırımlarına bağlı olacaktır.

Gates, 2015 yılında Paris'te düzenlenen Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı'nda duyurduğu iki farklı inisiyatife öncülük etmiştir. Bunlardan İlki, 20 ulusal hükûmetin karbonsuz enerji için araştırma ve geliştirme harcamalarını beş yıldan uzun bir süre içinde iki katına çıkarma taahhüdünde bulundukları Mission Innovation'dı. Bir diğer girişim ise temiz enerji teknolojilerinde yüksek riskli girişimleri finanse etmeyi kabul eden bir grup yatırımcının kurduğu Breakthrough Energy adlı girişimdi. Kendi parasının 1 milyar dolarını yenilikçi enerji girişimlerine yatırmış olan Gates, Breakthrough Energy'ye 1 milyar dolar daha vermeyi taahhüt etti. Aralık 2020'de ABD federal hükûmetine, Ulusal Sağlık Enstitüleri'ne benzer şekilde temiz enerji araştırmaları için enstitüler kurma çağrısında bulundu. Gates ayrıca zengin ülkeleri gıda üretiminden kaynaklanan sera gazı emisyonlarını azaltmak için %100 sentetik sığır eti endüstrisine geçmeye davet etti.

Gates, yüksek emisyonlu özel jet hizmeti veren Signature Aviation şirketinde büyük bir hisseye sahip olduğu için eleştirilmektedir. 2019 yılında fosil yakıtlardan vazgeçmeye başladı. Fosil yakıtları elden çıkarmanın pratikte fazla bir etkisi olmasını beklemediğini, ancak alternatifler sunma çabalarının başarısız olması halinde, fosil yakıt hisse senedi fiyatlarındaki artıştan kişisel olarak fayda sağlamak istemeyeceğini söylemiştir. How to Avoid a Climate Disaster adlı kitabını yayınlamasının ardından iklim aktivistleri Gates'in bu yaklaşımını teknolojik çözümcülük olarak eleştirdi.

Haziran 2021'de Gates'in şirketi TerraPower ve Warren Buffett'ın sahibi olduğu PacifiCorp, Wyoming'deki ilk sodyum nükleer reaktörünü hayata geçireceklerini duyurdu. Wyoming Valisi Mark Gordon projeyi karbon-negatif nükleer enerjiye doğru atılmış bir adım olarak değerlendirdi. Wyoming Senatörü John Barrasso da bu projenin eyaletin bir zamanlar aktif olan uranyum madenciliği endüstrisini canlandırabileceğini belirtmiştir.

Gates, iklimi önemsediğinden 2022 Enflasyon Azaltma Yasası'nın geçmesi için çalışmalar yaptı. Joe Manchin'i 2019 yılına ait bir iklim tasarısını desteklemesi için, özellikle de tasarının kabul edilmesinden önceki aylarda ikna etmeye çalıştı. Tasarı, küresel sera gazı emisyonlarını "Fransa ve Almanya'nın yıllık toplam küresel ısınma kirliliğini ortadan kaldırmaya" benzer bir düzeyde azaltarak küresel ısınmayı, Paris Anlaşması'nın hedefi olan 1.5 derece ile sınırlandırmaya yardımcı olmayı amaçlıyor.

Siyasi duruşu

Yazılım endüstrisinin regülasyonu
1998 yılında Gates, Amerika Birleşik Devletleri Senatosu önünde verdiği ifadede yazılım endüstrisinin regülasyon ihtiyacını reddetti. Federal Ticaret Komisyonu'nun (FTC) 1990'larda Microsoft hakkında yürüttüğü soruşturma sırasında, Gates'in Komisyon Üyesi Dennis Yao'ya "Microsoft'un artan tekel gücüne olası sınırlamalar getirilmesini öneren bir dizi varsayımsal soru yönelttiği" için kızdığı bildirildi.

Kaynaklardan birine göre bu ifadeler şu şekildeydi:

Donald Trump Facebook yasağı
6 Ocak ABD Kongre Binası saldırısıyla sonuçlanan 2020 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimleri sonucunda Facebook ve Twitter'ın Donald Trump'ı platformlarından yasaklamasının ardından 18 Şubat 2021'de Gates, Trump'ın kalıcı olarak yasaklanmasının "utanç verici olacağını" ve "aşırı bir önlem" olacağını belirtti. Farklı siyasi görüşlere sahip kullanıcıların çeşitli sosyal ağlar arasında bölünmesi halinde bunun "kutuplaşmaya" neden olacağı uyarısında bulunan Gates, sözlerini şöyle sürdürdü "(Başkanlık seçimlerinde) makul sayıda oy almış -çoğunluktan daha az- birini yasaklamanın o kadar da iyi olacağını düşünmüyorum."

COVID-19 aşılarına ilişkin patentler

Nisan 2021'de, COVID-19 pandemisi sırasında Gates, ilaç şirketlerinin COVID-19 aşılarının patentlerini ellerinde tutmalarını önermesi nedeniyle eleştirildi. Eleştirilerin nedeni, bu durumun yoksul ülkelerin yeterli aşı elde etmesini engelleme ihtimaliydi. Essex Üniversitesi'nden Tara Van Ho konuyla ilgili olarak şunları söylemiştir: "Gates sanki Hindistan'da yaşamını yitirenler kaçınılmaz ama eninde sonunda Batı yardım edecekmiş gibi konuşuyor, oysa gerçekte ABD ve İngiltere [fikri mülkiyet hakları] korumalarını kaldırmayı reddederek gelişmekte olan ülkelerin ensesinde tepinmektedir. Bu iğrenç bir şey."

Bill Gates TRIPS'ten muaf tutulmaya karşı çıkmaktadır. Bloomberg News, Gates'in Oxford Üniversitesi'nin daha önce açıkladığı gibi COVID-19 bilgilerinin haklarını vermemesi, bunun yerine tek bir endüstri ortağına satması gerektiğini savunduğunu yazdı. Tıp alanındaki yasal tekellerin değerine ilişkin görüşleri, yazılım alanındaki yasal tekellere ilişkin görüşleriyle ilişkilendirilmiştir.

Kripto paralar
Bill Gates Bitcoin gibi kripto para birimlerini eleştirmektedir. Gates'e göre kripto para birimleri "değerli bir çıktı" sunmuyor, topluma hiçbir katkıda bulunmuyor ve özellikle potansiyel olarak yüksek kayıplara dayanamayacak küçük yatırımcılar için tehlike teşkil ediyor. Kendisinin de herhangi bir kripto para birimine sahip olmadığını belirtmiştir.

Hayırseverlik

Bill & Melinda Gates Vakfı

Gates, Andrew Carnegie ve John D. Rockefeller'ın çalışmalarını inceledi ve 1994 yılında Microsoft hisselerinin bir kısmını "William H. Gates Vakfı"nı kurmak üzere bağışladı. 2000 yılında Gates ve eşi üç aile vakfını birleştirdi ve Gates, 2013 yılında Funds for NGOs şirketi tarafından 34,6 milyar dolardan fazla olduğu bildirilen varlıklarıyla dünyanın en zengin hayır vakfı olarak tanımlanan hayır kurumu Bill & Melinda Gates Vakfı'nı kurmak üzere 5 milyar dolar değerinde hisse senedi bağışladı.

