හසිතුප්පාදය නම් හාස්යා උත්පාදනයයි.විවිධ හාස්ය  වර්ග තිබේ.සාමාන්යා පුහුදුන් අය සිනා නඟන්නේ කිසිදු පැහැදිලි අර්ථයක් සලකාගෙන නොවේ.අනුන්ට සිනාවීම සඳහා මෙන්ම අනුන්ව හාස්යියට ලක්කොට ප්රීසතිවීමට පවා සාමාන්ය් පුහුදුන් මනුෂ්යස වර්ගයා නොපැකිලෙනබව වටහාගත හැකිය.නමුදු අර්හත්ව මාර්ගඵල අවබෝධයට පත්වූ රහතන්වහන්සේලා,පච්චෙක බුදුවරු එසේම සම්මා සම්බුදුවරු ආදී උසස් උතුමන්වහන්සේලා තමන්වහන්සේලාගේ සිත්හි පහළවන හාස්යමයට අනුන්ගේ වැරදි අඩුපාඩු නොව බුද්ධිමය කරුණක්ම පාදක කරගනු ලබන බව ධර්මානූකූලව ඉතා පැහැදිලිය.හසිතුප්පාදය යනු අර්හත්වය මාර්ගඵල ලාභී උතුමන්ගේ සිත තුළ ඇතිවන නොකිලිටිවූ ආනන්දමය ස්වභාවය ලෙස හඳුනාගත හැකිය.සම්මා සම්බුද්ධ හෝ පච්චෙක බුද්ධ වනුයේද රහත් මාර්ගඵලය අවබෝධකොට ගත් උතුමන්ය.එබැවින් හසිතුප්පාදය ක්ෂීණාස්ර වයන්ටම අයත් දෙයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.ඒ හැර සෙසු ආර්යයන් වහන්සේලා හා පුහුදුන් පුද්ගලයින්ගේ සිනාව එබඳු උසස් බුද්ධිමය පවසරියක් ඇති දෙයකැයි හෝ එසේ නොවෙතැයි පැහැදිලිව අර්ථ දැක්වීම පිණිස සම්මතයක් නැත.අර්හත්ඵලය නම් සකල ක්ලේශ ප්රෙහීණ කිරීමයි.එසේ ක්ලේශ ප්ර්හීණකල උතුමා විෂයෙහි සිතේ රාග, ද්වෙෂ හා මෝහ සිතිවිලි නැත.එබැවින් උන්වහන්සේලාගේ සිත්හි ඇතිවන ආනන්දමය හාස්යත ලක්ෂණය තුළ ගැබ්ව ඇත්තේ බුද්ධිමය ස්වභාවයක් බව උපකල්පනය කරගත හැකිය.හසිතුප්පාදය යන වචනයෙන් අර්ථ දැක්වෙන්නේ සිනාව ඉපදවීමයි.සිනාව හුදු සිනාවක්ම පමණක්ද නොඑසේ නම් බුද්ධිමය පැතිකඩක් සහිත සිනාවක්ද යන කාරණය එහි සංවේදීභාවයට බෙහෙවින් බලපායි.රහතන්වහන්සේලාගේ සිට සෝවාන් ආර්ය ශ්රාවවකයා දක්වා අනුක්රනමයෙන් ඊට පහළ මාර්ගඵල ලාභී වූ උතුමන්තුළ සිනාව ඇතිවනුයේ එකී මාර්ගඵල ප්රයතිවේධයට සාපේක්ෂකව බුද්ධිමය පැතිකඩෙහි බලපෑම සහිතව බව සිතිය හැකිය.සිනාව රස නිෂ්පත්තියට අදාළය දෙයක්ද වේ. මේ අනුව සිනා රසය හාස්යක රසය ලෙසද දක්වා තිබේ.එසේම සිනාව නඟන පුද්ගලයාගේ ඇති බුද්ධි මට්ටම අනුව ඒ සිනාව උසස් හෝ පහත් මට්ටම දක්වා වර්ගීකරණයකට ලක්විය හැකිය.එම වර්ගීකරණය ඇතිවනුයේ බුද්ධිමට්ටමේ ඇති වෙනස නිසාය.මේ හේතුව නිසා හුදු රස වින්දන මාධ්යේයක් ලෙස හඳුනාගෙන පැවති සිනාවෙහි බුද්ධිමය පැතිකඩ සිනාවේ ර්ගීකරණය කෙරෙහි බලපෑ හැකිබව අවධාරණය කළ යුතුය. සිනාව පිළිබඳ විවරණය අවසානයේ විසංගත බව නමැති ගුණය විශේෂයෙන් ඇතිවීම බුද්ධිමය පැතිකඩ ඉහළ මට්ටමක රඳා පැවැත්මට ඉවහල්වේ. සිනාව ජනිත කරවීමෙහිලා විවිධ රසායනික ද්රඳව්යව මනසට බලපෑම් කරන බැව් නූතන මනෝ විද්යාාඥයින් විසින් සොයා ගෙන තිබේ. සිනාවට හේතු වන මොළයේ රසායනික වෙනස්‌කම් පිළිබඳව උනන්දු වන අයකුට සිනාවේ ගැබ්වන බුද්ධිමය ලක්‌ෂණය නිර්ණායකයක් ලෙස ගත හැකිය. විචාර පූර්වක ආකල්ප සිනාවේ තාර්කික ආකෘතිය ගොඩනැඟීමේ කාර්යයේදී බෙහෙවින් උපකාරී වියහැකිය. හාස්යපතුළින් බුද්ධිය විකසිතවන ආකාරය පිළිබඳ පර්යේෂණ කාර්යයේ නිරතවන්නෙකුට සිනාවේ තාර්කික ආකෘතිය තුළින් විද්ය මාන වන වෙනත් ලක්‌ෂණයක් හෝ සැලකිල්ලට ගත හැකිය. ජීව විද්යාාවෙහි හා බටහිර සායනික මනෝවිද්යා වෙහි මේ පිළිබඳව පර්යේෂණ දැනටමත් සිදු වී තිබේ. කෙසේ වුවත් සියලු කරුණු හෝ දත්ත ග්රවහණය කරනු ලබන්නේ මනසින් මිස අනෙක් ඉන්ද්රිළයකින් නොවේ. ශාරීරිකව සිදු වන රසායනික වෙනස්‌කමක් යනු හුදෙක් ම මනසෙහි වන වෙනස්‌කමෙහි පිළිබිඹුවකි. මේ නිසා සිනහව වැනි දෙයක ජීවවිද්යාකත්මක පැතිකඩ සොයා යැමේ දී මනසෙහි ක්රිබයාකාරීත්වය ද එහි සිදුවන ක්‌ෂණික බුද්ධිමය අරගලය ද අමතක කළ නොහැකිය.හසිතුප්පාදයේ නියම අගය රඳාපවතිනුයේ එය හුදෙක් ජීව විද්යාුත්මක ක්රිළයාවළියකට එහා ගිය බුද්ධිමය පසුබිමක් තුළ සිදුවන්නක් බැවිනි. යමෙකුගේ බුද්ධි මට්ටම ඉහළ යාමට සාපේක්ෂව ඒ පුද්ගලයා විසින් සිදු කරන සංජානන ක්රියයාවළියේ වැඩි වටිනාකමක් ගැබ්වේ.එවිට එබඳු පුද්ගලයෙකුගේ කායික,වාචික හා මානසික ක්රිරයාකාරීත්වයතුළම මේ වෙනස පැහැදිලිවම දැකගත හැකිය.බුද්ධි මට්ටම මඟින් යම් පුද්ගලයෙකුගේ මානසික ක්රියයාකාරීත්වය මැනවින් පාලනය වේ.එසේම එබඳු පුද්ගලයෙකු විසින් යම් අරමුණක් කෙරෙහි දක්වන ආකල්ප සෙසු අය එබඳු අරමුණුක් කෙරෙහි දක්වන ආකල්පවලට වඩා වෙනස් වේ.මේ වෙනස්කම් වනාහී පිරීහීමේ ලකුණ ඇති පහළ අගයක් දක්වන වෙනස්කමක් නොවේ.මේ වෙනස ධනාත්මක වෙනසකි.සංජානන පැතිකඩ ධනාත්මක වෙනසකට සාපේක්ෂොකව දක්වන සංචලතාව ඒ පුද්ගලයාගේ සියළු මනෝකායික හැසිරීම් රටාවේ පොදු ධනාත්මක මට්ටම කදිමට නිරූපණය කරයි.හසිතුප්පාදය ඉහළම ආර්ය මට්ටම වන අර්හත්වයේ ඇඟවුම්කාරකය වේ.  හසිතුප්පාදය මඟින් සාමාන්යස හාස්ය  මට්ටමට වඩා අඩු කායික සංචලතාවක් ප්රූදර්ශනය කළද එහි අන්තර්ගත සංජානන ප්රනබලතාව අධිකය.එබඳු සංජානන ප්රාබලතාවයක් නිසි අයුරින් ග්රරහණයකිරීමට නම් ග්රාහණයකරගන්නා පුද්ගලයාද අදාළ සංජානන මට්ටමට පැමිණ සිටිය යුතුය.නැතහොත් එබඳු සංජානන ප්රනබලතාවක් සහිත පුද්ගලයින්ගේ එබඳු බාහිර සංජානන ලක්ෂණ පිළිබඳ ප්ර භාමත් ලෙස කටයුතු කිරීමේ හැකියාවක් පැවතිය යුතුය.රහතන්වහන්සේලාගේ මුවඟට නැඟෙන ප්ර සන්නබවට හසිතුප්පාද යැයි ව්යගවහාරව පවතියි.එම ප්රනසන්නතාව උන්වහන්සේලා විසින් පළකරනුයේ අනුන්ට ප්රටදර්ශන වීම සඳහාද නැතහොත් හුදෙක් උන්වහන්සේලාගේ චිත්ත අභ්යනන්තරයේ හටගත් ප්රදසන්න බව නිසා ඇතිවූ සියුම් සොම්නස උන්වහන්සේලා විසින් ඳරාගන්නාවූ එක්තරා ස්වරූපයක් ලෙසට ද යන්න පිළිබඳව ගැඹුරින් විමසිය යුතුව ඇත.තමන්වහන්සේලාගේ හසිතුප්පාදයට අරමුණු වූ යම් දෙයක් පිලිබඳව බුද්ධිගෝචර අවධානයක් යොමුවනු දැකීමේ කැමැත්ත පෙරදැරිව ඇතිවූ සිනාවක් නම් හසිතුප්පාදයෙහි ධර්ම සන්නිවේදන ලක්ෂණ ගැබ්ව ඇතැයි පැවසිය හැකිය.එසේ නොමැතිව රහතන්වහන්සේලා හසිතුප්පාදය පහළ කරනුයේ උන්වහන්සේලාගේ සිතේ යම් අරමුණක් පිළිබඳ ඇතිවූ සියුම් සොම්නස පෙරදැරිව නම් හුදෙක් තණ්හා ආශාව පෙරටුකරගත් විඳීමේ චේතනාවකින් තොරව එය නිරාමිස සිතේ ඇතිවූ අපණ්හිත චිත්ත ස්වභාවයක් බවද පැහැදිලිව ප්රිකාශ කළහැකිය.
සිනාව භෞතික ඇසින් නිරීක්ෂණය කළහැකි වුවද සිනාව භෞතික ක්රිලයාකාරීත්වයකට පමණක් සීමා නොකළ යුත්තකි. සිනාව වැනි දෙයක් දෙස මනසෙහි ක්රිවයාකාරීත්වය මුළුමනින් ම අමතර කර දමා භෞතිකව පමණක් බලන්නෙක් බරපතල මුළාවකට වැටෙයි. ජීව විද්යා්වෙන් හෝ වෙනත් බාහිර නිරීක්ෂකකයෙකු සැලකිලිමත් වන්නේ භෞතික සිනාව ගැන පමණක් නම් එම විශ්ලේෂණය අතිශයින් ම සීමා සහිත වේ. මෙම භෞතික සිනාව නම් දෙතොලෙහි චලනයයි. එවිට දසන් දෙපළ විවරව දැක්වෙන මට්ටමට දෙතොල ඉහළට එසවෙයි.දෙතොලෙහි දෙකෙළවර මඳක් උඩු අතට නැඹුරු වී කම්මුල්වල සිදු වන පේශිවල චලනය ම සිනාව ලෙස අර්ථ දක්‌වන්නට හැකි නම් සම්මා සම්බුදුජාණන්වහන්සේගේ මුවින් නැඟෙන මන්දස්‌මිතය ද, යමකු අවමන් කරනු පිණිස නඟන අපහාසාත්මක සිනහව ද එකම සංසිද්ධියක අදියර දෙකක් ලෙස සැලකිය යුතු වේ. එහෙත් ඒවා එකිනෙකින් බොහෝ සෙයින් වෙනස් බව අමතක කළ හැකි නො වේ. සම්මා සම්බුදු වරුන්ගේ සිනා නැඟීම අතිශයින්ම කාරුණික හා බුද්ධිමය වපසරියක් තුළ සිදුකෙරෙන්නක් ලෙස පැහැදිලි කළ හැකිය.ඊට සමාන හෝ ආසන්න වියහැකි මට්ටමේ බුද්ධිමය වපසරියක වූ සිනාවක් කිසිදු වෙනත් ක්ෂීණාස්රනවයන්වහන්සේ නමකට නැඟිය නොහැකිය.මහා කරුණාවද මහා ප්රකඥාවද මෙබඳු හසිතුප්පාදයක්තුළ ගැබ්වේ.රහතන්වහන්සේගේ හසිතුප්පාදයට වඩා පච්චෙක බුදුවරුන්ගේ හසිතුප්පාදය තුළ කරුණා හා ප්රවඥා ලක්ෂණ ගැබ්වේ.එසේම පච්චෙක බුදුවරුන්ගේ හසිතුප්පාදයට වඩා සම්මා සම්බුදුවරුන්ගේ හසිතුප්පාදය තුළ මහාකරුණා හා මහා ප්රුඥා ලක්ෂණ ගැබ්වේ.මෙයට අදාළව ප්රසජානන, ආවේදන හා චර්යා යන ක්රි්යාකාරීත්ව මට්ටම් බලපානුලබන බව පෙන්වාදියහැකි වේ. පුද්ගල චෛතසික මට්ටම අනුව හසිතුප්පාදය පවා විවිධ වනබව මේ අනුව පහසුවෙන් වටහා ගත හැකිය.සකල ක්ලේශ ප්රටහීණව වීතරාගී වීතදෝස හා වීතමෝහ වන මට්ටමට ළඟාවූ උතුමන්හි සිත්තුළ පවා ඇතිවන හසිතුප්පාදයේ විවිධ මට්ටම් පවතියි.ක්ලේශ ප්ර්හීණබවේ කිසිදු වෙනස්කමක් නැතිවුවද ප්රටඥාවෙහි විශාරත්වමය මත බුද්ධිමට්ටම්හි වෙනසක් පවතිනබව පිළිගැනීමට සිදුවේ.සිනාව සෘජු ආත්ම ප්ර්කාශනයකි.හසිතුප්පාදයෙහිද ඒ ලක්ෂණ ඇත.රහතුන්ගේ,පසේබුදුවරුන්ගේ සම්මා සම්බුදුවරුන්ගේ සිත්හි ඇතිවූ සොම්නස පිළිබඳ ආත්ම ප්රණකාශනයක් ලෙස හසිතුප්පාදය දැක්වීමට හැකිය.හසිතුප්පාදය නම් සිනාවේ ලෝකෝත්තරමට්ටම ප්ර කාශයට පත්වීමත් ලෙස සැලකිය හැකි වේ.සිනාව පිළිබඳව කවර නිර්ණායක පැවතියද බුද්ධි මට්ටම උසස් පුද්ගලයෙකුගේ සිනාවේ ඇති ඉහළ ආධ්යා ත්මික කුසලතාව හසිතුප්පාදය තුළින් ප්රුකාශයට පත්වීම වැළකිය නොහැකිය.සිනාවට ඇති හැකියාව මනුෂ්යියෙකුහටම මිස සෙසු කවර ගණයේ හෝ සතෙකුහට උපතින්ම පිහිටා නැත. මේ හේතුව නිසා සත්ව ලෝකයතුළ සිනා නැඟිය හැකි එකම සත්වහ වර්ගයා මනුෂ්යායාම බව දක්වා තිබේ.මේ හැකියාව මිනිසාහට ලැබී තිබෙන්නේ මිනිසාගේ මස්තිෂ්ක ධාරිතාව සත්වය ලෝකයෙහි සෙසු සත්වි වර්ගවලට වඩා අධිකව පවත්නා බැවිනි.මේ හේතුව නිසා සෙසු සත්වෝ වර්ගයා අතුරින් ඒ හැකියාව ඇති එකම සත්වප විශේෂය මිනිසාබව පැහැදිලිව පෙනී යයි.මිනිසා උපතින්ම ලබා ඇති ඒ සිනා නැඟීමේ හැකියාව වර්ධනය හෝ මර්ධනය කළහැකිද යන්න පිළිබඳව මානව ඇගයුම් ඉතාම වේගවත්ව වෙනස්වෙමින් යයි.අනුන්ව හෙළා දැකීමේ හෝ පහත්කර සැලකීමේ අභිප්රාසයක් නැතිව ඇති කරගනු ලබන සිනාව බොහෝ සේ ශ්රේයෂ්ඨ බව පැහැදිලිව කිව යුතුය.මිනිසා බුද්ධිමය මට්ටම අතින් උසස්වීමට සමානුපාතිකව මානවයා නඟන සිනාවේ මට්ටමච අනුක්රකමිකව ඉහළට යනු ඇත. හසිතුප්පාද යන්නද එලෙස බුද්ධි මට්ටම ඉහළට පැමිණි පසුව බාහිරව ප්රහකාශයට පත්වන කිසියම් සංකේතාත්මක මානව ක්රි්යාකාරකමක් බව සැලකිය හැකිය.