Kaykay, ekstrem bir spor dalı ve bu amaç için kullanılan spor aleti. Kaykay, 20. yüzyılın ortalarından sonra, ABD'nin Kaliforniya eyaletinin sahil kentlerinde, rüzgârsız günlerde sörf yapamayan gençler tarafından, tahta bloklara tekerlek takmak suretiyle icat edilmiştir. Sporcu ilerleyen veya durağan durumdaki kaykayın üzerinde dengede durarak çeşitli akrobatik hareketler gerçekleştirir. Başlangıcından bugüne popülaritesi sürekli değişen bu spor dünyanın hemen her köşesinde çok sayıda amatör ve profesyonel sporcu tarafından yapılmaktadır.

Kaykay sporu; kaykayı oluşturan parçalar, kendisine özel ayakkabı, kıyafet ve aksesuarların üretimi ve pazarlanması yanı sıra kaykay parkları'nın kurulması ve işletmesi, yerel ve uluslararası yarışma organizasyonları ile çok büyük bir endüstri, ekonomi ve kültür haline gelmiştir.

Kaykayı oluşturan kısımlar

Tahta/Deck

Kaykay tahtası kaykayın gövdesini şekillendirir ve  ayakta duracak alanı oluşturur. Kaykaycının ayağına daha çok sürtünme oluşturarak ayağının altından kolayca kaymasını önlemek için kendinden yapışkanlı zımpara ile kaplanır.

Çoğu tahta 7 kat çapraz iliştirilmiş Kuzey Amerika maple ağacından yapılmıştır. Zaman zaman tahtanın yapımında fiberglas, bambu, karbon lifi gibi daha egzotik maddeler tahtayı daha sağlamlaştırmak, hafifletmek ve performansını artırmak amacıyla hammaddesine eklenir. Genelde tahtalar 19 ila 20,5 cm genişliktedir.

Tekerlekler

Tekerler, genellikle poliüretandan yapılır ve kayış stillerine göre değişik şekil ve ölçülerde olur. 65–90 mm gibi daha geniş ölçülerde olanlar daha hızlı döner ve güzergahtaki ufak taşlar gibi engeller üzerinde daha rahat hareket ederler. 48–54 mm gibi daha küçük ölçüde olanlar tahtayı yere daha yakın tutar, ivmelenmek için daha az enerjiye ihtiyaç duyar ve daha alçak bir yerçekim merkezi oluştururlar ancak büyük ölçülü olanlar kadar hızlı değildirler.

Tekerler aynı zamanda durometre adı verilen ölçüm aletiyle ölçülebilen değişik oranda sertliklere sahiptir. Tekerler çok yumuşaktan (yaklaşık 75a) çok serte (yaklaşık 99a) kadar değişirler. Bu ölçekte son nokta 100a'dır ; buna karşın 101a veya daha fazla olarak etiketlenmiş tekerler de vardır. Günümüzde bazı üreticiler bu ölçek yerine daha kullanışlı olan bir sistem ortaya koymuşlar ve tekerleri sertliklerine göre ' B ' ya da ' D ' ölçeğine göre sınıflandırmaktadırlar.

Modern streetstyle  kaykaycıları kickflip ve ollie gibi hareketleri yapmayı kolaylaştırdığı için daha çok ufak boyda olan tekerleri (genellikle 48–55 mm) tercih ederler. Streetstyle kayanların tercihi aynı zamanda oldukça sert modeller olmalıdır ; çünkü yumuşak ve ufak modeller çok enerji emdiklerinden kaykaycının çok fazla efor harcamasına sebep olurlar.

Vert tarzında ise daha geniş tekerlerin kullanılması daha faydalıdır (genellikle 55–65 mm). Bu tarz yüksek hız gerektirir ve de ufak tekerler hem yüksek hızlara ulaşmayı zorlaştırır hem de rampa üzerinde daha kolay  denge kaybına yol açar. Vert tekerleri genellikle çok serttir böylece daha hızla dönebilirler.

Çok az yapılan slalom tarzında ise daha da geniş (60–75 mm) tekerler kullanılır ki böylece olabilecek en yüksek hızlara ulaşılır. Buna rağmen keskin ve fazla dönüşleri kolaylaştırmak için yumuşak ve pürüzlü olmaları gerekir.

Longboarding ve Downhill skateboarding dallarında daha da geniş tekerlekler kullanılır. Ölçüler 65 mm'den 100 mm'ye kadar çıkar. Bu tekerlerin hemen hemen hepsinde sert plastik göbek bulunur ve bu şekilde sert bir poliüretan tekerden daha ince ve hafif bir yapı ortaya çıkar. Çoğunlukla bu tekerleri Kaykay filmi çekenler ve videoya alanlar kullanır ki bu şekilde geniş ve yumuşak tekerlerle hemen hemen her zeminde kolayca ve sarsılmadan hareket edebilirler.

Dingiller

Tahtaya iliştirilmiş olan tahta ile tekerlekleri birbirine bağlayan iki metal (genellikle alüminyum alaşım) dingil vardır. Dingillerin iki kısmı vardır. Üstteki tahtaya vidalanmış olan kısım baseplate olarak adlandırılırken kalan kısmına hanger adı verilir. Baseplate ve hanger arasında ise bushingler, lastik kısımlar ya da grommetler vardır. Bu parçalar mekanizmanın kaykayın dönmesi gerektiğinde işlemesini sağlar. Bushingler dingile dönüş esnasında yastık görevi görür. Bushingler ne kadar sıkı ve sert ise kaykay o kadar stabil kalır. Bushingler ne kadar yumuşak ise, kaykayın sağa sol dönüş yapabilmesi o kadar kolay olur. Kingpin denen bir geniş vida bu parçaları bir arada tutar ve bushinglerin iç kısmı ile tam ölçüde ve uyumludur. Kingpinin somununu sıkılaştırma ve gevşetme sonucunda dingiller kaykayın dönüş kabiliyetinin ayarlanması sağlanır.

Rulmanlar

Bir kaykay tekerinin hareket edebilmesi için içinde iki adet rulman bulunmasına ihtiyaç duyar ve bu genellikle ' 608 ' (8 mm internal bore) ölçüsünde olur. Birçok kaykay rulmanı ABEC ölçeğine göre sınıflandırılır. Yüksek numaralı rulmanların kaykay sporu için daha iyi olduğu hatalı bir bakış açısıdır. Çünkü ABEC ölçeği kaykay için kullanılan rulmanın ne kadar dayanıklı veya ne kadar hızlı olduğunu göstermez.
Rulmanlar yere yakın ve dolayısıyla nem ve kirle yakın temasta olduğundan bir süre sonra kirlenir ve içeriğindeki yağ kalınlaşarak pislik bağlar. Bu durum rulmanın dolayısıyla tekerlerin dönüşünü yavaşlatıp ve rulmanlara zarar verdiğinden bakım gerektirir. Bu amaçla rulmanlar zaman zaman çıkartılıp önce kuru bez veya peçeteyle silinmeli, ardından en kolay bulunabilen bir ürün olan kolonya içinde bekletilip en son makine yağı veya gresle yağlanmalıdır.

Vidalar ve somunlar

(a) tenceremsi tepeli, (b) düğme tepeli, (c) yuvarlak tepeli, (d) çatılı, (e) düz tepeli (kaykay için genellikle bu tip kullanılır), (f) oval tepeli

Bu parçalar dingillerin tahtaya bağlanması için kullanılır. Sekiz tane 10-32 ölçüsünde vida ve içinde naylon çevrelenmiş olan somunlardan oluşur. Vidalar alyan anahtarı yahut da yıldız tornavida kullanılarak takılır.

İlk kez birleştirilen bir kaykayda vidalar yerine hemen oturmaz. Bir süre kaydıktan sonra vidalar tekrar sıkılmalıdır. Bu işleme vidaların başı,tahtanın içine tamamen oturana kadar devam edilmeli ve bu şekilde dingiller ile tahtanın tam olarak birleşmesi sağlanmalıdır.

Kaykay sporunun alt dalları

Streetstyle (sokak stili)

Bu tarzda sokaktaki kaldırımlar, düz alanlar, basamaklar, engeller, merdiven kenarındaki tutacaklar veya bunlara benzer materyallerin bulunduğu kaykay alanların kullanılır ve bunlarla alakalı hareketler yapılır. Bu tarza en büyük katkıyı Amerikalı kaykaycı Rodney Mullen'ın yaptığı fikri kabul görür. Streetstyle'''da zıplama hareketi olan ollie başta olmak üzere hemen hemen tüm temel hareketleri keşfeden kişi o'dur. Dünyada en çok tercih edilen bu tarz özel alanlara ihtiyaç duyulmaması nedeniyle en çok tercih edilen stildir.

Bu tarzın başlangıç tarihi kaykayın tarihi ile aynıdır. Henüz ilk kaykay kullanılmaya başladığında kaykaycılar sokaklarda kayarak ulaşımlarını sağlıyorlardı. Daha sonraları ise daha değişik hareketler keşfedildikçe bunları daha kolay ve gösterişli yapabilecekleri bol kaldırım ve basamakları olan mekânları aramaya koyuldular. En son aşamada ise kendilerinin tasarladıkları kaykay parklarını geliştirdiler. Yapılan bu parklarda sokaklar ve binaların önlerindekine benzeyen yapılar bulunur. Bu yapılar genellikle metal, taş ve ahşap malzemeden üretilirler. 1980' lerin başında popülaritesini yaklaşık on yıl boyunca yitiren bu tarz 1990'larda yine eski haline dönmüştür.

Bu tarzın en büyük dezavantajı ise özellikle bu konuda özel yerel kanunların varolduğu Birleşik Devletler'de kaykaycıların sık sık umuma açık yerlerde kaydıklarında polis tarafından alıkonmaları hatta tutuklanmalarıdır.

Benzer uygulamalara bu sporu yapan kesimin sayıca çok olduğu diğer ülkelerde de rastlanır.

 Vertstyle (eğim stili)

1970'lerde ortaya çıkan bu tarzda rampalar mevcuttur. Önceleri sadece sokak tarzı kayan kaykaycılar bir süre sonra çanak şeklindeki havuzlarda kaymaya başladılar daha sonra ise daha kullanışlı olan rampalar yapmaya başladılar. Bu şekilde eğim tarzı da ortay çıkmış oldu.

Değişik şekillerde rampalar olsa da en çok bilinen ve gösterişli olanı yarım tam boru şekline çok yakın olan halfpipelardır. Çok büyük çoğunlukla ahşap materyalden yapılan bu rampada 90 derece açı ile rampaya kaykaycı kendini bırakır ve bir karşı tarafa bir ilk başlanan tarafa doğru kayarak değişik hareketler yapar. Bu tarzda kullanılan rampalar sadece halfpipe'lardan ibaret değildir. Diğer en çok kullanılan rampaların başında çeyrek boru şeklindeki halfpipe'tan daha az eğimli ve daha alçak olan quarterpipelar gelir.

Rampalarda kaymak için güvenlik açısından bir takım ek tedbirler alınması sıkça karşılaşılan bir durumdur. Özellikle kişi kendi ekseni etrafında 360 derecelik bir küre oluşturan sınırlar dahilinde dönerek hareketleri gerçekleştirdiğinden olası ters, sert ve yüksekten düşme olasılığına karşı bazı koruyucu materyaller vücuda takılır. Bunlar genel olarak kask, bileklik, dizlik ve dirsekliklerdir.

Bu tarzdaki hareketler sokak tarzına göre biraz daha farklıdır. Benzer hareketler rampanın bir ucundan yükselerek daha yüksekte yapılır ve hareketin önüne aerial ifadesi getirilir. Ayrıca bu stilde hareketlerde bolca tahtadan tutma yani grab hareketleri mevcuttur.

Genellikle birbirine yakın ve standart boyutlarda yapılan half-pipe'ların yanı sıra Danny Way tarafından projelendirilerek özel olarak imal edilmiş olan Süper Mega Ramp diye adlandırılan modeller de mevcuttur. Danny Way bu rampalarda pek çok yüksek ve uzun atlama rekorlarına sahiptir.
Bu tarzda dünyanın en iyilerinden biri olarak Tony Hawk kabul edilir.

 Freestyle (serbest stil)

En eski kaykay alt dalı olan bu tarz 1960'lardan 1990'ların başına kadar oldukça popüler olmuştur. 1980'lerde ollie ve ollie bazlı diğer hareketlerin ortaya çıkmasıyla yavaş yavaş eski popülaritesini yitirmiştir. Bu stil sokak tarzına benzer ancak yapılan hareketler bilinen hareketlerden çok kaykaycının kendi tarzı ile ürettiği ve bilinen kural ve hareketlerin dışındakilerdir. İyi bir freestyle performans çıkarmanın anahtarları sergilenen hareketlerde; çeşitlilik, zorluk, akıcılık ve yaratıcılıktır.

Bu tarz özellikle günümüzde eskisine nazaran eğim ve sokak tarzına göre daha az tercih edilir. Bunun sebebi olarak gerçek bir yaratıcılığa ihtiyacı olması ve kaykaycının sosyal kaygılarla daha çok yapılan diğer tarzları tercih etmesi olarak gösterilebilir.

Bu stilde Rodney Mullenın dünyanın en iyilerinden birisi olduğu kabul edilir.

 Downhill (yokuş aşağı)

Bu stil streetstyle tarzına diğerlerine göre daha yakındır. Bu tarzda herhangi bir kaykay hareketi yapma kaygısı olmadan daha geniş tekerler kullanarak eğimli ve uzun bir güzergahta ve yokuş aşağı olarak yarışılır veya sadece kayma amaçlı bir aktivite olarak kalır. Kaykayla en yüksek hızlara bu tarz ile ulaşılabilir. Günümüzde artık teknik becerilerin ön plana çıktığı bir anlayış kaykay sporuna hakim olduğundan eskisine göre daha az yapılmaktadır ancak bu tarza özel dingil ve tahtalar geliştirilmiş olup güvenlik ve sürat artış göstermiştir.

