El Campeonato Junior de Juniors de IWRG (IWRG Junior de Juniors Championship en inglés) es un campeonato de lucha libre profesional dentro del Grupo Internacional Revolución (IWRG). Este título sólo pueden ostentarlo luchadores de segunda generación en adelante.

Torneo por el título
El torneo se llevó a cabo el 6 de febrero de 2011 en la Arena Naucalpan de Naucalpan, Estado de México. Primero se realizó una Battle Royal donde los dos últimos luchadores que quedaran arriba del ring, avanzaban directamente a las semifinales.

Campeón actual
El actual campeón es Trauma II, quien se encuentra en su primer reinado como campeón. Trauma II derrotó al ex-campeón Carta Brava, Jr. el 9 de junio de 2013 en la Arena Naucalpan en Naucalpan, Estado de México.

Lista de campeones

Reinados más largos

Mayor cantidad de reinados
 3 veces: El Hijo del Pirata Morgan.
 2 veces: Oficial Factor.

Datos interesantes
 Reinado más largo: Trauma I, 361 días.
 Reinado más corto: El Hijo del Pirata Morgan, 7 días.
 Campeón más viejo: Oficial Factor, 35 años y 37 días.
 Campeón más joven: El Hijo del Pirata Morgan, 18 años y 343 días.
 Campeón más pesado: Oficial Factor, .
 Campeón más liviano: Trauma II, .

Véase también

Referencias

Enlaces externos
 Historia del título

Campeonatos de la IWRG

Campeonato Junior de Juniors de IWRG


Old Man Fiddle (en français Le Violon du vieil homme) est la chanson représentant la Finlande au Concours Eurovision de la chanson 1975. Elle est interprétée par le groupe Pihasoittajat.

Eurovision
La chanson remporte le concours de sélection qui comprenait quatre demi-finales de quatre chansons chacune dont deux sont retenues par des professionnels pour une finale. La chanson gagnante  est interprétée en finnois, mais elle sera traduite en anglais pour le concours international de la chanson.

La chanson est la quinzième de la soirée, suivant Une chanson c'est une lettre interprétée par Sophie pour Monaco et précédant Madrugada interprétée par Duarte Mendes pour le Portugal.

À la fin des votes, la chanson obtient 74 points et finit septième des dix-neuf participants.

Points attribués à la Finlande

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Liens externes

Chanson représentant la Finlande au Concours Eurovision de la chanson
Chanson de l'Eurovision de 1975
Chanson en anglais
Single musical sorti en 1975

Old Man Fiddle


Josip Landau, bosanskohercegovački gospodarstvenik i aktivist. Živio je i radio u Sarajevu. Obnašao je ondje dužnost upravitelja osiguravajućeg društva "Sava". Bio je Židov, ali izrazito sklon hrvatskom nacionalizmu. Sa suprugom Albinom se vjenčao u katoličkoj crkvi, gdje su i krstili svoju djecu. Hrvatsku stvar je uvijek pomagao u svim hrvatskim patriotskim akcijama i sve hrvatske karitativne ustanove.

Povjerenik NDH za BiH u Sarajevu, rimokatolički svećenik Božidar Bralo, se zauzeo za njega čim je početkom rata stupio na svoju dužnost, te je dopisima od 26. travnja i 19. svibnja visokim ustaškim vlastima predložio da se Josipu i obitelji dodijeli počasno arijstvo.

Izvori

Životopisi, Sarajevo
Kultura Hrvata Bosne i Hercegovine
Židovi u Bosni i Hercegovini

Josip Landau


Monica Z er en svensk film fra 2013, instrueret af Per Fly med manuskript af Peter Birro. Filmen er en dramatisering af en stor del af sangerinden Monica Zetterlunds liv og karriere med op- og nedture med Edda Magnason i titelrollen.

Handling

Den enlige mor Monica (Edda Magnason) bor hos sine forældre (Kjell Bergqvist og Cecilia Ljung) i provinsen i Sverige. Hendes far spillede i sin ungdom trompet, men havde aldrig modet til at forfølge en musikalsk karriere. Monica synger sammen med lokale orkestre, men bliver opdaget af førende skikkelser i branchen. I modsætning til faderen kaster hun sig ud i musikkarrieren og bliver et stort navn i Sverige, selv om en beskæmmende sidsteplads ved Eurovision Song Contest 1963 giver ridser i lakken. Hun kommer dog over skuffelsen og får tilbud om at komme til USA og synge sammen med en række af jazzmusikkens store navne. Her oplever hun raceadskillelsen, og hendes internationale karriere brister, da hun insisterer på at spille med sorte musikere.

Både hendes liv og hendes karriere har op- og nedture; i privatlivet får hun problemer, fordi hun både har forhold til mange mænd og efterhånden oparbejder et betydeligt alkoholproblem. Trods sit indlysende musikalske talent og brede anerkendelse savner Monica i den sidste ende altid at blive bekræftet i sin position.

Medvirkende
I filmen medvirker blandt andet:

Baggrund og optagelse
Filmen blev produceret af Stellanova Film i samarbejde med Film i Väst, Sveriges Television, danske Eyeworks Fine & Mellow og Svensk Filmindustri. Filmen havde et budget på 40 millioner SEK. Den var støttet af de svenske og danske filminstitutter og Eurimages fra Europarådet.

Filmen havde arbejdstitlerne Monica Z - Hela Sveriges Monica og Monica Zetterlund - Ett lingonris i et cocktailglas (efter et digt, Tage Danielsson skrev til Monica Zetterlund).

Modtagelse
Filmen fik gennemgående fine anmeldelser, selv om nogle af de historiske friheder, som manuskriptforfatter Peter Birro havde taget, blev kritiseret. Blandt andet blev portrætteringen af Monicas far fremhævet for ikke at være realistisk.

Den blev en publikumssucces i hjemlandet, hvor der blev solgt 62.666 billetter i premiereweekenden. Ved det følgende års uddeling af Guldbaggen var Monica Z nomineret til 11 priser og vandt fire: Bedste instruktion (Per Fly), bedste kvindelige hovedrolle (Edda Magnason), bedste mandlige birolle (Sverrir Gudnason) og bedste kostumer (Kicki Ilander).

Referencer

Eksterne henvisninger

Svenske film fra 2013
Dramafilm fra Sverige
Biografiske film fra Sverige
Film instrueret af Per Fly
Svensksprogede film
Engelsksprogede film

Monica Z


عمليات خاصة فيلم مصري من نوعية الأكشن عرض في عام 2008 من بطولة مصطفى فهمي وخالد سليم ونيكول سابا وغيرهم. يدور حول ذراع مستقل بشكل معين لجهاز مخابرات يقوده مصطفى فهمي ونيكول سابا يقومون بتجنيد أربعة شباب مصريين وتدريبهم على الاسلحة والقوة والركض والقتال بهدف القيام بعمليات خاصة بعيدا عن الاجهزة الرسمية للدولة، ويظهر به حركات اكشن مشابهة للافلام الاجنبية وبعض المراقف والعمليات مثل فيلة المهمة الايطالية والمهام المستحيلة في سلسلتها، لايثان هانت

قصة الفيلم
تدور أحداث الفيلم حول أربعة شباب يقومون بتنفيذ عملية خاصة فيستعينون بمدربة من نوع خاص لرفع كفائتهم وكل واحد من هؤلاء الشباب له لغز خاص به تكشفه أحداث الفيلم المثيرة جزء كبير من الفيلم صُور بطريقة الأكشن ونفذه فريق فرنسي متخصص، تبدو قصة الفلم مشابهة للفيلم الأمريكي The Italian Job

الأحداث
 يتم إرسال معلومات إلى أربعة اصدقاء شباب عنهم وهي لا يعرفها أحد عنهم، ثم يذهبون إلى فيلا حيث يتم تجنيدهم من ادم مصطفى فهمي وديما نيكول سابا وتدريبهم على القتال والاسلحة والركض وجمع المعلومات (ويكون آدم ذراع للمخابرات في مصر)
 يتم سرقة بنك من الشباب الاربعة بتخطيط آدم ويتم السوقة باستخدام الاغنام والمياه وبطريقة كوميدية وتظهر داليا البحيري في البنك كضيفة شرف ويكون بجانبها ديما المتنكرة بباروكة شعر أشقر ويكون تحت مراقبة آدم. يهربون من البنك ويتشاجرون على الركوب بالسيارة ويتدخل آدم ليهربوا. ... تلاحقهم الشرطة ويهربون للصحراء ثم تأتي ديما وتأخذ المال ويفجرون السيارة بمشهد مشابه للافلام الأمريكية بحركة بطيئة
 يعودون لحياتهم الطبيعية لفترة... ثم يشكون بامر تأخر الاتصال بهم فيذهبون إلى الفيلا ليجدوها أصبحت حضانة وعندما يعودون إلى بيت احمد شريف (تامر هجرس) يجدون آدم وديما، ويهزقهم... فيهاجمونه بالكلام... ويتشاجرون... ثم يتفقون على القيام بالعملية الجديدة الموكلة لهم من آدم.
 العملية الجديدة سرقة حقيبة من مسؤول دبلوماسي ويتم التخطيط لها من خلال سكرتيرة المسؤول المقصود، ويتم وضع جهاز تعقب تحت سيارة المسؤول بالمطار من مكي، ثم تتم المطاردة بخطة محكمة باستخدام الدراجات النارية والسيارات، (الذين يتم مطاردتهم هم دبلوماسيون اجانب)، ويهربون بالحقيبة
 يذهبون إلى مقهى ويجلسون فيه بينما المسؤولين في السفارة والدبلوماسيين يتناقشون بشأن الحقيبة ويظهر آدم ويقابل السفير ويتناقشون حول الحقيبة وموظفي السفارة انهم عملاء المخابرات ويهددهم آدم، بطريقة دبلوماسية ويتفاوضون حول الحقيبة والالذين سرقوها والعملاء حول السفارة. بينما يذهبون بعد المقهى إلى بيت احمد.
 يتناقش الشباب حول الحقيبة حيث يجدون لابتوب فيها، يتجادل آدم ودينا حول الشباب الاربعة وتسليمهم مقابل العملاء، بينها الشباب يحاولون فتح الحقيبة باستخدام ضوء ازرق وتصوير البصمة. وعند فتح الحاسوب المحمول تكون عليه معلومات سرية، ويتم تفعيل جهاز مراقبة في الحاسوب المحمول
 تكون المعلومات عن ارصدة وغسيل أموال وشخصيات في البلد ويتسائلون عن ويتحرك أهل السفارة لمداحقة الشباب ويطلب ادم من دينا تنفيذ الخطة البديلة blan b. يتحركون الشباب الاربعة بسيارة ودراجة نارية وتلاحقم سيارات السفارة ويتم اطلاق النار بطريقة الاكشن وتفجير الدراجه النارية بطريقة احترافية
 يتوجهون الو مبنى منعزل بناء على طلب دينا منهم، عندها يظهر رجال السفارة، يظن الشباب انه كمين وبعد النقاش بينهم... بيدأ القتال بينهم ويتم اشهار الاسلحة... ثم يظهر آدم ويهدد السفير حيث يتم تصوير حديث السفير ويهدده بالتصوير، وتأتي الشرطة... في لحظة طتم اطلاق النار بين الشباب الاربعة وبين رجال السفارة وتتدخل الشرطة.

تبدأ صور للشباب تظهر وهم ملقون على الأرض مع موسيقى تصويرية حزينة

...بعد ستة أشهر...

الاربعة جالسين مع بعضهم مع صبايا في مطعم يرتدون بدلات سوداء مصل ملابس رجال المافيا، تأتي رسالة قصيرة لهاتف احمد، ويشاهدون ديما تلبس الابيض من بعيد، يتحركون الاربعة ويمشون باتجاه السيارة وعند الضغط على سنتر لوك للسيارة تنفجر

نهاية الفيلم

موسيقى واغنية النهاية

بطولة
 مصطفى فهمي الضباط آدم بجهاز المخابرات
 نيكول سابا: ديما
 أمير كرارة: يوسف حمدي - سمسار بالبورصة
 خالد سليم: عمر أيوب - مهندس جودة سيارات
 تامر هجرس: أحمد شريف - مصور فوتوغرافي
 نبيل عيسى: مكي -مهندس كومبيوتر
 داليا البحيري: ضيفة شرف بشخصيتها الحقيقية
 سيف عبد الرحمن السفير
 هدى الصيفى
 رفيق محسن
 فراس سعيد
 رغدة أيوب
 ماجد عبدالعظيم
 غادة جريشة (غادة إسماعيل)
 عاطف سعيد
 إبراهيم القليوبي
 إيمان اليابي
 إيباء
 رشا السورية
 وليد صلاح

فريق العمل
 تاريخ العرض: 1/2008
 إخراج: عثمان أبو لبن
 إنتاج: ام تري
 قصة: عمر طاهر
 توزيع: الشركة العربية
 شارك في السيناريو والحوار:[[أحمد عيسي[]
 مساعد مصور: أحمد فتحي
 مهندس الديكور: فراس سعيد
 مساعد مهندس الديكور:عمرو سكر
 مخرج مساعد:سيف يوسف
 مهندس الصوت:تامر شعلان
 تصميم شريط الصوت: جمعة عبداللطيف
 مدير الأنتاج: عادل عبدالمنعم
 منتج فني:ياسر صلاح
 إدارة مالية: عبد النبي محمود - نبيل قطب
 محاسب مالي: أحمد عبد الشافي
 ستايلست: أحمد بركة
 موسيقي تصويرية: أشرف محروس
 مونتاج: حازم سمير
 مدير التصوير،: أحمد حسين

وصلات
صفحة الفيلم علي فيلفان

روابط خارجية

مراجع

أفلام مصرية إنتاج 2008
أفلام نيكول سابا
أفلام أمير كرارة
أفلام داليا البحيري

عمليات خاصة (فيلم)


Gampaha (en cingalés: ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කය; tamil: கம்பகா மாவட்டம்) es un distrito de Sri Lanka en la provincia Occidental. Código ISO: LK.GQ.

Comprende una superficie de 1 387 km².

El centro administrativo es la ciudad de Gampaha.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población total de 2 177 000 habitantes, de los cuales 1 114 000 eran mujeres y 1 063 000 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Gampaha

Distrito de Gampaha


Cerrah Mehmed Paşa (d. ? - ö. Ocak 1604) III. Murad ve III. Mehmed saltanatları döneminde sadrazamlığa kadar yükselmiş (9 Nisan 1598 - 6 Ocak 1599)  tarihleri arasında  yaklaşık on bir ay sadrazamlık görevi yapmış bir Osmanlı tabibi ve paşasıdır.

Yaşamı
Enderûn mektebinde yetişmiştir. Hasoda ağalarından iken Şehzade Mehmet'i sünnet etmekteki mahareti sebebiyle isim yaptı. Enderûndan çıkması ile yeniçeri ağalığı görevine atanmıştır. Daha sonra kubbe veziri olmuştur. İkinci vezir iken 9 Nisan 1598'de sadrazam Hadım Hasan Paşa'nın idam edilmesi üzerine sadrazam tayin edilmiştir.

İngiliz Elçisi Lallo'nun hatıralarına göre III. Mehmed'in halası ile evlenmiştir.

Sadrazam iken ilerleyen nikris hastalığından muzdarip olduğundan dolayı bir müddet sonra şahsen sadrazamlık işlerine bakamayıp bir yardımcı ile iş görmesi gerekmiştir. Bu, Sultan III. Mehmed tarafından uygun görülmeyip 6 Ocak 1599'da sadrazamlıktan azledilmiştir. Yerine Damat İbrahim Paşa üçüncü defa sadrazam yapılmıştır.

Bundan sonra bir müddet daha yaşayan Cerrah Mehmet Paşa, Ocak 1604'te (Hicri Şaban 1012'de) öldü. Günümüzde İstanbul'da ismini taşıyan Cerrahpaşa semtinde yaptırdığı Cerrah Paşa Külliyesi'nin cami avlusunda bulunan türbesine defnedilmiştir.

Kendi ismini taşıyan semtte, kendi ismini taşıyan, vakfiyesi 1594 (Hicri 1003) tarihi taşıyan Cerrah Mehmed Paşa Cami'den, medrese, mektep, sebil, çeşme, şadırvan, dershane ve çifte hamamdan oluşan bir külliyesi bulunmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.358
 Tektaş, Nazim (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books:
 Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN978-975-254-278-5

İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
Osmanlı sadrazamları
16. yüzyılda Osmanlılar
1604 yılında ölenler
İstanbul'da ölenler
İstanbul'da defnedilenler
Doğum tarihi bilinmeyenler
Resim aranan kişiler

Cerrah Mehmed Paşa


Ailora bezeichnet in Osttimor:

 eine Aldeia im Suco Foho-Ai-Lico, Gemeinde Ainaro, siehe Ailora (Foho-Ai-Lico)
 ein Ort in der Aldeia im Suco Foho-Ai-Lico, Gemeinde Ainaro, siehe Ailora (Ort, Foho-Ai-Lico)
 einen Berg im Gemeinde Ainaro, siehe Ailora (Berg)
 einen Ort und Aldeia im Suco Taitudac, Gemeinde Manufahi, siehe Taitudac

Ailora


Jenkins ist ein Einschlagkrater am östlichsten Rand der Mondvorderseite, westlich des Mare Smythii, südwestlich des Kraters Schubert, zwischen dessen beiden Nebenkratern Schubert X und Schubert J eingelagert. Der Krater wird auf der westlichen Seite von Nobili überlagert.

