In music theory, a  dominant seventh chord, or major minor seventh chord, is a seventh chord, usually built on the fifth degree of the major scale, and composed of a root, major third, perfect fifth, and minor seventh.  Thus it is a major triad together with a minor seventh, denoted by the letter name of the chord root and a superscript "7". An example is the dominant seventh chord built on G, written as G7, having pitches G–B–D–F:

Dominant seventh chords contain a strong dissonance – a tritone between the chord's third and seventh.

Dominant seventh chords are often built on the fifth scale degree (or dominant) of a key. For instance, in the C major scale, G is the fifth note of the scale, and the seventh chord built on G is the dominant seventh chord, G7 (shown above). In this chord, F is a minor seventh above G. In Roman numeral analysis, G7 would be represented as V7 in the key of C major.

Similarly, this chord also occurs on the seventh degree of any natural minor scale (e.g., G7 in A minor).

The dominant seventh is perhaps the most important of the seventh chords. It was the first seventh chord to appear regularly in classical music. The V7 chord is found almost as often as the V, the dominant triad, and typically functions to drive the piece strongly toward a resolution to the tonic of the key.

A dominant seventh chord can be represented by the integer notation {0, 4, 7, 10} relative to the dominant.

History
Renaissance composers conceived of harmony in terms of intervals rather than chords, "however, certain dissonant sonorities suggest that the dominant seventh chord occurred with some frequency." Monteverdi (usually credited as the first to use the V7 chord without preparation) and other early Baroque composers begin to treat the V7 as a chord as part of the introduction of functional harmony.

An excerpt from Monteverdi's "Lasciatemi Morire", Lamento d'Arianna (1608) is shown below. In it, a  dominant seventh chord (in red) is handled conservatively, "prepared and resolved as a suspension, clearly indicating its dissonant status."

The V7 was in constant use during the Classical period, with similar treatment to that of the Baroque. In the Romantic period, freer voice-leading was gradually developed, leading to the waning of functional use in the post-Romantic and Impressionistic periods including more dissonant dominant chords through higher extensions and lessened use of the major minor chord's dominant function. Twentieth-century classical music either consciously used functional harmony or was entirely free of V7 chords while jazz and popular musics continued to use functional harmony including V7 chords.

An excerpt from Chopin's Mazurka in F minor (1849), Op. 68, No. 4, mm. 1–4 is shown below with dominant sevenths in red: "the seventh factor had by this time achieved nearly consonant status."

Use

Inversions
{|class="wikitable"
|-
! Inversion !! Bottom note!! Roman numerals !! Macro analysis
|-
| Root position || root: 5 || V7 || in C: G7
|-
| First || 3rd: 7 || V || in C: G
|-
| Second || 5th: 2 || V || in C: G
|-
| Third || 7th: 4 || V or V2 || in C: G or G2
|}

The opening bars of Mozart's Piano Sonata in C, K545 features dominant seventh chords in both second and first inversions:The concluding cadence of the same movement features the chord in root position:A striking use of inversions of the dominant seventh can be found in this passage from the first movement of Beethoven's  String Quartet Op. 127. Here, the second and third inversions contribute to the "magnificently rich harmony" :

Function

The function of the dominant seventh chord is to resolve to the tonic note or chord.

This dominant seventh chord is useful to composers because it contains both a major triad and the interval of a tritone. The major triad confers a very "strong" sound. The tritone is created by the co-occurrence of the third degree and seventh degree (e.g., in the G7 chord, the interval between B and F is a tritone).

In a diatonic context, the third of the chord is the leading-tone of the scale, which has a strong tendency to pull towards the tonic of the key (e.g., in C, the third of G7, B, is the leading tone of the key of C). The seventh of the chord acts as an upper leading-tone to the third of the scale (in C: the seventh of G7, F, is a half-step above and leads down to E). This, in combination with the strength of root movement by fifth, and the natural resolution of the dominant triad to the tonic triad (e.g., from GBD to CEG in the key of C major), creates a resolution with which to end a piece or a section, often in a cadence.

Because of this original usage, it also quickly became an easy way to trick the listener's ear with a deceptive cadence. The dominant seventh may work as part of a circle progression, preceded by the supertonic chord, ii.

Importantly, non-diatonic dominant seventh chords (sometimes called a chromatic seventh), borrowed from another key, can allow the composer to modulate to that other key. This technique is extremely common, particularly since the Classical period, and has led to further innovative uses of the dominant seventh chord such as secondary dominant (V7/V, shown below), extended dominant (V7/V/V), and substitute dominant (V7/V) chords.

Voice leading
For common practice voice leading or "strict resolution" of the dominant seventh chord:
 In the V7–I resolution, the dominant, leading note, and supertonic resolve to the tonic, whereas the subdominant resolves to the mediant.

 In the other resolutions, the dominant remains stationary, the leading note and supertonic resolve to the tonic, and the subdominant resolves to the mediant.

 All four tones may be present, though the root may be doubled and the fifth omitted.
 The diminished fifth (if the seventh is above the third, as in the first measure below) resolves inwards while the augmented fourth (if the seventh is below the third, as in the second measure below) resolves outward. This means that the seventh resolves stepwise downwards while the third resolves upwards to the tonic though in such cases the root of the tonic chord may need to be tripled.

 The root of the V7, when in the bass, resolves to the root of the I, in the bass.
 In an incomplete V7, with a missing fifth, the doubled root remains stationary.
 The "free resolution of the seventh" features the seventh in an inner voice moving stepwise upwards to the fifth of I

According to Heinrich Schenker, "The dissonance is always passing, never a chord member (Zusammenklang),'" and often (though by no means always) the voice leading suggests either a passing note:
8 7 3
5 5 1

or resolution of a (hypothetical) suspension:
(8) 7 3
(4) 5 1

In blues progressions
In rock and popular music songs following the blues progression, the IV and V chords are "almost always" dominant seventh chords (sometimes with extensions) with the tonic chord most often being a major triad. Examples include Bill Haley and the Comets' "Rock Around the Clock" and Buster Brown's "Fanny Mae", while in Chuck Berry's "Back in the U.S.A." and Loggins and Messina's "Your Mama Don't Dance" the tonic chord is also a dominant seventh. Used mostly in the first fifteen years of the rock era and now sounding somewhat "retrospective" (e.g., Oasis' "Roll With It"), other examples of tonic dominant seventh chords include Little Richard's "Lucille", The Beatles' "I Saw Her Standing There", Nilsson's "Coconut", Jim Croce's "You Don't Mess Around With Jim", and The Drifters' "On Broadway". Chuck Berry's "Rock and Roll Music" uses the dominant seventh on I, IV, and V.

Related chords
The dominant seventh is enharmonically equivalent to the German sixth. For example, the German sixth A–C–E–F (which typically resolves to G) is equivalent to the dominant seventh A–C–E–G (which typically resolves to D):

The dominant seventh chord is frequently used to approximate a harmonic seventh chord, which is one possible just tuning, in the ratios 4:5:6:7 , for the dominant seventh. Others include 20:25:30:36 , found on I, and 36:45:54:64, found on V, used in 5-limit just tunings and scales.

Today, the dominant seventh chord enjoys particular prominence in the music of barbershop quartets, with the Barbershop Harmony Society describing the chord as the "signature" of the barbershop sound. A song may use the chord type (built on any scale degree, not just ), for up to 30 percent of its duration. As barbershop singers strive to harmonize in just intonation to maximize the audibility of harmonic overtones, the practical sonority of the chord tends to be that of a harmonic seventh chord. This chord type has become so ingrained into the fabric of the artform that it is often referred to as the "barbershop seventh chord" by those who practice it.

Tuning
{|class="wikitable"
|-
! Chord !! Notation !! Seventh !! Ratios
|-
| Tonic seventh chord || C E G  || Minor seventh || 20:25:30:36
|-
| Harmonic seventh chord || G B D  || Harmonic seventh || 4:5:6:7
|-
| German sixth chord ||  C   || Harmonic seventh  || 4:5:6:7
|-
| Dominant seventh chord || G B D F || Pythagorean minor seventh || 36:45:54:64
|}

Dominant seventh chord table

Guitar chord diagrams
In standard tuning, the left is the low E string. x means mute the string.

Dominant 7
 A7: x02020
 B7: x21202
 C7: x3231x
 D7: xx0212
 E7: 020100
 F7: 131211
 G7: 320001

Dominant 7 Sus2
 A7sus2: x02000
 B7sus2: x24222
 C7sus2: x30333
 D7sus2: x57555
 E7sus2: x79777
 F7sus2: xx3543
 G7sus2: 303033

Dominant 7 Sus4
 A7sus4: x00030
 B7sus4: x24252
 C7sus4: x35363
 D7sus4: xx0013
 E7sus4: 020200
 F7sus4: 111311
 G7sus4: 330011

See also
 Dominant ninth, etc.
 Irregular resolution
 Nondominant seventh chord
 Subtonic
 Mixolydian mode

Notes

References

External links

 Dominant Chords Theory and applications for jazz guitar

Dominant chords
Seventh chords

Dominant seventh chord


Gary Dowdell (né le  à Bristol au Angleterre) est un coureur cycliste britannique, actif dans les années 1970 et 1980. Il évolue chez les professionnels en 1983 au sein de l'équipe Wolber-Spidel.

Biographie

En 1982, il remporte la première édition du Chrono des Espoirs (ancien nom du Chrono des Herbiers), alors qu'il court à l'UC Cesson-Sévigné. Il passe professionnel l'année suivante dans la formation Wolber-Spidel. En avril, il termine troisième d'une étape du Tour du Vaucluse et quatrième de Paris-Camembert.

Palmarès
 1977
 Severnside Road Race
 1978
 Severnside Road Race
 1979
 Western Division Criterium Championship
 Severnside Road Race
 Five Valleys Road Race
  du Taunton Circuit Criterium
 Horsley Valley Road Race
 1980
 Tour of the West :
 Classement général
  (contre-la-montre)
 Liverton Road Race
  de la Perfs Pedal Race
 1981
 Redon-Redon
 1982
 Chrono des Espoirs
  de Manche-Atlantique

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste anglais
Naissance en avril 1959
Naissance à Bristol (Royaume-Uni)

Gary Dowdell


نهج القصبة هو أحد أهم أنهج مدينة تونس العتيقة، وهو ينطلق من ساحة القصبة غربا إلى باب البحر شرقا، ويمتاز بتعرجاته ويمر بعدد من معالم المدينة ومن أهمها قصر الحكومة بالقصبة وجامع حمودة باشا، وكان خلال الفترة الاستعمارية يأوي عددا من مكاتب الوكلاء أو المحامين التونسيين بحكم تقاطعه مع نهج سيدي بن عروس الذي توجد به محكمة الوزارة. وتكثر بهذا النهج المتاجر، ومن الأسواق التي تفضي إليه سوق النحاسين.

شوارع في مدينة تونس
مدينة تونس العتيقة

نهج القصبة


İyonik bağ, zıt yüklü iyonlar arasındaki elektrostatik kuvvetlere dayanan bir kimyasal bağ türüdür.

Oluşumu

En dıştaki yörüngeleri dolu olan atomlar oldukça kararlı durumdadırlar, başka atomlarla bileşik oluşturma eğilimi göstermezler. Sadece soygazların yörüngeleri tamamen doludur,  diğer grupların dış kabuklarında eksik ya da fazla elektron bulunmaktadır. Oysa atom, tüm yörüngelerinin dolu olması yönelimindedir ve eğer dolu değilse bunu sağlamaya yönelecektir. Bu konumda atomun başına iki farklı olay gelebilir, dış kabuktaki elektronlardan kurtularak zaten dolu olan bir alttaki kabuğu son kabuk haline getirmek ya da dış kabuğu dışarıdan elektron alarak tamamlamak.

Elektron verme eğiliminde olan bir atomla elektron alma eğilimindeki bir atom reaksiyon alanına girdiklerinde, aralarında bir elektron alışverişi olur. Bunun sonucunda elektron alan atom negatif iyon (anyon), elektron veren atom ise pozitif iyon (katyon) haline gelecektir. Bu şekilde aralarında elektrostatik çekme kuvveti oluşan atomlar iyonik bağlı bir bileşik oluştururlar.

İyonik bağ oluşumunda, metal, düşük elektronegatifliği nedeniyle bir elektron vererek pozitif bir iyon (katyon) oluşturur. Normal sofra tuzunda, sodyum ile klor iyonları birbirlerine iyonik bağ ile bağlıdır. İyonik bağ genellikle metallerle ametaller arasında gerçekleşir. Ametal atomlarının elektronegatifliği yüksektir ve kolayca elektron alıp negatif iyon (anyon) oluşturabilirler. Dolayısıyla, iki veya daha fazla iyon, elektrostatik kuvvetlerin etkisiyle birbirlerini çekerler. Bu tür bağlar, hidrojen bağından daha kuvvetli fakat kovalent bağ ile hemen hemen aynı kuvvettedir.

Özellikleri

 Katı halde genellikle elektriği iletmezler fakat sulu çözeltilerinde ve erimiş halde iyonlarına ayrıştıkları için elektrik akımını iletirler.
 Sert ve kırılgandırlar, tel ve levha haline getirilemezler, herhangi bir zorlamada kırılırlar.
 İyonik bileşiklerin formülünü yazarken katyon başa gelir.
 Elektroliz edilebilirler
 İyonik bileşikler oda sıcaklığında genellikle katı halde ve kristal yapıda bulunur.

İyonik bağlanma yalnızca, bağlanmış atomlar serbest olanlardan daha düşük enerjiye sahip olduklarında ve reaksiyonun toplam enerji değişimi, reaksiyonun gerçekleşmesi yönünde ise meydana gelir. Toplam enerji değişimi ne kadar büyükse, bağ o kadar güçlüdür. Tüm iyonik bağlar bir tür kovalent ya da metalik bağ özelliği taşırlar. İki atom arasındaki elektronegatiflik farkı ne kadar büyükse bağ da o kadar iyoniktir.