 Kaykay hareketleri

Kaykay hareketleri kaykay ile sporcunun kombine halde yaptığı bazı numaralardır. Bu hareketlerin zorluk derecesinin bir genelleme ölçütü yoktur. Kimi sporcular diğerlerine zor gelen hareketleri kolaylıkla yapabilirken; diğerlerine kolay gelen hareketlerde zorlanabilirler.

Kaykay hareketleri özellikle 1976 yılında basitçe zıplama hareketi olan ollienin keşfinden sonra hızla gelişmiş ve değişik numaralar ortaya çıkmıştır. Ollie birçok hareketin temelini teşkil eder.

Kaykay hareketlerinin isimlendirilmesinde temel hareketin yanında kaykaycının hangi ayağı önde olarak kaydığı ve hareketi öne doğru yoksa geri geri mi yaptığı önemlidir. Kaykaycı sağ ayağı önde kayıyor ise sağa dönüşlü hareketlerin başına frontside sola dönüşlü hareketlerin başına backside terimi gelir. Eğer hareketi geri geri giderken yapıyorsa başına ayrıca fakie terimi eklenir. Kaykaycı normalde öne koyduğu ayağını arka tarafa koyup hareketleri tamamlıyorsa bu durumda da hareketin önüne switch stance terimi koyulur.

Hareketlerin fiziksel ve bazı teknik terimleri olsa da bazen de ilk yapan kişilerin adıyla anılırlar. Örneğin Cabellerial hareketi ilk kez Steve Cabellero tarafından yapılmıştır.

Bu kuralların dışında da hareket isimleri vardır. Herhangi bir sınıflandırmaya sokulması zor olan bazı hareketlere de madonna, impossible, Ho-Ho plant, shove it gibi isimler de verilmiştir.

Yüzlerce sayıda olan kaykay hareketleri genel olarak şu şekilde sınıflandırabilir:

 Aerial hareketler
Bu tür hareketlerde sporcu kaykayıyla havada kaykayını eli veya ayağıyla kavrayarak süzülür. Havada süzülürken el veya ayak her daim kaykay tahtası ile temas halindedir. Havuz veya rampalarda ollie yapmadan havalanma hareketleri ve ollienin tüm varyasyonları bu sınıfta ele alınabilir. Örneğin zıplayıp havada sağ ayak önde kayılıyor ise sağa doğru 180 derece dönülerek tam ters pozisyonda (fakie) olarak yere inilerek devam ediliyorsa bu hareketin ismi 180 frontside ollie olur ve bu bir aerial harekettir.

 Serbest stil hareketler
Bu tür hareketlerde sporcu tamamen özgürdür. Kaykayının dört tekeri,iki tekeri ve hatta bazen tek tekeri üzerinde olmak üzere çeşitli numaraları seri biçimde sergiler. Ayrıca kaykayının kenarında, kuyruğunda, burun kısmında veya kaykayına tam ters olarak binerek de çeşitli hareketleri ortaya çıkarır. Bazen kaykaycı bu stilde elleri üzerinde amuda kalkmış bir halde kayarken bile görülebilir. Bu hareketlerin özel isimleri genellikle yoktur.

 Flip hareketleri Flip hareketlerinde kaykay kendi kısa çapı etrafında (oklavanın yuvarlanması gibi) 360 derece dönmelidir. Elbette bu durumun fiziksel olarak mümkün olması için hareketin havada yapılması gerekir. Buradan da anlaşıldığı üzere tüm flip hareketleri aslında aerial da sayılabilir. En basit flip hareket örnekleri burun kısmına ayağın ucu ile vurularak gerçekleştirilen kickflip ve burun kısmının tam çapraz kısmına topuk ile vurularak yapılan heelflip'tir. Diğer örnekler arasında 360 flip, hardflip ve tüm bu hareketlerin ters ayakla,fakie ve çeşitli derecelerde frontside ve backside yapılanları gösterilebilir.

 Slide hareketleri Slide yani başka bir deyişle kaydırma hareketlerinde kaykaycı hareketleri kaykayının üstünde olmak üzere kaykayı tekerlekleri üzerinde değil ancak tahtanın altı, burun kısmı veya kuyruk kısmını kaldırım ya da merdiven kenarı tutacakları gibi materyallerde kaydırmak suretiyle yapar. Eğer kaykayın altı üzerinde materyale 90 derece açı ile kayılıyorsa buna boardslide denir. Burun kısmının kaydırıldığı harekete noseslide kuyruk kısmı kaydırıldığında ise tailslide denir.

 Grind hareketleri Grind hareketlerinde olayın esası kaykayın dingillerini hareketin yapıldığı duvar, kaldırım veya boru gibi materyallerle temas etmesidir. Kaykaycı hareketi dingiller üzerinde kayarak tamamlar. Örnek olarak özel bir boru üzerinde her iki dingil üzerinde sürtünerek hareket tamalanırsa bu harekete 50-50 Grind denir. Eğer sadece arka dingiller üzerinde sürtünerek hareket tamamlanırsa hareketin adı 5-0 grind  olur. Ön dingil ve burnun bir kısmının sürtünerek tamamlandığı hareket ise Crooked grind olarak adlandırılır.

 Dünyada kaykay sporu

Hemen tüm dünyada gençlerin yaptığı bu spor özellikle ABD'de çıkış yeri olmasının da etkisiyle  çok yaygındır ve yaklaşık 7 milyon kişi tarafından yapıldığı var sayılmaktadır. Bu yoğun ilgiye bağlı olarak yüzlerce ilgili markanın yanında binlerce mağaza ve kaykay parkı mevcuttur. Bunun dışında özellikle ülkelerin ekonomik koşullarının etkisiyle daha çok Avrupa ülkelerinde bu spor yaygınlanmış olsa da dünyanın hemen her ülkesinde bu spora ilgi vardır.

Brezilyadaki kaykay sporuna olan sevgi ise ekonomik zorlukları bir şekilde bertaraf eden gençlerin futboldan sonra en yaygın olarak yaptığı spor olarak kaykayı benimsemesine yol açmıştır.

Uzak Doğu'da kaykayın en çok yapıldığı ülkelerin başında gelen Japonya'da ise kaykaycılar polislerin kaba tavırları ve kaykaylarını açıklama olmaksızın kırmaları, sık sık karşılarına çıkan burada kayılmaz levhaları ve kaykay parklarının yalnızca büyük şehirlerde olmasından şikayetçidirler. Japonya ayrıca kendi kaykay markalarına sahip A.B.D. dışındaki Kanada, Almanya gibi ender ülkelerden birisidir.

Okyanusya ülkelerinden Avustralya da kaykay sporunun oldukça geliştiği ve sevildiği yerlerden birisidir. 2002 Dünya Kupasının da düzenlendiği ülkede çok sayıda kaykay parkı mevcuttur.

Afrika kıtasında da bu sporun kalbi Güney Afrika Cumhuriyetinde atmaktadır. Halen sörf sporunun gerisinde kalmış olsa da hızla yaygınlaşmakta ve gelişmektedir.

Türkiye'de kaykay sporu fazla yaygın değildir. Ancak İstanbul, Ankara, İzmit, İzmir ve Gaziantep gibi bazı büyük şehirlerde daha çok yapılmakta ve buralarda kaykay parkları da bulunmaktadır.

Rusya'da da soğuk iklim şartlarına rağmen kaykay sporu yıllardır özellikle Moskova ve Sankt-Peterburg şehirlerinde yapılmaktadır. Sadece bu şehirlerle sınırlı kalmayıp tüm ülkeye de yayılan bu spora olan sevgi geçmişte Kaliningrad gibi küçük şehirlerde malzeme bulamadıkları zaman mobilya parçalarını kaykaya çeviren grupların ortaya çıkmasını sağlamıştır.

Almanya'da kaykay sporu oldukça yaygındır ve hemen hemen Birleşik Devletler'le eş zamanlı bir geçmişe sahiptir. Stuttgart kentinde  bu sporla ilgili bir müze de mevcuttur.

Hollanda'da kaykay sporu birçok genç tarafından sevilerek yapılmaktadır. Bu sporculardan birçoğu profesyonel firmalar tarafından sponsorluk şansı elde etmiştir. Sporun bu ülkedeki popülaritesi 2007 Vans Dünya Kaykay Şampiyonası'nın Rotterdam şehrinde yapılması ve organizasyonda binlerce sporseverin bir araya gelmesi ile bir kez daha gün yüzüne çıkmıştır.

İsveç'te kaykayın başkenti Stokholm sayılır. İklimin etkisi ile kaykaycılar açık havada kayacak uygun mekân bulmakta çok zorlanırlar. Şehir genellikle kaymak için çok uygun olmayan asfalt zeminle kaplıdır. Uygun olan mermer veya buna benzer alanlar ise hemen hemen tüm sene kar, yağmur, dökülmüş yapraklar veya bunların karışımı ile kaplıdır. Ancak bu ülkedeki kaykay sevgisi ile her şeye rağmen onlarca profesyonel kaykaycı yetişmiş, kapalı alanlar inşa edilmiş ve profesyonel kaykaycıların ABD'den gelip ders verdiği kamplar açılmıştır. Venezuela'da ise kaykay sporu zor şartlarda yapılmaktadır. Uluslararası kimi profesyonel kaykaycılar ülkenin başkentinde dahi yasal kaykay parklarında bir organizasyona katılmak istediklerinde polis tarafından park sahibinden rüşvet istenebilmektedir. Yine de bu spor Venezuela'da da yaşamaktadır.

ABD ile sınırların sürekli açık olduğu ve birçok özelliği bu ülkeye çok benzeyen Kanada'da kaykay sevgisi komşusundan aşağı kalmaz. Öyle ki Kanadalı kaykaycılar hemen hemen tüm ülkenin kaldırım ve alçak duvarlarını slide ve grind hareketleri için kullanıp bu  yapılara zarar verdiklerinden dolayı yerel yetkililer çareyi Birleşik Devletler'de merdiven yanındaki tutacaklara yapıldığı gibi bu yapılara hareket yapılmasını önleyen ince şerit bloklar koymakta bulmuşlardır.

Afrika'nın kuzeyindeki Mısır'da kaykay sporuna ilgi azdır ve genellikle yabancı çocukların yaptığı ilginç bir atraksiyon olarak görülür. Ancak son zamanlarda bu spor İskenderiyeli Omar ve Cherif Harrawi kardeşlerin yoğun çabaları ve açtıkları online mağaza ile Mısırlı gençlerin malzeme teminini çok kolay ve ucuzlaştırmış olmaları sonucu ülkede hiç olmadığı kadar popüler olmaya başlamıştır. Kahiredeki yerel kaykaycılar genellikle 988 yılında kurulmuş olan tarihi El-Azhar Üniversitesindeki yabancı gençleri de aralarına katarak bu çöl ülkesinde akşam üstlerinin keyfini çıkartmaktadırlar.

 Kaykay parkları

Kaykay parkları kaykaycılar için yapılmış serbestçe kaymaları, tekniklerini geliştirmeleri ve eğlenmeleri amacıyla kurulmuş parklardır.

Bu parklar resmi ve özel kuruluşlar yanında özel şahıslar tarafından yaptırılmış olabilir. Özel parkların bir kısmı ücretli olabilir. Bu durumda genellikle promosyon amaçlı abonelik seçeneği daha fazla sporcuyu alana çekmek için sık sık kullanılır.

Kaykay parklarında çeşitli rampalar ve sokakta kayarken kaykaycıların karşısına çıkan kaldırım, duvar, basamak, handrail gibi materyallerin simülasyonları ve hatta bu materyallerin birleştirilmesi ile ortaya çıkmış funbox gibi yapılar bulunur.

Kaykay parkları ailelerin çocuklarını daha rahat bir şekilde bu sporu yapmak üzere yollamalarına da katkı sağladığından oldukça önemlidir. Özellikle sporun çok yapıldığı bölgelerde aileler için bekleme ve izleme yerleri, kafeteryaları, mağazası ve çeşitli imkânları olan parklar mevcuttur.

Parklar açık ve kapalı olabilir. Kapalı olanlar özellikle soğuk kuzey ülkeleri ve Kuzey Amerika'nın kuzey kesimlerinde ve oldukça sıcak olan ülke ve bölgelerde iklimin dezavantajlarını bertaraf etmek amacıyla tercih edilir.

 Kaykay dergileri
Dünya çapında dağıtımı yapılan ve ABD' de yayınlanan en önde gelen Kaykay dergileri Transworld Skateboarding ve Thrasher dergileridir. Aylık çıkan bu dergilerde mekânların tanıtımı, profesyonel ve amatör kaykaycılara ait bölümler, kaykay mağaza ve parklarının iletişim bilgileri ve birçok ürün tanıtımı bulunur. Transworld Skateboarding dergisi ayrıca her sene başında özel resim sayısı yayınlamakta iken Thrasher dergisi uzun yıllardır okuyucularının oyları ile yılın kaykaycısını da seçmektedir. Yayıncıları ticari olarak sadece derginin basım ve pazarlamasıyla sınırlı kalmamış aynı zamanda hemen her yıl birkaç tane çekilen kaykay videolarını ve daha çok kıyafet olmak üzere kendi tasarladıkları ürünlerini de pazarlamaktadırlar. Her iki dergi de abonelik sistemine çok önem vermekte ve bunu özendirmek için abone fiyatlarını normal kapak fiyatının yaklaşık dörtte birine göre ayarlamaktadır. Ayrıca tüm dünyadaki kaykaycıların aynı sayıya eş zamanlı olarak ulaşmalarını sağlamak maksadıyla Birleşik Devletler dışına postalanacak olan dergiler en az bir ay öncesinden basılmakta ve önceden gönderilmeye başlanılmaktadır. ABD' de ayrıca Skateboard Mag, Slap ve The Skateboard Mag adlı kaykay dergileri de yayınlanmaktadır.

Türkiye'de kaykay sporuna içeriğinde yer veren ilk dergi yayın hayatına 2006 sonlarında başlayan  Boardrider  isimli dergidir. Henüz yurt çapında dağıtım sorunlarını tam olarak çözememiş ancak bu yolda çok hızla ilerleyen bu dergide kaykayla ilgili bölümlerde; Türkiye'deki yarışmalar, firmaların Türkiye turları, hareket ipuçları ve kaykay tarihi ile ilgili makaleler ile yerli ve yabancı kaykaycılarla röportajlar yayınlanmaktadır.

