Gölhisar, Burdur ilinin ikinci büyük ilçesidir. Yaylalar Diyarı olarak da adlandırılır.

Tarımın en etkin yapıldığı ilçedir. Pancar, anason, tahıllar, sebze ve meyve yetiştirilmektedir. Son zamanlarda seracılık yaygınlaşmıştır. Sera da domestes biber salatalık vb yaz sebzeleri yetiştirilir. Gölhisar Ovası bir çökelti ovası olup, Dalaman Çayı üzerinde kurulan Yapraklı Barajı'nın suları ile sulanmaktadır. Dalaman çayı bu topraklardan doğmaktadır. 20.000 nüfuslu ilçenin Kibyra adında tarihi antik kenti bulunmaktadır. Yöre teke yöresinin en önemli müzik ve folklor kültürlerini barındırmaktadır.

Gölhisar İlçesi Burdur ilinin güneybatısında Burdur'a 107, Denizli'ye 90 Fethiye'ye 111, Antalya'ya 135 km uzaklıkta Batı Torosların eteklerinde Dalaman Çayı Su Toplama Havzasında kurulmuş, Burdur ilinin ikinci büyük ilçesidir. Ortalama rakımı 945 metre, yüzölçümü 575,820 kilometrekaredir.

Gölhisar, Uluköy ile Horzum Mahallesinin birleşmesiyle 13 Ocak 1953 tarihinde ilçe olmuştur. Aynı gün TRT Ankara Radyosunda ilan edilmiştir. Adını ilçeye 6 km uzaklıktaki gölün ortasındaki adada inşa edilmiş olan kaleden (hisar) almıştır.

İlçe konum olarak Burdur, Denizli, Muğla, Antalya şehir merkezlerinin ortasında bulunmaktadır. Gölhisar'ın kuzey doğusunda Tefenni ilçesi, doğusunda Çavdır ilçesi, güneyinde Dirmil ilçesi, batısında Çameli ilçesi ve kuzey batısında Acıpayam ilçesi bulunur.

Tarihçe
Gölhisar Burdur ilinin güneybatısında ve Burdur'a 107 Km uzaklıktadır. İlçenin tarihi çok eski çağlara dayanmaktadır. Cbyra – Tetrapul (4 şehir) harabelerinin bulunduğu mevkide 4 şehrin idare merkezi olmuştur. Bu şehirler Cbyra, Bubon, Balbura ve İnuanda'dır. Bu şehirlerin milattan 1000 yıl önce Girit'ten gelen Pisidialılar tarafından kurulduğu ünlü tarihçi Heredot'un kayıtlarından anlaşılmaktadır. Cbyra daha sonra Romalıların idare merkezi olmuştur. Bu gün kalıntılar hala mevcut olup, bunlardan en önemlisi 90m yarıçapında olan tiyatrodur.

Gölhisar 14. yüzyılın başlarında Hamitoğulları 1389 yılında da Osmanoğulları egemenliğine girmiştir. Gölhisar Armutlu ve Horzum köylerinin birleştirilmesi ile 3 Mart 1953 tarihinde ilçe olmuştur. Adını Hamitoğulları tarafından Uylupınar Gölü'nün ortasında yapılan kaleden (hisar) almaktadır.

Nüfus
İlçe; 1 belde, 12 köy ve 10 mahalleden oluşmaktadır.

Kasabalar
Yusufça

Mahalleler

Horzum-Konak(kurucu)

Uluköy-Armutlu(kurucu)

Pazar

Çeşme

Fatih

Eski pazar

Merkez Camii

Çakmak

Köyler
Yamadı

Hisarardı

Uylupınar

Karapınar

Çamköy

Evciler

Asmalı

Kuşdili

Sorgun

Kargalı

Üçoluk

İbecik

Yeşildere

Doğal ve Milli Parklar

Böğrüdelik

Kocayayla

Kozpınar

Kovalca

Gölhisar Gölü

Yapraklı Barajı

Kurcuova

Böğrüdelik Yaylası
1700 metre yükseklikte bulunan mera ve piknik alanı.Genellikle sedir ardıç ağaçlarınla çevrilidir.Dağın böğründen çıkan doğal su kaynağı mevcuttur. İsmini oradan almaktadır.Yazları rağbet gören piknik ve dinlenme alanıdır.Kamp kurmak için birebirdir.Serin ve temiz havası ve sakinliği dinlendiricidir.Yaz aylarında yayla şenliği ve festivaller düzenlenmektedir.Alanda çoçuk parkı mescit bulunmaktadır. Gölhisar ilçesinin batısında Kbyra Antik kentinin üst tarafında bulunmaktadır.

Kocayayla
2100 metre yükseklikte bulunan
Doğal göl oluşumlu düzlük ve mera alanı. Gölhisar ilçesinin batısında dağların zirvesinde bulunan düzlük.Yaz aylarında yerli halkın büyükbaş ve küçükbaş hayvanlarının otlattığı mesire.Kış aylarında yağan karın erimesiyle oluşan gölü mevcuttur.
Ardıç ve karaçamların arasında zirvelerde yaz aylarına kadar kar örtüsü bulunur.

Kozpınar
İlçenin güneybatısında Çameli ilçesi istikametinde bulunan mera ve piknik alanı

Gölhisar Gölü
İlçenin doğusunda bulunan balıkçılık yapılan doğal tatlı su gölü.
Gölün doğusunda hisar kalıntıları bulunmaktadır.İlçenin ismi bu göl ve hisardan almıştır.

Yapraklı Barajı
İlçenin güneybatısında bulunan İbecik kasabasının alt tarafında dalaman çayını besleyen kollarının üzerine kurulu set baraj gölüdür.Tatlı su balıkçılığı ve sulama için kullanılır.Yapım 1984 dir.Turgut Özal tarafından yaptırılmıştır.

Sosyo Ekonomik Yapı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet: Gölhisar

Gölhisar


فيليب عرقتنجي  هو مخرج وكاتب ومنتج، ولد عام 1964 في بيروت، ويحمل الجنسيتين اللبنانية والفرنسية. حالياً، يُتابع مسيرته الإبداعية بين لبنان وفرنسا.

أخرج عرقتنجي أكثر من 40 فيلماً في حياته المهنية، تتنوّع بين الريبورتاج، والفيلم الوثائقي، والأفلام الشخصية والخيالية، والتي تدورأحداث قصصها في مختلف بلدان العالم.

تعكس أفلامه الخيالية كما الوثائقية، عمقاً واضحاً، وأحاسيساً صادقة، تجاه حنينه الدائم لوطنه، وقد عبّر عنها بمواضيع مختلفة: كالهوية، والهجرة، والمنفى، والسفر.
يستوحي فيليب عرقتنجي، غرابة أفلامه، من شخصيته التي طُبعة، بسبب تنقلاته ومعارفه في أنحاء العالم، بثقافات متعددة، وخبرات حديثة. وهذا ما يجعله صاحب قدرةٍ في تنويع أفلامه، وإعطائها طابع «الخيال المثير» أو «الواقع المتطلّب».

البوسطة

بعد مضي 12 عاماً في فرنسا، عاد عرقتنجي إلى لبنان، همّه إخراج وإنتاج أول فيلم سينمائي له في وطنه الأم، تحت عنوان «البوسطة» - فيلم لبناني 100%. وهو أول فيلم غنائي يصدر في صالات السينما، بعد انتهاء الحرب وعودة السلام إلى لبنان. ولإنتاج هذا الفيلم، قرر عرقتنجي اللجوء إلى مستثمرين إقليميين، ليجعل من هذا العمل، ظاهرةً لا سابق لها، في مجال الإنتاج اللبناني المستقل، خاصة بعد 17 عاماً من الحرب الأهلية.
عرض هذا الفيلم في 2006/2005 وحقق أرقاماً قياسية في صالات العرض، واحتل المرتبة الأولى بين الأفلام لعام 2006، مسجلاً ما يزيد عن 140 ألف مشاهد خلال اسبوعين.
عرض الفيلم في أكثر من 20 بلداً، واختير ليمثّل لبنان في جوائز الاوسكار لعام 2006.

تحت القصف

في تموز 2006، عادت الحرب لتدمّر البلاد من جديد. فجاءت ردة فعل عرقتنجي، في فيله السينمائي الثاني «تحت القصف»، لتعبّر عن تضامنه الشديد مع وطنه المجروح لبنان.
شارك فيه أربعة ممثلين فقط وهم: ندى بو فرحات، جورج خباز راوية الشاب وبشارة عطالله. فيما ضم طاقم التمثيل شخصيات من اللاجئين والصحافة والعسكر....
كان الاضطراب والخوف يظلّلان الجميع. يرون دماراً هنا وخراباً هناك. منهمكين بخسائر بشرية ومادية، سببتها الحرب على لبنان. لذلك، كانوا يتعاملون مع أحداث الفيلم، كأنها جزء لا يتجزّء من واقعهم الأليم.
في أقل من سنة، أنتج فيلم «تحت القصف»، وانتقل من مرحلة التصوير إلى مرحلة التنفيذ، ثم لوضع اللمسات الأخيرة.
اختير الفيلم للمشاركة في مهرجان البندقية السينمائي 64- سيندانس، ومهرجان دبي للأفلام، وحاز على أكثر من 23 جائزة، منها جائزة حقوق الإنسان في البندقية، والمهر الذهبي لأفضل فيلم وأفضل ممثلة في مهرجان دبي للأفلام.
اختير كلا الفيلمان «البوسطة» و«تحت القصف»، ليمثّلا لبنان في جوائز الاوسكار.

فيلموجرافيا: الأفلام الأساسية

•	تحت القصف: 		سنة 2007 وهو فيلم روائي مدّته 93 دقيقة

•	البوسطة: 		سنة 2005 وهو فيلم روائي مدّته 111 دقيقة

•	حلم الطفل البهلوان: 	سنة 1995 وهو وثائقي مدّته 52 دقيقة

•	بيروت أحجار وذكريات:	سنة 1993 مدّته 18 دقيقة

•	طير حر: 		سنة 1993 وهو فيلم قصير مدّته 18 دقيقة

•	من عيون الأمهات: 		سنة 1992 وهو وثائقي مدّته 52 دقيقة

الإضافات

بالإضافة إلى أفلامه، لقد كتب عرقتنجي كتاباً بعنوان: «الأمهات في معاناة لبنان»، مع الكاتبة ليلى شيخاني ناكوز، الصادر عن دار نشر «هرماتان».

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بيروت
صانعو أفلام وثائقية فرنسيون
فرنسيون متجنسون
فنانون من بيروت
مخرجو أفلام لبنانيون
مخرجون فرنسيون
منتجون سينمائيون لبنانيون
مهاجرون لبنانيون إلى فرنسا
مواليد 1964
مواليد في بيروت

فيليب عرقتنجي


Single Ladies ist ein Song des Schweizer House-DJs Remady. Er wurde mit dem, ebenfalls aus der Schweiz stammenden, Sänger Manu-L und dem schwedischen Rapper J-Son aufgenommen. Single Ladies wurde in der Schweiz am 2. März und in Deutschland am 18. Mai 2012 als Download und Single veröffentlicht. Das Lied war die erste Single-Auskopplung und gleichzeitig als Ankündigung für das am 23. März 2012 erschienene Album The Original zu sehen und erreichte in der Schweiz die Chart-Spitze. Für das Lied bekam Remady, für über 60.000 verkaufter Einheiten, eine Doppelplatin-Schallplatte. Es ist bisher die erfolgreichste Single von allen drei Musikern.

Musikvideo
Das offizielle Musikvideo wurde am 18. Mai 2012 auf dem offiziellen YouTube-Kanal des Plattenlabel Kontor Records hochgeladen. Es wurde am Valentinstag in einer Bar in London gedreht. Am Anfang des Videos ist Remady zu sehen, wie er in einer Disko diesen Song spielt. Beim ersten Refrain wird Manu-L hinter einem Vorhang gezeigt und macht die passenden Mundbewegungen zur Musik. Beim darauffolgenden "Rap-Part" wird J-Son zwischen mehreren weiblichen Tänzerinnen gezeigt. Am Ende stehen alle auf der Tanzfläche heben die Arme und gehen schwingend im Takt mit.

Rezeption
Der Titel war im Juli 2012 nominiert als "Bester Song des Jahres" beim ESKA Musik Award in Polen.

Mitwirkende
Single Ladies wurde von Thomas Troelsen, Remady, Ben Mühlethaler und J-Son geschrieben und komponiert. Remady produzierte den Track selbst. Er wurde über das Plattenlabel Kontor Records als Single veröffentlicht. Die Stimmen des Songs sind Manu-L und J-Son. Instrumental enthält er nur Synthesizerelemente, die von Remady stammen.

Versionen & Remixe
 Single Version – 3:45
 Extended Mix – 5:29
 Bodybangers Remix – 5:05
 Dim Chris Remix – 6:32
 Bruz Wayne Remix – 6:03

Chartplatzierungen
Single Ladies konnte sich in der Schweizer Hitparade platzieren und erreichte dort für drei Wochen Platz eins. In den deutschen Singlecharts erreichte der Song Platz 41.

Auszeichnungen für Musikverkäufe

Einzelnachweise

House-Lied
Lied 2012
Nummer-eins-Hit

Single Ladies


منطقة الجرف القاري أو الرف القاري أو الرصيف القاري  هي المنطقة المحصورة بين خط الجزر والحرف القاري ، تقع فوق المنحدر القاري، أقصى عمق تصل إليه هو 180 م فقط . وتتميز الحياة هنا بتنوعها ووفرتها بحيث تعيش فيها معظم أنواع الأسماك . والإنتاجية هنا عالية نسبياً ويرجع ذلك إلى وفرة النترات في هذه البيئة من جهة ( مصدر النيتروجين في عملية التركيب الضوئي ) وضحولة مياهها من جهة أخرى مما يسمح لاختراق الأشعة الشمسية لهذه المياه.

انظر أيضاً
 المنطقة الضوئية
 منحدر قاري

مراجع

جغرافيا طبيعية
علم البيئة المائي
علم المحيطات الفيزيائي
علم المصايد
مصطلحات علم المحيطات
مناطق حيوية مائية

جرف قاري


Live at the Paramount es un vídeo grabado en vivo por el grupo musical Nirvana que fue publicado en 2011 y lanzado en los formatos DVD y Blu-ray como parte del aniversario número 20 del álbum Nevermind. Este vídeo es la actuación en directo en el Paramount Theatre de Seattle, acontecida el 31 de octubre de 1991. La película se rodó en 16 mm. La versión de Blu-ray cuenta con un audio no comprimido de 96kHz/24-bits.

Así como las versiones en DVD y Blu-ray se venden por separado, en la entrega de Nevermind (Super Deluxe) fue incluido el DVD junto con otros cuatro CD de audio, el número cuatro es el audio del recital. El DVD incluye la edición Super Deluxe y también los videos musicales de los sencillos del álbum Nevermind, pero estos no están disponibles para la entrega de DVD y Blu-ray.

El espectáculo fue inédito en su totalidad, sin embargo algunas de las canciones habían sido lanzadas anteriormente. El audio de «Been a Son» fue lanzado como lado B del sencillo de «Lithium», también «School» y «Drain You» fueron puestos como lados B del sencillo «Come as You Are». Adicionalmente, las canciones «About a Girl», «Polly», «Breed» y «Endless, Nameless» fueron previamente publicadas en la compilación de vídeos en vivo Live! Tonight! Sold Out!! de 1994. El audio de «Negative Creep» aparece en el álbum en vivo From the Muddy Banks of the Wishkah de 1996. El video de «Jesus Doesn't Want Me for a Sunbeam» fue lanzado en el DVD del box set de rarezas titulado With the Lights Out del 2004.