Gates, kendisine en büyük etkiyi David Rockefeller'ın cömertliği ve hayırseverliğinin yaptığını belirtmiştir. Gates ve babası Rockefeller ile birkaç kez bir araya gelmiş ve hayırseverlik çalışmaları kısmen Rockefeller ailesinin hayırseverlik odağını model almıştır; hükûmetler ve diğer kuruluşlar tarafından göz ardı edilen küresel sorunların üstesinden gelmekle ilgilenmişlerdir. Bill ve Melinda Gates 2007 yılı itibarıyla Amerika'nın en cömert ikinci hayırseverleri olarak 28 milyar doların üzerinde bağışta bulunmuştur, çift servetlerinin %95'ini hayır kurumlarına bağışlamayı planlamaktadır.

Vakıf faaliyetlerini, Küresel Kalkınma Bölümü, Küresel Sağlık Bölümü, Amerika Birleşik Devletleri Bölümü ve Küresel Politika ve Savunuculuk Bölümü olmak üzere beş bölüm halinde yürütmektedir. Bunların yanı sıra, AIDS, verem ve sıtma gibi bulaşıcı hastalıklarla mücadele ve çocuk felcini ortadan kaldırmaya yönelik geniş çaplı aşılama gibi çok çeşitli halk sağlığı projelerini yürütmektedir. Eğitim enstitülerine ve kütüphanelere fon sağlamanın yanı sıra üniversiteler için burslar da vermektedir. Vakıf, yoksul ülkelerde sürdürülebilir sanitasyon hizmetleri sağlamak amacıyla su, sanitasyon ve hijyen programları oluşturmuştur. Tarım bölümü, A vitamini eksikliğiyle mücadelede kullanılan genetiği değiştirilmiş bir pirinç çeşidi olan Altın Pirinç'in geliştirilmesinde Uluslararası Pirinç Araştırma Enstitüsü'nü desteklemektedir. Vakfın amacı, en yoksul ülkelerde 120 milyon kadın ve kız çocuğuna yüksek kalitede doğum kontrol bilgi ve hizmetleri sağlamak ve daha uzun vadede gönüllü aile planlamasına evrensel erişimi hedeflemektir. 2007 yılında Los Angeles Times vakfı, fonlarını yoksulluğu daha da kötüleştirmekle suçlanan şirketlere, çevre kirliliğine ve gelişmekte olan ülkelere satış yapmayan ilaç firmalarına yatırdığı için eleştirmiştir. Vakıf, sosyal sorumluluğu değerlendirmek üzere fonlarını gözden geçireceğini duyurmuş olsa da, daha sonra bu karar iptal edilmiş ve şirket uygulamalarını etkilemek için oy haklarını kullanırken maksimum getiriye yönelik yatırım yapma politikasını sürdürmüştür.

Gates, 8 Aralık 2020'de Singapur FinTech Festivali'nde gazeteci ve haber sunucusu Shereen Bhan'ın moderatörlüğünde düzenlenen "Dayanıklılık için Altyapının Oluşturulması" konulu söyleşide düşüncelerini paylaşarak COVID-19 Müdahalesi Bize Finansal Kapsayıcılığın Nasıl Ölçeklendirileceği Hakkında Ne Öğretebilir?" konulu bir sohbet gerçekleştirmiştir.Gates, COVID-19 koruyucu maskelerinin normal hale getirilmesinden yana. Kasım 2020'de verdiği bir röportajda şöyle demiştir: "Bunlar ne, nüdistler gibi mi? Demek istediğim, bilirsiniz, sizden pantolon giymenizi istiyoruz ve hiçbir Amerikalı bunun korkunç bir şey olduğunu söylemiyor ya da çok az Amerikalı söylüyor."

Bireysel bağışlar

Hayır amaçlı spor etkinlikleri
Gates, 29 Nisan 2017 tarihinde İsviçreli tenis sporcusu Roger Federer ile birlikte Seattle'daki Key Arena'da kapalı gişe oynanan ve rekabetsiz bir tenis maçı olan Match for Africa 4'e katıldı. Etkinlik, Roger Federer Vakfı'nın Afrika'daki hayırseverlik faaliyetlerini desteklemek amacıyla düzenlenmişti. Federer ve Gates, son on yılın en iyi Amerikalı oyuncusu John Isner ve Pearl Jam'in baş gitaristi Mike McCready'ye karşı oynadı. İkili maçı 6'ya 4 kazandı. Afrika'daki çocuklar için toplam 2 milyon dolar bağış topladılar. Ertesi yıl, Gates ve Federer 5 Mart 2018'de San Jose SAP Center'da Match for Africa 5'te oynamak üzere geri döndüler. Rakipleri, Amerikalı oyunculardan biri olan ve çiftlerde grand slam kazanan Jack Sock ve NBC'nin Today programının yardımcı sunucularından Savannah Guthrie idi. Gates ve Federer 6-3'lük skorla birlikte ikinci maç zaferlerini elde ederken, etkinlikte 2,5 milyon doların üzerinde bağış toplandı.

Kitapları
Gates dört kitap kaleme almıştır:

 The Road Ahead Microsoft yöneticisi Nathan Myhrvold ve gazeteci Peter Rinearson ile birlikte yazılmıştır, kitap Kasım 1995'te yayımlandı. Kitap, kişisel bilgisayar devriminin sonuçlarını özetliyor ve küresel bir bilgi otobanının gelişiyle derinden değişen bir geleceği tarif ediyordu.
 Business @ the Speed of Thought 1999 yılında yayımlanmıştır ve iş dünyası ile teknolojinin nasıl entegre olduğunu tartışarak dijital altyapıların ve bilgi ağlarının rekabette avantaj elde etmeye nasıl yardımcı olabileceğini göstermektedir.
 How to Avoid a Climate Disaster (Şubat 2021), Gates'in on yılı aşkın bir süredir iklim değişikliği üzerine yaptığı çalışmalarda ve iklim sorunlarına yönelik yeniliklere yaptığı yatırımlarda edindiği bilgileri içermektedir.
 How to Prevent the Next Pandemic (Nisan 2022), COVID-19 pandemisini ayrıntılarıyla ele almakta ve DSÖ'nün himayesinde yıllık 1 milyar dolar finansmana sahip bir "Küresel Salgın Müdahale ve Seferberlik" (GERM) ekibinin kurulmasını önermektedir.

Özel hayatı
Gates tutkulu bir okuyucudur ve evindeki büyük kütüphanesinin tavanında Muhteşem Gatsby'den bir alıntı yer almaktadır. Ayrıca briç, tenis ve golften de oldukça keyif almaktadır. Gates'in günleri, ABD başkanının programına benzer şekilde dakikası dakikasına planlanmaktadır. Zenginliğine ve yoğun iş seyahatlerine rağmen Gates, özel bir jet satın aldığı 1997 yılına kadar ticari uçaklarda ekonomi sınıfında uçmuştur. Gates, 1994 yılındaki bir müzayedede Leonardo da Vinci'nin bilimsel yazılarından oluşan Codex Leicester'i 30,8 milyon ABD dolarına satın almıştır. 1998 yılında, 1885 tarihli orijinal denizcilik tablosu Lost on the Grand Banks için 30 milyon dolar ödemiştir bu o dönemde bir Amerikan tablosu için rekor bir fiyattı. Gates, 2016 yılında renk körü olduğunu açıklamıştır. Gates, 10 Mayıs 2022'de COVID-19 testinin pozitif çıktığını ve hafif semptomlar yaşadığını söyledi. Kendisine üç doz COVID-19 aşısı yapılmıştır.