Der Krater wurde 1982 von der IAU nach der amerikanischen Astronomin Louise Freeland Jenkins offiziell benannt.

Weblinks

 Jenkins auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Jenkins (Mondkrater)


Agrilus macroderus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Abeille de Perrin, 1897.

Referências

macroderus

Agrilus macroderus


سان لويس  هو نادي مكسيكي يلعب في الدوري المكسيكي الممتاز .

ألقابه

الدوري المكسيكي الممتاز
 2002 Verano
 2004 Apertura

أندية كرة قدم انحلت في 2013
أندية كرة قدم أسست في 2001
أندية كرة قدم سابقة في ولاية سان لويس بوتوسي
أندية كرة قدم في المكسيك
انحلالات سنة 2013 في المكسيك
فرق الدوري المكسيكي الممتاز
فرق دوري الدرجة الثانية المكسيكي
تأسيسات سنة 2001 في المكسيك

نادي سان لويس


مؤدي السحر

 ، ممارس السحر.

السحرة
ساحر مسلي - (خفة اليد) الذي يؤدي السحر من خلال الوهم المستحيل أو قوة تظهر كانها غير طبيعية وأيضا يعرف كساحر المرحلة أو مخادع.

انظر أيضًا

سحر (توضيح)
تاريخ السحر

ساحر (توضيح)


Kokot (lat. Trigla lyra) je morska riba iz porodice kokota (triglidae). Ova riba je jedini primjerak iz svoga roda. Naziva se još kokotić, hrokavica, lastavica. U pojedinoj literaturi može se pronaći podatak da se ova riba službeno naziva lastavica prasica, tu se radi o zamjeni, lastavica prasica je naziv za ribu latinskog imena Chelidonichthys lucerna. Kokota možemo naći po cijeloj hrvatskoj obali, najviše u dubokom moru južnog Jadrana, gdje naraste do 60 cm i cca 3 kg.

Opis
Izduženog je oblika, velike glave, žarko crveno-narančaste je boje, tijelo mu se sužava prema repu. Oči su mu velike i izražene, razmjerno su veće nego kod drugih pripadnika porodice Triglidae. Poviše usta ima dvije izraženije bodlje. Ima spljošten trbuh i velike prednje peraje. Živi na pjeskovitom i muljevitom dnu do 700 metara dubine, hrani se račićima, puževima, ali i drugim plijemom. Najčešće se hvata u veličinama do 40 cm.

Razmnožavanje
Kokot se razmnožava u svibnju odnosno lipnju. Usprkos zamjetnom izlovu ne spada u ugrožene vrste.

Ribolov i upotreba
Premda je čest na ribarnicama, kokot kod nas nema neku važniju ulogu u komercijalnom ribolovu. Lovi se većinom parangalom ili koćom, kao usputna lovina prilikom lova na druge vrste, ne izvozi se i ne uzgaja se. Zbog svog mekanog mesa, u gastronomiji nije naročito cijenjen, priprema se na brujet ili lešo.

Rasprostranjenost
Kokota se može pronaći u istočnom dijelu Atlantika, od sjevera Velike Britanije i Sjevernog mora pa južno sve do Namibije, a uključeni su otočja Madeira i Cape Verde. Rasprostranjena je i na cijelom Mediteranu, ali ne i u Crnom moru.

Izvori

Poveznice

Jadranske ribe
Škarpinke

Kokot


.tw ist die länderspezifische Top-Level-Domain (ccTLD) der Republik China (Taiwan). Sie wurde am 31. Juli 1989 eingeführt und wird heute technisch auf vier Servern in Taiwan, USA und anderen Ländern betrieben. Verwaltet wird sie von der Technischen Universität in Taipeh.

Kriterien

Insgesamt darf eine .tw-Domain zwischen zwei und 63 Zeichen lang sein. Seit Mitte 2010 sind .tw-Domains in chinesischer Sprache möglich. Obwohl damit auch zahlreiche Sonderzeichen nach dem Punycode-Verfahren unterstützt werden, sind diese nicht bei jedem Registrar verfügbar – viele lassen weiterhin nur alphanumerische Zeichen zu. Die Zuteilung von Domains erfolgt vollkommen automatisiert und benötigt in der Regel zwischen einem und zwei Tagen. Neben der Top-Level- stehen auch einige Second-Level-Domains zur Verfügung, die sich an spezielle Zielgruppen richten, wie zum Beispiel .com.tw für Unternehmen, .idv.tw für Privatpersonen oder .org.tw für gemeinnützige Organisationen.

Bei .org.tw gilt es zu beachten, dass diese im Unterschied zu .org wirklich nur von Organisationen mit formell anerkannter Gemeinnützigkeit verwendet werden kann. Interessenten, die nicht in Taiwan als Non-Profit-Organisation eingetragen sind, müssen ihren gemeinnützigen Charakter anhand von Dokumenten ihres jeweiligen Heimatlandes belegen. Zusätzlich muss das sogenannte Domain Name Committee of TWNIC diese Belege für rechtmäßig erklären. Dieses Prozedere wurde im April 2012 mit Einführung der neuen Vergabekriterien zuletzt geändert.

Probleme
Seit dem Jahr 2008 gibt es immer wieder Berichte über Betrugsfälle im Zusammenhang mit der Top-Level-Domain. So sollen insbesondere chinesische Domain-Händler aggressiv Kunden werben, denen überteuerte .cn- oder .com.cn-Domains angeboten werden, die mit der .tw- oder .com.tw-Adresse der betroffenen Personen identisch sind. Häufig besitzen die entsprechenden Anbieter aber nicht einmal eine Akkreditierung bei der CNNIC.

Weblinks
 Offizielle Website der Vergabestelle TWNIC

Einzelnachweise

Länderspezifische Top-Level-Domain
Medien (Taiwan)

.tw


Yalçın Tura, (d. 23 Mart 1934, İstanbul),  Türk besteci.

Çağdaş Türk müziğinin en önemli bestecilerinden birisidir. Bestelediği film müzikleri ile tanınır. Aşk-ı Memnû,  Keşanlı Ali Destanı, Yılanların Öcü, Toprak Ana, Taşbebek, Umutsuzlar gibi Türk sinema klasiklerinin müziklerini bestelemiştir.

Hayatı
1934 yılında İstanbul'da doğdu. Asıl ismi İsmail Yalçın Kaya'dır. İlkokula 1941 yılında İstanbul'un Beyazıt semtinde, 47. Okul'da başladı ve İstanbul'un Göztepe 5. İlkokul'da tamamladı. 1954 yılında Galatasaray Lisesi'nden, 1960 yılında İstanbul Üniversitesi'nin  Felsefe bölümünden mezun oldu.

Küçük yaşlarından itibaren keman ve piyano çalmayı öğrendi.  Lise yıllarında Seyfettin Asal'dan keman, Demirhan Altuğ ve Cemal Reşit Rey'den de müzik teorisi ve armoni dersi aldı.1955 -1976 arasında bağımsız besteci olarak film ve sahne müzikleri besteledi.

1976'da İstanbul Devlet Türk Müziği Konservatuvarı'nda öğretmen olarak çalışmaya başladı. 1982'de İstanbul Teknik Üniversitesi'ne bağlanan bu kurumda  müzikoloji bölümünü kurdu, 1988 yılında müzikoloji bölümünün başkanı oldu. 1997 -2001 yıllarında konservatuvarın müdürlüğünü yaptı. 2001 yılında emekli oldu.

1976 yılında başladığı Dimitri Kantemiroğlu'nun Kantemiroğlu Edvarı olarak bilinen Kitab-ı İlmi'l-Musıki alâ Vechi'l-Hurufat adlı çalışmasını bugünkü Türkçeye çevirerek aslıyla birlikte Batı notasıyla yayımlama girişimi, 2001 yılında Yapı Kredi Yayınları tarafından sonuçlandırıldı. Çeşitli kongre ve sempozyumlarda sunduğu bildirilerle bazı dergilerdeki yazılarını Türk Musıkisinin Mes'eleleri başlıklı kitabında bir araya getirdi. Müziğin amaçlarını şöyle özetlemiştir: "Kişisel bir ezgi çizgisi ve onun yapısının gerektirdiği rafine bir armoni; ele alınan materyalin çeşitli yönlerinin işlendiği karmaşık bir kontrpuan; canlı ritmik yapı ve renkli orkestrasyon"Yalçın Tura, Fransa'da Société des Auteurs, Compositeurs et Éditeurs de Musique SACEM (Türkçe: Besteciler ve Müzik Yayıncıları Derneği) icra komitesi üyeliği, Türkiye Musikî Eseri Sahipleri Meslek Birliği'nde bilim kurulu başkanlığı yaptı. Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nda jüri ve danışma kurulu üyelikleri yaptı. Beşinci Beş Yıllık Kalkınma Planı hazırlık komitesinde de danışmanlık yaptı.

2015 yılında Sevda-Cenap And Müzik Vakfı Onur Ödülü Altın Madalyası alan Tura'nın yaşamı, Vakıf tarafından Şefik Kahramankaptan'ın yazdığı Ezgiselliğin Doruklarında │ Yalçın TURA adıyla kitaplaştırıldı.

Oğlu Hasan Tura da, kemancı ve besteci olarak müzik alanında çalışmaktadır.

Ödülleri

 1970 – 1971 TRT Müzik Ödülleri'nden 13 ödül
 Sacem genç senfoni bestecilerini teşvik ödülü, 1980 (Enginlerden….yücelerden)
 Bir Yudum Sevgi filmi ile en iyi film müziği dalında Altın Portakal Ödülü, 1983
 Küçük Ağa dizisinin müziği ile Türk Milli Kültür Vakfı televizyon armağanı, 1984
 Sen de Gitme filmi ile en iyi film müziği dalında Altın Portakal Ödülü, 1997
 Sinema Yazarları Derneği'nin yaşam boyu onur ödülü, 2005
 2009: Altın Portakal Film Festivali – Yaşam Boyu Onur Ödülü
 Uluslararası İstanbul Müzik Festivali onur ödülü, 2010
 Sevda-Cenap And Vakfı Onur Ödülü Altın Madalyası, 2015

Besteleri

Opera
 Karacaoğlan, iki perdelik opera, 2009
 Sevmek Nedir?, üç perdelik melodram

Bale
 Yaratılış, 1987-88

Şan ve Orkestra
 Üç Şiir-Oflazoğlu'nun Şiirleri (mezzo-soprano, karma koro, orkestra)
 Şeyh Galib'e Saygı (soprano, tenor, solo, koro ve orkestra için kantat), 1972-75
 Niyaz Mısr'nin İlahileri (koro, solistler ve orkestra için kantat), 1978
 Dies Irae (karma Koro, org ve orkestra), 1997

Orkestra
 Dans Suiti, 1956
 Orkestra Suiti, 1958
 Adagio (yaylı çalgılar), 1960
 Birinci Senfoni, 1966
 İkinci Senfoni
 Üçüncü Senfoni (oda orkestrası için)
 Dördüncü Senfoni (T.C. Kültür Bakanlığı tarafından ısmarlanmıştır)
 Beşinci Senfoni
 Enginlerden Yücelerden (yaylı çalgılar), 1969
 Üçüncü Süit, 1976
 Şah Murat Süiti, 1981
 Oda Senfonisi, 1992
 Toccata, 1996

Solo Çalgı ve Orkestra
 Viyolonsel Konçertosu, 1956
 Oyun Havaları, 1959-1972-1993
 Keman Konçertosu, 1965-1972-1993
 Viyola Konçertosu, 1997
 Gitar Konçertosu

Oda Müziği
 Süit (İngiliz kornosu ve viyola), 1951
 Surname (flüt, alto obua, keman, viyolonsel, vurmalı çalgılar), 1959
 Caz Süiti, 1962
 Burletta, 1963
 Yaylı Çalgılar Kuarteti, 1968
 Hüseyni Saz Semaisi (ney, klasik kemençe, tambur), 1972
 Tulum Havası (üç obua), 1972
 Keman ve Piyano için Balad, 1972
 Duo (Arkadaşlık kitabı, iki farklı çalgı), 1977
 Üç Vals (keman ve piyano), 1991
 Concertino (kemençe ve beş barok çalgı)
 Sonat (keman ve piyano için), 1998
 Sonat (viyola ve piyano için), 2000
 Sonat (viyolonsel ve piyano için)

Şan ve Piyano
 Vatanım (ses ve piyano için beş parça)

Solo Çalgı
 Beş Kısa Parça (piyano), 1952
 Süit (ud)
 Sonat (piyano), 1959
 Dalgaların Oyunu (kanun veya arp), 1977

Koro
 Koro Parçaları, 1967
 Çocuklar ve Gençler için Müzik, 1967-69
 Yeniden Eski Mahabbetleri Tecdid İdelüm (Nedim'in Şiirleri Üzerine Üç Parça; karma, eşliksiz koro), 1976

Film Müziği
 Namus Düşmanı, 1956
 Zümrüt, 1956
 Binnaz, 1959
 Kalpaklılar, 1959
 Sensiz Yıllar, 1960
 Dolandırıcılar Şahı, 1960
 İstanbul'da Aşk Başkadır, 1960
 Otobüs Yolcuları, 1961
 Allah Cezanı Versin Osman Bey, 1961
 Sessiz Harp, 1961
 Kızıl Vazo, 1962
 Yılanların Öcü, 1962
 Taş Bebek, 1962
 İki Çalgıcının Seyahati, 1962
 İkimize Bir Dünya, 1962
 Cengiz Han'ın Hazineleri, 1962
 Seni Kaybedersem, 1963
 Beş Kardeştiler, 1963
 Battı Balık, 1963
 Keşanlı Ali Destanı, 1964
 Umutsuzlar, 1971
 Mahpus, 1971
 Cemo, 1972
 Toprak Ana, 1972
 Dönüş, 1972
 Sokaklarda Bir Kız, 1972
 Asiye Nasıl Kurtulur?, 1973
 Utanç, 1968
 Kızgın Toprak, 1973
 Azap, 1973
 Bırakın Yaşayalım, 1973
 Kuma, 1974
 Ağrı Dağı Efsanesi, 1975
 Oğul, 1975
 Açlık, 1975
 Bir Yudum Sevgi, 1985
 Dağınık Yatak, 1985
 Sen de Gitme, 1996

Sahne Müziği
 Keşanlı Ali Destanı (Haldun Taner'in oyunu), 1964
 Eşegin Gölgesi (Haldun Taner'in oyunu), 1965
 Nafile Dünya (Oktay Arayıcı'nın oyunu), 1971
 Saya Gezme (çocuk operası), 1982
 Sevmek Nedir? (melodram), 1993-94

TV Film Müziği
 Seyahatname, 1974
 Aşk-ı Memnu, 1975
 Denizin Kanı, 1980
 Dördüncü Murat, 1981
 Saya Gezmek, 1982
 Tohum ve Toprak, 1983
 Küçük Ağa, 1984
 Aliş ile Zeynep, 1985
 Hasan ile Şirin, 1985
 Kırık Hayatlar, 1985
 Kuruluş, 1987-89
 Sen de Gitme, 1996

Geleneksel Türk Müziği
 Hüseyni Peşrevi (Düyek)
 Mahur Peşrevi (Evsat)
 Mahur Saz Semaisi
 Irak Saz Semaisi

Kitapları

 Türk Musıkisi ve Armoni – 1, 2019, İz Yayıncılık, ISBN 978-6053264002
 Türk Mûsıkîsinin Mes'eleleri, 2017, İz Yayıncılık,  ISBN 978-605-326-216-9
 Kantemiroğlu: Musikiyi Harflerle Tesbit ve İcra İlminin Kitabı, 2000, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-9750801679

Tercümeleri

 Düşüş, Albert Camus, ISBN 978-9754340266
 Yeşil Yılan Ak Zambak, Johann Wolfgang von Goethe, ISBN 978-6053261780
 Bayezid, Jean Baptiste Racine, ISBN 978-6053264019

Kaynakça

1934 doğumlular
İstanbul doğumlu müzisyenler
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl Türk bestecileri
Altın Kelebek Ödülü sahipleri
21. yüzyıl Türk bestecileri
Kral TV Video Müzik Ödülü sahipleri
Çağdaş Türk müziği bestecileri
Yaşayan insanlar
Türk müzikologlar
Altın Portakal En iyi Müzik Ödülü sahipleri
20. yüzyılda Türk erkek şarkıcılar
21. yüzyılda Türk erkek şarkıcılar

Yalçın Tura


Ismet-beg Gavrankapetanović (Gavran-Kapetanović), hrvatski političar iz Sarajeva, BiH. Prije rata bio je član JMO. Također je bio zastupnik u sazivu Hrvatskoga državnog sabora 1942. godine, kamo ga je doveo Džafer Kulenović. Brat Hifzije Gavrankapetanovića.

