Richard Phillips Feynman (11 Mayıs 1918 - 15 Şubat 1988), kuantum mekaniğinin ayrılmaz formülasyonu, kuantum elektrodinamiği teorisi, aşırı soğutulmuş sıvı helyumun süper-akışkan fiziği ve partonu önerdiği parçacık fiziğindeki çalışmaları ile 1965'te, Julian Schwinger ve Sin-Itiro Tomonaga ile birlikte Nobel Fizik Ödülü'ne layık görülmüş Amerikalı teorik fizikçidir.

1918'de ABD'nin New York eyaletinde Queens'teki Far Rockway adlı küçük bir kasabada dünyaya geldi. Henüz 16 yaşındayken türev ve integral hesabını tüm yönleriyle kavradı. 17 yaşında Rockway'den ayrılıp, lisans derecesini yapacağı MIT (Massachusetts Institute of Technology)'e girdi. Lisans derecesinden sonra ünlü Princeton Üniversitesi'ne kabul edildi. Doktorasını Princeton'dan aldıktan sonra, dekorsal sanatlar öğretmeni Arline Greenbaum ile ailesinin itirazlarına aldırış etmeyerek evlendi. 1942'de ABD'nin savaşa katılmasıyla birlikte, Manhattan Projesi (atom bombası projesi) için çağrıldı.

Burada Nazi Almanyası'ndan kaçıp ABD'ye sığınan, yarı Yahudi yarı Alman olan fizikçi Hans Bethe tarafından kuramsal bölümün önderi olarak atandı. Bu görevi aldığında henüz 24 yaşındaydı. Manhattan Projesi'nde Feynman, kritik kütle için gerekli olan uranyum miktarını tespit etmek için çalıştı. Hipotezini denemek için Los Alamos'u havaya uçurmadan birçok deney araçları geliştirdi. Oak Ridge uranyumun parçalanması sırasında güvenlik sorunuyla uğraşırken, Feynman çalışanların ışıma zehirlenmesinden korunması için prosedürler geliştirdi. Savaş sonrası Bethe'yi takip ederek, Cornell Üniversitesi'ne gitti. Feynman burada atomaltı parçacıkların karmaşık yapısı için basit bir gösterim geliştirdi. Onun bu gösterimi Feynman Çizelgeleri olarak bilinir.

Savaş bittikten sonra, 1965'te Kuantum elektrodinamiğine yaptığı katkılardan dolayı Itiro Tomonaga ve Julian Schwinger ile birlikte Nobel Ödülüne layık görüldü. 1986'daki Challenger felaketini araştıran Rogers komisyonunda yer aldı.

Gençliği
Feynman, 11 Mayıs 1918 Queens, New York'ta Yahudi kökenli ev hanımı bayan Lucille ve Yahudi kökenli satış müdürü bay Melville Arthur Feynman'ın oğlu olarak dünyaya geldi. Ailesi, o dönem Rus İmparatorluğu'nda Yahudiler'e yönelik yapılan zulüm ve ayrımcılıktan kurtulmak için ABD'ye göçmüş Yahudiler idi. Ailesi laik Yahudiler'dendi ve genç Feynman da kendisini bariz bir agnostik ateist olarak nitelendirmiştir. Daha sonra Yahudi Teorik Seminerini seyahati sırasında Talmud'u harika ve değerli bir kitap olarak bulduğunu söylemiştir.

Einstein ve Teller gibi konuşmayı geç öğrenenlerdendi. Üçüncü yaş gününde, henüz ancak bir kelime mırıldanabilmişti. Bir yetişkin olarak Bronx aksanını benimsemişti. Bu aksan gösterişli ve abartılı olmak için yeterince yoğundu. Bu nedenle Feynman'ın yakın arkadaşları Wolfgang Pauli ve Hans Bethe bir keresinde onun bir "aylak" gibi konuştuğunu söylemiştir.

Genç Feynman, geleneksel düşünceyle çelişen sorular sorması için onu destekleyen ve Feynman'a yeni bir şey öğretmeye her zaman hazırlıklı olan babasından yoğun olarak etkilenmiştir. Annesinden de hayatı boyunca sürdürdüğü espri anlayışını kazanmıştır. Çocukluğunda da bir mühendislik yeteneğine sahipti. Bu yetenek evindeki laboratuvarında yaptığı deneyler sayesinde korunmuştur. Bozulmuş radyoları tamir etmekten de zevk alırdı. İlköğretimde iken, ailesinin günlük işlere koşuşturduğu sıralarda o bir hırsız alarmı yaratmıştır.

