Gal Gadot-Varsano (; ; ) este o  actriță de cinema și model israelian.

Gadot este în primul rând cunoscută pentru rolul ei ca Wonder Woman (Femeia Fantastică) în DC Extended Universe, începând cu Batman v Superman: Dawn of Justice (2016), continuând în Wonder Woman (2017), și în Justice League. Ea este imaginea parfumului Gucci, modelul Bambus.

Primii ani
Gal Gadot s-a născut la Petah Tikva și a crescut în cartierul Givat Tal din Rosh HaAyin, Israel. În ebraică, numele ei înseamnă "val" și prenumele ei înseamnă "malurile". Ea este fiica lui Irit (născută Weiss), o profesoară, și Michael Gadot, un inginer. Ambii părinți s-au născut în Israel și și-au hebraizat numele de la "Ziua". Bunicii materni au fost supraviețuitori ai Holocaustului.  Se trage din evrei originari din Polonia, Austria, Germania și Cehia. Profilul ei în liceu a fost biologia. Ea spune că în liceu a fost un succes la baschet datorită înălțimii ei. După liceu, Gadot a început să studieze de două ori dreptul, la facultatea de Drept Radzyner de la IDC Herzliya.

Serviciul militar
La vârsta de 20 de ani, Gadot a servit timp de doi ani ca soldat în Armata de Apărare a Israelului, fiind instructor de luptă. ea spune despre timpul ei ca soldat: "dai doi sau trei ani și nu e vorba de tine. Înveți disciplina și respectul". Gadot spune că trecutul ei a ajutat-o să câștige rolul lui Gisele în Fast & Furious: "cred că principalul motiv a fost că directorului Justin Lin i-a plăcut că am fost în armată și a vrut să-mi folosesc cunoștințele de arme."

Cariera

Modeling

Gadot a condus campanii internaționale ca model pentru Miss Sixty, Huawei , Captain Morgan rom, Gucci parfumuri și Vine Vera îngrijire a pielii , și Jaguar Cars. Ea este fața parfumului Gucci Bamboo. Ea a apărut ca covergirl pe Cosmopolitan, Glamour, Bride Magazine, Entertainment Weekly, UMM, Cleo, Fashion, Lucire, FHM. Gadot a fost principalul model pentru brandul de modă Castro în 2008-2016. În 2013, salariul ei anual  a fost estimat la NIS 2.4 milioane de euro, care a fost înaintea multor alte modele israeliene precum Esti Ginzburg și Shlomit Malka, deși în mod semnificativ în spatele lui Bar Refaeli.

La vârsta de 19 Gadot a câștigat concursul de frumusețe Miss Israel 2004  și apoi a concurat la Miss Universe 2004  în Ecuador. Ea și-a efectuat timp de doi ani serviciul militar, apoi a studiat dreptul. Atunci când a terminat primul an de școală, un director de casting a chemat-o la o audiție pentru rolul de Bond girl Camille Montes din filmul Quantum of Solace. Deși nu a primit rolul, același director de casting a angajat-o mai târziu pentru rolul lui Gisele în Fast & Furious. Gadot și-a efectuat propriile cascadorii în filmele Fast & Furious.

În 2007, la 21 de ani Gadot a fost în ședința foto Maxim, "Femei din Armata Israeliană", apărând după aceea pe coperta New York Post. În aprilie 2012, Shalom Life a clasat-o pe locul 5 pe lista cu "cele mai talentate, inteligente, amuzante și superbe 50 de femei evreice din lume", după modelul Bar Refaeli și actrița Eva Green. În 2014, Gadot a fost una din cele două actrițe israeliene, împreună cu Odeya Rush, listată ca o viitoare doamnă de conducere de revista InStyle.

Actorie

În 2008, Gadot a jucat în drama israeliană Bubot. Ea a apărut ca Gisele Yashar în Fast & Furious, cel de-al patrulea film din Fast & Furious franciza, după ce a câștigat rolul în fața altor șase actrițe. În 2010, ea a avut roluri mici în filmul de comedie-acțiune Data de Noapte și în filmul de aventură Cavaler și Zi. 2011 a adus-o înapoi la franciza Fast & Furious , reluând-și rolul ei ca Gisele în Fast Five. În 2013, Gadot jucat-o din nou pe Gisele în Fast & Furious 6.

Gadot jucat-o pe Wonder Woman în filmul Batman v Superman: Dawn of Justice (2016). Gadot a primit lecții de mânuirea sabiei, Kung Fu kickboxing, capoeira și jiu-jitsu Brazilian pentru rol. Performanța lui Gadot ca  super-erou a fost numită ca fiind una dintre cele mai bune părți ale filmului.

De asemenea, în 2016, a avut un mic rol în filmul lui John Hillcoat ,thrillerul Triple 9, unde a jucat alături de Kate Winslet și Aaron Paul. Mai târziu în același an, ea a jucat în thrillerul Criminal, ca soție a personajului lui Ryan Reynolds, , alături de Kevin Costner, Gary Oldman și Tommy Lee Jones. Ultimul ei film din 2016 a fost comedia Ține Pasul cu Jones, în care a jucat rolul unui agent secret, alături de Isla Fisher și Jon Hamm.

În 2017, Gadot a jucat într-un film solo pentru personajul ei, Femeia Minune. Ea și-a reluat rolul din nou în ansamblul Justice League , film lansat în 17 noiembrie 2017, care ar fi a treia sa apariție în DC Extended Universe.

În 2020, Forbes a clasat pe Gadot drept a treia cea mai bine plătită actriță din lume, cu câștiguri anuale de 31,5 milioane de dolari. Pe 11 octombrie 2020, s-a confirmat că Gadot se va reuni cu regizoarea Wonder Woman, Patty Jenkins, la Cleopatra, un film epic centrat pe Cleopatra produs de Paramount Pictures. Mai târziu, Jenkins s-a mutat să producă proiectul, iar Kari Skogland va fi regizată. În decembrie, Gadot a fost distribuită în thrillerul de spionaj Heart of Stone.

Viața personală
Gadot s-a căsătorit cu Yaron Varsano
pe 28 septembrie 2008. Împreună au trei fiice, născute în 2011, 2017 și 2021.

Filmografie

Film

Televiziune

Concursuri

Premii și nominalizări

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1985
Personal militar al secolului al XXI-lea
Evrei israelieni
Oameni în viață

Gal Gadot


نادي فنجاء الرياضي لكرة القدم هو أحد أندية سلطنة عمان، يلعب النادي حالياً (2015) في دوري عمانتل للمحترفين، فاز النادي بكأس مجلس التعاون لدول الخليج العربية لأبطال الدوري المقامة في البحرين عام 1989 م، وفاز بلقب الدوري العماني 8 مرات، وفاز بكأس السلطان قابوس بن سعيد 9 مرات (أكثر الأندية العمانية فوزاً بها)، وفاز بكأس السوبر العمانية 2 مرتين، وفاز بكأس الاتحاد العماني مرة واحدة.

شعار نادي فنجاء
شعار النادي هو عبارة عن قلعة عمانية على شكل كأس تضم بداخلها خارطة السلطنة وكرة قدم وشعلة بداخل دائرة خضراء، ويرمز هذا إلى دمج الرياضة الحديثة بالرياضات القديمة وتدل أيضا على التمسك بالتراث التقليدي فيما تدل الكرة على أهمية هذه اللعبة في أنشطة النادي فيما ترمز الشعلة إلى النشاطات الثقافية المتوقدة للأعضاء.

إنجازات النادي في كرة القدم
حقق الفريق الأول لنادي فنجاء لكرة القدم العديد من الإنجازات أهمها ( 22 ) بطولة:

على المستوى الخارجي
 فاز بكأس مجلس التعاون لدول الخليج العربية للأبطال مرة واحدة.
 المركز الرابع في البطولة العربية لكرة القدم (أبطال الدوري).

على المستوى المحلي
 فاز بكأس جلالة السلطان قابوس [9] مرات أكثر الأندية العمانية فوزاً بها.
 فاز بدوري عام السلطنة [8] مرات.
 فاز بكأس الإتحاد العماني مرة واحدة
 فاز بكأس السوبر العمانية [2] مرتين.
 فاز بكأس مازدا للمحترفين مرة واحدة

إنجازات النادي في المراحل السنية

على المستوى الخارجي
 فاز بكأس مجلس التعاون لدول الخليج العربية (للناشئين) مرتان.

على المستوى المحلي
 فاز بدوري المراحل السنية (للناشئين) مرتان.

مراجع

فنجاء
فنجاء
فنجاء
فنجاء
دوري المحترفين العماني

نادي فنجاء


Christiania Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Christiania Township (Minnesota)
 Christiania Township (North Dakota)

Christiania Township


Aglymbus es un género de coleópteros adéfagos de la familia Dytiscidae.

Especies
Especies incluidas:
Aglymbus bimaculatus	Resende & Vanin 1991
Aglymbus brevicornis
Aglymbus bromeliarum	Scott 1912
Aglymbus elongatus	Kolbe
Aglymbus eminens	(Kirsch 1873)
Aglymbus festae	(Griffini 1899)
Aglymbus formosulus	Guignot 1956
Aglymbus gestroi	Sharp 1882
Aglymbus gestroi
Aglymbus instriolatus	Zimmermann 1923
Aglymbus janeiroi	Nilsson 2001
Aglymbus johannis	Wewalka 1982
Aglymbus laevis
Aglymbus mathaei	Wewalka 1982
Aglymbus milloti	Guignot 1959
Aglymbus multistriatus	Nilsson 1991
Aglymbus optatus
Aglymbus pallidiventris	Aube
Aglymbus pilatus	Guignot 1950
Aglymbus strigulifer	Guignot 1955
Aglymbus subsignatus	Guignot 1952

Referencias

  1997: Reassignment of Agabus eminens Kirsch to Aglymbus Sharp (Coleoptera: Dytiscidae) and redescription of the species. Coleopterists bulletin, 51: 285-288. JSTOR PDF

Enlaces externos

 Nomenclator Zoologicus

Copelatinae

Aglymbus


البلاستيك أو اللدائن، تلك البولميرات المصنعة هو أحد مشتقات النفط. ويعتبر مادة أساسية في العديد من الصناعات، وهو ما شكل غزوا لكافة مناحي الحياة. أما الخطر الذي تشكله اللدائن على البيئة هو كونها مواد لا تتحلل بسهولة-عكس المواد العضوية الأخرى-فال«لدائن» تستغرق أربعة قرون لتحللها، وتنتج الكثير من الغازات الملوثة عند حرقها، وهذا ما شكل عبأ على البيئة وتلويثا لها.
ولحماية النظام البيئي وجبت«إعادة تدوير المخلفات»

تعريف تدوير البلاستيك
إعادة تدوير هي عملية إعادة تصنيع واستخدام المخلفات، سواء المنزلية أم الصناعية أم الزراعية، وذلك لتقليل تأثير هذه المخلفات وتراكمها على البيئة (للمزيد أنظر مقالة التدوير).

وإعادة تدوير البلاستيك يقصد منها إعادة استعمال المخلفات البلاستيكية المنزلية والتجارية والصناعية التي تصل نسبة المخلفات البلاستيكية فيها إلى ما يقرب من 10 % حيث يتم إعادة استعمالها كمواد أولية.

أنواع البلاستيك التي يتم تدويرها
 PET البولي إيثَلين ترفثاليت: ويدخل في صناعة قارورات الماء وعلب البلاستيك.
 HDPE البولي إيثَلين عالي الكثافة (هاي دانستي بولي إثَلين): ويستخدم في صناعة علب الشامبو والمنظفات.
 PVC البولي ڤينايل كلورايد: ويستخدم في صناعة انابيب الصرف والجرابات المغطيه للأسلاك الكهربائيه على الجدران حيث انه صعب الأحتراق
 LDPE البولي إيثَلين منخفض الكثافة (لو دانستي بولي إثَلين): ويستعمل في صناعة علب السيديات وأكياس التسوق.
 PP البولي بروبَلين.: يستعمل في صناعة الصحون وحوافظ الطعام وعلب الدواء «وهو من أفضل أنواع البلاستيك».
 PS البولي ستايرين: يستعمل في صنع بعض الصحون وهو من الانواع الشفافة

خطوات إعادة تدوير البلاستيك

الجمع
تتم عملية جمع مخلفات البلاستيك بالعديد من الطرق أهمها: تجميعها بالمنازل والمحلات التجارية والفنادق وبيعها لأقرب محل خردة، أو لمشتري الخردة المتجولين بالشوارع، أو جمعها من قبل النباشين في مقالب القمامة.

الفرز
وهو أهم مرحلة في إعادة تدوير البلاستيك، وهو جوهر التدوير فلحصول على نوعية جيدة من البلاستيك يتطلب فرزا جيدا للمخلفات البلاستيكية، حيث أنّ البلاستيك يفقد خواصه في حال وجود عناصر أخرى معه، ويتطلب الفرز عمالة كبيرة، بما يخلق فرص عمل كثيرة.و يتم ذلك بفصل مخلفات البلاستيك عن باقي الشوائب مثل إزالة الورق الملصق على قارورات المياه البلاستيكية، كما يتم فصل كل نوع بلاستيكي عن الآخر.

الغسل
وتتم عملية غسل مخلفات البلاستيك بإدخالها في أحواض كبيرة تحتوي على الماء الساخن ويضاف إليه مادة الصودا الكاوية، أو الصابون السائل المركز، فإعادة تدوير البلاستيك تتطلب أن تكون المادة البلاستيكية خالية من الدهون والزيوت والأجسام الغريبة.

التجفيف

بعد غسل مخلفات البلاستيك تأتي عملية التجفيف حيث يتم نقل المخلفات من أحواض الغسيل إلى أحواض التجفيف وتركها المدة اللازمة لتجف تماما من الماء.

التكسير

يتم تكسير مخلفات البلاستيك في ماكينة تكسير، وذلك بمرور المخلفات البلاستيكية بين الأسلحة الدوارة الثابتة ليتم طحنها، ويتحكم في حجم التكســير سلك ذو فتحات محددة لتحديد حجم القطع (الحبيبات) المنتجة، ثم يعاد غسل هذه الحبيبات. بعد ذلك تنقل هذه الحبيبات لتوضع في ماكينة التخريز التي تحولها قطع البلاستيك لتصبح «مادة خام» يمكن الاستفادة منها لصنع منتجات بلاستيكية جديدة.

التشكيل
و في هذه المرحلة يتم تشكيل البلاستيك إلى منتجات قابلة للاستعمال ويتم ذلك بعدة طرق وذلك حسب المنتج المراد الحصول عليه:

طريقة الحقن
و يتم ذلك باستخدام الحاقن الحلزوني وهو جهاز يحتوي على فرن صهر لتدوير مخلفات البلاستيك كمرحلة أولى، حيث يقوم الفرن بصهر قطع البلاستيك ثم يقوم الحاقن بوضع مصهور البلاستيك في قوالب ثابتة الشكل للحصول على المنتج المطلوب مثل: شماعات، أطباق....