Almanya'nın en önde gelen kaykay dergisi Monster Skateboard Magazinedir. Dergide haberler, kaykaycı profilleri, yarışmalar, mekânlar, organizasyon tarihleri, yeni başlayanlar için özel bölüm dışında müzikle ilgili bölüm de mevcuttur.

 Değişik bilgiler

 Norveç'te kaykayın yasaklanması:1978-1989 yılları arasında Norveç kaykayı yasaklamış ve bu şekilde kaykaya yasak koyan tek ülke olarak tarihe geçmiştir. Yasağın sebebi çok sayıda kaykaycının kendini yaralaması idi. Kaykaycılar ise bu periyodu ormanın içinde gizli yerlerde rampalar kurarak ve oralarda kayarak geçirdiler.

 ABD'de ordu tarafından kullanımı:ABD Deniz Kuvvetleri özel timleri 90'lı yılların sonunda bina içi operasyonlarda kaykayın özellikle bina içerisinde manevralar yaparak keskin nişancı olup olmadığının tespiti konusunda yararlı olabileceğini düşünerek bir dönem denemeye almış ve tatbikatlarda kullanmıştır.

 Çin Seddi üzerinden atlayış:Amerikalı kaykaycı Danny Way 9 Temmuz 2005 tarihinde Çin seddi üzerinden kaykayla bir atlayış yaparak ilginç bir başarıya imza atmıştır. Bu duvar üzerinden motorsuz bir araçla yapılan ilk başarılı atlayış olmuştur. Ayrıca bu atlayış için kurulan özel rampa dünya üzerinde kurulmuş en büyük kaykay sporuyla ilgili yapıdır.

 Dünya Go skateboarding günü:Tüm dünyada her yıl 21 haziran günü Go skateboarding günü olarak adlandırılmakta ve bu özel günde değişik etkinlikler düzenlenmektedir.Bu etkinliklerin en önemli ve anlamlı tarafı ise  topluca kaykay parklarında buluşma, yarışmalar düzenleme gibi aktivitelerin yanında genç yaşlı yüzlerce kaykaycının o gün hep birlikte sokak ve caddelerde gelişigüzel kaymalarıdır.

 Dünyada kaykaycı istatistikleri:American Sports Data kuruluşunun 2002 raporuna göre dünya çapında  12.5 milyon kaykaycı vardır . Bunların yüzde sekseni 18 yaş altında ve yüzde yetmişdörtü erkektir.

 Kaykayla en yüksek sürat rekoru:Carlsbad, Kaliforniya'dan Gary Hardwick 26 Eylül 1998'de Fountain Hills, Arizona'da yapılan bir yarış esnasında aerodinamik bir elbise ve kask giyerek 63 mil / saat'lik (yaklaşık 100 km) bir hıza ulaşarak kaykay dünyası için tarihi bir rekora imza atmıştır.

 Dünyanın en büyük kaykayı:Dünyanın bu en büyük kaykayı 3,5 metre uzunluğunda ve 220 kg ağırlığındadır. Otomobil lastikleri üzerinde ilerler ve 11 kişiyi rahatlıkla taşıyabilir.

 Güvenlik:Ekim 2002'de ABD yapılan araştırmalara göre kaykay sporu basketbol sporuna göre daha güvenlidir. Araştırma sonuçlandığında yaralanma oranlarının kaykay için % 0,89 iken  basketbol için % 2,12 olduğu ortaya çıkmıştır.

 Olimpiyatlarda kaykay:Kaykay sporunun 2012 Londra Olimpiyatları'na dahil edilmesi planlanmaktadır. Ancak profesyonel ve amatör kaykaycıların çoğu bu duruma karşı tavır sergilemektedir. Eğer bu durum gerçekleşirse kaykay olimpiyatlarda bisiklet'in yerini alacaktır.

 Kaykay sporu yaparken dikkat edilmesi gereken hususlar Olası kaza ve sakatlıklardan kaçınmak için alınacak güvenlik tedbirleri Trafiğin tehlikeli ve yoğun olduğu yollarda kaymamaya özen gösterilmelidir.
 Özellikle rampada kayarken dizlik, dirseklik ve kask takılmalıdır.
 Yapılacak hareketlerin seçiminde kabiliyet ve tecrübe durumu göz önünde bulundurulmalıdır.
 Rampada aynı anda birden çok kişi kaymamalıdır.
 Uygun kıyafet ve ayakkabı seçilmelidir.
 Yokuş aşağı kontrolsüzce ve hızla kayılmamalıdır.Olası sürprizlere karşı alınacak tedbirler Her zaman rulman parçalanması sorununa karşı en az iki adet yedek rulman bulundurulmalı.
 Kırılma olasılığına karşı yedek bir kingpin bulundurulmalı.
 Kaykay uzak bir mesafede bırakılmamalı.Diğer öneriler Başkalarının rahatsız olabileceği ve kalabalık ortamlarda kayılmamalı.
 Mutlaka uygun tornavida ve anahtarlar bulundurulmalı.
 Olası taciz ve uzaklaştırma girişimleri karşısında sakin olup o bölgeden uzaklaşmak tercih edilmeli.

 Sinemada kaykay

Kaykay'ın özellikle gençler arasındaki popülaritesi sinema dünyasını da harekete geçirmiş, kaykay sporunun ortaya çıkışını takiben yüzlerce kaykay filmi yapılmıştır. Bu filmlerin büyük kısmı kaykay firmalarının reklam amaçlı yaptığı filmlerdir. Bu filmlerde firmanın sponsorluğunu yaptığı profesyonel kaykaycılar firmanın malzemelerini kullanarak hünerlerini sergilerler.

Bu filmlerin yanında kaykay sporu onlarca klasik filme de konu olmuştur. Bu filmlerin bir kısmı kaykayın doğuş hikâyesini ve bir yaşam tarzı olmasını konu ederken bir kısmı da kaykay ana teması ile seyirciyi; macera, aşk ve tutku dolu bir dünyaya götürmüştür. Özellikle Thrasin' filmi gösterildiği zamanlarda dünya çapında çok sayıda gencin bu spora başlamasına neden olmuştur.

 Bazı örnek yapımlar: Deck Dogz, 2005, Avustralya Filmin imdb sayfası
 Destroying America, 2001, ABD Filmin imdb sayfası
 Dogtown and Z-Boys, 2001, ABD Filmin imdb sayfası
 Gleaming the Cube, 1989, ABD  Filmin imdb sayfası
 Grind, 2003, ABD Filmin imdb sayfası
 Livin' It, 2004, ABD Filmin imdb sayfası
 Lords of Dogtown, 2005, ABD Filmin imdb sayfası
 Thrasin', 1986, ABD Filmin imdb sayfası
 The Skateboard Kid , 1993, ABD Filmin imdb sayfası
 The Skateboard Kid II, 1995, ABD Filmin imdb sayfası
 There's a Sk8park in Heaven, 2001, ABD Filmin imdb sayfası
 Dish Dogz, 2005, ABD  imdb sayfası
 Skatevisions, 1984, ABD  imdb sayfası
 The Contest, 1989, ABD  imdb sayfası
 Paranoid Park''', 2007, ABD Filmin imdb sayfası

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Motorlu Kaykay Çeşitleri
 Boardrider Dergisi
 Transworld Skateboarding Magazine
 Thrasher Magazine
 Monster Skateboard Magazine
 Kaykay hakkında bilgiler
 Kaykayda güvenlik tedbirleri
 Kaykayla ilgili geniş bilgi içeren bir web sitesi

Kaykay


تونكاي شانلي ، من مواليد 16 يناير 1982 في صقاريا في تركيا، لاعب كرة قدم تركي.

يلعب مع نادي ميدلزبره الإنجليزي منذ عام 2007.
ثم أنتقل عام 2009 إلي نادي ستوك سيتي، وفي عام 2011 انتقل إلى نادي فولفسبورغ الألماني الذي يلعبه حالياً

بدأ باللعب مع منتخب تركيا لكرة القدم في عام 2002.

مسيرته الكروية
لعب تونجاي شانلي خلال مسيرته الاحترافية مع 9 أندية في ثمانية عشر موسمًا وسجل خلالها 127 هدف ضمن 429 مباراة. ولم يفز بأي موسم بالكأس وفاز في ثلاثة مواسم بالدوري.

خاض تونجاي شانلي مسيرته مع  في موسم 2000–01 ولمدة موسمين، مشاركًا في 66 مباراة سجل خلالها 32 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي فنربخشة في موسم 2002–03 ليلعب معه خمسة مواسم، حيث شارك في 154 مباراة سجل خلالها 59 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي ميدلزبره في موسم 2007–08 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، مشاركًا في 70 مباراة سجل خلالها 17 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي ستوك سيتي في موسم 2009–10 ولمدة موسمين، مشاركًا في 44 مباراة سجل خلالها 5 أهداف. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي فولفسبورغ في موسم 2010–11 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 4 مباريات ولم يسجل أي هدف. ثم انتقل بعدها إلى نادي بولتون واندررز في موسم 2011–12 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 16 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا. ليعود وينتقل من جديد، لكن هذه المرة إلى نادي بورصة سبور في موسم 2012–13 ولمدة موسمين، مشاركًا في 39 مباراة سجل خلالها هدفًا واحدًا. لينتقل بعدها إلى نادي أم صلال في موسم 2014–15 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 25 مباراة سجل خلالها 10 أهداف. ثم لعب في نادي مدينة بونه لكرة القدم ما بين عامي 2015 و2016 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 11 مباراة سجل خلالها 3 أهداف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية أتراك
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الهند
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قطر
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من آدابازاري
رياضيون أتراك مغتربون في ألمانيا
رياضيون أتراك مغتربون في إنجلترا
رياضيون أتراك مغتربون في قطر
رياضيون مغتربون في ألمانيا
رياضيون من آدابازاري
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو بورصة سبور
لاعبو بولتون واندررز
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو دوري السوبر الهندي
لاعبو دوري نجوم قطر
لاعبو ستوك سيتي
لاعبو سقاريا سبور
لاعبو فنار باغجه
لاعبو كأس القارات 2003
لاعبو كرة قدم أتراك
لاعبو كرة قدم أتراك مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الهند
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في قطر
لاعبو منتخب تركيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب تركيا لكرة القدم
لاعبو منتخب تركيا لكرة القدم للشباب
لاعبو ميدلزبره
لاعبو نادي أم صلال
لاعبو نادي فولفسبورغ
لاعبو نادي مدينة بونه لكرة القدم
مدربو ساكارياسبور
مواليد 1402 هـ
مواليد 1982
مواليد في آدابازاري

تونجاي شانلي


ديسمبر 2008 هو الشهر الثاني عشر من عام 2008. بدأ الشهر يوم الاثنين، وانتهى يوم الأربعاء بعد 31 يومًا.

بوابة:أحداث جارية

المراجع

2008
2008 حسب اليوم
ديسمبر
شهور في عقد 2000

ديسمبر 2008


بيطو شَرَنت أو بُواتُو-شَرَنت أو بواتو-شارنت  هي منطقة في وسط غرب فرنسا وعاصمتها هي بواتييه.

تحيط بها كل من المناطق التالية: في الشمال الغربي بايي دو لا لوار, في الشمال الشرقي سانتر, في الجنوب الشرقي لِمُزان وفي الجنوب الغربي أقطانية. وفي الغرب تحدها المحيط الأطلسي.

تتكون هذه المنطقة من أربعة أقاليم وهي فيين ومركزه بواتييه، دو سيفر ومركزه نيور، شَرَنت ومركزه أنغوليم وشَرَنت مَرِتِم ومركزه لا روشيل.

أخذت اسمها من اسم المقاطعة القديمة بواتو والتي يحلا محلها حاليا إقليم فيين وإقليم دو سيفر في شمال المنطقة ومن اسم نهر شَرَنت الذي يتدفق عبر إقليم شانت وإقليم شَرنت ماريتيم في الجنوب.

مراجع

أقطانية الجديدة
الوحدات الإقليمية الإحصائية من المستوى الثاني في الاتحاد الأوروبي
انحلالات سنة 2015 في فرنسا
بواتو شارنت
تأسيسات سنة 1956 في فرنسا
دول وأقاليم انحلت في 2015
دول وأقاليم أسست في 1956

بواتو شرنت


Rafael Brandão Scaquetti Tavares, mais conhecido como Rafael Tavares, (Campo Grande, 12 de dezembro de 1984) é um político brasileiro, coordenador e fundador do Endireita MS, primeiro movimento conservador organizado em Mato Grosso do Sul. Em 2022 foi eleito deputado estadual pelo Partido Renovador Trabalhista Brasileiro (PRTB), assumindo, em 2023, uma cadeira na Assembleia Legislativa de Mato Grosso do Sul (ALMS). É o segundo deputado estadual mais jovem da ALMS, sendo um dos 5 novatos entre os 24 deputados eleitos para a legislatura 2023-2027.

É adepto da pauta Deus, pátria e família, contra o aborto e se opôs às medidas de contenção contra a pandemia de COVID-19.

Em abril de 2023, o Tribunal Regional Eleitoral de Mato Grosso do Sul (TRE-MS) decidiu pela cassação do mandato de Rafael Tavares em razão da fraude eleitoral cometida pelo partido dele, PRTB, que nas eleições estaduais de 2022. Cabe recurso ao Tribunal Superior Eleitoral.

Em setembro de 2023 foi condenado pela Justiça do Mato Grosso do Sul a 2 anos e 4 meses de prisão por incitar ódio contra negros, gays e outras minorias.

Histórico

Decisão do TRE-MS pela cassação do mandato
Em abril de 2023, o TRE-MS decidiu pela cassação do mandato de Rafael Tavares em razão da fraude eleitoral cometida pelo partido dele, PRTB, que nas eleições estaduais de 2022 não cumpriu a cota de gênero. Da decisão cabe recurso ao Tribunal Superior Eleitoral.