හසිතුප්පාදය තරමට උසස් මානසික හැකියාවක් උරුමකරගෙන නැති නමුදු සාමාන්ය් පුහුදුන් මට්ටම අභිබවනය කළ සිනා නඟන්නාවූ පුද්ගලයින් සිටිය හැකිය.සෑම අවස්ථාවකදීම හසිතුප්පාදය ඉහළම මානසික මට්ටම මූර්තිමත් කර පෙන්වන්නක් ලෙස සැලකිය හැකිය.හසිතුප්පාදය නමැති අතිපාරිශුද්ධ සිනා නැඟියහැකි මානසික මට්ටමකට අවතීර්ණවිය නොහැකිලෙස අවම බුද්ධි මට්ටමක පසුවන අයද මේ අතරතුර හිඟ නැත. හසිතුප්පාදය සමඟ සිනාව පිළිබඳ බෞද්ධ අර්ථකථනය තුළ දැකිය හැකි තවත් සුවිශේෂී ලකුණක් පිළිබඳව මෙහිදී අවධානය යොමුවේ.එනම් සිනාව හුදෙක් මාංශපේශී චලනයකට පමණක් සිමාවූ දෙයක් නොවූ බවයි.එසේම මාංශ පේශී චලනයෙහි වුවද බාහිරව දැකියහැකි කිසියම් ප්රෙමාණාත්මක වෙනසක් පවා සංජානන මට්ටමේ උසස් පහත් බවට අනුගතව ඇතිවිය හැකි බවයි.මාංශපේශීවල  චලනය අධිකවූ සිනාව වඩා පහළ මට්ටමේ සංජානන සහිතව සිනා නැඟීමේ කාර්ය සඳහා මෙන්ම මාංශපේශී චලන හැකිතාක් අවම මට්ටමේ චලන වඩා ඉහළ හා ප්රසශස්ත මට්ටමේ සංජානන සඳහාද දැකගත හැකිබව පෙනීයයි.සිනා නැඟීමේදී උපයෝගීවන මාංශපේශී සංචලනය හැකිතාක් අඩුවීමට සාපේක්ෂකව වඩා උසස් ආධ්යාකත්මික හැකියාවන් නිරූපණය වේ.එසේම සිනා සිමේදි උපයෝගී වන මාංශපේශී සංචලනය හැකිතාක් අධිකවීමට සාපේක්ෂව වඩා දුර්වල මානසික මට්ටමක් ඇති බවද නිරීක්ෂණය කළහැකිවනු ඇත.මේ හේතුව මත යමෙකුගේ සිනාව බාහිරව නිරීක්ෂණය කිරිම තුළින් බොහෝදුරට ඒ පුද්ගලයාගේ ආධ්යාේත්මික හැකියාව පිළිබඳ දළ නිගමනයක් ලබාගත හැකි බවද පෙනී යයි.නමුදු සෑම අවස්ථාවකදීම මේ තත්වය පොදු නැතිබවද සිහිතබාගත යුතුවේ.මන්ද සෑම පුද්ගලයෙකුම එක හා සමාන නොවෙන්නාක් මෙන්ම යමෙකුගේ ආධ්යාේත්මික ගුණවත්කම් බාහිර සාධක මත තීරණය කිරීම එතරම් බුද්ධි ගෝචර කටයුත්තක් නොවන බැවිනි.බාහිර චර්යාව මත පිහිටා මානසික ගුණවගාව තීරණය කිරීමේ බටහිර ෆ්රොොයිඩියානු ආකල්පය දළ වශයෙන් මිස මුළුමනින්ම අදාළකරගැනීම එතරම් ප්රොඥාගෝචර නොවන්නේ මේ හේතුව නිසාය.ලෞකික ධ්යාමන උපදවා පරචිත්ත විජානන ඥාණය නොලැබූවෙකුහට අනුන්ගේ සිත් දැනගැනීමේ ශක්තියක් නැති බැවින් බාහිර චර්යා මත පදනම්ව හැර සිතින් සිත පිරිසිඳ බලා පැහැදිලිව දැනගැනීමේ හැකියාවක් නැත.එබැවින් යම් තරමකට වත් චර්යාව මානසික මට්ටම තීරණය කිරීමෙහිලා අදාළ කරගැනීමේ හැකියාවක් පවතින බවද මෙහිදී අමතක කළ යුතු නැත.
මදක් විකසිතවූ නෙත්සර ඇති සැලෙන තොල් ඇති හාස්යම 'ස්මිත' නම් වෙයි.කෙටියෙන් දැක්වුවහොත් ස්මිත යනු දෙනෙතට වඩාත් බරවූ සිනා නැඟීමකි.මෙහි මාංශපේශී සංචලනය ඉතාම අල්ප බව පෙනේ.දෑසින් සිනා සෙන්නාක් මෙන් බාහිරව ප්රතදර්ශනය වේ.සොම්නස උතුරාහැලෙන දෙනෙතින් යුතු එහෙත් දෙතොල් සංචලනය ඉතාම අවම මට්ටමක පවතින සියුම් හදවතකින් යුතු සිනා නැඟීමක් ලෙස හැඳිනගත හැකිය.මන්දස්‌මිතය යනු අප බොහෝ විට එකිනෙකා කෙරෙහි ප්ර සන්න බව පළ කිරීම සඳහා ආවේණිකවම නඟන්නෙකි. ස්මිත යන්නටත් වඩා අඩු මට්ටමක් මන්දස්මිතය යන්න තුළ ගැබ්වේ.ස්මිතයෙහි පමණටවත් දෙතොල්හි මාංශපේශී චලනයක් මෙහි නොදැක්වේ.මාංශපේශී චලනයක් ඇත්තේම නැති ප්රතමාණයට මඳ සිනා නැඟීමක් දිස්වේ.මෙබඳු වූ සිනා උපදවනුයේ උසස් මානසික හා අධ්යාමත්මක මට්ටමකට පත්වූ උතුමන්බව විශ්වාසයක් තිබේ. බුද්ධ, ප්රෙ ත්යටක බුද්ධ, මහ රහත් උත්තමයෝද, මහා කරුණාවෙන් මන්දස්‌මිතය පළ කරති. එම ක්රිපයාව කරනු ලබන්නේ හසිතුප්පාද චින්තය නම් අහේතුක ක්රිනයා සිතෙනි. අහේතුක ක්රි්යා සිතක් පිළිබඳ ආභිධර්මික විවරණය නම් එය විපාක නො උපදවන, එමෙන්ම කිසිදු කර්මයක විපාකයක් ද නො වන සිතක් යනුවෙනි. හසිතුප්පාදය නම් සිනාව අර්ථදක්වන නාමය නොව එබඳු සිනාවකට හේතුවූ සිත හඳුන්වන නාමයක් ලෙස දැක්විය හැකිය.හසිතුප්පාදය අහේතුක ක්රිකයා සිතක් වූ නිසාම එයින් කිසිදු ප්ර තිඵලයක් හෝ කර්ම ඵල විපාකයක් ගෙන නොදෙයි.සොම්නස පමණක් ඇතිකරවා චිත්ත සැහැල්ලුව පමණක් ගෙනදෙයි.රහතන්වහන්සේලාගේ සිතේ හසිතුප්පාදය චිත්ත ඉපදීමේදී ඇතිවන සොම්නස ධ්යාෙන මට්ටමකදී සිතේ ඇතිවන පහන් ස්වභාවයකට ආසන්නය.එසේ වුවත් ඒ සිත් ලෝකෝතර නොවන බැවින් ලෞකික ධ්යා න සිත්හි ඇති වින්දනීය ස්වභාවය හසිතුප්පාද සිත තුළ නැත.රහතන්වහන්සේලා නම් සියළු වින්දනීය ස්වභාවයන් ප්රයහාණය කළ උතුමන්ය.විඳීම නම් ක්ලේශ සිතට උරාගන්නා ස්වභාවයයි.එය තීන්ත පොවන කඩදාසියකට තීන්ත උරාගන්නාක් පරිදි සිදුවේ.බාහිර වින්දනීය තත්වයන් කෙරෙහි තෘෂ්ණාව නිසා ක්ලේශ ධර්ම සිතට උරාගැනීම සිදුවේ. මේ උරාගන්නා ස්වභාවය තෘෂ්ණාවයි.ඒ උරාගන්නා ස්වභාවයකට අනුව සිතේ සකස්වීම අවිද්යාේව නිසා සිදුවේ.මේ සිතේ උරාගන්නා ස්වභාවය අධිකව පැවතීම නිසා සිතට නැඟෙන හාස්යදයේදී දැඩි වින්දනීය ලක්ෂණ ඇතිවේ.එබඳු හාස්යවයන්වලදී හාස්ය ය සමඟ විඳීමේ අධික වූ ආශාවක් හටගනියි. කෙනෙකුගේ සිත ඇතුළට උරාගන්නාවූ හාස්ය් මුසු වින්දනීය ස්වභාවයක් සකස්වනුයේ ඒ අනුවය. හසිත්තුපාදය නම් රහතන්වහන්සේගේ හාස්යනයයි.එහි ආවේදන ස්වභාවයක් නැති පමණට සියුම්ය. එහිදී ආවේදනය නැතිබව හෝ සියුම්බවේ ප්රයමාණයට නිර්වේදීය ලක්ෂණ ඇතිවීවේ.නිර්වේදීය වූ  ස්වභාවයකට චිත්තගතික භාවයන් පත්වීම අර්හත්ව මාර්ග ඵල අවබෝධයේදී සිදුවේ.අර්හත්වයට පත්වූ උතුමාතුළ සිතේ ඇත්තේ හුදෙක් බුද්ධිමය ක්රිවයාකාරීත්වයක් පමණකි.භාවමය වශයෙන් එම උතුමා රාගය හා ද්වේශය සම්පුර්ණයෙන්ම දුරුකළ අයෙකු බැවින් එතුමාගේ සිතෙහි හසිතුප්පාදය සමඟ ඇතිවනුයේ නිර්වේදීය ලක්ෂණ සමඟ මුසුවුන භාවමය සංවේදනයන්ය.එම සංවේදනතුළ  විඳීමේ හැකියාව නැත.විඳීම නැතිකළ හෝ අඩුකළ පමණට එබඳු භාවයන්හි බුද්ධිමය අංශය වඩා දියුණු වේ.සිතේ ඇති විඳීමේ ලක්ෂණ අධික වූ තරමට සිනාවේ මාංශ පේශී සංචලනය අධිකභාවය ඉතා පැහැදිලිව දැකගත හැකිය.මෙබඳු අවස්ථාවලදී එබඳු සිනාවන්හි මතුපිට ස්වභාවය අසංවරශීලී ලක්ෂණ පැහැදිලිව ඉස්මතු කරවයි.අනුන්ගේ වරදක් දැක හාස්යත හෝ උපහාසය පිණිස සිනාසීමේදී වඩාත් බහුලව දැකිය හැකිවනුයේ මෙබඳු ස්වරූපයේ සිනාවන්ය.මෙබඳු සිනාවන්හි ස්වරූපය ඉතා රළුය.නමුදු මාංශපේශී සංචලනය ඉතා අවම මට්ටමක පවතින සිනාවන්හි බුද්ධිමය ගුණය අධිකය. එසේම එබඳු සිනා නැඟීමට නම් සිතේ විඳීම් මට්ටම නිර්වේදය දක්වා සියුම්කර හෝ ප්රගහාණය කර තිබිය යුතුවේ.මෙබඳු නිර්වේදී උතුමන්වහන්සේලා බොහෝවිට සිනා නඟනුයේ දෙතොලෙහි හෝ දෙකම්මුලෙහි සංචලනයන් මඟින් නොවේ.එබඳු සිනාවන්හි මාංශපේශී සංචලනයන් සිදුවුවද එය ඉතාම අල්ප මට්ටමකිනි.දැනට ඉහළම ආධ්යා්ත්මික මට්ටම නිරුපණය කෙරෙනුයේ හසිතුප්පාදය මඟිනි.මන්ද හසිතුප්පාදය සිදුකළ හැක්කේ අර්හත්වයට පත්වූ උතුමන්ට පමණක්බව දක්වා තිබීම නිසාය.මේ හසිතුප්පාද චිත්තයෙන් පමණක් ම සිනාව උපදවන්නේ පූර්ණ විමුක්‌තිය ලද රහතුන් වහන්සේලා පමණි. ඒ හේතුව මත එබඳු සිනා "සිත" සහ "හසිත" වශයෙන් දක්‌වනු ලැබේ. මෙයින් පැහැදිලිවනුයේ හසිතුප්පාදය සිත හා හසිත වශයෙන් දෙකොටසකට බෙදිය හැකිබවයි.අර්හත්වය ලැබූ උතුමන්වහන්සේලා විසින් මුහුණේ දක්වන මන්දස්මිතය ස්වරූපය හා අවස්ථානූරූපීව ද්විවිධ හැඩයකින් දක්වා තිබේ."සිත" යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ ප්රනසන්න බවද සුහදතාව ද සොම්නස ද පළ කිරීමට ඇස් දෙක පමණක් මඳක් විවෘත කොට පළ කරන සිනාව ය. දත්වල අග දක්‌වා, හඬ නො නඟා පළ කරන සිනහව "හසිත" ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.අර්හත්වය ලැබූ උතුමන්වහන්සේලා සිය සොම්නස බැහැරට ප්ර්කාශ කිරීම උදෙසා දෙයාකාර ස්වභාවයෙහි සිනා ප්ර්කට කරන බව සඳහන්ය. මේ සිනා වර්ග දෙකම හසිතුප්පාද සිතට අයත් ලෙස උපකල්පනය කළහැකිය.මින් සිත නම් සිනා නැඟීම සඳහා මාංශපේශී සංචලනය දෙනෙත් අවට ප්රඋදේශයට පමණක් සීමාකර ඇති අතර හසිත නම් සිනාවේදී එම මාංශපේශී සංචලනය හඬ නොනැඟෙන පරිදි දත්වල අග දක්වා ප්ර දර්ශනයකිරීම දක්වා පුළුල්කොට ඇති බව පෙනී යයි.මෙහිදී එක් අවස්ථාවකදී අවම මාංශපේශී සංචලනය තුළින් ස්වකීය භාවමය හැඟීම් සන්නිවේදනයට දක්වන ලද දක්ෂතාවය නිසා හසිත නම්වූ සිනාවෙහි ඇති සුවිශේෂීත්වය වඩාත් පැහැදිලිව කැපී පෙනෙයි.මෙහිදී සිත හා හසිත යන දෙයාකාර මාංශපේශීවල සංචලනයට ඉවහල්වූ එකම හසිතුප්පාද සිතින් මෙහෙයවන ලද අර්හත්වයට පත් උතුමාගේ ක්රිංයා සිත එකක්ම බව පෙනී යයි.එනමුදු දෙයාකාර මාංශපේශී සංචලන මෙහිදී විද්යගමානය.නමුදු එලෙස වූ පමණකින් සිත හෝ හසිත දෙයාකාර සිනා එකිනෙක උසස් හෝ පහත් මට්ටමකට නොවැටෙයි.
