Marketing is defined by the American Marketing Association as the activity, set of institutions, and processes for creating, communicating, delivering, and exchanging offerings that have value for customers, clients, partners, and society at large.
The term developed from the original meaning which referred literally to going to market, as in shopping, or going to a market to sell goods or services.

අලෙවිකරණයේ P හත

සම්මත P හතරට (නිෂ්පාදන, මිල නියම කිරිම, ප්‍රවර්ධනය සහ ස්ථානය) අමතරව අලෙවිකරණයේ දී අමතර තුනක් හඳුන්වා දී ඇති අතර එම අමතර තුන වන්නේ මිනිසුන්, ක්‍රියවලිය, අවට වටපිටාවයි ..මෙම හතම එකට ගත් කල දිගු අලෙවිකරණ මිශ්‍රනය (Marketing Mix) ලෙස හැඳින්වයි..

ජනතාව

පාරිභෝගිකයාට සම්බන්ධ වන ඕනෑම කෙනෙකුට, පාරිභෝගිකයාගේ සම්පූර්ණ තෘප්තියට බලපෑම් කළ හැක. පාරිභෝගිකයාගේ කෝණයෙන් බැලූ විට ඔවුන් නිෂ්පාදනයේ හෝ සේවාවේ වෙන් කළ නොහැකි කොටසක් වේ. මේ නිසා ඔවුන් හොඳින් පුහුණු වූ , හොඳින් අභිප්‍රේරණය වූ (Motivated) සහ සුදුසුම පුද්ගලයා විය යුතුය. පාරිභෝගිකයා හා සම්බන්ධ අනෙකුත් පාරිභෝගිකයන් ද ජනතාව ගණයට අයත් වේ. එයට හේතුව එම පාරිභෝගිකයන්‍ගේ අදාල භාණ්ඩය හෝ සේවාව පිළිබඳව වූ අදහස ඔවුන්ට ද බලපාන නිසාය.

ක්‍රියාවලිය

පාරිභෝගික තෘප්තියට තීරණාත්මක සාධකයක් වන සේවා සපයන විට, ඊට  සම්බන්ධ වන ක්‍රියාකාරකම් සහ ජනතාවගේ හැසිරීම් රටාව  මෙයට අදාල වේ.

ද්‍රව්‍යාත්මක සාධක (Physical evidence)

සාමාන්‍යයෙන් භාණ්ඩයක් ගැනීමේදී මෙන් නොව සේවාවක් ලබා ගැනීමේ දී පාරිභෝගිකයා හට එය ලබා නොගෙන එහි හොඳ නරක පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නොහැකිය. එම නිසා සේවාව ලබා ගැනීමේදී පාරිභෝගිකයාට විශාල අවදානමක් පවති. එම නිසා සේවාව ලබා ගනී යයි විශ්වාස කළ හැකි පාරිභෝගිකයන්ට තමන් කැමති කුමන සේවාවට දැයි දැන ගැනීමට සැලැස්වීම වැදගත්ය. මෙය සිද්ධි අධ්‍යයනය (cast studies), ඇසින් දුටු සාක්ෂි, (testimonials) හෝ ආදර්ශන (demonstrations) වැනි ද්‍රව්‍යාත්මක සාධක මඟින්පෙන්වා දිය හැකිය.

අලුත් P හතර

· පුද්ගලාත්වරෝපණය(Personalization)

අන්තර්ජාලය භාවිතයෙන් භාණ්ඩ හා සේවා සකස් කිරීම මෙලෙස හැඳින්වේ. Dell on – line සහ Amazon.com උදාහරනයක ලෙස දැක්විය හැකිය. නමුත් වර්තමානයේ මෙම සංකල්පය තවදුරත් වෙනස් වී නව සමාජමය මාධ්‍ය හා දියුණු ගණනය කිරීම (algorithms) යොදා ගනී. නව තාක්ෂණය මගින් මෙම අදහස තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යයි.

· සහභාගීත්වය (participation)

මෙහිදී පාරිභෝගිකයාට ඔහුගේ අදහස් ඉදිරිපත් කිරීමට ඉඩ සලසයි. මෙය තුළින් අදහස් සංකලනයෙන් භාණ්ඩ හෝ සේවාව වෙනස් කළ හැකිය. මෙහි දී කුමන වෙළඳ නාමයක් යොදා ගත යුතු ද? නිෂ්පාදනයේ දිශාව කුමක් ද? සහ කුමන ප්‍රචාරණයන් සිදු කළ යුතුද? යන්න වැනි අවස්ථා වලදී පාරිභෝගිකයාට සහභාගි වීමට ඉඩ සලසා ඇත. මේ සංකල්පය තුළින් තොරතුරු ලබා ගැනීමේ දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමය නිසා සැලකිය යුතු වෙනසකට භාජනය විය හැකිය.

· එක් පුද්ගලයෙකුගෙන් තවත් පුද්ගයෛකුට (Peer – to- peer)

මෙයින් අදහස් වන්නේ පක්ෂග්‍රාහී වන පාරිභෝගික ජාල හා ප්‍රජාවන්ය. අලෙවිකරණයේ සාම්ප්‍රදායික ගැටළුවක් වන්නේ "බාධාකාරි" බවයි. වෙළෙඳ නාමයන් පාරිභෝගිකයන් වෙත ආරෝපණය කිරීම ( රූපවාහිනි වෙළෙඳ දැන්වීම්වලින් මෙය ඉතා පැහැදිලිව සිදුවේ.) මගින් අක්‍රීය පාරිභෝගික පද්ධතිවලට"ක්‍රියාකාරී පාරිභෝගික ක්‍රියාවන්" අවසාන වශයෙන් ආදේශ කළ හැකිය. මෙම සාකච්ඡා තුළදී වෙ‍ළෙඳ ලකුණු එක් කිරීමද සිදු වේ.

වෙළඳ ලකුණු

වෙළඳ ලකුණක වැදගත්කම

	එක් සමාගමක භාණ්ඩ තවත් සමාගමකින් වෙන්කර හඳුනා ගැනීම.

	භාණ්ඩවල ගුණාත්මකභාවය වෙළඳ ප්‍රචාරක කටයුතු වලදි යොදා ගැනීම.

	නිෂ්පාදකයන් සහ පාරිභෝගිකයන් යන දෙපක්ෂයම ආරක්ෂාකර ගැනීම.

	භාණ්ඩ ප්‍රදර්ශනවලදී හා වෙළඳ ප්‍රචාරන වලදි භාවිතා කිරීම.

	නව නිෂ්පාදන වෙළඳපලට හඳුන්වාදීමේ දී යොදා ගැනීම.

වෙළඳ නාම

භාණ්ඩ සහ සේවා අතරින් තරඟකාරී සැපයුම්කරුවන්ගෙන් වෙන්කර හඳුනාගත හැකි නමක්, පදයක්, නිර්මාණයක් හෝ සළකුණක් වෙනත් පදයක් වෙළඳනාමයක් විය හැක.

වෙළඳ නාමයකින් නියෝජනය කරනු ලබන්නේ යම්කිසි සමාගමක භාණ්ඩ හා සේවා පිළිබඳ පාරිභෝගිකයන්ගේ  පළපුරුද්දයි.

භාණ්ඩ දෙකක් හෝ කිහිපයක් සම්බන්ධ වන වෙළඳ කටයුත්තක් සමූහ වෙළඳ නාමකරණය (Co – Branding) ලෙස හඳුන්වයි.

මිල නියම කිරීම

භාණ්ඩයක් සඳහා හුවමාරු වන මුදල් ප්‍රමාණය තීරණය කිරීම මිල නියම කිරීම නම් වේ. පාරිභෝගිකයාට අදාල මුදලට අනුව භාණ්ඩයේ උපයෝගීතාව හෝ පාරිභෝගිකයා භාණ්ඩය වෙනුවෙන් කැප කිරීමට කැමති ප්‍රමාණය මෙම අංශය තීරණය කරයි.

අරමුණු

	විකුණුම් ප්‍රමාණය වැඩි කිරීම.

	ආදායම වැඩි කිරීම.

	ලාභ ඉපයීම වැඩි කිරීම.

	වෙළඳ පළ කොටස් වැඩි කිරීම හෝ පවත්වා ගැනීම.

	තරඟකාරි බව නැති කිරීම.

	මහා පරිමාණ වශයෙන් නිෂ්පාදනය කිරීමෙන් වාසි අත්පත් කර ගැනීම.

මිල තීරණය කිරීමේ දී බලපාන සාධක

	නිෂ්පාදනය හා බෙදාහැරීමේ පියවර

	දැනට ඇති ආදේශන භාණ්ඩ

	සාමාන්‍ය වෙළඳ පුරුදු

	ස්ථිර මිල

	බෙදාහරින්න‍න්ගේ ප්‍රතිචාර

	පාරිභෝගිකයන්ගේ ප්‍රතිචාර

	ඉල්ලුමේ ස්වාභාවය

-	නම්‍යතාවය

-	අනම්‍යතාවය

 වෙළඳපළ ආකෘතිය

	සම්පූර්ණ තරඟය

	ඒකාධිකාරී තරඟය
-	කතිපයාධිකාරී

-	දර්ශනය

මිල තීරණය කිරීමේ පියවර

	අල්ලාගතයුතු වෙළඳපළ කොටස තීරණය කිරීම.

	මිල තීරණය කිරීමේ ක්‍රම උපායන් සෑදීම.

	ඉල්ලුම තක්සේරු කිරීම.

	තරඟකරුවන්ගේ ප්‍රතිචාර නිර්මාණය කිරීම.

අලෙවිකරණය - පුද්ගලික විකිණීම

පුද්ගලයින් හෝ ගනුදෙනුකරුවන් කණ්ඩායමක් වෙත ලඟාවෙන අලෙවිකරුවකුගේ වාචික ඉදිරිපත් කිරීම,

· අන්තර් ක්‍රියාකාරීත්ව සම්බන්ධතාව භාවිතා කිරීම

· පුද්ගලික උනන්දුවක් දැක් වීම

· අවධානය සහ ප්‍රතිචාරය

· සිත් ඇද ගන්නා ඉදිරිපත් කිරීම

විකිණීම් ප්‍රවර්ධනය

නිෂ්පාදක මිලදී ගැනීම දිරිමත් කිරීම සඳහා කෙටි කාලීන දිරි දීමනා

· ක්ෂණිකව සිත ඇදගැනීම

· විකිණීම සඳහා උත්සුක විම

අලෙවිකරණය මහජන සම්බන්ධතා

· නිෂ්පාදන සඳහා අනුග්‍රහශිලී වාර්තාවක් ලබා දෙමින් පුවත්පත් ප්‍රකාශන පළකිරීම මඟින් ඉල්ලුම කෙරෙහි උනන්දුවක් ඇති කිරීම

· විශ්වාස කිරීමේ ඉහළ මට්ටම

· ඵලදායීතා පුවත්

· ව්‍යාපාරයේ ප්‍රතිරූපය උසස් කර සැළකීම

ගණුදෙනුකරුවන් වෙත එල්ල විම

අද දින බො‍හෝ සමාගම්වල ගනුදෙනුකරුවන් වෙත අවම එල්ල වීමක් (ගණුදෙනුකරුවා දිශාභිමුඛ කිරීමත්) පවතී. සමාගම සිය ක්‍රියාකාරකම් සහ නිෂ්පාදිත ගනුදෙනුකරුවන්ගේ ඉල්ලුම මත ක්‍රියා කර ඇති බව මෙයින් අදහස් කරයි. සාමාන්‍යයෙන් මෙය ඉටු කිරීමේ ක්‍රම තුනක් පවතී. එනම් ගණුදෙනුකරුවන් කරා ලඟාවන ප්‍රවේශය, වෙළ‍ඳපොල වෙනස්කම් හඳුන්වා ගැනීමේ ඥාණය සහ නිෂ්පාදිතයන්  නව්‍යකරණය කිරීමේ ප්‍රවේශය යනු ඒවා වේ.

පාරිභෝගිකයන් කරා ලඟාවන ප්‍රවේශයෙහිදී සියලුම උපායමාර්ගික අලෙවිකරණ තීරණයන් මෙහෙයවනුයේ පාරිභෝගික අවශ්‍යතාවන් මත වේ. පාරිභෝගික පර්යේෂණ, පරීක්ෂණ සමර්ථ වන තෙක් කිසිදු උපාය මාර්ගයක් ක්‍රියාවට නගනු නොලැබේ. පාරිභෝගිකයන්ගේ අවශ්‍යතා අනුව, නිෂ්පාදිතය ඇතුලු වෙළඳපොල පිරිවැටුමක සෑම අංගයක්ම මෙහෙයවනු ලැබේ. ආරම්භක ස්ථානය සෑම විටම පාරිභෝගිකයා වේ. මෙම ප්‍රවේශයෙහි තර්කානුකූල පදනමක් වනුයේ මිනිසුන් මිලදී නොගන්නා නිෂ්පාදිතයන් සංවර්ධනය කිරීමට අවශ්‍ය පර්යේෂණ සහ සංවර්ධන කටයුතුවලට  අරමුදල් වෙන් කිරීම අර්ථ විරහිත ක්‍රියාවක් බවයි.

තාක්ෂණය උපරිමයෙන් භාවිත කළද, වාණිජ වශයෙන් අසාර්ථක වූ බොහෝ නිෂ්පාදිතයන් පිළිබඳව ඉතිහාසය සාක්ෂි දරයි.

ගනුදෙනුකරුවන් කරා ළඟාවන මෙම අලෙවිකරණය සඳහා විධිමත් ප්‍රවේශයක් ඇත. එනම් එස්. අයි.වි. ඒ (සිවා) විසඳුම තොරතුරු අගය පිවිසුම වේ. පී හතර ලෙස හැඳින්වූ ක්‍රමය නැවතත් නම් කර ඊට නැවතත් අලුතින් වචන යොදා සකස් කර ඇත්තේ ගනුදෙනුකරුවන් වෙත අවධානය එල්ල කිරීමට ය.

එස්. අයි.වි.ඒ (සිවා) මොඩලය ඉතා ප්‍රකට පී 4 හි සැපයුම් පාර්ශවයේ මොඩලයට (නිෂ්පාදිතය, මිල, ස්ථානය, ප්‍රවර්ධනය)අලෙවිකරණ හා  කළමනාකරණය  සඳහා ඉල්ලුම ගනුදෙනුකරු කේන්ද්‍රිය කරගත්  විකල්පයක් සපයයි

නිෂ්පාදිතය  -	විසඳුම
ප්‍රවර්ධනය		තොරතුරු
මිල	-	අගය
ස්ථානය 	-	පිවිසුම

සීමා මොඩලයේ අංග හතර පහත දැක්වේ,

1. විසඳුම් - ගනුදෙනුකරුවන්ගේ ගැටළුවට හා අවශ්‍යතාවලට විසඳුම් කොතරම් යෝග්‍ය වන්නේද?

2. තොරතුරු - ගනුදෙනුකරු විසඳුම් පිළිබඳ දැන සිටීද, එසේ නම් මිලදී ගැනීමට තීරණය කිරීමටත් ප්‍රමාණවත් වන පරිදි ඔවුන් දැන ගත්තේ කෙසේද? කවුරුන්ගෙන් ද?

3. අගය - ගනුදෙනුවේ අගය, එහි වියදම,ලාභ කවරේ ද? ඔවුන්ට පරිත්‍යාග කිරීමට සිදුවනු‍යේ කුමක් ද? හා ඔවුන්ගේ ප්‍රතිලාභය කුමක්දැයි ගනුදෙනුකරු දැන සිටි ද?

4. පිවිසුම - ගනුදෙනුකරුට විසඳුම් ලබාගත හැක්කේ කොහේද? ඔවුන් එය කොතරම් පහසුවෙන් ප්‍රාදේශියව/අතින් මිලදි ගැනීම සහ භාර ගැනීම කළ හැකිද?

මෙම මොඩලය ඇමරිකන් අලෙවිකරණ සංගමයේ අලෙවිකරණ කළමණාකරණ සඟරාවේ වෙතිතන් දේවි යන ෂුල්ටාස් විසින් යෝජනා කර එක්සත් රාජධානින්ගේ අලෙවිකරණ හා සංගමයේ, මාකට්ලීඩර් සඟරා‍වේ ඉදිරිපත් කර ලදි. මෙම මොඩලය ගනුදෙනුකරුවන් වෙත ඉදිරිපත් වන අවධානය එල්ලකරන අතර ගනුදෙනුව ගැන බලන ආකාරය පෙන්නුම් කරයි

අලෙවිකරණය - බෙදාහැරීම

විකුණුම් මාර්ග

	විකිණීමේ නිළධාරියාම පත්කිරීම.

