කේප් වර්ඩ් () හෝ කබෝ වර්ඩේ () (), නිල වශයෙන් කබෝ වර්ඩේ ජනරජය, මධ්‍යම අත්ලාන්තික් සාගරයේ පිහිටි දූපත් සමූහයක් සහ දූපත් රටකි, එය වර්ග කිලෝමීටර් 4,033 (වර්ග සැතපුම් 1,557) ක ඒකාබද්ධ භූමි ප්‍රදේශයක් සහිත ගිනිකඳු දූපත් දහයකින් සමන්විත වේ. මෙම දූපත් මහාද්වීපික අප්‍රිකාවේ බටහිර දෙසින් පිහිටි කැප්-වර්ට් සිට බටහිර දෙසින් කිලෝමීටර් 600 සහ 850 (නාවික සැතපුම් 320 සහ 460) අතර පිහිටා ඇත. කේප් වර්ඩ් දූපත්, අසෝර්ස්, කැනරි දූපත්, මැඩෙයිරා සහ සාවේජ් දූපත් සමඟින් මැකරෝනීසියාව පරිසර කලාපයේ කොටසක් වේ.

කේප් වර්ඩ් දූපත් සමූහය 15 වන සියවස වන තෙක් ජනාවාස නොවීය, පෘතුගීසි ගවේෂකයන් දූපත් සොයාගෙන යටත් විජිතයක් බවට පත් කළ අතර එමඟින් නිවර්තන කලාපයේ පළමු යුරෝපීය ජනාවාස පිහිටුවන ලදී. අත්ලාන්තික් වහල් වෙළඳාමේ කාර්යභාරයක් ඉටු කිරීමට පහසු ස්ථානයක කේප් වර්ඩ් දූපත් පිහිටා ඇති නිසා, 16 වන සහ 17 වන සියවස් වලදී කේප් වර්ඩ් වෙළඳුන්, පුද්ගලිකයින් සහ මුහුදු කොල්ලකරුවන් ආකර්ෂණය කර ගනිමින් ආර්ථික වශයෙන් සමෘද්ධිමත් විය. අත්ලාන්තික් වහල් වෙළඳාම මර්දනය කිරීමෙන් පසු 19 වන සියවසේදී එය ආර්ථික වශයෙන් පහත වැටුණු අතර එහි වැසියන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් එම කාලය තුළ සංක්‍රමණය විය. කෙසේ වෙතත්, කේප් වර්ඩ් ක්‍රමයෙන් ආර්ථික වශයෙන් යථා තත්ත්වයට පත් වූයේ වැදගත් වාණිජ මධ්‍යස්ථානයක් සහ ප්‍රධාන නැව් මාර්ග ඔස්සේ ප්‍රයෝජනවත් නැවතුම් ස්ථානයක් බවට පත්වීමෙනි. 1951 දී කේප් වර්ඩ් පෘතුගාලයේ විදේශීය දෙපාර්තමේන්තුවක් ලෙස සංස්ථාගත කරන ලදී, නමුත් එහි වැසියන් 1975 දී ඔවුන් අත්පත් කරගත් නිදහස සඳහා දිගටම උද්ඝෝෂනය කළහ.

1990 ගණන්වල මුල් භාගයේ සිට, කේප් වර්ඩ් ස්ථාවර නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් වූ අතර අප්‍රිකාවේ වඩාත්ම සංවර්ධිත හා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටක් ලෙස පවතී. ස්වභාවික සම්පත් නොමැතිකම, එහි සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ආර්ථිකය බොහෝ දුරට සේවා-අභිමුඛ වන අතර සංචාරක ව්‍යාපාරය සහ විදේශ ආයෝජන කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරයි. එහි ජනගහනය 483,628 (2021 සංගණනයට අනුව) බොහෝ දුරට මිශ්‍ර අප්‍රිකානු සහ යුරෝපීය උරුමයන් වන අතර ප්‍රධාන වශයෙන් රෝමානු කතෝලිකයින් පෘතුගීසි පාලනයේ උරුමය පිළිබිඹු කරයි. සැලකිය යුතු කේප් වර්ඩින් ඩයස්පෝරා ප්‍රජාවක් ලොව පුරා පවතී, විශේෂයෙන් එක්සත් ජනපදයේ සහ පෘතුගාලයේ, දූපත් වල වැසියන්ට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස වැඩි ය. කේප් වර්ඩ් අප්‍රිකානු සංගමයේ සාමාජික රාජ්‍යයකි.

කේප් වර්ඩ්ගේ නිල භාෂාව පෘතුගීසි වේ. එය ඉගැන්වීමේ සහ රජයේ භාෂාවයි. එය පුවත්පත්, රූපවාහිනිය සහ ගුවන් විදුලියේ ද භාවිතා වේ. පිළිගත් ජාතික භාෂාව වන්නේ ජනගහනයෙන් අතිමහත් බහුතරයක් කතා කරන කේප් වර්ඩින් ක්‍රියෝල් ය.

2021 සංගණනයට අනුව වඩාත්ම ජනාකීර්ණ දූපත් වූයේ ප්‍රියා අගනුවර පිහිටා ඇති සන්තියාගෝ (269370), සාඕ විසෙන්ටේ (74016), සැන්ටෝ ඇන්ටෝ (36632), ෆෝගෝ (33519) සහ සල් (33347) ය. විශාලතම නගර වන්නේ ප්‍රියා (137868), මින්ඩෙලෝ (69013), එස්පාර්ගෝස් (24500) සහ අසෝමදා (21297).

නිරුක්තිය
රට නම් කර ඇත්තේ සෙනගාලියානු වෙරළ තීරයේ ඇති කැප්-වර්ට් අර්ධද්වීපය අනුව ය. කැප්-වර්ට් යන නම පැමිණෙන්නේ පෘතුගීසි භාෂාව වන Cabo Verde ('හරිත කේප්') වෙතින් වන අතර, එම නම පෘතුගීසි ගවේෂකයන් 1444 දී දූපත් හරහා පැමිණීමට වසර කිහිපයකට පෙර කේප් හට ලබා දුන්නේය.

2013 ඔක්තෝම්බර් 24 දින, එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය වෙත රටේ නියෝජිත කණ්ඩායම දැනුම් දුන්නේ, වෙනත් රටවල් තවදුරටත් එහි නිල නාමයේ කොටසක් ලෙස කබෝ වර්ඩේ හෝ කබෝ වර්ඩේ හි වෙනත් පරිවර්තන භාවිතා නොකළ යුතු බවයි: සියලුම රටවල් රටේ නිල නාමය ලෙස කබෝ වර්ඩේ ජනරජය භාවිතා කළ යුතුය. ඉංග්‍රීසි කතා කරන්නන් දූපත් සමූහය සඳහා කේප් වර්ඩ් යන නම සහ 1975 නිදහසෙන් පසු රට සඳහා භාවිතා කර ඇත. 2013 දී කේප් වර්ඩීන් රජය තීරණය කළේ එතැන් පටන් එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය ඇතුළුව ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් කතා කරන විට හෝ ලිවීමේදී පවා පෘතුගීසි නාමය කබෝ වර්ඩේ භාවිතා කරන බවයි.

ඉතිහාසය
නූතන කේප් වර්ඩ් දූපත් සමූහය මීට වසර මිලියන 40-50 කට පමණ පෙර ඉයෝසීන යුගයේදී පිහිටුවන ලදී.

යුරෝපීයයන් පැමිණීමට පෙර, කේප් වර්ඩ් දූපත් ජනාවාස නොවීය. ඒවා 1456 දී පමණ ජෙනොයිස් සහ පෘතුගීසි නාවිකයන් විසින් සොයා ගන්නා ලදී. පෘතුගීසි නිල වාර්තාවලට අනුව, පළමු සොයාගැනීම් සිදු කරන ලද්දේ ජෙනෝවා හි උපන් ඇන්ටෝනියෝ ද නොලි විසිනි, පසුව ඔහු පෘතුගීසි රජු වූ V වන ඇෆොන්සෝ විසින් කේප් වර්ඩ් හි ආණ්ඩුකාරවරයා ලෙස පත් කරන ලදී. අනෙකුත් නාවිකයින් කේප් වර්ඩ් දූපත් සමූහයේ සොයාගැනීම් සඳහා දායක වූවන් ලෙස සඳහන් වන්නේ ඩියෝගෝ ඩයස්, ඩියෝගෝ ඇෆොන්සෝ, වැනේසියානු අල්විස් කැඩමස්ටෝ සහ ඩියෝගෝ ගෝමස් (ඔහුගේ සොයාගැනීමේ ගමනේදී ඇන්ටෝනියෝ ද නොලි සමඟ ගිය සහ කේප් වෙත ප්‍රථමයෙන් ගොඩ බැස්සේ තමන් යැයි ප්‍රකාශ කළ අයයි. සන්තියාගෝ හි වර්ඩින් දූපත සහ එම දූපත නම් කළ පළමු ස්ථානය).

1462 දී පෘතුගීසි පදිංචිකරුවන් සන්තියාගෝ වෙත පැමිණ රිබෙයිරා ග්‍රෑන්ඩ් නමින් ජනාවාසයක් ආරම්භ කළහ. අද එය Cidade Velha ("පැරණි නගරය") ලෙස හැඳින්වේ, එය වෙනත් කේප් වර්ඩින් දූපතක (සැන්ටෝ ඇන්ටාඕ දූපතේ රිබෙයිරා ග්‍රෑන්ඩ්) එකම නමකින් යුත් නගරයකින් වෙන්කර හඳුනා ගනී. මුල් රිබෙයිරා ග්‍රෑන්ඩ් නිවර්තන කලාපයේ පළමු ස්ථිර යුරෝපීය ජනාවාස විය.

16 වන සියවසේදී, මෙම දූපත් සමූහය අත්ලාන්තික් සාගරයේ වහල් වෙළඳාමෙන් සමෘද්ධිමත් විය. මුහුදු කොල්ලකරුවන් විටින් විට පෘතුගීසි ජනාවාසවලට පහර දුන්හ. ඉංග්‍රීසි ජාතිකයෙකු වූ ෆ්‍රැන්සිස් ඩ්‍රේක් 1585 දී (එවකට) රිබෙයිරා ග්‍රෑන්ඩ් අගනුවර අයිබීරියානු සංගමයේ කොටසක් වූ විට එය දෙවරක් නෙරපා හරින ලදී. 1712 දී ප්‍රංශ ප්‍රහාරයකින් පසු, 1770 දී අගනුවර බවට පත් වූ ප්‍රායා අසල නගරයට සාපේක්ෂව නගරය වැදගත්කම අඩු විය.

19 වන ශතවර්ෂයේ වහල් වෙළඳාමේ පිරිහීම ආර්ථික අර්බුදයකට හේතු විය. කේප් වර්ඩ් හි මුල් සමෘද්ධිය සෙමෙන් අතුරුදහන් විය. කෙසේ වෙතත්, මධ්‍ය අත්ලාන්තික් සාගරයේ නැව් මංතීරුවල දූපත් පිහිටීම කේප් වර්ඩ් නැව් සදහා සැපයීම් සැපයීමට සුදුසු ස්ථානයක් බවට පත් කළේය. එහි ඇති විශිෂ්ට වරාය නිසා, සාඕ විසෙන්ටේ දූපතේ පිහිටි මින්ඩෙලෝ නගරය, 19 වැනි සියවසේදී වැදගත් වාණිජ මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත් විය. රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික එඩ්මන්ඩ් රොබට්ස් 1832 දී කේප් වර්ඩ් වෙත පැමිණියා. කේප් වර්ඩ් යනු 1832 දී HMS බීගල් සමඟ චාල්ස් ඩාවින්ගේ මුහුදු ගමනේ පළමු නැවතුම විය.

ස්වභාවික සම්පත් ස්වල්පයක් සහ පෘතුගීසීන්ගෙන් ප්‍රමාණවත් තිරසාර ආයෝජනයක් නොතිබීමත් සමඟ, පළාත් පාලන ආයතනවලට වැඩි ස්වයං පාලනයක් ලබා දීම ප්‍රතික්ෂේප කළ යටත් විජිත ස්වාමිවරුන් කෙරෙහි පුරවැසියන් වඩ වඩාත් අතෘප්තිමත් විය. 1951 දී පෘතුගාලය, වර්ධනය වන ජාතිකවාදය මොට කිරීමේ උත්සාහයක් ලෙස කේප් වර්ඩ් හි තත්ත්වය යටත් විජිතයක සිට එතෙර පළාතක් දක්වා වෙනස් කළේය.

1956 දී අමිල්කාර් කබ්රාල් සහ සෙසු කේප් වර්ඩියන් සහ ගිනියානුවන් පිරිසක් (පෘතුගීසි ගිනියාවේ) ගිනියාවේ සහ කේප් වර්ඩ් (PAIGC) නිදහස සඳහා වූ රහසිගත අප්‍රිකානු පක්ෂය සංවිධානය කළහ.

එය කේප් වර්ඩ් සහ පෘතුගීසි ගිනියාවේ ආර්ථික, සමාජීය සහ දේශපාලනික තත්ත්වයන් වැඩිදියුණු කිරීම ඉල්ලා සිටි අතර ජාතීන් දෙකේ නිදහස් ව්‍යාපාරයේ පදනම විය. 1960 දී එහි මූලස්ථානය ගිනියාවේ කොනක්‍රි වෙත ගෙන යමින්, 1961 දී පෘතුගාලයට එරෙහිව PAIGC සන්නද්ධ කැරැල්ලක් දියත් කළේය. කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියාවන් අවසානයේ පෘතුගීසි ගිනියාවේ යුද්ධයක් දක්වා වර්ධනය වූ අතර එය පෘතුගීසි සහ අප්‍රිකානු භටයින් 35,000කට එරෙහිව සෝවියට් කඳවුරේ සහය ලබන PAIGC සොල්දාදුවන් 10,000ක් ප්‍රහාර එල්ල කළේය.

1972 වන විට, PAIGC පෘතුගීසි භටයන් සිටියද පෘතුගීසි ගිනියාවේ බොහෝ ප්‍රදේශ පාලනය කළ නමුත් සංවිධානය කේප් වර්ඩ් හි පෘතුගීසි පාලනය කඩාකප්පල් කිරීමට උත්සාහ කළේ නැත. පෘතුගීසි ගිනියාව 1973 දී නිදහස ප්‍රකාශ කළ අතර 1974 දී ජූර් නිදහස ලබා දෙන ලදී. 1973 දී ඝාතනය කරන ලද අමිල්කාර් කබ්රාල් විසින් මුලින් මෙහෙයවන ලද අංකුර නිදහස් ව්‍යාපාරයක් - ඔහුගේ අර්ධ සොහොයුරා වන ලුයිස් කබ්රාල් වෙත ගොස් 1975 දී දූපත් සමූහය සඳහා නිදහස ලබා ගත්තේය.

නිදහස (1975)
පෘතුගාලයේ 1974 අප්‍රේල් විප්ලවයෙන් පසුව, PAIGC කේප් වර්ඩ් හි ක්‍රියාකාරී දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් බවට පත් විය. 1974 දෙසැම්බරයේදී, PAIGC සහ පෘතුගාලය පෘතුගීසි සහ කේප් වර්ඩියන්වරුන්ගෙන් සමන්විත සංක්‍රාන්ති රජයක් සඳහා ගිවිසුමක් අත්සන් කළහ. 1975 ජූනි 30 වන දින, කේප් වර්ඩින්ස් ජාතික සභාවක් තෝරා පත් කර ගත් අතර එය 1975 ජූලි 5 වන දින පෘතුගාලයෙන් නිදහස ලබා ගන්නා ලදී. 1970 ගණන්වල අග සහ 1980 ගණන්වලදී, බොහෝ අප්‍රිකානු රටවල් දකුණු අප්‍රිකානු එයාර්වේස් ගුවන් ගමන් තහනම් කළ නමුත් කේප් වර්ඩ් ඒවාට අවසර දී යුරෝපයට සහ එක්සත් ජනපදයට ගුවන් සමාගමේ ගුවන් ගමන් සඳහා ක්‍රියාකාරකම් මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත්විය.

1980 නොවැම්බරයේ ගිනියා-බිසාවු හි කුමන්ත්‍රණයෙන් පසුව, කේප් වර්ඩ් සහ ගිනියා-බිසාවු අතර සබඳතා පළුදු විය. කේප් වර්ඩේ ගිනියා-බිසාවු සමඟ එකමුතුකම සඳහා වූ බලාපොරොත්තුව අතහැර දමා කේප් වර්ඩ්හි ස්වාධීනත්වය සඳහා අප්‍රිකානු පක්ෂය (PAICV) පිහිටුවීය. එතැන් සිට ගැටළු නිරාකරණය වී ඇති අතර රටවල් අතර සබඳතා යහපත් ය. PAICV සහ එහි පූර්වගාමියා ඒක-පක්ෂ පද්ධතියක් ස්ථාපිත කර 1990 දක්වා නිදහසේ සිට කේප් වර්ඩ් පාලනය කළේය.

බහුත්වවාදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා වැඩෙන පීඩනයට ප්‍රතිචාර දක්වමින්, PAICV විසින් 1990 පෙබරවාරි මාසයේදී හදිසි සම්මේලනයක් කැඳවා ඒක-පක්ෂ පාලනයක් අවසන් කිරීම සඳහා යෝජිත ව්‍යවස්ථාමය වෙනස්කම් සාකච්ඡා කළේය. 1990 අප්‍රේල් මාසයේදී ප්‍රායා හි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා වූ ව්‍යාපාරය (MpD) පිහිටුවීමට විරුද්ධ කණ්ඩායම් එකතු විය. ඔවුන් එක්ව 1990 දෙසැම්බර් මාසයේ පැවැත්වීමට නියමිත ජනාධිපතිවරණයට තරග කිරීමේ අයිතිය වෙනුවෙන් උද්ඝෝෂණ කළහ.

ඒක-පක්ෂ රාජ්‍යය 1990 සැප්තැම්බර් 28 දින අහෝසි කරන ලද අතර පළමු බහු-පක්ෂ මැතිවරණය 1991 ජනවාරි මාසයේදී පැවැත්විණි. එම්පීඩී ජාතික සභාවේ බහුතර ආසන සංඛ්‍යාවක් දිනා ගත් අතර එම්පීඩී ජනාධිපති අපේක්ෂක ඇන්ටෝනියෝ මැස්කරන්හාස් මොන්ටේරෝ PAICV අපේක්ෂකයා පරාජය කළේය. ඡන්දවලින් 73.5% කි. 1995 දෙසැම්බරයේ පැවති ව්‍යවස්ථාදායක මැතිවරන ජාතික සභාවේ එම්පීඩී බහුතරය වැඩි කළේය. ජාතික සභාවේ ආසන 72 න් 50 ක් පක්ෂය දිනා ගත්තේය.

1996 පෙබරවාරියේ පැවති ජනාධිපතිවරණයකින් ජනාධිපති මොන්ටේරෝ නැවත ධූරයට පත් විය. 2001 ජනවාරි මාසයේ පැවති ව්‍යවස්ථාදායක මැතිවරනය PAICV වෙත නැවත බලය ලබා දුන් අතර, PAICV හට ජාතික සභා ආසන 40ක්, MpD 30ක් සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අභිසාරීතාව සඳහා වූ පක්ෂය (PCD) සහ කම්කරු සහ සහයෝගීතා පක්ෂය (PTS) 1 බැගින් හිමි විය. 2001 පෙබරවාරියේදී, PAICV-සහය දැක්වූ ජනාධිපති අපේක්ෂක පේද්‍රෝ පීරිස්, හිටපු MpD නායක කාලෝස් වේගා පරාජය කළේ ඡන්ද 13කින් පමණි. 2006 මැතිවරණයේදී ජනාධිපති පේද්‍රෝ පීරෙස් යලි යලිත් තේරී පත් විය.