Evlilik ve boşanma

Gates, Melinda French ile 1 Ocak 1994 tarihinde Hawaii'nin Lanai Adası'nda evlendi. İkili 1987 yılında Melinda Microsoft'ta çalışmaya başlamasının ardından tanıştı. Evlendikleri dönemde Melinda, Gates'e eski kız arkadaşı iş insanı Ann Winblad ile sınırlı zaman geçirmesi için izin verdi. Bill ve Melinda'nın evliliğinden Jennifer, Rory ve Phoebe olmak üzere üç çocukları vardır. Ailenin ikametgâhı, Washington, Medina'da Washington Gölü'ne bakan bir tepenin yamacında topraktan korunaklı bir malikanedir. 2009 yılında malikânenin emlak vergileri, toplam 147,5 milyon ABD doları değer biçilmiş değer üzerinden 1,063 milyon ABD doları olarak bildirilmiştir.  malikanede su altı müzik sistemine sahip  bir yüzme havuzunun yanı sıra  bir spor salonu ve  bir yemek odası bulunmaktadır. 3 Mayıs 2021'de Gates'ler 27 yıllık evlilik ve 34 yıllık birlikteliğin ardından boşanmaya karar verdiklerini açıkladılar. Hayır işlerinde birlikte çalışmaya devam edeceklerini söylediler. Wall Street Journal, Melinda'nın 2019'dan beri boşanma avukatlarıyla görüştüğünü ve Bill'in Jeffrey Epstein ile olan bağlarını öne süren röportajların endişelerinden en az biri olduğunu bildirdi. Çiftin boşanması 2 Ağustos 2021 tarihinde kesinleşti.

Jeffrey Epstein ile ilişkisi
New York Times'ta yayınlanan bir makalede Gates'in eski bir seks suçlusu olan Jeffrey Epstein ile ilişkisinin 2011 yılında, Epstein'ın mahkumiyetinden sadece birkaç yıl sonra başladığı ve birkaç yıl boyunca devam ettiği, hatta 2013 sonbaharında Melinda'nın rahatsızlığını belirtmesine rağmen Gates'in Epstein'ın evini ziyaret ettiği bildirildi. Gates 2011 yılında Epstein hakkında şöyle söylemiştir: "Benim için uygun olmasa da onun yaşam tarzı çok farklı ve ilgi çekici".

Gates ve Epstein arasındaki arkadaşlığın boyutu belirsizdir. Gates, Epstein ile olan ilişkisi hakkında genel olarak "Onunla tanıştım. Onunla herhangi bir iş ilişkim ya da arkadaşlığım olmadı" yorumunda bulunmuştur. Ancak Gates, Epstein'ı "Epstein'ın geçmişine rağmen birçok kez" ziyaret etmiştir.

Epstein ve Gates'in "Gates Vakfı ve hayırseverliği tartıştıkları" yönünde haberler çıkmıştı. Ancak 2019 yılında verdiği bir röportajda Gates, Epstein ile Gates Vakfı veya genel olarak hayır işleri arasındaki herhangi bir ilişkiyi tamamen reddetti. Ağustos 2021'de Gates, Epstein ile görüşmesinin nedeninin Epstein'ın hayırseverlik çalışmaları için para sağlayabileceğini ummasından kaynaklandığını, ancak bu fikirden hiçbir şey çıkmadığını söyledi. Gates, "Onunla zaman geçirmek, ona orada olmanın güvenilirliğini vermek büyük bir hataydı" şeklinde bir açıklamada da bulunmuştur.

Epstein ve Gates'in Mart 2013'te Nobel Komitesi Başkanı Thorbjørn Jagland ile Fransa'nın Strazburg kentindeki konutunda bir araya gelerek Nobel Ödülünü görüştükleri de basına yansımıştır. Görüşmede ayrıca, Ekim 2013'te 2.5 milyon dolarlık "toplumsal yükümlülük" hibesi de dahil olmak üzere Gates Vakfı'ndan milyonlarca hibe alan Uluslararası Barış Enstitüsü'nün temsilcileri de bulunmaktaydı.

Kamu imajı

Gates'in kamuoyundaki imajı yıllar içinde değişti. Önceleri zeki ama acımasız bir "soyguncu baron", "inekten kodamana dönüşmüş" biri olarak algılanıyordu. 2000 yılında Bill ve Melinda Gates Vakfı'nın kurulmasıyla başlayan ve sonrasında özellikle Microsoft'un başkanlığından ayrılmasıyla ilgisini hayırseverliğe yönelten Gates, sağlık, yoksulluk ve eğitim gibi alanlarda 50 milyar dolardan fazla harcama yaptı. İmajı "zalim teknokrattan aziz kurtarıcıya", dergi kapaklarında kutlanan ve küresel sağlık ve iklim değişikliği gibi önemli konulardaki görüşleri için aranan "kucaklanabilir milyarder tekno-hayırsevere" dönüştü. Kamuoyunda bir başka değişim de 2021 yılında Melinda ile boşandıklarını duyurmasıyla yaşandı. Bu süreçle ilgili haberler, kendisi için çalışan kadınların romantik arayışları, uzun süreli bir evlilik dışı ilişki ve hüküm giymiş seks suçlusu Jeffrey Epstein ile arkadaşlığı hakkında bilgileri gündeme getirdi. Elde edilen bu bilgiler ve COVID-19 salgınına verdiği tepki, kamuoyundaki imajının bir miktar zedelenmesine neden oldu; "dünyayı kurtarmaya çalışan sevimli bir inekten" "halk sağlığı yerine kârını korumak isteyen bir teknoloji süper canisine" dönüştü.

Araştırmacı gazeteci Tim Schwab, Gates'i kamuoyundaki imajını koruyabilmek amacıyla medyanın kendisiyle ilgili haberlerini şekillendirmek için medyaya yaptığı katkıları kötüye kullanmakla suçladı.

Dini inancı
Gates, Rolling Stone'a verdiği bir röportajda inancıyla ilgili olarak şunları söyledi: "Dinin ahlaki sistemlerinin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Çocuklarımızı dindar bir şekilde yetiştirdik; Melinda'nın gittiği ve benim de iştirak ettiğim Katolik kilisesine gittiler. Ben oldukça şanslıydım ve bu nedenle dünyadaki adaletsizliği azaltmaya çalışmayı kendime vazife edindim. Ve bu bir tür dini inanç. Yani, en azından ahlaki bir inanç." 2014 yılında aynı röportajda ayrıca "Richard Dawkins gibi kişilere, insanoğlunun bir yaratım mitine ihtiyaç duyduğu konusunda katılıyorum. Hastalık ve hava durumu gibi olguları gerçekten anlamaya başlamadan önce bunlar için hatalı açıklamalar aradık. Şimdi bilim, daha önce din tarafından doldurulan alemin -hepsini değil- bir kısmını dolduruyor. Ama dünyanın gizemi ve güzelliği muhteşem ve nasıl böyle olduğu hakkında bir bilimsel açıklama yok. Rastgele sayılardan meydana geldiğini söylemek, bilirsin.. biraz kusur arayan bir bakış gibi görünüyor [gülüşler]. Ben Tanrıya inanmanın mantıklı olduğuna inanıyorum, ama bu inanç nedeniyle hayatında hangi kararı farklı alırsın, bunu bilmiyorum."