	නිෂ්පාදකයාගෙන් කෙළින්ම පාරිභෝගිකයාට (කෙළින්ම)

	නිෂ්පාදකයාගෙන් තොග වෙළෙන්ඳාට ඉන් පසු සිල්ලර වෙළෙන්ඳාට අවසානයේ පාරිභෝගිකයාට (සාම්ප්‍රදායිකව)

	නිෂ්පාදකයාගෙන් නියෝජිතයාට, ඉන්පසු සිල්ලර වෙළෙන්ඳාට, අවසානයේ  පාරිභෝගිකයාට (වර්තමානයේ භාවිතා වන ක්‍රමය)

	නිෂ්පාදකයාගෙන් නියෝජිතයාට, ඉන්පසු තොග වෙළෙන්ඳාට,  සිල්ලර වෙළෙන්ඳාට අවසානයේ පාරිභෝගිකයාට.

	නිෂ්පාදකයා‍ගෙන් නි‍යෝජිතයාට, අවසානයේ පාරිභෝගිකයාට (උදා: AMWAY)

නිෂ්පාදකයන්

නිෂ්පාදකයාගෙන් පාරිභෝගිකයන්ට, කෙළින්ම භාණ්ඩ අලෙවි කිරීමට හේතු

	නිෂ්පාදකයාට භාණ්ඩ පාරිභෝගිකයාට ප්‍රදර්ශනය කිරීමේ අවශ්‍යතාව (පාරිභෝගිකයා දැනුවත්ව අලෙ‍වි කිරීම).

	තොග වෙලෙන්ඳන්, සිල්ලර වෙළෙන්ඳන් හා නියෝජිතයන් සක්‍රීය ආකාරයෙන් විකිණීම් නොකිරීම.

	භාණ්ඩ  ගබඩා කර තැබීමට තොග වෙළෙන්ඳාට හෝ සිල්ලර වෙළෙන්ඳාට නිෂ්පාදකයා විසින් බලපෑම් කිරීමට නොහැකි වීම.

	තොග වෙළෙන්ඳන් හා සිල්ලර වෙළෙන්ඳන් විසින් අධික ලාභ ප්‍රතිශතයක් භාණ්ඩයට එකතු කිරීම වළක්වා ගැනිම.

	අතරමැදියාට භාණ්ඩ ප්‍රවාහනයට ඇති අපහසුතාවය.

භාණ්ඩ හා සේවා වක්‍රව විකිණීමට හේතු

	නිෂ්පාදනකරුට භාණ්ඩ බෙදා හැරීම සඳහා මුදල් ප්‍රතිපාදන නොමැති වීම.

	බෙදා හැරීමේ  ක්‍රමවේද වෙළඳපොලේ ස්ථාපිත වී තිබීම.

	නිෂ්පාදකයාට භාණ්ඩ කාර්යක්ෂමව බෙදා හැරීම සඳහා දැනුම නොමැති වීම.

	නිෂ්පාදිතයාට බෙදා හැරීමට යවන මුදල් වෙනත් භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය කිරීම සඳහා යෙදවීම.

	විශාල ප්‍රදේශයක පාරිභෝගික ප්‍රමාණය වැඩි වීම නිසා ඔවුන් වෙත ලඟා වීමේ අපහසුතාවය.

	කාර්යක්ෂම අලෙවිකරණයක් සඳහා අවශ්‍ය වන විවිධ වර්ගවල භාණ්ඩ නිෂ්පාදකයා සතු නොවීම.

තොග වෙළෙන්ඳන්

තොග වෙළෙන්ඳන් භාවිතයට හේතු

	සිල්ලර වෙළෙන්ඳාට හෝ පාරිභෝගිකයාට කෙලින්ම භාණ්ඩ අලෙවිකිරීමේ අවදානම දරා ගැනීම.

	භාණ්ඩ ගබඩා කිරීමට ඇති තරම් ඉඩ කඩ නිෂ්පාදකයා සතු නොවීම.

	ප්‍රවාහන පිරිවැය අඩු කිරීම සඳහා.

	සිල්ලර  වෙළෙන්ඳන්ට ණය පහසුකම් ලබාදීමට.

	තොග වෙළෙඳුන් නිෂ්පාදකයන්ගේ භාණ්ඩ වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම.

	නිෂ්පාදකයාට තොග වෙළෙඳුන්ගෙන් උපදෙස් ලබාගත හැකි වීම.

	නිෂ්පාදකයන් කුඩා තොග වශයෙන් විකිණීමට ඇති හැකියාව.

තොග වෙළෙන්ඳා මග හැරයාමට හේතු

	සීමිත ගබඩා පහසුකම්.

	සිල්ලර වෙළෙඳුන්ගේ කැමැත්ත.

	තොග වෙළෙඳුන්ට භාණ්ඩ ප්‍රවර්ධන කටයුතු සාර්ථකව කල නොහැකි වීම.

	තොග වෙළඳුන් ඔවුන්ගේ වෙළඳ නාමය ප්‍රචලිත කිරීම.

	වෙළඳපොල සමඟ කිට්ටු සම්බන්ධතා තබා ගැනීමට ඇති කැමැත්ත.

	බලය ස්ථාපිත කිරීම.

	තොග වෙළෙන්ඳන්ගේ සේවා සඳහා වැය වන පිරිවැය.

	මිල ස්ථාවරව පවත්වා ගැනීම.

	කඩිනම් බෙදාහැරීමක අවශ්‍යතාවය.

	වැඩිපුර මුදල් උපයා ගැනීමට.

තොග වෙළඳුන් මගහැර යාමේ ක්‍රම/ ශාඛා ඇතිකිරීම

	තැපෑලෙන් ඇණවුම් භාරගැනීම.

	කෙලින්ම භාණ්ඩ සිල්ලර වෙළඳුන්ට විකිණීම.

	සංචාරක නියෝජිතයන්.

	කෙලින්ම ඇණවුම් බාර ගැනීම.

නියෝජිතවරු

	කොමිස් නියෝජිතවරු සේවාව සපයනුයේ කොමිස් මුදලට පමණයි. ඔවුන් භාණ්ඩවල අයිතියක් ලබාගන්නේ නැත. ඔවුන්ගේ සේවාව අවශ්‍ය ඕනෑම කෙනෙකුට එම සේවය සැපයීමයි.

	විකිණීමේ නියෝජිතවරු කොන්ත්‍රාත්ක්‍රමයට, නිෂ්පාදකයාගේ සියලු භාණ්ඩ විකිණීම කරයි. ඔවුන්ට භාණ්ඩයේ මිල හා කොන්දේසි පිළිබඳව සම්පූර්ණ බලය ඇත.
මිලදී ගැනී‍මේ නියොජිතවරු, නිෂ්පාදකයන් හා සිල්ලර වෙළෙඳුන් වෙනුවෙන් භාණ්ඩ මිලදී ගනියි. මිලදී ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය පිලිබඳ විශේෂඥ දැනුම ඔවුන් සතුය.

තැරැව්කරුවන්

එක් විශේෂ භාණ්ඩයක් විකිණීම පිළිබඳ විශේෂ පුහුණුවක් ලබා ඇත. තැරැව් ගාස්තු අය කරයි.

කර්මාන්ත ශාලා නියෝජිතවරු

නිෂ්පාදකයන් වැඩි දෙනෙකුගේ  නියෝජිතයා වේ. නියමිත නිෂ්පාදන කොටසක් මත ඔවුන්ගේ කාර්යය සිදු කරන අතර එයට අදාල භාණ්ඩ විකිණීම සිදු කරන අතර මිල හා විකිණුම් කොන්දේසි සම්බන්ධයෙන් සීමාසහිත බලයක් පවතී.

අලෙවිකරණ මිශ්‍රණය

කාර්ය සාධන ක්‍රියාකාරකම් ගණනාවකින් භාණ්ඩ හෝ සේවා මිලදී ගැනීමේදී පාරිභෝගික තීරණයට බලපෑම් කරන සමාගම්  හාවර්ඩ් බිස්නස් ස්කූල්ස් මහාචාර්ය නීල් මෝර්ඩන් විසින් 1960 මුල් කාලයේ දී හඳුනාගන්නා ලදි. සමා‍ගමේ ක්‍රියාකාරකම් සියල්ල අලෙවිකරණ මිශ්‍රණයක් නියෝජනය කරන බව බෝර්ඩෑන්ඩන් විසින් යෝජනා කරන ලදි. හාවර්ඩ් බිස්නස් ස්කූල් මහාචාර්ය ඊ ජෝරොම් මෑක්කාරින් විසින් 1960 මුල් කාලයේ දී අලෙවිකරණ මිශ්‍රණය මුලිකාංග 4 කින් සමන්විත බව යෝජනා කරන ලදි. එනම් නිෂ්පාදිතය, මිල සහ ස්ථානය සහ ප්‍රවර්ධනය වශයෙනි.

ජනප්‍රිය ව්‍යවහාරය අනුව අලෙවිකරණය යනු නිෂ්පාදිතයක් ප්‍රවර්ධනය කිරීම, විශේෂයෙන්ම ප්‍රචාරය සහ සන්නම් කිරීම වේ. කෙසේ වෙතත් වෘත්තිමය භාවිතයේ දී අලෙවිකරණය යනු ගනුදෙනුකරුවන් කේන්ද්‍රගත ලෙසින් පිළිගනු ලබන  පුළුල් අර්ථයක් ලෙස ඇති වචනයකි. නිෂ්පාදිතයන් බොහෝ විට සංවර්ධනය කරනු ලබනුයේ ගනුදෙනුකාර කණ්ඩායමක කැමැත්ත සපුරා ලීම සඳහාය. ඇතැම් අවස්ථාවන්හිදී  විශේෂිත කණ්ඩායම් සඳහා ද යොදා ගනී. ඊ. ජෙ‍රම් මැකාර්ති  විසින් අලෙවිකරණය පොදු ක්‍රියාකාරකම් කට්ටල හතරක‍ට  බෙදන ලදි. ඔහුගේ පද යෙදීම සර්‍වභෞමිකව පිළිගනු ලැබීමත් සමඟ 'පී' හතර ලෙස ව්‍යවහාරයට ඇතුලත් වී  ඇත.

නිෂ්පාදිතය, අලෙවිකරණ,  නිෂ්පාදිත අගය, සත්‍ය භාණ්ඩ හෝ සේවාවන්හි වැඩි  විස්තර සඳහා කටයුතු කරනු ලැබේ. අවසානයේ දි ප්‍රයෝජනයට ගනු ලබන්නාගේ  අවශ්‍යතා සහ උවමනාවන්ට සම්බන්ධ  ආකාරය, නිෂ්පාදිතයක  විෂය පථය,  පොරොන්දු පත්‍ර, ඇප සහතික  පත් සහ සංගත වීම්  වැනි සහාය අංග ද ඇතුලත් වේ. මිල කිරීම, වට්ටම් ද ඇතුලුව නිෂ්පාදිතයක් සඳහා මිලක් නියම කිරීමේ ක්‍රියාවලියට මෙය අදාල වේ.
සම්බන්ධක ස්ථානය යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන (උදාහරණ - ඉල්ලූ විට ගැනීමට හැකි සහ සිල්ලර වෙළදාම) මෙයට භූගෝලීය ප්‍රදේශය හෝ කර්මාන්තය සහ කාණ්ඩය (තරුණ වැඩිහිටි පවුල් , ව්‍යාපාරික ප්‍රජාව) ආදිය ඇතුලත් වේ. මෙම අංග හරහා බොහෝ විට හඳුන්වනු ලබන්නේ අලෙවිකරණ මිශ්‍රණයයි. මේ මඟින් අලෙවිකරුවකුට අලෙවිකරණ සැලසුමක් පිළියෙල කර ගැනීමට හැකිය. අඩු අගයක සිට පාරිභෝගික භාණ්ඩ අලෙවි කිරීමේ දී මෙම පී 4 මොඩලය ඉතා ප්‍රයෝජනවත් වේ. කාර්මික නිෂ්පාදකයන්, සේවාවන්, ඉහළ අගයකින් යුත් පාරිභෝගික නිෂ්පාදිතයන් මෙම මොඩලයට ගැලපීම් කර ඇත.

මිල ගණන මුදල් වලින්ම සකස් වීම අවශ්‍ය නොවේ. එය හුදෙක් භාණ්ඩ හෝ සේවා සඳහා හුවමාරු කරගනු ලබන දෙයක් විය හැක. උදාහරණයක් වශයෙන් කාලය, බලශක්තිය, මනෝ විද්‍යාව හෝ අවධාන ප්‍රවර්ධනය, ප්‍රචාරණය, විකිණීම් ප්‍රවර්ධනය, ප්‍රචාරය සහ පුද්ගලික විකිණීම  සහ මෙයට ඇතුලත් වෙයි. එමෙන්ම නිෂ්පාදිත සමාගම ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ විවිධ ක්‍රම සමඟ සම්බන්ධ වේ. ස්ථානගත කිරීම(හෝ බෙදාහැරීම) සම්බන්ධ වනුයේ ගනුදෙනුකරුවා කරා නිෂ්පාදිතය යන ආකාරය අනුවය. උදාහරණයක් වශයෙන් විකිණීම් ස්ථාන ගත කරනු ලබන ස්ථානය හෝ සිල්ලර වෙළඳාම් කිරීම දැක්විය හැකිය. මෙම හතරවෙනි අංගය වන ස්ථානගත කිරීම, සමහර අවස්ථාවන්හිදි නිෂ්පාදිතය හෝ සේවාව විකුණනු ලබන මාර්ග සේවා අලෙවිකරණය මඟින් සේවාවන්හි විශිෂ්ට ස්වභාවයට වගකිවයුතු වේ. කාර්මික හෝ බී 2 බී  අලෙවිකරණය මඟින් සැපයෙන ගනුදෙනුවලදී  දැකගත හැකි සුලභ කරුණක් නම් දීර්ඝ කාලීන කොන්ත්‍රාත් ගිවිසුම් සඳහා වගකිව යුතුවීමයි. පුද්ගලික ගනුදෙනුවක් වෙනුවට දීර්ඝ කාලීන සම්බන්ධතා දෘෂ්ටි කෝණයකින් අලෙවිකරණය දෙස බැලීමෙන් මෙය ඉටු කිරීමට සම්බාධක අලෙවිකරණය උත්සාහ දරයි.
මෙයට විරුද්ධ මතයන් පලකරන මෝගන් විසින් රයිඩිං ද වේව්ස් ඔෆ් චේන්ජල (ජොසිබාස්, 1988) යෝජනා කර ඇත්තේ පී 4 ප්‍රවේශයෙහි බරපතල සීමාකිරීම වනුයේ ඇතුලත සිට පිටත බැලිම බවයි. (සමාගම තුලින් පිටත බැලිම) නමුත් අලෙවිකරණයේ සාරය අඩංගු විය යුත්තේ පිටත සිට ඇතුලතටය. එතකුදු වුවත් අලෙවිකරණයේ  ක්‍රියාකාරකම්වල ප්‍රධාන කාණ්ඩ වලට මතකය‍ට ලඟා කර ගත හැකි හා ක්‍රියාවට නැඟිය හැකි මාර්ගෝපදේශයක් පී 4  පිරිනමයි.

නව නිෂ්පාදන වැඩි දියුණු කිරීම

සීමාව

	Breadth		-	යම් පරාසයක ඇති නිෂ්පාදන විධි ගණන (පළල)

	Depth		-	එක් නිෂ්පාදන විධියක ඇති නිෂ්පාදන ගණන (ගැඹුර)

භාණ්ඩ නිර්මාණයේ පියවර

	අදාල භාණ්ඩය පිළිබඳව අදහස් නිර්මාණය කිරීම හා වැඩි දියුණු කිරීම.

	නිෂ්පාදනය ගැන නිවැරදි අදහස් තෝරාගැනීම හා එම අදහස් නිර්මාණය කිරීම.

	භාණ්ඩයට ගැලපෙන  සංකල්පය නිර්මාණය කිරීම හා පරීක්ෂා කිරීම.

	නිෂ්පාදන සංකල්පය විශ්ලේෂණය කිරීම.

	පාරි‍භෝගිකයාගේ සිත් ඇදගන්නා නිර්මාණය හා ඒ ගැන පරීක්ෂා කිරීම.

ගුණාත්මක ඇසුරුම් ක්‍රම සඳහා අවශ්‍යතා

	භාණ්ඩයේ අන්තර්ගතය ආරක්ෂාවන පරිදි ඇසුරුම් කිරීම.

	බෙදාහැරීමේ පහසුව, විකිණීමේ දී පහසුව, පාරිභෝගිකයාට නැවත භාණ්ඩය විවෘත කිරීමේ දී ඇති පහසුව, කිහිප වතාවක් පාවිච්චි කිරීමේ පහසුව.