ජනාධිපති ජෝර්ජ් කාලෝස් ෆොන්සේකා 2011 කේප් වර්ඩ් ජනාධිපතිවරණයේ සිට රට මෙහෙයවූ අතර ඔහු 2016 මැතිවරණයෙන් නැවත තේරී පත් විය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා වූ ව්‍යාපාරය ඔහුට සහාය විය. එම්පීඩී 2016 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් ද ජයග්‍රහණය කළ අතර, කේප් වර්ඩ් නිදහස සඳහා වූ අප්‍රිකානු පක්ෂයේ (PAICV) වසර 15 ක පාලනයෙන් පසු පාර්ලිමේන්තු බහුතරය ආපසු ලබා ගත්තේය. 2021 අප්‍රේල් මාසයේදී, අගමැති උලිසස් කොරියා ඊ සිල්වා ගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා පාලක මධ්‍ය-දක්ෂිණාංශික ව්‍යාපාරය (MpD) පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ජයග්‍රහණය කළේය.

2021 අගෝස්තු 26 වන දින, 2005 සම්මුතිය සහ සංස්කෘතික ප්‍රකාශනවල විවිධත්වය ප්‍රවර්ධනය කිරීම අනුමත කළ 150 වැනි රට බවට කේප් වර්ඩ් පත් විය.

2021 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී, විපක්ෂ අපේක්ෂක සහ හිටපු අගමැති, PAICV හි ජෝස් මරියා නෙවෙස්, කේප් වර්ඩ් හි ජනාධිපතිවරනය ජයග්‍රහණය කළේය. 2021 නොවැම්බර් 9 වන දින කේප් වර්ඩ් හි නව ජනාධිපති ලෙස ජෝස් මරියා නෙවෙස් දිවුරුම් දෙන ලදී.

රජය සහ දේශපාලනය

කේප් වර්ඩ් යනු ස්ථාවර අර්ධ-ජනාධිපති නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයකි. 2020 දී එය අප්‍රිකාවේ වඩාත්ම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජාතිය වූ අතර, V-Dem ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දර්ශකවල මැතිවරණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ලකුණු අනුව, 2023 ලෝකයේ 45 වැනි ස්ථානයට පත් විය.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව - 1980 දී සම්මත කර 1992, 1995 සහ 1999 දී සංශෝධිත - එහි රජයේ මූලික මූලධර්ම නිර්වචනය කරයි. ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය නායකයා වන අතර වසර පහක කාලයක් සඳහා මහජන ඡන්දයෙන් තේරී පත් වේ.

අග්‍රාමාත්‍යවරයා රජයේ ප්‍රධානියා වන අතර අනෙකුත් අමාත්‍යවරුන් සහ රාජ්‍ය ලේකම්වරුන් යෝජනා කරයි. අගමැති ජාතික සභාව විසින් නම් කරනු ලබන අතර ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කරනු ලැබේ. ජාතික සභාවේ සාමාජිකයින් වසර පහක ධුර කාලයක් සඳහා මහජන ඡන්දයෙන් තේරී පත් වේ. 2016 දී, පක්ෂ තුනක් ජාතික සභාව තුළ ආසන හිමිකර ගත්තේය – MpD (36), PAICV (25), සහ කේප් වර්ඩින් ස්වාධීන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සංගමය (UCID) (3).

ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ දෙක වන්නේ PAICV සහ MpD ය.

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා වූ ව්‍යාපාරය (MpD) 2016 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් වසර 15කට පසු ප්‍රථම වරට කේප් වර්ඩ්හි ස්වාධීනත්වය සඳහා වූ පාලක අප්‍රිකානු පක්ෂය (PAICV) නෙරපා හරින ලද අතර එම අවස්ථාවේදී එහි නායක උලිසස් කොරියා ඊ සිල්වා අගමැති විය. ජෝර්ජ් කාලෝස් අල්මේදා ෆොන්සේකා 2011 අගෝස්තු මාසයේදී ජනාධිපති ලෙස තේරී පත් වූ අතර 2016 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී නැවත තේරී පත් විය. ඔහුට MpD හි ද සහාය ලැබේ.

2021 නොවැම්බර් මාසයේදී කේප් වර්ඩ් සිය පළමු තානාපති කාර්යාලය නයිජීරියාවේ විවෘත කළේය.

ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීම
ස්වභාවික සම්පත් නොමැතිකම තිබියදීත් එහි ස්ථාවරත්වය සහ සංවර්ධන වර්ධනය සඳහා කේප් වර්ඩ් බොහෝ විට අප්‍රිකානු ජාතීන් අතර ආදර්ශයක් ලෙස පැසසුමට ලක් වේ. 2013 දී එවකට එක්සත් ජනපද ජනාධිපති බරක් ඔබාමා පැවසුවේ කේප් වර්ඩ් යනු "සැබෑ සාර්ථක කතාවක්" බවයි. අනෙකුත් ලගා කර ගැනීම් පහත පරිදි හඳුනාගෙන ඇත:

විදේශ සබඳතා

කේප් වර්ඩ් නොබැඳි ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරන අතර සියලු මිත්‍ර රාජ්‍යයන් සමඟ සමුපකාර සබඳතා අපේක්ෂා කරයි. ඇන්ගෝලාව, බ්‍රසීලය, චීනය, ලිබියාව, කියුබාව, ප්‍රංශය, ගිනි-බිසාවු, ජර්මනිය, ඉතාලිය, පෘතුගාලය, ස්පාඤ්ඤය, සාඕ ටොම් සහ ප්‍රින්සිපේ, සෙනගල්, රුසියාව, ලක්සම්බර්ග් සහ එක්සත් ජනපදය ප්‍රියා හි තානාපති කාර්යාල පවත්වාගෙන යයි. කේප් වර්ඩ් විශේෂයෙන් අප්‍රිකාවේ දැඩි ලෙස ක්‍රියාකාරී විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් පවත්වාගෙන යයි. කේප් වර්ඩ් විශේෂයෙන් අප්‍රිකාවේ දැඩි ලෙස ක්‍රියාකාරී විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් පවත්වාගෙන යයි.

කේප් වර්ඩ් යනු පෘතුගීසි භාෂා රටවල ප්‍රජාවේ (සීපීඑල්පී) ආරම්භක සාමාජික රාජ්‍යයකි, එය ලුසොෆෝන් පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලය ලෙසද හැඳින්වේ, එය පෘතුගීසි නිල භාෂාවක් වන මහාද්වීප හතරක් පුරා ලුසොෆෝන් ජාතීන්ගේ ජාත්‍යන්තර සංවිධානයක් සහ දේශපාලන සංගමයකි.

කේප් වර්ඩ් සමහර ලුසොෆෝන් ජාතීන් සමඟ ද්විපාර්ශ්වික සබඳතා ඇති අතර ජාත්‍යන්තර සංවිධාන ගණනාවක සාමාජිකත්වය දරයි. එය ආර්ථික හා දේශපාලන ගැටලු පිළිබඳ බොහෝ ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත්‍රණවලට ද සහභාගී වේ. 2007 සිට, Cotonou ගිවිසුම යටතේ, කේප් වර්ඩ් හට EU සමඟ විශේෂ හවුල්කාරිත්ව තත්වයක් ඇති අතර, විශේෂයෙන්ම රටේ මුදල් ඒකකය වන කේප් වර්ඩින් එස්කුඩෝ, යුරෝ වෙත සුචිගත කර ඇති නිසා විශේෂ සාමාජිකත්වය සඳහා අයදුම් කළ හැකිය. 2011 දී කේප් වර්ඩ් ජාත්‍යන්තර අපරාධ අධිකරණයේ රෝම ප්‍රඥප්තිය අනුමත කළේය. 2017 දී කේප් වර්ඩ් න්‍යෂ්ටික අවි තහනම් කිරීම පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ ගිවිසුමට අත්සන් කළේය.

අධිකරණය
අධිකරණ පද්ධතිය සමන්විත වන්නේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය - එහි සාමාජිකයන් පත් කරනු ලබන්නේ ජනාධිපතිවරයා, ජාතික සභාව සහ අධිකරණ මණ්ඩලය - සහ ප්‍රාදේශීය අධිකරණ විසිනි. වෙනම උසාවි සිවිල්, ව්‍යවස්ථාපිත සහ අපරාධ නඩු විභාග කරයි. අභියාචනා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට.

යුද

කේප් වර්ඩ්හි හමුදාව ජාතික ආරක්ෂක බළකාය සහ වෙරළාරක්ෂක බලකායෙන් සමන්විත වේ; 2005 දී රටේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 0.7%ක් හමුදාව වෙනුවෙන් වියදම් කර ඇත.

1974 සහ 1975 අතර පෘතුගාලයට එරෙහිව නිදහස සඳහා වූ යුද්ධයේදී සටන් වැදුණු කේප් වර්ඩීන් සන්නද්ධ හමුදාවන්ගේ දැන් උත්සාහය ජාත්‍යන්තර මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට එරෙහිව සටන් කිරීමට යොමු වී තිබේ. 2007 දී, කේප් වර්ඩින් පොලිසිය සමඟ එක්ව, ඔවුන් කොලොම්බියාවේ සිට නෙදර්ලන්තයට සහ ජර්මනියට කොකේන් ප්‍රවාහනය කළ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම් කණ්ඩායමකට තිත තැබීමේ සාර්ථක මෙහෙයුමක් වන Operation Flying Launch (Operacão Lancha Voadora) ක්‍රියාත්මක කළේය. ලක්ෂ්යය. මෙහෙයුම වසර තුනකට වැඩි කාලයක් ගත වූ අතර, පළමු වසර දෙක තුළ රහසිගත මෙහෙයුමක් වූ අතර, 2010 දී අවසන් විය. 2016 දී, කේප් වර්ඩීන් සන්නද්ධ හමුදාවන් මොන්ටේ ට්චෝටා සමූලඝාතනයට සම්බන්ධ වූ අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 11 දෙනෙක් මිය ගියහ.

භූගෝලය

කේප් වර්ඩ් දූපත් සමූහය පිහිටා ඇත්තේ අත්ලාන්තික් සාගරයේ, අප්‍රිකානු මහාද්වීපයේ බටහිර වෙරළට ඔබ්බෙන්, සෙනගල්, ගැම්බියාව සහ මොරිටේනියාව අසල මෙන්ම මැකරෝනීසියා පරිසර කලාපයේ කොටසකට ආසන්නව කිලෝ මීටර 570 (සැතපුම් 350) පමණ දුරින් ය. එය පිහිටා ඇත්තේ අක්ෂාංශ 14° සහ 18°N අතර දේශාංශ 22° සහ 26°W අතර ය.

රට වර්ග කිලෝ මීටර 4033 (වර්ග සැතපුම් 1557) ක භූමි ප්‍රමාණයකින් සමන්විත වන දූපත් දහයකින් (ජනවාස නවයක්) සහ දූපත් අටකින් සමන්විත අශ්වාරෝහක හැඩැති පොකුරකි.

දූපත් අවකාශීය වශයෙන් කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදා ඇත:

බාර්ලවෙන්ටෝ දූපත් (සුළං සහිත දූපත්): සැන්ටෝ ඇන්ටෝ, සාඕ විසෙන්ටේ, සැන්ටා ලුසියා, සාඕ නිකොලෝ, සල්, බෝවා විස්ටා; සහ

සොටාවෙන්ටෝ දූපත් (ලිවර්ඩ්): මායෝ, සන්තියාගෝ, ෆෝගෝ, බ්‍රාවා.

ප්‍රමාණයෙන් සහ ජනගහනයෙන් විශාලතම දූපත වන්නේ, දූපත් සමූහයේ ප්‍රධාන නාගරික එකතුව වන ජාතියේ අගනුවර වන ප්‍රියා හි සත්කාරකත්වය දරන සන්තියාගෝ ය.

කේප් වර්ඩ් දූපත් තුනක්, සල්, බෝවා විස්ටා සහ මායෝ තරමක් පැතලි, වැලි සහ වියළි ය; අනෙක් ඒවා සාමාන්‍යයෙන් වැඩි වෘක්ෂලතා සහිත පාෂාණ වේ.

භෞතික භූගෝල විද්‍යාව සහ භූ විද්‍යාව

භූ විද්‍යාත්මකව, වර්ග කිලෝමීටර් 4,033 (වර්ග සැතපුම් 1,557) ට වඩා තරමක් වැඩි ඒකාබද්ධ ප්‍රදේශයක් ආවරණය වන දූපත්, ප්‍රධාන වශයෙන් ගිනිකඳු ව්‍යුහයන් සහ පයිරොක්ලැස්ටික් සුන්බුන් සහිත ගිනිකඳු පාෂාණවලින් සමන්විත වේ. ගිනිකඳු සහ ප්ලූටෝනික් පාෂාණ පැහැදිලිවම මූලික වේ; මෙම දූපත් සමූහය සෝඩා-ක්ෂාරීය පෙට්‍රොග්‍රැෆික් පළාතක් වන අතර අනෙකුත් මැකරෝනියානු දූපත් වල දක්නට ලැබෙන ඛනිජමය අනුප්‍රාප්තියට සමාන වේ.

දූපත් සමූහය ආසන්නයේ හඳුනාගත් චුම්බක විෂමතා පෙන්නුම් කරන්නේ දූපත් සාදන ව්‍යුහයන් වසර මිලියන 125-150 දක්වා දිවෙන බවයි: දූපත් මිලියන 8 (බටහිර) සිට වසර මිලියන 20 (නැගෙනහිර) දක්වා දිව යයි. පැරණිතම නිරාවරණය වූ පාෂාණ මායෝ සහ සන්තියාගෝ හි උතුරු අර්ධද්වීපයේ ඇති අතර ඒවා වසර මිලියන 128-131 ක් පැරණි කොට්ට ලාවා වේ. දූපත් වල ගිනිකඳු ඇතිවීමේ පළමු අදියර මයෝසීන යුගයේ මුල් භාගයේ ආරම්භ වූ අතර, මෙම කාල සීමාව අවසානයේ දී දූපත් උපරිම ප්‍රමාණයට ළඟා වූ විට එහි උච්චතම අවස්ථාවට ළඟා විය. ඓතිහාසික ගිනිකඳු (මිනිස් ජනාවාස තුළ) ෆෝගෝ දූපතට සීමා වී ඇත.

මෙම දූපත් පිහිටා ඇත්තේ කේප් වර්ඩ් රයිස් ලෙස හැඳින්වෙන නානමිතික දිය පහරක් මත ය. වර්ග කිලෝමීටර් 1200 (වර්ග සැතපුම් 460) ක අර්ධ වෘත්තාකාර කලාපයක 2.2 (සැතපුම් 1.4) ඉහළ යන ලෝක සාගරවල ඇති විශාලතම ප්‍රරෝහණයන්ගෙන් එකකි, භූගෝලයේ නැගීම හා සම්බන්ධ වේ.

කලාපයේ විශාලතම ක්‍රියාකාරී ගිනි කන්ද වන පිකෝ ඩෝ ෆෝගෝ 2014 දී පුපුරා ගියේය. එහි කිලෝමීටර අටක විෂ්කම්භයක කැල්ඩෙරා ඇත, එහි දාරය මීටර 1,600 (අඩි 5,249) ක උන්නතාංශයක සහ අභ්‍යන්තර කේතුවක් ඇත. එය මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර 2,829 (අඩි 9,281) දක්වා ඉහළ යයි. මැග්මා කුටිය තුළ සිට සිලින්ඩරාකාර තීරුවක් දිගේ කිලෝ මීටර 8 ක (සැතපුම් 5 ක) ගැඹුරකින් මැග්මා කුටියේ අර්ධ වශයෙන් ඉවත් කිරීම (පිපිරීම) හේතුවෙන් කැල්ඩෙරා ගිලාබැසීමේ ප්‍රතිඵලයක් විය.

සල් සහ මායෝහි පුළුල් ලුණු තට්ටු දක්නට ලැබේ. සන්තියාගෝ, සැන්ටෝ ඇන්ටෝ සහ සාඕ නිකොලෝ හි ශුෂ්ක බෑවුම් උක් වගාවන් හෝ උස් කඳු පාමුල පැතිරී ඇති කෙසෙල් වගාවන් ඇත. විනාශකාරී සුන්බුන් නාය යෑම් හේතුවෙන් සාගර ගල්පර නිර්මාණය වී ඇත.

දේශගුණය
කේප් වර්ඩේ දේශගුණය අප්‍රිකානු ප්‍රධාන භූමියට වඩා මෘදුයි, මන්ද අවට මුහුද දූපත් වල උෂ්ණත්වය මධ්‍යස්ථ වන අතර සීතල අත්ලාන්තික් ධාරා දූපත් සමූහය වටා ශුෂ්ක වායුගෝලයක් ඇති කරයි. ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධව, බටහිර අප්‍රිකානු වෙරළ තීරයට බලපාන ඉහළ යාම (සීතල දිය පහර) දූපත් වලට නොලැබෙන බැවින් වාතයේ උෂ්ණත්වය සෙනගාලයට වඩා සිසිල් වන නමුත් මුහුද උණුසුම් වේ. සන්තියාගෝ වැනි කඳු බෑවුම් සහිත සමහර දූපත් වල සහනය හේතුවෙන්, දූපත් වලට භූගෝලීය වශයෙන් වර්ෂාපතනයක් ඇති විය හැකි අතර, තෙතමනය සහිත වාතය ශාක, පාෂාණ, පස්, දැව, පාසි ආදිය පොඟවා ගනිමින් පොහොසත් වනාන්තර සහ සශ්‍රීක වෘක්ෂලතාදිය වර්ධනය වීමට ඉඩ සලසයි. සැන්ටෝ ඇන්ටෝ දූපත වැනි කඳුකර ප්‍රදේශවල උස් දූපත් සහ තරමක් තෙත් දූපත් වල වියළි මෝසම් වනාන්තර සහ ලෝරල් වනාන්තර සංවර්ධනය සඳහා දේශගුණය සුදුසු ය. සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය පෙබරවාරි මාසයේ 22 °C (72 °F) සිට සැප්තැම්බර් මාසයේ 27 °C (80.6 °F) දක්වා පරාසයක පවතී. කේප් වර්ඩ් යනු සහේලියන් ශුෂ්ක තීරයේ කොටසකි, ආසන්න බටහිර අප්‍රිකාවේ වර්ෂාපතන මට්ටම් වැනි කිසිවක් නැත. අගෝස්තු සහ ඔක්තෝබර් අතර අක්‍රමවත් ලෙස වර්ෂාව ඇද හැලෙන අතර, නිරන්තර කෙටි තද වැසි ඇති වේ. කාන්තාරයක් සාමාන්‍යයෙන් අර්ථ දැක්වෙන්නේ වාර්ෂික වර්ෂාපතනය මිලිමීටර් 250 (අඟල් 9.8) ට වඩා අඩු ප්‍රදේශයක් ලෙසය. සල් හි මුළු වර්ෂාපතනය මිලිමීටර් 145 (අඟල් 5.7) මෙම වර්ගීකරණය තහවුරු කරයි. වසරේ බොහෝ වර්ෂාපතනය සැප්තැම්බර් මාසයේදී වැටේ.

සල්, බෝවා විස්ටා සහ මායෝ සමතලා භූ දර්ශනයක් සහ ශුෂ්ක දේශගුණයක් ඇති අතර අනෙකුත් දූපත් සාමාන්‍යයෙන් පාෂාණ සහිත වන අතර වැඩි වෘක්ෂලතාදියකින් යුක්ත වේ. කඳුකර නොවන තැන්වල වර්ෂාපතනය කලාතුරකින් ඇති වන නිසා, භූ දර්ශනය කෙතරම් ශුෂ්ක වී ඇත්ද යත්, එයින් සියයට දෙකකටත් වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් වගා කළ හැකිය.

සන්තියාගෝ වැනි සමහර දූපත් වල, අභ්‍යන්තරයේ සහ නැගෙනහිර වෙරළේ තෙත් දේශගුණය දකුණු/නිරිතදිග වෙරළ තීරයේ වියළි කාලගුණයට වඩා වෙනස් වේ. ගිනිකොනදිග වෙරළ තීරයේ පිහිටි ප්‍රියා දිවයිනේ විශාලතම නගරය වන අතර රටේ විශාලතම නගරය සහ අගනුවර වේ.