Richard beş yaşındayken, annesi bir oğlan çocuk doğurdu ancak bebek dört haftalıkken öldü. Dört yıl sonra, Richard'ın kız kardeşi Joan doğdu ve bütün aile Fark Rockway/Queens'e taşındılar. Geçen dokuz yılın boyunca Joan ve Richard yakındılar. Çünkü ikisi de dünya hakkında doğal bir meraka sahiplerdi. Anneleri onlara bir kadının bu tarz karşılaştırmalar yapabilecek bir kafatası yapısına sahip olmadığını söyledi. Annesi Joan'ın astronomi konusunda çalışmak istemesine karşı çıkmasına rağmen, Richard onu evreni keşfetmesi için destekledi ve Joan en sonunda Dünya ve güneş rüzgarları üzerinde uzmanlaşmış bir astrofizikçi oldu.

Eğitimi
Feynman, Nobel kazanan Burton Richter ve Baruch Samuel Blumberg gibi yoldaşlarının da gittiği Far Rockaway High School'a gitmiştir. Lisenin hemen başında Feynman hızla daha üst matematik derslerine terfi ettirilmiştir. Okulda yapılmış belirtilmemiş bir IQ testinde Feynman'ın IQ'su 123 olarak ölçülmüştür bu IQ James Gleick isimli biyografıra göre "yüksek fakat zar zor takdir edilen" bir değerdi. 15 yaşına geldiğinde, kendi kendine trigonometri, ileri algebra, sonsuz seriler, analitik geometri ve hem türev hem de integrali öğrenmişti. Üniversiteye girmeden önce, kendi yöntemiyle yarı-türev gibi konuları türetiyor ve deneyler yapıyordu.

Arista Şeref Topluluğu'nun bir üyesi olarak okuldaki son yılında Feynman, New York Üniversitesi Matematik Olimpiyatları'nı kazandı. En yakın rakibiyle arasında olan büyük fark jüri üyelerini çok şaşırttı.

Direkt niteleme alışkanlığı bazen geleneksel düşünürlere göre boş laf gibi gelirdi. Örneğin kedi anatomisini öğrendiği esnada sorduğu sorulardan biri "elinizde kedinin haritası mı var?" olmuştur fakat o burada aslında bir anatomik çizelgeyi kastetmiştir.

Kolombiya Üniversitesi'ne başvurdu ancak kabul edilmedi çünkü bu üniversite kabul edebileceği Yahudi kotasını zaten doldurmuştu. Bunun yerine Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'ne gitti. Burada da 1939 yılında lisans derecesini kazandı ve aynı yıl Punthan Fellow olarak isimlendirildi.

Princeton Üniversitesi'nin lisans üstü sınavında matematik ve fizik dalında harika bir sonuç elde ederken İngilizce ve tarih alanında çok zayıf bir sonuç almıştı. Feynman'ın ilk seminerine katılanlar arasında Albert Einstein, Wolfgang Pauli ve John von Neumann da vardı. 1942 yılında Princestone'dan PhD aldı ve tez danışmanı John Archibald Wheeler'dı. Feynman'ın tezi kuantum mekaniğinde statik hareket prensiplerine uygulandı, Wheeler-Feynman diyagramını kuantize etme arzusuna ilham oldu.

Manhattan Projesi'ndeki misyonu

Princeton'dayken fizikçi Robert R. Wilson Feynman'ı, Manhattan Projesine katılması destekledi (bu dönemde savaş zamanında Amerikan ordusu Los Alamos'taki projede atom bombasını geliştiriyordu). Feynman, bu girişime katılmaya ikna olduğunu çünkü Nazi Almanyası geliştirmeden, kendilerinin atom bombasını yapması gerektiğini söyledi. Feynman, Hens Bethe'nin teorik bölüğüne katıldı ve Bethe'yi kendisini kurup lideri yapmasına neden olacak kadar etkiledi. O ve Bethe, Feynman- Bethe formülünü geliştirdiler ve bu formül fizyon bombasının verimini hesaplamalarına yardımcı oldu. Bu Robert Serber'in daha önceden yaptığı çalışmalara dayandırılarak yapıldı.

Kendini bu projesindeki işine adadı ve Trinity bombası testinde de yer aldı. Feynman'ın, patlamayı siyah gözlükleri olmadan veya Welder lensi ile korunmadan gözlemleyen tek insan olduğu söylenir. Sebep olaraksa kamyon ön camından gözlemlemenin, camın zararlı ultraviole ışınlarını engelleyecek olduğunu söyledi. Patlamaya şahit olduğunda, patlamanın devasa parlaklığı nedeni ile Feynman arabasının zeminine doğru eğildi, buna rağmen mor bir leke gördüğünü söyledi.