	පරිසරයට ඇති හානිය වළක්වා ගැනීම.

	වියදම අවම කර ගැනීම.

	වෙළඳපලට සරිලන පරිදි  ඇසුරුම් සැකසීම.

	ඇස් ඇදගන්නා පරිදි  ඇසිරීම (විශේෂයෙන්ම සිල්ලර/පාරි‍භෝගික විකිණීම් සඳහා)

	භාණ්ඩයේ  ඇති ලක්ෂණ සන්නිවේදනය කිරීම හා භාණ්ඩ සඳහා සුදුසු ඇසුරුම් අනුමත කිරීම.

	සිල්ලර වෙළෙන්ඳන්ගේ අවශ්‍යතා සමඟ ගැලපීම.

	ව්‍යාපාර ආයතනයේ ප්‍රතිරූපය නැංවීම.

	තරඟකාරි ආයතනවල නිෂ්පනාදනවලින් වෙන්කර හඳුනා ගත හැකි වීම.

	භාණ්ඩ ඇසුරුම්කරණයේ දී ඇති නීති රීතිවලට ගැලපීම.

	සේවා සහ භාණ්ඩ සැපයීම යන අවස්ථාවල වෙනස.

අංග සම්පූර්ණ නිෂ්පාදන සඳහා අංග සම්පූර්ණ වර්ණ යෙදීම

ඇසුරුම් ක්‍රම

	විශේෂ වූ ඇසුරුම් ක්‍රම 	: 	භාණ්ඩයේ ඇති විශේෂ ලක්ෂණ හොඳින් අවධාරණය වන පරිදි ඇසිරිම.

	ඒකාබද්ධ ඇසුරුම් ක්‍රම	:	නිෂ්පාදිත භාණ්ඩ වර්ග දෙකක් හෝ කීපයක් එකම ඇසුරමක ඇසුරුම් කිරීම.

	බහුරූපේක්ෂ (Kaleidocopic) ඇසුරුම් ක්‍රම	:	භාණ්ඩ ඇසුරුම් කරන ආකාරය දිගින් දිගටම යම් රටාවකට අනුව වෙනස් කිරීම.

	භාණ්ඩයේ පරිභෝජනය තෙක් ඇසුරුම් කිරීම	:	සිල්ලර වෙළෙන්ඳාට හෝ තොග වෙළෙන්ඳාට අදාල වන පරිදි සුදුසු ප්‍රමාණ ඇසුරුම් කිරීම.

නිෂ්පාදනය කේන්ද්‍ර කරගත් අලෙවිකරණය

නිෂ්පාදන නව්‍ය කරණ ක්‍රියාවලියේ දී ආයතනය නිෂ්පාදන නව්‍ය කරණය සොයා යයි, ඒ අනුව නිෂ්පාදනයට වෙළඳපලක් සොයායාමට උත්සහ කරයි. නිෂ්පාදන නව්‍ය කරණය සඳහා අළෙවි සමීක්ෂණ මගින් ලාභදායි වෙළඳ පළ කොටසක් පවතීද යන්න සොයා බැලිය යුතුය. සාමාන්‍යයෙන් පාරිභෝගිකයන්  තමන්ට අනාගතයේ කුමන තෝරාගැනීම් තිබේද යන්න නොදන්නා නිසා අප විසින් පාරිභෝගිකයන්ට අනාගතයේ දී කුමන නිෂ්පාදන මිලදී ගත යුතුද යන්න කිව නොයුතුය. කෙසේ වෙතත් අළෙවිකරුවන්ට නිෂ්පාදන නව්‍ය කරණයේ පසුපස තරඟකාරී ලෙස යාමෙන් සහ කුඩා වෙළඳ පල (NICHE) අධික ලෙස වාසියට හරවා ගත හැක නිෂ්පාදන නව්‍යකරණය පසු පස යාමේ දී අළෙවිකරුවන් විසින් වෙනස්වන හා විවිධ තලවලින් යුතු නිෂ්පාදන නව්‍ය කරන මාර්ග යොදා ගැනීමට වල බලාගත යුතුයි. තෝමස් එඩිසන් අළෙවි සමීක්ෂණයක් මත පදනම් වූ යේ නම් කුඩා විදුලි පහන් වෙනුවට විශාල විලක්කු නිපදවීමට ඉඩ තිබුණි. සමීක්ෂණ සහ සංවර්ධන කේන්ද්‍රය කරගත් ආයතන වැනි සමාගම් නිෂ්පාදන නව්‍ය කරණයට සාර්ථකව අවධානය යොමුකර ඇත. Nintendo  වැනි ආයතන නිරතුරුවම වීඩියෝ ක්‍රියාකරන ආකාරය වෙනස් කරයි) පාරි‍භෝගික සමීක්ෂණවල  Expost… යන තත්ත්වය නිසා මෙය නියම අළෙවි ආකෘතිය දැයි බොහෝ Purists…. සැක කරයි. සමහරෙක්  අළෙවිකරණය යනු මෙය දැයි ප්‍රශ්න කරයි.

අභ්‍යන්තර අළෙවිකරණය නවතම අධ්‍යාපනය අත්හදා බලන ක්ෂේත්‍රයකි. පාරිභෝගිකයන් ලබාගැනීම හා රඳවා තබා ගැනීම සඳහා වෙළඳ නාම ප්‍රචාරය කිරීම පිණිස සේවකයන් පුහුණු කිරීම හා පාලනය කිරීම.

නව්‍යකරණය පැතිර වීම

සමීක්ෂණ මගින් නව භාණ්ඩ හා සේවා සඳහා ජනතාව සකස්වන්නේ කෙසේද ? එලෙස සකස් වන්නේ ඇයි ද? යන්න.

අන්තර්ජාල අළෙවිකරණය යනු අන්තර්ජාලයේ යොදා ගන්නා අලුත් රටාවක අළෙවිකරණයකි. මෙයට ඊ මාකටින්, ඇඟිලි සේට්මාකටින් (සම්බාධීකරණ අළෙවිකරණය) DESK TOP ප්‍රචාරණය හෝ ON LINE මාකටින් ලෙසද හදුන්වයි. සාම්ප්‍රදායික අළෙවිකරණයේ යොදාගන්නා වෙළඳපල කොටස් කිරීමේ උපක්‍රමය පරිපූර්ණ කිරීමට මේ තුළින් උත්සාහ කරයි. මෙම කුමයේ ඇති අදාල පුද්ගල කොටස ඉතා නියමිතව ඉලක්ක කිරීමට උත්සාහ කරන අතර, මෙය පෞද්ගලික අළෙවිකරණය හෝ එකට එක අළෙවිකරණය ලෙසද හදුන්වයි.

පාරිභෝගිකය්නගේ ප්‍රචාරණ පණිවිඩ වලට තිබෙන කැමැත්ත අඩුවීමක් සමඟ අළෙවිකරුවන් වෙළඳ ලකුණක අඩංගු ද්‍රව්‍ය  ඒ සඳහා සාදාගත් මාධ්‍ය යථාර්ථවාදී අළෙවිකරණය වැනි අනුමත අළෙවිකරණ දෙස අවධානය යොමු කරයි.

සමූහ වශයෙන් කරන අළෙවිකරණයේ අවස්ථා.

Swarming The Shelves: මිනිසුන්ගේ සමූහ වශයෙන් වැඩ කිරීමේ කැමැත්ත විකුණුම් වැඩි කිරීම සඳහා සාප්පු  යොදා ගන්න‍් කෙසේද  සකස්කරන ලද මනුෂ්‍ය චර්යා ආභාෂන විෂය රෝමයේ මෑතක තිබූ සමුළුවකදී ආර්ථික විද්‍යා විශේෂඥයන් විසින් වාර්තා කරන ලදී. සමූහ හැගීම් තුලින් වැඩියෙන්  මිලදී ගැනීම" යන සංකල්පය මිලදී ගැනිම් වැඩි කිරීමේ බෙදාගත් ක්‍රමවේදයකි.

මෙහි ප්‍රධාන අදහස්වන්නේ ජනතාව වැඩුපුර මිලට ගනු ලබන්නේ ජනප්‍රිය ලෙසට පෙනෙන භාණ්ඩය. විවිධාකාර ප්‍රතිපෝෂණ ලබාගැනීමේ ක්‍රම සදහන් කර ඇත.

Smart cart තාක්ෂණය හා ගුවන් විදුලි විස්තාරණ හදුනා ගැනිමේ තාක්ෂණය යොදා ගැනීම.

Swarm – Moves" මොඩලය  Princeton සමීක්ෂණ විසින් හදුන්වාදෙන ලදී. මෙය සුපිරි වෙළඳසැල් සඳහා යොදා ගනී.
මෙය තුලින් 'මහජනතාවට වට්ටම් ලබාදීමකින් තොරව විකුණුම් වැඩි කර ගත හැකිය" විශාල සිල්ලර වෙළඳකරුවන් වන ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ WAL – Mart සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ  Tesco මෙම තාක්ෂණය 2007 Spring සෘතුවේදී උත්සාහ කිරීමට සැලසුම් කර ඇත.පෙර නොදැන සිටී ගීත 1400 ක් පමණ බාගත කරන ලද කෘතිම සංගීත වෙළඳ පළ" තවත් මෑත කාලීන ඉගැන්වීමක් වන ''සමාජ බලපෑමේ  බලය" උදාහරණයකි. (කොළොම්බියා විශ්ව විද්‍යාලය නිව්යෝර්ක්)

ජපානයේ Chains of Loreienee stores එහි නිෂ්පාදන දෙපාර්තමේන්තු ගබඩාවල විකුණුම් දත්ත හා අළෙවි ආයතන වල විකුණුම් දත්ත මත විකුණුම් වැඩිදියුණු කිරීමට සමාජ ජාල වල දැනුම Massachusetts ආයතනය යොදා ගනී.

ආශ්‍රිත

Types of marketing

Marketing orientations or philosophies

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

Business process
Promotion and marketing communications

අලෙවිකරණය


The Rehearsal (, ) is a 1974 film produced by Jules Dassin that is a cinematographic indictment of the Greek military junta of 1967–1974.

Cast
Jules Dassin
Olympia Dukakis
Stathis Giallelis
Lillian Hellman
Melina Mercouri
Arthur Miller
Laurence Olivier
Giorgos Panoussopoulos
Maximilian Schell
Mikis Theodorakis
Michael Mullins
Jerry Zafer
Stephen Diacrussi

External links

1974 films
British multilingual films
Greek multilingual films
1970s multilingual films
1970s English-language films
English-language Greek films
1970s Greek-language films
Films directed by Jules Dassin
1974 drama films
Works about the Greek junta
Films scored by Mikis Theodorakis

The Rehearsal (1974 film)


El Raión nacional armenio  fue una división administrativa de la República Socialista Federativa Soviética de Rusia, en la Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas, que se encontraba dentro de las fronteras del krai de Krasnodar (1925-1934, Krai del Cáucaso Norte; 1934-1937, Krai de Azov-Mar Negro) y que existió entre 1925 y 1953. Su centro administrativo era Yelizavetpolskoye.

Historia

El raión nacional fue establecido el 10 de marzo de 1925 en un territorio, parte del ókrug de Maikop del krai del Cáucaso Norte, poblado mayoritariamente por armenios.  Sus idiomas oficiales eran el ruso y armenio. El centro administrativo del raión fue establecido en Yelizavetpolskoye, que en 1936 recibiría el nombre de Shaumián. En 1930, tras la disolución del ókrug, pasó a estar subordinado directamente por el krai. Hacia 1934 estaba compuesto por ocho selsovets. A finales de esa década deja de utilizarse la forma "raión nacional", para utilizarse "raión armenio" al designarlo. Entre 1943 y 1946, el centro administrativo fue trasladado a Chernígovskoye. En 1953, el distrito fue disuelto, y su territorio dividido entre los raiones vecinos.

Enlaces externos y referencias

Основные административно-территориальные преобразования на Кубани (1793—1985 гг.) / Autores: A. S. Azarenkova, I. Y. Bondar, N. S. Vertyshova. Krasnodar: Краснодарское кн. изд-во, 1986. — 394 p
Raiones oficiales e idioma oficial (Raiones Armenios del Cáucaso Norte en la década de 1920) .

Armenio
armenio de Krasnodar
Historia del Kubán

Raión nacional armenio (Krasnodar)


Seoba keltskih Britanaca bio je migracijski proces. U 3. i 4. stoljeću ta su keltska plemena odselila u različite dijelove Rimskog Carstva, među kojima je Galija, ili današnja Francuska, gdje je njihov utjecaj bio vrlo kratkotrajan.

Dok je trajala po Europi seoba naroda, zbivale su se seobe keltskih Britanaca na poluotok Armoriku (Bretanja i Normandija u suvremenoj Francuskoj): prva oko 383. tijekom rimske vlasti, a također oko 460. i 540-ih i 550-ih; za migraciju 460-ih smatralo se da je reakcija na borbe tijekom anglo-saske pobune između 450. do 500., kao i migracija u Britoniju, današnju Galiciju u sjeverozapadnoj Španjolskoj u isto vrijeme. Povjesničar Peter Hunter-Blair isticao je što se danas smatra anglo-saskim dolaskom u Britaniju. Predložio je tezu o masovnom useljavanju, borbama i istiskivanju poslijerimskih Britanaca s njihove zemlje na zapadne krajeve otoka te na poluotoke Bretanju i Iberiju.

Izvori

Povijest Engleske

Seobe keltskih Britanaca


ස්කොෂ් හෙවත් බෝල-බිත්ති ටෙනිස් ක්‍රීඩාව යනු දැල් සහිත පිත්තක් යොදා ගෙන කරන ක්‍රීඩාවකි. කලින් එය නම් කරන ලද්දේ 'ස්කොෂ් රැකට්ස්' යනුවෙනි. මවි ක්‍රීඩාව වූ රැකට්ස් වලදී පාවිච්චි කළ තද බෝලය සමඟ සැසඳීමේදි මේ සඳහා යොදා ගන්නා බෝලය මෘදුය. මෙම ක්‍රීඩාව දෙදෙනෙකු සමඟ හෝ යුගල ක්‍රීඩාවක් වශයෙන් හතර දෙනෙකුද සමග කෙරෙන ක්‍රීඩාවකි. නියමිත ප්‍රමිතියකින් යුතු පිත්තක්ද මැද කුහරයක් තිබෙන රබර් බෝලයක්ද යොදා ගෙන හතර වටේ බිත්ති යෙදූ ක්‍රීඩාගාරයක මෙම ක්‍රිඩාව කරනු ලැබේ. ස්කොෂ් ක්‍රීඩාව වර්ග කර තිබෙන්නේ සන්ධි වලට විශේෂයෙන් දණහිස් වලට වැඩි පීඩනයක් දෙන ක්‍රීඩාවක් වශයෙනි.

ක්‍රීඩා

ස්කොෂ් ක්‍රීඩාව


Roger Paul Morin (Lowell , 7 de março de 1941- 31 de outubro de 2019) foi um ministro americano e bispo católico romano de Biloxi.

Roger Paul Morin foi ordenado sacerdote em 15 de abril de 1971.

Em 11 de fevereiro de 2003, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Auxiliar de Nova Orleans e Bispo Titular de Aulona. O arcebispo de Nova Orleans, Alfred Clifton Hughes, consagrou-o bispo em 22 de abril do mesmo ano; Os co-consagradores foram os Arcebispos Eméritos de Nova Orleans, Philip Hannan e Francis Schulte. Seu lema era Walk Humbly and Act Justy.

Em 2 de março de 2009 foi por Bento XVI nomeado Bispo de Biloxi com posse em 27 de abril do mesmo ano.

O Papa Francisco aceitou sua aposentadoria em 16 de dezembro de 2016.

Morin morreu no outono de 2019 aos 78 anos enquanto viajava para casa em um voo de Boston para Atlanta, tendo anteriormente visitado a família em Massachusetts.

Ver também

Bispos católicos dos Estados Unidos

Roger Paul Morin


Parcul Sebastian este un parc din București, situat în zona Rahova, Sector 5. Parcul dispune de arcade pentru plante agățătoare, gard viu, o fântână arteziană, locuri de joacă pentru copii, teren de fotbal și de tenis și alei spațioase. Terenurile de sport din parc au acces gratuit. De asemenea, parcul Sebastian este unul dintre locurile în care Primăria organizează diferite evenimente sau concerte.

Geografie
Parcul este delimitat de străzile Mihail Sebastian, Dumbrava Nouă, Moțoc și Făt-Frumos.