Izvori

Dužnosnici NDH
Hrvatski političari u Bosni i Hercegovini
Životopisi, Sarajevo

Ismet Gavrankapetanović


Menzengraben ist ein Ortsteil von Dermbach im Wartburgkreis in Thüringen.

Lage
Die Kleinsiedlung befindet sich etwa zwei Kilometer nordwestlich von Stadtlengsfeld an der Felda und der Landesstraße 1022, die von Dorndorf zur Bundesstraße 285 und nach Dermbach führt.
Die geographische Höhe des Ortes beträgt .

Der Ort verfügt über eine Ausflugsgaststätte und einen Teich. Der Ort kann mit dem Regionalverkehr oder auf Wanderwegen von Stadtlengsfeld aus erreicht werden.

Menzengraben hatte einen Haltepunkt an der Feldabahn (Dorndorf–Kaltennordheim). Die Strecke wurde 1997 stillgelegt und die Gleise zwischen Weilar und Kaltennordheim im Jahr 2008 demontiert.

Geschichte

Der Schrammenhof war das älteste Gebäude in Menzengraben und kann als Vorwerk der Stadtlengsfelder Burg bis in das 13. Jahrhundert belegt werden. Der als Dreiseithof errichtete Bauernhof lag im Wiesengrund der Felda, etwa 50 m vom Fluss und 200 m von den Schachtanlagen entfernt. In Sichtweite des Gehöftes entstand später die Schneidmühle – heute ein Sägewerk – am rechten Feldaufer nur wenige Meter oberhalb der Feldabahn-Brücke von Menzengraben, auch dieses Fachwerkgebäude gehörte zu Stadtlengsfeld.

Anlass für die erst 1911 erfolgte Gründung der Bergarbeitersiedlung Menzengraben war der Aufbau der Schachtanlagen "Großherzog von Sachsen II und III " in der nördlichen Flur von Stadtlengsfeld. Diese zum Werra-Kalirevier gehörenden Schächte besaßen einen eigenen Haltepunkt "Menzengraben" an der Feldabahn sowie Gleisanlagen für Material und Kalisalztransport.

In der Nähe des Schachtes mit Förderturm, Maschinenhaus und weiteren technischen Anlagen stand das Verwaltungsgebäude und ein Beamtenhaus. Neben der Straße  wurden mehrere Wohnhäuser für angeworbene Bergleute errichtet, die als Angestellte der Gewerkschaft arbeiteten.

Wegen der geologischen Besonderheiten im Flöz der beiden Schachtanlagen in Menzengraben mit einer gefährlichen Anhäufung von Gaseinschlüssen wurde 1958, in Reaktion auf ein schweres Grubenunglück mit sechs Toten, der Abbau eingestellt. Die Schachtanlagen wurden fortan als Versorgungsschächte zur Materialeinfuhr genutzt. Reste der alten Schachtanlagen aus der Gründerzeit des Ortes wurden in den 1990er Jahren als Technische Denkmale unter Schutz gestellt.

Zum 1. Januar 2019 kam Menzengraben im Zuge der Eingemeindung von Stadtlengsfeld zur Gemeinde Dermbach.

Einzelnachweise

Weblinks

Ort im Wartburgkreis
Ort in der Rhön
Geographie (Dermbach)

Menzengraben


Hawaiiand () er en svømmeand, der lever på Hawaii.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fugle fra Hawaii
Svømmeænder

Hawaiiand


Condițiile standard de măsurare a temperaturii sunt: la 1,5 metri deasupra solului și într-un loc protejat de lumina directă a soarelui. Cea mai ridicată temperatură confirmată înregistrată pe Pământ, în conformitate cu aceste măsurători, a fost de 54.0 °C (129.2 °F) și a fost înregistrată la data de 20 iunie 2013, atât în Valea Morții din California, cât și la Mitribah, Kuweit, la 21 iulie 2016.

În afara acestor înregistrări confirmate de 54,0 °C (129,2 °F), există rapoarte că la Furnace Creek Ranch din California, situată în deșertul din Valea Morții în Statele Unite, s-ar fi înregistrat 56,7 °C (134,1 °F) la 10 iulie 1913 - ceea ce spun astăzi unii experți meteorologi că este o eroare de măsurare.

Fosta cea mai mare temperatură oficială de pe Pământ a fost de 57,8 °C (136 °F), înregistrată la 13 septembrie 1922, la Al'Aziziyah, Libia, a fost declasată de Organizația Meteorologică Mondială (WMO) în ianuarie 2012 după ce a deținut timp de 90 de ani recordul pentru cea mai ridicată temperatură din lume - în prezent temperatura este considerată a fi o eroare de înregistrare.

Temperaturile măsurate direct la sol pot depăși temperaturile aerului cu 30 până la 50 °C. O temperatură la sol de 84 °C (183,2 °F) a fost înregistrată la Port Sudan, Sudan. O temperatură la sol de 93,9 °C (201 °F) a fost înregistrată și la Furnace Creek Ranch la 15 iulie 1972; aceasta poate fi cea mai mare temperatură naturală de suprafață la sol înregistrată vreodată. Temperatura teoretică maximă posibilă la suprafața solului a fost estimată între 90 și 100 °C pentru solurile uscate și întunecate cu conductivitate termică scăzută.

Vezi și
 Cea mai scăzută temperatură înregistrată pe Pământ
 Listă de recorduri meteorologice

Note

Pericole meteorologice
Puncte extreme ale Pământului
Recorduri
Temperatură
Termodinamică atmosferică

Cea mai mare temperatură înregistrată pe Pământ


Kommunistisk Enhedsfront (marxister-leninister) (, forkortet EIK (m-l), var et islandsk maoistisk parti, der eksisterede fra 1973 til 1979. Det havde nære bånd til AKP (m-l) i Norge, eftersom stifterne af EIK (m-l) hovedsagelig var islændinge, der havde studeret i Norge.

EIK (m-l) var 1976-78 Kinas kommunistiske partis foretrukne partner i Island og fik sine udtalelser offentliggjort i Beijing Review; men da EIK (m-l) kritiserede De tre verdener-teorien, på linje med Albaniens Arbejdets Parti og andre som f.eks. den danske organisation Kommunistisk Sammenslutning Marxister-Leninister, kom det til brud med KKP i 1978.

Partiet udgav avisen Verkalýðsblaðið (det arbejdende folks blad) fra 1975 til 1979.

EIK (m-l) blev i 1979 indlemmet i Kommunistisk Samling (Kommúnistasamtökin) sammen med det konkurrerende maoistiske parti Islands Kommunistiske Parti (m-l) (Kommúnistaflokkur Íslands (m-l), der overtog udgivelsen af Verkalýðsblaðið frem til bladet lukkede sammen med partiet i 1985.

Geologen og forfatteren Ari Trausti Guðmundsson var formand for partiet gennem hele dets levetid; han var derefter formand for Kommunistisk Samling indtil 1983.

Tidligere politiske partier i Island
Kommunistiske partier
Etableret i 1973
Ophørt i 1979

Kommunistisk Enhedsfront (m-l)


Statsreformerne i Belgien (nederlandsk: Staatshervorming, fransk: réforme de l'État) var en serie grundlovsreformer, der gradvist omdannede Belgien fra en enhedsstat til en forbundsstat.

Statsreformerne opdeler Belgien i tre sproglige fællesskaber, tre geografiske regioner og fire sprogområder. Dette betyder, at der nu er fem regionale eller sproglige parlamenter i Belgien. Da der er et vist overlap mellem områderne, er det tilstrækkeligt med Belgiens føderale parlament og de fem lokale parlamenter. Hvert af de seks parlamenter danner baggrund for en regering.

Baggrunden for statsreformerne var langvarige gnidninger mellem det nederlandsktalende Flandern i nord og vest og det fransktalende Vallonien i syd og øst. Dertil kommer hovedstaden Bruxelles, der er tosproget, og det tysktalende område Eupen-Malmédy i det østlige Vallonien.

1970: Første belgiske statsreform
Efter krav fra flamlænderne blev Belgien opdelt i tre sprogligt-kulturelle fællesskaber (nederlandsk, fransk og tysk). Efter krav fra vallonerne blev Belgien opdelt i tre geografiske områder (Flandern, Vallonien og Bruxelles).

1980: Anden belgiske statsreform
De tre sprogligt-kulturelle fællesskaber får flere kompetencer. Flandern og Vallonien bliver omdannet til regioner. (Bruxelles-regionen kommer først til i 1989). Der oprettes lokale parlamenter og lokalregeringer i regionerne og i de sproglige fællesskaber

1988–1989: Tredje belgiske statsreform
Uddannelse overføres fra centralregeringen til de sprogligt-kulturelle fællesskaber. Regionen Bruxelles oprettes.

1993: Fjerde belgiske statsreform
Belgien omdannes principielt til en forbundsstat, men i praksis har centralregeringen stadig mange beføjelser. Sproglige fællesskaber og regioner får mere frihed. Der indføres direkte valg til de lokale parlamenter.

2001: Femte belgiske statsreform
Regionerne overtager landbrug og tilsyn med kommunerne. Ny finansiering af sproglige fællesskaber og regioner gennemføres.

2011: Sjette belgiske statsreform

Denne statsreform kommer i kølvandet på Den politiske krise i Belgien 2007-11.

Valgkredsen Brussel-Halle-Vilvoorde bliver delt i to. Halle-Vilvoorde bliver en nederlandsksproget valgkreds, og Brussel bliver en tosproget valgkreds. Der gennemføres endnu en finansieringsreform for de sproglige fællesskaber og for regionerne.

Statsminister Elio Di Rupo er hovedmanden bag aftalen. Han er kendt for sine butterfly, og aftalen populære navn blev Butterfly-aftalen (nederlandsk: Vlinderakkoord, fransk: L'accord papillon).

Belgiens politik

Statsreformerne i Belgien


Yeşilyurt, Samsun ilinin Tekkeköy ilçesine bağlı bir mahalle.

Tarih
Köy, eskiden büyük bir Rum yerleşimi olup dört tarafı dağlarla çevrili bir mahalledir. Mahalledeki tarihî kilise en önemli yapıdır. Rumca ismi bilinmemekle birlikte Türkçe ismini mahallenin yeşilliğinden almıştır. 13 Kasım 1918 tarihinde Rumların mahalledeki Türk bölgelerini işgaliyle başlayan huzursuzluk Çolak Ali ve silah arkadaşlarının toprakları savunmaya başlamasıyla çatışmaya dönmüştür. Rum-Türk mücadelesi sonucu köy kesin olarak Türk hakimiyetine girmiştir. Çolak Ali köy için önemli bir simgedir. Öyle ki Mustafa Kemal 19 Mayıs 1919 tarihindeki Samsun'u ziyareti sırasında kendisiyle görüşmek istemiştir. Köy geçmişte Sarıyurt mahallesine bağlı Yukarı Yağbasan adında bir mahalle iken nüfusun artması ile birlikte köy olmuştur. 2014 Türkiye yerel seçimleri sonrasında ise tekrar mahalle olmuştur.

Coğrafya
Samsun il merkezine 31 km, Tekkeköy ilçesine ise 17 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Tekkeköy'ün mahalleleri

Yeşilyurt, Tekkeköy


Haider Jawad Kadhim al-Abadi (; born 25 April 1952) is an Iraqi politician who was Prime Minister of Iraq from September 2014 until October 2018. Previously he served as Minister of Communication from 2003 to 2004, in the first government after Saddam Hussein was deposed.

He was designated as Prime Minister by President Fuad Masum on 11 August 2014 to succeed Nouri al-Maliki and was approved by the Iraqi parliament on 8 September 2014. Al-Abadi was included in Time magazine's 100 Most Influential People of 2018.

In office throughout the majority of the War in Iraq (2013–2017) which he announced victory against ISIL, he later left the office of Prime Minister in 2018, following rising domestic discontent and widespread violent protests.

Early life and education

Al-Abadi's father was a member of the Baghdad Neurosurgery Hospital and Inspector General of the Iraqi Ministry of Health. He was forced to retire in 1979 due to disagreements with the Ba'athist regime, and was buried in the US after his death. Al-Abadi, who speaks English, graduated high school in 1970 from the Central High School () in Bagdad. In 1975, he earned a bachelor's degree in electrical engineering from the University of Technology in Baghdad. In 1980, he earned a PhD degree in electrical engineering from the University of Manchester.

Career
Al-Abadi joined the Dawa Party in 1967. Two of his brothers were killed and one was put in prison 1980, 1981, and 1982 for belonging to the Dawa Party. In 1981, his third brother was arrested and spent 10 years in prison. In 1977, he became in charge of its organization in Britain. In 1979, he became a member of the party's executive leadership. In 1983, the government confiscated al-Abadi's passport for conspiring against Iraq's Ba'ath Party.

Exile

Al-Abadi remained in the UK, in voluntary exile, until the 2003 invasion of Iraq. His positions during this time included:
Director general of a small design and development firm in London specialising in high-technology vertical and horizontal transportation (1993–2003)
Consultant, in London, in matters relating to transportation (1987–2003)
Research leader for a major modernization contract in London (1981–1986)

Al-Abadi was awarded a grant from the UK Department of Trade and Industry in 1998. While working in London in 2001 al-Abadi registered a patent relating to rapid transit systems.

Return to Iraq
In 2003, al-Abadi became skeptical of the Coalition Provisional Authority (CPA) privatization plan, proposing to Paul Bremer that they had to wait for a legitimate government to be formed. In October 2003, al-Abadi with all 25 of the interim Governing Council ministers protested to Paul Bremer and rejected the CPA's demand to privatize the state-owned companies and infrastructure prior to forming a legitimate government. The CPA, led by Bremer, fell out with al-Abadi and the Governing Council. The CPA worked around the Governing Council, forming a new government that remained beholden to the CPA to serve until the general elections, prompting more aggressive armed actions by insurgents against US-led coalition personnel.

While al-Abadi was Minister of Communications, the CPA awarded licenses to three mobile operators to cover all parts of Iraq. Despite being rendered nearly powerless by the CPA, Al-Abadi was not prepared to be a rubber stamp and introduced more conditions for the licenses. Among them that a sovereign Iraqi government has the power to amend or terminate the licenses and introduce a fourth national license, which caused some friction with the CPA. In 2003, press reports indicated Iraqi officials were under investigation over a questionable deal involving Orascom, an Egypt-based telecoms company, which in late 2003 was awarded a contract to provide a mobile network to central Iraq.  Al-Abadi asserted that there was no illicit dealing in the completed awards. In 2004, it was revealed that these allegations were fabrications, and a US Defense Department review found that telecommunications contracting had been illegally influenced in an unsuccessful effort led by disgraced US Deputy Undersecretary of Defense John A. Shaw and not by Iraqis.

Between January and December 2005, he served as an adviser to the Prime Minister of Iraq in the first elected government.

He was elected as a member of the Iraqi Parliament in the December 2005 parliamentary election and chaired the parliamentary committee for Economy, Investment and Reconstruction. Al-Abadi was re-elected in the 2010 parliamentary election as a member of the Iraqi Parliament representing Baghdad. In 2013, he chaired the Finance Committee and was at the center of a parliamentary dispute over the allocation of the 2013 Iraqi budget.

Al-Abadi's name was circulated as a prime ministerial candidate during the formation of the Iraqi government in 2006 during which time Ibrahim al-Jaafari was replaced by Nouri al-Maliki as Prime Minister.

In 2008, al-Abadi remained steadfast in his support of Iraqi sovereignty, insisting on specific conditions to the agreement with the U.S. regarding its presence in Iraq.

In 2009, al-Abadi was identified by the Middle East Economic Digest as a key person to watch in Iraq's reconstruction.

He is an active member of the Iraq Petroleum Advisory Committee, participating in the Iraq Petroleum Conferences of 2009–2012 organized by Nawar Abdulhadi and Phillip Clarke of The CWC Group.

He was one of several Iraqi politicians supporting a suit against Blackwater as a result of the 2010 dismissal of criminal charges against Blackwater personnel involved in the 2007 killing of 17 Iraqi civilians.

Al-Abadi was again tapped as a possible Prime Minister during the tough negotiations between Iraqi political blocs after the elections of 2010 to choose a replacement to incumbent PM Nouri al-Maliki. Again in 2014, he was nominated by Shia political parties as an alternative candidate for Prime Minister.

Prime Minister (2014–2018)

On 24 July 2014, Fuad Masum became the new president of Iraq. He, in turn, nominated al-Abadi for prime minister on 11 August. For the appointment to take effect, al-Abadi was required to form a government to be confirmed by Parliament within 30 days. Al-Maliki, however, refused to give up his post and referred the matter to the federal court claiming the president's nomination was a "constitutional violation". He said, "The insistence on this until the end is to protect the state." On 14 August 2014, in the face of growing calls from world leaders and members of his own party, the embattled Prime Minister announced he was stepping down to make way for al-Abadi. The announcement of the leadership transition from al-Maliki to al-Abadi triggered a major realignment of Sunni Arab public opinion away from armed opposition groups and to the Iraqi government, since many Iraqi Sunni Arabs were optimistic that the new government would address their grievances and deliver public goods and services to them.