Sağlamlığı

İyonik bağın sağlamlığı iki şeye bağlıdır:

 İyonların yüklerinin çarpımının mutlak değerine,
 İyon yarıçapına

Çünkü Coulomb yasasına göre çekim kuvveti yüklerin büyüklüğüyle doğru orantılı, yükler arası uzaklığın karesiyle ters orantılıdır. İyonik bağın sağlamlığı bileşiğin erime noktasına bakılarak anlaşılabilir. Erime noktası yüksek olan bileşiklerin iyonik bağı da kuvvetlidir.

Örneğin Ca2+ ve Ba2+ iyonları O2- ile iyonik bağ yapınca yükler eşit olmasına rağmen Ca2+ nun iyon yarıçapı daha küçük olduğundan CaO daha sağlamdır ve erime noktası daha yüksektir, yandaki tabloda da görülebilir.

Kutuplaşma etkisi
İyonik bileşiklerin kristal yapısı içindeki iyonlar küreseldir fakat eğer artı iyon küçük ve/veya yüksek oranda yüklüyse, eksi iyonun elektron bulutunu bozar. Eksi iyonun bu şekilde kutuplaşması, iki atomun çekirdekleri arasında ilave yük birikimine yol açar ki bu da kısmi kovalent bağ demektir. Boyutça büyük eksi iyonlar daha kolaylıkla polarize olurlar. Fakat bu durum, yalnızca 3+ değerlikli artı iyon (örneğin, Al3+) söz konusu olduğunda önemlidir (örneğin, saf AlCl3 kovalent bir moleküldür). Öte yandan, 2+ yüklü iyonlar (Be2+) hatta 1+ yüklü iyonlar (Li+) dahi, boyutları çok küçük olduğu için bir miktar kutuplaştırma (polarize etme) gücüne sahiptirler (örneğin, LiI iyoniktir fakat bazı kovalent özellikler gösterir). "Kutuplaştırma gücü", iyonun yükü ile boyutu arasındaki orana bağlı olup yük yoğunluğu olarak adlandırılır.

Sodyum ve klor atomlarının sodyum klorür oluşturmak üzere iyonik bağla bağlanışı. Sodyum en dıştaki atomunu kaybeder ve asal gaz elektron konfigürasyonuna sahip olur. Bu elektron egzotermik olarak klor atomuna girer. Ardından, zıt yüklü iyonlar birbirini çeker ve iyonik bağ oluşur.

Klor atomunun, sodyum atomunun son katmanındaki bir elektronu alarak negatif yükle yüklenir. Böylece klor anyonu oluşur. Sodyum atomu ise  bir elektronu eksildiği için pozitif yükle yüklenerek sodyum katyonunu oluşturur. Oluşan anyon ve katyon zıt yüklere sahip oldukları için birbirini çeker. Anyon ve katyon arasındaki bu çekim kuvvetli bir kimyasal bağdır ve bu kimyasal bağ iyonik bağ olarak adlandırılır.

Kovalent bileşiklerle farkı
İyonik bir bağ durumunda atomlar, zıt yüklü iyonların çekimi ile birbirine bağlı iken, kovalent bağ durumunda atomlar, elektron paylaşımı yoluyla bağlanırlar. Kovalent bağ durumunda, her atomun etrafındaki moleküler geometri, VSEPR kuralları ile belirlenirken, iyonik malzemelerde geometri, maksimum sıkıpaket kurallarını takip eder. Dolayısıyla bir bileşiğin iyonik ya da kovalent olarak sınıflandırılması vardır.

Ayrıca bakınız

 Kimyasal bağ
 Kovalent bağ
 Metalik bağ
 Hidrojen bağı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 İyonik bağ el kitabı I (İng.)
 İyonik bağ el kitabı II (İng.)

Kimyasal bağlar
Bağ

İyonik bağ


83 (وثلاثة وثمانين) هو عدد طبيعي يلي العدد 82 ويسبق العدد 84.

مراجع

أعداد أولية
أعداد صحيحة

83 (عدد)


Pseudolaelia dutrae é uma espécie de planta do gênero Pseudolaelia e da família Orchidaceae.

Taxonomia

A espécie foi descrita por Augusto Ruschi em 1949.Os seguintes sinônimos já foram catalogados:

 Pseudolaelia freyi  Chiron & V.P.Castro
 Pseudolaelia dutraei  Ruschi

Forma de vida
É uma espécie epífita, rupícola e herbácea.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada nos estados brasileiros de Espírito Santo e Minas Gerais.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de vegetação sobre afloramentos rochosos.

Ligações externas

 Pseudolaelia dutrae no projeto Flora e Funga do Brasil

Pseudolaelia
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Pseudolaelia dutrae


José González Beytia (Valladolid, Yucatán; 1908 - Mérida, Yucatán; 15 de septiembre de 1988) fue un maestro y político mexicano, miembro del Partido Revolucionario Institucional. Fue gobernador de Yucatán en el primer periodo sexenal del  de esta entidad federativa que hasta entonces había tenido gobernadores cuatrienales.

Datos biográficos
En 1922 inició sus estudios para maestro en la Escuela Normal de la ciudad de Mérida (actualmente la Escuela Normal Rodolfo Menéndez de la Peña). Fue en 1925 campeón estatal de oratoria, año en el que también egresó de la escuela como docente.

Ejerció la actividad magisterial en la Escuela Hidalgo bajo la tutela del profesor Remigio Aguilar Sosa hasta 1930, año en el que fue designado secretario de la policía judicial en el estado de Yucatán. En 1940 trasladó su domicilio a la ciudad de México para trabajar en la Secretaría de Gobernación y en una dependencia del Instituto Nacional de Bellas Artes.

En 1942 regresó a Yucatán cuando fue nombrado secretario particular del recién electo gobernador Ernesto Novelo Torres. Un año después fue elegido diputado local en Yucatán. En 1946 fue elegido gobernador de Yucatán en el primer periodo sexenal que se dio en el estado en el .

Durante su gestión se invirtieron recursos en la construcción de escuelas y de una serie de pequeñas hospitales rurales particularmente en la denominada zona henequenera de Yucatán. En 1951, a la vista ya de la sucesión gubernamental del estado y ante el evidente favor presidencial a Miguel Alemán Valdés con que contaba Tomás Marentes quien finalmente sería postulado candidato a gobernador por el PRI, decidió pedir licencia al cargo de gobernador e irse a vivir a La Habana. En Cuba vivió hasta 1970, año en que regresó a Mérida. Falleció a los 80 años de edad.

Véase también
 Gobernantes de Yucatán
 Historia de Yucatán
 Avilacamachismo
 Elecciones estatales de Yucatán de 1945

Referencias

Enlaces externos
 Informe a la XLI legislatura federal de la licencia definitiva al gobernador de Yucatán José González Beytia. Con acceso el 14 de enero de 2012.

Nacidos en Valladolid (México)
Gobernadores de Yucatán del siglo XX
Maestros de Yucatán
Fallecidos en Mérida (México)

José González Beytia


Billlie (); estilizado como Bi11lie ou Billlǃə) é um girl group sul-coreano formado pela Mystic Story. Estreou em 10 de novembro de 2021, com o extended play (EP) The Billage of Perception: Chapter One. O grupo originalmente consistia em seis integrantes: Moon Sua, Suhyeon, Haram, Tsuki, Siyoon e Haruna. Logo depois, uma sétima membro, Sheon, se juntou ao grupo.

Nome
O nome Billlie é escrito com três Ls devido ao fato de que o nome pode ser dividido em 'Bi' (palavra coreana para chuva), '11 ''', e 'mentira' — Bi11lie. O número '11' veio da lenda do grupo; "Quando o sino do 11 toca no meio de uma chuva roxa, algo estranho acontece", onde os integrantes mentem sobre o ocorrido para manter o evento em segredo. O nome também reflete seus "lados B, o eu interior que todos têm dentro de si", que eles expressam na esperança de criar empatia com o público.

 História
 Pré-debut
As membros do Billlie eram conhecidas como Mystic Rookies - um programa de desenvolvimento de novatos sob o selo da Mystic Story. Em 14 de setembro de 2021, a Mystic anunciou planos para estrear as novatas do projeto em novembro de 2021. Em 11 de outubro, foi revelado que o grupo se chamaria 'Billlie'.

Antes do debut, Moon Sua foi trainee da YG Entertainment por 10 anos. Ela participou do programa de competição musical Unpretty Rapstar 2 terminando como a terceira vice-campeã. Suhyeon participou do programa de sobrevivência Mnet Produce 101 ficando em 69º e eliminada no quinto episódio. Ela também participou do programa de sobrevivência da JTBC: Mix Nine e estrelou o web drama A-Teen em 2018, e sua sequência de 2019 A-Teen 2. Haram e Tsuki são ex-trainees da SM Entertainment. Além disso, Tsuki trabalhou como modelo para a revista Popteen e lançou o single "Magic" com o grupo de modelos MAGICOUR em 2020. Sheon participou do programa de sobrevivência da Mnet Girls Planet 999, e foi eliminada no episódio final ficando em décimo. Siyoon participou do show de talentos K-pop Star 5 e também trabalhou como modelo para a revista Popteen.

2021–presente: Estreia, 1ª vitória em programa musical e debut japonês
Em 28 de outubro, foi anunciado que seu EP de estreia The Billage of Perception: Chapter One seria lançado em 10 de novembro. Uma fan song intitulada "Flowerld", que também foi incluída no EP, foi também lançado no mesmo dia.

Em 10 de novembro, seu EP de estreia The Billage of Perception: Chapter One foi lançado com o single principal "Ring X Ring" e cinco faixas do lado B.

Em 19 de novembro, foi anunciado que Kim Su-yeon, que havia participado do Girls Planet 999, se juntaria ao grupo sob o nome artístico de Sheon (션) como sétimo membro, e se juntaria oficialmente. o grupo para seu próximo álbum. Em 27 de novembro, Sheon fez uma aparição surpresa apresentando a faixa-título "Ring X Ring" junto com os outros membros no programa de música sul-coreano Show! Music Core, marcando sua primeira aparição com o grupo.

Em 14 de dezembro, o grupo lançou seu primeiro álbum de single digital, The Collective Soul and Unconsciente: Snowy Night com "Snowy Night" como single principal. O single é o primeiro lançamento do grupo com a membro Sheon.

Em 11 de fevereiro de 2022, foi anunciado que Billlie lançaria seu segundo EP The Collective Soul And Unconscious: Chapter One, apresentando o single principal "GingaMingaYo (The Strange World)" em 23 de fevereiro. Em 1º de março, o grupo lançou seu primeiro álbum de trilha sonora The Collective Soul and Unconscious: Chapter One Original Soundtrack from "What Is Your B?".

Em 8 de agosto de 2022, foi anunciado que o grupo lançaria uma sequência direta de seu primeiro EP. Em 16 de agosto, foi anunciado que seu terceiro EP The Billage of Perception: Chapter Two, apresentando o single principal "Ring Ma Bell (What a Wonderful World)", seria lançado em 31 de agosto.
Em 16 de agosto, foi anunciado que seu terceiro EP The Billage of Perception: Chapter Two, apresentando o single principal "Ring Ma Bell (What a Wonderful World)", seria lançado em 31 de agosto.

No dia 7 de fevereiro de 2023, a Mystic Story revelou que o grupo faria seu retorno em março. No dia 6 de março foi revelado o nome do álbum, chamado The Billage of Perpection: Chapter Three e o dia do lançamento, 28 de março.

No dia 24 de março, a Mystic Story anunciou o debut japonês do grupo, com o single álbum GingaMingaYo Japanese ver. no dia 17 de maio

No dia 4 de abril, com o seu lançamento EUNOIA, o grupo conseguiu a sua primeira vitória no programa musical The Show

No dia 20 de abril, com a morte de MoonBin, irmão mais velho de MoonSua, a Mystic Story anunciou o hiatus do Billlie por uma semana, porém, MoonSua continuará em hiatus por tempo indeterminado, portanto, ela não participará das próprias atividades do grupo.

Em 12 de junho de 2023, a integrante MoonSua revelou que voltaria de seu Hiatus, assim, voltando ao cargo de MC do programa televisivo Show Champion e voltando às atividades normais do grupo, após seu hiatus iniciar quando seu irmão mais velho, ex-integrante do grupo masculino ASTRO, chamado de Moonbin, falecer de morte súbita em 19 de abril de 2023.

Em 15 de junho, a Mystic Story, empresa do grupo, revelou no fan cafe do grupo que a integrante Kim Suhyeon, vocalista do grupo, estaria entrando em hiatus por motivos de saúde, após MoonSua voltar do seu hiatus.

No dia 12 de setembro, o girlgroup emitiu um comunicado no fan cafe do BILLLIE que a integrante MoonSua se afastaria das atividades do grupo por tempo indeterminado para cuidadar de sua propria saúde. O grupo continuará com 5 membros, pois Suhyeon ainda esta afastada.

Em 19 de setembro, a Mystic Story, agencia do grupo, revelou que o grupo BILLLIE faria um retorno de outono em outubro. Este retorno contará com 5 integrantes: Haram, Tsuki, Sheon, Siyoon e Haruna. Suhyeon e MoonSua estariam afastadas ambas por motivos de saúde. O retorno ocorrerá apos 7 meses do lançamento do seu mini álbum, The Billage of Perception: Chapter Three'', lancado em março.

Integrantes
 Moon Sua (문수아)
 Suhyeon (수현)
 Haram (하람)
 Tsuki (츠키)
 Sheon (Su-Yeon) (션)
 Siyoon (시윤)
 Haruna (하루나)

Septetos musicais
Grupos de ídolos da Coreia do Sul
Artistas da Coreia do Sul
Bandas de K-pop
Girl groups
Girl groups da Coreia do Sul
Bandas formadas em 2021
Fundações na Coreia do Sul em 2021

Billlie


Le  district congressionnel de l'Arizona est un district du Congrès États-Unis situé dans l'État américain de l'Arizona, actuellement représenté par le Républicain Andy Biggs.

