This is a list of common political metaphors.

Relating to the executive
 eminence grise: literally, "grey man," from French. Colloquially, the power-behind-the-throne. An official close to the president or monarch who has so much power behind the scenes may double or serve as the monarch.
 figurehead: a leader whose powers are entirely symbolic, such as a constitutional monarch.
 puppet government: a government that is manipulated by a foreign power for its own interests.
 star chamber: a secretive council or other group within a government that possesses the actual power, regardless of the government's overt form.

Relating to legislation
 blank check legislation which is vaguely worded to the point where it can be widely exploited and abused.
 grandfather clause that allows a piece of legislation not to apply to something old or incumbent.
 poison pill a provision in an act or bill which defeats or undermines its initial purpose or makes it politically unacceptable.
 pork barrel legislation or patronage: acts of government that blatantly favor powerful special interest groups.
 rider that attaches something new or unrelated to an existing bill.
 sunset clause to prevent legislation from being permanent.
a trigger law that will automatically "spring" into effect once some other variable occurs.

Relating to elections
 character assassination: spreading (usually) manufactured stories about a candidate with the intent to destroy their reputation in the eyes of the public.
 dark/black horse: a candidate who is largely ignored by opponents yet makes significant gains.
 gerrymandering: reshaping district lines to include/exclude segments of voters that may help/hurt your chances of election.
 landslide victory: a huge victory for one side.
 muckraking: uncovering and publicizing scandalous information about a person or organization
 mudslinging: harsh partisan insults exchanged between candidates.
 parachute candidate / carpetbagger: a candidate who runs for election in an area which they are not a native resident or has no ties.
 paper candidate: a candidate who puts no effort into their campaign and is essentially just a name on the ballot.
 riding coattails: victories by local or state politicians because of the popularity of more powerful politicians.
 sacrificial lamb: a candidate who is put forward to run for office, by their party or others, but who has no chance of winning.
 stalking horse: a perceived front-runner candidate who unifies their opponents, usually within a single political party.
 grassroots: a political movement driven by the constituents of a community.
 astroturfing: formal public relations campaigns in politics and advertising that seek to create the impression of being spontaneous, grassroots behavior.
 stooge: To mislead a candidate or campaigner, or to masquerade as a constituent interested in an issue being promoted.
 Left and right wing: terms used to delineate the partisan divide between, on the left, change benefitting the working class, and, on the right, change benefitting the established order of privilege.

Relating to world politics
hard power: using military force against another country as form of punishment.
soft power: using economic and diplomatic sanctions against another country as a form of punishment.
soft tyranny: when a democratic government uses its power in a manner which diminishes the rights or power of the voters.
big stick diplomacy: using displays of military force against other countries to show dominance.

Relating to the issues
 wedge issue: an issue which turns members of a party against each other.
 third rail: an issue which is so controversial, pursuing it or even attempting to address it could end one's political career.
 straw man: the practice of refuting an argument that is weaker than what one's opponent actually offers, or which they simply have not put forth at all. A type of logical fallacy.
 sacred cow: an institution which few dare question, because it is so revered.

Others
 body politic: a political community conceived as a physical body.
 bread and circuses: satisfaction of shallow or immediate desires of the populace at the expense of good policy; also, the erosion of civic duty and the public life in a populace.
 government in the sunshine: a government which keeps all its records and documents open and easily accessible by the public.
 lame duck: a politician who has lost an election, or who is serving their last term in an office where the law limits the number of times they may succeed themselves, and is simply waiting for their term to expire.
 melting pot: a society in which all outsiders assimilate to one social norm.
 salad bowl: a society in which cultural groups retain their unique attributes (opposite of melting pot theory).
 spin (public relations): a heavily biased portrayal of an event or situation.
 turkeys voting for Christmas: Acting against one's own interests with no conceivable gain.
 witch-hunt: a hysterical pursuit of political enemies.

References

Political terminology

List of political metaphors


Carpenters' Hall é o local de nascimento oficial da Commonwealth of Pennsylvania e um ponto de encontro importante no início da história dos Estados Unidos. Fica no Parque Histórico Nacional da Independência, na Filadélfia, Pensilvânia.

Concluído em 1775, o salão de reuniões de tijolos de dois andares foi construído e ainda é propriedade privada da Carpenters' Company of the City and County of Philadelphia, a mais antiga guilda de artesanato existente do país. O Primeiro Congresso Continental reuniu-se aqui em 1774 e aprovou e assinou a Associação Continental. Em junho de 1776, foi onde a Conferência Provincial da Pensilvânia declarou oficialmente a independência da Província da Pensilvânia do Império Britânico e estabeleceu a Commonwealth of Pennsylvania, mobilizou a milícia da Pensilvânia para a Guerra Revolucionária Americana, ocorreu também a Convenção Provincial da Pensilvânia (15 de julho - 28 de setembro de 1776) que emoldurou a Constituição da Pensilvânia de 1776 e permitiu que a Declaração de Independência dos Estados Unidos prosseguisse. Foi brevemente ocupado em 1777 pelo exército britânico durante a guerra.

O local foi designado Marco Histórico Nacional em 15 de abril de 1970. Em 30 de novembro de 1982, a Comissão Histórica e de Museus da Pensilvânia conseguiu aprovar a Assembléia Geral da Pensilvânia 166(R) HR180 para reconhecer "Carpenters' Hall como o local de nascimento oficial da Comunidade da Pensilvânia".

Galeria

Ligações externas

 Carpenters' Hall homepage
  The Carpenters' Company of the City and County of Philadelphia published 1887

Registro Nacional de Lugares Históricos na Pensilvânia
Construções de Filadélfia (Pensilvânia)
Arquitetura federal na Pensilvânia
Congresso Continental

Carpenters' Hall


Engle hører til i himlen er en kortfilm instrueret af Charlotte Madsen efter eget manuskript.

Handling
Lau er syv år gammel og bor på et børnehjem, hvor han har boet siden hans far hængte sig selv en juleaften. Nu er det jul igen, og Lau prøver stadig at forstå sin far og ikke mindst sig selv. Laus metode til forståelse er farlig og ugennemtænkt, men føles rigtig. Om natten når alle sover, går Lau op på børnehjemmets loft, hvor han gemmer alle minderne om sin far. En dag ankommer pigen Esta til børnehjemmet, og måske har hun det på samme måde.

Medvirkende

 Justin Geertsen som Lau

 Embla Hvila Gren-Ventzel som Esta

 Therese Glahn som Birgitte

 Flemming Bang som Raf

 Jonas Kristensen som Kasper

 Elias Nielsen som Jonas

 Magnus Helt som Albert

 Jesper Lauerholt som Far

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2012
Kortfilm fra Danmark
Julefilm fra Danmark
Dansksprogede film

Engle hører til i himlen


Apuntes de Ciencia & Sociedad es una revista científica multidisciplinaria peruana, publicada desde 2011 por el Instituto de Investigación de la Universidad Continental en Huancayo, Región Junín, que reúne artículos científicos, de revisión, de divulgación, estados del arte o cartas al editor de investigadores nacionales y extranjeros. Es abreviada por Apunt. Cienc. Soc..

El actual director y editor es Wilfredo Bulege Gutiérrez. Apuntes de Ciencia & Sociedad se centra en las áreas de investigación de las Ciencias aplicadas, integrando las Ciencias naturales y sociales. Se difunde en formato impreso y electrónico. Los trabajos están licenciados bajo Creative Commons.

La revista es indizada en el DOAJ, en Latindex, REDIB y Dialnet.

Véase también

 Revista científica

Referencias

Revistas científicas de Perú
Publicaciones científicas
Publicaciones de ciencias aplicadas
Revistas científicas de acceso abierto

Apuntes de Ciencia & Sociedad


Make Me Famous war eine Metalcore-Band aus der ukrainischen Stadt Donezk. Sie löste sich 2012 nach Differenzen zwischen dem Sänger und den restlichen Bandmitgliedern auf.

Geschichte

Gründung
Make Me Famous wurde von Denis Shaforostov ins Leben gerufen und bestand aus Serj Kravchenko (Gesang), Sergei Hohlov (Bass), Igor (Jimmy X Rose) Yastrebov (Gitarre) und Dusty "DeeBee" Boles (Schlagzeug). Vor der Bandgründung veröffentlichte Shaforostov einige Cover-Vocal-Videos, die bei YouTube große Resonanz fanden. Der ursprüngliche Schlagzeuger Jace Thomas musste die Gruppe aus unbekannten Gründen verlassen. Boles, welcher Thomas noch am selben Tag ersetzte, war unter anderem für die Bands Serpents und Rose Funeral aktiv.

Am 8. Mai 2011 veröffentlichte die Gruppe eine Cover-Version von Bruno Mars' Just the Way You Are. Im Jahr 2011 erschien eine 3-Track-EP unter dem Titel Keep This in Your Music Player in Eigenregie. Inzwischen unterschrieb die Gruppe einen Plattenvertrag mit dem amerikanischen Label Sumerian Records.

Kontrakt mit Sumerian Records und Debütalbum
Am 30. September 2011 gab die Gruppe über ihren YouTube-Kanal bekannt, bei Sumerian Records unterschrieben zu haben. Außerdem gaben die Musiker bekannt, Anfang des Jahres 2012 ein Album zu veröffentlichen und eine US-Tour zu planen.

Am 2. Oktober 2011 erschien mit We Know It's Real die erste offizielle Single-Auskopplung über iTunes. Zwischen dem 6. Januar und 29. Januar 2012 tourte die Gruppe gemeinsam mit I See Stars durch die USA und Kanada. Begleitet wurden die Bands von Memphis May Fire, Stick to Your Guns und Our Last Night. Bereits im März folgte eine zweite Tour als Support von For Today erneut mit Stick to Your Guns. Weitere Bands auf dieser Tour waren A Skylit Drive und MyChildren MyBride. Im Rahmen dieser Tour spielte die Band auf dem SXSW. Vereinzelt spielte die Gruppe mit Born of Osiris und Asking Alexandria.

Am 27. Februar 2012 konnte das Debütalbum, welches It's Now or Never heißt, vorbestellt werden. Es wurde von den Musikern Serj Kravchenko und Denis Shaforostov produziert. Außerdem wurde bekannt gegeben, dass das Album in den USA am 27. März 2012 erscheinen wird. In Europa erschien It's Now or Never am 13. April 2012. Als Gastmusiker sind Tyler Carter (ex-Woe, Is Me) und Johnny Franck (ex-Attack Attack!) zu hören. Das Album stieg auf Platz 151 der US-Charts ein. Am 28. Februar 2012 wurde die zweite Single-Auskopplung Make It Precious veröffentlicht. Das Musikvideo ist bei YouTube, das meistgesehene Video der Band.

Am 29. November 2012 gab Denis Shaforostov über seine Facebook-Seite bekannt, die Gruppe aus persönlichen Gründen verlassen zu haben. Noch am selben Tag trennten sich Sumerian Records auf Grund von bandinternen Problemen von der Gruppe. Wenige Stunden später gab die Band ihre Auflösung bekannt, in der sie Shaforostov für das Scheitern der Band verantwortlich machten.

Musikstil
Die Band spielt Metalcore und Post-Hardcore, welche mit Elementen des Techno gemixt werden. Dieser Stil wird auch als Trancecore bezeichnet. Vergleichen lässt sich die Musik der Gruppe mit Asking Alexandria.

Diskografie

EPs
 2011: Keep This in Your Music Player (Eigenproduktion)

Alben
 2012: It's Now or Never (Sumerian Records)

Weblinks

 Make Me Famous bei Facebook

Einzelnachweise

Ukrainische Band
Post-Hardcore-Band

Make Me Famous


Chromium este un navigator web cu sursă deschisă al Google. Funcționează de unul singur și oferă majoritatea vastă a codului pentru browserul Google Chrome. Cele doua navigatoare împărtășesc majoritatea codului și caracteristicilor, cu toate că există unele diferențe minore în funcții și au licențe diferite. Chromium este folosit de anumite companii pentru a-și crea propriile navigatoare web.

Interfața browserului este minimalistă, pentru că Google dorește ca utilizatorii să aibă parte de o "experiență de navigare rapidă și ușoară".

Note

Legături externe
 https://www.chromium.org/

Software cu sursă deschisă
Software liber
Software liber programat în C++
Software pentru Linux
Navigatoare web

Chromium (navigator web)


NK Lokomotiva Zagreb er en kroatisk fodboldklub i Zagreb, der konkurerer i Prva HNL, som er landets topdivision.

Navneændinger
 ŽŠK Victoria (1914–1919)
 ŠK Željezničar (1919–1941)
 HŽŠK (1941–1945)
 FD Lokomotiva (1945–1946)
 FD Crvena Lokomotiva (1946–47)
 NK Lokomotiva (1947–nu)

Historiske slutplaceringer

Aktuel trup

Europæisk deltagelse

Trænere
  Ilija Lončarević (1. jan, 2009 – 6. marts 2009)
  Željko Pakasin (C) (7. marts 2009 – 29. april 2009)
  Roy Ferenčina (29. april 2009 – 3. okt 2010)
  Ljupko Petrović (3. okt 2010 – 14. marts 2011)
  Krunoslav Jurčić (14. marts 2011 – 26. maj 2011)
  Marijo Tot (1. juni 2011 – 29. okt 2011)
  Ante Čačić (31. okt 2011 – 23. dec 2011)
  Tomislav Ivković (23. dec 2011 – 11. maj 2015)
  Marko Pinčić (11. maj 2015 – 3. juni 2015)
  Ante Čačić (3. juni 2015 – 21. sep 2015)
  Sreten Ćuk (21. sep 2015 – 30. maj 2016)
  Valentin Barišić (30. maj 2016 – 6. juli 2016)
  Mario Tokić (6. juli 2016 – 25. jul 2016)
  Tomislav Ivković (25. juli 2016 – nu)

Referencer

Fodboldklubber i Kroatien
Etableret i 1914

NK Lokomotiva


Moldovka (în ) este localitatea de reședință a comunei Moldovka din raionul urban Adler al orașului Soci din ținutul Krasnodar, Rusia. Este situată pe malul drept al râului Mzîmta, la câțiva kilometri de Marea Neagră.

Etimologie
Denumirea satului se trage de la etnonimul moldoveni.

Istorie
Satul a fost întemeiat în 1880 de 48 de familii relocate din gubernia Basarabia a Imperiului Rus. În 1941 pe teritoriul satului a fost construit Aeroportul de la Soci.

Vezi și
Moldavanskoe

Referințe

Legături externe
 Молдовка — посёлок Большого Сочи

Sate din ținutul Krasnodar

Moldovka, Krasnodar


Kitti's hog-nosed bat (Craseonycteris thonglongyai), also known as the bumblebee bat, is a near-threatened species of bat and the only extant member of the family Craseonycteridae. It occurs in western Thailand and southeast Myanmar, where it occupies limestone caves along rivers.

Kitti's hog-nosed bat is the smallest species of bat and arguably the world's smallest mammal by body length (the Etruscan Shrew is regarded as the smallest by body mass) . It has a reddish-brown or grey coat, with a distinctive pig-like snout. Colonies range greatly in size, with an average of 100 individuals per cave. The bat feeds during short activity periods in the evening and dawn, foraging around nearby forest areas for insects. Females give birth annually to a single offspring.

Although the bat's status in Myanmar is not well known, the Thai population is restricted to a single province and may be at risk of extinction. Its potential threats are primarily anthropogenic, and include habitat degradation and the disturbance of roosting sites.

Description

Kitti's hog-nosed bat is small at about  in length and  in mass, hence the common name of "bumblebee bat". It is the smallest species of bat and may be the world's smallest mammal, depending on how size is defined. The main competitors for the title are small shrews; in particular, the Etruscan shrew may be lighter at  but its body is longer, measuring  from its head to the base of the tail.