The Iraqi Parliament approved al-Abadi's new government and his presidential program on 8 September 2014. In the months after assuming office in September 2014, Abadi made determined efforts to increase Sunni participation in the Iraqi government. Abadi appointed Khaled al-Obaidi, a prominent Sunni politician from Mosul, as his Defense Minister, and the appointment was ratified by the Iraqi parliament after two months. In mid-December 2014, Abadi forged a new revenue-sharing agreement with the Kurds, under which Baghdad agreed to pay the Kurdish Regional Government one half of all income from Kurdish-controlled oil fields. To counter the widespread corruption in the army stemming from the Maliki years, Abadi announced that 50,000 "ghost soldiers" had been identified and would be removed from army payrolls. "Ghost soldiers" were men on army payrolls who never showed up for duty, but paid their officers part of their salaries, thus institutionalizing corruption and hollowing out the armed forces.

Iraqi President Fuad Masum paid a goodwill visit to Saudi Arabia in November 2014. In response, Saudi Arabia prepared to reopen its embassy in Baghdad, which had remained closed since the start of the Gulf War  in 1990. Abadi has also visited Egypt, Jordan, and Turkey to discuss regional strategies to combat militant Islamist forces. Foreign Affairs magazine has written that after four months in power, Abadi's attempts to resolve Iraq's sectarian strife make his premiership "a welcome change from the schismatic style of his predecessor". As a result of Abadi's reforms, the United States pledged $1.5 billion to train Iraqi forces and announced the sale of F-16 fighter jets, suspended after the 2003 invasion of Iraq.

Combating political corruption was an early priority of the al-Abadi administration. In August 2015, al-Abadi unveiled a plan to strengthen the government by, among other things, eliminating security details for senior officials and cutting benefits to specific high-level officials.

Al-Abadi was forced to contend with the Islamic State in Iraq and the Levant as Prime Minister; he was sometimes critical of Barack Obama and the United States military response to the threat of ISIL. Furthermore, al-Abadi pivoted closer towards Russia and Iran in order to combat the threat of ISIL and encouraged cooperation between these nations on military operations in the region.

In April, 2016, al-Abadi's difficulties in implementing political reforms led to the storming of the Iraqi parliament by supporters of Shia cleric Muqtada al-Sadr. The protesters breaching the Green Zone and disrupting the parliament have been described as evidence of Iraq's increasingly dysfunctional political system and al-Abadi's problems in getting corruption under control.

On 9 December 2017, Prime Minister Al-Abadi announced victory over ISIL and the end of the Iraqi Civil War (2014-2017).

Abadi was succeeded by Adil Abdul-Mahdi on 25 October 2018.

References

External links

|-

|-

1952 births
Alumni of the Victoria University of Manchester
University of Technology, Iraq alumni
Iraqi expatriates in the United Kingdom
Islamic Dawa Party politicians
Living people
Members of the Council of Representatives of Iraq
Politicians from Baghdad
Prime Ministers of Iraq
People of the War in Iraq (2013–2017)
Independent politicians

Haider al-Abadi


Mette Kynne Fransen (født 1960) er en dansk arkitekt og CEO og Partner i Henning Larsen Architects. Hun har været en del af ledelsen siden 1998, og hun blev udnævnt som CEO i 2003.

Mette Kynne Frandsen har flere forskellige bestyrelsesposter i fonde. Hun er formand for Danmarks Eksportråd og Det Kongelige Danske Kunstakademi. Hun er også medlem i JP/Politikens Hus' bestyrelse.

I 2012 blev hun udnævnt til Årets Kvindelige Forbillede af Magasinet Ejendom.

Referencer

Arkitekter fra Danmark

Mette Kynne Frandsen


Odoljen (valerijana, lat. Valeriana) biljni rod u porodici kozokrvnica raširen po svim kontinentima osim Australije. Pripada mu preko 360 vrsta trajnica, loza i polugrmova. Pravi odoljen (V. celtica) raste u Francuskoj i Italiji. U Hrvatskoj postoji svega nekoliko vrsta, dvodomni odoljen, planinski ili brdski odoljen, ljekoviti odoljen, kamenjarski odoljen, trodijelni odoljen, gomoljasti odoljen i V. elongata.

Vrste

 Valeriana acutiloba Rydb.
 Valeriana adscendens Turcz.
 Valeriana aequiloba Clos
 Valeriana agrimoniifolia Killip
 Valeriana ajanensis (Regel & Tiling) Kom.
 Valeriana albiflora (B. A. Sharipova) B. A. Sharipova
 Valeriana albonervata B. L. Rob. ex Seaton
 Valeriana alliariifolia Adams
 Valeriana alpestris Steven
 Valeriana altaica Sumnev.
 Valeriana alternifolia Ledeb.
 Valeriana alypifolia Kunth
 Valeriana amurensis P. A. Smirn. ex Kom.
 Valeriana apiifolia A. Gray ex S. Watson
 Valeriana apula Pourr.
 Valeriana arborea Killip & Cuatrec.
 Valeriana aretiastra Christenh. & Byng
 Valeriana aretioides Kunth
 Valeriana arizonica A. Gray
 Valeriana armena P. A. Smirn.
 Valeriana asarifolia Dufr.
 Valeriana aschersoniana Graebn.
 Valeriana aspleniifolia Killip
 Valeriana assamensis Gand.
 Valeriana asterothrix Killip
 Valeriana atacamensis Bors.
 Valeriana baltana Graebn.
 Valeriana bambusicaulis Killip
 Valeriana barbareifolia M. Martens & Galeotti
 Valeriana barbulata Diels
 Valeriana beamanii Barrie
 Valeriana beddomei C. B. Clarke
 Valeriana belonantha Christenh. & Byng
 Valeriana bertiscea Pancic
 Valeriana boelckei Rossow
 Valeriana boliviana Britton
 Valeriana bolkarica Contandr. & Quézel
 Valeriana bornmuelleri Pilg
 Valeriana borsinii Rossow
 Valeriana bracteata Benth.
 Valeriana bracteosa Phil.
 Valeriana bractescens (Hook.) Höck
 Valeriana bridgesii Hook. & Arn.
 Valeriana briquetiana H. Lév.
 Valeriana bryophila Barrie
 Valeriana buxifolia F. G. Mey.
 Valeriana calcicola Greenm.
 Valeriana californica A. Heller
 Valeriana calvescens Briq.
 Valeriana candolleana Gardner
 Valeriana caparaoensis Rabuske, Sobral & Iganci
 Valeriana capensis Thunb.
 Valeriana capitata Link
 Valeriana cardamines M. Bieb.
 Valeriana carnosa Sm.
 Valeriana castellanosii Borsini
 Valeriana catharinensis Graebn.
 Valeriana celtica L.
 Valeriana cephalantha Schltdl.
 Valeriana ceratophylla Kunth
 Valeriana cernua B. Eriksen
 Valeriana cerosifolia Xena
 Valeriana chaerophylloides Sm.
 Valeriana chamaedryfolia Cham. & Schltdl.
 Valeriana chiapensis Barrie
 Valeriana chilensis Borsini
 Valeriana chionophila Popov & Kult.
 Valeriana clarionifolia Phil.
 Valeriana clarkei Briq.
 Valeriana clematitis Kunth
 Valeriana coarctata Ruiz & Pav.
 Valeriana colchica Utkin
 Valeriana coleophylla Diels
 Valeriana columbiana Piper
 Valeriana comosa B. Eriksen
 Valeriana condamoana Graebn.
 Valeriana connata Ruiz & Pav.
 Valeriana convallarioides (Schmale) B. B. Larsen
 Valeriana corymbulosa (Wedd.) Cabrera
 Valeriana corynodes Borsini
 Valeriana costata Schmale
 Valeriana crassifolia Kunth
 Valeriana crinii Orph. ex Boiss.
 Valeriana crispa Ruiz & Pav.
 Valeriana cuatrecasasii F. G. Mey.
 Valeriana cucurbitifolia Standl.
 Valeriana cumbemayensis B. Eriksen
 Valeriana cyclophylla Graebn.
 Valeriana dageletiana Nakai ex F. Maek.
 Valeriana daghestanica Rupr. ex Boiss.
 Valeriana daphniflora Hand.-Mazz.
 Valeriana decussata Ruiz & Pav.
 Valeriana deltoidea F. G. Mey.
 Valeriana densa (Wedd.) Höck
 Valeriana densiflora Benth.
 Valeriana descolei Borsini
 Valeriana dinorrhiza Höck
 Valeriana dioica L.
 Valeriana dioscoridis Sm.
 Valeriana dipsacoides Graebn.
 Valeriana domingensis Urb.
 Valeriana dorotheae (Weberling) Christenh. & Byng
 Valeriana dubia Bunge
 Valeriana edulis Torr. & A. Gray
 Valeriana effusa Griseb.
 Valeriana eichleriana (C. A. Müll.) Graebn.
 Valeriana elongata Jacq.
 Valeriana emmanuelii Rzed. & Calderón
 Valeriana engleriana Höck
 Valeriana erikae (Graebn.) Christenh. & Byng
 Valeriana eriophylla (Ledeb.) Utkin
 Valeriana eupatoria Sobral
 Valeriana excelsa Poir.
 Valeriana fauriei Briq.
 Valeriana fedtschenkoi Coincy
 Valeriana ferax (Griseb.) Höck
 Valeriana ficariifolia Boiss.
 Valeriana flaccidissima Maxim.
 Valeriana flagellifera Batalin
 Valeriana fonkii Phil.
 Valeriana fragilis Clos
 Valeriana gaimanensis N. Nagah.
 Valeriana galeottiana M. Martens & Galeotti
 Valeriana gallinae Barrie
 Valeriana gilgiana Graebn.
 Valeriana glaziovii Taub.
 Valeriana glechomifolia F. G. Mey.
 Valeriana globiflora Ruiz & Pav.
 Valeriana globularioides Graebn.
 Valeriana globularis A. Gray
 Valeriana gracilipes Clos
 Valeriana granataea Xena
 Valeriana grandifolia Phil.
 Valeriana grisiana Wedd.
 Valeriana grossheimii Vorosch.
 Valeriana hadros Graebn.
 Valeriana hardwickei Wall.
 Valeriana hebecarpa DC.
 Valeriana hengduanensis D. Y. Hong
 Valeriana henrici (Graebn.) B. Eriksen
 Valeriana herrerae Killip
 Valeriana hiemalis Graebn.
 Valeriana himachalensis V. Prakash & Mehrotra
 Valeriana himalayana Grubov
 Valeriana hirtella Kunth
 Valeriana hirticalyx L. C. Chiu
 Valeriana hispidula Boiss.
 Valeriana hornschuchiana Walp.
 Valeriana hsui M. J. Jung
 Valeriana humboldtii Hook. & Arn.
 Valeriana hunzikeri Borsini
 Valeriana hyalinorrhiza Ruiz & Pav.
 Valeriana iganciana Rabuske & J. Külkamp
 Valeriana imbricata Killip
 Valeriana interrupta Ruiz & Pav.
 Valeriana isoetifolia Killip
 Valeriana jaeschkei C. B. Clarke
 Valeriana jasminoides Briq.
 Valeriana jatamansi Jones
 Valeriana jelenevskyi P. A. Smirn.
 Valeriana johannae Weberling
 Valeriana kamelinii B. A. Sharipova
 Valeriana karstenii Briq.
 Valeriana kaschmiriensis Kreyer ex Grubov
 Valeriana kassarica Char. & Kapeller
 Valeriana kawakamii Hayata
 Valeriana kilimandscharica Engl.
 Valeriana kurtziana Borsini
 Valeriana laciniosa M. Martens & Galeotti
 Valeriana lancifolia Hand.-Mazz.
 Valeriana lapathifolia Vahl
 Valeriana lasiocarpa Griseb.
 Valeriana laurifolia Kunth
 Valeriana laxiflora DC.
 Valeriana laxissima Standl. & L. O. Williams
 Valeriana ledoides Graebn.
 Valeriana lepidota Clos
 Valeriana leptothyrsos Graebn.
 Valeriana leschenaultii DC.
 Valeriana leucocarpa DC.
 Valeriana leucophaea DC.
 Valeriana longiflora Willk.
 Valeriana longitubulosa (Schmale) B. Eriksen
 Valeriana lyrata Vahl
 Valeriana macbridei Killip
 Valeriana macrorhiza Poepp. ex DC.
 Valeriana malvacea Graebn.
 Valeriana mandoniana (Wedd.) Höck
 Valeriana mandonii Britton
 Valeriana mapirensis (Britton) Weberling
 Valeriana martjanovii Krylov
 Valeriana meonantha C. Y. Cheng & H. B. Chen
 Valeriana merxmuelleri W. Seitz
 Valeriana microphylla Kunth
 Valeriana micropterina Wedd.
 Valeriana minutiflora Hand.-Mazz.
 Valeriana montana L.
 Valeriana moonii Arn. ex C. B. Clarke
 Valeriana moorei Barrie
 Valeriana moyanoi Speg.
 Valeriana muelleri Graebn.
 Valeriana munozii Borsini
 Valeriana murrayi Krasnob. & Berkut.
 Valeriana mussooriensis V. Prakash, Aswal & Mehrotra
 Valeriana nahuelbutae Penneck.
 Valeriana naidae Barrie
 Valeriana neglecta R. Bernal
 Valeriana nelsonii Greenm.
 Valeriana nigricans Graebn.
 Valeriana niphobia Briq.
 Valeriana nivalis Wedd.
 Valeriana oaxacana Barrie
 Valeriana oblongifolia Ruiz & Pav.
 Valeriana obtusifolia DC.
 Valeriana occidentalis A. Heller
 Valeriana officinalis L.
 Valeriana olenaea Boiss. & Heldr.
 Valeriana oligantha Boiss. & Heldr.
 Valeriana organensis Gardner
 Valeriana otomiana Barrie
 Valeriana palmeri A. Gray ex S. Watson
 Valeriana paniculata Ruiz & Pav.
 Valeriana papilla Bertero ex DC.
 Valeriana pardoana Graebn.
 Valeriana parviflora (Trevis.) Höck
 Valeriana parvula Killip
 Valeriana pauciflora Michx.
 Valeriana paucijuga Sumnev.
 Valeriana paulae (Graebn.) Christenh. & Byng
 Valeriana peltata Clos
 Valeriana pennellii Killip
 Valeriana petersenii Weberling & Reese-Krug
 Valeriana petrophila Bunge
 Valeriana philippiana Briq.
 Valeriana phu L.
 Valeriana phylicoides (Turcz.) Briq.
 Valeriana pilosa Ruiz & Pav.
 Valeriana pilosiuscula M. Martens & Galeotti
 Valeriana pinnatifida Ruiz & Pav.
 Valeriana plateadensis Á. J. Pérez, C. H. Perss. & J. N. Zapata
 Valeriana plectritoides Graebn.
 Valeriana polemoniifolia Phil.
 Valeriana polybotrya (Griseb.) Höck
 Valeriana polyclada Briq.
 Valeriana polystachya Sm.
 Valeriana potopensis Briq.
 Valeriana praecipitis A. E. Villarroel & Menegoz
 Valeriana pratensis Dierb.
 Valeriana prionophylla Standl.
 Valeriana protenta B. Eriksen
 Valeriana psychrophila Briq.
 Valeriana pulchella M. Martens & Galeotti
 Valeriana pulvinata (Rauh & Willer) Christenh. & Byng
 Valeriana punctata F. G. Mey.
 Valeriana pycnantha A. Gray
 Valeriana pyramidalis Kunth
 Valeriana pyrenaica L.
 Valeriana pyricarpa Borsini
 Valeriana pyrolifolia Decne.
 Valeriana quadrangularis Kunth
 Valeriana quindiensis Killip
 Valeriana quirorana Xena
 Valeriana radicalis Clos
 Valeriana radicata Graebn.
 Valeriana reitziana Borsini
 Valeriana renifolia Killip
 Valeriana reverdattoana Sumnev.
 Valeriana rhizantha A. Gray
 Valeriana rigida Ruiz & Pav.
 Valeriana robertianifolia Briq.
 Valeriana rosaliana F. G. Mey.
 Valeriana rossica P. A. Smirn.
 Valeriana roylei Klotzsch. & Garcke
 Valeriana rufescens Killip
 Valeriana ruizlealii Borsini
 Valeriana rumicoides Wedd.
 Valeriana rusbyi Britton
 Valeriana rzedowskiorum Barrie
 Valeriana salicariifolia Vahl
 Valeriana saliunca All.
 Valeriana samolifolia (Bertero) Colla
 Valeriana saxatilis L.
 Valeriana saxicola C. A. Mey.
 Valeriana scandens Loefl. ex L.
 Valeriana schachristanica Kamelin & B. A. Sharipova
 Valeriana scouleri Rydb.
 Valeriana secunda B. Eriksen
 Valeriana sedifolia d'Urv.
 Valeriana selerorum Graebn. & Loes.
 Valeriana senecioides Phil.
 Valeriana serrata Ruiz & Pav.
 Valeriana serratifolia J. M. Acosta, L. Salomón & C. A. Zanotti
 Valeriana sichuanica D. Y. Hong
 Valeriana sisymbriifolia Vahl
 Valeriana sitchensis Bong.
 Valeriana siyuaniana S. S. Ying
 Valeriana smithii Killip
 Valeriana sobraliana Rabuske & Iganci
 Valeriana sorbifolia Kunth
 Valeriana spathulata Ruiz & Pav.
 Valeriana speluncaria Boiss.
 Valeriana sphaerocarpa Phil.
 Valeriana sphaerocephala Graebn.
 Valeriana sphaerophora Graebn.
 Valeriana spicata (Turcz.) Briq.
 Valeriana spiroflora B. B. Larsen
 Valeriana stenophylla Killip
 Valeriana stenoptera Diels
 Valeriana stolonifera Czern.
 Valeriana stracheyi C. B. Clarke
 Valeriana stricta Clos
 Valeriana stuckertii Briq
 Valeriana subincisa Benth.
 Valeriana subsessilifolia D. Y. Hong
 Valeriana supina Ard.
 Valeriana tachirensis Xena
 Valeriana tafiensis Borsini
 Valeriana tajuvensis Sobral
 Valeriana tanacetifolia F. G. Mey.
 Valeriana tangutica Batalin
 Valeriana tatamana Killip
 Valeriana tessendorffiana Graebn.
 Valeriana texana Steyerm.
 Valeriana theodorici (Weberling) B. Eriksen
 Valeriana tiliifolia Troitsky
 Valeriana tomentosa Kunth
 Valeriana transjenisensis Kreyer
 Valeriana trichomanes Graebn.
 Valeriana trichostoma Hand.-Mazz.
 Valeriana triphylla Kunth
 Valeriana triplinervis (Turcz.) Briq.
 Valeriana tripteris L.
 Valeriana tuberifera Graebn.
 Valeriana tuberosa L.
 Valeriana tucumana Borsini
 Valeriana tunuyanense Méndez
 Valeriana turkestanica Sumnev.
 Valeriana tzotziliana Barrie
 Valeriana ulei Graebn.
 Valeriana uliginosa (Torr. & A. Gray) Rydb.
 Valeriana urbani Phil.
 Valeriana urticifolia Kunth
 Valeriana vaga Clos
 Valeriana vaginata Kunth
 Valeriana valdiviana Phil.
 Valeriana velutina Clos
 Valeriana verrucosa Schmale
 Valeriana verticillata Clos
 Valeriana vetasana Killip
 Valeriana vilcabambensis Sylvester & Barrie
 Valeriana virescens Clos
 Valeriana virgata Ruiz & Pav.
 Valeriana volkensii Engl.
 Valeriana wandae (Graebn. & Tessend.) Christenh. & Byng
 Valeriana warburgii Graebn.
 Valeriana weberbaueri Graebn.
 Valeriana weddelliana Rouy
 Valeriana wolgensis Kazak.
 Valeriana xenophylloides Sklenár & B. Eriksen
 Valeriana yacuriensis Sklenár & B. Eriksen
 Valeriana zamoranensis Rzed. & Calderón
 Valeriana zapotecana Barrie
 Valeriana × braunii-blanquetii Lakusic
 Valeriana × ekmanii F. G. Mey.
 Valeriana × gesneri Brügger