La entrega en Blu-ray ha sido muy criticada por tener problemas en la sincronización de audio. Amazon ha publicado un comunicado de Universal, que niega la existencia del problema, pero en un examen del sitio web Blu-ray.com le da al audio una puntuación de 0/5 debido a los mencionados problemas de sincronización.

Lista de canciones
 «Jesus Doesn't Want Me for a Sunbeam»
 «Aneurysm»
 «Drain You»
 «School»
 «Floyd the Barber»
 «Smells Like Teen Spirit»
 «About a Girl»
 «Polly»
 «Breed»
 «Sliver»
 «Love Buzz»
 «Lithium»
 «Been a Son»
 «Negative Creep»
 «On a Plain»
 «Blew»
 «Rape Me»
 «Territorial Pissings»
 «Endless, Nameless»

Extras
Entregas en formatos DVD y Blu-ray:
 Solo las versiones de DVD y Blu-ray disponen de los siguientes bonus tracks que fueron registrados en vivo el 8 de marzo de 1991 en el Commodore Ballroom de Canadá. Estos no fueron incluidos en el DVD Nevermind (Super Deluxe).

 «Breed»
 «Territorial Pissings»
 «Scoff»

 Nevermind Super Deluxe DVD
El DVD que incluye el box set Nevermind (Super Deluxe) cuenta con los vídeoclips de los sencillos del álbum Nevermind. Pero estos no son incluidos en la entrega de DVD y Blu-ray.

 «Smells Like Teen Spirit»
 «Come as You Are»
 «Lithium»
 «In Bloom»

Certificaciones
:  7.500

Formación
 Kurt Cobain: Voz y guitarra.
 Krist Novoselic: Bajo.
 Dave Grohl: Batería y coros.

Referencias

Álbumes de Estados Unidos de 2011
Álbumes de Geffen Records
Videoálbumes de Nirvana
Álbumes en vivo de 2011
Álbumes póstumos
Álbumes en vivo de Nirvana

Live at the Paramount


Wasserstadt Solothurn ist der Name eines städtebaulichen Grossprojektes in der Schweizer Stadt Solothurn. Auftraggeber sind der Verein sovision espace Solothurn, die Stadt und der Kanton Solothurn.

Projektübersicht
Beim Projekt Wasserstadt Solothurn handelt es sich hauptsächlich um die Schaffung einer künstlichen Flussschlaufe der Aare westlich der Innenstadt und die Erschliessung von neuem Wohnraum in Form von Ein- und Mehrfamilienhäusern. Neben den hochwertigen Wohnobjekten werden auch öffentliche Gebäude und Plätze sowie grosse Naherholungsgebiete entstehen.

Lage
Das Projekt soll mehrheitlich auf dem Gebiet der alten Stadt-Abfalldeponie im südwestlichen Teil der Gemeinde Solothurn angrenzend an die Aare verwirklicht werden. Westlich öffnet sich die kantonale Landwirtschafts- und Schutzzone Witi, die sich zwischen Solothurn, Grenchen und Büren an der Aare erstreckt. Im Osten liegt eine Gewerbezone, die seit 2008 durch die Westtangente der A5 erschlossen ist. Im Norden liegen angrenzende Wohnquartiere der Solothurner Weststadt wie beispielsweise das Sonnenpark-Viertel.

Zahlen
Das gesamte Baugelände des Projektes hat eine Gesamtfläche von 375'000 m², davon liegen 144'000 m² auf dem Gebiet der ehemaligen Mülldeponie, die von 1935 bis 1976 betrieben wurde und seitdem kontaminiertes und sanierungsbedürftiges Freiland ist.

Neben 130 bebaubaren Parzellen für individuelles Wohnen plant man 530 Wohnungen, ein Hotel, eine öffentliche, 1 km lange Promenade, Badestege entlang der Promenade, Bootshäuser, einige Restaurants und Gewerbeflächen und eine naturbelassene Insel (zwischen Flussschlaufe und natürlichem Flusslauf). Die Planer rechnen mit 900 neuen Bewohnern für die Stadt Solothurn.

Die Bauherrschaft veranschlagt Investitionen von bis zu 630 Mio. Franken, davon 470 Mio. für den Bau.

Projektsituation
Erstmals stellten die Architekten Herzog & de Meuron das Projekt der Wasserstadt im Jahr 2006 vor. 2009 wurde die wasserstadtsolothurn AG gegründet mit regionalen und nationalen Aktionären, die sich die Verwirklichung zum Ziel gesetzt haben. 2011 erschienen die zwei Studien zur Wertschöpfung und Marktabsorption des neuen Wohnquartiers, die beide positiv ausfielen und damit den Weg der Projektrealisierung weiter ebneten. Am 29. Februar 2012 wurde im Landhaus Solothurn von den Architekten die neue, überarbeitete Version des Projektes vorgestellt, die zusammen mit den Interessenten entwickelt wurde. Noch im Dezember 2011 begannen Sondierungen und Untersuchungen des Bodens.

Kritik
Kritisch wird das Vorhaben von verschiedenen Gruppen und Personen beurteilt. Der Regierungsrat vom Kanton Solothurn hat sich in seiner Antwort auf eine Interpellation kritisch gegenüber dem Projekt geäussert und die Realisierbarkeit in Frage gestellt.
Hydrologisch und landschaftsmorphologisch wurde Kritik von verschiedenen Personen laut.
Architekten kritisieren die geringe Ausnutzung und die durch das Projekt bedingte Ausdehnung der Stadt in die Breite und damit verbundene Verdrängung von Natur- und Landwirtschaftsraum.
Weiter wird das Projekt als "Reichen-Ghetto" bezeichnet und dadurch in seiner sozialen Nachhaltigkeit in Frage gestellt.

Weblinks
 Website des Projektes Wasserstadt Solothurn
 Website der Unterstützer
 Vorstellungsvideo
 Website der Kritiker

Einzelnachweise

Bauwerk in Solothurn
Projekt (Städtebau)
Stadtplanung (Schweiz)

Wasserstadt Solothurn


Mark Ballard (* 27. Juni 1971 in Leeds) ist ein schottischer Politiker und Mitglied der Scottish Green Party.

In seiner Kindheit und Jugend verbrachte Ballard mehrere Jahre in Indien und Pakistan. Er besuchte die Lawnswood Comprehensive School in Leeds und ging dann an die Universität Edinburgh, wo er Wirtschaftslehre und Geschichte studierte. Er war dann für die European Youth Forest Action in Edinburgh und Amsterdam tätig. Zwischen 1998 und 2001 war Ballard Redakteur der Zeitschrift Reforesting Scotland. 2006 wurde er zum 49. Rektor der Universität Edinburgh gewählt und behielt diese Position bis 2009.

Politischer Werdegang
1994 kandidierte Ballard für den Stadtrat von Edinburgh, konnte mit 2,1 % der Stimmen aber keinen Sitz erringen. Zu den ersten Schottischen Parlamentswahlen 1999 bewarb sich Ballard um ein Listenmandat der Wahlregion Lothians. Infolge des Wahlergebnisses zog jedoch nur sein Parteikollege Robin Harper als einziger Grünen-Politiker in Schottland in das neugeschaffene Schottische Parlament ein. 2001 trat Ballard bei den Neuwahlen im Bezirk Broughton ein zweites Mal bei Stadtratswahlen in Edinburgh an, verpasste den Einzug jedoch abermals deutlich. Bei den Parlamentswahlen 2003 gelang es Harper erstmals einen Sitz im Schottischen Parlament zu erringen, da infolge des Wahlergebnisses zwei Kandidaten der Grünen für die Wahlregion Lothians entsandt werden konnten. Zum Ende der Legislaturperiode schied er aus dem Parlament aus.

Aktivitäten
Im Rahmen einer Protestaktion der CND gegen die Stationierung von Nuklearwaffen am Marinehafen Faslane-on-Clyde im Jahre 2004 wurde Ballard zusammen mit drei weiteren Parteikollegen festgenommen. 1999 nahm Ballard angeblich an einer Aktion gegen genverändertes Saatgut auf einem landwirtschaftlichen Betrieb des Konzerns Monsanto nahe Dalkeith teil. Ihm wurde vorgeworfen Pflanzen des Unternehmens vorsätzlich zerstört zu haben. Er wurde zur Zahlung einer Strafe in Höhe von 125 £ verurteilt.

Weblinks

 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments

Einzelnachweise

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Green Party
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Rektor einer Universität
Schotte
Brite
Geboren 1971
Mann

Mark Ballard


كريس وود ، من مواليد 7 ديسمبر 1991، لاعب كرة قدم نيوزلندي.

يلعب مع نادي وست برومتش ألبيون الإنجليزي.

بدأ باللعب مع منتخب نيوزلندا لكرة القدم في عام 2009.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم رجالية نيوزيلنديون مغتربون
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في إنجلترا
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو إيبسويتش تاون
لاعبو برايتون أند هوف ألبيون
لاعبو برمنغهام سيتي
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كأس القارات 2009
لاعبو كأس القارات 2017
لاعبو كأس أوقيانوسيا للأمم 2012
لاعبو كأس أوقيانوسيا للأمم 2016
لاعبو كرة قدم أولمبيون نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2012
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2020
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من أوكلاند
لاعبو كرة قدم نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم نيوزيلنديون مغتربون
لاعبو ليدز يونايتد
لاعبو ليستر سيتي
لاعبو منتخب نيوزيلندا لكرة القدم
لاعبو منتخب نيوزيلندا لكرة القدم تحت 23 سنة
لاعبو منتخب نيوزيلندا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي بارنسلي
لاعبو نادي بريستول سيتي
لاعبو نادي بيرنلي
لاعبو نادي ميلوول
لاعبو نوتنغهام فورست
لاعبو نيوكاسل يونايتد
لاعبو وايبوب يونايتد
لاعبو وايكاتو
لاعبو ويست بروميتش ألبيون
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1991
مواليد في أوكلاند
نيوزيلنديون من أصل إنجليزي

كريس وود


5976 Kalatajean este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
5976 Kalatajean este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Oak Ridge din Harvard, Massachusetts. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,68 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 13,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1992
Centura de asteroizi

5976 Kalatajean


تاجر بالفهرس  هو نوع من أنواع البيع بالتجزئة. حيث يقوم التاجر النموذجي ببيع كمية منوعة وكبيرة من المنتجات المنزلية والشخصية على نطاق جغرافي واسع. على العكس من محلات التجزئة التقليدية، فإن أغلب المنتجات في عملية التجارة بالفهرس غير معروضة، وعلى العميل أن يختارالمنتجات التي يرغب باقتنائها باختيارها من فهارس مطبوعة موجودة في نقاط البيع أو من خلال مندوبين منزليين أو من خلال مواقع متخصصة على الإنترنت أو حتى طلبها بالهاتف، بحيث يملأ العميل نموذج الطلب ويسلمه للبائع أو يقوم بطلبه حسب رقم المنتج أو أي مرجع آخر له، ثم يقوم البائع بجلب البضاعة من المخازن إلى نقاط البيع أو يوصلها إلى منزل المشتري مباشرة. لدى تجار الفهرس مخازن كبيرة لتخزين البضائع، ومراكز مكالمات لاستقبال الطلبات الهاتفية، وخدمة فائقة الجودة لإرضاء العميل. وقد تعاقد الكثير من تجار الفهرس مع شركات الشحن والتوصيل لشحن البضائع وإيصالها إلى عملائهم.

الهدف
يهدف تجار الفهرس عادةً إلى تقديم سلع بكميات كبيرة جدا وبأسعار أقل من تجار التجزئة التقليديين بأقل تكاليف بيع، ويعود ذلك إلى صغر نقاط البيع –إن وجدت – وعدم الحاجة إلى معارض كبيرة، وبالتالي إلى زيادة عدد العملاء.

التجارة بالفهرس والانترنت
لاحظ التجار بالفهرس الصعود السريع للإنترنت والفرص الكبيرة المتزامنة مع هذا الصعود، فانتقلوا إلى قطاع الانترنت لانتهازها.
تعتبر التجارة بالفهرس من أكثر قطاعات البيع بالتجزئة نموا عبر الإنترنت.، نظرا لوجود المخازن وخدمات التوصيل والطلب مسبقاً، والتي لديها من الخبرة والكفاءة التي تدعم دخولها إلى عالم الإنترنت والاستفادة من المزايا المتوافرة، كالوصول إلى شريحة أكبر من الجمهور المستهدف.

التحديات التي تواجه التجارة بالفهرس عند الدخول إلى عالم الإنترنت:
 الاستفادة من الأصول والكفاءات الموجودة في البيئة التكنولوجية الجديدة.
 وجود موقع ذا مصداقية عالية على شبكة الإنترنت.
 توظيف وتدريب طاقم جديد من الموظفين.

إيجابيات وسلبيات التجارة بالفهرس
لتجارة البيانات المصورة العديد من الإيجابيات:

 الإيجابيات بالنسبة للعميل:
 إمكانية عرض قدر كبير من المنتجات وتصفحها من قبل العميل وهو في منزله.
 تعتبر طريقة آمنة للشراء توفر على العميل مصاريف النقل والمواقف، وخاصة في أوقات الذروة.
 الإيجابيات بالنسبة للتاجر:
 عرض قدر كبير من المنتجات دون الحاجة إلى معارض ومحلات لعرض البضاعة. وحتى لو توفرت المحلات، فلن يمكن من خلالها عرض ذلك الكم الهائل من المنتجات.
 كسب ثقة الكثير من العملاء بسبب انخفاض الأسعار وسهولة التصفح.

أما سلبيات ومصاعب التجارة بالفهرس فهي:
 حيازة مخازن كبيرة مهيأة لتخزين بضائع كثيرة، وهذا يتطلب الكثير من الأموال.
 الالتزام بثبات سعر المنتج الذي اختاره العميل والالتزام بتوصيله في الوقت المحدد.
 توفير الخدمة على مدار اليوم وعلى مدار السنة لكسب ثقة العملاء.
 المنافسة الشديدة في خفض الأسعار أو تقديم منتج مميز أعطاهم ميزة تنافسية.
 الضغوطات الكبيرة لتقليل أسعار الشحن والتوصيل لعدم خسارة العملاء.