The bat has a distinctive swollen, pig-like snout with thin, vertical nostrils. Its ears are relatively large, while its eyes are small and mostly concealed by fur. In the jaw, the premaxillae are not fused with surrounding bones, and the coronoid process is significantly reduced. Its teeth are typical of an insectivorous bat. The dental formula is 1:1:1:3 in the upper jaw and 2:1:2:3 in the lower jaw, with large upper incisors.

The bat's upperparts are reddish-brown or grey, while the underside is generally paler. The wings are relatively large and darker in colour, with long tips that allow the bat to hover. The second digit of the wing is made of a single short phalanx. And the humerus has an increased number of locking tubercles on its head and beyond. There is a considerable fusion in the axial skeleton, concerning the thoracic (three posterior vertebrae), lumbar (two posterior) and sacral (all) sections. The bat has particularly slender legs, with rather thin fibula. Despite having two caudal vertebrae, Kitti's hog-nosed bat has no visible tail. There is a large web of skin between the hind legs (the uropatagium) which may assist in flying and catching insects, although there are no tail bones or calcars to help control it in flight.

Range and habitat
Kitti's hog-nosed bat occupies limestone caves along rivers within dry evergreen or deciduous forests. In Thailand, it is restricted to a small region of the Tenasserim Hills in Sai Yok District, Kanchanaburi Province, within the drainage basin of the Khwae Noi River. While Sai Yok National Park in the Dawna Hills contains much of the bat's range, some Thai populations occur outside the park and are therefore unprotected.

Since the 2001 discovery of a single individual in Myanmar, at least nine separate sites have been identified in the limestone outcrops of the Dawna and Karen Hills outside the Thanlwin, Ataran, and Gyaing Rivers of Kayin and Mon States. The Thai and Myanmar populations are morphologically identical, but their echolocation calls are distinct. It is not known whether the two populations are reproductively isolated.

Biology
Kitti's hog-nosed bat roosts in caves in limestone hills, far from the entrance. While many caves contain only 10 to 15 individuals, the average group size is 100, with a maximum of about 500. Individuals roost high on walls or roof domes, far apart from each other. Bats also undertake seasonal migration between caves.

Kitti's hog-nosed bat has a brief activity period, leaving its roost for only 30 minutes in the evening and 20 minutes at dawn. These short flights are easily interrupted by heavy rain or cold temperatures. During this period, the bat forages within fields of cassava and kapok or around the tops of bamboo clumps and teak trees, within one kilometre of the roosting site. The wings seem to be shaped for hovering flight, and the gut contents of specimens include spiders and insects that are presumably gleaned off foliage. Nevertheless, most prey is probably caught in flight. Main staples of the bat's diet include small flies (Chloropidae, Agromyzidae, and Anthomyiidae), hymenopterans, and psocopterans.

Late in the dry season (around April) of each year, females give birth to a single offspring. During feeding periods, the young either stays in the roost or remains attached to the mother at one of her two vestigial pubic nipples.

Taxonomy
Kitti's hog-nosed bat is the only extant species in the family Craseonycteridae, which is grouped in the superfamily Rhinolophoidea as a result of molecular testing. Based on this determination, the bat's closest relatives are members of the families Hipposideridae and Rhinopomatidae.

Kitti's hog-nosed bat was unknown to the world at large prior to 1974. Its common name refers to its discoverer, Thai zoologist Kitti Thonglongya. Thonglongya worked with a British partner, John E. Hill, in classifying bats of Thailand; after Thonglongya died suddenly in February 1974, Hill formally described the species, giving it the binomial name Craseonycteris thonglongyai in honour of his colleague.

Conservation
As of the species'  review in 2019, Kitti's hog-nosed bat is listed by the IUCN as near-threatened, with a downward population trend.

Soon after the bat's discovery in the 1970s, some roosting sites became disturbed as a result of tourism, scientific collection, and even the collection and sale of individuals as souvenirs. However, these pressures may not have had a significant effect on the species as a whole, since many small colonies exist in hard-to-access locations, and only a few major caves were disturbed. Another potential risk is the activity of local monks, who have occupied roost caves during periods of meditation.

Currently, the most significant and long-term threat to the Thai population could be the annual burning of forest areas, which is most prevalent during the bat's breeding season. In addition, the proposed construction of a pipeline from Myanmar to Thailand may have a negative impact. Threats to the Myanmar population are not well known.

In 2007, Kitti's hog-nosed bat was identified by the Evolutionarily Distinct and Globally Endangered  project as one of its Top 10 "focal species".

See also
 Smallest organisms

References

External links

 Information and image at ADW

Bats by classification
Kitti's Hog-nosed Bat
Kitti's Hog-nosed Bat
Kitti's Hog-nosed Bat
Mammals of Myanmar
Mammals of Thailand
EDGE species

Kitti's hog-nosed bat


Carlos Miguel (futebolista)
Carlos Miguel (político)
Carlos Miguel Aidar - advogado brasileiro
Carlos Miguel

Carlos Miguel


David Michael Mountbatten, 3. markis af Milford Haven OBE DSC (født 12. maj 1919 i London, død 14. april 1970 i London), kendt som jarl af Medina i 1921–1938 og som vicegreve Alderney i 1919–1921, var en britisk aristokrat. Han var fætter til den britiske prinsgemal Philip Mountbatten, prins af Grækenland og Danmark.

I familie med kongehuset
David Mountbatten var tiptipoldesøn af dronning Victoria af Storbritannien, og han var fætter til den britiske prinsgemal Philip Mountbatten, prins af Grækenland og Danmark.

David Mountbatten var en nær ven med sin fætter prins Philip. I 1947 var David Mountbatten forlover ved prins Philips bryllup med prinsesse Elizabeth (dronning fra 1952).

David Mountbatten havde en (teoretisk) arveret til den britiske trone. I arvefølgen var han placeret efter kejserinde Victoria af Tysklands efterkommere (kejserinde Victoria var Victoria af Storbritanniens ældste datter). I arvefølgen var David Mountbatten placeret lige før sine egne efterkommere.

Forældre og søster
David Mountbatten var søn af George Mountbatten, 2. markis af Milford Haven (1892–1938) og den russisk–tysk–luxemburgske grevinde Nadejda Nada Mikhailovna de Torby (1898–1963).

David Mountbatten var lillebror til lady Tatiana Elizabeth Mountbatten (1917–1988), der døde ugift.

Grevinde Nadejda de Torby var efterkommer af kejser Nikolaj 1. af Rusland, kong Frederik Vilhelm 3. af Preussen, storhertug Leopold af Baden, kong Gustav 4. Adolf af Sverige, kong Frederik 1. af Württemberg og hertug Vilhelm 1. af Nassau ( Nadejdas oldefar).

Da Nadejdas mor (grevinde Sophie) var født i et morganatisk ægteskab, kunne hun ikke blive prinsesse. I stedet udnævnte storhertug Adolf 1. af Luxembourg hende til grevinde Sophie de Torby (1868–1927). Sophies børn blev kendte som greven og grevinderne de Torby.

Storhertug Adolf var farbror til grevinde Sophie, og han havde tidligere været hertug i Nassau. Grevinde Sophie var kusine til Oscar Bernadotte, der i 1892 fik tildelt titlen Greve af Wisborg af sin morbror Adolf 1. af Luxembourg.

Slægten Milford Haven
David Mountbatten tilhørte Milford Haven-grenen af  Huset Battenberg.

Han er søn af George Mountbatten, 2. markis af Milford Haven (1892–1938) og sønnesøn af prins Louis af Battenberg (1854–1921), der i 1917 blev den første markis af Milford Haven.

På opfordring af sin senere svigermor gik den dengang 14-årige Louis af Battenberg ind i den britiske flåde i 1868. Han var First Sea Lord i 1912–1914. Kort tid før sin død i 1921 fik han ærestitlen Admiral of the fleet.

Louis af Battenberg var ven med prinsen af Wales (den senere kong Edward 7.).

Louis af Battenberg giftede sig med Viktoria af Hessen-Darmstadt (1853–1950), der var datterdatter af dronning Victoria af Storbritannien. De fik fire børn:
 Alice af Battenberg (1885–1969), der blev mor til prins Philip, hertug af Edinburgh og svigermor til dronning Elizabeth 2. af Storbritannien.
 Louise Mountbatten (1889–1965), der var Sveriges dronning i 1950–1965.
 George Mountbatten, 2. markis af Milford Haven (1892–1938).
 Louis Mountbatten, 1. jarl Mountbatten af Burma (1900–1979), der grundlagde Mountbatten af Burma-grenen af Huset Battenberg.

Familie
David Mountbatten var gift to gange.

Fra 1950 til 1954 var han gift med Romaine Dahlgren Pierce (1923–1975). Hun var oldedatter af den svensk–amerikanske kontreadmiral (Rear admiral) John A. Dahlgren (1809–1870), der deltog i den amerikanske borgerkrig på Nordstaternes side. John A. Dahlgrens bror kæmpede derimod for Sydstaterne.
Romaine Pierce og David Mountbatten fik ingen børn.

Fra 1960 til 1970 var han gift med den peruansk–britiske Janet Mercedes Bryce (født 1937). Hun er en slægtning til Manuel Candamo (1841–1904), der var Perus præsident to gange. Parret fik to sønner:
 George Mountbatten, 4. markis af Milford Haven (født 1961)
 Lord Ivar Mountbatten (født 1963)

Titler
 12. maj 1919 – 11. september 1921: Vicegreve Alderney
 11. september 1921 – 8. april 1938: Jarl af Medina
 8. april 1938 – 14 April 1970: Den mest ærede Markissen af Milford Haven

Huset Battenberg (Mountbatten)

David Mountbatten, 3. markis af Milford Haven


براندون جيمس روث (9 أكتوبر 1979 - )، ممثل أمريكي. لعب دور سوبرمان في فيلم عودة سوبرمان عام 2006 والذي أكسبه شهرة عالمية، وفي عام 2011 لعب دور البطولة في فيلم ، ولعب دورالشخصية الخيالية  في برنامج تشاك الذي عرض على قناة هيئة الإذاعة الوطنية، كما لعب أدوار ثانوية في فيلمي زاك و ميري يصنعان الإباحية وسكوت بيلجرام يواجه العالم.

أعماله
جو لوجان
Crooked Arrows
2012

جيمس أندرسون
Missing William
2011

تود انجرام
Scott Pilgrim vs. the World
2010

ميلو بيبر
Miss Nobody

العميل دي جي جاكسون
Unthinkable

ديلان دوج
Dylan Dog: Dead of Night

كيربي بوبوف
Stuntmen
2009

سيزيمور
Life Is Hot in Cracktown

سكوت تيلر
Table for Three

جيمس
Fling
2008

بوبي لونج
Zack and Miri Make a Porno

سوبرمان \ كلارك كينت
Superman Returns
2006

تيم بيترز
Karla

كونور
Odd Man Out (TV series)
1999

أدواره في السينما الأمريكية

يعتبر أشهر الأدوار التي قام بها "براندون روث" دور الرجل الخارق سوبرمان في فيلم Superman Returns عام 2006، وقد لا يعرفه عدد كبير من الجماهير إلا من خلال هذا الدور.

ولد "براندو جيمس روث" في آيوا سيتي بالولايات المتحدة الأميركية، وقد أحب التمثيل خلال فترة دراسته في جامعة آيوا التي كانت يدرس فيها الأدب الإسكتلندي، فشارك في العروض المسرحية التي كانت تقدمها، والتي أصبحت بعد ذلك الباب الذي ذهب من خلاله إلى التمثيل السينمائي.
ظهر "روث" أولاً عام 1999 في المسلسل التليفزيوني Odd Man Out،ومسلسل Undressed في العام نفسه، ثم مسلسل Gilmore Girls عام2001.

توالت الأعمال بعد ذلك على "روث"، ولكنها لم تكن أدوار مؤثرة في أفلام قوية حتى جاء عام 2006 ليؤدي دور سوبرمان الشخصية التي طالما حلم بها منذ صغره حيث كان يجمع صور الشخصية باستمرار، وقد احتاج هذا الدور منه مجهوداً كبيراً حتى يصبح جسده ملائماً للشخصية الخارقة التي يؤديها بالإضافة إلى الحركات البدنية التي تحتاج لياقة بدنية عالية، ليصبح الفيلم سبباً في زيادة معدل الأدوار التي حصل عليها بعد ذلك، على الرغم من أنها لم تكن بقوة سوبرمان.

بجانب التمثيل فإن "روث" يحب الموسيقى ويستطيع العزف على الترومبيت والبيانو، ويعتبر فيلم Braveheart هو المفضل بالنسبة له على الإطلاق.

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مقاطعة بولك (آيوا)
أمريكيون من أصل ألماني
أمريكيون من أصل أمريكي أصلي
أمريكيون من أصل إنجليزي
أمريكيون من أصل إسكتلندي
أمريكيون من أصل هولندي
بروتستانت
خريجو جامعة أيوا
عارضو أزياء أمريكيون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلو سوب أوبرا أمريكيون
ممثلون أمريكيون ظهروا في مسلسلات تلفازية طويلة
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون أمريكيون
ممثلون ذكور من أصل إسكتلندي
ممثلون من أصل ألماني
ممثلون من ولاية آيوا
مواليد 1979
مواليد في نورووك
ميثوديون أمريكيون

براندون روث


Hanausek

 Gustav Hanausek (1855–1927), österreichischer Rechtswissenschaftler
 Thomas Franz Hanausek (1852–1918), österreichischer Lebensmittelwissenschaftler

Hanausek


St. Stephen, St Stephen oder Saint Stephen steht für:

 Heiliger Stephan – mehrere Heilige

 St Stephen (Hertfordshire), City and District of St Albans, England
 St. Stephen (New Brunswick), Kanada
 St. Stephen (South Carolina), USA

 zahlreiche Kirchen, siehe Sankt Stefan #Stephanskirche

Siehe auch:
 St. Stephens
 Sankt Stefan – dort auch zu anderen Sprachen

St. Stephen


Der Ricklinger Entenpool ist ein Naturschutzgebiet in der niedersächsischen Stadt Garbsen in der Region Hannover.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG HA 069 ist 14,6 Hektar groß. Es liegt bei Schloß Ricklingen zwischen Wunstorf und Garbsen in der Hannoverschen Moorgeest, einer eiszeitlichen Geest- und Grundmoränenlandschaft. Im Süden grenzt es streckenweise direkt an die Wohnbebauung von Schloß Ricklingen. Östlich liegt das Naturschutzgebiet "Brandmoorwiesen".

Das Naturschutzgebiet wird durch ein vielfältiges Nebeneinander unterschiedlicher Lebensräume geprägt. So finden sich Stillgewässer, Erlenbrüche, Gebüsche und naturnaher, von Eichen dominierter Wald sowie Feuchtwiesen.

Innerhalb des Naturschutzgebietes liegt ein Teich, der über eine gut ausgebildete Wasservegetation verfügt. Seine Ufer sind teils flach und teils steil. Streckenweise verfügt er über eine gut entwickelte Verlandungszone mit Röhrichtbeständen. Die Verlandungszone geht in Feuchtgebüsche über. In sumpfigen Lichtungen sind temporäre Tümpel zu finden.

Das Naturschutzgebiet ist Lebensraum und Rückzugsgebiet für zahlreiche gefährdete Pflanzen- und Tierarten. Es hat eine besondere Bedeutung für Insekten und Amphibien.

Das Gebiet steht seit dem 31. Dezember 1983 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist die Region Hannover.