Condenação por crimes de ódio
Rafael Tavares foi o primeiro denunciado por crimes de ódio no Mato Grosso do Sul. Em 11 de setembro de 2023 foi condenado a 2 anos e 4 meses de prisão por incitar ódio contra negros, gays, japoneses e indígenas em uma publicação de 30 de setembro de 2018 no Facebook. Na decisão judicial, o juiz consignou que Tavares demonstra "repulsiva banalização aos horrores vivenciados por grupos perseguidos na Alemanha nazista", e que deve ser rechaçada em respeito as milhares de vítimas do holocausto e seus familiares.

Nas redes sociais, Tavares declarou que fez uma "piada irônica" e que "o Brasil vive uma ditadura", pois estaria sendo perseguido por se opor ao Partido dos Trabalhadores.

[[Categoria:Naturais de Campo Grande (Mato Grosso do Sul)
Políticos de Mato Grosso do Sul
Deputados estaduais de Mato Grosso do Sul
Membros do Partido Renovador Trabalhista Brasileiro

Rafael Tavares


Albrecht von Bodecker (* 27. April 1932 in Dresden) ist ein deutscher Graphiker. Er war Professor und Direktor der Hochschule für Grafik und Buchkunst Leipzig.

Leben

Bodecker verbrachte seine Schulzeit und Jugend in Ludwigslust in Mecklenburg. Zwischen 1949 und 1951 erhielt er seinen ersten Zeichenunterricht bei Hermann Schepler in Techentin und Karstädt. Danach folgte bis 1954 eine Ausbildung an der Fachschule für angewandte Kunst in Wismar und Heiligendamm. Danach, bis zu seiner Exmatrikulation 1957 "aus kulturpolitischen Gründen", studierte er bei Kurt Robbel, Bert Heller und Gabriele Mucchi an der Hochschule für bildende und angewandte Kunst in Berlin-Weißensee. Zwischen 1958 und 1961 setzte er sein Studium an der Hochschule für bildende Künste in Berlin-Charlottenburg bei Friedrich Stabenau fort. Er musste das Studium auf Grund des Baus der Berliner Mauer am 13. August 1961 abbrechen.

Seitdem war er als freiberuflicher Graphiker für viele Buchverlage in der DDR tätig und entwarf u. a. Veranstaltungsplakate. Er war bis 1990 Mitglied des Verbands Bildender Künstler der DDR und hatte in der DDR eine bedeutende Anzahl von Einzelausstellungen und Ausstellungsbeteiligungen, u. a. von 1967 bis 1988 an der VI. Deutschen Kunstausstellung bis zur X. Kunstausstellung der DDR.

Nach der Wende wurde sein Diplom nachträglich durch die Kunsthochschule Weißensee anerkannt.
1991 erhielt Bodecker zunächst einen Lehrauftrag an der Hochschule für Grafik und Buchkunst Leipzig für das Naturstudium und Gestaltungslehre im Fachbereich Graphik-Design, seit 1993 dann eine Professur.
Zwischen 1994 und 1997 war er Rektor der Hochschule. Seit seiner Emeritierung 1998 ist er wieder als freier Künstler tätig. Er schuf eine Briefmarke für die Deutsche Post (Michel-Nr. 1805).

Ehrungen (unvollständig)

 1967: Ehrendiplom der Internationalen Buchkunstbiennale Bratislava (bib)
 1977: Hans Baltzer-Preis des Kinderbuchverlags für Illustratoren
 1980: Verdienstmedaille der DDR
 1989: Kunstpreis der DDR
 2022: Hans-Meid-Ehrenmedaille für Illustration

Fotografische Darstellung Bodeckers

 Christian Borchert: Der Maler Albrecht von Bodecker in seiner Wohnung (1975; aus der Serie Künstlerporträts)
 Barbara Morgenstern: Albrecht von Bodecker (1978; aus einer Serie)

Veröffentlichungen (Auswahl)

Als Autor, vorwiegend textartig
 Einleitung zu Über das Vergnügen, Bücher zu machen. Vierzig Jahre Institut für Buchkunst. Hochschule für Grafik und Buchkunst, Leipzig 1995
 Seiten-Wege zum Buch. Stiftung Buchkunst, Frankfurt 2000

Als Illustrator

 Gotthold Gloger: Frido, fall nicht runter. Berlin 1965
 Gerhard Branstner: Der astronomische Dieb. Verlag Das Neue Berlin, Berlin 1973
 Richard Christ: Das Chamäleon oder Die Kunst, modern zu sein. Verlag der Nation, Berlin 1973
 Der Luftballon. Fünf Märchen von wunderbaren und seltsamen Wünschen. Verlag Junge Welt, Berlin 1974
 Neujahrsgruß Fünfköpfler Buchdruck, 1974
 Besinnliches und Heiteres vom Buch. Eulenspiegel Verlag Berlin 1977
 Joseph von Eichendorff: Das Marmorbild. Erzählungen und Gedichte. Verlag Neues Leben, Berlin 1974
 Sammlerfreuden. Bücher, Graphik & Exlibris. PK-Plakat, Pirckheimer-Gesellschaft, Berlin 1996
 Reiner Kunze: Der Löwe Leopold: Fast Märchen, fast Geschichten. Kinderbuchverlag Berlin 1976
 Leonid Pantelejew: Die zwei Frösche. Minibuch, Der Kinderbuchverlag, Berlin 1986, ISBN 3358006751
 Rainer Klis: Hinter großen Männern. Halle 1986
 Gerti Tetzner: Maxi. Der Kinderbuchverlag Berlin 1979
 Gottfried Herold: Meine rätselhaften Tiere. Verlag Junge Welt, Berlin 1980
 Rainer Klis: Aufstand der Leser. Mitteldeutscher Verlag, Halle 1983
 Wolf Spillner: Die Baumräuber. Der Kinderbuchverlag, Berlin 1982
 Edith Bergner: Schinschilla. eine Bilderbucherzählung. Der Kinderbuchverlag, Berlin 1987, ISBN 3358002268
 Italo Calvino: Unsere Vorfahren. 3 Bände. Verlag Volk und Welt, Berlin 1981
 Der Ritter, den es nicht gab
 Der geteilte Visconte
 Der Baron auf den Bäumen

 Thomas Rosenlöcher: Herr Stock geht über Stock und Stein. Eine Geschichte in Versen. Der Kinderbuchverlag, Berlin 1987
 Bertolt Brecht: Wenn die Haifische Menschen wären. Officina Ludi, Großhandorf 1991
 Max Walter: Das kleine Mädchen und der fliegende Fisch. Kinderbuchverlag, Berlin 1978
 Werner Lindemann: Tausendfuss. Verlag Junge Welt, Berlin 1984
 Joachim Ringelnatz, Joachim Schreck (Hrsg.): Meinz Herz im Muschelkalk. Gesammelte Gedichte. Eulenspiegel Verlag, Berlin 1986, 1989
 Gottfried Herold: Meine rätselhaften Tiere. Junge Welt, Berlin 1980
 Jacobus Schnellpfeffer: Stecknadeln im Sofa. Eulenspiegel Verlag, Berlin 1997
 Edgar Allan Poe: Der entwendete Brief. Pegasus Presse Peter J. Moosbrugger, Königsbrunn 2009
 Golo Mann: Lavalette. Eine Episode aus napoleonischer Zeit. Verlag der Nation, Berlin 1989, ISBN 3373003415

Literatur
 Bodecker, Albrecht von. In: Dietmar Eisold (Hrsg.): Lexikon Künstler in der DDR. Verlag Neues Leben, Berlin, 2010. ISBN 978-3-355-01761-9, S. 87/88

Weblinks

Einzelnachweise

Grafiker (DDR)
Rektor (HGB Leipzig)
Buchgestalter
Künstler (Mecklenburg)
Grafiker (Berlin)
Plakatkünstler (Deutschland)
Briefmarkenkünstler (Deutschland)
DDR-Bürger
Deutscher
Geboren 1932
Mann

Albrecht von Bodecker


القلق الرياضياتي هو الخوف من الرياضيات.

القلق من الأداء
ينبع خوف أغلب الناس من الرياضيات من الخوف من امتحانات الرياضيات، وغالباً ما يبدأ هذا في سنوات الدراسة الأولى للرياضيات.

الجنس والرياضيات
يعتقد أن بعض الإناث الفتيات يتطور لديهن نفور من الرياضيات وبعض العلوم عندما يصبحن مهتمات بالعلاقات الاجتماعية في سنين المراهقة. ويعتقد أن العلوم الرياضية وبرمجة الحاسب  تسبب قلقاً للإناث أكثر منها عند الذكور.

المعتقدات الشائعة
يعتقد الكثير من الناس، أن دراسة علوم الرياضيات محصورة في نخبة من الناس العباقرة الموهوبين وأن الناس الآخرون سيفشلون في دراستها بسبب عدم امتلاك الموهبة الكافية.

انظر أيضاً
 إصلاح تدريس الرياضيات
 مكافحة العنصرية في تدريس الرياضيات
 رياضيات
 تعليم ابتدائي
 قلق
 موهبة

المصادر

تعليم الرياضيات
رياضيات ابتدائية
علم النفس التربوي

قلق رياضياتي


Mediusella es un género monotípico de árboles  pertenecientes a la familia Sarcolaenaceae.  Su única especie: Mediusella bernieri, es originaria de Madagascar en la provincia de Antsiranana.

Taxonomía
Mediusella bernieri fue descrita por (Baill.) Hutch. y publicado en The Families of Flowering Plants. I. Dicotyledons 348, en el año 1973.
Sinonimia
Leptolaena bernieri Baill.
Xerochlamys bernieri (Baill.) H.Perrier

Referencias

Sarcolaenaceae

Mediusella


Monasterio de Banjska (en serbio: Манастир Бањска, Manastir Banjska; en albanés: Manastiri i Banjës) es un monasterio ortodoxo serbio en la aldea de Banjska, cerca de Zvečan en el norte de Kosovo.

El monasterio, junto con la iglesia de San Esteban, fue construido entre 1313 y 1317 y fue establecido por el rey serbio Stefan Uroš II Milutin, uno de los gobernantes más poderosos de los Balcanes en la época y uno de los gobernantes más poderosos de toda la dinastía de Nemanjić.

San Esteban, casi totalmente destruido, se convirtió en mezquita en el siglo XIX, sirviendo como tal hasta la Primera Guerra Mundial. La primera actividad de conservación tuvo lugar en 1939, y de nuevo en in 1990, cuando la iglesia fue reconstruida en parte. El Monasterio de Banjska fue declarado Monumento Cultural de excepcional importancia en 1990, y se encuentra protegido por la República de Serbia.

Referencias

Banjska
Kosovo del Norte
Serbia en el siglo XIV
Lugares religiosos convertidos en mezquitas

Monasterio de Banjska


La microrregión del Litoral Nordeste es una de las microrregiones del estado brasileño del Rio Grande do Norte perteneciente a la mesorregión Este Potiguar. Su población fue estimada en 2006 por el IBGE en 85.448 habitantes y está dividida en siete municipios. Posee un área total de 2.541,942 km².

Municipios

 Maxaranguape
 Pedra Grande
 Pureza
 Rio do Fogo
 São Miguel do Gostoso
 Taipu
 Touros

Microrregiones de Río Grande del Norte

Microrregión del Litoral Nordeste


Lombardijska smeđa žaba (latinski: Rana latastei), poznata i pod nazivom Latasteova žaba, vrsta je žaba iz porodice Ranidae. Vrsta je podrijetlom iz južne Europe.

Etimologija
Specifično ime, latastei, dobila je u čast francuskog herpetologa Fernanda Latastea.

Opis
Lombardijska smeđa žaba može doseći duljinu od 7,5 cm. Grlo je tamno, sa svijetlom uskom središnjom prugom.

Raspostranjenost
Lombardijska smeđa žaba endemska je vrsta sjeverne Italije, južne Švicarske, Slovenije, a u Hrvatskoj se može naći u unutrašnjosti Istre. U Italiji su prisutne u Lombardiji, Veneciji, Pijemontu i Furlansko-Julijskoj krajini, a u posljednja dva područja ima ih najviše. Njegova rasprostranjenost uglavnom slijedi kroz ravnice i pritoke rijeke Po.

Stanište
Lombardijska smeđa žaba izrazito je nizinska vrsta i rijetko se pojavljuje na visini od 400 m, samo seže do nižeg podnožja planina, gdje hladnija klima utječe na razvoj ličinka. Lombardijska smeđa žaba nastanjuje se ispod hrasta i graba, u šumama, i priobalnim šuma, gdje ih se može naći kod bijelelih topola i bijelih vrba.

Reprodukcija
Između kraja veljače i sredine travnja, mužjaci i ženke okupljaju se na prostorima za parenje. Aktivnosti razmnožavanja događaju se u malim stalnim ili privremenim vodenama s bogatom vegetacijom ili potopljenim biljnim materijalom, kao što su ribnjaci, rovovi ili poplavne lokve. Minimalna temperatura vode za taloženje jaja treba biti 2 °C, a jaja se izlegu nakon 10 do 15 dana. Kao i kod ostalih europskih žaba, metamorfoza završava nakon otprilike 3 mjeseca. Ženke napuštaju mjesto razmnožavanja odmah nakon mrijesta, dok mužjaci i mladunci ostaju tamo do 5 tjedana.

Status zaštite
IUCN navodi ovu vrstu kao ranjivu (VU). Glavne prijetnje uključuju uništavanje i fragmentaciju staništa, jer je visoko prilagođeno poplavnim šumama sliva rijeke Po. Kako bi se poboljšala zaštita ove vrste, u Italiji je predloženo nekoliko zaštićenih područja, a punoglavci su uzgojeni i premještena na sigurnija mjesta.

Izvori

Žabe

Lombardijska smeđa žaba


کیتی نوین (ولد کیتی ناوران) رسام ونحات مؤسس للحركة Transpressionisme ، ولد في كرمنشاه ، إيران ، في عام 1944 ، يعيش ويعمل في فانكوفر وتورونتو، وتخرج من إيكول سوبريور دي بوزار في طهران في عام 1970. وبعد أن ترك إيران، انتقلت في عام 1975 في لاهاي، هولندا، وبعد ذلك في مانشستر، المملكة المتحدة حيث أكملت دراستها

وقالت هاجر إلى كندا في عام 1980 واستقر في أوتاوا، أونتاريو بعد إقامة قصيرة في كينغستون (اونتاريو) ومونتريال. تحرك عدة تؤدي في نهاية المطاف في فانكوفر، كولومبيا البريطانية.

