Olaylar
 1854 - Kırım Savaşı: Fransa, Rusya'ya savaş açtı.
 1918 - Olur'un düşman işgalinden kurtuluşu.
 1930 - Türkiye Hükûmeti, yabancı ülkelerden Türkiye'deki şehirleri için Türkçe adlarını kullanmalarını resmen talep etti. Bu tarihten sonra Posta İdaresi, Angora veya Constatinople olarak adreslenmiş mektupları, Ankara ve İstanbul'a ulaştırmadı. (bkz. Ankara (isim))
 1933 - Hitler, Yahudileri ve Yahudilere ait mağazaları boykot için emir verdi.
 1939 - Madrid, General Francisco Franco'nun güçleri tarafından ele geçirildi. İspanya İç Savaşı sona erdi.
 1944 - Adapazarı ve civarında 2831 kişinin öldüğü bir deprem oldu. Mısır Kralı Faruk, deprem felaketzedelerine 1000 Mısır Lirası yardımda bulundu.
 1947 - Birleşmiş Milletler Avrupa Ekonomik Komisyonu kuruldu.
 1950 - Türkiye, İsrail'i resmen tanıdı.
 1961 - Türkiye'de Anayasa'nın halkoyuna sunulması hakkındaki kanun kabul edildi.
 1962 - Türkiye'de Ekim 1960'ta Askeri Yönetimce görevlerinden uzaklaştırılan 147 öğretim üyesinin görevlerine dönmelerine olanak sağlayan kanun, TBMM'de kabul edildi.
 1963 - 22 Mart'ta sağlık nedenleriyle tahliye edilen eski Cumhurbaşkanı Celâl Bayar'ın serbest bırakılması tepkilere yol açınca, cezasının ertelenmesine ilişkin karar kaldırıldı.
 1965 - Amerika Birleşik Devletleri'nin Alabama Eyaletinde, Martin Luther King'in önderliğinde 25 bin kişi sivil haklar için yürüdü.
 1966 - Cemal Gürsel'in Cumhurbaşkanlığı süresi bitti, yerine Cevdet Sunay Cumhurbaşkanı seçildi.
 1970 - Gediz depremi: Ege Bölgesi'nde şiddetli bir deprem oldu. Kütahya'nın Gediz ilçesinde evlerin yüzde 80'i yıkıldı ve 1086 kişi öldü.
 1973 - Cevdet Sunay'ın Cumhurbaşkanlığı süresi bitti.
 1980 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Mardin'in Derik ilçesinde çıkan çatışmada bir yüzbaşı, bir astsubay ve bir er öldü. İstanbul'da bir MİT görevlisi öldürüldü.
 1981 - Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren, Manisa'da halka seslendi: "Atatürk daha o devirde kadınlarımızın bütün haklarını vermiş ve onları ikinci sınıf insan durumundan çıkartmıştır. Bugün yine kadınları ikinci sınıf insan durumuna geçirmeye çalışanlar var. Bunlarla amansız şekilde mücadele edeceğiz."
 1980 - Kayseri'nin Develi ilçesine bağlı Ayvazhacı köyünde, sel nedeniyle meydana gelen toprak kayması sonucunda 60 kişi öldü.
 2004 - Yerel seçimler yapıldı. Adalet ve Kalkınma Partisi yüzde 41,67 oy oranıyla birinci parti oldu. Cumhuriyet Halk Partisi yüzde 18,23, Milliyetçi Hareket Partisi ise yüzde 10,45 oranında oy aldı.
 2006 - Mart 2006 Diyarbakır olayları: Diyarbakır'da gerçekleştirilen HPG mensuplarının cenaze törenine, Polis'in müdahalesi sonucu başlayan ve 4 gün süren olaylar sonucunda 14 kişi yaşamını yitirdi.
 2015 - İdlib Muharebesi sona erdi. Fetih Ordusu, 2012 yılından beri Suriye Ordusu denetimindeki İdlib şehir merkezini ele geçirdi.

Doğumlar
 1515 - Avilalı Teresa, İspanyol Katolik rahibe ve mistik (ö. 1582)
 1592 - Jan Amos Comenius, Çek yazar (ö. 1670)
 1818 - Wade Hampton III, Amerikan İç Savaşı askeri subayı ve Güney Karolina'dan bir politikacı (ö. 1902)
 1819 - Joseph Bazalgette, İngiliz başmühendis (ö. 1891)
 1840 - Mehmed Emin Paşa, Alman Yahudisi Osmanlı Devleti hizmetine girmiş olan fizikçi, doğabilimci ve Afrika kâşifi (ö. 1892)
 1851 - Bernardino Machado, 1915-16 ve 1925-26 dönemlerinde Portekiz cumhurbaşkanı (ö. 1944)
 1862 - Aristide Briand, Fransız politikacı ve Nobel Barış Ödülü sahibi (ö. 1932)
 1868 - Maksim Gorki, Rus sosyalist yazar (ö. 1936)
 1884 - Angelos Sikelianos, Yunan lirik şair ve oyun yazarıdır (ö. 1951)
 1887 - Dimcho Debelyanov, Bulgar şair (ö. 1916)
 1892 - Corneille Heymans, Belçikalı fizyolog. 1938 yılı Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1968)
 1894 - Ernst Lindemann, Alman albay (ö. 1941)
 1897 - Sepp Herberger, Alman futbolcu ve antrenör (ö. 1977)
 1899 - Harold B. Lee, İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi'nin 11. başkanı (ö. 1973)
 1902 - Flora Robson, İngiliz aktris (ö. 1984)
 1907 - Lucia dos Santos, Portekizli karmelit rahibe (ö. 2005)
 1910 - Jimmie Dodd, Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve söz yazarıdır (ö. 1964)
 1910 - Ingrid, Kral IX. Frederik'in eşi olarak Danimarka kraliçesiydi (ö. 2000)
 1914 - Bohumil Hrabal, Çek yazar (ö. 1997)
 1914 - Everett Ruess, bir Amerikalı sanatçı, şair ve yazardı (ö. 1934)
 1921 - Dirk Bogarde, İngiliz oyuncu (ö. 1999)
 1928 - Zbigniew Brzezinski, Amerikalı politikacı (ö. 2017)
 1928 - Alexander Grothendieck, Fransız matematikçi (ö. 2014)
 1930 - Mustafa Eremektar, Türk karikatürist (ö. 2000)
 1930 - Jerome Friedman, Amerikan fizikçidir
 1934 - Sixto Valencia Burgos, Meksikalı karikatürist (ö. 2015)
 1935 - Józef Szmidt, Polonyalı üç adım ve uzun atlamacı
 1936 - Amancio Ortega Gaona, İspanyol iş insanı
 1936 - Belkıs Özener, Türk şarkıcı
 1936 - Mario Vargas Llosa, Perulu yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi
 1936 - Veronika Fitz, Alman oyuncu (ö. 2020)
 1938 - Genco Erkal, Türk tiyatrocu
 1940 - Luis Cubilla, Uruguaylı futbolcu ve teknik direktör (ö. 2013)
 1941 - Alf Clausen, Amerikalı orkestra şefi
 1942 - Daniel Dennett, Amerikalı felsefeci
 1942 - Mike Newell, İngiliz yönetmen ve yapımcı
 1942 - Jerry Sloan, Amerikalı profesyonel eski basketbolcu ve basketbol baş antrenörü (ö. 2020)
 1943 - Conchata Ferrell, Amerikalı aktris (ö. 2020)
 1944 - Rick Barry, Amerikalı basketbolcu
 1944 - Ken Howard, Amerikalı eski basketbolcu ve oyuncu (ö. 2016)
 1945 - Rodrigo Duterte, Filipinli avukat ve Filipinler'in 16. Devlet başkanı
 1948 - Dianne Wiest, Amerikalı oyuncu
 1953 - Melchior Ndadaye, Burundili entelektüel ve siyasetçi (ö. 1993)
 1955 - Reba McEntire, Amerikalı country müzik şarkıcısı ve oyuncu
 1958 - Elisabeth Andreassen, İsveçli-Norveçli şarkıcı
 1958 - Curt Hennig, Amerikalı profesyonel güreşçi (ö. 2003)
 1959 - Laura Chinchilla, Kosta Rikalı politikacı
 1960 - José Maria Neves, Yeşil Burunlu siyasetçi
 1960 - Éric-Emmanuel Schmitt, Fransız asıllı Belçikalı yazar
 1962 - Ayşe Tunaboylu, Türk tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu
 1968 - Yekta Kopan, Türk yazar, seslendirme sanatçısı ve televizyon sunucusu
 1969 - Nazan Kesal, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1969 - Raşit Çelikezer, Türk yönetmen, oyuncu, senarist, yapımcı ve yazar
 1969 - Brett Ratner, Amerikalı film yapımcısı, yönetmen ve iş insanı
 1970 - Laura Badea-Cârlescu, Rumen eskrimci
 1970 - Vince Vaughn, Amerikalı oyuncu
 1972 - Nick Frost, İngiliz oyuncu, komedyen ve senarist
 1973 - Eddie Fatu, Samoa asıllı Amerikalı profesyonel güreşçi (ö. 2009)
 1975 - Alper Yılmaz, Türk basketbolcu
 1975 - Katie Gosselin, Amerikalı televizyon yıldızı
 1975 - Iván Helguera, İspanyol futbolcu
 1977 - Annie Wersching, Amerikalı oyuncu (ö. 2023)
 1977 - Devin Stiker, Amerikalı porno yıldızı
 1981 - Julia Stiles, Amerikalı oyuncu
 1984 - Christopher Samba, Fransa doğumlu Kongolu futbolcu
 1985 - Steve Mandanda, Kongo asıllı Fransız futbolcu
 1985 - Stan Wawrinka, İsviçreli profesyonel tenis oyuncusu
 1986 - Barbora Strýcová, Çek tenis oyuncusu
 1986 - Lady Gaga, Amerikalı söz yazarı, şarkıcı ve müzisyen
 1987 - Yohan Benalouane, Fransız asıllı Tunuslu millî futbolcu
 1989 - Uğur Uğur, Türk futbolcu
 1990 - Ekaterina Bobrova, Rus buz patenci
 1991 - Amy Bruckner, Amerikalı oyuncu
 1992 - Sergi Gómez, İspanyol futbolcu
 1993 - Matija Nastasić, Türk profesyonel futbolcu
 1996 - Benjamin Pavard, Fransız futbolcu
 1997 - Yaw Yeboah, Ganalı futbolcu
 2000 - Aleyna Tilki, Türk şarkıcı
 2004 - Anna Şerbakova, Rus buz patenci

Ölümler
 193 - Pertinax, Roma İmparatoru (d. 126)
 1239 - Go-Toba, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 82. imparatoru (d. 1180)
 1285 - IV. Martinus, 22 Şubat 1281 tarihinden ölümüne kadar Roma Katolik Kilisesi'nde papalık yapmıştır (d. 1210)
 1584 - IV. İvan, son Moskova Knezi ve ilk Rusya çarı (d. 1530)
 1757 - Robert-François Damiens, Fransız suikastçı (Fransa Kralı XV. Louis'ye başarısız suikast girişiminde bulunan) (d. 1715)
 1794 - Marquis de Condorcet, Fransız matematikçi ve filozof (d. 1743)
 1850 - Bernt Michael Holmboe, Norveçli matematikçi (d. 1795)
 1881 - Modest Mussorgsky, Rus besteci (d. 1839)
 1920 - Şahin Bey, Türk Kuvayı Milliyeci (d. 1877)
 1936 - Archibal Garrod, İngiliz hekim (d. 1857)
 1938 - Mehmed Džemaludin Čaušević, Bosnalı din adamı (d. 1870)
 1941 - Virginia Woolf, İngiliz yazar (d. 1882)
 1942 - Miguel Hernández, İspanyol şair ve drama yazarı (d. 1910)
 1943 - Sergey Rahmaninov, Tatar-Türk asıllı Rus besteci (d. 1873)
 1953 - Jim Thorpe, Amerikalı sporcu (d. 1888)
 1967 - Ethem İzzet Benice, Türk gazeteci ve yazar (d. 1903)
 1969 - Dwight D. Eisenhower, Amerikalı asker ve politikacı (d. 1890)
 1969 - Ömer Faruk Efendi, son Osmanlı İmparatorluğu Halifesi Abdülmecid Efendi'nin oğlu ve bir dönem Fenerbahçe Başkanı (d. 1898)
 1983 - Suzanne Belperron, Fransız mücevher tasarımcısı (d. 1900)
 1985 - Marc Chagall, Rus asıllı Fransız ressam (d. 1887)
 1992 - Yılmaz Önge, Türk akademisyen ve mimar (d. 1935)
 1994 - Eugène Ionesco, Rumen asıllı Fransız oyun yazarı (d. 1909)
 2004 - Peter Ustinov, İngiliz oyuncu, yönetmen, yazar ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (d. 1921)
 2005 - Fritz Moen, Norveçli mahkum (d. 1941)
 2006 - Caspar Weinberger, ABD'nin 15. Savunma Bakanı (d. 1917)
 2009 - Janet Jagan, Guyanalı yazar ve siyasetçi (d. 1920)
 2010 - June Havoc, Kanada doğumlu Amerikalı oyuncu, dansçı, tiyatro yönetmeni ve yazar (d. 1912)
 2011 - Cüneyt Çalışkur, Türk sanatçı ve oyun yazarı (d. 1954)
 2012 - Aleksandr Harutyunyan, Sovyet ve Ermeni besteci ve piyanist (d. 1920)
 2013 - Richard Griffiths, İngiliz sinema, televizyon ve sahne oyuncusu (d. 1947)
 2016
 Daan Myngheer, Belçikalı bisikletçi (d. 1993)
 James Noble, Amerikalı oyuncu (d. 1922)
 2017
 Alicia, Avusturya doğumlu İspanyol soylu ve prenses (d. 1917)
 Ahmed Kathrada, Güney Afrikalı politikacı (d. 1929)
 Christine Kaufmann, Alman-Avusturyalı oyuncu, yazar ve iş insanı (d. 1945)
 Janine Sutto, Kanada-Québecli oyuncu ve komedyen (d. 1921)
 2018
 Oleg Anofriev, Sovyet-Rus oyuncu, şarkıcı, söz yazarı, film yönetmeni ve şair (d. 1930)
 Peter Munk, Kanadalı iş insanı, yatırımcı ve hayırsever (d. 1927)
 2019
 Domenico Giannace, İtalyan siyasetçi ve sendikacı (d. 1924)
 Damir Salimov, Özbek film yönetmeni (d. 1937)
 2020
 Fevzi Aksoy, Türk spor yazarı, tıp profesörü, nörolog ve akademisyen (d. 1930)
 Kerstin Behrendtz, İsveçli radyo sunucusu ve genel yayın yönetmeni (d. 1950)
 John Callahan, Amerikalı aktör (d. 1953)
 Matthew Faber, Amerikalı aktör (d. 1973)
 Chato Galante, İspanyol siyasi hükümlü, politik aktivist ve siyasetçi (d. 1948)
 Rodolfo González Rissotto, Uruguaylı profesör, tarihçi ve politikacı (d. 1949)
 William B. Helmreich, Amerikalı sosyoloji profesörü ve yazar (d. 1945)
 Jan Howard, Amerikalı country şarkıcısı, söz yazarı ve müzisyen (d. 1929)
 Pearson Jordan, Barbadoslu sporcu (d. 1950)
 Azam Khan, Pakistanlı squash oyuncusu (d. 1924)
 Barbara Rütting, Alman aktris, siyasetçi ve yazar (d. 1927)
 David Schramm, Amerikalı aktör (d. 1946)
 Michel Tibon-Cornillot, Fransız filozof ve antropolog (d. 1936)
 Salvador Vives, İspanyol oyuncu ve seslendirme sanatçısı (d. 1943)
 William Wolf, Amerikalı film ve tiyatro eleştirmeni, yazar (d. 1925)
 2021
 Halyna Hai, Ukraynalı şair ve yazar (d. 1956)
 Didier Ratsiraka, Madagaskarlı siyasetçi (d. 1936)
 2022
 Naci Erdem, Türk eski milli futbolcudur (d. 1931)
 Serhiy Kot, Ukraynalı bir tarihçiydi (d. 1958)
 2023
 Maria Rosa Antognazza, İtalyan-İngiliz filozof (d. 1964)
 Blas Durán, Dominikli şarkıcı ve müzisyen (d. 1941)
 Mardye McDole, Amerikan futbolu oyuncusu (d. 1959)
 Derek Meyers, Kanadalı siyasetçi (d. 1977)
 Paul O'Grady, İngiliz komedyen, oyuncu, gösteri sanatçısı, sunucu, yapımcı ve yazar (d. 1955)
 Ryuichi Sakamoto, Japon besteci, plak yapımcısı ve aktördü (d. 1952)

Tatiller ve özel günler
 Erzurum'un Olur ilçesinden Rus ve Ermeni birliklerinin geri çekilişi (1918)

0328
28

28 Mart


Des McNulty (* 28. Juli 1952 in Stockport) ist ein in England geborener schottischer Politiker und Mitglied der Labour Party.