Weblinks

Naturschutzgebiet in der Region Hannover
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Geographie (Garbsen)

Ricklinger Entenpool


Lieutenant-General Sir John Bagot Glubb, KCB, CMG, DSO, OBE, MC, KStJ, KPM (16 April 1897 – 17 March 1986), known as Glubb Pasha () and Abu Hunaik () by the Jordanians, was a British soldier, scholar, and author, who led and trained Transjordan's Arab Legion between 1939 and 1956 as its commanding general. During the First World War, he served in France. Glubb has been described as an "integral tool in the maintenance of British control."

Life
Born in Preston, Lancashire, and educated at Cheltenham College, Glubb gained a commission in the Royal Engineers in 1915. On the Western Front of World War I, he suffered a shattered jaw. In later years, this would lead to his Arab nickname of Abu Hunaik, meaning "the father of the little jaw". He was then transferred to Iraq in 1920, which Britain had started governing under a League of Nations Mandate following war, and was posted to Ramadi in 1922 "to maintain a rickety floating bridge over the river [Euphrates], carried on boats made of reeds daubed with bitumen", as he later put it. He became an officer of the Arab Legion in 1930. The next year he formed the Desert Patrol – a force consisting exclusively of Bedouin – to curb the raiding problem that plagued the southern part of the country. Within a few years he had persuaded the Bedouin to abandon their habit of raiding neighbouring tribes. He also took part in suppressing the Ikhwan revolt.

In 1939, Glubb succeeded Frederick G. Peake as the commander of the Arab Legion (subsequently known as the Jordan Royal Army). During this period, he transformed the Legion into the best-trained force in the Arab world.

According to the Encyclopædia of the Orient:

Glubb served his home country all through his years in the Middle East, making him immensely unpopular in the end. Arab nationalists believed that he had been the force behind pressure that tried to make King Hussein I of Jordan join the Baghdad Pact, however this was unsuccessful. Glubb served different high positions in the Arab Legion, the army of Transjordan. During World War II he led attacks on Arab leaders in Iraq, as well as the Vichy regime which was present in Lebanon and Syria.

During the 1948 Arab–Israeli War, the Arab Legion was considered the strongest Arab army involved in the war. Glubb led the Arab Legion across the River Jordan to occupy the West Bank (May 1948). Despite some negotiation and understanding between the Jewish Agency and King Abdullah, severe fighting took place in Kfar Etzion massacre (May 1948), Jerusalem and Latrun (May–July 1948). According to Avi Shlaim,

Rumours that Abdullah was once again in contact with the Jewish leaders further damaged his standing in the Arab world. His many critics suggested that he was prepared to compromise the Arab claim to the whole of Palestine as long as he could acquire part of Palestine for himself. 'The internecine struggles of the Arabs,' reported Glubb, 'are more in the minds of Arab politicians than the struggle against the Jews. Azzam Pasha, the mufti and the Syrian government would sooner see the Jews get the whole of Palestine than that King Abdullah should benefit.' (p. 96)

Glubb remained in charge of the defence of the West Bank following the armistice in March 1949. He retained command of the Arab Legion until 1 March 1956, when King Hussein dismissed him and several other British senior officers in the Arab Legion. Hussein wanted to distance himself from the British and to disprove the contention of Arab nationalists that Glubb was the actual ruler of Jordan. Differences between Glubb and Hussein had been apparent since 1952, especially over defence arrangements, the promotion of Arab officers and the funding of the Legion. Despite his decommission, which was forced upon him by public opinion, Glubb remained a close friend of the king.

He spent the remainder of his life writing books and articles, mostly on the Middle East and on his experiences with the Arabs.

He served on the Board of Governors of Monkton Combe School from 1956 to 1966.

Glubb died in 1986 at his home in Mayfield, East Sussex. King Hussein gave the eulogy at the service of thanksgiving for Glubb's life, held in Westminster Abbey on 17 April 1986. A stained glass window in his local church, St Dunstan's Church, Mayfield, celebrates his life and legacy.

His widow died in 2006, whereupon his papers were deposited with the Middle East Centre Archive at St Antony's College, Oxford.

Honours
Glubb was appointed OBE in 1925; CMG in 1946; and KCB in 1956.

Family
Glubb's father was Major-General Sir Frederic Manley Glubb, of Lancashire, who had been chief engineer in the British Second Army during the First World War; his mother was Letitia Bagot from County Roscommon. He was a brother of the racing driver Gwenda Hawkes.

In 1938, Glubb married Muriel Rosemary Forbes, the daughter of physician James Graham Forbes. The couple had a son, Godfrey (named after the Crusader King Godfrey of Bouillon) born in Jerusalem in 1939, and another son was born in May 1940 but lived only a few days. In 1944, they adopted Naomi, a Bedouin girl who was then three months old, and in 1948 they adopted two Palestinian refugee children called Atalla, renamed John and Mary.

Autobiography

Reception
Glubb's autobiographical story A Soldier with the Arabs was reviewed in The Atlantic Monthly, April 1958; The National Review, May 1958; The Saturday Review, February 1958; The Reporter, April 1958; The New Yorker, October 1958; and Foreign Affairs, April 1958.

Writing in The Reporter, Ray Alan commented that the book was more than just an apologia; while it provided "no serious political analysis or social observation", it did offer interesting insights into the period, even if Glubb was out of touch with later trends in Middle Eastern politics. What Alan found more surprising was that Glubb also had hardly anything new to say about the 1948 Palestine war "in which he had star billing," instead lapsing into self-justifying propaganda. Alan ends his review with a long quotation from T. E. Lawrence, in which he reflects on what role a foreigner may play, and prays to God that "men will not, for love of the glamour of strangeness, go out to prostitute themselves and their talents in serving another race", but will let them "take what action or reaction they please from [his] silent example".

Writing in the Saturday Review, Carl Hermann Voss commented that Glubb served with and for the Arabs for 36 years, 17 of them for King Abdullah of Jordan. The portrait photograph is captioned "Glubb Pasha—'I ... failed hopelessly.'" Voss calls the book well written, absorbing, and often deeply moving; engrossing and informative, no matter how subjective; but also overly long. He enjoys the sensitive and lyrical writing that in places "could be scanned as poetry", feeling the "sudden fury of a border raid".

Legacy
In his 1993 poetry collection, Out of Danger, James Fenton mentions Glubb Pasha in "Here Come the Drum Majorettes!":
There's a Gleb on a steppe in a dacha.
There's a Glob on a dig on the slack side.
There's a Glubb in the sand (he's a pasha).

Writings
The source for the following bibliography is
Contemporary Authors Online, Gale, 2005. Reproduced in Biography Resource Center. Farmington Hills, Mich.: Thomson Gale. 2005, except *.
 (With Henry Field) The Yezidis, Sulubba, and Other Tribes of Iraq and Adjacent Regions, G. Banta, 1943.
 , Hodder & Stoughton, 1948, Da Capo Press, 1976.
 , Hodder & Stoughton, 1957.
 Britain and the Arabs: A Study of Fifty Years, 1908 to 1958, Hodder & Stoughton, 1959.
 War in the Desert: An R.A.F. Frontier Campaign, Hodder & Stoughton, 1960, Norton, 1961.
 The Great Arab Conquests, Hodder & Stoughton, 1963, Prentice-Hall, 1964.
 The Empire of the Arabs, Hodder & Stoughton, 1963, Prentice-Hall, 1964.
 The Course of Empire: The Arabs and Their Successors, Hodder & Stoughton, 1965, Prentice-Hall, 1966.
 The Lost Centuries: From the Muslim Empires to the Renaissance of Europe, 1145–1453, Hodder & Stoughton, 1966, Prentice-Hall, 1967.
 Syria, Lebanon and Jordan, Walker & Co., 1967.
 The Middle East Crisis: A Personal Interpretation, Hodder & Stoughton, 1967.
 A Short History of the Arab Peoples, Stein & Day, 1969.
 The Life and Times of Muhammad, Stein & Day, 1970.
 , Hodder & Stoughton, 1971 (unavailable on line 8 Aug. 2021).
 Soldiers of Fortune: The Story of the Mamlukes, Stein & Day, 1973.
  The Way of Love: Lessons from a Long Life, Hodder & Stoughton, 1974.
 Haroon Al Rasheed and the Great Abbasids, Hodder & Stoughton, 1976.
 Into Battle: A Soldier's Diary of the Great War, Cassell, 1977.
 , Blackwood (Edinburgh), 1978.
 Arabian Adventures: Ten Years of Joyful Service, Cassell (London), 1978.
 The Changing Scenes of Life: An Autobiography, Quartet Books (London), 1983.

See also
 Kfar Etzion massacre
 Hadassah medical convoy massacre

References

Further reading

 Alon, Yoav. "British Colonialism and Orientalism in Arabia: Glubb Pasha in Transjordan, 1930-1946." British Scholar 3.1 (2010): 105–126.
 Bradshaw, Tancred. The Glubb Reports: Glubb Pasha and Britain's Empire Project in the Middle East 1920-1956 (Springer, 2016).
 Hughes, Matthew. "The Conduct of Operations: Glubb Pasha, the Arab Legion, and the First Arab–Israeli War, 1948–49." War in History 26.4 (2019): 539–562. online
 Jevon, Graham. Glubb Pasha and the Arab Legion: Britain, Jordan and the End of Empire in the Middle East (2017).
Jevon, Graham. Jordan, "Palestine and the British World System, 1945-57: Glubb Pasha and the Arab Legion" (PhD. Diss. Oxford University, 2014)  online.
 Lunt, James, "Glubb, Sir John Bagot (1897–1986)", rev., Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004,
 Lunt, James D. Glubb Pasha, a Biography: Lieutenant-General Sir John Bagot Glubb, Commander of the Arab Legion, 1939-1956 (Harvill Press, 1984).
 Meyer, Karl E.; Brysac, Shareen Blair, Kingmakers: the Invention of the Modern Middle East, W.W. Norton, 2008,  pp 259–92.
 Morris, Benny, The Road to Jerusalem: Glubb Pasha, Palestine and the Jews,
 Royle, Trevor. Glubb Pasha: The Life and Times of Sir John Bagot Glubb, Commander of the Arab Legion (Little, Brown, 1991).
 Shlaim, A. (2001). "Israel and the Arab Coalition in 1948" in E. L. Rogan, A. Shlaim, C. Tripp, J. A. Clancy-Smith, I. Gershoni, R. Owen, Y. Sayigh & J. E. Tucker (Eds.), The War for Palestine: Rewriting the History of 1948 (pp. 79–103). Cambridge: Cambridge University Press.

External links

 1956 – King of Jordan sacks British general (BBC article and video)
 Review: The Road to Jerusalem by Benny Morris, The Guardian

  THE FATE OF EMPIRES and SEARCH FOR SURVIVAL, by Sir John Glubb (Archive)
 Imperial War Museum Interview
 Obituary in New York Times

Photos
 Glubb Pasha on the right with King Abdullah in the middle
 The Desert Patrol

1897 births
1986 deaths
British generals
British Army personnel of World War I
British Army personnel of World War II
People of the 1948 Arab–Israeli War
Jordanian people of the 1948 Arab–Israeli War
20th-century British writers
Companions of the Distinguished Service Order
Companions of the Order of St Michael and St George
Jordanian generals
Knights Commander of the Order of the Bath
Officers of the Order of the British Empire
People educated at Cheltenham College
British orientalists
British Anglicans
Pashas
Writers from Preston, Lancashire
Royal Engineers officers
British colonial army officers
People associated with The Institute for Cultural Research
Governors of Monkton Combe School
People from Mayfield, East Sussex
Military personnel from Preston, Lancashire

John Bagot Glubb


Çadır Lunga veya Çadır, (Gagauz Türkçesi: Çadır; Rumence: Ceadâr-Lunga) Moldova'ya bağlı özerk cumhuriyet olan Gagavuzyanın en büyük ikinci şehridir.

Ad
Bölgeye, Kavimler Göçü neticesinde yerleşen Türk boylarının kurduğu uzun çadırlardan isminin geldiği bilinmektedir. "Lunga", Gagauzcada "uzun" anlamındadır. Şehrin simgesi de uzun bir çadır siluetinden ibarettir.

Konum
Kuzeyi Gagavuzya'nın başkenti Komrat güneyi ise Ukrayna ile çevrilidir. Kasabanın Sovhoz mahallesinin kuzeyinde Lunga Gölü bulunmaktadır. Kasabaya bağlı Beşgöz köyü gölün 2 kilometre kuzeydoğusunda yer almaktadır.

Ekonomi
Çadır kasabasında halkın geçimi çoğunlukla tarım, hayvancılık ve ticarettir. Ticarethanelerde satılan ürünlerin hemen hepsi ithal mallar olup genellikle Ukrayna, Rusya ve Türkiye menşelidir.

Nüfus
2004 yılı nüfusu 20.079 olan kasaba özellikle Moskova ve İstanbul'a işçi göçü vermektedir. Yabancı sermaye ile 3 tekstil fabrikaları, 4 tane eğitim salonu, 4 okul ve 6 çocuk yuvaları bulunmaktadır. Şehir merkezinde Gagauz Millî Tiyatrosu Mikail Çakır bulunmaktadır.

Eğitim
Çadır'da Valentin Moşkov Lisesi bulunmaktadır.

Galeri

Kardeş Şehirler
  Serpuhov, Rusya
  Reçitsa, Belarus
  Soligorsk, Belarus
  Dobruş, Belarus

Gagavuzya şehirleri

Çadır Lunga


Difluorider er kemiske forbindelser med to fluoratomer pr. molekyle (eller pr. formelenhed).

Metaldifluorider er alle ioniske. På trods af at de er stærkt ioniske, har jordalkalimetal-difluorider generelt ekstremt høj gitterstabilitet, og er derfor uopløselige i vand. En undtagelse er berylliumdifluorid. Herudover er mange overgangsmetal-difluorider vandopløselige.

Calciumdifluorid er en bemærkelsesværdig forbindelse. I form af mineralet fluorit er det den største kilde til kommerciel fluor. Den har også en epynomisk krystalstruktur.

Salte

Difluorid


La couronne de , datant de la fin du , est une couronne de lys, qui est conservée dans le trésor de la Résidence de Munich, l'ancienne demeure royale.

Le nom dérive de sa fonction de couronne reliquaire pour une tête reliquaire d', canonisé en 1140, conservée à l'origine à Bamberg. La couronne est tombée au début du  au cours de la sécularisation de la Bavière et est depuis dans le trésor de la Résidence de Munich.

La couronne cerclée se compose de six segments ornés de pierres précieuses avec des lys massifs. Des feuillages décoratifs ont probablement été ajoutés plus tard entre les pierres précieuses. Sur deux segments sous le lys, il y a des gemmes antiques au lieu de pierres précieuses. Des bourgeons de feuilles d'acanthe émergent des charnières reliant les segments, sur lesquelles se tiennent de petits anges dorés. À l'arrière et à l'avant, il est possible d'utiliser un support impérial grâce aux dispositifs enfichables existants.

Voir aussi
 Joyaux de la Couronne de Bavière
 Musée de la Résidence

Bibliographie
 Jürgen Abeler : Couronnes. Signe de domination du monde.  améliorée et augmentée. Orb-Verlag Pies, Wuppertal 1976, p. [? ].
 Réplique de la couronne d'. Dans : Norbert Jung, Wolfgang F. Reddig (éd.) : Vers le ciel. 1000 ans de Kaiserdom Bamberg 1012-2012. Catalogue de l'exposition spéciale (= publications du Diözesanmuseum Bamberg. tome 22). Michael Imhof Verlag, Petersberg 2012 ,  (avec d'autres publications).

Références

Liens externes
 La réplique de la couronne de Henri est de retour. Die Welt le .
 Couronne de . Baume pour l'âme franconienne. Article en ligne dans le Frankfurter Allgemeine Zeitung du .