کیتی نوین يحمل مكانة متميزة في تاريخ الفن الكندي. تعتبر كندا واحدة من أكثر الرسامين الانتهاء من السنوات 1990 و2000 ، وهو واحد من عدد قليل من الفنانين الكندية من الوقت لاستخدام فنه لأنقل له متحمسة الأفكار الفلسفية.

وقالت إنها تأسست حركة Transpressionisme في عام 1994. أعمال کیتی نوین هو الكامل للإلهام والوحي. نحن يمكن أن يشعر ضجة من أن الكون ليس تماما أجنبي، مثالية الكون. الفنان يعرف كيف تفسر الاساطير والخرافات من الخبرة البشرية. وهو يذكرنا بأن الفن الحقيقي هو تمارس لتوفير دائم إشادة الإنسانية. هذا هو مجرد استكشاف للذاكرة الجماعية، وأنها بالنسبة لنا لتوحد في أفكارنا عن ألمنا وفرح، ومن الرامية إلى فتح لنا، وأخيرا، لتوسيع مجالات غير مستكشفة الذاكرة.

تصميمات جرافيك

کیتی نوین مصممة ملصقات وأغلفة مجلات في إيران خلال الفترة 70-1960 . وأوضحت أغلفة المجلات مثل نکین وزمان، والسينما الحرة في إيران والدوريات. هي أيضا مصممة الرسوميات الأولى في مهرجان طهران السينمائي الدولي. في أوتاوا لها تصميمات الجرافيك ونشرت في مجلة كسر جدار الصمت من خلال فترة 5-1980

معرض صور

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كرمانشاه
رسامات كنديات
رسامون إيرانيون
رسامون توضيحيون كنديون
رسامون معاصرون كنديون
فنانات إيرانيات
فنانات إيرانيات في القرن 20
فنانات إيرانيات في القرن 21
فنانات كنديات في القرن 20
فنانات كنديات في القرن 21
مصممات جرافيك
مصممو جرافيك إيرانيون
مصممو جرافيك كنديون
مهاجرون إيرانيون إلى كندا
مواليد 1363 هـ
مواليد في كرمانشاه

جيتي نوفين


ركلات الجزاء الترجيحية أو ركلات الترجيح هي طريقة أوجدت لحسم المباراة في كرة القدم، بعد أن يكون الوقت الأصلي والإضافي قد انتهى بالتعادل بين الفريقين. وفي بعض الحالات يكون هناك في الدور الأول حسم بين الفرق بهذه الطريقة بعد انتهاء الوقت الأصلي مباشرة (مثل بطولة كوبا أمريكا). غالباً ما يكون هناك فقط خمس ركلات لكل فريق. وركلات الترجيح تختلف عن ركلة الجزاء، ففي ركلة الجزاء يكون الهدف مستحقاً ويكتب مع الأهداف التي سجلت في الوقت الأصلي للمباراة، أما ركلات الترجيح فلا تسجل مع الأهداف التي في الوقت الأصلي فتكون النتيجة في ركلات الترجيح كالتالي:
 الفريق الأول 3 (5) - 3 (3) الفريق الثاني
 النتيجة: فوز الفريق الأول بركلات الترجيح.
الأهداف التي في خارج الأقواس، هي أهداف الوقت الأصلي حتى لو تم تسجيل ركلة جزاء منها فإنها توضع خارج الأقواس، أما الأهداف التي في داخل الأقواس هي لركلات الترجيح.

أيضاً في ركلات الترجيح يكون كامل الفريقين داخل دائرة منتصف الملعب، بينما في ركلة الجزاء يكونوا خلف منطقة الجزاء للملعب، ولا يحق إلاّ لثلاثة أشخاص بدخولها:
 اللاعب الذي سيقوم بتنفيذ ركلة الجزاء.
 حارس المرمى الذي سيقوم بمحاولة صدّها.
 الحكم.

و لا يحق لحارس المرمى وضع كلا قدميه متقدمًا عن خط المرمى قبل أن يقوم اللاعب بتنفيذ الركلة (مسموح له أن يضع قدم واحدة فقط خارج خط المرمى)، أما في حالة تنفيذها فلهُ أن يتقدم إن أراد ذلك.

أهم الإحصائيات حول الضربات الترجيحية
أعلى عدد من الركلات الترجيحية سُجل في مباراة ما بين فريقي  و في كأس ناميبيا عام 2005، فبعد تعادل 2-2 نُفذت 48 ركلة، وانتهت بفوز كي كي بالاس 17-16.
 أما في بطولة كأس العالم لكرة القدم فأعلى عدد من الضربات الترجيحية تم تنفيذها فكان بين فرنسا وألمانيا الغربية (كأس العالم 1982 وفازت ألمانيا)، والسويد ورومانيا (كأس العالم 1994 وفازت السويد) حيث نفذ كل فريق ستة ركلات.
 أما أعلى عدد من الركلات الترجيحية نٌفذ في بطولة رسمية دولية فكان بين ساحل العاج وغانا (كأس الأمم الأفريقية 1992، وفازت ساحل العاج)، وساحل العاج والكاميرون (كأس الأمم الأفريقية 2006، وفازت ساحل العاج) حيث نفذ كل فريق 12 ركلة.

قائمة المباريات المنتهية بركلات الترجيح في كأس العالم لكرة القدم

مراجع

ألعاب كرة القدم الشوارع
قوانين كرة القدم
مباريات كرة قدم حسمت بالضربات الترجيحية
مصطلحات كرة القدم

ركلات جزاء ترجيحية (كرة القدم)


Pribislav I af Mecklenburg (, død i Lüneburg 30. december 1178) var fra 1160 fyrste af obotritterne samt fra 1167 sachsisk lensfyrste af Mecklenburg. Han ophøjedes 1171 til tysk rigsfyrste. Søn af fyrst Niklot af obotritterne (død 1160).

Liv og gerning

Efter faderens død 1160 overgav Pribislav og broderen Vartislav Werle, satte ild på borgen og trak sig tillbage til landets indre dele. Senere på året 1160 sluttede de fred med den welfiske hertug Henrik Løve og overlod til ham hele det af ham allerede erobrede område. Kun distrikterne Kessin og Circipania med fæstningspunktet Werle forblev i brødrenes hænder, men under Henrik Løves overhøjhed. Pribislav konverterede samme år til kristendommen.

De obodritiske fyrsters kamplyst vendte dog snart tilbage. Brødrene forberedte et angreb i foråret 1163, men hertugen kendte til deres planer og gjorde et fremstød mod den stærkt befæstede borg Werle. Med hjælp af belejringsmaskiner og angrebstårne af træ erobrede hertugen Werle og tilfangetog Vartislav samt et stort antal slaviske herrer. Vartislav blev ført til Braunschweig, hvorefter Pribislav opgav modstanden og sluttede fred.

Fredsslutningen 1163 varede dog ikke længe. Da broderen Vartislav endnu sad fængslet, tog Pribislav på dennes opfordring på ny kampen op i februar 1164, nu med hjælp af de pommerske fyrster. Han overrumplede og indtog fæstningen Mecklenburg, da dens leder Heinrich von Schooten var fraværende. Et blodbad fulgte blandt stedets flamlandske indbyggere, og kvinder og børn førtes bort i fangenskab. Efter dette overgav Quetzin og Malchow sig uden kamp, da Pribislav lovede deres besætninger frit lejde. Alene borgerne i Ilow og Schwerin, begge under Gunzelin von Hagens ledelse, bød fortsat modstand.

I sommeren 1164 gik hertug Henrik til modangreb, støttet af Danmark og talrige sachsiske adelsmænd. Ved Malchow hængtes den tilfangetagne Vartislav offentligt, idet hertugen regnede ham som ophavsmand til oprøret. Derefter sendtes en fortrop under ledelse af grev Adolf II af Holsten og grev Reinhold von Dithmarschen østpå mod grænsefæstningen Demmin. Den 1. juli 1164 stod så slaget ved Verchen vest for Demmin, langs Kummerower See. Den slavisk-pommerske hær var talmæssigt overlegen, men efter en hård kamp fik sachserne et afgørende overtag. Slaverne led store tab, og de pommerske fyrster måtte overgive Demmin. Pribislav selv flygtede ind i Pommern.

Pribislav underkastede sig i 1167 endegyldigt hertug Henrik Løve. Pribislav kunne fra dette år kalde sig sachsisk lensfyrste af Mecklenburg-Rostock samt fra 1171 tysk rigsfyrste. Han valgte Werle som residens.

Da Pribislav i 1167 fik terra Obodritorum tilbage (samt Schwerin) som vasal af hertug Henrik Løve, blev der indgået et nært forbund mellem de to, som siden holdt. Alliancen bekræftedes med et ægteskab mellem Pribislavs søn og en illegitim datter af hertugen.

1172-1173 fulgte Pribislav Henrik Løve til Jerusalem.

Pribislav oprettede i 1171 klosteret Doberan i distriktet Kessin og bistod Danmark mod Pommern-Rügen. Den 30. december 1178 fandt han under en turnering ved det hertugelige hof i Lüneburg sin død. Sønnen Henrik Burwin og broderen Vartislavs søn Nikolaus indledte derefter kampe om hans arv.

Ægteskab og børn
Pribislav giftede sig 1140/1145 med Woizlawa af Pommern (død 1172, begravet i Doberan). Parret fik følgende børn:
 Henrik Burwin I af Mecklenburg (død 1227), fyrste af Mecklenburg
 en datter (død 1182), gift med greve Bernhard af Poppenburg (død 1181)

Litteratur
 Lexikon des Mittelalters: Band VII s. 202
 Helmhold v. Bosau, Chronica Slavorum, II/93, 98, 102, 104, 110, ed. B. Schmeidler (MGH SRG [in us. schol.] 32, 1937
 M. Hamann, Mecklenb. Gesch., 1968, 85-92 - Hermann. Slawen, 1985 [Ind.].
 Jordan, Karl: Heinrich der Löwe, Deutscher Taschenbuch Verlag München, s. 85, 92-96, 116, 126, 131,175,195

Personer fra middelalderen
Huset Mecklenburg

Pribislav


Das Ara-Shetan-Maar liegt am südlichen Ende des Butajiri-Silti-Vulkanfelds im Norden der Region der südlichen Nationen, Nationalitäten und Völker in Äthiopien. Das Maar ist kreisrund bei einem Durchmesser von 500 m und befindet sich in 2040 m Höhe.

Namensgebung
Sein Name bedeutet wörtlich "See des Satan". Der Legende nach entstand er durch einen bösen Zauberer, der dort jahrelang gegen die lokalen Bauern kämpfte. Als er schließlich an der Stelle des heutigen Sees tödlich verwundet wurde, rammte er mit letzter Kraft seinen Speer in den Boden und sprach dabei den Fluch aus: "Dies soll des Teufels Heim sein", woraufhin die Erde unter ihm zusammenbrach, ihn verschlang und sich das Loch mit Wasser füllte.

Einzelnachweise

Maar
Gewässer in der Region der südlichen Nationen, Nationalitäten und Völker
Afrikanische Mythologie

Ara-Shetan-Maar


Moartea unui artist se poate referi la:

 Moartea unui artist (piesă de teatru), piesă de teatru de Horia Lovinescu
 Moartea unui artist (film), film românesc din 1991 bazat pe piesa de teatru

Moartea unui artist


Raminta ist ein litauischer weiblicher Vorname, abgeleitet von ramus (dt. "ruhig").

Personen

 Raminta Gamziukaitė-Mažiulienė (* 1939), Literaturwissenschaftlerin, Professorin
 Raminta Popovienė (* 1970), Politikerin, Mitglied des Seimas

Siehe auch
Ramutė, Rima, Rimantė

Weiblicher Vorname
Litauischer Vorname

Raminta


Neu Paulsdorf steht für:

 Neu Paulsdorf, Ort in der Gmina Kłecko, Powiat Gniezno, Woiwodschaft Großpolen, Polen, siehe Wilkowyja (Kłecko)
 Neu Paulsdorf, Nové Pavlovice, Stadtteil von Liberec, siehe Liberec#Stadtgliederung

Neu Paulsdorf


La trastienda puede referirse a:

 La trastienda (1975), película de Jorge Grau.
 La Trastienda Club, café-concierto de Buenos Aires, Argentina.

La trastienda


Stadionul Clinceni este o arenă cu o capacitate de 4.500 de locuri din Clinceni, Ilfov. Aceasta este folosită îndeosebi la meciurile de fotbal găzduite de echipa FC Academica Clinceni.

Chiriași
 Inter Clinceni (2011-2015)
 FC Academica Clinceni (2015-prezent)

Stadioane de fotbal din România

Stadionul Clinceni


An Scaphosepalum grande in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Scaphosepalum grande in nahilalakip ha genus nga Scaphosepalum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Scaphosepalum

Scaphosepalum grande


(Swedish for 'the Vasa race') is an annual long distance cross-country ski race held on the first Sunday of March. The  course starts in the village of Berga, just south of Sälen in western Dalarna, Sweden, and ends in the town of Mora in the central part of the province. It is the oldest cross-country ski race in the world, as well as the one with the highest number of participants.

The race was inspired by a notable journey King Gustav Vasa made from Mora to Sälen when he was fleeing from Christian II's soldiers during the winter of 1520–1521 in the beginning of the Swedish War of Liberation. According to legend, he fled on skis. The modern competition started in 1922 and it has been a part of the Worldloppet events since 1979.

Origin
In 1520, the young nobleman Gustav Ericsson Vasa was fleeing from the troops of Christian II, king of Denmark, Sweden and Norway (the Kalmar Union). Much of the Swedish nobility was in opposition to the king, and had nicknamed him Christian the Tyrant. In a move to silence the opposition, Christian invited the Swedish aristocracy to a reconciliation party in Stockholm, only to have them, including Gustav's parents, massacred in what came to be known as the Stockholm Bloodbath.