Leben
McNulty besuchte die St Bede's School in Manchester und studierte anschließend Sozialwissenschaften an der Universität York. Er wechselte dann an die Universität Glasgow, um Politik zu studieren. Zwischen 1978 und 1991 war McNulty dann als Soziologiedozent am Glasgow College of Technology (heute Glasgow Caledonian University) tätig. Anschließend wurde er zum stellvertretenden Leiter des dortigen Instituts für Sozialwissenschaften ernannt. Zwischen 1997 und 1999 war er Leiter der Abteilung für die strategische Ausrichtung der Universität. McNulty ist verheiratet und dreifacher Vater. Unter anderem ist er Mitglied der Gewerkschaft GMB.

Politischer Werdegang
Erste politische Erfahrungen sammelte McNulty als Mitglied des Bezirksrats von Strathclyde, dem er zwischen 1990 und 1996 angehörte. Von 1995 bis 1999 war er dann Mitglied des Stadtrates von Glasgow. Bei den ersten Schottischen Parlamentswahlen im Jahre 1999 trat McNulty erstmals zu Wahlen auf nationaler Ebene an. Er bewarb sich um das Direktmandat des Wahlkreises Clydebank and Milngavie und konnte sich mit deutlichem Vorsprung gegen den SNP-Kandidaten durchsetzen. Im November 2002 wurde er zum stellvertretenden Staatssekretär für Soziale Gerechtigkeit ernannt und löste dabei seine Parteikollegin Margaret Curran ab. Bei den Parlamentswahlen 2003 und 2007 verteidigte er sein Mandat. Im November 2006 wurde McNulty zum stellvertretenden Staatssekretär für das Gemeindewesen bestellt. Zuvor bekleidete Johann Lamont diese Position. Im Schattenkabinett der Labour Party vom November 2007 war er als Staatssekretär für Verkehr vorgesehen. Später wurde er Schattenminister für Bildung. Bei den Schottischen Parlamentswahlen 2011 unterlag McNulty knapp dem SNP-Kandidaten Gil Paterson und schied aus dem Parlament aus.

Weblinks
 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments

Einzelnachweise

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Labour Party
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Geboren 1952
Brite
Mann
Politiker (East Dunbartonshire)
Politiker (West Dunbartonshire)

Des McNulty


أنغِلن  شبه جزيرة في ولاية شليسفيش هولشتاين بألمانيا، تطل على خليج كيل. يفصلها خليج شلاي عن شبه جزيرة شفانسن القريبة، وفلوغسبورغ فوردي عن جزيرة ألس الدانماركية ("مضيق فلنسبورغ). لا يوجد دليل على أن أنغلن القديمة تتطابق هذه الحدود، فقد تكون ذات نطاق أوسع، إلا أن المصادر القديمة تتفق على أنها تغطي أراضي أنغلن الحديثة.

مراجع

أشباه جزر شليسفيغ هولشتاين
اللغة الإنجليزية
مناطق ألمانيا التاريخية
مناطق شليسفيغ هولشتاين
يوتلاند

أنغلن


13200 Romagnani este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
13200 Romagnani este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la San Marcello Pistoiese de Luciano Tesi și Gabriele Cattani. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,55 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 11,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 13001-14000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

13200 Romagnani


මානව කළළ විකසනයේ වැදගත් සිදුවිම් පිළිබඳව දැන ගනිමු......
මිනිසාගේ ප්‍රජනන ක්‍රියාවලිය ආරාම්භ වනුයේ පුරැෂ ජන්මාණූ (ශුකාණූ සෛල ) ස්ත්‍රි යෝනි මාර්ගය තුලට නිදහස් කිරිමත් සමඟය. මෙම ශුකාණූ සෛල ස්ත්‍රි යෝනි මාර්ගය තුලින් අණ්ඩ සෛලය දක්වා පිහිනා යාමත්,පැලෝපීය නාලයන් තුලදි පරිණත අණ්ඩ සෛලයත් සමඟ එක්විම මගින් ද්විගුණ යුක්තාණූවක් සැදිමත් සංසේචනය ලෙස හදුන්වනු ලබනවා.

සංසේචනය සිදු වු අවස්ථාවේ සිට ක්‍රම ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වි දරැ උපතක් සිදුවන අවස්ථාව දක්වා සිදුවන සියලුම ක්‍රියාවලින් මානව කළළ විකසනය ලෙස සරලව හැදින්විය හැකි නමුදු සත්‍යය වශයෙන්ම කළල විකසනය ආරාම්භ වනුයේ අධිරෝපණ(Implantation) ක්‍රියාවලි (විකසනය වන කළලය ගර්භාෂ බිත්තිය තුල තැම්පත් විම) සම්පුර්ණ විමේ සිටය...

සංසේචනයේ සිට අධීරෝපණය දක්වා යුක්තාණූව තුල සිදුවන වෙනස්විම් මෙසේය....

5.8.4. සංසේචනයේ සිට උපත තෙක් ක්‍රියාවලිය විමසා බලයි

4.2.1 – ආලෝකය අධිග්‍රහණය සඳහා ශාක ප්‍රරෝහ නිර්මාණය වී ඇති ආකාරය

1.පලමු මාස 2 තුල ලමයගේ වර්දනය  120"5mm පමනින් සිමා වෙන අතර වර්දන වේගය සිමා විම ආරම්බ වේ

මානව කලල


Matthias Lukas Ginter, fæddur 19 janúar árið 1994, er þýskur knattspyrnumaður sem spilar með Borussia Mönchengladbach og Þýska landsliðinu.

Heimildir
https://www.fussballdaten.de/person/matthias-ginter/
https://www.kicker.de/ginter-matthias/spieler

Þýskir knattspyrnumenn

Matthias Ginter


Laws of Illusion er det det syvende album fra den canadiske sanger og sangskriver Sarah McLachlan. Det blev udgivet den 11. juni 2010 på Arista Records i USA og den 15. juni 2010 på Nettwerk i Canada. Indspilningerne foregik i Montreal og Vancouver, og albummet blev produceret af Pierre Marchand, som McLachlan har arbejdet med flere gange før.

Ifølge McLachlan var hendes oprindelige ide til albummets titel Loss and Illusion, men hun valgte Laws of Illusion, efter at Marchand havde hørt det som Laws of Illusion i stedet, da hun havde foreslået det.

Spor

Referencer

Album fra 2010
Sarah McLachlan-album

Laws of Illusion


Eleleis himba est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Prodidomidae.

Distribution
Cette espèce est endémique de la région de Kunene en Namibie. Elle se rencontre vers Kaokoland.

Description
Le mâle holotype mesure .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Rodrigues et Rheims en 2020.

Étymologie
Cette espèce est nommée en l'honneur des Himbas.

Publication originale
 Rodrigues & Rheims, 2020 : « An overview of the African genera of Prodidominae spiders: descriptions and remarks (Araneae: Gnaphosidae). » Zootaxa, , .

Liens externes

Notes et références

Prodidomidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique de Namibie

Eleleis himba


Süderfahrenstedt, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyâletinde, Schleswig-Flensburg bölgesine bağlı bir köy. 9,15 km² yüzölçüme sahiptir. Köy nüfûsu, 31 Aralık 2017 itibarıyla yaklaşık 465 olarak tespit edildi.  Köyün bağlı olduğu bölgenin belediye başkanlığı, Johann Thomsen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-suedangeln.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Süderfahrenstedt


Yela Loffredo Rodríguez (Guayaquil, 22 de julio de 1924 - Ibidem, 16 de mayo de 2020) fue una escultora ecuatoriana, fundadora de la "Asociación Cultural Las Peñas" y directora del Museo Municipal de Guayaquil, considerada un símbolo del arte guayaquileño.

Biografía
Yela Loffredo Rodríguez, conocida como la "madre de los artistas", nació en Guayaquil el 22 de julio de 1924, hija de Salvatore Loffredo Calabrese, italiano y Julia Rodríguez Coello, ecuatoriana.

A la edad de cuatro años, Yela tocó por primera vez la mezcla de papel y engrudo, dado que sus hermanos mayores elaboraban caretas para los años viejos. Así empieza su desarrollo por una carrera que más tarde la ayudaría a obtener ingresos y solventar gastos. Sin embargo, también se desarrolló en varios ámbitos, tales como pintura, grabados, música, esculturas; los cuales fueron inculcados por su padre Salvatore Loffredo Calabrese.

En 1936, a la edad de doce años, su vida es marcada por el fallecimiento de su padre a causa de un infarto, lo que causó que su madre tome las riendas del hogar. Tres años después (1939) estudió en el Colegio Nacional Guayaquil y tomó cursos de ballet.

En la década de los cuarenta conoció a Paúl Klein Wolf, un joven inmigrante de orígenes judío-alemán, quien se convertiría en su esposo. Sin embargo, el 13 de mayo de 1942 ocurrió un fuerte terremoto que acabó con su casa y cobró muchas vidas, entre esas, la de su madre. Este hecho causó que tenga que vivir con sus padrinos antes de contraer matrimonio.

Fruto de su matrimonio con Paul Klein, tuvo cinco hijos, un varón y cuatro mujeres, nietos, bisnietos, también marcados por el arte. Su hija Tanya Klein, diseñadora de interiores, fue Miss Ecuador (1964) y su nieta Ariana Mandini también ganó esa corona en 1993.

En 1965 viajó a Estados Unidos para tratar una enfermedad de una de sus hijas, viaje que le permitió conocer el barrio bohemio del Greenwich Village en el distrito de Manhattan, vislumbrando inmediatamente que algo parecido se podría realizar en su natal Guayaquil, en el barrio Las Peñas.

Uno de sus logros fue unirse junto a otros artistas para conformar lo que hoy se conoce como "Asociación Cultural Las Peñas", siendo su primera edición en 1966 y en donde actualmente se realizan exposiciones de pintura y escultura cada 25 de julio. Esto con el objetivo de enriquecer y motivar el arte en la urbe porteña. A partir de ese año se realizaron anualmente varias exposiciones en el que se mostraba obras de artistas nacionales. Es por esta actividad de mecenazgo, que se la catalogó como "la madre de los artistas".

En 1979 fue nombrada directora del Departamento Cultural de la Escuela Superior Politécnica del Litoral (Espol), cargo que ejerció durante más de 32 años.

Su exposición individual 'Sinfonía de las Formas', realizada en 1984, fue una de las más aclamadas, recibiendo las mejores críticas.

Asimismo, Yela Loffredo impulsó actividades artísticas como los lunes culturales que se realizaban en el aula magna del campus Las Peñas de la Escuela Superior Politécnica del Litoral (ESPOL), entre las décadas de los 90 y 2000.

En 1992 pierde a su esposo debido a la diabetes, no dejándose vencer por esta situación y volviéndose acreedora del premio Nacional de Cultura "Eugenio Espejo" en 1999 gracias a su gran aporte en las artes plásticas de la ciudad.

Ya en 2014 se realizó la muestra Vida y Paz en el camposanto Parque de la Paz, donde la artista exhibió veinticinco obras realizadas en diversos materiales, tales como marmolina, bronce, aluminio, cobre y resina, pertenecientes a las colecciones artísticas de la escultora.

La maestra de la escultura creó un sinnúmero de obras, entre ellas, "7 Lunas".

Estudios
Estudió en la escuela Municipal número 4 Manuel María Valverde y cursó la secundaria en el Colegio Nacional de Señoritas Guayaquil.

En el periodo de 1960 debido a los consejos de los amigos de su esposo, decidió estudiar artes en la Escuela Municipal de Bellas Artes, en Guayaquil, siendo discípula de escultura del maestro y rector de Bellas Artes, Alfredo Palacio Moreno y en pintura de Theo Constante, finalizando sus estudios en 1966.

En 1957 estudió arqueología junto al arqueólogo y publicista ecuatoriano Presley Norton.

Fue compañera de Francisco Huerta Rendón y Carlos Zevallos Menéndez en la Escuela que mantenía la Casa de la Cultura.

Su gusto por la arqueología comenzó por la amistad forjada con Francisco Huerta Rendón y Carlos Zevallos Menéndez lo que la motivó a estudiar durante siete años esta carrera en la Escuela que mantenía la Casa de la Cultura, Núcleo del Guayas.

Fallecimiento
Falleció en Guayaquil a causa de insuficiencia Respiratoria e Infarto Agudo al Miocardio, el sábado 16 de mayo de 2020, a los 95 años de edad..

Obras
De su gran trayectoria, se destacan obras como  "Venus de Valdivia", obra escultórica que representa a la mujer valdivia autóctona de la Costa ecuatoriana. La "Venus de Valdivia" fue diseñada por Yela y elaborada en bronce por el ingeniero Guido Ochoa.

En 1984,  presentó su exposición individual "Sinfonía de las Formas", el cual fue muy elogiado por todos y se llevó muy buenas críticas.

De igual manera, tiene obras importantes como por ejemplo: "Ritmos del tiempo", "Los cuatro jinetes de la Apocalipsis", "Los amantes de Sumpa", "El chamán de la coca", "Las chismosas", "Vuelo de trino" y "Jinete de guerra".