Couronne
Regalia
Maison de Wittelsbach
Royaume de Bavière
Œuvre du XIIIe siècle
Œuvre d'art à Munich

Couronne de Henri II


إل-59 سوبر ألباتروس هي طائرة تدريب تشيكية، تم تطويرها من طائرة إل-39 ألباتروس. وحلقت لأول مرة في 2 اغسطس عام 1997.
الطائرة تخدم لدي كلا من القوات الجوية التشيكية والمصرية والتونسية.

وصلة خارجية
 Aero Vodochody Product Page

مراجع

طائرات ايرو فودوتشودي
طائرات تدريب عسكرية تشيكية وتشيكوسلوفاكية 1990–1999
طائرات ذات أجنحة سفلية
طائرات نفاثة بمحرك واحد
طائرات هجومية تشيكية وتشيكوسلوفاكية 1990–1999

إل-59 سوبر ألباتروس


Guemesia é um gênero de dinossauros terópodes da família dos Abelissaurídeos, nativo da formação Los Blanquitos, do Noroeste da Argentina. Essa formação data do Cretáceo Superior, durante a idade Campaniana, há cerca de 84 a 71 milhões de anos. Até um momento, apenas uma espécie foi designada, a Guemesia ochoai. O nome do gênero homenageia o general Martín Miguel de Güemes, líder militar que teve grande importância durante a Guerra de Independência Argentina.

Este é o primeiro abelissaurídeo argentino descrito que não é nativo da Patagônia, e um dos menores, atingindo no máximo 3 metros de comprimento.

Descoberta e Nomeação
O holótipo do gênero, IBIGEO-P 103, consiste em uma caixa craniana praticamente completa, e foi encontrado na porção sul do vale de Amblayo, próximo a cidade de Amblayo, departamento de San Carlos, Província de Salta, no Noroeste da Argentina. Os siltitos dessa localidade são parte da Formação Los Blanquitos, que datam do limite das idades Campaniano-Maastrichtiano, do Cretáceo Superior, de há cerca de 70 milhões de anos. O nome Guemesia referencia Martin Miguel de Güemes, um importante militar que lutou durante a Guerra de Independência Argentina.

O epíteto específico G.ochoai, poderia ser o parente próximo dos ancestrais de um grupo de dinossauros sem braços. Seu nome é em honra a Javier Ochoa, descobridor do espécime.

Descrição e Paleobiologia
Assim como os outros abelissaurídeos, Guemesia era um terópode bípede e equipado com uma longa cauda, provavelmente dotado de adaptações para um modo de vida cursorial, semelhante a seus parentes. Infelizmente pouco pode se dizer a respeito de seu modo de vida e aparência, já que apenas fragmentos da caixa craniana são conhecidos.

Paleoecologia
A Formação Los Blanquitos também preservou fósseis de um maniraptor, Unquillosaurus, e de titanossauros ainda não descritos.

Classificação
Na descrição de Guemesia, uma análise filogenética foi realizada, levando em conta as mais recentes descobertas até o momento, porém um resultado um pouco diferente foi encontrado, onde Viavenator, tipicamente parte dos abelissaurídeos mais derivados, é encontrado como mais basal e Eoabelisaurus nem é parte dos abelissaurídeos. Já Guemesia cai em uma politomia com grande parte dos abelissaurídeos sul-americanos.

As politomias e discordâncias entre as filogenias de abelissaurídeos são causadas pela escassez e estado fragmentário de grande parte dos fósseis. Cladograma por Agnolín et al, 2022:

Dinossauros da América do Sul
Espécies fósseis descritas em 2022

Guemesia


Umreth (en guyaratí: ઉમરેઠ ) es una ciudad de la India en el distrito de Anand, estado de Guyarat.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 53  a 101 km de la capital estatal, Gandhinagar, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 33 285 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Guyarat

Umreth


නාරිද්වේෂය යනු කාන්තාවන්ට හෝ ගැහැණු ළමුන්ට එරෙහිව පවතින වෛරය, අවඥාව හෝ ඔවුන්ව අගතියට පත් කිරීම යි. නාරිද්වේෂය යන්න සමාජීය නිෂේධනය, ලිංගික විවේචනය, විරෝධය, පුරුෂාධිපත්‍යය, පීතෘමූලිකත්වය, කාන්තාවන් නොසළකා හැරීම, කාන්තාවන්ට එරෙහි ප්‍රචණ්ඩත්වය, සහ ලිංගික වෛෂයීකරණය ඇතුළු බොහෝ මාර්ග වලින් ප්‍රකාශ වේ. නාරිද්වේෂය බොහෝවිට ආගම්වල පූජනීය ග්‍රන්ථ සහ පුරාණෝක්ති වල ද හමුවන අතර විවධ වැදගත් බටහිර දාර්ශනිකයන් සහ චින්තකයන් නාරිද්වේෂියන් ලෙස හදුන්වා ඇත.

නිර්වචන
සමාජ විද්‍යාඥ ඇලන් ජී ජොන්සන්ට අනුව නාරිද්වේෂය යනු  සංස්කෘතික කාරණයකි.බොහෝ සංස්කෘතීන්තුල ස්ත්‍රිය කෙරෙහි වෛරය ද්වේෂය හා පිළිකුල්සහගත ඍණාත්මක ආකල්ප ඇතිකරවන ඉගැන්වීම් අන්තරගතය.සමාජ විද්‍යාඥ මිචෙල් ෆ්ලඩ් ද නාරිද්වේෂය යනු කාන්තාව කෙරේ ඍණාත්මක ද්වේෂ සහගත ආකල්ප බව පවසයි මෙයට ස්ත්‍රින් අවිශ්වාස කිරීම ද ඇතුලත්ය...

එෙතිහාසික භාවිතයන්

සාම්ප්‍රධයික ග්‍රීසිය

ජේ ඩබ්ලිව් රෝබට් පෙන්වා දෙන ආකාරයට බොහෝ ග්‍රීක මිත්‍යා කතා සාහිත්‍ය නිර්මාන තුල නාරිද්වේෂය පිළිබද සංකල්ප ගැබ්ව පවතී.. ඉංග්‍රීසි බසින් නාරිද්වේෂය හගවන  misogyny  යන වචනය ග්‍රීක භාෂාවේ misogunia (), යන වචනයෙන් බිදී ආවකි.

ඇන්ටිපැවර් නම් ග්‍රීක දාර්ශනිකයා සදහන් කරන්නේ විවාහය රජ්‍යෙය් පදනම වන බවයි.දේව කැමැත්ත අනුව විවාහය සිදුවන අතර පුරුෂයා විසින් ස්ත්‍රිය පාලනය කිරීමේ බලය දේව කැමැත්ත අනුව පුරුෂයාට ලබා දේ.විවාහය මගින් ස්ත්‍රියගේ ස්වාධීනත්වය අහෝසිවේ.එක් අතකින් පුරුෂයා පාලක පැලැන්තියත් ස්ත්‍රිය පාලිත පැලැන්තියන් නියෝජනය කරන්නේය යන්න කිව හැකිය.දේව කැමැත්ත අනුව සිදුවන විවාහයේ දී ස්ත්‍රියට තම අයිතිවාසිකම් පිළිබද අරගල කිරීමට අවසර නොමැත.. දේවවාදී අවධින්තුල පාලකයා පත්වීම දේව කැමැත්තට අනුව සිදුවන බවත් පලකයාගේ කැමත්ත දේව කැමැත්ත බවත් පාලකයා විසින් කොපමණ ආකාරයකින් ජනයා පීඩනයට පත් කලද දේව කැමැත්තට එරෙහිව අරගල කිරීමට පාලිතයන්ට අවසර නොවීය.එසේම  පීතෘ මූලික සමාජයක විවාහයට පත්වූ කාන්තාවට තම අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් හඩ නැගීමට නොහැකිය.මන්ද විවාහය දේව කැමැත්ත අනුව සිදුවන දෙයක් බැවිනි.

නාරිද්වේශය ග්‍රීක දාර්ශනිකයන් විසින් ඇතැම් අවස්ථාවල රෝගයක් ලෙසද නම්කරයි.."

ඇරිස්ටොටල් ද ස්ත්‍රීන් පුරුෂයන්ට වඩා පහත් බව දක්වයි the Routledge philosophy guidebook to Plato and the Republic, නම් ග්‍රන්තය මගින් නිකලොස් පැපාස් විසින් නාරිද්වේෂය හා රජය පිළිබද විස්තර කරයි.

ග්‍රීක දාර්ශනික සිසරෝ සදහන් කරන්නේ නාරිද්වේෂය  ස්ත්‍රීන් කෙරේ ඇතිනව බිය හා අකමැත්ත ප්‍රකාශ කරන බවයි..

 එකම කාන්තාවකට දෙනෙකු ආදරය කිරීමට හෝ විවාහ වීමට හෝ ලිංගික සම්භන්ධතා පැවැත්වීමට උස්සාහ කිරීමේ දී ඔවුන් අපේක්ෂාභන්ගත්වයට පැමින කාන්තාවන්ට වෛර කරන පුද්ගලයන් බවට පත්විය හැක..
 ග්‍රීත දේවකතාවන්නට අනුව වීනස් දෙවුදුව කොතරම් යහපත් වුවද සැටර්න් දෙවියන් ඇගේ රූපශීයට වෛර කළේය.
 මම ප්‍රත්‍යක්ෂ කරනවා මෙම ගුරුවරයා කාන්තාවන්ට වෛර කරන්නා කිසිදින නිදියහනේ සුව නොවිදිනබව යනුවෙන් ඇසිෆන් පවසයි.
සාමාන්‍යයෙන් ග්‍රීක දාර්ශනික මතයන්ට හා සාහිත්‍යට අනුව නාරිද්වේෂය යනු රෝගයකි.බිරිදක් වශයෙන් කාන්තාවකගේ අගය පසුව බිහිවූ ග්‍රීක සාහිත්‍ය තුල ගැබ්ව ඇත.

ආගම

වෛදික යුගය
භාරත දේශයේ වෛදික යුගය යනු නාරිද්වේශ සංකල්පය බහුලව පැවති යුගයකි.වෛදික චින්තනය තුල ස්ත්‍රියට හිමිව තිබූ ස්ථානය ඉතා අවාසනාවන්තය.කෙසේ වෙතත් වෛදික යුගයට පෙර පැවති පූර්ව වෛදික යුගයේ දී ස්ත්‍රිය ගෞරවාන්විත තැකැත්තියක් විය.ඉන්දු නිම්න හා මොහැන්දොජාරෝ හරප්පා ශිෂ්ටාවාරවලින් මතුවූ ලෝහමය ස්ත්‍රී නළගන රූප ස්වර්ණමය ස්ත්‍රී නිර්වත්‍ර රූප මගින් කාන්තාව දේවත්වයේ තබා ගෞරවයට පාත්‍ර කරඇතිබව පුරාවිද්‍යාඥයන්ගේ අදහසයි.කෙසේ වෙතත් වෛදිය යුගයත් සමග මෙම ක්‍රමය වෙනස්විය.බ්‍රාහ්මණ දහම තුල ස්ත්‍රියට වේදය ඉගැනීම තහනම් විය.ආගමික කටයුකු සදහා අත්‍යවශ්‍යම මොහොතක හැර ගෙන්වනු නොලැබීය.ස්ත්‍රිය පුරුෂයාගේ ලිංගික තෘප්තිය උදෙසාත් දරුවන් හදාවඩා ගැනීමත් පුරුෂයාට බැලමෙහෙවර කිරීමටත් පමණක් යොමුවිය යුතුවිය ඇයට ස්වාධීනව විසීම තීරණ ගැනීම තහනම්විය.බ්‍රාහ්මණ දහමේ ආගමික ග්‍රන්තයක් වන මනුස්මෘතියේ දැක්වෙන්නේ මෙසේය.
˘බාල්‍යෙපීතුවශෙනිෂ්ඨෙත් ප්‍රාණිග්‍රාහස්‍ය යෞවනේ පුත්‍රනංභර්ගරී ප්‍රේෙත් නබජේස්ත්‍රී ස්වතංත්‍රතාහ්˘
එනම් කුඩා කාලයේදී තම පියා යටතේද තරුණ කාලයේදී තම සැමියා යටතේද මහළු කාලයේදී තම පුතා යටතේද කාන්තාව සිටිය යුතුය ඇයට කිසිම අයුරකින් ස්වාධීන වීමට ඉඩ නොහැරිය යුතුය යනුවෙන් මනුස්මෘතිය පවසයි.එසේම විවාහවීමෙන් පසු තම සැමියා මියගියහොත් වැන්දඹු භාර්‍යාව අනිවාර්‍යෙයන්ම සැමියා දවන දරසෑයට පැන සියදිවි නසාගතයුතුවිය.මෙම සංතල්පය සතිපූජාව යනුවෙන් සළකයි.මෙය 19 වන සියවසය දක්වාද ඉන්දියාවේ පැවතුන අතර ඉංග්‍රීසි අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින් මෙය තහනම් කලහ.වර්තමානයේද ඉන්දියානු රජය විසින් සතිපූජාව මිනීමැරුමක් ලෙස සළකා එයට නීතිමය දඩුවම් ලබාදිය හැකි වනසේ දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය සකසා ඇත.අතීතයේ මෙම සතිපූජා චාරිත්‍රය තරමක් ලිහිල්ව පැවතිව.බ්‍රාහ්මනයන්ට වඩා රජ්‍යපාලන බලතල දැරූ ක්ෂත්‍රිය රජවරුන් බ්‍රාහ්මණයන් ගේ ඇතැම් තහංචි ලිහිල් කලහ.උදාහරණ ලෙස යමකු ආරක්ෂක සේවයේ යෙදී සිටියදී යුධ පිටියේදී මියගිය හොත් එම පුරුෂයාගේ භාර්‍යාවට සතිපූජාව සිදුකිරීම අනිවාර්‍ය නොවීය.තවද ඉතා කුඩා අවධියේදී මහළු පුරුෂයෙකට ආවාහ කරදුනහොත් එම පුරුෂයා මියගිය පසු ළදරු වයසේ පසුවන භාර්‍යවකටද සතිපූජාව අනිවාර්‍ය නොවීය.තවද නටිකාංගනාවන් හා වෛශ්‍යවන්ට සතිපූජාව අදාල නොවීය.වේද යුගයේදී ස්ත්‍රියක් මරා දැමීම මැඩියකු මරාදැමීම තරම් සුළු ක්‍රියාවක් බවත් එයින් පාපයක් නොවන බවත් බ්‍රාහ්මණ ඉගැන්වීම විය.

පුරාණ ග්‍රීක මත
නාරිද්වේෂය ලෝකයේ පැරණිතම අගතිදායක සංකල්පයකි.ජැක් ඩොලාඩ් දක්වන පරිදි නාරිද්වේෂය පිළිබද සාක්ෂි ආසියානු හා ග්‍රීක පුරාවෘත්ත වල දක්නට ලැබෙන බවයි, ග්‍රීක පුරාවෘත්ත අනුව දෙවියන් විසින් ගැහැණිය මැවීමට පෙර මානව වර්ගයා ඉතා සාමකාමී ස්වතන්ත්‍ර යහපත් දිවියක් ගතකළහ.ප්‍රොමෙතියස් ගින්දර පිළිබද රහස සොරාගැනීමට අදහස්කලවිට සේසුස් කෝපාවිෂ්ටවී යක්ෂයාගේ ප්‍රසාදය උදෙසා මානව වර්ගයා දඬුවමකට යටත් කලයුතු බව තීරණය කළේය.යක්ෂයාට අයත්වූ දෙයක්වූයේ පැන්ඩෝරාවයි.එනම් ක්‍රියාත්මක කළවිට පාලනය කරගත නොහැකි ප්‍රශ්න ඇතිකරවන දෙයකි.ලොව ප්‍රථම ගැහැණියට මෙම පැන්ඩෝරාව විවෘත නොකරන ලෙස ප්‍රොමෙතියස්ගේ සොහොයුරාවූ එමෙතියස් දැනුම්දී තිබිණ.එහෙත් හිතුවක්කාර ලෙස මෙම ලොව ප්‍රථම ගැහැණිය මෙම පැන්ඩෝරාව විවෘත කළාය.එතැන් සිට යක්ෂයාට ලෝකය පාලනය කිරීමේ බලය ලැබිණ.යක්ෂයා විසින් ලෝකයට ලෙඩවීම ජරාවට පත්වීම මරණය උරුමකර දුන්නේය.