Gustav fled through Dalarna, fearing for his life if he were discovered by the king's troops. He spoke to the men of Mora at a gathering and tried to convince them to raise a levy and start a rebellion against King Christian. The men refused to join the rebellion, and Gustav started out west, toward Norway to seek refuge. However, the men in Mora changed their minds after hearing that the Danish rulers had decided to raise taxes, and now they wanted to join the rebellion with Gustav as their leader. They sent out the two best skiers in the county, two brothers from Mora, Lars and Engelbrekt, to search for him and they caught up with him at Sälen. On 6June 1523, Gustav Vasa was crowned King of Sweden, after having defeated the Danish king Christian and dissolved the Kalmar Union. Since that day, Sweden has been an independent nation.

While Gustav traveled from Mora to Sälen, the modern race is run the opposite way, finishing in Mora.

History

Vasaloppet is the oldest cross-country ski race in the world as well as the one with the highest number of participants. In the past it was also the longest race, until it was surpassed by Pendlerrennet. The idea for the race was published in Westmanlands Läns Tidning on 10February 1922 by Anders Pers from Mora. On 5March 1922, the board of IFK Mora decided to organize a trial race. Newspaper Dagens Nyheter sponsored the race with SEK 1,000 and with finances secured the first race was held on 19March 1922. 136 participants registered for the race and 119 started. The winner was 22-year-old Ernst Alm from Norsjö Sports Club in 7:32:49. He is also the youngest ever winner of the race.

In the 80th race, held on 7March 2004, about 15,500 skiers competed in the main event. More than 40,000 participated in one of the seven different races held during the first week of March. Vasaloppet is one of the races in the long distance cup Ski Classics.

When Swedish Prime Minister Olof Palme was assassinated just two days before the race in 1986, a cancellation of that year's race was considered. However, the race proceeded as planned with the 10,000 participants observing a moment of silence before the start.

Women's participation

Women winners in Vasaloppet have received awards since 1997. Before that, in 1922–23 and 1981–96, women were allowed to race, but did not receive awards. The first woman to participate was Margit Nordin from Grängesberg in 1923, at 10:09:42. Falu Kuriren wrote about the event: "... an incredible ovation greeted the only lady competitor, Miss Margit Nordin. Miss Nordin was lifted high on strong arms and she received flowers and cheers".

Through the years following the first race, there were many heated debates about women's participation. A majority of officials, mostly male, within sports organizations as well as in society in general, were opposed to women in the race. This led to women being banned from the race from 1924 until 1980. The ban was introduced because it was considered bad for women's health to participate in such a competition. The ban was criticized, especially after 1960. Some defended the ban saying that allowing women would diminish the race's reputation as a tough challenge. Several women did nevertheless participate during the ban, disguised as men. Two of the women who disguised themselves in 1978, Birgitta Westhed and Britt Dohsé, were assisted by professional make-up artist from the Gothenburg City Theatre, who changed their looks using wigs, moustache and a full beard. Westhed was interviewed by TV during the race, which put women's participation higher on the media agenda.

Motto

The motto of Vasaloppet  ('In [our] fathers' tracks for future victories') is written on a portal erected over the finish line in Mora. At the first race, the finish line was simply marked with white board between two flag poles with the word  ('Finish') on it. The second year a more stately portal with the motto was fashioned. In 1986, the portal was made permanent and has since become a significant landmark in Mora.

Kranskulla and kransmas
A tradition connected to the race is the custom to choose a . This is a woman who is given the honor of hanging a laurel victory wreath around the neck of the winner of the race as he crosses the finish line. She is dressed in the traditional folk costume of Dalarna. With the introdiction of the women's race, Tjejvasan in 1988, a male  is also appointed. During the year, those who have been appointed as  and  serve as ambassadors for the race.

The race

Organization
The race is organized by the non-profit organization Vasaloppsföreningen Sälen-Mora that was registered with the Swedish Companies Registration Office in 1992 and is owned by two local sports clubs, IFK Mora and Sälens IF. The organization has approximately 35-year-round employees who work with planning, preparing and developing the events.

Stations
Traditionally since 1958,  ('bilberry-soup') made by Ekströms food company, is served at the stations along the course. The Swedish word for bilberry, , literally means 'blueberry'. About 50,000 liters are served during the Vasaloppet week. In addition, sports drinks and "Vasaloppet buns" are also served. Coffee is served at the Eldris station.

For a number of years, Ekströms had the logo for their  printed on the number tags worn by the participants in the race. The word  was printed in large bold letters, which resulted in the participants being called — a double meaning and pun since the word is also used to describe a "rookie".

Vasaloppet stations

Berga by,
Smågan,
Mångsbodarna,
Risberg,
Evertsberg,
Oxberg,
Hökberg,
Eldris,
Mora,

Track profile

The Rope
The Rope, also referred to as "The Dreaded Rope", is a series of ropes drawn across the track at certain times to prevent participants, who have no chance of reaching the finish line in Mora before the area is closed, to continue. The ropes in Vasaloppet are drawn at seven of the stations: Smågan, Mångsbodarna, Risberg, Evertsberg, Oxberg, Hökberg and Eldris. The race starts at 8:00 a.m. and the finish area is closed at 8:15 p.m. just before the prize ceremony. There is artificial light from Eldris, but skiers should not go in darkness before that place, which also sets a limit for the rope times.

World cup race
Since 1978, Vasaloppet is included in the Worldloppet Ski Federation, a series of long-distance cross-country skiing races. In 2006, the Vasaloppet was included in the FIS Cross-Country World Cup; a large complement of World Cup racers joined the men's field for the full  distance. Owing to the distance— longer than the longest race usually skied in the World Cup—as well as the proximity to the just-concluded Olympic Games in Turin, the race was again dominated by long-distance specialists rather than World Cup racers. Daniel Tynell won the race, just ahead of Jerry Ahrlin, while Anders Aukland – who has skied on both the Norwegian national World Cup team and in marathons like the Vasaloppet – finished third. The women's World Cup Vasaloppet was held over  the previous day, rather than being integrated with the full Vasaloppet. Marit Bjørgen from Norway won, though the field included only World Cup racers, since the marathon specialists chose to race in the full-distance event the next day.

Vasaloppet week

The week preceding Vasaloppet is known as Vasaloppet week. Races held during this week include:
 Kortvasan (short – )
 Tjejvasan (ladies – )
 Halvvasan (half – )
 Ungdomsvasan (9–16 years old – )
 Öppet spår (non-competitive – )
 Stafettvasan (relay – )
 Nattvasan (two-person teams make the original race at night in darkness – )
 Vasaloppet (original – )

Statistics

Multiple winners
Men

Nils 'Mora-Nisse' Karlsson has the most titles, with 9. Janne Stefansson (7), Jan Ottosson (4), Arthur Häggblad (4), Bengt Hassis (3), Oskar Svärd (3), Daniel Tynell, Jörgen Brink (3) and John Kristian Dahl (3) are the only other racers with more than two titles. Six men have two titles.

Women

Sofia Lind has the most titles, with 4. Four women have two titles.

Time
The average winning time is 5:11:38 (a per-kilometer average of 3:28). The record winning time is 3:28:18 (2:19 per kilometer), set by Tord Asle Gjerdalen of Norway in 2021. Only 11 winners have finished in less than four hours.

Konrad Hallenbarter from Switzerland, is the first to win a Vasaloppet under four hours,3:58:08, in 1983.

The ten fastest times include six Swedes and four Norwegians; Jörgen Brink, Sweden appear twice in the list of the ten fastest times. Of the ten fastest times, one occurred in the 1980s, two in the 1990s, two in the 2000s, four in the 2010s and one in the 2020s.

In 2021 course records were set for both men and women. Before that the fastest year was 2012, also with course records for both men and women.

Ten fastest times
 2021: Tord Asle Gjerdalen (NOR) - 3:28:18
 2023: Emil Persson (SWE) - 3:37:43
 2012: Jörgen Brink (SWE) – 3:38:41
 1998: Peter Göransson (SWE) – 3:38:57
 2004: Anders Aukland (NOR) – 3:48:42
 1986: Bengt Hassis (SWE) – 3:48:55
 2013: Jørgen Aukland (NOR) – 3:50:49
 2005: Oskar Svärd (SWE) – 3:51:47
 2011: Jörgen Brink (SWE) – 3:51:51
 1992: Jan Ottosson (SWE) – 3:57:04

Average times
Average times per decade have declined in each ten-year span, with the sharpest drop between decade averages occurring in the 1960s, for which the average winning time was 31:45 faster than the average winning time of the 1950s. The average winning time in the 1970s was 16:07 faster than the 1960s, the 1980s average was 24:09 faster than the 1970s, and the 1990s average was 13:06 faster than the 1980s. The average winning time in the 2000s is only 2:18 faster than the 1990s, however. As of 2011 the average winning time so far in the 2010s is 12:12 faster than the 2000s.

Winners' nationalities
Sweden is the most prolific producer of winners, with 74 titles (including two all-Sweden ties, in 1928 and 1988), or 90% of the 82 contested races. (The race was canceled in 1932, 1934, and 1990). Norway has produced seven winners: Ole Ellefsæter, 1971; Anders Aukland, 2004; Jørgen Aukland, 2008 and 2013; John Kristian Dahl, 2014, 2016 and 2017, Petter Eliassen, 2015, Andreas Nygaard, 2018,Tore Björseth Berdal, 2019. Two countries have produced two winners: Finland (Pekka Kuvaja, 1954; Pauli Siitonen, 1973) and Austria (Walter Mayer, 1980; Mikhail Botvinov, 1997). Five countries have produced one winner: East Germany (Gert-Dietmar Klause, 1975), the Soviet Union (Ivan Garanin, 1977), France (Jean-Paul Pierrat, 1978), Switzerland (Konrad Hallenbarter, 1983), and Estonia (Raul Olle, 2000).

Sweden won every race until 1954, when Pekka Kuvaja of Finland won the race. The next non-Swede to win was Ole Ellefsæter of Norway (1971), who kicked off a decade in which Sweden won just five titles and racers from five other countries won the five other titles. Sweden won 8 of the titles in the 1980s (Austria [Mayer, 1980] and Switzerland [Hallenbarter, 1983] each won one title in that decade), and 8 more in the 1990s (Austria won one more title in that decade [Botvinov, 1997], and the race was canceled once [1990]). In the 2000s, Sweden won seven races, Norway won twice (Anders Aukland, 2004; Jørgen Aukland, 2008), and Estonia won once (Olle, 2000).

Winners

Men

Women

Sister races
Vasaloppet USA, held annually on the second Saturday of February in Mora, Minnesota, USA (prior to 2015, the race occurred annually on the second Sunday of February)
Vasaloppet Japan, held in Asahikawa, Hokkaido, since 1981
Chinese Vasaloppet, held in Changchun since 2003
Botniavasan, Finland, since 2006
Vasaloppet de la Sergerie, Jonquière, Quebec, Canada, since 2007
, summer cycling race using the Vasaloppet course.

Notable participants

Vasaloppet has been called a rite of passage for Swedes. Aside from the winners, some of the noted people who have completed the race are:

See also
 Finlandia-hiihto
 List of Swedish sportspeople
 Skiing
 Tjejvasan
 Tourism in Sweden

References

External links

 Vasa That! – A participant's story
 Vasaloppet USA Website
 3D animation of race – Google Earth software required
 Vasaloppet 2013 photos
 The event at SVT's Open Archive

Recurring sporting events established in 1922
1922 establishments in Sweden
Swedish Classic Circuit
March sporting events
Cross-country skiing competitions in Sweden
Sport in Mora, Sweden
Sports competitions in Dalarna County
Ski marathons
Gustav I of Sweden

Vasaloppet


A Selectra é uma empresa especializada na comparação de tarifas de energia (eletricidade e gás), assim como de telecomunicações (internet e telefones). A startup foi criada em 2007 em França e, em 2023, o seu negócio está expandido em 17 países.

A sede do departamento português encontra-se atualmente situada em Madrid, no entanto a empresa abriu em fevereiro de 2022 o seu primeiro departamento de vendas em Portugal, na cidade de Lisboa.

Ainda em 2022, a Selectra ajudou 450 mil clientes que procuravam melhores opções de energia e telecomunicações. No primeiro semestre de 2023, o volume de negócios da empresa cresceu 35% acima do período homólogo.

Em junho de 2023, a Selectra inaugurou o seu novo escritório na R. Conde de Sabugosa 6, também em Lisboa. Este escritório tem espaço para cerca de 250 trabalhadores e engloba-se nos objetivos principais da empresa para o mercado português, permitindo alargar a equipa e continuar a aposta no país.

História

A empresa iniciou atividade em 2007 quando os seus fundadores, Xavier Pinon e Aurian de Maupeou eram estudantes da Universidade de Science Po de Paris. Em 2012, a Selectra começa a trabalhar para o mercado espanhol sob a co-direcção de Gonzalo Lahera e Jaime Arbona e um ano mais tarde abre o seu primeiro escritório em Madrid. Em 2016, entra também no mercado português.

Serviços

A companhia oferece um serviço de atendimento gratuito de comparação de tarifas de energia (eletricidade e gás), telecomunicações, alarmes e serviços de assistência. Em certos países como Espanha ou França, a empresa já ampliou os seus serviços para os setores de seguros e finanças, no entanto, em Portugal estas ofertas ainda não se encontram disponíveis.

No seu website disponibiliza um comparador de tarifas de eletricidade e gás, com acesso a mais de 100 tarifas de 29 diferentes fornecedores.

Expansão Internacional

A empresa dispõe atualmente dos seus serviços na Europa (França, Espanha, Portugal, Itália, Alemanha, Áustria, Bélgica e Irlanda), Ásia (Austrália, Japão e Índia) e América (Argentina, Brasil, México, Colômbia, Chile e Peru) e conta com cerca de 1.500 funcionários.

Em 2022, a empresa conseguiu poupar 57,2 milhões de euros aos seus clientes em Portugal, Espanha e México.