Exposiciones
Exposición personal en Cuba:

 1978 Exposición de escultura. Yela Loffredo, Centro de Arte Internacional, La Habana, 1 de diciembre.

Exposición colectiva en Cuba:

 1979 – 1960 creadoras, Galería Amelia Peláez, Parque Lenin, La Habana, 9 de marzo.

Exposición personal Vida y paz
 2014 Exposición de escultura; presentación del 'Ángel de la paz'.

Valoración de su obra artística y cultural
Es considerada parte importante para el desarrollo del arte en Guayaquil, siendo la primera escultora femenina y, como tal, la de mayor jerarquía artística del .

Logros
 1960-1964 Premio de la Sociedad Filantrópica del Guayas.
 1964 Primer Premio en Escultura que anualmente concedía la escuela.
 1966 Tercer Premio.
 1968 Segundo Premio de escultura del salón Municipal Fundación de Guayaquil.
 1999 recibe del gobierno del Ecuador el Premio Nacional de Cultura Eugenio Espejo por su gran aporte en las artes plásticas de la ciudad.

Reconocimientos
En 1983, fue enviada por el Organización de las Naciones Unidas para la Educación, la Ciencia y la Cultura (Unesco) a París para exponer sus obras junto a grandes artistas del arte tanto de América como de Europa.

En reconocimiento a su destreza, entrega en el campo de las artes plásticas —a nivel nacional e internacional— y su preocupación constante para promover esta disciplina artística, le fue entregado en 1999, durante la presidencia de Jamil Mahuad, el Premio Nacional Eugenio Espejo.

Véase también
 Inmigración italiana en Ecuador - Cultura italiana

Referencias

Escultores de Guayaquil
Escultores del siglo XX
Ganadores del Premio Eugenio Espejo
Escultoras de Ecuador
Mecenas de Ecuador
Gestores culturales
Directores de museos
Alumnado del Colegio de Bellas Artes Juan José Plaza
Fallecidos en Guayaquil

Yela Loffredo


Polygoneae, tribus dvornikovki, dio potporodice Polygonoideae. Sastoji se od dva podtribusa čiji su najznačajniji rodovi dvornik (Polygonum) i rejnutrija (Reynoutria), atrafaksis i falopija, te od još tri roda koji nisu uključeni ni u jedan od ovih podtribusa.

Podtribusi i rodovi
 Tribus Polygoneae Rchb.
 Knorringia (Czukav.) Tzvelev. (1 sp.)
 Fallopia p. p. (1 sp.)
 Caelestium Yurtseva & Mavrodiev (2 spp.)
 Bactria Yurtseva & Mavrodiev (1 sp.)
 Atraphaxis L. (46 spp.)
 Duma T. M. Schust. (3 spp.)
 Polygonum L. (151 spp.)
 Polygonella Michx. (11 spp.)
 Reynoutria Houtt. (5 spp.)
 Fallopia Adans. (12 spp.)
 Muehlenbeckia Meisn. (25 spp.)
 Podtribus Polygoninae Roberty & Vautier
 Podtribus Reynoutriinae Roberty & Vautier

Izvori

Polygonoideae

Polygoneae


EA, Ea ya da ea şu anlamlara gelebilir:

 Electronic Arts - Amerikalı bir video ve bilgisayar oyunu üreticisi ve yayımlayıcısı.
 EA - Pil ile çalışan araçların genel türü.
 ea - Emre Aydın'ın isim ve soyisminin baş harfleri ile oluşan logosu.
 Ea ya da Enki, Sümer mitolojisinde su, zeka ve yaratmanın tanrısı.

EA


قائمة بالأبطال في بطولة 1980 أمريكا المفتوحة:

الكبار

فردي رجال

 جون ماكإنرو هزم  بورن بورغ ، 7-6, 6-1, 6-7, 5-7, 6-4

فردي سيدات

 كريس إيفرت هزم  هانا ماندليكوفا ، 5-7, 6-1, 6-1

مراجع

الرياضة في مدينة نيويورك في 1980
ولاية نيويورك في 1980
أحداث أغسطس 1980 الرياضية في الولايات المتحدة
أحداث سبتمبر 1980 الرياضية في الولايات المتحدة
أمريكا المفتوحة حسب السنة (كرة مضرب)
كرة المضرب في 1980
كرة مضرب أمريكية في 1980

أمريكا المفتوحة 1980 (كرة مضرب)


Patronyme
Eekman est un patronyme porté notamment par:

 Johanna Eekman (1897-1960), infirmière, résistante, pacifiste et communiste néerlandaise.
 , artiste contemporain néerlandais et japonais.
 Luce Eekman (1933-), architecte française, fille de Nicolas Eekman.
 Nicolas Eekman (1889-1973), peintre, graveur et illustrateur néerlandais.
  (1964-), documentariste belge.
 Thomas Eekman (1923-2012), écrivain et professeur d'université néerlandais, neveu de Nicolas Eekman.
  (1991-), footballeur néerlandais.

Homonymie
Patronyme néerlandais

Eekman


Wladimir Zepeljow (, englische Transkription Vladimir Tsepelyov; * 10. Oktober 1956) ist ein ehemaliger sowjetischer Weitspringer.

1978 gewann er jeweils Bronze bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften in Mailand und den Leichtathletik-Europameisterschaften in Prag. 1979 folgte ein Sieg bei den Hallen-EM in Wien.

1978 wurde er sowjetischer Meister im Freien, 1978, 1981 und 1982 in der Halle.

Persönliche Bestleistungen

 Weitsprung: 8,13 m, 5. Juni 1982, Riga
 Halle: 8,00 m, 6. Februar 1983, Vilnius

Weblinks

 Athletenporträt von Vladimir Tsepelyov bei der IAAF (englisch)

Fußnoten

Weitspringer (Sowjetunion)
Sowjetbürger
Russe
Geboren 1956
Mann

Wladimir Zepeljow


Dustin Joseph Watten (Long Beach, 27 de outubro de 1986) é um jogador de voleibol norte-americano que atua na posição de líbero.

Carreira

Clubes
Dustin atuou pelo voleibol universitário da Universidade da Califórnia em Long Beach de 2005 a 2009. Em 2010 se transferiu para o voleibol europeu para atuar no Raision Loimu pelo campeonato finlandês. Em 2013 assinou contrato com o Moda/Maringá para disputar a Superliga de 2013–14, onde terminou o campeonato na 8ª posição.

Na temporada 2018–19 foi campeão do Campeonato Alemão pelo Berlin Recycling Volleys. Em 2020 o atleta fechou contrato com o GKS Katowice para disputar o Campeonato Polonês. Na temporada seguinte, permanecendo em solo polonês, o líbero assinou contrato com o LUK Lublin.

Seleção
Dustin conquistou seu primeiro título com a seleção adulta norte-americana na Copa Pan-Americana de 2010. Em 2014 conquistou o título da Liga Mundial de 2014 ao derrotar a seleção brasileira por 3 sets a 1. No ano seguinte conquistou o título da Copa do Mundo de 2015 ao vencer 10 das 11 partidas disputadas.

Watten conquistou a medalha de bronze no Campeonato Mundial de 2018 ao derrotar a seleção sérvia pela disputa do terceiro lugar. No ano seguinte, foi vice-campeão da Liga das Nações de 2019 ao ser derrotado pela seleção russa por 3 sets a 1 na final.

Títulos
Berlin Recycling Volleys
 Campeonato Alemão: 2018–19

Clubes

Ligações externas
 Dustin Watten no USA Volleyball
 Dustin Watten no Volleybox
 Dustin Watten no Global Sports Archive

Naturais de Long Beach (Califórnia)
Naturais da Califórnia
Voleibolistas dos Estados Unidos
Líberos de voleibol

Dustin Watten


was a village located in Ōno District, Ōita Prefecture, Japan.

As of 2003, the village had an estimated population of 2,468 and the density of 115.17 persons per km². The total area was 21.43 km².

On March 31, 2005, Chitose, along with the towns of Asaji, Inukai, Mie, Ogata and Ōno, and the village of Kiyokawa (all from Ōno District), was merged to create the city of Bungo-Ōno.

External links
 Official website of Bungo-ōno

Dissolved municipalities of Ōita Prefecture
Bungo-ōno, Ōita

Chitose, Ōita


Rhabdomyosarcoma (RMS) is a highly aggressive form of cancer that develops from mesenchymal cells that have failed to fully differentiate into myocytes of skeletal muscle. Cells of the tumor are identified as rhabdomyoblasts.

The four subtypes are embryonal rhabdomyosarcoma, alveolar rhabdomyosarcoma, pleomorphic rhabdomyosarcoma, and spindle-cell/sclerosing rhabdomyosarcoma. Embryonal and alveolar are the main groups, and these types are the most common soft tissue sarcomas of childhood and adolescence. The pleomorphic type is usually found in adults.

It is generally considered to be a disease of childhood, as the vast majority of cases occur in those below the age of 18. It is commonly described as one of the small-blue-round-cell tumors of childhood due to its appearance on an H&E stain. Despite being relatively rare, it accounts for approximately 40% of all recorded soft-tissue sarcomas.

RMS can occur in any soft-tissue site in the body, but is primarily found in the head, neck, orbit, genitourinary tract, genitals, and extremities. No clear risk factors have been identified, but the disease has been associated with some congenital abnormalities. Signs and symptoms vary according to tumor site, and prognosis is closely tied to the location of the primary tumor. Common sites of metastasis include the lungs, bone marrow, and bones. There are many classification systems for RMS and a variety of defined histological types. Embryonal rhabdomyosarcoma is the most common type and comprises about 60% of cases.

Outcomes vary considerably, with five-year survival rates between 35 and 95%, depending on the type of RMS involved, so clear diagnosis is critical for effective treatment and management. Accurate and quick diagnosis is often difficult due to the heterogeneity of RMS tumors and a lack of strong genetic markers of the disease, although recent research by UVA Health researchers discovered "multiple lines of evidence supporting [the gene] AVIL is powerful driver for both major types of rhabdomyosarcoma," according to researcher Hui Li of the University of Virginia School of Medicine's Department of Pathology and UVA Cancer Center. Malfunctions in AVIL, Li and his team found, play an essential role in the development of the two main subtypes of rhabdomyosarcoma. In a scientific paper outlining the findings, he and his colleagues describe rhabdomyosarcoma as "addicted" to the gene's excess activity. They ultimately label AVIL a "bona fide oncogene" for rhabdomyosarcoma.

Treatment usually involves a combination of surgery, chemotherapy, and radiation. 60 to 70% of newly diagnosed patients with nonmetastatic disease can be cured using this combined approach to therapy. Despite aggressive multimodality treatment, less than 20% of patients with metastatic RMS are able to be cured of their disease.

Types
 Given the difficulty in diagnosing rhabdomyosarcoma, definitive classification of subtypes has proven difficult. As a result, classification systems vary by institute and organization. Rhabdomyosarcoma in the 2020 WHO classification, though, is listed as four histological subtypes: embryonal, alveolar, pleomorphic, and spindle-cell/sclerosing.

Embryonal
Embryonal rhabdomyosarcoma (ERMS) is the most common histological variant, comprising about 60–70% of childhood cases. It is most common in children birth to four years old, with a maximum reported incidence of four cases per million children. ERMS is characterized by spindle-shaped cells with a stromal-rich appearance, and the morphology is similar to the developing muscle cells of a 6- to 8-week-old embryo. Tumors often present in the head and neck, as well as the genitourinary tract.

Embryonal subtype
Botryoid rhabdomyosarcoma is almost always found in mucosal-lined organs, including the vagina, bladder, and nasopharynx (although presentation in the nasopharynx typically affects older children). It often presents in infants younger than a year old, as a round, grape-like mass on the affected organ. Histologically, cells of the botryoid variant are defined by a dense tumor layer under an epithelium (cambium layer). This subtype has a good prognosis.

Botryoid rhabdomyosarcoma is also sometimes present in adult women, found in the cervix or uterus.

Alveolar
Alveolar rhabdomyosarcoma (ARMS) is the second-most common type. ARMS comprises around 20–25% of RMS-related tumors, and it is equally distributed among all age groups with an incidence of about one case per million people ages 0 to 19. For this reason, it is the most common form of RMS observed in young adults and teenagers, who are less prone to the embryonal variant. This type of RMS is characterized by densely packed, round cells that arrange around spaces similar in shape to pulmonary alveoli, although variants have been discovered without these characteristic alveolar spacings. ARMS tends to form more often in the extremities, trunk, and peritoneum. It is also typically more aggressive than ERMS.

Pleomorphic
Pleomorphic rhabdomyosarcoma (undifferentiated rhabdomyosarcoma), also known as anaplastic rhabdomyosarcoma, is defined by the presence of pleomorphic cells with large, lobate hyperchromatic nuclei and multipolar mitotic figures. These tumors display high heterogeneity and extremely poor differentiation. The pleomorphic cells may be diffuse or localized, with the diffuse variation correlating to a worse prognosis. It occurs most often in adults, rarely in children, and is often discovered in the extremities. Due to the lack of discernible separation among cancers of this type, clinicians often label undiagnosed sarcomas with little to no discernible features as anaplastic RMS. It is the most aggressive type of RMS, and often requires intensive treatment.

Spindle-cell/sclerosing
Spindle-cell/sclerosing rhabdomyosarcoma is an added subtype listed in the 2020 WHO classification of soft-tissue sarcomas.

This subtype is very similar to that of leiomyosarcoma (cancer of the smooth muscle tissue), and it has a fascicular, spindled, and leiomyomatous growth pattern with notable rhabdomyoblastic differentiation . It occurs most commonly in the paratesticular region, and the prognosis for this particular form of RMS is excellent with a reported five-year survival rate of 95%. The sclerosing aspect of this subtype has a hyaline sclerosis and pseudovascular development.

Multiple classification systems have been proposed for guiding management and treatment, and the most recent and widely used classification system is the "International Classification of Rhabdomyosarcoma" or ICR. It was created by the IRSG in 1995 after their series of four multi-institutional trials aimed at studying the presentation, histology, epidemiology, and treatment of RMS (IRSG I–IV). The ICR system is based on prognostic indicators identified in IRSG I–IV. Pleomorphic rhabdomyosarcoma usually occurs in adults rather than children, and is therefore not included in this system.

Signs and symptoms
RMS can occur in almost any soft-tissue site in the body; the most common primary sites are genitourinary (24%), parameningeal (16%), extremity (19%), orbit (9%), other head and neck (10%), and miscellaneous other sites (22%). RMS often presents as a mass, but signs and symptoms can vary widely depending on the site of the primary tumor. Genitourinary tumors may present with hematuria, urinary tract obstruction, and/or a scrotal or vaginal mass. Tumors that arise in the retroperitoneum and mediastinum can become quite large before producing signs and symptoms. Parameningeal tumors may present with cranial nerve dysfunction, symptoms of sinusitis, ear discharge, headaches, and facial pain. Orbital tumors often present with orbital swelling and proptosis. Extremity tumors generally present as a rapidly enlarging, firm mass in the relevant tissue. The cancer's prevalence in the head, face, and neck will often allow for earlier signs of the disease simply due to the obvious nature of tumors in these locations. Despite the varying presentation and typically aggressive nature of the disease, RMS has the potential to be diagnosed and treated early. The fourth IRSG study found that 23% of patients were diagnosed in time for a complete resection of their cancer, and 15% had resection with only minimal remnants of the diseased cells.