طريقة النفخ
وتستعمل هذه الطريق لتشكيل المنتجات البلاستيكية المفرغة مثل: كرة القدم.

طريقة البثق
وهي عملية تتم لإنتاج المنتجات البلاستيكية مثل: الخراطيم، وكابلات الكهرباء، حيث يتم ضغط المادة البلاستيكية خلال فوهة البثق التي يكون لها نفس الشكل المطلوب.

التبريد
بعد تشكيل المنتجات يتم غمرها في أحواض كبيرة تحتوي على الماء البارد.

آلات وماكنات إعادة تدوير البلاستيك

و هي عبارة عن مجموعة من المعدات تستعمل في إعادة تدوير البلاستيك وذلك حسب متطلبات كل مرحلة، وهي تتكون أساسا من:

حوض غسيل
و هو عبارة عن حوض كبير يستعمل لغسل مخلفات البلاستيك المراد إعادة تدويرها.

مفرمة
و هي عبارة عن آلة تستعمل في تقطيع البلاستيك.

حوض التجفيف
وهو عبارة عن حوض كبير يتم نقل البلاستيك إليه بعد غسله من أجل تجفيفه.

ماكينة حقن بلاستيك (الحاقن)
و هو عبارة عن جهاز يستعمل في تشكيل البلاستيك، وهو مكون من فرن لصهر البلاستيك وبعد ذلك يتم حقن مصهور البلاستيك داخل القوالب للحصول على الشكل المطلوب.
وتتغير درجة حرارة الفرن أو السخانات اعتمادا علي نوعية البلاستيك المراد صهره وتشكيلة ومقدار طاقته الداخلية.
وتعتبر ماكينة الحقن أكثر الاليات المستخدمة لإنتاج البلاستيك في العالم

مجموعة اسطمبات
و هي عبارة عن قوالب ثابتة الشكل.

حوض تبريد مياه
و هو عبارة عن حوض كبير به ماء بارد يستعمل من أجل تبريد المنتج البلاستيكي بعد تشكيله.

اقتصاد إعادة تدوير البلاستيك

إنّ عدم حرق أو طمر البوليسترين حيث توجد عدة طرق لإعادة استعماله كمعالجته بالمذيبات العضوية مثل الأسيتون ويتم استخدامه كمادة لاصقة وعازلة، كما أنّ فتات البوليسترين يمكن خلطه مع الرمل ومعالجته حرارياً لإنتاج تربة غنية ذات خصائص حرارية متميزة تستخدم مع نباتات الزينة.

أهمية إعادة تدوير البلاستيك
إنّ لإعادة تدوير البلاستيك أهمية بالغة ودور مهم في الحد من نفاذ المصادر وتحقيق التنمية المستدامة وذلك بتأمين المواد الأولية من استغلال المخلفات بدلا من المواد الخام كما أن له دور مهم من الناحية البيئية وذلك بحماية الهواءو الماء من الملوثات حيث تجميعها وإعادة استعمالها بدلا من الحرق الذي يؤدي إلى تلويث الهواء أو الطمر الذي يؤدي إلى تلويث المياه الجوفية، دون أن ننسى الدور الذي يلعبه في الاقتصاد بإقلال المساحات اللازمة للتخلص من النفايات واستغلال هذه المساحات لأغراض زراعية وتأمين فرص عمل.
و إضافة إلى كل ذلك فإنه يساهم في توفير الطاقة حيث أن الطاقة اللازمة لإنتاج منتج ما من المواد الخامة تزيد بكثير عن الطاقة اللازمة لإنتاج نفس المنتج من إعادة تدوير المخلفات.
وقد وجد رجال الصناعة أنه إذا تم أخذ برامج إعادة التدوير بمأخذ الجد من الممكن أن تساعد في تخفيض تكلفة المواد الخام وتكلفة التشغيل، كما تحسن صورتهم كمتهمين دائمين بتلويث البيئة.

المعوقات التي تواجه إعادة تدوير البلاستيك
مع أنّ عملية إعادة تدوير البلاستيك تعتبر عملية لحماية البيئة بالدرجة الأولى وبالرغم من الفوائد الكثيرة التي تقدمهاإلا أنّها لا زالت تعاني من الكثير من المعوقات التي تحد من تطورهاو هذا مايفسر قلة انتشارها ومن أهم هذه المعوقات التي تواجهها هذه الصناعة قلة الدعم المالي المخصص لها من طرف الدولة خاصة مع ارتفاع أسعار المخلفات والنفايات التي يتم جمعها محليا لأسباب متعددة، وأيضانخفاض المستوردة بالمقارنة بها، كل هذه الأسباب جعلت هذا النشاط لا يحظى بالدعم الكافي، وإضافة إلى كل ذلك، إنّ انخفاض جودة المنتج بالمقارنة مع المنتج الأصلي قلل من انتشار هذه الصناعة.

ترميز البلاستيك
معظم العبوات البلاستيكية المصنعة محلياً لا تحمل رمز نوع البلاستيك، بل عند تدقيق النظر نجد أنه يوجد ثلاثة رموز مختلفة عن بعضها:

وجود سهمين متداخلين
تعني هذه الإشارة أن هذا البلاستيك غير قابل للتدوير.

شارة المثلثة مع رقم المادة
الشارة المرقمة
المثلث يعني أن البلاستيك قابل للتدوير وإعادة التصنيع وكل رقم داخل المثلث يمثل مادة بلاستيكية معينة، والحروف هي اختصار لاسم البلاستيك المرادف للرقم في المثلث.
 الرقم1: آمن وقابل للتدوير. يستخدم لعلب الماء والعصير.
 الرقم 2 : آمن وقابل للتدوير: يستخدم لعلب الشامبو والمنظفات.
 الرقم 3 : ضار وسام إذا أستخدم لفترة طويلة.
 الرقم 4 : آمن نسبيا وقابل للتدوير، يستخدم لصنع علب السيديات وبعض القوارير وأكياس التسوق.
 الرقم 5: من أفضل أنواع البلاستيك وأكثرها أمناً، يستخدم في صناعة حوافظ الطعام والصحون وعلب الأدوية وكل ما يتعلق بالطعام.
 الرقم 6 : خطر وغير آمن.
 الرقم 7 : جميع أنواع البلاستك الأخرى المدمجه أو المخلطه بمعنى اصح الانجنيرنق بلاستك

الشارة المثلثة ضمن دائرة
معناه أن هذا البلاستيك مصنع من بلاستيك تم تدويره.

فعالية التدوير
بالرغم من اعتبار أن إعادة تدوير المخلفات هو قمة المدنية إلا أنه إتجه البعض إلى التساؤل عن مدى فاعلية هذه العملية، وهل هي أفضل الوسائل للتخلص من المخلفات؟ فقد اكتشفوا مع الوقت أن تكلفة إعادة التشغيل عالية بالمقارنة بمميزاتها والعائد منها.

إذا كانت إعادة التدوير أسلوبًا غير فعال فما هو الأسلوب الأفضل للتخلص من النفايات البلاستيكية؟

المراجع

 مستند من موقع

تدوير النفايات
تدوير النفايات حسب المادة
ترشيد استهلاك المياه
حفظ الطاقة
لدائن

تدوير نفايات اللدائن


Georg Moller (født 21. januar 1784 i Diepholz, død 13. marts 1852 i Darmstadt) var en tysk arkitekt.

De fleste af Mollers udførte arbejder findes i Darmstadt. I teatret i Mainz udformede han først den i 19. århundrede yndede type for teaterbygninger, idet han lod bygningens ydre runde sig efter tilskuerpladsens form. I øvrigt tilhørte han den romantiske retning og udarbejdede en række værker om middelalderlige tyske kirker; allerede 1818 publicerede han en af ham genfundet middelalderlig tegning til Kölnerdomen.

Kilder

Arkitekter fra Tyskland
Faglitterære forfattere fra Tyskland
Tyskere i 1700-tallet
Tyskere i 1800-tallet
Personer fra Niedersachsen

Georg Moller


Gustaf Komppa () a fost un chimist finlandez cunoscut în special pentru introducerea în premieră a metodei sintezei totale, realizată în 1903 la scară industrială în cazul camforului.

Komppa s-a născut în Viipuri în 1867. În timp ce a urmat școala secundară din Viborg, profesorul de aritmetică și știință Hugo Zilliacus, i-a deschis interesul în cercetarea științifică. Komppa și-a pregătit propriul laborator de chimie în casa părinților săi, după instrucțiunile din cartea Schule der Chemie a lui Julius Adolph Stöckhard. A absolvit Universitatea Tehnică din Helsinki în 1891 și apoi a lucrat pentru o vreme în Elveția cu Arthur Hantzsch înainte de a obține doctoratul. La scurt timp după revenirea în Finlanda a devenit profesor de chimie la Universitatea Tehnică din Helsinki. El a fost, de asemenea, membru al consiliului de administrație al mai multor corporații finlandeze și membru fondator al Academiei de Științe și Litere din Finlanda . Universitățile din Uppsala, Copenhaga și Heidelberg l-au invitat în calitate de membru onorific.

Komppa a lucrat intens la sinteza organică a câtorva compuși, în special camforul și terpenoizilor. Sinteza camforului a fost un progres important, în special pentru utilizarea metodei sintezei totale. El a dezvoltat, de asemenea, metode pentru transformarea turbei în combustibil. În timpul carierei sale, Komppa a publicat peste 200 de lucrări științifice.

Referințe
Articole despre Komppa (în finlandeză)

Note

Nașteri în 1867
Decese în 1949
Eponime ale asteroizilor

Gustaf Komppa


Reise durch Russland, (abreviado Reise Russland), es un libro con descripciones botánicas, escrito por Samuel Gottlieb Gmelin, que fue publicado en cuatro volúmenes en 1770-1784.

Su nombre completo es Reise durch Russland zur untersuchung der drey natur-reiche (Viajes por Rusia para el estudio de las tres provincias naturales), publicándose el volumen final por Peter Simon Pallas.

Referencias

Enlaces externos
 Descripción en Google

Libros de botánica
Publicaciones científicas

Reise durch Russland


Dieser Artikel behandelt die dänische Fußballnationalmannschaft bei der Europameisterschaft 2012 in Polen und der Ukraine. Dänemark nahm zum achten Mal teil. Bis auf 2008 war die dänische Mannschaft seit 1984 bei allen EM-Endrunden vertreten. Größter Erfolg ist der Titelgewinn 1992, als Dänemark für die ausgeschlossene jugoslawische Mannschaft nachnominiert wurde.

Qualifikation
Dänemark absolvierte die Qualifikation zur Europameisterschaft in der Qualifikationsgruppe H, einer von drei "Fünfer-Gruppen".

Spiele
Alle Resultate aus dänischer Sicht.

Tabelle

Vorbereitung

Dänemark bestritt unmittelbar vor der EM noch zwei Testspiele: Am 26. Mai in Hamburg gegen Brasilien, das mit einer Mannschaft mit jüngeren Spielern antrat, die sich auf das olympische Fußballturnier vorbereitete, wurde mit 1:3 verloren. Am 2. Juni folgte in Kopenhagen ein 2:0-Sieg gegen Australien, bei dem Daniel Agger per Elfmeter und Andreas Bjelland ihre ersten Tore für Dänemark erzielen konnten.

Während der EM verbrachte das dänische Team die Zeit zwischen den Gruppenspielen im polnischen Kołobrzeg. Als Quartier fungierte das 5**** Hotel Marine.

Spiele Dänemarks

EM-Vorrunde
Bei der Auslosung wurden Dänemark sowie Deutschland und Portugal den als Zweitem der UEFA-Rangliste als Gruppenkopf der Gruppe B gesetzten Niederländern zugelost. Gegen Portugal hatten die Dänen bis dahin mit 3 Siegen, 2 Remis und 8 Niederlagen eine negative Bilanz. Beide trafen zuvor schon in der Qualifikation aufeinander (siehe oben). Zuvor trafen beide bei einer EM-Endrunde nur 1996 aufeinander: In der Vorrunde trennten sich beide mit 1:1.  Das letzte Spiel zwischen Dänemark und Deutschland vor der EM endete 2:2. Die Gesamtbilanz gegen Deutschland ist negativ (9 Siege, 4 Remis, 16 Niederlagen vor der EM), war bei Europameisterschaften aber ausgeglichen (1 Sieg, 1 Niederlage, 2:2 Tore), wobei der Sieg im EM-Finale 1992 für Dänemark eine besondere Bedeutung hat. Gegen die Niederländer ist die Bilanz ebenfalls negativ (7 Siege, 10 Remis, 12 Niederlagen vor der EM), war bei Europameisterschaften aber ebenfalls ausgeglichen (1 Sieg, 1 Niederlage, 2:5 Tore).

Vorrundengruppe B:

Alle Spiele fanden in der Ukraine statt.

Kader
Am 16. Mai wurde von Morten Olsen ein vorläufiger Kader von 20 Spielern benannt. Die erfahrensten Spieler im Kader waren Christian Poulsen und Dennis Rommedahl, die auch 2004 schon zum Einsatz kamen. Am 19. Mai wurde als dritter Torhüter Anders Lindegaard berufen. Am 24. Mai wurden noch Abwehrspieler Jores Okore und Angreifer Nicklas Pedersen in den endgültigen Kader berufen. Da sich Stammtorhüter Thomas Sørensen bei der Niederlage im Freundschaftsspiel gegen Brasilien eine Rückenverletzung, zuzog und damit für die EM ausfällt, berief Trainer Morten Olsen Kasper Schmeichel, den Sohn des dänischen Rekordnationalspielers Peter Schmeichel, als Ersatzmann. 16 von 23 Spielern aus dem dänischen Kader standen zum Zeitpunkt der EM-Endrunde bei Klubs im Ausland unter Vertrag, mit Stephan Andersen, Daniel Wass und Thomas Kahlenberg standen gleich drei sogar bei einem gemeinsamen Klub unter Vertrag, namentlich der FC Évian Thonon Gaillard, wobei Kahlenberg nur Leihspieler war.

Spiele + Tore Stand: 17. Juni 2012 (nach dem Spiel gegen Deutschland)

Einzelnachweise

Danemark
2012

Fußball-Europameisterschaft 2012/Dänemark


Ivan Raguž (Stolac, 24. lipnja 1877. – Mostar, 15. lipnja 1945.) bio je hrvatski katolički svećenik, egzorcist i mučenik.

Životopis

Rodio se u Uzinovića mahali u Stocu.
Don Ivan je bio najmlađe od šestero djece roditelja oca Ivana zvanog Vicić i majke Ruže. Osnovnu školu pohađao je u Stocu, i već u to vrijeme pokazao je natprosječnu nadarenost.

Nakon osnovne škole od 1889. do 1897. pohađao je gimnaziju u Travniku, a bogosloviju u Sarajevu od 1897. do 1901. Za svećenika Trebinsko-mrkanske biskupije zaređen je u Mostaru, 29. lipnja 1900. Svećeničko službovanje započeo je kao kapelan u Gornjem Hrasnu 1901. Upravitelj župe Gradac bio je od 1901. do 1902. Bio je župnikom više župa: Trebinja (1902. – 1907.), Ravno (1907. – 1920.), Klepci (1921. – 1928.) i opet Trebinja (1928. – 1935.).

