Hestemøllestræde er en kort gade i Indre By i København, der går fra Lavendelstræde til Farvergade. Langs med gaden ligger blandt andet Københavns Domhus' arrestbygning og flere afdelinger af Københavns Byret.

Gaden er opkaldt efter en hestemølle, hvor heste trak kværnen ved at gå i en cirkelrund gang. Møllen lå på hjørnet af Hestemøllestræde og Kompagnistræde og kendes fra 1579. Gadenavnet kendes som Hestemøller gade i 1581 og som Hestemølle strede fra 1645.

Bygninger

I nr. 1 ligger Københavns Domhus' arrestbygning, der har facade mod Slutterigade. Arrestbygningen, domhuset og de to forbindende murbuer over Slutterigade blev opført i 1805-1815 i klassicistisk stil efter tegninger af C.F. Hansen. Arrestbygningen blev udvidet i 1896-1897 efter tegninger af Ludvig Clausen. Den blev fredet i 1918 men blev dog efterfølgende ombygget og restaureret sammen med resten af komplekset i 1940-1942.

Hestemøllestræde 3 blev opført i 1796 for klejnsmed Diderich Schabel. Det blå forhus og det tilhørende sidehus havde begge tre etager til at begynde med men blev forhøjet med en ekstra etage i 1832. De blev fredet i 1964. Hjørneejendommen Hestemøllestræde 5 / Kompagnistræde 34 blev opført i 1932-1934 for Jord- og Betonarbejdernes Fagforening. På trods af at den femetages rødstensejendom er en del yngre end naboerne, er den alligevel forsøgt tilpasset området.

Hestemøllestræde 4 blev opført i 1859 efter tegninger af Christian Hansen for Københavns Kommune. Den var oprindeligt i to etager, men i 1887 blev der tilføjet et mansardtag. I 1904 blev der etableret en bro over gaden til arrestbygningen efter tegninger af Christian Sylow, men den blev senere fjernet. I dag huser bygningen Tinglysningsafdelingen under Københavns Byret.

Hestemøllestræde 6 blev opført i 1908. Bygningen er fire etager høj og fem fag bred, idet det midterste fag er udformet som en midtrisalit med en halvrund gavl øverst. På de øvrige fag er vinduespartierne flittigt udsmykkede. I 1911 etablerede litograf Carl Andreasen og grosserer Julius Lachmann stentrykkeriet og den litografiske anstalt Andreasen & Lachmann her med fire trykmaskiner og 30 ansatte. I dag huser bygningen Foged- og tvangsauktionsafdelingen, Regnskabsafdelingen og Skifteafdelingen under Københavns Byret.

Noter

Eksterne henvisninger

 Hestemøllestræde på Indenforvoldene.dk
 Hestemøllestræde på Kend København

Gader i Indre By (København)

Hestemøllestræde


Georges St. Pierre (født 19. maj 1981 i Saint-Isidore i Canada) er en canadisk MMA-udøver som siden 2004 har konkurreret i organisationen Ultimate Fighting Championship (UFC) hvor han i 2006–2007 og 2008–2013 var mester i weltervægt. Han har været anset som Canadas førende idrætudøvere tre år i træk (2008, 2009 og 2010) og anses for at være en af sportens mest fremtrædende udøvere nogensinde. Den 4. november 2017 vendte St. Pierre tilbage til MMA efter fire års fravær og blev organisationens mästare i mellemvægt ved at besejre Michael Bisping. Den 7. december 2017 meddelte UFC at St. Pierre frasagde sig titlen på grund af sygdomm.

Biografi

Tidlige liv
Georges St. Pierre, en fransk talende Quebec'er, blev født den 19. maj 1981 i Saint-Isidore i Québec i Canada, som søn af to Roland and Pauline St-Pierre. St-Pierre havde en svær barndom, hvor han gik på en skole hvor andre ville stjæle hans tøj og penge. Som barn spillede han hockey, skøjtede og deltog i adskillige sportsgrene. Efter at være blevet mobbet i skolen begyndte han at lære kyokushinkai karate af sin far som 7-årig og senere fra en Kyokushin karatemester for at kunne forsvare sig selv. Han begyndteat træne brydning, Brasiliansk Jiu-jitsu og boksning efter han karatemester døde da han var omrking 16 år. Før han blev professionel MMA-kæmper, arbejdede St-Pierre som udsmider i en natklub i Montreal South Shore ved navn Fuzzy Brossard og som skraldemand i 6 måneder for at betale for sin skole. Da han blev professionel som 21-årig havde han allerede sort bælte i Kyokushin.

Træning

St-Pierre har trænet med en gruppe af i flere forskellige klubber i sin kampkarriere. Før sin kamp mod B.J. Penn på UFC 58, trænede han ved Renzo Gracie Jiu-Jitsu Academy in New York City. St-Pierre fik sit brune bælte i BJJ fra Renzo Gracie den 21. juli, 2006. I september 2008, fik St-Pierre sort bælte Brasiliansk Jiu-jitsu under Bruno Fernandes.

St-Pierre begyndte at træne med Rashad Evans, Nate Marquardt, Keith Jardine, Donald Cerrone og andre MMA-kæmpere i Greg Jackson's Submission Fighting Gaidojutsu skole i New Mexico. Nogle Jackson's elever fulgte med St-Pierre til Montreal for at hjælpe ham med at forberede sig på sin kamp ved UFC 94 mod B.J. Penn i Tristar Gym, inklusive Keith Jardine, Nate Marquardt, Donald Cerrone ig Rashad Evans. Georges' styrke og udholdenhedstræner er Jonathan Chaimberg fra Adrenaline Performance Centre i Montréal. Georges' hovedtræner er Firas Zahabi fra Zahabi MMA, fra Tristar gym. De 2 har samarbejdet på alle St-Pierre's seneste kampe og er stadig tætte venner. Mellem 2006 til 2009 trænede St-Pierre Thaiboxing ved Phil Nurse i Wat i New York City.

MMA
St. Pierre fik sin førsta professionelle MMA-kamp i januar, 2002. Efter at have vundet sine fem første MMA-kampe på mindre gallaer i hjemlandet Canada skrev han i slutningen af 2003 kontrakt med UFC. Han debuterede i organisationen på UFC 46 i januar 2004 og besejrede Karo Parisyan via dommerstemmerne. Derefter vandt han sin 7. MMA-kamp da han besejrede Jay Hieron i juni samme år. Derefter fik han chancen om titelkamp mod den seksdobbelte mester Matt Hughes på UFC 50 i oktober 2004. St-Pierre tabte dog kampen via submission (armbar) med bare et sekund tilbage af den første omgang. Han vandt herefter sine fem kommende kamp og besejrede blandt andre mesteren B.J. Penn og Sean Sherk

I november 2006 fik han chancen om en rematch mod Matt Hughes i en ny titelmatch. Denne gang St-Pierre via teknisk knockout i 2. omgang og blev for første gang UFC's weltervægtsmester. Den 7. april 2007 skulle St. Pierre forsvare sin titel for første gann. Han var storfavorit (10 till 1) til at besejre udfordreren og The Ultimate Fighter-vinderen Matt Serra. Serra lykkedes dog at besejre St-Pierre via teknisk knockout tre minutter inde i 1. omgang og blev dermed ny mester. Kampen var St-Pierres 15. professionelle MMA-kamp og han hade vundet 13 og tabt 2.

For att få en chance om at tage sin titel tilbage blev St. Pierre først stillet overfor bryderen Josh Koscheck på UFC 74 i august samme år. Koscheck var firedobbelt Division I NCAA All-American og NCAA wrestling-mester men det lykkedes St. Pierre at slå ham i brydningen ved at score takedowns, undgå takedowns og holde sig på toppen af Koscheck det meste af kampen  St-Pierre vandt via enstemmig afgørelse (30–27, 29–28, 29–28). og blev dermed førsteudfordrer til Serras titel. Serra skulle forsvare sin titel mod Matt Hughes på UFC 79 i december men blev tvunget til at melde afbud på grund af en skade. St-Pierre skulle i stedet erstatte Serra og mødte Hughes i en kamp om interim-titlen. Vinderen skulle senere møde Serra i en kamp om den ubestridte titel. Mødet var det tredje mellen Hughes og St. Pierre og ligsom ved det første møde vandt St. Pierre, denna gang via submission efter en armbar i slutningen af 2. omgang.

Returmødet med Matt Serra blev booket til UFC 83 i april 2008, hvor UFC for første gang skulle arrangere et galla i Montreal i Canada. I sluntingen af 2. omgang stoppede dommeren kampen eftersom Serra ikke var i stand til at forsvare sig og St-Pierre blev på ny UFC's ubestridte weltervægtsmester. Efter at have taget titlen tilbage havde St. Pierre forsvaret den fem gange, mod blandt andre B.J. Penn, Thiago Alves og Dan Hardy.

St-Pierre forsvarede sin titel for 6. gang på UFC 129 den 30. april 2011 då han blev udfordret af Jake Shields. UFC:s VD Dana White havde sagt at hvis St-Pierre besejrede Shield ville han se et "supermøde" mellem St-Pierre og Anderson Silva, den nidobbelte mester i mellemvægt. Før mødet skulle i så fald St. Pierre forlade weltervægtsdivisionen og gå op i den tungere mellemvægtsdivisionen. St. Pierre besejrede Shields via en enstemmig afgørlese.

Den 17. november 2012 gik Georges endnu en gang ind i oktagonen da han kæmpede mod Carlos Condit på UFC 154, en kamp som St-Pierre vandt via enstemmig afgørelse.

Ved UFC 158 den 16. mars 2013 mødte St-Pierre Nick Diaz på UFC 137 i Mandalay Bay Event Center i Las Vegas, Nevada. St-Pierre vandt kampen via enstemmig afgørelse.

Hovedkampen på UFC 167 blev udkæmpet mellem St-Pierre og Johny Hendricks, en lige kamp George vandt via split decision. Efter sejren mod Hendricks valgte St. Pierre at tage en pause fra sporten.

På UFC 217 den 4. november 2017 vendte St. Pierre tilbage MMA efter fire års fravær og blev mester i mellemvægt ved at besejre Michael Bisping via teknisk submission i tredje omgang. Den 7. december 2017 meddelte UFC at St-Pierre afsagde sig titlen på grund av sygdom.

Pay-per-view bouts
(hovedkamp og co-hovedkamp)

Filmografi

Referencer

Eksterne henvisninger
 Georges St. Pierre – UFC.com

MMA-udøvere fra Canada
Kampsportsudøvere

Georges St-Pierre


An Brocchinia amazonica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Brocchinia amazonica in nahilalakip ha genus nga Brocchinia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Brocchinia

Brocchinia amazonica


François de Harlay de Champvallon (François III de Harlay; 14 August 1625 – 6 August 1695) was the fifth Archbishop of Paris.

Life and church

Early years
Harlay de Champvallon was born in Paris, the nephew of François de Harlay, archbishop of Rouen. He was presented to the abbey of Jumièges immediately on leaving the Collège de Navarre, and he was only twenty-six when he succeeded his uncle in the archiepiscopal see. He was transferred to the see of Paris in 1671. In 1674 the domain and lordships of Saint-Cloud, Maisons-Alfort, Créteil, Ozoir-la-Ferrière, and Armentières-en-Brie were erected into a duchy of Saint-Cloud to be held by the successive Archbishops of Paris, although it was not registered in the parlement until 1690. Harlay was the first to bear the title, which was then held by his successors at Paris till the Revolution. The Duke was likewise a pair of France. Harlay was also commander of the chivalric Order of the Holy Spirit and a member of the Académie française. In 1690 he was proposed by the king for the cardinalate, though this did not have effect.

Career
During the early part of his political career he was a firm adherent of Mazarin, and is said to have helped to procure his return from exile. His private life gave rise to much scandal, but he had considerable learning, was an eloquent and persuasive speaker and had a great capacity for business. He secured the favour of Louis XIV by his support for the claims of the Gallican Church formulated by the declaration made by the clergy in assembly on 19 March 1682, when Bossuet accused him of truckling to the court like a valet.

Though no official act has survived, it is reliably thought that Harlay officiated in a private ceremony at the king's marriage with Madame de Maintenon after a Mass celebrated by Père la Chaise, the king's confessor, and in the presence of only three witnesses, the Marquis de Montchevreuil, the Chevalier de Forbin and Alexandre Bontemps. Harlay was hated by the bride for using his influence with the king to keep the matter secret.

He had a weekly audience of Louis XIV in company with Père la Chaise on the affairs of the Church in Paris, but his influence gradually declined, and Saint-Simon, who bore him no good will for his harsh attitude to the Jansenists, says that his friends deserted him as the royal favour waned, until at last most of his time was spent at his Château de Conflans (in Charenton-le-Pont) in the company of Paule-Françoise de Gondi, duchess of Lesdiguieres, who alone was faithful to him. Saint-Simon records that they were fond of walking through the magnificent gardens there, while a servant followed at a respectful distance to rake the gravel disturbed by their feet.

Harlay urged the Revocation of the Edict of Nantes and this took place in 1685. As a result, Dieppe, of which he was temporal and spiritual lord, saw 3,000 of its Huguenot citizens flee abroad, partly it is said on account of Harlay's severity.

Personal life
Harlay de Champvallon died suddenly, without having received the sacraments, on 6 August 1695. His funeral discourse was delivered by Père Gaillard, and Mme de Sévigné made on the occasion the severe comment that there were only two trifles to make this a difficult matter — his life and his death.

Notes

References
Abbé Legendre, Vita Francisci de Harlay (Paris, 1720) and Eloge de Harlay (1695)
Saint-Simon, Mémoires (vol. ii., ed. A de Boislisle, 1879)
Numerous references in the Lettres of Mme de Sévigné.

External links

1625 births
1695 deaths
Dukes of Saint-Cloud
University of Paris alumni
Members of the Académie Française
Archbishops of Paris
17th-century Roman Catholic archbishops in France
17th-century peers of France

François de Harlay de Champvallon


Berylliose, eller kronisk berylliumsygdom (CBD efter eng. Chronic beryllium disease), er en kronisk, allergisk lungerespons og kronisk lungesygdom forårsaget af udsættelse for beryllium og dets forbindelser, en form for berylliumforgiftning. Det er ikke det samme som akut berylliumforgiftning, der er blevet en sjældenhed efter der omkring 1950 blev fastsat grænser for udsættelse på arbejdspladser.

Tilstanden er uhelbredelig, men symptomerne kan behandles.