Risk factors
Rhabdomyosarcoma is difficult to diagnose. Risk factors that increase the likelihood of this cancer include inherited disorders such as Li-Fraumeni syndrome, Neurofibromatosis type 1, Beckwith-Wiedemann syndrome, Costello syndrome, Noonan syndrome, and DICER1 syndrome.

Genetic
There are multiple genetic lesions associated with rhabdomyosarcoma, but there has been little consistent data demonstrating an association between specific genetic abnormalities and outcome. However, alveolar and embryonal types of RMS can be distinguished cytogenetically, and identification of specific genetic lesions can allow for accurate classification of the ARMS subtype when the histopathological findings are equivocal or unclear. This is valuable for clinical practice as the alveolar type presents a higher risk to the patient and will often require more aggressive treatment than the embryonal type. Thus, ARMS is also referred to as Fusion Positive rhabdomyosarcoma (FP-RMS). Up to 90% of alveolar RMS cases present with a translocations of t(2;13)(q35, q14) or, less commonly, t(1;13)(p36, q15). Both involve the translocation of a DNA binding domain of either PAX3 or PAX7, a member of the Paired Box family of transcription factors, to a transactivation site on FOXO1 (previously known as FKHR), a member of the forkhead/HNF-3 transcription factor family. The t(2;13) translocation results in a fusion of the PAX3 gene with FOXO1, while the t(1;13) translocation involves the fusion of PAX7 with FOXO1. PAX3 has a demonstrated role in muscle cell development, which supports its potential role in RMS. The t(2;13) translocation can result in the PAX3-FKHR fusion product, which is indicative of classic cystic ARMS.  Cases of FP-RMS are associated with a poorer prognosis than fusion-negative RMS.

The fusion protein presents a potential therapeutic target, and in recent years more research has been conducted to clarify the role of PAX3-FOXO1 in FP-RMS.  PAX3-FOXO1 is now known to drive key oncogenes such as MYC and MYCN by creating long-distance genetic interactions by super enhancers.  In this context, PAX3-FOXO1 both (1) drives the expression of MYC, MYCN and even MYOD1 (a transcription factor highly expressed in all RMS subtypes) but also (2) co-binds with these master transcription factors at super enhancers to support cancer growth. Furthermore, it was demonstrated that FP-RMS subtypes were especially sensitive to inhibitors (such as JQ1) of a super enhancer bound protein BRD4.

Embryonal RMS usually presents with a loss of heterozygosity (LOH) in the short arm of chromosome 11 (p11,15.5). This region is associated with multiple oncogenes, and the potential loss-of-function of this region is likely associated with the loss of a tumor suppressor. However, the specific consequences of this LOH at (p11,15.5) have yet to be determined. The short arm of chromosome 11 is also the site of the insulin-like growth factor 2 gene (IGF-2), which is often over-expressed in RMS.

The loss-of-function of tumor suppressor p53 is associated with many cancers including rhabdomyosarcoma, and approximately 50% of RMS cases have been shown to carry some form of mutation to the P53 gene. Other oncogenes often associated with rhabdomyosarcoma, albeit with less frequency, include NMYC, NRAS, KRAS, P16, and c-Met. One study showed that 35% of embryonal RMS tumors contained activating mutations in either NRAS or KRAS and it is worth noting that ras activation has been shown to block myogenic differentiation, which could help explain its potential role in rhabdomyosarcogenesis.  More recently, a mechanistic and epigenetic link between mutant RAS isoforms and a block of myogenic differentiation has been demonstrated.  Furthermore, it has been shown that this differentiation block can be overcome with a clinical stage inhibitor of the MAP kinase pathway known as a MEK inhibitor.

Diagnosis
Rhabdomyosarcoma is often difficult to diagnose due to its similarities to other cancers and varying levels of differentiation. It is loosely classified as one of the small-blue-round-cell tumors due to its appearance on an H&E stain. Other cancers that share this classification include neuroblastoma, Ewing sarcoma, and lymphoma, and a diagnosis of RMS requires confident elimination of these morphologically similar diseases. The defining diagnostic trait for RMS is confirmation of malignant skeletal muscle differentiation with myogenesis (presenting as a plump, pink cytoplasm) under light microscopy. Cross striations may or may not be present.  Accurate diagnosis is usually accomplished through immunohistochemical staining for muscle-specific proteins such as myogenin, muscle-specific actin, desmin, D-myosin, and myoD1. Myogenin, in particular, has been shown to be highly specific to RMS, although the diagnostic significance of each protein marker may vary depending on the type and location of the malignant cells. The alveolar type of RMS tends to have stronger muscle-specific protein staining. Electron microscopy may also aid in diagnosis, with the presence of actin and myosin or Z bands pointing to a positive diagnosis of RMS. Classification into types and subtypes is accomplished through further analysis of cellular morphology (alveolar spacings, presence of cambium layer, aneuploidy, etc.) as well as genetic sequencing of tumor cells. Some genetic markers, such as the PAX3-FKHR fusion gene expression in alveolar RMS, can aid in diagnosis. Open biopsy is usually required to obtain sufficient tissue for accurate diagnosis.  All findings must be considered in context, as no one trait is a definitive indicator for RMS.

Staging
Following diagnosis and histopathological analysis, various imaging techniques may be used, including MRI, ultrasound, and a bone scan in order to determine the extent of local invasion and any metastasis. Further investigational techniques may be necessary depending on tumor sites.  A parameningeal presentation of RMS will often require a lumbar puncture to rule out metastasis to the meninges. A paratesticular presentation will often require an abdominal CT to rule out local lymph node involvement, and so on. Outcomes are strongly tied to the extent of the disease, and its early mapping is important for treatment planning.

The current staging system for rhabdomyosarcoma is unusual relative to most cancers. It utilizes a modified TNM (tumor-nodes-metastasis) system originally developed by the IRSG. This system accounts for tumor size (> or <5 cm), lymph node involvement, tumor site, and presence of metastasis. It grades on a scale of 1 to 4 based on these criteria. In addition, patients are sorted by clinical group (from the clinical groups from the IRSG studies) based on the success of their first surgical resection. The current Children's Oncology Group protocols for the treatment of RMS categorize patients into one of four risk categories based on tumor grade and clinical group, and these risk categories have been shown to be highly predictive of outcome.

Treatment

Treatment of rhabdomyosarcoma is a multidisciplinary practice involving the use of surgery, chemotherapy, radiation, and possibly immunotherapy. Surgery is generally the first step in a combined therapeutic approach. Resectability varies depending on tumor site, and RMS often presents in sites that don't allow for full surgical resection without significant morbidity and loss of function. Less than 20% of RMS tumors are fully resected with negative margins. Rhabdomyosarcomas are highly chemosensitive, with approximately 80% of cases responding to chemotherapy. In fact, multi-agent chemotherapy is indicated for all patients with rhabdomyosarcoma. Before the use of adjuvant and neoadjuvant therapy involving chemotherapeutic agents, treatment solely by surgical means had a survival rate of <20%. Modern survival rates with adjuvant therapy are approximately 60–70%.

There are two main methods of chemotherapy treatment for RMS. There is the VAC regimen, consisting of vincristine, actinomycin D, and cyclophosphamide, and the IVA regimen, consisting of ifosfamide, vincristine, and actinomycin D. These drugs are administered in 9–15 cycles depending on the staging of the disease and other therapies used.  Other drug and therapy combinations may also show additional benefit. Addition of doxorubicin and cisplatin to the VAC regimen was shown to increase survival rates of patients with alveolar-type, early-stage RMS in IRS study III, and this same addition improved survival rates and doubled bladder salvage rates in patients with stage III RMS of the bladder. In children and young adults with stage IV metastatic rhabdomyoscarcoma, a Cochrane review has found no evidence to support the use of high-dose chemotherapy as a standard therapy.

Radiation therapy, which kill cancer cells with focused doses of radiation, is often indicated in the treatment of rhabdomyosarcoma, and the exclusion of this treatment from disease management has been shown to increase recurrence rates. Radiation therapy is used when resecting the entirety of the tumor would involve disfigurement or loss of important organs (eye, bladder, etc.). Generally, in any case where a lack of complete resection is suspected, radiation therapy is indicated. Administration is usually following 6–12 weeks of chemotherapy if tumor cells are still present. The exception to this schedule is the presence of parameningeal tumors that have invaded the brain, spinal cord, or skull. In these cases radiation treatment is started immediately. In some cases, special radiation treatment may be required. Brachytherapy, or the placement of small, radioactive "seeds" directly inside the tumor or cancer site, is often indicated in children with tumors of sensitive areas such as the testicles, bladder, or vagina. This reduces scattering and the degree of late toxicity following dosing. Radiation therapy is more often indicated in higher stage classifications.

Immunotherapy is a more recent treatment modality that is still in development. This method involves recruiting and training the patient's immune system to target the cancer cells. This can be accomplished through administering small molecules designed to pull immune cells towards the tumors, taking immune cells pulled from the patient and training to attack tumors through presentation with tumor antigen, or other experimental methods. A specific example here would be presenting some of the patient's dendritic cells, which direct the immune system to foreign cells, with the PAX3-FKHR fusion protein in order to focus the patient's immune system to the malignant RMS cells.  All cancers, including rhabdomyosarcoma, could potentially benefit from this new, immune-based approach.

Prognostic
Prognosis in rhabdomyosarcoma patients has been shown to be dependent on age, tumor site, resectability of tumor, tumor size, regional lymph node involvement, presence of metastasis, site and extent of metastasis, and biological and histopathological characteristics of the tumor cells. Survival after recurrence is poor, and new salvage therapy strategies are needed.

Epidemiology
Rhabdomyosarcoma is the most common soft-tissue sarcoma in children as well as the third most common solid tumor in children. Recent estimates place the incidence of the disease at approximately 4.5 case per 1 million children/adolescents with approximately 250 new cases in the United States each year. With the vast majority of cases of RMS occurring in children or adolescents, two-thirds of reported cases occur in youths under the age of 10. RMS also occurs slightly more often in males than in females, with a ratio of approximately 1.3–1.5:1. In addition, slightly lower prevalence of the disease has been reported in black and Asian children relative to white children. In most cases, there are no clear predisposing risk factors for the development of RMS. It tends to occur sporadically with no obvious cause. However, RMS has been correlated with familial cancer syndromes and congenital abnormalities including neurofibromatosis type 1, Beckwith-Wiedemann syndrome, Li–Fraumeni syndrome, cardio-facio-cutaneous syndrome, and Costello syndrome. It has also been associated with parental use of cocaine and marijuana.

History
Rhabdomyosarcoma was first described by Weber, a German physician, in 1845, but it was not until the paper by Arthur Stout in 1946 that RMS was formally classified. The first thirty years of investigation were conducted by the Intergroup Rhabdomyosarcoma Study Group (IRSG), an independent National Cancer Institute (NCI)-funded cooperative that has become a part of the Children's Oncology Group.

Research

Cancer stem cells of rhabdomyosarcoma have been identified and fibroblast growth factor receptor 3 has been suggested as their marker. Preclinical animal studies that try to use conditionally replicating adenoviruses against such cells are in progress.
Epigenetic therapy for rhabdomyosarcoma is becoming more important. A recent study by Bharathy et al. found that deacetylase inhibitor, entinostat works in aggressive subtype, alveolar rhabdomyosarcoma (aRMS) by specifically blocking the activity of HDAC3, thereby preventing epigenetic suppression of a microRNA that inhibits PAX3:FOXO1 translation. These findings and ongoing clinical trials (ADVL1513) shows promise for an effective therapy for some patients with aRMS.

See also
 Rhabdomyoma

References

External links

Anatomical pathology
Connective and soft tissue neoplasms
Small-blue-round-cell tumors
Sarcoma
Rare cancers

Rhabdomyosarcoma


Synarthrophyton,  rod crvenih algi iz potporodice Melobesioideae, dio porodice Hapalidiaceae. Podstoji nekoliko vrsta, a tipična je morska vrsta S. patenaFoslie 1895.

Vrste
 Synarthrophyton chejuense J.H.Kim, H.Chung, D.S.Choi & I.K.Lee
 Synarthrophyton eckloniae (Foslie) Keats & Y.M.Chamberlain
 Synarthrophyton magellanicum (Foslie) Keats & Y.M.Chamberlain
 Synarthrophyton munimentum Keats & Maneveldt
 Synarthrophyton neglectum (Foslie) M.L.Mendoza
 Synarthrophyton papillatum Manefeldt, Keats & Y.M.Chamberlain
 Synarthrophyton patena (J.D.Hooker & Harvey) R.A.Townsend - type
 Synarthrophyton pseudosorus A.S.Harvey
 Synarthrophyton robbenense Keats & Maneveldt
 Synarthrophyton schielianum Woelkerling & M.S.Foster
 Synarthrophyton schmitzii (Hariot) M.L.Mendoza, S.Molina & P.Ventura

Izvori

Hapalidiaceae

Synarthrophyton


Les Ceratocombidae sont une famille d'Hétéroptères (punaises), de l'infra-ordre des Dipsocoromorpha. On en compte une quarantaine d'espèces, mais des centaines attendent une description. Il s'agit de petits prédateurs des litières de feuilles, des mousses et des sphaignes présentes sur tous les continents.

Caractéristiques
Ces petites punaises mesurent généralement entre 1,5 et 3 mm de longueur. Elles ont un corps ovoïde à ovoïde-allongé, aux côtés non parallèles, de couleur brune avec rarement des éléments de coloration contrastant avec le corps et les appendices portant des soies. La tête est relativement horizontale et prognathe avec des yeux composés. Elles ont des antennes de 4 articles flagelliformes apparents, c'est-à-dire que les deux premiers articles sont courts et épais (le second est   plus long que le premier), alors que les deux suivants sont longs et fins. Elles portent aussi de nombreuses soies longues et fines. Le rostre peut être fin et allongé ou court et épais (chez Feshina). Le pronotum ne présente pas de carène longitudinale. Elles peuvent être macroptères, brachyptères ou élytriformes. Les ailes antérieures ont une fracture costale courte, ne marquant que la marge de l'aile, ou absente, et présentent toujours trois cellules distales. Les tarses ont entre 2 et 3 segments, avec toutes les combinaisons entre les différentes paires de pattes, et présentent un dimorphisme sexuel. Les stigmates abdominaux sont dorsaux, présents sur les segments  ou . L'abdomen et les organes génitaux mâles sont symétriques (sauf chez Issidomimus). Les latérotergites 9 sont associés au tergite 8 et en forme d'appendices, un cas unique chez les Hétéroptères. Les femelles ont toujours une spermathèque, et un ovipositeur bien développé. Les juvéniles possèdent quatre ouvertures de glandes dorsales abdominales.

Répartition et habitat
Cette famille est cosmopolite, avec la plus grande diversité dans les régions tropicales.

La plupart des espèces vivent dans la litière de feuilles, relativement humide, dans le bois pourrissant, les mousses, les sphaignes et les milieux similaires avec des espaces interstitiels.