Kao svećenik Dubrovačke biskupije župnikovao je u Kliševu (1935. – 1939.) nakon čega je umirovljen. Nakon povratka u rodni grad kupio je kuću u kojoj je, po biskupovu dopuštenju, imao i privatnu kapelicu. U Stocu je ostao do listopada 1944., kada je preselio u Mostar. Partizani ga uhitili, držali nekoliko mjeseci u zatvoru, osudili na smrt 15. lipnja 1945. i strijeljali. Točno mjesto ukopa nije poznato, ali se pretpostavlja da je negdje iznad Sjevernog logora u Mostaru.

Don Ivan je već u mladosti iskazivao nepodnošenje nepravde, zbog čega je poslije kao svećenik često dolazio u sukob s predstavnicima režima i moćnicima. Pomagao je ne samo svojim vjernicima, već i pravoslavcima i muslimanima. Tako su prema ljetopisu srpske pravoslavne parohije u Stocu, a prema sjećanju Simeona Biberdžića (kojemu je don Ivan pomogao u bijegu iz Stoca), stolačkog pravoslavnog svećenika, nakon ustaških nereda po Stocu srpnju 1941., don Ivanu predani ključevi, službene knjige i pečat pravoslavne župe te daljnja pastoralna briga o vjernicima, što je on obavljao oko godinu dana. Nakon uhićenja partizanska ga je vlast optužila za mržnju prema Srbima, upravljanje pravoslavnom crkvom i imovinom čime je pomagao okupatorima, te osudila na smrt.

Bilješke
U stanju duša stolačke župe na 507. stranici kao mjesec rođenja navodi se srpanj.

Izvori

Vanjske poveznice
U potrazi za svecima Crkve među Hrvatima - redivivi "martyres" prohibiti Katolička tiskovna agencija (objavljeno 16. prosinca 2007., pristupljeno 3. veljače 2018.)

Životopisi, Stolac
Hrvatski katolički svećenici
Žrtve partizanskih progona katoličkih svećenika u Drugom svjetskom ratu i poraću
Trebinjsko-mrkanska biskupija
Dubrovačka biskupija

Ivan Raguž (svećenik)


Egil Roger Olsen (born 22 April 1942), nicknamed Drillo, is a Norwegian football manager and former footballer. He is best known as a highly successful manager of the Norway national football team. He has since been manager of the Iraq national football team, his departure from which caused considerable attention. In January 2009, he made a comeback as manager for the Norway national  team.

Club career
Olsen was a successful player with 16 caps for the national team, earning the nickname "Drillo" from his dribbling skills and technical ability. According to close friend Nils Arne Eggen, Olsen would have been awarded with more caps as a player, had it not been for Willi Kment, Norway's manager at the time, who did not approve of Olsen's long hair and generally scruffy appearance, as well as his left-wing political views. Olsen was also a formidable bandy player, while playing football.

Managerial career

He managed the Norway national team from 1990 to 1998, guiding them to World Cup final tournaments in 1994 and 1998, with Norway peaking at number two on the FIFA ranking. He worked from 2005 to 2007 as an analyst for Vålerengens IF before joining Expekt.com.

In 1995, as Norway manager Egil Olsen used one of his three votes to nominate Norway women's football star Hege Riise as the FIFA World Player of the Year. The first time a woman player had been nominated in what is seen as a men's football award.

In June 1999, the then 57-year-old Olsen made his appearance in English football, when he was named as manager of Wimbledon. He reportedly turned down an approach from Celtic to take charge of the London club, becoming the first Norwegian to manage in the Premier League. Olsen has stated that his favorite player at the club was Welsh international Ben Thatcher. He remained in charge for less than a year, and was sacked just before the club was relegated from the Premier League, having been top division members since 1986. Club captain Robbie Earle said that "Olsen just didn't know how to get the best out of us".

On 19 May 2007, Olsen rejected an offer to manage the Iraq national football team citing a busy schedule.
However, the Iraqi football president vowed not to give up on his signature and on 17 September, Olsen signed a three-year contract. In February 2008, Iraq sacked Olsen without telling him. He had tried to contact them by several means, but received the message when a new manager was installed, this action on the Iraqis part was very unexpected and their reason was said to be that they did not believe Olsen was strict enough.

On 14 January 2009, it was announced that Olsen would once again manage the Norway national football team in an interim period until a successor for Åge Hareide could be found.

In their first game under his management, they beat Germany 0–1 in a friendly away game in Düsseldorf. It is the first time Norway has won against Germany, since the 1936 Summer Olympics in Berlin.

With Olsen as manager Norway rose from No. 59 in 2009 to No. 11 in 2011 on the FIFA rankings.

On 27 September 2013, Olsen agreed to stand down as coach following the World Cup qualifying at home defeat to Switzerland.

Football philosophy
Olsen has at times been referred to as a "football professor" for his scientific approach to the game, an early user of video analysis of matches. He has collected statistical data to find out which playing styles are the most efficient. As Norway manager, he argued that as Norway didn't have the players to beat the best teams, they needed a smarter playing style than them, and one that fit Norway's skills.

He found that breakaways played an important role to making goals, and that quick counter-attacks caught opponents off guard to organize defense. Olsen believes that getting the ball down the field through the air to the attackers or flank players gave less chance for losing control. His use of a player with good heading abilities as a target man on the flank, such as Jostein Flo, was a major break with the established idea that all flank players should be small, quick and good dribblers.

He is opposed to stationary offensive players, and argues that offensive runs (also for players that do not possess the ball) should be carried out as often as possible when one's team has the ball, as multiple simultaneous runs are very difficult to defend against. He also holds the idea that breakthrough passes to the area behind the opponent's defensive line should be sought out very often, and that frequent offensive runs towards this area is important. He also coined the phrase "å være best uten ball" (roughly "to  be best at off-the-ball running", lit. "to be best without the ball") which gained some fame in Norway. It was originally said about Øyvind Leonhardsen, a player doing an exceptional number of runs during games.

Olsen is also an ardent supporter of zone defense, as opposed to man-to-man marking. He also argues that players with extreme skills (extremely fast, extremely good headers, extremely good dribblers, extremely good passers etc.), as opposed to players with only good all-round skills, are important in football.

His long-ball philosophy, use of the 4–5–1 system and his teams' often extremely successful defending was considered boring by some, but Olsen's direct attacking style would also be praised whenever it was successful - notably in Norway's wins against Brazil in 1997 and 1998.

His thoughts, together with those of Nils Arne Eggen, have had a strong impact on Norwegian football.

Personal life
Olsen was a member of the Norwegian Workers' Communist Party (known as AKP (m-l)). He is also known for his immense knowledge of geographical trivia, proven by his 2002 published factbook Drillos Verden (English: Drillo's World) published by Erling Kagge's publishing house Kagge Forlag ( Norway).

Managerial statistics

References

1942 births
Living people
Footballers from Fredrikstad
Kniksen Award winners
Men's association football wingers
Norwegian men's footballers
Norway men's international footballers
Norwegian football managers
Norway national football team managers
1994 FIFA World Cup managers
1998 FIFA World Cup managers
Premier League managers
Wimbledon F.C. managers
Vålerenga Fotball players
Sarpsborg FK players
Frigg Oslo FK players
Norwegian communists
Norwegian School of Sport Sciences alumni
Vålerenga Fotball managers
Fredrikstad FK managers
Lyn Fotball managers
Aalesunds FK managers
Iraq national football team managers
Norwegian expatriate football managers
Expatriate football managers in England
Norwegian expatriate sportspeople in England
Frigg Oslo FK managers

Egil Olsen


Phillips eğrisi, bir ekonomide enflasyonla işsizlik oranı arasındaki tarihsel ters yönlü ilişkiyi aktaran tek-denklemli emprik eğridir.

1958 yılında İngiliz istatistikçi ve ekonomist William Phillips tarafından bulunmuştur.

Denklem ücretlerin tam rekabet koşullarından bağımsız saptandığını varsayar. Philips eğrisine göre işsizlik oranının düşük olduğu ekonomilerde enflasyon artar. İstihdam artışı ya da yüksek ücretler piyasada likidite bolluğuna neden olacağı için kısa dönemde enflasyonist etkiler oluşur. İktisatçılar kısa dönem için işsizlik ve enflasyon arasında bir seçim yapmak zorundadır. Orta ve uzun dönemde konjonktür seyrine ve uygulanacak para ve maliye politikalarına göre enflasyon olağan sayılabilecek düzeylere çekilebileceği gibi kontrolden de çıkabilir. Philips eğrisi uzun dönemde güvenilir analiz yapma imkânı sağlamaz.

Uzun dönemde işsizlik ancak enflasyon hızlandırılarak düşürülebilir.

Dış bağlantılar

İşsizlik
Para politikası

Phillips eğrisi


An Orthoceras strictum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Orthoceras strictum in nahilalakip ha genus nga Orthoceras, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Orthoceras

Orthoceras strictum


Adelheid (Ada) Maria Bruhn Hoffmeyer (1. december 1910 i Roskilde - 8. august 1991) var en dansk arkæolog og museumsdirektør.

Familie og uddannelse
Ada Bruhn var datter af politikommissær Lauritz J. Bruhn (1883 - 1960) og Alfa Karen Margrethe Larsen (1883 - 1959).

Allerede fra barndommen interesserede Bruhn sig for arkæologi, og efter hun blev student fra Roskilde Katedralskole i 1929, valgte hun at studere klassisk arkæologi. Hun blev mag.art. i 1936.

Karriere i Danmark
1934-39 var hun beskæftiget med forskelligt museums- og biblioteksarbejde på Ny Carlsberg Glyptotek. Samtidig foretog hun adskillige studierejser i Europa med midler bevilget af Ny Carlsbergfondet. F.eks. fik hun et studieophold ved det svenske arkæologiske institut i Rom. På baggrund af denne rejse skrev hun bl.a. Oltos and Early Greek Vase Painting, udgivet i 1943.

I 1939 blev hun ansat som museumsassistent ved Tøjhusmuseet, hvor hun i 1942 blev inspektør og leder af afdelingen for blanke våben og harnisker. Efter denne udnævnelse koncentrerede hun primært sin forskning om middelalderlige våben. hendes arkæologiske baggrund gik fint i spænd med studiet af våbenhistorie.

Hun blev dr.phil. i 1945 med sin afhandling Middelalderens tveæggede sværd.I perioden 1942-62 fortsatte hun med sine udenlandske studierejser i Europa og USA. Igennem sin karriere var hun meget produktiv og publicerede flere artikler og afhandlinger i fagtidsskrifter, samtidig med at hun også publicere kronikker og artikler i dagblade. Hun skrev ydermere også leksikonartikler til bl.a. Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder.

I sin tid på Tøjhusmuseet var hun en af de mest synlige medarbejdere, både på grund af hendes kompetente arbejdstilgang men også på grund af hendes køn. Hendes stilling var ikke sædvanglig for en kvinde, og nogle af hendes mandlige kollegaer fandt hende måske en anelse for ambitiøs.

Bruhn var den første i museumshistorisk sammenhæng, der kæmpede for, at museerne skulle have særlige udstillingsfasciliteter for børn.

Hun lod sig pensionere fra Tøjhusmuseet i 1959, angiveligt på grund af interne stridigheder og et dårligt arbejdsklima.

Karriere i Spanien
Den 3. juli 1951 havde Bruhn giftet sig med redaktøren og overbibliotekaren Erling Ferdiand Hoffmeyer (1901 - 1975) og sammen bosatte de sig i 1962 i Spanien.

I 1963 blev Bruhn direktør for Instituto de Estudios sobre Amas Antiguas i Cáceres. Hendes omfattende forfatterskab om engelske og spanske våben stammer fra denne tid.

Mens hun boede i Spanien var hun også redaktør for det fransksprogede våbenhistoriske tidsskrift Gladius.

Udvalgte udgivelser

 Oltos and Early Greek Vase Painting, 1943
 Middelalderens tveæggede sværd, 1954
 Roskilde Katedralskole gennem tiderne, 1965 (bidragsyder)
 Military Equipment in the Manuscript of Scylitzes in Biblioteca Nacional, 1966
 Arms and Armour in Spain vol. 1, 1972
 From Medieval Sword to Renaissance Rapier. 1980
 Arms and Armour in Spain vol. 2, 1981

Eksterne henvisninger
 Ada Bruhn Hoffmeyer på Kvinfo.dk

Bibliografi
 Aage Heinberg (red.): Saadan blev jeg det, 1953
 Levnedsberetning i Kbh.s Universitets festskrift, 1955

Arkæologer fra Danmark

Ada Bruhn Hoffmeyer


Falslev er en mindre bebyggelse i Falslev-Vindblæs Sogn), indtil 2007 Onsild Herred, Århus Amt, nu Mariagerfjord Kommune. Bebyggelsen er beliggende nord for Kastbjerg Å ved landevejen mellem Mariager og Vindblæs.

I 1682 bestod Falslev af 8 gårde og 3 huse med jord. Det samlede dyrkede areal udgjorde 210,6 tønder land skyldsat til 33,02 tdr hartkorn. Dyrkningsmåden var græsmarksbrug.

Noter

Litteratur
 Karl-Erik Frandsen: Vang og tægt. Studier over dyrkningssystemer og agrarstrukturer i Danmarks landsbyer 1682-83 (Bygd 1983),
 Henrik Pedersen: De danske Landbrug fremstillet paa Grundlag af Forarbejderne til Christian V.s Matrikel 1688; København 1928 (Reprotryk for Landbohistorisk Selskab, København 1975);

Byer i Mariagerfjord Kommune

Falslev


Proba feminină de maraton  de la Jocurile Olimpice de vară din 2016 a avut loc la data de 14 august pe Sambadrom.

Rezultate

Legendă

RA Record african | AM Record american | AS Record asiatic | RE Record european | OCRecord oceanic | RO Record olimpic | RM Record mondial | RN Record național | SA Record sud-american | RC Record al competiției | DNF Nu a terminat | DNS Nu a luat startul | DS Descalificare | EL Cea mai bună performanță europeană a anului | PB Record personal | SB Cea mai bună performanță a sezonului | WL Cea mai bună performanță mondială a anului

Referințe

Legături externe
 Rezultate

Atletism la Jocurile Olimpice de vară din 2016

Atletism la Jocurile Olimpice de vară din 2016 - Maraton (feminin)


Hamweddel er en kommune og en by i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Jevenstedt i den sydlige del af Kreis Rendsborg-Egernførde. Kreis Rendsborg-Egernførde ligger i den centrale del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Hamweddel ligger omkring 17 km syd for Rendsborg i Naturpark Aukrug. Kommunen ligger mellem Kielerkanalen og Bundesstraße 77 fra Rendsborg mod Itzehoe.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted].
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Rendsborg-Egernførde

Hamweddel


Bicyclus cooksoni je leptir iz porodice šarenaca. Prvi ga je opisao Hamilton Herbert Druce 1905. godine. Nalazi se u sjevernoj Zambiji, DR Kongu, južnoj i zapadnoj Tanzaniji, te u Zimbabveu. Stanište su mu šume drveća iz roda Brachystegia i mozaici otvorenih planinskih travnjaka i šuma.