කේප් වර්ඩ්හි බොහෝ ප්‍රදේශවලට වසර පුරා සුළු වර්ෂාපතනයක් ලැබෙන අතර, උස් කඳු වල ඊසානදිග බෑවුම්, විශේෂයෙන් මුහුදෙන් ඈත ප්‍රදේශවල ඔරොග්‍රැෆික් එසවීම හේතුවෙන් සැලකිය යුතු වර්ෂාපතනයක් දක්නට ලැබේ. එවැනි සමහර ප්‍රදේශවල මෙම වර්ෂාපතනය, දූපත් වල මිනිස් පැවැත්මෙන් සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති වුවද, වැසි වනාන්තර වාසස්ථානයකට සහාය වීමට ප්‍රමාණවත් වේ. මෙම අම්බ්‍රියා ප්‍රදේශ සිසිල් සහ තෙතමනය ලෙස හඳුනාගෙන ඇත. කේප් වර්ඩ් පිහිටා ඇත්තේ කේප් වර්ඩ් දූපත් වල වියළි වනාන්තර පරිසර කලාපයේ ය.

බටහිර අර්ධගෝලයට සම්බන්ධ වන සුළි කුණාටු බොහෝ විට කේප් වර්ඩ් දූපත් ආසන්නයේ මුල් ආරම්භය ඇත. මේවා කේප් වර්ඩ් වර්ගයේ සුළි කුණාටු ලෙස හැඳින්වේ. කේප් වර්ඩ් සිට උණුසුම් අත්ලාන්තික් සාගරය හරහා ගමන් කරන විට මෙම සුළි කුණාටු ඉතා තීව්‍ර විය හැක. සාමාන්‍ය සුළි කුණාටු සමය තුළ කේප් වර්ඩ් වර්ගයේ සුළි කුණාටු දෙකක් පමණ ඇති අතර, ඒවා සාමාන්‍යයෙන් එම කන්නයේ විශාලතම හා තීව්‍ර කුණාටු වේ. වාර්තාගත විශාලතම අත්ලාන්තික් නිවර්තන සුළි කුණාටු පහ වන්නේ කේප් වර්ඩ් වර්ගයේ සුළි කුණාටු ය. අත්ලාන්තික් ද්‍රෝණියේ දීර්ඝතම නිවර්තන සුළි සුළං බොහෝමයක් කේප් වර්ඩ් සුළි කුණාටු වේ.

2015 වන විට, වාර්තාගත ඉතිහාසයේ (1851 සිට) දූපත් වලටම සුළි කුණාටු මගින් පහර දී ඇත්තේ දෙවරක් පමණි: 1892 දී වරක්, සහ 2015 දී අත්ලාන්තික් සාගරයේ මෙතෙක් ඇති වූ නැගෙනහිර දෙසින් ඇති සුළි කුණාටුව වන ෆ්‍රෙඩ් සුළි කුණාටුවෙන්ය.

දේශගුණික විපර්යාස
නාඌරූ ජනාධිපතිට අනුව, 2011 දී කේප් වර්ඩ් දේශගුණික විපර්යාස හේතුවෙන් ගංවතුර හේතුවෙන් වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති රාජ්‍යයන් අතර අටවන ස්ථානයට පත්විය. 2023 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ මහලේකම් ඇන්ටෝනියෝ ගුටරෙස් දේශගුණික විපර්යාස පිළිබඳ කනස්සල්ල මතු කිරීමට Cabo Verde වෙත පැමිණියේය. දේශගුණික විපර්යාස හේතුවෙන් රට පවතින පැවැත්මේ අර්බුදයේ පෙරමුණේ සිටින බවත් දේශගුණික අර්බුදය විසඳීමට ලෝක නායකයින් කටයුතු කළ යුතු බවත් ඔහු පැවසීය. කබෝ වර්ඩේ යනු උප සහරා අප්‍රිකාවේ පුනර්ජනනීය බලශක්තියේ ප්‍රමුඛයෙකි. දැනට එහි ශක්තියෙන් 20%ක් පුනර්ජනනීය ප්‍රභවයන්ගෙන් ලැබෙන අතර එය 2030 වන විට 50% දක්වා වැඩි කිරීම ඉලක්කයයි. 2023 දී පෘතුගාලය පාරිසරික ව්‍යාපෘති සඳහා ආයෝජනය කරන කේප් වර්ඩ් ණය වලින් යුරෝ මිලියන 140 ක් අත් හැරීමට ගිවිසුමක් අත්සන් කළේය. මෙම ගිවිසුම අප්‍රිකාවේ ස්වභාවධර්මය සඳහා වූ පළමු ණය හුවමාරුවකි.

ජෛව විවිධත්වය
කේප් වර්ඩේ හුදකලා වීම නිසා දූපත් වලට ආවේණික විශේෂ කිහිපයක්, විශේෂයෙන් පක්ෂීන් සහ උරගයින් සිටින අතර, ඒවායින් බොහොමයක් මානව සංවර්ධනයෙන් වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇත. ආවේණික පක්ෂීන් අතර Alexander's swift (Apus alexandri), Bourne's heron (Ardea purpurea bournei), Raso lark (Alauda razae), Cape Verde warbler (Acrocephalus brevipennis) සහ Iago sparrow (Passer iagoensis) ඇතුළත් වේ. කේප් වර්ඩ් ෂියර්වෝටර් ඇතුළු මුහුදු පක්ෂීන් සඳහා මෙම දූපත් වැදගත් අභිජනන ප්‍රදේශයකි. උරගයින්ට කේප් වර්ඩේ යෝධ හූනන් (Tarentola gigas) ඇතුළත් වේ.

පරිපාලන අංශ
කේප් වර්ඩේ යටත් විජිත සමයේ පැවති ආගමික පල්ලි මත පදනම්ව, නගර සභා 22කට (concelhos) බෙදී ඇති අතර, පල්ලි 32කට (freguesias) බෙදා ඇත.

ආර්ථිකය

කේප් වර්ඩ් හි සැලකිය යුතු ආර්ථික වර්ධනයක් සහ ස්වභාවික සම්පත් හිඟයක් තිබියදීත් ජීවන තත්වයන් වැඩිදියුණු කිරීම ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීමට ලක්ව ඇති අතර අනෙකුත් රටවල් සහ ජාත්‍යන්තර සංවිධාන බොහෝ විට සංවර්ධන ආධාර සපයයි. 2007 සිට, එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය එය අඩු සංවර්ධිත රටක් ලෙස නොව සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක් ලෙස වර්ගීකරණය කර ඇත.

කේප් වර්ඩ්හි ස්වභාවික සම්පත් කිහිපයක් තිබේ. සාමාන්‍යයෙන් සැලකිය යුතු කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන සඳහා සහය දක්වන්නේ ප්‍රධාන දූපත් දහයෙන් පහක් (සන්තියාගෝ, සැන්ටෝ ඇන්ටෝ, සාඕ නිකොලෝ, ෆෝගෝ සහ බ්‍රාවා) පමණි. කේප් වර්ඩ් හි පරිභෝජනය කරන සියලුම ආහාර වලින් 90% කට වඩා ආනයනය කරනු ලැබේ. ඛනිජ සම්පත් අතර ලුණු, පොසොලානා (සිමෙන්ති නිෂ්පාදනය සඳහා භාවිතා කරන ගිනිකඳු පාෂාණ) සහ හුණුගල් ඇතුළත් වේ. පෘතුගීසි මාදිලියේ වයින් නිපදවන එහි කුඩා වයින් කර්මාන්තශාලා සංඛ්‍යාව සාම්ප්‍රදායිකව දේශීය වෙළඳපොල කෙරෙහි අවධානය යොමු කර ඇති නමුත් මෑතකදී ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීමක් ලබා ඇත. කේප් වර්ඩ් හි විවිධ ක්ෂුද්‍ර ක්ලයිමට් වල වයින් චාරිකා කිහිපයක් 2010 වසන්තයේ දී පිරිනැමීමට පටන් ගත්තේය.

කේප් වර්ඩ් හි ආර්ථිකය සේවා-අභිමුඛ වන අතර, වානිජ්‍යය, ප්‍රවාහනය සහ පොදු සේවා දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 70% කට වඩා වැඩි අගයක් ගනී. ජනගහනයෙන් 35% කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල ජීවත් වුවද කෘෂිකර්මාන්තය සහ ධීවර කර්මාන්තය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 9% ක් පමණ දායක වේ. ඉතිරි බොහෝමයක් සඳහා ආලෝකය නිෂ්පාදනය කරයි. මාළු සහ සිප්පිකටු බහුලව ඇති අතර කුඩා ප්‍රමාණවලින් අපනයනය කෙරේ. කේප් වර්ඩ් හි ශීතාගාර සහ ශීත කිරීමේ පහසුකම් සහ මත්ස්‍ය සැකසුම් කම්හල් මින්ඩෙලෝ, ප්‍රියා සහ සල් මත ඇත. විදේශගත කේප් වර්ඩියන් ප්‍රේෂණ හරහා දේශීය ආර්ථිකයට දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 20%ක් ලෙස ඇස්තමේන්තු කළ මුදලක් දායක වේ. ස්වාභාවික සම්පත් ස්වල්පයක් සහ අර්ධ කාන්තාරයක් තිබියදීත්, රට කලාපයේ ඉහළම ජීවන තත්ත්වය ගැන පුරසාරම් දොඩන අතර විවිධ ජාතීන්ට අයත් සංක්‍රමණිකයන් දහස් ගණනක් ආකර්ෂණය කර ඇත.

1991 සිට ආන්ඩුව විදේශීය ආයෝජකයින් සඳහා විවෘත පිළිගැනීමක් සහ දුරදිග යන පුද්ගලීකරන වැඩසටහනක් ඇතුළුව වෙළඳපල ඉලක්ක කරගත් ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති අනුගමනය කර ඇත. එය වෙළඳපල ආර්ථිකයක් සහ පුද්ගලික අංශය ප්‍රවර්ධනය කිරීම ප්‍රමුඛ සංවර්ධන ප්‍රමුඛතා ලෙස ස්ථාපිත කර ඇත. සංචාරක, සැහැල්ලු නිෂ්පාදන කර්මාන්ත සහ ධීවර කර්මාන්තය සංවර්ධනය; සහ ප්‍රවාහන, සන්නිවේදන සහ බලශක්ති පහසුකම් සංවර්ධනය. 1994 සිට 2000 දක්වා ඩොලර් මිලියන 407 ක් පමණ විදේශ ආයෝජන සිදු කර හෝ සැලසුම් කර ඇති අතර ඉන් 58% ක් සංචාරක ව්‍යාපාරයේ විය. කර්මාන්ත 17%, යටිතල පහසුකම් 4% සහ ධීවර හා සේවා 21%.

2011 දී දිවයිනේ හතරක සුළං බලාගාරයක් ඉදිකරන ලද අතර එය රටේ විදුලියෙන් 30% ක් පමණ සපයයි. 2010 දී ආරම්භ කරන ලද පුනර්ජනනීය බලශක්ති සහ බලශක්ති කාර්යක්ෂමතාව සඳහා වූ ECOWAS ප්‍රාදේශීය මධ්‍යස්ථානයේ සත්කාරකත්වය දරන කේප් වර්ඩ් 2025 වන විට පුනර්ජනනීය බලශක්ති ප්‍රභවයන් මත සම්පූර්ණයෙන්ම යැපෙමින් ආදර්ශයට ගැනීමට සැලසුම් කරයි. මෙම ප්‍රතිපත්තිය 2015 දී සම්මත කරන ලද ලේඛන රාශියකට අනුකූල වේ, කේප් වර්ඩ්ගේ 2030 දක්වා පරිවර්තන න්‍යාය පත්‍රය, එහි ජාතික පුනර්ජනනීය බලශක්ති සැලැස්ම සහ එහි අඩු කාබන් සහ දේශගුණයට ඔරොත්තු දෙන සංවර්ධන උපාය මාර්ගය ඇතුළුව වඩාත් තිරසාර සංවර්ධනයකට මග පෑදෙයි. වසර දෙකකට පසුව, 2017-2021 තිරසාර සංවර්ධනය සඳහා උපාය මාර්ගික සැලැස්මක් අනුගමනය කරන ලදී.

2000 සහ 2009 අතර, සැබෑ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය වසරකට සාමාන්‍යයෙන් සියයට හතකට වඩා වැඩි වූ අතර, උප සහරා රටවල සාමාන්‍යයට වඩා බෙහෙවින් වැඩි වන අතර කලාපයේ බොහෝ කුඩා දූපත් ආර්ථිකයන්ට වඩා වේගවත් විය. ලෝකයේ වේගයෙන්ම වර්ධනය වන සංචාරක කර්මාන්තයක් මෙන්ම, දැනට පවතින මාස 3.5 ආනයනය දක්වා ජාතික මුදල් සංචිත ගොඩනගා ගැනීමට කේප් වර්ඩ්ට ඉඩ සලසන සැලකිය යුතු ප්‍රාග්ධන ගලා ඒම මගින් ශක්තිමත් ආර්ථික ක්‍රියාකාරිත්වය ශක්තිමත් විය. විරැකියාව ශීඝ්‍රයෙන් පහත වැටී ඇති අතර, 1990 එහි දරිද්‍රතා මට්ටම අඩකින් අඩු කිරීම ඇතුළුව - එක්සත් ජාතීන්ගේ සහස්‍ර සංවර්ධන ඉලක්ක බොහොමයක් සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා රට ගමන් කරමින් සිටී.

2007 දී, කේප් වර්ඩ් ලෝක වෙළඳ සංවිධානයට (WTO) සම්බන්ධ වූ අතර 2008 දී රට අඩුම සංවර්ධිත රට (LDC) සිට මධ්‍යම ආදායම් රට (MIC) තත්ත්වයට පත් විය.

කේප් වර්ඩ් ආර්ථිකයේ සෑම තරාතිරමකම පෘතුගාලය සමඟ සැලකිය යුතු සහයෝගීතාවයක් ඇති අතර, එය එහි මුදල් මුලින්ම පෘතුගීසි එස්කුඩෝ සහ 1999 දී යුරෝ වෙත සම්බන්ධ කිරීමට හේතු විය. 2008 ජුනි 23 වන දින කේප් වර්ඩ් WTO හි 153 වන සාමාජිකයා බවට පත්විය.

2018 ජනවාරි මස මුලදී, අවම වැටුප 2018 ජනවාරි මස මැද සිට බලපැවැත්වෙන CVE 11,000 සිට මසකට CVE 13,000 (US$140 හෝ EUR 130) දක්වා ඉහළ නංවන බව රජය නිවේදනය කළේය.

සංවර්ධනය
"දරිද්‍රතාවය අඩු කිරීම, විශේෂයෙන් කාන්තාවන් ගෘහ මූලිකත්වය දරන ග්‍රාමීය සහ පරි-නාගරික ප්‍රදේශවල මෙන්ම යහපාලනය" සඳහා 2008-2013 කාලසීමාව සඳහා යුරෝපා කොමිසමේ මුළු ප්‍රතිපාදන යුරෝ මිලියන 54.1 කි.

සංචාරක කර්මාන්තය

මධ්‍ය අත්ලාන්තික් සාගරයේ ගුවන් සහ මුහුදු මංතීරුවල සන්ධිස්ථානයක කේප් වර්ඩ්ගේ උපායමාර්ගික පිහිටීම මින්ඩෙලෝ වරායේ (පෝටෝ ග්‍රෑන්ඩ්) සහ සල් සහ ප්‍රියා හි ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපලවල සැලකිය යුතු වැඩිදියුණු කිරීම් මගින් වැඩි දියුණු කර ඇත. 2007 දෙසැම්බර් මාසයේදී බෝවා විස්ටා හි නව ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපළක් විවෘත කරන ලද අතර සාඕ විසෙන්ටේ දූපතේ, කේප් වර්ඩ් හි නවතම ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපළ (Cesária Évora Airport) 2009 අග භාගයේදී විවෘත කරන ලදී. මින්ඩෙලෝ හි නැව් අලුත්වැඩියා පහසුකම් 1983 දී විවෘත කරන ලදී.

ප්‍රධාන වරායන් වන්නේ මින්ඩෙලෝ සහ ප්‍රියා වේ, නමුත් අනෙකුත් සියලුම දූපත් වල කුඩා වරාය පහසුකම් ඇත. සල් හි ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපළට අමතරව, ජනාවාස වූ සියලුම දූපත් වල ගුවන් තොටුපළ ඉදිකර ඇත. බ්‍රාවා සහ සැන්ටෝ ඇන්ටෝ හි ගුවන් තොටුපළ හැර අනෙකුත් සියලුම ගුවන් තොටුපල නියමිත ගුවන් සේවා භුක්ති විඳිති. මෙම දූපත් සමූහයට කිලෝමීටර් 3,050 (සැතපුම් 1,895) මාර්ග ඇති අතර, එයින් කිලෝමීටර් 1,010 (සැතපුම් 628) ප්‍රමාණයක් ගල් කැට භාවිත කර ඇත.

ආධාර ප්‍රවාහයන් පවත්වා ගැනීම, සංචාරක ව්‍යාපාරය දිරිගැන්වීම, ප්‍රේෂණ, අසල්වැසි අප්‍රිකානු රටවලට ශ්‍රම බාහිරින් ලබා දීම සහ රජයේ සංවර්ධන වැඩසටහනේ ප්‍රවේගය මත රටේ අනාගත ආර්ථික අපේක්ෂාවන් දැඩි ලෙස රඳා පවතී.

ජනවිකාශනය

නිල සංගණනය වාර්තා කළේ කේප් වර්ඩ් හි 2013 හි 512,096 ජනගහනයක් සිටි බවයි. කේප් වර්ඩියන්වරුන්ගෙන් විශාල ප්‍රමාණයක් (236,000) ජීවත් වන්නේ ප්‍රධාන දූපත වන සන්තියාගෝ හි ය.

කේප් වර්ඩියන් යනු අප්‍රිකානු (නිදහස් හෝ වහල්) සහ විවිධ සම්භවයක් ඇති යුරෝපීයයන්ගෙන් පැවත එන්නන් වේ. උතුරු අප්‍රිකාවෙන්, ප්‍රධාන වශයෙන් බෝවා විස්ටා, සන්තියාගෝ සහ සැන්ටෝ ඇන්ටාඕ දූපත් වල යුදෙව් මුතුන් මිත්තන් සිටින කේප් වර්ඩියන්වරු ද සිටිති. කේප් වර්ඩියන්වරුන්ගෙන් විශාල කොටසක් විදේශයන්හි, ප්‍රධාන වශයෙන් එක්සත් ජනපදය, පෘතුගාලය සහ ප්‍රංශය වෙත සංක්‍රමණය වූ අතර, එමඟින් කේප් වර්ඩියන් ජනගහනය ස්වදේශයට වඩා විදේශයන්හි වාසය කරයි. අප්‍රිකානු මහාද්වීපයේ රටවල් මෙන් නොව, කේප් වර්ඩ්හි ගෝත්‍ර නොමැත. අනෙක් අතට, රටේ ඓතිහාසික ගමන් පථයට මුල සිටම සමාජ පන්ති ගොඩනැගීමේ ක්‍රියාවලියක් ඇතුළත් විය. මේ මොහොතේ, "ධනේශ්වරය" නොමැතිකම දැකිය හැකි නමුත්, "සුළු ධනේශ්වර" වර්ග කිහිපයක පැවැත්ම, සංඛ්‍යාත්මකව වැදගත් වේ. කෙසේ වෙතත්, ජනගහනයෙන් බහුතරය ගොවීන්ගෙන් සහ සමහර කම්කරු පන්තියෙන් සමන්විත වේ.

භාෂා
කේප් වර්ඩ්ගේ නිල භාෂාව පෘතුගීසි වේ. එය ඉගැන්වීමේ සහ රජයේ භාෂාවයි. එය පුවත්පත්, රූපවාහිනිය සහ ගුවන් විදුලියේ ද භාවිතා වේ.