රහතන්වහන්සේ විසින් සිනා පහළ කිරීමේදී ඇතිකරගනු ලබන සිත හසිතුප්පාද චිත්තය  ලෙස හැඳින්වෙන නමුදු සේඛ පුද්ගලයින් හෙවත් තවමත් පරිපූර්ණ අවබෝධයට නොපත් අයගේ සිනා පිළිබඳ වර්ගීකරණයක්ද ව්ය්තිරේකව දක්වා ඇත.පූර්ණ විමුක්‌තිය නො ලද පුද්ගලයෝ මෙහි දක්වා ඇති සිනා වර්ගීකරණයට අයත් නොවන තවත් බොහෝ ආකාරවලින් සිනාසෙන බව ඉතා පැහැදිලිව දැකගත හැකිය. ඒ සෑමවිටකදීම එම සිනා සමඟ ඔවුන්ගේ මානසික හා අධ්යාවත්මික වත් පිළිවෙත් සම්බන්ධව පවතින බව අමතක නොකළ යුතුය.එම සිනා සඳහා පාදක වන්නේ හුදෙක් ම හසිතුප්පාද චින්තය නමැති අහේතුක ක්රිසයා සිත නොවේ. උසස් මානසික හා ආධ්යාවත්මික මට්ටමක සිත පවතින අවස්ථාවලදී ඇතිවන සිනාවන්හි මාංශපේශී සංචලනය අවම මට්ටමක පවතින උසස් සිනා වර්ගයන්ට අයත් සිනාබව තේරුම්ගත හැකිය.රහත්ඵලයට පත්නොවූ සෝවාන් මඟඵලලාභී ආර්යන්වහන්සේලාගේ සිට අනාගාමී මඟඵල ලාභී ආර්යන්වහන්සේලා දක්වා ආර්යපුද්ගලයන්ට ඇතිවන සිනා එබඳු උතුමන්ගේ සිත්හි ක්රිරයාත්මක වන චිත්ත ආවේගවල ස්වභාවය අනුව විචලනය වියහැකි බව මෙහි අර්ථයයි.නමුදු සාමාන්යියෙන් පහළ මාර්ගඵලය වන සෝවාන් මට්ටමෙහි ඇති සංජානන හැකියාව අනුව පහළම ආර්යන්වහන්සේලාට හිමි සිනාවද අනුක්රලමිකව වඩා උසස්  මඟ ඵල ලාභී ආර්ය මට්ටමට ළගාවීමේදී අනුක්රසමිකව සිනාවේ බුද්ධිමය පැතිකඩ වඩා උසස් තලයකට පරිවර්තනය වන ඉහළ මට්ටම්වල මඳ සිනාවද දැකගත හැකිබව මේ අනුව පැහැදිලි වේ.සෝවාන් මාර්ග ඵලයෙහි සිට සකෘදාගාමී හා අනාගාමී යනුවෙන් මාර්ගඵල කීපයක්ම ඇති බැවින් සිනාවෙහි ප්රමභේද ඊට අනුගතව කීහිප ආකාරයකින් දැකගත හැකිබව මේ අනුව පෙනී යයි.එක් එක් මාර්ගඵල මට්ටම්වල චිත්ත ස්වභාව තීරණයවනුයේ ඊට අදාළ විඳීමේ ස්වභාවය අනුවය.එබැවින් සිනාවද එහි විඳීමේ ස්වභාවයට අනුව ක්රාමිකව අනුවර්තනය වනබව මේ අනුව පෙනී යයි.ඕලාරිකව සිනාසීමෙහි නිරතවනුයේ පුහුදුන් මිනිසුන්ය.මන්ද ඔවුන්ගේ විඳීමේ ස්වභාවය ඉතා රළු හා දැඩිවන බැවිනි.යම් කිසිවෙකුගේ සිතේ ඇති විඳීමේ හැකියාවට සමානුපාතිකව සිනාවේ ස්වභාවය ඊට අනුගතව ක්රනමික ලෙස අනුවර්තනය වියහැකි බව මේ අනුව මනාව පැහැදිලිවේ.සාමාන්යව මිනිස් ප්ර ජාව අතර හාස්යමය උපහාසය හා අපහාසය ආදී වශයෙන් සිනාවේ ප්රිභේද රාශියක් පවතිනුයේ මේ න්යාපයයට අනුවබව මින් පැහැදිලිවේ.හාස්යද යනුවෙන් හඳුන්වන සිනා නැඟීමට වඩා උපහාසය යනුවෙන් හඳුවන සිනා නැඟීමේදී කිසියම් සමාජදුබලතාවයකට හෝ පුද්ගල දුබලතාවකට එරෙහිව නැඟෙන විචාරපූර්වක සිනා නැඟීමක් ප්රජකට කෙරේ.එසේම එය අපහාසය නමින් හඳුන්වන සිනාවට වඩා ශිෂ්ටබවක්ද පළ කෙරේ.නමුත් අපහාසය නම් මුළුමනින්ම අනුන්ව ගර්භාවට ලක්කිරීමේ පහත් චේතනාව මුල්කර ගෙන ඇතිවිය හැකි සිනා නැඟීමකි.එය සිදුකරනුයේ එතරම් නුවණ දියුණු නොවූ පාපී චේතනාවන් වලින් යුතු මිනිසුන් බව පෙනී යයි.මේ සිනා නැඟීම්වලට සාපේක්ෂකව හසිතුප්පාදය ප්රයඥාව මුලික සිනා වර්ගයක් ලෙස පැහැදිලිව කැපී පෙනෙන අතර එහි ස්මිත හා මන්ද ස්මිත ලක්ෂණ විද්යනමාන වියහැකි වුවද අපහසිත හා අතිහසිත ලක්ෂණ නම් කිසිසේත් විද්යසමාන නොවනබව පැහැදිලිව දැක ගත හැකිය.එසේම හසිතුප්පාදයෙහි සිත හා හසිත යන ලක්ෂණවලින් යුතු සිනාව විද්යැමාන විය හැකි වුවද හාස්යා, උපහාසය හා අපහාසය යන ත්රිමත්ව වැදෑරුම් සිනාවර්ග කිසිසේත්ම අන්තර්ගතව නොපවතින බවද පෙනී යයි.සාමාන්ය  පුහුදුන් පුද්ගලයෙකුට උපහාසය හා අපහාසය මෙන් හාස්යො නමින් හඳුන්වන සිනාව තුළ එතරම් ප්රහබල දෝෂයක් නොපෙනන නමුදු රහතන්වහන්සේනමකගේ සිනාව වූ හසිතුප්පාදයට සාපේක්ෂකව හාස්ය් තුළ විශාල දෝෂ සහගත තත්වයන් නිරීක්ෂණයවේ. ආර්ය විනය අනුව හාස්යයය හැඬීමකටත් නර්තනය උමතුවෙන් සිදුකරන දැඟලිල්ලකටත් උපමාකර ඇත්තේ එබැවිනි.ඒ නිසා හසිතුප්පාදය නමින් හඳුන්වන රහතන්වහන්සේගේ සිනාවට සාපේක්ෂව සාමාන්යආ හාස්යහ හැඬීමක් හා සමාන බව දත යුතුය.එවිට උපහාසය හා අපහාසය යන සිනාවන්වලට හිමිවන ස්ථානය සිතාගත නොහැකි තරම් පහළමට්ටමකට පහත වැටෙනබව පැහැදිලිව පෙනීයයි. ඉහත සඳහන් ප්රතකාශයෙහි ආර්ය විනය යන්න අර්හත්ව මාර්ගඵලාවබෝධයට පත්වීමට ඇති මාර්ග ප්රනතිපදාව අවසන්කර ඇති උතුමන්වහන්සේලාගේ තත්වය හා සේඛ උතුමන්ගේ ක්රිමයාපිළිවෙත යන දෙයාකාර ස්වභාවයන්ම ගතහැකිය.එසේ ගැනීමේදී සේඛ උතුමන්වහන්සේලාගේ සිනාව විහසිත හා උපහසිත යන මට්ටම් දෙකක් තුළින් ප්රගකාශයට පත්වී තිබේ.එය හසිතුප්පාදය තරම් මුල්පෙලේ සිනාවක් නොවෙතත්,ඊට ආසන්න මට්ටමක පවතින සිනාවර්ගයක්බව උපකල්පනය කළහැකිය. මේ හසිත, විහසිත හා උපහසිත යන සිනාවර්ග තුන අතරින් හසිත යන සිනාවර්ගය පමණක් රහත් මාර්ගඵල අවබෝධයට පත්වූ උතුමන්වහන්සේලාට ඇතිවනබව දක්වා තිබේ.මන්ද හසිතුප්පාද ක්රි යා සිත උපදනුයේ රහතන්වහන්සේලාහට පමණක්ම වන බැවිනි. හසිත නමැති සිනා වර්ගය ඇති වනුයේ හසිතුප්පාසය නමැති ක්රිනයා සිත හේතුකොට ගෙනය.හසිතුප්පාද ක්රිනයා සිත හැරුණුවිට ඊට අමතරව සිත තුළ ඇතිවන ලෝභ මූල සිත් ද, මෝහ මූල සිත් ද රාශියක් සාමාන්ය  පුද්ගලයකු ගේ සිනාවට මුල්වේ. යම් පුද්ගලයෙකුගේ සිත්තුළ පවතින රාගාදී අකුශල චේතනා හෝ දානාදී කුශල චේතනා හේතුකොටගෙන ඊට අදාළ සිනා වර්ග ඒ පුද්ගලයාගේ චිත්ත සන්තානයතුළ පහළ වේ.මේ සිනාවන් "විහසිත", "උපහසිත", "අපහසිත" සහ "අතිහසිත" වශයෙන් හඳුන්වනු ලැබේ.ඒ සිනාවල අන්තර්ගතවනුයේ විඳීමේ අධික ආශාවයි.විඳීම අනුක්ර"මිකව අඩුවන ස්වභාවයට සාපේක්ෂ ලෙස ඔවුන්ගේ සිනාවේ ඕලාරික ස්වරූපය සුඛුම ස්වරූපයකට පරිවර්තනය වනබව පැහැදිලිවේ.ඒ නිසා සිනාවේ ස්වභාවය චිත්ත අභ්යුන්තරිකව ඇතිවන විඳීමේ හැඩතලය අනුව වෙනස්වියහැකිබව මේ අනුව අවබෝධවේ.විඳීමේ ස්වභාවය අඩුවන තරමට සිනාවේ සුඛුම ස්වරූපය අධිකවනබව හා විඳීමේ ස්වභාවය වැඩිවන තරමට සිනාවේ ඕලාරික ස්වරූපය අධිකවන බව මින් පෙනී යයි.
මදක් පෙනෙන දත් ඇති හාස්යත 'හසිත' නම් වෙයි. මධුර නාද ඇති හාස්යධය ' විහසිත' නම් වෙයි.විවිධ සිනාසීම් අතර මිහිරි හඬක් නැඟෙන සිනාව "විහසිත" නම් වේ. විහිසිත සිනාවේදී අංග සංචනලයක් සිදු නොවේ. මිහිරි නාදයක් පතුරවන අතර එය හුදෙක් සිහින් ශබ්දයක් මිස මාංශ පේශී සංචලනයක් නොවේ.එසේම "උපහසිත" යනු හිස් හා උරහිස් සැලෙන සිනහවයි. එහි ශබ්දය හා මුහුණේ මාංශපේශී සංචලනය අන්තර්ගතය. එපමණක් නොව හිස හා උරහිස යන ශරීරාවයව පවා උපහසිතයේදී සංචලනය වන බව දක්වා තිබේ. අර්හත්වයට පත් නො වූ එහෙත් විමුක්‌ති මාර්ගස්‌ථ හෝ මාර්ගඵලලාභී මනුෂ්යනයන් "විහසිත" හා "උපහසිත" යන සිනාවන් පළ කරන බැව් සඳහන් වේ. ඉන් අදහස්වනුයේ සේඛ පුද්ලයින් හා සේඛ මාර්ග ප්ර තිපදාවට පිවිසි පුද්ගලයින්ය. රහතන්වහන්සේලා විසින් සිදු කරන සිත හා හසිත වර්ගයේ සිනා නැඟීමට විමුක්ති මාර්ගස්ථ හා සේඛ පුද්ගලයින් අසමත්ය. සේඛ හා සේඛ මඟට පිවිසි පුද්ගලයින්ගේ චිත්ත සන්තානය සුඛුම ස්වරූපයකට පරිවර්තනය වෙමින් පවතින බැවින් සිත හා හසිත ලෙස හැඳින්වෙන රහතුන්ගේ සිනා වර්ගීකරණයතුළම උප වර්ගයක් වූ විහසිත හා උපහසිත යන මට්ටම්වල සිනා නැඟීමට සේඛ හා සේඛ මාර්ගස්ථ පුද්ගලයින් සමත්ය. විමුක්ති මාර්ගස්ථ හා සේඛ පුද්ගලයින් සිනාසීමේදී හිස් හා උරහිස් යන ශරීරාංග සෙලවුවද ඔවුන්ගේ සිනානැඟීම් පුහුදුන්ගේ පමණ රළු හා ඕලාරික නොවේ. පුහුදුන්අයද සිනා නැඟීමේදී හිස්,උරහිස් හා වෙනත් ශරීරාංග සංචලනය මෙන්ම රළු ඕලාරික ශබ්ද නිකුත් කරන නමුදු එය සේඛ හා සේඛ මාර්ගස්ථ පුද්ගලයින්ට වඩා පැහැදිලි ලෙසම වෙනස්ය.යම් පුද්ගලයෙකු උසස් ආධ්යාසත්මික මට්ටමකට ප්ර්වේශව සිටිනබව සිනා නැඟීමේදී එකී සිනා සිත හා හසිත මට්ටම්වල සිනාවලට සාපේක්ෂකව දැනගතහැකිය.හසිතුප්පාදය නම් සිත හා හසිත යන ද්වි ස්වරූප සිනාසීම් ඇතිකරන ක්රි්යාසිත හඳුන්වන නාමය වන බැවින් ඊට සාපේක්ෂකව විහසිත හා උපහසිත ද්වි ස්වරූප සිනාසීම් ඇතිකරන සිත් කුසල ලෙස හඳුනාගත හැකිය.උපහසිත හා විහසිත යන ද්වි ස්වරූප සිනාසීම් සිදුකරනුයේ සේඛ හා සේඛ මාර්ගස්ථයින් බැවින් එම සිනාසීමේ චිත්තය කුශල චිත්තයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.එසේම ඊට වඩා පහළ මට්ටම්වල සිනා වර්ග සේ සැලකිය හැකි අපහසිත හා අතිහසිත යන සිනා දෙවර්ගය පුහුදුන් පුද්ගලයින් විසින් සිදුකරන බැවින් ඒ සිනා නැඟීම් සිදුකරනුයේ අකුශල චිත්තයකින් බව කිවහැකිය. "අපහසිත" යනු ඇස්‌වලින් කඳුළු ගලන සිනා වර්ගයකි. ශාරීරික අවයව සියල්ල සොලවමින්, දඟලමින් කරන සිනා වර්ගය "අතිහසිත" ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. ගණිකාවන්, නිළියන්, නිරූපිකාවන් වැනි කාමය පිණිස සිරුර හුවා දක්වන වෘත්තීය මට්ටමින් සිරුර ප්රවධානකොට රැකියාවේ යෙදෙන අය මෙබඳු සිනාසීම්වල නිරතවන බව පෙනේ.ඊට හේතුව එබඳු සිරුර හා ශරීර අවයව සංචලනය කොට නඟන සිනාවල කාම සංඥාව අධිකව පවතින බැවින් එබඳු සිනා දකින අයගේ කාමාශා වර්ධනය වියහැකි බැවිනි.එබඳු සිනා නඟන අයගේ අපේක්ෂාවද එයම බැවින් ඔවුන් එසේ සිනා නඟනුයේ වෘත්තිමය මට්ටමින් බව මේ අනුව පැහැදිලිවේ. ඉහළ මට්ටමේ සිනාසීම් අතර අහේතුක ක්රිනයා සිතක් වන හසිතුප්පාද චිත්තයෙන් ජනික කරවනු ලබන්නේ සිත, හසිත යන සිනාවන් පමණි.මෙහි දී ශ්රේ ෂ්ඨ සිනාව ලෙස හඳුනාගත් හසිතුප්පාද ගුණය සම්බන්ධ වන්නේ බොහෝ සෙයින් ම සිත, හසිත වැනි සිනාවන්ට ය. ඒ සඳහා හසිතුප්පාද චිත්තයට අමතරව වෙනත් ක්රි,යා සිත්ද බොහෝ සෙයින් දායක වියහැකිය. මේ අනුව සිනාවෙහි බුද්ධිමය පැතිකඩ, ආභිධර්මික විවරණයන්ට පටහැනි වන්නක් නො වේ. ජීව විද්යාපව හෝ වෙනත් ශරීරය හා සම්බන්ධ විද්යානවක් හෝ අනුසාරයෙන් සිනාව පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ ගන්නා විට මේ විවරණයද තාර්කික ආකෘතිද සැලකිල්ලට ගන්නේ නම් වඩාත් හොඳ විග්රවහයක් එමඟින් ලබා ගත හැකිය. ස්කඣ - ශීර්ෂම යන මොවුන්ගේ චඤ්චලවීම සහිත වූ හාස්යි 'උපහසිත' හෙවත් අවහසිත නම් වෙයි. කඳුළු පිරුණු ඇස් ඇති සිනාව 'අපහසිත' නම් වික්ෂිවප්තවූ ශරීරාවයව ඇති හාස්යව 'අතිහසිත' නම් වේ. මේ ෂඩ් භෙදයන් අතුරෙන් පිළිවෙළින් සිත හා සහිත යන හාස්ය ය උත්තම ජනයන්ගේද මධ්ය යෙහි හාස්ය් වූ විහසිත හා උපහසිත මධ්ය ම ජනයන්ගේද අන්තයෙහිවූ හාස්ය‍යවූ අපහසිත හා අතිහසිත නීචයන්ගේද වේයයි කියන ලදි. මෙහි හාස්ය  යන වචනය සැකසීම සඳහා භාවිතා වන 'හස්' ධාතුව සමතළ කිරීමෙහි හා සිනායෙහි වැටේ. මෙහි සිනායෙහිය. සිනහව සම්බන්ධයෙන් සංස්කෘත භාෂා ව්ය වහාරයතුළ ඊට සමාන අරුත් දනවන විශාල වචන සංඛ්යාධවක් යෙදී ඇතිබව පෙනී යයි. උපහාසය හා අපහාසය ඉන් දෙකක් පමණකි. ඊට අමතරව සිනාවට පර්යාය වචන ලෙස හාස, මන්දහාස, අනුහාස, අවහාස, පරිහාස, සංහාස, අට්ටහාස, හසිත, ස්මිත, මන්දස්මිත, ස්මය, උත්ස්මය, විහාස, විහසිත, විහසන, මන්දහාස්යා, හාස්ය , පරහස හසිත, පරිබ හාස ආදී වදන් රැසක් සාහිත්යි හා භාෂා ව්යපවහාරයෙහි පවතියි.
ආචාර්ය සුජිත් නිශාන්ත හේවගේ--220.127.116.11 03:35, 29 ඔක්තෝබර් 2012 (යූටීසී)