Izvori

Bicyclus

Bicyclus cooksoni


فِيلِبّة (بالبلغارية: Пловдив - بلوفديف) هي ثاني أكبر مدن بلغاريا بعد العاصمة صوفيا، حيث بلغ عدد سكانها 341873 نسمة في عام 2005. وهي أيضاً أهم وأكبر مدن منطقة تراقيا التاريخية. تقع المدينة في محافظة فيلبي جنوب البلاد، وتعرف بالثقافة القديمة والمتنوعة وبالتاريخ الكبير. معظم سكان المدينة من أصول بلغارية، إلا أنه يوجد بها نسبة من الغجر.

فيلبي هي من أقدم مدن قارة أوروپا. عُرفت في اللغة التراقية قديماً باسم "Evmolpia"، وفتحها فيلبس الثاني المقدوني والد الإسكندر الأكبر عام 342 قبل الميلاد، ثم غير اسمها إلى «فيلبّوبوليس» (باليونانية: Φιλιππόπολις) أي «مدينة فِيلِبُّس». بعد ذلك حررها وحكمها التراقيون وسموها "Pulpudeva"، حتى ضمت إلى الإمبراطورية الرومانية حينما سميت باسم "Trimontium" أي «مدينة الثلاث تلال» وتحولت إلى عاصمة منطقة تراقيا. يمكن مشاهدة الكثير من الآثار الرومانية في المدينة قائمة حتى الآن. ثم احتلها السلاف في القرن 6، ثم البلغاريون في عام 815م. استخدم الاسم «بلوفديف» الحالي لأول مرة في القرن 15.

التاريخ
ثم فتحها العثمانيون عام 1364م، وكانت مركزاً للحركة القومية البلغارية، وازدهرت وبُني بها أول دار للطباعة للغة البلغارية في المدينة خلال عهد العثمانيين.

بعد خروج العثمانيين منها عام 1878م، لم تكن ضمن إمارة بلغاريا الجديدة، بل كانت عاصمة منطقة الروملي الشرقية شبه المستقلة السابقة، وظلت كذلك حتى توحدت الروملي الشرقية مع بلغاريا في عام 1885م.

وقعت المدينة تحت الحكم الشيوعي بعد نهاية الحرب العالمية الثانية، وكانت مركزاً للحركة الديمقراطية بالنسبة للبلاد حتى أطيح بالحكم السوفييتي عام 1989م.

الاقتصاد
تقع مدينة فيلبه في وسط منطقة ذات أهمية زراعية كبيرة، ويُعدّ إنتاج الأطعمة أهم الصناعات بها.

معرض الصور

المصادر

بلوفديف

أماكن مأهولة في مقاطعة بلوفديف

بلوفديف


Carl Philipp Gottlieb von Clausewitz (1 Temmuz 1780 - 16 Kasım 1831), Prusyalı general ve entelektüel.

Hayatı
Orta dereceli feodal-aristokrat bir aileden geliyordu. Adındaki "von" sözcüğü onun aristokrat olduğunu gösterir. Devrimci Fransa'nın ordularına karşı piyade askeri olarak Rus-Alman Lejyonunda çarpışmalara katıldı, ilk askeri tecrübelerini böyle kazandı. (Napolyon Savaşları.) Kısa süre sonra Prusya Krallığı kalbinde askeri-siyasi bir kurmay subayı olarak görev aldı.

Babası da Prusya ordusunda subaydı. Clausewitz, ilk muharebeye 13 yaşındayken girdi. 38 yaşında tuğgeneralliğe terfi etti. Aristokrat ailelerden birinin kızıyla evlendi. Askeri yetenekleri sebebiyle Berlin'deki merkezi askeri çevrelere girdi. 1812-1814 yılları arasında Rusya'daydı. Burada da I. Napolyon'un birliklerine karşı savaşlara katıldı.

Napoleon'un sonunu getiren Belçika'daki Waterloo Savaşı'nda önemli rol oynadı.

1818'de tekrar Prusya Savaş Akademisi yöneticiliğine getirildi. Bu görev başındayken öldü.

Eseri

Clausewitz'in en ünlü eseri Savaş Üzerinedir. Ona göre, "Savaş siyasetin başka araçlarla (şiddet araçlarıyla) devamıdır." Bütün savaşların amacı, düşman silahlı kuvvetlerini yok etme yoluyla onun iradesini teslim almaktır. Taktik, muharebe bilimi; strateji de savaş bilimidir. Taktik zaferler fiziki olgulardır; ama stratejik zafer manevi bir olgudur. Savaşta savunma pozisyonu saldırı pozisyonuna göre, pasif ve dolayısıyla savaşın doğasına aykırı olmakla birlikte avantajlı bir pozisyondur. Bu kitap hemen bütün dünya dillerine tercüme edilmiştir. Hayattayken kitabını yayınlayamadı, bunda mükemmeliyetçi üslubunun da payı vardır; ancak karısı onun notlarından yararlanarak kitabı yayına sürdü.

Clausewitz savaş üzerine teknik-matematik teorilerin yersiz olduğunu, çünkü savaşın kendi kuralları ve yasaları olmakla birlikte esasen bir belirsizlik ortamı olduğunu söyler. Bu nedenle kitabının üslubu da hayli derindir. Clausewitz'e göre bütün savaşların belirleyici unsuru muharebelerdir; incelemesine de muharebelerden başlar. Son derece çarpıcı diyalektik bir kavrayışı vardır. Yaşadığı dönemde Hegel'den etkilendiği bilinir; ancak üslubu daha çok Karl Marx'ı hatırlatır.

Eserleri günümüzde halen hem askeri okullarda hem de pazarlama kökenli eğitim kurumlarında okutulmaktadır ve bazı pazarlama kitapları Carl von Clausewitz'e ithafen yazılmıştır.

Etkisi
Savaş Üzerine, bu konuda yazılmış önemli eserlerden biridir. Ekim Devrimi'nde Lenin'in ondan ciddi olarak yararlandığı bilinir. Eseri okumuş olmak öyle bir otorite hissi yaratır ki, Hitler bu durumu generallerle tartışması sırasında "ben Clausewitz'i okudum, sizden öğrenecek bir şeyim yok" diyerek ifade etmiştir.

Clausewitz savaş tarihinde başka hiç kimsenin olmadığı kadar teorik tartışmalara konu olmuştur. Savaş Üzerinenin birçok bölümü gelişen konvansiyonel ve düşük yoğunluklu savaşlarla birlikte tartışmaya açılmakla birlikte bu durum teorik tespitlerin kuvvetini azaltmamış, tersine Clausewitz'in değerini artırmıştır.

Kaynakça

Bibliyografya
 Gerhard Muhm, La tattica tedesca nella campagna d'Italia, in Linea gotica avamposto dei Balcani, a cura di Amedeo Montemaggi - Edizioni Civitas, Roma 1993 https://web.archive.org/web/20120904205914/http://www.larchivio.org/xoom/gerhardmuhm.htm
 Gerhard Muhm: German Tactics in the Italian Campaign, https://web.archive.org/web/20070927070658/http://www.larchivio.org/xoom/gerhardmuhm2.htm

1780 doğumlular
1831 yılında ölenler
Prusyalı generaller
Napolyon Savaşları'nda kişiler
19. yüzyıl Alman yazarları
Alman savaş tutsakları
Prusyalı soylular
Koleradan ölenler
Kurgusal olmayan eserler veren Alman yazarlar
Askerî teorisyenler

Carl von Clausewitz


Brændende Kærlighed er en kortfilm fra 2002 instrueret af Bo Mikkelsen efter eget manuskript.

Handling

En film om hverdagens tragedier, i et højhus hvor alt kan ske. Vi bliver vidne til sygelige rollespil, fetischfantasier og naboer man ikke ville ønske sig. "Brændende Kærlighed" er en sær og foruroligende form for fiktion forklædt som dokumentarisme, bizart, aggressivt og i høj grad originalt.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2002

Brændende Kærlighed


En matemática, una cuenta o un cálculo es una operación o un conjunto de operaciones aritméticas, como por ejemplo una multiplicación es una sucesión de sumas. Aunque generalmente se efectúa con números, una cuenta matemática es también un cómputo: un proceso deliberado de transformar una o más variables por medio de algún algoritmo; en este sentido se utiliza también dentro de la informática, la estadística matemática y la teoría de la computabilidad.

Etimología

Cuenta deriva de «contar», a su vez del lat. «computāre», computar o numerar. También puede referirse a la acción de «narrar», pero ese no es el contexto desarrollado en el presente artículo. Expresiones derivadas como por ejemplo «Echar cuentas», «Hacer las cuentas», «Llevar la cuenta», ..., se utilizan coloquialmente para denotar la puntuación de una partida o competición, es decir el cómputo efectuado; «Pedir la cuenta» se utiliza frecuentemente en el idioma español para requerir una factura o recibo (o para pagar una consumición).

Si bien el origen de las matemáticas se relaciona con el conteo, no es razonable reducir las matemáticas a una forma básica de contar o enumerar. Es necesario que exista algún tipo de registro numérico y, para ello, alguna representación de los números, es decir, algún tipo de sistema de numeración, para establecer «el comienzo» de las matemáticas más precisamente. La elaboración de conceptos matemáticos más avanzados que el simple proceso de conteo, conlleva además, la implementación de utensilios o herramientas; las primeras «cuentas» se realizaron sobre huesos, piedras o palos tallados, para representar números enteros o períodos de tiempo.

Historia

Históricamente, el arte del cómputo (o de hacer cuentas matemáticas) se desarrolla antes incluso que la escritura. Los registros más antiguos de cálculos matemáticos conciernen papiros egipcios datados de aproximadamente 2000 años a.C. que hacen referencias claras a aproximaciones para π y raíces cuadradas. La numeración con varillas , desarrollada antiguamente en China, también permite resolver problemas de este tipo, así como raíces cúbicas o n-ésimas, y resolver sistemas de ecuaciones, que llevan al cálculo de números negativos o complejos. d'Alembert en su encyclopédie (editada entre los años 1751 y 1772), los califica de raíces falsas e imaginarias, y no las acepta como resultado de un cálculo final.

El desarrollo de las nociones elementales de aritmética y las cuatro operaciones básicas, de los sistemas de numeración, las fracciones o las proporciones, así como los problemas de álgebra elemental y las operaciones más complejas como la extracción de raíces, la potenciación, y profundizan y diversifican los instrumentos y las herramientas matemáticas: desde los ábacos y máquinas de sumar mecánicas, hasta las calculadoras analógicas.

Herramientas de cálculo

Instrumentos antiguos
Son aquellas herramientas mediante las cuales podemos efectuar ciertas operaciones y así obtener cierto valor de algo con mayor eficiencia y rapidez.

Algunos ejemplos de éstos son:

Palos de conteo

 En la Prehistoria, entendida como el período de tiempo anterior a la invención de la escritura, las muescas encontradas en huesos datados de aproximadamente 20,000 años, pueden interpretarse como un rudimental intento de conteo, representando valores numéricos.

Varilla de cálculo

 En algunas regiones de Asia, el cálculo con varillas (筹算) fue el método desarrollado para realizar cálculos matemáticos, probablemente durante el  Este sistema permitía representar números y fracciones; su uso decayó tras la aparición del ábaco.

Quipu

 Instrumento nemotécnico inca de uso contable, hecho de cuerdas de colores y nudos, para el registro de censos y cosechas, utilizado por las civilizaciones andinas, alrededor de 1500. Al no poseer un sistema de escritura propiamente, el quipu cumplía una función más amplia que la de mera calculadora, complementándose posiblemente con el Yupana, para tareas de cálculo.

Ábaco

 El ábaco es considerado como el más antiguo instrumento de conteo o de cálculo. Utilizado principalmente para hacer operaciones aritméticas y adaptado por numerosas civilizaciones. En China es conocido como suanpan (算盘); en Japón como sorobán (算盤); son muy similares a las versiones utilizadas por los griegos y romanos. Muy populares hasta bien entrado el . Algunos modelos de ábaco (como el suanpan o el soroban) permiten efectuar, además de las cuatro operacionoes básicas de la aritmética, operaciones más complejas como la radicación.

Calculadoras mecánicas

 Como apoyo al trabajo numérico, comptómetros, ábacos neperianos, reglas de cálculo y máquinas de sumar. Las calculadoras modernas realizan, además de cálculos aritméticos, cálculos complejos (gráfico de funciones, números complejos, etc.).

Regla de cálculo

 Instrumento de cálculo para la realización de operaciones aritméticas complejas. Sustituida paulatinamente por las calculadoras y los ordenadores electrónicos hacia finales del .

Calculadoras electrónicas

Véase también
 Historia de la matemática
 Cálculo mental
 Calculadora humana
 Contar con los dedos
 Palo de conteo
 Aritmética
 Cálculo
 Cuenta

Referencias

Enlaces externos
 "El levantamiento del velo en las operaciones de cálculo" es un manuscrito, de los del siglo XVIII, disponible en árabe, de Al-Marrakushi ibn Al-Banna, acerca de los procesos de cálculo

Terminología matemática
Calculadoras mecánicas
Matemática elemental

Cuenta (matemática)


Die Pfarrkirche San Miguel de Abi (katalanisch Sant Miquel d'Abí) in Seira, einer Gemeinde in der spanischen Provinz Huesca der Autonomen Region Aragonien, wurde im 12. Jahrhundert errichtet. Die im Ortsteil Abí befindliche Kirche ist ein geschütztes Baudenkmal (Bien de Interés Cultural).

Beschreibung
Die dem Erzengel Michael geweihte Kirche ist einschiffig und schließt mit einer halbrunden Apsis. Eine kleine Kapelle ist an der Südseite angebaut. Die Kirche aus Quadersteinen ist mit Ziegeln gedeckt. Auf dem Dach sitzt ein offener Glockenturm (Espadaña). Ein einfaches Portal befindet sich an der Westfassade. Die kleine romanische Kirche besitzt eine Empore an der Westseite.

Weblinks

 San Miguel de Abi bei romanicoaragones (spanischer Text, mit vielen Fotos)

Seira
Kirchengebäude in Aragonien
Seira
Seira
Kulturdenkmal in der Provinz Huesca
Erbaut im 12. Jahrhundert
Seira
Seira (Huesca)
Bauwerk in der Provinz Huesca
Seira
Seira

San Miguel de Abi


සම්පුර්ණ තත්ත්ව කළමණාකරණයේ යෙදීම (TQM)

නිපැයුම් ආයතනයක තත්ත්ව පාලනය සඳහා ගණිතමය මුලධර්මයක් වන සංඛ්‍යාන ක්‍රම භාවිතය මුලිකවම සිදුවේ. මෙහිදී අහඹු නියැදියක් මත අවශ්‍ය පරීක්ෂණ සිදුකර එම දත්ත විශ්ලේෂණය සිදු කරයි. එයින් පාරිභෝගිකයාට එම භාණ්ඩ වැදගත්වන අයුරු සිත්හි තබාගෙන තත්ත්ව සුරැකුම් පරීක්ෂණ නිර්මාණය කරයි. එම තත්ත්ව සුරැකුම් පරීක්ෂණ වලින් ලබාගන්නා ප්‍රතිඵල දෝෂ සහිත නිපැයුම් හෝ දෝෂ සිදුවිය හැකි නිපැයුම් ලෙස වර්ගීකරණය කොට එම දත්ත සංඛ්‍යාන මුලධර්ම යටතේ 'විසිරීම' (Statistical distribution ) යන ක්‍රමය මඟින් විශ්ලේෂණය කරයි.