Servet verileri
1999 yılında kısa süreliğine serveti 101 milyar ABD Dolarını aşmıştır. 2000 yılından günümüze Microsoft'taki hisselerinin nominal değeri, dot-com balonunun patlamasının ardından Microsoft'un hisse senedi fiyatının düşmesi ve hayırsever vakıflarına yaptığı milyarlarca dolarlık bağışlar nedeniyle düşmüştür. Mayıs 2006'da Gates, dünyanın en zengin adamı olmamayı dilediğini çünkü getirdiği ilgiden hoşlanmadığını belirtti. Bloomberg Milyarderler Listesi'ne göre Mart 2010'da Carlos Slim'in ardından en zengin ikinci kişi olan Gates, 2013'te yeniden birinciliğe yükseldi. Slim, Haziran 2014'te yeniden zirveye yerleşti. 2009 ve 2014 yılları arasında serveti iki katına artarak 40 milyar ABD dolarından 82 milyar ABD dolarının üzerine çıkmıştır. Gates, Ekim 2017'de Amazon'un kurucusu Jeff Bezos tarafından dünyanın en zengin insanı olarak geride bırakılmıştır. 15 Kasım 2019'da Microsoft hisselerindeki %48'lik artışın ardından Bezos'u geçerek bir kez daha dünyanın en zengin insanı oldu. Gates BBC'ye verdiği demeçte, "Şimdiye kadar herkesten daha fazla vergi ödedim ve bunu seve seve yaptım... 6 milyar doların üzerinde vergi ödedim." demiştir. Gates, özellikle zenginler için daha yüksek vergilerin uygulanmasını savunmaktadır.

2017 yılı itibarıyla Gates, önceki 23 yılın 18'inde Dünyanın Milyarderleri listesinde zirvede yer almıştır. Gates'in, 2006 yılında kendisine 616.667 dolar maaş ve 350.000 dolar ikramiye olmak üzere toplam 966.667 dolar ödeyen Microsoft dışında da çeşitli yatırımları bulunmaktadır. 1989 yılında bir dijital görüntüleme şirketi olan Corbis'i kurdu. 2004 yılında, uzun süredir arkadaşı olan Warren Buffett'ın başında bulunduğu yatırım şirketi Berkshire Hathaway'in yöneticisi oldu.

1987 yılında Forbes dergisinin Amerika'daki En Zengin 400 Kişi sayısında milyarder olarak listelenen Gates, o dönemde 1,25 milyar dolar servete sahipti ve dünyanın kendi kendini yetiştirmiş en genç milyarderiydi. 1987 yılından bu yana Forbes The World's Billionaires listesinde yer alan Gates, 1995-1996, 1998-2007, 2009 yılları arasında en zengin kişi olmuş ve Jeff Bezos tarafından geride bırakılmadan önce 2018 yılına kadar bu unvanı elinde tutmuştur. Gates, 1993'ten 2007'ye, 2009'a ve 2014'ten 2017'ye kadar Forbes 400 listesinde bir numaraydı.

Tanınma ve ödüller

 Time dergisi Gates'i 20. yüzyılı en çok etkileyen 100 kişiden biri ve 2004, 2005 ve 2006 yıllarının en etkili 100 kişisinden biri olarak seçti.
 Time ayrıca Gates, eşi Melinda ve U2'nun solisti Bono'yu insani yardım çabalarından dolayı 2005 Yılının Kişileri olarak seçmiştir. 2006 yılında ise "Zamanımızın Kahramanları" listesinde sekizinci sırada yer almıştır.
 Gates, 1999 yılında Sunday Times'ın "power list" listesinde yer almış, 1994 yılında Chief Executive Officers dergisi tarafından yılın CEO'su seçilmiş, 1998 yılında Time tarafından "Top 50 Cyber Elite" arasında bir numara olmuş, 1999 yılında Upside Elite 100'de iki numara olmuş ve 2001 yılında The Guardian tarafından "Medyadaki en etkili 100 kişi" arasında yer almıştır.
 Gates, 1996 yılında kişisel bilgisayarların kurulmasına ve geliştirilmesine yaptığı katkılardan dolayı ABD Ulusal Mühendislik Akademisi Üyeliğine seçilmiştir.
 1998'de Amerikan Kütüphane Derneği'nin Onursal Üyesi seçilmiştir.
 2017'de Çin Mühendislik Akademisi'nin yabancı üyesi seçilmiştir.
 Forbes'a göre Gates, 2011'de beşinci sırada yer alırken 2012'de dünyanın en güçlü dördüncü kişisi oldu.
 1994 yılında İngiliz Bilgisayar Topluluğu'nun (DFBCS) 20. Seçkin Üyesi olarak onurlandırılmıştır. Gates 1999 yılında New York Teknoloji Enstitüsü'nün Başkanlık Madalyası'nı aldı.
 Gates, Nyenrode İşletme Üniversitesi (1996), Kraliyet Teknoloji Enstitüsü (2002), Waseda Üniversitesi (2005), Tsinghua Üniversitesi (2007), Harvard Üniversitesi (2007), Karolinska Enstitüsü (2007) ve Cambridge Üniversitesi'nden (2009) fahri doktora almıştır.
 2007 yılında Pekin Üniversitesi'nin fahri mütevellisi olmuştur.
 Gates, 2005 yılında Kraliçe II. Elizabeth tarafından Britanya İmparatorluğu Nişanı Şövalye Komutanı ilan edilmiştir.
 Ocak 2006'da Portekiz Cumhurbaşkanı Jorge Sampaio tarafından Prens Henry Nişanı Büyük Haçı ile ödüllendirildi
 Kasım 2006'da Aztek Kartalı Nişanı Plaketi ile ödüllendirilen eşi Melinda ile birlikte, başta Meksika olmak üzere tüm dünyada sağlık ve eğitim alanlarında ve özellikle "Un país de lectores" programında yürüttükleri hayırseverlik çalışmaları nedeniyle aynı nişan ile ödüllendirildi.
 Gates, Microsoft'taki başarıları ve hayırseverlik çalışmaları nedeniyle Franklin Enstitüsü'nden 2010 Bower İş Liderliği Ödülü'nü aldı.
 2010 yılında da, gençlere yönelik hizmetlerinden dolayı Amerika İzcileri tarafından yetişkinler için verilen en yüksek ödül olan Gümüş Bufalo Ödülü ile onurlandırıldı.
 2002 yılında Bill ve Melinda Gates, Dezavantajlılara Yarar Sağlayan En Büyük Kamu Hizmeti dalında Jefferson Ödülü'nü aldı.
 2006 yılında The Tech Awards tarafından James C. Morgan Küresel İnsani Yardım Ödülü'ne layık görülmüştür.
 2015 yılında Gates ve eşi Melinda, ülkedeki sosyal hizmetleri nedeniyle Hindistan'ın en yüksek üçüncü sivil ödülü olan Padma Bhushan'ı aldılar.
 2016 yılında Barack Obama, Bill ve Melinda Gates'i hayırseverlik çabalarından ötürü Başkanlık Özgürlük Madalyası ile onurlandırdı.
 2017 yılında François Hollande, Bill ve Melinda Gates'i hayırseverlik çalışmaları nedeniyle Fransa'nın en yüksek ulusal nişanı olan Şeref Lejyonu Komutanı ile ödüllendirdi.
 1997'de Entomologlar Bill Gates'in onuruna keşfedilen bir tür çiçek sineğine, Eristalis gatesi, adını verdiler.
 2020 yılında Bill Gates, dünya çapında teknolojik dönüşüm ve küresel sağlığın ilerletilmesi konularında Japonya'ya ve dünyaya yaptığı katkılardan dolayı Yükselen Güneş Nişanı Büyük Kordonu'na layık görülmüştür.
 2021 yılında Bill Gates, kişisel YouTube kanalının geçişi için 11. yıllık Streamy Ödülleri'nde aday gösterildi.
 2022 yılında Bill Gates, ülkedeki sosyal hizmetleri nedeniyle Hilal-e-Pakistan'ın en yüksek ikinci sivil ödülünü aldı.