හසිතුප්පාදය


الوحدة الزمنية أو  فونيم المَدَّة أو الكُرُونِيم  هي وحدة نظرية تتميز بها الكلمات حسب طول حروفها المصمتة أو حركاتها.

انظر أيضًا

وحدة صوتية

مراجع

نطقيات

مدة (لسانيات)


Le genre Gluta appartient à la famille des Anacardiaceae et regroupe des espèces trouvées à Madagascar, en Assam, et de l'Asie du Sud-Est jusqu'en Nouvelle-Guinée.

Ce genre a été défini par Carl Linné en 1771 dans Mantissa Plantarum 2: 293, avec pour spécimen type Gluta benghas.

En 1978, Ding Hou propose de ramener l'ensemble des espèces du genre Melanorrhoea sous le genre de Gluta (famille des Anacardiaceae).

Le nouveau genre élargi contient environ 30 espèces réparties à Madagascar, Inde (Assam), Myanmar, Thaïlande, Cambodge, Laos, Vietnam, Malaisie, Chine (Guangxi), Indonésie (Sumatra, Kalimantan, Sulawesi) et Nouvelle Guinée. Leur sève blanche est allergisante.

Liste des espèces

En , Plants of the World online acceptait 34 espèces:

Notes et références

Liens externes

Genre d'Angiospermes (nom scientifique)
Anacardiaceae
Plante toxique

Gluta


An Tricoryne anceps in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Tricoryne anceps in nahilalakip ha genus nga Tricoryne, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 T. a. anceps
 T. a. pterocaulon

Mga kasarigan

Tricoryne

Tricoryne anceps


Londra çınarı (Platanus × hispanica), çınargiller (platanaceae) familyasından bir melez bir çınar türü.

Doğu çınarı (Platanus orientalis) ile batı çınarının (Platanus occidentalis) doğal melezidir ve her iki türün de çeşitli özelliklerini taşır. Boyu batı çınarından daha kısa, gövdesi ise daha kalındır; küremsi meyve toplulukları ikişer ikişer bulunur.

Dış bağlantılar

Platanus

Londra çınarı


U-17 Ligaen er den højest rangerende liga for U-17-hold i DBU-regi. Ligaen består af 13 hold, der alle møder hinanden 2 gange.

Resultater

Referencer

Fodboldligaer
Fodboldturneringer i Danmark

U/17 Ligaen


Erik Bruhn - jeg er den samme, bare mere er en dansk portrætfilm fra 2000, der er instrueret af Lennart Pasborg.

Handling
Den danske balletdanser Erik Bruhn (1928-1986) er blevet kaldt én af vor tids største dansere. Han voksede op med Bournonville-traditionen på Det Kongelige Teater. Siden rejste han ud og fejrede i løbet af sin karriere triumfer over hele verden; som virtuos og nyskabende danser, koreograf og balletmester. Filmen følger to spor: Erik Bruhns eminente udtryk som danser på den ene side, og hans tanker om tilværelsen, om den kompromisløse søgen efter det sublime - og om smerten forbundet hermed - på den anden. Erik Bruhn ses danse i bl.a. Svanesøen, Sylfiden, Giselle, Carmen og Frøken Julie. Tv-optagelser blandes med private 8 mm optagelser og med et stort interviewmateriale på engelsk med danseren selv. Når nogen spurgte til Erik Bruhns befindende, svarede han ofte: "Jeg er den samme, bare mere".

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2000

Dansefilm fra Danmark
Portrætfilm fra Danmark
Balletfilm


«Lunar» es una pista instrumental realizada por el Disc jockey y productor francés David Guetta, en colaboración con el productor musical y DJ holandés Afrojack, incluido en el quinto álbum de estudio de Guetta, titulado Nothing but the Beat. Fue lanzada el  en formato digital, como el segundo de tres sencillos promocionales, seguido de «Titanium».

Formatos y remezclas

Posicionamiento en listas

Historial de lanzamientos

Referencias

Sencillos de 2011
Sencillos de David Guetta
Sencillos de Afrojack
Sencillos de música electrónica
Sencillos promocionales

Lunar (canción de David Guetta)


Real Unión Club de Irún, S.A.D. eða Real Unión er spænskt knattspyrnufélag sem stofnað var árið 1915 í bænum Irún í Baskalandi. Það var eitt af sterkari félögum Spánar á öðrum og þriðja áratugnum og var meðal stofnenda La Liga en hefur í seinni tíð verið í neðri deildunum.