ඒ  අනුව "error band" වැරදි හෝ දෝෂ සහිත භාණ්ඩ වලට ලැබිය හැකි තත්ත්ව පරීක්ෂණ ප්‍රතිඵල අර්ථ දක්වයි. එබඳු ප්‍රතිඵල ලබා දෙන නිෂ්පාදනය නැවත එසේ නොවීමට කටයුතු කිරීමද සිදු කරයි. තවදුරටත් දෝෂ අවම කිරීමට  "failure band" ලෙස ගුණාත්මක බව නොමැති නිසා ප්‍රතික්ෂේප කීරිමට සිදුවන භාණ්ඩවලට ලබා දිය හැකි පරීක්ෂණ ප්‍රතිඵල වර්ගීකරණය කෙරේ.

මෙලෙස දත්ත මත පදනම් වී ක්‍රියාවලිවල සිදුවන නිසා දෝෂ හෝ වැරදි හෝ අඩුපාඩු මඟ හරවා ගැනීමට කටයුතු කළ හැක. මෙහිදී එලෙස ප්‍රතික්ෂේප වීමට හෝ තත්ත්ව පරීක්ෂණ අසමත් වීමට හේතු කවරේදැයි සොයා බලා, ඒවා ලේඛනගත කොට තවදුරටත් එසේ නොවීමට ක්‍රියාවලි නැවත නිර්මාණය කිරීම, වැඩිදියුණු කිරීම සිදු කරයි.

මේ පිළිබඳ කටයුතු කරන පිරිස් වලට නිෂ්පාදනවල නිමැවුම් දෝෂ හෝ ගැටළු සොයාගැනීමට, පරීක්ෂණ සැලසුම් කිරීමට කලක් ගත විය. වඩාත් ප්‍රසිද්ධම බහුලවම භාවිතා වන පරීක්ෂණ ලෙස "Life Test" හැඳින්විය හැක. මෙහිදී අහඹු ලෙස තෝරාගත් භාණ්ඩක් සාමාන්‍ය පරිදි භාවිතා කරන ආකාරයට ක්‍රියාකරවා එම භාණ්ඩ ක්‍රියා විරහිත වන අවස්ථාව හඳුනා ගනී.
"Shake and bake" තවත් එබඳු ජනප්‍රිය පරීක්ෂණයකි. මෙහිදි භාණ්ඩ උදුනක් (oven)  තුළ කෘත්‍රිම කම්පනයට (vibrator එකක් මඟින්) ලක් කිරීම සිදු කරයි. මෙහිදි සිදුවන දෝෂ හෝ බිඳවැටිම් ඉංජිනේරු අධ්‍යනයකට යොමු කොට වැඩි දියුණු කිරීම සිදු වේ.

සටහන්

{|

|Total Quality Management TQM in manufacturing
|-

නිපැයුම් කර්මාන්තය


بيت الحكومة ، هو المقر الرسمي لحاكم كوينزلاند في مدينة بريزبن بولاية كوينزلاند، أستراليا، ويقع في ضاحية بادينغتون في بريزبين.

المصادر

تأسيسات سنة 1865 في أستراليا
تاريخ بريزبان
حكومة كوينزلاند
مبان ومنشآت في بريزبان
معالم بريزبن
منازل في بريزبان
مواقع جذب سياحي في بريزبان

بيت الحكومة (بريزبن)


Taşıtlı, Tunceli ilinin Hozat ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı Torut olarak geçmektedir. Osmanlı idaresine geçtikten sonra 1530 yılında yapılan tahrirde yerleşimden, "Torunt" adıyla Çemişgezek sancağının Havik nahiyesine bağlı bir köyden bahsedilmektedir. Türkiye Cumhuriyeti dönemiyle de Torut adıyla görülen yerleşim, 1960 yılı nüfus sayımıyla birlikte günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.

Coğrafya
Tunceli iline 30 km, Hozat ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Hozat belde ve köyleri

Taşıtlı, Hozat


Île du Havre aux Maisons es una de las islas del archipiélago de las islas de la Magdalena. Hay tres ciudades en el Havre-aux-Maisons: Cap-Rouge, Pointe-Basse y Dune-du-Sud.
En esta isla se encuentra el aeropuerto de Îles-de-la-Madeleine.
La isla alberga también el Centro de Investigación sobre los ambientes insulares y marítimos (por sus siglas en francés CERMIM), afiliado a la Universidad de Quebec en Rimouski. Havre-aux-Maisons formó un municipio por derecho propio hasta su fusión con otros municipios de las Islas Magdalena llamado Les Îles-de-la-Madeleine.

Véase también
 Geografía de Quebec
 Geografía de Canadá

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre la isla

Archipiélagos e islas de Quebec
Archipiélagos e islas del golfo de San Lorenzo de Canadá

Île du Havre aux Maisons


مقاطعة قَسْطَلُونَة أو قسطليون أو كاستيون (بالإسبانية: Castellón) هي مقاطعة إسبانية تقع في شرق الدولة، تقع ضمن حدود منطقة بلنسية.

عاصمتها هي مدينة كاستيون دي لا بلانا، تنقسم المقاطعة إلى 375 بلدية.

الجغرافيا
تقع مقاطعة قسطلونة في شرق إسبانيا تحدها من الشمال مقاطعة طركونة، ومن الجنوب مقاطعة بلنـسية، ومن الشرق البحر المتوسط، ومن الغرب مقاطعة طرويل.

تبلغ مساحة مقاطعة كاستيون 6.632 كم².

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان مقاطعة قسطلونة 604.344 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

فيما يلي قائمة أكبر البلديات من حيث عدد السكان (بتاريخ 1 يناير 2011):
 قسطلونة 180.114 نسمة
 فياريال 51.168 نسمة
 بريانة 35.433 نسمة
 لا فال دي أويتشو 32.864 نسمة
 فيناروث 28.508 نسمة
 بينيكارلو 26.553 نسمة
 المنصورة 25.945 نسمة
 أندة 25.704 نسمة
 بني قاسم 18.524 نسمة
 نوليس 13.693 نسمة

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لمقاطعة كاستيون
  الموقع الرسمي لإدارة السياحة في مقاطعة كاستيون

كاستيون
مقاطعات إسبانيا

قسطلونة (مقاطعة)


Anton Pliesnoi, né le  à Dnipro, est un haltérophile géorgien d'origine ukrainienne.

Palmarès

Jeux olympiques
 Jeux olympiques d'été de 2020 à Tokyo
  Médaille de bronze en moins de 96 kg.

Championnats du monde
 Championnats du monde d'haltérophilie 2019 à Pattaya, Thaïlande
  Médaille de bronze en moins de 96 kg.

Championnats d'Europe
 Championnats d'Europe d'haltérophilie 2019 à Batumi, Géorgie
  Médaille de bronze en moins de 96 kg.
 Championnats d'Europe d'haltérophilie 2021 à Moscou, Russie
  Médaille d'or en moins de 96 kg.

Notes et références

Liens externes

Haltérophile géorgien
Médaillé de bronze olympique géorgien
Naissance en septembre 1996
Haltérophile (homme) aux Jeux olympiques d'été de 2020
Champion d'Europe d'haltérophilie

Anton Pliesnoi


Vackov steht für die tschechischen Orte:

 Vackov (Plesná)
 Vackov (Černovice)

Vackov


Societatea Europeană de Astronomie (în ) este o societate științifică a astronomilor din Europa. A fost fondată în 1990, în Elveția, cu scopul declarat de a contribui la dezvoltarea astronomiei în Europa și de a promova cercetările științifice în acest domeniu. Astronomii profesioniști europeni pot fi membri ai acestei societăți independent de domeniul lor de activitate sau de țara lor de origine. Societatea oferă un forum pentru discuții cu privire la toate aspectele privind dezvoltarea astronomiei în Europa și este organizația care reprezintă interesele astronomilor în discuțiile de la nivelul Uniunii Europene.

În prezent (2016), Președintele Societății este Thierry Courvoisier (Elveția) iar membrii Consiliului Societății sunt: Roger Davis (Regatul Unit) - președinte ales, Serena Viti (Regatul Unit) - secretar, Johan Knapen (Spania) - trezorier, Emmanuel Angelakis (Germania) - vicepreședinte, Sofia  Felting (Suedia), Lex Kaper (Olanda), Georges Meylan (Elveția) și Olga Silicenko (Rusia). Maarten Baes (Belgia) este editorul-șef al Buletinului informativ (Newsletter) al Societății Europene de Astronomie.

Premii acordate

Premiul Tycho Brahe
Începând cu anul 2008 Societatea Europeană de Astronomie decernează anual Premiul Tycho Brahe, numit astfel în onoarea astronomului danez din secolul al XVI-lea Tycho Brahe. Premiul este acordat în semn de recunoaștere a dezvoltării sau exploatării instrumentelor astronomice, sau pentru descoperiri majore în domeniul astronomiei.

Câștigătorii acestui prestigios premiu sunt:
 2008: Göran Scharmer (Suedia)
 2009: Françoise Combes (Franța)
 2010: Raymond Wilson (Regatul Unit)
 2011: Michael Perryman (Regatul Unit)
 2012: Reinhard Genzel (Germania)
 2013: Massimo Tarenghi (Italia)
 2014: Antoine Labeyrie (Franța)
 2015: Michel Mayor (Elveția)
 2016: Joachim Truemper (Germania)

Premiul Lodewijk Woltjer
Începând cu anul 2010 Societatea Europeană de Astronomie decernează anual și Premiul Lodewijk Woltjer pentru a-i onora pe astronomii cu realizări științifice remarcabile.

Câștigătorii acestui premiu sunt:
 2010: Lodewijk Woltjer
 2011: George Miley
 2012: Wolfgang Hillebrandt
 2013: Suzy Collin-Zahn
 2014: Rașid Siuneaev
 2015: Ewine van Dishoeck
 2016: Thibault Damour

Premiile MERAC
Din 2013 Societatea Europeană de Astronomie acordă Premiile MERAC pentru tinerii astronomi europeni. Există trei astfel de premii anuale pentru categoriile: astrofizică teoretică, astronomie observațională și tehnologii noi (instrumentale/de calcul). Premiile alternează de la un an la altul astfel: premiul pentru cel mai bun debut în cariera de cercetător (în anii fără soț) și premiul pentru cea mai bună teză de doctorat(în anii cu soț).

Câștigătorii acestor premii sunt:
 2013: Cel mai bun debut în cariera de cercetător
 Gabriella de Lucia (astrofizică teoretică)
 Elisabetta Caffau (astronomie observațională)
 Justin Read (tehnologii noi)
 2014: Cele mai bune teze de doctorat
 Claudia Lagos (astrofizică teoretică)
 Amaury Triaud (astronomie observațională)
 Boon Kok Tan (tehnologii noi)
 2015: Cel mai bun debut în cariera de cercetător
 Michela Mapelli (astrofizică teoretică)
 Saskia Hekker (astronomie observațională)
 Sylvestre Lacour (tehnologii noi)
 2016: Cele mai bune teze de doctorat
 Maria Petropoulou (astrofizică teoretică)
 Yingjie Peng (astronomie observațională)
 Oliver Pfuhl (tehnologii noi)
 2017: Cel mai bun debut în cariera de cercetător
 Selma E. de Mink (astrofizică teoretică)
 Kevin Schawinski (astronomie observațională)
 Emmanuel Hugot (tehnologii noi)

Legături externe
 European Astronomical Society - site oficial

Organizații astronomice
Fondări în 1990

Societatea Europeană de Astronomie


Die 7. Internationale Sechstagefahrt fand vom 17. bis 22. August 1925 im Vereinigten Königreich statt.

Nachdem im Dezember des Vorjahres Deutschland Mitglied des Motorradweltverbandes FICM wurde, nahmen erstmals drei deutsche Mannschaften an der Internationalen Sechstagefahrt teil.

Die britische A-Mannschaft gewann die Trophy- und die Silbervasenwertung.

Wettkampf
87 Fahrer waren eingeschrieben um die Strecke über 1738 Kilometer durch Südengland und Wales zurückzulegen. Zum Starterfeld gehörten 63 Briten sowie Fahrer aus Norwegen (3), den Niederlanden (7) und Australien (3). Von den 24 angemeldeten Deutschen gingen nur 11 an den Start. Am Start waren auch die drei Britinnen Marjorie Cottle, Edyth Foley und Louise Ball.

Bei der Abnahme der Motorräder entsprachen viele Maschinen der Deutschen nicht den Regeln und mussten entsprechend nachgerüstet werden.

Das Fahrerfeld war in zwei Gruppen geteilt. Zum einen starteten die Fahrer in den Nationalmannschaften für die Trophy- und Silbervasenwertung. Um die Trophy-Wertung starteten drei englische und ein deutsches Team. Bei der Silbervase-Wertung waren es drei englische, zwei deutsche und jeweils ein Team aus Norwegen, Australien und den Niederlanden. Für das niederländische Team starteten G. J. Hamer auf Raleigh, Chr. Kleysen auf B.S.A. und G. van Twist auf Brough Superior.

Eine zweite Gruppe war für die Fahrer von englischen Maschinen bestimmt. Hier war die Nationalität der Fahrer nicht entscheidend.

Da die Sechstagefahrt auch zur englischen Clubmeisterschaft zählte, nahmen allein elf Clubteams am Wettkampf teil.

Die Wettkampfstrecke war geprägt durch viele Auffahrten und Streckenabschnitte bei denen ein Anhalten verboten war (Non-Stops).

1. Tag
Die Strecke am ersten Tag führte von Southampton über Salisbury, Shepton-Mallet, Axbridge, Shapwick nach Taunton. In Shepton-Mallet war die Mittagspause vorgesehen. Unter anderem war der Draycott Hill bei Cheddar auf der 322 Kilometer langen Strecke zu überwinden.

Durch einen Unfall von Hamer platzte die niederländische Silbervasenmannschaft bereits am ersten Tag. Der zweite Ausfall an diesem Tag betraf den Deutschen Baer auf Neander. Bei einem Zusammenstoß mit einem Auto brach seine Vorderradgabel. Damit war auch eine der deutschen Silbervasenmannschaften nicht mehr konkurrenzfähig.

2. Tag
Die 297 Kilometer lange Strecke am zweiten Tag führte durch Devon, von Taunton über Porlock, Simonsbath, Lynton nach South Molton (Mittag) und wieder zurück über Chulmleigh, Tiverton und Wellington. Die Strecke war sehr selektiv und führte über mehrere Hügel und Berge auf unbefestigten Straßen.