Distinções

Desde que se encontra no mercado, a Selectra obteve os seguintes reconhecimentos:
 37.º lugar no "Top 100 de startups francesas em 2015" pelo L'Express;
 2.ª posição nos "Campeões de Crescimento 2021 Em Serviços pessoais" de Les Echos;
 303.º lugar entre "As 1000 empresas de crescimento mais rápido na Europa" do ranking realizado pelo Financial Times em 2017;
 Posição 531 entre as empresas de crescimento mais rápido na Europa e América. Ranking do Financial Times para 2018;
 Incluída em 2021 e 2022 na lista francesa Tech 120 que reconhece as start-ups com grande potencial para serem os líderes do futuro.

Referências

!Artigos novos
Empresas de Paris
Empresas fundadas em 2007
Energia
Telecomunicações

Selectra


Ivan Ramón Folch I. (katalonski Joan Ramon Folc I; 3. siječnja 1375. – 11. travnja 1441.) bio je grof Cardone i vikont Villamura, koji je vladao od 1400. do svoje smrti.

Obitelj
Ivan je bio sin grofa Huga II. od Cardone i njegove supruge, dame Beatrice od Lune, te stariji brat gospi Leonore i Violante. (Hugo je bio prvi grof svoga mjesta.)

Prva Ivanova supruga bila je Ivana od Gandíje, kći Don Alfonsa od Aragonije i njegove supruge, Violante d'Arenós i Cornel.

Ivana i Ivan su bili roditelji Ivana Ramóna Folcha II., koji je rođen u Arbeki. On je bio očev nasljednik te suprug Ivane od Pradesa, unuke Don Ivana Aragonskog.

Ostala djeca Ivane i Ivana su bila:
Hugo od Cardone
Ivana od Cardone
Ivan Franjo Folch
Leonora od Cardone
Petar (Pere) od Cardone

Druga supruga grofa Ivana I. bila je gospa Beatrica od Pallarsa. Ovo su njihova djeca:
Beatrica
Antonio
Violanta
Ivan od Cardone i Pallarsa

Izvori

Grofovi Cardone

Ivan Ramón Folch I.


بلدية فالدياندي , هي إحدى بلديات مقاطعة برغش, التي تقع في منطقة قشتالة وليون, والتي تقع في شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 140 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أراض مطوقة ومعزولة
أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

فالدياندي


قصر السلاملك يقع على ساحل البحر الأبيض المتوسط بحي المنتزه بالإسكندرية، شيد هذا القصر على يد الخديوي عباس حلمي الثاني عام 1892 ليكون أستراحة له ولصديقته المجرية الكونتيسة «ماي توروك هون زندو» والتي تزوجها فيما بعد وعرفت باسم جويدان هانم.

و يعد هذا القصر من أهم المباني المشيدة في قصر المنتزه وقد كان المقر الصيفي الملكي للملك والملكة قبل تشييد قصر الحرملك عام 1925. وعن تسمية القصر فكلمة السلاملك تعني المكان المخصص لأستقبال وأجتماع الرجال (على العكس من الحرملك) وفي عهد الملك فاروق خصص القصر ليكون مكتبا خاصا للملك ومقرا للضيافة الخاصة بأيواء ضيوف الملك.

أقسام القصر
يحتوي القصر على أربعة عشر جناح وستة غرف فاخرة وأهم هذه الأجنحة الجناح الملكي الخاص بالملك والذي يطل مباشرة على حدائق المنتزة وشرفته يمكنها استيعاب حوالي مائة فرد. و يحتوي القصر أيضا على الحجرة البلورية التي خصصت للملكة حيث سميت بهذا الاسم نظرا لكون كل ما تحويه قد صنع من البلور والريستال الأزرق النقي. في حديقة القصر يوجد العديد من المدافع الحربية الأيطالية الصنع حيث أحضرها الملك أحمد فؤاد من أيطاليا وذلك بهدف تحصين وتأمين القصر ضد أي هجوم طارئ من جهة البحر على القصر.

وفي خلال فترة الحرب العالمية الأولى من 1914-1918 تم استخدام القصر كمستشفى عسكري ميداني للجنود الأنجليز.
وبعد حركة الجيش في 23 يوليو 1952 تم تحويل القصر إلى فندق حيث تولت أدارته شركة سفنكس السياحية ثم أعقبتها في الثمانينيات شركة سان جيوفاني والتي قامت بترميمه وتجديده وفي عام 2014 حصلت شركة ستانلي للاستثمار والتطوير العقاري علي حق انتفاع قصر السلاملك كفندق لمدة 10 سنوات وجدير بالذكر ان القصر يحوي كثير من أثاثه مثل: سرير الملكة نازلي وبعض مقتنيات الملك فاروق الخاصة بمكتبه.

معرض الصور

انظر أيضاً
 فندق سيسل.
 فندق فندق ويندسور بالاس.

مراجع

وصلات خارجية

آثار مصر
عمارة عربية
قصور الإسكندرية
معالم مصرية

قصر السلاملك


Two physical systems are in thermal equilibrium if there is no net flow of thermal energy between them when they are connected by a path permeable to heat. Thermal equilibrium obeys the zeroth law of thermodynamics. A system is said to be in thermal equilibrium with itself if the temperature within the system is spatially uniform and temporally constant.

Systems in thermodynamic equilibrium are always in thermal equilibrium, but the converse is not always true. If the connection between the systems allows transfer of energy as 'change in internal energy' but does not allow transfer of matter or transfer of energy as work, the two systems may reach thermal equilibrium without reaching thermodynamic equilibrium.

Two varieties of thermal equilibrium

Relation of thermal equilibrium between two thermally connected bodies
The relation of thermal equilibrium is an instance of equilibrium between two bodies, which means that it refers to transfer through a selectively permeable partition of matter or work; it is called a diathermal connection. According to Lieb and Yngvason, the essential meaning of the relation of thermal equilibrium includes that it is reflexive and symmetric. It is not included in the essential meaning whether it is or is not transitive. After discussing the semantics of the definition, they postulate a substantial physical axiom, that they call the "zeroth law of thermodynamics", that thermal equilibrium is a transitive relation. They comment that the equivalence classes of systems so established are called isotherms.

Internal thermal equilibrium of an isolated body
Thermal equilibrium of a body in itself refers to the body when it is isolated. The background is that no heat enters or leaves it, and that it is allowed unlimited time to settle under its own intrinsic characteristics. When it is completely settled, so that macroscopic change is no longer detectable, it is in its own thermal equilibrium. It is not implied that it is necessarily in other kinds of internal equilibrium. For example, it is possible that a body might reach internal thermal equilibrium but not be in internal chemical equilibrium; glass is an example.

One may imagine an isolated system, initially not in its own state of internal thermal equilibrium. It could be subjected to a fictive thermodynamic operation of partition into two subsystems separated by nothing, no wall. One could then consider the possibility of transfers of energy as heat between the two subsystems. A long time after the fictive partition operation, the two subsystems will reach a practically stationary state, and so be in the relation of thermal equilibrium with each other. Such an adventure could be conducted in indefinitely many ways, with different fictive partitions. All of them will result in subsystems that could be shown to be in thermal equilibrium with each other, testing subsystems from different partitions. For this reason, an isolated system, initially not its own state of internal thermal equilibrium, but left for a long time, practically always will reach a final state which may be regarded as one of internal thermal equilibrium. Such a final state is one of spatial uniformity or homogeneity of temperature. The existence of such states is a basic postulate of classical thermodynamics. This postulate is sometimes, but not often, called the minus first law of thermodynamics. A notable exception exists for isolated quantum systems which are many-body localized and which never reach internal thermal equilibrium.

Thermal contact

Heat can flow into or out of a closed system by way of thermal conduction or of thermal radiation to or from a thermal reservoir, and when this process is effecting net transfer of heat, the system is not in thermal equilibrium. While the transfer of energy as heat continues, the system's temperature can be changing.

Bodies prepared with separately uniform temperatures, then put into purely thermal communication with each other

If bodies are prepared with separately microscopically stationary states, and are then put into purely thermal connection with each other, by conductive or radiative pathways, they will be in thermal equilibrium with each other just when the connection is followed by no change in either body. But if initially they are not in a relation of thermal equilibrium, heat will flow from the hotter to the colder, by whatever pathway, conductive or radiative, is available, and this flow will continue until thermal equilibrium is reached and then they will have the same temperature.

One form of thermal equilibrium is radiative exchange equilibrium. Two bodies, each with its own uniform temperature, in solely radiative connection, no matter how far apart, or what partially obstructive, reflective, or refractive, obstacles lie in their path of radiative exchange, not moving relative to one another, will exchange thermal radiation, in net the hotter transferring energy to the cooler, and will exchange equal and opposite amounts just when they are at the same temperature. In this situation, Kirchhoff's law of equality of radiative emissivity and absorptivity and the Helmholtz reciprocity principle are in play.

Change of internal state of an isolated system

If an initially isolated physical system, without internal walls that establish adiabatically isolated subsystems, is left long enough, it will usually reach a state of thermal equilibrium in itself, in which its temperature will be uniform throughout, but not necessarily a state of thermodynamic equilibrium, if there is some structural barrier that can prevent some possible processes in the system from reaching equilibrium; glass is an example. Classical thermodynamics in general considers idealized systems that have reached internal equilibrium, and idealized transfers of matter and energy between them.

An isolated physical system may be inhomogeneous, or may be composed of several subsystems separated from each other by walls. If an initially inhomogeneous physical system, without internal walls, is isolated by a thermodynamic operation, it will in general over time change its internal state. Or if it is composed of several subsystems separated from each other by walls, it may change its state after a thermodynamic operation that changes its walls. Such changes may include change of temperature or spatial distribution of temperature, by changing the state of constituent materials. A rod of iron, initially prepared to be hot at one end and cold at the other, when isolated, will change so that its temperature becomes uniform all along its length; during the process, the rod is not in thermal equilibrium until its temperature is uniform. In a system prepared as a block of ice floating in a bath of hot water, and then isolated, the ice can melt; during the melting, the system is not in thermal equilibrium; but eventually, its temperature will become uniform; the block of ice will not re-form. A system prepared as a mixture of petrol vapour and air can be ignited by a spark and produce carbon dioxide and water; if this happens in an isolated system, it will increase the temperature of the system, and during the increase, the system is not in thermal equilibrium; but eventually, the system will settle to a uniform temperature.

Such changes in isolated systems are irreversible in the sense that while such a change will occur spontaneously whenever the system is prepared in the same way, the reverse change will practically never occur spontaneously within the isolated system; this is a large part of the content of the second law of thermodynamics. Truly perfectly isolated systems do not occur in nature, and always are artificially prepared.

In a gravitational field

One may consider a system contained in a very tall adiabatically isolating vessel with rigid walls initially containing a thermally heterogeneous distribution of material, left for a long time under the influence of a steady gravitational field, along its tall dimension, due to an outside body such as the earth. It will settle to a state of uniform temperature throughout, though not of uniform pressure or density, and perhaps containing several phases. It is then in internal thermal equilibrium and even in thermodynamic equilibrium. This means that all local parts of the system are in mutual radiative exchange equilibrium. This means that the temperature of the system is spatially uniform. This is so in all cases, including those of non-uniform external force fields. For an externally imposed gravitational field, this may be proved in macroscopic thermodynamic terms, by the calculus of variations, using the method of Langrangian multipliers. Considerations of kinetic theory or statistical mechanics also support this statement.

Distinctions between thermal and thermodynamic equilibria

There is an important distinction between thermal and thermodynamic equilibrium. According to Münster (1970), in states of thermodynamic equilibrium, the state variables of a system do not change at a measurable rate. Moreover, "The proviso 'at a measurable rate' implies that we can consider an equilibrium only with respect to specified processes and defined experimental conditions." Also, a state of thermodynamic equilibrium can be described by fewer macroscopic variables than any other state of a given body of matter. A single isolated body can start in a state which is not one of thermodynamic equilibrium, and can change till thermodynamic equilibrium is reached. Thermal equilibrium is a relation between two bodies or closed systems, in which transfers are allowed only of energy and take place through a partition permeable to heat, and in which the transfers have proceeded till the states of the bodies cease to change.

An explicit distinction between 'thermal equilibrium' and 'thermodynamic equilibrium' is made by C.J. Adkins. He allows that two systems might be allowed to exchange heat but be constrained from exchanging work; they will naturally exchange heat till they have equal temperatures, and reach thermal equilibrium, but in general, will not be in thermodynamic equilibrium. They can reach thermodynamic equilibrium when they are allowed also to exchange work.

Another explicit distinction between 'thermal equilibrium' and 'thermodynamic equilibrium' is made by B. C. Eu. He considers two systems in thermal contact, one a thermometer, the other a system in which several irreversible processes are occurring. He considers the case in which, over the time scale of interest, it happens that both the thermometer reading and the irreversible processes are steady. Then there is thermal equilibrium without thermodynamic equilibrium. Eu proposes consequently that the zeroth law of thermodynamics can be considered to apply even when thermodynamic equilibrium is not present; also he proposes that if changes are occurring so fast that a steady temperature cannot be defined, then "it is no longer possible to describe the process by means of a thermodynamic formalism. In other words, thermodynamics has no meaning for such a process."

Thermal equilibrium of planets

A planet is in thermal equilibrium when the incident energy reaching it (typically the solar irradiance from its parent star) is equal to the infrared energy radiated away to space.

See also
Thermal center
Thermodynamic equilibrium
Radiative equilibrium
Thermal oscillator

Citations

Citation references
Adkins, C.J. (1968/1983). Equilibrium Thermodynamics, third edition, McGraw-Hill, London, .
Bailyn, M. (1994). A Survey of Thermodynamics, American Institute of Physics Press, New York, .
Boltzmann, L. (1896/1964). Lectures on Gas Theory, translated by S.G. Brush, University of California Press, Berkeley.
Chapman, S., Cowling, T.G. (1939/1970). The Mathematical Theory of Non-uniform gases. An Account of the Kinetic Theory of Viscosity, Thermal Conduction and Diffusion in Gases, third edition 1970, Cambridge University Press, London.
Gibbs, J.W. (1876/1878). On the equilibrium of heterogeneous substances, Trans. Conn. Acad., 3: 108-248, 343-524, reprinted in The Collected Works of J. Willard Gibbs, Ph.D, LL. D., edited by W.R. Longley, R.G. Van Name, Longmans, Green & Co., New York, 1928, volume 1, pp. 55–353.
Maxwell, J.C. (1867). On the dynamical theory of gases, Phil. Trans. Roy. Soc. London, 157: 49–88.
Münster, A. (1970). Classical Thermodynamics, translated by E.S. Halberstadt, Wiley–Interscience, London.
Partington, J.R. (1949). An Advanced Treatise on Physical Chemistry, volume 1, Fundamental Principles. The Properties of Gases, Longmans, Green and Co., London.
Planck, M., (1897/1903). Treatise on Thermodynamics, translated by A. Ogg, first English edition, Longmans, Green and Co., London.
Planck, M. (1914). The Theory of Heat Radiation, second edition translated by M. Masius, P. Blakiston's Son and Co., Philadelphia.
ter Haar, D., Wergeland, H. (1966). Elements of Thermodynamics, Addison-Wesley Publishing, Reading MA.
Tisza, L. (1966). Generalized Thermodynamics, M.I.T. Press, Cambridge MA.