Izvori

Vanjske poveznice

Odoljenovke
Ljekovito bilje

Odoljen


El carricero de Swinhoe (Acrocephalus concinens) es una especie de ave paseriforme perteneciente a la familia  Acrocephalidae propia de Asia. Se encuentra en   Afganistán, China, Hong Kong, India, Laos, Birmania, Nepal, Pakistán, Tailandia, y Vietnam.

Subespecies
Comprende las siguientes subespecies:<ref>[http://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=ES&avibaseid=F084CA9926380D63 Acrocephalus concinens en AviBase]</ref>Acrocephalus concinens
Acrocephalus concinens haringtoni	Acrocephalus concinens stevensi

Referencias

Enlaces externos

 Sonidos y mapa de distribución de Acrocephalus concinens en Xeno-canto.

concinens
Paseriformes de Asia
Animales descritos en 1870
Taxones descritos por Robert Swinhoe
Aves migratorias del hemisferio oriental

Acrocephalus concinens


الثيثيو (باللغة الإسبانية ceceo أو seseo) ظاهرة في اللغة الإسبانية تصف الاختلاف بين اللهجات في تفريق لفظ حرفي C (حين يتليه e أو i) وZ. ففي أغلبية اللهجات الأميركية تكثر لفظ الحروف كسين، ولذلك تسمى سيسيو. أما في أغلبية اللهجات الأوروبية تلفظ كثاء، ولذلك تسمى ثيثيو.

انظر أيضا
 لهجة أندلسية

ثقافة أندلسية
لغة إسبانية
نطقيات

ثيثيو


Laura Tesoro () este o cântăreță din Belgia. Ea cochetează și cu actoria. A reprezentat Belgia la Concursul Muzical Eurovision 2016, din Stockholm, Suedia. Laura este cunoscută și pentru rolul ei din telenovela "Familie", unde interpretează personajul Charlotte. A participat și la Vocea Flandrei, unde a ieșit pe locul al doilea.

Biografie

1996-2014: începuturile
Laura Tesoro s-a născut la 19 august 1996, în Flandra. Primul rol pe care l-a jucat a fost în drama polițistă "Witse", interpretând rolul lui Evy Cuypers, în 2008, continuându-și aparițiile și în musical-urile "Annie" și "Domino". În 2012, a apărut în telenovela "Familie". În 2014, a participat la cel de-al treilea sezon al competiției muzicale Vocea Flandrei, făcând parte din echipa Koen. În același an, Laura a scos single-ul "Outta Here", atingând locul 23 în topurile din Flandra.

2015: Eurovision

În 2015, a oferit publicului "Funky Love". În noiembrie 2015, Laura a fost anunțată că este unul din cei cinci participanți la selecția Belgiei. În primul show, a realizat un cover al melodiei "Düm Tek Tek", melodie ce a reprezentat Turcia la Concursul Muzical Eurovision 2009. În cel de-al doilea show, a prezentat melodia "What's the pressure", obținând cel mai mare punctaj din partea publicului. Pe 17 ianuarie 2016, a fost declarată câștigătoare, obținând atât victoria din partea publicului, cât și din partea juriilor internaționale.

Discografie

Single-uri

Referințe

Cântăreți belgieni
Participanți la Eurovision 2016

Laura Tesoro


2009 කාන්තා ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන අවසන් මහා තරගය පැවැත්වූයේ නවසීලන්තය සහ එංගලන්තය අතර 2009 වසරේ මාර්තු 22 වන දින ඕස්ට්‍රේලියාවේ උතුරු සිඩ්නි ඕවල් ක්‍රීඩාංගනයේදී ය. 2009 කාන්තා ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේ නැතහොත් නව වන   කාන්තා ක්‍රිකට් ලෝක  කුසලානයේ අවසානය සනිටුහන් වූයේ මෙම තරගයෙනි. මෙම තරගය එංගලන්තය කඩුලු හතරකින් ජයගත්තේ, ඔවුන්ගේ තුන්වන ලෝක කුසලනයත්, විදේශයකදී ලබාගත් පළමු ලෝක කුසලානයත් ලෙසයි. මෙම කණ්ඩායම් දෙක ලෝක කුසලාන අවසන් මහා තරගයක එකිනෙකා මුණගැසුනු දෙවන අවස්ථාව මෙයයි. මීට පෙර මුණගැසුනු අවස්ථාවේදී ද එංගලන්තය ජයග්‍රහණය ලබා ගත්තේය. ඒ 1993 කාන්තා ලෝක කුසලාන අවසන්  මහා තරගයේදීය.

කාසිය වාසිය ජයගත් නවසීලන්ත කණ්ඩායමේ නායිකා හයිඩී ටිෆාන් මුලින් පන්දුවට පහර දීමට තීරණය කලාය. ඇයගේ කණ්ඩායම පන්දු වාර 47.2 කදී සියල්ලන් දැවී රැස් කලේ ලකුණු 166ක් පමණි.  9 වන ස්ථානයේ ක්‍රීඩා කරන සියළු-ඉරියව් ක්‍රීඩිකා ලුසී ඩෝලන් නවසීලන්තය වෙනුවෙන් වැඩිම ලකුණු ලෙස ලකුණු 48 ක් රැස්කලාය. එංගලන්ත ක්‍රීඩිකා නිකී ෂොව් ඇගේ ක්‍රීඩා ජීවිතයේ හොඳම දක්ෂතාව ලෙස ලකුණු 34කට කඩුලු 4ක් දවා ගත්තාය. පිලිතුරු ඉනිම ආරම්හ කල එංගලන්ත ක්‍ර්‍රීඩිකාවන් පළමු කඩුලු සම්බන්ධතාවය ලෙස ලකුණු 74ක් රැස් කලහ. පසුව තවත් කඩුලු බිඳ වැටුනද එංගලන්ත කණ්ඩායම ජයග්‍රහණය කරා ලඟා වූයේ තවත් පන්දු 23ක්ද ඉතිරිව තිබියදිය. එම ජයග්‍රහණය සනිටුහන් වුයේ එංගලන්තය වසර 16කට පසු ලැබූ පළමු ලෝක කුසලාන ජයග්‍රහණය ලෙසයි. තරගයේ වීරයා ලෙස එංගලන්ත කණ්ඩායමේ ෂොව් නම් කරන ලදි. ඇය කණ්ඩායමට ඇතුලත් වූයේ තරගය ආරම්භ වීමට මොහොතකට පෙර අබාධයකට ලක් වු ජෙනී ගන් ක්‍රීඩිකාවට ආදේශකයක් ලෙසිනි.

අවසාන තරඟ පිවිසුම

කණ්ඩායම් අවස්ථාව
නවසීලන්තය ඇතුලත් වූයේ තරගාවලියේ A කාණ්ඩයටය. A කාණ්ඩයට අයත් වු අනෙක් කණ්ඩායම් වුයේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්, දකුණු අප්‍රිකාව සහ ඕස්ට්‍රේලියාව යන රටවල්ය.
 ඔවුන්ගේ පළමු තරගය පැවැත්වූයේ ඕස්ට්‍රේලියාව සමඟය. නවසීලන්තය වෙනුවෙන් හයිඩී ටිෆාන් අනර්ඝ අර්ධ ශතකයක් රැස් කිරීමට සමත් වුවාය. නමුත් ඇගේ දැවී යාමත් සමග නවසීලන්ත ඉනිම අඩාල වූයේ ලකුනු 37ක් ඇතුලත කඩුලු 7ක් බිඳ වැටීම නිසාය. පිලිතුරු ඉනිම ආරම්භ කල ඕස්ට්‍රේලියානුවන් ගේ සාමාන්‍ය පරිදි කඩුලු බිඳ වැටුනි. කේට් පුල්ෆර්ඩ් ගේ පන්දු වාර 6ක දක්ශ පන්දු යැවීම හමුවේ ඔවුන්ගේ ලකුණු හඹා යෑම අඩාල වූවා. ඇය කඩුලු 3ක් දවා ගත්තේ ලකුණු 30ක් පමනක් ලබා දෙමිනි. තරගයට වර්ෂාවෙන් බාධා පැමිණෙන විට ඩක්වර්ත් ලුවිස් න්‍යායට අනුව ඕස්ට්‍රේලියාව සිටියේ ජයග්‍රහනයට අවශ්‍ය වු ලකුණු ප්‍රමානයට වඩා ලකුණු 13ක් පිටු පසිනි.
ආබාධයක් නිසා බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන් සමග පැවති නවසීලන්තයේ දෙවන තරගය සඳහා ක්‍රීඩා කිරීමට ටිෆෙන්ට හැකියාවක් ලැබුනේ නැත. එම තරගයේ නායිකාව ලෙස ඒමී මේසන් ක්‍රීඩා කලාය. නවසීලන්තයේ පළමු කඩුලු 6 ලකුණු 104ක් ඇතුලත දවා ගන්නට බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන් සමත් වූවා. නමුත් හත්වන කඩුල්ල සඳහා ලකුණු 57ක වටිනා සම්බන්ධතාවයක්  නවසීලන්තය වෙනුවෙන් රැස් කිරීමට මේසන් සහ සාරා සුකිග්වා සමත් වුහ. එම සම්බන්ධතාවයත් සමඟම නවසීලන්ත කණ්ඩායම පන්දුවාර 50 තුල ලකුණු 192ක් ලෙස තරගය නිමා කිරීමට සමත් වූවා.  Cricinfo සඳහන් කලේ "බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන් පිලිතුරු ඉනිමේදී කිසිදු තරඟකාරීත්වයක් නොපෙන්වූ බවයි". දඟ පන්දු යවන ක්‍රීඩිකාවන් වන මේසන් සහ ලුසී ඩෝලන් කඩුලු 3 බැගින් දවා ගැනීමට සමත් වූවා. එමගින් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන් ලකුණු 136කට සීමාකිරීමට ඔවුන් සමත් වූවා. පළමු වටයේ අවසන් තරගයේදී දකුණු අප්‍රිකාවට එරෙහිව විශාල ජයක් ලබා ගනිමින් තම ස්ථානය තහහුරු කර ගැනීමට නවසීලන්තය සමත්විය. ඇමී සැටවයිට්, සාරා මැක්ග්ලේශන් සහ නිකොලේ බ්‍රවුන් තිදෙනාම නවසීලන්තය වෙනුවෙන් අර්ධ ශතක ලබා ගැනීමත් සමඟ කඩුලු 5ක් පමණක් දැවී ලකුණු 250ක් ලබා ගැනීමට නවසීලන්තයට හැකියාව ලැබුණා. ලකුණු 250ක ඉලක්කයක් හඹා ගිය දකුණු අප්‍රිකානුවන්ගෙන් ලකුණු 10 සීමාව පසු කරනු ලැබුවේ ක්‍රි-ෂෙල්ඩා බ්‍රිට්ස් පමනයි. මේසන් සහ සුශී බේට්ස් කඩුලු 4 බැගින් දවා ගත්තා.

 එන්ගලන්තය ඇතුලත් වුයේ B කාන්ඩයටය. B කාන්ඩයේ ඇතුලත් වූ අනෙකුත් රටවල් වුයේ ඉන්දියාව, පාකිස්ථානය සහ ශ්‍රී ලංකාවයි. එන්ගලන්තයේ පළමු තරගය පැවැත්වූයේ ශ්‍රී ලංකාව සමඟිනි. මෙම තරගයේ දී එන්ගලන්තය මුලින් පන්දුවට පහර දී ලකුණු 277ක් රැස් කිරීමට සමත් වූවා. ඊට පන්දු 95ක් තුල ලබාගත් ක්ලෙයාර් ටේලර් ගේ ශතකයක් හා කැරොලින් ඇට්කින්ස් ගේ අර්ධ ශතකයක් ඇතුලත් වූවා. පිලිතුරු ඉනිම ලෙස පන්දු වාර 50ටම ශ්‍රී ලංකාව ක්‍රීඩා කළත් ඔවුන් ඉනිම නිමා කලේ ලකුණු 100ක් පිටුපසිනි. ලෝරා මාර්ශ් කඩුලු 3ක් දවාගත් අතර ශ්‍රී ලංකා ක්‍රීඩිකාවන් තිදෙනෙක්ම දුවද්දී දැවීයාම් වලට හසු වූවා. එම තරගයේදී ජෙනී ගන් පන්දු යැවීමේ ඉරියව්ව නීති විරොධී ලෙසට ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් මණ්ඩලයට වාර්ථා විය. නමුත් පසුව ඇයගේ ඉරියව්ව නිර්දොසී බවට තහවුරු විය. එන්ගලන්තයේ දෙවෙනි තරගය පැවැතුනේ ඉන්දියාව සමගිනි. මෙම තරගයෙන් B කාන්ඩයේ ප්‍රමුඛ ස්ථානය ලැබෙන්නේඅ කාටද යන්න තීරනය වූවා. එන්ගලන්තය මෙම තරගය පහසුවෙන් ජය ලබා ගත්තේ ඉන්දියාව ලකුණු 169කට සීමා කරමිනි. ගන් සහ හොලි කොල්වින් කඩුලු 3 බැගින් දවා ගත් අතර පිළිතුරු ඉනිමේදී අගනා අර්ධ ශතක 2ක් ලබා ගැනීමට ඇට්කින්ස් සහ ක්ලෙයාර් ටේලර් සමත් විය. පාකිස්ථානයත් සමඟ ලබා ගත් ඉහල ජයත් සමගින් එන්ගලන්තය එම කාන්ඩයේ පළමු තැනට පත් වූවා. මාර්ෂ් තම ක්‍රීඩා දිවියේ ඉහලම දක්ශතාවය ලෙස කඩුලු 5ක් දවා ගනිමින් පාකිස්ථානය ලකුනු 78කට සීමා කිරීමට සමත් වූවා.