شركات رائدة في هذا المجال
 L.L.Beans- United States
 Argos - United Kingdom

المصادر
http://www.businessdictionary.com/definition/catalog-marketing.html*

البيع بالتجزئة خارج المتجر
تجارة إلكترونية

تاجر بالفهرس


Weir est une ville américaine située dans le comté de Cherokee, au Kansas. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Notes et références

Liens externes

Ville au Kansas
Localité dans le comté de Cherokee (Kansas)

Weir (Kansas)


රංගනය
සනත් ගුණතිලක (තරංග)
ගෝතමී පතිරාජ (කල්පනා)
මැණික් කුරුකුලසූරිය (සුමුදු)
ජීවන් කුමාරතුංග (රනිල්)
නදීකා ගුණසේකර (තනුජා)
කමනී අමරසිංහ
මර්වින් ජයතුංග
තලතා ගුණසේකර
චිත්‍රා වාකිස්ඨ
ජයසේකර අපොන්සු
ලොයිඩ් වාකිස්ඨ
යූ. ආරියවිමල්
එස්. ඒ. ජේමිස්
දයා රාජපක්ෂ
කුමාරසිරි වීරක්කොඩි
දේවේන්ද්‍ර මාකස්
ලින්ටන් සේමගේ
හීනටිගල ප්‍රේමදාස
සුනිල් රවීන්ද්‍ර සිල්වා
ගංගා කුමාරි අතුරුගිරිය
අරවින්ද ගමගේ
කුමාරි තලහිටිගම
කුසුම් කොන්දෙගම
ගාමිණී චන්ද්‍රලාල්
මාලා පෙරේරා

ගීතයන්
ගීත ප්‍රබන්ධය – කුලරත්න ආරියවංශ, උපාලි ධනවලවිතාන, කේ. ඩී. කේ. ධර්මවර්ධන, චන්ද්‍රරත්න මාපිටිගම

පෙම් පැතුම් ප්‍රසාදේ - නැලවෙන සිතුවිලි - මිල්ටන් මල්ලවආරච්චි, නීලා වික්‍රමසිංහ
කෙසේ බිඳී ගියාදෝ – එච්.ආර්. ජෝතිපාල
සමන් පිච්ච වැල් මල් ලියකම් – ටී.එම්. ජයරත්න, නීලා වික්‍රමසිංහ
මී බිඳු ගලා ගලා තිබුණා - මර්වින් පෙරේරා, ග්‍රේෂන් ආනන්ද, ප්‍රියා සූරියසේන

නිෂ්පාදනය
සහාය අධ්‍යක්ෂණය – තිලක් ලක්ෂ්මන් සෙනෙවිරත්න
නිෂ්පාදන සහාය - ස්ටීවන් පතිරගේ, සුනිල් පෙරමුණගම, ආනන්ද කුලසිරි, නෙරංජලා රත්නායක, කේ. ඒ. කුලසිරි, නිමලසේන වීරක්කොඩි, ඒ. වී. තිස්ස කුමාර
අංග රචනය – නිමල් රාජපක්ෂ
කලා අධ්‍යක්ෂණය – බන්දුල හරිස්චන්ද්‍ර
කලා සහාය – උපාලි ඩයස්, හීනටිගල ප්‍රේමදාස
සටන් අධ්‍යක්ෂණය – දයානන්ද රුද්‍රිගෝ
රසායනාගාර පාලක – එස්. තිරනාවුකරසු
රසායනාගාර සහාය – ජී. මුත්තුසාමි පිල්ලෙයි, එම්. රාමචන්ද්‍රන්, එම්. එම්. ප්‍රේමදාස, එස්. රාජා, පීටර් රේමන්ඩ්
ශබ්ද පරිපාලනය, සැකසුම – රාජ්‍ය චිත්‍රපට සංස්ථා චිත්‍රාගාරය
ප්‍රචාරක කළමනාකරු - කැල්වින් කුමාරසිංහ
නිෂ්පාදන අධිකාරි - කුමාරසිරි වීරක්කොඩි

ප්‍රදර්ශනය
ප්‍රදර්ශනය - දෙවන ප්‍රදර්ශන මණ්ඩලයේ ආරම්භක සිනමා ශාලා.
ගාමිණී, ප්ලාසා, අනූෂා - මහරගම, විජයන්ති – කඩුවෙල, රාජ් - මීගමුව, විජය – අම්පාර, සමුද්‍ර – වත්තල, ඕඩියන් – මහනුවර, ටජ්මහල් - මාතලේ, චිත්‍රා - කළුතර, එස්. කේ. සිනමා - මාතර, ටාසන්- කෑගල්ල, නිව් විජේන්ද්‍ර – අනුරාධපුරය, මහලේකම් – කුලියාපිටිය

තනි තරුව


Richard Barnes may refer to:

Richard Barnes (author) (born 1944), English writer known for his association with rock band The Who
Richard Barnes (bishop) (1532–1587), Bishop of Durham
Richard Barnes (British politician) (born 1947), London politician
Richard Barnes (cricketer) (1849–1902), Australian cricketer
Richard Barnes (musician) (born 1944), British musician
Richard Barnes (Newfoundland politician) (1805–1846), Newfoundland businessman and politician
Richard Barnes (South Dakota politician), (born 1941), South Dakota politician
E. Richard Barnes (1906–1985), California politician
Rick Barnes (born 1954), American basketball coach
Rich Barnes (born 1959), American baseball player
Ricky Barnes (born 1981), American golfer

See also
Richard Barnes Mason (1797–1850), U.S. army officer

Richard Barnes


Ahmad Shah Massoud (født 2. september 1953, død 9. september 2001) var en afghansk militærleder, ingeniør og politiker, som spillede en central rolle i at smide Sovjetunionens militære styrker ud af Afghanistan. Han fik kaldenavnet "Løven af Panjshir". Massoud var etnisk tadsjiker. I begyndelsen af 1990'erne blev han forsvarsminister under præsident Burhanuddin Rabbani. Efter at Rabbanis regering kollapsede, og Taleban fik magten, blev Massoud den militære leder af Den Nordlige Alliance, en koalition, som bestod af forskellige afghanske oppositionsgrupper under borgerkrigen. Da Taleban etablerede kontrol over det meste af Afghanistan, blev Massouds styrker presset længere og længere ind i det bjergrige område i nord, hvor de kontrollerede omkring 10% af territoriet i Afghanistan og anslået 30% af befolkningen.

Massoud døde som følge af et selvmordsangreb ved Khvajeh Ba Odin. Attentatmændene var to selvmordsterrorister, der udgav sig for at være journalister. Massoud døde i en helikopter, der skulle transportere ham til et indisk militært felthospital ved Farkor i Tadsjikistan. Det er uvist, om der stod en organisation bag angrebet. Spekulationer peger ofte imod Osama bin Laden eller Taleban-bevægelsen.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Massoud's Letter To The People Of America
 AhmadShahMassoud.com
 Massoud Foundation
 Jawedan.Com – A tribute site to Ahmad Shah Massoud (in Persian & English)
 TIME Magazine – 60 Years of Asian Heroes: Ahmad Shah Massoud
 RadioLiberty: Profile
 The Last Interview with Ahmad Shah Massoud
 "Breakfast with Massoud" by Roger Plunk
 Bharat Rakshak Monitor – Ahmad Shah Mas'ud (1953–2001)
 Proposal for Peace, promoted by Commander Massoud, in English  in Dari (Persian)

 Jawedan.Com – A tribute to Massoud (English & Persian)

Massoud, l'Afghan (documentary film):
 New York Times Film Review
 rottentomatoes.com Film Review
 Theatrical Release

From That Flame' (historical fiction)
 From That Flame by MaryAnn T. Beverly

Ingeniører fra Afghanistan
Militærfolk fra Afghanistan
Politikere fra Afghanistan

Ahmad Shah Massoud


Die Dutch Open 1989 im Badminton fanden vom Anfang Oktober 1989 im Nationaal Badminton Centrum in Nieuwegein statt. Das Preisgeld betrug 35.000 US-Dollar.

Resultate

Weblinks
 Offizielle Website
 tournamentsoftware.com

1989
World Badminton Grand Prix 1989
Badmintonwettbewerb in Nieuwegein

Dutch Open 1989


Crkva sv. Ivana Krstitelja, crkva u Ramljanima, općina Muć, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Crkva sv. Ivana Krstitelja u Ramljanima podignuta je od kamena slaganog u pravilne redove 1726. godine. Jednobrodna je pravilno orijentirana građevina s pravokutnom apsidom i zvonikom prislonjenim po sredini pročelja. Zvonik je u prizemlju raščlanjen lučnim otvorom pod kojim je ulaz u crkvu, a raščlanjen je biforama na trećem katu pokrivenom piramidalnim završetkom. Na prvom katu je reljef u obliku svitka s upisanom 1788.g. Krov crkve je dvostrešan pokriven kupom kanalicom, a krov apside izveden je na tri vode s istim pokrovom. Crkva je doživjela nekoliko pregradnji, prve već u 18. stoljeću, a posljednje početkom 20.st., ali je zadržala barokne karakteristike.

Zaštita
Pod oznakom Z-5164 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Muć
Ramljani

Crkva sv. Ivana Krstitelja u Ramljanima


An Bromus frondosus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Cornelius Lott Shear, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Elmer Ottis Wooton och Stand.. An Bromus frondosus in nahilalakip ha genus nga Bromus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Bromus

Bromus frondosus


Süreklilik hipotezine göre bütün sonsuzların eşit olması mümkün değildir. 19. yüzyılın sonunda Alman matematikçi Georg Cantor'un ispatından beri gerçek sayılar kümesinin eleman sayısının doğal sayılar kümesininkinden fazla olduğu bilinmektedir. Bu, gerçek sayılar kümesinin eleman sayısının doğal sayıların alt kümelerinin sayısına eşit olduğu anlamına gelir. Genelde  (Alef Sıfır) ile doğal sayılar kümesinin eleman sayısı ifade edilirken bu durumda gerçek sayılar kümesinin eleman sayısının  olduğu görülmektedir. Süreklilik hipotezi bu iki sonsuzluk arasında başka derecelerde de  sonsuzluk olup olmadığı sorusunu sorar.

Avusturyalı matematikçi Kurt Gödel bu soruya verilecek negatif bir cevabın kümeler teorisi ile tutarlı olduğunu belirtirken Amerikalı matematikçi Paul Cohen ise bu soruya verilebilecek pozitif bir cevabın ancak kümeler teorisiyle tutarlı olabileceğini ispatlamıştır. Dolayısıyla bu soru, bir matematik sorusu olmaktan çıkıp bir felsefi sorunsala dönüşmüştür.

Matematiksel mantık
Kümeler teorisi
Sonsuzluk
Matematiksel kavramlar
Hilbert problemleri

Süreklilik hipotezi


سانتا باولا  هي إحدى مدن مقاطعة فينتورا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 22 أبريل، 1902.

أعلام
 سكوت هولمان
 جوى لانسينج
 إريك فليمنج
 لورا دياز
 داني فلوريس

مراجع

سانتا باولا (كاليفورنيا)
أماكن مأهولة أسست في 1872
تأسيسات سنة 1872 في كاليفورنيا
كوارث صناعية 2014
مدن في مقاطعة فينتورا (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا
نهر سانتا كلارا

سانتا باولا (كاليفورنيا)


نور دبي هي قناة فضائية إماراتية حكومية تابعة لمجموعة تلفزيون دبي المملوكة من قبل مؤسسة دبي للإعلام، وتبث من دبي. بدأت في بث برامجها في يوم الاثنين 1 سبتمبر 2008 والذي صادف 1 رمضان 1429هـ. وهذه القناة ماهي إلا أمتداد لإذاعة نور دبي التي انطلقت في عام 2006.

تهدف القناة بحسب عبد اللطيف الصايغ المدير التنفيذي للمجموعة العربية المشرفة على القناة إلى تكريس القيم الاجتماعية والإنسانية والدينية في الإمارات والوطن العربي. وتتبع برامج القناة النهج الديني المعتدل في برامجها وتتعمق في قضايا المجتمع وايجاد حلول لها، من خلال إذاعة الأناشيد الدينية لمنشدين عرب وإماراتيين، وتقديم برامج عن الصحابة والشخصيات الدينية المؤثرة.

اقرأ أيضا
زاد قناة

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للمؤسسة
 الموقع الرسمي لتلفزيون دبي

مراجع

عبد اللطيف الصايغ

شبكات فضائية
قنوات تلفزيونية عربية
قنوات فضائية
منظمات اتصالات وإعلام
مؤسسة دبي للإعلام
قنوات ومحطات تلفازية أسست في 2008

نور دبي


Alexandre Auguste Ledru-Rollin () a fost un avocat și om politic francez, militant republican radical și reprezentant al clasei muncitoare, care a fost forțat să plece în exil după eșecul Revoluției franceze de la 1848.

Tinerețea
Nepot al lui Nicolas Philippe Ledru, celebrul medic șarlatan cunoscut sub numele de "Comus" în timpul domniei regilor Ludovic al XV-lea și Ludovic al XVI-lea, Ledru-Rollin s-a născut la Paris. El a început să practice avocatura în Baroul din Paris înainte de Revoluția din iulie 1830 și i-a apărat cu entuziasm pe jurnaliștii republicani judecați în marile procese politice din următorii zece ani. În 1838 a cumpărat pentru 330.000 de franci locul lui Désiré Dalloz de la Curtea de Casație. El a fost ales deputat pentru Le Mans în anul 1841, cu mică opoziție, dar radicalismul violent al discursurilor sale electorale a dus la judecarea lui la Angers și condamnarea la patru luni de închisoare și amendă. A făcut apel și a câștigat.

În timpul domniei regelui Ludovic-Filip a avut contribuții importante la jurisprudența franceză, editând Journal du palais, 1791-1837 (27 vol., 1837) și 1837-1847 (17 vol.), cu un comentariu Repertoire général de la jurisprudence française (8 vol., 1843-1848), a cărei introducere a scris-o el însuși. Scrierile sale de mai târziu au caracter politic. Vezi Ledru-Rollin, ses discours et ses écrits politiques (2 vol., Paris, 1879), editate de văduva lui.

Activitatea politică
S-a căsătorit din dragoste în 1843 și a demisionat în 1846 din funcția deținută la Curtea de Casație pentru a-și dedica timpul în întregime activității politice. Devenise în acest timp un conducător recunoscut al clasei muncitoare din Franța. El a avut mai multă autoritate în țară decât în Camera Deputaților, unde violența discursurilor sale îi diminuau efectele. El a afirmat că fortificațiile Parisului erau îndreptate împotriva libertății, nu împotriva invaziei străine, și a stigmatizat legea regenței (1842) ca o încercare de uzurpare a puterii politice.

Nu a primit sprijin nici din partea politicienilor liberali și nici din partea presei, iar ziarul republican Național i s-a opus din cauza faptului că Ledru-Rollin era susținut de muncitori. El a fondat astfel ziarul La Réforme, în care a desfășurat o vie activitate propagandistică. Ledru-Rollin a avut neînțelegeri acute cu Odilon Barrot și cu ceilalți conducători ai "Stângii dinastice", greu de disimulat chiar și în perioada existenței unei alianțe temporare.

1848
Discursurile lui Ledru-Rollin și Louis Blanc la banchetele muncitorești din Lille, Dijon și Chalons au contribuit la declanșarea Revoluției franceze de la 1848. Ledru-Rollin a împiedicat numirea ducesei de Orleans ca regentă în 1848. El și Alphonse de Lamartine au ocupat tribuna Camerei Deputaților până ce populația pariziană a invadat Palatul Bourbon (sediul Camerei Deputaților), oprind proclamarea noului rege. Ledru-Rollin a fost ministru de interne în guvernul provizoriu și, de asemenea, membru al comitetului executiv numit de Adunarea Constituantă, din care au fost excluși Louis Blanc și extremiștii. În timpul crizei politice din 15 mai, el s-a aliat definitiv cu Lamartine, situându-se împotriva proletariatului.

De acum încolo poziția sa a fost una dificilă. Nu și-a mai recăpătat niciodată influența în rândul clasei muncitoare, care a considerat că el a trădat-o. În perioada scurtului său ministeriat a fost introdus sistemul de vot universal. A fost candidat socialist la alegerile prezidențiale din decembrie 1848, dar a obținut doar 370.000 de voturi. Ledru-Rollin a condus grupul republican socialist La Montagne în alegerile legislative din 1849 și a obținut 29,6% din voturi, clasându-se pe locul 2. Opoziția sa față de politica președintelui Louis Napoleon l-a determinat să ceară punerea sub acuzare a președintelui Franței și a miniștrilor săi. Moțiunea a fost respinsă, iar a doua zi (13 iunie 1849) el a condus o demonstrație pe care inamicii săi au considerat-o a fi o insurecție armată.

