Gerontology ( ) is the study of the social, cultural, psychological, cognitive, and biological aspects of aging. The word was coined by Ilya Ilyich Mechnikov in 1903, from the Greek  (), meaning "old man", and  (), meaning "study of". The field is distinguished from geriatrics, which is the branch of medicine that specializes in the treatment of existing disease in older adults. Gerontologists include researchers and practitioners in the fields of biology, nursing, medicine, criminology, dentistry, social work, physical and occupational therapy, psychology, psychiatry, sociology, economics, political science, architecture, geography, pharmacy, public health, housing, and anthropology.

The multidisciplinary nature of gerontology means that there are a number of sub-fields which overlap with gerontology. There are policy issues, for example, involved in government planning and the operation of nursing homes, investigating the effects of an aging population on society, and the design of residential spaces for older people that facilitate the development of a sense of place or home. Dr. Lawton, a behavioral psychologist at the Philadelphia Geriatric Center, was among the first to recognize the need for living spaces designed to accommodate the elderly, especially those with Alzheimer's disease. As an academic discipline the field is relatively new. The USC Leonard Davis School of Gerontology created the first PhD, master's and bachelor's degree programs in gerontology in 1975.

History
In the medieval Islamic world, several physicians wrote on issues related to Gerontology. Avicenna's The Canon of Medicine (1025) offered instruction for the care of the aged, including diet and remedies for problems including constipation. Arabic physician Ibn Al-Jazzar Al-Qayrawani (Algizar, c. 898–980) wrote on the aches and conditions of the elderly. His scholarly work covers sleep disorders, forgetfulness, how to strengthen memory, and causes of mortality. Ishaq ibn Hunayn (died 910) also wrote works on the treatments for forgetfulness.

While the number of aged humans, and the life expectancy, tended to increase in every century since the 14th, society tended to consider caring for an elderly relative as a family issue. It was not until the coming of the Industrial Revolution that ideas shifted in favor of a societal care-system. Some early pioneers, such as Michel Eugène Chevreul, who himself lived to be 102, believed that aging itself should be a science to be studied. Élie Metchnikoff coined the term "gerontology" in 1903.

Modern pioneers like James Birren began organizing gerontology as its own field in the 1940s, later being involved in starting a US government agency on aging – the National Institute on Aging – programs in gerontology at the University of Southern California and University of California, Los Angeles, and as past president of the Gerontological Society of America (founded in 1945).

With the population of people over 60 years old expected to be some 22% of the world's population by 2050, assessment and treatment methods for age-related disease burden – the term geroscience emerged in the early 21st century.

Aging demographics
The world is forecast to undergo rapid population aging in the next several decades.  In 1900, there were 3.1 million people aged 65 years and older living in the United States.  However, this population continued to grow throughout the 20th century and reached 31.2, 35, and 40.3 million people in 1990, 2000, and 2010, respectively.  Notably, in the United States and across the world, the "baby boomer" generation began to turn 65 in 2011.  Recently, the population aged 65 years and older has grown at a faster rate than the total population in the United States.  The total population increased by 9.7%, from 281.4 million to 308.7 million, between 2000 and 2010.  However, the population aged 65 years and older increased by 15.1% during the same period.  It has been estimated that 25% of the population in the United States and Canada will be aged 65 years and older by 2025.  Moreover, by 2050, it is predicted that, for the first time in United States history, the number of individuals aged 60 years and older will be greater than the number of children aged 0 to 14 years.  Those aged 85 years and older (oldest-old) are projected to increase from 5.3 million to 21 million by 2050.  Adults aged 85–89 years constituted the greatest segment of the oldest-old in 1990, 2000, and 2010.  However, the largest percentage point increase among the oldest-old occurred in the 90- to 94-year-old age group, which increased from 25.0% in 1990 to 26.4% in 2010.

With the rapid growth of the aging population, social work education and training specialized in older adults and practitioners interested in working with older adults are increasingly in demand.

Gender differences with age

There has been a considerable disparity between the number of men and women in the older population in the United States.  In both 2000 and 2010, women outnumbered men in the older population at every single year of age (e.g., 65 to 100 years and over).  The sex ratio, which is a measure used to indicate the balance of males to females in a population, is calculated by taking the number of males divided by the number of females, and multiplying by 100. Therefore, the sex ratio is the number of males per 100 females.  In 2010, there were 90.5 males per 100 females in the 65-year-old population.  However, this represented an increase from 1990 when there were 82.7 males per 100 females, and from 2000 when the sex ratio was 88.1. Although the gender gap between men and women has narrowed, women continue to have a greater life expectancy and lower mortality rates at older ages relative to men. For example, the Census 2010 reported that there were approximately twice as many women as men living in the United States at 89 years of age (361,309 versus 176,689, respectively).

Geographic distribution of older adults in the United States
The number and percentage of older adults living in the United States vary across the four different regions (Northeast, Midwest, West, and South) defined by the United States census.  In 2010, the South contained the greatest number of people aged 65 years and older and 85 years and older.  However, proportionately, the Northeast contains the largest percentage of adults aged 65 years and older (14.1%), followed by the Midwest (13.5%), the South (13.0%), and the West (11.9%). Relative to the Census 2000, all geographic regions demonstrated positive growth in the population of adults aged 65 years and older and 85 years and older. The most rapid growth in the population of adults aged 65 years and older was evident in the West (23.5%), which showed an increase from 6.9 million in 2000 to 8.5 million in 2010.  Likewise, in the population aged 85 years and older, the West (42.8%) also showed the fastest growth and increased from 806,000 in 2000 to 1.2 million in 2010. It is worth highlighting that Rhode Island was the only state that experienced a reduction in the number of people aged 65 years and older, and declined from 152,402 in 2000 to 151,881 in 2010.  Conversely, all states exhibited an increase in the population of adults aged 85 years and older from 2000 to 2010.

Sub-fields
As with many disciplines, over the course of the 20th and 21st century the field of gerontology has sub-divided into multiple specific disciplines focused on increasingly narrow aspects of the aging process.

Biogerontology

Biogerontology is the special sub-field of gerontology concerned with the biological aging process, its evolutionary origins, and potential means to intervene in the process. Aim of biogerontology is to prevent age-related disease by intervening in aging processes or even eliminate aging per se. Some argue that aging fits the criteria of disease, therefore aging is disease and should be treated as disease. In 2008 Aubrey de Grey said that in case of suitable funding and involvement of specialists there is a 50% chance, that in 25–30 years humans will have technology saving people from dying of old age, regardless of the age at which they will be at that time. His idea is to repair inside cells and between them all that can be repaired using modern technology, allowing people to live until time when technology progress will allow to cure deeper damage. This concept got the name "longevity escape velocity".

A meta analysis of 36 studies concluded that there is an association between age and DNA damage in humans, a finding consistent with the DNA damage theory of aging.

Social gerontology
Social gerontology is a multi-disciplinary sub-field that specializes in studying or working with older adults. Social gerontologists may have degrees or training in social work, nursing, psychology, sociology, demography, public health, or other social science disciplines. Social gerontologists are responsible for educating, researching, and advancing the broader causes of older people.

Because issues of life span and life extension need numbers to quantify them, there is an overlap with demography. Those who study the demography of the human life span differ from those who study the social demographics of aging.

Social theories of aging
Several theories of aging are developed to observe the aging process of older adults in society as well as how these processes are interpreted by men and women as they age.

Activity theory
Activity theory was developed and elaborated by Cavan, Havighurst, and Albrecht. According to this theory, older adults' self-concept depends on social interactions. In order for older adults to maintain morale in old age, substitutions must be made for lost roles. Examples of lost roles include retirement from a job or loss of a spouse.

Activity is preferable to inactivity because it facilitates well-being on multiple levels. Because of improved general health and prosperity in the older population, remaining active is more feasible now than when this theory was first proposed by Havighurst nearly six decades ago. The activity theory is applicable for a stable, post-industrial society, which offers its older members many opportunities for meaningful participation. Weakness: Some aging persons cannot maintain a middle-aged lifestyle, due to functional limitations, lack of income, or lack of a desire to do so. Many older adults lack the resources to maintain active roles in society. On the flip side, some elders may insist on continuing activities in late life that pose a danger to themselves and others, such as driving at night with low visual acuity or doing maintenance work to the house while climbing with severely arthritic knees. In doing so, they are denying their limitations and engaging in unsafe behaviors.

Disengagement theory
Disengagement theory was developed by Cumming and Henry. According to this theory, older adults and society engage in a mutual separation from each other. An example of mutual separation is retirement from the workforce. A key assumption of this theory is that older adults lose "ego-energy" and become increasingly self-absorbed. Additionally, disengagement leads to higher morale maintenance than if older adults try to maintain social involvement. This theory is heavily criticized for having an escape clause - namely, that older adults who remain engaged in society are unsuccessful adjusters to old age.

Gradual withdrawal from society and relationships preserves social equilibrium and promotes self-reflection for elders who are freed from societal roles. It furnishes an orderly means for the transfer of knowledge, capital, and power from the older generation to the young. It makes it possible for society to continue functioning after valuable older members die.

Age stratification theory
According to this theory, older adults born during different time periods form cohorts that define "age strata". There are two differences among strata: chronological age and historical experience. This theory makes two arguments. 1. Age is a mechanism for regulating behavior and as a result determines access to positions of power. 2. Birth cohorts play an influential role in the process of social change.

Life course theory
According to this theory, which stems from the life course perspective aging occurs from birth to death. Aging involves social, psychological, and biological processes. Additionally, aging experiences are shaped by cohort and period effects.

Also reflecting the life course focus,
consider the implications for how societies might function when age-based
norms vanish—a consequence of the deinstitutionalization of the life course—
and suggest that these implications pose new challenges for theorizing aging
and the life course in postindustrial societies. Dramatic reductions in mortality,
morbidity, and fertility over the past several decades have so shaken up the
organization of the life course and the nature of educational, work, family, and
leisure experiences that it is now possible for individuals to become old in new
ways. The configurations and content of other life stages are being altered as
well, especially for women. In consequence, theories of age and aging will need
to be reconceptualized.

Cumulative advantage/disadvantage theory
According to this theory, which was developed beginning in the 1960s by Derek Price and Robert Merton and elaborated on by several researchers such as Dale Dannefer, inequalities have a tendency to become more pronounced throughout the aging process. A paradigm of this theory can be expressed in the adage "the rich get richer and the poor get poorer". Advantages and disadvantages in early life stages have a profound effect throughout the life span. However, advantages and disadvantages in middle adulthood have a direct influence on economic and health status in later life.

Environmental gerontology
Environmental gerontology is a specialization within gerontology that seeks an understanding and interventions to optimize the relationship between aging persons and their physical and social environments.

The field emerged in the 1930s during the first studies on behavioral and social gerontology. In the 1970s and 1980s, research confirmed the importance of the physical and social environment in understanding the aging population and improved the quality of life in old age.  Studies of environmental gerontology indicate that older people prefer to age in their immediate environment, whereas spatial experience and place attachment are important for understanding the process.

Some research indicates that the physical-social environment is related to the longevity and quality of life of the elderly. Precisely, the natural environment (such as natural therapeutic landscapes, therapeutic garden) contributes to active and healthy aging in the place.

Jurisprudential gerontology
Jurisprudential gerontology (sometimes referred to as "geriatric jurisprudence") is a specialization within gerontology that looks into the ways laws and legal structures interact with the aging experience. The field started from legal scholars in the field of elder law, which found that looking into legal issues of older persons without a broader inter-disciplinary perspective does not provide the ideal legal outcome. Using theories such as therapeutic jurisprudence, jurisprudential scholars critically examined existing legal institutions (e.g. adult guardianship, end of life care, or nursing homes regulations) and showed how law should look more closely to the social and psychological aspects of its real-life operation. Other streams within jurisprudential gerontology also encouraged physicians and lawyers to try to improve their cooperation and better understand how laws and regulatory institutions affect health and well-being of older persons.

See also

 Academic journals on gerontology
 Aging and memory
 Aging Portfolio
 Biological clock
 Bionics
 Clinical geropsychology
 Elderly care
 Financial gerontology
 Gerontotechnology
 Life extension
 List of life extension topics
 Old age
 Oldest people
 Silver Alert
 Timeline of senescence research

References

External links

Ageing
Branches of biology
Interdisciplinary subfields of sociology
1900s neologisms

Gerontology


Kinesisk prydæble (Malus hupehensis) er et lille, løvfældende træ med rosafarvede blomsterknopper og rent hvide blomster. De langstilkede frugter er gulgrønne med en rødlig tone. Træet plantes i haver og parker på grund af både blomstring og frugtsætning.

Kendetegn
Kinesisk prydæble er et lille, løvfældende træ med en tætgrenet og bred krone. De underste grene er lange og næsten vandrette, mens de højere siddende er opstigende. Barken er først grøn, men snart efter brunviolet. Senere bliver den håret og glat. Meget gamle grene og stammer får en groft furet, skorpet bark. Knopperne er spredt stillede, ægformede og mørkebrune med knopskæl, der er hårede langs randen. Bladene er smalt ægformede til ovale med rundtakket rand. Oversiden er glat og græsgrøn, mens undersiden er fint håret og lysegrøn. Blomstringen foregår i maj-juni, hvor man finder blomsterne samlet i små stande på dværgskud. De enkelte blomster er 5-tallige og regelmæssige med hvide eller svagt rødlige kronblade. Frugten er et kuglerundt bæræble med 5 kamre.

Træet bliver ca. 8 m i højden og 6 m i kronediameter.