Medyadaki görünüm

Gates ile ilgili belgesel filmler

 The Machine That Changed the World (1990)
 Triumph of the Nerds (1996)
 Nerds 2.0.1 (1998)
 Waiting for "Superman" (2010)
 The Virtual Revolution (2010)
 Inside Bill's Brain: Decoding Bill Gates (2019)

Filmler

 1999: Pirates of Silicon Valley, 1970'lerin başından 1997'ye kadar Apple ve Microsoft'un yükselişini anlatan bir film. Gates, Anthony Michael Hall tarafından canlandırılmıştır.
 2002: Nothing So Strange, Gates'in modern bir suikasta konu olduğu bir sahte belgesel. Steve Sires tarafından canlandırılan Gates başlangıçta kısa bir süre görünmektedir.
 2010: Sosyal Ağ, Facebook'un gelişimini anlatan bir film. Gates'i Steve Sires canlandırıyor.
 2015: Steve Jobs vs. Bill Gates: The Competition to Control the Personal Computer, 1974–1999: National Geographic Channel'ın American Genius serisi için hazırladığı orijinal film.

Video ve film görüntüleri

 1983: Steve Jobs, Macintosh lansman öncesi etkinliğinde Gates ve diğerlerini "Macintosh flört oyununda" konuk etti (televizyon yarışma programı The Dating Game'in bir parodisi).
 1991: Gates spoke to the Berkeley Macintosh Users Group lively weekly Thursday night meeting with questions and answers in PSL Hall (renamed Pimentel Hall in 1994) at University of California, Berkeley
 1991: Gates, Berkeley Macintosh Kullanıcıları Grubu'nun Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'deki PSL Salonu'nda (1994'te Pimentel Salonu olarak değiştirildi) düzenlediği soru ve cevap şeklinde geçen haftalık Perşembe gecesi toplantısında konuştu.
 2007: , All Things Digital
 2009− : Gates, inovasyon, eğitim ve küresel hastalıklarla mücadele gibi güncel konularda çok sayıda TED konuşması yapmıştır.

Radyo
Gates 31 Ocak 2016 tarihinde BBC Radio 4'ün Desert Island Discs programına konuk oldu ve programda babası ve Steve Jobs ile olan ilişkilerinden, Melinda Ann French ile tanışmasından, Microsoft'un kuruluşundan ve bazı alışkanlıklarından (örneğin The Economist'i "her hafta baştan sona" okumak) söz etti. Issız bir adaya götürmek için seçtiği şeyler arasında ise müzik olarak Willie Nelson'dan "Blue Skies", kitap olarak Steven Pinker'dan The Better Angels of Our Nature ve lüks bir eşya olarak ise The Teaching Company'den DVD Collection of Lectures'ı tercih etti.

Televizyon
Gates, The Big Bang Theory adlı TV programında kendisi rolünde konuk oyuncu olarak yer almıştır. Gates'in yer aldığı bölüm uygun bir şekilde "The Gates Excitation" başlığını taşıyordu. Ayrıca 2019 yılında Silicon Valley dizisinin finalinde cameo rolünde yer aldı. The Simpsons'ın "Das Bus" bölümünde Gates'in parodisi yapıldı.

Ayrıca bakınız

 Amerika Birleşik Devletleri'nin en zenginleri listesi
 En zengin tarihî figürlerin listesi

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

Genel kaynaklar
 Gates, Bill. "An exclusive interview with Bill Gates". Financial Times 1 (2013). online
 Gates, Bill. "Remarks of Bill Gates, Harvard Commencement 2007". The Harvard Gazette 7 (2007). Online
 Kinsley, Michael, and Conor Clarke, Eds. Creative Capitalism: A Conversation With Bill Gates, Warren Buffett, and Other Economic Leaders (Simon and Schuster, 2009).

Dış bağlantılar

 Forbes profili

1955 doğumlular
Seattle, Washington doğumlular
Amerikalı bilgisayar programcıları
20. yüzyıl Amerikalı iş insanları
21. yüzyıl Amerikalı iş insanları
Amerikalı icra kurulu başkanları
Amerikalı dolar milyarderleri
Amerikalı agnostikler
İngiliz asıllı Amerikalılar
Alman asıllı Amerikalılar
İskoç asıllı Amerikalılar
Harvard Üniversitesi kişileri
Microsoft tarihi
Microsoft kişileri
Başkanlık Özgürlük Madalyası sahipleri
Padma Bhushan sahipleri
Dünyanın en zengin kişileri
Yazılımcılar
Yaşayan insanlar
Amerikalı finansörler
İnsani yardımlarda bulunan Amerikalılar
Amerikalı mucitler
Amerikalı yatırımcılar
Amerikalı hayırseverler
Amerikalı yazılım mühendisleri
Amerikalı teknoloji yazarları
Dudley-Winthrop ailesi
Bilgisayar tarihi
Ulusal Mühendislik Akademisi üyeleri
Ulusal Teknoloji Madalyası sahipleri
Seattle, Washington doğumlu yazarlar
Kişisel bilgisayar kullanımı
20. yüzyıl Amerikalı mühendisleri
21. yüzyıl Amerikalı mühendisleri
Amerikan bilgisayar iş adamları
İskoç-İrlanda asıllı Amerikalılar
Amerikalı teknoloji şefleri
Amerikan teknoloji şirketi kurucuları
Amerikalı risk sermayedarları
Yazılım sektöründeki iş insanları
Légion d'honneur komutanları
Cornell ailesi
Seattle'da kültür
Microsoft yöneticileri
Harvard College'da öğrenim görenler
Microsoft çalışanları

Bill Gates


The European Neolithic is the period when Neolithic (New Stone Age) technology was present in Europe, roughly between 7000 BC (the approximate time of the first farming societies in Greece) and –1700 BC (the beginning of the Bronze Age in Scandinavia). The Neolithic overlaps the Mesolithic and Bronze Age periods in Europe as cultural changes moved from the southeast to northwest at about 1 km/year – this is called the Neolithic Expansion.

The duration of the Neolithic varies from place to place, its end marked by the introduction of bronze tools: in southeast Europe it is approximately 4,000 years (i.e. 7000 BC–3000 BC) while in parts of Northwest Europe it is just under 3,000 years (–1700 BC). In parts of Europe, notably the Balkans, the period after  is known as the Chalcolithic (Copper Age), due to the invention of copper smelting and the prevalence of copper tools, weapons and other artifacts.

The spread of the Neolithic from the Near East Neolithic to Europe was first studied quantitatively in the 1970s, when a sufficient number of 14C age determinations for early Neolithic sites had become available. Ammerman and Cavalli-Sforza discovered a linear relationship between the age of an Early Neolithic site and its distance from the conventional source in the Near East (Jericho), thus demonstrating that the Neolithic spread at an average speed of about 1 km/yr. More recent studies confirm these results and yield speed of 0.6–1.3 km/yr at a 95% confidence level.

Basic cultural characteristics

Regardless of specific chronology, many European Neolithic groups share basic characteristics, such as living in small-scale, family-based communities, subsisting on domesticated plants and animals supplemented with the collection of wild plant foods and with hunting, and producing hand-made pottery, that is, pottery made without the potter's wheel. Polished stone axes lie at the heart of the neolithic (new stone) culture, enabling forest clearance for agriculture and production of wood for dwellings, as well as fuel.

There are also many differences, with some Neolithic communities in southeastern Europe living in heavily fortified settlements of 3,000–4,000 people (e.g., Sesklo in Greece) whereas Neolithic groups in Britain were small (possibly 50–100 people) and highly mobile cattle-herders.

The details of the origin, chronology, social organization, subsistence practices and ideology of the peoples of Neolithic Europe are obtained from archaeology, and not historical records, since these people left none. Since the 1970s, population genetics has provided independent data on the population history of Neolithic Europe, including migration events and genetic relationships with peoples in South Asia.