Exilul și ultimii ani de viață
Ledru-Rollin a fugit la Londra, unde s-a alăturat conducerii executive a comitetului revoluționar din Europa, alături de Lajos Kossuth și Giuseppe Mazzini. El a fost acuzat de complicitate la o tentativă obscură de asasinare a împăratului Napoleon al III-lea în 1857 și a condamnat în absență la deportare. Émile Ollivier a eliminat excepțiile de la amnistia generală în 1870 și Ledru-Rollin s-a întors în Franța după douăzeci de ani de exil. Deși ales în 1871 ca deputat în trei departamente el a refuzat să facă parte din Adunarea Națională și nu a participat la viața politică până în 1874, când a revenit în Adunare ca reprezentant al departamentului Vaucluse.

Ledru-Rollin a murit la Fontenay-aux-Roses.

În prezent, există un bulevard și o stație a Metroului din Paris numite Ledru-Rollin.

Citat
Următorul citat bine-cunoscut, sau o variantă a acestuia, îi este de multe ori atribuit lui Ledru-Rollin: "Acolo merge poporul. Trebuie să-l urmez pentru că eu sunt conducătorul lui." Citatul este probabil apocrif.

Note

Referințe

Nașteri în 1807
Decese în 1874
Înmormântări în cimitirul Père Lachaise
Șefi de stat ai Franței

Alexandre Auguste Ledru-Rollin


අඩු ඝනත්වය, වේගවත් භ්‍රමණය, ද්‍රව තත්වය යන සංසිද්ධීන්හි සංයෝජනයක් ලෙස සෙනසුරු ධ්‍රැවවල දී පැතිලිවුණු සමකයේ දී ඉලිප්පී ගිය ගෝලීය ස්වරූපයක් සහිත ග්‍රහ වස්තුවකි. එහි ධ්‍රැවීය හා සමක අරයන් 10% ක වෙනසක් දක්වයි. එනම් 60268 km හා 54364 km වේ. වෙනත් වායුමය ග්‍රහලෝක ද ධ්‍රැවවලදී පැතිලි වුව ද ඒ සුළු ප්‍රමාණයන්ගෙනි.සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ජලයට වඩා ඝනත්වය අඩු එකම ග්‍රහලෝකය සෙනසුරුය. ජලයේ ඝනත්වයට වඩා එහි ඝනත්වය 0.69 g/cm³ වන්නේ එහි වායුමය වායුගෝලය නිසාය. සෙනසුරුට වඩා 20% කින් වැඩි වුව ද සෙනසුරු පෘථිවි ස්කන්ධ 9 ක් පමණි.

සංඝටනාව

සෙනසුරුගේ බාහිර වායුගෝලය 93.2% අණුක හයිඩ්‍රජන් ද 6.7% හීලියම් ද අඩංගු කරගත් ඇමෝනියා, ඇසිටලීන්, එතේන් , පොස්පීන් හා මෙතේන් අංශු මාත්‍රයන් ගෙන්ද යුක්ත බවද හඳුනාගෙන ඇත. සෙනසුරුගේ ඉහළ වළාකුළු ඇමෝනියා ස්ඵටිකවලින් සමන්විත වුව ද පහළ වළාකුළු ජලයෙන් හෝ NH4SH වලින් සමන්විත බව හඳුනාගෙන ඇත. හිරුගේ මූලද්‍රව්‍ය බහුලත්වය හා සසඳන කළ සෙනසුරු පැහැදිලිවම හීලියම් ඌනතාවයකින් පෙලේ.

හීලියම්ට වඩා බරින් වැඩි මූලද්‍රව්‍ය ප්‍රමාණයන් නිශ්චිතව දැන නොසිටිය ද මූලද්‍රව්‍ය අනුපාතයන් සෞර ග්‍රහ මණ්ඩලයට අදාල ප්‍රාථමික සුලභතාවයන් හා ගැලපේ. මෙම මූලද්‍රව්‍ය සියල්ලේම මුළු ස්කන්ධය පෘථිවිය මෙන් 19 – 31 වාරයක් ලෙස ගණන් බලා ඇති අතර සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් හරයේ පවතී.

සෙනසුරු උෂ්ණත්ව විමෝචනයන්

සෙනසුරුගේ අභ්‍යන්තර ව්‍යුහය පිළිබඳ ඉතා සුළු සෘජු තොරතුරු ප්‍රමාණයක් පැවතිය ද එය බ්‍රහස්පතිගේ අභ්‍යන්තරය මෙන් හයිඩ්‍රජන් හා හීලියම්වලින් වටවුණු පාෂාණමය අභ්‍යන්තරයක් ලෙස උපකල්පනය කෙරේ.

වලාකුළු ස්ථර

සෙනසුරු අවකාශීය දෛනික වායුගෝලය බ්‍රහස්පති මෙන් පටි අකාරයක් දක්වයි. (නාමකරණය සමාන‍වේ) එහෙත් සෙ‍නසුරු වළලු වඩාත් ළං වන අතර සමකය අසල දී පුළුල් වේ. පතුලේ දී -23 °C උෂ්ණත්වයක් ඇතිව 10 km දක්වා විහි දේ. ස්ථර ජලීය අයිස්වලින් සමන්විතය. අනතුරුව -93 °C ඇතිව 50 km දක්වා විහිදෙන NH4SH අයිස් ස්ථර‍යක් ඇත. එයින් 80km ඔස්සේ -153 °C උෂ්ණත්ව ඇමෝනියා අයිස් වළාකුළු ඇත. වළාකුළුවලට 200 km - 270 km ඔබ්බෙහි වළාකුළු මුදුන් ස්ථර දිස්වන අතර H2 හා He වායු ගෝලයේ ද දක්නට ඇත. සෙනසුරු සුළං සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ වේගවත්ම ඒවා වේ. වොයේඩර් දත්ත 500 m/s වේගවත් උච්චතම නැගෙනහිර සුළං පිළිබඳ අඟවා සිටී. වොයේජර් චාරිකා දක්වාම සෙනසුරුගේ පැහැදිලි වළාකුළු රටා නිරීක්ෂණය නොකෙරෙනි.එහෙත් පසුව ඒවා නිරීක්ෂණය කළ හැකි වූ දුරේක්ෂය පෘථිවියෙහි ගොඩනැඟිණි.

සෙනසුරුගේ ඒකකාරී වායුගෝලය බොහෝදුරට දිගුකල් පවතින ඉලිප්සයන් හා වෙනත් බ්‍රහස්පතිට සමාන ලක්ෂණ දරයි.වර්ෂ 1990 දී හර්බල් අභ්‍යාවකාශ දුරේක්ෂය විසින් වොයෙජර් චාරිකාවලදී දක්නට නොලද සෙනසුරුගේ සමකාසන්නයේ අතිවිශාල සුදු වළාකුළු දක්නට ලදී. වර්ෂ 1994 දී තවත් සුළු කුණාටුවක් නිරීක්ෂණය කෙරිණි. සෑම වර්ෂයකට වරක් හෝ දළ වශයෙන් පෘථිවි වර්ෂ 30කට වරක්) සෙනසුරුගේ සිදුවන සංසිද්ධිවලට උදාහරණ ලෙස 1990 කුණාටුවදී විශාල සුදු ලපයක් දැකිය හැකිවීම දැක්විය හැකිය. එකල උත්තරාර්ධ ගෝලයේ ගිම්හාන සූර්ය විෂුවය පැවතුණි. මින් පෙර විශාල සුදු ලප 1876 , 1903, 1933 යන වර්ෂවල හා 1960 වර්ෂයේදී වඩාත් ප්‍රචලිතව දක්නට ලැබිණි. ආවර්තිතාව දිගින් දිගටම පැවතුන හොත් 2020 දී එය යළි ඇති වනු ඇත.

කැසිනි අභ්‍යාවකාශ යානයෙන් ගත් මෑත කාලීන ඡායාරූප අනුව සෙනසුරුගේ උත්තරාර්ධ ගෝලය යුරේනස් මෙන් දීප්තිමත් නිල් පැහැයක් දක්නට ලැබිණි. සෙනසුරු වළලු උත්තරාර්ධ ගෝලය අවහිර කරන බැවින් මෙම නිල් පැහැය පෘථිවියේ සිට දැක බලා ගත නොහැක.රැලේ අහඹු විසූරුම් මඟින් පැහැය ඇති වන බව පෙනේ.

අධෝරක්ත කිරණ යොදා ගනිමින් තාරකා විද්‍යාඥයින් තහවුරු කරන පරිදි සෙනසුරු සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ එකම උණුසුම් ධ්‍රැවීය අවර්තය(සුළිය) ලෙස සැලකේ. සෙනසුරුගේ සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය -185 °C වුව ද උණුසුම් ලප ලෙස හැඳින්විය හැකි ධ්‍රැවීය අවර්තය උෂ්ණත්වය -122 °C පමණ වේ. 78°N ප්‍රචණ්ඩ ෂඩාස්‍රාකාර තරංග රටාවක් වායුගෝලීය උතුරු ධ්‍රැව අවර්තහි දී පළමුවරට වොයේජර් රූප මඟින් නිරීක්ෂණය කෙරිණි. HST ඡායාරූපවලට අනුව දකුණු ධ්‍රැවය ජෙට් ප්‍රවාහ පැවතීමක් දක්නට ලැබුණ ද ශක්තිමත් ධ්‍රැවීය අවර්ත හෝ ෂඩස්‍රාකාර තරංග රටා දක්නට නොලැබිණි. නමුත් 2006 නොවැම්බර් හි දී නාසා ආයතනය වාර්තා කළ අන්දමට කැසිනි අභ්‍යාවකාශ යානය කුණාටු හා හදිසි කැළඹීමක් දක්ෂිණ ධ්‍රැවයේ දුටු අතර එය පැහැදිලිව නෙත් ප්‍රාකාරයක් (eyewall) ලෙස හඳුනා ගැණුනි. මෙය සුවිශේෂී වන්නේ පෘථිවියේ හැර පිටස්තර ග්‍රහලෝකයක දී නෙත් ප්‍රාකර නිරීක්ෂණ නොකෙරුණු බැවිනි. (බ්‍රහස්පතිගේ වියලි රතු ලපයේ ද නෙත් ප්‍රාකාරයක් දැක්වීමට ගැලීලියෝ අභ්‍යවකාශ යානය අසමත් විය. උත්තර ධ්‍රැව ෂඩස්‍රයේ සෘජු පාර්ශවයක් 13,800 km දිගුය. සමස්ත ව්‍යුහය පැය 10 මි.39 තත්.24 හිදී භ්‍රමණය වේ. එය සෙනසුරුගේ විකිරණ මුදා හැරීමේ කාල පරාසයට මෙන්ම අභ්‍යන්තර භ්‍රමණ කාල පරාසයට සමාන වේ. නමුත් දෘෂ්‍ය වායුගෝලයේ වළාකුළු මෙන් ෂඩාස්‍රාකාර වස්තූන්ගේ දේශාංශය මාරු වීමක් සිදු නොවේ. මෙම හැසිරීමේ සම්භවය හැදෑරීය යුතු ගැටළුවකි. බොහෝ තාරකා විද්‍යාඥයින් මෙය වායුගෝලයේ ස්ථාවර තරංග රටාවක් ලෙස සැලකුවද ෂඩාස්‍රය නව්‍ය ආකාරයක් විය හැක. වඩාත් ගැඹුරු හැදෑරීම්වලට අනුව සෙනසුරු විකිරණ මුදා හැරීම්වලට ෂඩස්‍රයෙන් (අපට දැකගත හැකි නිශ්චිත භ්‍රමණ කාලයක් ඇති ප්‍රදේශයක්) සිදුවීමට වඩාත් ඉඩ ඇති අතර අභ්‍යන්තරයෙන් (අපට දැකගත නොහැකි යටත්) සිදුවීමට ඉඩ අඩු බව පෙනී ගොස් ඇත. චුම්භක ක්ෂේත්‍රය හා චුම්භක ගෝලය සෙනසුරුට සරල සමමිතික හැඩයක් සහිත ප්‍රාථමික චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් වන චුම්භක ද්වී ධ්‍රැවයක් ඇත.එහි සමකයේ දී විශාලත්වය 0.2 ගවුස් (20 µT) වන අතර එය බ්‍රහස්පතිගේ විශාලත්වයෙන් 1/20 ක් වන අතර පෘථිවි ක්ෂේත්‍රයට වඩා මදක් දුර්වලය. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ක්‍රෝනියන් චුම්භක ගෝලය ජෝවියන් ගෝලයට වඩා කුඩා අතර ටයිටන් කාක්ෂිකය දක්වා පැතිර ඇත. බොහෝ දුරට ක්ෂේත්‍රය බ්‍රහස්පතීගේ මෙන් ද්‍රව හයිඩ්‍රජන් ස්ථරයේ ද්‍රව හයිඩ්‍රජන් ඩයිනමෝව ලෙස හැඳින්වෙන තරංග නිසා ඇති වනු ඇත. අනෙකුත් ග්‍රහලෝක හා සැලකීමේදී මෙම  චුම්භක ගෝලය හිරුගේ සූර්ය සුළං අංශු අපගමනය කිරීමෙහි ලා සමත්ය. චුම්භක ගෝලයේ පිටත ප්‍රදේශයේ ටයිටන් චන්ද්‍රයා කාක්ෂික ගත වන අතර එහි පිටත වායුගෝලයෙන් අයනීකෘත අංශු දායක කරයි.

සටහන්

|-
|Saturn Physical_characteristics

|-

පෘථිවියේ හා සෙනසුරුවල ප්‍රමාණයන් පිළිබඳ දළ සංසන්දනයන්


Súdanska karlalandsliðið í knattspyrnu er fulltrúi Súdan í knattspyrnu og er stjórnað af knattspyrnusambandi landsins. Liðið hefur aldrei komist í úrslitakeppni HM en fór með sigur af hólmi í Afríkukeppninni árið 1970 á heimavelli.

Afrísk knattspyrnulandslið
Karlalandslið í knattspyrnu
Súdan

Súdanska karlalandsliðið í knattspyrnu


Adi Carauleanu () este un actor român, director artistic la Teatrul Național "Vasile Alecsandri" din Iași între anii 1996 și 2015.

Carieră
Adi Carauleanu s-a născut în anul 1957, la Calafat. A absolvit liceul în orașul natal.

Urmează între 1977 și 1981, Institutul de Artă Teatrală și Cinematografică "I.L. Caragiale" din București, la clasa profesorilor Petre Vasilescu și Geta Angheluță.

A debutat în anul 1981, la Teatrul "V. I. Popa" Bârlad, cu rolul "Ruzante" din drama "La Moscheta" de Angelo Beolco, în regia lui Matei Varodi. A stat trei ani la Teatrul "V. I. Popa", având printre alții colegi, pe Marcel Anghel, Liviu Manoliu, Marian Râlea. Din 1984 este actor al Teatrului Național "Vasile Alecsandri" Iași. Acolo a cunoscut-o pe viitoarea sa soție, Doina Deleanu. Între anul 1996 și 2015 a fost director artistic al teatrului.

În mai 2014 a fost declarat cetățean de onoare al orașului Calafat, în care s-a născut.
Este căsătorit cu actrița Doina Deleanu.