බෞද්ධ
මහාචාර්‍ය බර්නාඩ් ගේ The Power of Denial: Buddhism ග්‍රන්තයේ දක්වන ආකාරයට  පාරිශුද්ධත්වය(කිල්ල) ලිංගිකත්වය මත කාන්තාව කෙරේ විරෝධාකල්ප නොසළකා හැරීම් පහත් කිරීම් පවතින බවයි.එසේම ජාතක කතා පොත තුල වැඩිමනක් ජාතක කතාවල ස්ත්‍රිය පිළිබඳ ඍණාත්මක ආකල්ප වර්ධනය වනසේ ලියා ඇත.එසේම ඇතැම් බෞද්ධ සාහිත්‍ය ග්‍රන්තවල හා සංස්කෘතික උස්සව අභිචාර වලදී කාන්තාව පිළිබද ඍණාත්මක අදහස් මතු කරන අවස්ථා දක්නට ලැබේ.කෙසේ වෙතත් බුදු දහම බිහිවීමට පෙර පැවති බ්‍රාහ්මණ ඉගැන්වීම් හා සසදා බැලීමේදී බුදු දහම පහල වීමත් සමග එකල කාන්තාව විශාල විමුක්තියක් ලැබූ බව පෙනේ.බෞද්ධ සංස්කෘතික අංග වල හා සාහිත්‍ය පොතපතට ලැබුණු හින්දු හා බ්‍රාහ්මණ ආභාෂයන් හේතුකොට මේවාට ස්ත්‍රී විරෝධී ඍණාත්මක මත ඇතුලත්වූ බව බොහෝ විචාරකයන්ගේ මතයවී ඇත.

බී.සී ලෝ නම් කතුවරයා විසින් රචිත Women in buddhist literature නම් කෘතියේදී මෙහෙණි සස්නේ ආරම්භය පිළිබද දක්වා ඇත.මහා පුජාපතී ගෝතමිය හෙවත් බුදුන්වහන්සේගේ සුළු මෑණියන් තවත් කාන්තාවන් 500 සමග පාගමනින්ම පැමිණ බුදුන්වහන්සේගෙන් පැවිදිවීමට කාන්තාවන්ටද අවසරදෙනලෙස ඉල්ලා සිටියහ.එහෙත් බුද්න්වහන්සේ තුන් වතාවක්ම ප්‍රජාගතී ගෝතමියගේ ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ.මෙයින් පසුබට නොවූ මහා ප්‍රජාපතී ගෝතමිය තම අදහස බුදුන් වහන්සේගේ අග්‍ර උපස්ථායක ආනන්ද හිමියන්ට සැළ කළහ.ආනන්ද හිමියන්ද බුදුන් වහන්සේගෙන් ස්ත්‍රීන්ටද පැවිද්ද ලබාදෙනලෙස ඉල්ලා සිටියහ.එවරද බුදුන් වහන්සේ එම ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ.අවසානයේ ආනන්ද හිමියන් ඒ සම්බන්ධව බුදුන් වහන්සේ සමග තර්ක කරන්නට විය.කාන්තාවක් සිය කැමැත්තෙන් මහණ වී නිසි පිළිවෙත් පිරුවහොත් ඔවුන්ට මාර්ගඵල ලබා නිවන් අවබෝධ කරගත නොහැකිදැයි ආනන්ද හිමියන් බුදුන් වහන්සේගෙන් ප්‍රශ්න කළේය.එයට පිළිතුරු ලෙස බුදුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ.එසේය ආනන්ද කාන්තාවන්ටද මාර්ගඵල ලබා නිවන් අවබෝධ කරගත හැකිය.යි වදාළහ.මෙයින් පසු බුදුන් වහන්සේ විසින් මහා ප්‍රජාපතී ගෝතමියට පැවිද්ද ලබා දෙමින් මෙහෙණි සස්න ආරම්භ කළහ.කෙසේ වෙතත් මෙම පැවිදි උපසම්පදාව ලැබීමට පෙර කාන්තාවන්ට අෂ්ඨ ගරු දර්ම නම්වූ විශේෂ සිල්පද අටක් සමාදම්වීමට සිදුවිය.එම භීක්ෂුණීන්ට අනිවාර්‍ය වූ සිල්පද අට මෙසේය.
 සියක් වස් පිරුණු භික්ෂුණියක් වුවද නවක භීක්ෂුවකට පවා නමස්කාර කලයුතුය.
 භික්ෂු ආරාමයක් තුල භික්ෂුණියකට වස් සමාදන්විය නොහැකිය.
 මසකට දෙවරක් භික්ෂුන් වහන්සේ හමුවී කමටහන් ගත යුතුය.
 තමන් අතින් සිදුවූ සුළු වරද පවා වස් පවාරණයේදී සමාකරවා ගතයුතුය.
 වසර දෙකක් ශීලය පුහුණු වීමෙන් උපසම්පදාව ඉල්ලා සිටිය හැකිය.
 භික්ෂූන්ගේ නුගුණ කතා කිරීමෙන් වැළකිය යුතුය.
 භික්ෂුවක හා පිළිසදරේ නොයෙදිය යුතුය.
 විනය කඩවන සෑම අවස්තාවකදීම සමාකරවාගත යුතුය.
එසේම භික්ෂුන්ට වඩා වැඩි විනය ශික්ෂාපද ප්‍රමාණයක් භික්ෂුණීන්ට පණවා ඇත.එම ඇතැම් ශික්ෂාපද මගින් කාන්තාවන්ගේ මානව අයිතිවාසිම් පවා උල්ලංගණය වන බව බී.සී ලෝ පවසයි.එවන් ශික්ෂාපද 46 ඔහු තම කෘතියේ දී පැහැදිළි කරයි.

බෞද්ධ සාහිත්‍ය ග්‍රන්ත තුලද කාන්තාව හෙලා දැකීම බොහෝ දුරට දක්නට ලැබේ.රණස්සල්ලේ හිමියන් විසින් රචිත ලෝකෝපකාරය නම් උපදේශනාත්මක කාව්‍ය ග්‍රන්තයේ  ස්ත්‍රිය පිළිබද ඍණාත්මක අදහස් ගැබ්ව ඇත.

'වැදුවත් දරුවන ළඳුන් සෙනෙහස සැබෑ නොකරවු  සිළුමිණිහි බබලන උරඟ විස සඟවා කෙළින වැනි' යන කව්‍ය යෙන් ස්ත්‍රිය යනු විශ්වාස නොකලහැකි අය බවත් ඔවුන් විෂ සඟවාගෙන සිටින නාගයින්ට සමාන බවත් බවසයි. ""සඟ මොක් දෙකට යන මඟ අතුලි මාවත නිරා යන විස මුසු අමා යුරු  ලියෝ මායම් පිරූ බඳනකි"" මෙම කාව්‍ය මගින් ස්ත්‍රිය යනු ස්වර්ග මෝක්ෂ යන දෙකට යන මග අවුරන ලෙස දමා අති අඟුලකට සමාන කරයි.එසේම ස්ත්‍රිය යනු අපායට ගමන් කරන මහමගක් වැනියයිද විෂ මිශ්‍ර අමෘතයක් යැයිද හඟවයි.මේ ආකාරයෙන් බොහෝ බෞද්ධ සාහිත්‍ය ග්‍රන්තතුල ස්ත්‍රිය පිළිබද ඍණාත්මක ආකල්ප ප්‍රකාශ කරයි.

මීට අමතරව බෞද්ධ නට්‍ය නාඩගම් ආදී කාලා කෘති තුලද ස්ත්‍රිය පිළිබද ඍණාත්මක ආකල්ප දක්නට ලැබේ.උදාහරණ ලෙස චුල්ල ධනුද්ධර ජාතකය ඇසුරින් නිර්මිත මනමේ නාට්‍ය දැක්විය හැක.මෙම නාට්‍ය තුලින් මනමේ කුමරියගේ චරිතය පති දෝහී චපල ස්ත්‍රියක් ලෙස නිරූපනය වූබව සරත්වදු නම් නාට්‍ය වේදියා පෙන්වා දෙයි.එදිරිවීර සරත්වද්‍රයන් විසින් පසුව මෙම ගැමි නාට්‍ය ඇසුරින් මානමේ නාඩගම නිර්මානය කළේය.ඔහු මෙම නාට්‍ය නිර්මානය මගින් පැවත් ගැමි නාට්‍ය සමප්‍රධායේ වූ ස්ත්‍රිය පිළිබද ඍණාත්මක ආකල්පය ඉවත් කර ගැහැණිය දෙස අනුකම්පාවෙන් බැලීමට යොමුකල බව  සරස්වද්‍රයන් පවසයි.

ක්‍රිස්තියාකි

ස්ත්‍රිය පිළිබද සාම්ප්‍රධායික අදහස් හා   ශුද්ධ බෛබලයේ එන අර්ථ දැක්වීම් අතර වෙනසක් ක්‍රිස්තියානි හා කතෝලික ආගමෙහි දක්නට ලැබේ .

ඇතැම් ස්ත්‍රීවාදී ලේඛකයින් කතොලික දහම තුල ස්ත්‍රී විරෝධී අදහස් ඇතිබව තර්ක කරයි'."ශද්ධ බෛබලයට අනුව පුරුෂයා මුලින්ම මවා ඔහුගේ ඉළඇට පෙළෙන් ඇටයක් ගෙන එය මාංශයෙන් ආවරණය කර ස්ත්‍රිය මැවූබව දැක්වේ.එසෙම ශුද්ධ බෛබලයට අනුව ස්ත්‍රිය(ඒව) විසින් තහනම් ගහේ ගෙඩි කෑමට පුරුෂයා(ආදම්) ළෙඹවූ නිසා කෝපයට පත් දෙවියන් වහන්සේ ඇයට ශාප කරයි.එම ශාපය නිසා ස්ත්‍රියට දරුවන් වැදීමේ දී ප්‍රසූත වේදනාව අධික විය.එසේම ස්ත්‍රිය තහනම් ගහේ ගෙඩිකෑමට පෙළඹවූ සර්පයා ස්ත්‍රියගේ පරම හතුරාවිය.

ඇතැම් විද්වතුන් ගේ තර්කය වන්නේ කතොලික දහමතුල ස්ත්‍රී චිරෝධී ආකල්ප ජනනය වියහැකි මූලධර්මයන් නැතිබවයි.ඩෙවිඩ් එම් ස්කොලා(David M. Scholer) ශද්ධ බෛබලයේ එන 3:28 වන ගීතිකාවේ(the verse Galatians 3:28) මෙසේ සදහන් වේ යුදෙව් හො ග්‍රිකයන් වහලුන් හෝ නිදහස් වැසියන් ගැහැණු හෝ පිරිමි වශයෙන් නොව ඔබ සියල්ලෝම ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට එකය.එනම් මේ සියල්ලොම ජේසුස් වහන්සේ ඉදිරියේ සමය. කතොලික දහම තුල ස්ත්‍රිය හා පුරුෂයා සමානය ."

කාන්තාවන්ට ද්වේෂ කරන කතොලික හා ක්‍රිස්තියානි ආගමික ඇතැම් පුරුෂයන් පරික්ෂා කළ මාග්‍රට් ජේ රින්ක් දක්වන්නේ ක්‍රිස්තියානි හා කතෝලික සංස්කෘතිය තුල ඉගැන්වෙන ස්ත්‍රී වරෝධී ආකල්ප හේතුවෙන් ඔවුන් එම තත්වයට පකත්වී ඇතිබවයි.. කෙසේ වෙතත් කතොලික දහම අනුව පුරුෂාධිපත්‍ය දෙවියන් වහන්සේගේ කැමැත්තට වරුද්ධ වීමක් බවත් එය පාපයක් බවත් ක්‍රිස්ටෝපර් වෙස්ට් නම් විද්වතා පවසයි.

ලෙවික්ටිකස් නැමැති පරණ තෙස්තමේන්තුවේදී පුරුෂයාගේ වටිනාකම රිදී කාසි 20කටත් ස්ත්‍රියගේ වටිනාකම ඉන් භාගයක් වන රිදී කාසි දහයක් බව දෙවියන්වහන්සේ නියමකර ඇතිබව පවසයි.මෙම ආකල්පය මුල්කර ගනිමින් අතීත බටහිර සමාජයේ පුරුෂ සේවකයෙකුට ගෙවන වැටුපෙන් භාගයක් පමණක් ස්ත්‍රී සේවිකාවකට ගෙවීය.

යුද්ධයකදී කන්‍යාවන් පැහැර ගැනීමට දෙවියන් වහන්සේ මෝසෙප්ට උපදෙස්දුන් සේක.පුරුෂයන් සේවනය නොකල දැරියන් ඔබ සදහා නොමරා තබාගන්න.(number 31.18).ඊශ්‍රාෙයල් භූමියෙන් අල්ලාගැනීමට එහි ස්වදේශිකයන්ට විරුද්ධව මෝසෙප් මෙහෙයවූ යුද්ධයකින් පැහැරගන්නා කන්‍යා ස්ත්‍රීන් දෙදහස් තිහක් දෙවියන් වහන්සේගේ ඉල්ලීම පරිදි මෝසෙප් දෙවියන් වහන්සේට පූජාකළ සේක.(number 32.35)

යෙහෝවා මෙසේ පැවසීය භාර්‍යාවරුනි ඔබේ ස්වාමිපුරුෂයන්ට යටහත්ශීලී වන්න(peter.2.21).කාන්තාවන් නිහඩව හා යටහත්ශීලීව පුරුෂයන් දෙන උපදෙස් පිළිපැදිය යුතුය.කාන්තාවන්ට ඉගැන්වීම් කටයුතු කිරීමට හෝ ආධිපත්‍යයෙන් කටයුතු කිරීමට මම අවසර නොදෙමි.ඔවුන් කලයුත්තේ නිහඩව සිටීම පමණි.(Timothсy 2.11.12)

ඉස්ලාම්
ඉස්ලාමම් ආගමේ අල් කුරාණයේ හතරවන පරිඡ්චේදයේ සුරාව 34 අනුව පුරුෂයො ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි පරිපාලකයෝය.
ස්ත්‍රිය පුරුෂයාට අයත් වස්තුවකි.යහපත් ස්ත්‍රීන් තම පුරුෂයාට කීකරුවිය යුතුයˑපුරුෂයාව ආරක්ෂා කළයුතුය.ස්ත්‍රියක් අකීකරුවූයේ නම් පළමුව උපදෙස් දෙව.තවදුරටත් පුරුෂයාට අකීකරුව සිටීනම් අත්හරදමා යනුˌහුදෙකලා කරනු.යහනින් ඈත් කරනු.පහර දෙනු.යනුවෙන් ශද්ධ කුරාණය උපදෙස් දෙයි.

තවදුරටත් නබි නායකතුමා අනුශාසනා කරන්නේ මිනිසකුට තවත් මිනිසකු නැමදීමට මා අණ කරන්නේද ස්ත්‍රියට තම පුරුෂයා නැමදීමට අණ කරමි.එසේම ස්වාමියා තම ලිංගික අවශ්‍යතාවය සදහා ස්ත්‍රිය කැදවන්නේද ඇය කොහි සිටියද තම සැමියාට අවනතවිය යුතුය යනුවෙන් අනුසාසනා කරති.