Istorie
Dacă este să coborâm în trecut, în secolul al XVIII-lea, aflăm că zona Rahovei a ținut de formarea mahalalei Calicilor, unde locuiau săracii, pârliții și infractorii mărunți ai Bucureștiului, zonă transformată și industrializată în următoarele decenii. Schimbarea a venit și în timpul comunismului, odată cu marea sistematizare a orașului. În anii 80, blocurile au luat locul caselor de negustori, de la Calea Rahovei până la Calea 13 Septembrie. Acum se formează și Parcul Sebastian, numit după strada cu același nume, lărgită la acel moment. Lucrările din zonă au lăsat un teren gol lângă fosta uzină Vulcan, înființată la 1904, și acolo s-a decis realizarea unui parc. Se poate spune că este un parc tânăr, cu posibilități nebănuite de transformare.

Controverse
Controverse în cazul parcului Sebastian apar asupra etimologiei cuvântului. Prima explicație ar fi că numele vine de la scriitorul Mihail Sebastian, care a locuit pe Strada Mihail Sebastian, în apropierea parcului. A doua explicație, mai puțin plauzibilă, este că ar veni de la un colonel Sebastian, care ar fi donat parcul secolul trecut statului român.

Referințe

Sector 5

Parcul Sebastian


Cazalilla, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin güneyinde bulunan Endülüs otonom bölgesinin Jaén eyaletine bağlı doksan yedi belediyesinden biridir. 2008 yılı sayımlarına göre belediyenin nüfusu 907 kişidir.

Kasabada kutlanan en önemli yortu, 3 Şubat günü kutlanan San Blas yortusudur. Donantes del Sangre Sokak'ta 16. yüzyıldan kalma konak bulunur.

Kaynakça

Cazalilla


An Hypolytrum paraense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni M.Alves ngan William Wayt Thomas. An Hypolytrum paraense in nahilalakip ha genus nga Hypolytrum, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Hypolytrum

Hypolytrum paraense


João de Debar (búlgaro: Йоан Дебърски, translit.: Yoan Debarski; Séc. X, Império Búlgaro - 1037, Império Bizantino) foi um sacerdote búlgaro e primeiro Arcebispo de Ocrida.

Biografia
De acordo com o historiador francês Charles Ducange, João nasceu em uma aldeia perto da cidade de Debar (agora na Macedônia do Norte). Foi abade do mosteiro da Santa Mãe de Deus em Debar. Em 1018, ele se tornou o primeiro Arcebispo de Ocrida após a abolição da Igreja Ortodoxa Búlgara autocéfala e o estabelecimento da Arquidiocese de Ocrida. Ele permaneceu chefe do arcebispado até sua morte em 1037.

Segundo alguns pesquisadores, pode ser identificado com o último Patriarca búlgaro, Davi.

Segundo Marin Drinov (considerada polêmica), ele encomendou a tradução para o eslavo das vidas de Antônio, o Grande e Pancrácio da Tauromênia.

Ver também

 Arcebispado de Ocrida
 Lista de primazes de Ocrida

Referências
Nascidos no século X
Religiosos bizantinos
Bispos ortodoxos
Arcebispos de Ocrida

João I de Debar


Le Parti patriote (turc: Vatan partisi, abrégé VP) est un parti politique fondé le  sous la direction de Doğu Perinçek et opérant en Turquie. Son symbole est l'étoile entre deux épis de blé. Son président est Doğu Perinçek.

C'est le parti qui a été fondé le , avec le changement de nom du parti lors de l'Assemblée générale extraordinaire du Parti des travailleurs, convoquée en tant qu'Union pour le gouvernement national, pour rassembler et unir les populistes, nationalistes et socialistes, comme indiqué dans le programme du congrès.

Principes
Le Parti Vatan exprime que le processus révolutionnaire turc de 150 ans est la continuation et l'héritier de la tradition du parti pionnier de Namık Kemal à Mustafa Kemal et de l'accumulation intellectuelle et organisationnelle produite par les partis ouvriers qui font partie intégrante de ce processus. Servir l'indépendance de la nation, l'intégrité de la patrie, le bonheur du peuple, la paix intérieure et dans le monde, la Révolution française de l'humanité, la guerre d'indépendance et la révolution américaine, la Révolution soviétique, la guerre d'indépendance turque, la révolution chinoise et la guerre d'indépendance algérienne. Il défend l'indépendance, la liberté, la paix et les connaissances qu'il a acquises avec de grandes percées révolutionnaires comme celles-ci et déclare qu'il soutient les luttes dans cette direction.

Indépendance idéologique et organisationnelle
Le parti est basé sur l'indépendance idéologique et organisationnelle. Il refuse d'être gouverné par un autre pays ou un autre parti. Il exprime qu'il appliquera avec soin les principes d'indépendance et d'égalité dans ses relations avec les partis politiques, les organisations patriotiques et syndicales des autres pays du monde.

Solidarité anti-impérialiste
Le Parti Vatan exprime son soutien à l'indépendance des États, à la libération des nations et aux luttes révolutionnaires des peuples contre l'impérialisme.

Politique étrangère
Le parti est fortement pro-Russie et pro-Chine et anti-américain en raison de son idéologie eurasienne. Il est également fortement anti-OTAN et plaide pour le départ de la Turquie de celle-ci. Il est également contre la candidature de la Turquie à l'UE.

Le Parti patriotique soutient des relations solides avec des pays comme l'Iran et la Corée du Nord. Il entretient également de solides relations de parti à parti avec des partis tels que le Parti communiste chinois et le Parti du travail de Corée.

Le parti s'oppose fermement à l' et promeut activement de meilleures relations avec le gouvernement Assad. Cependant, il soutient l'opération militaire turque contre Rojava. En 2022, le parti et son dirigeant, Doğu Perinçek, soutiennent ouvertement Vladimir Poutine et l'invasion russe de l'Ukraine en 2022, affirmant que .

Résultats électoraux

Élections législatives

Notes et références

Liens externes

Parti politique nationaliste turc
Parti politique eurosceptique
Eurasisme
Parti politique de gauche antilibéral
Parti politique fondé en 2015

Parti patriote (Turquie)


Two ships of the Royal Fleet Auxiliary have borne the name RFA Oakleaf:

  was the ocean liner Montezuma, acquired by the RFA in 1915 as a dummy battleship to imitate , and named Abadol. She was renamed Oakleaf in 1917 and was sunk by a U-boat later that year.
  was a  tanker launched in 1981 as the Oktania. She was acquired by the RFA in 1986 and was retired from active service as in 2007 and later scrapped.

Royal Fleet Auxiliary ship names

RFA Oakleaf


152647 Rinako este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
152647 Rinako este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Hadano de Atsuo Asami. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,46 ua, o excentricitate de 0,25 și o înclinație de 12,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 152001-153000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

152647 Rinako


A folio is a book size, the page number of books, or sheets with multiple printed pages.

Folio may also refer to:

Printing and publishing
 Folio (typeface)
 Foolscap folio, a paper size
 Folio, a particular edition of a book printed on folio pages, such as the First Folio of William Shakespeare's plays

Periodicals
 Folio (magazine), a US trade magazine for the magazine industry founded in 1972
 Folio Weekly, an alternative newspaper in Jacksonville, Florida, US
 Folio, a literary magazine founded in 1984 and based at American University, D.C., US

Brands and companies
 Folio Corporation, an information management software company
 Folio Society, a London membership-based publishing company
 Folio, an imprint of French publisher Éditions Gallimard
 Folio, Inc., developers of the F3 font format

Other uses
 Cynthia Folio (born 1954), American musician and composer
 Palm Foleo, a canceled subnotebook computer

See also
 Fabasoft Folio Cloud, a cloud computing service
 Portfolio (disambiguation)

Folio (disambiguation)


Frank Herbert's Dune is a three-part science fiction television miniseries based on the 1965 novel by Frank Herbert. It was written and directed by John Harrison. The cast includes Alec Newman as Paul Atreides, William Hurt as Duke Leto Atreides, and Saskia Reeves as Lady Jessica, as well as Ian McNeice as Baron Vladimir Harkonnen and Giancarlo Giannini as the Padishah Emperor Shaddam IV.

The miniseries was shot in Univisium (2.00:1) aspect ratio, although it was broadcast in 1.78:1. Frank Herbert's Dune was produced by New Amsterdam Entertainment, Blixa Film Produktion, and Victor Television Productions. It was first broadcast in the United States on December 3, 2000, on the Sci Fi Channel. It was released on DVD in 2001 by Artisan Entertainment, with an extended director's cut appearing in 2002.

A 2003 sequel miniseries titled Frank Herbert's Children of Dune continues the story, adapting the second and third novels in the series (1969's Dune Messiah and its 1976 sequel Children of Dune). The miniseries are among the highest-rated programs ever to be broadcast on the Sci Fi Channel.

Frank Herbert's Dune won two Emmy Awards in 2001 for Outstanding Cinematography and Outstanding Special Visual Effects in a miniseries or movie, and was nominated for a third Emmy for Outstanding Sound Editing. The series was also praised by several critics, including Kim Newman.

Main cast
 William Hurt as Duke Leto Atreides
 Alec Newman as Paul Atreides / Muad'Dib
 Saskia Reeves as Lady Jessica
 James Watson as Duncan Idaho
  as Thufir Hawat
 P. H. Moriarty as Gurney Halleck
 Robert Russell as Dr. Wellington Yueh
 Laura Burton as Alia Atreides
 Ian McNeice as Baron Vladimir Harkonnen
 Matt Keeslar as Feyd-Rautha
  as Glossu Rabban
 Jan Unger as Piter De Vries
 Giancarlo Giannini as Padishah Emperor Shaddam IV
 Julie Cox as Princess Irulan
 Miroslav Táborský as Count Hasimir Fenring
 Uwe Ochsenknecht as Stilgar
 Barbora Kodetová as Chani
 Jakob Schwarz as Otheym
 Karel Dobrý as Liet-Kynes
 Christopher Lee Brown as Jamis
 Jaroslava Šiktancová as Shadout Mapes
 Zuzana Geislerová as Reverend Mother Gaius Helen Mohiam
 Philip Lenkowsky as Guild Agent

Development
Acquiring the television rights to Frank Herbert's original six Dune novels, executive producer Richard P. Rubinstein envisioned the complex material adapted in a miniseries format, as he had done previously with Stephen King's The Stand and The Langoliers. He told The New York Times in 2003, "I have found there's a wonderful marriage to be had between long, complicated books and the television mini-series. There are some books that just can't be squeezed into a two-hour movie." Around the same time Rubenstein was first developing the material, the Sci Fi Channel's president, Bonnie Hammer, was spearheading a campaign for the channel to produce "blockbuster miniseries on a regular basis". The Dune miniseries was greenlit in November 1999. Released in 2000, Frank Herbert's Dune was the first of the Sci-Fi Channel's miniseries, followed by Steven Spielberg's miniseries Taken in 2002, and Frank Herbert's Children of Dune and Battlestar Galactica  in 2003. Rubenstein called his two Dune miniseries "science fiction for people who don't ordinarily like science fiction" and suggested that "the Dune saga tends to appeal to women in part because it features powerful female characters".

Adaptation
Director John Harrison has described his adaptation as a "faithful interpretation" in which any changes he made served to suggest what Herbert had explained subtly or not at all. The miniseries introduces elements not found in Herbert's novel, but according to the director, these serve to elaborate rather than to edit. Hurt was the first to be cast in the 2000 adaptation. A fan of the novel, he told The New York Times, "I was a science fiction junkie ... [Harrison] captured Herbert's prophetic reflection of our own age, where nation-states are competing with the new global economy and its corporate elements."

Herbert's novel begins with lead character Paul Atreides being 15 years old and aging to 18 over the course of the story. Harrison aged the character to adulthood in order to draw upon an adult acting pool for this crucial role.

The miniseries invents an extensive subplot for Princess Irulan, a character who plays little part in the plot of the first novel. Harrison felt the need to expand Irulan's role because she played such an important part in later books, and epigraphs from her later writings opened each chapter of Dune. Additionally, the character gave him a window into House Corrino. Besides the final scene, the only one of Irulan's appearances based on an actual excerpt from the novel is her visit to Feyd-Rautha. However, in the book it is a different Bene Gesserit, Margot Fenring, who visits the Harkonnen heir, on assignment from the Bene Gesserit to "preserve the bloodline" by retrieving his genetic material (through conception) for their breeding program. The miniseries does not suggest this as Irulan's motive.

A director's cut special edition was released on DVD featuring expanded footage and dialogue.

Soundtrack
A soundtrack album for the miniseries was released by GNP Crescendo Records on December 3, 2000. It contains 27 tracks composed by Graeme Revell and performed by the City of Prague Philharmonic Orchestra.

Reception
Frank Herbert's Dune aired in three parts, starting Sunday, December 3, 2000. The first installment achieved a 4.6 rating with 3 million homes, and the miniseries averaged a 4.4/2.9 million households over all three nights. This doubled all viewership records for Sci Fi, placing Dune among the top ten of basic cable's original miniseries in the five years previous. Two of the three installments also rated among the year's top 10 original cable movies. As of 2007, the 2000 Dune miniseries and its 2003 sequel were two of the three highest-rated programs ever to be broadcast on the Sci Fi Channel.

Emmet Asher-Perrin of Tor.com deemed the miniseries a better adaptation than the 1984 Lynch film, but wrote that "it doesn't reach spectacular heights due to the desire to be as close to the written text as possible." She wrote that "the story naturally drags at certain points in the book that work in prose but not on screen", and added that "the narrative gets over-explained in an effort to be sure that no one watching is left behind." Asher-Perrin suggested that Harrison's choice to cast adult actor Newman as Paul is problematic because the character is written in the script as less mature and observant than he is in the source novel, but she praised many members of the cast, in particular McNeice (Baron Harkonnen) and Cox (Irulan). Asher-Perrin also complimented the special effects, set design, and costuming.

Awards and nominations
The miniseries was nominated for three Primetime Emmy Awards in 2001, for Outstanding Sound Editing for a Miniseries, Movie or a Special, Outstanding Cinematography for a Miniseries or Movie and Outstanding Special Visual Effects for a Miniseries, Movie or a Special, winning the latter two.

Game
The 2001 3D video game Frank Herbert's Dune by Cryo Interactive/DreamCatcher Interactive is styled after the 2000 miniseries.

Sequel
A 2003 sequel miniseries titled Frank Herbert's Children of Dune continues the story, adapting the second and third novels in the series (1969's Dune Messiah and its 1976 sequel Children of Dune).

References

External links

 Official Dune novels website

2000s American television miniseries
D
2000s Canadian television miniseries
2000s German television miniseries
Films based on Dune (franchise)
Films directed by John Harrison (director)
Films scored by Graeme Revell
D
D
Italian television miniseries
Syfy original programming
Television remakes of films
Television shows based on Dune (franchise)
Television shows set in deserts

Frank Herbert's Dune


{{Infocaseta Avion
  | nume                 = Blériot XI
  | logo                 =
  | imagine              = Bleriot XI Thulin A 1910 a.jpg
 | comentariu           = - Blériot XI -
  | tip                  = Avion recunoaștere/antrenament (școală)
  | țara de origine      =
  | proiectant           =
  | zbor inaugural       = 1909
  | produs               =
  | introducere          =
  | introdus             = 1910
  | retras               = 1916
  | stare                = Retras din serviciul activ
  | beneficiar principal =  - Aéronautique Militaire
  | alți beneficiari     =  - Corpul Aerian
  | bucăți fabricate     =
  | cost program         =
  | cost unitar          =
  | dezvoltat din        =
  | variante             =
  |constructor=Fabrica de avioane  Blériot , Suresnes}}

 Blériot XI  a fost un avion francez construit de către Fabrica de avioane Blériot . A fost folosit inițial ca avion de școală, ulterior fiind folosit ca avion de recunoaștere, în prima parte a Primului Război Mondial.

Avionul Blériot XI s-a aflat în înzestrarea escadrilelor din organica Corpului Aerian din Armata României, la începutul campaniei din anul 1916 fiind în evidență un număr de 6 bucăți, dar aflate în stare ne-operațională.

Principii constructive

Blériot XI a fost proiectat într-o configurație monoplan cu aripă superioară, având elice tractivă (dispusă în fața motorului). Motorul era de tip Anzani,  răcit cu aer, de 50 CP. Avionul avea fuzelaj din lemn, ampenajele erau clasice, cu stabilizator dispus în partea posterioară după care urma direcția. Carlinga, care conținea motorul și spațiul pentru echipaj era montată la nivelul aripii. Trenul de aterizare era compus din o pereche de roți simple în față și o bechie cu patină în spate. Avionul era destinat pentru misiuni de recunoaștere și școală.
 Dezvoltarea

 Primul Război Mondial

Operatori

 Note

Vezi și
 Armamentul Armatei României în Primul Război Mondial
 Aviația în Primul Război Mondial
 Listă de aeronave militare ale Antantei
 Listă de aeronave militare ale Puterilor Centrale

Legături externe

 Vivien, F. Louis. "Description détaillée du monoplan Blériot" (in French). Paris: librairie des Sciences aéronautiques, 1905. (Original 1911 AVIA book'' French book with Blériot XI characteristics and specifications).