සුපිරි 6 වටය
සුපිරි 6 වටයේ පළමු තරගය ලෙස ක්‍රීඩා කලේ එන්ගලන්තය සහ නවසීලන්තය යි. පළමුවෙන් පන්දුවට පහර දුන් එන්ගලන්ත කණ්ඩායමේ මුල් කඩුලු 4 ලකුණු 96කට දැවී ගියත්, එන්ගලන්ත නායිකා චාලට් එඩ්වර්ඩ්ස් ලබා ගත් ලකුණු 57 සහ ගන් ගේ වේගවත් ලකුණු 22ත් නිසා නවසීලන්තයට ලකුණු 201ක ඉලක්කයක් ලබා දීමට එන්ගලන්තයට හැකියාව ලැබුනි. පිලිතුරු ඉනිම ආරම්හ කල නවසීලන්තය හොඳ ආරම්භයක් ලබා ගත්තේය. නවසීලන්ත නායිකා ටිෆන් අර්ධ ශතකයක් ලබා ගත් නමුත් දඟ පන්දු යවන්නන් වු එඩ්වර්ඩ්ස්, මාර්ෂ් සහ කොල්වින් හොඳින් ඔවුන්ගේ ලකුණු ලබා ගැනීමේ වේගය පාලනය කලා. එඩ්වර්ඩ්ස් ලබා ගත් කඩුලු 4ත් සමඟ නවසීලන්තය ලකුණු 170කට දවාගන්නට එන්ගලන්තය සමත් වුනා. සුපිරි 6 වටයේ තවත් තරගයක් එන්ගලන්තයත් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වනුත් අතර පැවැත්වුනා. මෙම තරගයේදීද මුලින් පන්දුවට පහරදුන් එන්ගලන්තය නැවතත් ලකුණු 200 සීමාව පහු කිරීමට සමත් වූවා. සාරා ටේලර්, ක්ලෙයාර් ටේලර් සහ ඇට්කින්ස් යන තිදෙනාම අර්ධ ශතක රැස් කිරීම නිසා එන්ගලන්තය කඩුලු 8කට ලකුණු 236ක් ලබා ගත්තේය. එන්ගලන්ත ක්‍රීඩිකා මාර්ෂ් කඩුලු 3ක් දවා ගැනීමත් සමග බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන් ලකුණු 90කට දවා ගන්නට එන්ගලන්තය සමත් වුනා. මෙම ජයග්‍රහණයත් සමග එන්ගලන්තයට ඕස්ට්‍රේලියාවත් සමඟ පැවැත්වීමට තිබූ එම කාන්ඩයේ අවසන් තරගය ද නොසලකා අවසන් මහ තරගයට දොරටු විවර වුනා. නවසීලන්තය දෙවන තරගයට මුහුණ දුන්නේ ඒ වනවිට සුපිරි 6 වටයේ පළමු තරගයේදී ඕස්ට්‍රේලියාව පරාජය කර තිබූ ඉන්දියාව සමඟිනි. ඉන්දියාව මුලින් පන්දුවට පහර දී ලකුණු 207ක් රැස් කලා. ඉන්දීය ඉනිමේ පිතිකරුවන් 4 දෙනෙක් දුවද්දී දැවී යාම් වලට හසු වූවා. පිලිතුරු ඉනිම හොඳින් ආරම්භ කල නවසීලන්ත ක්‍රීඩිකාවන් වූ පුල්ෆ්‍රර්ඩ් සහ ටිෆන් පළමු කඩුල්ල සදහා ලකුණු 78ක් රැස් කලා. ටිෆන් ගේ දැවී යාමත් සමග පුල්ෆ්‍රර්ඩ් ට අනගි සහයක් දැක්වූ බේට්ස් ලකුනු 71ක් රැස් කිරීමත් සමග නවසීලන්තය තවත් පන්දු 14ක් ඉතිරිව තිබියදී තම ඉලක්කය වෙත ලගා වන්නට සමත් වුනා. එම කාන්ඩයේ අවසන් තරගයේදී නවසීලන්තය විසින් එක්දින කාන්තා ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ දෙවන කඩුල්ල සඩහා වූ වාර්ථාව අලුත් කලා. බේට්ස් සහ ටිෆන් පිලිවෙලින් ලකුණු 168ක් සහ 100ලබා ගනිමින් ලකුනු 262ක අගනා සම්බන්ධතාවයක් ගොඩ නැගුවා. අගනා ඉනිමක් ක්‍රීඩා කල බේට්ස් තම ඉනිම ගොඩ නැගුවේ පන්දු 105ක් පමනක් වැය කරමින්. ඊට 6 පහරවල් 6ක් සමඟින් 4 පහරවල් 19ක් ඇතුලත් වුනා. නවසීලන්තය පන්දුවාර 50 තුල ලකුණු 373ක් වාර්තා කලා.  ඔවුන් පකිස්ථානය ලකුණු 150කට සීමා කලේ ලකුණු 223ක අගනා ජයක් සමඟින් අවසන් මහා තරගයටද සුදුසුකම් ලබමිනි. සුපිරි 6 වටයේ අවසාන තරගයේදී ඕස්ට්‍රේලියාව විසින් එන්ගලන්තය පරාජයට පත් කලා. ශෙලී නිට්ස්ක් ගේ පන්දු යැවීම හමුවේ එන්ගලන්තයේ ලකුණු ලබා ගැනීමේ වේගය සීමා වුනා. ඇය තම පන්දුවාර 10 තුල කඩුලු 2ක් ලබාගෙන එන්ගලන්තයට ලබා දුන්නේ ලකුනු 14ක් පමනි. එන්ගලන්තයේ සියලු කඩුලු ලකුණු 161ක් තුල බිඳ වැටුනු අතර ඕස්ට්‍රේලියාව එම ඉලක්කය පන්දු වාර 34ක් පමනක් වැය කරමින් ලඟා කරගත්තා.

ආකෘතිය
තරඟාවලිය ආරම්භයට පෙර, එන්ගලන්තය, නවසීලන්තය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව යන රටවලින් එකක් තරඟාවලියේ ජයග්‍රාහකයන් වෙතැයි මත පලවූවා. අවසන් තරගය 1993හි දී ලෝඩ්ස් ක්‍රීඩා පිටියෙහි පැවති එන්ගලන්තය ජයග්‍රහනය කල කාන්තා ලෝක කුසලාන අවසන් මහා තරගයට බොහෝ සෙයින් සමාන එකක් විය. කණ්ඩායම් දෙකම පෙරාතුරුව පැවති ලෝක කුසලාන ජයග්‍රහනය කර තිබුණි. නමුත් ඒ ඔවුන් විසින්ම තරගාවලියට අනුග්‍රහය දක්වන ලද වසර වල දී පමනයි. එන්ගලන්තය වසර 1973 සහ 1993 යන ලෝක කුසලාන ජයග්‍රහනය ලබන අතරතුර නවසීලන්තය වසර 2000 හිදී පැවති ලෝක කුසලානය ජයගෙන තිබුණි. 1993 දී එන්ගලන්තයට එරෙහිව අවසන් මහා තරගය පරාජය වීමත් සමඟ නවසීලන්තය ඉන්දියාවේ පැවති 1997 ලෝක කුසලාන අවසන් මහා තරගයටද සුදුසුකම් ලැබූ නමුත්  අවසන් තරගයෙන් ඕස්ට්‍රේලියානු කාන්තා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම හමුවේ පරාජයට පත් විය. එන්ගලන්තය මීට පෙර අවසන් මහා තරඟ පහකට මුහුණ දී ඇත. 1978, 1982, සහ 1988 යන වසරවල ඕස්ට්‍රේලියාව හමුවේ පරාජයට පත් වීමට එන්ගලන්තයට සිදු වූවා.
එන්ගලන්ත තුන් ඉරියව් ක්‍රීඩක ජෙනී ගන් ශරීරය උණුසුම් කරන ව්‍යායාම් අතරතුර දැඩි කෙන්ඩා පෙරලීමකට පත් වීමත් සමඟ ඊට පෙර කණ්ඩායමෙන් ඉවත් කර සිටි කණ්ඩායමේ උප නායිකාව වූ නිකී ශොව් ව එම ස්ථානයට ආදේශ කලා.

තරගය

සාරාංශය

කාසිය වාසිය දිනා ගත් නවසීලන්ත නායිකා හයිඩී ටිෆාන්, දඟ පන්දු යවන්නන්ට වඩාත් සුදුසු තත්වයන් සලකා බලා මුලින් පන්දුවට පහර දීමට තීරනය කරන ලදී. එන්ගලන්තය පන්දු යැවීම ආරම්භ කලේ එක් අන්තයකින් කැත්‍රීන් බ්‍රන්ට්ගේ සීම් පන්දු සහ අනෙක් අන්තයෙන් ඊසා ගුහා ගේ දඟ පන්දුවෙනි. බ්‍රන්ට් ගේ පන්දු යැවීම BBCයේ එයිමී ලෙවිස් හැඳින්වූයේ "සුපිරි පන්දු යැවීමක්" ලෙසිනි. හොඳින් පන්දු යැවීම තුලින් නවසීලන්ත පිතිකරුවන්ට දැඩි තර්ජනයක් එල්ල කිරීම පිලිබඳව ඇගේ කණ්ඩායමේ උප නායිකා නිකී ශොව් විසින් ඇයට ස්තූතිය පුද කර සිටියාය. එන්ගලන්තය ප්‍රථමයෙන් පන්දු යැවීම වෙනස් කරන විටදී නවසීලන්තය පළමු කඩුල්ල ලෙස කේට් පුල්ෆර්ඩ් දැවීගොස් ලකුණු 46ක් වාර්තා කර තිබුණි. එන්ගලන්ත උප නයිකා ශොව් පන්දු යැවීම ආරම්භ කරමින් ඉක්මන් වෙනසක් සිදුකලේ ඇගේ තුන්වන පන්දුවෙන් සුශී බේට්ස් දවා ගනිමිනි. තුන් වන පන්දුවේදී සුශී බේට්ස් විසින් මිඩ් ඔන් හරහා ඉහලින් එල්ල කල පහරේ කාල මිනුම වැරදීම නිසා කැරොලින් ඇට්කින්ස් විසින් උඩ පන්දුවක් ලෙස රැකගත්තාය. ඊලග පන්දුවෙන් ඇමී සැටවයිට් ලකුණු නොලබාම දැවී ගියේ කඩුලු රකින්නා වූ සාරා ටේලර්ට උඩ පන්දුවක් ලබා දෙමිනි. තවත් පන්දුවාර 4කට පසු ශොව් විසින් ටිෆෙන් ව දවා ගත්තාය. ඒ පිත්තේ යාන්තම් ගෑවුනු පන්දුව සාරා ටේලර් විසින් රැක ගැනීම නිසාය. මැදපෙල පිතිකරු සාරා මැක්ග්ලේශන් සහ එමී මේසන් හොඳ ආරම්භයන් ලබා ගත්තත් නවසීලන්ත ඉනිමේ කඩුලු 7ක් ලකුණු 101කට බිඳ වැටුනි. ලුසී ඩෝලන් සහ  නිකොලේ බ්‍රවුන් එක්වී තම කණ්ඩායමට මනා කාර්යභාරයක් ඉටු කිරීමට සමත් විය. ඩෝලන් රැස්කල ලකුනු 48ත් සමඟින් ලකුනු 63ක සම්බන්ධතාවයක් ගොඩ නැංවීම නිසා නවසීලන්ත ඉනිම ලකුණු 166 දක්වා වර්ධනය වූවා. පුළුල් පන්දුවකට ඉදිරියට පැන පහරදීමට ගොස් ස්ටම්ප් කිරීමකට හසුවී ඩෝලන් දැවීයාමත් සමඟ නවසීලන්තයේ අවසන් කඩුලු 2 තවත් ලකුණු 2ක් තුල බිඳ වැටුනා.

එන්ගලන්තය පිළිතුරු ඉනිම සඳහා හොඳ ආරම්භයක් ලබා ගත්තේය.: ආරම්භක පිතිකරුවන් වු ඇට්කින්ස් සහ සාරා ටේලර් නවසීලන්තය මෙතෙක් පිහිටුවා තිබුවාට වඩා වැඩි සම්බන්තාවයක් ගොඩ නැංවීමට සමත් වූහ. පළමු කඩුල්ල ලෙස ටේලර් ලකුණු 39කට දැවී යනවිට එන්ගලන්තය ලකුණු 74ක්ලබා තිබුණි. ඇට්කින්ස් විසින් ටේලර්ට වඩා ඉවසිලිවන්ත ඉනිමක් දියත් කරමින් කණ්ඩායම වෙනුවෙන් වැඩිම ලකුණු ලෙස පන්දු 85කදී ලකුණු 40ක් වාර්තා කලාය. සාරා ටේලර් ගේ දැවී යාමත් සමඟ පිටියට පිවිසි ක්ලෙයාර් ටේලර් සාරා ටේලර් හා සමාන ප්‍රහාරාත්මක පිතිකරනයක් දියත් කරමින් හතරේ පහරවල් 4ක් සමඟින් ලකුණු 21ක් රැස් කලත් ඇයට මේසන් ගේ පන්දුවක් හමුවේ දැවී යාමට සිදු වුවා. එන්ගලන්තයේ මැදපෙල පිතිකරුවන් ප්‍රතිවාදීන්ගේ දඟපන්දු යවන්නන් වු ඩූලන්ඩ් සහ මේසන් හමුවේ අසරන වුවා. ඔවුන්ගේ 14වන පන්දු වාරය අවසානයේ  4.78ක්ව තිබූ ලකුණු රැස් කිරීමේ වේගය, තවත් පන්දු වාර විස්සකට පසුව සඳහන් වූයේ 3.58ක් ලෙසය. කඩුලු රකින්නිය වු රැචෙල් ප්‍රීස්ට් විසින් රැකගත් උඩ පන්දුවක් සඳහා කල ඉල්ලිමකට අනුව එඩ්වර්ඩ්ස් දැවී යාමක් ලෙස විනිසුරුකරු සටහන් කලත් එය සැබැවින්ම පිත්තේ දැවටී තිබුනෙ නැහැ. එම අවාසනාවන්ත තීරණය නිසා ලකුණු 10ක් ලබා සිටි ඇයට ක්‍රීඩාගාරය වෙත යාමට සිදු වුවා. පිළිතුරු ඉනිමේ මැදදී එන්ගලන්තය කොතරම් අඬාල වූවත් නිව් යෝර්ක් සඟරාවේ හුව් රිචර්ඩ්ස් දක්වා සිටියේ "එන්ගලන්තය කවදාවත් පරාජය වන බවක් නොපෙනුන බවයි"." ශොව්, ඇයට පෙර දැවී ගිය ක්‍රීඩිකාවන්ට වඩා ප්‍රහාරාත්මක පිතිකරනයක් දියත් කරමින් නොදැවී ලකුණු 17ක් රැස්කර  එන්ගලන්තය ජය ටැඹ කරා රැගෙන ගියාය. හොලි කොල්වින් ගේ ලකුණත් සමග එන්ගලන්තය පන්දු 23ක් ඉතිරිව තිබියදී ජයග්‍රහනය වාර්තා කලා. ශොව් ගේ පිතිකරණය එන්ගලන්තයේ ජයග්‍රහණය සඳහා ඉවහල් වීම නිසා තරගයේ වීරයා සම්මානය ඇයට හිමි විය.

ලකුණු පුවරුව

කෙටි යෙදුම්
 * – නායක
  – කඩුළු රකින්නා
 ඇ පන්දු රකින්නා – උඩ පන්දුව රැකගත් පන්දු රකින්නා
 ප පන්දු යවන්නා – කඩුල්ල දවාගත් පන්දු යවන්නා
 lbw – කඩුල්ල මුවා කිරීමේ වරදට හසුවීම leg before wicket
 st – පිතිකරු ස්ටම්ප් කිරීමට හසුවීම stumped

පසුවදන
ලෝක කුසලානය අවසානයේ නම් කරන තරඟාවලියේ කණ්ඩායමේ අවසන් මහා තරගය ජයගත් එන්ගලන්ත ක්‍රීඩිකාවන් හත් දෙනෙකු ඇතුලත් විය: එන්ගලන්තයේ චාර්ලට් එඩ්වර්ඩ්ස් නායිකාව ලෙස නම් කෙරුනු අතර කැත්‍රීන් බ්‍රන්ට්, ලෝරා මාර්ෂ්, ක්ලෙයාර් ටේලර් සහ සාරා ටේලර් ද එම කණ්ඩායමට ඇතුලත් විය. සුෂී බේට්ස් සහ කේට් පුල්ෆර්ඩ් නවසීලන්තය වෙනුවෙන් එම කණ්ඩායම නියොජනය කල අතර සොපී ඩිවයින් අතිරේක ක්‍රීඩිකාව ලෙස නම් කරන ලදී. තරගාවලියේ වැඩිම ලකුණු ලබා ගත් ක්ලෙයාර් ටේලර් තරඟාවලියේ වීරයා ලෙස නම් කෙරුණි. මෙම කණ්ඩායම් දෙක මාස 3 කට පසුව නැවතත් 2009 ICC විස්සයි විස්ස ලෝක කුසලානයේ අවසන් මහා තරගයේදී මුණ ගැසුනි. මෙම තරගයද ජය ගත් එන්ගලන්තය කාන්තා හා පිරිමි දෙ අංශයෙන්ම ක්‍රිකට් කුසලාන ආකාර 3ම දිනා ගත් පළමු රට බවට පත් විය: ටෙස්ට්, එක්දින ජාත්‍යන්තර සහ විස්සයි විස්ස.