Rodsystemet består af grove, dybtgående hovedrødder og fine, højtliggende siderødder. Da træet kun findes i handlen som podet har træet rodsystem som de gængse æblegrundstammer

Hjemsted
Kinesisk prydæble er naturligt forekommende i det østlige Kina, på Taiwan og i Assam. Her vokser det i højder fra havniveau til 2.000 m i blandede løvskove på skrænter og i kratagtige skovbryn og lysninger. På bjerget Wa Shan i provinsen Sichuan, findes der i højder over 1.800 m nogle lyse blandingsskove med Abies faberi (en art af ædelgran) som det dominerende træ. Her vokser arten sammen med bl.a. almindelig kvalkved (subsp. calvescens), bjergskovranke, blåbælg, dværgkvalkved, Enkianthus deflexus (en art af pagodebusk), etagekornel, Euonymous sanguineus (en art af benved), guldskovranke, havehortensia, himalayabirk, kamæleonbusk, kinesisk lind, kinesisk styrax, klatrebrombær, klatrehortensia, komarovsyren, koreakornel (subsp. chinensis), lancetbladet berberis (var. lanceifolia), moupinepil, nikkende skovranke, omeirose, pernykristtorn, Primula incisa (en art af kodriver), Pterocarya macroptera var delavayi (en art og underart af vingevalnød), Quercus serrata (en art af eg), Rhododendron argyrophyllum, Rhododendron calophytum, Rhododendron discolor, Rhododendron nitidulum, Rhododendron pingianum (arter af rododendron), rubladet hortensia, sargentrøn, småbladet berberis, sort gedeblad, tyrkisk løn (subsp. sinicum), udspærret dværgmispel, vorteberberis og Tsuga yunnanensis (en art af hemlock)

Anvendelse
I de kinesiske provinser Hubei og Sichuan bruges træet som grundstamme for spiseæbler. Unge blade bruges som en æbleduftende te. Planten bruges efterhånden en del som prydtræ i haver og parker.

Galleri

Noter

Litteratur
Alan Mitchell: Træer i Nordeuropa, 1977,

Hvide blomster
Lyserøde blomster
Træer
Haveplanter

Kinesisk prydæble


Mohamed Abdullahi Mohamed (somalski: Maxamed Cabdulaahi Maxamed Farmaajo, 11. ožujka 1962.) somalijski je diplomat i političar. Također, Mohamed je obnašao dužnost premijera Somalije od studenog 2010. do lipnja 2011. godine i dužnost predsjednika Somalije od 2017. do 2022. godine, te je osnivač i predsjednik političke stranke Tayo.

Politička karijera

Mohamed je imenovan novim premijerom Somalije 14. listopada 2010. godine. Zamijenio je Omara Abdirashida Ali Sharmarka, koji je mjesec dana ranije podnio ostavku nakon dugotrajnog spora s predsjednikom. Poslanici u parlamentu su većinom od 297 glasova od ukupno 392 zastupnika odobrili Mohamedovo imenovanje 31. listopada. Prisegnuo je 1. studenoga 2010. godine,  na svečanosti održanoj u predsjedničkoj rezidenciji Villa Somalia.

Nakon mjeseci političke borbe između predsjednika Sharifa Ahmeda i predsjednika parlamenta Sharifa Hassana o tome hoće li održati predsjedničke izbore u kolovozu 2011. godine, dvojica su političara dogovorili sporazumom u Kampali 9. lipnja 2011. kako će se odgodili glasovanje za novog predsjednika i predsjednika parlamenta za jednu godinu u zamjenu za ostavku premijera u roku od trideset dana. Sporazum su podržali ugandski predsjednik Yoweri Museveni i posebni izaslanik UN-a Augustine Mahiga. Najava ostavke premijera Mohameda potaknula je brojne prosvjedima u raznim gradovima. Tisuće civila, mnogi vladini vojnici i neki zakonodavci marširali su ulicama Mogadishua, pozivajući na razrješenje predsjednika, predsjednika parlamenta i presjedavajućeg parlamenta. Mnoštvo je također zatražilo da premijer bude ponovno uspostavljen i opisalo Mohameda kao "jedinog iskrenog vođu posljednjih godina".  Prosvjednici su palili plakate UN-ovog povjerenika i pozivali glavnog tajnika UN-a da smjeni Mahiga zbog toga što su smatrali da krši somalijsku suverenost. U prosvjedima je poginulo najmanje pet osoba. Premijer Mohamed obratio se narodu putem državnog radija Mogadishu pohvalivši vojsku za brzoj reakciju i pozivajući svoje postrojbe na suzdržanost te prosvjednike na smirivanje stanja.

Premijer Mohamed objavio je 11. lipnja 2011. izjavu kojom je naznačeno da odluka iz Kampale treba biti predstavljena u parlamentu na raspravu i ocjenjivanje prema zakonima propisanim nacionalnim ustavom. Premijer je također izjavio da će odstupiti samo u slučaju ako zastupnici glasaju kako bi poduprli sporazum. Mohammed Abdullahi Mohamed 19. lipnja 2011. podnio je ostavku na mjesto premijera Somalije.

Mohamed je kandidirao za predsjednika 2012. godine, ali je eliminiran u prvom krugu izbora. Na izborima 2017. njegova se kampanja temeljila na nacionalizmu, slobodi od gladi i porazu islamskog militantnog pokreta Al-Shabaaba. Mohamed je 8. veljače osvojio izbore glasovima većine članova parlamenta i senatora, prisegnuo je na dužnost 16. veljače. Tijekom njegove inauguracije, novi predsjednik Somalije pozvao je Al-Shabaabove borce i druge islamske militantne skupine da se predaju.

Izvor

Somalijski predsjednici
Predsjednici vlada

Mohamed Abdullahi Mohamed


La rue Saint-Denis est un axe important de la ville de Montreuil en Seine-Saint-Denis.

Situation et accès
Partant de l'ouest, elle rencontre notamment la rue des Ramenas, le boulevard Aristide-Briand, l'avenue du Président-Salvador-Allende puis la rue Édouard-Branly.

Origine du nom

Le nom de cette rue provient de l'abbaye de Saint-Denis vers laquelle elle se dirige.

Historique
Dans la nuit du 18 au 19 avril 1944, lors du bombardement de Noisy-le-Sec visant la gare et son dépôt de munitions, la rue est également touchée par des projectiles, à l'angle de la rue de Rosny. Plusieurs victimes sont à déplorer.

Bâtiments remarquables et lieux de mémoire

 Bâtiment industriel Mozinor.
 Maison de quartier des Ramenas.
 Groupe scolaire Virgo Fidelis, fondé en 1928, surélevé vers 1962, inscrit à l'inventaire général du patrimoine culturel.

Notes et références

Transport routier en Île-de-France
Saint Denis

Rue Saint-Denis (Montreuil)


Sabri Sarıoğlu (d. 26 Temmuz 1984, Samsun), Türk eski millî futbolcudur. 1999 yılından 2017'ye kadar Galatasaray'da forma giyen Sarıoğlu A takımda 475 resmî maçta forma giymiş ve 6 lig şampiyonluğu yaşamıştır.

Kulüp kariyeri

İlk yılları
Ailesi Çarşambalı olan Sabri Sarıoğlu, 26 Temmuz 1984'te Samsun'da dünyaya geldi. Ailesinin 1990 yılında istanbula yerleşmesiyle 1995-1999 yılları arasında Yeni Özkartalspor'da top koşturduktan sonra, 1999 yılında o sezon A takımı UEFA Kupası'nı müzeye götürecek Galatasaray A2 takımının kadrosuna katıldı.
2000-01
Sabri ilk sezonunda PAF Ligi'nde forma giyemese de bir sonraki sezonun takımın planlamasında yer almış ve o dönemde yerli olarak Sedat Yeşilkaya ve Murat Akyüz gibi ve yabancı olarak kadrosunda Yaw Rush ve Elvis Nurkovic gibi oyuncular arasında şans buldu. 21 Ekim 2000'de ilk maçına Beşiktaş PAF takımı karşısında çıktı. O sezon toplamda 11 maça çıkan Sarıoğlu, ilk golünü ise 23 Aralık 2000'de Denizlispor ağlarına attı.
2001-02
Sabri bir sonraki sezon ise ilk maçına Gaziantepspor karşısında 12 Ağustos 2001'de çıktı. O sezon 25 maçta 10 gol atan Sarıoğlu, 16 Şubat 2002'de Fenerbahçe PAF takımıyla oynanan maçta hat-trick yaptı ve savunmadaki Ahmet Görkem Görk ile birlikte en çok dikkat çeken oyuncu oldu.
2002-03
2002-03 sezonunun başında ise memleketinin takımı Samsunspor'un A2 takımı karşısında ilk maçına çıktı. İlk golünü de bu maçta attı.  Oyuncu o sezon PAF Ligi'nde 22 maça çıkıp 7 gol attı.

Galatasaray
2001-02
PAF Ligi'nde çıkardığı başarılı maçların ardından ilk kez  2001-2002 sezonunda, teknik direktör Mircea Lucescu tarafından A takıma çağrıldı. "30" numaralı formasıyla A takıma katılan Sabri, ilk kez 23 Şubat 2002 tarihinde Gençlerbirliği ile oynanan Süper Lig maçında 18 kişilik kadroya dahil oldu; fakat maçta süre alamadı. Ardından 26 Şubat 2002 tarihinde Liverpool ile oynanan Şampiyonlar Ligi maçında 18 kişilik kadroda yer alarak Şampiyonlar Ligi'ndeki ilk tecrübesini yaşadı; fakat bu maçta da süre alamadı. Sezon sonunda ise Galatasaray ile ilk Süper Lig şampiyonluğunu yaşadı.
2002-03
2002-03 sezonunda takımın başına Fatih Terim'in getirilmesiyle tamamen A takımın bir oyuncusu olan Sabri, "34" numaralı formasıyla 2002-2003 sezonunda, 4 Mayıs 2003 tarihinde oynanan ve Galatasaray'ın 1-1 berabere kaldığı Trabzonspor maçı ile A Takım kadrosuna giren Sabri, bu maçın 89.dakikasında Ümit Karan'ın yerine girerek ilk kez resmî formayı Trabzon, Hüseyin Avni Aker Stadyumu'nda giydi. Bu maçın ardından ise Bülent Korkmaz, Ümit Karan, Arif Erdem, Hakan Ünsal, Vedat İnceefe, Suat Kaya, Hasan Şaş, Ergün Penbe ve Haim Revivo gibi yıldızların bulunduğu kadroda Ali Sami Yen Stadyumu'nda ilk maçına 17 Mayıs 2003'te MKE Ankaragücü karşısında maçın 81.dakikasında Cihan Haspolatlı'nın yerine girerek çıktı. Bu maçtan sonraki hafta yani ligin son haftasında da 30 Mayıs 2003 tarihinde Gaziantepspor karşısında çıktı. Sabri Sarıoğlu bu maça ilk 11 başladı ve 89 dakika ön libero mevkiinde sahada kaldı.
2003-04