Die deutsche Trophy-Mannschaft platzte durch den Ausfall des Victoria-Fahrers Alfred Oberländer. Außerdem schieden die beiden Deutschen Tesch (Unfall) und Herzogenrath (undichter Benzintank) aus.  Beim niederländischen Team fielen die beiden verbliebenen Fahrer der Silbervasen-Mannschaft aus.

3. Tag
Am dritten Tage führte die 324 Kilometer lange Fahrstrecke von Taunton über Sicot, Gloucester, Ross-on-Wye (Mittagspause), Abergavenny, Aberdare nach Swansea.

4. Tag
Am vierten Tag führte die 309 Kilometer lange Strecke durch Wales von Swansea über Carmarthen, Aberayron, Devil's Bridge (Mittag), Lampeter, Builth nach Llandrindod Wells.

5. Tag
Am vorletzten Tag führte die 333 Kilometer lange Fahrstrecke von Llandrindod Wells über Rhayader, Llandloes, Llangower, Newton (Mittag), Hereford und Tewkesbury nach Cheltenham.

Bei der norwegischen Silbervasenmannschaft schied das Gespannteam nach Reifenpannen aus.

6. Tag
Am letzten Tag führte die 153 Kilometer lange Strecke von Cheltenham über Abingdon, Dorchester, Maidenhead, Windsor zur Rennstrecke Brooklands. Auf der Rennstrecke wurden zum Abschluss eine Geschwindigkeitsprüfung über eine Zeit von 100 Minuten durchgeführt. Je nach Hubraum mussten zwischen 18 und 30 Runden gefahren werden. Edyth Foley schied dabei wegen Motorschadens aus.

Am Ende des 6. Tages wurden noch 57 Fahrer gewertet.

Endergebnisse

Trophy

Silbervase

Zu den 30 Goldmedaillengewinnern gehörten auch die beiden Frauen Marjorie Cottle und Louise Ball. 13 Fahrer erhielten eine Silber- und 3 eine Bronzemedaille.

Die Markenwertung gewann A.J.S.-James vor Steven & Co.

Die Club-Wertung gewann das East-Midland-Centre-Team bestehend aus Leonard Crisp (Humber), L. E. Rollason (Ariel)  und W. A. Carr (Morgan).

Literatur

 De Internationale Zesdaagsche wedstrijd. In: Het Vaderland, 7. August 1925, S. 9.
 De Internationale Zesdaagsche wedstrijd. In: Het Vaderland, 18. August 1925, S. 3.
 De Internationale Zesdaagsche wedstrijd. In: Het Vaderland, 19. August 1925, S. 7.
 De Internationale Zesdaagsche wedstrijd. In: Het Vaderland, 20. August 1925, S. 9.
 De Internationale Zesdaagsche wedstrijd. In: Het Vaderland, 24. August 1925, S. 9.

Weblinks
 speedtracktales: Fotos

Motorsportveranstaltung 1925
Motorsportwettbewerb im Vereinigten Königreich
Internationale Sechstagefahrt nach Austragung

7. Internationale Sechstagefahrt


La leche de burra es la que procede de las burras o asnas.

Conocida es la reputación de la que ha gozado esta leche contra la tisis, ciertas irritaciones intestinales y diversas afecciones nerviosas. Es muy semejante a la de mujer, aunque más ligera; contiene menos nata y cáseo que la de vaca, pero más materia azucarada; es temperante, un poco laxante, etc. Su uso se ha extendido desde los antiguos griegos hasta nosotros. Según refiere Juvenal, Popea, mujer de Nerón, llevaba en su comitiva quinientas burras nodrizas para bañarse en su leche.

Para obtener leche de calidad es esencial escoger una burra joven, sana, limpia, que haya parido hace poco, privada de su borriquillo y bien alimentada. Esta leche no ha de dejarse enfriar ni exponerla por mucho tiempo al aire, porque se altera muy pronto.

Poco se sabe de los primeros años de la vida de Cleopatra, pero sí se sabe que para cuando subió al trono de Egipto, a los apenas 18 años, ya había desarrollado una belleza conmovedora, en parte gracias a su impecable genética, pero en parte también a los baños que tomaba. La historia cuenta que uno de los secretos de belleza de Cleopatra era tomar baños de leche de burra. Sus beneficios eran muy conocidos por los griegos y los egipcios, quienes fueron los primeros en darle un uso cosmético.

Historia
La leche de burra ha sido utilizada por el ser humano con fines alimentarios y cosméticos desde la antigüedad egipcia; los médicos la recomendaban para tratar diversas afecciones, debido a sus virtudes curativas y cosméticas.

Hipócrates (460 - 370 a.C.) fue el primero en escribir sobre el uso medicinal de la leche de burra y la prescribía para numerosas afecciones, como envenenamientos, fiebres, enfermedades infecciosas, edemas, curación de heridas, hemorragias nasales y problemas hepáticos. En la época romana, la leche de burra era un remedio reconocido; Plinio el Viejo (23 - 79 d.C.), en su obra enciclopédica, Naturalis Historia, escribió ampliamente sobre sus beneficios para la salud, es decir, para combatir la fiebre, la fatiga y la enfermedad. Por ejemplo, para combatir la fiebre, la fatiga, la fatiga ocular, el debilitamiento de los dientes, las arrugas de la cara, los envenenamientos, las úlceras, el asma y ciertos problemas ginecológicos, pero no fue hasta el Renacimiento cuando se dio la primera consideración científica real a la leche de burra. Georges-Louis Leclerc, Conde de Buffon (1707-1788), menciona los beneficios de la leche de burra en su Histoire naturelle y se dice que Pauline Bonaparte (1780-1825), hermana de Napoleón, utilizaba la leche de burra para el cuidado de la piel. En Francia, en el , el Dr. Parrot, del Hospital des Enfants Assistés, difundió la práctica de llevar a los bebés sin madre directamente al pezón de la burra (Bullettin de l'Académie de médicine, 1882). La leche de burra se vendió hasta el  para alimentar a los bebés huérfanos y para curar a los niños delicados, los enfermos y los ancianos. Por este motivo, en Grecia, Italia, Bélgica, Alemania y Suiza se crían muchas burras en las granjas. En la actualidad, la leche de burra se utiliza en gran medida en la fabricación de jabones y cremas hidratantes, pero nuevas pruebas demuestran su posible uso médico, especialmente para tratar, bajo la supervisión de un médico, a bebés y niños con alergia a las proteínas de la leche de vaca (APLV) y con las precauciones adecuadas, como una «fórmula» natural para bebés.

Producción
El burro se considera poliéstrico estacional, pero la latitud en la que se encuentra la granja puede influir mucho en el ciclo de reproducción. La hembra suele estar preñada durante unos 12 meses.

La producción de leche de la burra difiere en gran medida de la de las especies lecheras convencionales, sobre todo en lo que respecta al suministro de leche, que es mucho más limitado. La glándula mamaria de los équidos tiene una baja capacidad (máximo 2,5 L) y una parte de la producción de leche debe dejarse al potro y el ordeño puede realizarse dos o tres horas después de la separación del potro. Donkeys should be milked three times a day from 20 to 90 days after foaling. Las burras deben ser ordeñadas tres veces al día desde los 20 hasta los 90 días después del parto. [10] Una hembra da entre 0,5 y 1,3 litros de leche al día durante unos 6-7 meses. La variabilidad de la producción de leche de la burra se debe a muchos factores, como la ordeñabilidad individual, la nutrición, la genética, la gestión de la reproducción, etc., además de la gestión del ordeño.

Por lo general, una granja de burras (de cría), destinada a la producción de leche es pequeña, con algunas decenas de cabezas y raramente más. En Europa, y concretamente en Emilia Romagna (Italia), solo hay una granja de burras muy grande, con 800 cabezas.

Propiedades de la leche de burra
Su composición es muy similar a la leche materna humana, aunque más ligera: permite hidratar la piel y darle suavidad. Tiene un efecto regenerativo, hidrata, tonifica y revitaliza la piel. Contiene varios ácidos que ayudan a limpiar las células de la piel, a eliminar las sustancias que mantienen las células muertas en su superficie y así mejora la apariencia de la piel y la dermis tiene un aspecto más joven.

La leche de burra contiene varias vitaminas (A, B1, B2, B6, D, C y E), todas siendo las mejores aliadas en la lucha antiedad, y sus minerales y oligoelementos (calcio, magnesio, fósforo, sodio, zinc) hacen de ella un tónico natural para la piel. Contiene también inmunoglobulinas que estimulan el metabolismo y lo protegen. Finalmente, contiene los alkilgliceroles, alcoholes grasos que ayudan a las defensas naturales a luchar contras las agresiones. En resumen, es un activo ideal para reforzar la epidermis.

Otros usos del término
En Nicaragua y El Salvador el nombre leche de burra se refiere a un dulce tradicional hecho a base de leche de vaca, panela, cacao en polvo y en algunos casos cacahuate en polvo.

En Venezuela el nombre leche de burra se refiere a una bebida hecha a base de leche condensada, flan instantáneo y ron blanco que se prepara para emular el ponche crema.

Véase también
 Cría equina
Diccionario de materia mercantil, industrial y agrícola: que ..., Volumen 1, José Oriol Ronquillo y Vidal

Referencias

Enlaces externos

Burra

Leche de burra


قصر كريماني دي سان لوكا (Palazzo Grimani) هو مبنى ضخم من عصر النهضة في مدينة البندقية قصر يطل على القناة الكبرى في منطقة سان ماركو، التي لا تبعد كثيرا عن جسر ريالتو.

بني القصر في منتصف القرن السادس عشر (1500) بطلب من المدعي العام جيرولامو كريماني، صُمم من قبل المعماري ميشيل سانميشيل وستكمل بعد وفاته من قبل جان جاكومو دي كريجي الملقب البيركاماسكو.

الخطة (plan) تنمو حول فناء مركزي بذوق كلاسيكي، اعجب به كثيراً اندريا بلاديو. واجهة البيضاء، مقسمة إلى ثلاث طبقات من النظام الكورينثي الأنيق، مستوحاة من العمارة الرومانية، إعادة موضوع بناء قوس النصر في كل طابق. الطابق الأرضي يبدو أقل إشراقا من الطوابق العليا، التي فيها يوجد سلسة من الأعمدة الكبيرة التي تفصل بين فتحات قوسية.

مراجع

البندقية
قصور في البندقية
مبان ومنشآت في إيطاليا
منازل اكتملت في القرن 16
هندسة معمارية عصر النهضة في البندقية

قصر غريماني


Bağ dokusunu oluşturan maddelerden olan fibriller uzun peptit zincirlerinden oluşan proteinlerden meydana gelirler.

 Kollajen fibril
 Retiküler fibril
 Elastik fibriller olmak üzere 3 tip fibril vardır.

Ayrıca bakınız

 Bağ doku
 Hücrelerarası madde (intraselular madde, zemin maddesi, matriks),
 Bağ dokusu hücreleri

Bağ doku
Yapısal proteinler

Fibril


Súrínamska karlalandsliðið í knattspyrnu er er fulltrúi Súrínam í knattspyrnu og er stjórnað af knattspyrnusambandi landsins. Súrínam hefur aldrei komist í úrslitakeppni heimsmeistaramóts. Þótt það tilheyri landfræðilega Suður-Ameríku, er landið aðili að CONCACAF, knattspyrnusambands Norður- og Mið-Ameríkuríkja.

Suður-amerísk knattspyrnulandslið
Karlalandslið í knattspyrnu
Súrínam


أنجلوخوري (Αγγελοχώριον) هي قرية ومقر كومونة بنفس الاسم في وحدة ميخانيونا ضمن بلدية ثيرمايكوس في محافظة ثيسالونيكي، في منطقة مقدونيا الوسطى.

قبل برنامج كالييكراتيس وخطة كابودسترياس، كانت تنتمي إلى مقاطعة سالونيك في المنطقة الجغرافية مقدونيا. كان الاسم القديم للقرية سوفولار.

الجغرافيا

أنجلوخوري هي قرية ساحلية تقع في الجزء الجنوبي الغربي من المحافظة، تقريبًا على رأس ميغالو كارابورنو. تتميز الكومونة بأنها مستوطنة ريفية منخفضة تبلغ مساحتها 5,863 كم (2011) ومتوسط ارتفاعا 30 م وتبعد 30 كم شمال سالونيك.

السكان

الدائمون

الحقيقيون

الاقتصاد

شهدت القرية تطورات في الاقتصاد والسياحة، ويرجع ذلك أساسًا إلى موقعها الساحلي. [3]

توجد في جنوب غربي القرية مصانع الملح، وتم إنتاج الملح منذ عام 1902 على الأقل. ويقال أن سكان المنطقة باعوا الملح لشراء الطعام خلال الحرب العالمية الثانية. كان الملح يُستخرج بالفؤوس والمجارف يدويًا حتى سبعينيات القرن الماضي، ويُحمل على الخيول حتى ظهرت السكك الحديدة في ثمانينيات القرن الماضي.

الجذب السياحي

تم بناء المنارة في رأس ميغالو كارابورنو في عام 1864 من قبل شركة المنارة الفرنسية. يبلغ ارتفاعها 10.5 متر وارتفاعها البؤري 32 مترا. انضمت إلى شبكة المنارات اليونانية بعد حروب البلقان 1912-13.

القلعة على حدود جبل كارابورنوس، التي بناها المهندسون الألمان في 1883-1885 بأمر من الباب العالي. المبنى دائري مع العديد من المساحات، ولكنه مهجور. كانت هذه النقطة ذات أهمية إستراتيجية منذ العصور القديمة لأنها سيطرت على الممر إلى خليج سالونيك. هذا هو السبب في إنشاء حصن ضخم بجوار المنارة في الحرب العالمية الثانية.

الأراضي الرطبة في منطقة البحيرة الصغيرة (بحيرة أجيلوخوري)، على مساحة 2,500 فدان في الجنوب الغربي من القرية، حيث تأتي العديد من الطيور للراحة والتغذي.

مراجع

أماكن مأهولة في سالونيك (وحدة إقليمية)
مدن اليونان

أنجلوكوريون (ثيسالونيكي)


2. ŽNL Zadarska u sezoni 2014./15. je predstavljala drugi stupanj županijske lige u Zadarskoj županiji, te ligu petog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva. Sudjelovalo je 11 klubova, a prvak je bio NK Dalmatinac Crno.

Sustav natjecanja
Jedanaest klubova je igralo dvokružnim liga-sustavom (22 kola).

Ljestvica

 Izvori:
 ŽNS Zadarska, glasnik
 ŽNS Zadarska, ljestvica

Povezani članci
 2. ŽNL Zadarska
 1. ŽNL Zadarska 2014./15.

Vanjske poveznice

Izvori

2014-15
Zadarska-2

2. ŽNL Zadarska 2014./15.