Avioane de antrenament
Monoplane
Aeronave din înzestrarea Armatei României din Primul Război Mondial
 Avioane militare din Primul Război Mondial
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Blériot XI


The Israel Aircraft Industries Nesher (Hebrew: נשר, 'griffon vulture', also translated to 'eagle') was the Israeli version of the French Dassault Mirage 5 multirole fighter.

Having sustained aircraft losses during the Six-Day War of 1967 and the War of Attrition fought during the late 1960s, the Israeli Air Force (IAF) sought to procure an improved variant of the highly successful Dassault Mirage III fighter aircraft. While a partnership to produce such an aircraft, the Mirage 5, was formed between French manufacturer Dassault Aviation and Israeli aerospace company Israel Aircraft Industries (IAI), during January 1969, in response to the 1968 Israeli raid on Lebanon, the French government announced that it would be imposing an arms embargo on Israel. In response to the embargo, Israel decided to proceed with the venture, but to domestically manufacture the airframes instead.

During 1969, IAI commenced manufacturing work on the type. According to official accounts, Israel had already obtained a complete set of drawings and detailed information prior to the embargoes enactment. The Neshers' airframe was identical to the Mirage 5, but was refitted with Israeli-built avionics, a Martin-Baker zero-zero ejection seat, and provisions for a wider range of air-to-air missiles (AAMs), including the Israeli Shafrir heat-seeking missile.  During September 1969, the first Nesher prototype performed its maiden flight. During May 1971, the first Raam A was delivered to the IAF. During November 1971, the aircraft was officially renamed as the Nesher. The high point of the Nesher's career with the IAF was during the 1973 Yom Kippur War. The type reportedly performed well during the conflict, IAF pilots flying the type cumulatively claimed over a hundred kills.

During 1974, production of the Nesher was phased out in favour of a more advanced Mirage derivative which had been planned in parallel to the Nesher, known as the IAI Kfir. The IAF retired the type during the 1970s. The aircraft were later sold to the Argentine Air Force, where they were operated under the name Dagger. During 1978, Argentina urgently deployed their first Daggers due to the Beagle conflict, a territorial dispute and war scare between Argentina and neighbouring Chile.  Daggers were also used during the 1982 Falklands War between Argentina and the United Kingdom, conducting a total of 153 sorties against both ground and naval targets across the 45 days of combat operations. During their anti-ship attacks, they were reportedly responsible for damaging several vessels, including , , , ,  and . In total, 11 Daggers were lost in combat with the British, including 9 to Royal Navy Sea Harriers. The remaining aircraft were later upgraded into the Finger standard.

Design and development

Origins
During the early 1962, the Israeli Air Force (IAF) introduced the first of its Dassault Mirage IIICJ fighter aircraft. For the next two decades, it would be used as an air supremacy platform, securing the skies from hostile aircraft and achieving an impressive kill record during its service life. The performance of the Mirage IIICJ was soon regarded as being highly positive, leading to the type being considered as a strong contender for further development. During the late 1960s, the IAF came under pressure to acquire additional aircraft for the purpose of replacing in excess of 60 combat aircraft that had been lost during several conflicts between Israel and its neighbours, including the Six-Day War of 1967 and the War of Attrition which followed immediately and continued up to 1970. In addition, an arms race was emerging between Israel and several of its neighbours, such as Syria and Egypt, which were receiving increasingly advanced armaments from the Soviet Union during this time.

Accordingly, during July 1960, Israel had commenced work on a co-development effort with French aircraft manufacturer Dassault Aviation to develop and produce a variant of their highly successful Mirage III fighter aircraft. This product of this programme became known as the Mirage 5 and it was eventually built by Israel and named Raam in Hebrew (thunder). Dassault had pursued the development of the Mirage 5 at the request of the Israelis, who were the main foreign customers of the Mirage III and generally favoured France as a military supplier during this era. Specific requirements established by the IAF for the next version of the type was to de-emphasis the aircraft's all-weather capability and deleting its main radar system in exchange for improved ordnance-carrying capacity and range; this was made possible by the mostly-clear climate and typical weather conditions present in the Middle East.

Even prior to the prototype's maiden flight, Israel placed an order for a batch of 50 aircraft, as well as a pair of trainer aircraft of the type, which were intended for the IAF. However, the programme was effectively derailed during January 1969 when, in response to the 1968 Israeli raid on Lebanon, the French government announced that it would be imposing an arms embargo on Israel and the "warring nations of the Middle East". The enactment of the embargo prevented the delivery of the first 30 Mirage 5 aircraft, which were already paid for by Israel, in addition to options for 20 more of the type. In addition to preventing further deliveries, it also cut off all French support for operating the IAF's existing Mirage IIICJ fleet. Strategically, the embargo gave a major impetus for Israel to develop the capabilities of its own domestic arms industry in order to meet its demands.

The embargo has been viewed as having been a considerable setback for the IAF, who had been keen to induct the new Mirage 5 variant to compensate for the losses incurred during the Six-Day War, the service was also continuing to use the Mirage IIIC, but found itself unable to access official support. In response to the French decision, Israel decided to domestically manufacture the airframes (known as Raam A and B project); reportedly, Israel already possessed the necessary schematics and documentation on the aircraft, although Israel did not officially obtain a manufacturing license from Dassault. According to aviation author Don McCarthy, it has been speculated that Israeli intelligence agency Mossad had played a role in obtaining some of the manufacturing information, while others allege that Dassault's founder, Marcel Dassault, may have freely provided design information.

Production
According to aviation authors Doug Dildy and Pablo Calcaterra, Dassault discreetly provided the jigs, fixtures, and a large quantity of airframe components to Israel via an industrial consortium of Israeli aerospace company Israel Aircraft Industries and American aviation firm North American Rockwell, who were claimed to have been sold a manufacturing licence in January 1968. Reportedly, the first bare airframes, featuring no weapons, electronics, ejection seat, or engine included, had been delivered directly from Dassault in France. Dildy and Calcaterra claimed that detailed information on the aircraft's Atar engine was obtained via Swiss industrial manufacturer Sulzer, who had produced the engine for Switzerland's own Mirages; between these blueprints and possessing several Atar engines of the IAF's existing Mirages to reverse engineer, Israel was able to independently manufacture its own engines.

During 1969, IAI commenced manufacturing activity on the project. Officially, Israel manufactured the aircraft after having obtained a complete set of drawings. However, some sources have alternatively claimed that Israel had received 50 Mirage 5s in a disassembled state and shipped in crates directly from the French Air Force (AdA), while the AdA proceeded to take on the 50 aircraft which had originally been intended for Israeli service. During September 1969, the first Nesher prototype performed its maiden flight. During May 1971, the first Raam A was delivered to the IAF. During November 1971, the aircraft received its official name of Nesher.

The Neshers' airframe was identical to the Mirage 5, but there was an extensive refitting of Israeli-built avionics systems, along with the adoption of a Martin-Baker zero-zero ejection seat, and improved provisions for a wider range of AAMs, including the Israeli Shafrir heat-seeking missile. In total, 51 Nesher fighters (Nesher S) and ten Nesher two-seat trainers (Nesher T) were constructed by IAI. The Nesher featured more simplistic avionics than the IAF's Mirage IIIC, reportedly, it was also slightly less maneuverable. However, it possessed a longer combat range and a larger payload. The reduced maneuverability of the type did not prevent the Nesher from performing well in air combat during the Yom Kippur War of 1973.

During 1974, production of the Nesher was phased out in favour of a more advanced Mirage derivative which had been planned in parallel to the Nesher. The principal difference of this derivative was the replacement of the Atar engine by an Israeli-built General Electric J79 engine. The J79 was a popular American engine for combat aircraft, having already been used on fighters such as the Lockheed F-104 Starfighter and the McDonnell Douglas F-4 Phantom II. The resulting aircraft was given the name IAI Kfir.

Operational history

Israel

During May 1971, the first Raam A was delivered to the IAF. Production deliveries continued until February 1974, by which point a total of 51 Nesher fighters and 10 Nesher two-seat trainers has been delivered to the IAF.

The high point of the Nesher's career with the IAF occurred during the Yom Kippur War of 1973. The type reportedly performed well during the conflict, IAF pilots flying the type cumulatively claimed over a hundred kills. Shortly following the conflict, the decision was made to retire the Nesher. The introduction of the more capable Kfir derivative had diminished the importance of the Nesher, and their involvement in offensive operations had resulted in the airframes having rapidly aged as well. Following their withdrawal from service with the IAF, the majority of the remaining Neshers were refurbished and sold to Argentina, where the type was known as the Dagger.

Argentina

Following their retirement from IAF service, the remaining Israeli aircraft were refurbished and exported to the Argentine Air Force in two batches, 26 fighters were delivered in 1978 and 13 more in 1980, with fifty Rafael Shafrir IV air-to-air missiles. In Argentine service, the type was operated under the name Dagger (the English word); at its height, Argentina operated a total of 35 Dagger A single-seat fighters and four Dagger B two-seat trainers. During 1978, the Dagger was used to form a new unit, 6th Air Group; this unit was immediately enlisted with the support of the 8th Air Group (which operated the Mirage IIIEA) and the Peruvian Air Force, who was already an established user of the Mirage 5. The urgency of their initial deployment was a product of the Beagle conflict, a territorial dispute and diplomatic crisis between Argentina and neighbouring Chile during that year.

During the 1982 Falklands War between Argentina and the United Kingdom, Daggers were deployed to the southern naval airbase of Río Grande, Tierra del Fuego, and an airfield in Puerto San Julián. Despite the lack of an aerial refuelling capability and the considerable distance to their targets the type conducted 153 sorties against both ground and naval targets over the 45 days of combat operations.

They damaged several vessels in anti-ship attacks, including , , , and   with cannon fire and  and  with bombs. Eleven Daggers were lost in combat, nine to AIM-9L Sidewinders fired from Sea Harriers, one by a Sea Wolf from HMS Broadsword, and another to a land-based Rapier.

As part of the 1979 contract with IAI, the Argentine Air Force had stipulated that the Daggers would be equipped with new avionics and HUD systems, enabling them to conform to the Kfir C.2 standard (and beyond in some subsystems). The program, which was named Finger, was already underway in 1982 when the Falklands War broke out. Although the conflict was relatively brief, one consequence of the war was, as some of these systems were made by the British Marconi Electronic Systems, it became necessary to replace British-built systems after an arms embargo was imposed by the United Kingdom government. The work to replace such systems led to the aircraft being modified to the final Finger IIIB standard; this model primarily differed from the original Finger standard in the replacement of British-sourced equipment, often using French-made counterparts from Thomson-CSF.

Variants
 Nesher S : Single-seat ground-attack fighter version for the Israeli Air Force.
 Nesher T : Two-seat training version for the Israeli Air Force.
 Dagger A : Refurbished single-seat fighter version for the Argentine Air Force.
 Dagger B : Refurbished two-seat training version for the Argentine Air Force.

Operators

Former

 Argentine Air Force: 39 Daggers received, all retired.

 Israeli Air Force: 61 Retired.

 South African Air Force: 5

Specifications

See also

References

Bibliography

 Dildy, Doug and Pablo Calcaterra. Sea Harrier FRS 1 vs Mirage III/Dagger: South Atlantic 1982. Bloomsbury Publishing, 2017. .
 Gupta, Amit. Building an Arsenal: The Evolution of Regional Power Force Structures. Greenwood Publishing Group, 1997. .
 McCarthy, Don. The Sword of David: The Israeli Air Force at War, Pen and Sword, 2013. .

Further reading
 "War of Attrition, 1969–1970." ACIG, Retrieved: 13 October 2006.
 "Dassault Mirage 5/Nesher in Service with the IDF/AF." ACIG, Retrieved: 13 October 2006.
 "The Designer of the B-1 Bomber's Airframe." Wing Magazine, Vol. 30/No 4, August 2000. p. 48.
 Swiss Federal Court, case of Alfred Frauenknecht, appeal verdict, 3 November 1970.

External links

 Mirage Argentina, el sitio de los Deltas argentinos (in Spanish)

Tailless delta-wing aircraft
Nesher
1960s Israeli fighter aircraft
Single-engined jet aircraft
Aircraft first flown in 1971

IAI Nesher


Vöcklabruck je grad na sjeveru Austrije od 11,971 stanovnika.

Administrativni je centar istoimenog kotara, ulaz u regiju Salzkammergut i najveći grad regije "Attergau".

Zemljopisne karakteristike
Grad leži u Gornjoj Austriji južno od grebena Hausruck, na ušću rijeke Vöckla, po kojoj je dobio ime (Vöckla + Bruck; "Most preko Vöckle"), u rijeku Ager.

Povijest
Vöcklabruck je prvi put dokumentiran 1134. godine, a status grada dobio je 1353. godine.

Grad još uvijek ima sačuvanu srednjovjekovnu jezgru, s dva gotička ulazna tornja i gotičkim građanskim kućama, koje su u doba baroka dobile nove fasade.

Znamenitosti
Najveće znamenitosti grada su gotička župna crkva sv. Ulricha iz 15. stoljeća, s baroknim interijerom, barokna crkva sv. Egidija podignuta 1688. i kasnogotička bazilika (1450. – 1476.) s dva zapadna zvonika i freskama iz 15. stoljeća.

Stanovništvo

Gradska privreda
Od 9.875 zaposlenih koliko ih je bilo 1991. godine, je oko 59% radilo u uslužnom sektoru, a ostali u industriji, koja je proizvodila eternit (cementne pokrovne ploče), automobilske dijelove, građevinsku armaturu, elektroničke komponente i metalne odljevke.

Pored grada leži velika hidroelektrana (Energie AG Oberösterreich), a po općini ima dosta malih privatnih elektrana.

Gradovi prijatelji
  Český Krumlov, Češka
  Hauzenberg, Bavarska, Njemačka
  Slovenj Gradec, Slovenija

Izvori

Vanjske poveznice

 Službena stranica grada

Gradovi u Austriji

Vöcklabruck


Agrilus laeviventris é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Kerremans, 1900.

Referências

laeviventris

Agrilus laeviventris


Nicias Lopes Ribeiro (Belém, 9 de maio de 1948 – Belém, 15 de setembro de 2017) foi um engenheiro elétrico, físico, matemático, professor e político brasileiro. Foi deputado federal pelo Pará por quatro mandatos.

Biografia

Primeiros anos e formação acadêmica
Filho de Nélson Pantoja Ribeiro e Nair Lopes Ribeiro, Nicias Ribeiro, nasceu em Belém, capital do estado do Pará, no ano de 1948. No contexto da Ditadura militar brasileira, envolveu-se como líder secundarista no Colégio Estadual Paes de Carvalho, filiando-se ao Movimento Democrático Brasileiro (MDB), o partido de oposição do governo ditatorial.

Ingressou na Universidade Federal do Pará (UFPA), onde formou-se no curso de engenharia elétrica no ano de 1974. Ao mesmo tempo, frequentou os cursos de matemática e física, tornando-se bacharel nas disciplinas em 1975. Durante a graduação, envolveu-se ativamente na militância política, participando de diversos centros acadêmicos da UFPA.

Atuação
Trabalhou como engenheiro na Telecomunicações do Pará (TELEPARÁ) e na Embratel, também foi professor de física em nível médio, de colégios em Belém, incluindo o Colégio de Aplicação de UFPA.

Vida pública
No ano de 1976, foi eleito vereador de Belém. Renunciou ao cargo em 1978, quando foi candidato a deputado estadual .do Pará, quando foi eleito após receber 7.1422 votos. Egresso do MDB e com o fim do bipartidarismo no Brasil, filiou-se ao Partido do Movimento Democrático Brasileiro (PMDB). Pelo PMDB, foi reeleito ao cargo, em 1982 e 1986.

Em 1990, foi eleito deputado federal pelo estado após angariar 19.580 votos. Como parlamentar, votou de maneira favorável ao impeachment de Fernando Collor. Reeleito em 1994, votou a favor da criação da Contribuição Provisória sobre Movimentação Financeira (CPMF).

Em meio ao seu segundo mandato em Brasília, no ano de 1997, deixou o PMDB após mais de dez anos e filiou-se ao Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB), votando de maneira favorável à emenda da reeleição para Presidente, que permitiu a reeleição para presidência no país, legitimando que Fernando Henrique Cardoso, disputasse à reeleição. Filiado ao novo partido, foi reconduzido ao cargo em 1998 e 2002. Foi voz ativa na busca por justiça no caso da morte da ambientalista Dorothy Stang. Em 2006, foi suplente ao cargo de deputado federal.