Le district comprend Gilbert, Queen Creek, le sud et l'est de Chandler, et l'est de Mesa. Il se trouve dans l'est du Comté de Maricopa et comprend la majeure partie de l'East Valley. Son représentant, Andy Biggs, a été élu en novembre 2016.

Après le redécoupage de 2010, la majeure partie du territoire du  est devenue le  district, tandis que le  comprenait la majeure partie du territoire de l'ancien  district.

Histoire
L'Arizona s'est doté d'un cinquième district après le recensement de 1980. Il couvrait la majeure partie du sud-est de l'État, bien que la majeure partie de sa population soit située dans la moitié Est de Tucson. Il s'agissait d'un district à tendance républicaine, bien qu'un Démocrate l'ait remporté lors de la première élection en 1982 avant de céder la place à un Républicain en 1984.

Après le recensement de 2000, cette circonscription est devenue essentiellement la 8e circonscription, tandis que la majeure partie de l'ancienne  circonscription située dans le Comté de Maricopa est devenue la nouvelle 5e circonscription. Cette version de la  circonscription couvrait la totalité de Tempe et Scottsdale et des parties de Chandler, Mesa et la section Ahwatukee de Phoenix. Bien que les Républicains soient plus nombreux que les Démocrates (environ 40 000 électeurs), la  circonscription est considérée comme beaucoup moins conservatrice que les autres circonscriptions de la banlieue de Phoenix. George W. Bush a obtenu 54 % des voix dans ce district en 2004 et le candidat de l'État d'origine, John McCain, l'a remporté de justesse en 2008 avec 51,70 % des voix contre 47,17 % pour Barack Obama.

Après le recensement de 2010, cette circonscription est devenue pour l'essentiel la  circonscription, tandis que la  a été reconfigurée pour inclure la majeure partie de l'East Valley. Cette zone avait auparavant été le  district de 1951 à 2003 et le 6e district de 2003 à 2013. Comme ses prédécesseurs, ce district est fortement Républicain.

Historique des votes

Liste des Représentants du district
L'Arizona a commencé à envoyer un cinquième Représentant à la Chambre après le recensement de 1980.

Résultats des récentes élections
Voici les résultats des dix précédents cycles électoraux dans le  district.

2000

2002

2004

2006

2008

2010

2012

2014

2016

2018

2020

2022

L'Arizona a tenu ses Primaires le 2 août 2022, Javier Ramos (D) et Andy Biggs (R), le Représentant sortant, ont respectivement remportés les Primaires Démocrates et Républicaines, ils s'affronteront donc lors de l'Élection Générale du 8 novembre 2022.

Notes
En raison du redécoupage, les numéros des districts congressionnel en Arizona ont changé pour le cycle électoral de 2022. Dans le cadre de ce processus, les numéros de district ont changé de la manière suivante :
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 La  district congressionnel d'Arizona reste la  district congressionnel d'Arizona.
 La  district congressionnel d'Arizona devient la  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 La  district congressionnel d'Arizona reste la  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.

Références

5

Cinquième district congressionnel d'Arizona


Maurice Merleau-Ponty, (14 Mart 1908, Rochefort-sur-Mer - 3 Mayıs 1961, Paris) Fransız filozof.

Hem fenomenoloji hem de varoluşçuluk alanlarının önde gelen isimlerden biri olarak anılır. Bilinç ve ahlakla ilgili problemler üzerinde duran Merleau-Ponty, bilinçle dünya arasındaki ilişkiyi ele almıştır. Ona göre, algı alanımız, duyumlardan oluşmaz, fakat aralarındaki mekânlarla birlikte, şeylerden meydana gelir. Merleau-Ponty, "Varoluşçu fenomenoloji" olarak bilinen eğilimin yetkin bir temsilcisidir.

Hayat hikâyesi

Merleau-Ponty, esas itibarıyla annesi tarafından katolik anlam dünyasına bağlı olarak yetiştirilmiştir.

1924'te olgunluk sınavını, Fransa'da belli bir akademik derece olan "baccalauréat" ile vermiştir. 1926 yılından itibaren Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir ve Jean Hyppolite ile tanışmıştır.

Merleau-Ponty, Paris'te Yüksek Öğretmen Okulu'nda öğrenim gördü. 1930 yılında felsefe ögretmenligi sınavını verdi. Onda ilk olarak Leon Brunschvicgs ve Henri Bergson'un yazılarının etkisi görülür. Ardından Emilie Bréher ve Jean Laporte'nin etkilerinden sözedilebilir. Ancak düşüncelerinin şekillenmesinde Fenomenolojinin ve özellikle Edmund Husserl'in belirgin etkileri olduğu açık olarak vurgulanması gereken bir noktadır.

1931-1935 yıllarında Beauvais ve Chartre'de ögretmenlik yapmıştır. 1935-1937'de Esprit adlı bir dergide çalışmıştır. 1935'ten itibaren, Alexandre Kojéve'nin Hegel okumalarına dahil olur ve üniversitedeyken Karl Marx okur.

1939'dan sonra Paris'te çeşitli okullarda felsefe ögretmenliği yapmış, 1945 yılında doktorasını vermiş ve Lyon Üniversitesi'nde profesör olmuştur.

1945-1952 arasında Les Temps Modernes'nin yayın yönetmenliğini Jean-Paul Sartre ile birlikte paylaştı.

1949-1954 yıllarında, Sarborn'de profesör olarak Çocuk psikolojisi ve Pedagoji üzerine çalıştı. 1952 yılında da ünlü College de France'da felsefe profesörü oldu.

1955 yılından itibaren Sarte ve Boauvoir ile arası açılmaya başladı.

1959 yılında etkileyici ve onun çok yönlü fenomenolojisini gösteren "Görünür ile Görünmez" yazmaya başladı, ancak kitabı tamamlayamadı. 3 Mayıs 1961'de beklemedik bir şekilde erken yaşta öldü.

Felsefî düşünceleri

Merleau-Ponty'nin varoluşçu felsefesini fenomenolojik bir yönde geliştirmiş olduğu bilinir. Merleau-Ponty Edmund Husserl'in Fenomenolojisinden hareket eder ancak onu çeşitli dönüşümlere uğratarak değerlendirir. Husserl'ın fenomenolojik yönteminin başlangıc kavramlarından olan "yönelimsellik" kavramının, özellikle Merleau-Ponty'de belirgin bir şekilde etkili olduğu söylenebilir. Merleau-Ponty'de özne-bilinç kesin bir bilgi aramaktan daha ziyade, asıl olarak belirli bir apaçıklığa ulaşmak ister.

Bu apaçıklık soyut formülasyonlarda degil, deneyimlerimizde, yani "düşünen ben"in deneyimlerinde ortaya çıkar. 20.yüzyıl düşüncesi genelde deneyim ve duyum gibi kavramların yoğun eleştirilerle dışlandığı, önemsizleştirildiği bir dönem olmuştur Felsefe Tarihinde, ancak Merleau-Ponty aksi bir yönde deneyim ve duyum kavramlarını yeniden itibarlandırır. Bu nedenle Merleau-Ponty, Husserl'in varlıklara yönelmişlikten (bilincin yönelmişliği) söz etmesi gibi bir yönelimden söz eder. Merleau-Ponty için insan demek, "dünyayı kendi gözleriyle gören bir varlık" demektir. Yaşayan, kendi gözleriyle gören ve anlayan bir varlık.

Merleau-Ponty'nin bu yönelmişlik kavramını kullanmasının ardında izini sürdüğü felsefi problematik, yani bir anlamda onun düşünsel etkinliğinin ana teması, Sartre ve diğer Varoluşçularda da görülen, Deskartes'çı felsefenin doğal ögeleri olan Özne-nesne ikiliğidir. Tam bu noktada, Merleau-Ponty'nin temel kavramlarından olan Beden kavramı devreye girer. Beden, burada salt bir biyolojik konu olmaktan çıkarılıp felsefi tartışmanın merkezine yerleştirilir. Başkasının varlığı, düşünceyi mümkün kılan fakat nesnel düşünceyi zora sokan bir öğedir. Merleau-Ponty bu zorluğu, Beden ve Ten gibi algıyla, duyumla, deneyimle bağlantılı kavramları felsefi alana taşıyarak aşmaya çalışır. Felsefi düşüncede bütün her şeyin karşısında algıya verilen öncelikli rolün sonucu olarak Merleau-Ponty, beden'i değerlendirir; Beden kavramı üzerinden özne-nesne ikiliğini yeniden değerlendirmeye sokar.

Bedenler hem özne hem de nesnedir. Çünkü, Başkasının bedeni, benim için herhangi bir nesne değil, bir kültür nesnesidir. Tıpkı benim bedenimin başkası için olduğu gibi. Başkalarıyla her şeyden önce bu anlamda bir beden olarak karşılaşırız. Bu anlamda beden, okuyup anlamlandırılması gereken bir kitap gibidir. Buna göre, Başkası, başka bir bedene sahip olan bir ben'dir. Merleau-Ponty ile Sartre, siyasal meselelerden önce, felsefi olarak bu noktada bir ayrılığa düşerler. Sartre'ın bakışında ben-başkası meselesi genelde olumsuz bir değerlendirmeye sahiptir. "Cehennem Başkalarıdır" anlamında bir değerlendirmeye sahiptir Sartre, oysa Merleau-Ponty olumlu bir konum alır bu noktada, başkasının bedenini kendi bedeni gibi bir özne-nesne olarak düşünür. Başkası, bir başka olarak benimle aynı bedene sahiptir.

Her birimiz bedenlere sahip olarak bir anlam dünyasında yaşamaktayız. Bununla birlikte her birimizin deneyimi tikel ve ayrıcalıklıdır. Merleau-Ponty, buna ve algıya verilen önceliğe bağlı olarak bir yanda "Algının Fenomenoljisi"ni çıkarmaya çalışır; öte yandan aynı yaklaşımın bir sonucu olarak "Göz ve Tin" ile, bedenin dünya ile ilişkileri resmetmeye yönelir.

Çalışmaları
1942 yılında ilk kitabı Davranışın Yapısı yayımlanır. Burada dönemin psikanaliz ve fizyoloji düşüncesi fenomenolojik bir temelde sorgulanmaktadır. Algının her şeyden önceliği düşünsel bakımdan ilk olarak burada belirtilir. Merleau-Ponty analitik felsefenin tamamen dışındadır.

Algının Fenomenolojisi Merleau-Ponty'nin başyapıtı sayılır ve 1945 yılında yayımlanmıştır. Burada algıya verilen öncelik iyice netleştirilmiştir. Beden kavramı devreye girmiştir. Bu andan itibaren Merleau-Ponty özgün bir beden felsefecisi olarak anılacaktır.

İnsancılık ve Şiddet 1947 yılında yayımlanır. Marksist bir gözle kaleme alınmış bir çalışmadır bu kitap.

Anlam ve Anlamsızlık ise hem yazı hem de resim üzerine yazılarının toplandığı bir kitap olarak 1948'de yayımlanır.

Diyalektiğin Serüvenleri 1955 yılında yayımlanmıştır. Burada, Marksist bir bakışla toplanmış yazılar söz konusudur.

1960 yılında Göstergeler yayımlanmıştır. Merleau-Ponty, burada Sausseurcü dilbilim ile ilişkilenmektedir ve algoritmik bir dil arayışı içindedir.

1961 yılında bir başka bilinen çalışması Göz ve Tin yayımlanır. Burada, algıya verilen öncelikle, beden ile dünya ilişkileri resmedilmeye çalışılması söz konusudur. Merleau-Ponty'nin girişimleri ile felsefe bir soyutluk olmaktan çıkarılıp yaşam dünyasına/yaşanan dünyaya döndürülmek istenmiştir.

1964 yılında bitmemiş bir çalışma olarak Görünen ile Görünmeyen yayımlanır. Burada Merleau-Ponty, fenomenolojinin izlerini sürmekte ve onu yeniden değerlendirmeye çalışmaktadır ancak kitabı bitirememiştir.

1969'da Dünya Yazısı adlı, fenomenolojik dil arayışının ürünü olan ve bu yönde Sausseur ile ilişkilenmesini gösteren kitabı yayımlanır.

Kaynakça

Kaynakça
 http://www.felsefeekibi.com/site/default.asp?PG=1299
 Kısmen aynı adlı Almanca Wikipedi maddesi.

1908 doğumlular
1961 yılında ölenler
Fransız filozoflar
École Normale Supérieur'de öğrenim görenler
Lyon Üniversitesi
Fenomenoloji

Maurice Merleau-Ponty


Boles Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Boles Township (Missouri)
 Boles Township (Oklahoma)

Boles Township


Julio César Donato Arbizu González (Lima, Perú, 21 de julio de 1974) es un abogado y político peruano. Que se ha desempeñado en la función pública. Ha sido asesor parlamentario, Comisionado de la Defensoría del Pueblo, consultor y docente nacional e internacional. Fue candidato en las elecciones complementarias del 2020 al Congreso de la República por la agrupación política Juntos por el Perú. Fue procurador anticorrupción del Perú entre el 4 de octubre de 2011 y el 10 de enero de 2014. Desde el año 2016 hasta el 2018, fue Jefe de Gabinete de la Misión de Apoyo Contra la Corrupción y la Impunidad en Honduras (MACCIH). Actualmente es Socio Fundador y Abogado del Estudio Jurídico Arbizu y Gamarra (https://www.arbizu-gamarra.pe/)

Biografía
Vive en Lima, sus padres son Tania y Julio. Ella de Tacna y él también de Lima. Estudió en el Colegio Cooperativo San Felipe de la Residencial del mismo nombre. Ha hecho estudios en la Pontificia Universidad Católica del Perú (PUCP), en el Centro de Derechos Humanos de la Universidad de Chile, en el International Center for Transitional Justice y en el Instituto Interamericano de Derechos Humanos (IIDH). Ha sido secretario técnico del Consejo de Defensa Jurídica del Estado y asesor de Bancada en el Congreso de la República del Perú. Asimismo, ha sido consultor adjunto del Banco Mundial para la elaboración de manuales y dictado de clases en la Dirección de Prevención de la Corrupción Administrativa en República Dominicana.