Yaşça küçük bir fizikçi olduğu için, projenin merkezinde yer almadı. Bu projede yer aldığı en büyük kısım, insan bilgisayarları hesaplayan grubun teorik kısmında var olmaktı (burada öğrencilerinden biri John G. Kemeny'dir ve daha sonra BASIC dilini programlamada ortak tasarıma ve özelleştirmeye gitti devam ettiler). Sonraları, Nicholas Metropolis ile birlikte, zımbalanmış IBM kartlarının hesaplama yapmak için kullanılacağı bir sistem yayınlamakta beraber çalıştılar.

Feynman'ın, Los Alamos'ta yer aldığı başka bir iş ise Los Alamos "Su Kaynatıcısı" için nötron hesaplamaları yapmasıdır. Bu iş üzerindeyken, hakkında çalıştığı konu Oak Ridge tesisine verildi. Burada, materyallerin muhafaza edilmesi konusunda mühendislere yardımcı oldu böylece kritik aksaklıklardan (örneğin bazı materyallerin bazı şartlar altında barındırılması tehlike arz ediyordu) korunulabilirdi. Aynı zamanda uranyum hidrit bombası için hesaplamaları ve teoritik kısımları yaptı, daha sonraları bunun uygun olmadığı kanıtlandı.

Feynman, baş başa tartışmak için fizikçi Niels Bohr tarafından çağrıldı. Daha sonradan Bohr ile tartışmanın pek çok fizikçi tarafından hayranlık ve saygı duyulduğunu öğrendi. Feynman hiç utangaç bir adam değildi, Bohr'un fikirlerinde kusur olduğunu düşündüğü her şeyi direkt söylüyordu. Feynman, Bohr'a karşı diğer insanların hissettiğinden daha az saygı duymadığını ancak konu fiziğe geldiği zaman sosyal nitelikleri ikinci plana ittiğini söyledi.

Los Alamos, içerdiği işin yüksek güvenlikli olduğu gerekçesi ile izole edilmişti. Feynman'ın kendi ağzından söylediğine göre, "Orada yapılacak hiçbir şey yoktu" Sıkılmıştı, kapıların ve kabinlerin kilitlerini maymuncukla açarak ve güvenli kağıları karıştırarak merakını gideriyordu. Feynman, iş arkadaşlarına pek çok şaka yaptı. Bir keresinde bir dolgu kabinini kilitleyen sayı kombinasyonunu buldu. Bu kombinasyonu bir fizikçinin en çok kullandığı sayıları deneyerek (örneğin 27-18-28, doğal logaritmada e=2.71828...'dir) bulmuştur. Açtığı kabinlerde bir iş arkadaşının muhafaza ettiği atomik bomba araştırmalarının da aynı yolla açıldığını buldu. Alay etmek amacıyla açtığı kabinlere çeşit çeşit notlar bıraktı fakat bu iş arkadaşlarını ürkütmeye başladı. Frederic de Hoffmann, bir casusun ya da sabotajcının atomik bomba araştırmalarının notlarına eriştiği düşüncesine kapıldı. Ardından Feynman'ın eşini almak için Klaus Fuchs'tan ödünç aldığı araba ile birlikte, Klaus'un Sovyetler için çalışa asıl casus olduğu anlaşıldı. Klaus nükleer sırları arabası ile Santa Fe'ye taşıyordu.

Ara sıra Feynman Amerikan yerlileri gibi konuşabileceği bir yer bulurdu. Çok geçmeden fark edildi ve "Injun Jeo" denilen gizemli bir Hindistanlı hakkında dedikodular yayılmaya başladı. Aynı zamanda laboratuvarda baş çalışanlardan biriyle arkadaş oldu.

Feynman, "The Pleasure of Finding Things Out"da Manhattan projesine katılma gerekçeleri hakkında düşüncelerini üstü kapalı bir şekilde ifade etmiştir. Feynman, Amerika'ya müttefik kuvvetler yardımcı olmadan önce Nazi Almanyası'nın, bombayı daha erken geliştirebileceğini hissetti. Almanya'nın mağlup edilme ihtimalini tekrar düşünmemenin kendi hatası olduğunu söylemeye devam etti. Aynı yayımda, Feynman atom bombası çağı hakkındaki endişelerinden de bahseder. Hatırı sayılır bir zaman boyunca bombayı kullanmanın yüksek risk içerdiğini bu nedenle gelecek için yapılmasının anlamsız olduğunu söyledi. Daha sonraları bu dönemini "depresyon" olarak nitelendirdi.