Com mais de dez anos de partido, em 2008, tornou-se secretário-geral do PSDB. Em 2010, concorreu como primeiro suplente ao senado na chapa encabeçada pelo também tucano Flexa Ribeiro. Eleito suplente, disputou em 2014, uma vaga na câmara, porém, não foi eleito após receber 34.155 votos. Continuou sua militância na política ocupando cargos institucionais do PSDB do Pará.

Desempenho eleitoral votos

Vida pessoal
Foi casado com Maria Cristina Pinto Ribeiro. O casal teve um filho.

Morte
Nicias morreu em 2017, em um hospital particular em Belém, vitimado por uma doença pulmonar.

Nascidos em 1948
Mortos em 2017
Naturais de Belém (Pará)
Alunos da Universidade Federal do Pará
Engenheiros do Pará
Físicos do Pará
Professores do Pará
Matemáticos do Pará
Engenheiros eletricistas do Brasil
Opositores da ditadura militar no Brasil (1964–1985)
Membros do Movimento Democrático Brasileiro (1966)
Membros do Movimento Democrático Brasileiro (1980)
Membros do Partido da Social Democracia Brasileira
Vereadores de Belém (Pará)
Deputados estaduais do Pará
Deputados federais do Brasil pelo Pará
Mortes por doenças pulmonares

Nicias Ribeiro


Roskildevej  også kaldes Gørløse Omfartsvej er en 2-sporet omfartsvej, der går øst om Gørløse. Vejen er en del af primærrute 6 og primærrute 53 og blev åbnet for trafik den 20. august 2011.

Omfartsvejen blev lavet for at få den tunge trafik, der kørte på den gamle hovedvej, uden om Gørløse, så byen ikke blev belastet af denne trafik.
Vejen forbinder Roskildevej i syd med Roskildevej i nord og har forbindelse til Hovedvejen, Borupvej og Egholm.

Kilder

Gørløse
Omfartsveje i Danmark
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Hillerød Kommune

Roskildevej (Gørløse)


Die Städtepartnerschaft zwischen der Stadt Salzburg und der Stadt León in Nicaragua  wurde am 24. Juni 1984 vom Salzburger Gemeinderat beschlossen. Sie entstand aus einer kleinen Solidaritätsgruppe und besteht aus zwei Vereinen mit ehrenamtlichen Mitgliedern in Salzburg und León. Die Gründungsidee der Städtepartnerschaft entstammt dem Bedürfnis, Solidarität und Entwicklungspolitik offiziell in die Stadtpolitik einzubinden. Kern der Städtepartnerschaft sind kulturelle Beziehungen, Verbesserungen der kommunalen Infrastruktur und die Umsetzung konkreter Projekte in León.

Geschichte
Nach dem Militärputsch in Chile 1973 formierte sich ein "Österreichisches Solidaritätskomitee Chile". Aus dieser Organisation bildeten aktive Salzburger mit Vertretern sozialistischer, kommunistischer und katholischer Jugendgruppen das Lateinamerikakomitee. Mit der Sandinistischen Revolution Ende der 70er Jahre entstanden zahlreiche Solidaritätsbekundungen in Österreich und Europa, die einen Beitrag zum Aufbau eines neuen nicaraguanischen Staates leisten wollten.

Anfang der 80er Jahre konnten der Salzburger Bürgermeister Josef Reschen und die ÖVP-Fraktion von der Idee einer Städtepartnerschaft mit einer Stadt in Nicaragua überzeugt werden. Die ÖVP bewilligte das Vorhaben, nachdem die SPÖ im Gegenzug einer Städtepartnerschaft mit der von der ÖVP-favorisierten Stadt Singida in Tansania zustimmte.
Während des anschließenden Contra-Krieges besuchte der damalige nicaraguanische Kulturminister Ernesto Cardenal 1983 die Stadt Salzburg. Der katholische Priester, Revolutionär und Poet Ernesto Cardenal unterbreitete den Vorschlag einer Partnerschaft mit León, der zweitgrößten und kirchenreichsten Stadt Nicaraguas. Am 24. Juni 1984 wurde die Städtepartnerschaft Salzburg-León schließlich vom Salzburger Gemeinderat beschlossen.

Im Laufe ihres Bestehens hat die Städtepartnerschaft unterschiedliche Projekte realisiert, wie zum Beispiel den Bau von Kindergärten und Schulen, den Ausbau der städtischen Infrastruktur durch die Kanalisation eines Stadtteils sowie Katastrophenhilfe nach dem Hurrikan Mitch im Jahr 1998.

Struktur
Der Salzburger Teil der Städtepartnerschaft Salzburg-León hat ein Büro im Salzburger Nord-Süd-Zentrum im Gebäude der ARGEkultur. Die Städtepartnerschaft finanziert sich durch Spenden und Subventionen der Stadt Salzburg. Das Salzburger Pendant in León ist der Verein "Dario-Mozart", benannt nach dem nicaraguanischen Dichter Rubén Darío und dem österreichischen Komponisten Wolfgang Amadeus Mozart.

Aktivitäten

Die Aktivitäten der Städtepartnerschaft Salzburg-León umfassen z. B. die Organisation von Reisen nach Nicaragua für Mitglieder, die Beherbergung und Betreuung nicaraguanischer Gäste sowie die Umsetzung von Projekten. Neben diversen Veranstaltungen und Ausflügen bietet der Verein seinen Mitgliedern kostenlose Spanischkurse an, zusätzlich erhalten alle Mitglieder ein Abonnement der Nicaragua-Nachrichten.

Die Städtepartnerschaft arbeitet sowohl mit österreichischen Nicaragua- als auch mit europäischen Leóninitiativen zusammen. Weitere europäische Partnerstädte Leóns neben Salzburg sind Hamburg (D), Lund (SE), Oxford (GB), Utrecht (NL) und Saragossa (ES).

Aktuelle Projekte

Tourismusprojekt
Ein nachhaltiges Tourismusprojekt hat sich in den vergangenen Jahren zum Hauptprojekt der Städtepartnerschaft Salzburg-León entwickelt. Es ist in zwei Teile gegliedert. Ein Teil ist der vereinseigene, nicht gewinnorientierte Reiseveranstalter Loro Trips, der sowohl individuelle Nicaraguareisen als auch Sprachreisen nach León anbietet. Der Reiseveranstalter arbeitet dabei eng mit lokalen Betrieben zusammen, um die Wertschöpfung für die nicaraguanische Bevölkerung zu maximieren. Der andere Teil ist die Vermittlung von touristischem Know-how an junge Nicaraguaner. Salzburg ist dafür gut geeignet, weil der Tourismus dort ein bedeutender Wirtschaftsfaktor ist. Die Städtepartnerschaft vermittelt jährlich zwei Studenten aus León ein Teilstipendium an der Salzburger Tourismusschule Klessheim und unterstützt diese während ihres Aufenthalts.

Stipendienprojekt
Dieses ursprünglich österreichweite Projekt unterstützte von 2002 bis 2009 nicaraguanische Kinder und Jugendliche, denen durch ihre soziale Lage der Zugang zu Schulbildung nicht oder nur sehr schwer möglich war, vom Schuleintritt bis zum Universitätsabschluss. 2009 wurde die 70%ige Kofinanzierung des Bundes eingestellt, woraufhin die unterstützten Schüler und Studenten Gefahr liefen, ihre Ausbildung abbrechen zu müssen. Im Zuge dessen übernahm die Städtepartnerschaft Salzburg-León die direkte Verantwortung für einige Stipendiaten, im Zeitraum von 2010 bis 2012 konnte zwischen 18 und 28 Kindern und Jugendlichen die Ausbildung finanziert werden.

Malerprojekt
Das Projekt "Naive Malerei" unterstützt Künstler in León, etwa durch die Finanzierung von Malutensilien oder die Organisation von Verkaufsausstellungen in Salzburg.

Partnerschaften

Universitätspartnerschaft
1990 beschlossen die Paris-Lodron-Universität Salzburg und die Universidad Nacional Autonoma de Nicaragua (UNAN) León eine Partnerschaft zum beidseitigen Austausch von Studenten und Wissenschaftlern und für gemeinsame Projekte. Zusammen mit der Universität Hamburg werden Deutschkurse an der UNAN durchgeführt. Außerdem findet ein Austausch von Lehrenden der UNAN-Universität und der Paris-Lodron-Universität statt. Für Studenten gibt es die Möglichkeit, ein Austauschsemester an der Partneruniversität zu absolvieren. Insbesondere im geographischen Bereich gibt es viele Projekte, wie etwa die Erstellung eines digitalen Stadtplans für León. Zudem wurde eine GIS-Abteilung in León aufgebaut, die seitdem laufend weiterentwickelt wird.

Schulpartnerschaften
Ausgangspunkt für die Einrichtung von Schulpartnerschaften 1985 war die Alphabetisierungskampagne der Nicaraguanischen Revolution. Die Zuwendungen der Salzburger Partnerschulen werden bis heute hauptsächlich in Sanierungsarbeiten gesteckt; außerdem wurde über einige Jahre hinweg ein Frühstück für die Kinder finanziert. Bis heute haben drei Salzburger Schulen den solidarischen Kontakt mit ihren Partnerschulen aufrechterhalten.

Weblinks
 Verein Städtepartnerschaft Salzburg–León
 Loro Trips

Politik (Salzburg)
León (Nicaragua)
Salzburg-Leon
Nicaraguanisch-österreichische Beziehungen

Städtepartnerschaft Salzburg-León


Johann Anton Lammersdorf (auch: Lammersdorff)
(* 1. Dezember 1758 in Hannover; † 16. Oktober 1822 ebenda) war ein deutscher Mediziner und Biologe.

Leben
Johann Anton wurde als Sohn des Chirurgen Ludwig Christian Konrad Lammersdorf geboren.

Er studierte Biologie an der Georg-August-Universität in Göttingen, wo er 1781 seine Dissertation schrieb.

Seinen Vater unterstützte er anfangs in der ärztlichen Leitung des Accouchier-Hospitals, des Vorläufers der heutigen Landesfrauenklinik in Hannover.

Seine erste eigene Praxis eröffnete Johann Anton Lammersdorf in der Aegidienneustadt, die er später in die Marktstraße 449 verlegte. 1803 wurde Lammersdorf zum Hofmedicus ernannt und trug diesen Titel bis 1822, dem Jahr seines Todes.

Am Ende seines Lebens wurde Lammersdorf 1821 Vorsitzender der Naturhistorischen Gesellschaft Hannover.

Johann Anton Lammersdorff wurde auf dem Gartenfriedhof bestattet, wo sich noch heute sein denkmalgeschütztes Grabmal findet mit der Inschrift

Schriften
 Dissertatio inauguralis botanica sistens plantarum cryptogamicarum fructificationis historiae prodromum de filicum fructificatione, Verlag Jo. Christian. Dieterich, 1781

Literatur
 H. Deichert: Geschichte des Medizinalwesens im Gebiet des ehemaligen Königreichs Hannover, 1908, S. 103
 W. Ruge, U. Hakomeyer: Zur Geschichte der Niedersächsischen Landesfrauenklinik Hannover. In: Niedersächsische Landesfrauenklinik Hannover. 200 Jahre Hebammenlehranstalt Hannover, 1998, S. 61
 Dirk Böttcher: Lammersdorf, (1) Johann Anton. In: Dirk Böttcher, Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein, Hugo Thielen: Hannoversches Biographisches Lexikon. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2002, ISBN 3-87706-706-9, S. 220, online über Google-Bücher
 Dirk Böttcher: Lammersdorf, (1) Johann Anton. In: Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein (Hrsg.) u. a.: Stadtlexikon Hannover. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2009, ISBN 978-3-89993-662-9, S. 381.

Weblinks
 Lammersdorff, Johann Anton (1758–1822) auf CERL

Einzelnachweise

Mediziner (18. Jahrhundert)
Mediziner (19. Jahrhundert)
Biologe
Mitglied der Naturhistorischen Gesellschaft Hannover
Deutscher
Geboren 1758
Gestorben 1822
Mann

Johann Anton Lammersdorf


Princetown ist ein kleiner Ort an der Südküste von Victoria, Australien. Er liegt etwa 14 km östlich von Port Campbell an der Great Ocean Road. Im Jahr 2016 lebten 241 Menschen dort.

In dem Dorf  befinden sich zwei Einkaufszentren, mehrere Pubs, ein Touristenzentrum, Post Office und Unterkunftsmöglichkeiten.

In der Nähe des Dorfes mündet der Gellibrand River in den Ozean und unweit davon befinden sich der Port-Campbell-Nationalpark und Great-Otway-Nationalpark. Die Touristenattraktion Twelve Apostles liegt sechs Kilometer westlich von Princetown. Princetown kann auch mit dem Bus von Warrnambool und Geelong erreicht werden.

Weblinks
Offizielle Website for 12 Apostles Region of Victoria

Einzelnachweise

Corangamite Shire

Princetown (Victoria)


دافنيون (Δάφνιον) هي مدينة في لاكونيا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 843   نسمة.

مراجع

مدن اليونان

أماكن مأهولة في لاكونيا

دافنيون (لاكونيا)


නිල වශයෙන් ඉන්දුනීසියා ජනරජය ලෙසද හැඳින්වෙන  ඉන්දුනීසියාව  පිහිටා ඇත්තේ ගිනිකොණ දිග ආසියාව හා ඕෂේනියාවේ (පැසිපික් සාගරය අවට කලාපය ) ය. ඉන්දුනීසියාවට අයත් දූපත් සංඛ්‍යාව 17508 ක් වෙයි. මිලියන 230 ක ජනගහනයක් වෙසෙන ඉන්දුනීසියාව ලෝකයේ හතරවැනි අධික ජනගහනයක් වෙසෙන රට වේ. එසේම විශාලතම සංඛ්‍යාවක් මුස්ලිම් ජනතාවක් වෙසෙන්නේ ද මෙරටෙහිය. ඡන්දයෙන් තෝරාපත් කරගනු ලබන ව්‍යවස්ථාදායකයක් සහ ජනාධිපතිවරයෙක් ද සිටින ඉන්දුනීසියාව, සමුහාණ්ඩුවක් වේ. ජාතික අගනගරය වනුයේ ජකර්තා නුවරයි. මෙම රට පැපුවා නිව් ගිනියා, නැගෙනහිර තිමෝරය හා මැලේසියාව සමඟින් ස්වකීය දේශ සීමාවන් හවුලේ පරිහරණය කරයි. අවශේෂ අසල්වැසි රටවල් අතරට සිංගප්පූරුව, පිලිපීනය, ඕස්ට්‍රේලියාව, අන්දමන් හා නිකෝබාර් දූපත් හි ඉන්දියානු පාලන ප්‍රදේශද අයත් වේ.

යටත් පිරිසෙයින් දාහත්වන සියවසේ සිට ඉන්දුනීසියානු දූපත් සමූහය වැදගත් වෙළඳ කලාපයක් බවට පත්ව තිබුණේය. මුලින් ශ්‍රී විජය ද, අනතුරුව 'මාජපහිත්‍රාඩඩ්' (Majapahittraded) ද, චීනය සහ ඉන්දියාව සමඟ ද  වෙළඳ සබඳතා පැවැත්වුහ. මුල් ශතවර්ෂයන්හි සිට දේශීය පාලකයෝ, සංස්කෘතික, ආගමික හා දේශපාලනික කේෂ්ත්‍රයන්හිලා ඉන්දියානු ආදර්ශක හා අකෘතීන් තෝරා ගත්හ.  එහෙයින් එංගලන්ත  සභාවට අයත්   (church of England)  හා හින්දු සහ බෞද්ධ රාජධානි සශ්‍රීක විය. ඉන්දුනීසියාවේ ස්වාභාවික සම්පත් වෙත ඇදී ආ විදේශ බලවතුන්ගේ ආභාශය නිසා ඉන්දුනීසියානු ඉතිහාසයට බලපෑමක් ඇතිවිය. මුස්ලිම් වෙළෙන්දෝ ඉස්ලාම් ධර්මය රැගෙන ආහ. දේශ ගවේෂණ සමයෙහි දී  'සයිප්‍රස්' දූපත් හි ද, මලුකුහි ද  (Maluku) වෙළඳ ඒකාධිකාරය පවත්වාගෙන යනු පිණිස යුරෝපීය බලවත්තු එකිනෙකා සමඟ දබර කර ගත්හ. සියවස් තුනහමාරක ඕලන්ද යටත් විජිත වාදයෙන් ඉක්බිති, දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව ඉන්දුනීසියාව ස්වකීය රටට නිදහස ලබා ගැනීමට සමත් විය. ස්වාභාවික ව්‍යසන, දූෂණ, බෙදුම් වාදය, ප්‍රජාතන්ත්‍රිකරණ ක්‍රියාවලිය, ඉක්මන් ආර්ථික වෙනස්කම්  සිදුකළ  කාල පරිච්ඡේදයන්, යනාදිය වෙතින් පැන නැංගා වූ අභියෝග හේතු කොට ගෙන, ඉන්දුනීසියාව නිදහසින් පසු අවුල් සහගත තත්ත්වයකට බඳුන් වුයේය.