කේප් වර්ඩින් ක්‍රියෝල් (ක්‍රියෝලු) කේප් වර්ඩේ පුරා වාචිකව භාවිතා වන අතර එය ප්‍රායෝගිකව සියලුම කේප් වර්ඩියන්වරුන්ගේ මව් භාෂාව වේ. ජාතික ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව එය පෘතුගීසි භාෂාවට සමාන කිරීමට පියවර ගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටී. ක්‍රියෝල්හි, විශේෂයෙන්ම සන්තියාගෝ ක්‍රියෝල් සහ සාඕ විසෙන්ටේ ක්‍රියෝල්හි සැලකිය යුතු සාහිත්‍ය ප්‍රමාණයක් ඇත. ක්‍රියෝලු ජාතිය පෘතුගාලයෙන් නිදහස ලැබූ දා සිට කීර්තියක් අත්කර ගනිමින් සිටී.

දූපත් තුළ භාෂාවේ ස්වරූප අතර ඇති වෙනස්කම් භාෂාවේ ප්‍රමිතිකරණයට විශාල බාධාවක් වී ඇත. සමහර අය ප්‍රමිතීන් දෙකක් සංවර්ධනය කිරීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටිති: උතුරු (බාර්ලවෙන්ටෝ) ප්‍රමිතියක්, සාඕ විසෙන්ටේ ක්‍රියෝල් කේන්ද්‍ර කර ගත් අතර, දකුණු (සොටවෙන්ටෝ) ප්‍රමිතිය, සන්තියාගෝ ක්‍රියෝල් කේන්ද්‍ර කර ගෙන ඇත. මැනුවෙල් වේගා, Ph.D., භාෂා විද්‍යාඥයෙක් සහ කේප් වර්ඩ් හි සංස්කෘතික අමාත්‍යවරයා, ක්‍රියෝලු හි නිලකරණය සහ ප්‍රමිතිකරණයේ ප්‍රමුඛ යෝජකයා වේ.

ආගම
කේප් වර්ඩියන්වරුන්ගෙන් අති බහුතරයක් ක්‍රිස්තියානි; ශතවර්ෂ ගණනාවක පෘතුගීසි පාලනය පිළිබිඹු කරමින්, රෝමානු කතෝලිකයන් 2010 වන විට සියයට 80 ට අඩු (2007 හි ජනගහනයෙන් සියයට 85 ට වඩා මඳක් අඩු) තනි විශාලතම ආගමික ප්‍රජාව සෑදී ඇත. අනෙකුත් බොහෝ ආගමික කණ්ඩායම් රෙපරමාදු භක්තිකයන් වන අතර, නාසරේන්හි එවැන්ජලිස්ත පල්ලිය දෙවන විශාලතම ප්‍රජාව පිහිටුවා ඇත; අනෙකුත් සැලකිය යුතු නිකායන් වන්නේ සෙවන්ත් ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් පල්ලිය, දෙවියන්ගේ එක්රැස්වීම්, දෙවියන්ගේ රාජධානියේ විශ්ව පල්ලිය සහ පසු-දවස්වල සාන්තුවරයන්ගේ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ පල්ලියයි. ඉස්ලාම් යනු විශාලතම සුළුතර ආගමයි. යටත් විජිත යුගයේදී යුදෙව් ආගමට ඓතිහාසික පැවැත්මක් තිබුණි. අදේවවාදීන් ජනගහනයෙන් සියයට 1 කටත් වඩා අඩුය. බොහෝ කේප් වර්ඩියන්වරු ක්‍රිස්තියානි ධර්මය ස්වදේශික අප්‍රිකානු විශ්වාසයන් සහ සිරිත් විරිත් සමඟ සමමුහුර්ත කරති.

විගමනය සහ ආගමන

කේප් වර්ඩියන් වැසියන් රට තුළම ජීවත් වන ප්‍රමාණයට වඩා දෙගුණයක් පමණ විදේශයන්හි (මිලියන 1කට ආසන්න) ජීවත් වෙති. දූපත් වලට සංක්‍රමණයේ දිගු ඉතිහාසයක් ඇති අතර කේප් වර්ඩියන්වරු මැකාවු සිට හයිටි දක්වා සහ ආර්ජන්ටිනාවේ සිට ස්වීඩනය දක්වා ලොව පුරා බෙහෙවින් විසිරී සිටිති. ඩයස්පෝරාව නිල සංඛ්‍යාලේඛනවලට වඩා විශාල විය හැකිය, මන්ද 1975 නිදහස ලබන තෙක් කේප් වර්ඩින් සංක්‍රමණිකයන්ට පෘතුගීසි විදේශ ගමන් බලපත්‍ර තිබුණි.

කේප් වර්ඩියන්වරුන්ගෙන් බහුතරයක් ජීවත් වන්නේ එක්සත් ජනපදයේ සහ බටහිර යුරෝපයේ වන අතර, හිටපු අය විශාලතම විදේශීය ජනගහනය 500,000 ට සත්කාරකත්වය දරයි. එක්සත් ජනපදයේ බොහෝ කේප් වර්ඩියන් නව එංගලන්තයේ, විශේෂයෙන් ප්‍රොවිඩන්ස්, නිව් බෙඩ්ෆෝර්ඩ් සහ බොස්ටන් නගරවල සංකේන්ද්‍රණය වී ඇත; බ්‍රොක්ටන්, ඕනෑම ඇමරිකානු නගරයක විශාලතම ප්‍රජාව (18,832) ඇත.

කේප් වර්ඩියන්වරු 1840 ගණන්වල සිට මැසචුසෙට්ස් වෙත සංක්‍රමණය වී ඇත, නමුත් වර්තමාන ජනගහනයෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් පැමිණියේ 1970 ගණන්වලදීය. ඔවුන් දැන් බොස්ටන්හි හොඳම සංක්‍රමණ කණ්ඩායම් දහයෙන් එකක් වන අතර අප්‍රිකාවෙන් පැමිණි විශාලතම සංක්‍රමණික කණ්ඩායම් වේ. කේප් වර්ඩීන් සංක්‍රමණිකයින්ගේ පළමු රැල්ල මැසචුසෙට්ස් වෙත පැමිණියේ තල්මසුන් ඇල්ලීමේ කර්මාන්තයේ වැඩ කිරීමටය. තල්මසුන් දඩයම් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප වූ විට, ඔවුන් සමුද්‍ර රැකියා, සෘතුමය කෘෂිකාර්මික වැඩ (cranberries නෙලීම වැනි) සහ කර්මාන්තශාලා වැඩවලට යොමු විය. කේප් වර්ඩීන් සංක්‍රමණිකයන්ගේ දෙවන රැල්ල පැමිණියේ 1975 දී කේප් වර්ඩ් නිදහස ලැබීමෙන් පසුවය. ඔවුන්ට කර්මාන්තශාලාවල රැකියාවක් ද ලැබුණි, නමුත් නිෂ්පාදන කම්හල් වසා දැමීමත් සමඟ ඔවුන් 1990 ගණන්වල සේවා කර්මාන්තයට යොමු විය. කේප් වර්ඩින් සංක්‍රමණිකයන් ආපනශාලා, සිල්ලර බඩු, දේපළ වෙළඳාම් සහ රක්ෂණ කාර්යාල සහ අනෙකුත් ව්‍යවසායන් ඇතුළුව කුඩා ව්‍යාපාර අංශයක් ද දියුණු කර ඇත. විප්ලවවාදී යුද්ධයේ සිට වියට්නාම් යුද්ධය දක්වා වූ සෑම ප්‍රධාන ගැටුමකදීම පෙනී සිටින එක්සත් ජනපදයේ කේප් වර්ඩීන් සංක්‍රමණිකයන්ට එක්සත් ජනපද හමුදාවට බඳවා ගැනීමේ දිගු ඉතිහාසයක් ඇත.

ශතවර්ෂ ගණනාවක යටත් විජිත සබඳතා හේතුවෙන්, දෙවන විශාලතම කේප් වර්ඩියන් සංඛ්‍යාව පෘතුගාලයේ (150,000) ජීවත් වන අතර, කලින් පෘතුගීසි යටත් විජිත වූ ඇන්ගෝලාවේ (45,000) සහ සාඕ ටෝම් සහ ප්‍රින්සිපේ (25,000) සැලකිය යුතු ප්‍රජාවන් ඇත. ස්පාඤ්ඤය (65,500), ප්‍රංශය (25,000), සෙනගල් (25,000) සහ ඉතාලිය (20,000) වැනි සංස්කෘතික හා භාෂාමය සමානකම් ඇති රටවල ප්‍රධාන ජනගහනය පවතී. අනෙකුත් විශාල ප්‍රජාවන් එක්සත් රාජධානියේ (35,500), නෙදර්ලන්තයේ (20,000, ඉන් 15,000ක් රොටර්ඩෑම්හි සංකේන්ද්‍රණය වී ඇත) සහ ලක්සම්බර්ග් සහ ස්කැන්ඩිනේවියාවේ (7,000) ජීවත් වෙති. එක්සත් ජනපදය හා යුරෝපයෙන් පිටත, විශාලතම කේප් වර්ඩීන් ජනගහනය මෙක්සිකෝවේ (5,000) සහ ආර්ජන්ටිනාවේ (8,000) වේ.

වසර ගණනාවක් පුරා, කේප් වර්ඩ් එහි සාපේක්ෂ ඉහළ ඒක පුද්ගල ආදායම, දේශපාලන සහ සමාජ ස්ථාවරත්වය සහ සිවිල් නිදහස හේතුවෙන් සංක්‍රමණිකයන්ගේ ශුද්ධ ලබන්නෙකු බවට පත් වී ඇත. ආසන්න බටහිර අප්‍රිකානු රටවල් බොහෝ සංක්‍රමණ සඳහා දායක වේ. 21 වන ශතවර්ෂයේදී යුරෝපීයයන් සහ ලතින් ඇමරිකානුවන් දහස් ගණනක් රට තුළ පදිංචි වී ඇත, බොහෝ දුරට වෘත්තිකයන්, ව්‍යවසායකයින් සහ විශ්‍රාමිකයන්. රටවල් 90කට අධික සංඛ්‍යාවකින් පැමිණි විදේශිකයන් 22,000කට අධික ප්‍රමාණයක් ස්වභාවිකකරණය වී ඇත.

කේප් වර්ඩින් ඩයස්පෝරා අත්දැකීම බොහෝ කලාත්මක හා සංස්කෘතික ප්‍රකාශනවලින් පිළිබිඹු වේ, වඩාත් ප්‍රසිද්ධ වන්නේ සිසේරියා එවෝරාගේ සොඩේඩ් ගීතයයි.

සෞඛ්‍ය

ජාතික සංඛ්‍යාලේඛන කාර්යාංශයේ නවතම (2017) දත්ත වලට අනුව අවුරුදු 0 සහ 5 අතර කේප් වර්ඩීන් ළමුන් අතර ළදරු මරණ අනුපාතය සජීවී උපත් 1,000කට 15ක් වන අතර, මාතෘ මරණ අනුපාතය සජීවී උපත් 100,000කට මරණ 42කි. වයස අවුරුදු 15 සහ 49 අතර කේප් වර්ඩියන්වරුන් අතර HIV-ඒඩ්ස් ව්‍යාප්තිය අනුපාතය 0.8%කි.

ජාතික සංඛ්‍යාලේඛන කාර්යාංශයේ නවතම දත්ත (2017) අනුව, කේප් වර්ඩ් හි උපතේදී ආයු අපේක්ෂාව අවුරුදු 76.2 කි; එනම් පිරිමින් සඳහා අවුරුදු 72.2 ක් සහ කාන්තාවන් සඳහා අවුරුදු 80.2 කි. කේප් වර්ඩ් දූපත් සමූහයේ රෝහල් හයක් ඇත: මධ්‍යම රෝහල් දෙකක් (ප්‍රායා අගනුවර සහ මින්ඩෙලෝ, සාඕ විසෙන්ටේ) සහ ප්‍රාදේශීය රෝහල් හතරක් (එකක් සැන්ටා කැටරිනා (උතුරු සන්තියාගෝ කලාපය), එකක් සාඕ ඇන්ටාඕ, එකක්. ෆෝගෝ මත සහ එකක් සල් මත). මීට අමතරව, දූපත් සමූහය පුරා සෞඛ්‍ය මධ්‍යස්ථාන 28 ක්, සනීපාරක්ෂක මධ්‍යස්ථාන 35 ක් සහ විවිධ පෞද්ගලික සායන ඇත.

කේප් වර්ඩ් හි ජනගහනය අප්‍රිකාවේ සෞඛ්‍ය සම්පන්නම ජනතාව අතර වේ. නිදහසේ සිට එය එහි සෞඛ්‍ය දර්ශක විශාල ලෙස වැඩිදියුණු කර ඇත. 2007 දී "මධ්‍යම සංවර්ධන" රටවල් සමූහයට උසස් වීය (එසේ කළ දෙවන රට බවට පත්වෙමින්), 2020 වන විට එය මානව වර්ගීකරණයේ අප්‍රිකාවේ 11 වැනි හොඳම ශ්‍රේණිගත රට විය.

සෞඛ්‍යය සඳහා වූ මුළු වියදම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් (2015) 7.1% කි.

අධ්‍යාපනය

කේප් වර්ඩීන් අධ්‍යාපන ක්‍රමය පෘතුගීසි ක්‍රමයට සමාන වුවද, වසර ගණනාවක් පුරා දේශීය විශ්ව විද්‍යාල වැඩි වැඩියෙන් ඇමරිකානු අධ්‍යාපන ක්‍රමය අනුගමනය කරයි; නිදසුනක් වශයෙන්, 2010 ට පෙර පැවති පස් අවුරුදු උපාධි පාඨමාලා වලට වඩා රටේ දැනට පවතින විශ්ව විද්‍යාල දහයම සිව් අවුරුදු උපාධි පාඨමාලා පිරිනමයි. දකුණු අප්‍රිකාවෙන් පසු අප්‍රිකාවේ දෙවන හොඳම අධ්‍යාපන පද්ධතිය  කේප් වර්ඩ් සතුව ඇත. කේප් වර්ඩ් හි ප්‍රාථමික පාසල් අධ්‍යාපනය වයස අවුරුදු හයත් දාහතරත් අතර ළමුන් සඳහා අනිවාර්ය වන අතර නොමිලේ වේ.

2011 දී, ප්‍රාථමික පාසල සඳහා ශුද්ධ බඳවා ගැනීමේ අනුපාතය 85% විය. වයස අවුරුදු 15 ට වැඩි මුළු ජනගහනයෙන් ආසන්න වශයෙන් 90% ක් සාක්ෂරතාවයෙන් යුක්ත වන අතර ජනගහනයෙන් දළ වශයෙන් 25% ක් විද්‍යාල උපාධියක් දරයි; මෙම විද්‍යාල උපාධිධාරීන්ගෙන් සැලකිය යුතු සංඛ්‍යාවක් විවිධ අධ්‍යයන ක්ෂේත්‍රවල ආචාර්ය උපාධි දරයි. පාසල් ළමුන්ගෙන් සියයට 90 කට පෙළපොත් ලබා දී ඇති අතර, ගුරුවරුන්ගෙන් සියයට 98 ක් සේවාස්ථ ගුරු පුහුණුවට පැමිණ ඇත. බොහෝ දරුවන්ට අධ්‍යාපනයට ප්‍රවේශය ඇතත්, සමහර ගැටලු තවමත් පවතී. නිදසුනක් වශයෙන්, පාසල් ද්‍රව්‍ය, දිවා ආහාර සහ පොත්පත් සඳහා ප්‍රමාණවත් වියදම් නොමැත.

2016 වන විට, දූපත් සමූහය පුරා ද්විතීයික පාසල් 69 ක් (පෞද්ගලික ද්විතීයික පාසල් 19 ක් ඇතුළුව) සහ අවම වශයෙන් රටේ විශ්ව විද්‍යාල 10 ක් ඇති අතර ඒවා සන්තියාගෝ සහ සාඕ විසෙන්ටේ දූපත් දෙක මත පදනම් වේ.

2015 දී, කේප් වර්ඩින් ජනගහනයෙන් 23% ක් ද්විතීයික පාසල්වලට ගොස් හෝ උපාධිය ලබා ඇත. උසස් අධ්‍යාපනය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, කේප් වර්ඩින් පිරිමින්ගෙන් 9% ක් සහ කේප් වර්ඩීන් කාන්තාවන්ගෙන් 8% ක් උපාධියක් හෝ විශ්ව විද්‍යාලවලට ගොස් ඇත. කේප් වර්ඩ් හි සමස්ත විද්‍යාල අධ්‍යාපන අනුපාතය (එනම්, විද්‍යාල උපාධිධාරීන් සහ උපාධි අපේක්ෂකයින්) දේශීය විද්‍යාල වයසේ ජනගහනයෙන් 24%ක් පමණ වේ. අධ්‍යාපනය සඳහා වූ මුළු වියදම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් (2010) 5.6% කි. වයස අවුරුදු 25ට වැඩි වැඩිහිටියන්ගේ සාමාන්‍ය පාසල් අධ්‍යාපනය අවුරුදු 12 කි.

මෙම ප්‍රවණතා 2017 දී පැවැත්විණි. බටහිර අප්‍රිකාවේ කේප් වර්ඩ් එහි උසස් අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ ගුණාත්මක භාවය සහ ඇතුළත් කිරීම සඳහා කැපී පෙනේ. 2017 වන විට, තරුණයින් හතර දෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු විශ්ව විද්‍යාලයට ගිය අතර සිසුන්ගෙන් තුනෙන් එකක් විද්‍යා, තාක්ෂණ, ඉංජිනේරු සහ ගණිත ක්ෂේත්‍ර සඳහා තෝරාගෙන ඇත. 2018 වසරේ සිසුවියන්, මුළු සිසුන්ගෙන් තුනෙන් එකක් වූ නමුත් උපාධිධාරීන්ගෙන් තුනෙන් දෙකක් කාන්තාවන් විය.

විද්‍යාව සහ තාක්ෂණය
2011 දී, කේප් වර්ඩ් බටහිර අප්‍රිකාවේ අඩුම අනුපාත අතර පර්යේෂණ හා සංවර්ධනය සඳහා එහි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 0.07%ක් පමණක් කැප කළේය. හුවමාරු වැඩසටහන් සහ ජාත්‍යන්තර සහයෝගීතා ගිවිසුම් හරහා වැඩි සංචලනය අවධාරණය කරමින් පර්යේෂණ සහ අධ්‍යයන අංශ ශක්තිමත් කිරීමට උසස් අධ්‍යාපන, විද්‍යා හා සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය සැලසුම් කරයි. මෙම උපාය මාර්ගයේ කොටසක් ලෙස, 2015 සහ 2020 අතර විද්වතුන් 200,000 බලමුලු ගැන්වීමට අපේක්ෂා කරන ඉබෙරෝ-ඇමරිකානු අධ්‍යයන සංචලතා වැඩසටහනට කේප් වර්ඩ් සහභාගී වේ. කේප් වර්ඩ් 2021 දී ගෝලීය නවෝත්පාදන දර්ශකයේ 89 වැනි ස්ථානයට පත් විය.

කේප් වර්ඩ් විසින් 2011 දී පර්යේෂකයන් 25ක් ගණන් කරන ලද අතර, ජනගහනය මිලියනයකට 51ක පර්යේෂක ඝනත්වයකි. 2013 දී ලෝක සාමාන්‍යය මිලියනයකට 1,083 ක් විය. 2011 දී පර්යේෂකයන් 25 දෙනාම රාජ්‍ය අංශයේ සේවය කළ අතර තිදෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු කාන්තාවන් (36%). වෛද්‍ය විද්‍යාව හෝ කෘෂිකාර්මික විද්‍යාව යන දෙකෙහිම පර්යේෂණ සිදු නොවීය. පර්යේෂණ හා සංවර්ධන කටයුතුවල නිරත වූ ඉංජිනේරුවන් අට දෙනාගෙන් එක් අයෙක් කාන්තාවක්. ස්වාභාවික විද්‍යාවන්හි සේවය කරන පර්යේෂකයන් පස් දෙනාගෙන් තිදෙනෙක් කාන්තාවන් වූ අතර සමාජ විද්‍යාඥයන් හය දෙනාගෙන් තිදෙනෙක් සහ මානව ශාස්ත්‍ර පර්යේෂකයන් පස් දෙනාගෙන් දෙදෙනෙක් කාන්තාවන් විය.