අල් කුරානයට අනුව පුරුෂයා ස්ත්‍රීන් දෙදෙනකුගේ වටිනාකමින් යුක්තය.නබි නයකතුමා මෙසේද අනුශාසනා කරති.කාන්තාවන්ට හොදින් සළකන්න මන්ද ඔවුන් ඔබ විසින් ඇතිකරණ ගෘහ සතුන් වැන්න.වරක් නබිතුමගේ ප්‍රියතම භාර්‍යාවූ අයීෂා පවසා ඇත්තේ ඔබ අප බල්ලන් හා බූරුවන්ට සමකර ඇති බවයි.

ඉස්ලාමීය නීතිය අනුව දරුවන්ට දේපළ පැවරීමේ දී පුතාට තම 2/3 ක්ද දියණියට 1/3 ද පැවරිය යුතුයඉස්ලාමීය රටවල පවතින ෂාරියා නීතිය මගින්ද ස්ත්‍රිය දැඩිලෙස පීඩාවට පත්කරනු ලබයි.එසේම මුස්ළිම් විවාහ නීතිය තුලද දැඩි ලෙස පුරුෂාධිපත්‍ය බලය තහවුරු වනසේ සැකසී ඇත.ඉස්ලාම් දහම තුල බහු ස්ත්‍රී සේවනය අනුමත කර ඇත.ඉස්ලාම් කාන්තාවගේ පුරුෂ අැසුර නිර්දය ලෙස සීමා කර ඇත.තවද ඉස්ලාමීය තාන්තාවට මහජන සම්භන්ධතා සහිත රැකියා තහංචිය.එසේම ස්ත්‍රියට තම සිරුර ආවරණය වනසේ ඇදුම් ඇදීම තහනම්ය

Popular Islam and Misogyny: A Case Study of Bangladesh, නම් ග්‍රන්තයේ දී ඉස්ලාමීය සංස්කෘතිය තුල සුත්‍රිය කොතරම් පීඩනයකට ලක්වන්නේද යන්න පහදාදෙයි.:

No god but God, නම් ග්‍රන්තයේ දී කැලිෆෝනියා විශ්ව විද්‍යාලයේ මහාචාර්‍ය රේසාඅස්ලාන්(Reza Aslan)  ඉස්ලාමීය සංස්කෘතියේ පුරුෂාධිපත්‍ය විවරණය කරයි.

ඉස්ලාමීය ෂාරීයා නීතිය මගින් දරුණු ලෙස ගැහැණිය පීඩාවට පත් කරයි.ගැහැණියට ඇවිසින් සිදුකරන ලද වැරදි සදහා ඉතා බරපතල දඩුවම් ලබාදෙයි.ඒ අතර හිසගසා මරා දැමීම ගල්ගසා මරා දැමීම වැනි දඩුවම් ක්‍රම දැක්විය හැක.ඉස්ලාමීය විවාහ නීතිය අනුව පුරුෂයෙකුට ස්ත්‍රියක් එපාවූවිට එම පුරුෂයා කලයුත්තේ ඇය ඉදිරියේ තලාක් කියා තනුවරක් ප්‍රකාශ කිරීම පමණි.එවිට ඔවුන් දික්කසාදවූවාසේ පිළිගනී.ඊට සාක්ෂි දරන්නේ අල්ලා දෙවියන් පමණි.එහෙත් ස්ත්‍රියකට පුරුෂයාගෙන් කොපමණ වෙනස්කම් සිදුවුවද ස්ත්‍රියගේ කැමත්තට දික්කසාදයක් සිදුකල නොහැකිය.

දාර්ශනික මතවාද(17වන සියවස සිට 20වන සියවස දක්වා)
මෙම යුගයේ බිහිවූ දාර්ශනිකයන් බොහෝමයක් නාරිද්වේෂ සංකල්පය පොෂණය කළබව බොහෝ කාන්තාවාදී විශ්ලේෂකයන් විසින් චෝදනාවට ලක්කරන ලදී,මොවුන් අතර ඇරිස්ටෝටල්,රේනේ ඩේකාඩ්, තොම්සන් හොබර්,ජෝන් ලොක්, ඩේවිඩ් හ්‍යුම්, ජීන් ජැක්සන් රූසෝ, G. W. F. හේගල්, ආතර් ස්කොපන්හර්,ෆ්‍රෙඩ්රිච් නිට්ෂේ,චාර්ල්ස් ඩාවින්, සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ්, ඔටෝ විනිංගර්, ඔස්වල්ඩ් ස්පෙන්ගර්,සහ ජෝන් ලූකස්යන දාර්ශනිකයන්ද විය.

අන්තරජාල නාරිද්වේෂය
අන්තරජාලය මගින් ස්ත්‍රී විරෝධී මතවාද පතුරුවා හැරීම අදවනවිට බොහෝටිට සිදුවේ.විශේෂයෙන් මේ තත්වය සමාජ සමාජ මාධ්‍යතුල බහුලබව සමාජ විදාඥයන් ප්‍රකාශකරයි.

2016 වසරේදී ටැන්ක් ඩෙමොන් සිදුකළ පර්යේෂණයට අනුව මෙසේ ට්විටර් නම් සමාජ ජාල වෙබ් අඩවිය හරහා ස්ත්‍රී විරෝධී බලපෑම් සිදුකර ඇත්තේ 50% ම කාන්තාවන් විසින්ම බවයි.

පරිණාමවාදී මත

සංස්කෘතිය
බොහෝ සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රී විරෝධී ආකල්ප ප්‍රබලව පවතී.

අදහස් හා විවේචන
නාරිද්වේෂයට විරුද්ධව අදහස් පළකිරීමේදී වැඩි වශයෙන්ම විවේචන එල්ල වන්නේ ආගමික අංශයෙනි.කාන්තාවන්ට නිසි පිළිගැනීමක් ගෞරවයක් ලබා නොදීමට බොහෝ ආගමික හා සංස්කෘතික මතවාද හරස්වෙයි.එබැවින් අපරදිග සමාජයට වඩා පෙරදිග රටවල කාන්තාවන්ගේ තත්වය අවාසනාවන්තය.බොහෝ සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රියට ඇයගේ අයිතිවාසිකම් ලබාදීම වරදක් ලෙස සිතයි.ආගමික හා සාම්ප්‍රධායික සංස්කෘතික ලක්ෂණ ප්‍රබලව පවතින පෙරදිග සමාජයන්හි මේ තත්වය බහුලව පවතී.මෙම සාම්ප්‍රධායික සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රිය පුරුෂයාට යටත්ව සිටිය යුතු බව හා ඇයට ස්වාධීන තීරණ ගැනීමට අයිතිය නොදියයුතුබව අවධාරණය කරයි.ස්ත්‍රිය යනු පුරුෂයන්ට අයත් ලිංගික භාණ්ඩයක් මෙන්ම දරුවන් උපදවන මැෂිමක් ලෙස පෙරදිග සමාජය සිතනබව කාන්තාවාදී විද්වතුන් පවසයි.ආගමික හා සංස්කෘතික ඉගැන්වීම් මත ස්ත්‍රීන්ට අධ්‍යාපනය ලැබීමේ අයිතිය පවා පෙරදිග රටවල කාන්තාවන්ට අහිමිව පැවතිණ.ආගම්ක හා සංස්කෘතික බලපෑම් මත ස්ත්‍රිය දැඩි ප්‍රචණ්ඩත්වයකට ලක්විය.තම සැමියාගේ කෘෘර වදහිංසා ඉවසමින් දැඩි පීඩනයක් යටතේ ජීවත්වීමට පෙරදිග කාන්තාවට සිදුවිය.විවාහය බිඳ වැටීමක් සිදුවුව හොත් එහි දෝෂාරෝපණය එල්ලවූයේ ස්ත්‍රියටය.ප්‍රේම සම්බන්දයකදී පවා දෝෂාරෝපනවලට ලක්වන්නේ ස්ත්‍රීන්ය.එහෙත් කාන්තාවාදී ව්‍යාපාර පෙරදිග ප්‍රබලවීමත් ආගම අභිබවා විද්‍යාව දියුණුවීමත් සමග කාන්තාවට යහපත් කාලයක් උදාවෙමින් පැවතියද තවමත් ආගම විසින් කාන්තාවාදී ව්‍යාපාරවලට ඇතිකරන බලපෑම අඩුවී නැත.

ලිබරල් කාන්තාවාදය
ලිබරල්වාදීන් විශ්වාස කරන්නේ ස්ත්‍රී පුරුෂ වශයෙන් සමාජයේ පවතින බෙදීම අඩුවන තරමට කාන්තාවට ඇතිවන අසාධාරණකම් අඩුවන බවයි.ලිබරල්වාදීන් සැමවිටම කාන්තාවට සම තැන ලබාදීම සදහා අරගල කළහ.ආගම හා සංස්කෘතිය විසින් කොන්කර දැමූ කාන්තාව බලගතු කර ආත්ම අභිමානය ස්වාධීනත්වය තහවුරුකර ඇයට හිමි මානව අයිතිවාසිකම් නිසි පරිදි භුක්ති විදීමට ලිබරල්වාදීන් කාන්තාව ශක්තිමත් කළහ.ලිබරල්වාදී කාන්තාවාදය ශක්තිමත් කිරීමට ඇතැම් දාර්ශනික මතවාද උපකාරවිය.ඒ අතර මනෝවිශ්ලෙෂණවාදය චර්‍යවාදය ගෙස්ටොල්වාදය වැනි මනෝ විද්‍යා ගුරුකුලවලින් ලැබු පන්නරයට විශේෂය.මෙම මතවාද සාමාජ හා දේශපාලනික නැඹුරුවකින්ද ඉස්මතුවිය.ලිබරල්වාදී කාන්තාවදය බටහිර යුරෝපා රටවල ප්‍රබලව ගොඩනැගිණ.එහෙත් ආගම හා සාම්ප්‍රධායික සංස්කෘතීන් ගරුකරන පෙරදිග සමාජවලට මෙය ඉතා සෙමින් ව්‍යාප්ත වූබව සමාජ විද්‍යාඥයන් පවසයි.ලිබරල්වාදී කාන්තාවාදය මගින් ආගම හා සංස්කෘතිය විසින් සමාජය මත පටවා තිබූ ස්ත්‍රි විරොධී ආකල්ප අවම කොට ස්ත්‍රියට යහපත් දිවි පැවැත්මක් ලබාදීමට හැකිවිය.

සංස්කෘතික කාන්තාවාදය
සංස්කෘතික කාන්තාවාදය මගින් සමාජය සංස්කෘතිය මගින් අසාධාරණයට කොන් කිරීමට හා මර්ධනය කිරීමට ලක්ව ඇති කාන්තාව බලගැන්වීම සිදුකරයි.සංස්කෘතිය ආගම හා දැඩි සම්භන්දයක් පවතී.ආගමික මත සංස්කෘතිය තුල මුල්බැගෙන ඇති නිසා මෙම මතයන් සමාජයෙන් බැහැර කිරීම ඉතා අපහසු කරුණකි.උදාහරණ ලෙස බෛබල් පුරාවතෘයේ එන පරිදි ගැහැණිය මවන්නේ පුරුෂයා මවා ඉතිරිවූ ඇට කැබැල්ලකිනි.පුරුෂයා පාපයට නැඹුරු කරනේද ගැහැණිය විසිනි.බුදුන් වහන්සේ මෙහෙණි සස්න ආරම්භ කිරීමට කීප විටක්ම අකමැතිවෙයි.මහණකමින් හෝ වයසින් වසර 100 ඉක්මවූ මෙහෙණියකට පවා එදිනම මහණවූ සාමනේර හිමියන්ට වැඳීමට සිදුවේ.මුස්ළිම් කාන්තාවන්ට පල්ලියට යාම තහනම්ය.තම ලිංගයේ අති සියුම් ස්ථාන සුන්නත් කරගැනීමට මුස්ළිම් තරුණියන්ට සිවේ.මෙසේ සෑම ආගමක් තුලම ගැහැණිය පීඩාවට පත්කර ඇත.මෙම කොන් කිරීම් නිසා ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ගැහැණු දරුවන්ට අධ්‍යාපනය ලැමේ අයිතිය නැති කිරීම ඇයට ලිංගික නිදහස අහිමි කිරිම ස්වාධීන තීරන ගැනීමේ අයිතිය නැති කිරීම සිදුකර ඇත.සංස්කෘතිය තුලින්ම කාන්තාවන්ට ගරු කරන සමාජයක් බිහිකිරීම සංස්කෘතින කාන්තාවායේ අරමුණයි.

රැඩිකල් කාන්තාවාදය
රැඩිකල් කාන්තාවාදය මගින් ගැහැණු පිරිමි වශයෙන් පවතින සමාජ ස්ථරායනය ඉවත් කර සැමට සමාන අවස්ථාවන් ලබාදීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටියි.ගැහැණු පිරිම් භේදය නැති කිරීම,සමානව සැළකීම හා චර්‍යාත්මක වශයෙන් හා ආකල්පමය වශයෙන් ද භේදය තුරන් කලයුතුය යන්න රැඩිකල් කාන්තාවාදීන්ගේ අරමුණයි.කාන්තාවන්ට තම ලිංගිකත්වය,විවාහවීම හෝ නොවීම,ප්‍රජනන අයිතිවාසිකම් පිළිබද ස්වං තීරණ ගැනීමේ අයිතිය මෙන්ම පීතෘ මූලික සාම්ප්‍රධායික සමාජයේ පැලපදියම්වී ඇති පුරුෂාධිපත්‍යයේ කාන්තාවන්ටද ලබාදීම රැඩිකල් කාන්තාවාදීන් විසින් උස්සාහ දරයි.කාන්තා හිංසනය,ගෘහස්ත ප්‍රචණ්ඩත්වය,දේපල හිමිවීමේදී කාන්තාවන්ට අඩු සැළකිල්ලක් දැක්වීම,ඇතැම් රැකියාවලට කාන්තාවන් යොදා නොගැනීම කාන්තාව නිවසට කොටුකර තැබීම යන කාරණා මගින් ඇතිවන කාන්තා හිංසනයන් වළකාලීමද රැඩිකල් කාන්තාවාදීන්ගේ අරමුණයි.එසේම ආගම හා සංස්කෘතිය විසින් ඇඳුම් පැළදුම් ඇඳීම පිළිබද යොදා ඇති තහංචි ඉවත් කිරීම ද රැඩිකල් කාන්තාවාදීන් විසින් සිදුවිය.කෙසේ වෙතත් මෙම රැඩිකල් කාන්තාවාදය බටහිර සමාජයේ ඉතා වේගයෙන් පැතිරුනද පෙරදිගදී මේයට නැගී සිටීමට ආගමමික සංස්ථාවෙන් ඇතිවූයේ දැඩි විරෝධයකි.එහ නිසාම මෙය දැඩි පසුබෑමකට අරාබි හා දකුණු ආසියාතික සමාජතුල ලක්විය.