Fodnoter

Sygdomme

Berylliose


Soğuk Savaş (, ), iki Süper güç olan ABD önderliğinde Batı Bloku ile Sovyetler Birliği'nin önderliğinde Doğu Bloku ülkeleri arasında Truman Doktrini'nin ilanından (1947) SSCB'nin dağılmasına (1991) kadar devam ettiği kabul edilen uluslararası siyasi ve askeri gerginlik. Soğuk Savaş dönemi, Amerika liderliğinde batı dünyası ile Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin önderliğindeki komünist blok arasındaki dünya üzerinde geniş bir nüfusu etki etmesine verilen isimdir. Soğuk Savaş döneminde NATO, "Batı İttifakı" olarak da biliniyordu. Batı Bloku NATO üyesi ve üyesi olmayan diğer ABD ile müttefik olan kapitalist ve antikomünist ülkelerden, Doğu Bloku ise Varşova Paktı'na üye olan komünist ve bu pakta üye olmayan diğer komünist ülkelerden oluşuyordu. Bu iki karşıt blokun yanı sıra hiçbir bloku da desteklemeyen Bağlantısızlar Hareketi isimli üçüncü bir blok daha vardı. Çin ve Yugoslavya hem Doğu Bloku ülkeleri, hem de Bağlantısızlar Hareketi ülkeleriydi. Bu iki komünist ülkenin her iki blokta da olmasının nedeni Sovyetler Birliği ile olan görüş farklılıklarıydı.

Arka Plan

İkinci Dünya Savaşı sırasında Adolf Hitler'in saldırganlığına karşı birlikte hareket eden üç ülke Sovyetler Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık birbirlerinden birçok açıdan farklı ülkelerdi. Sovyetler Birliği 1926'dan itibaren Joseph Stalin'in kararları ile yönetilen merkeziyetçi bir ülkeydi. Birleşik Krallık'ta anayasal monarşi bulunmaktaydı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeyse kuvvetler ayrılığı bulunuyordu ve bir karar alınırken birçok aktör yönetime dahil oluyordu.

Birleşik Krallık ile Sovyetler Birliği arasında tarihi anlaşmazlıklar bulunurken Amerika Birleşik Devletleri, Sovyetler Birliği'nin komünizmin öncüsü olmasından rahatsızdı. Stalin'in İkinci Dünya Savaşı öncesi Adolf Hitler ile saldırmazlık anlaşması yapması da ülkeler arasında güven problemleri yaratıyordu buna karşın hem Amerika Birleşik Devletleri hem de Birleşik Krallık, Hitler'in Sovyetler Birliği olmaksızın yenilemeyeceğinin farkındaydı. Hitler'in Sovyetler Birliği'ni Barbarossa Harekâtı ile istila etmeye kalkışmasının ardından Birleşik Krallık Başbakanı Winston Churchill, Hitler'i bir "şeytan" olarak nitelendirdi ve Birleşik Krallık'ın Sovyetler Birliği'ne destek vereceğini açıkladı. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı Cordell Hull, Hitler'in saldırganlığı karşısında ülkesinin Sovyetler Birliği'ne her türlü desteği vereceğini duyurdu.

İkinci Dünya Savaşı sürerken, 9 Ağustos 1941'te, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Franklin D. Roosevelt ile Birleşik Krallık Başbakanı Winston Churchill Newfoundland açıklarında bir araya geldi. Savaş döneminde ilk kez buluşan ikili bu görüşmede Atlantik Bildirisi metninde uzlaştı. Woodrow Wilson'ın On Dört Maddesi'ne benzeyen bu bildiri, iki ülkenin savaşı nasıl sürdüreceğini açıklamaktaydı. Bildiride başarısız olan Milletler Cemiyeti yerine yeni ve etkili bir uluslararası kuruluşun oluşturulması gerektiği vurgulanmıştı. Bildiri Roosevelt ve Churchill tarafından imzalanırken, Stalin bildiriyi imzalamayı reddetti.

Farklılıklara rağmen bu üç ülke birlikte hareket etti. İlk olarak 1941'de İngiliz-Sovyet orduları İran'da bulunan Alman yanlısı Rıza Pehlevi'yi devirdi ve İran'ı ele geçirdi. İran'ın ele geçirilmesi sonrası Hazar Denizi üstünden Sovyetler Birliği'ne çeşitli yardımlar gitmeye başladı. Amerikan istihbaratıyla İngiliz istihbaratı enigmanın çözülmesi sonrası sahip oldukları önemli bilgileri Sovyetler Birliği ile paylaşmaya başladı. Atlantik Bildirisi'ne imza atmayan Stalin, gelişen ilişkiler üstüne 1 Ocak 1942'de duyurulan ve ilk hâli yirmiden fazla ülke tarafından desteklenen Birleşmiş Milletler Bildirisi'ne desteğini açıkladı.

İlişkiler ilerlerken Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık, "Önce Avrupa" politikası gütmeye başladı. Amerikan ordusunun Sovyetler Birliği'ne yapacağı çeşitli yardımlar ertelendi ve tam tersine Churchill'in iknaları ile Kuzey Afrika'daki İngiliz birliklere Amerikan ordusunun destek vermesi kararlaştırıldı. Stalin bu karardan hoşnut olmadı. Bununla birlikte Stalingrad Muharebesi sürerken Amerikan ve İngiliz destekleri azalmaya başlamıştı. Bu durum Stalin'in "Batılılar Nazi ve Sovyet ordularının birbirlerini imha etmesini bekliyor, sonunda da onların istediği şartlarda bir barış dayatılacak" şeklinde düşünmesine neden olmuştu. Amerikan ve İngiliz kuvvetlerinin Kuzey Afrika'daki kesin zaferi sonrası İngiliz Hava Kuvvetleri tarafından Berlin bombalanmaya başlandı. Roosevelt Almanya ile uzlaşma olmayacağını açıklayarak koşulsuz şartsız teslimiyet istedi. Almanya'da muhalefetin yükselmeye başladığı dönemde gelişen bu olaylar Hitler'in gücünü tekrardan yükseltti ve Alman ordusunun Sovyetler Birliği'ne karşı savaşını sürdürmesinde, Sovyet kayıplarının artmasında önemli rol oynadı. Bu süreçte Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık'ın Sovyetler Birliği'nden daha bağımsız hareket etmeleri, "Önce Avrupa" diyerek Sovyetler Birliği'ni Nazi Almanyası'na karşı yalnız bırakmaları Soğuk Savaş'ın temelini oluşturdu.

Genel Bilgiler
II. Dünya Savaşı'nın ardından birçok ülkede halk demokrasileri kurularak sosyalist düzene  geçilmesi ve sosyalist hareketlerin birçok ülkede yayılması, ABD tarafından tepkiyle karşılandı. 5 Mart 1946'da, eski İngiliz Başbakanı ve Batı'nın önde gelen siyasetçilerinden W. Churchill, Amerika'nın Fulton (Missouri), kasabasında, Başkan H. Truman'ın yanında Sovyetler Birliği'ne karşı bir siyasal savaş ilan eden ve Demir Perde ifadesine yer veren ünlü konuşmasını yaptı. Churchill, Anglo-Sakson ülkelerindeki yöneticileri, sosyalizme karşı güç birliği oluşturmaya çağırdı. Bu konuşma, uluslararası arenada Batı Bloku için bir eylem planı oldu. Böylece bir silahlanma yarışı başlatılarak SSCB ve bağlaşıkları çerçevesinde Amerikan üslerinin ve askeri blokların kurulmasına yönelik, Soğuk Savaş dönemi açıldı. ABD, SSCB ve öteki sosyalist ülkelere karşı çevreleme stratejisi izledi. 1947 Mart ayında, ABD Başkanı Truman, SSCB'nin tehdidi altında olduğu ileri sürülen ülkelere ekonomik ve askersel yardıma dayalı doktrini ilan etti. Bir ay sonra Moskova'da toplanan müttefikler arası konferans başarısızlıkla sonuçlandı ve tarafların faşist işgalinden kurtardıkları topraklar üzerinde ayrı varlıklarını sürdürmeleri son bulmadı.

Mayıs ayında İtalya ve Fransa hükûmetlerinde yer alan komünist partisi üyesi bakanlar, görevlerinden ayrılmak zorunda bırakıldı. 1947 Mayısını belirleyen asıl olay, Marshall Planı'nın açıklanması oldu. Çin'de Çan Kay Şek'in konumlarını savunmaları olanaksız hale gelişi karşısında ABD, Truman Doktrini'yle öngörülen yardımı, Almanya'nın da içlerinde bulunduğu Avrupa ülkelerine yöneltmeyi, böylece ekonomik yardım sağlama umuduyla Doğu Avrupa'daki halk demokrasili ülkeleri de kendine çekmeyi hedefledi lakin Doğu Avrupa ülkeleri Temmuz 1947'de Marshall Planı'nı reddetti. Aynı yılın ekim ayında SSCB ve sosyalist ülkelerin dış siyasetini eşgüdümlü kılmaya yönelik olarak Kominform kuruldu. 1948 Şubatında Çekoslovakya'da halk demokrasisinin yerleşmesi karşısında, Batılı ülkeler Almanya'nın kendi işgalleri altında tuttukları kesiminde bir oldubitti yaratmaya yöneldiler. Bu gelişme üzerine ilan edilen Berlin Ablukası (Haziran 1948 - Mayıs 1949) Soğuk Savaş'ın tırmanışında önemli bir dönemeç oldu. 1949 Nisanı'nda NATO'nun kuruluşunun ABD ve bağlaşıklarınca ilan edilmesinin ardından Mayıs-Kasım arasında Almanya'da iki ayrı devlet kuruldu. Bu süreçte Eylül 1949'da SSCB'nin de ilk atom bombasını yaptığını açıklaması ABD'nin bu alandaki tekel durumuna son verdi. Soğuk Savaşının doruklarından biri, kuşkusuz 1950'de başlayan Kore Savaşı oldu; o kadar ki BM'nin Güney Kore'yi desteklemesi üzerine, bir dünya savaşının patlak vermesi tehlikesi doğdu.

1953'te Stalin'in ölümünün ardından Temmuz'da Kore'de yapılan ateşkes ile soğuk savaşa göreceli bir yumuşamanın geldiğini görmekteyiz. Mayıs 1955'te Varşova Paktı'nın kurulmasının ardından Temmuz'da Cenevre'de yüz yüze gelen ABD ve SSCB temsilcileri, dünya çapında silahsızlanma konusunda herhangi bir somut sonuç alamadılarsa da, bir bakıma böylesi bir konferansın toplanması bile, gerginliğin azaltılması yolunda önemli bir adım oldu. 1957'den başlayarak soğuk savaşın varlık nedeni gitgide azaldı. Bu bağlamda 1958'de Cenevre'de nükleer denemeleri durdurma yönünde yapılan görüşmeleri, 1959'da Eisenhower - Kruşçev görüşmesi izledi. 1960'la birlikte SSCB'nin yoğunlaştırdığı barış içinde yan yana yaşama siyaseti, dünya ölçüsünde geniş yankılar uyandırdı. 1962 Küba bunalımını izleyen dönemde 1963'te ABD ile SSCB arasında nükleer denemeleri durdurmaya ilişkin Moskova Antlaşması imzalandı. 1950'li yıllara damgasını vuran soğuk savaş, güç gösterileri, siyasal tehdit ve şantajlar, yıkıcı ve bölücü etkinlikler, psikolojik savaş yöntemleri, kışkırtıcı propaganda vb. yöntemlerde kendini ortaya koydu. Moskova Antlaşması'yla açılan soğuk savaştan yumuşamaya doğru yönelim, 1975 Helsinki Nihai Senedi'in imzalanmasıyla siyasal düzeyde önemli bir başarıya ulaştı. Fakat 1980 sonrasında ABD tarafından başlatılan yumuşamaya son verip soğuk savaşı tırmandırma siyaseti, değişik olaylar bahane edilerek, yeniden uluslararası siyasette etkili oldu. 1985 sonlarında gerçekleşen Gorbaçov - Reagan zirvesi bu gelişimi engelleme yönünde atılan önemli bir adım oldu.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra Doğu ve Batı bloklarının zaman zaman savaş çıkarma tehditleri bütün dünyada gerginlik yaratmıştır. Bu dönemde, insanlarda nükleer kıyamet paranoyası doğmuş, dünya devletleri ise bu iki bloktan birinin yanında yer almaya çalışmışlardır. Gerginlik hiçbir zaman taraflar arasında sıcak savaşa dönüşmemiş olsa da taraflar her anlamda birbirlerini yıpratmaya çalışmışlardır. Genel kabule göre, Berlin Duvarı'nın yıkılışı komünizmin çöküşüne zemin hazırlamış, Sovyetler Birliği'nin dağılması ile de Soğuk Savaş bitmiştir. Soğuk Savaş sürecinde her iki tarafın potansiyelleri;

Doğu Bloku Ordusu:
 1800 Bombardıman Uçağı
 38.000 Tank
 Nükleer 12, geleneksel 495 tane Denizaltı
 30 Kruvazör (189 refakat)
 7.7 milyon insan gücü
 700 MFBM, 75 ICBM nükleer füzeler

Batı İttifak Ordusu:
 2260 Bombardıman Uçağı
 16.000 Tank
 Nükleer 32, geleneksel 260 Denizaltı
 66 Kruvazör (1107 refakat)
 76 Zırhlı ve Taşıyıcı
 8 milyon insan gücü
 250 MFBM, 450 ICBM nükleer füzeler

(NOT: Verilen sayılar yaklaşık değerlerdir.)

Bu şartlar altında olası bir nükleer savaş, dünya nüfusunu çok önemli derecede etkileyecek, yarattığı tahribattan dolayı çok fazla can ve mal kaybına sebep olacaktı.

Batı İttifakı ve Doğu Bloku ülkeleri askeri ve siyasi etkilerinin yanı sıra sanat, spor, edebiyat ve bilim gibi tüm alanlarda da birbirleri ile yarışmışlardır.

Bu Soğuk Savaş'ın başlamasına sebep olan iki devlet Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyet birliğinin arasında gözükse de diğer bütün ülkelere etkisi altına almıştır. Bu yazıda özellikle bu iki ülkenin izlediği dış politika ele alınmıştır.

Soğuk Savaş devletlerin kendilerine özgü strateji izlemeleri neden olmuştur. Bu iki devletin süper güç olması Soğuk Savaşı beraberinde getirmiştir. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'nin bu süper güçleri nasıl yok oldukları merak konusudur. Amerika Birleşik Devletleri'nin soğuk savaş dönemindeki izlediği politika şu idi: Geçmişteki hatalardan ders alma, olası savaşları engellemek için de self determinasyon; yani devletlerin kendi geleceklerini kendileri belirlemesi.