2003-2004'te dönemin Galatasaray (futbol takımı) teknik direktörü Fatih Terim tarafından A Takım'a kalıcı olarak dahil edilen oyuncu, Galatasaray forması altında ilk maçına yeni forma numarası "55" ile 9 Ağustos 2003'te Diyarbakırspor karşısında çıktı. Kısa sürede genç yaşına rağmen takımının vazgeçilmezlerinden biri olan Sarıoğlu, ilk golünü ise 23 Ağustos 2003'te Bursaspor ağlarına yolladı. 27 Ağustos 2003 tarihinde oynanan UEFA Şampiyonlar Ligi 3. eleme turu maçında CSKA Sofya karşısında forma giyen ve bu maçta bir de gol atan Sabri, ilk 11'de forma giydiği ilk Avrupa maçında ilk golünü atmış oldu. Galatasaray'ın grupları 3. sırada tamamlaması üzerine UEFA Kupası'nda mücadele eden oyuncu, böylelikle ilk UEFA tecrübesini de bu sezonda Villarreal CF karşısında Şubat 2004'te yaşadı. Sarıoğlu sezon boyunca Avrupa'da toplam 594 dakika şans bulurken 8 maçta forma giydi. Süper Lig'de ise 31 maça çıkan oyuncu, ön libero mevkiinde oynamasına rağmen 4 gol attı. Türkiye Kupası'nda ise o sezon bu alan kariyerinin ilk maçına 17 Aralık 2003'te Türk Telekom karşısında çıktı. Bu maçın arından Çaykur Rizespor maçında da oynayan oyuncu 2 tane de Türkiye Kupası maçına çıkmış oldu. Ancak bu maçı takımının 5-0 gibi farklı bir skorla yenilmesi hayal kırıklığı yarattı ve bu turnuvadan elendi. Sabri'ye sezon sonunda ise "yeni Emre Belözoğlu" yakıştırmaları yapıldı. Sezon sonlarına doğru ise Sağ bek mevkiinde görev yapmaya başladı.
2004-05
2004-2005'te yani Galatasaray'ın 100. yılında "Şampiyonluk" parolasıyla çıktığı sezonda teknik direktörlüğe takımın efsane futbolcusu Gheorghe Hagi getirildi. Sezona Sağ bek mevkiinde başlayan oyuncu, ilk maçına Süper Lig'in ilk haftasında Konyaspor maçında oyuna sonradan Elvir Baljić'in yerine dahil olarak çıktı. 12 Aralık 2004'te oynanan Fenerbahçe derbisinde maça teknik direktör Hagi tarafından Sağ bek başlatılan oyuncu, takımının 1-0 galip gelmesinde 90 dakika sahada kalarak büyük pay sahibi oldu. O sezon sağ bek mevkiinde Orhan Ak ile kıyasıya rekabet içerisin giren Sabri, ilk golünü ise 16 Nisan 2005'te Akçaabat Sebatspor ağlarına yolladı. 28 Mayıs 2005'te de Denizlispor ağlarına gol atan Sabri, Süper Lig'i 31 maç 2 gol ile tamamlarken Galatasaray 100. yılında şampiyon olamadı. Türkiye Kupası'nda ise o sezon ilk kez Kardemir Karabükspor karşısında Aralık 2004'te forma giyen oyuncu, daha sonra Diyarbakırspor ve yarı finalde de 5-3 kazanılan Trabzonspor maçında çıktı. 2004 Türkiye Kupası Finali'nde ise Fenerbahçe ile oynanan karşılaşmada ilk 11'de forma giyen oyuncu takımının 5-1 kazanmasında büyük pay sahibi oldu ve Galatasaray bu kupayı müzeye götürdü.
2005-06
2005-06 sezonuna ise mutlak şampiyonluk parolasıyla çıkan Galatasaray'da takımın başına Belçikalı Eric Gerets getirildi. Sabri ise o sezon ligin ilk haftasında takımın yeni hocası Sağ bek mevkiinde Sabri'nin yerine Cihan Haspolatlı'yı tercih etmiş, Sabri'yi ise yedek bırakmıştır. Sabri 12 Ağustos 2005'te ise o sezonun kendi adına ilk resmî maçına 0-0 devam eden MKE Ankaragücü maçının 74.dakikasında Altan Aksoy'un yerine dahil oldu. Bu maça sonradan girse de takımının tek golünü 90.dakikada atan Ümit Karan'ın golünün asistini yapmıştır. 15 Eylül'de ise Tromsö maçında yedek olarak başlayan Sabri, sahanın kötü şartları nedeniyle takımının 1-0 mağlup olduğu ve "Tromsö faciası" olarak adlandırılan maçta forma giymese de bu maçın rövanşında ise Ali Sami Yen Stadyumu'nda 29 Eylül 2005'te maçın 46.dakikasında Ergün Penbe'nin yerine çıktı. Ancak Galatasaray bu maçta 1-1 berabere kalırken, elendi. O sezon zaman zaman Sağ bek'ten daha çok Uğur Uçar'ın performansı nedeniyle sol bek, ön libero ve Sağ açık mevkiilerinde forma giyen Sabri, ilk golünü ise 25 Şubat 2006'da Manisaspor'a attı. Sezon boyunca Süper Lig'de 21 maça çıkan oyuncu 3 gol atıp 1 asist yaparken, Türkiye Kupası'nda bir maça çıktı. Avrupa'da da bir maça çıkan Sabri, ligin son haftasında Fenerbahçe ile girilen kıyasıya rekabet sonrası sezonun kaderini belirleyecek Kayserispor maçına ilk 11'de başlamış ve 2 güzel gol atarak maçın adamı seçilmiştir. Bu maçın bitmesiyle Ali Sami Yen Stadyumu tarihinin en sessiz dakikalarını yaşamış ve yaklaşık 10 dakika boyunca Fenerbahçe ile Denizlispor maçının bimesini beklemiştir. Bu maçta Fenerbahçe berabere kalınca Sabri Galatasaray ile ikinci Süper Lig şampiyonluğunu yaşamıştır.
2006-07
2006-07 sezonuna yine Belçikalı Eric Gerets ile devam eden Galatasaray'da Sabri ilk resmî maçına Beşiktaş karşısında Türkiye Süper Kupası maçında çıktı ancak takımı 1-0 mağlup oldu. Sabri, UEFA Şampiyonlar Ligi'nde ise o sezon ilk kez eleme maçında Mladá Boleslav karşısında çıktı. Galatasaray ilk maçı 5-2 yenerken, Sabri de Avrupa kariyerinin ikinci golünü attı. Bu maçın rövanşında ise 1-1 berabere kalan Galatasaray adını bir üst tura yazdırdı. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde gruplara kalan Galatasaray'da ilk maçına 12 Eylül 2006'da çıkan Sabri, Süper Lig'de ise 4 Ağustos 2006'da Ankaraspor karşısında sonradan girdi. Bu maçtan bir hafta sonra Kayserispor maçında 90 dakika forma giyen oyuncu, 4-0 biten maçta 2 golün 2 asistini yaptı. 27 Eylül 2006'da Liverpool ile Anfield stadyumunda oynanan maçta da süre bulan oyuncu, Ümit Karan'ın 66.dakikada attığı golün asistini yapsa da takımının 3-2 mağlup olmasına engel olamadı. 3 Aralık 2006'da Fenerbahçe derbisinde oynanan maçta Ümit Karan'a asist yapan oyuncu beğeni toplasa da takımının mağlup olmasını engelleyemedi. Sabri bir hafta sonra Galatasaray ile çıktığı 100. maçta, 10 Aralık 2006 tarihinde Bursaspor'a attığı gol ile unutulmazlar arasına girdi. Kendi ceza sahasından, karşı kaleye sürdüğü topu filelerle buluşturması, genç yeteneğin ününü pekiştirdi. 2006-2007 sezonundaki Liverpool-Galatasaray Şampiyonlar Ligi maçında performansıyla büyük ilgi gördü. Hızı, ortaları, top kapışı ve asisti ile övgüler alan Sarıoğlu, İspanyol ve İngilizler'in beğenisini kazandı. Ancak Sabri grubu 6 maçın tamamında forma giyse de takımının elenmesini engelleyemedi. Süper Lig'de o sezon 30 maça çıkan oyuncu 2 tane de gol attı ve 4 asist yaptı.
2007-08
2007-08 sezonunun başında ise takımın başına Karl-Heinz Feldkamp'ı getiren Galatasaray'da ilk resmî maçına UEFA Kupası elemelerinde 16 Ağustos 2007 tarihinde Slaven Belupo karşısında çıktı. Her iki maçta da takmının formasını giyen Sabri, bu maçlarda tekrar Sağ bek mevkiine döndürüldü. Sabri Süper Lig'de ise ilk maçına 12 Ağustos 2007'de Çaykur Rizespor karşısında çıktı. Takımının 2 Eylül 2007'de deplasmanda oynadığı ve 2-2 berabere kaldığı Manisaspor maçına kadar tüm maçlarda oynayan ve takımıyla puan kaybetmeyen Sarıoğlu, bu maçın 63.dakikasında sakatlanmış ve yerini Uğur Uçar'a bırakmıştır. Süper Lig'de 6 hafta, UEFA Kupası'nda ise 3 maç forma giyemeyen Sabri, 4 Kasım 2007'de sahalara dönse de Gaziantepspor maçında yedek bekledi. O sezon ilk Avrupa maçına ise 8 Kasım 2007'de Helsingborgs IF karşısında ilk 11 başlayarak çıkan Sabri, 42.dakikada sakatlanarak oyundan çıkmış yerine giren Arda Turan ise girdikten 1 dakika sonra takımını 1-0 öne geçiren Shabani Nonda'nın golünün asistini yapmıştır. Daha sonra 13.hafta Trabzonspor maçıyla tekrar sahalara dönen Sarıoğlu, bu maçın 44.dakikasında Barış Özbek'in yerine dahil olmuştur. Bu maçın ardından sonraki maçına UEFA Kupası'nda Panionios maçının bitmesine sadece 5 dakika kala çıkmıştır. Bu maçın ardından düzenli olarak forma giyen Sarıoğlu, ilk golünü 8 Mart 2008'de Kayserispor ağlarına yollamıştır. O sezon UEFA Kupası'nda 3.tura çıkan Galatasaray, Alman ekibi Bayer 04 Leverkusen ile eşleşmiş  ancak 3. turda elenerek turnuvaya veda etmiştir. Sabri ise sakatlığı nedeniyle 6 maç 345 dakika performans gösterebilmiştir. Türkiye Kupası'nda ise yarı finale kadar mücadele eden takımında içinde 1 Fenerbahçe maçı olmak üzere 7 maçın 6' sında forma giydi. Ancak yarı final'de Gençlerbirliği'ne ilk maçta 1-0'lık skorla boyun eğen Galatasaray rövanşında da 0-0 berabere kalınca bu turnuvaya veda etti. Sabri ise her iki karşılaşmada da forma giydi. O sezon teknik direktörü ile sezon ortasında yollarını ayıran Galatasaray, neredeyse sezonun yarısın yardımcı antrenör Cevat Güler yönetiminde Fenerbahçe ile kıyasıya bir rekabet içerisinde geçirmiştir. O sezonun kilit maçı olan Galatasaray - Fenerbahçe maçında 37.dakikada topu şişirerek Shabani Nonda'ya atmasının ardından rakip kaleci Volkan Demirel ve Edu Dracena hata yapmış Nonda ise topu ağlara yollamıştır. Galatasaray'ın şampiyon olduğu 2007-08 sezonunda Sabri ise 28'i ilk on bir olmak üzere 34 maçta forma giymiş ve 1 gol atmıştır. Sabri böylelikle takımındaki üçüncü şampiyonluğunu yaşamıştır.
2008-09

2008-2009 sezonunda ise teknik direktörlüğe Michael Skibbe'nin takıma getirilmesiyel ilk maçına 13 Ağustos'ta Steaua București karşısında çıktı. Bu maçtan 4 gün sonra Türkiye Süper Kupası'nda Kayserispor ile eşleşen Galatasaray kadrosunda 90 dakika forma giyen Sabri 2-1 biten maçla kariyerinin ilk Süper kupasını da kazandı. Bu maçın ardından kasık problemi yaşayan Sarıoğlu, Bükreş maçının rövanşında forma giyemedi. Galatasaray bu maçtan 2-1 mağlup ayrıldı ve UEFA Şampiyonlar Ligi'nden elenerek UEFA Kupası'na katılma hakkı kazandı. İlk maçına Süper Lig'in ilk haftasında Denizlispor maçında çıkan Sabri, bu maçın 57.dakikasında sakatlanarak oyunu terk etti. Kasık problemlerinin tekrar etmesi nedeniyle 4 hafta Süper Lig'de forma giyemeyen oyuncu, 5 Ekim 2008'de oynanan Bursaspor maçıyla sahalara döndü ve Barış Özbek'e kaptırdığı formasını geri aldı. 23 Ekim 2008'de ise UEFA Kupası'na katılan Galatasaray'da o sezon ilk Avrupa maçına çıkan oyuncu takımının 1-0 galip geldiği maçta 90 dakika sahada kaldı.Geride kalan 4 grup maçında da oynayan Sabri, takımının gruptan çıkmasında büyük pay sahibi oldu. Sezon boyunca genel olarak 39 maçta görev alan Sabri, bu maçlarda ise 1 gol attı ve 7 sarı kart gördü. Michael Skibbe'nin yerine Bülent Korkmaz'ın takımın başına geldiği ilk maç olan ve Bordeaux ile oynanan UEFA 4. Tur maçının son dakikasında attığı golle takımının UEFA Avrupa Liginde bir üst tura çıkmasını sağladı. Bu gol ile tarihe geçen Sabri, taraftarlarla bozulan ilişkilerini düzeltti ve maç sonu kendiyle özdeşleşen üçlüyü çektirdi.
2009-10

2009-2010 sezonunda ise Galatasaray'da Teknik direktörlüğe Frank Rijkaard'ın getirilmesiyle ilk maçına 16 Temmuz 2009'da Tobol maçıyla sahalara çıkan Sabri, 30 Temmuz 2009'da ise Makkabi Netanya maçında ise o sezonki ilk golünü attı. Bir sonraki eleme turunda ise Levadia maçında forma şansı bulan Sabri ve takımı rakibi ile ilk maçta 1-1 berabere kalmış, ikinci maçta ise 5-0 mağlup ederek adını gruplara yazdırmıştır. Süper Lig'de ise ilk maçına ligin ilk haftasında Gaziantepspor karşısında çıkan Sabri, UEFA Avrupa Ligi gruplarında ise ilk maçına Panathinaikos karşısında grubun ilk maçında çıktı. Süper Lig'de ilk golünü 8 Kasım 2009'da Diyarbakırspor ağlarına atan Sabri, bu maçtan iki hafta sonra kas problemleri yaşamış ve bir süre forma giyememiştir. Bu dönemde Sabri'nin mevkiinde dönem dönem Uğur Uçar dönem dönem ise Lucas Neill foram giyse de bu ikili beklentileri karşılamayı başaramamıştır. Sahalara 25 Şubat 2010'da UEFA Avrupa Ligi'nde Atlético Madrid maçı ile dönen Sabri, bu maçta kadroya girmeyi başarsa da süre bulamadı. Sezon boyunca UEFA Avrupa Ligi'nde 10 maça çıkan oyuncu 3 asist yapmıştır. Türkiye Kupası'nda 1 maça çıkan Sabri bu maçta bir de asist yapsa da bir daha bu turnuvada forma giyememiştir. Süper Lig'de ise 24 maça çıkan oyuncu 1 gol atmış ve 2 asist yapmıştır. O sezon "Los galacticos, uzay takımı" gibi yakıştırmalar alan Galatasaray ise beklentileri karşılayamamıştır.
2010-11
2010-2011 sezonunda takımın kaptanı Ayhan Akman'ın ardından Arda Turan'ın da 2.kaptan olmasıyla takımın 3. kaptanı oldu. O sezonki ilk maçına 29 Temmuz 2010'da UEFA Kupası elemelerinde Beograd karşısında çıktı. Her iki maçta da 90 dakika forma giyen Sarıoğlu, ikinci maçta bir de asist yaptı. Ancak bu maçın ardından sakatlanarak sahalardan uzak kalan Sabri, bir sonraki turda oynanan Karpaty Lviv maçında forma giyememiş ve takıma büyük umutlarla transfer edilen Ali Turan'a formasını kaptırmıştır. Ancak Galatasaray bu iki maç sonucunda rakibine elenerek büyük bir sürprize imza atmıştır. Süper Lig'in ilk haftasında da sakatlığı nedeniyle forma giyemeyen Sabri, ligin ikinci haftasında Bursaspor maçıyla sahalara dönmüş ancak sonraki haftada hafif sakatlığı nedeniyle forma giyememiştir. 4. hafta sahalara Gaziantepspor maçıyla dönen Sabri, oyuna ikinci yarıda Ali Turan'ın yerine dahil olsa da maç 2-1 mağlubiyetle sonuçlanmıştır. Bu maçtan sonra tekrar sakatlanan Sabri 2 maç daha forma giyememiştir. 7.haftada Kardemir Karabükspor maçının 72.dakikasında sahalara dönen Sabri, bir sonraki hafta ise Beşiktaş ile oynanan maçta sağ açık başlamıştır. Bu maçta Sabri'nin as mevkiinde forma giyen Ali Turan çok büyük hatalar yapmış ve büyük tepki tolamıştır. Galatasaray Ali Sami Yen Stadyumu'nda oynanan son derbide rakibine boyun eğmiştir. 8. haftada oynanan MKE Ankaragücü maçında sahâlâra dönen Sabri, bu maçta Sağ bek mevkiinde forma giymiş ve Ali Turan'ı yedek bırakmıştır. Ancak takımı 4-2 mağlup olmuş ve Frank Rijkaard'ın görevine son verilmiştir. Teknik direktörlüğe Gheorghe Hagi'nin gelmesiyle vazgeçilmez olan Sabri, 4 Aralık 2012'de oynanan maçta Kasımpaşa SK karşısında 2 asist yapan oyuncu hem o sezon Lig'deki ilk asistlerini yapmış hem de maçın adamı seçilmiştir. 11 Ocak 2011'de Beypazarı Şekerspor ile oynanan Türkiye Kupası maçında kadroda bulunan ancak dakika bulamayan Sabri, Sami Yen'in son maçında da kadroda bulunarak Galatasaray tarihine geçmiştir. Türk Telekom Arena'nın açılış maçında ise forma giyen Sabri bir kez daha tarihie geçmiştir. Türk Telekom Arena'nın ilk resmî Süper Lig maçı olan Sivasspor maçında da 90 dakika sahada kalan Sabri o stadyumda yaşanan ilk galibiyeti de yaşamıştır. Tarihinin en kötü sezonunu geçiren Galatasaray'da Sabri o sezon gol atamasa da 24 maça çıkmış ve 5 asist yapmıştır. Türkiye Kupası'nda ise 4, UEFA Avrupa Ligi'nde de 2 maç forma giymiştir.
2011-12