En octubre de 2011 fue designado procurador anticorrupción del Estado peruano. Durante los primeros meses de su gestión investigó al exalcalde de Lima, Luis Castañeda, al exministro de Pesquería, Rómulo León y al excongresista Carlos Raffo Arce, políticos inmersos en supuestos actos de corrupción. Este último fue hallado culpable.

Referencias

Enlaces externos
 Entrevista a Julio Arbizu González, Procurador Anticorrupción
 Julio Arbizu y su régimen anticorrupción

Nacidos en Lima
Alumnado de la Pontificia Universidad Católica del Perú
Abogados de Perú

Julio Arbizu


12218 Fleischer este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12218 Fleischer este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa de Edward L. G. Bowell. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,21 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 4,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1982
Centura de asteroizi

12218 Fleischer


El castillo de Vaduz (alemán Schloss Vaduz) es uno de los dos existentes en Liechtenstein. El otro es el Castillo Gutenberg (ubicado en Balzers). Está situado en un alto sobre Vaduz, la capital del país.

Su construcción original data del , aunque fue bastante ampliado en el  y mayormente reformado en las primeras décadas del .

El príncipe Francisco José II convirtió el castillo en su residencia oficial luego de dejar Viena en 1938. Desde entonces la familia principesca vive ahí.

Francisco José ordenó la remodelación del edificio para adaptarlo a las necesidades de la época. Se colocó calefacción central, agregaron baños modernos con azulejos de lujo, teléfonos en las habitaciones e instaló ascensores para pasajeros.

Actualmente es la residencia oficial del príncipe Juan Adán II de Liechtenstein y su familia. Sus 130 habitaciones alojan una magnífica colección de arte privado.

Véase también
 Castillo de Liechtenstein
 Museo Liechtenstein

Galería de imágenes

Referencias

Vaduz

Enlaces externos

Castillos de Vaduz
Arquitectura de Liechtenstein del siglo XII

Castillo de Vaduz


Lenins fod i døren er en dokumentarfilm instrueret af Niels Lomholt efter manuskript af Niels Lomholt.

Handling
Lenins fod i døren har historiske billeder af oprør (Lenin selv, Martin Luther King, Jimi Hendrix m.fl.) som udgangspunkt for fortællingen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1989

Dokumentarfilm fra Danmark

Lenins fod i døren


Pernille Schnoor (født 20. januar 1967) er en dansk politiker, ekstern lektor, gymnasielærer og tidligere medlem af Folketinget.

Baggrund
Schnoor er uddannet Ph.d. i marketing fra Copenhagen Business School og har derudover en kandidat i kommunikation fra RUC. Hun har sad i kommunalbestyrelsen for Hørsholm Kommune fra 1. januar 2010 til 31. august 2016.
Her var hun formand for Børne- og Skoleudvalget samt medlem af Økonomiudvalget og næstformand af Sundhedsudvalget.

I 2013-2018 var Schnoor valgt af kommunalbestyrelsen som medlem af bestyrelsen for Rungsted Gymnasium.

Schnoor er bosat i Nordsjælland og har to børn.

Politisk karriere
Schnoor blev valgt for Socialdemokraterne ved Folketingsvalget 2015.
Her modtog hun 3.811 personlige stemmer i Nordsjællands Storkreds og vandt partiets tredje mandat i kredsen.
Den 24. april 2016 meddelte hun at hun forlod Socialdemokraterne til fordel for Alternativet.
Schnoor gav som grund at hun ikke var enig i politikken og hun "havde håbet, at Mette Frederiksen ville dreje partiet over i en mere humanistisk retning." Hun havde ingen ordførerposter for Socialdemokraterne.

Ved regionsrådsvalget i 2017 stillede hun op for Alternativet. Her blev hun tredje suppleant til regionsrådet for Region Hovedstaden.

I 2019 stillede hun ikke op til Folketinget, og hun mistede dermed sit mandat.

Bibliografi

Pernille Schnoor udgav i 2010 bogen Miss Perfect, hvor hun diskuterede opfattelsen af det perfekte liv for kvinder i dag. Bogen blev blandt andet anmeldt som "En vedkommende bog for kvinder med hang til perfektionisme".

I 2012 var hun medforfatter til bogen Brand commitment - hvorfor investere i dit brand.

Referencer

Tidligere folketingsmedlemmer fra Socialdemokraterne
Tidligere folketingsmedlemmer fra Alternativet
Folketingsmedlemmer i 2010'erne
Gymnasielærere fra Danmark

Pernille Schnoor


Almanya Hristiyan Demokrat Birliği (kısaca CDU, Almanca: Christlich Demokratische Union Deutschlands), Hristiyan demokrat ve liberal muhafazakâr görüşte, merkez sağ pozisyonda bir Alman siyasi partisidir. Genel başkanı Friedrich Merz'tir.

Parti politikası
CDU, mezhep farkı gözetmeyen, Hristiyanlığı temel almış, Hristiyan demokrasinin özelliklerini uygulayan bir partidir. CDU'nun politikaları politik Katoliklikten, politik Protestanlıktan ve ayrıca neoliberalizm, mali muhafazakârlık ve ulusal muhafazakârlıktan etkilenmiştir.

CDU sosyal market ekonomisini ilk savunan partidir. Ancak Helmut Kohl'ün 82-98 arasındaki şansölyelik döneminde daha liberal bir ekonomik politika uyguladılar. Dış politika konusunda, CDU kendisini Avrupa birleşmesine ve ABD ile güçlü ilişkilerine adamıştır. Avrupa Birliği konusunda ise, Türkiye'nin üyeliğine karşı çıkmaktadır. Onun yerine "imtiyazlı ortaklık" önermektedir. İnsan hakları ihlallerinin dışında, CDU, Türkiye'nin Kıbrıs'ı bağımsız bir ülke olarak görmek istememesinin, üyelerinin birbirlerini tanıması gerektiğini söyleyen AB politikasına karşı olduğunu belirtmektedir. İç politika olarak ise, CDU bürokratik engellerin azaltılmasını ve kültürel geleneklerin korunmasını savunmaktadır.

CDU'nun karşıtları, sosyal demokratik SDP (Almanya Sosyal Demokrat Partisi), sosyalist Die Linke (Sol Parti) ve merkez-sol, çevreci Bündnis'90/Die Grünen (Birlik 90/Yeşiller)'dir. CDU, SPD ve Yeşiller'le koalisyon kurmuştur. Sol Parti ve aşırı sağcı partilerle ise koalisyon kurmamaktadır. Liberal FDP (Hür Demokratik Parti) ise CDU hükûmetinin tercih edilen koalisyon ortağıdır çünkü mali politikalarda çok ortak noktaları vardır. Fakat FDP, 2013 seçimlerinde seçim barajını geçemeyerek parlamentoya girememiştir.

Bir muhafazakâr parti olarak CDU suçlara karşı sert cezaları savunmaktadır. Doğal afetler ve ülke içindeki olası terörist saldırılara karşın Bundeswehr'in geliştirilmesini de savunmaktadır. Göçmenler konusunda ise CDU dil kursları ile göçmenlerin entegrasyon girişimlerini desteklemektedir ve göçü daha iyi kontrol etmeyi amaçlamaktadır. Çifte vatandaşlığın sadece ender durumlarda verilmesini savunmaktadır.

Tarihi
CDU, II. Dünya Savaşı'nın hemen sonunda, Nazi diktatörlüğünün yıkılmasının ardından, Almanya'da yeni bir siyasi düzen ihtiyacı belirdikten sonra eski Merkez Parti'li üyeler tarafından, sadece Katolikleri değil, Protestanları da kapsayan, liberal ve muhafazakâr bir parti olarak kuruldu. Weimar Cumhuriyeti'nin çöküşünden öğrenilen derslerden biri demokratik partilerin uyumsuzluğunun Nazi Partisi'nin yükselişinin en önemli nedenlerinden biri olmasıydı. Bu yüzden halk, selefi olmayan yeni bir parti kurdu ve adına "Birlik" adını verdi. Berlin'deki ilk CDU lideri Andreas Hermes, 20 Temmuz suikast girişimine katıldığı için, ilk parti başkanı ve Merkez Partisi eski üyesi Konrad Adenauer ile Nazi Almanyası tarafından yakalandı.

CDU 1949'daki kuruluşundan sonra 20 yıl boyunca Batı Almanya'daki dominant parti oldu. 1963'e kadar Konrad Adenauer'in yönetimi altında kaldı. O yıl, ekonomi eski bakanı Ludwig Erhard, Adenauer'in yerine geçti. Erhard, Hür Demokrat Parti (FDP)'nin mali ve ekonomik politikalardaki anlaşmazlıklar nedeniyle koalisyondan çekilmesi nedeniyle, istifa etti. Sonuç olarak, Almanya Sosyal Demokrat Partisi (SDP) ile büyük bir koalisyon kuruldu ve Şansölye CDU'nun yeni başkanı Kurt Georg Kiesinger oldu.

Ancak SPD popülarite kazandı ve 1969 genel seçimlerinde FDP ile koalisyon kurdu ve böylelikle CDU 1982'ye kadar muhalefette kaldı. FDP, SPD ile mali ve ekonomik politikalarda anlaşamayıp, liberal-sosyalist SDP-FDP koalisyonundan çekildikten sonra 1982'de CDU ile koalisyon kurdu. CDU başkanı Helmut Kohl 1982'de Batı Almanya'nın yeni şansölyesi oldu ve onun CDU-FDP koalisyonu 1983 seçimleriyle de onaylandı. 1990'daki Alman Bundestag seçimleri de yönetimdeki CDU-FDP koalisyonuna destek vererek, Almanya'nın birleşmesine giden yolda halk desteği olduğunu gösterdi.

Doğu Almanya'daki hükûmetin yıkılışı ile birlikte, Batı Alman şansölyesi Kohl, Fransa, Birleşik Krallık ve ABD'nin büyük desteğiyle, Almanya'nın birleşmesi gerektiği mesajını verdi. 3 Ekim 1990'da, Alman Demokratik Cumhuriyeti hayatına son verdi ve toprakları yeniden Almanya'ya bağlandı. Doğu Almanya CDU'su da, Batı Almanya'daki ile birleşti. Aynı yıl, birleşen cumhuriyette seçimler yapıldı. Kohl, yeniden seçilse de, parti, eski Doğu Almanya'nın ekonomik gerilemesi ve batıdaki vergi artışı nedeniyle popülaritesinin bir kısmını kaybetti. Yine de 1994 seçimlerinde, ekonomik düzelme sayesinde az farkla seçimleri kazandı.

Helmut Kohl, partisinin 1998'deki seçim kaybına kadar başkanlığa devam etti. O yıl Wolfgang Schäuble başkanlığa geçti. Ancak 2000'lerin başında Schäuble partideki finansman skandalı nedeniyle istifa etti ve yerine Angela Merkel geçti. 1998 seçimlerinde CDU oyların %28.4'ünü kardeş parti Hristiyan Sosyal Birliği (CSU) ise oyların %6.7'sini aldı. Bu 1949'dan beri CDU ve CSU'nun aldığı en düşük oy oranıydı. Bu yüzden 2005'te kadar Gerhard Schröder'in başkanlığında bir Sosyalist-Yeşiller koalisyonu görev aldı. 2002'de CDU oy oranını %29.5, CSU da %9'a arttırdı. Ancak bu sonuçlar CDU-CSU-FDP üçlüsünün yönetimi almasına yetmedi.

2005 erken seçimlerinde, CDU, yönetimdeki SPD'ye büyük bir fark attı, ondan fazla eyaleti kazandı. CDU/CSU ve SPD partileri şansölyenin kim olacağı konusunda tartışmaya girdi. İki parti de şansölyeliği istiyordu. 3 hafta süre müzakereler sonucu, Merkel'in şansölye olmasına, SPD'nin de kabinedeki 16 koltuğun 8'ine sahip olmasına ve bu koltukların en prestijlilerinden olmasına karar verildi. 14 Kasım'da koalisyon anlaşması partiler tarafından kabul edildi. 22 Kasım'da 397'ye 217 oy oranıyla Merkel'in şansölyeliği kabul edildi.

İç yapısı

Üyeler
CDU'nun 28 Temmuz 2008'e göre 530,755 üyesi vardır. Bunların %74.6'si erkek, %25.4'ü kadındır. Kadın oranı Almanya'nın doğusunda batısına göre daha fazladır.

Kaleleri
Partinin geleneksel kaleleri genel olarak kırsal ve Katolik kesimdedir (Eifel, Münsterland, Sauerland, Fulda, Emsland, Oldenburger Münsterland, Thüringen Eichsfeld).

CSU ile ilişkisi
CSU da CDU gibi II. Dünya Savaşı'ndan sonra kuruldu ve genel olarak insan hayatına Hristiyan bakış açısıyla bakıyorlardı. Parlamentoda (Bundestag), CDU, CSU ile aynı grupta temsil ediliyordu. Bu grup CDU/CSU olarak ya da resmî  olmayan şekilde "Birlik" olarak adlandırılmaktaydı ve bu, iki parti arasında "Fraktionsvertrag" adı verilen bir bağlılık anlaşmasına bağlıydı. CDU ve CSU'nun gençlik kolları da ortaktır. (Junge Union)

CDU ve CSU'nun merkezi politikaları farklı değildir ancak yasal ve organizasyon bazında ayrı iki partidirler. CDU ve sosyal bakımdan daha muhafazakâr CSU arasındaki farklılıklar geçmişte çatışmalara sebep oldu. En önemli ve ciddi olay 1976'da, Franz Josef Strauß'un yönettiği CSU, bir parti konferansında CDU ile ortaklığını bitirmesi oldu. Karar, CDU'nun Bavyera'da CSU'ya karşı aday sürmesi tehdidiyle geri çevrildi.