වැඩිදුර විමර්ශනයට
 කාන්තා ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය
 ICC විස්සයි විස්ස ලෝක කුසලානය

නිර්දේශ හා සටහන්

2009 Women's Cricket World Cup
2009 in Australia


سكوتس فالي  هي إحدى مدن مقاطعة سانتا كروز، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 2 أغسطس، 1966.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لسكوتس فالي:

أعلام

 ديفيد كامبل
 فلورنسا طومسون

مراجع

تأسيسات سنة 1966 في كاليفورنيا
مدن في مقاطعة سانتا كروز (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا

سكوتس فالي (كاليفورنيا)


نادي سبورتنغ ماهونيس الرياضي  نادي كرة قدم إسباني يلعب في دوري الدرجة الثالثة . تم تأسيس النادي في سنة 1974 .

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1974
أندية كرة قدم انحلت في 2012
أندية كرة قدم في إسبانيا
تأسيسات سنة 1974 في إسبانيا
انحلالات سنة 2012 في إسبانيا
ماهون (جزر البليار)
الرياضة في منورقة
أندية كرة قدم سابقة في منطقة جزر البليار
أندية كرة قدم في منطقة جزر البليار

سبورتنغ ماهونيس


Articles with hCards

දීපාල් සිල්වා (1967 නොවැම්බර් 20 – 2017 ජනවාරි 14) ශ්‍රී ලාංකික පසුබිම් ගායකයෙක් සහ නළුවෙකි.

පෞද්ගලික ජීවිතය
දීපාල් සිල්වා 1967 නොවැම්බර් 20 වැනිදා දොඩන්දූව පිංකන්දේදී උපත ලැබීය. ඔහුගේ පියා කේ. පී. සිල්වා ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවේ විශ්‍රාමික ඖෂධ නිලධාරියෙකි. ඔහුගේ මව ලීලා සිල්වා හිටපු වෛද්‍ය හෙදියක්. කුසුම් ද සිල්වා සමඟ විවාහ වූ ඔහු කිරිබත්ගොඩ මාකොළ ප්‍රදේශයේ පදිංචිව සිටියේය. ඔහු පිංවත්ත ප්‍රාථමික විද්‍යාලයෙන් මූලික අධ්‍යාපනය ලබා පසුව බද්දේගම ක්‍රිස්තුදේව පිරිමි විද්‍යාලයට ඇතුලත් විය. ඔහු සිය උසස් පෙළ අවසන් කළේ මොරටුව ශාන්ත සෙබස්තියන් විද්‍යාලයෙනි.

වෘත්තීය
සංගීත ක්‍ෂේත්‍රයේ රඟ දැක්වීමට පෙර, සිල්වා බොහෝ අවස්ථාවලදී සහාය නළුවෙකු ලෙස රංග නාට්‍යවල නිරත විය. සිල්වා 1990 සිට පොඩි ළමයා වේදිකා නාමයෙන් රංගනය ආරම්භ කළේය. දීපාල් ක්‍රිකට් රසිකයෙක් විය, ක්‍රිකට් තරග පැවැත්වෙන දිනයන්හි වෘත්තීය රාජකාරි භාර ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කලේය. ඔහු එළිමහන් සංගීත වැඩසටහන්වල අඛණ්ඩ රංගන ශිල්පියෙක් විය. විකට නළු නිහාල් සිල්වා මිය ගිය පසු සිල්වා ඔහුගේ වේදිකා නාට්‍යය සාජන්ට් නල්ලතම්බි රඟ දැක්වීමට පටන් ගත්තේය.

නමුත් එළිමහන් සංගීත වැඩසටහන්වල කාර්යබහුලත්වයත් එක්ක ඔහු නාට්‍යවලින් ඉවත් වෙන්න තීරණය කලේය. වසර 15කට පසු ඔහු සිය පළමු වේදිකා නාට්‍යය ආරම්භ කළේ සිකුරුටි සින්නතම්බි නමිනි. 2015 වසරේ ඔහුගේ උපන්දිනය වෙනුවෙන් මුහුරත් උත්සවය පැවැත්වූ අතර, වසර එකහමාරක සිට ප්‍රදර්ශනය තිරගත කිරීම් 50කට ළඟා විය.

ඔහු 2017 ජනවාරි 14 වන දින රාගම රෝහලේ (උතුරු කොළඹ ශික්ෂණ රෝහල) වයස අවුරුදු 50 දී මිය ගියේය.

යොමු කිරීම්

ශ්‍රී ලාංකික ගායකයෝ
2017 මරණ
1967 උපත්

දීපාල් සිල්වා


L'Independence Stadium est un stade omnisports namibien (servant principalement pour le football) situé à Windhoek, la capitale du pays.

Le stade, doté d'une capacité de  places, sert de domicile pour l'équipe de Namibie de football.

Histoire

D'importants travaux de rénovation sont effectués au stade de la mi- à .

En 2021, le stade est décrit comme délabré par la Confédération africaine de football (CAF) qui finit par déclasser le stade car ne répondant pas aux normes (aucun autre stade namibien ne répondant aux exigences de la CAF). En conséquence, les matchs internationaux de l'équipe de Namibie de football devront être joués à l'étranger.

Le stade sert également pour des concerts ou des messes.

Événements

 2014 : Championnat d'Afrique féminin de football (6 matchs)

Notes et références

Stade multifonction en Namibie
Stade de football en Namibie
Stade de rugby à XV en Namibie
Stade d'athlétisme en Namibie
Windhoek
Salle de concert en Namibie

Independence Stadium (Windhoek)


Brekkulúpína (fræðiheiti: Lupinus leucophyllus) er um 90 sentimetra há fjölær jurt af ertublómaætt.  Hún er ættuð frá vesturhluta Norður-Ameríku. Hún er eitruð og inniheldur bæði lupinine og anagyrine eins og margar aðrar lúpínutegundir.

Í samvinnu við Rhizobium-gerla getur lúpínan unnið köfnunarefni úr andrúmsloftinu.

Tenglar
Jepson Manual Treatment
Myndasafn

Tilvísanir

Ertublómaætt
Úlfaertur
Niturbindandi plöntur

Brekkulúpína


Wantirna South is a suburb in Melbourne, Victoria, Australia, 25 km east of Melbourne's Central Business District, located within the City of Knox local government area. Wantirna South recorded a population of 20,754 at the 2021 census.
5
Wantirna South is a border suburb to City of Whitehorse and City of Monash.

History

Wantirna South was mostly orchards until around 80 years ago. Demand for housing grew in the 1920s and Wantirna South and surrounding communities became a new place for housing development. One of the first buildings was Wantirna South Post Office, opened on 1 December 1936, but was renamed Studfield in 1990, being at the Studfield Shopping Centre. Wantirna South Primary School had a significant impact on the growth and housing around the Knox City area.

Today

Wantirna South serves as the headquarters of the Knox City Council. The Knox City Council's building was burnt down in 1994, and took a few years to be rebuilt. It is now a meeting place for councillors and the mayor.

Another Wantirna South attraction is the Westfield Knox shopping centre, which was first built in the 1970s. It had a major refurbishment in 2002 to make it a more popular area for young people. This area is now known as Knox O-Zone, a popular night spot containing a pub, restaurants, clubs and cinema. A$500 million renovation of the shopping centre which has been approved by the local council is underway and will make Westfield Knox the biggest shopping centre in Australia, rivaling Chadstone Shopping Centre also in Victoria.

Knox Police Complex is situated on Burwood highway opposite Westfield Knox.

Another important building, across the road from the Knox Council headquarters, was the Rembrandts building. Rembrandts was a ballroom and formal eating place where social life took place, including over-28s and debutant balls from various schools. The building is now currently a part of St. Andrews Christian College.

There is also a skatepark in Wantirna South, which is located near Knox City Shopping Centre.

1st Wantirna South Scout Group has been a part of the community since the early 1950s. Wantirna South is also home to the Knox District Scout Centre, a popular venue for parties.

Several new residential estates have expanded residential dwelling capacity in Wantirna South. New facilities including a lake, shopping centre and various parks and community gardens have been established as a result. Like many suburbs around Melbourne, Knox has seen an increase in dwelling density with the construction of the new apartment complexes which is forecast to continue into the future.

Education

Schools in Wantirna South include Knox Gardens Primary School, Knox Central Primary School, Knox Park Primary School, St Andrews Christian College, Waverley Christian College, Wantirna South Primary School and The Knox School. A campus of the Swinburne University of Technology is also located in Wantirna South.

Sport

The Wantirna WASPS Basketball club is the local basketball club.  WASPS were established in 1988, and with over 70 boys and girls teams has grown to be the largest club competing in the Knox Basketball Association.

The Wantirna South Football Club, The Devils, competes in the Eastern Football League. The Knox Football Club, The Falcons, is situated next to Knox Gardens Primary School and also competes in the Eastern Football League.

The Knox City Tennis Club is located in the heart of Wantirna South and backs onto the well known flood basin.

The Knox Basketball Club are based in the Suburb at the State Basketball Centre. Which is also the Training and Corporate Home to the South East Melbourne Phoenix of the Australian NBL. The South East Melbourne Phoenix also play Select Home Games at the State Basketball Centre each NBL Season.

References

Suburbs of Melbourne
Suburbs of the City of Knox

Wantirna South, Victoria


Petrus Jacobus Joubert (20 January 1831 – 28 March 1900), better known as Piet Joubert (Slim Piet, Smart Pete), was Commandant-General of the South African Republic from 1880 to 1900. He also served as Vice-President to Paul Kruger from May 1883 to October 1884 and from May 1896 until his death. He served in First Boer War, Second Boer War, and the Malaboch War.

Early life
Joubert was born in the district of Prince Albert, British Cape Colony, a descendant of a French Huguenot who fled to South Africa soon after the revocation of the Edict of Nantes by Louis XIV. Left an orphan at an early age, Joubert migrated to the Transvaal, where he settled in the Wakkerstroom district near Laing's Nek and the north-east corner of the Colony of Natal. There he not only farmed with great success, but turned his attention to the study of the law.

Political career
The esteem in which his shrewdness in both farming and legal affairs was held led to his election to the Volksraad as member for Wakkerstroom early in the sixties, Marthinus Pretorius being then in his second term of office as president. In 1870 Joubert was again elected, and the use to which he put his slender stock of legal knowledge secured him the appointment of attorney-general of the republic. In 1875 he acted as president during the absence of T. F. Burgers in Europe. He served as the Chairman of Volksraad from 1873 on.

First Boer War
During the first British annexation of the Transvaal, Joubert earned for himself the reputation of a consistent irreconcilable by refusing to hold office under the government, as Paul Kruger and other prominent Boers were doing. Instead of accepting the lucrative post offered him, he took a leading part in creating and directing the agitation which led to the First Boer War (1880–1881), eventually becoming, as commandant-general of the Boer forces, a member of the triumvirate that administered the provisional Boer government set up in December 1880 at Heidelberg.

He was in command of the Boer forces at Laings Nek, Ingogo, and Majuba Hill, subsequently conducting the earlier peace negotiations that led to the conclusion of the Pretoria Convention.

Later political career
In 1883 he was a candidate in the Transvaal presidential election, but received only 1,171 votes as against 3,431 cast for Kruger. After losing to Kruger again in the 1888 elections, he ran against Kruger for a third time in the 1893 elections, standing as the representative of the comparatively progressive section of the Boers, who wished in some measure to redress the grievances of the Uitlander population which had grown up on the Rand. The poll (though there is good reason for believing that the voting lists had been manipulated by Kruger's agents) was declared to have resulted in 7911 votes being cast for Kruger and 7246 for Joubert. After a protest Joubert acquiesced to Kruger's continued presidency.

He stood again in 1898, but the Jameson raid had occurred meantime and the voting was 12,858 for Kruger and 2,001 for Joubert. Joubert's position had then become much weakened by accusations of treachery and of sympathy with the Uitlander agitation. He was a South African Freemason.

He was elected twice as the Vice President, first time in May 1883. However, he resigned in October 1884 due to differences with Paul Kruger with respect to the policy in British Bechuanaland. Joubert was elected second time as Vice President after the death of Nicolaas Smit in May 1896 and he served until his own death on 28 March 1900.

Second Boer War
He took little part in the negotiations that culminated in the ultimatum sent to Great Britain by Kruger in 1899, and though he immediately assumed nominal command of the operations on the outbreak of hostilities, he gave up to others the chief share in the direction of the war, through his inability or neglect to impose upon them his own will. His cautious nature, which had in early life gained him the sobriquet of Slim Piet (Clever Piet), joined to a lack of determination and assertiveness that characterized his whole career, led him to act mainly on the defensive; and the strategically offensive movements of the Boer forces, such as Elandslaagte and Willow Grange, appear to have been neither planned nor executed by him.

Death
On 28 November 1899, during a raid south of the Tugela river in Natal, Joubert was thrown from his horse and suffered internal injuries.  As the war went on, physical weakness led to Joubert's virtual retirement, and, though two days earlier he was still reported as being in supreme command, he died at Pretoria from peritonitis on 28 March 1900. Sir George White, the defender of Ladysmith, summed up Jouberts character when he called him "a soldier and a gentleman, and a brave and honourable opponent".

Honours
The town of Pietersburg (now named Polokwane) in the northern region of the then Transvaal Republic (current Limpopo province) was named after Piet Joubert. Rudyard Kipling wrote a poem upon his death, Piet Joubert, wherein he absolved him from complicity in instigating the war, and held his colleagues to account (excerpt):

With those that bred, with those that loosed the strife,
  He had no part whose hands were clear of gain;
But subtle, strong, and stubborn, gave his life
  To a lost cause, and knew the gift was vain.

See also
 Fritz Joubert Duquesne, who claimed that he was a nephew of Piet Joubert, went on to become a Boer spy, and later one of the most famous German spies during both World Wars.

Notes

References

Attribution

Further reading

 M. P. Bossenbroek, Yvette Rosenberg (Translator), The Boer War, Seven Stories Press, New York, NY, 2018. , 1609807472.

1830s births
1900 deaths
People from the Central Karoo District Municipality
Cape Colony people
Afrikaner people
Members of the Dutch Reformed Church in South Africa (NGK)
Presidents of the South African Republic
Vice presidents of the South African Republic
Members of the Volksraad of the South African Republic
South African Republic generals
People of the First Boer War
Deaths from peritonitis
South African Freemasons

Piet Joubert


Corethron, rod alga kremenjašica smješten ui vlastitu porodicu Corethraceae, red Corethrales i podrazred Corethrophycidae, dio razreda Coscinodiscophyceae. Sastoji se od devet taksonomski priznatih vrsta vrste

Tipična vrsta Corethron criophilum Castracane, sinonim je za C. pennatum (Grunow) Ostenfeld

Vrste
 Corethron aerostatum Leuduger-Fortmorel
 Corethron columna Schütt
 Corethron cometa Brun
 Corethron hystrix Hensen
 Corethron inerme Karsten
 Corethron lusitanicum P.A.Dangeard
 Corethron penicillus (Grunow) J.Fenner
 Corethron pennatum (Grunow) Ostenfeld
 Corethron rectum Leuduger-Fortmorel

Drugi projekti

Izvori

Coscinodiscophytina

Corethron


CONCACAF Şampiyonlar Ligi, her yıl CONCACAF bölgesi (Kuzey Amerika, Orta Amerika ve Karayipler) ülkelerinin kulüplerinin katıldığı bir futbol organizasyonudur. 1962'den 2008'e kadar CONCACAF Şampiyonlar Kupası adıyla düzenlenmiştir.

Şampiyonlar

Statü

9 kulüp Kuzey Amerika:
4 kulüp
4 kulüp
1 kulüp

3 kulüp Karayipler:
3 kulüp, CFU Kulüp Şampiyonası elemelerinden sonra.