Saga

Félagið var stofnað við samruna tveggja knattspyrnuliða í Irún, Irún Sporting Club og Racing Club de Irún, það síðarnefnda hafði orðið bikarmeistari árið 1913 eftir sigur á Athletic Bilbao í endurteknum úrslitaleik. Hið sameinaða félag tók í fyrstu upp nafnið Unión Club Irún en breytti því eftir að Alfons 13. Spánarkonungur gaf því konunglega stöðu.

Árin 1918 og 1924 varð félagið bikarmeistari á ný, í bæði skipin eftir sigra á Real Madrid í úrslitum. Seinni titillinn vannst undir stjórn enska knattspyrnuþjálfarans Steve Bloomer. Fjórði og síðasti bikarmeistaratitillinn kom árið 1927, þar sem mótherjarnir í úrslitum voru Arenas Club de Getxo í eina hreina baskneska úrslitaleiknum í sögu keppninnar sem ekki hefur innihaldið Athletic Bilbao.

Þegar La Liga var stofnuð árið 1928 var Real Unión meðal keppnisliða. Félagið náði hæst sjötta sæti af tíu og hafnaði á botninum á sínu fjórða keppnistímabili. Það hefur aldrei aftur komist í efstu deild á Spáni og varið mestum tíma í þriðju og fjórðu efstu deild. Frá árinu 1942 hefur Real Unión þrívegis komist upp í næstefstu deild, síðast árið 2009, en í hvert skipti fallið jafnharðan.

spænsk knattspyrnufélög
stofnað 1915

Real Unión


En Cuba se realizaron elecciones legislativas el 19 de enero de 2003 para elegir a los miembros de la Asamblea Nacional. El voto es un respaldo a los candidatos preseleccionados, más que una elección entre sus rivales. La mitad de los candidatos fueron propuestos en reuniones públicas antes de obtener la aprobación de los comités electorales, mientras que la otra mitad fueron designados por organizaciones de masas oficiales como sindicatos, organizaciones campesinas y consejos estudiantiles.

Reacciones

El gobierno afirma que la elección representa una muestra de apoyo popular, pero sus críticos han atribuido el resultado en lugar de miedo o apatía por parte de aquellos que no apoyan al gobierno. Sospechan que el resultado puede reflejar la ingeniería electoral (en los distritos electorales que se sabe que tienen una alta proporción de votantes que están más dispuestos a expresar su descontento mediante el registro de votos en blanco o nulos, los candidatos que se ofrecen suelen ser figuras locales muy respetadas que no están asociadas estrechamente con el gobierno), la falta de supervisión independiente en el escrutinio o el bombardeo de propaganda. También señalan que el sistema de selección de los candidatos efectivamente excluye a las voces verdaderamente independientes.

En el período previo a las elecciones, el presidente de los Estados Unidos George W. Bush describió el proceso como "un fraude y un engaño", y agregó: "Si el gobierno de Cuba toma todas las medidas necesarias para garantizar que las elecciones de 2003 son certificadamente libres y justas, y si Cuba también comienza a adoptar reformas significativas basadas en el mercado, entonces, y sólo entonces, voy a trabajar con el Congreso de los Estados Unidos para aliviar la prohibición del comercio y los viajes".

Resultados

De acuerdo con el sistema electoral cubano, se postuló a un único candidato para cada cargo que resultó efectivamente electo si obtuvo el 50% de los votos a favor.

Principales candidatos

Participación

Referencias

Enlaces externos
 Resultados de las elecciones de 2003 en Granma

Cuba
2003
Cuba en 2003

Elecciones parlamentarias de Cuba de 2003


La pandémie de Covid-19 est une crise sanitaire majeure provoquée par une maladie infectieuse émergente apparue fin 2019 en Chine continentale, la maladie à coronavirus 2019, dont l'agent pathogène est le SARS-CoV-2. Ce virus est à l'origine d'une pandémie, déclarée le  par l'Organisation mondiale de la santé.

La pandémie de Covid-19 en Syrie démarre officiellement le . À la date du , le bilan officiel est de  morts.

Chronologie

Le premier cas de Covid-19 en Syrie est annoncé par le Ministre de la Santé Nizar Yazigi le . Il s'agit d'une femme revenant de l'étranger et âgée de vingt ans.

Statistiques

Articles connexes
 Pandémie de Covid-19 en Asie

Notes et références

Notes

Références

Syrie
Syrie
Santé en Syrie
2020 en Syrie
2021 en Syrie
2022 en Syrie

Pandémie de Covid-19 en Syrie


European Union competition law is the competition law in use within the European Union. It promotes the maintenance of competition within the European Single Market by regulating anti-competitive conduct by companies to ensure that they do not create cartels and monopolies that would damage the interests of society.

European competition law today derives mostly from articles 101 to 109 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU), as well as a series of Regulations and Directives. Four main policy areas include:

Cartels, or control of collusion and other anti-competitive practices, under article 101 TFEU.
Market dominance, or preventing the abuse of firms' dominant market positions under article 102 TFEU.
Mergers, control of proposed mergers, acquisitions and joint ventures involving companies that have a certain, defined amount of turnover in the EU, according to the European Union merger law.
State aid, control of direct and indirect aid given by Member States of the European Union to companies under TFEU article 107.

Primary authority for applying competition law within the European Union rests with European Commission and its Directorate General for Competition, although state aids in some sectors, such as agriculture, are handled by other Directorates General. The Directorates can mandate that improperly-given state aid be repaid, as was the case in 2012 with Malev Hungarian Airlines.

Leading ECJ cases on competition law include Consten & Grundig v Commission and United Brands v Commission. See also List of European Court of Justice rulings#Competition for other cases.

History

One of the paramount aims of the founding fathers of the European Community—statesmen around Jean Monnet and Robert Schuman—was the establishment of a Single Market. To achieve this, a compatible, transparent and fairly standardised regulatory framework for Competition Law had to be created. The constitutive legislative act was Council Regulation 17/62 (now superseded). The wording of Reg 17/62 was developed in a pre Van Gend en Loos period in EC legal evolution, when the supremacy of EC law was not yet fully established. To avoid different interpretations of EC Competition Law, which could vary from one national court to the next, the commission was made to assume the role of central enforcement authority.

The first major decision under Article 101 (then Article 85) was taken by the Commission in 1964. They found that Grundig, a German manufacturer of household appliances, acted illegally in granting exclusive dealership rights to its French subsidiary. In Consten & Grundig [1966] the European Court of Justice upheld the commission's decision, expanded the definition of measures affecting trade to include "potential effects", and generally anchored its key position in Competition Law enforcement alongside the commission. Subsequent enforcement of Article 101 of the TFEU Treaty (combating anti-competitive business agreements) by the two institutions has generally been regarded as effective. Yet some analysts assert that the commission's monopoly policy (the enforcement of Art 102) has been "largely ineffective", because of the resistance of individual Member State governments that sought to shield their most salient national companies from legal challenges. The commission also received criticism from the academic quarters. For instance, Valentine Korah, an eminent legal analyst in the field, argued that the commission was too strict in its application of EC Competition rules and often ignored the dynamics of company behaviour, which, in her opinion, could actually be beneficial to consumers and to the quality of available goods in some cases.

Nonetheless, the arrangements in place worked fairly well until the mid-1980s, when it became clear that with the passage of time, as the European economy steadily grew in size and anti-competitive activities and market practices became more complex in nature, the commission would eventually be unable to deal with its workload. The central dominance of the Directorate-General for Competition has been challenged by the rapid growth and sophistication of the National Competition Authorities (NCAs) and by increased criticism from the European courts with respect to procedure, interpretation and economic analysis. These problems have been magnified by the increasingly unmanageable workload of the centralised corporate notification system. A further reason why a reform of the old Regulation 17/62 was needed, was the looming enlargement of the EU, by which its membership was to expand to 25 by 2004 and 27 by 2007. Given the still developing nature of the east-central European new market economies, the already inundated Commission anticipated a further significant increase in its workload.

To all these challenges, the commission has responded with a strategy to decentralise the implementation of the Competition rules through the so-called Modernisation Regulation. EU Council Regulation 1/2003 places National Competition Authorities and Member State national courts at the heart of the enforcement of Articles 101 and 102. Decentralised enforcement has for long been the usual way for other EC rules, Reg 1/2003 finally extended this to Competition Law as well. The Commission still retained an important role in the enforcement mechanism, as the co-ordinating force in the newly created European Competition Network (ECN). This Network, made up of the national bodies plus the commission, manages the flow of information between NCAs and maintains the coherence and integrity of the system. At the time, Competition Commissioner Mario Monti hailed this regulation as one that will 'revolutionise' the enforcement of Articles 101 and 102. Since May 2004, all NCAs and national courts are empowered to fully apply the Competition provisions of the EC Treaty. In its 2005 report, the OECD lauded the modernisation effort as promising, and noted that decentralisation helps to redirect resources so the DG Competition can concentrate on complex, Community-wide investigations. Yet most recent developments shed doubt on the efficacy of the new arrangements. For instance, on 20 December 2006, the Commission publicly backed down from 'unbundling' French (EdF) and German (E.ON) energy giants, facing tough opposition from Member State governments. Another legal battle is currently ongoing over the E.ON-Endesa merger, where the commission has been trying to enforce the free movement of capital, while Spain firmly protects its perceived national interests. It remains to be seen whether NCAs will be willing to challenge their own national 'champion companies' under EC Competition Law, or whether patriotic feelings prevail. Many favour ever more uniformity in the interpretation and application of EU competition norms and the procedures to enforce them under this system. However, when there are such differences in many Member States' policy preferences and given the benefits of experimentation, in 2020 one might ask whether more diversity (within limits) might not produce a more efficient, effective and legitimate competition regime.

Mergers and monopolisation

Scope of competition law

Because the logic of competition is most appropriate for private enterprise, the core of EU competition regulation targets profit making corporations. This said, regulation necessarily extends further and in the TFEU, both articles 101 and 102 use the ambiguous concept of "undertaking" to delimit competition law's reach. This uncomfortable English word, which is essentially a literal translation of the German word "Unternehmen", was discussed in Höfner and Elser v Macrotron GmbH. The European Court of Justice described "undertaking" to mean any person (natural or legal) "engaged in an economic activity", which potentially included state run enterprises in cases where they pursued economic activities like a private business. This included a state run employment agency, where it attempted to make money but was not in a position to meet demand. By contrast, in FENIN v Commission, public services which were run on the basis of "solidarity" for a "social purpose" were said to be outside the scope of competition law. Self-employed people, who are in business on their own account, will be classed as undertakings, but employees are wholly excluded. Following the same principle that was laid down by the US Clayton Act 1914, they are by their "very nature the opposite of the independent exercise of an economic or commercial activity". This means that trade unions cannot be regarded as subject to competition law, because their central objective is to remedy the inequality of bargaining power that exists in dealing with employers who are generally organised in a corporate form.

FNV Kunsten Informatie en Media v Staat der Nederlanden (2014) C-413/13
Viho Europe BV v Commission (1996) C-73/95 P [1996] ECR I-5457
Societe Technique Miniere v Maschinenbau Ulm GmbH [1996] ECR 234
Javico International and Javico AG v Yves Saint Laurent Parfums SA [1998] ECR I-1983
Wouters v Algemene Raad van de Nederlandse Orde van Advocaten (2002) C-309/99, [2002] ECR I-1577
Meca-Medina and Majcen v Commission [2006] ECR I-6991, C 519/04 P

Mergers and acquisitions

According to Article 102 TFEU, the European Commission has the power to regulate behaviour of large firms it claims to be abusing their dominant position or market power, as well as, preventing firms from gaining the position within the market structure that enables them to behave abusively in the first place. Mergers that have a "community dimension" are governed by the Merger Regulation (EC) No.139/2004, all "concentrations" between undertakings are subject to approval by the European Commission.

A true merger, under to competition law, is where two separate entities merger into an entirely new entity, or where one entity acquires all, or a majority of, the shares of another entity, and is able to have control over that entity. Notable examples could include Ciba-Geigy and Sandoz merging to form Novartis, as well as Dow Chemical and DuPont merging to form DowDuPont.

Mergers can take a place on a number of basis. For example, a horizontal merger is where a merger takes place between two competitors in the same product and geographical markets and at same level of the production. A vertical merger is where mergers between firms that operate between firms that operate at different levels of the market. A conglomerate merger is merger between two strategically unrelated firms.

Under the original EUMR, according to Article 2(3), for a merger to be declared compatible with the common market, it must not create or strengthen a dominant position where it could affect competition, thus the central provision under EU law ask whether a concentration would if it went ahead would "significantly impede effective competition…". Under Article 3(1), a concentration means a "change of control on a lasting basis results from (a) the merger of two or more previously independent undertakings… (b) the acquisition…if direct or indirect control of the whole or parts of one or more other undertakings". In the original EUMR, dominance played a key role in deciding whether competition law had been infringed. However, in France v. Commission, it was established by the European Court of Justice, that EUMR also apply to collective dominance, this is also where the concept of collective dominance was established.

According to Genccor Ltd v. Commission, the Court of First Instance stated the purpose of merger control is "…to avoid the establishment of market structures which may create or strengthen a dominant position and not need to control directly possible abuses of dominant positions". Meaning that the purpose for oversight over economic concentration by the states are to prevent abuses of dominant position by undertakings. Regulations of mergers and acquisition is meant to prevent this problem, before the creation of a dominant firm through mergers and/or acquisitions.

In recent years, mergers have increased in their complexity, size and geographical reach, as seen in the merger between Pfizer and Warner-Lambert. According to Merger Regulation No.139/2004, for these regulations to apply, a merger must have a "community dimension", meaning the merger must have a noticeable impact within the EU, therefore the undertakings in question must have a certain degree of business within the EU common market. However, in Genccor Ltd v. Commission, the Court of First Instance(now the General Court) stated that it does not matter where the merger takes place, as long as it has an impact within the community, the regulations will apply.