A further independent tool, linguistics, has contributed hypothetical reconstructions of early European languages and family trees with estimates of dating of splits, in particular theories on the relationship between speakers of Indo-European languages and Neolithic peoples. Some archaeologists believe that the expansion of Neolithic peoples from southwest Asia into Europe, marking the eclipse of Mesolithic culture, coincided with the introduction of Indo-European speakers, whereas other archaeologists and many linguists believe the Indo-European languages were introduced from the Pontic-Caspian steppe during the succeeding Bronze Age.

Archaeology

Archeologists trace the emergence of food-producing societies in the Levantine region of southwest Asia to the close of the last glacial period around 12,000 BC, and these developed into a number of regionally distinctive cultures by the eighth millennium BC. Remains of food-producing societies in the Aegean have been carbon-dated to  at Knossos, Franchthi Cave, and a number of mainland sites in Thessaly. Neolithic groups appear soon afterwards in the rest of Southeast Europe and south-central Europe. The Neolithic cultures of Southeast Europe (including the Aegean) show some continuity with groups in southwest Asia and Anatolia (e.g., Çatalhöyük).

In 2018, an 8,000-year-old ceramic figurine portraying the head of the "Mother Goddess", was found near Uzunovo, Vidin Province in Bulgaria, which pushes back the Neolithic revolution to 7th millennium BC.

Current evidence suggests that Neolithic material culture was introduced to Europe via western Anatolia, and that similarities in cultures of North Africa and the Pontic steppes are due to diffusion out of Europe. All Neolithic sites in Europe contain ceramics, and contain the plants and animals domesticated in Southwest Asia: einkorn, emmer, barley, lentils, pigs, goats, sheep, and cattle. Genetic data suggest that no independent domestication of animals took place in Neolithic Europe, and that all domesticated animals were originally domesticated in Southwest Asia. The only domesticate not from Southwest Asia was broomcorn millet, domesticated in East Asia. The earliest evidence of cheese-making dates to 5500 BC in Kuyavia, Poland.

Archaeologists agreed for some time that the culture of the early Neolithic is relatively homogeneous, compared to the late Mesolithic. DNA studies tend to confirm this, indicating that agriculture was brought to Western Europe by the Aegean populations, that are known as 'the Aegean Neolithic farmers'. When these farmers arrived in Britain, DNA studies show that they did not seem to mix much with the earlier population of the Western Hunter-Gatherers. Instead, there was a substantial population replacement.

The diffusion of these farmers across Europe, from the Aegean to Britain, took about 2,500 years (6500–4000 BC). The Baltic region was penetrated a bit later, , and there was also a delay in settling the Pannonian plain. In general, colonization shows a "saltatory" pattern, as the Neolithic advanced from one patch of fertile alluvial soil to another, bypassing mountainous areas. Analysis of radiocarbon dates show clearly that Mesolithic and Neolithic populations lived side by side for as much as a millennium in many parts of Europe, especially in the Iberian peninsula and along the Atlantic coast.

Investigation of the Neolithic skeletons found in the Talheim Death Pit suggests that prehistoric men from neighboring tribes were prepared to fight and kill each other in order to capture and secure women. The mass grave at Talheim in southern Germany is one of the earliest known sites in the archaeological record that shows evidence of organised violence in Early Neolithic Europe, among various Linear Pottery culture tribes.

In terms of overall size, some settlements of the Cucuteni–Trypillia culture, such as Talianki (with a population of around 15,000) in western Ukraine, were as large as the city-states of Sumer in the Fertile Crescent, and these Eastern European settlements predate the Sumerian cities by more than half of a millennium.

End of the Neolithic and transition to the Copper age

With some exceptions, population levels rose rapidly at the beginning of the Neolithic until they reached the carrying capacity. This was followed by a population crash of "enormous magnitude" after 5000 BC, with levels remaining low during the next 1,500 years.

The oldest golden artifacts in the world (4600 BC - 4200 BC) are found in the Varna Necropolis, Bulgaria - grave offerings on exposition in Varna Archaeological Museum

Populations began to rise after 3500 BC, with further dips and rises occurring between 3000 and 2500 BC but varying in date between regions. Around this time is the Neolithic decline, when populations collapsed across most of Europe, possibly caused by climatic conditions, plague, or mass migration. A study of twelve European regions found most experienced boom and bust patterns and suggested an "endogenous, not climatic cause". Recent archaeological evidence suggests the possibility of plague causing this population collapse, as mass graves dating from  were discovered containing fragments of Yersinia pestis genetic material consistent with pneumonic plague.

The Chalcolithic Age in Europe started from about 3500 BC, followed soon after by the European Bronze Age. This also became a period of increased megalithic construction. From 3500 BC, copper was being used in the Balkans and eastern and central Europe. Also, the domestication of the horse took place during that time, resulting in the increased mobility of cultures.

Nearing the close of the Neolithic, , large numbers of Eurasian steppe peoples migrated in Southeast and Central from eastern Europe, from the Pontic–Caspian steppe north of the Black Sea.

Gallery

Genetics

Genetic studies since the 2010s have identified the genetic contribution of Neolithic farmers to modern European populations, providing quantitative results relevant to the long-standing "replacement model" vs. "demic diffusion" dispute in archaeology.

The earlier population of Europe were the Mesolithic hunter-gatherers, called the "Western Hunter-Gatherers" (WHG). Along with the Scandinavian Hunter-Gatherers (SHG) and Eastern Hunter-Gatherers (EHG), the WHGs constituted one of the three main genetic groups in the postglacial period of early Holocene Europe. Later, the Neolithic farmers expanded from the Aegean and Near East; in various studies, they are described as the Early European Farmers (EEF); Aegean Neolithic Farmers (ANF), First European Farmers (FEF), or also as the Early Neolithic Farmers (ENF).

A seminal 2014 study first identified the contribution of three main components to modern European lineages (the third being "Ancient North Eurasians", associated with the later Indo-European expansion). The EEF component was identified based on the genome of a woman buried c. 7,000 years ago in a Linear Pottery culture grave in Stuttgart, Germany.

This 2014 study found evidence for genetic mixing between WHG and EEF throughout Europe, with the largest contribution of EEF in Mediterranean Europe (especially in Sardinia, Sicily, Malta and among Ashkenazi Jews), and the largest contribution of WHG in Northern Europe and among Basque people.

Nevertheless, DNA studies show that when the Neolithic farmers arrived in Britain, these two groups did not seem to mix much. Instead, there was a substantial population replacement.

Since 2014, further studies have refined the picture of interbreeding between EEF and WHG. In a 2017 analysis of 180 ancient DNA datasets of the Chalcolithic and Neolithic periods from Hungary, Germany and Spain, evidence was found of a prolonged period of interbreeding. Admixture took place regionally, from local hunter-gatherer populations, so that populations from the three regions (Germany, Iberia and Hungary) were genetically distinguishable at all stages of the Neolithic period, with a gradually increasing ratio of WHG ancestry of farming populations over time. This suggests that after the initial expansion of early farmers, there were no further long-range migrations substantial enough to homogenize the farming population, and that farming and hunter-gatherer populations existed side by side for many centuries, with ongoing gradual admixture throughout the 5th to 4th millennia BC (rather than a single admixture event on initial contact). Admixture rates varied geographically; in the late Neolithic, WHG ancestry in farmers in Hungary was at around 10%, in Germany around 25% and in Iberia as high as 50%.

During late Neolithic and early Bronze Age, the EEF-derived cultures of Europe were overwhelmed by successive invasions of Western Steppe Herders (WSHs) from the Pontic–Caspian steppe. These invasions led to EEF paternal DNA lineages in Europe being almost entirely replaced with WSH paternal DNA (mainly R1b and R1a). EEF mtDNA however remained frequent, suggesting admixture between WSH males and EEF females.