සටහන: සමහරවිට,  '80ගණන් යන්න, 1980ගණන්, 1880ගණන් හෝ, විවිධ සියවස්හී අනෙකුත් එවැනි දශක සඳහා කෙටියෙදුම් ලෙසින් භාවිතා වෙයි– දශක ලැයිස්තුව බලන්න

80ගණන්


Bernhard al II-lea, Duce de Saxa-Jena () a fost duce de Saxa-Jena.

A fost al șaptelea copil însă al patrulea fiu care a supraviețuit al Ducelui Wilhelm de Saxa-Weimar și a soției acestuia, Eleonore Dorothea de Anhalt-Dessau.

Bernhard a urmat Universitatea din Jena din februarie 1654 până în noiembrie 1657. Ulterior, a fost implicat în afacerile politice atunci când tatăl său l-a trimis la Paris pentru a întări relațiile liniei ernestine cu regele Ludovic al XIV-lea, și sperănd într-o căsătorie. Totuși, regele francez l-a făcut să aștepte optsprezece luni pentru o audiență. Sejurul în Franța l-a dus în cele din urmă la căsătoria cu  Marie Charlotte de la Trémoille, fiica lui Henri de La Trémoille și a Mariei de La Tour d'Auvergne. Familia ei era rezidentă la curtea franceză, unde purtau rangul de princes étrangers. Nunta a avut loc la Paris la 10 iunie 1662. La scurt timp după aceea, cuplul s-a mutat la Jena, unde s-au născut cei cinci copii ai lor:
Wilhelm (n. 24 iulie 1664, Jena – d. 21 iunie 1666, Jena).
o fiică (7 aprilie 1666, Jena).
Bernhard (n. 9 noiembrie 1667, Jena – d. 26 aprilie 1668, Jena).
Charlotte Marie (n. 20 decembrie 1669, Jena – d. 6 ianuarie 1703, Gräfentonna), căsătorită la 2 noiembrie 1683 cu Wilhelm Ernst, Duce de Saxa-Weimar; ei au divorțat în 1690.
Johann Wilhelm, Duce de Saxa-Jena (n. 28 martie 1675, Jena – d. 4 noiembrie 1690, Jena).

În 1662 Bernhard și frații săi au împărțit moștenirea paternă iar el a primit Jena.

Mariajul lui Bernhard și a Mariei Charlotte a fost total nefericită și ducele a decis să se căsătorească cu una dintre doamnele de la curtea sa, Marie Elisabeth de Kospoth. El a promis solemn că va divorța de soția sa și se va căsători cu ea, iar ea a cedat avansurilor sale. Ei au avut o singură fiică:
Emilie Eleonore de Kospoth (n. 20 septembrie 1672, Schloss Dornburg – d. 3 mai 1709, Merseburg); căsătorită în 1692 cu Otto Wilhelm de Tümpling.

Între timp, eforturile lui Bernhard de a-și anula căsătoria au eșuat, deoarece nici un teolog sau jurist nu i-ar fi putut da motive pentru divorț; și se pare că el s-a împăcat cu soția lui, Marie Charlotte.

La 20 octombrie 1672 el a promis în scris amantei sale că nu o va uita niciodată și că va avea grijă și o va proteja ca și cum ar fi fost adevărata sa soție, oferindu-i titlul de "Lady de Alstädt" și un venit anual de 1000 de taleri. Apoi, în 1674, ei au fost căsătoriți de un fost preot iezuit, numit Andreas Wigand, convertit la luteranism în 1671. Astfel, Bernhard a devenit unul dintre puținele cazuri de bigamie printre prinți. Contractul de căsătorie stipula că urmașii sunt legitimi și nobili. Ea a primit ca Morgengabe o sumă de 20.000 de taleri și castelul Dornburg ca resedință a ei. În schimb a fost obligată să păstreze secretul căsătoriei până la moartea primei soții a ducelui; dacă ar fi spus cuiva, prin contract ducele ar fi fost lipsit de orice obligație.

La 8 noiembrie 1676 Marie Elisabeth a primit de la împărat rangul de contesă imperială (Reichgräfin), alături de fiica ei. Când Bernhard a murit, el a fost succedat de singurul său fiu care a supraviețuit, Johann Wilhelm, născut de prima soție după împăcarea din 1675.

Note

Nașteri în 1638
Decese în 1678
Casa de Wettin
Oameni din Weimar
Duci de Saxa-Jena

Bernhard al II-lea, Duce de Saxa-Jena


Kazunori Iio (født 23. februar 1982) er en japansk tidligere professionel fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Tokyo Verdy, Kawasaki Frontale, Avispa Fukuoka og Yokohama FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kazunori Iio


Türksolu, Fehmi Özgür Erdem'in sahibi, Ali Özsoy'un Genel Yayın Yönetmeni, Ulusal Parti genel başkanı Gökçe Fırat Çulhaoğlu'nun ise başyazarı olduğu haftalık yayınlanan siyasi bir gazetedir. Gazete, kendi çizgisini "Milliyetçi, Atatürkçü ve solcu" olarak belirlemektedir ve 2002 yılından beri çıkmaktadır. Yayın hayatına 15 günlük yayınlanma ile başlanan Türksolu, 2007 yılından itibaren haftalık yayınlanmaya başlamıştır. Kendilerini 1967-71 yılları arasında çıkan Türk Solu dergisinin devamı olarak görmektedirler.

Dergi

Yayın Kurulu
Gökçe Fırat, Başyazar
Özgür Erdem, Sahibi ve Sorumlu Yazıişleri Müdürü
Ali Özsoy, Genel Yayın Yönetmeni
Kaya Ataberk
Serap Yeşiltuna
Okan İşbecer
Nur Bostancıoğlu
Tuğrul Çelik
Kuzey Fırat
Hazar Arısoy
İsmail Bostancıoğlu
Tamer Işıtır

Yazarlar
Gazetenin yazarları arasında sanatçı İlyas Salman, Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Bayram Bayrakdar, İstanbul Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Övgün Ahmet Ercan, İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Şener Üşümezsoy, Dr. Oğuz Doğan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kamu Hukuku bölüm başkanı Prof. Dr. Anıl Çeçen ve eski milli kaleci Eser Özaltındere gibi isimler bulunmaktadır.

Dağıtım engeli
Gazete, 12 Ocak 2014 tarihinde bayilerde satılacağını duyuran geniş bir reklam kampanyası düzenledi. Ancak gazetenin iddiasına göre, iki dağıtım şirketi de (Hürriyet ve Sabah grupları) yapılan sözleşmelere rağmen iktidarın baskısı nedeniyle dağıtım yapmaktan vazgeçti. Sabah grubunun matbaasında basılmış gazetelere el konuldu. Gazetenin abonelerine posta kanalıyla ulaşması da PTT Genel Müdürlüğü tarafından engellendi. 1 Eylül 2014'te yürürlüğe giren yeni Posta Hizmetleri Kanunu uyarınca gazetenin abonelerine kurye şirketleri tarafından ulaştırılması da engellendi.

Siyasi Görüş

Ulusal Sol
Türksolu, Sultan Galiyev ve Mustafa Kemal Atatürk'ün başlattığını iddia ettikleri "ulusal sol" geleneğin takipçisi olduğunu belirtmekte, Türk milliyetçiliğinin sosyalizm ile bir bütün olması gerektiğini savunmaktadır. 1960'lı ve 1970'li yıllardaki sol hareketi, özellikle Doğan Avcıoğlu'nun Yön dergisinde öne sürdüklerini sahiplenmekle beraber Kürt bölücülüğü hareketinin karşısında konumlanmışlardır. PKK'nın sol değil dış güdümlü ve Kürt ırkçısı bir oluşum olduğu, Kürtlerin homojen bir etnisite değil, emperyalizmin ortaya çıkardığı toplama bir etnisite olduğu gibi iddiaları vardır.

Batı ülkelerindeki sol oluşumları samimi bulmamakta, Attilâ İlhan benzeri bir üçüncü dünyacı anlayış içinde bulunmaktadırlar. Klasik soldan ve hatta günümüzdeki diğer ulusalcı akımlardan ayrılan bir başka özelliği ise Türk tarihini bir bütün olarak gören Türkçü bir çizgiye sahip olup, Osmanlı mirasına sahip çıkmalarıdır.

Ulusal Parti
Grubun Atatürkçü bir parti kurma çalışmaları, Ulusal Parti'nin kuruluşuyla sonuçlandı.

"Ordu Göreve" pankartı
2002 yılında Türk Solu adlı dergiyi çıkarmaya başlayan grup Türkiye gündemine ilk olarak 25 Ekim 2003'teki rektörler yürüyüşü sırasında açtığı 'Ordu Göreve' pankartıyla geldi. 2007-2008 yıllarında başlatılan 'Ergenekon Terör Örgütü' operasyonlarında 'darbecilik' suçlamasına karşı en önemli deliller arasında gösterilen bu pankarttan dolayı birçok kişi suçlandı ancak pankartı açan ve dergisinde yayımlayan Türk Solu üyelerinin bu dava çerçevesinde ifadesine bile başvurulmadı. Türksolu Dergisi yazarı Ali Özsoy ve 10 arkadaşının 'Askeri, kanunlara karşı itaatsizliğe teşvik'ten yargılandıkları dava ise beraatla sonuçlandı.

Irkçılık suçlamaları
Dergi yaptığı yayınlar nedeniyle bazı kesimler tarafından ırkçılık yapmakla suçlanmıştır.
Ulusal Parti Genel Başkanı ve Türksolu gazetesinin başyazarı Gökçe Fırat, "Türkiye'de bir Kürt meselesi değil bir Kürt istilası olduğunu" ve Türklerin "yavaş yavaş bu komşuların hiç de iyi niyetli olmadığını görmekte ve gördüğü yerlerde de tepkisini ortaya koymakta" olduğunu dile getirdi. Dersim isyanını bastıran Dersim Harekâtı'nın Dersim katliamı olarak tanımlanmasına karşı çıkan Fırat, "Devletin tüm bu ayaklanmalardan edindiği ders, ayaklanan vatan hainlerinin, tüm soyu sopuyla yokedilmesi gerektiği, geriye "dedem dedem" diyecek tek bir hain dölünün bile sağ bırakılmaması gerektiğini" savunmaktadır. Fırat, Kürtleri "atası belli olmayan", Zagroslar'ın "kültürel çukurunda" biçimlenen, "ezik", "sinsi", "pusucu" ve "yağmacı" bir halk olarak tanımlamaktadır.

Gazete, 2007'de "Alışverişimi Türk'ten yapıyorum, param PKK'ya gitmiyor" kampanyası başlattı. "Kürde aktarılan para PKK'ya maddi destek demektir. Türk, bu maddi desteği kesmezse, hem Türklerin mali gücü olmayacaktır, hem de Kürdün altında ezilecektir" diyen Fırat, büyük işadamlarına Kürtlerle yaptıkları tüm iş anlaşmalarını iptal etmeleri, sanatçıların Kürt dizilerinde oynamamaları ve Kürtçe şarkı, türkü söylememeleri çağrısında bulundu.

Gazetenin yazarlarından Dr. Oğuz Doğan bir yazısında "hain" olarak tanımladığı Kürtlerin, Türklerle "ortak herhangi bir geleceği" olmadığını ifade etti ve 5 Nisan 2000'de Taksim'de Beyoğlu esnafı tarafından öldürülen iki Leeds United taraftarını anımsayarak, "kendini bilmez iki İngiliz holigana bunu yapan Türk, kürdün çok uzun süredir ve daha mide bulandırıcı şekilde şanlı bayrağımıza hakaret etmesine, onu yerlerde sürüklemesine karşın; Türk halkının haysiyetini defalarca ayaklar altına almasına, düzeyini sınırsız düzeyde arttırarak almaya devam etmesine rağmen niçin sessiz kalır, neden aynı şeyi kürde yapmaz?" diye sorguladı. Doğan, bir diğer yazısında "yüzsüzlüğün kitabını yazan unsur" olarak tanımladığı Kürtlerin, önce Osmanlı Devleti'ne ihanet ettiğini, daha sonra da "İngilizlerle kol kola girip bu sefer Alevi kılığında Tunceli'de belasını aradığını" ve "çok geçmeden Sabiha Gökçen anamızın bombalarını yiyip belasını bulduğunu", "30 yıldır büyük bir kısmının açıktan açığa, geri kalanının ise içten içe teröre destek olduğunu" savundu.

Gazetenin yazarlarından Hazar Arısoy, Kürt kimliğinin varoluşunu "yıkarak" sağladığını çünkü "herhangi bir şey üretecek kültürel birikimi olmadığını", Kürtlerin  "Atatürk, bayrak ve bunun gibi diğer milli, manevi değerlere" saldırdıklarını çünkü onların böyle değerleri olmadığını ve Atatürk'ün heykellerinin Kürtlere "atasız olduklarını" hatırlattığını ileri sürdü.

Gazetenin yazarlarından D. Ahsen Batur, Kürtlerin Osmanlı padişahlarının "İran'dan taşıdıkları kiracılar" olduğunu, "sürekli Türk'ün aleyhine gelişen bu zoraki ve sevimsiz kardeşliğe" Türklerin son vermesi gerektiğini, "Kürtleri Irak ve İran'a, geldikleri asıl vatanlarına göndermeyi ciddi olarak gündeme taşımak zorunda" olduğunu ileri sürdü. Gökçe Fırat bu bağlamda "Türkiye'de olası bir iç savaş ihtimaline karşı Batı illerindeki Kürt mahallelerinin" dağıtılmasını ve Kürtlerin "Güneydoğu'ya memleketlerine geri gönderilmesini" önermektedir.

Gökçe Fırat ise, Türksolu'na yönelik "ırkçılık" suçlamalarını kabul etmemekte, "Irkçı değil, milliyetçiyiz. Asıl ırkçı olan Kürt ırkçısı PKK'dır." diye kendini savunmakta ve ırkçılığı şu şekilde eleştirmektedir: "Irkçılık bir sosyal sorun değildir, ırkçılık sosyal alandaki hastalıklı ve sapkın bireylerin psikolojik bir sorunudur ama bu sorun döner dolaşır bir sosyal hareket olarak karşımıza çıkar. O nedenle ırkçılık toplumda çok marjinal sosyal hareketler olarak kalmaya mahkûmdur. Ama kalmaz çünkü ırkçılık, bir şekilde faşizmle birleşir ve işte o zaman gerçek bir tehlike haline gelir. Irkçı, kendi ruh aleminde bir şizofren olarak yaşar. Sıradan bir şizofrenin algısı ve dünyası ikiye bölünmüştür ama zaman tektir. Irkçıda ise hem dünya hem zaman bölünmüştür. Irkçı milattan önce 10 bin yılı ile şimdi ve hatta geleceği tek bir zamanda yaşayan bir ruh hastasıdır."