ඉන්දුනීසියාවට අයත් දූපත් හි අසමාන ජන වර්ග, භාෂාමය හා ආගමික  කණ්ඩායම්  වෙති. විශාලම ජනවර්ගය වූ ජාවානුවැසියෝ දේශපාලනමය වශයෙන් බලවත් ජන කණ්ඩායමයි. ජාතික භාෂාව, ජනවාර්ගික අසමානකම්,  බහුතර මුස්ලිම් ප්‍රජාව තුළ  ආගමික බහුත්වවාදය,  අධිරාජ්‍යවාදය හා ඊට එරෙහි කැරලි ගැසීම් පිළිබඳව ඉතිහාසය යනාදියෙන් විදහා දැක්වෙන්නා වූ අනන්‍යතාවන් ඉන්දුනීසියාව විසින් වර්ධනය කර තිබේ. ඉන්දුනීසියාවේ ජාතික ආදර්ශ පාඨය වන 'බිනේකා තුන්ගල් කා'  (unity in Diversity' )ව්‍යාංගාර්ථ අනුව 'Many yet one' යන පාඨය "ඊට හැඩගස්වන අසමානතා" යන්න පැහැදිලි කරයි. විශාල ජනගහනයක් සිටියද,  අසීමිත ජන සංඛ්‍යාවක් වාසය කරන ප්‍රදේශ තිබුණද, ලොව දෙවන  ඉහළම ජෛව විවිධත්වයට උරුම කියන්නා වූ ඉන්දුනීසියාවේ ඊට සහාය වන්නා වූ ජනශුන්‍ය හා වල්බිහිව පවතින ප්‍රදේශ රාශියක්ද තිබේ. මෙම රට ස්වාභාවික සම්පත් වලින් අනූනව වුව ද, නූතන ඉන්දුනීසියාවේ දරිද්‍රතාවය පුළුල් ලෙස පැතිර යමින් රැදී තිබේ.

References

ඉන්දුනීසියාව
පැපුආ දූපත

ඉන්දුනීසියාව


Biopark Temaikèn je zoološki vrt koji se nalazi u gradu Belén de Escobar u blizini Buenos Airesa. Temaikèn je jedini muzej u Argentini koji ima ASA akreditaciju američke "Udruge zooloških vrtova i akvarija". Ime zoološkog vrta dolazi od termina term (zemlja) i aiken (život), a te riječi potječu iz materinjeg jezika plemena Tehuelche.

Zoološki vrt prositre se na nešto više od 72 hektra, a specijalizirao se za domaće argentinske divlje životinje te egzotične i ugrožene vrste. Fundacija Temaikèn osim ovog vrta posjeduje i vlastiti konzervatorij za divlje životinje. Fundacija također ima određene programe za zaštitu ekosistema oko rijeke Parane.

Zoološki vrt ima četiri sektora: Azija, Afrika, Južna Amerika i Akvarij. Neke od životinja koje zoo vrt ima su: morski psi, pingvini, kornjače i dr.

Izvori

Temaiken
Građevine u Argentini

Temaikèn


Ugar je starinska metoda u ratarstvu. Primjenjuje se da bi se obnovila plodnost zemlje i obnovile hranjive tvari, pa se kaže da je zemlja ostavljena na ugaru. Odmor poljodjelskog tla može trajati godinu ili dvije. Ugar se javlja u toponimima. Riječ je nastala od u + gar, a gar je u praslav. *garь, u današnjem ruskom je gar' "spaljeno mjesto u šumi".

U prošlosti je ovo bila važna metoda za održavanje plodnosti tla.
Bitan je element plodoreda. Obnavljanje plodnosti bilo je prirodnim nakupljanjem humusa i dušika. Odmaranje tla bilo je radi suzbijanja štetne pojave u tlu, tzv. "umornosti tla".
Intenzivno poljodjelstvo, uvođenje suvremene mehanizacije, opreme, primjena kemijskih sredstava u zahvatima uzgoja bilja i stoke, dovelo je ugar do nestanka. Mogućnosti obilne gnojidbe i fitozaštite oduzelo je prvotnu ulogu ugara što je dovelo da ga se gledalo kao na zapuštenu površinu koja ne nosi nikakvu dobit budući je na njoj proizvodnja s dugim prekidom. Ovo je iskrivljena slika, a Program izravnih plaćanja (vidi zelena plaćanja) stavlja ugar u ekološki značajne površine. Njime se dobiva dodatne poticaje i naglašava ekološku vrijednost i potrebitost.
Zemlja se ostavlja na ugaru i zbog toga zato što se na njoj nisu mogle provesti agrotehničke mjere u optimalnom roku. To se vrijeme bez poljoprivredne proizvodnje može iskoristiti za mjere popravka tla i provođenje kalcizacije, humizacije, meliorativnih zahvata (npr. podrivanje), ako je nužno.
Ako iznikne biljni pokrov, dopušteno ga je mulchirati, tanjurati, plitko preorati, pokositi, ali ne suzbijati herbicidima.

Mirovanje nikako ne znači zapuštanje zemljišta. Dopusti li se da oranica zaraste u korov i korov pusti sjeme, proširit će se na toj i na susjedne oranice. Korovi su domaćini brojnih biljnih bolesti. Pored toga neodržavana čestica je izvorom štetnika, jer se neometano razmnožavaju kukci, glodavci i druge životinje.
Ne održava li ga se, zemljište se smatra nepoljoprivrednim. Ako se površina ne obrađuje i ostavi ju da se zatravi govorimo o prelozima, parlozima i zaležajima.

Hrvatski zakoni koji definiraju ugar su Zakon o poljoprivredi, Pravilnik o provedbi izravne potpore poljoprivredi i IAKS mjera ruralnog razvoja, Pravilnik o višestrukoj sukladnosti i
Pravilnik o evidenciji uporabe poljoprivrednog zemljišta: "Zemljište na ugaru je obradivo zemljište na kojem se ne provodi poljoprivredna proizvodnja, a u slučaju neodržavanja smatra se nepoljoprivrednim zemljištem."

Ako se želi biti ekološki značajna površina (EZP), zemljište na ugaru mora mirovati od 15. veljače do 15. kolovoza u godini kad se podnosi zahtjev, što znači da tad ne smije biti nikakve sjetve ni sadnje, ne smije zarasti u šikaru i agresivne korove. Smije ju se održavati košnjom. Ne smije se napasivati. Ako je ugar EZP, ne smije se primijeniti zaštitna sredstva. Na EZP ugaru smije se sijati mješavine za ptice ili za pčelinju pašu (koje se ne koriste u poljoprivredne svrhe). Zemljišta prijavljena kao ugar za potrebe EZP ostaju ostaju kategorizirane kao obradivo zemljište i nakon što se 5 godina nalaze na istom mjestu.
Poslije ugara smije se sijati ozime kulture. Bitno je voditi računa kako su prijašnji propisi regulirali vrijeme mirovanja.

Crni, zeleni i socijalni ugar
Crni ugar predstavlja zemljišne površine ostavljene na odmoru. Obrađuje ih se, ali se ne sije na njima. Radi sprječavanja širenje korova po ovim površinama, strnište se praši. Zeleni ugar je zemljišna površina zasijane usjevima. Zasijani usjevi bit će zaorani dok su zeleni. Zaoravanje je radi gnojidbe i poboljšanja svojstva tla. Za zelenu gnojidbu koristi se siderate. Leguminozni siderati za zaoravanje su lucerna, djetelina, bob i dr., a neleguminozni siderati za zaoravanje su repica, gorušica, uljana rotkva i dr. Socijalni ugar je obuhvaća samo dio neobrađenih zemljišta i to onih koja su se u poljoprivredi do tada koristila, a prestanak je došao zbog socijalnog preslojavanja stanovništva. Ovaj se ugar definira zbog staračkih PG-ova gdje vlasnici više nisu u mogućnosti sami obrađivati zemlju pa je prijavljuju pod ugar.

Izvori

Vanjske poveznice
Poljoprivredna i šumarska Savjetodavna služba u Republici Hrvatskoj Tatjana Međimurec: Ugar – kako ga održavati?, 21. srpnja 2016.

Poljoprivreda

Ugar (tlo)


Durupınar, Haymana - Ankara ili Haymana ilçesine bağlı mahalle
 Durupınar, Elâzığ - Elâzığ ili merkez ilçesine bağlı köy
 Durupınar, İnebolu - Kastamonu ili İnebolu ilçesine bağlı köy
 Durupınar, Devrek - Zonguldak ili Devrek ilçesine bağlı köy

Durupınar


غدير صفر (28 ديسمبر 1982  -)، ممثلة كويتية. بدأت حياتها الفنية بعام 2006 بمسلسل جادة 7، وبعده توقفت عامين عن المشاركة بالأعمال الفنية لأسباب صحية، إلى أن عادت بعام 2009 حتى اعتزالها عام 2016.

حياتها الأسرية
كانت متزوجة من والد أبنائها طلال ودلال، إلى أن انفصلت عنه بعد ذلك. كما إنه بعام 2012 عقد قرانها على المغني، حسين العبد الله. إلا إنها فسخت خطبتها منه بعد فترة.

أعمالها

في المسرح

من المسلسلات

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
كويتيون من أصل إيراني
ممثلات كويتيات
مواليد 1403 هـ
مواليد 1982

غدير صفر


NoViolet Bulawayo (født Elizabeth Tshele 12. oktober 1981 i Tsholotsho, Zimbabwe) er en zimbabweansk forfatter. Hun er født et år efter uafhængigheden fra Storbritannien, og er dermed en del af generationen 'born free', de første til at opvokse i Zimbabwe efter den hvide styre under bl.a. Ian Smith.

Som 18-årig flyttede Bulawayo til Michigan, USA. Hun har en kandidatgrad fra Cornell University, hvor hun også modtog et Truman Capote legat. Hun har været Stegner Fellow på Stanford University hvor hun fortsat underviser.

Hun vandt Caineprisen for afrikansk literatur i 2011.

Hendes første roman, We Need New Names, blev nomineret til Man Booker prisen.

Kilder

Forfattere fra Afrika
Forfattere fra Zimbabwe

NoViolet Bulawayo


සම්මා සම්බුදුවරයෙකුගේ ජීවිතයේ සුවිශේෂම දින 3 තෙමඟුල හෙවත් සම්බුදු තෙමඟුල නම් වේ.  අවස්ථා 3 නම්;
 බෝසත් උපත
 බුදුවීම, නිවන් අවබොධය හෙවත් සෝපාදිසේස නිවන ලැබීම
 පරිනිර්වානය හෙවත් නිරූපපාදිසේස නිවන ලැබීම.

බෝසතුන් අවසන් භවයේ උපත ලැබීම

බුදුවීම

පරිනිර්වාණය

ගෞතම බුදුන් වහන්සේගේ තෙමඟුල

ගෞතම බුදුන් වහන්සේගේ තෙමඟුල විවිධ වසර වලදී එකම දිනක වූ බව සැලකේ.

ආශ්‍රිත ලිපි
 වෙසක් උත්සවය

තෙමඟුල


{{Infobox Navire
  | nom               = Amiral Panteleïev
  | image             = The Russian Navy Udaloy-class destroyer RFS Admiral Panteleyev arrives at Joint Base Pearl Harbor-Hickam to participate in the Rim of the Pacific exercise 2012. (7487834270).jpg
  | alt               =
  | taille image      =
  | légende           = LAmiral Panteleïev en 2012.
  | autres noms       =
  | classe            = Oudaloï
  | fonction          = militaire
  | flotte            =  Marine soviétique
  | commanditaire     = Politburo du Parti communiste de l'Union soviétique
  | architecte        =
  | constructeur      = Yantar Shipyard
  | chantier          = Kaliningrad, Russie
  | fabrication       = acier
  | commandé          =
  | quille            =
  | lancement         =
  | armé              =
  | voyage inaugural  =
  | acquisition       =
  | commission        =
  | statut            = En service
  | commandant        =
  | équipage          = 300
  | longueur          =
  | largeur           =
  | tirant d'eau      =
  | tirant d'air      =
  | déplacement       =
  | à pleine charge   =
  | port en lourd     =
  | tonnage           =
  | lest              =
  | propulsion        = 4 × turbines à gaz2 × arbres d'hélice COGAG
  | puissance         =
  | vitesse           =
  | profondeur        =  à
  | pont              =
  | capacité          =
  | équipements       =
  | blindage          =
  | armement          = 2 × 4 missiles anti-sous-marins SS-N-148 × lanceurs verticaux pour missiles sol-air SA-N-92 × 1 canons  (3,9 pouces)4 × canons AK-6302 × 4 tubes lance-torpilles de , torpilles Type 53 ASW / ASuW2 lance-roquettes ASM RBU-6000
  | électronique      =
  | rayon d'action    =
  | aéronefs          = 2 × Kamov Ka-27
  | port d'attache    =
  | indicatif         =
  | IMO               =
  | ENI               =
  | coût              =
  | protection        =
}}
L'Amiral Panteleïev est un destroyer de la classe Oudaloï en service dans la marine russe, nommé d'après l'amiral .

 Histoire

Opérant dans la flotte russe du Pacifique, le navire est déployé en 2009 dans le cadre d'opérations de lutte contre la piraterie au large des côtes somaliennes. Il participe également à l'exercice RIMPAC 2012.

Du 20 octobre au 26 octobre 2017, lAmiral Panteleïev rejoint Manille avec à son bord plus de 5000 fusils Kalachnikov AKM, 5000 casques en acier SSh-68, 20 camions utilitaires Ural-4320 et plus d'un million de cartouches de 7,62 × 39 mm dans le cadre de l'aide du gouvernement russe aux Philippines pendant la bataille de Marawi. Le président Rodrigo Duterte visite le navire aux côtés de responsables des Forces armées des Philippines, du département des affaires étrangères philippin et de l'ambassade de Russie le 25 octobre 2017 pour inspecter le matériel donné.

En mars 2022, le destroyer, accompagné du pétrolier Ijora, est signalé en exercice en mer de Chine orientale. Entre le 3 et le 10 juin 2022, lAmiral Panteleïev, accompagné des corvettes , ,  et le navire de renseignement Maréchal Krylov, participent à des manœuvres navales dans l'océan Pacifique. Plus de 40 navires de guerre et navires de soutien, ainsi qu'une vingtaine d'avions, ont notamment participé aux exercices.

Le 25 novembre 2022, il reprend la mer pour mener des exercices anti-sous-marins avec un sous-marin diesel-électrique.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des navires de la flotte maritime militaire de Russie

Liens externes

 Russians detain 29 suspected pirates

Destroyer de la Flotte maritime militaire de Russie
Bateau lancé en 1988
Navire construit en Russie

Amiral Panteleïev (destroyer)


Victor Serge (), născut Viktor Lvovici Kibalcici, (în ; ) a fost un scriitor și revoluționar rus. Inițial anarhist, s-a alăturat bolșevicilor la cinci luni după sosirea la Petrograd în ianuarie 1919, iar mai târziu a lucrat pentru Comintern ca jurnalist, editor și traducător. El a fost un critic al regimului stalinist și a rămas revoluționar marxist până la moartea sa. Este cunoscut mai ales pentru Memoriile unui revoluționar și pentru o serie de șapte romane ce prezintă viața revoluționarilor din prima jumătate a secolului al XX-lea.

Lucrări disponibile în limba engleză

Ficțiune
 The Long Dusk (1946) Translator: Ralph Manheim; New York : The Dial Press. Translation of Les dernier temps, Montreal 1946.
 The Case of Comrade Tulayev (1967) Translator: Willard R. Trask; New York : New York Review of Books Classics. Translation of L'Affaire Toulaev. Paris 1949.
 Birth of our Power (1967) Translator: Richard Greeman; New York : Doubleday. Translation of Naissance de notre force, Paris 1931.
 Men in Prison (1969) Translator: Richard Greeman; Garden City, NY: Doubleday. Translation of Les hommes dans le prison, Paris 1930.
 Conquered City (1975) Translator: Richard Greeman; Garden City, NY: Doubleday. Translation of: Ville conquise, Paris 1932.
 Midnight in the Century (1982) Translator: Richard Greeman; London : Readers and Writers. Translation of S'il est minuit dans le siècle, Paris 1939.
 Unforgiving Years (2008) Translator: Richard Greeman; New York : New York Review of Books Classics. Translation of Les Années sans pardon, Paris 1971.