Language

There is no direct evidence of the languages spoken in the Neolithic. Some proponents of paleolinguistics attempt to extend the methods of historical linguistics to the Stone Age, but this has little academic support. Criticising scenarios which envision for the Neolithic only a small number of language families spread over huge areas of Europe (as in modern times), Donald Ringe has argued on general principles of language geography (as concerns "tribal", pre-state societies), and the scant remains of (apparently indigenous) non-Indo-European languages attested in ancient inscriptions, that Neolithic Europe must have been a place of great linguistic diversity, with many language families with no recoverable linguistic links to each other, much like western North America prior to European colonisation.

Discussion of hypothetical languages spoken in the European Neolithic is divided into two topics, Indo-European languages and "Pre-Indo-European" languages.

Early Indo-European languages are usually assumed to have reached Danubian (and maybe Central) Europe in the Chalcolithic or early Bronze Age, e.g. with the Corded Ware or Beaker cultures (see also Kurgan hypothesis for related discussions). The Anatolian hypothesis postulates arrival of Indo-European languages with the early Neolithic. Old European hydronymy is taken by Hans Krahe to be the oldest reflection of the early presence of Indo-European in Europe.

Theories of "Pre-Indo-European" languages in Europe are built on scant evidence. The Basque language is the best candidate for a descendant of such a language, but since Basque is a language isolate, there is no comparative evidence to build upon. Theo Vennemann nevertheless postulates a "Vasconic" family, which he supposes had co-existed with an "Atlantic" or "Semitidic" (i. e., para-Semitic) group. Another candidate is a Tyrrhenian family which would have given rise to Etruscan and Raetic in the Iron Age, and possibly also Aegean languages such as Minoan or Pelasgian in the Bronze Age.

In the north, a similar scenario to Indo-European is thought to have occurred with Uralic languages expanding in from the east. In particular, while the Sami languages of the indigenous Sami people belong in the Uralic family, they show considerable substrate influence, thought to represent one or more extinct original languages. The Sami are estimated to have adopted a Uralic language less than 2,500 years ago. Some traces of indigenous languages of the Baltic area have been suspected in the Finnic languages as well, but these are much more modest. There are early loanwords from unidentified non-IE languages in other Uralic languages of Europe as well.

Guus Kroonen brought up the so-called "Agricultural Substrate Hypothesis", based on the comparison of presumable Pre-Germanic and Pre-Greek substrate lexicon (especially agricultural terms without clear IE etymologies). Kroonen links that substrate to the gradual spread of agriculture in Neolithic Europe from Anatolia and the Balkans, and associates the Pre-Germanic agricultural substrate language with the Linear Pottery culture. The prefix *a- and the suffix *-it- are the most apparent linguistic markers by which a small group of "Agricultural" substrate words - i.e. *arwīt ("pea") or *gait ("goat") - can be isolated from the rest of the Proto-Germanic lexicon. According to Aljoša Šorgo, there are at least 36 Proto-Germanic lexical items very likely originating from the "agricultural" substrate language (or a group of closely related languages). It is proposed by Šorgo that the Agricultural substrate was characterized by a four-vowel system of */æ/ */ɑ/ */i/ */u/, the presence of pre-nasalized stops, the absence of a semi-vowel */j/, a mobile stress accent, and reduction of unstressed vowels.

List of cultures and sites

 Mesolithic
 Lepenski Vir culture (10th to 7th millennium BC)
 Megalithic culture (8th to 2nd millennium BC)
 Early Neolithic
 Franchthi Cave (20th to 3rd millennium BC) Greece. First European Neolithic site.
 Sesklo (7th millennium BC) Greece.
 Karanovo culture (Bulgaria, 7th millennium BC - 4,000 BC)
 Starčevo-Criș culture (Starčevo I, Körös, Criş, Central Balkans, 7th to 5th millennium BC)
 Dudești culture (6th millennium BC)
 Middle Neolithic
 La Almagra pottery culture (Andalusia, 6th to 5th millennium BC)
 Vinča culture (6th to 3rd millennium BC)
 Hamangia culture (Romania, Bulgaria  to )
 Linear Pottery culture (6th to 5th millennium BC)
 Circular enclosures
 Butmir culture (5100–4500 BC)
 Cardium pottery culture (Mediterranean coast, 7th to 4th millennium BC)
 Pit–Comb Ware culture, a.k.a. Comb Ceramic culture (Northeast Europe, 6th to 3rd millennium BC)
 Cucuteni-Trypillian culture (Moldova, Ukraine, Romania, c. 5200 to 3500 BC)
 Ertebølle culture (Denmark, 5th to 3rd millennium BC)
 Cortaillod culture (Switzerland, 4th millennium BC)
 Hembury culture (Britain, 5th to 4th millennium BC)
 Boian culture (Romania, Bulgaria c. 4300 to 3500 BC)
 Windmill Hill culture (Britain, 3rd millennium BC)
 Pfyn culture (Switzerland, 4th millennium BC)
 Globular Amphora culture (Central Europe, 4th to 3rd millennium BC)
 Horgen culture (Switzerland, 4th to 3rd millennium BC)
 Eneolithic (Chalcolithic)
 Lengyel culture (5th millennium BC)
 A culture in Central Europe produced monumental arrangements of circular ditches between 4800 BC and 4600 BC.
 Varna culture (Bulgaria, c. 4550 BC – c. 4,100 BC)
 Funnelbeaker culture (4th millennium BC)
 Cernavodă culture (Bulgaria, Romania, c. 4000 BC – 3200 BC)
Eutresis culture (Greece, 4th to 3rd Millennium BC)
 Yamnaya culture (3300 BC to 2600 BC)
 Baden culture (Central Europe, 4th to 3rd millennium BC)
 Vučedol culture (North-west Balkans, Pannonian Plain, late 4th to 3rd millennia)
 Los Millares culture (Almería, Spain, 4th to 2nd millennia)
 Corded Ware culture, a.k.a. Battle-axe or Single Grave culture (Northern Europe, 3rd millennium)
 Gaudo culture (3rd millennium, early Bronze Age, in Italian)
 Beaker culture (3rd to 2nd millennia, early Bronze Age)
 Stonehenge, Skara Brae

Megalithic

Some Neolithic cultures listed above are known for constructing megaliths. These occur primarily on the Atlantic coast of Europe, but there are also megaliths on western Mediterranean islands.
 : Constructions in Portugal (Évora). Emergence of the Atlantic Neolithic period, the age of agriculture along the fertile shores of Europe.
 : Constructions in Brittany (Barnenez) and Poitou (Bougon).
 : Constructions in Brittany (Carnac), Portugal (Lisbon), Spain (Galicia and Andalusia), France (central and southern), Corsica, England, Wales, Northern Ireland (Banbridge) and elsewhere.
 : Constructions in Ireland (Carrowmore and elsewhere) and Spain (Dolmen of Menga, Antequera Dolmens Site, Málaga).
 : Constructions in England (Maumbury Rings and Godmanchester), and Malta (Ġgantija and Mnajdra temples).
 : Constructions in Spain (Dolmen of Viera, Antequera Dolmens Site, Málaga, and Guadiana), Ireland (south-west), France (Arles and the north), north-west and central Italy (Piedmont, Valle d'Aosta, Liguria and Tuscany), Mediterranean islands (Sardinia, Sicily, Malta) and elsewhere in the Mediterranean, Belgium (north-east) and Germany (central and south-west).
 : Constructions in Ireland (Newgrange), Netherlands (north-east), Germany (northern and central) Sweden and Denmark.
 : Constructions in Malta (Ħaġar Qim and Tarxien).
 : Constructions in France (Saumur, Dordogne, Languedoc, Biscay, and the Mediterranean coast), Spain (Los Millares), Belgium (Ardennes), and Orkney, as well as the first henges (circular earthworks) in Britain.
 : Constructions in Spain (Tholos of El Romeral, Antequera Dolmens Site, Málaga)
 : Climax of the megalithic Funnel-beaker culture in Denmark, and the construction of the henge at Stonehenge.