2011-2012 sezonunda ise ilk olarak başkanlığa Ünal Aysal getirilmiş, başkan ise teknik direktörlüğe Fatih Terim'i getirmiştir. "İmparator" lakaplı Fatih Terim'in getirilmesi ve takımın 1.kaptanı Arda Turan'ın Atlético Madrid takımına transfer olmasıyla birlikte ise Ayhan Akman'ın arkasında Galatasaray'ın 2.kaptanı olmuştur. Sezon öncesinde Liverpool, Inter FC, Olimpiakos ve Real Madrid maçlarında sağ bek mevkiinde forma giyen Sabri, bu maçların bazılarında ise formasını takımın Atlético Madrid'den transfer ettiği Çek oyuncu Tomáš Ujfaluši'ye kaptırmıştır. Takıma Emmanuel Eboué'nin transferinin ardından asıl mevkii sağ bek olan Eboué, sol açık, sağ açık ve ön libero bölgelerinde denense de o da bir süre sonra kendi mevkii olan Sağ bek'te forma giydi. Süper Lig'in ilk haftasında maça ilk on birde İstanbul BB karşısında çıkan Sabri, bu maçta Ön libero'da oynamış savunma kurgusu ise Çağlar Birinci, Gökhan Zan, Servet Çetin ve Tomáš Ujfaluši şeklinde kurulmuştur. Ancak takım 2-0 mağlup olmuştur. Süper Lig'in ikinci haftasında da Felipe Melo ve Selçuk İnan ile orta sahanın ortasında oynayan Sarıoğlu'nun asıl mevkii sağ bek'te ise Emmanuel Eboué forma giymiştir. Süper Lig'in 8.haftasında ise Eskişehirspor maçında 2-0 galip gelen Galatasaray kadrosunda kendi mevkii Sağ bek mevkiinde forma giymiştir. 4 ile 7.haftalar arasında Emmanuel Eboué'yi yedek bırakarak Süper Lig'de tüm maçlarda 90 dakika forma giyen Sabri, 26 Ekim 2011 günü oynanan Gaziantepspor maçında ikinci sarı karttan kırmızı kart görerek oyundan atılmıştır. Bir sonraki hafta da ise Servet Çetin gibi kırmızı kart cezalısı olduğu için forma giyemeyen Sabri'nin mevkiinde Emmanuel Eboué, Servet Çetin'in mevkiinde ise takımın genç defans oyuncusu Semih Kaya oynamıştır. Bu maçla birlikte savunma kurgusu değişen Galatasaray'da Sabri Sarıoğlu bir sonraki maçta Mersin İdman Yurdu karşısında ilk 11'de başlamıştır bu maçta Orta saha'nın ortasında görev yapan oyuncu 45 dakika sahada kalmış daha sonra oyundan alınmıştır. 20 Kasım 2011'de oynanan Beşiktaş derbisinde ise oyuna 46.dakikada Ayhan Akman'ın yerine girerek çıkmıştır. Ancak bu maçın 57.dakikasında sakatlanan Sabri, yerini Albert Riera'ya bırakmıştır. Maçtan sonra ise yapılan açıklamada bu oyuncuda diz iç bag yırtığı tespit edildiği açıklanmış ve Sabri Süper Lig'in ilk yarısında oynanan 6 maçta forma giyemezken sezonu kapatmıştır. Sabri Süper Lig'in son haftalarında  2011-2012 sezonundaki ilk golünü Orduspor'a atmıştır. Gol sevincini ise yeni doğan oğlu Sarp ile yaşamıştır. Normal sezonunu lider tamamlayan Galatasaray'da Sabri toplam 26 kez kadrodaydı 15 kez ilk on birde başladı 8 kez oyuna sonradan girdi ve 3 kez kulübede oturdu. Ayrıca bağ yırtığı nedeniyle 6 hafta sakat geçiren Sabri, o sezon statü gereği oynanan Süper Final'de 6 maçın dördünde forma giydi. Sezonun son maçında ise maçın berabere bitmesi halinde dahi Galatasaray'ın şampiyonluğunu ilan edeceği Fenerbahçe maçına yedek başlayan Sabri bu maçta forma giyemese de takımı 0-0 berabere kaldı ve rakibinin sahasında 18. Şampiyonluğunu ilan etti. Sabri ise Galatasaray formasıyla dördüncü şampiyonluğunu yaşadı.
2012-13

2012-13 sezonu öncesinde ise Ayhan Akman'ın takımdan ayrılmasıyla takımın 1. kaptanı olan Sabri'nin 2. kaptanlığını ise Hakan Balta yaptı. O sezon Galatasaray, 2012 Türkiye Süper Kupası'nda Fenerbahçe ile karşılaştı. Sabri sakatlığı nedeniyle bu maçta forma giyemedi ancak Galatasaray bu kupayı müzesine götürdü Sabri de ikinci Türkiye Süper Kupası şampiyonluğunu yaşadı. Süper Lig'in ilk 7 haftasında sakatlığı nedeniyle formasını Emmanuel Eboué'ye kaptıran Sabri, 2 Ekim 2012'de SC Braga ile oynanan UEFA Şampiyonlar Ligi'nde sahalara dönse de forma giyemedi. Süper Lig'de 17 gün sonra Gençlerbirliği maçıyla Süper Lig'e döndü. Bu maçta kadroya dönen Sabri, bu maçta da forma giyemedi. Süper Lig'de ilk maçına 27 Ekim 2012 tarihinde çıkan Sabri, bu maçın son 22 dakikasında şans buldu. O sezon Elazığspor ile 13.haftada oynanan maçta 90 dakika forma giydi. Daha sonra Süper Lig'de forma giyemeyen Sabri, Türkiye Kupası'nda ise Balıkesirspor ve 1461 Trabzon maçlarında forma giydi ancak takımı 1461 Trabzon'a 2-1 yenilerek bu turnuvaya veda etti. Süper Lig'in 2. yarısında ise Emmanuel Eboué'nin Aftika Uluslar Kupası'na gitmesi daha sonrasında ise sakat dönmesiyle formasını geri alan Sabri, 18. hafta oynanan Kasımpaşa SK maçında 22. hafta oynanan Akhisar Belediyespor maçına kadar tüm maçlarda forma giydi. UEFA Şampiyonlar Ligi grup aşamasında CFR Cluj'la oynanan iki maçta da forma giyen Sabri, başka maçta şans bulamasa da Galatasaray gruptan çıkmış gruptan sonra ise elemelerde Schalke 04 ile eşleşmiştir. Sabri ilk maçta Schalke 04 karşısında 83 dakika sahada kaldı. Bu maçın rövanşında ise Sabri, Emmanuel Eboué'nin dönmesi nedeniyle forma giyemedi ve Galatasaray rövanşı 3-2 kazanarak bir üsttura yükseldi. Çeyrek finalde ise Real Madrid ile eşleşen Galatasaray'da Sabri bu maçta yedek beklesede forma giyemedi ve takımı 3-0 mağlup oldu. Bu maçın Türk Telekom Arena'da oynanan rövanşında ise Galatasaray kendi evinde rakibini 3-2 mağlup etti. Bu maçın 63.dakikasında Umut Bulut'un yerine oyuna giren Sabri, Galatasaray'ı 2-1 öne geçiren golü atan Wesley Sneijder'in asistini yaptı. Galatasaray bu maçı 3-2 kazansa da averajla turnuvaya veda etti. Süper Lig'in 33.haftasında Fenerbahçe ile Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu'nda oynanan maça "Şampiyon" unvanı ile çıkan Galatasaray'da kadroda bulunan Sabri, 75.dakikada oyuna girdi. Bu maçın sonlarına doğru Volkan Demirel ile girdiği bir pozisyon sonrası rakibinin boğazını sıkan Sabri'ye Volkan da cevap verince her iki oyuncu da kırmızı kart gördü ve takımlarını 10 kişi bıraktı. Maçın ardından ise PFDK kırmızı kart gören Volkan Demirel'e 5, Sabri Sarıoğlu ile centilmenlik dışı harekette bulunan Raul Meireles'e dörder maç ceza verdi. Sabri o sezon Süper Lig'de ise toplam 21 kez kadrodaydı 8 kez ilk on birde başladı 8 kez oyuna sonradan girdi ve 5 kez kulübede oturdu. Ayrıca Galatasaray'daki 5. Süper Lig Şampiyonluğunu yaşadı.
2013-14

2013-14 sezonu öncesinde Napoli, Málaga CF maçları ve Emirates Cup'ta mücadele eden Sabri, Emirates Cup'ı müzesine götüren takımın kaptanı olarak kupayı kaldırdı. O sezon ki ilk resmî maçta ise Galatasaray topkı bir önceki sezon olduğu gibi Türkiye Süper Kupası mücadelesinde Fenerbahçe ile karşılaştı. Bu maçta cezası nedeniyle forma giyemese de Galatasaray 109. dakikada Didier Drogba'nın golüyle 1-0 kazanmış Sabri de kaptan bulunduğu takımı ile 3. Türkiye Süper Kupası madalyasını almıştır. Süper Lig'de ilk iki haftayı kırmızı kart cezalısı olarak geçiren Sarıoğlu bu maçlarda formasını Emmanuel Eboué'ye kaptırsa da, Süper Lig'in 3. haftasında Eskişehirspor maçıya sahalara döndü. O sezon Süper Lig'de ilk asistini ise bir sonraki haftada Antalyaspor maçında Didier Drogba'ya yapan Sabri, Bu maçın ardından Süper Lig'de Fenerbahçe, Sivasspor ve Elazığspor maçlarında forma giyememiş ancak diğer tüm karşılaşmalarda yabancı kontenjanının da etkisiyle Fatih Terim ve Roberto Mancini'nin değişilmez oyuncusu olmuştur. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde ise son maç olan Juventus maçı dışında tüm maçlarda kadroda olmasa da diğer tüm maçlarda kadroda bulundu ancak süre bulamadı. Galatasaray ise Juventus'u Wesley Sneijder'in golüyle 1-0 mağlup etti ve tıpkı bir sezon önce olduğu gibi grupları geçti. Türkiye Kupası'nda ise ilk maçına Gaziantep BB karşısında maçın 99.dakikasında çıkan Sabri, bu maçta yaptığı hatalarla dikkat çekti ve penaltılara giden karşılaşmada bir de penaltı kaçırdı. Ancak Galatasaray rakibini 8-7 yenerek bir üst tura yükseldi. Türkiye Kupası 5. tur müsabakasında ise Balıkesirspor karşısında ilk 11 başlayan futbolcu, 90 dakika sahada kaldı ve takımı rakibini 4-0 mağlup ederek adını gruplara yazdırdı. Devre arasında ise Sabri'nin bölgesi olan Sağ bek'e Salih Dursun transfer edildi. Ayrıca Sabri'nin kaptanlığı da Roberto Mancini tarafından Selçuk İnan'a verildi. Kaptanlığı verilse ve Türkiye Kupası'nda Antalyaspor ve Elazığspor maçlarında kadroya alınmasa da Süper Lig'in 2. yarısının ilk maçı olan Gaziantepspor maçında 90 dakika forma giydi. Daha sonra 29 Ocak 2014'te de Elazığspor ile oynanan Türkiye Kupası maçında şans buldu ve Umut Gündoğan'ın asisti sonucu 85. dakikada golü buldu. Sabri böylelikle tam 669 gün sonra bir maçta gol attı. Sahada Selçuk İnan, Felipe Melo ve Burak Yılmaz'ın olmamasına rağmen kaptanlık pazubandı daha önce 2. kaptan olan Hakan Balta'daydı. Mancini Sabri'nin kaptanlığının alınmasıyla ilgili "Evet son maçlarımızda farklı kaptanlarla oynadık. Ben bunu bir ödül olarak nitelendiriyorum. Oyuncum iyi bir performans sergilediğinde kaptanlık için tercihimi ondan yana kullanıyorum. Bu nedenle farklı oyuncuları kaptan olarak gördük ve bundan sonra da görebiliriz. Sabri Sarıoğlu da iyi bir oyuncu. İyi oynadığında mutlaka kaptanlığı alacaktır. Bundan kimsenin şüphesi olmasın." ifadelerinde bulundu. Sabri ise "Maçın başından sonuna kadar bir bütün oynadık. Ben yıllardı Galatasaray'da oynuyorum. Hiçbir zaman oynadığım mevkiiyi sorun etmem. Bugün de sol tarafta oynadım, sonra sağa geçtim. Benim için sorun değil, elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Ben burada olmasam da Galatasaraylıyım. Kaptanlık yapmak benim için şereftir. Son zamanlar takmayabilirim. Zaman zaman iyi, zaman zaman kötü yaptım görevimi. Galatasaray'da 17-18 senedir buradayım, ben buranın evladıyım. Burada oynadığım için onur duyuyorum. Ben elimden geldiğince, süre aldığım sürece en iyisini yaparım. Ben G.Saray'ın başarısı için yaşayan bir insanım. Oynasam da, oynamasam da yüreğim burada..." ifadelerinde bulunmuştur. 2 Şubat 2014 günü ise Sabri Bursaspor ile oynanan Süper Lig maçında ise kaptan olarak çıkmıştır. Sabri'nin sol bek oynadığı maçı Galatasaray 6-0 kazanmıştır. 2013-14 sezonunda Lig'de 24 maça çıkan Sabri, 1635 dk sahada kalmıştır. 99 orta yapan Sabri, 31 isabetli orta açmış ve takımın en çok orta yapan 2. ismi olmuştur. 840 pas veren Sabri, 739 pasta ise başarılı olmuştur. Aynı zamanda 2 tane de asist yapmıştır. Galatasaray sezonu 2. tamamlamış, Türkiye Kupası'nı ise müzesine götürmüştür.
2014-15
2014-15 sezonu başında sözleşmesi otomatik olarak uzayan Sabri, Cesare Prandelli'nin teknik direktörlüğe getirilmesiyle Gökhan Zan, Engin Baytar, Sercan Yıldırım, Lucas Ontivero gibi isimlerle birlikte kadro dışı kalmıştır. Galatasaray A2 takımına yollanan Sabri Sarıoğlu, ilk maçına 13 Eylül 2014 günü Eskişehirspor A2 takımı karşısında çıktı. Bu maçta 90 dakika görev yapan oyuncu, 1 gol attı ve Engin Baytar'ın golünün asistini yaptı. 27 Ekim 2014 tarihinde affedilmiş ve A takıma geri alınmıştır. Yeniden A takıma gelmesiyle çıktığı lig maçlarında 5 asist yapan Sabri, Galatasaray'daki 6. Süper Lig Şampiyonluğunu yaşadı. Türkiye Kupası'nda 1 golü ve 1 asisti bulunan Sabri, Türkiye Kupası'nda 3. Şampiyonluğunu yaşadı.
2015-16
Transfer döneminde Galatasaray ile kontratını 1+1 yıllık uzatmış ve sezona çok iyi başlayan Sabri, çıktığı 3 lig maçında 3 asist yaptı. Kontratındaki +1 yıllık opsiyonunun geçerli olması için 15 resmî müsabakada ilk 11'de başlama şartı bulunan Sabri, ilk 11'de çıkacağı 15. maçtan hemen önce uzama opsiyonunu yönetimle karşılıklı varılan mutabakat çerçevesinde iptal etti. Sezon sonuna kadar 32 resmî maçta ilk 11'de oynayan Sabri, toplamda 43 maçta forma giyip 1 gole ve 8 asiste imza attı. Türkiye Kupası'nda 2 asisti bulunan Sabri, Türkiye Kupası'nda 4. Şampiyonluğunu yaşadı.
2016-2017
2015-16 sezonu sonunda Galatasaray ile olan sözleşmesi sona eren Sabri Sarıoğlu yeni sezonda Galatasaray ile 1 yıllık yeni bir anlaşma imzaladı. Anlaşma yıllık net 1.250.000 euro, kazanılan her puan başına 5.000 euro şeklindeydi. Sezon sonunda Sabri Sarıoğlu'nun sözleşmesi uzatılmadı.