Teatrografie

Teatrul "V. I. Popa" Bârlad

 Octav – Casa nebunilor de Tudor Popescu, regia Cristian Nacu
 Bonifatz, Schleimhascher, Întâiul înalt demnitar – Europa aport – viu sau mort ! de Paul Cornel Chitic, regia Matei Varodi (premiul III la Colocviul de Regie, 1983)
 Richard Dudgeon – Discipolul diavolului de George Bernard Shaw, regia Cristian Nacu
 Felecan – Nota zero la purtare de V. Stoenescu și O. Sava, regia V. Mălinescu
 Ripafratta – Hangița de Carlo Goldoni, regia Matei Varodi
 Pala Italianul – Vlaicu Vodă de A. Davilla, regia Cristian Nacu
 Mincu – Jolly Joker de Tudor Popescu, regia Cristian Nacu (mențiune specială a juriului – Galați, 1984)
 Tâlhărilă – Ortoman și Tâlhărilă de I. Mareș, regia Cristian Nacu.

Teatrul Național "Vasile Alecsandri" Iași

 Hänschen Rilow – Deșteptarea primăverii de Frank Wedekind, regia Cristina Ioviță, 1985 (Suceava)
 Boby – Insula de Mihail Sebastian, regia Dan Stoica, 1985
 Abel – Jocul vieții și al morții în deșertul de cenușă de Horia Lovinescu, regia Nicoleta Toia, 1985
 Puck – Visul unei nopți de vară de William Shakespeare, regia Cristina Ioviță, 1986
 Platon Stamatescu - ... Escu de Tudor Mușatescu, regia Nicoleta Toia, 1986
 Boldur – Săptămâna patimilor de Paul Anghel, regia Dan Stoica, 1987
 Veanu – Descoperirea familiei de Ion Brad, regia Nicoleta Toia, 1987
 Lvov Evgheni Konstantinovici – Ivanov de A. P. Cehov, regia Ovidiu Lazăr, 1988
 Horia – Timp în doi sau Lapte de pasăre de Dumitru Radu Popescu, regia Bogdan Ulmu, 1988
 Cavafu – Mielul turbat de Aurel Baranga, regia Bogdan Ulmu, 1988
 Regizorul – Șase personaje în căutarea unui autor de Luigi Pirandello, regia Irina Popescu Boieru, 1989
 Prietenul, Colegul – Scadența de Elias Canetti, regia Ovidiu Lazăr, 1989
 Lică Panglică, Pungescu – Chirița în balon și Chirița în Iași de Vasile Alecsandri, regia Ovidiu Lazăr -1990 (spectacol prezent în Festivalul Național "Ion Luca Caragiale")
 Nepotul – Carol de Slavomir Mrozek, regia Irina Popescu Boieru, 1990 (Gala Tânărului Actor - Costinești)
 Naufragiatul mijlociu – În largul mării de Slavomir Mrozek, regia Irina Popescu Boieru, 1990 (Gala Tânărului Actor - Costinești)
 Pierre – Nebuna din Chaillot de Jean Girodaux, regia Irina Popescu Boieru, 1991
 Alex – Regulamentul de bloc de Constantin Popa, regia Dan Nasta, 1991
 Martorul IV (fotograful teatrului) – Spectatorul condamnat la moarte de Matei Vișniec, regia Irina Popescu Boieru, 1992 (turneu Paris, turneu Slovacia)
 Eurites – Socrate de Dumitru Solomon, regia Nicolae Scarlat, 1992 (Premiul Tinereții la Festivalul "I. L. Caragiale")
 Trepev -  Pescărușul de A.P. Cehov, regia Irina Popescu Boieru -1992
 Vecinul – Adunarea femeilor de Aristofan, regia Alexandru Dabija, 1993
 Actorul care joacă rolul Pomarici – Astă seară se improvizează de Luigi Pirandello, regia Irina Popescu Boieru, 1993
 Graziano – Bertoldo la curte de Massimo Dursi, regia Irina Popescu Boieru, 1994
 Polinike – Oedip Rege - Oedip la Colonos de Sofocle, regia Mircea Marosin, 1994
 Porcius – Viața și pătimirile lui Publius Ovidius Naso de Paul Miron, regia Ovidiu Lazăr, 1994 (turneu Freiburg - Germania)
 Flavius – Timon din Atena de William Shakespeare, regia Irina Popescu Boieru, 1995
 Nick – Cui i-e frică de Virginia Woolf ? de Eduard Albee, regia Silvia Ionescu, 1995
 Robespierre – Robespierre și regele de Dumitru Radu Popescu, regia Ovidiu Lazăr, 1995 (premieră Paris - Franța)
 La Grange – Cabala bigoților de Mihail Bulgakov, regia Horea Popescu, 1996 (spectacol preluat de TVR)
 Ghidul din Tirol – Jar de munte de Peter Turrini, rega Dan Stoica, 1996
 Domnișorul – Cinel-cinel de Vasile Alecsandri, regia Sorana Coroamă Stanca, 1996 (spectacol preluat de TVR)
 Drăgănescu – Muza de la Burdujeni de Vasile Alecsandri, regia Sorana Coroamă Stanca, 1996 (spectacol preluat de TVR)
 Iordache – D'ale carnavalului de I. L. Caragiale, regia Sorana Coroamă Stanca, 1997
 File – Omul care aduce ploaie de Richard Nash, regia Irina Popescu Boieru, 1997
 Dr. Nincovici – Doamna ministru de Branislav Nușici, regia Horea Popescu, 1998
 Alchonon, Hurmita – Teibele și demonul ei de Isaac Bashevis Singer și Eve Friedman, regia Alexander Hausvater, 1998 (Nominalizare UNITER pentru cel mai bun spectacol)
 Pacientul tăcut – Alarma de Olga Delia Mateescu, regia Silvia Ionescu, 1998
 Leicester – Elisabeta I de Paul Foster, regia Irina Popescu Boieru, 1999
 Tonis – Cele patru picioare ale mesei de Iacovos Kambanelis, regia Ovidiu Lazăr, 1999
 Valere – Tartuffe de Molière, regia Petru Vutcărău, 2000
 Trofimov – Livada de vișini de A. P. Cehov, regia Alexander Hausvater, 2000
 Poetul, Yoshio, Adeptul lui Mishima – Nō Cinci povești de dragoste de Yukio Mishima, regia Alexander Hausvater, 2002
 François de Sacchez – Plăcutele istorii de dragoste și moarte de Honoré de Balzac, regia Virgil Tănase, 2003
 Holofernes – Iudita de Howard Barker, regia Moshe Yassur, 2003
 Postelnicul Toader – Apus de soare de Barbu Ștefănescu Delavrancea, regia Eugen Todoran, 2004
 Gerry – Dansează ... fetele Mundy după Brian Friel, regia Ada Lupu, 2004 (Festivalul Dramaturgiei Contemporane, Brașov)
 Vrăjitorul – Salomeea de Oscar Wilde, regia Alexander Hausvater, 2004 (turneu Coreea de Sud)
 Randle Patrick McMurphy – Zbor deasupra unui cuib de cuci de Dale Wasserman, regia Marius Oltean, 2006
 Domnul Papillon - Rinocerii de Eugène Ionesco, regia Claudiu Goga, 2011
 Medicul - Vizita bătrânei doamne de Friedrich Dürrenmatt, regia Claudiu Goga, 2015 (prezență FNT)
 Igor - Iarna dragostei noastre de Nadejda Ptușkina, regia - Emil Gaju, 2015
 Morten Kiil - Un dușman al poporului, de Arthur Miller(adaptare după piesa lui Henrik Ibsen), regia - Claudiu Goga, 2016 (prezență FNT)
 Copilul foametei - Seceta roșie după "Cartea foametei" de Larisa Turea, regia-Petru Hadârcă, 2017 (turneu Chișinău)
 Mașina se oprește, regia Tilman Hecker, 2017
 Oficialul - Teatru de război, scenariu de Florin Lăzărescu, Lucian Dan Teodorovici, regia Cristian Hadji-Culea, 2018 (turneu Chișinău)
 Willy Loman - Moartea unui comis-voiajor de Arthur Miller, regia - Claudiu Goga, 2018

Filmografie

Actor
 1979: Expresul de Buftea, regia Haralambie Boroș
 1982: Cucerirea Angliei, regia Gilles Grangier și Sergiu Nicolaescu
 1981: Croaziera, regia Mircea Daneliuc
 1984: Dreptate în lanțuri, regia Dan Pița
 1986: Întunecare, regia Alexandru Tatos
 2006: Hârtia va fi albastră, regia Radu Muntean
 2007: 4 luni, 3 săptămâni și 2 zile, regia Cristian Mungiu
 2017: Haine negre, regia Octav Chelaru

Volume de poezii
Adi Carauleanu a debutat în Dacia Literară și Convorbiri Literare cu poezii.
Volume:
 De ce
 Amo, amas, amat, amamus, amatis, amant
 Clovn rănit, editura Junimea, 2018

Arta fotografică
  Acasă, expoziție organizată în orașul natal, Calafat

Note

Legături externe

  - cinemagia.ro

Nașteri în 1957
Nașteri pe 8 martie
Actori de teatru români
Actori de film români
Actori români în viață
Conferențiari universitari români
Ieșeni
Absolvenți ai Universității Naționale de Artă Teatrală și Cinematografică "Ion Luca Caragiale" din București
Directori de teatre români

Adi Carauleanu


ආගමන නීතිය අනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ජාතික රජයක් සිය රටට පිටතින් පැමිණෙන්නන් කෙරෙහි ක්‍රියාවට නංවන්නාවූ ප්‍රතිපත්තීන්ය.

විදේශික පුරවැසියන් සම්බන්ධ ආගමන නීති පුද්ගලයින්ගේ පුරවැසිභාවය වැනි නෛතික තත්වය හා සම්බන්ධ ජාතිකත්ව නීතිය හා සම්බන්ධිතය. ආගමන නීති රටින් රටට වෙනස් වෙයි. එමෙන්ම කාළයෙන් කාළයට පවත්නා දේශපාලන තත්වය අනුවද එය වෙනස්විය හැක. එය එක් කාළයක නව සංක්‍රමණිකයන් පුළුල් ලෙස ඇතුලත් කරගන්නා තත්වයක සිට නව සංක්‍රමණිකයන් තදින්ම බැහැර කරන තත්වයක් දක්වා වෙනස්විය හැක.

රටක පුරවැසියන් සම්බන්ධයෙන් බලපවත්වන්නාවූ ආගමන නීති ජාත්‍යන්තර නීතිය මඟින් නියාමනය කරනු ලබයි. එක්සත් ජාතීන්ගේ සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිලිබඳ ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රඥප්තිය සෑම රටක්ම සිය පුරවැසියන්ට සිය රටට ඇතුල්වීමට අවසර දියයුතු බවට දක්වා සිටියි.

සමහර රටවල් සිය රටට ඇතුල්වීමේ අයිතිය හා ඇතුල්වූ පසු නැවතී සිටිය හැකි කාළ සීමාව පාලන කටයුතු සඳහා සම්බන්ධවීමේ අයිතිය වැනි අයිතීන් සම්බන්ධයෙන් දැඩි නීති ක්‍රියාත්මක කරයි. බොහෝ රටවල සංක්‍රමණිකයින්ට එරට පුරවැසියන් බවට පත්වීමේ ස්වභාවිකකරණ ක්‍රියාදාමයක් ඇතිකරන්නාවූ නීතීන් පවතී.

ආගමන නීතිය


Pružna dizalica ili pružni granik je vozna (mobilna) dizalica koja se kreće po tračnicama. Postoje dvije vrste takvih dizalica, jedne koji rade na prugama velikih industrijskih poduzeća i luka, i druge koje se kreću i rade na prugama javnih željeznica. Te druge grade se u skladu s tehničkim propisima željeznica, a nazivaju se željezničkim dizalicama.

Pružne dizalice koje se kreću po industrijskim prugama upotrebljavaju se za pretovar komadne i sipke robe, za montažne radove i održavanje postrojenja. Nosivost je tih dizalica od 1,5 do 3 tone, iznimno i više, doseg od 6 do 10 metara, a moment tereta do 300 kNm. Brzina vožnje im je malena, od 0,5 do 1 m/s.

Željeznička dizalica
Željeznička dizalica ili željeznički granik služi za raščišćavanje pruge nakon željezničkih katastrofa, za montažne radove na mostovima i pruzi, i slično. Brzina vožnje željezničkih dizalica s vlastitim pogonskim uređajem iznosi od 3,6 do 9 km/h, a kad ih vuče lokomotiva, mogu podnijeti brzinu vožnje od 80 do 100 km/h. Željezničke dizalice imaju u podvoscima nosiva pera koja se blokiraju kada dizalica radi. Nosivost željezničkih dizalica iznosi od 3 do 250 tona, a moment tereta od 250 do 20 000 kNm. Pogon im je dizelsko-električni i dizelsko-hidraulički.

Izvori

Vanjske poveznice

Dizalice

Pružna dizalica


An Ficinia ecklonea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck. An Ficinia ecklonea in nahilalakip ha genus nga Ficinia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ficinia

Ficinia ecklonea


An Acanthostachys in uska genus han Liliopsida. An Acanthostachys in nahilalakip ha familia nga Bromeliaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Acanthostachys

Acanthostachys


USS Commencement Bay (CVE-105) (ex-St. Joseph Bay), the lead ship of her class, was an escort carrier and later helicopter carrier of the United States Navy, used mostly as a training ship.

Construction and service
Commencement Bay was launched 9 May 1944 by Todd Pacific Shipyards, Tacoma, Washington; sponsored by Mrs. F. Eves; and commissioned 27 November 1944, Captain Roscoe Leroy Bowman in command.

Commencement Bay reported at Seattle 1 February 1945 for duty as a training ship in Puget Sound until 2 October. During this time she trained 545 officers and 5,053 men of precommissioning crews for sister escort carriers, and qualified 249 pilots of eight air groups in carrier takeoffs and landings. She sailed from Bremerton 21 October 1945, and arrived at Pearl Harbor 4 November for training and to conduct carrier qualifications until sailing 27 November for Seattle and Tacoma.

After visits to Los Angeles and San Pedro, she returned to Tacoma 28 January, where she was placed out of commission in reserve 30 November 1946. She was re-classified CVHE-105, 12 June 1955; and AKV-37, 7 May 1959. Commencement Bay was struck from the Navy List on 1 April 1971 before being sold for scrap on 25 August 1972.

References

Citation

Bibliography

Commencement Bay-class escort carriers
World War II escort aircraft carriers of the United States
Training ships of the United States Navy
Ships built in Seattle
1944 ships

USS Commencement Bay


ලියොනාර්ඩෝ පීසා,  ලියොනාර්ඩෝ පිසානෝ, ලියොනාර්ඩෝ බොනාච්චි,  ලියොනාර්ඩෝ ෆිබොනාච්චි ලෙසින්, හෝ, බොහෝ සුලබ ලෙසින්, සරල වශයෙන්   ෆිබොනාච්චි ලෙසින් හැඳින්වුනු,  ලියොනාර්ඩෝ පිසානෝ  බිගෝල්ලො (1170 පමණ –  1250 පමණ)  යනු, සමහරුන් විසින්   විසින්   " මධ්‍යතන යුගයන්හී විසූ වඩාත් නිපුණතා සහිතවූ බටහිර ගණිතඥයා"  ලෙසින් සැලකෙන,  ඉතාලියානු ගණිතඥයෙකු විය.