Başyazarı Gökçe Fırat'ın tutuklanması

Cumhurbaşkanına hakaret ve tehdit suçlaması
Gökçe Fırat, 2015'te sosyal medyada paylaşılan bir videoda Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ı tehdit ettiği ve Cumhurbaşkanına hakaret ettiği suçlamalarıyla 31 Mayıs 2015'te tutuklandı. Hakkında 6 yıl 8 aya kadar hapis cezası istemiyle iddianame hazırlanan Fırat, 18 Haziran 2015'te serbest bırakılmıştır ve tutuksuz yargılanmaktadır. Gökçe Fırat'ın paylaştığı iddia edilen videoda şu ifadeler geçmektedir: "Ne kadar çırpınsanız da kendinizi aklamaya da çalışsanız Tayyip Efendi eninde sonunda asılacaktır. Bakın elimizde Tayyip Bey'in sevdiği renkten yeşil renkte bir halatımız var. Ama Tayyip Bey için bu ip bile fazladır. Halkı referanduma çağıracağız. Tayyip Bey'i iple mi asalım yoksa kazığa mı oturtalım? Yüzde 50 ne derse onu yapacağız. Onun hakkettiği şey kazıktır. Türk Solu bundan geri adım atmayacak. Basın Özgürlüğünün bu ülkedeki ön şartı Tayyip Erdoğan'dan kurtulmak. Ama iple ama kazıkla."

Gökçe Fırat'ın savunması
Gökçe Fırat'ın avukatı Hilal Gültepe ise şikayet konusu videonun Gökçe Fırat tarafından paylaşılmadığını, "fetihtv.com" isimli Gökçe Fırat ile hiç ilgisi bulunmayan bir internet sitesi tarafından yüklendiğini söylemekte ve şu savunmayı yapmaktadır: "Henüz Cumhurbaşkanı sıfatının kazanılmadığı tarihte, üçüncü şahıslarca yapılan ve yarım yamalak çekilmiş 59 saniyelik bir paylaşımdan dolayı yaklaşık 1,5 yıl sonra Cumhurbaşkanına hakaret etti diye soruşturma kapsamında gözaltına alınmak, sanıyorum Türk Hukuk Sistemimizde bir ilktir."

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Türksolu resmî web sitesi
 Gökçe Fırat neden tutuklandı?

Türkçe gazeteler
İstanbul gazeteleri
2002'de Türkiye'de kurulan oluşumlar
2002'de kurulan gazeteler
Anti-Amerikancılık

Türksolu


West Lancashire is a local government district with borough status in Lancashire, England. The council is based in Ormskirk, and the largest town is Skelmersdale. The borough also contains the town of Burscough and surrounding rural areas.

The neighbouring districts are Fylde, South Ribble, Chorley, Wigan, St Helens, Knowsley and Sefton.

History
The district was created on 1 April 1974 under the Local Government Act 1972, covering the whole area of two former districts and parts of another two districts, all of which were abolished at the same time:
Ormskirk Urban District
Skelmersdale and Holland Urban District
West Lancashire Rural District (majority of former district's territory; remainder went to Merseyside)
Wigan Rural District (parishes of Dalton, Parbold and Wrightington; remainder went to Greater Manchester)

In 2009 the district was awarded borough status, causing the council to change its name from West Lancashire District Council to West Lancashire Borough Council, and allowing the chairman of the council to take the title of mayor.

Proposals to divide Lancashire into three unitary authorities were put forward in 2020, which would have seen both Lancashire County Council and West Lancashire Borough Council abolished. The Government did not pursue that proposed reform, although left open the possibility of other forms of reorganisation in future.

Governance
West Lancashire Borough Council provides district-level services. County-level services are provided by Lancashire County Council. Parts of the district are also covered by civil parishes, which form a third tier of local government.

The council employs around 600 people, making it one of West Lancashire's largest employers. It is responsible for the administration of various services, such as leisure, waste collection, planning permission and pest control.

Political control
The council has been under Labour majority control since 2023.

The first election to the council was held in 1973, initially operating as a shadow authority alongside the outgoing authorities until the new arrangements came into effect on 1 April 1974. Political control of the council since 1974 has been as follows:

Leadership
The role of mayor is largely ceremonial in West Lancashire. Political leadership is instead provided by the leader of the council. The leaders since 1992 have been:

Composition
Following the 2023 election, the composition of the council was:

The next election is due in 2024.

Premises
The council is based at 52 Derby Street in Ormskirk, which was originally a pair of large semi-detached Victorian houses called Beaconsfield (number 52) and Abbotsford (number 54). Beaconsfield was purchased in 1925 by West Lancashire Rural District Council, one of the modern council's predecessors, and converted to become its headquarters, being formally opened on 30 July 1925. Abbotsford was acquired later and the building has been significantly extended to the rear.

Elections

Since the last boundary changes in 2023 the council has comprised 45 councillors representing 15 wards, with each ward electing three councillors. Elections are held three years out of every four, with a third of the council (one councillor for each ward) being elected each time for a four-year term. Lancashire County Council elections are held in the fourth year of the cycle when there are no borough council elections.

Wards and councillors
Since the last election in May 2023, the composition of the council has been as follows. The next election is due in 2024.

Parliamentary constituencies
The south of West Lancashire, including the towns of Burscough, Skelmersdale and Ormskirk fall under the West Lancashire constituency in the House of Commons, which has been represented by Labour Party MP Ashley Dalton since the 2023 West Lancashire by-election, whereas the north of West Lancashire falls under the South Ribble constituency, which has been represented by Conservative Party MP Katherine Fletcher since the 2019 general election.

Geography
Skelmersdale, a former New Town, and Ormskirk are the two main towns in the borough. These are surrounded by a patchwork of smaller settlements to the west and north.

Civil parishes
There are 21 civil parishes in West Lancashire. The main towns of Skelmersdale and Ormskirk are unparished areas. There is a movement to establish a town council in Skelmersdale. The parish council of Burscough takes the style "town council".

All the civil parishes have a parish council, with the exception of Bispham, which has a parish meeting instead.

Twin towns
West Lancashire is twinned with:

References

Non-metropolitan districts of Lancashire
Boroughs in England

West Lancashire


Big Boys Gone Bananas er en dokumentarfilm fra 2003 instrueret af Fredrik Gertten.

Handling
Dette er historien om kampen mellem et lille svensk filmproduktionsselskab, og den gigantiske bananpoducent Dole. Allerede da de svenske filmmagere gik i gang med at lave deres dokumentarfilm "Bananas", modarbejdede Dole filmens færdiggørelse, fordi den var kritisk over for firmaets behandling af sine medarbejdere. Senere i processen brugte Dole alle metoder, herunder sagsanlæg, skræmmekampagner og mediekontrol for at stoppe filmens udbredelse. Denne film viser hele forløbet, og viser med uhyggelig tydelighed, hvor langt et stort selskab vil gå for at beskytte sit brand.

Referencer

Eksterne henvisninger

Svenske film fra 2013

Film fra Danmark (administrationskategori)
Dokumentarfilm fra Sverige

Big Boys Gone Bananas


Die Agoninae sind eine Unterfamilie von Meeresfischen aus der Familie der Panzergroppen (Agonidae). Die 15 Arten der Agoninae kommen vor allem auf der Nordhalbkugel der Erde im Nordpazifik und im Nordatlantik vor. Eine Art lebt im Golf von Kalifornien, eine an den Küsten Argentiniens und der Falklandinseln.

Merkmale
Panzergroppen der Unterfamilie Agoninae werden 12,5 bis 50 cm lang. Von anderen Unterfamilien der Panzergroppen unterscheiden sie sich durch den nicht vergrößerten Rostralknochen an der Schnauzenspitze, ein Nasenbein das über den Oberkiefer hervorsteht, das unterständige Maul, den konkaven oberen Rand der Orbita und Kiemenmembranen die am Isthmus (Kehle) zusammengewachsen sind. Tränenbein und Nasenbein haben Kontakt zueinander, Siebbein und Prävomer sowie Metapterygoid und Entopterygoid dagegen nicht. Das freie vordere Ende des Nasenbeins ist gesägt oder trägt einen Stachel. Der Unterkiefer wird bei geschlossenem Maul vollständig vom Oberkiefer umfasst. Der Rücken ist hinter der Rückenflosse niemals hoch gebaut. Die Vertreter dieser Unterfamilie besitzen drei, seltener vier Basalknochen an der Basis der Bauchflossen, zwischen denen keine Poren liegen. Im Schwanzflossenskelett findet sich eine Epurale (ein länglicher, freistehender Knochen).

Gattungen und Arten
Zur Unterfamilie gehören sechs Gattungen und 15 Arten:
 Gattung Agonopsis
 Agonopsis asperoculis Thompson, 1916
 Agonopsis chiloensis Jenyns, 1840
 Agonopsis sterletus Gilbert, 1898
 Agonopsis vulsa Jordan & Gilbert, 1880
 Gattung Agonus
 Steinpicker (Agonus cataphractus) Linnaeus, 1758
 Gattung Freemanichthys
 Freemanichthys thompsoni Jordan & Gilbert, 1898
 Gattung Leptagonus
 Leptagonus decagonus Bloch & Schneider, 1801
 Gattung Podothecus
 Podothecus accipenserinus Tilesius, 1813
 Podothecus hamlini Jordan & Gilbert, 1898
 Podothecus sachi Jordan & Snyder, 1901
 Podothecus sturioides Guichenot, 1869
 Podothecus veternus Jordan & Starks, 1895
 Gattung Sarritor
 Sarritor frenatus Gilbert, 1896
 Sarritor knipowitschi Lindberg & Andriasev, 1937
 Sarritor leptorhynchus Gilbert, 1896

Literatur
 Joseph S. Nelson: Fishes of the World, John Wiley & Sons, 2006, ISBN 0-471-25031-7.
 Tsutomu Kanayama: Taxonomy and Phylogeny of the Family Agonidae (Pisces:Scorpaeniformes). Memoirs of the Faculty of Fisheries, Hokkaido University, vol. 38, no. 1–2.

Weblinks

Einzelnachweise

Groppenverwandte
Cottales

Agoninae


Repparfjorden (nordsamisk Riehppovuotna) er en fjord i Kvalsund (Fálesnuorri) kommune i Troms og Finnmark  fylke i Norge.  Den ligger  sydøst for Kvaløya (Fálá) ved Kvalsundet og byen Kvalsund (Ráhkkerávju). Fjorden har indløb mellem Tappen i sydvest og bygden Klubbukt (Klubbogohppi) i nordøst, og går 13 kilometer mod sydøst til Oldernes i bunden af  fjorden, hvor Repparfjordelven løber ud.

Bygden Halsen (Čeavahaš) ligger ved Tappen, og lige sydøst for Tappen ligger bygden Slettelv. Bygden Oldervik ligger på østsiden lidt inde i fjorden. På sydvestsiden, et godt stykke inde i fjorden ligger Fægfjord (Veaigesvuotna).

Fjorden er 127 meter på det dybeste, som er midt i fjorden lige indenfor mundingen.

Riksvei 94 går langs hele sydvestsiden af fjorden, mens Fylkesvej 134 (Finnmark) går langs nordøstsiden.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Troms og Finnmark

Kvalsund

Repparfjorden


Ebu'l-Berekât Bağdâdi (d. 1076 - ö. 1166), 12. yüzyıl'da hekim ve islam felsefesi'nin en etkili filozoflarından biri olmasına rağmen, çok fazla tanınmamış bir düşünürdür. Orta Çağ'da ve sonrasında Batı düşüncesinde bilinen bir filozof olmamıştır.

Yaşamı
Ebu'l Bağdadi'nin asıl adı Hibetullah'''tır, Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Bağdat'ta dünyaya gelmiştir. Daha sonra Müslüman olmuştur. Zamanında Abbasi halifesi Müktefi Billah ile iyi ilişkileri olduğu sanılmaktadır.

 Felsefesi
Ebu'l Berekat, bazı kaynaklarda filozof olarak İbn-i Sina'dan ve hatta Aristoteles'tan bile üstün görülür. İslam felsefesinde, Meşşaililere karşı eleştiriler yöneltmiş, İşraki okulunu görmezden gelmiş, özgün düşünceler üretmiş ve esas olarak kelâm felsefesinin gelişmesine etki etmiştir. Fahreddin er-Râzî ve Nasîrüddin Tûsî gibi kelam felsefecileri, kendi rasyonel düşünce sistemelerini Gazâli'nin kuşkuculuğuna karşı koruyabilmek için Ebu'l Berekat'ın fikirlerinden destek almışlardır. Bu sebepten kelamcılar arasında sayılmaktadır, ancak çalışmalarının özgünlüğü kelamcıların sınırlarını çok aştığı da kabul edilir.

Bilimler sınıflaması, mantık sistemi, bilgiye getirdiği açıklama biçimlerinde zamanını aşan ve özellikle daha sonra (özellikle Orta Çağdan sonra) ortaya çıkacak olan felsefi yönelimlere benzer argümanlara sahip olduğu görülür. Zihin bilimleri (mantık, matematik, astronomi), duyu bilimleri (doğa bilimleri) ve akıl bilimleri metafizik, ilahiyat) olarak düzenlediği bilim ve bilgi alanını, felsefi sisteminin dayanağı yapar Berekat ve bütün görüşlerini bu temel üzerinde yükseltir. Bu ayrımlar kısmen Aristoteles'in metafiziğinin yeniden eleştirel değerlendirilmesidir.

Metafizik sisteminde Bağdadi, akılcı bir filozof olmasına rağmen, olasılık kavramını işin içine sokmuştur, ancak bunu farklı bir şekilde anlamlandırır. Gazali'nin eleştirel kuşkuculuğunu sistemi için kabul edilemez bulur. Onun arayışı, teorik akılda insanı duyu verilerinin olasılıksal belirsizliğinden kurtaracak ve zihinsel bir sezgi ile dile ulaştıracak yolu bulmaya yöneliktir. O bu yolun akıldışı bir sezgi ile mümkün olduğunu öne sürmektedir ki, böylece hem meşşailikten hem de işrakilikten ayrı bir yol tutmuş olmaktadır.

Ebu'l Berekat, kategoriler alanını, düşünceye ait olanlar ve varlığa ait olanlar şeklinde iki alana ayırmaktadır; buna göre örneğin zaman ve mekân düşünceye ait kategorilerdir ve nitelik, etki gibi kategorilerse varlığa ait kategorilerdir. Filozof bu kategorileri sisteminde açıklıyor ve temellendiriyor. Özellikle zaman konusunda önemli felsefi açıklamalar getirir. Zamanın ve mekânın sonsuzluğunu öne sürer ve bununla birlikte yaradılışın başı ve sonu olmadığını savunur. Zamanın hareketle ilgisi olmadığını ve hareketin sayısı olmadığını ispatlamıştır.

Bunlara bağlı olarak insan bilgisini, doğrudan doğruya bildiğimiz şeyler (öze ait bilgiler) ve duyular yoluyla bildiğimiz bilgiler(araza ait bilgiler) şeklinde iki bölüme ayırmaktadır. Tanrı bilgisini, araza ait bir bilgi olarak temellendirir, ona göre Tanrı'nın özünü ve sıfatlarını asla bilemeyeceğiz.

 Kaynakça
 İslam Felsefesi'', Hilmi Ziya Ülken, Cem Yayınları.

12. yüzyıl hekimleri
İslam filozofları

Ebu'l-Berekât Bağdâdi