සමාජවාදී කාන්තාවාදය

සමලිංගික කාන්තාවාදය

මේවාත් බලන්න

සටහන්

මූලාශ්‍ර
 Boteach, Shmuley. Hating Women: America's Hostile Campaign Against the Fairer Sex. 2005.
 Brownmiller, Susan. Against Our Will: Men, Women, and Rape. New York: Simon and Schuster, 1975.
 Clack, Beverley, comp. Misogyny in the Western Philosophical Tradition: a reader.  Basingstoke: Macmillan, 1999.
 Dijkstra, Bram. Idols of Perversity: Fantasies of Feminine Evil. New York: Oxford University Press, 1987.
 Chodorow, Nancy. The Reproduction of Mothering: Psychoanalysis and the Sociology of Gender. Berkeley:  University of California, Berkeley, 1978.
 Dworkin, Andrea. Woman Hating. New York: E. P. Dutton, 1974.
 Ellmann, Mary. Thinking About Women. 1968.
 Ferguson, Frances and R. Howard Bloch. Misogyny, Misandry, and Misanthropy. Berkeley: University of California Press, 1989. ISBN 978-0-520-06544-4
 Forward, Susan, and Joan Torres. Men Who Hate Women and the Women Who Love Them: When Loving Hurts and You Don't Know Why. Bantam Books, 1986. ISBN 0-553-28037-6
 Gilmore, David D. Misogyny: the Male Malady. 2001.
 Haskell, Molly. From Reverence to Rape: The Treatment of Women in the Movies. 1974. University of Chicago Press, 1987.
 Holland, Jack. Misogyny: The World's Oldest Prejudice. 2006.
 Kipnis, Laura. The Female Thing: Dirt, Sex, Envy, Vulnerability. 2006. ISBN 0-375-42417-2
 Klein, Melanie. The Collected Writings of Melanie Klein. 4 volumes. London: Hogarth Press, 1975.
 Marshall, Gordon. 'Misogyny'. In Oxford Dictionary of Sociology. Oxford University Press, 1998.
 Johnson, Allan G. 'Misogyny'. In Blackwell Dictionary of Sociology: A User's Guide to Sociological Language. Oxford: Blackwell Publishing, 2000.
 Millett, Kate. Sexual Politics. New York: Doubleday, 1970.
 Morgan, Fidelis. A Misogynist's Source Book.
 Patai, Daphne, and Noretta Koertge. Professing Feminism: Cautionary Tales from the Strange World of Women's Studies. 1995. ISBN 0-465-09827-4
 Penelope, Julia. Speaking Freely: Unlearning the Lies of our Fathers' Tongues. Toronto: Pergamon Press Canada, 1990.
 Rogers, Katharine M. The Troublesome Helpmate: A History of Misogyny in Literature. 1966.
 Smith, Joan. Misogynies. 1989. Revised 1993.
 Tumanov, Vladimir. "Mary versus Eve: Paternal Uncertainty and the Christian View of Women." Neophilologus 95 (4) 2011: 507-521.
 von Arnim, J. (ed.). Stoicorum veterum fragmenta Vol. 3. Leipzig: Teubner, 1903.
 World Health Organization Multi-country Study on Women's Health and Domestic Violence against Women* 2005.

සිංහල මූලාශ්‍ර
අබේපාල රෝලන්ඩ් (2014) කාන්තා මනෝවිද්‍යාව හා කාන්තාවාදී උපදේශනය සාර ප්‍රකාශන අතුරුගිරිය පාර කොට්ටාව

සරච්චද්‍ර එදිරිවීර (2006) මනමේ නාටකය ඇස් ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ මරදාන පාර කොළඹ 10

බාහිර යොමු
 Misogyny, Misandry, and Misanthropy

නාරිද්වේෂය


Şapsığ Ulusal Rayonu (Adigece: Шапсыгъэ Националнэ Район, Rusça: Шапсугский национальный район), Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nde Krasnodar Krayı'na bağlı olarak 1924-1945 yılları arasında varlığını sürdürmüş olan etnik-bölgesel bir yönetim birimi.

Tarihçe
1864 Çerkes Sürgünü sonrasında geriye kalan Şapsığ nüfus, dağlarda yaşayan ve Ruslara boyun eğmeyen Hak'uçlara katılmış, bazıları ise iç sürgün yoluyla Kuban Oblastı'nda Kuban ve Laba ırmaklarının doğusundaki düzlük yerlere yerleştirilmişti. Bunların bir bölümü daha sonraları dağlardan indi, bir bölümü ise 1870-1880'li yıllarda Rusların izin vermesi üzerine, sivil yerleşime açılmış olan Karadeniz kıyısındaki eski yerlerine döndü. Böylece, 1870'li ve 1880'li yıllarda yeni yeni Şapsığ köyleri oluşmaya başladı. Bu yerleri içine alan Karadeniz ili'nde pek de güvenilir olmadığı kabul edilen Rus belgelerine göre, 1897'de 1939 Çerkes (Şapsığ) yaşıyordu. Burada yaşayan Şapsığlar, 25 yıl sonra —1922'de— Karadeniz kıyısında, kuzeyde Pşada Irmağı'ndan başlayıp güneyde Abhazya Cumhuriyeti'ne değin uzanan, yani şimdiki Rusya'nın Krasnodar Krayına bağlı olan Tuapse rayonu ile Soçi'yi (Saçe) içine alan bir bölgede, Rusya SFSC'ye katılmak üzere,4 Eylül 1922'de Şapsığ Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ni kurdular. Kuruluş, onanmak üzere 1922'de Moskova'ya, Rus yetkili makamlarına götürüldü. Üst makamlar, Şapsığlara özerklik verilmesini ilkesel olarak benimsediler.

Şapsığların güçlenmelerini istemeyen o zamanki Kuban-Karadeniz oblastı yerel makamları öncülüğünde Şapsığ aleyhtarı bir kampanya başlatıldı. Şapsığ Cumhuriyeti'nin kurulmasına önderlik edenlerden, İstanbul'da yayınlanan Ğuaze (Гъуазэ) gazetesinin bir ara başyazarı da olan Avukat Yusuf Suat Neğuç (1877-1930) ve kardeşi Ali Neğuç, Türk ajanı olmak ve halkı milliyetçi duygularla kışkırtmakla suçlanarak Sibirya'ya sürüldüler. Bu arada cumhuriyet kuruluşu da, daha alt düzeyde bir statüye indirilerek 23 Eylül 1924'te Şapsığ Ulusal Rayonu (ilçe) biçimine dönüştürüldü.

Şapsığ rayonuna ilişkin yönetim merkezi ve sınır değişiklikleri

Rayonun merkezi ilkin Karadeniz kıyısındaki Tuapse kenti idi. Ardından, merkez 1930'da kıyıdan alınıp içeride Aşe Irmağı boyundaki Kalej köyüne (Rusça: Krasnoaleksandrovskiy II) taşındı ve rayonun denizle bağlantıları kesilerek idari ve ekonomik tecrit yoluna gidildi. Tepkiler üzerine merkez, 1931'de kıyıdaki Sovyet Kvace köyüne taşındı ve deniz kıyısından toprak verildi. 1934'te yönetim merkezi yine kıyıda bulunan ve şimdilerde Şapsığların en yoğun olduğu Psışuape  (Псыш1уапэ, Rusça: Lazarevsk) beldesine taşındı. Rayon toprakları da, Şapsığ köylerinin çoğunu kapsayacak biçimde genişletildi.

İlkin 5 köy Sovyet birimini (bucak yönetimi) içine alan, yüzölçümü 746 km², Şapsığ nüfusu da 6.500 kadar olan Şapsığ Ulusal Rayonu'nun toprakları, 1925-26'da daraltıldı. Yeni durumda, rayonun nüfusu 3.336'sı Şapsığ, 361'i de Rus olmak üzere 3.730 idi. 1934'te rayon toprağı yeniden genişletildi. Sonuç olarak, yönetim merkezi nakilleri gibi, rayonun sınırları da sık sık değiştirildi: 1940'ta yeniden küçültme yoluna gidildi, Şapsığ köylerinin yarısı kadarı yeni oluşturulan Tuapse rayonuna bağlandı. 1942'de bu biçimde küçültülmüş olan Şapsığ rayonunun yüzölçümü 1.500 km², nüfusu da 4.000 kadarı (%22.8) Şapsığ olmak üzere 17.500 idi.

Özerklik döneminde Şapsığca eğitim, radyo ve gazete yayını olanağı sağlanmış, Şapsığcanın bir edebiyat dili olması için adımlar atılmıştı. Ne var ki; Şapsığ Ulusal Rayonu, 1943'te fiilen kaldırıldı, kararın onanması ve açıklanması da 24 Mayıs 1945'e kaldı.

Şapsığlar Gorbaçov'un getirdiği demokratikleşme ortamı sonucu yeniden örgütlenip eski özerk yönetimin iadesi için Rusya üst makamları, Krasnodar Krayı ve Adigey Cumhuriyeti katlarında art arda girişimlerde bulundular. Şapsığ taleplerini dikkate alan AC Devlet Parlamentosu-Khase, Karadeniz kıyısında yaşayan Şapsığların bir özerk bölge yönetimi kurulması yönündeki taleplerinin ilgili yerlere ulaştırılması, ayrıca AC sınırlarının doğudaki Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti'ne, güneyde de Abhazya'ya değin uzatılması isteğinde bulundu. Buraları zaten binlerce yıl boyunca 1864 yılına değin Adıge egemenliğinde bulunmuş olan tarihsel Adıge topraklarıdır. Ne var ki, 15 Nisan 1995'te, Krasnodar Krayı Valisi Y. M. Haritonov, Şapsığlara özerklik verebilecek makamın Moskova (RF) olduğunu açıkladı. Ayrıca, Krasnodarlı Kazaklar da Şapsığlara ve AC'ye karşı harekete geçtiler. Sonuç olarak, RF üst yönetimi 1999'da Şapsığların bölgesel özerklik, AC'nin de sınır değişikliği taleplerini dikkate almadı; sadece Şapsığlara en alt statüde, yani topraksız "küçük bir yerli toplumu" statüsü verildi. Şapsığ adı da RF'deki küçük etnik halklar listesine eklendi. Bu yeni oluşuma da, Krasnodar Krayından yoğun itirazlar geldi, ancak yine de, Şapsığlara kültürel anlamda bazı haklar tanındı. Örneğin, bazı okullarda 1-10. sınıflarda sınıfına göre değişmek üzere haftada 1 ya da 2 ders saati tutarında seçmeli Adigece dersi okutulması, Maykop'taki Adigey Devlet Üniversitesi'ne (ADÜ) bağlı olarak Psışuape'de (Lazarevsk) Adıgece okutacak öğretmenleri yetiştirmek üzere bir fakülte ve bu fakülte içinde bir bölüm açıldı (Psışuape'de değişik bilim dallarında eğitim veren, ADÜ'ye bağlı 5 fakülte daha vardır).

Rayonun feshi

Rayonun kaldırılmasına ilişkin olarak toplanan Şapsığ Ulusal Rayonu Yürütme Komitesi'nin 1943'teki bir toplantısında komitedeki 2 Şapsığ üyenin red oyuna karşın, çoğunluğu oluşturan Rus üyelerin oyuyla rayonun lağvedilmesi kararı alındı. Karar, uzunca bir süre beklemede bırakıldıktan sonra 24 Mayıs 1945'te Rus SFSC Yüksek Prezidyumu tarafından da onarak kesinleşti. Şapsığların bir bölümü de sürgüne yollandı. Rayon toprakları da Soçi ve Tuapse rayonları arasında bölüşüldü. Bu konularda bastırılmış bir sessizlik dönemi açıldı. Şapsığ rayonu "Karadeniz Kıyısı Şapsığları Toplumsal Parlamentosu Adıge-Khase"nin ilk başkanı Murdin Teşu'nun (Т1эшъу Мурдин), Şapsığ aydını Ruslan Nıbe'nin, ayrıca ünlü tarihçi, bilim insanı  T. V. Polovinkina'nın verdiği bilgilere göre stratejik bir bölgede bulunması, ileride bir tehlike oluşturabileceği gibisine güvenlik kaygıları nedeniyle lağvedilmiştir.

1864 yılı öncesine ait Şapsığ ve Natuhay bayrakları günümüze erişmiştir.

Kaynakça

Genel
 İslam Ansiklopedisi, Çerkesler, Mirza Bala.
 Teşu Murdin, Kafdağı dergisi, sayı 49-50, Ankara, 1991, s.29-31
 Genrikh Ananenko, Şapsığ Ulusal Rayonu'nun Tarihçesi, Kafkasya Gerçeği dergisi, sayı 5, Samsun, 1991, s. 8-9; Şapsığya, Jineps gazetesi, Kasım 2006; Sefer E.Berzeg, Yusuf Suad Neğuç
 Mehdi Nüzhet Çetinbaş, Şapsığların Hikayesi
 Doç. Dr. Ufuk Tavkul, Kafkasya'da bir tehdit unsuru "Kazaklar", Birleşik Kafkasya dergisi, Ankara,2007, sayı 6-7, s.33.
Tamara V. Polovinkina, Çerkesya, Gönül Yaram, Ankara, 2007, s. 289-308

Notlar

Kafkasya tarihi
Adige Cumhuriyeti
Krasnodar Krayı'ndaki rayonlar
1924'te kurulan bölgeler ve ülkeler
1945'te varlığı sona eren bölgeler ve ülkeler

Şapsığ Ulusal rayonu


Rudi Czerwenka (* 4. April 1927 in Breslau; † 1. Februar 2017 in Greifswald) war ein deutscher Schriftsteller, Journalist und Drehbuchautor, der auch unter dem Pseudonym Rudolf Wenk veröffentlicht hat.

Leben
Rudi Czerwenka wuchs in der Nähe Breslaus auf und konnte wegen der Einberufung zur Wehrmacht sein Abitur nicht beenden. Er war Flakhelfer und Soldat, dann in amerikanischer Kriegsgefangenschaft. Nach dem Krieg machte er eine Kochlehre in Jena, wurde Volkspolizist und nach einer Kurzausbildung zum Neulehrer Lehrer in Kröpelin, Spoldershagen und Bad Sülze.

Seine ersten beiden Kinder- und Jugendbücher veröffentlichte er 1959/60 unter Pseudonym. Ab der Mitte der 1970er Jahre arbeitete er für Presse, Rundfunk, Theater und DDR-Fernsehen, von 1983 bis 2013 war er freiberuflicher Schriftsteller und Journalist in Rostock. Seit 2013 lebte er in Ahlbeck.