Biologie
La biologie de cette famille n'est pas très étudiée. La plupart des Ceratocombidae sont probablement des prédateurs généralistes de petits arthropodes (Collemboles, petits acariens, petits Dipsocoridae, par exemple). Chez Ceratocombus, la position d'accouplement est inhabituelle chez les Hétéroptères, avec le mâle en-dessous de la femelle.

Classification
Les Ceratocombidae ont d'abord été considéré comme un groupe au sein des Dipsocoridae (ou des Dipsocorinae), également désignés par le nom de Cryptostemmatidae, par exemple chez McAtee et Malloch, 1925. Dans leur définition actuelle, ils ont été élevés au rang de famille en 1982 par l'entomologiste tchèque Pavel Štys, qui avait déjà reconnu en 1970 leur caractère unique. Dans les travaux précédents, les Ceratocombidae correspondent à d'autres regroupements.

En 1983, le même Pavel Štys distingue deux sous-familles, les Ceratocombinae, comprenant deux tribus, les Ceratocombini et les Issidomimini, et les Trichotonanninae. Ces derniers ont été à leur tour élevés au rang de famille en 2020 et donc retirés des Ceratocombidae, provoquant par conséquent l'élévation des deux tribus mentionnées au rang de sous-familles, Ceratocombinae au sens strict et Issidomiminae.

La famille contient pour l'instant six genres et une quarantaine d'espèces, mais des centaines restent à décrire. Seules quatre espèces sont présentes en Europe, toutes du genre Ceratocombus, dont une seule en Belgique, en France et en Suisse, Ceratocombus coleoptratus. Au Québec, une seule espèce est présente également, Ceratocombus vagans.

Galerie

Liste des genres
Selon Schuh et Weirauch (2020) et l'Heteropteran Systematics Lab, les genres de Ceratocombidae sont les suivants :

Espèces fossiles
Deux espèces fossiles, respectivement de Ceratocombus et de Leptonannus, datant du Miocène (entre  et ) ont été trouvées au Mexique.

Espèces présentes en Europe
Selon Fauna Europaea, trois espèces sont présentes:

 Ceratocombus (Ceratocombus) coleoptratus (Zetterstedt, 1819),  grande partie de l'Europe;
 Ceratocombus (Xylonannus) brevipennis Poppius, 1910, d'Europe centrale à l'Est du Paléarctique
 Ceratocombus (Xylonannus) corticalis Reuter, 1889, de Slovaquie à l'Est du Paléarctique

Une autre espèce a été trouvée dans l'archipel des Canaries:

 Ceratocombus stysi Roca-Cusachs, García-Becerra & Jung, 2019, dans des tubes de lave.

Liens externes

Notes et références

Famille d'Hétéroptères (nom scientifique)
Dipsocoromorpha
Taxon décrit en 1860

Ceratocombidae


Francis Xavier Morgan, C. O. (n. El Puerto de Santa María, Cádiz; 18 de enero de 1857 - m. Birmingham; 11 de junio de 1935), nacido como Francisco Javier Morgan Osborne, fue un sacerdote católico de nacionalidad hispano-británica que pasó casi toda su vida religiosa en el Oratorio de San Felipe Neri de Birmingham, donde educó y fue el tutor legal de J. R. R. Tolkien.

Infancia y formación
Francisco Javier Morgan Osborne era hijo de Francis Morgan, un galés que se estableció en El Puerto de Santa María como bodeguero y exportador de vinos de Jerez. Allí se casó con la española María Manuela Osborne y Böhl de Faber (hija a su vez de otro británico, Thomas Osborne, fundador de las Bodegas Osborne; y de Aurora Böhl de Faber, hermana de Cecilia Böhl de Faber, más conocida por su pseudónimo literario de Fernán Caballero). Francis Morgan y María Manuela Osborne tuvieron cinco hijos: Tomás, Isabel, Augusto y Francisco, este último llamado familiarmente Curro.

Siendo un niño, Francisco fue enviado a estudiar a Inglaterra, al Oratorio de Birmingham, donde fue alumno del padre John Henry Newman. Al finalizar sus estudios primarios pasó al instituto de bachillerato que regentaba el monseñor Thomas John Capel en Londres para después ingresar en la Universidad de Lovaina. Al cabo de dos años allí regresó al Oratorio de Birmingham como novicio.

En 1880 acompañó a Roma al padre John Norris, prefecto del Oratorio de Birmingham, donde se entrevistaron con el papa León XIII. A su regreso, ambos acompañaron al recién nombrado cardenal Newman durante su estancia en la residencia londinense del duque de Norfolk, el más ilustre católico del país, donde la alta sociedad británica rindió homenaje al purpurado. Después de ordenarse sacerdote en 1883, Francis Morgan entró a formar parte de manera activa en la comunidad filipense del Oratorio de Birmingham.

Relación con los Tolkien
Aunque al principio llegó a impartir clase en la escuela del Oratorio, se ocupó la mayor parte de su vida de las labores pastorales de la parroquia que regían los filipenses. Fue allí donde conoció a una viuda recientemente convertida al catolicismo que acudía al Oratorio en busca de consuelo espiritual: Mabel Tolkien (de soltera Suffield), junto con  sus hijos Ronald y Hilary. En septiembre de 1900 Mabel había conseguido matricular a Ronald en la prestigiosa King Edward's School de Birmingham y los domingos la familia asistía a misa en la iglesia del Oratorio. Los Tolkien vivían en una situación bastante inestable desde que murió el cabeza de familia, Arthur Tolkien, que trabajaba en el Estado Libre de Orange como gerente de una sucursal del Bank of Africa Limited. Cuando las dificultades económicas que atravesaba la viuda Tolkien impidieron seguir pagando el colegio de Ronald, el padre Francis lo acogió en la escuela que atendían los religiosos. En consecuencia Mabel y sus hijos se mudaron cerca del Oratorio, a Oliver Road, y allí permaneció el joven escolarizado hasta septiembre de 1903, cuando consiguió una beca para volver a la King Edward's School.

En abril de 1904 la Sra. Tolkien cayó gravemente enferma de diabetes, con serias dificultades para valerse por sí misma. El padre Francis le consiguió dos habitaciones de alquiler en una casa de campo de Rednal, al sur de Birmingham, cerca de la finca donde los filipenses tenían su cementerio y una casa de retiro. Allí Mabel tendría la ayuda de la casera en las tareas domésticas, le proporcionaría también la comida y los niños podrían disfrutar del entorno campestre de las colinas de Lickey. No en vano parece ser que Rednal inspiró a Tolkien para su imaginaria Rivendel.

Siete meses después de que le fuera diagnosticada la diabetes, en noviembre de 1904, Mabel Tolkien falleció en la casa de campo de Rednal asistida por el padre Francis, a quien dispuso en su testamento como tutor legal de sus dos hijos. Los medios económicos que la difunta señora Tolkien dejaba para la crianza de los niños eran más bien escasos, pero el padre Francis se encargaría de complementarlos con el dinero procedente de su parte del negocio familiar en el Puerto de Santa María.

El padre Francis se llevó a los hermanos Tolkien a vivir con él al Oratorio. La biblioteca que el sacerdote tenía en su celda era usada frecuentemente por Ronald, que también aprendió gracias a su tutor algo de español, conocimientos que le valieron para crear un idioma al que llamó «naffarin». Con toda probabilidad el joven Tolkien tuvo acceso gracias a la biblioteca del padre Francis a las obras de Fernán Caballero, pseudónimo que utilizaba la escritora Cecilia Böhl de Faber, tía abuela del sacerdote. Incluso se ha llegado a detectar cierto paralelismo entre una de las adivinanzas de Gollum en El hobbit y otra recogida en la obra de Fernán Caballero Cuentos, oraciones, adivinanzas y refranes populares (Madrid, 1877).

Poco después, el padre Francis permitió que Roland y Hilary vivieran con una cuñada de su difunta madre, Beatrice Suffield. Al cabo de tres años el sacerdote se dio cuenta de que la casa de la Sra. Suffield, viuda y sumida en una profunda depresión, no era el ambiente más adecuado para los hermanos Tolkien. Buscó para ellos algo más parecido a un hogar y por eso decidió alojarlos en la pensión de la señora Faulkner, justo al lado del Oratorio. Ronald, de 16 años, conoció allí a Edith Bratt, de 19, que vivía sola con la señora Faulkner desde que murió su madre, comenzando así una especial amistad entre los dos adolescentes. Francis Morgan se opuso a que Ronald tuviera ninguna relación sentimental antes de que fuera mayor de edad, a los 21 años, y este le obedeció respetuosamente.

El padre Francis volvió a buscar un nuevo alojamiento a los dos chicos, esta vez en casa de la familia McSherry, feligreses de la parroquia del Oratorio. Desde allí Ronald preparó su acceso a la Universidad de Oxford, tras lo cual se trasladó a aquella ciudad, aunque más tarde volvió y contrajo matrimonio con Edith.

Francis Xavier Morgan murió en el Oratorio de Birmingham en 1935 dejando a cada uno de los hermanos Tolkien 1.000 libras como herencia.

Referencias

Sacerdotes católicos del Reino Unido
Religiosos de Inglaterra del siglo XIX
J. R. R. Tolkien
Nacidos en El Puerto de Santa María

Francis Xavier Morgan


An Mesanthemum pilosum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kimp.. An Mesanthemum pilosum in nahilalakip ha genus nga Mesanthemum, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mesanthemum

Mesanthemum pilosum


Eraulo ist ein osttimoresischer Suco im Verwaltungsamt Letefoho (Gemeinde Ermera). Der Name stammt aus dem Mambai. "Era" bedeutet "Wasser" und "ulu" Mitte des Ufers.

Geographie

Der Suco liegt im Norden des Verwaltungsamts Letefoho. Südlich liegen die Sucos Goulolo und Ducurai. Im Nordwesten grenzt Eraulo an das Verwaltungsamt Ermera mit seinen Sucos Estado, Humboe und Lauala und im Nordosten zum zur Gemeinde Aileu gehörenden Verwaltungsamt Aileu mit seinen Sucos Hoholau und Liurai. Im Norden liegt an der Grenze der verhältnismäßig große See Lehumo und in der Nähe dazu Foho Olopana, der mit  höchste Berg der Aileu-Kette. Beim Dorf Olopana im Süden entspringt der Fluss Gleno, ein Nebenfluss des Lóis, der nach Norden der Ostgrenze Eraulos folgt. Noch ein Stück weiter südlich befindet sich das Dorf Saharaitaurema. Im Zentrum des Sucos liegt der Ort Lequi Sala (Lequisala, Likisala) und weiter nördlich am Gleno die Dörfer Manama und Madede. Entlang der Grenze zu Estado führt die Überlandstraße von der Stadt Gleno zum Ort Letefoho. An ihr liegen die Dörfer Darudu (Darudo), Kaibui und Raicala. Grundschulen gibt es in Darudu, Olopana und Lequi Sala.

Vor der Gebietsreform 2015 hatte Eraulo eine Fläche von 15,69 km². Dann wurden Gebiete von Goulolo und entlang der Grenze zu Ducurai zu Eraulo geschlagen. Nun sind es 30,55 km².

Im Suco befinden sich die sechs Aldeias Darudu, Goulala, Lequi Sala, Madede, Olopana und Taurema.

Einwohner

Im Suco leben 1.792 Einwohner (2022), davon sind 934 Männer und 858 Frauen. Im Suco gibt es 381 Haushalte. Über 77 % der Einwohner geben Mambai als ihre Muttersprache an. Fast 21 % sprechen Tetum Prasa und eine kleine Minderheit Bunak.

Politik
Bei den Wahlen von 2004/2005 wurde Abel Afonso zum Chefe de Suco gewählt. Bei den Wahlen 2009 gewann Laurindo Soares und 2016 Domingos Madeira.

Weblinks

 Ergebnisse des Zensus 2010 für den Suco Eraulo (tetum; PDF; 8,5 MB)
 Ergebnisse des Zensus 2015 für den Suco Eraulo (tetum; PDF)
 Seeds of Life: Suco information sheets Letefoho (tetum)

Einzelnachweise

Suco in Ermera (Gemeinde)

Eraulo


كيورا كيغو  (14 فبراير 1850 - 5 نوفمبر 1942) سياسي ياباني شغل منصب رئيس الوزراء الياباني الثالث والعشرون بين 7 يناير 1924 إلى 11 يونيو 1924.

مراجع

أشخاص في فترة مييجي
أشخاص من كوماموتو (محافظة)
أشخاص من محافظة كوماموتو
حاصلون على وسام رايزينغ صن
رؤساء وزراء اليابان
رؤساء وزراء اليابان القرن 20
سياسيون من محافظة كوماموتو
كازوكو
مواليد 1850
مواليد في كوماموتو (محافظة)
وزراء حكومة اليابان
وفيات 1942
وفيات في طوكيو

كيورا كيغو


Jacques Louis Étienne de Reiset, né le  à Colmar et mort le  à Rouen, est receveur général des finances et régent de la Banque de France.

Biographie
Il est le frère du général Marie Antoine de Reiset.

Il est inhumé au cimetière monumental de Rouen.

Distinctions

Notes et références

Liens externes

Ingénieur du corps des ponts et chaussées
Régent de la Banque de France
Membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Rouen
Personnalité enterrée au cimetière monumental de Rouen
Chevalier de la Légion d'honneur
Naissance à Colmar
Naissance en décembre 1771
Décès à Rouen
Décès en février 1835
Décès à 63 ans

Jacques Louis Étienne de Reiset


මෙම නැටුම් ඉන්දියාවේ පංජාබ් නඟරය කේන්ද්‍ර කොට ගෙන බිහිවී ඇත. ආරම්භයේ දී හුදෙක් ගොවිජනයාගේ නැටුමක් ලෙසින් ප්‍රචලිත වී තිබිණි. වසන්ත කාලය එළඹී පළමු අස්වැන්න නෙලීමේ ප්‍රීතිය නිමිති කොටගෙන නව උදාවක් සනිටුහන් කිරීමට මෙම ජන නැටුම් පංජාබ් ගොවීහු උපයෝගී කර ගනිති. වර්තමානය වන විට මෙම බංග්‍රා නැටුම් නොයෙකුත් නැටුම් රටා හා මුසුවීමත් සමඟම ලෝකප්‍රකට වී ඇත. තවද ලොව වේගවත්ම ලෙස ප්‍රචලිත වෙමින් පවතින නැටුම් කලාවක් ලෙස මෙම බංග්‍රා නැටුම් හැඳින්විය හැක.
වර්තමානයේ ලොව පුරා වෙසෙන සියළු ජනයා වයස් භේදයකින් තොරව ගුවන් විදුලියෙන් ද, පොප් සංගීතයෙන් ද, නොයෙකුත් තරඟාවලින්හි දී ද, මෙම බංග්‍රා නැටුම් සංගීතය රස විඳිති. මෙම නැටුම් කලාව ප්‍රචලිත වීමත් සමඟම විද්වතුන් මෙම ශෛලියේ සාම්ප්‍රදායකි ගුණාංග රැක ගැනීමේ ලා මහඟු ප්‍රයත්නයක යෙදෙයි.