Göztepe
2017 yılında Süper Lig'in İzmir ekibi olan Göztepe ile anlaşma sağlamıştır.

Futbol sonrası
10 Eylül 2020'de Sabri Sarıoğlu'nun yayıncı kuruluş olan beIN Sports'da yorumcu olduğu açıklanmıştır.

Millî takım kariyeri

Sabri, bugüne dek millî takımların Türkiye U-15 kategorisinden başlamak üzere tüm kademelerinde forma giymiştir. Toplam 142 kez millî takımlara çağrılan Sabri, 2006 yılından beri 44 kez de A Millî formayı giymiştir. Asıl mevkii olan sağ açığın yanı sıra sağ bek olarak da oynayabilmektedir. Millî takımda genelde sağ bek olarak görev yapmıştır.

Kariyer istatistikleri

Millî takım

|-
|2006||3||0
|-
|2007||8||1
|-
|2008||11||0
|-
|2009||6||0
|-
|2010||8||0
|-
|2011||8||0
|-
|2012||0||0
|-
!Toplam!!44!!1
|}

Millî takım golleri
NOT:Evsahibi olarak Türkiye baz alınmıştır.

Özel hayatı
20 Nisan 2010 tarihinde pilotluk mesleğiyle ilgilenen Yağmur Yılmaz ile evlendi.
19 Haziran 2011 tarihinde baba oldu ve oğluna Sarp adını verdi. 2018 yılında Sare adında bir kızı ve 2020 yılında doğan Saran adında bir oğlu vardır.

Sarıoğlu, 2014 Şubat'ında yayınlanan Turkcell reklamında yer aldı.

Başarıları
Galatasaray
Süper Lig (6): 2001-02, 2005-06, 2007-08, 2011-12, 2012-13, 2014-15
Türkiye Kupası (4): 2004-05, 2013-14, 2014-15, 2015-16
Türkiye Süper Kupası (5): 2008, 2012, 2013, 2015, 2016

Türkiye
Avrupa Futbol Şampiyonası: Yarı final 2008

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Galatasaray SK Resmî site
 Goal.com Profili
 Transfermarkt.de

1984 doğumlular
İstanbul doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Galatasaray SK futbolcuları
Göztepe SK futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
2008 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Yaşayan insanlar
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 20 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 19 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 17 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 16 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 15 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Defans futbolcuları
Orta saha futbolcuları
Şehremini Anadolu Lisesinde öğrenim görenler

Sabri Sarıoğlu


{{Taxobox
| name = Fuglasmæra
| image = Oxalis ortgiesii - Berlin Botanical Garden - IMG 8704.JPG
| image_width = 250px
| regnum = Jurtaríki (Plantae)
| divisio = Dulfrævingar (Magnoliophyta)
| classis = Tvíkímblöðungar (Magnoliopsida)
| ordo = Oxalidales
| familia = Súrsmæruætt (Oxalidaceae)
| genus = Oxalis
| species = O. ortgiesii
| binomial = Oxalis ortgiesii
| binomial_authority = Regel
| synonyms =
Acetosella ortgiesii (Regel) Kuntze
Xanthoxalis ortgiesii (Regel) Holub}}

Fuglasmæra (fræðiheiti: Oxalis ortgiesii) er jurt af smæruættkvísl sem er ættuð frá Ekvador og Perú.

Til hennar teljast tvær undirtegundir
 O. o. ortgiesii O. o. tingoensis''

Tilvísanir

Súrsmæruætt

Fuglasmæra


Wen Tianxiang (; June 6, 1236 – January 9, 1283), noble title Duke of Xin (), was a Chinese poet and politician in the last years of the Southern Song dynasty. For his resistance to Kublai Khan's invasion of the Southern Song dynasty, and for his refusal to yield to the Yuan dynasty despite being captured and tortured, he is a popular symbol of patriotism, righteousness, and resistance against tyranny in China. He is known as one of the 'Three Loyal Princes of the Song' (), alongside Lu Xiufu and Zhang Shijie. Wen Tianxiang is depicted in the Wu Shuang Pu (無雙譜, Table of Peerless Heroes) by Jin Guliang.

His continuing symbolic importance was evident in an event that took place in Wen Tianxiang's historical shrine in Haifeng (Haifeng County) in 1908, where Chen Jiongming persuaded over thirty young men from the village to swear secret support for a national revolution.

Biography
Wen was born on 6 June 1236 in Luling (Ji'an), Jiangxi Province during the Song dynasty. At the age of 18, he excelled in his local examinations, and two years later participated in examinations in the capital, during which he was personally awarded first rank (Zhuangyuan) by Emperor Lizong. He would subsequently take up several posts in the government of the Southern Song, including being Attendant () of the Justice Ministry and Prefect of Ganzhou. Wen Tianxiang was frequently in conflict with the corrupt magistrate Jia Sidao and the pro-peace faction as he supported the war effort against the invading Mongols. Wen once requested the execution of a eunuch who proposed fleeing from the capital Lin'an. As a result, Wen was demoted and forced into premature retirement at the age of 37.

Later when the war situation further deteriotated, Wen was recalled an appointed as the Prefect of Ganzhou. He immediately recruited some troops from the local population and was later assigned to defend the region of Pingjiang (now in Suzhou, Jiangsu). In 1275, Yuan Mongols troops under Bayan attacked the Jiangsu and Jiejiang regions. Yuan forces quickly bypassed Pingjiang and marched directly to the region now known as Yuhang District. Wen Tianxiang hurriedly rushed to Yuhang but he was too late, his former base in Pingjiang was also quickly overwhelmed by the Mongols. Wen and his troops then retreated back to Lin'an. Together with Zhang Shijie, Wen Tianxiang proposed a plan to keep fighting, but it was rejected by Chancellor of the Right Chen Yizhong. At that time many Song court officials (including Chancellor of the Left Liu Mengyang) had already run away fearing the approaching Yuan troops, while others were mostly pro-peace. Pro-war figures like Zhang Shijie also left to continued the fight on their own. The Song Empress Dowager finally decided to surrender, and Wen was appointed as the new Chancellor of the Right to lead the Song delegation to ask the Yuan for peace (1276).

However, Wen Tianxiang didn't plead for a surrender as tasked. When meeting Bayan, Wen asked Bayan about the Mongol's intentions and demanded the retreat of the Yuan forces:

Seeing that Wen Tianxiang was determined to not surrender, Bayan arrested Wen in the Mongol headquarters. An enraged but helpless Wen Tianxiang could only witness the Empress Dowager and other Song court officials finalize their surrender. Nonetheless, Wen managed to escape from the Yuan Mongol camp, and head to Yang province. The Yang prefect wrongly suspected Wen as a spy from the Yuan, therefore Wen further travelled south and finally met Zhang Shije and Chen Yizhong in Fuzhou, this time with a newly crowned Emperor Duanzong. After a brief discussion, Wen travelled to Nanjian pronvince (now located as Nanping, Fujian province) to recruit troops, then marched to Jiangxi. Wen managed to gain several victories, but he was soon overwhelmed by the Yuan forces led by Zhang Hongfan and was arrested (1278).

Wen was treated well by Zhang Hongfan and was promised a prestigious Yuan post in exchange for his surrender, but Wen refused. Later, Song resistance forces was completely destroyed at the Battle of Yamen (1279), Zhang again provide the same offer, reasoning that Wen was no longer bound by the already perished as Song Dynasty. Wen again categorically refused, saying that "I was a court officer of the Song but failed to save the country. I deserve to be tried as a criminal, why should I cling to my life now?" Zhang had no choice but escort Wen to Dadu. He was imprisoned in a military prison. During this time he wrote the poems "Song of Righteousness" (), and "Crossing the Lingding Sea", the latter of which included these lines of defiance in the face of Mongol rule:

The Yuan court, still hoping to persuade Wen Tianxiang, sent the former Song Chancellor Liu Mengyan (the one who had run away when the Mongols approached Lin'an) to see Wen in prison. An enraged Wen Tianxiang immediately gave Liu a violent scolding. The Yuan sent former Emperor Gong of Song to persuade Wen, but he simply answered: "Your Highness please come back to the palace!" Later his brother Wen Pi was also sent to the prison with the same task, and Wen Tianxang said: "We have the same parents but do not serve under the same sky!" During the imprisonment, Wen Tianxiang also received letters from his daughter, informing him that his whole family was held captive in the Yuan royal palace. Wen then replied: "I have received the letter, my soul hurts so much. Everybody have relatives and family, but in this circumstance I can only choose death, there is no alternative."

In 1283, Wen Tianxiang was summoned to appear before Kublai Khan. He briefly bowed his head to greet the Yuan Emperor, but refused to prostrate as a subordinate of the Yuan. Kublai Khan expressed respect to Wen and again offered him a prestigious position. Wen repeated his refusal, saying: "I am Song's chancellor, I cannot serve another dynasty! I can only accept death, if not, I cannot face the matyrs at the Underworld. [...] I only desire death, I have nothing to say." At that time an uprising arose and the rebels declared they would attack Dadu "to rescue Chancellor Wen". Kublai Khan had no choice but to execute Wen Tianxiang.

It is said that after Wen's death, people discovered his death poem written as:

Ancestry and descendants
Wen Tianxiang adopted the three sons of his younger brother when his two sons died young.

There are now at least six branches of the Wen family in the provinces of Jiangxi, Hunan, Hainan, Guangdong, Fujian, and in Hong Kong and overseas locations. Local dialect pronunciations would be Man (Cantonese), Vun (Hakka), Boon (Hokkien) and Bhung (Teochew). The Man clan are considered one of the original founding families in the history of Hong Kong.

The well-known Ming dynasty painter and calligrapher Wen Zhengming also belonged to the Wen family. The mother of Mao Zedong, Wen Qimei, was a descendant as well.

One of the oldest continuous branches of the Wen family established itself in the Hengyang/Hengshan area of present-day Hunan shortly after 1000. A branch of this Wen family settled in the United States in the mid-1940s and is related through marriage to the prominent Sun family of Shouxian, Anhui (Sun Jianai; Fou Foong Flour Company 福豐麵粉廠) and the Li family of Hefei, Anhui (Li Hongzhang).

Monuments

Jiangxi
Wen Tianxiang's hometown in Ji'an, Jiangxi honors the famous national hero with a mausoleum. Exhibitions of paintings, calligraphy, and even army uniforms supposedly left by Wen are displayed in the Wen Family Ancestral Temple in Futian. The Wen Tianxiang Mausoleum is located in Wohushan.

Beijing
The Memorial to Prime Minister Wen Tianxiang was built in 1376 during the reign of the Hongwu Emperor of the Ming dynasty. The location of Wen's execution is thought to be near the entrance to Fuxue Alley in the East City District of Beijing and a memorial has been established on the northern side of the entrance to South Fuxue Alley near Beixinqiao.

"The Song Dynasty's Top Ranking Scholar and Prime Minister, the West River's Filial Son and Loyal Subject," is carved into the columns of the memorial's main hall.