2015 දී රජය ව්‍යාපාර, පර්යේෂණ සහ සංවර්ධනය සඳහා තාක්ෂණ උද්‍යානයක් ඉදිකිරීමේ ව්‍යාපෘතියක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. 2020 අග වන විට, දැන් ටෙක්පාර්ක් කැබෝ වර්ඩේ ලෙස නම් කර ඇති ව්‍යාපෘතිය 2022 ජූනි මාසයේදී නිම කිරීමට නියමිතයි. මෙම ව්‍යාපෘතිය අප්‍රිකානු සංවර්ධන බැංකුව සහ කේප් වර්ඩ් රජය යන දෙකම විසින් අරමුදල් සපයනු ලැබේ. කේප් වර්ඩ් මුදල් අමාත්‍ය ඔලාවෝ කොරියා ට අනුව මෙම උත්සාහයේ ඉලක්කය වන්නේ "දේශීය සමාගම් සහ ආරම්භකයින් වඩාත් තරඟකාරී වීමට උපකාර කිරීම සඳහා සාප්පු පිහිටුවීම සඳහා විශාල ජාත්‍යන්තර සමාගම් ආකර්ෂණය කර ගැනීමයි".

කේප් වර්ඩ් අන්තර්ජාල පහසුකම ලබාගැනීමේ ඉහළ අනුපාතයක් සහ වර්ධනය වන ජංගම දුරකථන වෙළඳපොළක් ඇත. තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ යටිතල පහසුකම් වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා රජය ආයෝජනය කර ඇති අතර ඩිජිටල් ආර්ථිකයේ සංවර්ධනය ප්රවර්ධනය කිරීම සඳහා මුල පිරීම් ගණනාවක් නිර්මාණය කර ඇත. ඩිජිටල් ආර්ථිකයට රැකියා උත්පාදනය කිරීමට, ආර්ථික වර්ධනය ඉහළ නැංවීමට සහ කේප් වර්ඩ් හි මිනිසුන්ගේ ජීවන තත්ත්වය වැඩිදියුණු කිරීමට හැකියාව ඇත.

අපරාධ
සොරකම් සහ මංකොල්ලකෑම් කේප් වර්ඩ්හි බහුලව දක්නට ලැබේ, විශේෂයෙන්ම වෙළඳපොලවල්, උත්සව සහ සැමරුම් වැනි ජනාකීර්ණ පරිසරයන් තුළය.බ ොහෝ විට මෙම අපරාධවල අපරාධකරුවන් වීදි ළමුන්ගේ කල්ලි වේ. මිනීමැරුම් සංකේන්ද්‍රණය වී ඇත්තේ ප්‍රායා සහ මින්ඩෙලෝ හි ප්‍රධාන ජනගහන මධ්‍යස්ථානවලය.

සංස්කෘතිය
කේප් වර්ඩේ සංස්කෘතිය අප්‍රිකානු සහ යුරෝපීය මූලද්‍රව්‍ය මිශ්‍රණයකින් සංලක්ෂිත වේ. මෙය එක පැත්තකින් ජීවත් වන සංස්කෘතීන් දෙකක එකතුවක් නොව, 15 වැනි සියවසේ ආරම්භ වූ හුවමාරුවක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇති වූ නව සංස්කෘතියකි.

කේප් වර්ඩීන් සමාජ හා සංස්කෘතික රටාවන් අද්විතීයයි. පාපන්දු ක්‍රීඩා සහ පල්ලියේ ක්‍රියාකාරකම් සමාජ අන්තර්ක්‍රියා සහ විනෝදාස්වාදයේ සාමාන්‍ය මූලාශ්‍ර වේ. මිතුරන් හමුවීම සඳහා ප්‍රාසා (නගර චතුරශ්‍රය) වටා සම්ප්‍රදායික ඇවිදීම කේප් වර්ඩ් නගරවල නිතිපතා සිදු කෙරේ.

මාධ්‍ය

විදුලිය ඇති නගරවල, නාලිකා හතරකින් රූපවාහිනිය ලබා ගත හැකිය; රජය සතු එකක් (RTC – TCV) සහ විදේශිය තුනක්: RTI Cabo Verde පෘතුගීසි පදනම් වූ RTI විසින් 2005 දී දියත් කරන ලදී; 2007 මාර්තු 31 වන දින බ්‍රසීලියානු පදනම් වූ රෙඩ් රෙකෝඩ් විසින් දියත් කරන ලද රෙකෝඩ් කැබෝ වර්ඩ්; සහ 2016 වන විට TV CPLP. Premium නාලිකාවලට Boom TV හි කේප් වර්ඩ් අනුවාද සහ Brazil's Record සතු නාලිකා දෙකක් වන Zap Cabo Verde ඇතුළත් වේ. අනෙකුත් වාරික නාලිකා කේප් වර්ඩ් හි ඇත, විශේෂයෙන් හෝටල් සහ විලා වල බහුලව දක්නට ලැබෙන චන්ද්‍රිකා ජාල නාලිකා, වෙනත් ආකාරයකින් ලබා ගත හැකි වීම සීමිත වුවද. එවැනි එක් නාලිකාවක් වන්නේ RDP África, පෘතුගීසි ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථානයේ RDP හි අප්‍රිකානු අනුවාදයයි.

2023 මුල් භාගය වන විට, කේප් වර්ඩීන් ජනගහනයෙන් 99% ක් පමණ ක්‍රියාකාරී සෙලියුලර් දුරකථනයක් ද, 70% කට අන්තර්ජාලයට ප්‍රවේශය ද, 11% කට ස්ථාවර දුරකථනයක් ද, 2% ක් දේශීය කේබල් ටීවී සඳහා දායක වී සිටිති. 2003 දී කේප් වර්ඩ් සතුව ප්‍රධාන දුරකථන 71,700 ක් තිබූ අතර අමතර සෙලියුලර් දුරකථන 53,300 ක් රට පුරා භාවිතයේ තිබුණි.

2004 දී ගුවන්විදුලි මධ්‍යස්ථාන හතක්, ස්වාධීන හයක් සහ රජය සතු එකක් විය. මාධ්‍ය මෙහෙයවනු ලබන්නේ  කේප් වර්ඩීන් පුවත් ඒජන්සිය (ද්විතියිකව Inforpress ලෙස) විසිනි. රටපුරා ගුවන්විදුලි මධ්‍යස්ථානවලට RCV, RCV+, Radio Kriola සහ Radio Nova ආගමික මධ්‍යස්ථානය ඇතුළත් වේ. දේශීය ගුවන්විදුලි මධ්‍යස්ථානවලට කේප් වර්ඩ් හි පළමු ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථානය වන රේඩියෝ ප්‍රියා ඇතුළත් වේ; Praia FM, ජාතියේ පළමු FM මධ්‍යස්ථානය; Rádio Barlavento, Rádio Clube do Mindelo සහ Radio Morabeza in Mindelo.

සංගීතය

කේප් වර්ඩීන් ජනතාව ඔවුන්ගේ සංගීතමය බව සඳහා ප්‍රසිද්ධය, මින්ඩෙලෝ කානිවල් වැනි ජනප්‍රිය ප්‍රකාශනයන් මගින් හොඳින් ප්‍රකාශ වේ. කේප් වර්ඩ් සංගීතයට "අප්‍රිකානු, පෘතුගීසි සහ බ්‍රසීලියානු බලපෑම්" ඇතුළත් වේ. morna ට පසු වඩාත් ජනප්‍රිය සංගීත ප්‍රභේදය වන්නේ coladeira වන අතර පසුව funaná සහ batuque සංගීතය වේ. සිසේරියා එවෝරා ලොව හොඳම කේප් වර්ඩීන් ගායිකාව වූ අතර, ඇය "පාවහන් නොමැති කාන්තාව" ලෙස හැඳින්වේ, මන්ද ඇය වේදිකාවේ පාවහන් නොමැතිව රඟ දැක්වීමට කැමති විය. "මෝර්නා රජු" ලෙසින් හඳුන්වනු ලැබූ ඇගේ මාමා වන බනාට ප්‍රතිවිරුද්ධව ඇයව "මෝර්නා රැජින" ලෙසද හඳුන්වන ලදී. සිසේරියා එවෝරා හි ජාත්‍යන්තර සාර්ථකත්වය නිසා අනෙකුත් කේප් වර්ඩීන් කලාකරුවන් හෝ පෘතුගාලයේ උපන් කේප් වර්ඩීන් ගෙන් පැවත එන්නන් සංගීත වෙළඳපොලේ වැඩි ඉඩක් ලබා ගැනීමට සමත් විය. මෙයට උදාහරණ ලෙස ගායක ගායිකාවන් වන සාරා තවරෙස්, ලුරා සහ මයිරා ඇන්ඩ්‍රේඩ් දැක්විය හැක.

කේප් වර්ඩ් හි සම්ප්‍රදායික සංගීතයේ තවත් විශිෂ්ට ප්‍රකාශකයෙක් වූයේ ට්‍රැවාඩින්හා ලෙසින් වඩාත් ප්‍රකට ඇන්ටෝනියෝ විසෙන්ටේ ලෝප්ස් සහ 2004 දී මිය ගිය ඉල්ඩෝ ලෝබෝ ය. ප්‍රියා නගර මධ්‍යයේ පිහිටි සංස්කෘතික මන්දිරය ඉල්ඩෝ ලෝබෝ සංස්කෘතික මන්දිරය ලෙස හැඳින්වේ. ගෞරවය.

ජාත්‍යන්තර සංගීත ක්ෂේත්‍රයේ විශිෂ්ටත්වය දැක්වූ කේප් වර්ඩීන් දෙමාපියන්ට දාව උපන් ප්‍රසිද්ධ කලාකරුවන් ද සිටිති. මෙම කලාකරුවන් අතර ජෑස් පියානෝ වාදකයෙකු වන හෝරස් සිල්වර්, ඩියුක් එලිංටන්ගේ සැක්සෝෆෝන වාදක පෝල් ගොන්සාල්වෙස්, ටියෝෆිලෝ චාන්ත්‍රේ, පෝල් පේනා, තවරෙස් සහෝදරයන් සහ ගායක ලුරා වේ.

නැටුම්
කේප් වර්ඩින් සාම්ප්‍රදායික නර්තනය බටහිර සහ මධ්‍යම අප්‍රිකානු බලපෑම් මිශ්‍ර වූවකි. කේප් වර්ඩ් හි වඩාත් ජනප්‍රිය නර්තන විලාසය "ෆුනානා" ලෙස හැඳින්වේ, එය සන්තියාගෝ දූපතේ ආරම්භ වූ අතර වේගවත් උකුල් චලනයන් සහ සජීවී රිද්මයක් සමඟ යුගල වශයෙන් නටනු ලැබේ. තවත් ජනප්‍රිය නර්තන විලාසයක් වන්නේ "කොලඩේරා" යනු සාඕ විසෙන්ටේ දූපතේ ආරම්භ වූ මන්දගාමී නර්තන විලාසයකි. "බටුක්" යනු සන්තියාගෝ දූපතේ ආරම්භ වූ තවත් සාම්ප්‍රදායික කේප් වර්ඩින් නැටුම් විලාසයක් වන අතර එය බොහෝ උකුල් චලනයන් සහ බෙර වාදනය ඇතුළත් වේ. "මෝර්නා" යනු තවත් ජනප්‍රිය කේප් වර්ඩීන් නර්තන විලාසයක් වන අතර එය බෝවා විස්ටා දූපතේ ආරම්භ වූ අතර ශෝකජනක තනුවක් සහිත මන්දගාමී වේගයක් ඇත. සූක් සහ කිසොම්බා වෙනත් රටවල ආරම්භ වූ කේප් වර්ඩ් හි නව ජනප්‍රිය නර්තන විලාසයකි.

සාහිත්‍ය

කේප් වර්ඩීන් සාහිත්‍යය ලුසොෆෝන් අප්‍රිකාවේ පොහොසත්ම එකකි. ප්‍රසිද්ධ කවියන් අතර පෝලිනෝ වීරා, මැනුවෙල් ද නෝවාස්, සර්ජියෝ ෆ්රූසෝනි, යුජිනියෝ ටවාරෙස් සහ බී. ලෙසා ඇතුළත් වන අතර, ප්‍රසිද්ධ කතුවරුන් අතර බල්ටසාර් ලෝපෙස් ද සිල්වා, ඇන්ටෝනියෝ ඕරෙලියෝ ගොන්සාල්වෙස්, මැනුවෙල් ලෝප්ස්, ඔර්ලන්ඩා අමරිලිස්, හෙන්රියරඹේ, හෙන්රිකයෝ ඩෙයිරම්බේ රා, ආචාර්ය අසගුවා, සහ ජර්මානෝ අල්මේදා. කබෝ වර්ඩේ හි කාන්තාවක් විසින් ලියන ලද පළමු නවකතාව ඩිනා සලූස්ටියෝ විසින් ලියන ලද "ඒ ලූකා ඩි සෙරානෝ" ය; එහි පරිවර්තනය, The Madwoman of Serrano (රොනෝ හි පිස්සු කාන්තාව) ලෙස, ඕනෑම Cකබෝ වර්ඩේ නවකතාවක් ඉංග්‍රීසි භාෂාවට පරිවර්තනය කරන ලද පළමු පරිවර්තනය විය.

සිනමාව
12 වැනි අප්‍රිකා චිත්‍රපට ඇකඩමි සම්මාන උළෙලේදී නම් කරන ලද 2015 විශේෂාංග වාර්තා චිත්‍රපටිය ටිචින්දාස්හි කානිවල් සහ සාඕ විසෙන්ටේ දූපත නිරූපණය කෙරේ.

ආහාර පිසීම
කේප් වර්ඩ් ආහාරය බොහෝ විට මාළු සහ බඩ ඉරිඟු සහ සහල් වැනි ප්‍රධාන ආහාර මත පදනම් වේ. අවුරුද්දේ වැඩි කාලයක් ලබා ගත හැකි එළවළු වන්නේ අර්තාපල්, ළූණු, තක්කාලි, මඤ්ඤොක්කා, ගෝවා, ගෝවා සහ වියළි බෝංචි ය. කෙසෙල් සහ ගස්ලබු වැනි පලතුරු වසර පුරා ලබා ගත හැකි අතර, අඹ සහ අලිගැටපේර වැනි අනෙකුත් පලතුරු සෘතුමය වේ.

කේප් වර්ඩ් හි සේවය කරන ජනප්‍රිය කෑමක් වන්නේ කැචුපා, ඉරිඟු (හෝමිනි), බෝංචි සහ මාළු හෝ මස් සෙමින් පිසින ලද ඉස්ටුවකි. සාමාන්‍ය ආහාර රුචිය වන්නේ පැස්ටල්, මාළු හෝ මස් වලින් පුරවාගත් පේස්ට්‍රි කවචයක් වන අතර එය පසුව බදියි.

ක්‍රීඩා

රටේ වඩාත්ම සාර්ථක ක්‍රීඩා කණ්ඩායම වන්නේ කේප් වර්ඩ් ජාතික පැසිපන්දු කණ්ඩායම වන අතර එය 2007 FIBA අප්‍රිකානු ශූරතාවලියේ ලෝකඩ පදක්කම දිනා ගත්තේ ඊජිප්තුව පරාජය කිරීමෙන් පසුවය. ස්පාඤ්ඤයේ රියල් මැඩ්රිඩ් කණ්ඩායමට ක්‍රීඩා කරන වෝල්ටර් ටවාරෙස් එරට වඩාත් ප්‍රසිද්ධ ක්‍රීඩකයා වේ.

කේප් වර්ඩ් තරංග යාත්‍රා කිරීම (wave sailing - වින්ඩ්සර්ෆිං වර්ගයකි) සහ සරුංගල් බෝඩිං සඳහා ප්‍රසිද්ධය. හවායි සහ 2009 PWA Wave World Champion වන ජෝෂ් අංගුලෝ, මෙම දූපත් සමූහය සුළං සර්ෆින් ගමනාන්තයක් ලෙස ප්‍රවර්ධනය කිරීමට බොහෝ දේ කර ඇත. දේශීය Kite Surfing ක්‍රීඩකයෙකු වන මිටු මොන්ටේරෝ 2008 Kite Surfing ලෝක ශූරයා විය.

ටූබාරෙස් අසුයිස් (Blue Sharks) යන අන්වර්ථ නාමයෙන් හඳුන්වන කේප් වර්ඩ් ජාතික පාපන්දු කණ්ඩායම කේප් වර්ඩ් හි ජාතික කණ්ඩායම වන අතර කේප් වර්ඩ් පාපන්දු සම්මේලනය මගින් පාලනය වේ. කණ්ඩායම 2013, 2015, සහ 2021 දී අප්‍රිකානු ජාතීන් කුසලාන තුනකට ක්‍රීඩා කර ඇත.

රට 1996 සිට සෑම ගිම්හාන ඔලිම්පික් උළෙලකටම තරඟ කර ඇත. 2016 දී, පැරාලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලේ දී පදක්කමක් දිනූ පළමු කේප් වර්ඩීන් ක්‍රීඩකයා බවට ග්‍රේසිලිනෝ බාර්බෝසා පත් විය.

ප්‍රවාහනය

වරාය

ජාත්‍යන්තර වරායන් හතරක් ඇත: මින්ඩෙලෝ, ප්‍රියා, පැල්මේරා සහ සල් රී. සාඕ විසෙන්ටේ හි මින්ඩෙලෝ යනු කෲස් නැව් සඳහා ප්‍රධාන වරාය වන අතර සැන්ටෝ ඇන්ටෝ වෙත යාත්‍රා සේවය සඳහා වන පර්යන්තයයි. සන්තියාගෝ හි ප්‍රියා වෙනත් දූපත් වෙත දේශීය තොටුපළ සේවා සඳහා ප්‍රධාන මධ්‍යස්ථානය වේ. පැල්මේරා ඔන් සල් දිවයිනේ ප්‍රධාන ගුවන් තොටුපළ වන අමිල්කාර් කබ්රාල් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ සඳහා ඉන්ධන සපයන අතර දිවයිනේ සිදුවන හෝටල් ඉදිකිරීම් සඳහා වැදගත් වේ. පොන්ටා ඩෝ සොල් හි ගුවන් පථය වසා දැමීමෙන් පසු දිවයිනෙන් නිෂ්පාදන ආනයනය සහ අපනයනය මෙන්ම මගී ගමනාගමනය සඳහා ඇති එකම මූලාශ්‍රය සැන්ටෝ ඇන්ටෝ හි පෝටෝ නෝවෝ වේ.

කුඩා වරායන් ඇත, අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම සාඕ නිකොලෝ හි ටරාෆල්හි තනි ජැටි, බෝවා විස්ටා හි සල් රේ, මායෝ හි විලා දෝ මායෝ (පෝර්ටෝ ඉන්ග්ලස්), ෆෝගෝ හි සාඕ ෆිලිපේ සහ බ්‍රාවා හි ෆර්නා. මේවා භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය සහ මගීන් රැගෙන යන අන්තර්-දිවයින යාත්‍රා සේවා සඳහා පර්යන්ත ලෙස ක්‍රියා කරයි. මසුන් ඇල්ලීම සහ කිමිදීම යන බෝට්ටු දෙකම භාවිතා කරන සැල්හි සැන්ටා මරියා හි තොටුපළ පුනරුත්ථාපනය කර ඇත.

ගුවන්තොටුපල

2014 වන විට - ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපල හතරක් සහ අභ්‍යන්තර ගුවන් තොටුපල හතක් ක්‍රියාත්මක විය. තවත් දෙකක් ක්‍රියාත්මක නොවූ අතර එකක් බ්‍රාවා මත සහ අනෙක සැන්ටෝ ඇන්ටෝ හි ආරක්ෂක හේතූන් මත වසා ඇත.