නූතන ලෝකය තුල ෆිබොනාච්චි ප්‍රචලිත වන්නේ  ප්‍රාථමික ලෙසින් ඔහුගේ 1206 ප්‍රකාශය ලිබර් ඇබකයි (ගණනය කිරීමේ පොත) තුලින්, හින්දු–අරාබි සංඛ්‍යාංක පද්ධතිය යුරෝපය තුල පැතිරවීම සහ, ඔහු විසින් සොයා නොගත්, නමුක් ලිබර් ඇබකයි තුල නිදසුන් වශයෙන් භාවිතා කෙරුණු, ඔහු අනුව යමින් ෆිබොනාච්චි සංඛ්‍යා ලෙසින් නම් කෙරුණු, සංඛ්‍යා අනුක්‍රමයක් වෙනුවෙනි.

සටහන්

1250 දී වූ මරණ
1170 දී වූ උපත්
13 වන සියවසෙහි ලතින් ලේඛකයෝ
13 වන සියවසෙහි ඉතාලියානු ගණිතඥයෝ
ෆිබොනාච්චි සංඛ්‍යා
ඉතාලියානු රෝමානු කතෝලිකයෝ
මධ්‍යතන යුරෝපියානු ගණිතය
සංඛ්‍යා න්‍යායවාදියෝ
පීසා හී ජීවත්වූවෝ
ගණිතය

ෆිබොනාච්චි


Traeos ist eine Post-Hardcore-Band aus Saarbrücken.

Geschichte
Traeos wurde im Herbst 2007 in der saarländischen Hauptstadt Saarbrücken gegründet und veröffentlichten bereits am 1. Januar 2008 die erste EP unter dem Titel The Aion Drive. Diese EP wurde in der Juni-Ausgabe des Metal-Hammer-Magazins und der Mai-Ausgabe des Heavy-Magazins jeweils zum "Demo des Monats" gewählt. Auch erhielt die EP eine Kritik im Ox-Fanzine.

Das Debütalbum Mnemosyne, welches am 28. August 2010 über Ampire Records veröffentlicht wurde, erhielt ebenfalls eine Kritik im Ox-Fanzine. Es ist ein Konzeptalbum und handelt von Mnemosyne, welche mit Zeus die 9 Musen gezeugt haben soll. Mnemosyne wird unter anderem bei EMP und Amazon verkauft. Am 1. Oktober 2011 folgte mit The Holy eine weitere EP, welche von der Gruppe zum kostenlosen Download angeboten wird. Die dritte EP soll Apollon heißen und am 4. April 2012 in Eigenregie veröffentlicht werden.

Die Gruppe nahm am "Ringrocker Bandcontest" teil. Der Sieger dieses Wettbewerbs erhält einen Slot als Newcomer bei Rock am Ring. Die Gruppe scheiterte jedoch in der zweiten Runde des Votings und belegte Platz 28. In einem Interview im Deafground Magazin sagten die Musiker aus, dass sie ihre Chance bei einem derartigen Festival zu spielen "realistisch betrachten", kritisierten allerdings auch die "Fairness und Ehrlichkeit" bei den Abläufen der Votings. Im selben Interview gab die Gruppe bekannt bereits an einem neuen Album zu arbeiten welches voraussichtlich für den Herbst 2013 angelegt ist. Am 26. Juni 2012 spielte Traeos als Vorband für August Burns Red in Saarbrücken. Adept, welche August Burns Red eigentlich supporten sollten, sagten einen Auftritt in der Garage Saarbrücken ab.

Die Gruppe spielte bereits mit Gruppen wie Haribo Macht Kinder Froh (September 2011), The Satellite Year (August 2011), Boysetsfire, Caliban, Long Distance Calling, The Parachutes, Filter (Rites of Summer Fest 2011), His Statue Falls, Shake the Pagoda Tree (Mai 2011), Hopes Die Last (Juli 2008), Madball, Born from Pain (Antattack Festival 2011), August Burns Red, Norma Jean und Every Time I Die.

Stil

Musik
Häufig wird die Musik der Gruppe mit Underoath verglichen. Die Gruppe erwähnt in einem Interview mit dem Ox-Fanzine, dass Alben wie Lost In The Sound Of Separation oder Changing Of Times eine große Rolle für die Band gespielt habe und als eine "Inspirationsquelle" bezeichnet werden. Die Gruppe betont aber, dass der Musikstil mit anderen Genres gemischt wird.

Texte
Inhaltlich greift die Gruppe die Griechische Mythologie auf. So ist auf dem Debütalbum, das nach Mnemosyne benannt wurde, von den neun Musen die Rede, die von Mnemosyne und Zeus gezeugt wurden. Das Debütalbum ist ein Konzeptalbum. Neun Songs handeln von den Musen und der zehnte Song handelt von Mnemosyne selbst. Mithilfe der Attributen der antiken Figuren versucht die Gruppe, die Probleme der heutigen Zeit darzustellen. Auch der Titel der Debüt-EP The Aion Drive leitete die Gruppe aus dem Griechischen ab. "Aion" steht demnach für "Aeon", was Unendlichkeit bedeutet.

Auch der Name der neuen EP kommt aus der Griechischen Mythologie. Diese soll Apollon heißen. Die Musiker beschäftigen sich seit längerem mit der griechischen Mythologie. Der Bandname "TRÆOS", welche die griechische Buchstabenfolge "ÆO" enthält, ist bewusst gewählt. Der Bandname hat keinen tieferen Sinn, sondern hat laut Band einen plakativen Sinn.

Diskografie

EPs
 2008: The Aion Drive
 2011: The Holy
 2012: Apollon

Alben
 2010: Mnemosyne (Ampire Records)

Videos
 2010: Erato (Sheer Lunacy)
 2012: Try to Break Light into Pieces

Weblinks

Einzelnachweise

Deutsche Band
Band (Saarbrücken)
Post-Hardcore-Band

Traeos


NGC 6012 est une galaxie spirale barrée située dans la constellation du Serpent. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 6012 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en .

NGC 6012 a été utilisée par Gérard de Vaucouleurs comme une galaxie de type morphologique (R)SB(r)b pec dans son atlas des galaxies.

La classe de luminosité de NGC 6012 est I-II et elle présente une large raie HI. C'est aussi une galaxie LINER, c'est-à-dire une galaxie dont le noyau présente un spectre d'émission caractérisé par de larges raies d'atomes faiblement ionisés.

À ce jour, quatre mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 6012 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

NGC 6012 est un membre du superamas d'Hercule.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 6012 sur le site du professeur C. Seligman

6012
Constellation du Serpent
Galaxie spirale
Galaxie spirale barrée
Galaxie LINER
Galaxie découverte en 1787
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 6012


موراغا  هي إحدى مدن مقاطعة كونترا كوستا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 13 نوفمبر، 1974.

أعلام

 آنا ماكيون هاربر
 مات بيوندي
 تشيستر ر. بندر

مراجع

مدن في مقاطعة كونترا كوستا (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا
مدن منطقة خليج سان فرانسيسكو
مدارس إبتدائية خاصة في كاليفورنيا

موراغا (كاليفورنيا)


Le district militaire est (en ), traduisible aussi par « district militaire oriental » et abrégé VVO (la transcription de ), est une région militaire de Russie.

C'est l'un des cinq districts militaires des Forces armées de la fédération de Russie, ayant sa juridiction dans le district fédéral d'Extrême-Orient du pays ; son siège se situe à Khabarovsk. Le district militaire oriental est créé dans le cadre des réformes militaires de 2008 et fondé par l'oukase présidentiel  signé le , pour remplacer le district militaire d'Extrême-Orient par l'ajout de la section Transbaïkalie du district militaire sibérien. Le district commence ses opérations le 21 octobre 2010, sous le commandement de l'amiral Konstantin Sidenko.

Le district militaire de l'Est est le deuxième plus grand district militaire de Russie par sa taille géographique de  carrés. Le district contient douze sujets fédéraux de Russie : l'oblast de l'Amour, la Bouriatie, le Tchoukotka, l'oblast autonome juif, le kraï du Kamtchatka, le kraï de Khabarovsk, l'oblast de Magadan, le kraï de Primorié, la république de Sakha, l'oblast de Sakhaline, le kraï de Transbaïkalie.

Le commandant des forces de défense aérienne est subordonné à toutes les formations des forces armées et des armes de combat des forces armées déployées sur le territoire du district, à l'exception des forces de missiles stratégiques et des forces aérospatiales. En outre, il y a subordination opérationnelle des formations des troupes de la garde nationale, du service des frontières du FSB, ainsi que des unités du ministère des situations d'urgence et d'autres ministères et départements effectuant des tâches dans le district.

Commandement

Commandants
 Amiral Konstantine Sidenko (octobre 2010 - octobre 2013)
 Colonel-général Sergueï Sourovikine (octobre 2013 - novembre 2017)
 Lieutenant-général Alexandre Lapine (avril - novembre 2017 (par intérim))
 Colonel-général Alexandre Jouravliov (novembre 2017 - novembre 2018)
 Colonel-général Guennadi Jidko (novembre 2018 - novembre 2021)
 Colonel-général Alexandre Tchaïko (novembre 2021 - 5 octobre 2022)
 Lieutenant-général Roustam Mouradov (5 octobre 2022 - )
 Lieutenant-général  (depuis le )

Chefs d'état-major — Premiers commandants adjoints
 Lieutenant-général Sergueï Sourovikine (octobre 2012 - 2013)
 Lieutenant-général Alexandre Lapine (2014 - avril 2017)
 Lieutenant-général Alexandre Tchaïko (avril 2017 - novembre 2018)
 Colonel-général Sergueï Kouralenko (octobre 2018 - février 2020)
 Lieutenant-général Evgueni Nikiforov (février 2020 - décembre 2022)

Commandants adjoints
 Vice-amiral Alekminski Gavrilovitch (2014 - juillet 2019)
 Lieutenant-général Sergueï Sevrioukov (juillet 2019 - 2022)
 Lieutenant-général Mikhaïl Nossoulev (janvier 2020 - présent)

Grandes unités
Le district est couvre toute la partie orientale de la Sibérie appelée l'Extrême-Orient russe, à l'est du lac Baïkal, face à la frontière sino-russe. En plus d'unités organiques (4 brigades de logistique, 2 brigades ferroviaires et 4 centres de formation et d'entraînement), le district a sous ses ordres en 2018 les grandes unités suivantes :
 de l'armée de terre russe :
 la  combinée, à Oussouriïsk au nord de Vladivostok ;
 la  combinée, à Tchita en Transbaïkalie ;
 la  combinée, à Belogorsk dans l'oblast de l'Amour ;
 la  combinée, à Oulan-Oudé en Bouriatie ;
 la  de lance-roquettes de la Garde (armée avec des BM-27 Ouragan), à Novosysoevka dans le raïon de Iakolevka du kraï du Primorié ;
 la  de missiles antiaériens, à Ptichnik dans l'oblast autonome juif ;
 la  du génie de la Garde, à Viatskoïe dans le kraï de Khabarovsk ;
 la  de défense NBC, à Lessozavodsk dans le kraï du Primorié ;
 la  de guerre radio-électronique, à Matveevka près de Khabarovsk ;
 la  de commandement, à Khabarovsk ;
 la  (territoriale) de transmissions, à Dalneretchensk dans le kraï du Primorié ;
 onze bases de stockage d'armes et d'équipements (de quoi théoriquement remettre sur pied neuf brigades de fusiliers motorisés et deux d'artillerie) ;
 de la marine russe, avec la flotte du Pacifique, basée à Fokino (près de Vladivostok) et Petropavlovsk-Kamtchatski (sur la péninsule du Kamtchatka) :
 le  d'armée, à Ioujno-Sakhalinsk sur l'île de Sakhaline ;
 la  d'infanterie navale, à Vladivostok ;
 la , à Petropavlovsk-Kamtchatski ;
 la  de missiles côtiers, à Smolyaninovo dans le kraï du Primorié ;
 la  de missiles côtiers, sur les îles de Sakhaline, Itouroup et Kounachir ;
 la  de missiles côtiers, à Petropavlovsk-Kamtchatski ;
 le 1532 régiment de missiles antiaériens, à Petropavlovsk-Kamchatsky ;
 le  du génie maritime, au port de Sovetskaya ;
 le  du génie maritime, à Razdolnoye ;
 des troupes aéroportées (les VDV) :
 la  d'assaut aéroporté de la Garde, à Sosnovy Bor près d'Oulan-Oudé ;
 la  d'assaut aéroporté de la Garde, à Oussouriïsk ;
 des forces spéciales du GRU :
 la  des forces spéciales de la Garde, à Oussouriïsk ;
 la  spéciale de génie radio, à Oulan-Oudé-40 ;
 la  spéciale de génie radio, à Starossissoievka dans le kraï du Primorié ;
 le  spécial de génie radio, à Artiom près de l'aéroport de Vladivostok ;
 de l'armée de l'air russe (la VVS et les PVO), la  aérienne, à Khabarovsk.

Opérations

À partir de 2012, des BTG sont organisés au sein des brigades et régiments russes, composés à l'origine uniquement de militaires professionnels (pas de conscrits, mis à part des volontaires). Une partie des BTG du district oriental est envoyée dans le district ouest ainsi qu'en Biélorussie à l'occasion des grandes manœuvres  (Запад-2021, « Ouest-2021 ») du 10 au , puis « Détermination des alliés » () du 10 au . Concentrées autour de Homiel (Gomel en russe) sous le commandement de l'état-major du district, ces forces débouchent le  pour attaquer vers Kiev à l'ouest du Dniepr (la  du district centre attaquant à l'est du fleuve).

Cette attaque terrestre est lancée en même temps qu'un assaut héliporté sur l'aéroport de Hostomel (à l'est de Kiev), mené par la  aéroportée (du district est), qui doit ensuite être rejoint via un pont aérien et la route par la  aéroportée (du district central), la  aéroportée et des éléments de la  de spetsnaz (du district ouest) pour former un groupement des VDV. Mais la  de réaction rapide ukrainienne contre-attaque, repoussant la  russe le . Même scénario sur la base aérienne de Vassylkiv (au sud de Kiev).

Pendant que les assauts aéroportés échouent, les forces terrestres venant de Biélorussie progressent vers le sud, traversant la zone d'exclusion de Tchernobyl, mais freinées par le manque d'axes routiers, la destruction des ponts (notamment sur la Teteriv), des embuscades, ainsi que le terrain boisé et marécageux. Après la prise d'Ivankiv, les BTG des VDV longent le réservoir de Kiev pour rejoindre leurs camarades à Dymer et Hostomel, tandis que ceux de la  se déploient plus à l'ouest, de Boutcha à Borodianka : l'arrivée des renforts ukrainiens fixe rapidement le front le long de la rivière Irpine, avec des combats autour de la ville d'Irpin du  au . Par manque de place, les unités de la  restent d'abord en second échelon derrière la , puis sont envoyées sur la route P02, formant le  un bouchon de  de long passant par Prybirsk, Ivankiv, Fenevychi et Hostomel. Le bouchon, harcelé durant deux semaines, ne se résorbe qu'à la mi-mars. Début mars, la  engage deux BTG à Makariv, tentant de s'avancer vers , mais trop isolés face aux harcèlements ukrainiens, les Russes évacuent cet axe le .

Face à l'échec de l'offensive de Kiev, les forces russes annoncent le  qu'ils vont battre en retraite. Le , Boutcha est reprise par les troupes ukrainiennes, découvrant des cadavres de civils dans les rues (certains depuis le ) et des fosses communes, faisant la une des médias occidentaux le  : ce massacre est attribué à la  (de la ). L'artillerie russe a aussi abondamment frappé les zones résidentielles du Nord-Est de Kiev, notamment à Borodianka. Les dernières unités russes franchissent la frontière entre la Biélorussie et l'Ukraine le . Les unités du district oriental sont d'abord mises au repos en Biélorussie et autour de Belgorod, avant d'être envoyées en renfort autour de Kherson.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 .
 .