CDU Parti başkanları
 Konrad Adenauer (1950-1966)
 Ludwig Erhard (1966-1967)
 Kurt Georg Kiesinger (1967-1971)
 Rainer Barzel (1971-1973)
 Helmut Kohl (1973-1998)
 Wolfgang Schäuble (1998-2000)
 Angela Merkel (2000-2018)
 Annegret Kramp-Karrenbauer (2018-2021)
 Armin Laschet (2021-2022)
 Friedrich Merz (2022-günümüz)

Seçim sonuçları

Federal Meclis (Bundestag)

Avrupa Parlamentosu

Dış bağlantılar
 CDU – Resmi sitesi
 CDU Parti yasası (PDF)

Kaynakça

Hristiyan demokrat siyasi partiler
Almanya'daki siyasi partiler
Avrupa Halk Partisi üyeleri
Uluslararası Demokrat Birliği
Liberal muhafazakâr partiler
1945'te kurulan siyasi partiler

Almanya Hristiyan Demokrat Birliği


Olaylar

Doğumlar

Ocak
 12 Ocak – John Hancock; Tüccar, devlet adamı ve Amerikan Devrimi'nde önde gelen kişilerden (ö. 1793)
 29 Ocak – Thomas Paine, İngiliz asıllı Amerikalı siyasetçi (ö. 1809)

Şubat

Mart

Nisan
 27 Nisan – Edward Gibbon, İngiliz tarihçi (ö. 1794)

Mayıs

Haziran

Temmuz

Ağustos

Eylül
 9 Eylül – Luigi Galvani, İtalyan hekim ve fizikçi (ö. 1798)

Ekim

Kasım

Aralık

Ölümler
 Dilhayat Kalfa, besteci
 18 Aralık – Antonio Stradivari, İtalyan müzik aletleri yapımcısı (d. 1644).

1737


Halocarpus er ættkvísl sígrænna barrtrjáa og runna frá Nýja-Sjálandi.

Tegundir
Þrjár tegundir eru nú (júlí 2019) viðurkenndar:

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Halocarpus


Torcida kup, hrvatsko malonogometno natjecanje. Igra se po jednostrukom kup-sustavu. Pokrenula ga je nekolicina mladih entuzijasta 1995. godine. Nakana osnivača bila je se na igralištu RK Split u Vukovarskoj ulici organizira malonogometni kup pod sloganom Ovisimo o Hajduku, a ne o heroinu (dio akcije borbe protiv silnog širenja narkomanije među mladeži) Akciju su poduprli Grad Split, Splitsko-dalmatinska županija i HNK Hajduk Split. Uz angažman desetak članova KN Torcida, održao se je turnir na kojem je sudjelovalo 112 momčadi. Otad se turnir igra svake godine. Traje tijekom srpnja i kolovoza, a u godinama s većim brojem prijavljenih sastava početak natjecanja protegnuo se i ranije. Najbolji i najmasovniji ljetni turnir u Hrvatskoj po kvaliteti i broju prijavljenih sastava. Betonsko igralište u Vukovarskoj (ponegdje: Washingtonovoj) može primiti 5000 gledatelja. Turnir je u dvije kategorije, mladi i veteranska (za starije 35 godina). Česti sudionik veteranskog turnira je izabrana momčad Hajdukovih veterana. Kuriozitet je da je na jednom izdanju turnira u sklopu regularnog muškog turnira nastupila i jedna djevojčad.
Na turniru su u kategoriji mladih igrali hrvatski malonogometni reprezentativci Nikola Tomičić, Alen Delpont, Duje Bajrušović, Ivo Jukić i ostali. Također su igrali i hrvatski nogometni reprezentativci Ivan Perišić (nekoliko puta), Ante Rebić, Drmić i dr. U veteranima su kao dio momčadi Hajdukovih veterana ili kao igrači neke druge momčadi igrali Robert Jarni, Zlatko Vujović, Ivica Mornar i dr.

Rezultati

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice
Službene stranice  Osvajači naslova
Facebook

Mali nogomet u Splitu
Hrvatska malonogometna natjecanja

Torcida kup


منطقة مصياف منطقة سورية إدارية تتبع محافظة حماة  ومركزها مدينة مصياف، بلغ تعداد سكان المنطقة 170,795 نسمة حسب التعداد السكاني لعام 2004.

نواحي منطقة مصياف
ناحية مركز مصياف
ناحية جب رملة
ناحية عوج
ناحية عين حلاقيم
ناحية وادي العيون

المراجع

منطقة مصياف

منطقة مصياف


Danilo Petrolli Bueno  (* 27. Dezember 1983 in São Paulo) ist ein ehemaliger brasilianischer Fußballspieler.

Karriere
Danilo Bueno begann mit dem Profifußball bei Portuguesa. Anschließend verbrachte er recht erfolgreiche Zeiten bei EC Vitória und CA Bragantino. 2010 wechselte er in die tunesische Liga zu Étoile Sportive du Sahel.

Nach dem Ausbruch der Revolution in Tunesien 2010/2011 äußerte Bueno den Wunsch, Tunesien verlassen zu wollen. Wegen der unsicheren Situation war der Klub auch nicht abgeneigt, ihn zu geringeren Konditionen gehen zu lassen. So wechselte Bueno zur Saison 2011/12 zum Süper-Lig-Verein Mersin İdman Yurdu. Im Februar 2014 verließ er diesen Verein. Danach tingelte er durch unterklassige Klubs in seiner Heimat sowie Engagements in den VAE und Zypern.

Weblinks

Fußballspieler (Associação Portuguesa de Desportos)
Fußballspieler (EC Vitória)
Fußballspieler (Red Bull Bragantino)
Fußballspieler (Étoile Sportive du Sahel)
Fußballspieler (Mersin İdman Yurdu)
Fußballspieler (Botafogo FC, SP)
Fußballspieler (AD São Caetano)
Fußballspieler (Al-Ittihad Kalba SC)
Fußballspieler (Clube de Regatas Brasil)
Fußballspieler (AEL Limassol)
Fußballspieler (Al-Riffa SC)
Fußballspieler (EC XV de Novembro, Piracicaba)
Geboren 1983
Sportler (São Paulo)
Mann
Brasilianer

Danilo Bueno


Stipan Banović (1884. — 1961.), hrvatski folklorist, rodom iz Zaostroga. Članke je objavio u Zborniku za narodni život i običaje , Jugoslovenskome istoriskom časopisu, Viterskoj vili (Gdje se je zapravo nalazio sredovječni neretvanski grad Ostrog),  Serta Hoffilleriana, Zborniku za narodni život i običaje JAZU, Građi za povijest književnosti hrvatske, Prirodi, Hrvatskom kolu, Radovima JAZU, Zborniku za narodni život i običaje južnih Slavena . Uvršten je u zbornik Hrvatsko podrijetlo bosansko-hercegovačkih muslimana : rasprave i članci. Napisao je knjižice Hrvatstvo starih Dubrovčana i bosansko-hercegovačkih muslimana (Obzor), Kratki pregled hrvatskog idealizma i veliko srpske ideje od Vuka Karadjića do naših dana (Obzor), Matica hrvatska za Tadije Smičiklasa i u eri Franje Jelašića i Filipa Lukasa : kritički prikaz, Učitelj u gospodarstvu, kućanstvu i zdravstvu.

Izvori

Hrvatski folkloristi

Stipe Banović


Ruivães Portekiz'de Vila Nova de Famalicão belediyesine bağlı olan, 2,72 km² yüzölçümüne sahip, 2.117 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vila Nova de Famalicão

Ruivães (Vila Nova de Famalicão)


Kişiler
 Abdi İpekçi, gazeteci
 Cemil İpekçi, modacı
 İsmail Cem İpekçi, politikacı, bakan
 Leyla İpekçi, gazeteci, yazar
 İhsan İpekçi, sinemacı, romancı, senarist.

Diğer
 Abdi İpekçi Arena

Türkçe soyadları

İpekçi


الحيوان الإصبعي هو الحيوان الذي يسير على أصابعه أو أصابع قدمه مثل الطيور والكلبيات كالكلاب والذئاب والثعالب وبعض السنوريات كالقطط والأسود على عكس البشر والدببة التي تعدّ أخمصية السير أو ذوات الحافر كالخيول وغيرها.

يسير الحيوان الإصبعي على سلامياته الوسطى والطرفية وتتميز الإصبعيات بأن عظام الكاحل والرسغ طويلة نسبيا وأطول من مثيلتها لدى الأخمصيات وهكذا تساعدها في عملية السير

مراجع

حركة أرضية
حيوانات

حيوان إصبعي


An Arundinaria simonii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Élie Abel Carrière, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Marie Auguste Rivière och Charles Marie Rivière. An Arundinaria simonii in nahilalakip ha genus nga Arundinaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Arundinaria

Arundinaria simonii


Prefeitura de Tel Aviv (   Beit Iriyat Tel Aviv) é o centro do governo municipal de Tel Aviv, Israel. Abriga o gabinete do prefeito, as câmaras de reunião e os escritórios da Câmara Municipal de Tel Aviv .

História

O município de Tel Aviv foi inicialmente localizado no Rothschild Boulevard. Quando foi necessário mais espaço para escritórios, o município alugou um hotel na Rua Bialik, perto da casa do poeta nacional Chaim Nachman Bialik, construído pela família Skora em 1924. O hotel foi inaugurado em 1925, mas foi considerado não lucrativo devido à falta de turistas. Em 1928, o município comprou o hotel. Mais tarde, abrigou um tribunal no térreo.

Uma nova prefeitura foi projetada na década de 1950 pelo arquiteto Menachem Cohen, no estilo brutalista. A grande praça ao pé do edifício, primeiro chamada de Praça dos Reis de Israel e renomeada para Praça Rabin em 1995, foi projetada como uma área central para eventos públicos e cerimônias. Está localizado na Rua Ibn Gabirol.

Em 1972, o antigo edifício Skora foi convertido em um museu para a história de Tel Aviv. Em 2006, o município contratou um escritório de arquitetura para realizar as obras de restauração do prédio.

Referências

Ligações externas

Construções de Tel Aviv
!Artigos com coordenadas no Wikidata

Prefeitura de Tel Aviv


Louise Haiberg (født 1983) er en dansk forfatter. Hun er uddannet teknisk designer.

Bibliografi
 Oprører, Dæmondræberen #1, Tellerup, 2013
 Udvalgt, Dæmondræberen #2, Tellerup, 2014
 Revolution, Dæmondræberen #3, Tellerup, 2015
 Dinea - Modertræets datter, Tellerup, 2016
 Monstre, Død verden #1, Tellerup, 2017
 Utopia, Død verden #2, Tellerup, 2017
 Håb, Død verden #3, Tellerup, 2017
 Forenet, Død verden #4, Tellerup, 2020
Låsen og Vogteren, Tellerup, 2021

Referencer

Dansksprogede forfattere

Louise Haiberg


Die 1. Ski-Orientierungslauf-Weltmeisterschaften fanden vom 26. bis 28. Februar 1975 in Hyvinkää, Finnland statt.

Herren

Einzel

Länge: 23,4 km
Posten: 4
Teilnehmer: 33

Staffel

Länge: 4x7 km

Damen

Einzel

Länge: 13,8 km
Posten: 2
Teilnehmer: 16

Staffel

Medaillenspiegel

Weblinks
 Ergebnisse der Weltmeisterschaften 1975 International Orienteering Federation
 Ergebnisse auf lazarus.elte.hu

Sportveranstaltung 1975
1975
Sportveranstaltung in Finnland
Sport (Hyvinkää)
Wintersport (Finnland)

Ski-Orientierungslauf-Weltmeisterschaften 1975


Cycnorhamphus (nombre que significa "pico de cisne") es un género extinto de pterosaurio pterodactiloide ctenocasmatoideo del Jurásico Superior de Francia y Alemania.

En 1855 un fósil en una placa de esquisto del Titoniense, encontrada cerca de Nusplingen en Württemberg, holotipo GPIT "Orig. Quenstedt 1855, Taf. 1", fue nombrada Pterodactylus suevicus por Friedrich August Quenstedt.

En 1870 Harry Govier Seeley la asignó a un nuevo género: Cycnorhamphus. Sin embargo, en 1907 Felix Plieninger rechazó esta división, una opinión compartida por muchos paleontólogos en ese momento. En 1974 Jacques Fabre concluyó que una nueva especie encontrada y nombrada por él, Gallodactylus canjuersensis, era congenérica con P. suevicus, pero él no revivió a Cycnorhamphus, sino que juzgó que este último nombre no estaba disponible debido a los errores en la diagnosis hechos por Seeley. P. suevicus entonces fue renombrado como Gallodactylus suevicus. Sin embargo, en 1996 Christopher Bennett señaló que dichos errores no invalidaban el nombre y por lo tanto Cycnorhamphus tenía prioridad, haciendo a Gallodactylus canjuersensis C. canjuersensis. En 2010, Bennett publicó un re-estudio de los fósiles, concluyendo que las diferencias entre las dos especies podían ser explicadas por edad, sexo o variación individual, y formalmente sinonimizó a C. canjuersensis y C. suevicus.

Cycnorhamphus tenía un largo hocico con dientes sólo en el frente de sus mandíbulas, posiblemente como una adaptación para buscar invertebrados en el fango. Su envergadura era de cerca de 135 centímetros.El hocico de Cycnorhampus era diferente al de otros pterosaurios, ya que estaba curvado hacia arriba y hacia abajo

Véase también
 Anexo: géneros de pterosaurios

Referencias

Pterosaurios del Jurásico Tardío
Pterosaurios de Europa
Ctenochasmatoidea

Cycnorhamphus


Kenta Kano (født 2. maj 1986) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Tokushima Vortis.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kenta Kano


Face the Nation is a weekly news and morning public affairs program airing Sundays on the CBS radio and television network. Created by Frank Stanton in 1954, Face the Nation is one of the longest-running news programs in the history of television.