එහි භූගෝලීය පිහිටීම හේතුවෙන්, කේප් වර්ඩ් බොහෝ විට අත්ලාන්තික් සාගරයේ ගුවන් යානා මගින් පියාසර කරනු ලැබේ. එය යුරෝපයේ සිට දකුණු ඇමරිකාව දක්වා සම්ප්‍රදායික ගුවන් ගමනාගමන මාර්ගයේ කොටසකි, එය දකුණු පෘතුගාලයේ සිට කැනරි දූපත් සහ කේප් වර්ඩ් හරහා උතුරු බ්‍රසීලය දක්වා ගමන් කරයි.

ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපල

 අමිල්කාර් කබ්රාල් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ, සල් දූපත
 නෙල්සන් මැන්ඩෙලා ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ, සන්තියාගෝ දූපත
 ඇරිස්ටයිඩ් පෙරේරා ජාත්යන්තර ගුවන් තොටුපළ, බෝවා විස්ටා දූපත
 සිසේරියා එවෝරා ගුවන් තොටුපළ, සාඕ විසෙන්ටේ දූපත

ගුවන් ඩ්‍රෝන යානා
2021 දී දූපත් අතර ඖෂධ බෙදා හැරීම වැනි කාර්යයන් සඳහා කිලෝග්‍රෑම් 5 ක් දක්වා ගෙන යා හැකි කුඩා මිනිසුන් රහිත පියාසර ඩ්‍රෝන යානා පර්යේෂණාත්මකව භාවිතා කරන ලදී.

යොමු කිරීම්

කේප් වර්ඩ්


Terling (pronounced Ter-ling) is a village and civil parish in the county of Essex, England, between Braintree to the north, Chelmsford to the south-west and Witham to the east.

History
A settlement at Terling dates back to Roman times. According to a Saxon document dated 627 AD, about seven hundred acres of land was occupied in the Terling and Fairstead area. In 886 Terling was part of the Witham Hundred and there are references to this in records of Terling and Fairstead until the nineteenth century.

Terling is named in the Domesday Book of 1086 as Tarlinga, giving the approximate population as one hundred and twenty five. Before the Norman Conquest the three manors of Terling were presented to the Abbot of Ely. During the thirteenth century successive Bishops of Norwich acquired land in the Parish, by 1238 known as Tarlinges, and the remains of the foundations of their palace exist to the west of All Saints' Church. Henry VII later used the palace as a hunting lodge.

During the fourteenth century more people were encouraged to take up farming and names of the farmers who purchased holdings at this time are remembered to this day in place names such as Loyes, Scarletts and Porridge Pot.

Arable farming and sheep rearing were the basis of the village economy in the sixteenth century. Other local industries included tanning, weaving, malting and the milling of flour. Houses of the period were made of timber and clay and were thatched.

Although yet un-standardised, by 1718 the spelling Tarling(e) was most common
. It is unclear when the present-day spelling Terling became pre-eminent in documents and maps, but the change came about over the course of the 18th century. For example, Robert Morden's 1722 map of Essex, and Emanuel Bowen's map of 1724 spell the name as Tarling, along with other placenames that are rendered in a phonetic spelling that accords with their pronunciation but, like Terling, is at variance with their modern spelling. Herman Moll's map of 1733 introduces another variant, spelling it Tarleing. A later 18th-century map of Essex located in the Moot Hall in Maldon hedges its bets naming the village as Tarling or Terling, but defers to the phonetic spelling in naming Tarling Hall. A map of the Chelmsford and Witham Hundreds, dedicated to Sir William Mildmay Bt (of the Mildmay Baronets) in 1768 names the village as Tarling.

John Strutt, the second Baron Rayleigh, built the village school, enlarged the church and, in 1868, after a terrible epidemic of typhoid fever, installed a village water supply system.

Since 2002 Terling has been the location of the Terling International Trifle Festival, held each year in September.

Terling was named as Essex Village of the Year in 2017.

The village
The village is split into two halves by the river Ter. P H Reaney suggests that the name of the river is a back-formation, taking its name from the settlement, rather than the other way round
. On the West side of the river there is a cricket pitch, tennis courts, swimming pool and playground. On the East side of the river is the village's single public house, the Rayleigh Arms (commonly known as the Monkey), as well as a tearoom, the village shop and post office, the Terling Primary School and the Anglican Church.

Population
In 1991 Terling had a population of 741, increasing to 764 at the 2011 Census.

Notable buildings
The manor house, Terling Place, was built between 1772 and 1777.

The Terling windmill, latterly converted to residential use, was featured in the film Oh, Mr Porter!.

The Anglican church dedicated to All Saints is located on the village green. The body of the church is medieval, restored in the 19th century, while the brick-built tower dates from 1732.

References

Further reading
History of Terling, White's Directory (1848)
Wrightson, Keith & Levine, David (1995). Poverty and Piety in an English Village: Terling, 1525–1700. Oxford University Press.

External links

Terling & Fairstead website

Villages in Essex
Civil parishes in Essex
Braintree District

Terling


Specii IV - Reînvierea (titlu original: Species – The Awakening) este un film american SF de groază din 2007 regizat de Nick Lyon. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Helena Mattsson, Adam Wylie, Ben Cross, Marco Bacuzzi, Marlene Favela și Dominic Keating ca "Forbes".

Prezentare

Distribuție
Helena Mattsson - Miranda Hollander
Ben Cross - Tom Hollander
Dominic Keating - Forbes Maguire
Marlene Favela - Azura
Meagen Fay - Celeste
Roger Cudney - Leland Fisk
Mauricio Martinez - Dalton
Felipe de Lara -  Burke
Julian Sedgwick - Logan Wilson
Marco Bacuzzi - Rinaldo
Adam Wylie - Jared

Note

Legături externe

Vezi și
  Listă de filme produse de Metro-Goldwyn-Mayer
  Listă de filme cu extratereștri
  Listă de filme științifico-fantastice din anii 2000
  Listă de serii cu patru filme
  Listă de filme SF de groază

Filme din 2007
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Nick Lyon
Filme SF din anii 2000
Filme de groază din anii 2000
Filme cu extratereștri
Filme SF de groază
Specii (serie de filme)
Filme de televiziune
Filme SyFy

Specii IV - Reînvierea


O Santuário das Aparições (Santuario das Aparicións em galego e Santuario de las Apariciones em espanhol) ou Santuário do Imaculado Coração de Maria é um santuário mariano localizado em Pontevedra, Espanha. Segundo a Irmã Lúcia, vidente de Fátima, foi aqui que o Menino Jesus e a Virgem Maria lhe apareceram em 1925 e 1926 e, com o Coração rodeado de espinhos, lhe revelaram e pediram a devoção reparadora dos cinco primeiros sábados.

É o terceiro destino de peregrinação mariana mais visitado do mundo, com mais de 12 milhões de visitas registadas até 2022.

Localização
O santuário está localizado na Rua Sor Lucía, 3, no centro histórico de Pontevedra.

História
No local onde se encontra o santuário, existia um edifício do início da Idade Média, do qual foram preservados vestígios de cantaria e uma porta murada com relevos decorativos,.

O edifício foi construído em meados do século XVI. No século XIX, o edifício era o palácio da família Arias Teijeiro (António e José, pai e filho), sendo este último um político carlista e ministro universal,.

Em 1918, o Marquês de Riestra alugou-o às irmãs Doroteias, que abriram ali uma escola.

Em 1925, Lúcia dos Santos, uma das três videntes de Fátima, tornou-se uma irmã Doroteia na Galiza. Enquanto estava no seu quarto neste convento em Pontevedra, dois meses após a sua chegada, a 10 de Dezembro de 1925, a Irmã Lúcia teve uma visão do Menino Jesus e da Virgem Maria com o seu coração rodeado de espinhos. A segunda aparição do Menino Jesus teve lugar a 15 de Fevereiro de 1926, no jardim do convento. Em 1927, a Irmã Lúcia escreveu que Nossa Senhora, na aparição de 1925, lhe tinha explicado em que consistia a comunhão dos Primeiros Sábados,.

A Sagrada Comunhão dos Primeiros Sábados consiste em ir à confissão, receber a Sagrada Comunhão todos os primeiros sábados do mês durante cinco meses (em reparação de cinco tipos de blasfêmia), rezar o terço e meditar sobre os seus mistério ,,.

O Papa João Paulo II concedeu-lhe o estatuto de santuário em 2000, por ocasião do 75º aniversário das aparições.

O edifício foi renovado em 2022, com a remodelação do segundo andar e um novo telhado.

O santuário é conhecido como a "Fátima Espanhola".

Descrição
O edifício religioso, também conhecido como a Casa das Aparições, tem dois andares. A fachada é feita de pedra e apresenta-se num estilo simples. No rés-do-chão, a base em pedra e os arcos de volta perfeita suportados por meias colunas toscanas do século XV que emolduram a porta e as janelas destacam-se.

No interior, há uma capela principal (no rés-do-chão) e uma pequena capela onde o Menino Jesus e a Virgem Maria apareceram à irmã Lúcia, a vidente de Fátima. Há também uma porta murada com um arco canopial do século XVI. No primeiro andar estão os quartos do albergue do convento, que tem 60 camas em diferentes quartos com até quatro camas, e que a Conferência Episcopal vai transformar num albergue de peregrinos. No segundo andar encontra-se a cela onde, segundo a crença cristã, a Virgem Maria apareceu à irmã Lúcia a 10 de Dezembro de 1925.

O edifício tem também um jardim interior onde o Menino Jesus apareceu à Irmã Lúcia a 15 de Fevereiro de 1926. O velho claustro medieval, datado dos finais do século XV, tinha arcos de volta perfeita sustentados por colunas toscanas.

Galeria

Ver também

Bibliografia

Artigos relacionados
 Aparições de Pontevedra
 Aparições de Fátima
 Nossa Senhora de Fátima
 Santuário de Fátima
 Lista de santuários marianos

Ligações externas

 Site oficial do Santuário
 Planos do santuário
 Fátima Pontevedra - La comunión reparadora

Atrações turísticas da Galiza
Igrejas da Galiza
Igreja Católica na Espanha
Igrejas e conventos de Pontevedra
Monumentos da Galiza

Santuário das Aparições


Der Figuralchor der Gedächtniskirche Stuttgart ist ein Kirchen- und Konzertchor in der Gedächtnis- und Rosenberggemeinde in Stuttgart-Nord. Er steht seit September 2009 unter der Leitung von Alexander Burda. Der Name des Figuralchors leitet sich von der Figuralmusik ab, also kontrapunktisch ausgestalteter Musik, wie sie ab dem 14. Jahrhundert in Europa entstand.

Der Figuralchor gestaltet an der Gedächtniskirche die liturgische Musik (Liturgie) der größeren Feste im Kirchenjahr und setzt zudem die Tradition der Kantatengottesdienste, die für interessierte Sänger offen sind, fort. In zwei oratorischen Konzerten pro Jahr werden chorsymphonische Werke zur Aufführung gebracht.

Geschichte
Der Figuralchor der Gedächtniskirche Stuttgart wurde 1957 von Helmuth Rilling gegründet, der ihn bis in die siebziger Jahre leitete. Als Kantor an der Gedächtniskirche setzte er mit seinen geistlichen Abendmusiken, den zyklischen Aufführungen der Werke Johann Sebastian Bachs und mit über den üblichen liturgischen Rahmen hinaus weisenden Kantaten- und Weihnachtsgottesdiensten neue kirchenmusikalische Schwerpunkte. Damit legte er den Grundstein für die nachhaltige Tradition der Kirchenmusik an der Gedächtniskirche und den bis heute anhaltenden großen Stellenwert, den sie in der Gemeinde genießt.

In der Folge übernahmen mehrere Rilling-Schüler den Chor, so z. B. die Amerikaner Henry Gibbons und Gordon Plaine. Über viele Jahre folgte Johannes Moesus, bis Peter Bachofer 1990 die Leitung übernahm und sie im September 2009 Alexander Burda übergab.

Plakatreihe
Die Plakate zu den Konzerten des Figuralchors wurden vom Stuttgarter Grafikdesigner Tilman Ockert entworfen und umgesetzt, von dem auch das Erscheinungsbild des Chores stammt.

Repertoire
Das Repertoire des Figuralchors setzt sich überwiegend aus geistlicher Chormusik des 16. bis 21. Jahrhunderts zusammen. In jüngster Zeit wurde insbesondere das Repertoire des 20. Jahrhunderts bis in die Jetzt-Zeit ausgebaut. So wurde bei der Stuttgartnacht 2011 in der Stiftskirche im Rahmen eines Programms mit Motetten des 20. Jahrhunderts das Benedictus des französischen Komponisten Emmanuel Robin zum ersten Mal in Stuttgart aufgeführt. Des Weiteren brachte ein Konzert im Jahr 2010 ausschließlich Werke zeitgenössischer Stuttgarter Komponisten (Axel Ruoff, Willibald Bezler, Jürgen Essl, Klaus Dreher) zur Aufführung.

Diskografie (Auswahl)
 1962: Heinrich Schütz: Psalm 116 Das ist mir lieb.
 1962: Johann Sebastian Bach: Kantate BWV 80 Ein feste Burg ist unser Gott, Messe A-dur BWV 234.
 1963: Georg Friedrich Händel: Belsazar. Oratorium.
 1963: Johann Sebastian Bach: Das Orgelbüchlein, mit den Chorälen zum Kirchenjahr.
 1965: "Hodie Christus natus est". Weihnachtliche Motetten, Konzerte und Chorsätze alter Meister.
 1965: Johann Sebastian Bach: Kantate BWV 208 Was mir behagt, ist nur die muntre Jagd
 1966: Wolfgang Amadeus Mozart: Krönungsmesse C-dur KV 317, Vesperae solennes de confessore, KV 339.
 1966: Johann Sebastian Bach: Messe g-moll BWV 235.
 1966: Johann Sebastian Bach: Magnificat BWV 243 / Dietrich Buxtehude: Magnificat.
 1966: Johann Sebastian Bach: Kantate BWV 201 Der Streit zwischen Phoebus und Pan.
 1966: Johann Sebastian Bach: Kantate BWV 205 Zerreißet, zersprenget, zertrümmert die Gruft.
 1966: Johann Sebastian Bach: Kantate BWV 206 Schleicht spielende Wellen.
 1966: Johann Sebastian Bach: Kantate BWV 215 Preise dein Glücke, gesegnetes Sachsen
 1966: Anton Bruckner: Messe e-moll.
 1967: Johann Sebastian Bach: Kantate BWV 213 Laßt uns sorgen laßt uns wachen.
 1967: Johann Sebastian Bach: Kantate BWV 249a Entfliehet, verschwindet, entweichet, ihr Sorgen
 1970 bis 1973: Mitwirkung an div. Bach-Kantaten für den Claudius-Verlag München, übernommen vom Hänssler-Verlag für die Gesamtaufnahme und für 2 CDs mit ausgewählten Chorsätzen und Chorälen (Figuralchor der Gedächtniskirche Stuttgart, Frankfurter Kantorei, Gächinger Kantorei).
 2012: Camille Saint-Saëns: Le Déluge, op. 45

Weblinks
 Website des Figuralchores der Gedächtniskirche Stuttgart

Gemischter Chor
Kirchenchor (Deutschland)
Chor (Stuttgart)
Gegründet 1957


Lambrechts ist der Familienname folgender Personen:

 Burger Lambrechts (* 1973), südafrikanischer Kugelstoßer
 Burger Lambrechts (Leichtathlet, 1998) (* 1998), südafrikanischer Kugelstoßer
 Erik Lambrechts (* 1984), belgischer Fußballschiedsrichter
 Esther Lambrechts, Geburtsname von La Esterella (1919–2011), flämische Sängerin
 Finn Lambrechts (1900–1956), norwegischer Generalleutnant
 Jan Lambrechts (* 1938), belgischer Radrennfahrer

Siehe auch:
 Lambrecht

Lambrechts


مصطفى كامل (مواليد 20 أغسطس 1970 في مدينة الإسكندرية) هو مطرب وشاعر مصري ومؤلف واسمه الحقيقي مصطفى كامل السيد كامل. عاش طفولته بحي السيدة زينب. من ألبوماته طول الوقت وورحلة عمري ووحكايتي أنا وودقت الساعات ووأقوى من الأيام ووألبوم صور وواكرهيني وواجمل سنين العمر و3 مرات وحدوس على قلبي. وقد حصل مصطفى كامل على منصب نقيب المهن الموسيقية في ١١ أكتوبر ٢٠٢٢ وذلك بعد استقالة نقيب المهن الموسيقية السابق هاني شاكر في ٢٥/٧/٢٠٢٢.

له العديد من الكلمات لفنانين آخرين مثل بهاء سلطان ومحمد منير وإيهاب توفيق ومحمد فؤاد ومجد القاسم وحمادة هلال وهيفاء وهبي ومحمد محيي.

بداياته كانت في أواخر الثمانيات أي حوالي من عشرين عاما تعامل مصطفى كامل مع معظم مطربي مصر والعالم العربي كتب لهاني شاكر حوالي أربعون أغنية من أهمها الحلم الجميل سالتك أنت مين ياريتني اتكلم معقول وكتب العديد من الأغاني لمحمد فؤاد وحماده هلال وإيهاب توفيق ومحمد منير وكتب حوالي أربع أغاني للمطرب عمرو دياب وجواهر وبهاء سلطان وأحمد جوهر وحسن الأسمر وكتب للفنان الكبير محمد رشدي، وقد كان محبا للكتابة والشعر التحق بجامعه عين شمس وحصل منها على شهادة البكالوريوس قسم التجارة وقد كان له صديق اسمه نصوح كنعان وكان طالبا في كلية الآداب وقد كان يشجع مصطفى كامل على الكتابة في الشعر وجاءت الفرصة عندما أقيمت مسابقة للشعر والتلحين والغناء في صوت القاهرة سنه 1989م.

وقد فاجئ مصطفى كامل الجميع بكتابته لكلمات حزينه آنذاك غناها الفنان علاء عبد الخالق وهي أغنية مرسال وقد أصبح مصطفى كامل في ذلك الوقت من كبار الكتاب لكلمات الأغاني وليظهر اسمه نجم في نجوم الفن وفي سنه 1994. قام كامل بالتدرب على التلحين من خلال محمد فؤاد والموسيقار عمر خيرت ومن ثم ليلحن لكبار الفنانين أمثال هاني شاكر وبعد ذلك انتقل إلى عالم الغناء وقد انتج ما يزيد عن 10 ألبومات لينافس نجوم الغناء ويسطع في ساحة الفنانين وجاء حلمه بالتمثيل في السينما بأوّل فيلم وهو قشطة يابا مع صلاح عبد الله.

له العديد من الألبومات ومنها رحلة عمري ودقت الساعات وأقوى من الأيام و 3 مرات وغيره، يلقب ب أمير العذاب. مصطفى كامل له أخ اسمه أحمد وأختان نوال وسمية ومصطفى متزوج وله ولد وبنت فرح وفتحي، ونجح نجاح كبير من خلال أوبريت تسلم الأيادي التي غناها ولحنها وشاركه فيها العديد من النجوم. قام مصطفى كامل بدويتوهات عدة خاصة مع صاصا الذي يقول عنه مصطفى الأمير الأسمر وكذلك مع أخية أحمد. يسكن مصطفى الآن في مصر الجديدة مع عائلته ويملك شركة لتجارة السيارات.

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الإسكندرية
شعراء وشاعرات مصريون
مغنون مصريون
مواليد 1390 هـ
مواليد 1970

مصطفى كامل (مطرب)


Officine Meccaniche A. Zambon & C. war ein italienischer Hersteller von Automobilen.

Unternehmensgeschichte
Das Unternehmen aus der Via Verona 43 in Turin stellte unter der Leitung von Giuseppe Cravero zunächst Fahrzeugteile her. 1914 begann die Produktion von Automobilen. Die Markennamen lauteten Z und Zambon. 1915 endete die Produktion.