Articles connexes
 Z (armée russe)
 Armée de terre russe#Districts militaires et armées

Unité ou formation militaire créée en 2010
District et région militaire par pays
Unité militaire russe

District militaire est


Olaylar
 Kölnlü Aziz Bruno ve altı arkadaşı tarafından Şartrö Tarikatı kuruldu.
 IV. Heinrich, Kutsal Roma İmparatoru oldu.

Doğumlar

Ölümler
 Danişmend Gazi, Anadolu'da kurulan ilk Türkmen beyliklerinden biri olan Danişmendliler'in kurucusu kabul edilen bir alim ve savaşçı

1084


مطار سخيبول أمستردام () هو مطار أمستردام الرئيسي، يبعد 9 كيلومترات (5.6 ميل) من جنوب غربها. هو ثالث أكثر المطارات ازدحامًا في العالم من حيث حركة الركاب الدوليين في عام 2021. وثالث أكثر المطارات ازدحامًا في أوروبا من حيث حجم الركاب والأكثر ازدحامًا في أوروبا من حيث حركة الطائرات. يغطي مساحة إجمالية تبلغ 6887 فدانًا (10.761 ميل مربع؛ 2787 هكتارًا) من الأرض.

شركات الطيران والوجهات

الركاب

الشحن

الإحصائيات

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للمطار.

مصادر

النقل في أمستردام
عمارة القرن 20 في هولندا
مطارات أسست في سنة 1916
سخيبول أمستردام
مطارات في شمال-هولندا
مطارات هولندا
هارلمرمير
تأسيسات سنة 1916 في هولندا

مطار سخيبول أمستردام


Maianthemum bifolium es una especie de planta con rizoma perteneciente a la familia de las asparagáceas. Es originaria del oeste de Europa hasta Siberia, China y Japón.

Descripción
Los tallos sin florales por lo general sólo tienen una hoja de cera, pero en los tallos con flores hay una hoja basal que se marchita antes de la floración, y dos hojas del tallo que se producen alternativamente sobre los tallos altos de 10-20 cm de altura, que se rematan con estrellas blancas en forma de muchas flores. Las hojas son triangulares, de 3-8 cm de largo y 2.5 cm de ancho, con pequeños pelos finos en las venas. La flor tiene cuatro pétalos, la floración es a mediados de primavera hasta principios de verano. Esta especie, junto con Maianthemum canadense y Maianthemum dilatatum son las únicas especies con cuatro pétalos. Una a dos semillas se producen en bayas redondas de color rojo moteado cuando inmaduras y que enrojecen con la edad.

Hábitat
Esta especie se encuentra en el estado silvestre en los bosques abiertos y en los suelos húmedos en las zanjas cubiertas de hierba y matorrales.

Taxonomía
Maianthemum bifolium fue descrita por (Linneo) F.W.Schmidt y publicado en Flora Boemica, 4: 55, en el año 1794.
Sinonimia

Referencias

Enlaces externos

bifolium
Flora de Europa
Flora de Asia
Plantas descritas en 1794
Plantas descritas por Linnaeus
Plantas descritas por F.W.Schmidt

Maianthemum bifolium


Wojciech Łobodziński (; n. 20 octombrie 1982 în Bydgoszcz), este un fotbalist polonez care joacă ca mijlocaș pentru Miedź Legnica.

Cariera la club
Łobodziński a început să joace fotbal la Zawisza Bydgoszcz. În 1999 a ajuns la Stomil Olsztyn unde a debutat în Ekstraklasa. Ulterior, Łobodziński s-a transferat la Wisła Płock, unde a jucat până în 2003. Apoi, el a jucat pentru Zagłębie Lubin și a ajutat echipa să câștige campionatul Ekstraklasa în sezonul 2006-07. În 2008 Łobodziński a fost cumpărat de Wisła Cracovia, unde a jucat până în 2011, câștigând campionatul de trei ori. În 2012 a ajuns la ŁKS Łódź.

Carieră la națională
A făcut parte din echipa Poloniei U-16 care s-a plasat pe locul al doilea la Campionatul European de Fotbal sub 17, în 1999, făcând parte și din echipa care a câștigat Campionatul European U-18 în 2001. Pe 6 decembrie 2006, și-a făcut debutul pentru echipa de seniori a țării sale în victoria cu 5 - 2 victoria împotriva Emiratelor Arabe Unite, într-un meci amical. A marcat două goluri la națională, primul pe 4 martie 2007 într-un meci cu Azerbaijan, disputat la Varșovia și câștigat de polonezi cu scorul de 5-0. Al doilea meci în care a marcat a fost cel amical cu Republica Cehă din 6 februarie 2008, care s-a jucat la Cipru și s-a încheiat cu scorul de 2-0. Łobodziński a fost inclus în lotul Poloniei la Euro 2008, jucând în toate cele trei meciuri.

Titluri
Sursă

Zagłębie Lubin
 Ekstraklasa: 2006-07
 Supercupa Poloniei: 2007

Wisła Cracovia
 Ekstraklasa: 2007-08, 2008-09, 2010-11

Internaționale
 Campionatul UEFA U-18: 2001

Statistici

Note

Legături externe
 Profilul de jucător pe FIFA.com
 Profilul de jucător pe uefa.com

Nașteri în 1982
Fotbaliști ai ŁKS Łódź
Fotbaliști ai Wisła Cracovia
Fotbaliști ai Zagłębie Lubin
Fotbaliști ai Zawisza Bydgoszcz
Fotbaliști internaționali polonezi
Sportivi polonezi în viață

Wojciech Łobodziński


Ligu je osvojila NK Drava Nard, ali je odustala od promocije u 1. ŽNL Osječko-baranjsku. Iz lige su u 3. ŽNL Osječko-baranjsku ispali NK Hajdin Cret i NK Kućanci.

Tablica

Rezultati

Bilješke
NK Viljevo je kažnjeno oduzimanjem 1 boda
NK BSK Termia Bizovac je kažnjen oduzimanjem 1 boda
NK Zelčin je kažnjen oduzimanjem 1 boda

Izvori

 RSSSF.com
 ŽNS Osječko-baranjske županije: 2.ŽNL Valpovo-Donji Miholjac

2015-16
osječko-baranjska-2-valpovo-dm

2. ŽNL Osječko-baranjska NS Valpovo – Donji Miholjac 2015./16.


Republika Ilirida trebala je biti upravna jedinica u sklopu Makedonije, koja je 6. travnja 1992. izrasla iz Albanske zajednice Ilirida utemeljene nakon Referenduma albanaca o teritorijalnoj i političkoj autonomiji u Makedoniji 11. i 12. siječnja 1992., kao političke, kulturne, gospodarske i područne cjeline Albanaca u Makedoniji.

Povijest

Referendum o statusu Albanaca u Makedoniji proglašen ilegalnim od makedonske vlade, održan je u siječnju 11. i 12. 1992. godine. 74% od 92% onih koji imaju pravo glasa, glasovalo je za teritorijalnu i političku autonomiju Albanaca.
Dana, 31. ožujka 1992. godine, oko 40.000 Albanaca protestirali su na ulicama Skopja i tražili da Makedonija bude imenovana kao zemlja koja ne poznaje prava etničkih Albanaca.
6 dana kasnije, 6. travnja 1992. godine, Republika Ilirida, proglašena je od strane albanskih aktivista u Strugi. Glavni organizator bio je bivši član PDP-a, Nevzat Halili, pred grupom aktivista i građana od 2.500 ljudi.

Simboli

Zastava

Zastava Republike Ilirida se sastoji od dvije boje: crvene i bijele, s grbom u sredini. Omjer širine i dužine zastave je 6 : 9. Boje zastave su položene vertikalno i to ovim redom s lijeve strane: crvena, bijela i crvena. Grb Iliride je smješten u sredini zastave.

Zastava se još za vrijeme konflikta 2001. godine počela koristiti na svadbama, a postala je nezaobilazna i na ostalim društvenim događajima albanskog naroda u Makedoniji.

Izvori

Povijest neovisne Sjeverne Makedonije
Albanci u Sjevernoj Makedoniji

Republika Ilirida


José María Gómez de Fonseca fue un médico, músico, acuarelista y poeta argentino del .

Biografía
José María Gómez de Fonseca nació en la ciudad de Goya, provincia de Corrientes, el 17 de abril de 1799, hijo del argentino José Gómez de Fonseca y de la oriental Francisca Maroñas.

Siendo pequeño su familia se afincó en Maldonado, Banda Oriental, donde abrieron un comercio. En la primera acción de la segunda invasión inglesa al Río de la Plata el 29 de octubre de 1806 las tropas británicas capturaron Maldonado. Durante los saqueos que siguieron a la conquista los padres de José María Gómez de Fonseca fueron asesinados.

Tras la derrota británica en Buenos Aires, su tío el sacerdote Dámaso Gómez Fonseca (1763-1829), lo envió a la ciudad de Buenos Aires para que efectuara sus estudios en la capital virreinal, donde viviría al cuidado de una de sus tías.

Tras efectuar sus estudios preparatorios en 1812 ingresó al seminario conciliar pero solo un año después pasó al Real Colegio de San Carlos, donde concluyó sus estudios en 1815.

Ingresó entonces al nuevo Instituto Médico Militar, donde se formó con los doctores Cristóbal Martín de Montúfar y su director, Cosme Mariano Argerich.
Le tocó al igual que a sus compañeros servir como practicante en la campaña de vacunación contra la viruela de la provincia de Buenos Aires.

Aún antes de obtener el título, Bernardino Rivadavia lo nombró el 4 de enero de 1823 primer "director anatómico".
En 1825 obtuvo el doctorado. El exponer su tesis públicamente en la Iglesia de San Ignacio le valió ser eximido por el gobierno del pago de tasas por su diploma.

Apenas recibido, el gobernador bonaerense Juan Gregorio de Las Heras le concedió una beca para completar sus estudios en Francia, por lo que el 4 de noviembre de 1825 embarcó rumbo a su destino, arribando a París a comienzos de 1826.
Allí siguió cursos con los prestigiosos cirujanos Philippe-Frédéric Blandin (1798-1849), Anthelme Richerand (1779-1840), Jean Zuléma Amussat (1796-1856) y Jean-Nicolas Marjolin (1780-1850) y asistió diariamente al servicio de quizá el más prominente de todos, Guillaume Dupuytren, presenciando varias de sus intervenciones quirúrgicas.

En la capital francesa tuvo ocasión de entablar amistad con Esteban Echeverría, quien le dedicaría varias de sus poesías.

Finalizados sus estudios, a fines de 1829 zarpó de El Havre en el navío francés Courrier des Indes y arribó al puerto de Buenos Aires a comienzos del primer gobierno de Juan Manuel de Rosas. Conducía, aparte de la experiencia profesional adquirida, obras de Victor Hugo, Alfred de Vigny y Alphonse de Lamartine, que serían los primeros ejemplares de la literatura del Romanticismo en Francia que se conocerían en el país.

En 1834 el gobierno de Juan José Viamonte lo designó vocal del Tribunal Superior de Medicina pero al reasumir Rosas el gobierno fue dejado cesante el 20 de abril de 1835.
Pese a esto, en agosto de 1836 Rosas lo designó médico del Hospital General de Hombres y en septiembre se hizo cargo de la cátedra de Nosografía y Clínica Quirúrgica de la Facultad de Medicina.

En 1838 se asoció con Esteban Echeverría en una empresa ganadera quedando al frente de la misma tras el exilio de su amigo en 1839.

En 1841 enfermó de tuberculosis.
José María Gómez de Fonseca falleció el 21 de noviembre de 1843 y fue sepultado en el Cementerio de la Recoleta.
Una calle de su ciudad natal lleva su nombre.

Estaba casado con Magdalena Hurtado.

Su hermano menor Tiburcio Gómez de Fonseca, también médico, fue diputado provincial y constituyente en la provincia de Corrientes y ministro de gobierno en la administración de gobernador José Manuel Pampín.

Notas y referencias

Bibliografía
 Vicente Osvaldo Cutolo, Nuevo diccionario biográfico argentino (1750-1930), Editorial Elche, 1968

Enlaces externos
 Grandes figuras de la cirugía argentina

Médicos de Argentina del siglo XIX
Médicos de Corrientes

José María Gómez de Fonseca


este un film românesc din 2016 regizat de Cristi Puiu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Mimi Brănescu, Bogdan Dumitrache, Dana Dogaru.

Prezentare

Distribuție
 Mimi Brănescu - Lary
 Judith State - Sandra
 Bogdan Dumitrache - Relu
 Dana Dogaru - Nușa
 Sorin Medeleni - Toni
 Ana Ciontea - Ofelia
 Rolando Matsangos - Gabi
 Ilona Brezoianu - Cami

Note

Legături externe

Vezi și
 2016 în film

Filme din 2016
Filme românești
Filme dramatice românești
Filme în limba română
Filme regizate de Cristi Puiu
Filme Mandragora

Sieranevada


Aubrey Drake Graham ()  cunoscut sub numele de scenă Drake, este un rapper, cântăreț, textier, producător și actor canadian. Drake inițial a fost recunoscut ca un actor într-o dramă adolescentină, serial de televiziune Degrassi: The Next Generation la începutul anilor 2000. Intenția de a urma o carieră de rapper a apărut în 2007, după lansarea mixtape-ului său de debut, Room for Improvement. El a lansat alte două proiecte independente, Comeback Season și , înainte de a semna pentru casa de producție a lui Lil Wayne, Young Money Entertainment, în iunie 2009.

Drake a lansat albumul său de debut Thank Me Later, în 2010, care a devenit numărul unu pe US Billboard 200 și a fost în curând certificat cu platină de Recording Industry Association of America (RIAA). Următoarele două lansări au fost Take Care (2011) și Nothing Was The Same (2013), cu certificări de patru ori și de trei discuri de platină. Cu aceste albume a câștigat primul său Premiu Grammy pentru cel mai bun album rap. Acestea au fost urmate de două mixtape-uri — If You're Readind This It's Too Late, cu influențe de trap, și o colaborare cu rapper-ul  pentru What a Time to Be Alive, în 2015.

Biografie
Aubrey Drake Graham s-a născut la 24 octombrie 1986, în Toronto, Ontario. Tatăl său, Dennis Graham, este un afro-american din Memphis, Tennessee, și a lucrat ca baterist, alături de muzicianul country, Jerry Lee Lewis. Basistul Larry Graham și compozitorul Teenie Hodges sunt unchii paterni ai lui Drake. Mama lui, Sandi Graham, a lucrat ca profesoară de limba engleză și florăreasă. Părinții lui Drake au divorțat când el avea cinci ani. După divorț, el și mama lui au rămas în Toronto, în timp ce tatăl său a ales să se întoarcă în Memphis, cu scopul de a găsi o modalitate de a-i ajuta din punct de vedere financiar. Copil fiind, a asistat la arestarea tatălui său în timp ce-l vizita în Memphis. Mai târziu, tatăl său a colaborat cu Compania "Canadian music group Arkells" pentru un cântec intitulat Drake's Dad, care detaliază evenimentele care au avut loc în urma plecării sale de la începutul vieții lui Drake.