1823-1939 döneminde genellikle Amerika Birleşik Devletleri'nin kendini Avrupa devletler sisteminden izole etmiştir. İkinci Dünya Savaşı'ndan beri Amerika dış politikası sistemi diğer ülkeleri arasında gerilim çıkartmıştır. Amerikan dış politikası için anahtar sözcükler barış, fırsat ve demokrasi idi. Amerika Birleşik Devletleri sadece gelişmiş demokratik hayat tarzının ışık kaynağı değil aynı zamanda uluslararası ilişkilerde ahlaklı dürüst demokratik modeli örneği olmuştur. Amerika Birleşik Devletleri barışçıl ve demokratik bir devlet politikası izlemekte idi. Amerika Birleşik Devletleri'nin diplomasi fikri şöyleydi: Çıkar uzlaşması ve çelişkilerden uzak izolasyon. Diğer taraftan Sovyetler Birliği lideri için de ideoloji önemliydi. Onlara göre kapitalizm, insanların özgürlüğünü engelleyen bir başlıca neden idi. Bu nedenden ötürü Sovyetler kapitalist devletleri rakip olarak görmüştür. Yukarıdaki bilgilerde Soğuk Savaşın başlaması ve gelişim anlatılmaktadır. Biraz daha derine inelim.

Winston Churchill ve Başkan Franklin, 1945 öncesi Qenbec Konferansı'nda Sovyetler Birliği'nin savaş sonrası Avrupa kıtasına hakim bir güç olacağı düşünmüştü. Batılıların Sovyetler Birliği ile ilişkiyi kesip onları yok etme ve aynı zamanda Adolf Hitler'in tehdidine batıdan Rusya'ya doğru çevirme çabaları Sovyet düşmanlığının temel nedeni olarak düşünülüyordu. Yukarıda bunun detayları açıkça verilmiştir, şimdi biraz daha sonuçları ele alalım.

Soğuk Savaş iki süper gücün kesişmesi ile ortaya çıkmıştır. Her iki süper gücün liderleri barış aramış ancak kendi ideolojilerinden asla vazgeçmemişlerdir. Açık kapı politikası ile dünya çapındaki çıkarları korumuşlardır. ABD'nin uyguladığı bütün stratejiler kendi güvenliğini sağlamak için yapmıştı. Sovyetler ise yayılmacı politikalar ile komünist rejimi yayma çabasına girmişti. İki devlet, dünyadaki süper güç olma yolundaki en büyük adamları atmıştı. ABD'nin uyguladığı politika, Ruslar'ın yayılmasının kendilerine bir tehdit unsuru olmasını engellemekti. Bundan dolayı Soğuk Savaş yıllarında en çok uygulanan politika tehdit politikasıdır. Bu stratejinin amacı, ABD'nin kendi güvenliğini, diğer güçler arasındaki dengeyi sağlayarak korumaktır.

Amerika Birleşik Devletleri Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılmasından sonra dünyadaki tek süper güç olmuştur. Bunda etkili olan sebepler Soğuk Savaş yılından beri izlediği stratejidir. Bu strateji, Amerika Birleşik Devletleri dış politikasının temelini oluşturmuş ve bu bakış açısının hâlen devam ettirmektedir. Günümüz Amerika Birleşik Devletleri dış politikasını, Soğuk savaş yıllarında izlediği politika itibarıyla çok da fazla değişime uğramadığını görürüz. Tarih sürekli olarak tekrarlamaktadır ve benzer olaylar yaşanmaktadır.

Amerika Birleşik Devletleri'nin ekonomisinin şekillenmesinde siyasi nedenlerden dolayı Vietnam'a barışı sağlamak amacıyla girmesi ve Vietnam Savaşı sonrasında ağır ve maddi manevi yenilgiye uğraması etkilidir. Bu ekonomik şekillenmeyi, Amerika Birleşik Devletleri'nin Irak Harekâtı'nın da etkilediği söylenebilir. Amerika Birleşik Devletleri'nin Irak'ta bulunan askerlerinin geri çekilmesi, şüphesiz maddi ve manevi sıkıntılar yaratmıştır. Bunun gibi olaylar aynı zamanda Soğuk Savaş'ın etkilerindendir. Bir nevi yansıması da diyebiliriz.

Soğuk Savaş döneminin sona ermesi ele alırsak 1970'li yıllar itibarıyla her iki tarafta daha stabil ve tahmin edilebilir uluslararası sistem için birbirleri ile iletişime geçmeye başladı. Bu dönemde, stratejik silahların sınırlandırılmasıyla ve Amerika Birleşik Devletleri ile Çin'in Sovyetler Birliği'ne karşı ağırlık kazanmasıyla, açık görüşmeler sahne aldı. Ancak ülkelerarası huzur dönemi Sovyetler Birliği ve Afganistan savaşının ortaya çıkışı ile sona erdi. Sovyetler Birliği'nin Kore havayollarını vurması ve NATO birliklerinin Able Archer 83 tatbikatını yapması tansiyonu tekrar arttırdı. Amerika Birleşik Devletleri, ekonomik alanda durgunluk yaşayan Sovyetler Birliği üzerinde diplomatik, askeri ve ekonomik baskılarını daha da arttırdı. 1980'lerin ortalarında yeni Sovyet lideri Mihail Gorbaçov, glasnost ve perestroyka adlı liberalleşme reformu paketlerini duyurdu ve Afganistan'da Sovyetler Birliği işgali böylece sona erdi. Federasyon ülkelerinde, özellikle Polonya'da ulusal bağımsızlık talepleri artmaya başladı. 1989 yılında Orta ve Doğu Avrupa'daki komünist rejimler çöktü. Sovyetler Birliği'ni yöneten komünist parti de kontrolü kaybetti. Sovyetler Birliği resmî olarak Aralık 1991'de parçalandı ve Moğolistan, Kamboçya ve Güney Yemen'deki komünist rejimler çöktü. Amerika Birleşik Devletleri dünyanın tek süper gücü olarak ayakta kalmayı başardı ve Soğuk Savaş bu şekilde sona ermiş oldu.

Soğuk Savaş ve Türkiye

Soğuk Savaş'ın İlk Yılları ve Türkiye
İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesi ve Türkiye'nin iki kutuplu dünyadan kendini soyutlaması, yani savaşa fiilen girmemesi Soğuk Savaş döneminde Türk dış politikasında bazı gelişmelerin yaşanmasına neden olmuştur. Türkiye'nin İkinci Dünya Savaşı'nda tarafsız kalmasını en büyük nedeni toprak bütünlüğüne yönelen Sovyet komünizmiydi. Bir anlamda Türkiye'nin kendini ABD'nin başını çektiği NATO bloğu içinde konumlandırma gayreti içerisine girmesi kaçınılmazdı. Tabii Türkiye'nin savaşta tarafsız kalması ciddi anlamda eleştirenlere neden oldu ve Türkiye'de yalnızlık fobisi oluşmaya başladı. Başta Amerika ve İngiltere'nin Türk parasına karşı gösterdiği soğuk tavırlar Türkiye'de işlerin iyice çıkmaz hale gelmesine neden olmuştu. Ancak Türk dış politikaları ile ABD'nin bölgesel çıkarlarının uyuşması, Türkiye'nin Batı dünyasında yer bulmasına fırsat vermiş oldu. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından patlak veren bu dönem, Birinci ve İkinci Dünya Savaşları'ndan farklı olarak silah gücü yerine ekonomik gücün kullanıldığı bir dönemdir. Yani bir anlamda dünyanın sanayileşmiş ülkelerinin gelişerek dünya üzerinde nüfuz kurma hakimiyeti olarak da adlandırılabilir. Tabii Soğuk Savaş döneminin İkinci Dünya Savaşı'ndan bağımsız bir dönem olarak görmek doğru değildir. Yıkıcı ve katliamlarla dolu geçen İki Dünya Savaşı'nın sona ermesi ülkelerin maddi anlamda kendilerini geliştirme ihtiyacını doğurdu ve bu da sanayi, bilim, fen ve sosyal bilimler alanında önemli adımlar atılmasına beraberinde getirdi. Türkiye'nin, İkinci Dünya Savaşı'nda fiilen bloklardan birinin tarafında yer almaması, dünyanın büyük ülkeleri olan Amerika ve İngiltere'nin tepkisi üzerine çekmesine neden oldu. Bu da, Soğuk Savaş döneminde Türkiye'nin zora girmesine neden oldu.

Demokrat Parti ve Türkiye'nin NATO'ya Girmesi

II. Dünya Savaşı'nın sona ermesi ile birlikte devletler arasında bazı anlaşmalar yapılmaya başlandı. Bu dönemde müttefiklerle Sovyetler Birliği'nin Hitler'e karşı olan stratejik işbirliğine dayalı ortak olarak hareket etmeleri savaşın bitiminde çıkar ilişkilerinden dolayı çatışma zemini oluşmasına neden oldu. 1943 yılından itibaren daha da belirgin hale gelen bu çatışmalar haliyle Türkiye'nin bir şekilde tarafını seçmesini gerektirdi ve Türkiye de gerekli adımı atarak kendini Batı bloğuna dahil etti.

Demokrat Parti 1950'li yıllarda iktidara gelmesi dış politikada benzer çabalar içerisine girdi. Türkiye, tarafsız kalıp bölgede inisiyatif almaktan kaçındı. Bu süreçte kırılma noktası, Türkiye'nin NATO'ya üye olması idi. Soğuk Savaş döneminin en önemli gelişmelerinden biri olan NATO'nun kurulmasının ana nedeni yine Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği idi. Bu dönemde Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin Kominform'u kurarak Doğu bloğunu oluşturması Amerika Birleşik Devletleri'nin kanadının harekete geçmesine neden olmuştu. Amerika Birleşik Devletleri Sovyetlere karşı ortak bir savunma örgütü kurmak amacıyla 4 Nisan 1949'da NATO kuruldu. NATO'nun kurulması Türkiye'nin de bu ortak harekete girme çabasını beraberinde getirdi. Ancak bu dönemde Türkiye'nin Avrupa Konseyi'ne üyeliğini kabul edilmiş olması İngiltere başta olmak üzere diğer Avrupalı ülkelerin tepkisine neden olmuş ve bu durumu siyasi, ekonomik ve kültürel gerekçeleri öne sürerek reddetmelerine neden oldu. Türkiye'nin NATO'ya kabul edilmesinde aslında nedenleri vardı o dönemde Kore Savaşı'nın yaşanması ve o dönem iktidarda olan Demokrat Parti'nin meclis kararı olmaksızın Amerika Birleşik Devletleri'nin öncülüğünde gerçekleşen Kore savaşında 4500 kişilik bir askerî güç göndermesi ABD'nin Türkiye'ye bakış açısına değişmesinde önemli bir olay oldu. Daha da önemlisi Sovyetlerin artan tehdidine karşı güvenlik önlemi almak isteyen Amerika Birleşik Devletleri'nin en önemli ihtiyaçlarından biri de üst kurmaktı. Bu konuda Türkiye'nin coğrafi olarak buna müsait olması Amerika'nın Türkiye'yi NATO'ya kabul etmesini etkiledi. Türkiye'nin NATO'ya alınmasının nedenleri şunlardır:

1. Kore savaşında gösterdiği askeri başarılar,

2. Uluslararası sorunlarda Türkiye'nin Batı ülkeleri ile hareket etmesi,

3. Türkiye'nin modern ve güçlü bir kara ordusuna sahip olması,

4. Batı savunması için Türkiye'nin coğrafi konumunun uygun olması.

Türkiye ve NATO Üyeliği Bağlamında Yapılan Anlaşmalar
Türkiye NATO üyeliği bağlamında 5 temel anlaşma imzalanmıştır. Bunlar NATO kuvvetler statüsü anlaşması, Türkiye'deki Amerikan kuvvetlerinin statüsü anlaşması, 23 Haziran 1954 Türkiye yardım anlaşması, askeri tesisler anlaşması ve Türkiye ile ABD arasında İzmir Çiğli Havaalanı kullanılmasına ilişkin teknik anlaşma.

İlk antlaşma tüm NATO ülkelerince imzalanmıştır. Türkiye'deki Amerikan kuvvetlerini statüsü Anlaşması ise Türkiye'de kurulacak Amerikan üsleri bu üslerdeki Amerika Birleşik Devletleri askerleri ve bunların statüleri ile ilgili kurallara ilişkindir. Tüm bu konularda ek protokoller düzenleneceği de anlaşmada belirtilmiştir. 30 Haziran 1954'te Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin sunulan anlaşma 2 Temmuz 1954'te Resmî Gazete'de yayımlanmıştır. Ekli nota ise aynı gün verilmesine rağmen TBMM'ye gelmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne gelmeyen ekli notanın ikinci maddesinde Türkiye'ye gelecek Amerikan Kuvvetleri için Türkiye hükûmetinden izin alınmayacak ve bu kuvvetlerin ülkeye giriş çıkışlarının daha önceden hükûmete bildirilmeyeceği belirtilmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisine hiç gelmeyen askeri Tesisler Anlaşması ise ekleri ile birlikte İncirlik de dahil Türkiye'nin üstlerin kullanımına ilişkindir dönemin siyasal iktidarı anlaşmanın Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne getirilmesinin nedeni NATO Antlaşması'nın 3 maddesine dair bir uygulama Anlaşması olması ile açıklamış. Türkiye yasalarına göre Türkiye Büyük Millet Meclisi getirilme zorunluluğun olmadığını iddia etmiştir. Ne var ki asıl neden ABD'nin bu yöndeki talebidir Amerika Birleşik Devletleri ve Menderes iktidarı ülkenin egemenliğini açıkça çiğnendiği Bu anlaşma ve notalardan dolayı gelebilecek eleştirilerden kaçınmışlardır askeri tesis Antlaşması'na göre Amerikalılar Türkiye'de istedikleri yerde üst ve test kurabilecekleri buralardaki personel NATO'ya değil ama Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olacaktır Amerika Birleşik Devletleri'ne istediği gibi üstleri genişletme malzemeyi Hakkı tanınmıştır Amerikalılara NATO çerçevesinde tanınan haklar da genişletilme ektedir Örneğin dünya uygulamalarının tersine ABD kurdu üstler için kira ödememekte Amerikalı personellerin Tüm gereksinimlerini ABD'den temin edilmektedir gelen malları gümrük muafiyeti tanınmış Kiminle Nasıl yapıldığı bilinmeyen bir sürü ikili anlaşma ile Amerikan askerleri ve personellerine kendi posta servislerini kurma ve kullanılan kendi radyolarını kurma Hakkı tanınmıştır Bu bağlamda yapılan ikili anlaşmalardan ülkeye menleri yok eden en önemlilerinden biri yargı Erkin'in devredilmesidir. 28 Temmuz 1956'da Türkiye Dışişleri Bakanlı Amerikalılara verdiği 4625 sayılı nota ile Amerikalıların Türkiye'de işledikleri suçların Türk yargısı nca yargılanmayacak kabul etmiştir görev başındaki Amerikalılar işledikleri suçlardan dolayı ancak kendi yargı mercilerinde önyargının vereceklerdir görev başında olup olmadığına karar verme yetkisi ise ABD makamlarındadır. Yukarıdaki sayıları anlaşmalar ve bunlara ek olarak yapılan ikili anlaşmalarla Amerikan üslerine gelince 1970'lerde Türkiye'deki Amerikan üslerinin sayısı 101'dir. 1960'lı yıllarda üstler ve bunlarla ilişkili olarak kurulan radar Tesisleri Ortadoğu ve Kafkasların denetiminin yanı sıra Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin denetlemeye yönelik olmuştur. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri Ankara Belbaşı'nda kurdu. Dev sismograf ile Sovyetlerin Sibirya'daki gerçekleştirdi yeraltı nükleer denemelerin şiddetini ölçmüş Sinop ve Diyarbakır pirinçlikte kurdu kafes adalara yine Sovyetlerin gizli uydu haberleşmeleri dinlemiştir bu işlerin en önemlisi hiç şüphesiz İncirlik Üssüdür. 1951'de yılında inşasına başlanan ve 1954'te tamamlanan üst ABD'nin dünya çapında anı hareket üssü statüsü ve verdiği Az sayıda üstten biridir ve 1000 millik hareket yarıçapı ile Amerikan hava kuvvetlerinin Karadeniz, Akdeniz ve Ege ile birlikte asıl bahse ve Hazar petrol bölgelerini kapsayan bölgede fiziki kontörü sağlamaktadır. Bu sabıkalı 1958 yılında Almanya'dan gelen Amerikan deniz piyadelerinin Türk hükûmetinin İldeniz bile bekleme yeri gerek duymadan İncirlik üssünden ürüne gitmelere sahne olmuştur üst yine 1958 yılında ABD'nin Lübnan müdahalesinde kullanılmıştır.