Fahrzeuge
Giuseppe Cravero, der bereits für die Officine Meccaniche Beccaria ein Fahrzeug entwarf, entwickelte das einzige Modell 4 Z, auch 20/30 HP genannt. Ein Vierzylinder-Monoblockmotor mit langem Hub, untenliegender Nockenwelle und stehenden Ventilen mit 3690 cm³ Hubraum sorgte für den Antrieb. Der Motor war vorne im Fahrzeug montiert und trieb über eine Kardanwelle die Hinterachse an. Das Getriebe verfügte über vier Gänge. Die bauartbedingte Höchstgeschwindigkeit war mit 95 km/h angegeben.

Ein geplantes Sportmodell namens 5 Z ging nicht mehr in Produktion.

Literatur

 George Nick Georgano: The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 3 P–Z. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 (englisch)
 Autorenkollektiv: Enzyklopädie des Automobils. Marken · Modelle · Technik. Weltbild Verlag, Augsburg, 1989

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Italien)
Ehemaliges Unternehmen (Turin)

Officine Meccaniche A. Zambon & C.


Neriman Köksal, gerçek adıyla Hatice Kökçü, (17 Mart 1928, İstanbul - 23 Ekim 1999, İstanbul), Türk oyuncu ve şarkıcı.

Hayatı
Neriman Köksal, 17 Mart 1928 tarihinde İstanbul'un Rami semtinde doğdu. Annesi ve babası Balkan göçmenidir, annesi Üsküp doğumludur. Babası Ahmet Kökçü Ramispor'da futbol oynamıştır. Türk sinemasının ilk ve en uzun süreli vamp kadını olarak kabul edilmektedir. Gerçek adı Hatice Kökçü'dür. Farsçada yiğit, cesur anlamına gelen Neriman ismini, sahne adı olarak kullanmıştır. 1950'li yıllarda Fosforlu Cevriye isimli filmde elde ettiği başarı nedeniyle "Fosforlu Cevriye" lakabıyla da anıldı, bir diğer lakabı ise "Afet-i Devran Neriman"dır.

Neriman Köksal, henüz 22 yaşındayken İstanbul'da, İstiklal Caddesi'nde yürürken Metin Erksan tarafından keşfedildi. O dönem İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü'nde öğrenci olan Erksan, bu boylu poslu alımlı kadını, tam da o sırada çekeceği Çete adlı film için kadın oyuncu arayan ağabeyi, yönetmen Çetin Karamanbey'e götürdü. "Çete" filmindeki "Rus Prensesi Nina" rolü ile sinemaya adım atan Neriman Köksal, asıl ününü, Fosforlu Cevriye (1959) filmi ile elde etti. Neriman Köksal'ın Fosforlu Cevriye'de, iri-kıyım yapısıyla erkeklere posta koyan, argo konuşan, külhanbeyi, erkeksi-kadın imgesini başarıyla canlandırması, sonraki dönemlerde Türk Sineması'nda erkeksi-kadın imgesinin uzun yıllar sürecek bir modaya dönüşmesine de öncülük etmiştir. 1964 yılında Türkiye'ye iyi niyet elçisi olarak gelen Kirk Douglas'ı karşılayanlar arasında olmuştur.

Sanatçı, 1999 yılında yeğeni Mustafa Volkan Öylek'in kızı Nazlı Buse Öylek'i mahkeme kararı ile evlat edindi.

Filmografisi

Plağı
Yeşilçam'ın en üretken olduğu dönemler olan 1960'lı ve 1970'li yıllarda Fikret Hakan'dan Fatma Girik'e, Yılmaz Köksal'dan Ayhan Işık'a kadar onlarca sinema oyuncusu müzik plakları doldurmuşlardı. Bu plak yapan sinemacılar kervanına Neriman Köksal da katıldı ve bir 45'lik plak da o doldurdu Bu plak:
 1965: Şeker Alalım / Ali Baba - Serengil 10009

Ödülleri
 1999: 18. Uluslararası İstanbul Film Festivali - Onur Ödülü - 1 Dakika Karanlık

Ölümü
1999 yılında 50. sanat yılını kutlayan Neriman Köksal, meme kanseri'ne yakalandı. Kanserle bir yıl boyunca mücadele eden Köksal, buna solunum yetmezliği de eklenince konuşma ve beslenme problemleri çekmeye başladı ve durumu ağırlaştı. Köksal'ın son günlerinde en çok sarf ettiği cümlesi "ölmek istiyorum, dayanamıyorum artık." idi. 23 Ekim 1999 tarihinde İstanbul'daki Surp Agop Hastanesi'nde 71 yaşında hayatını kaybetti. 25 Ekim'de Şişli Camii'nde düzenlenen cenaze töreninin ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Kaynakça

 http://www.kimkimdir.gen.tr

Dış bağlantılar
 SinemaTürk sayfası
 IMDb sayfası

Türk kadın sinema oyuncuları
1928 doğumlular
1999 yılında ölenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
Meme kanserinden ölenler
Türk kadın dizi oyuncuları
İstanbul doğumlu kadın oyuncular
İstanbul'da ölenler
Arnavut asıllı Türkler
Türk kadın şarkıcılar

Neriman Köksal


هايفورون (Гайворон) هي مدينة في مقاطعة كيروفوهرادسكا في أوكرانيا. وهي تشكل المركز الإداري لهايفورون رايون.

مراجع

مدن أوكرانيا
مدن في مقاطعة كيروفوهراد
مدن في كيروفوهراد أوبلاست

هايفورون


This is a list of aviation-related events from 2003.

Deadliest crash
The deadliest crash of this year was a military accident, namely the 2003 Iran Ilyushin Il-76 crash, which crashed in mountainous terrain of southeastern Iran on 19 February, killing all 275 people on board. The deadliest civil aviation crash was UTAGE Flight 141, a Boeing 727 which crashed on takeoff in Cotonou, Benin on 25 December, killing 138 of the 160 people on board, as well as three on the ground.

Events

January
 1 January
The Czech Republic creates its Air Accidents Investigation Institute. It takes over the accident investigation competencies previously held by the Czech Republic's Civil Aviation Authority.
The airline Livingston is founded. It will begin flight operations in May.
 8 January
 The Turkish Airlines Avro RJ100 Konya, operating as Flight 634, crashes in thick fog while on final approach to land at Diyarbakır Airport in Diyarbakır, Turkey. The plane breaks into three pieces and catches fire, killing 75 of the 80 people on board and seriously injuring all five survivors.
 Air Midwest Flight 5481, a Beechcraft 1900D operating as a US Airways Express flight, crashes into a US Airways hangar on takeoff from Charlotte/Douglas International Airport at Charlotte, North Carolina, killing all 21 people on board and injuring one person on the ground. The accident investigation determines that the crash resulted from improper maintenance and because the aircraft was overweight, Air Midwest having used Federal Aviation Administration-approved estimated passenger weight tables that had not been updated since 1936, when the average weight of an American passenger was  lighter than in 2003.
 9 January – TANS Perú Flight 222, a Fokker F28-1000 Fellowship, crashes near Chachapoyas, Peru, while on approach to Chachapoyas Airport, killing all 46 people on board.

February
 Fina Air begins services.
 Cirrus Design Corporation delivers the light aircraft industry's first glass cockpit with the SR20 and SR22.
 1 February – The Space Shuttle Columbia disintegrates on reentry after 16 days in space, killing its entire crew of seven.
 3 February – Air Arabia is founded. It will begin flight operations on 28 October.
 5–9 February – The Aero India show is held at Bangalore, India.
 13 February – The Government of Armenia establishes the General Department of Civil Aviation of Armenia as Armenia's national civil aviation authority.
 19 February – An Iranian Aerospace Force of the Army of the Guardians of the Islamic Revolution Ilyushin Il-76 (NATO reporting name "Candid") carrying members of the Islamic Revolutionary Guard from Zahedan to Kerman, Iran, crashes  southeast of Kerman, killing all 275 people on board. The third crash of an Il-76 in Iran, it is the deadliest accident in history involving an Il-76 and the deadliest aviation accident on Iranian soil.

March
 1 March – Asiana Airlines joins the Star Alliance.
 6 March – Air Algérie Flight 6289, the Boeing 737-200 7T-VEZ, suffers an engine failure during takeoff from Tamanrasset Airport in Tamanrasset, Algeria, stalls, veers off the runway, and crashes, killing all but one of the 102 people on board and injuring the sole survivor.
 9 March – The Transportation Security Administration – responsible for the safety of the traveling public in the United States, with the bulk of its efforts devoted to civil aviation and the screening of passengers and baggage at over 450 airports in the United States – is moved from the United States Department of Transportation to the United States Department of Homeland Security.
 14 March – A Cessna 177 Cardinal crashes into Old Fort Mountain near Old Fort, North Carolina, after taking off from Asheville Regional Airport in Asheville, North Carolina, killing author Amanda Davis and her parents. Davis is on a book tour to promote her first novel, Wonder When You'll Miss Me, at the time of her death. Her father is piloting the plane when it crashes.
 31 March – Lauda Air Italy merges into the airline Livingston.

May
 May - An airport policeman, Raj Namdeo, shoots his supervisor and takes some other people hostage. His supervisor is taken to hospital but does not survive. He later surrenders in the presence of his mother and the then deputy Chief Minister. The situation took around 7 hours.

The airline Livingston begins flight operations.
 1 May
The United States Navy Sea Control Squadron 35 (VS-35) S-3 Viking antisubmarine aircraft 159387 brings President George W. Bush aboard the aircraft carrier  in the Pacific Ocean off California, where Bush gives his "Mission Accomplished" speech about Operation Iraqi Freedom. Bush becomes the first U.S. president to make an arrested landing aboard an aircraft carrier in a fixed-wing aircraft. While the U.S. president is aboard, the S-3 uses the call sign "Navy One;" it remains the only aircraft ever to have done so.
Spanair joins the Star Alliance.
 25 May – Boeing 727-223 tail number N844AA is stolen from Quatro de Fevereiro Airport in Luanda, Angola. Ben Charles Padilla, who is suspected of having been at the controls, disappears at the same time. Despite a worldwide search by police and intelligence agencies, neither the plane nor Padilla are ever found.
 26 May – UM Airlines Flight 4230, a chartered Yakovlev Yak-42 (NATO reporting name "Clobber") carrying Spanish peacekeeping troops home from Afghanistan to Zaragoza Airport in Zaragoza, Spain, crashes into a mountainside near Maçka, Turkey, on its third attempt to land in dense fog for a stopover at Trabzon Airport in Trabzon, Turkey. All 75 people on board die.
 29 May – A man attempts to hijack Qantas Flight 1737, a Boeing 717-200 with 52 other people on board, shortly after taking off from Melbourne Airport in Melbourne, Australia, hoping to crash the plane into Australias Walls of Jerusalem National Park in Tasmania, which he believes will release the Devil from his lair and bring about Armageddon. He injures two flight attendants before being subdued by other passengers.
 30 May
The final commercial flight of an Air France Concorde takes place.
Iraqi Airways announce its intention to resume international service for the first time since the Gulf War began in January 1991. It will do so in October 2004.

June
 6 June – American screenwriter Jessica Kaplan and all three other people on board are killed when their Beechcraft Model A36TV Bonanza nose-dives into an apartment building just after takeoff from Santa Monica Airport in Santa Monica, California.
 26 June – The NASA Helios Prototype unmanned aerial vehicle breaks up in flight and crashes into the Pacific Ocean about  west of Kauai, Hawaii, during a remotely piloted systems checkout flight in preparation for an endurance test scheduled for July.

July
 8 July – Sudan Airways Flight 139, a Boeing 737-200, crashes at Port Sudan, Sudan, killing 116 of the 117 people on board. A two-year-old boy is the only survivor.
 10 July – The Indonesian airline Wings Abadi Airlines – usually shortened to Wings Air – begins flight operations. It is a wholly owned subsidiary of Lion Air.
 26 July – 3 August – The 13th FAI World Rally Flying Championship takes place in Rustenburg, South Africa. the individual winners are 1. Nigel Hopkins and Dale de Klerk (South Africa), 2. Janusz Darocha and Zbigniew Chrząszcz (Poland), 3. Nathalie Strube and P. Sicard (France); the team winners are 1. South Africa, 2. France, 3. Poland.
 30 July
The Indonesian airline Citilink becomes an independent business entity. Previously it had been a low-cost subsidiary of Garuda Indonesia.
Scottish motorcycle racing champion Steve Hislop dies when the helicopter he is piloting crashes near a remote farmhouse near Teviothead, Scotland.
 31 July – Jumping from an altitude of , Felix Baumgartner uses a wingpack to cross the English Channel in 14 minutes, covering over .

August
 The wreckage of an Indian Air Force Antonov An-12BP (NATO reporting name "Cub") that disappeared during a flight on 7 February 1968 with the loss of all 102 people on board is discovered an altitude of  on India's Dhaka Glacier near Chandrabhaga Peak 13.
 1 August – Continental Airlines resumes its non-stop service from Newark International Airport in New Jersey to Hong Kong. It had suspended the service earlier in the year due to the outbreak of severe acute respiratory syndrome (SARS) in southern China.
 8 August – JAT Yugoslav Airlines renames itself Jat Airways.
 11 August – The Spirit of Butts Farm completes the first flight across the Atlantic by a computer-controlled model aircraft. The flight also sets two world records for a model aircraft, for duration (38 hours 53 minutes) and for non-stop distance ().
 26 August – Colgan Air Flight 9446, a US Airways Express Beechcraft 1900D on a repositioning flight with no passengers aboard, crashes in the water off Yarmouth, Massachusetts, immediately after takeoff from Barnstable Municipal Airport in Barnstable County, Massachusetts, due to a maintenance error. The two-man crew dies.

September
Skip Holm, flying the modified P-51D Mustang 'Dago Red', sets a new closed-course piston-engine speed record of  at the Reno Air Races outside Reno, Nevada.
14 September – The United States Air Force Thunderbirds flight demonstration teams No. 6 solo aircraft crashes into the tarmac at Mountain Home Air Force Base, Idaho, while attempting its initial maneuver at the Gunfighter Skies 2003 air show. The pilot ejects safely just moments before impact. Although the desert terrain is similar, the ground elevation at Mountain Home Air Force Base is over  higher than at the Thunderbirds home base at Nellis Air Force Base, Nevada, and pilot error (insufficient altitude) is determined as the cause. The pilot is reassigned to the Pentagon.
28 September – The European Union's European Aviation Safety Agency begins operations.

October
1 October
Cyprus creates its Air Accident and Incident Investigation Board.
The United States Air Force reactivates the Eighteenth Air Force. It had been inactive since 1 January 1958.
15 October – Yang Liwei becomes the People's Republic of China's first man in space.
16 October – Belavia signs a leasing agreement for its first Boeing 737-500 airliner.
24 October – The Concorde makes its last scheduled commercial flight.
26 October – LOT Polish Airlines joins the Star Alliance.
28 October – Air Arabia begins flight operations. It first flight is from Sharjah in the United Arab Emirates to Bahrain International Airport in Bahrain.

November
The Air Traffic Organization is formed as the operational arm of the U.S. Federal Aviation Administration. It manages air navigation services for aircraft over the United States and well out into the Atlantic and Pacific oceans.
10 November – The Indonesian airline Sriwijaya Air makes its first flight, offering service between Jakarta and Pangkal Pinang.
19 November – Atlantic Coast Airlines announces plans to become a low-cost carrier under the name Independence Air. It will make the change in June 2004.
22 November – A Fedayeen commando unit fires an 9K34 Strela-3 (USDoD designation "SA-14", NATO reporting name "Gremlin") shoulder-launched surface-to-air missile at a DHL Express Airbus A300B4-200F just after it takes off from Baghdad International Airport in Baghdad, Iraq. The missile strikes the aircraft's left wingtip, starting a fire and causing a complete loss of the aircraft's hydraulic flight control systems. The three-man crew nonetheless manages to return the aircraft to the airport and make an emergency landing; the crew members are uninjured even though the aircraft veers off the runway.
26 November – The last – "retirement" – flight of the Concorde takes place.

December
4 December – A Mil Mi-8 (NATO reporting name "Hip") helicopter of the Polish Air Force's 36th Special Aviation Regiment carrying the Prime Minister of Poland, Leszek Miller, suffers a failure of both its engines due to icing. Its pilot performs an autorotation and lands the helicopter in a forest near Piaseczno, Poland. There are no fatalities, but 14 of the 15 people on board are injured, including Miller.
15 December
The Smithsonian National Air and Space Museum's Steven F. Udvar-Hazy Center opens at Washington Dulles International Airport in Fairfax County, Virginia.
Award-winning American film and television music composer Steve Kaplan is killed when the propeller of the Cessna 421C Golden Eagle he is piloting fractures due to metal fatigue shortly after takeoff and the plane crashes into a home in Claremont, California.
17 December
The 100th anniversary of the first flight of the Wright Brothers in the Wright Flyer is celebrated as the 100th birthday of aviation.
SpaceShipOne becomes the first privately built, manned aircraft to fly faster than the speed of sound.
18 December – FedEx Express Flight 647, a McDonnell Douglas DC-10-10F, crashes while landing at Memphis International Airport in Memphis, Tennessee, killing two of the seven people on board.
25 December – UTA Flight 141, a severely overloaded chartered Boeing 727-223, fails to become airborne during its takeoff attempt from Cadjehoun Airport in Cotonou, Benin. It runs off the end of the runway and crashes on a beach along the Bight of Benin, killing 141 of the 163 people on board. All 12 survivors as well as two people on the ground are injured. Newspaper reports create rumors that the Boeing 727 involved is N844AA, which had disappeared after being stolen in May, but the rumors prove unfounded; the accident aircraft is 3X-GDO.

First flights

February
 1 February - HAL Cheetal (Turbomeca TM 333 powered version of Aérospatiale SA 315B Lama
23 February - Northrop Grumman X-47A Pegasus

March
 7 March – Bell/Agusta BA609
 7 March – HAL HJT-36.
 29 March – Ullmann 2000 Panther prototype N202KT
 29 March - Wüst Seahawk OK-IUU 2

May
 20 May – SpaceShipOne (first captive flight, unmanned)
 29 May – Van's Aircraft RV-10 prototype  N410RV

June
 4 June – EM-10 Bielik

July
 28 July – Adam A700 AdamJet
 29 July – SpaceShipOne (first manned captive flight)

August
1 August – First successful supersonic flight of the HAL Light Combat Aircraft's (LCA's) first technology demonstrator, TD-1.
7 August – SpaceShipOne (first free-flight)
 8 August - Margański & Mysłowski EM-11 Orka
25 August - CAC/PAC JF-17 Thunder

November
Etihad Airways was formed and the first flight was to Al Ain and Beirut.

December
3 December - Honda HA-420 HondaJet
13 December - Guizhou JL-9
17 December – SpaceShipOne (first powered flight)
18 December - ShinMaywa US-2
22 December - Mil Mi-38

Entered service
 Beriev Be-103 Bekas ("Snipe")

July
 31 July – Beriev Be-200 Altair Russian Ministry of Emergency Situations (EMERCON)

References

Aviation by year

2003 in aviation


وزارة الخارجية السعودية، هي الوزارة المسؤولة عن العلاقات الخارجية الدبلوماسية مع الدول الأجنبية بالمملكة العربية السعودية، وهي أول وزارة أنشئت بالمملكة وقد تأسست في 26 رجب 1349هـ الموافق 16 ديسمبر 1930م ، ثم تحولت بالأمر الملكي السامي إلى وزارة، وأول وزير لها الأمير فيصل بن عبد العزيز، ثم تطورت وأصبح وزيرها الأمير فيصل بن فرحان بن عبد الله بن فيصل آل سعود منذ 23 أكتوبر 2019م.