Poezii
 Resistance (1989) Translator: James Brooks; San Francisco: City Lights. Translation of Résistance, Paris 1938.

Non-ficțiune: cărți
 From Lenin to Stalin (1937) Translator: Ralph Manheim; New York: Pioneer Publishers. Translation of De Lénine à Staline, Paris 1937.
 Russia Twenty Years After (1937) Translator: Max Shachtman; New York: Pioneer Publishers. Translation of Destin d'une révolution, Paris 1937. Also published as Destiny of a Revolution.
 Memoirs of a Revolutionary (2012) Translator: Peter Sedgwick with George Paizis; New York: New York Review of Books Classics. Translation of Mémoires d'un révolutionnaire, 1901–1941, Paris 1951.
 Year One of the Russian Revolution (1972) Translator: Peter Sedgwick; London: Allen Lane. Translation of L'An 1 de la révolution russe, Paris 1930.
 The Life and Death of Leon Trotsky (1973) (împreună cu Natalia Sedova Trotsky) Traducător: Arnold J. Pomerans; Garden City, NY: Doubleday. Traducere a cărții Vie et mort de Leon Trotsky, Paris, 1951.
 What Everyone Should Know About State Repression (1979) Translator: Judith White; London: New Park Publications. Translation of Les Coulisses d'une Sûreté générale. Ce que tout révolutionnaire devrait savoir sur la répression, Paris 1926.

Non-ficțiune: colecții de eseuri și articole
 The Century of the Unexpected – Essays on Revolution and Counter-Revolution (1994) Editor: Al Richardson; special issue of Revolutionary History, Vol.5 No.3.
 The Serge-Trotsky Papers (1994) Editor: D.J. Cotterill; London: Pluto.
 Revolution in Danger – Writings from Russia 1919–20 (1997) Translator: Ian Birchall; London: Redwords.
 The Ideas of Victor Serge: A Life as a Work of Art (1997), Edited by Susan Weissman, London: Merlin Press.
 Witness to the German Revolution (2000) Translator: Ian Birchall; London: Redwords.
 Collected Writings on Literature and Revolution (2004) Translator and editor: Al Richardson; London: Francis Boutle.

Non-ficțiune: pamflet
 Kronstadt '21 (1975) Translator: not named; London: Solidarity.
Surse: British Library Catalogue și Catalog of the Library of Congress.

Referințe

Bibliografie
 Susan Weissman Victor Serge: The Course is Set on Hope (Verso, 2001).
 Adam Hochschild Finding the Trapdoor: Essays, Portraits, Travels (Syracuse University Press, 1997), "Two Russians," pp. 65–87.

Lectură suplimentară
 Susan Weissman: Victor Serge. A Political Biography,  London [etc.] : Verso, 2nd edition 2013, ISBN 9781844678877

Legături externe
 Victor Serge Internet Archive in the Marxists Internet Archive
 Victor Serge: Year One of the Russian Revolution  in Marxists Internet Archive, 2005. Translation, editor's Introduction, and notes © 1972 by Peter Sedgwick. (Retrieved 5 aprilie 2005)
 Victor Serge: From Lenin to Stalin
 Bulletin of the Russian Opposition: "Victor Serge and the IVth International". Statement criticising Serge by the editors of the Bulletin of the Russian Opposition, writing in Quatrième Internationale, April 1939. Source: Victor Serge & Leon Trotsky, La Lutte Contre le Stalinisme. Maspero, Paris, 1977. Translated for Marxist Internet Archive by Mitch Abidor in 2005. Retrieved 28 aprilie 2005.
 Richard Greeman, The return of Comrade Tulayev: Victor Serge and the tragic vision of Stalinism, International Socialism 58 (1993)
 Peter Sedgwick: "The Unhappy Elitist: Victor Serge's Early Bolshevism" , History Workshop Journal, No. 17, Spring 1984. Available online at  What Next?  Marxist journal.  Retrieved 11 mai 2005.
 Peter Sedgwick: "Introduction" to Victor Serge, Memoirs of a Revolutionary
 Susan Weissman: "Introduction"  to Critique 28/29: The Ideas of Victor Serge: a Life as a Work of Art (Edited by Susan Weissman) (Retrieved 14 martie 2007.)

Nașteri în 1890
Decese în 1947
Istorici din secolul al XX-lea
Scriitori comuniști
Oameni din Bruxelles
Comuniști ruși
Istorici ruși
Disidenți sovietici

Victor Serge


Kinn  er en ø som ligger i Flora kommune i Vestland fylke i Norge. Den har et areal på  er omkring 2 km i hver retning, højeste punkt er 315 moh. Øen er uden almindelige bilveje.  Kin ligger omkring 12 km vest for byen Florø.  Naboøen Reksta (med landsbyen Rognaldsvåg) ligger kun 350 meter øst for Kinn, øen  Skorpa ligger omkring 2,5  km nordøst for Kinn, og øen  Askrova ligger ca. 9 km mod sydøst.

Øen Kinn var tidligere en del af Kinn kommune, men blev under kommunesammenlægningen i 1964 indlemmet i Flora kommune. Kinn kan nås med rutebåd fra Florø som ligger ca. 13 kilometer mod øst.

Øen er kendt for Kinnaspelet, som arrangeres hver sommer, og Kinn kirke fra 1100-tallet. Kinn kirke er den ældste kirke i Sunnfjord. Der er også rester af et stenkors som kan have været 1,5 eller 2 meter højt og som formentlig stammer  fra den første kristne tid; lignende kors blev rejst mange steder langs kysten. Der er fundet spor efter mennesker fra 3000 år f.Kr. Der er spor af fast bosætning fra omkring 400 år e.Kr. (yngre Jernalder).

Kinnaklova, et fjeld med en dyp kløft, er også et kendetegn for øen.

Nils Seim købte øen i 1896 og hans søn, maleren Harald Seim, boede der det meste af livet.

Kilder og henvisninger

Kinn på norgeskart.no

Øer i Vestland
Flora (Norge)
Kinn

Kinn (ø)


بلدية أرتيتشو ، هي إحدى بلديات مقاطعة لا كرونيا إحدى مقاطعات إسبانيا، والتي تقع في منطقة جليقية شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 23.560 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

أعلام
 أرسينيو إغليسياس
 أليكس لومبارديرو
 مانويل مورجيا

مراجع

بلديات قرجيطة

أرتيتشو


Gelsenkirchen-Hassel, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde, Gelsenkirchen kentine bağlı idari bölge. 1868 yılına kadar Bochum iline bağlı Wattenscheid'a, 1877'den itibaren de Gelsenkirchen'e bağlı Schalke'ye dahil oldu. Altstadt, Bismarck, Bulmke-Hüllen, Feldmark, Schalke ve Schalke-Nord ile birlikte Gelsenkirchen'in merkezini meydana getiren toplam 7 semtten biridir.

Bilgi kutusu bulunmayan yerleşim yerleri

Gelsenkirchen-Hassel


إسحاق نيوتن (4 كانون الثاني 1643 – 31 مارس 1727) كان يعتبر عالماً لاهوتيًا ثاقبًا ومثقفًا من قبل معاصريه. كتب العديد من الأعمال التي سيتم تصنيفها الآن على أنها دراسات السحر والتنجيم والمناهج الدينية تتعامل مع تفسير للكتاب المقدس.

قدم مفهوم نيوتن للعالم المادي نموذجًا مستقرًا للعالم الطبيعي من شأنه أن يعزز الاستقرار والانسجام في العالم المدني. رأى نيوتن أن الإله التوحيدي هو الخالق البارع الذي لا يمكن إنكار وجوده أمام عظمة الخلق. على الرغم من ولادته في عائلة أنجليكية، إلا أنه في الثلاثينيات من عمره، كان نيوتن يحمل إيمانًا مسيحيًا ولو أعلن عنه لما اعتُبر أرثوذكسيًا من قبل المسيحيين العاديين.

الأرثوذكسية المسيحية
وُلِد نيوتن في عائلة أنجليكية بعد ثلاثة أشهر من وفاة والده، وهو مزارع ثري يُدعى أيضًا نيوتن. عندما كان نيوتن في الثالثة من عمره، تزوجت والدته من رئيس أبرشية شمال ويثام وذهبت للعيش مع زوجها الجديد، القس بارنابوس سميث، تاركة ابنها في رعاية جدته، مارغري أيسكو. يبدو أن إسحاق كره زوج والدته، ولم يكن له أي علاقة مع سميث خلال طفولته. كان عمه، رئيس أبرشية بورتون كوغليس، مسؤولًا نوعًا ما عن رعاية إسحاق.

في عام 1667، أصبح نيوتن في كلية ترينيتي، كامبريدج، ما جعل من الضروري التزامه بأخذ الكهنوت في غضون سبع سنوات من إكماله لدرجة الماجستير، وهو ما فعله في العام التالي.  كما طُلب منه أن يأخذ نذر العزوبة والاعتراف بالمواد التسعة والثلاثين الخاصة بكنيسة إنجلترا. اضطر نيوتن إلى التوقف عن دراسته قبل الانتهاء من أجل تجنب القانون المفروض من قبل الملك تشارلز الثاني والذي ينص على تنصيب الشخص ليكون كاهنًا أو قسيسًا. نجح في النهاية في تجنب القانون، بمساعدة إسحاق بارو، إذ غيّر وزير الدولة للشؤون الشمالية في عام 1676، جوزيف ويليامسون، النظام الأساسي ذي الصلة لكلية ترينيتي لتقديم الإعفاء من هذا الواجب.  بعد الاستفادة من ذلك، بدأ نيوتن في دراسة استقصائية للتاريخ المبكر للكنيسة، والتي تطورت، خلال ثمانينيات القرن السادس عشر، إلى استفسارات حول أصول الدين، كما طوّر في نفس الوقت تقريبًا وجهة نظر علمية حول الحركة والمادة. قال في كتابه الأصول الرياضية للفلسفة الطبيعية:وفقًا لمعظم العلماء، كان نيوتن آريوسيًا، ولم يتمسك بالثالوث، يُزعم أن نيوتن رفض المذاهب الأرثوذكسية للروح الخالدة. على الرغم من أنه لم يكن من أتباع العقيدة التجديدية السوسنية، إلا أنه شاركهم في العديد من المعتقدات. لم تُنشر قط مخطوطة أرسلها إلى جون لوك والتي عارض فيها وجود الثالوث. في رأي الأقلية يُعتقد أن نيوتن لم يكن أرثوذكسيًا ولا آريوسيًا، ولكن بدلاً من ذلك، اعتقد نيوتن أن كلا المجموعتين قد ضاعت في التكهنات الميتافيزيقية. جادل إس دي سنوبلن أيضًا ضد هذا استنادًا على المخطوطات التي أُنتجت في وقت متأخر من حياة نيوتن والتي تثبت أنه رفض وجهة النظر الشرقية عن الثالوث.

رفض نيوتن القربان المقدس قبل وفاته.

معتقداته الدينية
قال المؤرخ ستيفن سنوبلن إن اسحاق نيوتن كان هرطقيا (متمردا على المألوف) لكنه لم يعلن أبدا عن معتقداته والتي كان المحافظون سيعتبرونها راديكالية جدا. فقد أخفى دينه بشكل جيد وما زال العلماء يستكشفون معتقداته الشخصية. واستنتج بأنه على الأقل من المتعاطفين مع السوسينية (فقد قرأ بعمق 8 كتب سوسينية على الأقل) وربما كان آريوسيا، وبالتأكيد كان لاثالوثيا. ففي عصره المعروف بعدم التسامح الديني لم يعبر نيوتن عن أفكاره الثورية إلا قليلا، أهمها رفضه الانضمام للرتب الدينية ورفضه للسر المقدس عندما عرض عليه على فراش الموت.

وبالرغم من أن قوانين الحركة والجاذبية أشهر اكتشافات نيوتن إلا أنه حذر من اعتبار العالم مجرد آلة، وقال إن الجاذبية تشرح حركة الكواكب لكنها لا تشرح من حرك الكواكب. فالله يحكم كل شيء ويعرف كل ما هو موجود أو يمكن فعله.

ولنيوتن دراسات مهمة للكتاب المقدس وكتابات آباء الكنيسة المبكرين، فقد كتب عن النقد النصي، وأهم ما كتب فيه هو وصف تاريخي للتحريفين المهمين للكتاب المقدس. وقام أيضا بحساب تاريخ صلب المسيح أنه 3 أبريل للميلاد سنة 33، وحاول بدون نجاح اكتشاف رسائل سرية في الكتاب المقدس. وكتب نيوتن في حياته عن الدين أكثر من كتابته عن العلوم الطبيعية.

تأثير نيوتن على الأفكار الدينية
دعم العقلانيون فلسفة نيوتن وروبيرت بويل الميكانيكية كبديل عن أفكار وحدة الوجود والإلهاميين، وقد قبلها بتردد رجال الدين. فوضوح وبساطة العلم أضعف الأفكار الميتافيزيقية للإلهاميين وخطر الإلحاد.

أعطى فكر بويل عن العالم الميكانيكي الأساس للانتقادات قبل عصر التنوير ضد التفكير الخيالي والمسائل الغامضة للمسيحية. وأكمل نيوتن أفكار بويل بأدلة رياضية ونشرها وجعلها شعبية. أعاد نيوتن صياغة العالم المحكوم بإله متحكم بعالم صنعه إله يصمم حسب أسس منطقية كونية، وأن هذه الأسس يمكن للجميع اكتشافها مما يسمح للناس بمحاولة تحقيق أهدافهم في هذه الحياة وبالاكتمال.

رأى نيوتن الله بأنه الخالق الأعلى الذي لا يمكن إدانة وجوده بسبب عظمة كل الخلق. لكن من نتائج أفكاره أن الإله منعزل عما يجري في العالم، لأن تدخله يعني وجود نقص في العالم، وهذا مستحيل للخالق الكامل القدير.

الكتاب المقدس
أمضى نيوتن وقتًا طويلاً في محاولة اكتشاف الرسائل المخفية في الكتاب المقدس. بعد عام 1690، كتب نيوتن عددًا من المقالات الدينية التي تتناول التفسير الحرفي للكتاب المقدس. وصف نيوتن محاولاته لاستخراج المعلومات العلمية من الكتاب المقدس في مخطوطة كتبها عام 1704، وقدّر أن العالم لن ينتهي قبل عام 2060. وفي توقعه لهذا، قال: إنني لا أتوقع متى سيحين وقت النهاية، ولكني أضع حدًا للتخمينات المتهورة لبعض الرجال الذين يتوقعون كثيرًا وقت النهاية، ومن خلال القيام بذلك، تُشوّه سمعة النبوءات المقدسة بقدر ما تفشل تنبؤاتها.

مراجع

آراء دينية حسب الاشخاص
إسحاق نيوتن
دراسة الدين
ظاهرة الرعب
لاثالوثية
لغات مقدسة
نبوءات
نقد الإلحاد
نقد الدين

أفكار نيوتن الدينية


Tina Ellen Hobley (Londres, 20 de mayo de 1972) es una actriz inglesa, más conocida por haber interpretado por casi doce años a Chrissie Williams en la serie Holby City.

Biografía
En 1998 se casó con el diseñador gráfico Steve Wallington, con quien tiene una hija, Isabella "Bella" Wallington (18 de abril de 1999); sin embargo, se divorciaron en 2001.

El 22 de abril de 2006, su novio Oliver "Oli" Wheeler, director de comunicaciones de Freud y guitarrista de la banda Westbourne Circus, le propuso matrimonio; la pareja se casó en diciembre de 2006. Tienen dos hijos: Olivia Kitty Alice Wheeler (18 de abril de 2008) y Orson Henry Attwood Wheeler (1 de marzo de 2010).

Carrera
En 1996 apareció como personaje recurrente en la serie británica Coronation Street, donde interpretó a Samantha Failsworth hasta 1998.

El 5 de junio de 2001, se unió al elenco principal de la serie británica Holby City, donde interpretó a la enfermera Christine "Chrissie" Williams hasta el 19 de noviembre de 2013. Dejó la serie brevemente en abril de 2008 debido al nacimiento de su hija Olivia; sin embargo, regresó a la serie para un episodio en octubre de ese mismo año y ya de tiempo completo en 2009.

Filmografía
Series de televisión

Películas

Referencias

Enlaces externos

 Digital Spy > Celebrity News > Tina Hobley
 MailOnline News | Tina Hobley
 Tina Hobley on TV.com

Actrices de televisión de Inglaterra

Tina Hobley