12 kulüp Orta Amerika:
2 kulüp
2 kulüp  El Salvador
2 kulüp
2 kulüp
2 kulüp
1 kulüp  Belize
1 kulüp  Nikaragua

Ayrıca bakınız
 CONCACAF Şampiyonlar Ligi kazanan teknik direktörler listesi

1962'de kurulan yinelenen olaylar

CONCACAF Şampiyonlar Kupası


පල්ලවී සුභාෂ් (මරාඨි: पल्लवी सुभाष) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු චිත්‍රපට සහ සෝප් ඔපෙරා නිළියකි. මහාරාෂ්ට්‍ර නිරූපිකාවක සහ නිළියක වන සුභාෂ් මරාඨි චිත්‍රපට දොළහකට ආසන්න සංඛ්‍යාවක, රූපවාහිනී කතාමාලාවල, වෙළඳ දැන්වීම්වල සහ නාට්‍යවල රංගනයේ නියැළී ඇත. ඇය ජනයා අතර වඩාත් ජනාදරයට පාත්‍ර වූයේ චක්‍රවර්තින් අශෝක සම්රාට් කතාමාලාවේ රාණි ධර්මාගේ චරිතය, කරම් අප්නා අප්නාහි ගෞරි සහ මහාභාරත් මිත්‍යාමය කතාමාලාවේ රුක්මිණීගේ චරිත නිරූපණය හේතුවෙනි. මේ අතුරිනුත් චක්‍රවර්තින් අශෝක සම්රාට් කතාමාලාවේ ධර්මා හෙවත් ශුභද්‍රාංගි චරිතය වඩාත් ප්‍රචලිත විය.

වෘත්තිය

රූපවාහිනිය
සිය B.Com. උපාධිය සම්පූර්ණ කිරීමෙන් පසුව, සුභාෂ්හට නීතිය හැදෑරීමට අවශ්‍ය වුවත්, ඇයට නාට්‍යයක රංගනයට ආරාධනයක් හිමි විය. ඇය රංගන ක්ෂේත්‍රය වෙත පිවිසයේ තුම්හාරි දිශා කතාමාලාව තුළිනි. එම කතාමාලාවේ ඇගේ දස්කම් දුටු ඒක්තා කපූර් ඇයව සිය ඊළඟ කතාමාලාව වූ කරම් අප්නා අප්නා සඳහා සමබන්ධ කරගත්තා ය. මෙහි ඇය විසින් ගෞරි නැමැති ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කරන ලදී. මීට අමතරව ඇය බසේරා කතාමාලාවේ කේතකී සංඝවී නැමැති චරිතයක් ද නිරූපණය කොට ඇත. සුභාෂ් මුල්කාලීනව මරාඨි රූපවාහිනී කතාමාලාවල ද පෙනීසිටියා ය. ඊටීවී මරාඨි නාළිකාවේ චාර් දිවාස් සසුචේ සහ සී මරාඨි නාළිකාවේ ආධුරි ඒක් කහානි කතාමාලා මෙයට උදාහරණ වේ.

පසුකාලීනව ඇය ගෝධ් භරායි කතාමාලාවේ රංගනයෙහි යෙදුණු නමුත් අය අසාර්ථක වූ අතර විකාශය අත්හිටිවිණි.

සුභාෂ් මහාභාරත් මිත්‍යාමය කතාමාලාවේ රුක්මිණීගේ චරිතය නිරූපණය කළා ය. මුලින් ඇයව යෝජනා වී තිබුණේ මෙම කතාමාලාවේ අම්බා කුමරියගේ චරිතයයි. නමුත් ඇගේ වෙනත් නිර්මාණ කටයුතු කතාමාලාව රූගත කිරීමට බාධාවක් වූ හෙයින් එම චරිතය ලබා නොදිණි. මෙහි දී ඇය විසින් ශ්‍රී ක්‍රිෂ්ණාගේ අගබිසව වූ රුක්මිණී ලෙස සිදුකළ රංගනය විචාරක පැසසුමට ලක්වූ අතර, එය ඇගේ අංන්‍රපියත්වය ඉහළ යාමට ද හේතුවක් විය.

මෑතක දී ඇය විසින් චක්‍රවර්තින් අශෝක සම්රාට් ඓතිහාසික කතාමාලාවේ ධර්මා/සුභද්‍රාංගි චරිතය නිරූපණය කරන ලදී. මෙය අශෝක අධිරාජයාගේ මෑණියන් මෙන්ම බින්දුසාර රජුගේ දෙවන බිසවගේ චරිතයයි.

අමෘතා සුභාෂ් සහ පල්ලවී සුභාෂ්ගේ නම් අතර කිසියම් වරදවා වැටහීමක් ඇතිවන්නට පුළුවන. ඔවුන් දෙදෙනා අතර කිසිදු පවුල් සම්බන්ධතාවක් නැත.

චිත්‍රපට
ඇය චිත්‍රපට ක්ෂේත්‍ර‍යට පිවිසියේ 2005 මරාඨි චිත්‍රපටයක් වූ කුන්කු සාලේ වයිරි තුළිනි. මෙම චිත්‍රපටයේ රංගන ප්‍රතිභාව වෙනුවෙන් ඇය හොඳම නිළිය සී ගෞරව සම්මානයට ද නිර්දේශ විය. ඉන්පසු වර්ෂයේ ඇය අයිලා රේ!! නම් තවත් චිත්‍රපටයක චරිත නිරූපණය කළා ය . වසර හතකට පසුව, ඇය තවත් මරාඨි චිත්‍රපට තුනක් සමග සම්බන්ධ වූවා ය. මෙම චිත්‍රපට වූයේ, අතුල් කාලේගේ ආසා මී තාෂි තූ, තේජස් දියොස්කාර්ගේ ප්‍රේමසූත්‍ර සහ ගෂ්මීර් මහාජාන්ගේ ධාවා ධාවා ඛුන් ඛුන් ය. ආසා මී තාෂි තූ සහ ප්‍රේමසූත්‍ර ප්‍රේමවෘත්තාන්ත චිත්‍රපට විය. මින් පළමුවැන්නෙහි ඇය නාගරික රැකියාවක නිරතව සිටින පන්ජාබි යුවතියකගේ චරිතය නිරූපණය කළා ය. මේ සඳහා ඇයට පන්ජාබි ආරෙන් යුතුව මරාඨි කථා කරන්නට සිදු විය. දෙවැන්නෙහි ඇය සානියා නැමැති ගෝවේ කතෝලික තරුණියකගේ චරිතය නිරූපණය කළා ය. සචිත් පටිල් නම් නළුවා සමග ඇය චිත්‍රපට දෙකක් රූගත කළ නමුත්, ඒවා මුදාහැරුණේ නැත. කන්නඩ චිත්‍රපටයක් වන ඕම්හි ඇය අර්ජුන් සර්ජා සමග රැඟුවා ය. ගෞතම් මෙනන් ඊළඟ දෙමළ චිත්‍රපටය වූ අච්චම් යෙන්බදු මඩමයියදා චිත්‍රපටයේ සිලම්බරසන් සමග ප්‍රධාන නිළිය ලෙස රංගනයෙහි යෙදීමට ඇය ගිවිසුමක් ඇත්සන කළ නමුත්, දින පිළිබඳ ගැටලුවක් ඇති වූ නිසා, ඇය වෙනුවට මංජිමා මෝහන් යොදාගැනිණි.

නිරූපණ ක්ෂේත්‍රය
ලයන් ඩේට් ජෑම්, එවරස්ට් ඝාරම් මසාලා, ලයිෆ්බෝයි, 3 රෝසස් ඇතුළු රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීම් ගණනාවකම නිරූපිකාවක ලෙස සුභාෂ් පෙනීසිටියා ය. 2012 සහ 13 වර්ෂයේ රූපවාහිනී වෙළඳ  දැන්වීම් සඳහා ඇය අතිශය ජනප්‍රිය නිරූපිකාවක වූවා ය.

නිරූපණයන්

රූපවාහිනිය

චිත්‍රපට

ආශ්‍රේයයන්

වැඩිදුර කියවීමට
 ආසා මී ආෂි තී

බාහිර සබැඳි

ඉන්දියානු නිළියන්
ජීවත්වන්නෝ
1984 උපත්
මුම්බායේ නිළියන්
කන්නඩ සිනමාවේ නිළියන්
තෙලිඟු සිනමාවේ නිළියන්
මරාථි සිනමාවේ නිළියන්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිළියෝ
ඉන්දියානු සෝප් ඔපෙරා නිළියෝ
හින්දි රූපවාහිනියේ නිළියන්
මරාථි ජනයා
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිවේදිකාවන්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිවේදක ශිල්පීන්

පල්ලවී සුභාෂ්


En Kahraman Rıdvan, futurist bir hikâye ile Gırgır dergisinin tirajını dünya sıralamasına oturtan yerli, hiçbir süper gücü olmayan, sakar ve o kadar da sevimli bir çizgi roman kahramanıdır. Kahramanının yaratıcısı karikatürist Bülent Arabacıoğlu'dur. Maceralarında eyleme geçiş anındaki "Kukurikuuuuuuu" diye haykırışı kahramanın en tanınan özelliklerinden birisidir.

Cervantes`in Don Kişot karakteri ile çok ortak yönleri vardır.

Dış bağlantılar
 http://www.seruven.org/inceleme.php?id=111

1980'lerde tanıtılan çizgi karakterler
Resim aranan çizgi karakterler
1980'lerde çizgi romanlar

En Kahraman Rıdvan


Fritz Bergen (* 5. November 1857 in Dessau; † 9. Januar 1941 in München) war ein deutscher Maler und Illustrator.

Leben und künstlerische Tätigkeit
Fritz (eigentlich Friedrich) Bergen wurde als Sohn des Schauspielers, Regisseurs und Bühnenbildners am Herzoglichen Hoftheater zu Dessau, Ludwig Bergen, und seiner Ehefrau Wilhelmine, geb. Greve, geboren. 1877 bis 1879 studierte er an der Leipziger Kunstakademie; mit dem 27. Oktober 1879 ist sein Eintritt in die Naturklasse der Kunstakademie in München dokumentiert, wo er sich bis 1891 weiterbildete. Zwischenzeitlich hielt er sich 1884/85 in Stuttgart auf, um Arbeiten von Friedrich Wilhelm Hackländer (1816–1877) für den Krabbe Verlag zu illustrieren. 1883 hatte er Magdalena Raab aus Inning am Ammersee geheiratet, wo deren Vater Alois Raab die Stellung eines Postmeisters bekleidete. Der Ehe entstammten drei Söhne: Claus, geboren 1885 in Stuttgart, wurde wie sein Vater Zeichner und Maler; Hans, 1890 in München geboren, und Otto, geboren 1896 in München. Letzterer war ein Jugendfreund des späteren Jagdfliegers Ernst Udet, ging während des Ersten Weltkriegs zur Luftwaffe und fiel 1917 im Luftkampf über Heudicourt in Lothringen.

Fritz Bergen ließ sich 1895 offiziell in München nieder. Er war Mitglied der Münchener Künstler-Genossenschaft, weiter gehörte er auch dem Verband Deutscher Illustratoren an. Er war Mitbegründer und 1927 Vorsitzender des Süddeutschen Illustratorenbunds, Landesgruppe Bayern. Er lieferte unzählige Zeichnungen als Vorlagen für die Holzstich-Illustrationen der populären Zeitschriften der Zeit, wie Die Gartenlaube, Illustrierte Zeitung, Leipzig, Vom Fels zum Meer, Neuer Deutscher Jugendfreund und das von Thekla von Gumpert herausgegebene Töchteralbum. Stuttgarter und Leipziger Buchverlage favorisierten seine "scharf charakterisierenden" Illustrationen,  die in den Jugendschriften und Abenteuererzählungen unter anderem von John F. Cooper, Charles Dickens, Carl Falkenhorst, Eugène Sue, Jón Svensson und anderen erschienen.  Um 1900 illustrierte er für die Union Deutsche Verlagsgesellschaft die zweite Gesamtausgabe der Werke von Ottilie Wildermuth, herausgegeben von ihrer Tochter Adelheid. Außer in Holzstichen wurden seine Arbeiten als Strichätzungen und (Farb-)Autotypien umgesetzt. Um die Jahrhundertwende gehörte er "zu den meistbeschäftigten deutschen Illustratoren".
Als Maler arbeitete er bevorzugt in Öl aber auch in der Gouachetechnik (Tempera). Er bevorzugte dabei "dramatisch bewegte, mit Lichteffekten akzentuierte Szenen". Bergens Stärke lag in der "Gestaltung von Milieu und Ambiente". Für das Leipziger Buchhändlerhaus malte er 1888 das Porträt des Verlegers Carl Friedrich Ernst Frommann.

Archivalien
 Meldeunterlagen (PMB): Bergen, Friedrich: München, Stadtarchiv.

Literatur

 Wilhelm Spemann: Goldenes Buch der Kunst. Spemann, Berlin/Stuttgart 1901, Nr. 1112.
 Wilhelm Spemann: Kunstlexikon. Ein Handbuch für Künstler und Kunstfreunde. Spemann, Berlin/Stuttgart 1905 (Herausgegeben unter Mitwirkung von G. Aarland).
 Verband Deutscher Illustratoren (Hrsg.): Schwarz-Weiss: ein Buch der zeichnenden Kunst. Fischer & Franke, Berlin 1903, S. 104 (Abb.).
 Friedrich Jansa: Deutsche bildende Künstler in Wort und Bild. Jansa (Eigenverlag), Leipzig 1912.
 Horst Ludwig: Münchner Maler im 19. Jahrhundert. Band 1: Adam–Gaupp. Bruckmann-Verlag, München 1981.
 Friedrich Schegk: Lexikon der Reise- und Abenteuerliteratur. Corian-Verlag, Meitingen 1988  (enthält eine Gesamt-Bibliographie zu Fritz Bergen u. Abbildungen).
 Marcus Osterwalder: Dictionnaire des illustrateurs: 1890-1945: XXe siècle, première génération: illustrateurs du monde entier nés avant 1885 (artistes du livre, dessinateurs de la presse et de la mode, caricaturistes, bédéistes et affichistes). Ides et Calendes (Édition), Neuchâtel (Schweiz) 1992 (Herausgegeben unter Mitwirkung von J. A. Agelink van Rentergem).
 Hans Ries: Illustration und Illustratoren des Kinder- und Jugendbuchs im deutschsprachigen Raum 1871–1914. Das Bildangebot der Wilhelminischen Zeit. Geschichte und Ästhetik der Original- und Drucktechniken. internationales Lexikon der Illustratoren, Bibliographie ihrer Arbeiten in deutschsprachigen Büchern und Zeitschriften, auf Bilderbogen und Wandtafeln. [Forschungsvorhaben zur historischen Kinder- und Jugendliteratur im Rahmen der Arbeitsstelle für Kinder- und Jugendliteraturforschung der Universität zu Köln]. Wenner-Verlag, Osnabrück 1992 (Herausgegeben unter Mitwirkung von Theodor Brüggemann).
 Kunstchronik. Wochenschrift für Kunst und Kunstgewerbe. Seemann-Verlag, Leipzig 1886, S. 187.
 Kunstchronik. Wochenschrift für Kunst und Kunstgewerbe. Seemann-Verlag, Leipzig 1888, S. 139, 160.
 L. J. Reitmeier: Dachau. Ansichten und Zeugnisse. Dachau 1976, 167–169.
 Siegfried Weiß: Berufswunsch Kunst. Maler, Grafiker, Bildhauer. Ehemalige Schüler des Münchner Maximiliansgymnasiums der Jahre 1849 bis 1918. Allitera Verlag, München 2012, ISBN 978-3-86906-475-8, S. 341–342 (Claus Bergen).

Weblinks

 abenteuerroman.info

Einzelnachweise

Maler (Deutschland)
Landschaftsmaler
Illustrator (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1857
Gestorben 1941
Mann

Fritz Bergen


O Dia de Orações pelos Prisioneiros é um feriado católico polonês celebrado todos os anos em 26 de março, estabelecido na Conferência Episcopal Polonesa durante a 347ª Reunião Plenária do Episcopado (10-11 de março de 2009). Este é também o dia memorial do Ladrão Penitente (conhecido também como Bom Ladrão), um patrono dos prisioneiros.

A iniciativa de instituir o novo feriado partiu da Associação Evangélica de Ajuda aos Presos "Irmandade Prisional" de Varsóvia, representada pelo seu fundador, Rev. Jan Sikorski, e o capelão-geral da prisão polonês, Rev. Paweł Wojtas (que era então vice-presidente da Comissão Internacional de Pastoral Prisional Católica).

Neste dia, por muitos anos, a Irmandade Prisional organizou uma peregrinação de representantes dos prisioneiros ao Mosteiro Jasna Góra em Częstochowa, o principal santuário mariano polonês. A ideia por trás do estabelecimento do Dia de Orações para os Presos é a necessidade de rezar por todos os presos, mas especialmente por aqueles que se dissociam inteiramente de Deus, que não veem sentido na conversão ou perderam a fé na Divina Misericórdia. O Papa João Paulo II durante sua quarta visita pastoral à Polônia em 1991, visitou a prisão de Płock e disse: Você está condenado, isso é verdade, mas você não está condenado. Cada um de vocês pode, com a ajuda da graça de Deus, tornar-se santo.

Em 2016, a Associação de Ajuda Evangélica para Prisioneiros "Prison Brotherhood" foi dissolvida e substituída pela Associação Prison Brotherhood Samarytania em Bydgoszcz, enquanto o Rev. Jan Sikorski tornou-se seu Membro Honorário.

Referências

Ligações externas

 Archived website of the Szczecin Chapter of the Prison Brotherhood
 Prison Brotherhood Association Samarytania

Igreja Católica na Polônia
Prisioneiros

Dia de Orações pelos Prisioneiros (Polônia)