Guangdong

The "Golden Marshal's Cemetery" commemorating the heroes of the anti-Yuan nationality at the end of the Song dynasty was established in the Gurao Township, Chaoyang District, Shantou City, Guangdong Province. There are many legends about Wen Tianxiang in the area of Gurao Town, Chaoyang District. According to legend, in the last years of the Southern Song dynasty, Wen Tianxiang raised an army in Chaoyang to resist the invading Yuan forces and was captured in Haifeng County during the campaign. Due to the great disparity in strength between the two sides, most of the Song soldiers were killed. Based on investigation, there are nine Song tombs in Gu Rao and neighboring towns. In later years, festive activities were held to commemorate Marshal General Wen Tianxiang and his descendant, These develop into what is known as the Gurao Festival. During this festival, the villages are covered with red and green, and the villagers walk through the streets to perform folk art tours. Overseas travellers have also returned to their hometowns.

Taiwan
In the late 1950s and 1960s, a place called , within the present Taroko National Park, was renamed "Tianxiang" in memory of Wen Tianxiang during the construction of the Central Cross-Island Highway. Tianxiang is now a famous resort in the east of Taiwan.

In addition, three streets also take their name from Wen (i.e. the "Tianxiang Road"). One is in Zhongshan District, Taipei nearby the Minquan W. Road MRT station, another is in Sanmin District, Kaohsiung and the other is in Xiulin, Hualien County.

Hong Kong
The San Tin area in the New Territories of Hong Kong is home to many villagers surnamed "Man", the Cantonese pronunciation of "Wen". The "Man" villagers trace their ancestry to Wen Tianxiang via Man Tin-Sui, also a famous Song dynasty general and the cousin of Wen Tianxiang.

A Man Tin Cheung Memorial Park and "Man" ancestral hall and residence (Tai Fu Tai Mansion) in San Tin are historical attractions in Hong Kong.

See also
History of the Song dynasty
List of Chinese people
Grand chancellor (China)
Yue Fei
Lu Xiufu
Zhang Shijie
Wang Anshi
Sima Guang
Fan Zhongyan

References

Further reading
Writing Poetry as Diary: Wen Tianxiang's Poem Series Yuan-fang Tung, The Chinese University of Hong Kong
"Writ in Blood": Wen Tianxiang's Lyric Songs Yang Ye, University of California, Riverside
Intellectual and Aesthetic Contexts for Wen Tianxiang's Poetry Michael A. Fuller, University of California, Irvine

External links
 Man Tin Cheung Park in Hong Kong

1236 births
1283 deaths
13th-century Chinese poets
Executed Song dynasty people
Song dynasty chancellors
Song dynasty poets
People executed by the Yuan dynasty by decapitation
Poets from Jiangxi
Politicians from Ji'an
Yuan dynasty poets
Heads of government who were later imprisoned

Wen Tianxiang


1960 (MCMLX) cuma günü başlayan bir artık yıldır.

Olaylar

Ocak
 1 Ocak
 Kamerun BM yönetiminden bağımsızlığını kazandı.
 İlk meteorolojik uydu 'Tiros' Amerika Birleşik Devletleri tarafından fırlatıldı.
 8 Ocak - Hirfanlı Barajı hizmete girdi
 16 Ocak - İşçi Sigortalıları Kurumu İstanbul Hastanesi Cumhurbaşkanı Celâl Bayar tarafından hizmete açıldı.
 22 Ocak - Cezayir'deki Fransız birliklerinin başkomutanı Jacques Massu Fransa Cumhurbaşkanı tarafından
görevinden azledildi.

Şubat
 13 Şubat - Fransa ilk atom bombasını Cezayir'in Sahra Çölü topraklarında denedi.

Mart
 5 Mart - Alberto Korda, Havana'da Che Guevara'nın, Guerrillero Heroico isimli ikonik fotoğrafını çekti .
 21 Mart - Shapville Katliamı 69'dan fazla kişinin ölümüne ve 300 kişinin yaralnmasına neden oldu.

Nisan
 4 Nisan - 32. Akademi Ödülleri töreninde Ben-Hur, en iyi film de dahil olmak üzere rekor sayıda Oscar kazandı.
 28 Nisan - İstanbul ve Ankara'da meydana gelen olaylar üzerine iki şehirde de sıkıyönetim ilan edildi.

Mayıs
 1 Mayıs - Sovyet havasahasında keşif görevini yapan U2 uçağı Sovyet hava savunma füzeleri tarafından düşürüldü,Pilot Francis Gary Powers esir alındı.
15 Mayıs - Sputnik 4 uydusu Sovyetler Birliği tarafından yörüngeye fırlatıldı.
22 Mayıs - Büyük Şili Depremi: tüm zamanların richter skalasıyla ölçülmüş en büyük depremidir. 9.4–9.6 Mw büyüklüğündeki deprem Şili'yi vurmuş yaklaşık 6.000 kişinin ölümüne neden olmuştur.
 27 Mayıs - 27 Mayıs 1960 Darbesi: Türkiye'de başarılı bir askerî darbe gerçekleşti. Başkanlığını Cemal Gürsel'in yaptığı ve Millî Birlik Komitesi adı altında toplanan subaylar grubu, emirleri altındaki askeri birliklerle birlikte Türk Silahlı Kuvvetleri adına yönetime doğrudan el koydu. Celâl Bayar'ın cumhurbaşkanlığı sona erdirildi ve yerine Cemal Gürsel geçti.

Haziran

Temmuz

Ağustos
 7 Ağustos - Fildişi Sahili bağımsızlığını ilan etti.
 16 Ağustos - Kıbrıs Cumhuriyeti kuruldu. Zürih ve Londra Antlaşmaları'na dayanılarak bir Türk Alayı büyük bir törenle Kıbrıs'a çıktı. 82 yıl sonra ilk defa Türk askeri Kıbrıs'a ayak bastı.

Eylül

Ekim
 14 Ekim - Yassıada Duruşmaları başladı.
 23 Ekim - Genel Nüfus sayımı yapıldı. Türkiye'nin nüfusu 27.754.820 olarak tespit edildi.
 30 Ekim - Dünyadaki ilk başarılı böbrek nakli, Michael Woodruff tarafından Edinburgh, İskoçya'da yapıldı.

Kasım

Aralık
 13 Aralık
 Fransa Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle'ün Cezayir ziyareti olaylı geçti. Fransız milliyetçilerinin çıkardığı olaylarda 123 kişi öldü.
 Etiyopya imparatoru Haile Selasie Brezilya ziyaretindeyken,kişisel muhafızı tarafından bir darbe düzenlendi Darbe sonucunda Veliaht prensi tahta geçti.
 14 Aralık - Türkiye, 18 Batılı ülke ile İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Antlaşması'nı imzaladı.
 15 Aralık - I. Baudouin kraliçe Fabiola adını alan Fabiola de Mora y Aragón ile evlendi. Evlilik töreni Brüksel'deki Saint-Michel-et-Gudule katedralinde yapıldı ve Belçika'da ilk kez olmak üzere televizyonda yayınlandı.

Doğumlar

Ocak
 1 Ocak
 Lale Orta, ilk Türk kadın futbolcu ve doktor
 Faruk Turgut, Türk yapımcı, yönetmen ve senarist
 Reha Muhtar, Türk televizyoncu ve sunucu
 4 Ocak - Michael Stipe, Amerikalı şarkıcı, R.E.M. grubu.
 5 Ocak - Phil Thornalley, İngiliz müzisyen ve yapımcı
 22 Ocak - Michael Hutchence, Avustralyalı müzisyen
 29 Ocak - Gia Carangi, ABD'nin ilk süpermodeli (ö 1986

Şubat
 13 Şubat - Pierluigi Collina, İtalyan futbol hakemi.
 15 Şubat - Armen Mazmanyan, Ermeni yönetmen (ö. 2014)
 16 Şubat - Hüseyin Turoğlu- Türkiye Jeomorfoloji Derneği Başkanı coğrafyacı, akademisyen ve jeomorfolog.
 19 Şubat - Prens Andrew, Kraliçe II. Elizabeth'in ikinci oğlu.

Mart
 7 Mart - Ivan Lendl, eski profesyonel dünya birincisi Çek tenisçi.
 13 Mart - Adam Clayton, İrlandalı müzisyen, U2 grubunun bas gitaristi.
 21 Mart - Ayrton Senna, Brezilyalı araba yarışçısı, üç kez Formula 1 dünya şampiyonu.
 24 Mart - Nena, Alman şarkıcı.

Nisan
 1 Nisan - Yalçın Menteş, Türk oyuncu (ö. 2019)
 2 Nisan - Muhammed Micarul Kayes, Bangladeşli bürokrat ve diplomat (ö. 2017)
 13 Nisan - Rudi Völler, Alman futbolcu
 14 Nisan - Brad Garrett, Amerikalı oyuncu ve komedyen
 25 Nisan - Ramón Vilalta, Katalan mimar

Mayıs
 10 Mayıs :
 Bono, İrlandalı U2 grubunun solisti
 Merlene Ottey, Jamaikalı atlet
 24 Mayıs - Kristin Scott Thomas, İngiliz aktris.

Haziran
 11 Haziran - Mehmet Öz, Türk Kalp Damar Cerrahı
 16 Haziran - Tuğrul Asi Balkar, Türk şair

Temmuz
 12 Temmuz - Ahmet Ümit, Türk şair ve yazar

Ağustos
 7 Ağustos - David Duchovny, Amerikalı oyuncu.
 10 Ağustos - Antonio Banderas, İspanyol oyuncu.
 10 Ağustos - Vladimir Kozlov, Kazak gazeteci ve politikacı
 14 Ağustos - Sarah Brightman, İngiliz güfte yazarı ve şarkıcı
 16 Ağustos - Timothy Hutton, Amerikalı oyuncu.
 17 Ağustos - Sean Penn, Amerikalı oyuncu.

Eylül
 7 Eylül
Bob Hartley, Kanadalı buz hokeyi koçu
Ersin Tatar, Kıbrıs Türkü iktisatçı, siyasetçi ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Başbakanı
Rebi Yasin, Mısırlı milli futbolcu
 8 Eylül
Aguri Suzuki, Japon yarışçı
Hikmet Renan Şekeroğlu, Türk büyükelçi
 9 Eylül
Nurullah Genç, Türk iktisatçı ve şair
Urmas Sisask, Eston besteci
Hugh Grant, İngiliz oyuncu
 17 Eylül - Damon Hill, İngiliz araba yarışçısı, Formula 1 eski dünya şampiyonu.
 25 Eylül - İgor Bilanov, Ukraynalı futbolcu.

Ekim
 5 Ekim - Daniel Baldwin, Amerikalı oyuncu, yapımcı, yönetmen.
 18 Ekim - Jean-Claude Van Damme, Belçikalı oyuncu.
 29 Ekim - Mustafa Koç, Türk iş insanı (ö. 2016)
 30 Ekim - Diego Maradona, Arjantinli futbolcu.(ö. 2020)
 31 Ekim - Sedat Edip Bucak, Eski DYP milletvekili.

Kasım
 10 Kasım - Neil Gaiman, İngiliz yazar
 18 Kasım :
 Kim Wilde, İngiliz şarkıcı
 Elizabeth Perkins, Amerikalı oyuncu.
 25 Kasım :
 Amy Grant, Amerikalı müzisyen, şarkıcı
 25 Kasım - John F. Kennedy, Jr., Amerikalı avukat ve gazeteci, eski ABD başkanı John F. Kennedy'nin oğlu (d. 1999)
 27 Kasım - Yuliya Timoşenko, Ukrayna'nın ilk kadın başbakanı
 30 Kasım - Gary Lineker, İngiliz futbol oyuncusu

Aralık
 3 Aralık - Julianne Moore, Amerikalı oyuncu.
 8 Aralık - Aaron Allston, Amerikalı yazar ve oyun programcısı (ö. 2014)

Doğduğu gün ve ay bilinmeyenler
 Gürsel Korat, yazar.

Ölümler
 4 Ocak - Albert Camus, Fransız yazar, Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1913)
 28 Ocak - Zora Neale Hurston, Amerikalı folklorcu, antropolog ve yazar (d. 1891)
 6 Şubat - Selahattin Pınar, Klasik Türk müziği bestecisi (d. 1902)
 16 Şubat - Dr. Bedri Ruhselman, İstanbul), hekim, keman virtüözü ve neo-spiritüalizm'in ya da Türkçedeki adıyla, deneysel yeni-ruhçuluğun (neo-spiritualisme expérimental) kurucusu. (d. 1898)
 23 Mart - Risale-i Nur Külliyatı'nın müellifi Said Nursi (d. 1878)
 11 Mayıs - John D. Rockefeller Jr., Amerikalı hayırsever (d. 1874)
 22 Mayıs – İbrahim Çallı, Türk ressam (d. 1882)
 30 Mayıs - Boris Pasternak, Rus şair, yazar, 1958 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1890)
 7 Haziran - Bogoljub Jevtić, Yugoslavya Krallığı'nda başbakanlık görevi görev yapan Sırp politikacı ve diplomat (d. 1886)
 29 Temmuz - Hasan Saka, Türkiye'nin 7. Başbakanı (d. 1885)
 29 Ağustos - David Diop, Senegalli şair (d. 1927)
 22 Eylül - Melanie Klein, Britanyalı psikalanist (d. 1882)
 30 Eylül – John Philby, Seylan asıllı İngiliz oryantalist (d. 1885)
 5 Ekim - Alfred L. Kroeber, Amerikalı antropolog (d. 1876)
 14 Ekim - Abram Ioffe, Sovyet fizikçi (d. 1903)
 16 Kasım - Clark Gable, Amerikalı oyuncu. (d. 1901)
 5 Aralık – Haşim el-Etâsî, Suriyeli devlet adamı, Suriye'nin 2. başbakanı ve 4. cumhurbaşkanı (d. 1875)

1960


William McAdoo (* 25. Oktober 1853 bei Ramelton, County Donegal, Irland; † 7. Juni 1930 in New York City) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1883 und 1891 vertrat er den Bundesstaat New Jersey im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Im Jahr 1865 kam William McAdoo mit seinen Eltern aus Irland nach Jersey City, wo er die öffentlichen Schulen besuchte. Nach einem anschließenden Jurastudium und seiner 1874 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Jersey City in diesem Beruf zu arbeiten. Zwischen 1870 und 1875 war er auch als Zeitungsreporter tätig. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn ein. Im Jahr 1882 saß er als Abgeordneter der New Jersey General Assembly.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1882 wurde McAdoo im siebten Wahlbezirk von New Jersey in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1883 die Nachfolge von Augustus Albert Hardenbergh antrat. Nach drei Wiederwahlen konnte er bis zum 3. März 1891 vier Legislaturperioden im Kongress absolvieren. Zwischen 1887 und 1889 war er Vorsitzender des Milizausschusses. Im Jahr 1890 wurde McAdoo von seiner Partei nicht mehr zur Wiederwahl nominiert.