Through "economics links", a new market can become more conductive to collusion. A transparent a market has a more concentrated structure, meaning firms can co-ordinate their behaviour with relative ease, firms can deploy deterrents and shield themselves form a reaction by their competitors and consumers. The entry of new firms to the market, and any barriers that they might encounter should be considered. In Airtours plc v. Commission, although the commission's decision here was annulled by the CFI, the case raised uncertainties, as it identifies a non-collusive oligopoly gap in EUMR.

Due to the uncertainty raised by the decision in Airtours v. Commission, it is suggested that an alternative approach to the problem raised in the case would be to ask whether the merger in question would "substantially lessen Competition" (SLC). According to the Roller De La Mano article, the new test does not insist on dominance being necessary or sufficient, arguing that under the old law, there was underenforcement, a merger can have serious anti-competitive effect even without dominance.

However, there exist certain exemptions under Article 2 EUMR, where anti-competitive conduct may be sanctioned, in the name of "technical and economic progress, as well as the "failing firm" defence. Although the European Commission is less concerned with mergers taking place vertically, it has taken an interest in the effects of conglomerate mergers.

Abuse of dominance

Article 102 is aimed at preventing undertakings that have a dominant market position from abusing that position to the detriment of consumers. It provides that,
"Any abuse by one or more undertakings of a dominant position within the common market or in a substantial part of it shall be prohibited as incompatible with the common market insofar as it may affect trade between Member States.
This can mean (a) directly or indirectly imposing unfair purchase or selling prices or other unfair trading conditions;
(b) limiting production, markets or technical development to the prejudice of consumers;

(c) applying dissimilar conditions to equivalent transactions with other trading parties, thereby placing them at a competitive disadvantage;
(d) making the conclusion of contracts subject to acceptance by the other parties of supplementary obligations which, by their nature or according to commercial usage, have no connection with the subject of such contracts."

The provision aims to protect competition and promote consumer welfare by preventing firms from abusing dominant market positions. This objective has been emphasized by EU institutions and officials on numerous occasions – for example, it was stated as such during the judgement in Deutsche Telekom v Commission, whilst the former Commissioner for Competition, Neelie Kroes, also specified in 2005 that: "First, it is competition, and not competitors, that is to be protected. Second, ultimately the aim is to avoid consumer harm".

Additionally, the European Commission published its Guidance on Article [102] Enforcement Priorities, which details the body's aims when applying Article 102, reiterating that the ultimate goal is the protection of the competitive process and the concomitant consumer benefits that are derived from it.

Notwithstanding these stated objectives, Article 102 is quite controversial and has been much scrutinized. In large part, this stems from the fact that the provision applies only where dominance is present; meaning a firm that is not in a dominant market position could legitimately pursue competitive practices – such as bundling – that would otherwise constitute abuse if committed by a dominant firm. That is not to suggest that it is unlawful for a firm to hold a dominant position; rather, it is the abuse of that position that is the concern of Article 102 – as was stated in Michelin v Commission a dominant firm has a "special responsibility not to allow its conduct to impair undistorted competition".

In applying Article 102, the Commission must consider two points. Firstly, it is necessary to show that an undertaking holds a dominant position in the relevant market and, secondly, there must be an analysis of the undertaking's behavior to ascertain whether it is abusive. Determining dominance is often a question of whether a firm behaves "to an appreciable extent independently of its competitors, customers and ultimately of its consumer". Under EU law, very large market shares raise a presumption that a firm is dominant, which may be rebuttable. If a firm has a dominant position, because it has beyond a 39.7% market share, then there is "a special responsibility not to allow its conduct to impair competition on the common market" Same as with collusive conduct, market shares are determined with reference to the particular market in which the firm and product in question is sold.

With regard to abuse, it is possible to identify three different forms that the EU Commission and Courts have recognized. Firstly, there are exploitative abuses, whereby a dominant firm abuses its market position to exploit consumers – for example by reducing output and increasing the price of its goods or services. Secondly, there are exclusionary abuses, involving behavior by a dominant firm which is aimed at, or has the effect of, preventing the development of competition by excluding competitors. Finally, there exists a possible third category of single market abuse, which concerns behavior that is harmful to the principles of the single market more broadly, such as the impeding of parallel imports or limiting of intra-brand competition.

Although there is no rigid demarcation between these three types, Article 102 has most frequently been applied to forms of conduct falling under the heading of exclusionary abuse. Generally, this is because exploitative abuses are perceived to be less invidious than exclusionary abuses because the former can easily be remedied by competitors provided there are no barriers to market entry, whilst the latter require more authoritative intervention. Indeed, the commission's Guidance explicitly recognizes the distinction between the different types of abusive conduct and states that the Guidance is limited to examples of exclusionary abuse. As such, much of the jurisprudence of Article 102 concerns behavior which can be categorized as exclusionary.

The Article does not contain an explicit definition of what amounts to abusive conduct and the courts have made clear that the types of abusive conduct in which a dominant firm may engage is not closed. However, it is possible to discern a general meaning of the term from the jurisprudence of the EU courts. In Hoffman-La Roche, it was specified that dominant firms must refrain from 'methods different from those which condition normal competition'. This notion of 'normal' competition has developed into the idea of 'competition on the merits', which states that competitive practices leading to the marginalization of inefficient competitors will be permissible so long as it is within the realm of normal, or on the merit, competitive behavior. The Commission provides examples of normal, positive, competitive behavior as offering lower prices, better quality products and a wider choice of new and improved goods and services. From this, it can be inferred that behavior that is abnormal – or not 'on the merits' – and therefore amounting to abuse, includes such infractions as margin squeezing, refusals to supply and the misleading of patent authorities.

Some examples of the types of conduct held by the EU Courts to constitute abuse include:
 Exclusive dealing agreements, whereby a customer is required to purchase all or most of a particular type of good or service from a dominant supplier and is prevented from buying from others.
 Granting of exclusivity rebates, purported loyalty schemes that are equivalent in effect to exclusive dealing agreements.
 Tying one product to the sale of another, thereby restricting consumer choice.
 Bundling, similar to tying, whereby a supplier will only supply its products in a bundle with one or more other products.
 Margin squeezing: vertical practices which have the effect of excluding downstream competitors.
 Refusing to license intellectual property rights, whereby a dominant firm holding patented rights refuses to license those rights to others.
 Refusing to supply a competitor with a good or service, often in a bid to drive them out of the market.
 Predatory pricing, where a dominant firm deliberately reduces prices to loss-making levels to force competitors out of the market.
 Price discrimination, arbitrarily charging some market participants higher prices that are unconnected to the actual costs of supplying the goods or services.
 leveraging a dominant position by way of self-preferencing

Whilst there are no statutory defences under Article 102, the Court of Justice has stressed that a dominant firm may seek to justify behaviour that would otherwise constitute abuse, either by arguing that the behaviour is objectively justifiable or by showing that any resulting negative consequences are outweighed by the greater efficiencies it promotes. In order for behaviour to be objectively justifiable, the conduct in question must be proportionate and would have to be based on factors external to the dominant undertaking's control, such as health or safety considerations. To substantiate a claim on efficiency grounds, the commission's Guidance states that four cumulative conditions must be satisfied:
 The efficiencies would have to be realised, or be likely to be realised, as a result of the conduct;
 The conduct would have to be indispensable to the realisation of those efficiencies;
 The efficiencies would have to outweigh any negative effects on competition and consumer welfare; And
 The conduct must not eliminate all effective competition.
If an abuse of dominance is established, the commission has the power, pursuant to Article 23 of Regulation 1/2003, to impose a fine and to order the dominant undertaking to cease and desist from the unlawful conduct in question. Additionally, though yet to be imposed, Article 7 of Regulation 1/2003 permits the commission, where proportionate and necessary, to order the divestiture of an undertaking's assets.

Examples of mergers prevented by the European Commission
The EU test is the tool by which the European Commission judges the validity of a merger. If a company attains a significant strengthening of its dominant position in the market due to the merger, the European Commission is allowed to prevent the merger between the two firms.

In 2001, the EU blocked the proposed merger between General Electric and Honeywell, although it has already been cleared by the American authorities. The reasoning of the European Commission was that the merger would significantly impede the competition in the aerospace industry and therefore the European Commission intervened.
Another merger prevented by the Commission was the merger between the Dutch package delivery company TNT and the American counterpart UPS. The European Commission was worried that the takeover would leave the continent with only two dominant players: UPS and DHL.
Most recently, the proposed takeover of Aer Lingus by Ryanair would have strengthened Ryanair's position in the Irish market and has therefore been blocked by the European Commission.

Oligopolies

Cartels and collusion

Possibly the least contentious function of competition law is to control cartels among private businesses. Any "undertaking" is regulated, and this concept embraces de facto economic units, or enterprises, regardless of whether they are a single corporation, or a group of multiple companies linked through ownership or contract.

Cartels

To violate TFEU article 101, undertakings must then have formed an agreement, developed a "concerted practice", or, within an association, taken a decision. Like US antitrust, this just means all the same thing; any kind of dealing or contact, or a "meeting of the minds" between parties. Covered therefore is a whole range of behaviour from a strong handshaken, written or verbal agreement to a supplier sending invoices with directions not to export to its retailer who gives "tacit acquiescence" to the conduct. Article 101(1) prohibits,

"All agreements between undertakings, decisions by associations of undertakings and concerted practices which may affect trade between member states and which have as their object or effect the prevention, restriction or distortion of competition within the common market."

This includes both horizontal (e.g. between retailers) and vertical (e.g. between retailers and suppliers) agreements, effectively outlawing the operation of cartels within the EU. Article 101 has been construed very widely to include both informal agreements (gentlemen's agreements) and concerted practices where firms tend to raise or lower prices at the same time without having physically agreed to do so. However, a coincidental increase in prices will not in itself prove a concerted practice, there must also be evidence that the parties involved were aware that their behaviour may prejudice the normal operation of the competition within the common market. This latter subjective requirement of knowledge is not, in principle, necessary in respect of agreements. As far as agreements are concerned the mere anticompetitive effect is sufficient to make it illegal even if the parties were unaware of it or did not intend such effect to take place.

Exemptions
Exemptions to Article 101 behaviour fall into three categories. Firstly, Article 101(3) creates an exemption for practices beneficial to consumers, e.g., by facilitating technological advances, but without restricting all competition in the area. In practice the Commission gave very few official exemptions and a new system for dealing with them is currently under review. Secondly, the Commission agreed to exempt 'Agreements of minor importance' (except those fixing sale prices) from Article 101. This exemption applies to small companies, together holding no more than 10% of the relevant market. In this situation as with Article 102 (see below), market definition is a crucial, but often highly difficult, matter to resolve. Thirdly, the commission has also introduced a collection of block exemptions for different contract types. These include a list of contract permitted terms and a list of banned terms in these exemptions.

Métropole Télévision (M6) v Commission (2001) Case T-112/99, [2001] ECR II 2459

Vertical restraints

Exclusive purchasing
SA Brasserie De Haecht v Consorts Wilkin-Janssen (1967) Case 23/67, [1967] ECR 407
Stergios Delimitis v Henninger Bräu AG (1991) Case C-234/89, [1991] ECR I 935
Courage Ltd v Crehan (2001) Case C-453/99

Franchising
Pronuptia de Paris GmbH v Pronuptia de Paris Irmgard Schillgalis (1986) Case 161/84, [1986] ECR 353

Export bans
Societe Technique Miniere v Maschinenbau Ulm GmbH (1966) Case 56/65, [1966] ECR 337
Musique Diffusion Française SA v Commission (1983) Cases 100-103/80, [1983] ECR 1825
Javico International and Javico AG v Yves Saint Laurent Parfums SA (1988) C-306/96, [1998] ECR I 1983
Consten and Grundig, also

Exclusive distribution
L.C. Nungesser KG and Kurt Eisele v Commission (1978) Case 258/78, [1978] ECR 2015
Consten and Grundig and Maschinenbau Ulm, also

Selective distribution
Metro SB-Großmärkte GmbH & Co KG v Commission (1977) Case 26/76, [1977] ECR 1875
Metro SB-Großmärkte GmbH & Co KG v Commission (1986) Case 75/84, [1986] ECR 3021
Case C-250/92, Gøttrup-Klim e.a. Grovvareforeninger v Dansk Landbrugs Grovvareselskab AmbA [1994] ECR I-5641
Case T-328/03, O2 (Germany) GmbH & Co OHG v Commission [2006] ECR II-1231
T-374/94, T-375/94, T-384/94, T-388/94 European Night Services v Commission [1998] ECR II 3141
Case C-439/09, Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS v Président de l'Autorité de la concurrence and Ministre de l'Économie, de l'Industrie et de l'Emploi [2011]
Commission Regulation (EC) No. 330/2010, of 20 April 2010 on the application of Article 101(3) of the Treaty on the Functioning of the European Union to categories of vertical agreements and concerted practices OJ (2010) L 102/1
Commission Regulation (EC) No. 461/2010 for motor vehicle sector

Joint ventures

Article 101
Merger Regulation
Block Exemption Regulation 2658/2000 and 2659/2000

Enforcement

Private actions
Since the Modernisation Regulation, the European Union has sought to encourage private enforcement of competition law.

Courage Ltd v Crehan (2001) Case C-453/99
Vicenzo Manfredi v Lloyd Adriactico Assicurazioni SpA (2006) C 295/04, establishing that compensation is available for indirect purchasers as well as direct purchasers.
Kone AG v ÖBB-Infrastruktur AG (2014) C-557/12, compensation available for umbrella effects in cartelised markets.

The Council Regulation n. 139/2004 established antitrust national authorities of EU member States have the competence to judge on undertakings whose economic and financial impact are limited to their respective internal market.

European enforcement

The task of tracking down and punishing those in breach of competition law has been entrusted to the European Commission, which receives its powers under Article 105 TFEU. Under this Article, the European Commission is charged with the duty of ensuring the application of Articles 101 and 102 TFEU and of investigating suspected infringements of these Articles. The European Commission and national competition authorities have wide on-site investigation powers. Article 105 TFEU grants extensive investigative powers including the notorious power to carry out dawn raids on the premises of suspected undertakings and private homes and vehicles.