NATO'nun Kuzey Atlantik Antlaşması örgütü temelini oluşturan anlaşma metni 12 ülkenin katılımı ile 4 Nisan 1949'da Washington'da imzalandı. Ağustos 1949'da yürürlüğe giren metne imza koyan ülkeler şunlardır: Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Norveç, Danimarka, Hollanda, Belçika, Lüksemburg, İngiltere, Fransa, Portekiz, İzlanda ve İtalya'dır. Türkiye ve Yunanistan'ın NATO'ya katılmasına ilişkin Kuzey Atlantik Antlaşması Protokolü 22 Ekim 1951'de Londra'da imzaladım Türkiye kuzey Atlantik Antlaşması'nın 18 Şubat 1952'de onaylayarak 5886 sayılı yasa NATO'ya üye oldu da aynı tarihte Yunanistan da anlaşmayı onayladı. NATO'nun üye sayısı Almanya'nın 1955'te İspanya'nın 1982'de Çek Cumhuriyeti Macaristan ve Polonya'nın 1996'da ittifakı katılması ile 19 oldu. 21-22 Kasım 2002 tarihinde gerçekleştirilen NATO'nun zirvesinde Soğuk Savaş sonrası iki genişleme kararı alındım ve Bulgaristan Estonya Letonya Litvanya Romanya Slovakya ve Slovenya ittifak ile katılım müzakerelerine başlamaya davet edildi bu ülkelerle katılım müzakereleri sonucunda hazırlanan katılım protokolleri 26 Mart 2003'te Brüksel'de imzalandı Bulgaristan Estonya Letonya Litvanya Romanya Slovakya ve Slovenyalı NATO'ya katılma ne ilişkin protokollerin onaylanmasına ilişkin yasalar 5 Kasım 2003 TBMM'de kabul edildi. 7 Eski Doğu bloğu Ülkesi Romanya, Bulgaristan, Slovakya, Slovenya, Litvanya, Letonya ve Estonya. 29 Mart 2004'te ABD'nin başkenti Washington'da düzenlenen törenle resmen üye oldular. NATO'nun üye sayısı 7 ülkenin katılımı ile 26'ya ulaştı. Fransa ittifak üyesi olmakla birlikte Entegre askeri yapıya dahil edildi. 14 maddelik anlaşma metni örgütün müdahale alanlara ve sınırlarını belirliyor.

NATO Kuzey Atlantik Antlaşması örgütü anlaşma metni
Bu anlaşmanın tarafları Birleşmiş Milletler yasasına maçına mı ilk elenen inançlarını ve bütün haklar bütün hükûmetlerle barış içinde bir arada yaşama arzularını teyit ederler demokrasi bireysel özgürlük ve hukukun üstünlüğü ilkeleri temelinde bütün hakların özgürlüklerini ortak mirasları ve uygarlıklarını korumakta kararlıdırlar. Kuzey Atlantik Bölgesi'nde istikrar ve refahın gelişmesine amaçlarla toplu savunma ve barış ile güvenliğin korunması için çabalarını birleştirmekte kararlıdırlar. Bundan dolayı bu Kuzey Atlantik Anlaşması'nı kabul etmişlerdir.

NATO'nun maddeleri

Madde 1 - Taraflar Birleşmiş Milletler yazısında ortaya konduğu üzere karışmış olabilecekleri herhangi bir uluslararası anlaşma hızlı uluslararası barış ve güvenlik ve adaleti tehlikeye sokmadan barışçıl yollarla çözmeyi ve uluslararası ilişkilerin de Birleşmiş milletinin amaçlarına aykırı olacak şekilde 3 kullanımı ya da tehdidinden sakınmayı tatil etmektedirler.

Madde 2 - Taraflar özgür kurumlarını güçlendirerek bu kurumların üzerinde kurulu olduğu ülkelerin daha iyi anlaşmasını sağlayarak ve istikrar ile refah koşullarını geliştirerek barışçıl ve dosya uluslararası ilişkilerin daha da geliştirilmesi ne katkı yapacaklardır uluslararası ekonomi politikalarında çatışmayı ortadan kaldırmaya yönelik ve taraflardan herhangi bir ya da hepsi ile ekonomik işbirliğini teşvik edeceklerdir.

Madde 3- Bu anlaşmanın amaçlarına daha etkin biçimde ulaşabilmek için taraflar tek tek ve ortaklaşa olarak sürekli ve etkin öz yardım ve karşılıklı yardımlarla silahlı bir saldırıya karşı bireysel ve toplu direnme kapasitenin koruyacaklar ve geliştireceklerdir.

Madde 4- Taraflardan herhangi biri, taraflardan birinin toprak bütünlüğü, siyasi bağımsızlığı ya da güvenliğinin tehdit edildiğini düşündüğü zaman, tüm taraflar birlikte danışmalarda bulunacaklardır.

Madde 5 - Taraflar Kuzey Amerika'da veya Avrupa'da İçlerinden bir veya daha çoğuna yönetilecek silahlı bir saldırı hepsine yöneltilmiş bir saldırı olarak değerlendireceği ve eğer böyle bir saldırı olursa Birleşmiş Milletler yasasının 51. maddesinde tanınan bireysel ya da toplu öz savunma hakkını kullanarak Kuzey Atlantik Bölgesi'nde güvenliği sağlamak ve korumak için bireysel olarak ve diğerleri ile birlikte silahla kuvvet kullanımında dahil olmak üzere gerekli görülen eylemlerde bulunarak saldırıya uğrayan taraf ya da taraflara yardımcı olacaktır konusunda anlaşmışlardır böylesi herhangi bir saldırı ve bunun sonucu olarak alınan bütün önlemlere derhal güvenlik konseyine bildirilecektir Güvenlik Konseyi uluslararası barış ve güvenliği sağlamak ve korumak için gerekli önlemleri aldığı zaman bu önlemlere son verecektir.

Madde 6 - Madde-5 açısından taraflardan bir ya da daha çok ona karşı silahlı saldırı aşağıdakilerden de kapsar tarafların Avrupa'da ya da Kuzey Amerika'daki topraklarına Fransa'nın Cezayir bölgesinde Türkiye toprakları veya taraflardan herhangi birinin egemenliği altında olan ve yengeç dönencesinin kuzeyinde yer alan adalara yapılan silahlı saldırı bu topraklarda ya da bu toprakları üzerindeki hava sahasında bulunan ya da anlaşmanın yürürlüğe girdiği tarihte taraflardan herhangi birini işgal kuvvetlerinin üstlenmiş olduğu herhangi bir Avrupa toprağında veya Akdeniz'de ya da yengeç dönencesinin kuzeyindeki Kuzey Atlantik Bölgesi'nde bulunan taraflarının herhangi birine ait kuvvetleri gemileri ya da uçakları yapılan silahlı saldırı.

Madde 7 - Anlaşma Birleşmiş Milletler üyesi olan tarafların Birleşmiş Milletler yasasınca uyarınca sahip oldukları hak ve yükümlülüklerin veya güvenlik konseyinin uluslararası barış ve güvenliğin sağlanması konusundaki temel sorumluluğunu herhangi bir şekilde etkilemez ve etkilediği şeklinde yorumlanamaz.

Madde 8 - Her bir taraf kendisi ile diğer taraflar ya da üçüncü bir devlet arasında şu an yürürlükte olan uluslararası sözleşmelerin bu anlaşmanın hükümleri ile gelişmediğini beyan eder ve anlaşma ile çelişen uluslararası çözümlemede girmeyi taahhüt eder.

Madde 9 - Taraflar bu anlaşmanın uygulanması ile ilgili konuları ele almak üzere hepsini temsil edileceği bir konsey oluştururlar, Konsey herhangi bir zamanda acil olarak toplanan edecek şekilde düzenlenecektir. Konsey gerekli gördüğü ikinci organlar oluşturacaktır özellikle Madde 3 ve Madde 5'in uygulanmasına ilişkin önlemleri önerecek bir savunma komitesi derhal oluşturulacaktır.

Madde 10 - Taraflar bu anlaşmalı ilkelerinin geliştirebilecek ve Kuzey Atlantik Bölgesi'nin güvenliğine katkı yapacak durumda olan herhangi bir Avrupa devletinin bu anlaşmaya katılmayan oy birliği ile davet edebilirler. Davet edilen devlet katılım belgesini Amerika Birleşik Devletleri hükûmetine vererek bu anlaşmaya taraf olabilir. Amerika Birleşik Devletleri hükûmetin aldığı her 1 katına belgesinden tüm tarafları haberdar edecektir.

Madde 11 - Bu anlaşma taraflarca kendi anayasal süreçleri uyarınca onaylanacak ve hükümleri uygulanacaktır onay belgeleri en kısa zamanda Amerika Birleşik Devletleri hükûmetine teslim edilecek bu kümede aldı her bir belgeden tüm masrafları haberdar edecektir. Anlaşma Belçika, Kanada, Fransa, Lüksemburg, Hollanda, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri dahil olmak üzere imzacıları çoğunluğu tarafından onaylanır onaylanmaz onaylanan devletleri arasında yürürlüğe girecektir diğer devletler açısından ise onaylanan verildiği tarihte yürürlüğe girecektir.

Madde 12 - Anlaşma 10 yıl boyunca yürürlükte kaldıktan sonra ya da daha sonra herhangi bir tarih taraflar içlerinden herhangi birinden talep geldiği takdirde Kuzey Atlantik Bölgesi'nde barış ve güvenliği etkileyen faktörleri ve Birleşmiş Milletler yasası uyarınca uluslararası barış ve güvenliği korumak amacıyla yapılan evrensel ve bölgesel düzenlemeleri göz önüne alarak anlaşmanın gözden geçirilmesi amacıyla görüşmelerde bulunacaktır.

Madde 13 - Anlaşma 20 yıl boyunca yürürlükte kaldıktan sonra herhangi bir taraf ayrılma bildirimini Amerika Birleşik Devletleri hükûmetine vermesinden 1 yıl sonra taraf olmaktan çıkabilir. Amerika Birleşik Devletleri hükûmeti aldığı her ayrılma  bildiriminden tüm tarafları haberden edecektir.

Madde 14 - İngilizce ve Fransızca metinlerine aynı derecede otantik olan bu anlaşma Amerika Birleşik Devletleri hükûmetinin arşivlerine saklanacaktır onaylı kopyalar bu hükûmet tarafınca imzalı diğer hükûmetlere iletilecektir.

Yunanistan ve Türkiye'nin katılımı üzerine Kuzey Atlantik Antlaşması Protokolü ikinci maddesi doğrultusunda değiştirilmiş hali ile 16 Ocak 1963 tarihinde konsey Fransa'da cezaya bölgesi söz konusu olduğunda bu anlaşmanın ilgili hükümleri 3 Temmuz 1962 tarihinden itibaren uygulanamaz hale geldiğini kaydettim anlaşma bütün imzacı devletlerin onaylanan verdikten sonra 24 Ağustos 1949'da yürürlüğe girdi.

İlgili filmler
 https://www.imdb.com/title/tt6543652/ Cold War
 Dr. Strangelove
 Thirteen Days
 casuslar köprüsü

Ayrıca bakınız
 Antikomünizm
 Türkiye'de antikomünizm
 Kızıl Tehlike
 Nükleer silahlanma yarışı

Kaynakça

Soğuk Savaş


هارولد وكومار يذهبان إلى مطعم القلعة البيضاء  هو فيلم كوميدي مدته ساعة و28 دقيقة طرح في يوليو 2004 يدور حول شابين في مهمة للذهاب لإحدى محال الوجبات السريعة لتناول شطيرة هامبرجر، وما يحدث لهم من مواقف أثناء الرحلة، عنصرية في بعض الأحيان بسبب ملامحهم.

تكلف إنتاجه 9 ملايين دولار محققاً 18 مليون دولار عند عرضه في دور السينما، ثم 60 مليون مكاسب من ال DVD

هذا الفيلم هو الجزء الأول، والذي تبعه الجزء الثاني بعنوان هارولد وكومار 2: الهروب من سجن غوانتانامو.

القصة
هارولد هو موظف جديد في أحد البنوك يتم استغلاله من قبل زميلين له، إذ يكلفاه بالكثير من العمل ليتسنى لهما أخذ عطلتهما معللين ذلك إلى حب هارولد للأرقام كونه من أصول آسيوية، وفي نفس الوقت كومار في امتحان القبول بكلية الطب ويعمد إلى طرده من الامتحان حيث يتلقى مكالمة من هارولد ويعلن أن سبب وجوده في الأمتحان هو لأرضاء والده ليستمر في دفع إيجار مسكنه ويعترف بكراهيته لكلية الطب رغم درجاته المتميزة،
أما هارولد فيواجه مشكلة في ركن سيارته امام منزله بسبب بعض الشباب المتعصب للرياضة الذين يستغلوا المكان لركن سيارتهم.