බංග්‍රා නැටුම් තරඟ
දශක ගණනාවක් මුළුල්ලේ මෙම බංග්‍රා නැටුම් තරඟ ඉන්දියාවේ පංජාබ් නගරයෙහි උත්කර්ෂවත් ලෙස පැවැත්විණි. කෙසේ වෙතත් වර්තමානය වන විට මෙම නැටුම් කලාව එක්සත් ජනපදය, කැනඩාව සහ එංගලන්තය යන රටවල  කෙතරම් ප්‍රචලිත වී ඇත් ද යත්, එම රටවල්වල විශ්ව විද්‍යාලයන්හි මෙම බංග්‍රා නැටුම් තරග වාර්ෂිකව පවත්වයි. තවද තරුණ පංජාබ්වරුන්, දකුණු ආසියානුවන් සහ අනෙකුත් විදේශිකයන් මෙම තරඟාවලීන් සහභාගී වනුයේ මුදල් හා කුසලාන දිනා ගැනීමේ අභිලාෂයෙනි. බටහිර රටවල මෙම නැටුම් කලාවට එතරම්ම ප්‍රියතාවයක් නොදැක්වුව ද, මෙම නැටුම් කලාවේ භාවිතා කරන සංගීත ඛණ්ඩ සමඟ උරෙන් උර ගැටීමට සමත්ය. පසුගිය තෙවසර තුළ මෙම බංග්‍රා තර සඳහා සහභාගීත්වය අති විශාල ලෙස වැඩි වී ඇත්තේ කෙසේද යත්, ජෝර්ජ් වොෂින්ටන් විශ්ව විද්‍යාලයේ අනුග්‍රහයෙන් පැවති  "බංග්‍රා බ්ලෝ අවුට්" ප්‍රසංගය නැරඹීමට හාරදහසක (4000) පිරිසක් පැමිණ ඇති බැව් වාර්තා වී ඇත.

වස්ත්‍රාභරණ
සාම්ප්‍රදායික බංග්‍රා නැටුම් ඇඳුම් කට්ටලයෙහි පුරුෂයින්ට සහ කාන්තාවන්ට වෙන් වූ සුවිශේෂ රංග වස්ත්‍රාභරණ ඇත. පුරුෂයන් උදෙසා "චාද්‍රා" නම් වූ ඇඳුම් කට්ටලයක් භාවිතාවන අතර මෙම "චාද්‍රා" ඉන වටා එතීමට භාවිතා කරන රෙදි කඩකි.

තවද , උඩු කය සඳහා කුර්තාවද හිස් පළඳනාව ලෙස "ප්‍රග්සී" නම් කලප්පාවක භාවිතා කරයි. නූතන යුගයේදී පුරුෂ පක්ෂය සඳහා ටියුලා නම් වූ අවානක් බඳු වූ රැළි පටියක් හිස් පළඳනාවට එකතු විය. වර්ණවත් වූ බැනියමක් කුර්තාවට පිටතින් අඳිනු ලබන අතර "ෆුටන්" නම් වූ කුඩා බෝල සවිකළ ලණු පටක් බාහුවල පළඳී.

කාන්තා වස්ත්‍රාභරණ වනුයේ "සග්‍රා" නම් වූ සාම්ප්‍රධායික පන්ජාබ් ඇඳුමයි. "සග්‍රා" යනු ඉතා දිග කමීසයක් සහ ලිහිල රැළි සහිත සායකින් යුක්ත වූ වර්ණවත් ඇඳුම් කට්ටලයකි. ගෙල පළඳනාවක් ලෙස "දුපට්ටා" නම් වූ වර්ණවත් රෙදි කඩක් භාවිතා කරයි. බොහෝ බංග්‍රා ගීත මෙම "දුපට්ටා" වටා ගෙතුණු ඒවා වේ. තවද, සල්වාර් නම් වූ ලිහිල් කලිසම් හා දිගැති කමීසයකින් යුක්ත වූ වර්ණවත් ඇඳුම් කට්ටලයක් ද කාන්තාවන් සඳහා ඇත.

දුර්ලභ ගණයේ විචිත්‍ර වර්ණයන්ගෙන් යුත් ඇඳුම් වස්ත්‍රාභරණ පංජාබ්හි සංස්කෘතිය මනාව පිළිබිඹු කරයි.බංග්‍රා නැටුමේ වස්ත්‍රාභරණ පිළිබඳව සවිස්තරාත්මක සටහනක් පහතින් දැක්වේ.

ටෝලා/ටියුලා - කලප්පාවට සම්බන්ධ කරන ලද රැළි සහිත අවානකි.
පැග් - මෙය පෞඩත්වය  සහ අභිමානය සංකේතවත් කරන කලප්පාවකි. විවිධ කුල සහ සම්ප්‍රධායන්ට අනුව මෙය පළඳන ආකාරය වෙනස් වේ.සෑම බංග්‍රා ප්‍රසංගයකදීම ප්‍රථමයෙන් මෙය පැළඳිය යුතු වේ.
කයින්ත - මෙය ගෙල පළඳින මාලයකි. පුරුෂ පක්ෂය උදෙසා කරාබුද ඇත.
කුර්තා - සේද රෙද්දෙන් නිම වූ කමීසයකි.එම්බ්‍රොයිඩර් නිර්මාණයන්ගෙන් විචිත්‍ර වූ බොත්තම් හතරකින් සමන්විත කමීසයකි.
ලුන්ගි / එදාර් - නර්තන ශිල්පියාගේ ඉන වටා බඳින ලිහිල් රෙදි කඩකි.
ජුගි - මෙය බොත්තම් රහිත කබායකි.
රම්මාල් - මෙය අනිවාර්යයෙන්ම ඇඟිලි වටා දවටන ලද ලේන්සු වේ.මෙයින් ඉතා ආකර්ෂණීය පෙනුමක් ලබා දේ.

සංජය ශර්මා ඇයගේ ලිපියේ පෙන්වා ඇති පරිදි බංග්‍රා නැටුම් ආසියානුවන් නියෝජනය කරන අතර ආසියානු සංගීතය, සම්ප්‍රධාය ලොවට ඉස්මතු කර පෙන්වන කලාවකි.

වාද්‍යභාණ්ඩ

බංග්‍රා සංගීත වාද්‍ය භාණ්ඩ අතර පෙරමුණ ගන්නා ඩෝලය ප්‍රමාණයෙන් තරමක් විශාල වූත් මන්ද්‍ර ස්වර සහිත බෙරයකි. මෙය වාදනය කිරීම සඳහා යෂ්ටි 2ක් භාවිත වන අතර මන්ද්‍ර ස්වර වැයීමට "ඩග්ගාහ්" නම් වූ යෂ්ටියද තීවූ ස්වරය වැයීමට මිල්ලි නම් වූ යෂ්ටියද භාවිත වේ. මෙම බෙරයේ බෙර සමෙහි පලල අඟල් 15ක් පමණ වන අතර මෙම බෙර වාදකයා ගෙල වටා යවන ලද ලණු පොටකින් මෙම ඩෝලය රඳවාගෙන සිටී.

මුම්බි, සාරංගි, සපෙරා, සප් සහ චිමිතා යන තත් භාණ්ඩද බංග්‍රා සංගීතයේදී භාවිතා වේ. ඩද්,ඩෆ්ලි, ඩොල්කි සහ දම්රු යන බෙර ඩෝලයට අමතරව භාවිතා වේ.ටුම්බි යන භාණ්ඩය මුලින්ම වාදනය කලේ ලාල්චන්ද් යම්ලා ජට් හා කුල්දිප් මානක් විසිනි. ඉන්පසුව අමර් සිංග් චම්කිලා විසින් මෙය ප්‍රගුණ කල අතර ඔහු ප්‍රසිද්ධ පංජාබ් ගායකයකුද විය. ටුම්බියෙහි ඇත්තේ එක් තතක් පමණක් වුවද මෙය වාදනයේ ප්‍රගුණයකු වීමට බොහෝකාලයක් ගත වේ. සාරාංගී යනු තත් කිහිපයක් සහිත වයලීනයක් බඳු භාණ්ඩයකි . සපේරාහි නිකුත්වන සංගීත රටා උච්ච ස්වරයෙන් යුත් ඉතා අලංකාර ස්වර වන අතර සප්තාචම්ටා මගින් නිපදවන නාදය බංග්‍රා සංගීතයට මුද්‍ර බවක් එක් කරයි. මඳ මන්ද්‍ර ස්වරයෙන් යුක්ත වූ ධද්, ඩෆ්ලි ,ඩෝල්කි, සහ දම්රු යන බෙර ,බංග්‍රා සංගීතයට බෙර හඬමුසු කරන අනෙකුත් බෙර අතරට එක්වේ .

තූර්යවාදකයෝ
දක්ෂ තූර්ය වාදකයකු නොසිටින්නට බංග්‍රා සංගීතයට මෙවන් දිගු ගමනක් පැමිණීමට කිසිසේත් නොහැකි වේ. පණ්ඩිත් දිනේෂ් සහ කුල්ජිත් භම්රා යන නිපුණ වාදකයින් දෙදෙනා එක්සත් රාජධානියේ බංග්‍රා කණ්ඩායම් වලට තබිලා හා ඩොල්කි යන වාදන භාණ්ඩ පුහුණුවීම්‍හිලා මහඟු ලෙස උපකාර කලේය. මොවුහු ගේ අනුගාමිකයන්ද තූර්ය වාදනයෙහි ඉතා නිපුනයන් වූහ. බර්මින්ශ්හැම් හි විසු වයස අවුරුදු 15ක් වන භුපින්දර් සිංග් කුල්ලර් නම් වූ වාදකයා ස්වකීය නිර්මාණයන් නිසා බ්‍රිතාන්‍ය පුරා ප්‍රචලිත වූ අතර බොහෝ පිරිස් එම නිර්මාණ වැළඳ ගත්හ. ඩොලා වේහ් ඩෝලා(සාත්රංග්) සහ "බොම්බාද ටුම්බි (සෆරි බෝයිස් ලා)යන ඇල්බමයෙහි නවීන තාල රටා ඇතුලත් වී ඇති අතර ඒවා අති සාර්ථක වී ඇත. මොහු බ්‍රිතාන්‍යයේ සිටින විශිෂ්ඨතම තූර්ය වාදකයා ලෙස නම් දරා සිටී. භුවින්දර් ගෙන් පසු සවුත්හෝල්හි සුනිල් කල්යාන් ඉදිරියට ආවේය. ඔහු බංග්‍රා සංගීතයට මෘදු බවක් එක් කල අතර පෙර නොඇසූ අලංකාරයක් එයින් එක් විය. තවද බ්‍රිතාන්‍යයේ විසූ දක්ෂම තබ්ලා වාදකයා ලෙස මොහු නම් දරා සිටියේය. පසු කාලයේ දී සුච්ශින්දර් ශන්ඩා විසින් හඳුන්වා දුන් ඔහුටම ආවේනික වූ ඩෝල වාදන ශෛලීය ඉතා ප්‍රචලිත වූයේ "ඩෝල් බීට්" නම් වූ ඇල්බමයේ පිට වීමත් සමගය තවද මොහුගේ ශෛලිය අනුගමනය කරමින් සංගීත නිර්මාණ කරණයේ නියැලි පිරිස අතරට ජැසීස් බී සහ භින්දා ජත්ද එක් වේ. එවකට සිටි දක්ෂම ඩෝල වාදකයා ලෙස සුචිශින්දර් නම් දරා සිටියේය. එමෙන්ම කොවෙන්ට් හි වාසය කල ජග්ගි රිහාල් ද ග්‍රේව්සෙන්ඩ් හි වාසය කල අමන් ගේයර් හා බිල්ලී යන ශිල්පීන්ද දක්ෂ තූර්ය වාදකයන් ලෙස නම් දරා සිටියේය.

උතුරු ඇමෙරිකාව තුළ බංග්‍රා නර්තනය
යුරෝපයේ හා උතුරු ඇමෙරිකවේ වෙසෙන පංජාබ් ජාතීහු බංග්‍රා සංස්කෘතිය එම රටවල් වල ව්‍යාප්ත කිරීමෙහිලා මහඟු ප්‍රයත්නයක් දරති. නමුත් උතුරු ඇමෙරිකාවේ සහ එක්සත් රාජධානියේ මෙම බංග්‍රා ප්‍රචලිත කිරීමේදි මතු වු අවස්ථාව පිළිබදව "ඉන්දියානු සිංහයා" නැමැති අනුවර්ත නාමය උසුලන එක්සත් රාජධානියේ බංග්‍රා ශිල්පියා මෙසේ පවසයි.

එංගලන්තය පුරා පැවතෙන විවාහ මංගල උස්සව අවස්ථාවන් වලදී මෙම බංග්‍රා සංගීත කණ්ඩායම් නැතිවම බැරි සම්ප්‍රදානුකූල අංගයක් බවට පත් වී ඇත. මේ සදහා බංග්‍රා කණ්ඩායම් ශිල්පීන්ට ඩොලර් 1800 ක මුදලක් වැය කරයි. බංග්‍රා කණ්ඩායම් සදහා ඉල්ලුම කෙසේදයත් තවත් අවුරුදු 2 ක් පුරාවට ඔවුනට වෙන්කර ඇත. එංගලන්තය ඉතා විශාල රටක් නෙවීම  මෙම බංග්‍රා කණ්ඩායම් වල ගමනා ගමනය උදෙසා මහත් පහසුවක් වී ඇත. නමුත් කැනඩාව වැනි රටවල එක් අර්ධයක සිට තවත් අර්ධයකට යෑමට දින 3 ක පමණ කාලයක් ගත වේ. තවද කැනඩාවේ විවාහ උත්සව වලදී සජීවි සංගීතය භාවිතා නොකිරීම ද බංග්‍රා සංගීතය කැනඩාවේ ප්‍රචලිත නොවීමට තවත් කරුණක් විය. කෙසේ වෙතත් මන්මොහන් වාරිස්, ජැඩි බෙන්ස්, කමල් හීයර්, හර්බන් මාන්, සරාබ්ජිත්, ඒමා සහ ඩෙබී මක්සුස්පුරි යන බංග්‍රා ශිල්පීන්ගේ අභාෂය නිසා බංග්‍රා හා රීමික්ස් සංගීතයේ අනාගතය ඇමෙරිකානු මහද්වීපය තුළ ස්ථාපිත වෙමින් පවිති"

සංජය ශර්මාගේ තර්කයට අනුව ගත් කල බංග්‍රා සංගීතය "ආසියානු ඝෝෂාව"  ද එසේ නැතහොත් 'ඝෝෂාකාරි ආසියානුවන් ද' ලෙස හංවඩු ගැසීමකට ලක් වී ඇත. උතුරු ඇමෙරිකාවේ ඇති රුගේ සංගීතය හා බංග්‍රා සංගීතය අතර ඉතා සමීප සම්බන්ධතාවයක් පවතින අතර රුගේ සංගීතයේදී, ඩෝල නාදයට සමාන නාදයක් ඇති සංගීත භාණ්ඩයක් ද භාවිතා වේ. මේ බව සික්ස්බෙක්ට්‍රම් ඩොට් කොම් යන වෙබ් අඩවියේදී පලවී ඇත.