Nach dem Ende seiner Zeit im US-Repräsentantenhaus praktizierte er wieder als Anwalt. Während der zweiten Amtszeit von Präsident Grover Cleveland (1893–1897) war McAdoo als Nachfolger von James R. Soley stellvertretender Marineminister (Assistant Secretary of the Navy). 1904 trat er für eine zweijährige Amtszeit die Nachfolge von Francis Vinton Greene als Leiter (Commissioner) des New York Police Department an; er lebte dort bereits seit 1892. In den folgenden Jahren betätigte sich McAdoo wieder als Anwalt. Außerdem befasste er sich mit literarischen Angelegenheiten. Seit 1910 bis zu seinem Tod war er Vorsitzender Amtsrichter im ersten Gerichtsbezirk von New York City. Er starb am 7. Juni 1930 in New York City und wurde auf dem Woodlawn Cemetery in der Bronx beigesetzt.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für New Jersey
Mitglied der New Jersey General Assembly
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Beamter (Vereinigte Staaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1853
Gestorben 1930
Mann

William McAdoo


María Azambuya (* 5. Oktober 1944 in Montevideo, Uruguay; † 26. Februar 2011) war eine uruguayische Schauspielerin und Theaterregisseurin.

Leben
Azambuya, die 1967 ihre Ausbildung an der Escuela Municipal de Arte Dramático "Margarita Xirgu" (EMAD) abschloss, lehrte dort später von 1992 bis 2010 Rioplatensisches und Lateinamerikanisches Theater.

Schauspielerei
Von 1967 bis 1972 spielte sie als Gastschauspielerin an der Comedia Nacional. Zu ihren Rollen zählten dort solche in María Stuart und Galileo Galilei. Ab 1974, nach anderen Quellen bereits ab 1973, gehörte sie dem Ensemble des Teatro El Galpón an, mit dem sie während der in den Folgejahren in Uruguay herrschenden Diktatur im mexikanischen Exil weilte und anschließend nach Montevideo zurückkehrte. Während sie in der Vor-Diktatur-Phase unter anderem in Hexenjagd, Der Geizige (1973) und Doña Ramona (1974) auf der Bühne stand, wirkte sie in Mexiko zum Beispiel in Artigas, General del Pueblo (1981) und Pluto mit. Zurück in Uruguay war sie in einer Vielzahl weiterer Stücke zu sehen, von denen beispielhaft Ay, Carmela, Shakespeares Romeo und Julia und Brechts Der kaukasische Kreidekreis zu nennen sind. Insgesamt wirkte sie in mehr als 50 Theaterstücken mit. Auch gehörte sie während sämtlicher Spielzeiten dem Ensemble der Montevideanas an. Zuletzt wurde Azambuya, die auch an Festivals unter anderem in Cádiz, Caracas, New York, Mexiko und Miami teilnahm und international tourte, für ihre Darstellung in Agosto. Condado Osage 2010 für den Premio Florencio nominiert.

Regie
Als Regisseurin zeichnete sie 1988 für das mit dem Premio Florencio sowohl für die Regie als auch das beste Kinderstück ausgezeichnete Buscabichos verantwortlich. Im Folgejahr brachte sie Tabaré auf die Bühne. Auch in der Folgezeit wurde sie für ihre Regietätigkeit mit Auszeichnungen bedacht, wie etwa mehreren Premio Florencios für das Stück El silencio fue casi una virtud.

Literatur
 Nuevo Diccionario de la Cultura Uruguaya von Miguel Ángel Campodónico, Librería Linardi y Risso, 2003, S. 34

Weblinks
 Falleció María Azambuya - Queda la obra (spanisch) auf www.montevideo.com.uy vom 26. Februar 2011, abgerufen am 29. April 2012
 Falleció María Azambuya (spanisch) auf 180.com.uy vom 26. Februar 2011, abgerufen am 29. April 2012

Einzelnachweise

Theaterschauspieler
Theaterregisseur
Uruguayer
Geboren 1944
Gestorben 2011
Frau

María Azambuya


John Daniel Morell (18 June 1816 – 1 April 1891) was a British educationalist and Congregational minister.

Life
Morell was born at Little Baddow, Essex, where his father was minister of the Congregational church (1799–1852). He went to Homerton College in 1833, where he studied theology under John Pye Smith. He then entered the University of Glasgow, where he took the M.A. degree in 1841. Subsequently he studied philosophy and theology under Fichte at Bonn, and returned to England to undertake the pastorate of the Congregational church at Gosport in 1842.

In 1845, Morell gave up the ministry in favour of philosophy. In 1848 he made his name by his Historical and Critical View of the Speculative Philosophy of Europe in the Nineteenth Century. It brought him to the notice of Lord Lansdowne, who made him an inspector of schools. From 1848 till 1876 he was active in that career.

Works
Morell's Historical and Critical View of the Speculative Philosophy of Europe in the Nineteenth Century was his major work. He showed a partiality for the "eclectic philosophy" of Victor Cousin, and pointed out the Scottish Enlightenment as a precursor. Rudolf Metz argued that Morell's thought itself was based on Scottish philosophy.

He published educational works, including:

The Philosophy of Religion (1849)
The Analysis of Sentences (1852)
Elements of Psychology (1853)
The Essentials of English Grammar and Analysis (1855)
Handbook of Logic (1855)
Grammar of the English Language (1857)
The Philosophical Tendencies of the Age (1848), four lectures
Fichte's Contributions to Moral Philosophy (1860)
Philosophical Fragments (1878)
An Introduction to Mental Philosophy on the Inductive Method (1862)
Manual of History of Philosophy with numerous examination papers in mental science which have been set in the London University (1884).

References

Attribution

External links
James Martineau, History of Modern Philosophy – A review of Morell's An historical and critical review of the speculative philosophy of Europe in the nineteenth century, 1883
Texts on Hathi Trust by or about Morell
By or about Morell from Online Books

1816 births
1891 deaths
University of Bonn alumni
Alumni of Homerton College, Cambridge

John Daniel Morell


Jonas Vingegaard Hansen (født Rasmussen; 10. december 1996 i Hillerslev) er en dansk cykelrytter, der kører for . Han har tidligere kørt for det danske cykelhold .

Ved Vuelta a España 2020 fik han debut i en Grand Tour. I 2021 kørte han sin første Tour de France, hvor han endte på en samlet andenplads.

Vingegaard var ved udtagelsen til Tour de France 2022 i begyndelsen af 2022 blevet tildelt rollen som delt holdkaptajn for Team Jumbo-Visma sammen med Primož Roglič. Ved løbet blev han vinder af det samlede klassement og den prikkede bjergtrøje, og han blev den anden danske cykelrytter, der vandt et Tour de France-løb. Derudover blev han den Tour de France-vinder, der har gennemført løbet med den højeste gennemsnitsfart. Året efter i 2023 vandt Vingegaard Tour de France for anden gang.

Han blev i 2021 og 2022 kåret som årets mandlige cykelrytter i Danmark.

Karriere
Jonas Vingegaard Rasmussen blev født den 10. december 1996 i Hillerslev og er opvokset i Thy. Her spillede han både fodbold og håndbold. Da 1. etape af Post Danmark Rundt 2007 begyndte den 1. august i Thisted, var Jonas Vingegaard med sin far for at se løbet. Her havde Thy Cykle Ring opsat en hometrainer, som publikum kunne prøve for at se, hvordan det var at køre op ad et bjerg. Derefter blev han meldt ind i klubben og begyndte at cykle. Således fik han sin cykelopdragelse hos Thy Cykle Ring. Han cyklede hos Thy-klubben i fem sæsoner, indtil han i 2013 skiftede til Aalborg Cykle-Ring. Som 16-årig formåede Vingegaard at bestige Alpe d'Huez på 42 minutter. Da Vingegaard skulle køre det sidste år som juniorrytter, skiftede han i 2014 til Odder Cykel Klub. Her fik han i 2015 Christian Moberg som træner. Da han blev seniorrytter, måtte kan kæmpe meget for at rykke fra den danske C-klasse til A-klassen, da han ikke fik de store resultater i løbene. Da Odder-klubben fra starten af 2016 etablerede et U23-hold, kom resultaterne for Jonas Vingegaard. Han kom i foråret på podiet ved et A-løb i Aalborg, og i maj vandt han en afdeling af Pinse Cuppen i Hammel, hvor rytterne flere gange skulle op ad stigningen ved Pøt Mølle.

Skifte til ColoQuick-Cult

Da Jonas Vingegaard i 2016 var begyndt at lave gode resultater ved løbene, handlede det danske kontinentalhold  og sportsdirektør Christian Andersen hurtigt, og de lavede i slutningen af maj 2016 en kontrakt med Vingegaard, og han skiftede hold med øjeblikkelig virkning. For at få struktur i sin dagligdag, sørgede sportsdirektør Andersen for at holdets nye rytter fik arbejde på fiskefabrikken Chrisfish i Hanstholm. Her trak Vingegaard skindet af fisk fra kl. 6 til kl. 12, inden han tog ud på dagens timelange træningstur. I 2016 fik han også sit første internationale resultat, da han endte på en samlet andenplads ved etapeløbet Tour of China. I store dele af 2017-sæsonen deltog han ikke i mange løb, da han sad ude med en brækket lårbensknogle efter et styrt i Tour des Fjords i Norge. Inden skaden kom, nåede han at få en samlet fjerdeplads og vinde ungdomskonkurrencen i det franske etapeløb Tour du Loir-et-Cher.

Da han var kommet sig over sit brækkede ben, og 2018-sæsonen begyndte, var han tilbage i god form. På en træningstur til Spanien i begyndelsen af marts 2018 satte Vingegaard tidsrekorden på teststigningen Coll de Rates. Han kørte de 6,5 kilometer på 13,02 minutter, hvilket var 12 sekunder hurtigere end den tidligere rekordholder Tejay van Garderen. I midten af 2018 blev hans fysik testet hos Team Danmark. Efterfølgende udtalte sportsfysiolog Lars Johansen om Jonas Vingegaard: "Han har simpelthen en pumpe og hjerte, som er i en klasse for sig selv. Hans ligger klart fri af gennemsnittet af danske, mandlige cykelryttere. Han har et plus måske 15 procent, og det er markant."

Jumbo-Visma

Kontrakt 2019–2024
Den 1. august 2018 offentliggjorde det hollandske World Tour-hold , at de fra 1. januar 2019 havde skrevet en to-årig kontrakt med Jonas Vingegaard. I maj 2020 forlængede parterne aftalen med yderlige to år, så den var gældende til slutningen af 2022. Året efter blev kontrakten igen fornyet, så den nu var gældende til og med 2024. Ifølge flere medier sikrede Vingegaard sig en lønforhøjelse, så han fik en årsløn på omkring 1,5 millioner euro uden sejrsbonusser.

2019
Det første løb i s trikot blev Vuelta a Andalucía 2019 som blev kørt i anden halvdel af februar. Det næste løb på kalenderen var Baskerlandet Rundt i april, hvilket var det første UCI World Tour-løb Vingegaard deltog i. I starten af maj kørte han Romandiet Rundt, hvor han hjalp holdkammerat Primož Roglič til den samlede sejr. I slutningen af maj var han en del af Jumbo-Vismas hold ved Hammer Series i Stavanger. Her vandt holdet bjergløbet og den samlede sejr. To dage efter stillede Vingegaard op i Tour of Norway, men udgik af løbet før starten på anden etape. Dernæst stod den på én måneds løbspause, inden han stillede op på enkeltstarten og linjeløbet ved danmarksmesterskaberne. Her kom han ind på 22. og 26. pladsen.

 Første sejr på World Touren
Én måned efter DM gik turen til Polen, hvor Vingegaard skulle deltage i World Tour-løbet Polen Rundt. Den 8. august vandt han 6. etape, og kom i løbets førertrøje. Det var den første sejr på World Touren, og den første sejr siden skiftet til Jumbo-Visma. Dagen efter på løbets sidste etape gik danskeren helt ned, og tabte 14,30 minutter til etapevinder og den samlede vinder af løbet, Matej Mohorič fra . Vingegaard endte på en samlet 26. plads.

Efter knap 14 dages pause skulle Jonas Vingegaard køre cykelløb i hjemlandet, da han var på startlisten til PostNord Danmark Rundt. Her var han holdets kaptajn og havde nr. 1 som rygnummer. Efter en andenplads på 3. etape og en fjerdeplads på 4. etape endte han på en samlet andenplads, 11 sekunder efter vinder Niklas Larsen fra . Dernæst endte han på en samlet niendeplads ved Deutschland Tour. I september skulle Vingegaard deltage i de første éndagsløb for Jumbo-Visma, da han i Canada deltog i Grand Prix Cycliste de Québec og Grand Prix Cycliste de Montréal. Sæsonen 2019 blev afsluttet i oktober med éndagsløbene Giro dell'Emilia og Gran Premio Bruno Beghelli, hvor han ikke gennemførte nogle af dem.

Andenplads ved Tour de France 2021

I slutningen af april 2021 blev Jonas Vingegaard som s sidste rytter udtaget til Tour de France 2021. Her var hans opgave at lære af, og støtte holdkaptajnen Primož Roglič og løjtnanten Steven Kruijswijk. Det var anden gang Vingegaard blev udtaget til en Grand Tour, efter at han i 2020 kørte Vuelta a España hvor Roglič vandt løbet.