Typically, the program features interviews with prominent American officials, politicians, and authors. Margaret Brennan has been the moderator of Face the Nation since 2018, though former host John Dickerson substituted during Brennan's maternity leave in spring and summer 2021. Upon Brennan's return to the program in September 2021, its title was changed to Face the Nation with Margaret Brennan.

The show's full hour is broadcast live from the CBS News Washington, D.C., bureau at 10:30 a.m. Eastern Time, though some stations delay or abbreviate episodes to accommodate local and sports programming.

In 2017, Face the Nations audience was the largest of all Sunday public affairs programs, with an average of 3.538 million viewers. NBC competitor Meet the Press closely competed for the title in 2018, besting Face the Nations audience for several months.

Format

Similar to its Sunday morning competitors, Face the Nation begins each episode with a short "tease" segment recapping the week's events and teasing the day's guests, set to the show's theme music.

The remainder of the program's first half-hour typically features interviews of prominent politicians, often lawmakers and cabinet or White House officials, responding to issues from the week's news.

The program's second-half hour transitions to more discussion-oriented segments, including interviews of notable authors with forthcoming books and a weekly roundtable discussion, with a rotating cast of panelists. The program's inclusion of a roundtable discussion has been indefinitely suspended since circa May 2020, the producers citing their desire to devote more time to interviews (and remained suspended in fall 2022).

Unlike some of its competitors, Face the Nation generally books only journalists and columnists for its panel discussions, omitting current and former politicians from providing punditry.

During major news events or breaking news, the program will often feature reports from various CBS News correspondents before the day's interviews, to allow guests the opportunity to respond to the latest news.

Distribution
Face the Nation first half-hour airs on CBS television stations throughout the United States, typically in the morning. In 2018, the CBS News digital streaming network  began re-airing the program's full hour at 11:00 a.m., 3:00 p.m., and 6:00 p.m. Eastern Time.

Many of the network's affiliates in the Pacific Time Zone air Face the Nation at 8:30 a.m. local time, serving as a lead-in to the CBS Sports program The NFL Today during the football season.

A delayed audio broadcast of the program is also carried on a handful of radio affiliates through the CBS Radio Network, and in the late afternoon on C-SPAN's Washington area radio station WCSP-FM. CBS Radio also edits and distributes a slightly abbreviated version of the program as a weekly podcast.

Face the State
As a complement to the national program, several CBS affiliates, mainly based in state capital cities, carry their own programs leading into and out of Face the Nation titled Face the State dealing with state and local politics with the same format as Face the Nation, including KTVN in Reno, Nevada (in the same metropolitan area as Carson City), the stations of the Montana Television Network, WBNS-TV in Columbus, Ohio, WFSB in Hartford, Connecticut, and WHP-TV in Harrisburg, Pennsylvania, while Miami's CBS-owned station WFOR-TV has a complementary program titled Facing South Florida. Other stations carry the same format under other titles, such as For the Record on WISC-TV in Madison, Wisconsin.

History

Face the Nation premiered on November 7, 1954, and was originally broadcast on Sunday afternoons at 2:30 p.m. Eastern Time. Bill Shadel was then the Washington, D.C. bureau chief for CBS News. On that first program, his guest was Wisconsin senator Joseph McCarthy. Guests were rarely scheduled far in advance, in order to keep on top of current news stories.

Lesley Stahl
As the first female host of Face the Nation, Stahl became one of the most recognizable female faces on television. She held the position for eight years before stepping down to focus on 60 Minutes.

Under Schieffer
In 1991, Bob Schieffer took over as moderator for Lesley Stahl, who as previously mentioned, held the position for eight years. Under Schieffer, ratings boomed and the program extended its half-hour time frame to a full one hour. Ratings soared to over 3 million viewers every Sunday, as Face the Nation surpassed all competitors in the ratings. Schieffer won numerous awards with the program, including two Emmy's for Outstanding News Discussion & Analysis, an Edward R. Murrow Award, and the Overseas Press Club Award.

In July 2011, Face the Nation became the last Sunday morning talk program to begin broadcasting in high definition (leaving only CBS' overnight news program Up to the Minute as the only American news program on the major broadcast networks and cable news channels that continued to broadcast in standard definition, until it converted to HD in late November 2012). Another big change came for the program in December 2011, when they permanently extended the half-hour broadcast to a full hour. The move came after Face the Nation competitors, NBC's Meet the Press, ABC's This Week, and Fox News Sunday, all extended their programs to one-hour. The delay came from dispute among the network's affiliate stations.

After Schieffer

In 2015, Bob Schieffer, the longest-serving moderator in the program's history, retired after 24 years. He was replaced by John Dickerson on June 7, 2015.

On February 22, 2018, CBS announced Margaret Brennan as the new host, replacing John Dickerson, who served as moderator for less than three years to let him focus on his anchor duties on CBS This Morning. Brennan is the second female host in the program's history, after Lesley Stahl.

Brennan conducted numerous interviews with members of the Trump administration, including former Secretary of State Rex Tillerson and House Oversight Committee Chairman Trey Gowdy. Margaret Brennan also serves as the network's senior foreign affairs correspondent. Brennan interviewed Vice President Mike Pence in her last episode before maternity leave.

Moderators
The program has been hosted by ten moderators to date, beginning with Bill Shadel. The current moderator, Margaret Brennan, has hosted since February 2018.

The following is the list of moderators for Face the Nation:

Program length
The program ran 30 minutes for much of its history. It expanded to 60 minutes for a preliminary 20-week period in April 2012, and was extended to that time length permanently on July 29, 2012.  There is a deliberate break between the first and second half of the program, to allow local affiliates to begin airing another program if they wish to do so.

Approximately 81% of the stations affiliated with CBS air the second half-hour contiguously with the first; the remainder either do not air the second half-hour at all or air that portion of the program on a tape delayed basis, because of station commitments to other programming (mainly station-produced NFL pre-game shows leading into The NFL Today, along with E/I commitments and advertorial or outdoors programming). Other stations choose to air the second half-hour after primetime following their late local newscasts or in a later time slot as part of their late night schedule, though the number of stations carrying the full hour in pattern has increased over time with the end of former commitments as of 2017, from 64% in 2012.

Face the Nation was the last Sunday public affairs program to extend its length to a full hour. The move came as a way to draw viewers away from competitors.

In popular media
Face the Nation has been mentioned by Stephen Colbert using the nickname "The Nation Face" on several occasions.

The comic strip Grin and Bear It satirized the show as "Faze The Nation".

See also
 List of longest-running United States television series

References

External links

1954 American television series debuts
1950s American television series
1960s American television series
1970s American television series
1980s American television series
1990s American television series
2000s American television series
2010s American television series
2020s American television series
1950s American television talk shows
1960s American television talk shows
1970s American television talk shows
1980s American television talk shows
1990s American television talk shows
2000s American television talk shows
2010s American television talk shows
2020s American television talk shows
1950s American television news shows
1960s American television news shows
1970s American television news shows
1980s American television news shows
1990s American television news shows
2000s American television news shows
2010s American television news shows
2020s American television news shows
Black-and-white American television shows
CBS original programming
CBS News
Culture of Washington, D.C.
Peabody Award-winning television programs
American Sunday morning talk shows
Television series by CBS Studios

Face the Nation


The Cherwell School is a secondary school with academy status on the Marston Ferry Road in Oxford, England. The current school site was built in 1963 as a secondary modern school, later becoming the main comprehensive school for North Oxford, with a catchment area extending down to the city centre, Grandpont, and New Hinksey. Along with later expansions, in 2003, and as part of a citywide reorganisation, it merged with the Frideswide Middle School, and is now a split site school of 1,700 pupils aged between 11 and 19.

Recent changes
The North site has recently undergone construction work, with the extension of the Sixth form common room. The original design, to accommodate only 100 pupils in years 12 and 13, became inadequate in recent years for the 300 or more pupils currently in the sixth form.

The main building work was construction of a new building alongside the existing block, and then removing the internal wall to create a much larger space. On the second floor of the structure, the school library has been extended to include quiet study areas, each with computer and desk facilities.

Notable alumni
Cherwell School alumni are called Cherwellians:

Tom Bateman, actor.
Joey Beauchamp, footballer.
Sholto Carnegie, rower
Canice Carroll, footballer
Mark Crozer, musician.
Hannah England, middle-distance runner and World Championship 1500m silver medallist.
Rupert Friend, actor.
Tim Goldsworthy, Record Producer, DJ and co-founder of Mo'Wax record label.
Ramin Gray, playwright.
Orlando Higginbottom, also known as Totally Enormous Extinct Dinosaurs, Electro Producer and DJ.
Benjamin Hope, painter.
Adam Hunt, chess International Master.
James Lavelle, member of music group UNKLE, founder of Mo'Wax record label.
Yasmin Le Bon née Yasmin Parvaneh, model and wife of Simon Le Bon, singer in band Duran Duran.
Jack Letts, jihadist.
Michael Morris, cricketer
Tom Penny, skateboarder.
Omid Scobie, journalist and writer.
Rachel Seiffert, novelist
Sophie Sumner, model.
Miles Welch-Hayes, footballer - Oxford United

References

External links
Cherwell School website
Cherwell School Parent Teacher Association website
Exam league table results for Cherwell School, 2006  and results from 2005
Ofsted inspection report (carried out in 2005)
Ofsted inspection report (carried out in 2008)

Secondary schools in Oxfordshire
Educational institutions established in 1963
Schools in Oxford
1963 establishments in England
Academies in Oxfordshire

Cherwell School


بونتيفيكو (Pontevico) بلدية تقع في مقاطعة بريشا في إقليم لومبارديا بشمال إيطاليا. بلغ عدد السكان 7,029 نسمة حسب تعداد عام 2007.

السكان

في سنة 1861 بلغ عدد السكان  نسمة، وتطور العدد ليصل في سنة 2011 لـ  نسمة.

أعلام
 فرديناند بروهين

مراجع

مدن وبلدات في لومبارديا
بلديات مقاطعة بريشا

بونتيفيكو


Olaylar
 Kudüs Kuşatması, Yahudi-Roma Savaşı
 Lejyon XVI Flavia Firma lejyonunun oluşturulması

Doğumlar
 İskenderiyeli Menelaus, Yunan matematikçi ve gök bilimci (ö. 140)
 Pompeia Plotina, Roma İmparatoriçesi (ö. 122)

Ölümler
 Columella, Roman yazar (d. 4)
 İmparator Suinin, efsanevi Japon imparator, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 11. imparatoru (d. MÖ 69)
 İskenderiyeli Heron - Yunan matematikçi ve mekanik uzmanı (d. 10)

als:70er#Johr 70

70


على ساحل ابن تيمية كتاب للدكتور عائض بن عبد الله القرني يقدم فيه سيرة الأمام ابن تيمية ودرره وآلاءه، في تنسيق رائع، وسرد جميل.

مراجع

كتب 2003
كتب عن ابن تيمية

على ساحل ابن تيمية (كتاب)


Farsman IV. (gruz. ფარსმან IV), iz dinastije Hosroida, bio je kralj Iberije od 406. do 409. godine. Na prijestolju je naslijedio kralja Trdata.

Prema srednjovjekovnim Gruzijskim kronikama, bio je sin kralja Varaza-Bakura II. i kćeri kralja Trdata. Kad mu umro otac 394. godine, Farsman i njegov polubrat Mitridat bili su još mala djeca. Stoga je prijestolje Iberije zauzeo njihov rođak Trdat, koji je sinove svog prethodnika dao na odgoj eristaviju u Samšvilde. Izvještaji ga opisuju kao pobožnog vladara i izuzetnog ratnika, koji se pobunio protiv iranske hegemonije i odbio plaćati danak šahu. Zaslužan je za izgradnju Bolnisija.

Bio je na dobrom glasu na bizantskom dvoru i imao je čin magister militum za vladavine cara Arkadija, ali mu je čin oduzet zbog preljuba koji je učinio s caricom Elijom Eudoksijom. Iz tog razloga pobjegao je nazad u Iberiju i poticao Hune da napadaju pogranične zemlje Bizantskog Carstva. Naslijedio ga je njegov brat Mitridat IV.

Izvori

Kraljevi Iberije

Farsman IV. od Iberije


Kazunari Ono (født 4. august 1989) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Shonan Bellmare.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kazunari Ono


مدينة معضمية الشام أو كما تُعرف اختصاراً المعضمية هي مدينة سورية منفصلة عن مدينة داريا التي تبعت إداريا لمنطقة داريا التابعة بدورها لمحافظة ريف دمشق. تقع غرب مدينة دمشق بعدة كيلومترات، وهي قريبة من مدينة داريا وحي المزة الدمشقي. وترتفع 720 م عن سطح البحر وهي مركز ناحية وواحدة من أقرب المدن إلى العاصمة دمشق، وإحدى أهم مدن الغوطة الغربية.

تشتهر معضمية الشام بالعلم والتعليم المتبادل بين سكانها سواء القاطنين أو الأصلين بنسبة كبيرة من طلابها في الجامعات والكليات الحكومية في سورية.

التسمية

ترجع تسمية المعضمية نسبة إلى الملك المعظم عيسى بن أيوب، ابن أخ الناصر صلاح الدين الأيوبي، الذي اتخذ المنطقة مقراً لإقامته، والذي توفي ودفن في المنطقة القريبة من موقع هذه البلدة حالياً. وسُمِّيت بالمعضمية تحريفاً عن "المعظمية"، حيث كانت الكلمة بالأصل بحرف الظاء وليس الضاد.