و في نفس الليلة بينما يدخنان البانجو في منزلهما يشاهدان إعلان القلعة البيضاء مطعم الوجبات السريعة ويقررا الذهاب إليه لتناول شطائر الهامبرجر، تستغرق الرحلة معهما 24 ساعة، وبعد شرائهما المزيد من المخدرات يفقدانها تماما بعد هروبهما من إحدى الحفلات، ثم يهاجم كمار حيوان الراكون فيضطرا إلى تأجيل رحلتهم والذهاب إلى المستشفى ليتأكدا من عدم إصابته بالسعار، وأثناء وجودهما في المستشفى يتنكرا في زي طبيب ليسرقا بعضًا من الميرجوانا الطبية ويقابل كمار والده وأخوه ويواجهانه بسقوطه ويهددانه بأنه سيحرم من أي مساعدات مالية إن لم ينجح في المرة الثانية، ويقابلا بالصدفة نيل باتريك هاريس يلعب دور نفسه ويقوم بسرقة سيارتهم، وفي طريقهم لإبلاغ الشرطة، يتم إيقافهم من قبل شرطي عنصري بسبب عدم التزامهم بقوانين السير رغم عدم وجود سيارات ويوجه لهم الإهانات العنصرية بسبب أسميهما وأصولهما غير الأمريكية، وبطريق الخطأ يقوم هارولد بضرب الشرطي بعد أن كان يوجه الضربة لصديقه الذي يتفادها ليتلقاها الشرطي. فيؤخذ إلى المخفر، ويقابل هناك أستاذ جامعي أسود مسجون بسبب لون بشرته الذي يخبره بأن لا يصب غضبه على كل الناس.

مراجع

وصلات خارجية

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام الطريق الأمريكية
أفلام ألمانية
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية ساخرة
أفلام أمريكية عن القنب
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام أمريكية كورية
أفلام إنتاج 2004
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الهندية
أفلام تقع أحداثها في نيو جيرسي
أفلام رفاق كوميدية أمريكية
أفلام رفاق كوميدية في عقد 2000
أفلام طريق إنتاج عقد 2000
أفلام عن العرق والإثنية
أفلام كندية
أفلام كوميديا أمريكية آسيوية
أفلام كوميديا كندية
أفلام كوميدية في 2004
أفلام مصورة في تورونتو
أفلام مصورة في نيو جيرسي
أفلام مغامرات كوميدية أمريكية
أفلام مغامرات كوميدية إنتاج عقد 2000
أفلام نيو لاين سينما

هارولد وكومار يذهبان إلى مطعم القلعة البيضاء (فيلم)


An Cleistogenes nedoluzhkoi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nikolai Nikolaievich Tzvelev. An Cleistogenes nedoluzhkoi in nahilalakip ha genus nga Cleistogenes, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Primorye. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cleistogenes

Cleistogenes nedoluzhkoi


Sophie Lewis (née le ) est une coureuse cycliste britannique, spécialiste des épreuves d'endurance sur piste.

Biographie
Sophie Lewis commence à faire du vélo à l'âge de dix ans, mais elle le considère d'abord comme un passe-temps qu'elle pratique avec ses amis le week-end. Elle étudie à Bedford Girls' School, souvent classée parmi les meilleures écoles indépendantes de sports pour les filles britanniques. En 2017, chez les juniors (moins de 19 ans), elle devient championne de Grande-Bretagne du scratch. L'année suivante, elle décroche le titre sur la course à l'américaine avec Emma Finucane.

En 2019, elle participe aux championnats d'Europe juniors à Gand, où elle décroche la médaille d'or en course à l'américaine (avec Elynor Bäckstedt) et l'argent en poursuite par équipes (avec Bäckstedt, Ella Barnwell, Eluned King et Amelia Sharpe). Aux mondiaux juniors 2019 à Francfort-sur-l'Oder, elle prend la deuxième place avec Bäckstedt de l'américaine et la troisième place avec Bäckstedt, King et Barnwell dans la poursuite par équipes.

En 2021, elle est membre du quatuor britannique qui est médaillé d'argent de la poursuite par équipes aux championnats d'Europe espoirs (moins de 23 ans). En 2022, elle devient championne de Grande-Bretagne d'omnium.

Palmarès sur piste

Championnats du monde

Coupe des nations
2022
  de l'élimination à Milton
2023
  de la poursuite par équipes à Jakarta
  de l'élimination au Caire

Ligue des champions
 2022
  du scratch à Paris

Jeux du Commonwealth

Championnats d'Europe

Championnats nationaux
 2017
  Championne de Grande-Bretagne du scratch juniors
 2018
  Championne de Grande-Bretagne de l'américaine juniors (avec Emma Finucane)
  de la vitesse juniors
 2019
  de l'américaine
 2020
  de la course aux points
 2022
  Championne de Grande-Bretagne d'omnium
  de l'américaine
 2023
  de la course aux points

Autres
 2021
 4 Jours de Genève (scratch)
  de l'américaine à Granges
 2022
  du scratch à Anadia

Palmarès sur route
 2019
 Prologue du GP Witham Hall juniors (contre-la-montre)
  du GP Witham Hall juniors

Notes et références

Liens externes

Coureuse cycliste anglaise
Coureuse cycliste sur piste
Naissance en juin 2002

Sophie Lewis


القطار المغناطيسي المعلق أو ما يعرف اختصارا بالماجليف "Maglev" وهي اختصار Magnetic levitation، هو قطار يعمل بقوة الرفع المغناطيسية. أي يعتمد في عمله على المغناطيس إذ لا يحتوي على محركات ميكانيكية ولا يسير على قضبان حديدية، لذا فهو يطفو في الهواء معتمدا على وسادة مغناطيسية يعمل على تكوينها مجالات كهرومغناطيسية قوية. تمتاز هذه القطارات بسرعتها العالية التي تصل إلى 550 كم \ساعة، (نظريا يمكن أن تبلغ سرعته 1700 كلم\س).

يعتبر القطار المغناطيسي السريع أول ابتكار جوهري في تقنية بناء السكك الحديدية منذ صناعة القطارات الأولى وهو أول نظام للسكك يتحرك إلى الأمام دون الحاجة إلى عجلات ومحاور وبالتالي دون احتكاك، إنها بمعنى آخر تخلي التقنية الميكانيكية عن مكانها لصالح التقنية الإلكترونية.

مبدأ العمل

عندما يكون لدينا مغناطيسين ونقوم بتقريبهما من بعض فإننا نلاحظ أنهما إما أن يتجاذبان (اختلاف الأقطاب جنوبي شمالي أو شمالي جنوبي) أو يتنافران (تماثل الأقطاب جنوبي جنوبي أو شمالي شمالي)، والتفسير لهذه الظاهرة هو أن كل مغناطيس يولد مجال مغناطيسي فيأثر به على الآخر، وبهذا نستطيع تعليق الأشياء.
تم تطوير وتصنيع هذا القطار بشكل أساسي في ألمانيا واليابان.

إن أي قطار مغناطيسي في العالم مصمم وفق إحدى التقنيتين:
 نظام التعليق الكهروديناميكي.
 نظام التعليق الكهرومغناطيسي.

نظام التعليق الكهروديناميكي
نظام التعليق الكهروديناميكي  تعتمد هذه التقنية على قوى التنافر المتولدة بين مجالين مغناطيسيين يملكان نفس الشحنة لرفع القطار فوق سكة الحديد، حيث تكون هناك مغناطيسات قوية مثبته في أسفل القطار تعمل على توليد أحد المجالات المغناطيسية والمجال الثاني يعمل على توليده مجموعة لفائف أسلاك من موصلات فائقة التوصيل تكون مثبته على جدران سكة الحديد الخاصة به. ولارتفاع درجة حرارة الموصلات تأثرا بالتيار الكهربائي فإنه يتم وضعها في أوعية من النيتروجين السائل (درجة تجمد النيتروجين السائل في الظروف القياسية هي -210 ْم).

بالنسبة لهذه التقنية، حينما يكون القطار يسير بسرعة منخفضة فإن التيار الناتج وتدفق الشحنات الكهربائية في اللفائف لا يكون كافيا لجعل القطار يسير في ارتفاع ثابت ولهذا السبب عمد مصممو القطار على تدعيمه بعجلات من الأسفل تساعده في الحفاظ على ثباته حتى يصل إلى السرعة التي تضمن سيره بثبات، ولكي يتحرك القطار فإنه يتم تدعيم اللفائف المعدنية المثبتة على جدران السكة بقوة متولدة من مجال مغناطيسي منفصل تأثر على المغناطيسات المثبتة أسفل القطار وتعمل على تحريكه والتحكم في سرعته.

نظام التعليق الكهرومغناطيسي
نظام التعليق الكهرومغناطيسي
هذه التقنية تعتمد على قوى التجاذب المغناطيسي، حيث تم لف الجزء السفلي من القطار والمحتوي على مغناطيسات تحت طرفي سكة الحديد، فتقوم المجالات المغناطيسية المتولدة برفع القطار عن السكة مسافة 15 ملم تقريبا مما يساعده على الحركة بسهولة، وتم دعم القطارات التي تستخدم هذه التقنية ببطاريات ذات قوة عالية تساعدها على البقاء في الهواء في حال فُقدت الطاقة على سكة الحديد حتى يتوقف بسلام.

نماذج

1- سلسلة قطارات (MLX01)

هي قطارات يابانية الصنع تعمل بنظام التعليق الكهروديناميكي (EDS)، وهي مكونة من خمس عربات تسير على خط اختبار ياناماشي الذي تم افتتاحه في سنة 1993 في مقاطعة ياناماشي.
تم الانتهاء من صنع هذه القطارات ما بين سنة 1993 و 2002، وهو يتسع ل 78 شخص، وقد سجل أعلى سرعة للقطارات المغناطيسية والتي بلغت 581 كم \ ساعة.

هناك تصميمين لقطارات ياناماشي :

1-وتد الهواء.

2-الطرف المستدق.

2- سلسلة قطارات (MLX 01-901)

وتم تصميمها بهذا الشكل حتى يتم التقليل من مقاومة الهواء أثناء السير بسرعات عالية، ولكي يتوقف هذا القطار فقد تم تزويده بمكابح هوائية وهي عبارة عن قطع متحركة في أعلى القطار يمكن تحريكها للأعلى لتكون معرضة لمقاومة الهواء التي تساعد على تقليل سرعة القطار ومن ثم التوقف.

التطور التاريخي

•	في سنة 1914 كانت ولادة القطار المغناطيسي، حيث قام المخترع ايميلي باشليت (فرنسي الاصل المولود في أمريكا) بكشف الستار عن فكرة القطار المغناطيسي وعرض نموذج مصغر لطريقة عمله.

•	في سنة 1943 نال المخترع الألماني هرمان كمبر براءة اختراع لاختراعه إحدى تقنيات القطار المغناطيسي.

•	في سنة 1966 قام العالمان جيمس باول وقوردن دامبي بعرض أول نظام عملي لهذا القطار باستخدام موصلات فائقة التوصيل.

•	أول مسار للاختبار شُيّد في مقاطعة ميزاكي، اليابان في سنة 1975 واستغرق سنتين ليتم بناءه وكان بطول 7 كم. وبعد ثلاثة أشهر تمت فيه أول تجربة باستخدام القطار ML 500

•	في سنة 1979 تم اختبار الجيل الجديد من القطارات والمسمى ML 500 R في اليابان وقد سجل سرعة 517 كم \ساعة، وهو أول من سجل سرعة أعلى من 500 كم \ ساعة.

في سنة 1996 سجل القطار الألماني TR 07أعلى سرعة لقطار مغناطيسي في ألمانيا والتي بلغت 450 كم \ساعة.

•	في سنة 2003 تم تسجيل أعلى سرعة حتى الآن والتي بلغت 581 كم\ساعة باستخدام القطار الياباني MLX 01

 21 أبريل 2015 – سجّل قطار جي آر ماغليف الياباني سرعة مقدارها 603 كيلومتر في الساعة، محطماً بذلك الرقم القياسي العالمي كأسرع قطار في العالم.

أفق ومستقبل القطار المغناطيسي

بالرغم من أن القطار المغناطيسي يعتبر من أفضل وسائل النقل من حيث السرعة والهدوء والأمان إلا أنه لم ينتشر في مدن العالم، ويرجع السبب في ذلك لثمنه الباهظ، حيث تصل التكلفة الإجمالية لعمل مثل هذا القطار إلى أكثر من مليار دولار أمريكي، بالإضافة إلى كون القطارات الكهربائية المتطورة قد تفي بالغرض، حيث أنها ذات سرعات مقاربة لسرعة القطار المغناطيسي ولكن بتكلفة أقل بكثير جدا من القطار المغناطيسي.

اقرأ أيضاً
 قطار شانغهاي المغناطيسي المعلق
 جي آر ماغليف

مراجع

تعليق مغناطيسي
تقانات ناشئة
سكك حديدية فائقة السرعة
شينكانسن
قطار فائق السرعة حسب البلد
كهروديناميكا

قطار مغناطيسي معلق


Edoardo Rovida (Alessandria, 26 de agosto de 1927) é um diplomata e prelado italiano da Igreja Católica, que pertenceu ao serviço diplomático da Santa Sé.

Biografia
Foi ordenado sacerdote em 29 de junho de 1950. Completou os seus estudos na Pontifícia Academia Eclesiástica em 1953.

Ficou conhecido como beneficiário do patrocínio de Giovanni Benelli, que como substituto da Secretaria de Estado da Santa Sé dominou o departamento de 1967 a 1977. Suas primeiras atribuições no serviço diplomático da Santa Sé incluíram um período em Cuba durante os primeiros anos da Revolução Cubana.

Em 31 de julho de 1971, o Papa Paulo VI o nomeou núncio apostólico no Panamá, com a dignidade de arcebispo titular de Taormina. Foi consagrado em 10 de outubro pelo Jean-Marie Villot, prefeito do Pontifício Conselho Cor Unum, assistido por Giovanni Benelli, substituto da Secretaria de Estado da Santa Sé e por Giuseppe Almici, bispo de Alessandria.

Em 13 de agosto de 1977, foi nomeado pró-núncio apostólico do Zaire, onde permaneceu até 7 de março de 1981, quando foi nomeado Observador Permanente da Santa Sé junto às Nações Unidas em Genebra.

Em 26 de janeiro de 1985, foi nomeado pelo Papa João Paulo II como núncio apostólico na Suíça e em 7 de março de 1987, com a criação da nunciatura de Liechtenstein, desmembrada da Suíça, torna-se seu núncio apostólico.

Em 15 de março de 1993, foi nomeado núncio apostólico em Portugal. Permaneceu até 12 de outubro de 2002, quando foi nomeado seu sucessor, Alfio Rapisarda, mas mantendo-se ativo em Portugal como núncio emérito participando da assinatura da Concordata entre a Santa Sé e Portugal de 2004.

Retirou-se primeiro para Roma, depois para Alexandria e atualmente está em Quattordio.

Ligações externas

Naturais de Alexandria (Itália)
Arcebispos católicos da Itália
Diplomatas da Santa Sé
Núncios apostólicos no Panamá
Núncios apostólicos na República Democrática do Congo
Núncios apostólicos na Suíça
Núncios apostólicos em Liechtenstein
Núncios apostólicos em Portugal
Alunos da Pontifícia Academia Eclesiástica

Edoardo Rovida


An Rhynchospora albiceps in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth. An Rhynchospora albiceps in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora albiceps


La oceanografía química es el estudio de la química marina: el comportamiento de los elementos químicos dentro de los océanos. El océano es el único que contiene - en mayor o menor cantidad - casi todos los elementos de la tabla periódica.