Allerede på løbets  var Primož Roglič ude for et alvorligt styrt hvor han fik flere slemme skader. Derfor var han på det tidspunkt 1,40 minut efter Tadej Pogačar, som blev betegnet som den største konkurrent. Men efter  var Roglič definitivt ude af klassementskampen, da han tabte meget tid, og var ni minutter efter den gule førertrøje. På det tidspunkt var Vingegaard samlet nummer 11, og godt halvandet minut efter Pogačar. Derefter fik danskeren en fri rolle i løbet, og skulle køre sin egen chance. Primož Roglič udgik af løbet før starten på . Derefter rykkede Vingegaard længere og længere frem i det samlede klassement, og efter at han på  endte på andenpladsen efter Tadej Pogačar, var han også på en samlet andenplads. Den blev bekræftet da han også på  kom ind på andenpladsen, og tredjepladsen på s enkeltstart. Da løbet var slut endte Jonas Vingegaard som nummer to i det samlede klassement, og i ungdomskonkurrencen, i sin første deltagelse i Tour de France. Det var det bedste resultat leveret af en dansker i løbet siden Bjarne Riis' sejr i 1996.

2022

Vinder af Tour de France 2022
Modsat Tour de France 2021 hvor Jonas Vingegaard kom med som reserve, blev han til Tour de France 2022 udtaget et halvt år før starten i København. Da hans deltagelse blev offentliggjort i januar, meddelte  at Vingegaard og Primož Roglič skulle dele rollen som holdkaptajn.

Forud for løbet skulle alle hold præsenteres i Tivoli foran over 10.000 tilskuere. Da Jumbo-Visma med Jonas Vingegaard kom på scenen, blev de modtaget med højlydt jubel, og specielt Vingegaard fik en stor velkomst, så den danske rytter blev meget bevæget på scenen.

På  som var en enkeltstart i København endte Vingegaard på syvendepladsen, 15 sekunder efter vinderen Yves Lampaert (), og ét sekund foran holdkammerat Primož Roglič. Syvendepladsen i det samlede klassement blev også den dårligste placering Jonas Vingegaard havde igennem løbet. Efter  rykkede han op på tredjepladsen, 31 sekunder efter den førende rytter Tadej Pogačar fra . På  endte Vingegaard på andenpladsen i samme tid som etapevinder Pogačar, og 12 sekunder foran holdkammerat Primož Roglič på tredjepladsen. Samtidig rykkede danskeren op på en samlet andenplads, 35 sekunder efter Pogačar.

Den gule førertrøje

Den 13. juli 2022 vandt Vingegaard sin første etape i Tour de France, da han vandt , som var den første bjergetape i Alperne, og kom i løbets gule førertrøje. Han var nu over to minutter foran Romain Bardet () og Tadej Pogačar på anden- og tredjepladsen. På de efterfølgende etaper fulgtes Pogačar og Vingegaard hinanden tæt. Da rytterne kom til Pyrenæerne på , skulle de to rivaler igen dyste på en bjergetape. De kom samlet til målstregen på toppen af Peyragudes, hvor Pogačar vandt sin tredje etapesejr, mens Vingegaard endte på andenpladsen for anden gang i løbet.  var løbets sidste bjergetape. Der skulle køres 143 km, inden der var mål på toppen af Hautacam. På vej op ad sidste stigning lagde Vingegaards holdkammerater Sepp Kuss og Wout van Aert et hårdt tempo. Da der manglede fire km af etapen, kunne Tadej Pogačar ikke længere følge Van Aert og Vingegaard, og det endte med, at danskeren vandt sin anden etapesejr med et forspring på 1,04 til Pogačar. Nu førte Jonas Vingegaard løbet med 3,26 minutters forspring til Pogačar på andenpladsen. Samtidig samlede Vingegaard så mange point i bjergkonkurrencen, at han sikrede sig den prikkede bjergtrøje. Efter overrækkelsen af trøjerne efter den 18. etape havde Vingegaard et kortere møde med Frankrigs præsident Emmanuel Macron. Præsidenten udtalte om Jonas Vingegaard: "I sidste ende så vi også, hvem chefen i denne Tour er, for Vingegaard har været i kontrol".

Efter den  med mål i Cahors blev Vingegaard på podiet bl.a. hilst og hyldet af H.K.H. Prins Joachim.

, som var en enkeltstart, var rytternes sidste chance for at lave om på det samlede klassement. Etapen blev en stor triumf for , da Vingegaards holdkammerat Wout van Aert fik sin tredje etapesejr, mens Vingegaard kom ind på andenpladsen, 19 sekunder efter van Aert og otte sekunder foran Pogačar på tredjepladsen. Undervejs på etapen havde Jonas Vingegaard de bedste mellemtider, men sænkede på den sidste kilometer sin egen hastighed, så holdkammeraten kunne vinde etapen. Dermed var Vingegaard sikker på at vinde Tour de France 2022, da han 24. juli også gennemførte den afsluttende  med mål på Avenue des Champs-Élysées i Paris. Samtidig vandt han også løbets bjergkonkurrence og blev den Tour de France-vinder med den højeste gennemsnitsfart i historien.

Præmieceremoni og reaktioner
Ved præmieceremonien i Paris, hvor dét, der generelt blev anset for at være én af de største danske sportspræstationer igennem historien, skulle fejres, var blandt andre Kronprins Frederik, statsminister Mette Frederiksen og kulturminister Ane Halsboe-Jørgensen til stede. Foruden de prominente gæster havde flere tusinde danskere taget turen til den franske hovedstad for at fejre Jonas Vingegaards triumf. Her var mange samlet foran Det Danske Hus på Champs-Élysées. Efter at Kronprins Frederik havde været på podiet og hyldet Vingegaard, udtalte han: "Jeg rangerer Jonas Vingegaards præstation som det vildeste i dansk historie, præsteret af ene mand, og sammenligner det med dengang Danmark vandt EM tilbage i 92." Den franske præsident Emmanuel Macron ønskede Jonas Vingegaard tillykke med en besked på Twitter skrevet på dansk. I Danmark blev højbroen på Storebæltsforbindelsen lyst op i rødt og hvidt.

Hyldest i Danmark

Få timer efter at  var afsluttet, og rytterne ikke var sendt afsted på , meddelte Københavns Kommune og Tivoli, at de havde planlagt en stor fejring af Jonas Vingegaards sejr i Tour de France. Det ville ske den 27. juli da han vendte hjem til Danmark. Fra Amsterdam Airport Schiphol blev han fløjet hjem i et Beechcraft King Air 350i-fly (reg.: OY-CVW) ejet af Semler Gruppen. I dagens anledning havde flyet fået halen folieret i samme gule farve som den vundne førertrøje. Flyet blev ved ankomsten til Københavns Lufthavn ledsaget af to af Flyvevåbnets F-16-fly. Omkring 50.000 personer fulgte flyet via sporingstjenesten Flightradar24.

Han blev fra Københavns Lufthavn kørt i en åben bil til Københavns Rådhus, hvor der blev serveret de traditionelle rådhuspandekager, og han modtog hyldest fra balkonen ud mod Rådhuspladsen. Der var mødt så massiv en menneskemængde op på Rådhuspladsen, at hele pladsen var fyldt fra Strøget til H.C. Andersens Boulevard og et stykke ned ad Vesterbrogade. Det betød at politiet spærrede for trafik på H.C. Andersens Boulevard og Vesterbrogade. Ansatte på rådhuset regnede med at omkring 70.000 personer var mødt op.

Et par timer efter Rådhuspladsen blev Vingegaard sammen med Kasper Asgreen, Michael Mørkøv og Christopher Juul-Jensen, der også deltog i årets Tour de France, hyldet på plænen i Tivoli. Her oplyste Tivoli at over 20.000 personer deltog.

Dagen efter var der stor fest i Glyngøre, da Jonas Vingegaard og familien kom tilbage til hjembyen. Her var der blandt andet fyrværkeri og musik, og i følge politiet kom der omkring 22-23.000 personer på det lokale stadion Interfjord Park.

August - oktober
Da Tour de France og den efterfølgende hyldest var overstået, kørte Vingegaard ikke løb før den 14. august, hvor han blevet fløjet i privatfly til Holland, og deltog i et uofficielt show- og gadeløb. Den 27. september kom første officielle start, da han deltog i etapeløbet CRO Race 2022. Her vandt han 3. og 5. etape, og endte på en samlet andenplads. For Vingegaard var løbet forberedelse og opvarmning til monumentet Lombardiet Rundt.

Meritter

2016
Vinder af Lindberg Sport Løbet
2. plads samlet i Tour of China
3. plads i Sparekassen Vendsyssel-løbet, Aalborg CR

2017
4. plads samlet i Tour du Loir-et-Cher
1. plads i  Ungdomskonkurrencen
 2. plads i GP Viborg

2018
 1. plads, prologen i Giro della Valle d'Aosta
 1. plads, 4. etape (TTT) i Tour de l'Avenir
 4. plads i Sundvolden GP
 5. plads samlet i Tour du Loir-et-Cher
1. plads i  Ungdomskonkurrencen
 5. plads samlet i Grand Prix Priessnitz spa
 5. plads i Ringerike GP
 9. plads samlet i Triptyque des Monts et Châteaux

2019
 1. plads, 6. etape i Polen Rundt
 2. plads samlet i Danmark Rundt
 9. plads samlet i Deutschland Tour

2020
 8. plads samlet i Polen Rundt
2021
 1. plads, 5. etape i UAE Tour
  1. plads samlet i Settimana Internazionale di Coppi e Bartali
  Vinder af pointkonkurrencen
 Vinder af 2. og 4. etape
 2. plads samlet i Tour de France
 2. plads, 17. og 18. etape
 2. plads i ungdomskonkurrencen
 2. plads samlet i Baskerlandet Rundt
  Vinder af ungdomskonkurrencen
2022
  1. plads samlet i Tour de France
  Bjergkonkurrencen
 Vinder af 11. og
 2. plads, 7., 17. og
 1. plads i La Drôme Classic
 2. plads samlet i Tirreno-Adriatico
 2. plads samlet i Critérium du Dauphiné
 Vinder af 8. etape
 2. plads samlet i CRO Race
 Vinder af 3. og 5. etape
2023
  1. plads samlet i Tour de France
 Vinder af  (ITT)
 2. plads, 6. etape
  1. plads samlet i Critérium du Dauphiné
 Vinder af 5. og 7. etape
 2. plads, 4. og 8. etape
  1. plads samlet i Baskerlandet Rundt
 Vinder af 3., 4. og 6. etape
  Pointkonkurrencen
  1. plads samlet i Gran Camiño
 Vinder af 2., 3. og 4. etape
  Bjergkonkurrencen
 2. plads samlet i Vuelta a España
 1. plads, 13. og 16. etape
 3. plads samlet i Paris-Nice
 1. plads, 3. etape (TTT)

Placeringer i Grand Tours og større etapeløb

Udmærkelser
 Årets mandlige cykelrytter i Danmark (2021, 2022)
 B.T. Guld (2022)
 Årets Sportsnavn (2022)
 Vélo d'Or (2023)

Privat
Vingegaard er søn af Claus Christian Rasmussen og Karina Vingegaard Rasmussen fra Hillerslev. Han har søsteren Michelle Vingegaard Rasmussen.

I folkeskolen gik han til og med 7. klasse på Hillerslev Skole, mens 8. og 9. klasse blev taget på Tingstrup Skole i Thisted. Vingegaard gik fra august 2012 i 10. klasse på cykellinjen på ISI Idrætsefterskole i Ikast. Derefter gik turen til Thisted Handelsgymnasium.

Vingegaard er bosat i Glyngøre med ægtefællen Trine Marie Hansen (f. 1985). Parret mødte hinanden, da Vingegaard var rytter hos  fra 2016 til 2018, hvor Trine var holdets marketingchef. I september 2020 fik de en datter.

Vingegaards svigermor er Rosa Kildahl Christensen, der blev landskendt som deltager i Den store bagedyst i 2017.

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Danmark
Personer fra Thy
Tour de France-vindere
Årets Sportsnavn

Jonas Vingegaard


جوناثان أيسريك  هو لاعب كرة مضرب فرنسي.

مراجع

وصلات خارجية

 معلومات عن اللاعب

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من غراس
رياضيون من الألب البحرية
رياضيون من سن جرمن آن له
لاعبو كرة مضرب فرنسيون
مواليد 1990
مواليد في سن جرمن آن له

جوناثان أيسريك


Sonia Caicheo Gallardo (Nercón, Chile, junio de 1943) es una profesora, escritora y poetisa chilena de origen huilliche vinculada al movimiento cultural Aumen de Chiloé.

De acuerdo a la descripción que hace Iván Carrasco del discurso etnocultural en la poesía chilena, entre cuyos autores se encuentra Sonia Caicheo, en su producción poética se aprecia de manera sostenida la presencia del sincretismo entre el catolicismo y las creencias indígenas, observándose un alto contenido intercultural e interétnico (poesía etnocultural). Además, Carrasco enmarca su trabajo dentro de la poesía moderna de Chiloé, cuyos representantes utilizan «un léxico intercultural español-chilliche-chono y un alto grado de conciencia de las operaciones poéticas»; utilizando en algunas de sus creaciones cierta textualidad antipoética y/o algunos de sus elementos contextuales.

Algunos de sus trabajos hacen alusión a las arraigadas tradiciones culturales chilotas, mientras que junto a otros autores, es referida por Maximino Fernández como una de las representantes más notables que utiliza «un discurso que mezcla lenguajes, emplea medios icónicos y aparece en labios de un yo cronista que denuncia de modo elegiaco la situación de injusticia y marginalidad».

Obras
 Deshojando el calendario. (1981)
 Los que no deben morir. (1982)
 Recortando sombras. (1984)
 Rabeles en el viento. (1991)
 Salve dolorosa. (1999)
 Las mariposas de Antonia. (2001)
 Peque Reyes. (2005)
 Puerto Cauquil. (2009)

Notas

Referencias

Nacidos en Castro (Chile)
Pedagogos de Chile
Poetas de Chiloé
Poetas en español
Profesoras de Chile
Escritores en español del siglo XX
Escritores en español del siglo XXI

Sonia Caicheo