Discografie
Albume de studio
 Thank Me Later (2010)
 Take Care (2011)
 Nothing Was the Same (2013)
 Views (2016)
 Scorpion (2018)
 Certified Lover Boy (2021)
 Honestly, Nevermind (2022)
 Her Loss (2022)

Turnee de concerte

Headlining
Away from Home Tour (2010)
Club Paradise Tour (2012)
Would You like a Tour? (2013–14)

Joint tours
America's Most Wanted Tour (with Young Money) (2009)

Filmografie

Referințe

Nașteri în 1986
Artiști câștigători ai premiilor BRIT
Canadieni emigrați în Statele Unite ale Americii
Câștigătorii premiilor Grammy
Cântăreți evrei
Câștigătorii premiilor Juno
Oameni în viață

Drake (muzician)


An Stephanothelys sororia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay. An Stephanothelys sororia in nahilalakip ha genus nga Stephanothelys, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stephanothelys

Stephanothelys sororia


التُّنّ (مفرده تُنَّة) أو التُّوَنَّة  هو جنس سمك من أسماك المحيطات من الفصيلة الأسقمرية من رتبة الأسماك شبيهة الأفراخ. تصنف العديد من أنواع سمك التن بأنها من ذوات الدم الدافئ على النقيض من العديد من الأسماك من ذوات اللحم الأبيض ولحم التن يتدرج ما بين الوردي الفاتح إلى الأحمر الغامق. تتميز التنة بأنها سباحة ماهرة وذات سرعة فائقة حيث أنه يمكن أن تصل سرعتها إلى 77 كيلومتر في الساعة أي ما يقارب 48 ميل في الساعة.

الأنواع

للتونة ثمانية أنواع ذات صفات جسمانية مختلفة فمثلا سمكة التونة البلوفين تمتاز بقدرتها على رفع حرارة جسمها إلى حرارة أعلى من درجة حرارة الماء، إضافة إلى أنها تملك قدرة عضلية.مما يمكنها من العيش في مياه باردة والنجاة في ظروف مناخية أقسى. والأنواع الرئيسية الثمانية هي:
 تونة بيضاء، تونة بيضاء (بيير جوزيف بوناتير، 1788).
 تونة كبيرة العين، تونة كبيرة العين (Lowe, 1839).
 Blackfin tuna, Thunnus atlanticus (Lesson, 1831).
 Pacific bluefin tuna, Thunnus orientalis (كونراد جاكوب تمينك & Schlegel, 1844).
 التن أزرق الزعنفة  Northern bluefin tuna, تن أزرق الزعنفة (كارولوس لينيوس، 1758).
 Southern bluefin tuna, Thunnus maccoyii (Castelnau, 1872).
 قباب، قباب (Bleeker, 1851).
 تونة الزعنفة الصفراء، تونة الزعنفة الصفراء (بيير جوزيف بوناتير، 1788).

Species of several other genera (all in the family الأسقمريات) also have common names containing تونة (طعام).

المعلومات الغذائية

يحتوي كل 100غ من سمك التونة النيء، بحسب وزارة الزراعة الأميركية على المعلومات الغذائية التالية:
 السعرات الحرارية: 144
 الدهون: 4.90
 الدهون المشبعة: 1.25
 الكاربوهيدرات: 0
 الألياف: 0
 البروتينات: 23.33
 الكولسترول: 38

الصيد والتجارة

مع الطلب المتزايد على السوشي والساشيمي وبسبب الصيد التجاري المكثف الذي تتعرض له التونة في الأونة الأخيرة مما أدى لأنخفاض كبير في اعدادها. وحسب الإحصاءات المتاحة فان اعداد اسماك التونة «البلوفين» المتاحة حاليا في غرب الاطلنطي انخفضت إلى نسبة 20% مما كانت عليه منذ ثلاثين عاما.و يتم بحث مقترح حالي يوجب على صيادي أسماك التونة تقديم شهادات منشأ للأسماك التي يتم صيدها.

التغذية والصحة

أكدت إحدى الدراسات أن تناول سمك التونة مرتين أسبوعياً يساعد في منع الإصابة بالأزمات القلبية والسكتات الدماغية. فأسماك التونة تحتوي على زيوت غنية بمادة «أوميجا3» ومادة «إن3», وهما من المواد التي ثبتت فعاليتها في وقف ضربات القلب الغير منتظمة التي تؤدي إلى حدوث الأزمة القلبية.

و في نفس الوقت يحتوي سمك التونة على نسبة غير اعتيادية من مركبات الهيستامين التي تتسبب النسب العالية منها بظهور طفح الجلد التحسسي والغثيان عند الإنسان. وينشأ الهستامين كناتج لابد منه لعملية تكسير الحمض الأميني هستدين الموجود في البروتينات بواسطة البكتيريا، ويكثر الهستدين في بروتين بعض الأسماك وبشكل خاص سمك التونة. والنسب العالية من الهستامين تضر بالصحة بشكل عام وخاصة بالنسبة للأطفال والمسنين والمرضى.

لهذا يجب تجنب الإكثار من تناول سمك التونة مع المحافظة على تناول كميات قليلة منه، للاستفادة من فوائده على القلب دون أضرار قد تصيب جسم الإنسان من ناحية أخرى.

التونة المعلبة

ينتشر استهلاك التونة المعلبة بين أغلب الناس حيث أنها سهلة الاستخدام وسريعة التحضير، فبمجرد نزع غطاء العلبة يمكنك اضافتها إلى الطعام سواء بأكلها منفردة أو إضافتها إلى الفطائر والمعكرونة أو الأرز. وهي عالية القيمة الغذائية والفوائد الصحية إذا تم تناولها باعتدال، فهي غنية بالسيلينوم والنياسين والفوسفور وفيتامين ب6 وب12 وأوميجا-3 وأيضاً منخفضة الصوديوم.

فوائد التونة المعلبة

1- فوائد التونة للسرطان:
اكتشف الباحثون مؤخراً أن التونة تحتوي على السيلينوم في تركيب فريد من نوعه يسمى سيلينونين يلعب دوراً هاماً كمضاد للأكسدة ويحمي خلايا الدم الحمراء من التلف.

2- فوائد التونة للقلب:
التونة المعلبة مصدر جيد لأحماض أوميجا-3 الدهني وهي دهون صحية غير مشبعة تعمل على تحسين وظائف الأوعية الدموية وتحمي القلب من الأمراض.

3- فوائد التونة للتخسيس:
التونة عامة منخفضة الكربوهيدرات وغنية بالبروتينات والتي يمكن أن تساهم في خفض وزن الجسم على المدى القصير دون إطالة هذا النوع من الرجيم.

3- فوائد التونة للكولسترول:
وفقاً لدراسة أجريت مؤخراً في جامعة كاليفورنيا، فقد وجد الباحثون أن النياسين وهو فيتامين ب2 يعمل على تثبيط الكولسترول السيء من خلال تعزيز مستويات الكولسترول الجيد.

أضرار التونة المعلبة

تقول منظمة الغذاء والدواء الأمريكية أن ثمة أشخاص لا يناسبهم تناول التونة بشكل دوري مثل الأشخاص الذين يعانون من حساسية الأسماك حيث أنه عال في محتواه من الهيستامين أو الحوامل والمرضعات والأطفال الصغار حيث أن التونة تحتوي على نسب من الزئبق وهو عنصر معدني حيث يعتبر سم عصبي إذا تم تناوله بكميات كبيرة.

الصفات المتعارف عليها

يعتبر سمك التونه (التن) من الأسماك التي يكثر الطلب عليها من الناحية الغذائية وذلك لما تتمتع به من طعم لذيذ في الساندويشات ولذلك كثر استخدام التونة في المطاعم كإحدى المقبلات الشهية.

مراجع

وصلات خارجية

 التونة مع طبق السوشي
 كيف تبقى أسماك التونة دافئة؟
 فوائد التونة المعلبة واضرارها

أجناس الأسماك البحرية
أسماك زيتية
كائنات باقية ظهرت خلال الحقبة الحديثة

تونة (جنس)


8716 Ginestra este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8716 Ginestra este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Colleverde de Vincenzo Silvano Casulli. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,15 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 12,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

8716 Ginestra


Reid Scott (født 19. november 1977 i Albany, New York i USA) er en amerikansk skuespiller. Han er kendt for sin rolle som Brendan Dorff i sitcomen My Boys. Han spillede blandt andet rollen som Dr. Dan Lewis i Venom fra 2018.

Filmografi
 Venom (2018)
 Venom: Let There Be Carnage (2021)

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra New York

Reid Scott


The National Wilderness Preservation System includes 806 wilderness areas protecting  of federal land . They are managed by four agencies:

National Park Service (NPS)
United States Forest Service (USFS)
United States Fish and Wildlife Service (FWS)
Bureau of Land Management (BLM)

These wilderness areas cover about 4.5% of the United States' land area, an area larger than the state of California. About 52% of the wilderness area is in Alaska, with  of wilderness. They are located in 44 states (excepting Connecticut, Delaware, Iowa, Kansas, Maryland, and Rhode Island) and Puerto Rico.

The NPS has oversight of  of wilderness at 61 locations. The USFS oversees  of wilderness areas in 447 areas. The FWS has responsibility for  in 71 areas. BLM oversees  at 224 sites. Some wilderness areas are managed by multiple agencies.

Some areas are designated wilderness by state or tribal governments. These are not governed by the Federal National Wilderness Preservation System.

This table lists all U.S. areas that have been designated by the United States Congress under the Wilderness Act. The designation date is the date that the wilderness was signed into law. Some areas have been expanded or otherwise changed since their original designation.

See also
Wilderness area
List of U.S. National Forests
List of U.S. National Parks
United States National Monument
Intact forest landscape

External links
16 U.S. Code § 1132.Extent of System
U.S. Department of Interior webpage on public lands
U.S. Bureau of Land Management webpage on wilderness areas
U.S. Fish and Wildlife Service webpage on wilderness areas
U.S. National Park Service webpage on wilderness areas
U.S. Forest Service webpage on wilderness areas
Wilderness Connect
Map of Wilderness Areas

Wilderness
IUCN Category Ib

List of wilderness areas of the United States


Robert Stark (né le  à Klingenthal (Royaume de Saxe) , décédé le ) est un clarinettiste, compositeur et professeur de musique allemand.

Biographie
Né à Kligenthal, dans une famille de fabricants d'instruments de musique, il a été initié à la clarinette et à d'autres instruments à vent dès son plus jeune âge, et est devenu un interprète précoce. Il a été engagé dans l'armée saxonne à l'âge de 13 ans pour être un "joueur de signaux".

Il est admis au conservatoire de Dresde quelques années plus tard.

À 24 ans, il devient membre de l'orchestre de Chemnitz et, après deux ans, il devient clarinettiste solo à Wiesbaden (proche collaborateur de Joachim Raff). Après 8 ans, il s'installe à Würzburg, où il met un terme à sa carrière d'interprète pour se consacrer à la composition et à l'enseignement à la Wüzburger Musikschule (école royale de musique de Würzburg) et fonde la Hohe Schule des Klarinettenspiels, où il reste jusqu'à sa retraite en 1919.

Il décède trois ans plus tard, 40 jours après son 75e anniversaire.

Parmi ses compositions figurent trois concertos pour clarinette, des œuvres de musique de chambre pour instruments à vent et de nombreuses études techniques pour clarinette.

Œuvres (sélection)
 Romanze pour clarinette (B), Op. 1, m. Pfte. (Heilbronn : Schmidt, 1896).
 Concerto pour clarinette  en mi bémol, Op.4. (publié en 1901).
 Concerto pour clarinette et orchestre  en fa majeur, op. 13, (publié en 1900).
 Lyrische Stücke, Op.19, pour violon et piano. (Schmidt, 1905).
 Ballade, Op.20, f. Pos. m. Pfte/Orch. (Hamburg : Leichssenring, 1878).
 Serenade (C), Op.23, pour  hautbois et quatuor à cordes (od. Pfte). (Hamburg : Leichssenring, 1879).
 Kunst des Transposition, Op.28, 29. (Bremen : Fischer)
 Historiette, Op.30. m. Benutzung des französ. Volksliedes: Le Réveil du Peuple de Pierre Gaveaux, u.
 Solo-stück, Op. 31., aus Stark's "französ. Volkslieder", f. Posaune m. Orch. (Dresden : Seeling, 1879) .
 Abends, Op.37, v/Kl p (Wurzbug : Banger)
 Arpeggio Studies pour clarinette, op.39, (Hamburg : Leichssenring, 1884) .
 Die Schwierigkeiten des Clarinettspiels in den Tonarten C dur, Op.40. u. Am. m. Berücksichtigung des Legato- u. Staccato-Studiums. Dresden, Seeling.1891.
 Canzone en ré mineur pour clarinette et cordes, Op.41. (Bremen : Fischer, 1894).
 Quintette à vent, Op.44.
 Tägliche Stakkato-Übungen pour clarinette, Op.46.
 Intervalle-studien, Op.48.
 Grande école théorique et pratique de clarinette. Du début élémentaire à la formation artistique, avec des instructions pour l'apprentissage du cor de basset et de la clarinette basse, avec texte allemand et anglais. en 2 parties., op. 49, (Heilbronn, Schmidt. 1892).
 Valse-Caprice, extrait de Great theoritical and practical method for the clarinet, op. 49
 Concerto pour clarinette  en ré mineur, op. 50, (Heilbronn: Schmidt, 1895) .
 24 studi di virtuosismo pour clarinette, op. 51. (1892)
 Praktische Stakkato-Schule für Klarinette in 3 Teile, Op.53. (Bremen : Fischer, 1909).
 Serenade pour 2 clarinettes en mi bémol et 2 bassons, Op.55.
 Canzone, Op.56.

 Pièces sans numéro d'opus
 Sonate (Gm.) pour 2 clarinettes et cor de basset (ou hautbois), (Heilbronn : Schmidt, 1897)
 Etüden in allen Tonarten zur künstlerischen Ausbildung. (Aus der Schule.)
 Intervallübungen m. verbindenden Tonfolgen f. Anfänger. sowie Uebung schwerer Bindungen. (Aus der Schule.)
 Sonate pour 2 clarinettes (Aus der Schule.)
 Tägliche Studien. Tonleitern, Arpeggien, Studien u. Intervallübungen., (Aus der Schule.)
 Technische Studien. 16 Etüden. (Aus der Schule, 1892).

 Bibliographie

  Wolfgang G.P. Heinsch: Der Würzburger Klarinettenprofessor Robert Stark.''

Notes et références

Liens externes

Clarinettiste classique
Clarinettiste allemand
Compositeur allemand de musique classique
Professeur allemand
Naissance en septembre 1847
Naissance à Klingenthal
Naissance dans le royaume de Saxe
Décès en octobre 1922
Décès à 75 ans

Robert Stark


معروب هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء صور في محافظة الجنوب..تتميز بمزيج من العمارة القديمة والجديدة.وهي مقسمة إلى قسمين: البلدة القديمة، والمدينة الحديثة التي نشأت مؤخرًا.

التسمية
وفقًا لـ إدوارد هنري بالمر، يأتي اسم معروب من كثرة المياه. ويقل ان أسم معروب يعني «أرض الوفرة والخير». أوالأرض المثالية للزراعة حيث تزدهر زراعة الزيتون والتبغ والقمح والتين.

المساحة
تقع معروب في محافظة الجنوب قضاء صور. ترتفع 300 م عن سطح البحر و 88 كم جنوب غرب بيروت عاصمة لبنان، أي حوالي ساعة ونصف، و 15 كم من وسط حيها صور. تبلغ مساحة أراضيها 562 هكتارا.  عدد سكانها المسجلين 3600.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء صور
أماكن مأهولة في لبنان
قرى جبل عامل
مدن لبنان

معروب