Gran parte de la oceanografía química describe los ciclos de tales elementos tanto en el propio mar como en otras esferas del sistema terráqueo (ver ciclo biogeoquímico). Esos ciclos se caracterizan tanto como flujos cuantitativos, entre constituyentes reservorios definidos dentro del sistema oceánico y como tiempo de residencia dentro del océano. De particular significancia global y climática son los ciclos de los elementos activos biológicamente, tales como los ciclo del carbono, ciclo del nitrógeno, ciclo del fósforo tanto como los que son traza como el hierro.

Otra área importante de estudio en oceanografía química es el comportamiento de los isótopos (ver geoquímica de isótopos) y cómo pueden ser utilizados como trazadores de los procesos oceanográficos y climáticos pasados y presentes. Por ejemplo, la incidencia del 18O (el isótopo pesado del oxígeno 16) puede usarse como indicador de la extensión del Indlandsis polar, y los isótopos del boro son indicadores claves de los contenidos de pH y de CO2 en los océanos en el pasado geológico.

Véase también
 Evento anóxico - agua anóxica - hipoxia (ambiente)
 Cambio climático
 Zona muerta (ecología)
 Global Ocean Data Analysis Project
 Oceanografía
 Oceanografía física
 World Ocean Atlas

Bibliografía
 Frank J. Millero. Chemical Oceanography, Third Edition. CRC, 2005. ISBN 0-8493-2280-4
 Chemical Oceanography, Vol. 1- 10 (2nd Ed.) - J. P. Riley and G. Skirrow, eds, Academic Press (1975–1989)
 Riley, J. P. and Chester, R. Introduction to Marine Chemistry, Academic Press, 1971. ISBN 0-12-588750-7
 Hubert J. Lester Vol. 1- 10 (3rd Ed.) - H. L. Riley and L. Skidrow, m.h.g.eds, national Press (1974–1985) ISBN 0325587607

Oceanografía química


Progonochaetus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Progonochaetus aeruginosus (Dejean, 1829)
 Progonochaetus angolanus (Basilewsky, 1946)
 Progonochaetus approximatus (H.Kolbe, 1897)
 Progonochaetus arnoldi (Basilewsky, 1948)
 Progonochaetus atrofuscus (Fairmaire, 1869)
 Progonochaetus atroviridis (Fairmaire, 1869)
 Progonochaetus bamboutensis (Basilewsky, 1948)
 Progonochaetus basilewskyi Noonan, 1973
 Progonochaetus bicoloripes (Burgeon, 1936)
 Progonochaetus brittoni (Basilewsky, 1946)
 Progonochaetus caffer (Boheman, 1848)
 Progonochaetus chevalieri (Basilewsky, 1946)
 Progonochaetus cookei (Basilewsky, 1953)
 Progonochaetus cursorius (Dejean, 1831)
 Progonochaetus decorsei (Basilewsky, 1948)
 Progonochaetus dilatatus (Klug, 1853)
 Progonochaetus discrepans (Basilewsky, 1946)
 Progonochaetus eburneus (Basilewsky, 1950)
 Progonochaetus gabonicus (Basilewsky, 1946)
 Progonochaetus inchoatus (P?Ringuey, 1908)
 Progonochaetus incrassatus (Boheman, 1848)
 Progonochaetus indicus Kataev, 2002
 Progonochaetus jeanneli (Basilewsky, 1946)
 Progonochaetus jocquei Facchini, 2005
 Progonochaetus kafakumbae (Basilewsky, 1949)
 Progonochaetus kapangae (Burgeon, 1936)
 Progonochaetus laeticolor (Chaudoir, 1876)
 Progonochaetus laevistriatus Sturm, 1818
 Progonochaetus limbatus (Quedenfeldt, 1883)
 Progonochaetus merus (Basilewsky, 1949)
 Progonochaetus moestus (Chaudoir, 1878)
 Progonochaetus nigricrus (Dejean, 1829)
 Progonochaetus obscuripes (Laferte-Senectere, 1853)
 Progonochaetus obtusus (Basilewsky, 1946)
 Progonochaetus ochropus (Dejean, 1829)
 Progonochaetus piceus (Dejean, 1829)
 Progonochaetus planicollis (Putzeys, 1880)
 Progonochaetus prolixus (Basilewsky, 1948)
 Progonochaetus pseudochropus (Kuntzen, 1919)
 Progonochaetus punctibasis Facchini, 2003
 Progonochaetus rudebecki (Basilewsky, 1946)
 Progonochaetus sakalava (Jeannel, 1948)
 Progonochaetus sciakyi Facchini, 2003
 Progonochaetus seyrigi (Jeannel, 1948)
 Progonochaetus straneoi (Basilewsky, 1949)
 Progonochaetus subcupreus (Chaudoir, 1876)
 Progonochaetus vagans (Dejean, 1831)
 Progonochaetus voltae (Basilewsky, 1948)
 Progonochaetus xanthopus (Dejean, 1829)

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Anisodactylina

Progonochaetus


Statik şu anlamlara gelebilir:
 Durağan, bulunduğu durumu koruyan (sürdüren), devinim veya dönüşüm geçirmeyen.
 Statik, iziğin statik dengede duran sistemlerle ilgilenen dalı.
 Statik IP adresi, TCP/IP'de zaman içinde değişmeyen IP adreslerine verilen isim.
 Elektrostatik, Elektromanyetizmde zıt yükler taşıyan parçacıklar arasında oluşan kuvvet.
 Statik Selektah (d. 1982), Amerikalı DJ.

Statik (anlam ayrımı)


Frederic Stanley Kipping FRS (16 August 1863 – 1 May 1949) was an English chemist. He undertook much of the pioneering work on silicon polymers and coined the term silicone.

Life
He was born in Salford, Lancashire, England, the son of James Kipping, a Bank of England official, and Julia Du Val, a daughter of painter Charles Allen Du Val. He was educated at Manchester Grammar School before enrolling in 1879 at Owens College (now Manchester University) for an external degree from the University of London. After working for the local gas company for a short time he went in 1886 to Germany to work under William Henry Perkin, Jr. in the laboratories of Adolf von Baeyer at Munich University.

Back in England, he took a position as demonstrator for Perkin, who had been appointed professor at Heriot-Watt College, Edinburgh. In 1890, Kipping was appointed chief demonstrator in chemistry for the City and Guilds of London Institute, where he worked for the chemist Henry Edward Armstrong. In 1897 he moved to University College, Nottingham as professor of the chemistry department, and became the first newly endowed Sir Jesse Boot professor of chemistry at the university in 1928. He remained there until his retirement in 1936.

Achievements
Kipping undertook much of the pioneering work into the development of silicon polymers (silicones) at  Nottingham. He pioneered the study of the organic compounds of silicon (organosilicon) and coined the term silicone. His research formed the basis for the worldwide development of the synthetic rubber and silicone-based lubricant industries.  He also co-wrote, with Perkin, a standard textbook on organic chemistry (Organic Chemistry, Perkin and Kipping, 1894).

He was awarded the Longstaff Medal (now Longstaff Prize) by the Chemistry Society (now Royal Society of Chemistry) in 1909.

He was elected a Fellow of the Royal Society in June, 1897. He was awarded their Davy Medal in 1918 and delivered their Bakerian Lecture in 1936 and was awarded a Royal Society Bakerian Medal in the same year.

In 2004, he was inducted into the University of Akron's International Rubber Science Hall of Fame.

Family
He retired in 1936 and died in Criccieth, Wales. He married Lilian Holland in 1888, one of three sisters, and both his brothers-in-law were eminent scientists themselves: Arthur Lapworth and William Henry Perkin, Jr. He had four children including Cyril Henry Stanley, who became a famous chess player and headmaster of Wednesbury Boys School, and Frederick Barry who was eminent in chemistry and later edited his father's Organic Chemistry textbook.

See also

Silicon
Silicone
Siloxane
Organosilicon
Silicone grease
Silicone oil
Silicone resin
Silicone rubber

References

External links
Biography of Frederic Kipping

1863 births
1949 deaths
Scientists from Manchester
People educated at Manchester Grammar School
English chemists
Academics of the University of Nottingham
Fellows of the Royal Society
Scientists from Salford
People from Criccieth

Frederic Kipping


Çizgili çakal (Lupulella adustus; eski adıyla Canis adustus), köpekgiller (Canidae) familyasından sadece Afrika kıtasında bulunan bir çakal türü.

Özellikleri
Çizgili çakalın uzunluğu 65 cm, boyu 45 cm ve ağırlığı 8–12 kg olur. Dişilerin ve erkeklerin ölçüleri aynı olur, ama erkekler daima biraz daha ağır olurlar. Tüyleri kahverengi-gri bir tondur ve yanlarında hafif çizgisi vardır.

Yaşam alanı
Çizgili çakal sadece Afrika kıtasında, sahel çölünün güneyinde bulunur. Tamamen açık alanlarda pek görülmez. Yeterince saklanma imkânları bulduğu, ama ormanlık olmayan bölgeleri tercih eder. Afrika'nın doğusunda hatta 2700 m yükseklikte yaşadığı görülmüştür.

Yaşam şekli
Çizgili çakallar bir ömür boyu süren bir "evlilik" içinde yaşarlar. Her çift birlikte kendilerine ait bölgeyi savunur. Ama geceleri ava çıktıklarında çift olarak değil, yalnız başlarına av yaparlar ve tek bir gecede 15-20 kilometre gezerler.

Beslenme
Beslenmelerinin en büyük bölümü etden değil, bitkisel maddelerden oluşur. Tabii ki etde yerler ama fazla aramazlar. Özellikle 4 meyve türünü çok severler: Mobola eriği (Parinari curatellifolia), çukulata böğürtleni (Vitex payos), Natal inciri (Ficus natalensis) ve su böğürtleni (Syzigium guineense). Buna rağmen çizgili çakal, bir tavşanın büyüklüğüne kadar varan küçük memelileri avlarken becerikli bir avcı olduğunu da gösterir. Böcekleride severek yer ve ayrıca az miktarda leş ile de beslenir.

Üreme
Üreme zamanları Haziran ile Eylül ayları arasında, yani Güney Yarıküre'nin ilkbaharındadır. Yaklaşık iki ay süren bir gebelikten sonra dişi çakal, yerin içine kazılmış bir mağarada 4-6 yavru dünyaya getirir. Hem anne, hem baba çakal 11 ay boyunca yavruların bakımı ile ilgilenirler. Çizgili çakalların ömürü 12 yıl'a kadar varabilir.

Kaynakça

Asgari endişe altındaki hayvanlar
Lupulella
Sahra faunası

Çizgili çakal


Kara Yorgi Stadyumu, Sırbistan'ın Novi Sad şehrinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum

Stadyumda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Sırbistan'ın Vojvodina takımının maçlarını yaptığı stadyum, 15.745 seyirci kapasitelidir.

Stadyum'da 15.000 koltuk bulunuyor. Son zamanlarda, Haziran 2013'te, yeni güneybatı standı yapımında 22.000 oturma kapasitesine yükselticeği açıklanmasına rağmen FK Vojvodina, stadyumun kapasitesinin 19.500 koltuğa getireleceğini iddia etti. Stadyum aynı zamanda Sırp U-21 futbol takımı için ev sahipliği yapmaktadır.

Sırbistan'daki stadyumlar

Vojvodina Stadyumu


I am sitting in a room is a sound art piece composed in 1969 and one of composer Alvin Lucier's best known works.

The piece features Lucier recording himself narrating a text, and then playing the tape recording back into the room, re-recording it. The new recording is then played back and re-recorded, and this process is repeated. Due to the room's particular size and geometry, certain frequencies of the recording are emphasized while others are attenuated. Eventually the words become unintelligible, replaced by the characteristic resonant frequencies of the room itself.

In his book on the origins of minimalism, Edward Strickland wrote that "In its repetition and limited means, I am sitting in a room ranks with the finest achievements of Minimal tape music. Furthermore, in its ambient conversion of speech modules into drone frequencies, it unites the two principal structural components of Minimal music in general."

History and performances
Lucier states that he was originally inspired to create I Am Sitting in a Room after a colleague mentioned attending a lecture at MIT in which Amar Bose described how he tested characteristics of the loudspeakers he was developing by feeding back audio into them that they had produced in the first place and then was picked up via microphones.

The first recording of I am sitting in a room was made at the Electronic Music Studio at Brandeis University in 1969. The second recording was made in March 1970 in Lucier's apartment in Middletown.

The first performance of the work was in 1970 at the Guggenheim Museum in New York. In collaboration with his partner Mary Lucier, the performance featured projections of Polaroid images that had been degraded like the voice.

A third, higher fidelity recording of I Am Sitting in a Room lasting over 40 minutes was released in 1981.

Lucier performed the piece during the 2012 Venice Biennale Musica at the Teatro alle Tese, and a recording of this performance was commercially released on the 2016 album Alvin Lucier / Alter Ego: Two Circles.

Some of the last performances by Lucifer included one at MIT's "Seeing/Sounding/Sensing" symposium in September 2014,  and the full collaborative piece was performed for the first time in over 50 years as part of the New Ear Festival at the Fridman Gallery in New York in 2019.

Full text
The text spoken by Lucier describes the process of the work, concluding with a reference to his own stuttering:

Subsequent works
In 2010, YouTube user Patrick Liddell created an homage to I Am Sitting in a Room entitled VIDEO ROOM 1000, in which he uploaded a video of himself speaking text similar to Lucier's original to YouTube, then manually downloaded and re-uploaded it 1,000 times in sequence over the course of a year, in order to demonstrate the resulting digital artifacting of audio and video analogously to Lucier's original demonstration of analog artifacting of audio.

In 2013, filmmakers Viola Rusche and Hauke Harder decided to use I Am Sitting in a Room as the "main structuring element" of the documentary "No Ideas but In Things" (2013). According to the filmmakers' notes, "the various process steps of the piece [I am sitting in a room] divide the film into chapters so that this work serves as an integral part of the film."

See also
 Music on a Long Thin Wire: Lucier composition also based on resonance.
 The Disintegration Loops

References

Minimalistic compositions
Process music pieces
Experimental music compositions
1969 compositions
Sound art albums

I Am Sitting in a Room


Die Polizei Schwedens (schwedisch polisen) ist zentral aufgebaut und dem Schwedischen Justizministerium unterstellt. Bis 2014 war Rikspolisstyrelsen (RPS) die zentrale Verwaltungs- und Aufsichtsbehörde der Polizei. Zum 1. Januar 2015 ging dieses im Rahmen einer umfassenden Umstrukturierung der Polizei in der nationalen Polizeibehörde polismyndigheten auf.