There are many ways in which the European Commission could become aware of a potential violation: the Commission may carry out an investigation or an inspection, for which it is empowered to request information from governments, competent authorities of Member States, and undertakings. The commission also provides a leniency policy, under which companies that whistle blow over the anti-competition policies of cartels are treated leniently and may obtain either total immunity or a reduction in fines. In some cases, parties have sought to resist the taking of certain documents during an inspection based on the argument that those documents are covered by legal professional privilege between lawyer and client. The ECJ held that such a privilege was recognised by EC law to a limited extent at least. The Commission also could become aware of a potential competition violation through the complaint from an aggrieved party. In addition, Member States and any natural or legal person are entitled to make a complaint if they have a legitimate interest.

Article 101 (2) TFEU considers any undertaking found in breach of Article 101 TFEU to be null and void and that agreements cannot be legally enforced. In addition, the European Commission may impose a fine pursuant to Article 23 of Regulation 1/2003. These fines are not fixed and can extend into millions of Euros, up to a maximum of 10% of the total worldwide turnover of each of the undertakings participating in the infringement, although there may be a decrease in case of cooperation and increase in case of recidivism. Fines of up to 5% of the average daily turnover may also be levied for every day an undertaking fails to comply with Commission requirements. The gravity and duration of the infringement are to be taken into account in determining the amount of the fine. This uncertainty acts as a powerful deterrent and ensures that companies are unable to undertake a cost/benefit analysis before breaching competition law.

The Commission guideline on the method of setting fines imposed pursuant to Article 23 (2) (a) of Regulation 1/2003 uses a two-step methodology:

 The Commission first defines a basic amount of the fine for each involved undertaking or association of undertakings; and then
 Adjusts the basic amount according to the individual circumstances upwards or downwards.

The basic amount relates, inter alia, to the proportion of the value of the sales depending on the degree of the gravity of the infringement. In this regard, Article 5 of the aforementioned guideline states, that
"To achieve these objectives, it is appropriate for the Commission to refer to the value of the sales of goods or services to which the infringement relates as a basis for setting the fine. The duration of the infringement should also play a significant role in the setting of the fine. It necessarily affects the potential consequences of the infringements on the market. It is therefore considered important that the fine should also reflect the number of years during which an undertaking participated in the infringement."

In a second step, this basic amount may be adjusted on grounds of recidivism or leniency. In the latter case, immunity from fines may be granted to the company who submits evidence first to the European Commission which enables it to carry out an investigation and/or to find an infringement of Article 101 TFEU.

The highest cartel fine which was ever imposed in a single case was related to a cartel consisting of five truck manufacturers. The companies MAN, Volvo/Renault, Daimler, Iveco, and DAF were fined approximately €2.93 billion (not adjusted for Court judgments). Between 1997 and 2011 i.e. over a period of 14 years, those companies colluded on truck pricing and on passing on the costs of compliance with stricter emission rules. In this case, MAN was not fined as it revealed the existence of the cartel to the commission (see note regarding leniency below). All companies acknowledged their involvement and agreed to settle the case.

Another negative consequence for the companies involved in cartel cases may be the adverse publicity which may damage the company's reputation.

Questions of reform have circulated around whether to introduce US style treble damages as an added deterrent against competition law violaters. The 2003 "Modernisation Regulation" (Regulation 1/2003) has meant that the European Commission no longer has a monopoly on enforcement, and that private parties may bring suits in national courts. Hence, there has been debate over the legitimacy of private damages actions in traditions that shy from imposing punitive measures in civil actions.

According to the Court of Justice of the European Union, any citizen or business who suffers harm as a result of a breach of the European Union competition rules (Articles 101 and 102 TFEU) should be able to obtain reparation from the party who caused the harm. However, despite this requirement under European law to establish an effective legal framework enabling victims to exercise their right to compensation, victims of European Union competition law infringements to date very often do not obtain reparation for the harm suffered. The amount of compensation that these victims are foregoing is in the range of several billion Euros a year. Therefore, the European Commission has taken a number steps since 2004 to stimulate the debate on that topic and elicit feedback from stakeholders on a number of possible options which could facilitate antitrust damages actions. Based on a Green Paper issued by the Commission in 2005, and the outcomes of several public consultations, the Commission suggested specific policy choices and measures in a White Paper published on 3 April 2008.

In 2014, the European Parliament and European Council issued a joint directive on 'certain rules governing actions for damages under national law for infringements of the competition law provisions of the Members States and of the European Union'.

Many favour ever more uniformity in the interpretation and application of EU competition norms and the procedures to enforce them under this system. However, when there are such differences in many Member States' policy preferences and given the benefits of experimentation, in 2020 one might ask whether more diversity (within limits) might not produce a more efficient, effective and legitimate competition regime.

Sector inquiry
A special instrument of the European Commission is the so-called sector inquiry in accordance with Art. 17 of Regulation 1/2003.

Article 17 (1) first paragraph of Council Regulation 1/2003 reads:
"Where the trend of trade between Member States, the rigidity of prices or other circumstances suggest that competition may be restricted or distorted within the common market, the Commission may conduct its inquiry into a particular sector of the economy or into a particular type of agreements across various sectors. In the course of that inquiry, the Commission may request the undertakings or associations of undertakings concerned to supply information necessary for giving effect to Articles 81 and 82 of the Treaty (now Art. 101 and 102 TFEU) and may carry out any inspections necessary for that purpose."

In case of sector inquiries, the European Commission follows its reasonable suspicion that the competition in a particular industry sector or solely related to a certain type of contract which is used in various industry sectors is prevented, restricted or distorted within the common market. Thus, in this case not a specific violation is investigated. Nevertheless, the European Commission has almost all avenues of investigation at its disposal, which it may use to investigate and track down violations of competition law. The European Commission may decide to start a sector inquiry when a market does not seem to be working as well as it should. This might be suggested by evidence such as limited trade between Member States, lack of new entrants on the market, the rigidity of prices, or other circumstances suggest that competition may be restricted or distorted within the common market. In the course of the inquiry, the Commission may request that firms – undertakings or associations of undertakings – concerned supply information (for example, price information). This information is used by the European Commission to assess whether it needs to open specific investigations into intervene to ensure the respect of EU rules on restrictive agreements and abuse of dominant position (Articles 101 and 102 of the Treaty on the Functioning of the European Union).

There has been an increased use of this tool in the recent years, as it is not possible any more for companies to register a cartel or agreement which might be in breach of competition law with the European Commission, but the companies are responsible themselves for assessing whether their agreements constitute a violation of European Union Competition Law (self assessment).

Traditionally, agreements had, subject to certain exceptions, to be notified to the European Commission, and the commission had a monopoly over the application of Article 101 TFEU (former Article 81 (3) EG). Because the European Commission did not have the resources to deal with all the agreements notified, notification was abolished.

One of the most spectacular sector inquiry was the pharmaceutical sector inquiry which took place in 2008 and 2009 in which the European Commission used dawn raids from the beginning. The European Commission launched a sector inquiry into EU pharmaceuticals markets under the European Competition rules because information relating to innovative and generic medicines suggested that competition may be restricted or distorted. The inquiry related to the period 2000 to 2007 and involved investigation of a sample of 219 medicines. Taking into account that sector inquiries are a tool under European Competition law, the inquiry's main focus was company behaviour. The inquiry therefore concentrated on those practices which companies may use to block or delay generic competition as well as to block or delay the development of competing originator drugs.

The following sectors have also been subject of a sector inquiry:

 Financial Services
 Energy
 Local Loop
 Leased Lines
 Roaming
 Media

Leniency policy
The leniency policy consists in abstaining from prosecuting firms that, being party to a cartel, inform the Commission of its existence. The leniency policy was first applied in 2002.

The Commission Notice on Immunity from fines and reduction of fines in cartel cases (2006) guarantees immunity and penalty reductions to firms who co-operate with the Commission in detecting cartels.

II.A, §8:The Commission will grant immunity from any fine which would otherwise have been imposed to an undertaking disclosing its participation in an alleged cartel affecting the Community if that undertaking is the first to submit information and evidence which in the Commission's view will enable it to:
(a) carry out a targeted inspection in connection with the alleged cartel; or
(b) find an infringement of Article 81 EC in connection with the alleged cartel.

The mechanism is straightforward. The first firm to acknowledge their crime and inform the commission will receive complete immunity, that is, no fine will be applied. Co-operation with the commission will also be gratified with reductions in the fines, in the following way:
The first firm to denounce existence of a cartel receives immunity from prosecution.
The first firm to provide information offering "significant added value", if not covered by immunity, will be offered a 30-50% reduction in fines.
A second firm offering "significant added value" can see a 20-30% reduction in fines
Subsequent firms, where they can also provide "significant added value", can also access reductions up to 20%.

This policy has been of great success as it has increased cartel detection to such an extent that nowadays most cartel investigations are started according to the leniency policy. The purpose of a sliding scale in fine reductions is to encourage a "race to confess" among cartel members. In cross border or international investigations, cartel members are often at pains to inform not only the EU Commission, but also National Competition Authorities (e.g. the Office of Fair Trading and the Bundeskartellamt) and authorities across the globe.

National authorities
United Kingdom

Following the introduction of the Enterprise Act 2002 the Office of Fair Trading was responsible for enforcing competition law (enshrined in The Competition Act 1998) in the UK. These powers are shared with concurrent sectoral regulators such as Ofgem in energy, Ofcom in telecoms, the ORR in rail and Ofwat in water. The OFT was replaced by the Competition and Markets Authority (CMA), established on 1 April 2014, combining many of the functions of the OFT and the Competition Commission (CC).

France

The Autorité de la concurrence
 is France's national competition regulator. Its predecessor was established in the 1950s. Today it administers competition law in France, and is one of the leading national competition authorities in Europe.

Germany

The Bundeskartellamt,
 or Federal Cartel Office, is Germany's national competition regulator. It was first established in 1958 and comes under the authority of the Federal Ministry of the Economy and Technology. Its headquarters are in the former West German capital, Bonn and its president is Andreas Mundt, who has a staff of 300 people. Today it administers competition law in Germany, and is one of the leading national competition authorities in Europe.

Italy

The Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato in Italy was established in 1990.

Poland

The Office of Competition and Consumer Protection (UOKiK) was established in 1990 as the Antimonopoly Office. In 1989, on the verge of a political breakthrough, when the economy was based on the free market mechanisms, an Act on counteracting monopolistic practices was passed on 24 February 1990. It constituted an important element of the market reform programme. The structure of the economy, inherited from the central planning system, was characterised with a high level of monopolisation, which could significantly limit the success of the economic transformation. In this situation, promotion of competition and counteracting the anti-market behaviours of the monopolists was especially significant. Therefore, the Antimonopoly Office – AO (Urząd Antymonopolowy – UA) was appointed under this act, and commenced its operation in May once the Council of Ministers passed the charter. Also its first regional offices commenced operations in that very same year.

Right now the Office works under the name Office of Competition and Consumer Protection and bases its activities on the newly enacted Act on the Protection of Competition and Consumers from 2007.

Romania

The Romanian Competition Authority (Consiliul Concurenței) has been functioning since 1996 on the basis of Law no. 21/1996. Its powers and, in general, Romanian competition law are closely modeled after the commission – DG Com and EU competition law.

In addition to the above, the Romanian Competition Authority also has competences with respect to unloyal commercial practices (Law no. 11/1991).

Within the Romanian Competition Authority, there also are since 2011 the Railway National Council (Consiliul Naţional de Supraveghere din Domeniul Feroviar) and since 2017 the Naval Council (Consiliul de Supraveghere din Domeniul Naval) These two structures have exclusively supervisory and regulatory functions.

Finally, it must be said that the Romanian Competition Authority has no competences in the field of consumer protection.

Recent developments

A 2017 study established that in its 20 years of functioning (1996–2016), the impact of the Romanian Competition Authority was of at least 1 billion euros in savings for consumers. In addition, the Authority applied fines of 574 million euros and had a total budget of 158,8 million euros.

The actions of the Romanian Competition Authority in 2017 lead to savings for consumers ranging between 284 and 509 million lei (approximately between EUR 63 and 113 million), while in 2018 the values were similar, between 217 and 514 million lei, according to estimations using a methodology developed by the European Commission.

Romania has move up in the rankings of the Global Competition Review since 2017 and won 3 stars, along with seven other EU countries (Austria, Finland, Latvia, Lithuania, Poland, Portugal, Sweden).

According to Global Trend Monitor 2018 (published on PaRR-global.com), Romania is one of the most competitive jurisdictions between countries in Europe, the Middle East and Africa, ranked 10th in this top (after moving up 4 positions compared to the previous year).

The Romanian Competition Authority is currently in the process of implementing a Big Data platform (expected to be finalised in 2020). The Big Data platform would give the Authority significant resources with regards to (i) bid rigging cases; (ii) cartel screening; (iii) Structural and commercial connections between undertakings; (iv) sectorial inquiries; (v) mergers.

Other authorities

European Commission: European Commission > Competition.
European Court of Justice
Austria: Bundeswettbewerbsbehörde.
Belgium: De Belgische mededingingsautoriteit / L'Autorité belge de concurrence.
Croatia: Agencija za zaštitu tržišnog natjecanja.
Denmark: Konkurrencestyrelsen.
Finland: Kilpailuvirasto.
Hungary: Gazdasági Versenyhivatal
Netherlands: Autoriteit Consument & Markt (ACM).
Ireland: Competition Authority.
Italy: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato.
Latvia: Konkurences padome.
Lithuania: Konkurencijos taryba.
Poland: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Portugal: Autoridade da Concorrência.
Slovakia: Protimonopolný úrad Slovenskej republiky
Slovenia: Urad Republike Slovenije za varstvo konkurence.
Spain: Comision Nacional de la Competencia
Sweden: Konkurrensverket.
Turkey: Rekabet Kurumu.
Greece: Hellenic Competition Commission

International cooperation

Chapter 5 of the post war Havana Charter contained an Antitrust code but this was never incorporated into the WTO's forerunner, the General Agreement on Tariffs and Trade 1947. Office of Fair Trading Director and Professor Richard Whish wrote sceptically that it "seems unlikely at the current stage of its development that the WTO will metamorphose into a global competition authority." Despite that, at the ongoing Doha round of trade talks for the World Trade Organization, discussion includes the prospect of competition law enforcement moving up to a global level. While it is incapable of enforcement itself, the newly established International Competition Network (ICN) is a way for national authorities to coordinate their own enforcement activities.