التاريخ

اشتهرت معضمية الشام تاريخياً بعدة زراعات كبرى، أشهرها وأكثرها أهمية زراعة الزيتون، وقد اشتهرت في وقت سابق بزراعة الحبوب واليانسون الذي كان يزرع على مساحات شاسعة جعلت من معضمية الشام أكبر قرية في سوريا من حيث المساحة، ولكن قبل استملاك هذه الأراضي. وأول منطقة سكنت في المدينة كانت حيَّ البستان. وقد كانت تمتاز بيوت المعضمية القديمة بالطراز الريفي المصنوع من اللبن والحجر وفيه الفسحات السماوية.

كانت مدينة معضمية الشام من أكبر قرى غوطة دمشق مساحة، لكن حينما بدأت قرارات الاستملاك تَتابع خسر أهل المدينة ما يقارب من 85% من مساحاتها بتعويضات تقارب 10 ليرات سورية للمتر (0.2 دولار أمريكي).

شهدت المعضمية ثلاثة مخططات تنظيمية متزامنة مع ثلاثة موجات عمرانية، حدثت في أعوام 1967 و 1981 و 2001، وما زالت عملية الانتقال إلى البناء الطابقي مستمرة.

الجغرافيا

الموقع

جغرافيّا تبعد معضمية الشام عن مركز مدينة دمشق حوالي 4 كم وتقع بجانب المزة (طرف العاصمة السورية) ومن شمالها تحدها الصبورة ومن الشمال الغربي قطنا ومن الغرب عرطوز حيث أن معضمية الشام تقع غرب مدينة دمشق آخر أستراد المزة من الطرف الغربي.

تقع المدينة على سهل خصب واسع بين جبال دمر وامتدادها الغربي ومدينتي داريا وجديدة عرطوز، ويبلغ امتدادها 35 كيلومتراً. حيث تقع معضمية الشام على سفح جبل اسمه "جبل غرابة"، الذي كانت تقع عليه مدينة غرابة، وربما هي أصل مدينة المعضمية، إذ دمّر الزلزال الكبير هذه المدينة في أوائل القرن العشرين، ونزح من بقيَ حيًّا من غرابة إلى أسفل السفح وأشادوا المعضمية الحالية التي أخذت في النمو والتطور حتى وصلت إلى ما هي عليه اليوم من عدد السكان الامتداد البناء والعمران.

ترتفع معضمية الشام نحو 750م عن مستوى سطح البحر، وتُعد المدينة قمة جبل عنتر الواقع في شمالها، بارتفاع 1200 م، وعموماً تمتد المساحة العمرانية للمدينة على مسافة 35 كيلومتراً.

المنطقة الإدارية

معضمية الشام الآن مدينة، وهي مركز ناحية حالياً، ولديها مجلس مدينة يرأسه رئيس البلدية، ويُنتخب رئيس مجلس المدينة مرة كل أربع سنوات مع مجلس من أهالي المدينة، ويدير شؤونها حلال مدة دورته الانتخابية. المدينة هي من أقرب المدن إلى العاصمة السورية دمشق، وقد أصدرَ قرار بفصلها عن مدينة داريا.

السكان

تُعتبر مدينة المعضمية متوسطة الحجم، إذ يبلغ عدد سكانها حوالي 70,000، منهم من سكانها الأصليين 30,000 نسمة، ويقطنها من الوافدين بحدود 40,000 نسمة من أغلب المحافظات السورية. ورغم هذا الخليط المتنوع، فقد حافظت المدينة على ثقافتها وعاداتها. تشهد المدينة عموماً إقبالاً سكانيًّا كبيراً بسبب قربها من دمشق، وهو ما يَجعل العديدين يَختارون السكن فيها للصعوبة العثور على مسكن في دمشق نفسها.

المرافق والمعالم

تمتاز المعضمية بكثرة مساجدها القديمة منها والحديثة، ويبلغ عدد المساجد فيها 14 مسجداً، وفيها أيضاً ثانويتان شرعيتان للبنين والبنات، وما يزيد عن 20 مدرسة لمختلفة المراحل التعليمية، وفيها مجلس مدينة ومركز هاتف بسعة 26,000 خط. كما أن المدينة تضمُّ مركز بريد ووحدة مياه ووحدة إرشادية ومؤسسة كهرباء وسجل مدني ومركز شرطة ومستوصف حكومي ونادي رياضي.

استبدلت شبكة المياه القديمة في معضمية الشام بشبكة جديدة، بعد رفد المدينة بـ50 إنش من المياه من جبل الشيخ وقرية الريمة، و 50 إنشاً أخرى من جبال المعضمية. كما يجري استبدال شبكة الكهرباء من هوائية إلى شبكة أرضية، وفيها أيضاً مدرسة كروية تابعة للنادي الرياضي وستة ملاعب عشبية حديثة.

أهم شوارع مدينة المعضمية هي:
 شارع الروضة (الذي يعتبر الشارع والأطول والأكثر كثافة سكانياً في المدينة).
 شارع الزيتونة (الذي يعتبر السوق التجاري والشارع العام، أي الشارع الرئيسي).
 أوتستراد الأربعين.
 الكورنيش الجنوبي.
 شارع الشياح الزراعي.
 طريق داريا.
 طريق صحنايا.
 أوتستراد السلام الدولي (قيد الإنشاء).

مصادر
 عاصمتنا دمشق، لوصفي زكريا.
 غوطة دمشق، لمحمد كرد علي.

المراجع

محافظة ريف دمشق
مدن سوريا
أماكن مأهولة في منطقة داريا

معضمية الشام


Fransızca bir terim olan art brutun tam karşılığı "ham sanat"tır. Art brutda profesyonel olmayan, kendiliğinden bir sanat söz konusudur.

1948 yılında Dubuffet, Breton ve Tapie, 'art brut'yu kurdular. Bu sanatçıların amacı; kendi kendini yetiştirenlerin, meşhur olmayanların, mahpusların ve ruh hastalarının ürünlerini ortaya çıkarmaktı. Jean Dubuffet'nin topladığı çalışmalardan bir 'art brut' koleksiyonu oluşturuldu.

Dubuffet, kazanılmış kültürün ürünleri olan sanatları reddetti ve 'art brut'nun ateşli bir savunucusu oldu. Kendi resimlerinde de bu yaklaşımı açıkça görülmektedir.

Kaynakça
 Sanat Sözlüğü N. Keser Ütopya Yayınları 2005

Dış bağlantılar
 www.bernabermek.com
 Demirel Collection

Art brut


Emathla, aussi écrit Emarthla, Emathlar, Imatla ou Imała, est un nom d'origine creek et un titre de guerre,  (prononcé ), qui se retrouve comme nom de famille Emarthla, Emathla ou Imatla, ou dans les toponymes Emathla, Mattlacha Pass, Pennymottley, Otee-Emathlar, Yaha-Emathla-Chopco.

Notes et références

Bibliographie

Sources

Creeks

Emathla


Islas Nomoi también conocidas como Islas Mortlock, son un grupo de tres grandes atolones en el estado de Chuuk, parte de los Estados Federados de Micronesia. Están situados a unos 250 km al sureste de Chuuk.

Satawan, el atolón del sur, es el más grande. Tanto Ettal, en el norte, y Lukunor en el noreste son mucho más pequeños.

El capitán James Mortlock descubrió los dos conjuntos de islas, el 19 y 27 de noviembre de 1795. Confusamente, ambos fueron llamados más tarde Islas Mortlock.

Véase también
Geografía de los Estados Federados de Micronesia
Geografía de Oceanía

Referencias

Enlaces externos

Islas del estado de Chuuk
Descubrimientos geográficos de 1528

Islas Nomoi


Hümanizm (Fransızca: humanisme), insan odaklılık veya insanmerkezcillik. Kanunların düzenlenmesinde tanrının değil insan aklının esas alındığı rasyonalizm ile ampirizme odaklanan felsefi düşünce öğretisi. Hümanizm, ahlaki ve felsefi sorgulamanın başlangıç noktası olarak insanoğlunun potansiyelini ve failliğini vurgular. İtalyan Rönesansı sırasında ortaya çıkmış ve Aydınlanma Çağı'nda bilim ve teknolojideki ilerlemelerle yeniden güçlenmiştir. Günümüzde hümanizm, insanlığı bireyleri teşvik etmek ve geliştirmekten sorumlu olarak gören ve insan refahı, özgürlük, özerklik ve ilerlemeyi vurgulayan dini olmayan, seküler bir harekettir. Hümanistler insan haklarını, ifade özgürlüğünü, ilerici politikaları ve demokrasiyi savunurlar ve dinin ahlak için bir ön koşul olmadığına inanırlar.

Gelişimi

Hümanizm
Hümanizm terimsel tanım açısından "sevgi" içermez. Çünkü daha felsefi ve bilimsel bir temeli ifade eder. Türkçe karşılığı "insanmerkezcillik"tir. Yani tanrımerkezcillik geri plana atılır ve bir anlamda reddedilir, insanmerkezcillik esas alınır. Bu kavram psikolojik derinliği olan sübjektif bir kavram (sevgi ve benzeri duygu durumları) değil, felsefi temelli objektif bir kavramdır. Örneğin bir fiilin değerlendirmesinde "tanrının/tanrıların hoşnutluğu" değil, "insana faydası/hoşnutluğu" esastır. Bu açıdan da sekülerizmle sıkı bir ilişkisi vardır. Yine kanunların düzenlenmesinde tanrımerkezcilliği değil, insanmerkezcilliği önermektedir.

Adının Türkçe anlamı insancıllıktır (human). Genelde deizm, ateizm ve agnostisizm ile bütünleşebilir ama hümanist anlayış bunlar için değildir. Hümanizm, bu tür doğaüstü güçlerin varlığıyla ilgilenmeyen etik tabanlı bir görüştür. Seküler bir hayat duruşu ilkesi ve her otorite karşısında insanı özgürleştirme çabası hümanizmin tanımıdır.

Hümanizme göre doğruyu bulmak insanın bir yetisidir. Fakat doğruyu bulma yönteminde gizemcilik, mistisizm, gelenek ve bunlar gibi genelgeçer kanıtlarla ve mantıkla bütünleşmeyen yöntemler izlenemez. Gerçeğe duyulan bu arzu, gözü kapalı kabullenimlerle değil, bilimsel şüphecilik ve bilimsel yöntemle doyurulmalıdır. Otoriteyi ve aşırı şüpheciliği de reddederken, kaderin olaylar üzerindeki etkisini kabul etmez. Doğrunun ve yanlışın bilgisine kişisel ve ortak bilincin en doğru biçimde algılanmasıyla ulaşılabileceğini savunur.

Bunun yanı sıra, hümanizm insanın tüm diğer canlı türlerinden daha özel olduğu düşüncesini reddeder. Hümanist Filozof Peter Singer "Birçok istisna olmasına rağmen hümanistlerin çoğu, kendilerini en büyük dogmadan özgürleştiremiyor: ön yargılı türcülük. Hümanistler diğer canlı türlerine karşı düşüncesizce istismarlara karşı durmalıdır." diyerek hümanizmin doğalcılığını ve hayvanseverliğini belirtir. Bizim diğer canlıların üzerinde tanrı vergisi bir hüküm hakkımız olmadığını ekler.

Hümanizm insanın kapasitesine iyimser yaklaşır, bunun yanı sıra insan doğasının tümüyle iyi ya da tüm insanların hümanizmin savunduğu ussalcı ve manevi değerlere ulaşabileceğini savunmaz. Bu hedef birey için azim ve diğerlerinin yardımını gerektirir. İnsanın gelişimidir hümanizmin ereği, bütün insanlar için hayatı daha iyi yapmak. Hümanizm güzel şeyler yapmaya, şimdi ve burada iyi yaşamaya ve geleceğe daha iyi bir dünya bırakmaya yoğunlaşır.

Hümanizmin tarihi
Hümanizm Rönesans'a, İslamiyet'in Altın Çağı'na ve Antik Yunan kalıntılarına dayandırılabilir ve hatta hümanist düşünce Buddha ve Konfüçyüs'te de görülebilir. Bunun yanında hümanizm terimi daha çok batı felsefesiyle bağlaşıktır. Hümanizm terimi 19. yüzyılın başlarında, 15. yüzyıl İtalya'sında klasik edebiyatla ilgilenen kimseler için söylenen umanista sözcüğünden kökenlenir.

Hümanizma
Rönesans düşüncesinin üzerinde durup antik örneklere göre işlediği ilk sorun insan sorunudur. İnsanı arayan insana özgü olan bu dünyadaki yerinin ne olduğunu araştıran çalışmalara verilen addır.

Hümanizm deyimi ilk olarak filolojik açıdan değerlendirilmiştir. Ancak sadece bu açıdan değerlendirilirse bilimsel bir akım olamazdı. Oysa hümanizm geniş anlamıyla modern insanın hayat anlayışını ve duygusunu dile getiren bir akımdır.

Antik Yunan'da hümanizm
Milattan önce 6. yüzyılda yaşamış Miletuslu Thales ve Colophon'lu Xenophanes kendilerinden sonrakiler için hümanist düşüncenin yolunu hazırlamıştır. Thales "kendini bilmeyi dünyasının merkezine oturturken, Xenophanes döneminin tanrılarına inanmayı reddetmiş ve kutluluğu evrene ve evrendeki şeylere yüklemiştir. Sonra gelen ve ilk serbest düşünür olarak görülen Anaksagoras bilimsel yöntemlere katkıda bulunarak evreni anlamanın başka bir yolunu göstermiş oldu. Anaksagoras'ın öğrencisi Perikles de demokrasinin oluşumunu, özgür düşünceyi savunmuş ve etkilemiştir. Yazılarından çok azı bugüne gelebilmişse de Protagoras ve Demokritos da bilinmezciliği benimsemiş ve ruhani varoluşlarının doğaüstü bir varlıktan bağımsız olduğunu savunmuştur.

Hümanist
Bu düşünceyi benimseyenlere Hümanist denilmiştir.