Die Polizei Schwedens besteht organisatorisch aus zwei Bereichen mit insgesamt 20.000 Beamten und 9.000 zivilen Mitarbeitern. Die zentrale Polizeibehörde Polismyndighet ist regional auf die 21 Provinzen aufgeteilt. Die Polizeibehörde ist die zentrale Verwaltungs- und Aufsichtsbehörde der Polizei mit Sitz in Stockholm.

Rund 43 Prozent der Polizeibediensteten in Schweden sind Frauen. Insgesamt zählt Schweden über 300 Polizeiwachen.

Polismyndighet

Die Polismyndighet (Polizeibehörde) ist die zentrale Verwaltungs- und Aufsichtsbehörde der Schwedischen Polizei. Sie kann in etwa mit dem deutschen Bundeskriminalamt gleichgesetzt werden. Die Behörde mit Sitz in Stockholm wurde 1964 gegründet und wird von einem Reichspolizeichef (Rikspolischef) geleitet, der direkt von der Regierung benannt wird.

Die Polismyndighet ist auf die 7 Polizeiregionen aufgeteilt, die aus insgesamt 27 Polizeidistrikten (polisområde) bestehen. Die größte Polizeiregion findet sich in Stockholms län mit 6.700 Angestellten, von ihnen 5.000 Polizisten. Die kleinste Behörde ist die des Gotlands län mit 140 Angestellten, von denen 99 Polizisten sind.

Im Zuge von Rationalisierungsmaßnahmen sollen auch einzelne Polizeidistrikte zusammengelegt werden.
Der Polismyndighet unterstehen auch die Hochschule der Polizei (Polishögskolan) in Solna bei Stockholm sowie die beiden weiteren Bildungszentren an den Universitäten von Umeå und Växjö. Die Grundausbildung besteht aus vier Semestern Schulung auf universitärem Niveau und einer anschließenden, sechsmonatigen Praxisphase.

Das Polizeimuseum (Polismuseet) untersteht ebenfalls der Polismyndighet.

Polizeiregionen

Die Regionen haben vier Einheiten die in der gesamten Region tätig ist, die Einsatz-, Ermittlungs- und Nachrichteneinheiten sowie das Regionalbüro, das direkt dem Regionspolizeileiter untersteht. Jede Einheit ist in mehrere Funktionsbereiche unterteilt.

Polizeidistrikte
Die Polizeidistrikte erstrecken sich in den meisten Fällen über einen gesamten Län. Die größten Läne sind in mehr als einen Polizeidistrikt unterteilt. Jeder Polizeidistrikt wird von einem Polizeidistriktsleiter und einem stellvertretenden Polizedistriktsleiter geführt. Ein Polizeidistrikt verfügt über Ermittlungs- und Nachrichtendienste, örtliche Polizeireviere und ein Büro.

Polizeireviere
Ein Polizeidistrikt ist in örtliche Polizeireviere unterteilt, in denen Ermittlungs-, Kriminalpräventions- und Interventionsabteilungen eingerichtet werden. Das Polizeirevier verfügt möglicherweise auch über eine Unterstützungs- und Serviceeinheit.

Nationellt forensiskt centrum (NFC)
Nationellt forensiskt centrum (NFC), bis 31. Dezember 2014: Statens kriminaltekniska laboratorium (SKL). Das Nationale Forensische Zentrum hat seit 1975 seinen Sitz in Linköping und ist mit etwa 285 Angestellten für kriminaltechnische Untersuchungen zuständig.

Das Institut arbeitet an der Spurensicherung und der Analyse von Material aus Kriminalfällen. NFC hat Experten und Wissenschaftler unterschiedlicher Disziplinen (Chemiker, Biologen, Techniker), um Spuren an Objekten und Tatorten auszuwerten und zuzuordnen.

Das NFC besteht aus einem Leitungsorgan mit Administration und derzeit vier Abteilungen:
 biologische Abteilung
 Drogen- und Medikamenten-Analyse
 der chemisch-technischen Einheit
 der Dokumentation und Archivierung

Neben der Forensischen Analyse arbeitet das Institut auch in der Forschung und Ausbildung der Forensischen Wissenschaft.

Abteilung für nationale Operationen
Die Nationale Einsatzabteilung ist unter anderem für die Nationella Insatsstyrkan, den Polizeiflug, den Nationalen Bombenschutz, das Nationale Kommandozentrum, die Koordinierung der Bemühungen mehrerer Behörden zur Bekämpfung der schweren organisierten Kriminalität sowie als nationale Kontaktstelle für die Sicherheitspolizei, die schwedischen Streitkräfte und die Funkeinrichtung für nationale Verteidigung zuständig.

Nationella Insatsstyrkan
Nationella insatsstyrkan ('Nationale Einsatzkräfte') sind die landesweit operierenden Spezialkräfte der Schwedischen Polizei. Die 1990 eingerichtete Einheit besteht aus 60 Mann und einem Stab erfahrener Polizisten im Hintergrund. In die Zuständigkeit der NI fallen vor allem Anti-Terror-Einsätze und die Bekämpfung der organisierten Kriminalität sowie Geiselbefreiungen. Die Kräfte werden auch zur Intervention gegen bewaffnete Personen, bei verschärften Raubüberfällen, Aufklärung in unzugänglichem Gelände, bei den Vorbereitungen auf Staatsbesuche, Krisen-Verhandlungen bei Geiselnahmen und im Personenschutz eingesetzt. Nationella Insatsstyrkan kooperieren in Ausbildung und Taktik mit dem Schwedischen Militär und der Schwedischen Spezial-Einsatzpolizei (SEKs in verschiedenen Teilen Schwedens).

Piketen

Die Piketen sind die regional arbeitenden Mobilen Einsatzkommandos der Schwedischen Polizei. Die aus schnellen Teams der Bereitschaftspolizei entstanden Teams haben eine lange Tradition. Bereits 1887 wurde in Stockholm die erste Einheit der schnellen Bereitschaftspolizei aufgestellt. Die Piketen verfügten bereits 1939 über einen Packard, der mit einem Funkgerät ausgestattet war. Wegen seiner Ausrüstung war er damals das modernste Polizeiauto Europas.

Säkerhetspolis
Die Säkerhetspolis Säpo (Sicherheitspolizei) ist der Inlandsnachrichtendienst Schwedens und war bis 2014 dem Rikspolisstyrelsen unterstellt. Seit 2015 ist Säpo eine eigenständige Behörde. Hauptaufgabengebiete sind die Gegenspionage, der Verfassungsschutz, die Bekämpfung des Terrorismus und der Personenschutz (zum Beispiel der Königsfamilie und von Politikern).

Das Hauptquartier liegt in Stockholm. Die fünf regionalen Büros befinden sich in Göteborg, Luleå, Malmö, Uppsala und Örebro. Im Hauptquartier ist die Säpo in elf operative Einheiten unterteilt.

Siehe auch
 Gefährdetes Gebiet (Schweden)
 Amtsbezeichnungen der schwedischen Polizei

Weblinks

Einzelnachweise

Behörde (Schweden)

Polizei (Schweden)


Krmiva je časopis Hrvatskoga agronomskoga društva iz područja poljoprivrede odnosno agronomije i biotehnologije. Časopis je o hranidbi životinja, proizvodnji i tehnologiji krme.

Povijest
Izlazi od 1957. godine. Do 2011. godine izlazio je u šest svezaka godišnje. U razdoblju od 2012. do 2014. godine izlazio je u četirima svescima, a od 2015. u dvama svescima godišnje. Do 2005. uređivao ga je Franjo Dumanovski. Od 2005. do 2010. glavna urednica časopisa bila je Vlasta Šerman. Nakon nje na mjestu glavnog urednika je Zlatko Janječić.

U Krmivima se objavljuje izvorne znanstvene i stručne članke, prethodna i kratka priopćenja, pregledne članke, referate izložene na znanstvenim i stručnim skupovima, te prikaze iz znanstvene i stručne domaće i strane literature iz područja hranidbe životinja, proizvodnji i tehnologiji krme. Objavljeni članci su na hrvatskom i na engleskom jeziku.

Radovi iz Agronomskog glasnika citirani su u sljedećim časopisima i bazama podataka: : Nutrition Abstract and Review (CAB International), Agricola, Referativny Zhumal, World translations indeks i drugima.

ISSN elektronskog izdanja je 1848-901X . ISSN tiskanog izdanja je ISSN 0023-4850.

Izvori

Vanjske poveznice
Krmiva
Časopisi Hrvatskoga agronomskog društva

Hrvatski stručni i znanstveni časopisi
Agronomija

Krmiva


Pedro de Castro (São Paulo, 1977) é um guitarrista e compositor português.

Biografia
Pedro de Castro nasceu na cidade brasileira de São Paulo, no dia 29 de Agosto de 1977, uma vez que os pais se encontravam de passagem pelo país.

Cresce em Cascais numa casa frequentada por artistas, uma que vez o pai era músico profissional. Com cinco anos começa a aprender a tocar piano que mais tarde irá trocar pela guitarra portuguesa, influenciado pelo guitarrista José Luís Nobre Costa. Este levava-o às Casas de Fado e colocou-lhe, pela primeira vez, nas mãos uma guitarra construída pelo mestre Gilberto Grácio para comparar o som dela com outra.

Começa a acompanhar fadistas no Amália Clube de Fado depois de ter passado pelo Arreda.  Reconhecido como um guitarrista virtuoso, grava e acompanha vários fadistas e músicos portugueses, entre eles: Ana Sofia Varela, Celeste Rodrigues, Carlos Zel, João Braga, Kátia Guerreiro, Hélder Moutinho e Rão Kyao.

Em 2023, participa no Festival RTP da Canção ao compor a música para a canção Enquanto é Tempo, interpretada por Teresinha Landeiro que é também a autora da letra.

Discografia
Entre a sua discografia encontram-se:

 2022 - Festim, disco a solo, editado pelo Museu do Fado

Referências

Ligações Externas
 RTP | Pedro de Castro no programa Filhos da Nação (2018)

Festivais da Canção | Entrevista a Pedro de Castro (2023)

Nascidos em 1977
Naturais do estado de São Paulo
Fado
Participantes no Festival RTP da Canção
Guitarristas de Portugal

Pedro de Castro (guitarrista)


هذه قائمة هيئات الطيران المدني  أو (CAA).

طالع أيضاً
 المجلس الوطني لسلامة النقل

مراجع

وصلات خارجية
 International civil aviation regulatory & government agencies
 More civil aviation authorities
 More civil aviation authorities
 Free Aviation Dictionary

قانون طيران
قوائم طيران
قوائم منظمات طيران
هيئات طيران مدني

قائمة هيئات الطيران المدني


The Tabula Capuana ("Tablet from Capua"; Ital. Tavola Capuana), is an ancient terracotta slab, , with a long inscribed text in Etruscan, dated to about 470 BCE, apparently a ritual calendar. About 390 words are legible, making it the second-most extensive surviving Etruscan text. The longest is the linen book (Liber Linteus), also a ritual calendar, used in ancient Egypt for mummy wrappings, now at Zagreb.) It is located in the Altes Museum, Berlin.

Description

Horizontal scribed lines divide the text into ten sections. The writing is most similar to that used in Campania in the mid 5th century BC, though surely  the text being transcribed is much older. The text is boustrophedon, with the first line to be read left to right, the next right to left, etc.

Attempts at deciphering the text (Mauro Cristofani, 1995) are most generally based on the supposition that it prescribes certain rites on certain days of the year at certain places for certain deities. The text itself was edited by Francesco Roncalli, in Scrivere etrusco 1985.

Recently, a major scholar in the field, Bouke van der Meer has proposed a "very tentative partial word-for-word translation" of the text:

Text example
(/ indicates line break; some word breaks are uncertain)

First section (lines 1-7): MARCH?

The first legible section likely is devoted to rituals to be held in March (though the Etruscan word for this month, Velcitna, does not occur in the legible text, presumably because it was in the missing parts).

There are three to five initial lines missing and then 30-50 characters missing in the initial damaged lines shown here.

savcanes  means ladel to draw the wine with.
  ...vacil.../2ai savcnes satiriasa.../3...[nunθ?]eri θuθcu
  vacil  śipir  śuri leθamsul
 ci tartiria /4 cim cleva
ac asri halχtei
  vacil iceu  śuni savlasie...
(~5-8 characters broken off at the end of this line)
  /5[mul]uri zile picasri
savlasieis
  vacil lunaśie vaca iχnac
fuli/6nuśnes
  vacil savcnes itna
  mulu ri zile pic asri
iane
  vacil l/7eθamsul scuvune
marzac saca⋮

Notes:
In line 1 and throughout, vacil may mean "libation" (or some similar rite or ceremony), in which case each of the first phrases beginning with it presumably indicate what deity to pour a libation to and perhaps other information. However, Steinbauer (agreeing with Rix) has challenged this assumptions and, considering that it seems to be positioned at the beginning of a series of phrases within the contexts of a step-by-step instruction, proposed that vacil (with its variants vacal and vacl) simply means "then."

In line 2, savc-nes according to van der Meer is an Apolline god, perhaps related in form to saucsaθ at 3.15 of the Liber Linteus. The form in the Liber Linteus, preceded as here by the term vacl "libation," also falls in a section that probably deals with March, though as here there is no explicit mention of a month name. The relevant text from that passage of the Liber Linteus is as follows (3.15-3.17): vacl . an . ścanince . saucsaθ . persin / cletram . śrenχve . iχ . ścanince . ciz . vacl / ara roughly "The libation which was poured to Sauc- Pers- (should be performed) with the decorated litter just as it had been poured (before); perform the libation three times."

Note that the ending -nes/-nis also occurs in the forms fulinuś-nes (5-6) and caθ-nis (9), all referring to deities.

In line 2, satiriasa (if one word) may be a form of Satre the Etruscan term for Saturn, which also appears on the Piacenza Liver among chthonic deities. Or it could be in some way connected to or contrasting with tartiria at the end of line 3.

In line three, śuri is a (not necessarily exclusively) chthonic deity. The form also appears on the Lead Plaque of Magliano. Leθam-s appears on the Piacenza Liver among chthonic deities, but may have other connections as well. The genitive is used here as usual for indirect object.

In lines three and four, ci(m) means "three," and both tartiria and cleva indicate kinds of offerings, yielding a possible partial translation: "To Lethams, three tartiria (perhaps related to Greek Tartaros, as if '(gifts) for the underworld'?) offerings and three cleva offerings ..." In line 4, halχ- is likely the name of a kind of vase.

A verbal form of vacil may be seen in line 5: vac-a "make a libation (to)?"; But van der Meer reads faca here, with unknown meaning. A similar form, vac-i is in line 28, also preceding a form of  fuli/nuśnes. Also in line 5, lunaśie brings to mind the Roman moon goddess, Luna (which some equate with Cath, see below).

pi-cas(ri) (5,6) is defined by Pallottino as a verb of offering, to be compared with a-cas "to do; to offer."   mulu- (4/5, 6) and scu- (7, 10) seem to be roots meaning "to offer, give" and "finish", respectively; and sac- means "carry out a sacred act; consecrate." In lines 5 - 6,  fuli/nuśnes may be a form of Fufluns, the Etruscan Dionysus who is associated with the Etruscan goddess Caθa who also seems to be mentioned in this text (see below). A somewhat similar form, fuln[folnius] can be found on line 29 of the Tabula Cortonensis.