تاريخ وزارة الخارجية
كانت الشعبة السياسية تتولى الشؤون الخارجية. وبعد أن فرغ الملك عبد العزيز من توحيد المملكة العربية السعودية شرع في دعم مكانة المملكة العربية السعودية على صعيد العلاقات الدولية، فأرسل المبعوثين، واستقبل الوفود من الدول الأخرى، وأبرم الاتفاقيات، وساهم في تأسيس العديد من المنظمات الدولية كالأمم المتحدة وجامعة الدول العربية. وبما أن الدبلوماسية من أهم أدوات السياسة الخارجية للدولة، فقد أنشأ الملك عبد العزيز في عام 1344هـ الموافق 1926م المديرية العامة للشؤون الخارجية بمكة المكرمة، وكان يديرها الدكتور عبد الله سعيد الدملوجي وفي 29 رجب 1349هـ الموافق 19 ديسمبر 1930، صدر الأمر الملكي بإنشاء وزارة الخارجية. وهي أول وزارة بالمملكة العربية السعودية، ونص الأمر على تعيين الأمير فيصل بن عبد العزيز نائب الملك عبد العزيز في الحجاز وزيراً لها. وأصبح الأمير فيصل بن عبد العزيز، طوال مدة حكم والده وزيرا للوزارة، واستمر في المنصب تحت حكم أخيه الملك سعود. وتوسعت المملكة العربية السعودية في تمثيلها الدبلوماسي بعد الحرب العالمية الثانية، ورفعت وزارة الخارجية تمثيلها في الخارج إلى مستوى سفارة. وواكب التوسع في التمثيل الدبلوماسي تطور في جهاز وزارة الخارجية وبعثاتها الدبلوماسية، بما في ذلك إعادة تشكيل جهازها الإداري والتنظيمي، لتمكينه من القيام بواجباته، تماشياً مع توسع المملكة العربية السعودية في علاقاتها الدولية، ونشاطها الدبلوماسي المكثَّف على الساحة الدولية. في عام 22 ديسمبر 1960م، أعفى الملك سعود الأمير فيصل بن عبد العزيز من الوزارة، وعيَّن بدلاً منه إبراهيم بن عبد الله السويل الذي استمر في المنصب حتى 16 مارس 1962م. تولى الملك فيصل وزارة الخارجية مرةً أخرى واستمر بها بعد توليه الحكم سنة 1964م حتى وفاته في سنة 1395هـ الموافق 1975م، وبعد تولي الملك خالد الحكم سنة 1395هـ الموافق 1975م تم تعيين الأمير سعود الفيصل بن عبدالعزيز وزير دولة للشؤون الخارجية، ثم عُيَّن بعد ذلك وزيراً للخارجية وقد صدر أمر ملكي بنقل مقر الوزارة إلى العاصمة الرياض. واستمر
الأمير سعود الفيصل بن عبدالعزيز في المنصب حتى قام الملك سلمان بن عبد العزيز في يوم الأربعاء 10 رجب 1436 هـ الموافق 29 أبريل 2015م بإعفائه من منصبه بناءً على طلبه وذلك لظروفه الصحية. وتم تعيين السفير السعودي لدى الولايات المتحدة عادل الجبير؛ وزيراً للخارجية السعودية خلفاً له والذي شغل منصب وزير الخارجية حتى ديسمبر 2018م وعين خلفه إبراهيم العساف حتى أُعفي من منصبه في أكتوبر 2019م، وتم تعيين الأمير فيصل بن فرحان بن عبد الله آل سعود بأمر ملكي في 23 أكتوبر 2019م وزيراً للخارجية.

عن الوزارة
كان عدد البعثات الدبلوماسية الأجنبية بالمملكة عند إنشاء المديرية العامة للشؤون الخارجية 9 وازداد إلى 29 بعثة بعد إنشاء وزارة الخارجية واستمر ازدياد التمثيل الدبلوماسي الأجنبي في المملكة العربية السعودية ليصل الآن إلى حوالي 157 ممثلية موزعة ما بين 98 سفارة في الرياض و 59 قنصلية ما بين الرياض وجدة والدمام.
أما عن الممثليات السعودية في الخارج فلم تكن هناك أي بعثة دبلوماسية رسمية حتى عام 1348هـ حيث افتتحت في القاهرة أول ممثلية سعودية بالخارج، ثم ارتفع العدد إلى خمس بعثات في عام 1936م، وارتفع إلى 18 بعثة عام 1951م واستمر الارتفاع بحكم السياسة الحكيمة ليبلغ عدد ممثليات المملكة في الخارج حاليا أكثر من 116 ما بين سفارة و قنصلية و وفود ومكتب تجاري.

الرؤية

دبلوماسية سعودية رائدة، لتحقيق المصالح الوطنية وحمايتها، وتعزيز دور المملكة في إحلال الأمن والاستقرار والازدهار في المنطقة والعالم.

الرسالة
صياغة وتنفيذ السياسة الخارجية بما يتماشى مع مبادئ المملكة، في سبيل حماية وتعزيز المصالح الوطنية ورعاية المواطنين والمساهمة في الحفاظ على الأمن والاستقرار والازدهار في المنطقة والعالم، من خلال كفاءات بشرية مؤهلة، ونظم تقنية ومعلوماتية متخصصة، وبرامج دبلوماسية فعَّالة.

القيم الأساسية
تستمد وزارة الخارجية قيمها الأساسية من منظومة المبادئ الإسلامية والاجتماعية والمهنية كعنصر أساسي في ثقافتها التنظيمية، وتعمل على ترسيخها في ثقافة العاملين والوحدات التنظيمية في جميع المستويات وأهم هذه القيم:
 الولاء لله ثم الملك والوطن.
 خدمة وحماية مصالح الوطن والمواطن.
 الحوار والانفتاح على ثقافات العالم وشعوبها.
 الأخلاق الحميدة.
 المسؤولية والشفافية.
 المبادرة والإبداع.

معهد الأمير سعود الفيصل للدراسات الدبلوماسية
في 1400/5/8هـ افتتح صاحب السمو الملكي الأمير سعود الفيصل وزير الخارجية آنذاك معهد الدراسات الدبلوماسية، وبدأ المعهد أعماله في العام الدراسي 1399/1400هـ بمدينة جدة، وقد احتوى المقر في حينه، على مكتب للإدارة، والمكتبة، ومعمل اللغة وفصلين دارسين وبعض المكاتب للأقسام الأخرى، وبدأ المعهد برامجه التدريبية بقبول عشرة دارسين متفرغين في برنامج دبلوم الدراسات الدبلوماسية. وتم اختيار أعضاء هيئة التدريس ومدرسي اللغة الإنجليزية، بالإضافة إلى الاستعانة بعدد من أساتذة الاقتصاد والعلاقات الدولية والعلوم السياسية واللغات من خلال العقد الموقع مع معهد الأمم المتحدة للتدريب والبحوث (اليونيتار). وكذلك تم اختيار عدد من المدربين للطباعة والاختزال. والتعاون مع بعض أساتذة الجامعات السعودية لأغراض التدريس وتقديم الاستشارات.

منسوبو وزارة الخارجية
يتوزع منسوبي (دبلوماسيي) وزارة الخارجية في كل من ديوان الوزارة ومقره في كل من الرياض وجدة أو مجلس التعاون لدول الخليج العربية ومقرها في الرياض أو رابطة العالم الإسلامي ومقرها مكة أو الجامعة العربية ومقرها القاهرة أو الأمم المتحدة ومقرها نيويورك أو في جميع سفارات السعودية حول العالم. ويتمتع هؤلاء بحصانات داخلية وخارجية وجواز دبلوماسي وحماية في داخل البلاد وخارجها. وتتوزع درجات السلك على النحو الآتي:
 ملحق
 سكرتير ثالث
 سكرتير ثاني
 سكرتير أول
 مستشار
 وزير مفوض
 سفير

الهيكل التنظيمي

الممثليات في الخارج
حسب الموقع الرسمي للوزراة والمنصة الوطنية الموحدة تُمثل السعودية بسفارات في الدول التالية:

وزراء الخارجية

وزير الخارجية هو الشخص المسؤول عن السياسة الخارجية للمملكة العربية السعودية بصفته رئيساً للدبلوماسية الـسعودية، حيث يتم تعيينه من قِبل الملك، ويكون الوزير عضوًا في مجلس الوزراء السعودي. ومن واجبات ومهام وزير الخارجية التنظيم والإشراف على عمل وزارة الخارجية، والمشاركة في المفاوضات رفيعة المستوى مع الدول الأخرى، ومتابعة عمل السفارات والقنصليات الـسعودية في البلدان المختلفة، بالإضافة إلى متابعة شؤون الرعايا الـسعوديين المقيمين في الـخارج. كما يكون وزيـر الـخارجية مـستشارًا للملك فيما يتعلق بالـشؤون الـخارجية للبلاد.

هذه قائمة بوزراء خارجية الـسعودية وفترات توليهم الـوزارة منذ تأسيسها في ثلاثينيات القرن الماضي.

انظر أيضًا
 قانون الجنسية السعودي
 علاقات السعودية الخارجية
 متطلبات الحصول على تأشيرة لمواطني السعودية
 جواز السفر السعودي

مصادر
 الوزارات والوزراء في المملكة العربية السعودية: دراسة توثيقية موجزة، عمر الخولي، (د.ن)، ( د.م)، الطبعة الأولى، 1419هـ/1998م.

مراجع

تأسيسات سنة 1930 في السعودية
علاقات السعودية الخارجية
وزارات أسست في 1930
وزارات حكومة السعودية
وزارات شؤون خارجية

وزارة الخارجية (السعودية)


Tigaon es una ciudad de la India en el distrito de Faridabad, estado de Haryana.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 204  a 306 km de la capital estatal, Chandigarh, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 21 719 habitantes.

Referencias

Enlaces externos
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Localidades de Haryana

Tigaon


Biserica Sfânta Treime este un monument istoric și de arhitectură din municipiul Baia Mare. Edificiul prezintă similitudini arhitecturale cu Biserica Iezuiților din Cluj și cu Catedrala din Blaj.

Istoric
Edificiul a fost ridicat ca biserică a ordinului iezuit. Pe lângă această biserică a funcționat colegiul iezuiților. Din 1880 școala a primit rang gimnazial, iar după reforma de învățământ din 1887 a ajuns în proprietatea statului. Gimnaziul s-a mutat după primul război mondial, locul său fiind preluat de o școală de fete. În 1926 sala de gimnastică a fost transformată în biserică ortodoxă.

Imagini

Note

Biserici romano-catolice din România
Clădiri și structuri din Baia Mare
Monumente istorice din județul Maramureș
Biserici cu hramul Sfânta Treime
Biserici din secolul al XVIII-lea din România
Ordinul Iezuit

Biserica Sfânta Treime din Baia Mare


An Dendrobium leucochlorum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Dendrobium leucochlorum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Myanmar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium leucochlorum


D. Francisco de Moura (séc. XVII — 1666) foi um militar e administrador colonial, governador de Cabo Verde, capitão do donatário da ilha Graciosa e membro dos Conselhos de Guerra e do Estado do rei D. Filipe III de Portugal.

Biografia
Filho de D. Filipe de Moura, serviu na Índia e foi a Malaca onde perdeu uma mão, governou Cabo Verde, entre 1618 e 1622 e socorreu a Baía, em 1624, quando os holandeses a tomaram, achando-se na restauração daquela cidade brasileira. Serviu nos Conselhos de Guerra e do Estado, de Filipe III de Portugal. Recebeu a comenda de Santa Marinha de Moreira, no bispado de Viseu, da Ordem de Cristo.

Quando em 1636 faleceu D. Fernando Coutinho em 1636, sem geração legítima, a capitania da Graciosa passou para a Coroa, sendo entregue a D. Francisco de Moura em pagamento dos serviços prestados em 1624 no socorro à Baía de Todos os Santos que nesse ano foi assediada pelos holandeses. Cristóvão Alão de Morais afirma que a mercê foi concedida pelo rei D. Filipe III, mas frei Diogo das Chagas informa que a mercê foi de D. João IV. Não se conhece a carta régia de tal mercê.

Terá sido capitão do donatário da ilha Graciosa até cerca de 1666, quando morreu sem geração legítima e a capitania foi entregue por carta de 17 de dezembro de 1666 a Luís Mendes de Elvas.

Referências

Governadores de Cabo Verde
Capitães-donatários dos Açores

Francisco de Moura


هذه قائمة ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 1984 التي أقيمت في لوس أنجليس وقد تحصلت الولايات المتحدة على المركز الأول برصيد 83 ذهبية.

المرجع
 International Olympic Committee – Los Angeles 1984 Medal Table

الألعاب الأولمبية الصيفية 1984
جداول ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية

قائمة ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية 1984


المنصف غشام (من مواليد المهدية في 29 جويلية 1946)، هو شاعر وأديب وصحفي تونسي. أتم تعليمه الابتدائي في مسقط رأسه والثانوي بمعهد الذكور بسوسة ثم درس بكلية الآداب بمنوبة فجامعة باريس الرابعة أين تحصل على شهادة في الأدب المقارن. مارس المنصف غشام الصحافة من خلال كتابته لمقالات تعنى بالثقافة والفن في عدة جرائد ومجلات من أهمها مجلة إفريقيا آسيا، مجلة رياليتي، صحيفة لوطون... نشر المنصف غشام عدة دواوين شعرية من أبرزها حناجر المضيق (1971) بالفرنسية ، ماية ألف عصفور (1973)، لكي أحبي وطنا (1978)، ارتداد الموج (1983) كما نشرت له قصة «العملاق ذو الرأس المزهر» (1981) ودراسة «التراث الوطني الفلسطيني» (1980) بالاشتراك مع عدد من المؤلفين. تحصل في مارس 2006 على جائزة سنغور التقديرية بمناسبة صالون الكتاب في باريس.

المصادر

أشخاص على قيد الحياة
خريجو جامعة باريس السوربون
شعراء تونسيون
صحفيون تونسيون
مواليد 1365 هـ
مواليد 1946
مواليد في المهدية (تونس)

المنصف غشام


حيَّ الملك فَهد هو حي سكني تجاري يقع في الشمال القديم لمدينة الرياض، ويتبع لبلدية العليا وتبلغ مساحته قرابة 4,8 كم².

يحده من الشمال طريق الإمام سعود بن عبد العزيز بن محمد بطول 2.4 كم، ومن الشرق طريق الملك عبد العزيز بطول كم²، ومن الجنوب طريق الملك عبد الله بطول 2.4 كم، ومن الغرب طريق الملك فهد بطول كم²، ويخترق طريق العليا الحي من الجهة الغربية.

ويجاوره من الشمال حي المروج ومن الشمال الشرقي حي المصيف ومن الشرق حي المرسلات ومن الجنوب الشرقي حي صلاح الدين ومن الجنوب حي الورود ومن الجنوب الغربي حي الرحمانية ومن الغرب حي المحمدية ومن الشمال الغربي حي النخيل الشرقي.

ويتخلل هذا الحي 5 شوارع رئيسية وهي:

 طريق العليا
 شارع هشام بن عبد الملك
 شارع المغيرة بن شعبة
 شارع الأمير نايف بن عبد العزيز
 شارع الأمير أحمد بن عبد العزيز

مرافق

مساجد
يوجد في الحي الكثير من المساجد ومنها:
 مسجد الهجرة
 جامع الراجحي
 جامع قتيبة بن مسلم
 جامع الحمدان
 جامع عمر بن الخطاب
 جامع زيد بن حارثه
 مسجد أبي بكر الصديق
 مسجد مصعب بن عمير
 مسجد الشيخ الداعية عبد الله القرعاوي
إلى جانب المساجد والمصليات داخل المجمعات التجارية
 يذكر ان مسجد عمر بن الخطاب.. قد تحول إلى جامع في شهر محرم عام 1430

تعليم

مدارس البنين

مدارس البنات
 المدرسة المئتين وإحدى وستين الابتدائية للبنات
 المدرسة الخامسة والتسعين المتوسطة للبنات
 المدرسة الرابعة والخمسون المتوسطة للبنات
 المدرسة الثالثة والثمانون الثانوية للبنات
 مدارس العناية الأهلية الابتدائية للبنات
 مدارس العناية الأهلية المتوسطة للبنات
 مدارس العناية الأهلية الثانوية للبنات
 مدارس الإعمار الأهلية لتحفيظ القرآن الكريم
 المدرسة الخامسة والثلاثون الثانوية للبنات

رياض أطفال
 روضة حكومية للأطفال
 مدارس العناية الأهلية، قسم الروضة والتمهيدي
 الروضة الشاملة الأهلية

أكاديميات ومراكز تدريب
 أكاديمية الفيصل العالمية
 مركز حلول للاستشارات والتدريب على طريق المغيرة بن شعبة. مركز اجتماعي متخصص في الشئون الأسرية والتربوية والتعليمية والبرامج المؤسسية والخاصة.

صحة

المراكز الصحية احكومية
 المركز الصحي بحي الملك فهد

هناك مركز صحى خاص بالبنات تابع لوزارة التعليم

المراكز الصحية الأهلية
 مستوصف ماجد المطلق الطبي

حدائق
حديقة حي الملك فهد، حديقة جامع زيد بن حارثة، حديقة مسجد علي بن أبي طالب

منشآت حكومية وهيئات
 وزارة الشؤون البلدية والقروية.
 جمعية الأطفال المعاقين.
 مركز هيئة الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر بحي الملك فهد.
 فرع جمعية البر بشمال الرياض، قسم استقبال الأثاث المستعمل.

مصادر

أحياء الرياض

حي الملك فهد (الرياض)


Park-šuma Remete, park-šuma u Hrvatskoj i jedna od 17 park-šuma na prostoru Grada Zagreba. Nalazi se u Remetama, na padinama Medvednice.

Obuhvaća šumske sastojine koje se prostiru uzduž ulica Remete, Bukovačka cesta te zapadno od potoka Bliznec, prema Remetskomu kamenjaku. Nalazi se na nadmorskoj visini između 158 m n.m. i 300 m n.m. Većinu šumskih sastojina tvori hrast kitnjak s primjesama običnoga graba, bukve, bagrema, pitomog kestena i ostalih vrsta drveća. Uz potoke mjestimice rastu stabla crne johe.

Sastojine su generativnog i vegetativnog postanka. U sastojinama generativnog postanka stabla su izrasla iz sjemena. Zato takve sastojine nazivamo sjemenjače. U sastojini vegetativnog postanka stabla su nastala rastom izbojaka nakon sječe prethodne sastojine. Takve se sastojine još nazivaju panjačama.

Ukupna površina iznosi 107,70 ha od čega na šume odpada 49,60 ha. Sve su šume privatne, stoje i vidljivo i iz strukturnih podataka niske drvne mase koja iznosi 115,00 m3/ha i prirasta od 4,00 m3/ha. Sastojine hrasta kitnjaka, bukve i ostalih pripadajućih vrsta poremećene strukture nastale su kao posljedice neurednog gospodarenja. U njima treba provoditi obimne zahvate njege radi formiranja kvalitetnije strukture te radove prirodne i umjetne obnove. Državnih šuma je 0,00 ha, privatnih 49,60 ha, ostalih površina 58,10 ha. Prosječna drvna zaliha je 115,00 prostornih metara po hektaru. Prosječni godišnji tečajni prirast je 4,00 prostorna metra po hektaru.

Izvori

 Matić, Slavko; Prpić, Branimir: PROGRAM NJEGE, OBNOVE I ODRŽAVANJA, TE EKOLOŠKE I SOCIJALNE FUNKCIJE PARK-ŠUMA NA PODRUČJU GRADA ZAGREBA. Izvorni znanstveni članak. Šumarski list br. 5–6., CXXI (1997). str. 231., 232. i 234. Sadržaj prenesen sa stranica Šumarskog lista uz dopuštenje.

Park-šume u Zagrebu
Medvednica

Park-šuma Remete


Roccabernarda ist eine süditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Crotone in Kalabrien. Die Gemeinde liegt etwa 22,5 Kilometer westnordwestlich von Crotone an der Tacina. Die nördliche Gemeindegrenze bildet der Neto.

Geschichte
Der Ursprung des Ortes mag in der antiken griechischen Besiedlung des Gebiets liegen. Zunächst als Re pagano bezeichnet, wurde an dieser Stelle eine Burganlage errichtet (Rocca Bernarda).

Verkehr
Durch die Gemeinde verläuft die Strada Statale 109 della Piccola Sila von Lamezia Terme nach Cutro.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Kalabrien

Roccabernarda