OECD
United States Department of Justice Antitrust Division

State policy

Public services

Article 106(2) of the TFEU states that nothing in the rules can be used to obstruct a member state's right to deliver public services, but that otherwise public enterprises must play by the same rules on collusion and abuse of dominance as everyone else.

Services of general economic interest is more technical term for what are commonly called public services. The settlement under the European Treaties was meant to preserve Europe's social character and institutions. Article 86 refers first of all to "undertakings", which has been defined to restrict the scope of competition law's application. In Cisal a managing director challenged the state's compulsory workplace accident and disease insurance scheme. This was run by a body known as "INAIL". The ECJ held that the competition laws in this instance were not applicable. "Undertaking" was a term that should be reserved for entities that carried on some kind of economic activity. INAIL operated according to the principle of solidarity, because for example, contributions from high paid workers subsidise the low paid workers. Their activities therefore fall outside competition law's scope.

The substance of Article 106(2) also makes clear that competition law will be applied generally, but not where public services being provided might be obstructed. An example is shown in the ''Ambulanz Gloeckner'' case. In Rheinland Pfalz, Germany, ambulances were provided exclusively by a company that also had the right to provide some non-emergency transport. The rationale was that ambulances were not profitable, not the other transport forms were, so the company was allowed to set profits of one sector off to the other, the alternative being higher taxation. The ECJ held that this was legitimate, clarifying that,

"the extension of the medical aid organisations' exclusive rights to the non-emergency transport sector does indeed enable them to discharge their general-interest task of providing emergency transport in conditions of economic equilibrium. The possibility that would be open to private operators to concentrate, in the non-emergency sector, on more profitable journeys could affect the degree of economic viability of the service provided and, consequently, jeopardise the quality and reliability of that service."

The ECJ did however insist that demand on the "subsidising" market must be met by the state's regime. In other words, the state is always under a duty to ensure efficient service. Political concern for the maintenance of a social European economy was expressed during the drafting of the Treaty of Amsterdam, where a new Article 16 was inserted. This affirms, "the place occupied by services of general economic interest in the shared values of the Union as well as their role in promoting social and territorial cohesion." The ongoing debate is at what point the delicate line between the market and public services ought to be drawn.

EU Member states must not allow or assist businesses ("undertakings" in EU jargon) to infringe European Union competition law. As the European Union is made up of independent member states, both competition policy and the creation of the European single market could be rendered ineffective were member states free to support national companies as they saw fit. A 2013 Civitas report lists some of the artifices used by participants to skirt the state aid rules on procurement.

Companies affected by article 106 may be state owned or privately owned companies which are given special rights such as near or total monopoly to provide a certain service. The leading case in 1991, Régie des Télegraphes et des Téléphones v GB-Inno-BM, which involved a small telephone equipment maker, GB and the Belgian state telephone provider, RTT, which had the exclusive power to grant approved phones to connect to the telephone network. GB was selling its phones, which were unapproved by RTT, and at lower prices than RTT sold theirs. RTT sued them, demanding that GB inform customers that their phones were unapproved. GB argued that the special rights enjoyed by RTT under Belgian law infringed Article 86, and the case went to the European Court of Justice (ECJ). The ECJ held that,

"To entrust to an undertaking which markets telephone equipment the task of drawing up specifications for such equipment, of monitoring their application and granting type-approval in respect thereof is tantamount to conferring on it the power to determine at will which equipment can be connected to the public network and thus gives it an obvious advantage over its competitors which is inimical to the equality of chances of traders, without which the existence of an undistorted system of competition cannot be guaranteed. Such a restriction on competition cannot be regarded as justified by a public service of general economic interest..."

The ECJ recommended that the Belgian government have an independent body to approve phone specifications, because it was wrong to have the state company both making phones and setting standards. RTT's market was opened to competition. An interesting aspect of the case was that the ECJ interpreted the effect of RTT's exclusive power as an "abuse" of its dominant position, so no abusive "action" as such by RTT needed to take place. The issue was further considered in Albany International Albany was a textile company, which found a cheap pension provider for its employees. It refused to pay contributions to the "Textile Trade Industry Fund", which the state had given the exclusive right to. Albany argued that the scheme was contrary to EU Competition law. The ECJ ruled that the scheme infringed then Article 86(1), as "undertakings are unable to entrust the management of such a pension scheme to a single insurer and the resulting restriction of competition derives directly from the exclusive right conferred on the sectoral pension fund." But the scheme was justified under then Article 86(2), being a service of general economic interest.

Procurement

State aid

Article 107 TFEU, similar to Article 101 TFEU, lays down a general rule that the state may not aid or subsidise private parties in distortion of free competition, but has the power to approve exceptions for specific projects addressing natural disasters or regional development. The general definition of State Aid is set out in Article 107(1) of the TFEU. Measures which fall within the definition of State Aid are unlawful unless provided under an exemption or notified.

For there to be State Aid under Article 107(1) of the TFEU each of the following must be present:
 There is the transfer of Member State resources;
 Which creates a selective advantage for one or more business undertakings;
 That has the potential to distort trade between in the relevant business market; and
 Affects trade between the Member States.

Where all of these criteria are met, State Aid is present and the support shall be unlawful unless provided under a European Commission exemption. The European Commission applies a number of exemptions which enable aid to be lawful. The European Commission will also approve State Aid cases under the notification procedure. A report by the European Defense Agency deals with challenges to a "Level Playing Field for European Defence Industries: the Role of Ownership and Public Aid Practices"

State Aid law is an important issue for all public sector organisations and recipients of public sector support in the European Union because unlawful aid can be clawed back with compound interest.

There is some scepticism about the effectiveness of competition law in achieving economic progress and its interference with the provision of public services. France's former president Nicolas Sarkozy has called for the reference in the preamble to the Treaty of the European Union to the goal of "free and undistorted competition" to be removed. Though competition law itself would have remained unchanged, other goals of the preamble—which include "full employment" and "social progress"—carry the perception of greater specificity, and as being ends in themselves, while "free competition" is merely a means.

Liberalisation

The EU liberalisation programme entails a broadening of sector regulation, and extending competition law to previously state monopolised industries. The EU has also introduced positive integration measures to liberalise the internal market. There has at times been a tension between introduction of competition and the maintenance of universal and high quality service.

In the Corbeau case, Mr Corbeau had wanted to operate a rapid delivery service for post, which infringed the Belgian Regie des Postes' exclusive right to operate all services. The ECJ held the legislation would be contrary to Article 86 where it was excessive and unnecessary to guarantee the provision of services of general economic interest. It pointed out however that the postal regime (as was the case in most countries) allowed the post office to "offset less profitable sectors against the profitable sectors" of post operations. To provide universal service, a restriction of competition could be justified. The court went on to say,

"to authorise individual undertakings to compete with the holder of the exclusive rights in the sectors of their choice corresponding to those rights would make it possible for them to concentrate on the economically profitable operations and to offer more advantageous tariffs than those adopted by the holders of the exclusive rights since, unlike the latter, they are not bound for economic reasons to offset losses in the unprofitable sectors against profits in the more profitable sectors."

This meant a core of economic sectors in postal services could be reserved for financing the state industry. This was followed by the Postal Services Directive 97/67/EC, which required Member States to "ensure that users enjoy the right to a universal service involving the permanent provision of a postal service... at all points in their territory." This means once a working day deliveries and pick-ups, and that services that could be reserved for state monopolies include "clearance, sorting, transport and delivery of items of domestic correspondence and incoming cross-border correspondence". For countries that had not liberalised postal services in any measure, the directive contained provisions to gradually open up to competition. It was intended to strike a balance between competition and continued quality service. In the Deutsche Post decision the Commission took strong enforcement action. Deutsche Post was accused of predatory pricing in the business parcel delivery sector (i.e. not one of the services "reserved" under the directive) by the private firm UPS. The Commission ordered the structural separation of the normal postal services from business deliveries by Deutsche Post.

First Railway Directive 91/440/EC, and the Second Railway Package, Third Railway Package and Fourth Railway Package
Telecoms Package and European Union roaming regulations

Theory

Article 101 TFEU's goals are unclear. There are two main schools of thought. The predominant view is that only consumer welfare considerations are relevant there. However, a recent book argues that this position is erroneous and that other Member State and European Union public policy goals (such as public health and the environment) should also be considered there. If this argument is correct then it could have a profound effect on the outcome of cases as well as the Modernisation process as a whole.

The theory behind mergers is that transaction costs can be reduced compared to operating on an open market through bilateral contracts. Concentrations can increase economies of scale and scope. However, often firms take advantage of their increase in market power, their increased market share and decreased number of competitors, which can have a knock on effect on the deal that consumers get. Merger control is about predicting what the market might be like, not knowing and making a judgment.

See also
 Competition policy
 European Commissioner for Competition
 Irish Competition law
 Relevant market
 SSNIP
 State aid
 US antitrust law

Notes

References
 Jones, Alison and Sufrin, Brenda (2007) EC Competition Law: Text, Cases and Materials, Oxford University Press, 3rd Ed.
 Monti, Giorgio (2007) EC Competition Law, Cambridge University Press,
 Wilberforce, Richard (1966) The Law of Restrictive Practices and Monopolies, Sweet and Maxwell
 Whish, Richard (2008) Competition Law, 6th Ed. Oxford University Press,
 Tobler, Christa ; Beglinger, Jacques; Wessel Geursen (2011), Essential EU Competition Law in Charts, Budapest: HVG-ORAC / E.M.Meijers Institute of Legal Studies, Leiden University. . Visualization of EU Competition law, eur-charts.eu.
 Szyszczak (2007) The Regulation of the State in Competitive Markets in the EU
 Geradin (Ed) (2000) The Liberalisation of State Monopolies in the European Union and Beyond
 Quigley & Collins (2007) EC State Aid Law
 Biondi et al. (2003) The Law of State Aids in the European Union

External links
 The European Commission's competition website for professionals
 The European Commission's competition website for consumers
 Treaty on the Functioning of the European Union – Articles 101–109 on competition
 Information on State Aid law (Articles 107 – 109 of the TFEU)

European Union law
Competition law by country

European Union competition law


Hugo Pierre Leclercq (n. 30 mai 1994), mai bine cunoscut sub numele de scenă Madeon, este un muzician, textier, producător și DJ francez. A devenit popular prin intermediul videoclipului "Pop Culture", combinând de 39 de cântece cunoscute cu ajutorul unui Novation Launchpad, primind în primele zile de la lansarea pe YouTube mai multe milioane de vizualizări.

Discografie
Primul EP al lui Leclercq's, The City a fost lansat în 2012, incluzând cântece precum Icarus, Finale și The city.
Pe 27 martie 2015 și-a lansat albumul de debut, intitulat Adventure, promovat printr-un turneu cu concerte în 22 de orașe nord-americane.
Pe 15 Noiembrie 2019, Madeon a lansat al doilea său album, intitulat "Good Faith", prin Columbia Records. Acesta prezintă cântece precum Dream Dream Dream, Be Fine și All My Friends.

Note

Legături externe

Nașteri în 1994
Nașteri pe 30 mai
Francezi cunoscuți sub pseudonimele folosite
Muzicieni francezi

Madeon


Elektrik-Elektronik Teknolojisi Alanı, Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi (MEGEP) kapsamında mesleki ortaöğretim kurumlarında eğitim verilen alanlardan biri.

Elektrik-elektronik sektörü firmaları, hizmetleri ile ülke ekonomisine maddi gelir ve istihdam açısından önemli katkılar sağlamaktadır.

Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi kapsamında Elektrik-Elektronik Teknolojisi alanı altında;

 Bobinajcılık
 Büro ekipmanları teknik servisi
 Elektrik tesisatları ve pano montörlüğü
 Elektrikli ev aletleri teknik servisi
 Elektromekanik taşıyıcılar bakım ve onarımı
 Endüstriyel bakım onarım
 Görüntü ve ses sistemleri
 Güvenlik sistemleri
 Haberleşme sistemleri
 Yüksek gerilim sistemleri

dallarında öğretim programları hazırlanmıştır.

Dış bağlantılar
 Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi
 Mesleki Eğitim Program Modül ve Yardımlaşma Sitesi

Elektronik
Mesleki açıköğretim liseleri

Elektrik-Elektronik Teknolojisi Alanı


The Crown er en amerikansk-britisk tv-serie, som er skabt og skrevet af Peter Morgan og produceret af Left Bank Pictures for Netflix. Serien er en biografisk historie over dronning Elizabeths regeringstid. Den første sæson af serien består af 10 episoder, som hver har en længde af en time, blev frigivet den 4. november 2016.

Serien skal have 60 episoder over seks sæsoner, med Claire Foy som spiller dronningen i den tidlige del af hendes regeringstid. The Crown er kendt for at skifte hele sit cast ud efter 2 sæsoner. F.eks spilles Dronning Elizabeth af Claire Foy i sæson 1 og 2, Olivia Colman i sæson 3 og 4 samt Imelda Staunton i sæson 5 og 6.

Seriens første sæson blev frigivet den 4. november 2016, den anden sæson den 8. december 2017 og den tredje den 17. november 2019. Den fjerde sæson bliver sandsynligvis frigivet i slutningen af 2020 og den femte i 2022. I januar 2020 meddelte produktionen, at serien ville stoppe efter sæson 5. I juli 2020 sagde produktionen bag serien, at de alligevel ville lave en sjette og sidste sæson af den populære serie.

Rollebesætning

Tilbagevendende

Referencer

Eksterne links

Amerikanske tv-serier fra 2010'erne
Britiske tv-serier fra 2010'erne
Dramaserier fra USA
Dramaserier fra Storbritannien
Tv-serier fra Netflix
Netflix-serier fra Storbritannien

The Crown (tv-serie)


An Disa introrsa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kurzweil, Liltved ngan Hans Peter Linder. An Disa introrsa in nahilalakip ha genus nga Disa, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Disa

Disa introrsa


An Lepanthopsis farrago in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carlyle August Luer ngan Alexander Charles Hirtz, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carlyle August Luer. An Lepanthopsis farrago in nahilalakip ha genus nga Lepanthopsis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthopsis

Lepanthopsis farrago