Note the frequent repetitions (besides vacil): savcnes(2, 6); leθamsul(3, 6/7, 8...); mulu-ri zile picas-ri(4/5, 6, 18/19 but with...a-cas-ri rather than pi-cas-ri); savlasie(is)(4, 5); scu-vune marza(c)(7) versus marza...scuvse(10)...

Start of second section (starting on line 8): APRIL = apirase
The second section seems to be devoted to rituals to be held in April.

Etruscan month for April is called cabreas

 iśvei tule ilucve apirase
 leθamsul ilucu cuiesχu perpri
 cipen apires /9 racvanies huθ zusle
 rithnai tul tei
 snuza in te hamaiθi
 civeis caθnis fan/10iri
 marza in te hamaiθi
 ital sacri
 utus ecunza
 iti alχu
scuvse
 riθnai tu/11 l tei
 ci zusle acun siricima nunθeri
 eθ iśuma zuslevai apire nunθer/12i
 avθleθ aium
 vacil ia leθamsul nunθeri
 vacil ia riθnaita
 eθ aθene/13ica perpri...

Notes: Line 8: isvei occurs frequently in the Liber Linteus where it appears to mean "festival" or "ides". The formtul(e)(8, 9, 10) in some contexts means "stone," perhaps related to tular "border" (< "stone marking a border"?), itself probably related to (or the origin of?) Umbrian tuder "boundary" also the origin of the Umbrian town name Todi. Here it seems to mean "(on or after) the ides (of a particular month)." According to van der Meer, iluc-ve/u (twice in line 8) means "feast." Of course, iśvei and tule can't both mean "ides," and in any case, the Latin ides originally fell on the full moon and was sacred to Jupiter, but since the deities recognizable here are underworld (leθams and caθ), tul may instead refer to the dark phase of the moon, or the new moon (Latin kalends). As van der Meer points out elaborately elsewhere, the contrast between light and dark gods was very important for the Etruscan calendar and for how they divided up the heavens.

apirase may mean "(in the) month of April." See above for Leθam-sul. Van der Meer translates pep-ri as "must be held." cipen seems to be a priestly title (with variants cepa(r), cepe(n)).

huθ in line 9 means "six,"  and ci in line 11 means "three." zusle(-vai) (9, 11) means "sacrificial victims" perhaps specifically "piglets."

At the end of line 9, caθ-nis may be a form of  Catha, an Etruscan goddess, with an ending -nis/-nes also seen above in other theonymns: savc-nes (lines 2 and 6) and fuli/nuś-nes (lines 5-6). Rarely depicted in art, she is number 8 (among celestial gods) and number 23 on the Piacenza Liver.

sacri (10) is certainly connected to  words meaning "sacred; victim for sacrifice"—Latin sacer, Umbrian sacra sakra, Oscan sakri-, and to 'saca' in line 7 above.

nunθe-ri (11 twice) seems to be a verb "invoke" or "offer," with the necessitive ending -ri also seen in pep-ri(8), picas-ri(5), mulu-ri(4/5), and perhaps śu-ri(3) and sac-ri(10). eθ (11, 12) means "thus." avθ-leθ (12) may be related to avθa "northwind; eagle."

The word acun in line 11 may be from Greek agon (ἀγών) originally "struggle," which came to be used as a term for festivals involving competitive sports; compare Latin Agonalia festivals in honor of Janus in Rome held in January, March, May and December. Later forms show syncope (loss of word-internal vowels): acn-es-em on the Liber Linteus (10.5)) and acn-s . priumn-es "the agon of Priam" on the left side of the Volterna urn.

Third section (lines 18-20): MAY = an/mpile

 iśvei tule ilucve anp[ili]e laruns ilucu huχ
 śanti huri alχu esχaθ canulis
 mulu/19ri zile zizri
 inpa ...an acasri
 tiniantule leθamsul ilucu perpri
 śanti arvus/20ta aius nunθeri

Larun, Canuli, Tinia, and Aiu are names of Etruscan gods; huχ may mean "celebrate", alχu "given," esχaθ "bring, place"; arvusta "(produce of the) field"  (compare Umbrian arvam "field"; arvia "fruits of the field, grain"). Other words have either already been defined above or are of uncertain meaning.

Discovery
The tablet was uncovered in 1898 in the burial ground of Santa Maria Capua Vetere.

References

Sources
Cristofani, M. Tabula Capuana: Un calendario festivo di età arcaica (Firenze 1995).
 Grünwedel, A. (1922) Tusca. 1. Die Agramer mumienbinden. 2. Die inschrift des cippus von Perugia. 3. Die Pulena-rolle. 4. Das bleitäfelchen von Magliano. 5. Die leber von Piacenza. 6. Golini-grab I. 7. Die inschrift von Capua. Leipzig : K. W. Hiersemann. https://catalog.hathitrust.org/Record/001724165
van der Meer, L. B. "Some comments on the Tabula Capuana", in: Studi Etruschi 77, 2014 [2015], 149-175.

External links
Basic information, adopted for this entry; photograph (Italian)
Curtun (Modern Cortona)
Full Etruscan text and proposed translation into Italian

5th-century BC inscriptions
1898 archaeological discoveries
Clay tablets
Etruscan artefacts
Etruscan ceramics
Etruscan inscriptions
Capua (ancient city)
Archaeological discoveries in Italy

Tabula Capuana


Theodora "Dora" Bakoyannis (; d. 6 Mayıs 1954, Theodora Mitsotakis) Yunanistan'ın ilk kadın Dışişleri Bakanı, eski milletvekili ve Atina Belediye Başkanı. Forbes dergisi tarafından 2006 yılında en güçlü 100 kadın arasında 66. olarak seçildi.

1990 - 1993 yılları arasında başbakanlık yapan muhafazakâr Yeni Demokrasi'nin lideri Konstantin Miçotakis'in 4 çocuğundan en büyüğü olan Dora Bakoyannis, ilkokula Atina Alman Okulu'nda başlayıp ve ilköğrenimini Paris'te tamamladı. Atina Üniversitesi'nde siyasal bilgiler ve kamu hukuku, Münih'te politika ve iletişim okudu. İyi derecede İngilizce, Almanca ve Fransızca biliyor.

Yunanistan'da Albaylar Cuntası'ndan sonra 1968'de Paris'e kaçan Miçotakis ve ailesi, Atina'ya ancak askerlerin yönetimden çekildiği 1974'te gelebilmişti. Aynı yıl Dora, darbe yönetimine karşı bir Alman radyosundan yayın yapan gazeteci ve politikacı Pavlos Bakoyannis ile evlendi, Aleksi ve Kostas adlı iki çocukları oldu. Dora Bakoyannis bir süre Maliye Bakanlığında çalıştıktan sonra Dışişleri Bakanlığı'nda görev aldı. 1984'te babası Yeni Demokrasi Partisi'nin başkanlığına seçilince o da parti yönetimine girdi. 1989 yılında kocası milletvekiliyken Marksist 17 Kasım Örgütü tarafından düzenlenen bir suikast ile öldürüldü. Ertesi yıl babası başbakan seçildi ve Bakoyannis ilk önce devlet bakanlığı, ardından kültür bakanlığı görevlerine getirildi. Daha sonra yapılan seçimlerde dört kere daha milletvekili seçildi. 1993 seçimlerinde Yeni Demokrasi (YDP)'nin seçimleri kaybetmesi üzerine babası istifa ettiyse de, o parti merkez komitesindeki yerini korumayı başardı. 2000 yılında YDP'nin yeni lideri Kostas Karamanlis, Bakoyannis'i Gölge Bakan olarak Dışişleri ve Savunma Bakanlarını izlemekle görevlendirdi. Bu arada Bakoyannis ikinci evliliğini iş insanı Isidoros Kouvelos ile yaptı. Yunan medeni kanununa göre üç soyadından birini seçmesi gerektiğinde, o ilk eşinin soyadını tercih etti.

2002'nin yaz aylarında Kostas Karamanlis, PASOK'a karşı yerel seçimlerde aday gösterecek güçlü birini ararken Atina Belediye Başkanlığı için Bakoyannis'i seçti ve Bakoyannis ilk turda seçimleri kazandı. 14 Şubat 2006'da ise Başbakan Karamanlis tarafından Yunanistan Dışişleri Bakanlığına atandı, 2009 yılında bu görevi Yorgo Papandreu'ya devretmiştir.

2012 yılında tekrar YDP'den milletvekili seçilmiştir. AKPM'de Avrupa Halk Partisi Grubu üyesi olarak bulunmaktadır ve 2013 yılı itibarıyla de Avrupa Halk Partisi Grup Başkanvekili olup; ayrıca Demokrasi ve Siyasi İşler Komisyonu Başkanı ve AKPM Başkanvekili ve de OECD ve Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası ile İlişkiler Alt Komisyonu Başkanı olarak görev yapmıştır. Hâlen AKPM Yunan Grubu Başkanıdır.

Kaynakça

1954 doğumlular
Atina doğumlu siyasetçiler
20. yüzyıl Yunan siyasetçileri
21. yüzyıl Yunan siyasetçileri
Yunanistan Parlamentosu üyeleri
Yunanistan kültür bakanları
Yunanistan dışişleri bakanları
Atina Belediye Başkanları
Miçotakis ailesi
Yaşayan insanlar
Kadın kültür bakanları
Kadın dışişleri bakanları
Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi Başkan Yardımcıları
Devlet başkanlarının çocukları
Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi komite başkanları
Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi alt komite başkanları
Atina Üniversitesinde öğrenim görenler

Dora Bakoyanni


Jacopo (Iacopo) Belgrado (Udine, 16. studenog 1704. – Udine, 26. ožujka 1789.), talijanski isusovac i prirodoslovac, dopisni član Francuske akademije znanosti i nekoliko talijanskih akademija. Potjecao je iz plemićke obitelji, a nakon školovanja u Padovi stupio je u isusovački novicijat, studirao matematiku i filozofiju u Bologni te matematiku kod profesora Pierra Varignona u Parizu. Studirao je i teologiju u Parmi, na čijem je sveučilištu kasnije predavao matematiku i fiziku te 1757. podigao i zvjezdarnicu. Predavao je i književnost u Veneciji, gdje je studirao filozofiju te objavljivao sonete i epigrame.

Autor je niza disertacija, među kojima i:
 I Fenomeni Elettrici (1749.),
 Della riflessione de' corpi dall' acqua e della diminuzione della mole de' sassi ne torrebti e ne' fiumi (1755.),
 De analyseos vulgaris usu in re physica (1761. – 1762.),
 Delle sensazioni del freddo e del calore (1764.),
 Theoria Cochleae Archimedis (1767.),
 Dell' esistenza di Dio da' teoremi geometrici (1777.).

Literatura
 Albenga, Guiseppe: Jacopo Belgrado u mrežnom izdanju Talijanske enciklopedije.
 Cappelletti, Vincenzo: Iacopo Belgrado u mrežnom izdanju Talijanskog biografskog leksikona.
 Natuknica u mrežnom izdanju Katoličke enciklopedije, sv. II., Robert Appleton Company: New York, 1907.

Talijanski isusovci
Talijanski znanstvenici
Matematičari

Jacopo Belgrado


Gullæðið í Reykjavík er  fréttir og umræða um gullfund í Reykjavík sem byrjaði með fregnmiða sem sendur var út 1. apríl 1905. Bæjarstjórn Reykjavíkur lét bora eftir heitu vatni í tagli Öskjuhlíðar, niður undir Vatnsmýri og annaðist verkið danskur bormaður. Síðasta dag marsmánaðar tók hann eftir að borinn kom við glóandi málm á 40 metra dýpi. Hannes H. Hansson gullnemi frá Ameríku sem vanur var námagrefti frá Klondike fullyrti að það væri gull.  Mikið var látið með hinn meinta gullfund í blöðum, rannsóknir héldu áfram en það er á reiki hvort nokkuð gull fannst. Sett var á stofn námunefnd á vegum bæjarins og félag stofnað til að rannsaka frekar. Aðalhvatamaður að því félagi var Sturla Jónsson kaupmaður.  Árið 1907  samþykkti Alþingi námulög og síðan breytingar á þeim 1909 og munu þau lög tengjast hinum meinta gullfundi í Vatnsmýrinni. Stofnað var hlutafélagið Málmur. Málmbræðslumaður Arnór Árnason að nafni búsettur í  Chicago  fékk sýnishorn af sandi úr einni holu af litlu dýpi  og staðhæfði að þar væri vinnanlegt gull  ef um stóriðju væri að ræða. Staðhæfingum Arnórs var mótmælt í blöðum af Birni Kristjánssyni kaupmanni. Hlutafélagið Málmur keypti bor og boraði árið 1907. Á 45 m dýpi fannst bæði gull og silfur.  Áriið 1910 varð hlutafélagið Málmur gjaldþrota. Gullæðið hafði  áhrif á lóðaverð í Reykjavík og spákaupmennsku með lóðir. Margar lóðir fóru úr 1.500 í 15.000 kr.  Árið 1922 var stofnað félagið Málmleit sem leitaði að gulli á svipuðum  slóðum og notaði til þess Gullborinn en það félag lognaðist út af árið 1929.

Tengt efni
 Gullborinn

Tilvísanir

Gullleit á Íslandi

Gullæðið í Reykjavík


Kup Rusije u nogometu (ruski Кубок России по футболу) je glavno nogometno kup natjecanje u Rusiji kojeg organizira Ruski nogometni savez.

O natjecanju
Kup je pokrenut 1992. godine, nakon raspada Sovjetskog Saveza i osamostaljenja Rusije kao glavno kup natjecanje.  U kupu sudjeluju klubovi iz tri najiše ruske lige: Premijer lige, Nacionalne lige (ranije Pervij divizion), Profesionalne lige (ranije Vrtoroi divizion), kao i kvalificirani klubovi iz nižih liga. Prve utakmice kupa se igraju obično u travnju, a završnica u svibnju iduće godine, tako da sama sezona kupa traje više od jedne godine.

Završnice

Klubovi po uspješnosti

 ''stanje do sezone 2018./19.

Poveznice
 Ruski nogometni savez
 Ruska Premijer liga
 Ruska Nacionalna liga (Prva divizija)
 Ruska Profesionalna liga (Druga divizija)
 Superkup Rusije u nogometu
  Ruski nogometni savez - stranica natjecanja

Izvori
  rsssf.com, nogometni kupovi u Rusiji
  wildstat.com, Ruski nogometni kup
  soccerway.com, Ruski nogometni kup

Ruska nogometna natjecanja
Rusija
Nacionalni nogometni kupovi

Kup Rusije u nogometu