කෙසේ වෙතත් එක්සත් රාජධානිය තුල බංග්‍රා සංගීතය ප්‍රචලිත කිරීමේදී බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයන් තුල ආසියානු සංම්ප්‍රදාය පිලිගැනීමට තිබු අකමැත්ත, සංජය ශර්මාගේ විශේෂ අවදානයට යොමු වී ඇත.

මීඩි එලියට් ගායිකාවගේ බංග්‍රා සංගීතය මුසු වු "ග්‍රේට් යුවර් ෆ්‍රීක් ඕන්" ගීතයෙන් පසු, 2001 වසරේ දී මෙම බංග්‍රා සංගීතය මුළු එක්සත් ජනපදය පුරාම ව්‍යාප්ත වීම ආරම්භ විය. තවද 2003 වර්ෂයේදී පංජාබ් එම්සි නම් රැප් ගායකයාගේ "Mundian to Bach ke" යන ගීතය ඇමෙරිකානු රැප් ගායකයෙකු වන ජෙයි සි (Z) විසින් සකස් වී ඇත. තවද ප්‍රාස් නම් වු රැප් ගායකයා "ස්වාමි" නම් වු බංග්‍රා සංගීතයේ මූලාරම්භය නවීන බංග්‍රා සංගීතයෙන් බොහෝ වෙනස් වුවද මෙම නවීකරණය වු බංග්‍රා සංගීතය හිප් පොප් වැනි අ‍නෙකුත් සංගීත ශෛලීන් හා මනාව මුසු වෙමින්, වාණිජ ලෝකයේ ඉහළටම ගමන් කරයි.

උතුරු ඇමෙරිකවේ බංග්‍රා අභාෂය කෙසේයත් බර්කෙලි බංග්‍ර‍ා සමාජයේ අනුග්‍රහයෙන් "ප්‍රිමියම් බංග්‍රා කම්පිටිෂන්" යන තරඟාවලිය 2008 – 02 - 02 දින කැලිෆෝනියා හි ෆ්ලින්ට් සෙන්ටර් යන ස්ථානයේදී පැවැත්විණි. තවද මැන්හැටන්හි සැම මසකම පළමු බ්‍රහස්පතින්දා දින "බෙස්මන්ට් බංග්‍රා" නම් උත්සවයක් බෙරික් ස්ට්‍රීට්හි පැවැත්වෙන අතර එය නර්තනය හා සංගීත ලෝලීන්ගෙන් පිරී ඉතිරි යයි. 1997 වසරේදී ආරම්භ වු මෙම "බෙස්මන්ට් බංග්‍රා" අද වන විට එන් වයි සී (NYC) සමාජයේ නැතුවම බැරි අංගයක් බවට පත්වී අවසානය.

ආශ්‍රිත
 බංග්රා

බංග්‍රා නැටුම්
නැටුම්
පන්ජාබ් ස්ංස්කෘතිය
ඉන්දියාව

බංග්‍රා නැටුම්


Þjóðrekur 1. (gotneska: Þiundarīks) var konungur vestgota frá 418 til 451. Hann er frægur fyrir þátt sinn í stöðva Atla Húnakonung í orrustunni við Chalons, þar sem hann var drepinn.

Konungar

Þjóðrekur 1.


Pulsarov planet je planet koji se nalazi u orbiti oko pulsara ili brzo rotacijskih neutronskih zvijezda. Prvi takav planet koji je otkriven bio je oko milisekundnoh pulsara i bio je prvi ekstrasolarni planet koji je potvrđen kao otkriven.

Pulsarovi planeti otkrivaju se pulsarskim mjerenjima vremena kako bi se otkrile anomalije u razdoblju pulsacije. Sva tijela u orbiti oko pulsara uzrokovat će redovne promjene u pulsaciji. Budući da se pulsari normalno okreću gotovo konstantnom brzinom, bilo kakve promjene mogu se lako otkriti uz pomoć preciznih mjerenja vremena. Otkriće pulsarovih planeta bilo je neočekivano; pulsari ili neutronske zvijezde prethodno su otišli u supernovu, a mislilo se da bi bilo koji planet koji orbitira oko takvih zvijezda bio uništen u eksploziji.

Vrste planeta

Pulsarov planet


Porte d'Auteuil () is a métro station serving Line 10 (westbound only). It is situated in the 16th arrondissement.

History
The station opened on 30 September 1913 as part of the extension of line 8 from Beaugrenelle (now Charles Michels). On 29 July 1937, line 10 was extended from Duroc to La Motte-Picquet - Grenelle and the section of line 8 between La Motte-Picquet - Grenelle and Porte d'Auteuil, including Porte d'Auteuil was transferred to line 10. Prior to 3 October 1980, when the line was extended to Boulogne - Jean Jaurès, trains ran on to Michel-Ange - Molitor to return to the east. The station is named after the Porte d'Auteuil, a gate in the nineteenth century Thiers wall of Paris, which was located in the district of Auteuil, which was mostly incorporated in the 16th arrondissement in 1860, with the remainder absorbed into the commune of Boulogne-Billancourt.

Station layout

Tourism
 Stade Roland Garros, home to the French Open tennis tournament.
 Parc des Princes
 Stade Jean-Bouin
 Jardin des Serres d'Auteuil
 Auteuil Hippodrome
 Bois de Boulogne

Gallery

References
Roland, Gérard (2003). Stations de métro. D'Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton.

Paris Métro stations in the 16th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1913

Porte d'Auteuil station


Scallions (also known as green onions, and spring onions) are vegetables derived from various species in the genus Allium. Scallions generally have a milder taste than most onions and their close relatives include garlic, shallot, leek, chive, and Chinese onions.

Although the bulbs of many Allium species are used as food, the defining characteristic of scallion species is that they lack a fully developed bulb. Instead the Allium species referred to as scallions make use of the hollow, tubular green leaves growing directly from the bulb. These leaves are used as a vegetable and can be eaten either raw or cooked. Often the leaves are chopped into other dishes and used as garnishes.

Etymology and names
The names Scallion and shallot are derived from the Old French eschalotte, by way of eschaloigne, from the Latin Ascalōnia caepa or Ascalonian onion, a namesake of the medieval city of Ascalon.

Various other names are used throughout the world to describe scallions including spring onion, green onion, table onion, salad onion, onion stick, long onion, baby onion, precious onion, wild onion, yard onion, gibbon, syboe (Scots) and shallot.

Varieties

Species and cultivars that may be used as scallions include
 A. cepa
 'White Lisbon'
 'White Lisbon Winter Hardy' – an extra-hardy variety for overwintering
 Calçot
 A. cepa var. cepa – Most of the cultivars grown in the West as scallions belong to this variety. The scallions from A. cepa var. cepa (common onion) are usually from a young plant, harvested before a bulb forms or sometimes soon after slight bulbing has occurred.
 A. cepa var. aggregatum (formerly A. ascalonicum) – commonly called shallots or sometimes eschalot.
 A. chinense
 A. fistulosum, the Welsh onion – does form bulbs even when mature. However, these bulbs are typically smaller and less developed compared to those other Allium Species and is grown in the West almost exclusively as a scallion or salad onion.
 A. × proliferum – sometimes used as scallions

Germination
Scallions generally take 7–14 days to germinate depending on the variety.

Uses

Culinary

Scallions may be cooked or used raw as a part of salads, salsas or Asian recipes. Diced scallions are used in soup, noodle and seafood dishes, sandwiches, curries and as part of a stir fry. In many Eastern sauces, the bottom half-centimetre (quarter-inch) of the root is commonly removed before use.

In Mexico and the Southwest United States, cebollitas () are scallions that are sprinkled with salt, grilled whole and eaten with cheese and rice. Topped with lime juice, they are typically served as a traditional accompaniment to asado dishes.

In Catalan cuisine, calçot is a type of onion traditionally eaten in a calçotada (plural: calçotades). A popular gastronomic event of the same name is held between the end of winter and early spring, where calçots are grilled, dipped in salvitxada or romesco sauce, and consumed in massive quantities.

In Japan, tree onions (wakegi) are used mostly as topping of Japanese cuisine such as tofu.

In Nepal, scallion is used in different meat item fillings like momo (dumpling), choyla (meat intertwined with scallion and spices).

In China, scallion is commonly used together with ginger and garlic to cook a wide variety of vegetables and meat. This combination is often called the "holy trinity" of Chinese cooking, much like the mirepoix (celery, onions, and carrots) in French cuisine or the holy trinity in Cajun cuisine. The white part of scallion is usually fried with other ingredients while the green part is usually chopped to decorate finished food.

In Vietnam, Welsh onion is important to prepare dưa hành (fermented onions) which is served for Tết, the Vietnamese New Year. A kind of sauce, mỡ hành (Welsh onion fried in oil), is used in dishes such as cơm tấm, bánh ít and cà tím nướng. Welsh onion is the main ingredient in the dish cháo hành, which is a rice porridge used to treat the common cold.

In India, it is sometimes eaten raw as an appetizer. In north India, coriander, mint and onion chutney are made using uncooked scallions. It is also used as a vegetable with Chapatis and Rotis. In south India, spring onions stir fried with coconut and shallots (known as Vengaya Thazhai Poriyal in Tamil and Ulli Thandu Upperi in Malayalam) are served as a side dish with rice.

In Ireland, scallions are chopped and added to mashed potatoes, known as champ or as an added ingredient to Colcannon.

In the southern Philippines, it is ground in a mortar along with  ginger and chili pepper to make a native condiment called wet palapa, which can be used to spice dishes or as a topping for fried or sun-dried food. It can also be used to make the dry version of palapa, when it is stir fried with fresh coconut shavings and wet palapa.

At the Passover meal (Seder),  Afghan Jews and Persian Jews strike one another with scallions before singing "Dayenu", thus re-enacting the whipping endured by the Hebrews enslaved by the ancient Egyptians.

Scallion oil is sometimes made from the green leaves. The leaves are chopped and lightly cooked, then emulsified in oil that is then used as a garnish.

See also

 Allium tricoccum
 Chives
 Leek
 Onion
 Shallot

References

Asian vegetables
Northern Irish cuisine
Leaf vegetables
Onions

Scallion


الـشناوة هم مجموعة عرقية أمازيغية يتواجدون في الجزائر بجبال شنوة بالقرب من مدينة تيبازة التي تبعد بحوالي 70 كلم عن الجزائر العاصمة ولهم أصول أمازيغية.

اللهجة
يتحدث أمازيغ الشناوة باللغة الأمازيغية، أما لهجتهم فهي اللهجة الأمازيغية الشنوية: وهي عبارة عن خليط بين اللغة الأمازيغية الأصلية واللغة اللاتينية كونهم يحملون بعض الأصول الرومانية حيث تجذرت هذه الثقافة منذ القدم بسكان هاته المنطقة التي كانت عاصمة لشمال افريقيا في العهد الروماني.

مراجع

الأمازيغ في الجزائر
شعوب أصلية في شمال إفريقيا
قبائل أمازيغية
مجموعات إثنية في الجزائر

شناوة (أمازيغ)


Corallopsis, rod crvenih algi iz porodice Gracilariaceae, vodi se kao sinonim za Gracilaria. Postoje dvije vrste koje su priznate na temelju literature o njima

Vrste
 Corallopsis cereus J.Agardh, nom. illeg.
 Corallopsis excavata Setchell & Gardner 1924

Izvori

Gracilariales

Corallopsis


Sladić (konjed, zelje gospino; lat. Glycyrrhiza), biljni rod iz porodice mahunarki smješten u tribus Glycyrrhizeae, dio potporodice Faboideae

Pripada mu 17 priznatih vrsta zeljastog bilja rasprostranjenih po Euroaziji (Uključujući Hrvatsku), Sjevernoj i Južnoj Americi, sjevernoj Africi i Australiji. U Hrvatskoj su prisutne dvije vrste, čekinjasti i glatki sladić ili Slatki korijen.

Vrste
 Glycyrrhiza acanthocarpa (Lindl.) J.M.Black
 Glycyrrhiza aspera Pall.
 Glycyrrhiza astragalina Gillies ex Hook. & Arn.
 Glycyrrhiza asymmetrica Hub.-Mor.
 Glycyrrhiza bucharica Regel
 Glycyrrhiza echinata L.
 Glycyrrhiza foetida Desf.
 Glycyrrhiza glabra L.
 Glycyrrhiza gontscharovii Maslenn.
 Glycyrrhiza inflata Batalin
 Glycyrrhiza lepidota Pursh
 Glycyrrhiza pallidiflora Maxim.
 Glycyrrhiza squamulosa Franch.
 Glycyrrhiza triphylla Fisch. & C.A.Mey.
 Glycyrrhiza uralensis Fisch. ex DC.
 Glycyrrhiza yunnanensis S.H.Cheng & L.K.Tai ex P.C.Li
 Glycyrrhiza zaissanica Serg.

Sinonimi
 Clidanthera R.Br.
 Liquiritia Medik.
 Meristotropis Fisch. & C.A.Mey.

Vanjske poveznice

Izvori

Glycyrrhizeae

Sladić


La prostaglandina D2 (o PGD2) es una prostaglandina que se liga al receptor PTGDR, como también al CRTH2. Es una prostaglandina importante producida por las células cebadas - recluta células Th2, eosinófilos, y basófilos. En los órganos de los mamíferos, se encuentran grandes cantidades de PGD2 en el cerebro y en las células cebadas, pero en ningún otro lugar. Es fundamental para el desarrollo de enfermedades alérgicas tales como el asma.

Efectos
Causa una contracción en las vías respiratorias bronquiales. La concentración de PGD2 en pacientes de asma es 10 veces más alta que en pacientes de control, especialmente después de ponerse en contacto con alérgenos.
Involucrada en la regulación de reducir la temperatura corporal durante el sueño, y actúa en sentido opuesto a la prostaglandina E2.
Causa la vasodilatación.

Últimas investigaciones
En agosto de 2012, científicos de la Universidad de Pensilvania anunciaron que habían descubierto que la prostaglandina D2 (PGD2) parece estar presente en mayores niveles de lo normal en el cuero cabelludo de los hombres calvos, impidiendo a los folículos pilosos madurar y trabajar. El Dr George Cotsarelis y su equipo de la Universidad dermatológica aseguran estar en conversaciones con varias empresas farmacéuticas sobre el desarrollo de tratamientos que podrían estar disponibles en dos años.

Referencias

{{DISPLAYTITLE:Prostaglandina D2}}

Prostaglandinas
Bioquímica

Prostaglandina D2


Die Arraiolos-Gruppe ist ein seit 2003 bestehender informeller Zusammenschluss von derzeit sechzehn nicht-exekutiven Staatsoberhäuptern innerhalb der Europäischen Union. Nicht-exekutiv sind in der Regel die Staatspräsidenten in parlamentarischen Regierungssystemen, sie erfüllen meist nur repräsentative Funktionen. Die Gruppe wurde 2003 auf Initiative von Jorge Sampaio gegründet und hält einmal jährlich ein Treffen ab. Sie wurde nach der portugiesischen Stadt Arraiolos, wo das erste Treffen stattfand, benannt. Die Treffen dauern mehrere Tage und enden mit gemeinsamen politischen Erklärungen der Teilnehmer zu internationalen Themen. Derzeit sind die Staatsoberhäupter Bulgariens, Deutschlands, Estlands, Finnlands, Griechenlands, Irlands, Italiens, Kroatiens, Lettlands, Maltas, Österreichs, Polens, Portugals, Sloweniens, der Slowakei und Ungarns Mitglieder der Gruppe.