Hümanizm çeşitleri
Hümanizm, bireysel ve kolektif olarak insanın değerini ve failliğini vurgulayan ve genellikle dogma veya batıl inançları kabul etmek yerine eleştirel düşünceyi ve kanıtı (bilimsel, felsefi veya etik) tercih eden felsefi ve etik bir duruştur. "Hümanizm" teriminin anlamı, kendisiyle özdeşleşen birbirini izleyen entelektüel hareketlere göre dalgalanmıştır.

Dini hümanizm, Rönesans hümanizmi, Hristiyan hümanizmi, etik hümanizm, bilimsel hümanizm, seküler hümanizm ve Marksist hümanizm gibi çeşitli hümanizm türleri vardır. Esas olarak 20. yüzyılın başlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde uygulanan dini hümanizm, hümanizmi bir din olarak görmüş ve uygulayıcıları kilise benzeri cemaatlere katılmıştır. Rönesans hümanizmi, 14. ve 15. yüzyılın başlarında, akademisyenlerin klasik antik çağa odaklanmayı Hristiyan inancı ve insan refahına olan ilgiyle birleştirdiği kültürel ve eğitimsel bir reform hareketiydi. Hristiyan hümanizmi, Orta Çağ'ın sonlarında Hristiyan akademisyenlerin inançlarını klasik ilgi alanlarıyla birleştirdikleri tarihsel bir akımdı. Etik kültür olarak da bilinen etik hümanizm, 20. yüzyılın başlarında ABD'de öne çıkmış ve insanlar arasındaki ilişkilere odaklanmıştır. Bilimsel hümanizm, hümanizmin bir bileşeni olarak bilimsel yöntemi vurgularken, seküler hümanizm 20. yüzyılın ortalarında ortaya çıkmıştır ve çağdaş hümanist hareketle eş anlamlıdır. Marksist hümanizm, temel hümanist ilkeleri kabul eden ancak demokrasi konusundaki duruşu ve özgür iradeyi reddetmesi nedeniyle diğer hümanizmlerden ayrılan bir Marksist düşünce ekolüdür.

Kaynakça
Atatürk Üniversitesi Sosyoloji Bölümü 1. Sınıf "Felsefeye Giriş" ve "Sosyolojiye Giriş" Dersleri Ders Notları (Ömer YILDIRIM); Diğer Ders Notları (Ömer YILDIRIM), MEB Sosyoloji Ders Kitabı, Açıköğretim Ders Kitabı

Hümanizm


الأسطونيات  هي  من الديدان الأسطوانية تتبع  المفرزانية.

التصنيف
 الأسطوناويات
 الأسطونينات
 المعترسات

مراجع

أسطونيات
رتيبات أوليات الفم
طفيليات

أسطونيات


L'ambassade du Canada en Tchéquie est la représentation diplomatique du Canada en Tchéquie. Ses bureaux sont situés au Ve Struhach 95/2, dans la capitale tchèque Prague.

Mission

Cette ambassade est responsable des relations entre le Canada et la Tchéquie et offre des services aux Canadiens en sol tchèque.

Histoire

Le , le Canada annonce l'établissement de relations diplomatiques avec la nouvelle République tchèque.

Ambassadeurs
Cette représentation diplomatique canadienne est dirigée par un chef de mission qui porte le titre d'ambassadeur extraordinaire et plénipotentiaire.

Voir aussi

Articles connexes
 Ambassade de Tchéquie au Canada
 Relations entre le Canada et la Tchéquie
 Représentations diplomatiques du Canada

Liens externes
 Site officiel de l'ambassade du Canada en Tchéquie

Références

Tchéquie
Canada
Prague 6

Ambassade du Canada en Tchéquie


فيتيمسكيي  هي مدينة في مقاطعة إركوتسك أوبلاست في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 711 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة إركوتسك

فيتيمسكيي (إركوتسك)


20896 Tiphene este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
20896 Tiphene este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,56 ua, o excentricitate de 0,16 și o înclinație de 13,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 20001-21000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

20896 Tiphene


Die evangelische Christuskirche ist ein denkmalgeschütztes Kirchengebäude in der Schützenstraße 4 in Meschede im Hochsauerlandkreis (Nordrhein-Westfalen).

Geschichte und Architektur
Der klassizistische, verputzte Saalbau mit eingezogenem, halbrundem Chor wurde 1839 nach Plänen des Baukondukteurs (Bauleiter) Hoffmann, in Anlehnung an Schinkels Entwurf der Berliner Vorstadtkirchen von 1834 errichtet. Die Portalfront ist übergiebelt. Der Dachreiter wurde 1866 aufgesetzt. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde die durch Kriegseinwirkungen stark mitgenommene Kirche erweitert und neu ausgestaltet.

Der bekannte Maler August Macke wurde in dieser Kirche getauft.

Literatur
 Ursula Quednau (Red.): Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Nordrhein-Westfalen II: Westfalen. Deutscher Kunstverlag, Berlin / München 2011, ISBN 978-3-422-03114-2, S. 650.

Einzelnachweise

Christuskirche
Kirchengebäude in Meschede
Klassizistisches Bauwerk in Nordrhein-Westfalen
Kirche in der Evangelischen Kirche von Westfalen
Bauwerk des Historismus in Nordrhein-Westfalen
Erbaut in den 1830er Jahren
Baudenkmal in Meschede
Kirchengebäude des Historismus
Meschede

Evangelische Christuskirche (Meschede)


Adventures in Paradise is an American one-hour television series created by James Michener and starring Gardner McKay, which ran on ABC from 1959 until 1962.

Premise
Gardner McKay starred as Adam Troy, the captain of the schooner Tiki III, which sailed the South Pacific looking for passengers and adventure. The plots deal with the romantic and detective adventures of Korean War veteran Troy. The supporting cast, varying from season to season, featured George Tobias, Guy Stockwell, and Linda Lawson. Jacques Tourneur directed the 1962 episode "A Bride for the Captain".

Cast

Main
Gardner McKay as Capt. Adam Troy
James Holden as Clay Baker (seasons 2–3)
Guy Stockwell as Chris Parker (season 3)

Recurring

Weaver Levy as Oliver Lee (season 1)
Henry Slate as Bulldog Lovey (season 1)
Linda Lawson as Renee (seasons 1–2)
George Tobias as Trader Penrose (season 2)
Lani Kai as Kelly (seasons 2–3)
Marcel Hillaire as Inspector Bouchard (seasons 2–3)
Sondi Sodsai as Sondi (seasons 1–2)

Guest stars

Philip Ahn
John Anderson
Phyllis Avery
Barbara Bain
Diane Baker
Joanna Barnes
Henry Brandon
Hans Conried
Hazel Court
Yvonne De Carlo
Gloria DeHaven
Meyer Dolinsky
Fifi D'Orsay
Chana Eden
Barbara Eden
Elana Eden
Anne Francis
Betty Garde
Peggy Ann Garner
Bruce Gordon
Alan Hale Jr.
Juano Hernández
Steven Hill
James Hong
Rodolfo Hoyos Jr.
David Janssen
Tor Johnson
Richie Kamuca
Anna Kashfi
Werner Klemperer
Martin Landau
Bethel Leslie
Gene Levitt
Joanne Linville
Dayton Lummis
Diana Lynn
Patrick Macnee
George Macready
Arthur Malet
Murray Matheson
Marilyn Maxwell
Nobu McCarthy
Sean McClory
Joanna Moore
Read Morgan
Simon Oakland
Joan O'Brien
Dan O'Herlihy
Susan Oliver
J. Pat O'Malley
Larry Pennell
Suzanne Pleshette
Judson Pratt
Vincent Price
Juliet Prowse
Hari Rhodes
Brian Roper
Jacqueline Scott
Lizabeth Scott
Pippa Scott
Pilar Seurat
Robert F. Simon
Alexis Smith
Fay Spain
Barbara Steele
Inger Stevens
Barbara Stuart
Joan Tompkins
Betsy von Furstenberg
Jesse White
Peter Whitney
Anna May Wong
Jo Anne Worley
Dick York

Episodes

Season 1 (1959–60)

Season 2 (1960–61)

Season 3 (1961–62)

Musical theme
"Theme from Adventures in Paradise" was composed by Lionel Newman. It has been recorded by numerous artists, including  Arthur Lyman, Santo & Johnny, Rob E. G., The Atlantics, and Johnnie Spence and his Orchestra. Newman was a senior music director for Twentieth Century Fox Films and was conductor and music supervisor for the Adventures in Paradise series.

Lyrics to the theme were written by Dorcas Cochran, and are heard on the version recorded by Bing Crosby. Cochran is also credited as writer alongside Newman on some instrumental recordings.

A 45 rpm single of "Theme from Adventures in Paradise" by Jerry Byrd and his Steel Guitar charted in the United States, peaking in August 1960 at No. 97 in Billboard magazine and No. 80 in Cash Box

Broadcast syndication
USA Network aired reruns of this series between 1984 and 1988.

References

External links

1959 American television series debuts
1962 American television series endings
American adventure television series
American Broadcasting Company original programming
Black-and-white American television shows
English-language television shows
Nautical television series
Television series by 20th Century Fox Television
Television shows set in Oceania
Works by James A. Michener

Adventures in Paradise (TV series)


Kısmi süreli ya da part-time çalışma, tam zamanlı işe kıyasla haftalık çalışma saati belirgin biçimde daha az olan istihdam şeklidir. Çoğunlukla haftada 30 saatten az çalışan işçiler kısmi zamanlı sayılır.

Teknolojideki gelişmelere bağlı olarak bazı işlerin ortadan kalkması, yenilerinin ortaya çıkması, birden fazla işte çalışmanın ve evden çalışmanın yaygın hale gelmesi gibi nedenlerle dünyada kısmi süreli çalışan kişi sayısı gitgide artmaktadır. Uluslarrası Çalışma Örgütüne göre, son 20 yılda gelişmiş ülkelerdeki kısmi süreli çalışan kişi oranı %25'den %50'ye çıkmıştır.

Ülkelere göre kısmi zamanlı sözleşmeler

Türkiye
Türkiye yasalarına göre işyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır. Buna göre, haftalık 45 saatlik bir tam süreli çalışmanın üçte ikisi kadar yani 30 saate kadar (30 saat dahil) yapılan çalışmalar part-time çalışmalardır.

Eğer çalışan sadece işverenin ihtiyacı olduğunda çalışıyorsa buna çağrı üzerine çalışma denir. Türkiye'de çalışan genel sağlık sigortası (GSS) primini, 30 güne tamamlayacak şekilde kendisi ödemek zorundadır. Bu durum zaman zaman, özellikle ayda birkaç gün çalışan kişilerin, kazancından daha fazla GSS primi ödemesi gibi olumsuzluklara neden olabilmektedir.

Ayrıca bakınız
 Çalışma süresi
 Tam zamanlı iş
 Asgari ücret
 Türkiye'de asgari ücret

Kaynakça

Sosyal güvence
Mesleki terimler
Yarı zamanlı çalışma

Kısmi süreli çalışma


II. Leonidas, MÖ 247 - MÖ 235 yılları arasında Sparta krallığı yapmış Agiad ailesindendir. Önemli reformların savunucusu IV. Agis'e karşı çıktı. MÖ 242'de sürgüne gönderildi. MÖ 241'de geri döndü ve Agis'i görevinden alıp öldürttü. Dul karısını da oğluyla evlendirdi.

Biyografi
Leonidas II, Seleukos mahkemesinde büyüdü ve Plutarch'ın IV. Agis'in Yaşamı'na göre Persli bir kadınla evlendi. Diğer kaynaklara göre, bu Spartalı olmayan eş aslında bir Seleukos, muhtemelen Seleukos I Nicator'un Pers karısı Apama'dan kızıydı. Bu nedenle tamamen Pers değildi, yarı Makedon ve yarı Pers'ti. Pers etkisindeki yaşam tarzı, Spartalı olmayan (dolayısıyla yabancı) karısı ve yarı Spartalı çocukları, ephor Lysander, ortak kral Agis IV ve destekçileri tarafından sorun haline getirilecekti.

Leonidas II, Eurypontid eş kralı Agis IV'ün reform girişimlerine karşı çıktı. Ephor Lysander, tanrılardan Leonidas'a karşı bir işaret gördüğünü iddia etti ve Leonidas yargılanmaktan kaçınmak için kaçtı. Onun yokluğunda, Leonidas tahttan indirildi ve yerine damadı II . Cleombrotus getirildi.

Daha sonra Agis Aetolia'da sefer yaparken Sparta'ya döndü ve II. Cleombrotus'u tahttan indirip sürgüne gönderdi ve tahtını geri aldı. Kısa bir süre sonra, IV. Agis'i annesi Agesistrate ve büyükannesi Archidamia ile birlikte tahttan indirdi ve idam etti.

Kaynakça

MÖ 235 yılında ölenler
MÖ 3. yüzyılda Yunanlar
Spartalılar

II. Leonidas


Haldor Lægreid (Tromsø, 30 de marzo de 1970), es un cantante noruego.

Festival de Eurovisión
El 24 de febrero de 2001 ganó en el Melodi Grand Prix en Oslo, ganando así el derecho a representar a Noruega en el Festival de Eurovisión. Participó en el Festival de Eurovisión celebrado el 12 de mayo en Copenhague con la balada "On My Own". Haldor finalizó último, obteniendo únicamente tres votos de Portugal y empatando con la representación de Islandia. "On My Own" sin embargo alcanzó el número 5 de la lista de ventas noruega en las semanas previas al Festival.

Referencias

Cantantes masculinos de Noruega
Representantes de Noruega en Eurovisión
Participantes en Eurovisión 2001
Participantes en el Melodi Grand Prix 2001
Artistas ganadores del Melodi Grand Prix
Nacidos en Tromsø

Haldor Lægreid


Badagaon es una localidad de la India en el distrito de Panna, estado de Madhya Pradesh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 401  a 396 km de la capital estatal, Bhopal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 4 443 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Madhya Pradesh

Badagaon (Panna)