Temperature
Physical quantities
Heat transfer
Thermodynamics

Thermal equilibrium


Lambertseter Station (Lambertseter stasjon) er en metrostation på Lambertseterbanen på T-banen i Oslo. Stationen ligger lige ved Lambertseter senter, der indeholder nærbutikker og Symra kino. Derudover er der to broer og seks adgangsveje. Stationen er den største på Lambertseterbanen.

Stationen blev etableret sammen med Lambertseterbanen, der åbnede som sporvej 28. april 1957 og blev omstillet til T-bane 22. maj 1966. Stationen blev opgraderet til metrostandard og genåbnet 3. september 2013.

Eksterne henvisninger

Noter

T-banestationer i Oslo
Etableret i 1957

Lambertseter Station


Birey, günlük konuşma dilinde genellikle bir tek kişiyi tanımlamak için kullanılan kelimedir. Farklı alanlarda birey sözcüğü, bir kişi anlamından ziyade herhangi bir tek değer, obje veya tanım tanımlamakta kullanılır.

TDK tanımına göre ise birey:
 Kendine özgü nitelikleri yitirmeden bölünemeyen tek varlık, fert;
 Doğa bilgisinde türü oluşturan tek varlıklardan her biri;
 Mantık - Bir türün kapsamı içine giren somut varlık;
 Psikoloji - İnsan topluluklarını oluşturan, insanların benzer yanlarını kendinde taşımakla birlikte, kendine özgü ayırıcı özellikleri de bulunan tek can, fert.
 Sosyoloji - Toplumları oluşturan ve düşünsel, duygusal, iradeyle ilgili nitelikleri toplum içinde belirlenen insanların her biri, fert.

Birey terimi sadece yüklendiği birçok tanımdan değil, ideolojik planda yapılan farklı yorumlarıyla da önemli bir terim olmuştur. Özellikle 19. yüzyıldan bu yana gelişen felsefi, ekonomik ve ideolojik doktrinlerde çok önemli bir yer kaplamış, zaman zaman bazı ideolojilerin merkezi olmuştur.

Ayrıca bakınız
 Bireycilik
 Atom
 Kültürel kimlik
 Kimlik
 Kişi
 Ben

Kaynakça
  TDK Güncel Türkçe Sözlük - birey

Metafizik
Bireycilik
Sosyoloji terimleri
Psikoloji terimleri
Siyaset felsefesi terimleri

Birey


An Disa engleriana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Disa engleriana in nahilalakip ha genus nga Disa, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Disa

Disa engleriana


سمكة القبعة الحمراء هي إحدى الأسماك الشائعة قي أحواض التربية، وهي من عائلة السمكة الذهبية (سمك ذهبي) تعيش هذه السمكة مع باقي الأنواع الأخرى المسالمة، يمكن أن تعيش السمكة لعدة سنوات إن تم الاعتناء بها، وهي تعيش في الأماكن الصغيرة أيضًا أي أنه يمكن وضعها في كرة تربية صغيرة.

أسماك زينة

سمكة القبعة الحمراء


التليل هي قرية لبنانية من قرى قضاء عكار في محافظة الشمال. تقع في تجمع للقرى يسمى الدريب الأوسط.
  موقع بلدة التليل الإلكتروني  www.tleil.com

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء عكار
أماكن مأهولة في لبنان
الدريب
تجمعات أرثوذكسية شرقية في لبنان
تجمعات مارونية في لبنان
قرى لبنان

التليل


Građevinski fakultet u Zagrebu je fakultet u Zagrebu.

Dijelom je Sveučilišta u Zagrebu.

Povijest
Studij građevinarstva započinje radom Tehničke visoke škole u Zagrebu 1. listopada 1919. godine. Tehnička visoka škola prerasta 1926. godine u Tehnički fakultet u okviru Sveučilišta u Zagrebu.

Fakultet je 1940. godine preselio u novu zgradu u Kačićevoj ulici br. 26, gdje se nastava građevinarstva održava i danas.

Tehnički fakultet se 1956. godine dijeli u nekoliko fakulteta. Među njima je i Arhitektonsko-građevinsko-geodetski fakultet, koji se 1962. godine razdvaja u tri fakulteta i tako nastaje samostalni Građevinski fakultet Sveučilišta u Zagrebu.

Prestankom rada Građevinskog instituta 1. srpnja 1991. godine Građevinski fakultet ponovno djeluje kao samostalna ustanova u okviru Sveučilišta u Zagrebu.

Poznati znanstvenici
 Nenad Bićanić

Izvori

Vanjske poveznice

Mrežno sjedište Građevinskog fakulteta u Zagrebu

Sveučilište u Zagrebu
Fakulteti u Hrvatskoj

Građevinski fakultet u Zagrebu


Anna Winger (nascida em Massachusetts, em 1970) é uma escritora, produtora, roteirista e fotógrafa estadunidense radicada na Alemanha. Ela é mais conhecida por ter co-criado a série de televisão Deutschland 83.

Início da vida e educação
Winger cresceu em Massachusetts. Seus pais são antropólogos, e seu trabalho levou sua família a morar no Quênia e no México também. Ela é judia.

Ela se formou na Universidade de Columbia em 1993.

Carreira
Antes de começar a escrever, Winger trabalhou como fotógrafa profissional por mais de uma década. O seu primeiro romance, This Must Be the Place, foi publicado em 2008 pela Riverhead Books..

Seus ensaios pessoais foram publicados na The New York Times Magazine, Condé Nast Traveler, Frankfurter Allgemeine Zeitung e Süddeutsche Zeitung. A série de rádio Berlin Stories de Winger para a NPR Worldwide foi exibida de 2009 a 2013.

Seu primeiro projeto como roteirista foi Deutschland 83, uma série de televisão que ela co-criou com seu marido Joerg Winger. O programa foi ao ar na Sundance TV em junho de 2015 e na RTL Television em novembro e dezembro de 2015. A série de 8 episódios, sobre um jovem espião da Alemanha Oriental em uma missão secreta na Alemanha Ocidental em 1983, teve sua estreia mundial quando os dois primeiros episódios foram exibidos no Festival de Cinema de Berlim de 2015. Winger escreveu a série em inglês, mas foi filmada em alemão. Essa foi a primeira série em língua alemã a ser exibida na televisão americana.

Em 2016, fundou sua própria produtora com sede em Berlim, Studio Airlift.

Ela também co-criou e co-produziu a minissérie do Prime Video, Deutschland 86, que é a sequência de Deutschland 83. A terceira temporada, intitulada Deutschland 89, foi ao ar em 2021.

Winger e Alexa Karolinski atuaram como co-criadores e co-roteiristas da minissérie Unorthodox, que estreou em 26 de março de 2020 e é o primeiro programa falado em iídiche da Netflix. Em 2021, ala assinou um contrato com a Netflix.

Vida pessoal
Winger conheceu seu marido no Chile. Em 2002, mudaram-se para Berlim, na Alemanha. Eles têm duas filhas.

Filmografia

Ligações externas
Site oficial

Nascidos em 1970
Naturais de Massachusetts
Roteiristas dos Estados Unidos
Roteiristas da Alemanha
Escritores dos Estados Unidos
Roteiristas premiados com o Emmy Internacional

Anna Winger


Macaquinhos é uma peça teatral brasileira cuja estreia se deu em 2011 e que foi idealizada pelos artistas Caio Costa, Mavi Veloso e Yang Dallas, alegadamente com base no livro "O Povo Brasileiro", de Darcy Ribeiro. A peça se tornou polêmica pois nela há um ato no qual oito atores se enfileiram nus, com os pés e os braços no chão, e exploram com os dedos o ânus do colega à frente, formando um círculo de corpos. Segundo os artistas, a performance, que foi apresentada em 2019 em São Paulo, serviria como metáfora para o desequilíbrio entre os países do hemisfério sul, representados pela região anal.

Histórico
A peça estreou no Museu do Piauí no ano de 2011. Após uma série de polêmicas relativas às apresentações no Brasil, a peça obteve ao menos uma temporada internacional, que incluiu as cidades alemãs de Hamburgo e Frankfurt, como parte do "Projeto Brasil Tropicalypse Now!", mostra com expoentes contemporâneos de dança, teatro, artes visuais e performance.

Ligações externas
 Revista Lado A: Macaquinhos

Peças de teatro do Brasil
Peças de teatro de 2011
Práticas sexuais envolvendo o ânus nas artes
Projetos culturais financiados por meio da lei Rouanet
2011 no Brasil
Controvérsias sobre obscenidade no teatro

Macaquinhos


Dolce Vita Africana es una película del año 2008.

Sinopsis
Dolce Vita Africana es un documental acerca de Malick Sidibé, fotógrafo maliense conocido internacionalmente. Las fotos que realizó desde los años cincuenta hasta bien entrados los setenta son un documento sin par del espíritu desinhibido de una generación que reivindicaba la libertad postindependencia, hasta que un golpe de Estado islamista abrió el camino para años de dictadura militar. La realizadora visitó el estudio de Malick Sidibé en Bamako para verle trabajar, y tuvo ocasión de conocer a varios de sus modelos a través de cuyas historias personales también cuenta la historia del Malí.

Referencias

Dolce vita africana


Según el contexto, Adón puede referirse a:

 Adón, (אדון), palabra, originalmente, de lengua semítica que significa "señor". Identifica o es el origen de varias divinidades.
 Adón, en el Tanaj, es usada para referirse a hombres, ángeles y a El.
 San Adón, prelado español natural de Badajoz, fallecido en 1153.

Adón (desambiguación)


Metilecgonidina (anidrometilecgonina; anidroecgonina metil éster; AEME) é um intermediário químico derivado de  e cocaína. A metilecgonidina é produto de reação por pirólise, formada quando o crack é fumado, o que torna a substância útil como biomarcador para testes de drogas voltados especificamente para detectar o uso de crack, pois a cocaína em pó (cloridrato de cocaína) não forma metilecgonidina como metabólito.

A metilecgonidina tem uma meia-vida biológica relativamente curta de, em média, 18 a 21 minutos, quando é metabolizada em ecgonidina, por isso as concentrações relativas dos dois compostos podem ser usadas para estimar o quão recentemente o crack foi fumado. A metilecgonidina demonstrou ser especificamente mais prejudicial ao corpo do que outros subprodutos da cocaína; por exemplo para o coração, pulmões e fígado. A toxicidade elevada se deve a um efeito agonista parcial nos receptores muscarínicos M1 e M3, levando à fragmentação do DNA espermático e morte celular por apoptose.

A AEME também é usada em pesquisas científicas para a síntese de análogos de feniltropano, como troparil, dicloropano e iometopano. A metilecgonidina também pode ser usada para produzir cocaína e, portanto, pode ser uma substância controlada em alguns países.

Síntese
A metilecgonidina também pode ser sintetizada por meios além de prólise, por exemplo, a partir da cocaína via hidrólise/desidratação seguida de esterificação com metanol.

A síntese proposta por Kline é baseada na reação do ácido 2,4,6-cicloheptatrieno-7-carboxílico com metilamina. Essa é uma versão modificada da síntese patenteada por Grundmann e Ottmann. Em outro método de síntese registrado pelos mesmos autores, a metilecgonidina reage com dois equivalentes de fenil-lítio para formar um álcool terciário em um éster por meio da adição de Michael. No entanto, o produto possui apenas 10% da potência da atropina.

Ver também
 Metilecgonina
 Arecolina
 Anatoxina-a

Cicloalcenos
Ácidos carboxílicos
Cocaína
Ésteres

Metilecgonidina


Ušba (gruzijski: უშბა), jedan od najznačajnijih vrhova Kavkaza u gruzijskoj pokrajini Svaneti. Poznata je kao "kavkaski Matterhorn" zbog svog slikovitog dvostrukog vrha u obliku tornja.

Ushbu mnogi penjači smatraju najtežim usponom na Kavkazu, a na njoj su 1974. godine, u pokušaju da je osvoje, poginuli članovi tadašnje jugoslavenske ekspedicije, Kaštelanin Ante Bedalov, Zagrepčani Urso Vrdoljak i Viktor Tabaković te Splićanin Nenad Čulić.

Sjeverni vrh (4 690 m) je pritupačniji i nešto niži od južnog, čija je visina 4 710 m. Sjeverni vrh osvojili su 1888. g. John Garford Cokkin i planinski vodič Ulrich Almer, dok je Južni osvojen 1903. pod vodstvom Wilhelm Rickmer-Rickmersa.

Izvori

Reljefni oblici u Gruziji
Planinski vrhovi u Aziji

Ušba


كاليفيا ثوريكو (Καλύβια Θορικού) هي مدينة في إقليم أتيكا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 17846 نسمة.

المراجع

أماكن مأهولة في أتيكا الشرقية
مدن اليونان
مقاطعة أتيكا الشرقية

كاليفيا ثوريكو


An Rhaphidophora versteegii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler ngan Kurt Krause. An Rhaphidophora versteegii in nahilalakip ha genus nga Rhaphidophora, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhaphidophora (Araceae)

Rhaphidophora versteegii


este o actriță japoneză și fostă membră al trupei V-u-den.

Apariții

Emisiuni TV

Radio

Nașteri în 1984
Actrițe japoneze
Idoli japonezi
Oameni în viață

Erika Miyoshi