Treffen

Einzelnachweise

Außenpolitische Organisation (Deutschland)
Außenpolitik (Italien)
Außenpolitik (Österreich)
Außenpolitik (Polen)
Außenpolitik (Portugal)
Außenpolitik (Ungarn)
Internationale Konferenz (Politik)
Politik der Europäischen Union
Arraiolos

Arraiolos-Gruppe


Ved Nytaarstid i Nøddebo Præstegaard er en roman, der blev udgivet i 1862 af professor, dr.theol. Henrik Scharling, som skrev under pseudonym: "Nicolai, 18 Aar gammel". Romanen havde han påbegyndt i Strasbourg og fuldendt, da han sejlede på Nilen. Romanen blev en stor succes og havde ved århundredeskiftet opnået 12 oplag. I 1875 fulgte en fortsættelse under titlen Min Hustru og jeg, Fortælling af Nicolai, ung Ægtemand.

Handling og beliggenhed
I præstegårdsidyllen søger tre brødre lykken hos pastor Blichers to døtre Emmy og Andrea Margrethe, den ældste af brødrene Christopher Kastrup med tilnavnet "Gamle" er stud.theol., Frederik Kastrup med tilnavnet "Corpus Juris" er stud.jur., og den yngste af brødrene Nicolai Kastrup er stud.theol.

Størstedelen af Ved Nytaarstid i Nøddebo Præstegaard udspiller sig i den fiktive Nøddebo Præstegård, der ikke har noget at gøre med det nordsjællandske Nødebo (med ét d). I romanen fortælles det, at "Nøddebo Præstegaard ligger to Mil fra Roskilde ved Roskildefjordens Bredder".

Teater- og filmversioner
Romanen blev dramatiseret som vaudeville-komedie af Elith Reumert for Folketeatret og havde premiere 1888 under titlen Nøddebo Præstegaard, der blev ét af Danmarks mest spillede teaterstykker.

Som stumfilm blev den instrueret af Frederik Schack-Nielsen i 1911. Filmversionerne fra hhv. 1934 og 1974 var juleklassikere i biograferne. Rollen som Nicolai har været spillet af Hans Kurt i filmversionen fra 1934 (iscenesat af George Schnéevoigt) og af Lars Høy i filmversionen fra 1974, der var instrueret af Peer Guldbrandsen.

Referencer

Romaner fra Danmark
Litteratur i 1862

Ved Nytaarstid i Nøddebo Præstegaard


Les élections législatives françaises de 1951 se tiennent le 17 juin. Ce sont les deuxièmes élections législatives de la Quatrième République.

Mode de Scrutin

Le mode d'élection choisit pour ce département est le scrutin uninominal à un tour.

Dans le territoire de Saint-Pierre-et-Miquelon, un seul député est à élire.

Élus

Résultats

Résultats à l'échelle du département

Articles connexes
 Liste des circonscriptions législatives de Saint-Pierre-et-Miquelon
 Liste des députés de Saint-Pierre-et-Miquelon
 Élections législatives françaises de 1951

Notes et références

Saint-Pierre-et-Miquelon
Législatives, 1951

Élections législatives de 1951 à Saint-Pierre-et-Miquelon


Sabia, biljni rod iz porodice Sabiaceae, dio reda Proteales. Pripada mu 26 vrsta u tropskoj i suptropskoj Aziji.

Tipična je vrsta S. lanceolata

Vrste

 Sabia burmanica Water
 Sabia campanulata Wall.
 Sabia coriacea Rehder & E.H.Wilson
 Sabia dielsii H.Lév.
 Sabia discolor Dunn
 Sabia emarginata Lecomte
 Sabia erratica Water
 Sabia falcata L.Chen
 Sabia fasciculata Lecomte ex L.Chen
 Sabia japonica Maxim.
 Sabia javanica (Blume) Backer ex L.Chen
 Sabia lanceolata Colebr.
 Sabia limoniacea Wall. ex Hook.f. & Thomson
 Sabia nervosa Chun ex Y.F.Wu
 Sabia paniculata Edgew. ex Hook.f. & Thomson
 Sabia parviflora Wall.
 Sabia pauciflora Blume
 Sabia purpurea Hook.f. & Thomson
 Sabia racemosa L.Chen
 Sabia schumanniana Diels
 Sabia sumatrana Blume
 Sabia swinhoei Hemsl.
 Sabia tomentosa Hook.f.
 Sabia transarisanensis Hayata
 Sabia wardii W.W.Sm.
 Sabia yunnanensis Franch.

Izvori

Sabiaceae

Sabia


التصبن هي عملية حلمهة للإستر في وسط قلوي، لتشكيل الكحول وملح يحتوي على مجموعة الكربوكسيل. يستخدم التصبن بشكل شائع للإشارة إلى تفاعل مادة قلوية معدنية مع الدهون أو الزيت لتشكل الصابون. والمواد القابلة للتصبن هي المواد التي يمكن تحويلها إلى الصابون.

CH2-OOC-R - CH-OOC-R - CH2-OOC-R (دهن) + 3 NaOH (أو KOH)

يتم تسخين المادتين:

CH2-OH -CH-OH - CH2-OH (جليسرول) + 3 R-CO2-Na (صابون)
حيث R=(CH2)14CH3 في المثال (يمين)

هيدروكسيد الصوديوم (NaOH) هي مادة قلوية كاوية. وإذا استخدم هيدروكسيد الصوديوم يتشكل عندنا صابون قاسي، في حين استخدام هيدروكسيد البوتاسيوم (KOH) يعطي الصابون السائل. الزيوت النباتية والدهون الحيوانية هي استرات دهنية في شكل ثلاثي الغليسريد. تقوم المادة القلوية بتحطيم رابطة الإستر وتطلق حمض دهني وجليسرول. إذا لزم الأمر، يمكن ترسيب الصابون بمعالجته بالملح (كلوريد الصوديوم المشبع).

الجثث
التصبن يمكن أن يشير أيضًا إلى الأنسجة اللينة حيث تتحول الدهون في الجثة إلى شحم شمعي، وغالبًا ما يسمى شمع القبر. وهذه العملية أكثر شيوعًا عندما تكون كمية الأنسجة الدهنية عالية، مع غياب عوامل التحلل أو وجودها بكمية صغيرة، وأرض المدفن قلوية.

أجهزة إطفاء الحريق
إن الحرائق الناتجة عن الزيوت أو الدهون المستخدمة في الطعام(تصنف على أنها صنف ك)، تحترق بشكل أعلى سخونة من غيرها من السوائل القابلة للاشتعال، جاعلة أجهزة إطفاء الحريق المستخدمة مع الصنف B غير فاعلة. مثل هذه الحرائق ينبغي أن تطفئ باستخدام مطافئ بمواد كيميائية رطبة (wet chemical extinguisher). يعتمد مبدأ إطفاء هذه المواد على تصبنها. يحول وسيط الإطفاء المادة المحترقة بسرعة إلى صابون غير قابل للاحتراق. هذه العملية ماصة للحرارة، مما يعني أنها تمتص الطاقة (في هذه الحالة، الطاقة الحرارية) من المناطق المحيطة بها، والحد من درجة الحرارة والقضاء على الحريق.

انظر أيضًا
 صابون
 قيمة تصبن
 صابون حلبي

مراجع

وصلات خارجية
 Soapmaking at Bellaonline - Soapmaking articles, forum and supplier links.
 Soap Naturally Web and Mailing List - Resources for natural handmade soapmakers.
 Soap Recipe Corner - Soapmaking explained.
 About Candle and Soap Making - Soap making at About.com
 Glossary for the Modern Soap Maker - A collection of terms, definitions and acronyms for today's soap maker.
 Adipocere - A collection of resources on soap mummies and adipocere formation.
 The Handbook of Soap Manufacture - A book from 1908.

تفاعلات استبدال
صابون
عمليات كيميائية
قواعد كيميائية

تصبن


Sybase, 1984'te ABD'de kurulmuş bir teknoloji firmasıdır. 200+ ürünüyle tüm BT ihtiyaçlarına yönelik çözümler sunar.
2010 yılında SAP Tarafından satın alınmıştır.

Kaliforniya merkezli şirketler
1984'te kurulan şirketler
Amerika Birleşik Devletleri merkezli yazılım şirketleri

Sybase


Takuya Matsuura (født 21. december 1988) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Yokohama FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuya Matsuura


Tilia kiusiana er trjátegund af stokkrósaætt sem var lýst af Tomitaro Makino & Yasuyoshi Shirasawa. Hún er upprunnin í suður- og mið-Japan og ílend á Kóreuskaga.

Tilvísanir

Stokkrósaætt

Tilia kiusiana


Isola Rizza ist eine nordostitalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Verona in Venetien. Die Gemeinde liegt etwa 25 Kilometer südöstlich von Verona. Drei Kilometer östlich fließt die Etsch.

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die Strada Statale 434 Transpolesana von Verona nach Rovigo.

Gemeindepartnerschaft
Isola Rizza unterhält eine Partnerschaft mit der bayerischen Gemeinde Windach.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Venetien

Isola Rizza


Locomotor ataxia is the inability to precisely control one's own bodily movements.

Disease
People afflicted with this disease may walk in a jerky, non-fluid manner. They will not know where their arms and legs are without looking (i.e. a failure of proprioception), but can, for instance, feel and locate a hot object placed against their feet. It is often a symptom of tabes dorsalis, which is a key finding in tertiary syphilis.

It is caused by degeneration of the posterior (dorsal) white column of the spinal cord.

In popular culture

The chilling effects of this condition and its connection to venereal disease are dramatized in the story "Love O' Women" by Rudyard Kipling.

Bram Stoker's death certificate named the cause of death as "Locomotor Ataxia 6 months", presumed to be a reference to syphilis.

References

Neurodegenerative disorders

Locomotor ataxia


Marica Vilibić (Split, 1989.), hrvatska violinistica

Životopis
Rodila se je u Splitu. Svirati violinu je učila još od osme godine u Glazbenoj školi Josipa Hatzea u razredu Valtera Lovričevića. Od 2004. do 2006. bila je članica Orkestra mladih Srednjoeuropske inicijative (Central European Initiative Youth Orchestra) s kojim je nastupala diljem Slovenije, Slovačke, Mađarske, Rumunjske, Italije i Austrije. Godine 2008. upisuje Muzičku akademiju Sveučilišta u Zagrebu u razredu Maje Dešpalj-Begović. Diplomirala je 2013. s najvišom ocjenom i pohvalama i stekla naziv magistre muzike. Usavršava se kod uglednih pedagoga: Igor Coretti-Kuret (Italija), Violeta Smailović-Huart (Francuska), Carla Trynchuk (Kanada), Michael Frischenschlager (Austrija), Asja Kouchner (Rusija), Tamara Smirnova (SAD), Hagai Shaham (Izrael), Stefano Bagliano (Italija) i Evgenia Epshtein (Izrael).

Kao orkestralna glazbenica surađuje s orkestrom Opere HNK-a Split, Hrvatskim komornim orkestrom i Zadarskim komornim orkestrom. Svirala kao solistica i članica raznih komornih ansambala u Hrvatskom glazbenom zavodu, na Tribini mladih glazbenih umjetnika Vinko Lesić u predvorju HNK-a Split, na Splitskim glazbenim večerima, u sklopu Solinskog kulturnog ljeta, na Hvarskim ljetnim priredbama, Bolskom litu, Varaždinskim baroknim večerima te u dvoranama Matice hrvatske, Kulturnog društva Napredak i Sveučilišta u Zadru.

Članica sastava Tambuu, Trio Spalato  i The Treblemakers. i surađuje sa sastavom Ocean.

Nagrade i priznanja
Prve i druge nagrade na regionalnim i državnim natjecanjima Hrvatskog društva glazbenih i plesnih pedagoga u kategoriji solista i komornih sastava (violinski duo i klavirski trio), na Međunarodnom natjecanju Daleki akordi te na Međunarodnom natjecanju Etide i skale (5. nagrada). Sudionica projekata nagrađenih Rektorovom nagradom: Mozartovoj Čarobnoj fruli, Prokofjevljevu Ivanu Groznom i Bizetovoj Carmen.

Izvori

Životopisi, Split
Hrvatski violinisti

Marica Vilibić


O HTC Vive XR Elite é um dispositivo independente com uma plataforma de realidade virtual (tudo-em-um) no formato de um óculos tecnológico de cabeça para jogos eletrônicos (dispositivo tecnológico de imersão em ambiente virtual 3D e em 360°) desenvolvida pela Viveport, anunciado em janeiro de 2023.

Especificações
Os detalhes técnicos do óculos:

 Tipo: Standalone VR;
 Optics: Pancake lenses
 IPD Range: 54-73 mm, hardware ajustável (manual)
 Passthrough: 16MP RGB camera
 Display: 2 x LCD binocular
 Resolução: 1920x1920 por-olho
 Atualização: 90 Hz
 Visible FoV: 110° diagonal
 Tracking: Partial finger and thumb tracking via capacitive sensors
 Controle: 2 x Nolo Sonic 2 Controller
 Portas: USB-C, WiFI streaming, WiFi 6E, Bluetooth 5.2 LE
 Chipset: Qualcomm Snapdragon XR2
 CPU: Octa-core Kryo 585 (1 x 2.84 GHz, 3 x 2.42 GHz, 4 x 1.8 GHz)
 GPU: Adreno 650
 Memória: 12 GB LPDDR5
 Armazenamento: 128 GB

Referências

Ver também

 Estereoscópio
 Lista de jogos para o Quest
 Lista de jogos para HTC Vive
 Lista de jogos para PlayStation VR
 Lista de jogos para Oculus Rift
 Lista de Head-mounted display

Produtos introduzidos em 2023
HTC Vive
2023 na informática
Captura de movimentos

HTC Vive XR Elite


Stanley Baldwin, (d. 3 Ağustos 1867 Worcestershire, İngiltere - ö. 14 Aralık 1947) Britanyalı siyasetçi, üç kez Birleşik Krallık başbakanı.

Muhafazakâr Parti üyesiydi. 1923'te, sonra 1924'ten 1929'a kadar ve 1935'ten 1937'ye kadar olmak üzere üç kez başbakanlık yaptı. VIII. Edward'ın tahtı kardeşi VI. George'a bırakmasıyla sonuçlanan kraliyet kriziyle uğraşmak zorunda kaldı.

Kaynakça

1867 doğumlular
1947 yılında ölenler
Birleşik Krallık başbakanları
İngiliz muhafazakârlar
İngiliz Anglikanlar
V. George
VIII. Edward
İngiltere'de defnedilenler
Birleşik Krallık maliye bakanları

Stanley Baldwin


An Gavilea supralabellata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Maevia Noemi Correa. An Gavilea supralabellata in nahilalakip ha genus nga Gavilea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Gavilea

Gavilea supralabellata