See also

 Prehistoric Europe
 Chalcolithic Europe
 Germanic substrate hypothesis
 Indo-Iranian migration
 Neolithic tomb
 Old European culture
 Pre-Indo-European languages
 Proto-Indo-European language
 Proto-Indo-Europeans
 Vinča symbols

References

Sources

Further reading

External links

 The genetic structure of the world's first farmers, Lazaridis et al, 2016
 Massive migration from the steppe is a source for Indo-European languages in Europe, Haak et al, 2015
 Population genomics of Bronze Age Eurasia, Allentoft et al, 2015
 Eight thousand years of natural selection in Europe, Mathieson et al, 2015
 "The Horse, the Wheel and Language, How Bronze-Age Riders from the Eurasian Steppes shaped the Modern World", David W Anthony, 2007
 General table of Neolithic sites in Europe
 Mario Alinei, et al., Paleolithic Continuity Theory of Indo-European Origins
 culture.gouv.fr: Life along the Danube 6500 years ago

Prehistoric Europe
Pre-Indo-Europeans
.03

Neolithic Europe


Qt Extended (named Qtopia before September 30, 2008) is an application platform for embedded Linux-based mobile computing devices such as personal digital assistants, video projectors and mobile phones.  It was initially developed by The Qt Company, at the time known as Qt Software and a subsidiary of Nokia. When they cancelled the project the free software portion of it was forked by the community and given the name Qt Extended Improved. The QtMoko Debian-based distribution is the natural successor to these projects as continued by the efforts of the Openmoko community.

Features
Qt Extended features:
 Windowing system
 Synchronization framework
 Integrated development environment
 Internationalization and localization support
 Games and multimedia
 Personal information manager applications
 Full screen handwriting
 Input methods
 Personalization options
 Productivity applications
 Internet applications
 Java integration
 Wireless support

Qt Extended is dual licensed under the GNU General Public License (GPL) and proprietary licenses.

Devices and deployment
As of 2006, Qtopia was running on several million devices, including 11 mobile phone models and 30 other handheld devices.

Models included the Sharp Corporation Zaurus line of Linux handhelds, the Sony mylo, the Archos Portable Media Assistant (PMA430) (a multimedia device), the GamePark Holdings GP2X, Greenphone (an open phone initiative), Pocket PC, FIC Openmoko phones: Neo 1973 and FreeRunner. An unofficial hack allows its use on the Archos wifi series of portable media players (PMP) 604, 605, 705, and also on several Motorola phones such as E2, Z6 and A1200. The U980 of ZTE is the last phone running it.

Software development
Native applications could be developed and compiled using C++. Managed applications could be developed in Java.

Discontinuation
On March 3, 2009, Qt Software announced the discontinuation of Qt Extended as a standalone product, with some features integrated on the Qt Framework.

Qt Extended Improved
The Openmoko community has forked the final stable release into Qt Extended Improved (later renamed to QtMoko) which, like its predecessor, is an application platform for embedded Linux-based mobile computing devices such as personal digital assistants, video projectors and mobile phones dual licensed under the GNU General Public License (GPL) and proprietary licenses.

Qt Extended Improved can run on several mobile devices, most notably the Openmoko phones: Neo 1973 and FreeRunner.

Other mobile operating systems
 Access Linux Platform
 Android
 iOS
 MeeGo
 Nucleus RTOS
 Openmoko Linux
 Palm webOS
 Symbian
 Tizen
 Windows Mobile

References

External links

 Qt Extended Whitepaper from Qt Software

Embedded Linux
Mobile Linux
Mobile software
Openmoko
Personal digital assistant software
Software forks
Software that uses Qt

Qt Extended


පින්නවල

අලින්ගේ විවිදත්වය

ආසියානු අලියා(වර්ගීකරණය)

 රාජදානිය : ඇනිමාලියා

 වංශය : කෝඩේටා

 උප වංශය : වර්ට්බ්‍රාටා

 වර්ගය : මැමාලියා

 ගෝත්‍රය : ප්‍රොබෝසිඩේ

 කුලය : එලිෆන්ට්ඩේ

 ගණය : එලිපාස්

 විශේෂය : එලිපාස් මැක්සිමස්

අප්‍රිකානු අලියා(වර්ගීකරණය)

 රාජදානිය : ඇනිමාලියා

 වංශය : කෝඩේටා

 උප වංශය : වර්ට්බ්‍රාටා

 වර්ගය : මැමාලියා

 ගෝත්‍රය : ප්‍රොබෝසිඩේ

 කුලය : එලිෆන්ට්ඩේ

 ගණය : ලොක්සොඩොන්ටා

 විශේෂය : ලොක්සොඩොන්ටා ඇෆ්රිකානා

පින්නවල  පින්නවල අලි අනාථාගාරය

Sanija Dulmika


El núcleo provincial Carare Opón (o la región del Carare y el Opón) era una antigua subdivisión del departamento de Santander (Colombia), existente entre 2005 y 2008.

Históricamente, ha sido reconocida desde tiempos de la conquista, al haber sido lugar de asentamiento de los amerindios yariguíes dentro de las comunidades de los carares y los opones.

La región se encontraba comprendida por los municipios de Cimitarra, Puerto Parra y Bajo Simacota, reconocido por el paso de la vía férrea conocida como el "expreso del Sol".

Historia

Expedicionarios a cargo de Gonzalo Jiménez de Quesada fueron encargados para la exploración de aquellos territorios. Siguiendo la desembocadura de los ríos Carare y Opón en el Río Grande de la Magdalena, se encontraron con la resistencia y valentía de los yariguíes, tribu autóctona de origen Caribe que opuso una feroz resistencia a los conquistadores.

A comienzos del siglo XX, hubo un rápido aumento de población al hallarse reservas petroleras incalculables en la zona de las Barrancas Bermejas, comprendida hoy por el puerto petrolero de Barrancabermeja. La zona no es la única en su aprovechamiento, sino que toda la región se beneficia de esta riqueza.

Vivió una difícil situación política y social por las acciones de grupos de insurgencia: durante el inicio de la década de los 90, las Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC-EP) tomaron el control de la región.

Posteriormente, el advenimiento de los grupos de autodefensa o paramilitares apoyados por hacendados, ganaderos, fuerzas militares y el Estado marcó una época tristemente notoria de violencia y derramamiento de sangre motivados por el deseo desmedido de control de la región.

Actualidad

Es una región que actualmente ofrece expectativas en la explotación del crudo y de sus derivados. El potencial ganadero y el agrario, ligado éste con la piscicultura, se constituyen como potencializadores económicos de la región. Sin embargo, la corrupción local predominante en la región ha entorpecido el desarrollo de iniciativas que mejoren la calidad de vida, tanto en el ámbito económico como en el cultural y en el social.

Hoy en día, se intenta facilitar el desarrollo, disminuir la alta tasa de analfabetismo predominante, desarrollar programas sociales y eliminar la corrupción.

Véase también
 Organización territorial de Santander.

Provincias de Santander (Colombia)
Reservas de petróleo

Núcleo provincial Carare Opón