Werke (Auswahl)

Kinder- und Jugendbücher
 Magellans Page. Prisma-Verlag Zenner und Gürchott, Leipzig 1959
 Geheimnisvoller Strom. Prisma-Verlag Zenner und Gürchott, Leipzig 1960
 Anker auf. Die Geschichte um ein Boot. Gebrüder Knabe Verlag, Weimar 1963; Neuausgabe im BS-Verlag, Rostock 2003. ISBN 978-3-89954-060-4
 Störtebekers Erben. Die abenteuerlichen Jugendjahre des Vitalienbruders und Likedeelers Johannes Engelbrecht. Scheunen Verlag, Kückenshagen 2000. ISBN 978-3-934301-25-2

Regionalia
 Bornholm. Hinstorff Verlag, Rostock 1992. ISBN 978-3-356-00475-5
 Märkische Schweiz. Hinstorff Verlag, Rostock 1993. ISBN 978-3-356-00502-8
 Rolf Cerwenka, Matthias Redieck, Achim Schade: Feste feiern in Mecklenburg und Vorpommern. Norddeutscher Hochschulschriftenverlag, Rostock 1993 ISBN
3-929544-22-9
 Swartsuer frät de Buer. Eß- und Trinkgeschichte(n) aus Mecklenburg-Vorpommern. Volkskulturinstitut Mecklenburg und Vorpommern im Kulturbund e.V. 1998. ISBN 978-3-930659-27-2
 Die Rostocker Bordellwirtschaft und andere sündhafte Angelegenheiten. Ein  unterhaltsamer Streifzug durch die Geschichte der Prostitution in Rostock. Neuer Hochschulschriften-Verlag, Rostock 1998. ISBN 3-929544-62-8
 Wo Kapitäne geboren wurden. Zur Geschichte der Seefahrtschule Wustrow. Scheunen Verlag, Kückenshagen 2003. ISBN 978-3-934301-61-0
 "Unser täglich Brötchen gib uns heute ..." Der Clasen-Clan. BS-Verlag, Rostock 2005. ISBN 978-3-89954-194-6
 Von Boltenhagen bis Ahlbeck. Mecklenburg-Vorpommerns Ostseeküste – Geschichte und Geschichten für Zugezogene, Touristen und andere Neulinge. BS-Verlag, Rostock 2009. ISBN 978-3-86785-080-3

Romane und Erzählungen
 Tatort Studentenheim. Deutscher Militärverlag, Berlin 1970 (Erzählerreihe, Heft 165)
 Die Hexe vom Fischland. Leben und Leiden der Tilsche Schellwegen. Scheunenverlag, Kückenshagen 1999. ISBN 3-929370-89-1
 Dorfschulmeister Franz Kuhlmann. BS-Verlag, Rostock 2002. ISBN 978-3-89954-007-9
 Achterbahn. Höhenflug und freier Fall. Roman, BS-Verlag, Rostock 2004. ISBN 978-3-89954-067-3
 Viel erlebt – viel verpasst. Erinnerungen, BS-Verlag, Rostock 2004. ISBN 978-3-89954-118-2
 Die Waldschenke oder Erbe und Erben des Harry Witt und andere Ausrutscher. BS-Verlag, Rostock 2005. ISBN 978-3-89954-155-7
 Julias wilde Zeiten. Erzählung, BS-Verlag, Rostock 2007. ISBN 978-3-86785-017-9
 Abschied von Rostock, EDITION digital, Schwerin 2017. ISBN 978-3-95655-792-7

Arbeiten für Rundfunk, Theater und Fernsehen
 1970: Shanghaied in St. John's. Hörspiel
 1973: Der Butterkrieg. Bühnenstück
 1974: Geborener Rostocker. Bühnenstück
 1977: Antons liebe Gäste. Fernsehschwank
 1978: Stolzer Hahn. Fernsehschwank
 1979: Kleine Fische. Fernsehschwank
 1980: Am Rande der Saison. Fernsehschwank
 1982: Volles Haus. Fernsehschwank
 1984: Besuchszeit. Fernsehschwank
 1985: Leo und sein Gartenzaun. Fernsehschwank

Literatur
 Rudi  Czerwenka. In: Schriftsteller in Mecklenburg-Vorpommern. Federchen-Verlag, Neubrandenburg 1994, S. 36f. ISBN 3-910170-19-6
 Der Mann mit dem "Cz" wurde 75. In: Rostock zwischen zwei Sommern. Ein Almanach. Band 7, S. 68, Redieck & Schade, Rostock 2002.
 Ehm Welks Patenkind. Zum  80. Geburtstag  von  Rudi  Czerwenka. In: Rostock zwischen zwei Sommern. Ein Almanach. Band 12, S. 39f., Redieck & Schade, Rostock 2007.

Weblinks

 Literatur von und über Rudi Czerwenka in der bibliografischen Datenbank WorldCat

 Homepage des Verlags

Autor
Kriminalliteratur
Literatur (Deutsch)
DDR-Literatur
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (21. Jahrhundert)
Kinder- und Jugendliteratur
SED-Mitglied
Person (Breslau)
Person (Rostock)
DDR-Bürger
Deutscher
Geboren 1927
Gestorben 2017
Mann

Rudi Czerwenka


An Festuca trabutii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Evgenii Borisovich Alexeev. An Festuca trabutii in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Algeria. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca trabutii


, ජපානයේ පිහීටි ප්‍රාන්තයකි.

මූලාශ්‍ර

ආශ්‍රිත
 ජපානය

භාහිර සබැඳි

යමගතා ප්‍රාන්තය නිල වෙබ් අඩවිය

ජපානය

තෝහොකු කලාපය
ජපානයේ ප්‍රාන්ත

යමගතා ප්‍රාන්තය


Domingo Fontán Rodríguez, nasceu em Porta do Conde ( Portas ) em 17 de abril de 1788 e faleceu em Cuntis em 24 de outubro de 1866, foi um ilustrado galego, geógrafo, matemático, político e empresário, mais conhecido por ser o autor do primeiro mapa topográfico científico da Galiza, a Carta Geométrica da Galiza. Foi secretário do Conselho Provincial da Galiza, director do Observatório Astronómico de Madrid, deputado nas Cortes e presidente da Real Sociedade dos Amigos do País de Santiago. Os seus restos mortais encontram-se no Panteão dos Ilustres Galegos .

Trajetória
De família acomodada, seus pais eram Rosendo Fontán Oliveira e Sebastiana Rodríguez Blanco. Ele era o segundo de cinco irmãos, dois homens e três mulheres. Ele e Andrés, seu irmão mais velho, foram criados por um tio materno, pároco de Noia .

Passou grande parte da sua vida ligado à Universidade de Santiago de Compostela, onde primeiro estudou Filosofia, depois Direito e Cânones, Ciências Exatas e Teologia e foi discípulo de José Rodríguez González. Em 1811, ele começou sua carreira docente como professor substituto de Retórica e durante o curso de 1813 - 14 substituiu o titular da cadeira de Lógica e Metafísica. Ele foi julgado pela Corte Real em 1814; em 1815 seus direitos foram restaurados.

Em 1817 iniciou o seu trabalho de medição para fazer a Carta Geométrica da Galiza, obra à qual dedicou dezassete anos da sua vida e pela qual é hoje recordado. Durante o Triénio Liberal foi secretário do Conselho Provincial da Galiza. Em 1834 ele completou o trabalho da carta, um ano depois da fim nominal do Reino da Galiza, e apresentou-a oficialmente à rainha governante, Maria Cristina de Bourbon-Duas Sicílias, que a imprimiu, embora essa tarefa não pudesse ser realizada até 1845 em Paris. Este foi o primeiro mapa feito na Espanha com métodos científicos e medidas matemáticas.

Foi eleito deputado pelo Partido Liberal pela província de Pontevedra em 1837, ocupando este cargo até 1843, ano em que se aposentou. Fontán fez sua causa pela defesa da Galiza, especialmente na abolição dos fóruns e na luta contra a dominação do caciquismo. No entanto, seu liberalismo lhe rendeu a perda de sua cadeira universitária em duas ocasiões. Foi primeiro bibliotecário e depois presidente (de 1860 a 1861) da Real Sociedad Económica de Amigos do País de Santiago.

Participou, por herança, numa fábrica de papel no Castro, Lousame, que em 1863 passou a ser inteiramente sua propriedade. Trabalhou também no desenho do traçado da primeira linha ferroviária da Galiza em 1858, que ligava Santiago de Compostela ao Carril, Vila Garcia de Arousa, projecto aprovado pelas Cortes em 1861, e que só foi inaugurado dez anos depois.

Na cultura popular
Ruas de várias cidades levam o seu nome: Santiago de Compostela, Pontevedra, A Coruña, Ourense, Poio e Madrid. Em 2015 a Editorial Galaxia publicou o romance de Marcos S. Calveiro, Fontán, baseado na sua vida.

Reconhecimento
A Real Academia Galega de Ciências, que homenageia cientistas do passado, designou-o como Cientista Galego de 2018.

Galeria de imagens

Veja também

Bibliografia

  .

Ligações externas

 Fundação Domingo Fontán
  . "Domingo Fontán Rodríguez. O homem que colocou a Galiza no mapa" Álbum de ciência, CCG .
 As causas das coisas, capítulo de Historias de Galicia na TVG .
 Domingo Fontán e a Carta Geométrica. Recursos
 Unidade de ensino do Conselho de Cultura Galega
Cartógrafos da Espanha
Alunos da Universidade de Santiago de Compostela
Mortos em 1866
Nascidos em 1788
Empresários da Galiza

Domingo Fontán


බාල ගණපති (, , අර්ථය "ළමා ගණපති") යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ප්‍රඥාවට සහ වාසනාවට අධිපති හින්දු දෙවි ගණේෂගේ (ගණපති) ස්වරූපයකි. මෙහි ඔහුව ළදරුවකු ලෙස නිරූපණය කෙරෙයි.

සටහන්

ආශ්‍රේයයන්

ගනේෂගේ ස්වරූප

බාල ගණපති


The Grand Trunk Road (formerly known as Uttarapath, Sarak-e-Azam, Shah Rah-e-Azam, Badshahi Sarak, and Long Walk) is one of Asia's oldest and longest major roads. For at least 2,500 years it has linked Central Asia to the Indian subcontinent. It runs roughly  from Teknaf, Bangladesh on the border with Myanmar west to Kabul, Afghanistan, passing through Chittagong and Dhaka in Bangladesh, Kolkata, Kanpur, Delhi, and Amritsar in India, and Lahore, Gujrat, Rawalpindi, and Peshawar in Pakistan.

The highway was built along an ancient route called Uttarapatha in the 3rd century BCE, extending it from the mouth of the Ganges to the north-western frontier of India. Further improvements to this road were made under Ashoka. The old route was re-aligned by Sher Shah Suri to Sonargaon and Rohtas. The Afghan end of the road was rebuilt under Mahmud Shah Durrani.   The road was considerably rebuilt in the British period between 1833 and 1860.

The road coincides with current N1, Feni, (Chittagong to Dhaka), N4 & N405 (Dhaka to Sirajganj), N507 (Sirajganj to Natore) and N6 (Natore to Rajshai towards Purneain India; NH 12 (Purnea to Bakkhali), NH 27 (Purnea to Patna), NH 19 (Kolkata to Agra), NH 44 (Agra to Jalandhar via New Delhi, Sonipat, Panipat, Ambala and Ludhiana) and NH 3 (Jalandhar to Attari, Amritsar in India towards Lahore in Pakistan) via Wagah; N-5 (Lahore, Gujranwala, Gujrat, Lalamusa, Jhelum, Rawalpindi, Peshawar and Khyber Pass towards Jalalabad in Afghanistan) in Pakistan and AH1 (Torkham-Jalalabad to Kabul) to Ghazni in Afghanistan.

Over the centuries, the road acted as one of the major trade routes in the region and facilitated both travel and postal communication. The Grand Trunk Road is still used for transportation in present-day Indian subcontinent, where parts of the road have been widened and included in the national highway system.

History

Ancient times
The Buddhist literature and Indian epics such as Mahabharata provide the existence of Grand Trunk road even before the Maurya Empire and was called Uttarapatha or the "Northern road". The road connected the eastern region of India with Central Asia, the terminus of the Khorasan Road.

Mauryan Empire
The precursor of the modern Grand Trunk road was built on the orders of the emperor Chandragupta Maurya and was inspired by the Persian Royal Road (more precisely, its eastern stretch, the Great Khurasan Road that ran from Media to Bactria). During the time of the Mauryan Empire in the 3rd century BCE, overland trade between India and several parts of Western Asia and Bactria world went through the cities of the north-west, primarily Takshashila and Purushapura (present-day Taxila and Peshawar respectively, in Pakistan). Takshashila was well connected by roads with other parts of the Mauryan Empire. The Mauryas had maintained this very ancient highway from Takshashila to Patliputra (present-day Patna in India). Chandragupta Maurya had a whole army of officials overseeing the maintenance of this road as told by the Greek diplomat Megasthenes who spent fifteen years at the Mauryan court. Constructed in eight stages, this road is said to have connected the cities of Purushapura, Takshashila, Hastinapura, Kanyakubja, Prayag, Patliputra and Tamralipta, a distance of around .

The route of Chandragupta was built over the ancient "Uttarapatha" or the Northern Road, which had been mentioned by Pāṇini. The emperor Ashoka had it recorded in his edict about having trees planted, wells built at every half kos and many "nimisdhayas", which is often translated as rest-houses along the route for the travelers. The emperor Kanishka is also known to have controlled the Uttarapatha.

Suri and Mughal Empires
Sher Shah Suri, the medieval ruler of the Sur Empire, took to repair The Chandragupta's Royal Road in the 16th century. The old route was further rerouted at Sonargaon and Rohtas and its breadth increased, a sarai was built, the number of kos minars and baolis increased. Gardens were also built alongside some sections of the highway. Those who stopped at the sarai were provided food for free. His son Islam Shah Suri constructed an additional sarai in-between every sarai originally built by Sher Shah Suri on the road toward Bengal. More sarais were built under the Mughals. Jahangir under his reign issued a decree that all sarais be built of burnt brick and stone. Broad-leaved trees were planted in the stretch between Lahore and Agra and he built bridges over all water bodies that were situated on the path of the highways. The route was referred to as "Sadak-e-Azam" by Suri and "Badshahi Sadak" by the Mughals.

British Empire

In the 1830s the East India Company started a program of metalled road construction, for both commercial and administrative purposes. The road, now named the Grand Trunk Road, from Calcutta, through Delhi, to Kabul, Afghanistan was rebuilt at a cost of £1000/mile.

The road is mentioned in a number of literary works including those of Foster and Rudyard Kipling. Kipling described the road as: "Look! Look again! and chumars, bankers and tinkers, barbers and bunnias, pilgrims – and potters – all the world going and coming. It is to me as a river from which I am withdrawn like a log after a flood. And truly the Grand Trunk Road is a wonderful spectacle. It runs straight, bearing without crowding India's traffic for fifteen hundred miles – such a river of life as nowhere else exists in the world."

Republic of India
The ensemble of historic sites along the road in India was submitted to the tentative list of UNESCO World Heritage Sites in 2015, under the title "Sites along the Uttarapath, Badshahi Sadak, Sadak-e-Azam,Banho, Grand Trunk Road". The Indian sections of the Grand Trunk Road coincide with NH 19 and NH 44 of the National Highways in India.

Psephologists sometimes refer to the area around the GT Road as the "GT Road belt" it is also known as Gujarat road sometimes within the context of elections. For example, during the elections in Haryana the area on either side of the GT Road from Ambala to Sonipat, which has 28 legislative assembly constituencies where there is no dominance of one caste or community, is referred to as the "GT road belt of Haryana".

Gallery

See also

 Royal Road
 Roman roads
 Via Regia
 Silk Road – ancient Sino-Indo-European route
 Via Maris (International Trunk Road) – modern name of main ancient international route between Egypt and Mesopotamia

Modern roads in Asia

 AH1, or Asian Highway 1 – the longest route of the Asian Highway Network, running from Japan to Turkey
 Asian Highway Network (AH) aka the Great Asian Highway - project to improve the highway systems in Asia

Afghanistan
 Highway 1 (Afghanistan) –  circular road network inside Afghanistan

Pakistan
 National Highways of Pakistan, all government highways
 Motorways of Pakistan – network of major expressways

India
 National highways in India – network of government-managed highways
 Expressways in India – the highest class of roads in the Indian road network
 Golden Quadrilateral – highway network connecting major centres of northern, western, southern and eastern India
 National Highways Development Project – a project to upgrade and widen major highways in India
 National Highways Authority of India

Notes

References

External links

 Farooque, Abdul Khair Muhammad (1977), Roads and Communications in Mughal India.  Delhi: Idarah-i Adabiyat-i Delli.
 Weller, Anthony (1997), Days and Nights on the Grand Trunk Road: Calcutta to Khyber.  Marlowe & Company.
 Kipling, Rudyard (1901), Kim.  Considered one of Kipling's finest works, it is set mostly along the Grand Trunk Road. Free e-texts are available, for instance here.

 National Highway Authority of India
 National Highway Authority of Pakistan
 NPR: Along the Grand Trunk Road

AH1
Roads in Asia
Roads in Afghanistan
Roads in Bangladesh
Roads in Pakistan
Ancient roads and tracks
Trade routes
Maurya Empire
Sur Empire
British India
History of transport in India
History of transport in Pakistan
Roads in Delhi
Roads in Khyber Pakhtunkhwa
Roads in Punjab, India
Roads in Punjab, Pakistan
Roads in Uttar Pradesh
Roads in West Bengal
Rail transport in Howrah
Transport in Kabul
Transport in Lahore
Historic trails and roads in India
History of transport in Uttar Pradesh

Grand Trunk Road