Akademik Kariyerinin İlk Yılları
1942 yılında PhD'sini  tamamladıktan sonra, Wisconsin-Madison Üniversitesinde asistan fizik profesörlüğü için bir görüşme yaptı. Görüşmenin neredeyse tamamı, Manhattan projesindeki görevini terk etmesi için harcandı. 1945 yılında, Dean Mark Igraham of College of Letters and Science'dan, kendisinin UW dersini vermesi için dönmesini isteyen bir mektup aldı. Görüşme, dönmek istememesi nedeniyle uzatılmadı. UW'den yıllar sonra verilen bir konuşmada "Beni işten kovan aklı selim bir yere dönmek harika olur." diyerek esprili bir iğneleme yapmıştır.

Savaştan sonra, Feynman bünyesinde Albert Einstein, Kurt Gödel ve John von Neumann gibi seçkin isimleri bulunduran Princeton'daki Institute for Advanced Study'den gelen bir teklifi reddetti. Onun yerine Feyman Hans Bethe'ti takip etti ve Cornell Üniversitesi'nde 1945'ten 1950'ye kadar teorik fizik öğretti. Manhattan projesinde üretilen atom bombasının Hiroşima'yı yerle bir etmesinin ardından yakalandığı depresyonla beraber, çok kompleks fizik problemlerine odaklanmaya başladı. Bu kafasının dağılmasını sağlıyordu. Bu dönemde yaptığı işlerinin, daha sonra değişik dönme hızlarını açıkladığı denklemler için kullanmıştır. Nobel ödülü için ne kadar önemli olduğunu anlamış oldu.

Institute for Advanced Study'den bir teklif daha aldı ve bunu da "enstitüde öğretme disiplini olmadığı" gerekçesi ile reddetti. Feynman öğrencilerin bir ilham kaynağı olduğunu düşünüyordu ancak öğretmek onun için yaratıcı olmayan bir heceleme yönteminin bir başka türüydü. Bu nedenle enstitü ona üniversitede öğretip aynı zamanda enstitüde de yer alabileceği bir yol önerdi. Feynman bunun yerine Kalifornya Teknoloji Enstitüsü'nden gelen bir teklifi kabuk etti. Çünkü ılıman bir iklimde yaşamak istiyordu.

Feynman'ın çok iyi bir anlatıcı olduğu söylenir. Öğrencilerine yaptığı makul açıklamaları ve onlara önem vermesi nedeniyle büyük bir itibar kazanmıştır. Ayrıca açıklamaların yaparken, karşı tarafın da anlayabileceği bir dil kullanırdı. Onun esas prensibi, eğer bir konu ilk yıldaki bir öğrenciye anlatılacak kadar basit anlatılamıyorsa, o konu henüz tam öğrenilmemiş demektir. Örneğin spin ve statik arasındaki ilişkiler. ½ spine sahip parçacıklar birirlerini iterken, tam sayılı parçacıklar birbirlerini çekiyordu. Bu, Fermi-Dirac statiği ve Einstein- Bose statiğinin 360 derece altında bozonların nasıl hareket ettiğini açıklayan harika bir örneklemeydi. Daha ileri kurslarında tartışmakta olduğu bir soruydu bu aynı zamanda, ve 1986'da Dirac anısına verdiği bir derste de sonucu açıklamıştır. Ayrıca aynı derste, anti parçacıkların var olması gerektiğini ve eğer parçacıklar sadece pozitif enerjilere sahip olsalardı, herhangi bir sınılandırma olamazdı.

Düşünmeden ezberlemeye ya da ezberleyerek öğrenmeye ve diğer kalıplaşmış ifadelere dayanan öğretim metotlarına karşıydı. Dikkatini çeken temel şeyler temiz düşünmek ve anlatabilmekti. Ona hazırlıksızken yakalanmak vahim bir şeydi ve o aptalları unutmazdı.

Caltech Yılları

Feynman, Caltech'te bulunduğu sürede büyük çalışmalar yaptı. Bazıları bunları içeriyordu;
 Kuantum elektrodinamiği, Feynman'ın doğru hesaplamaları sayesinde Nobel Ödülü kazandığı teorisidir. Princeton'da henüz lisans öğrencisi iken başlattığı bu çalışmasına, Cornell'deyken de devam etmiştir. Bu teori iki farklı formülden oluşur. İlki "Path integral" formülü ikinci de Feynman diyagramlarıdır. İki formül de toplam geçmişler metodu içermektedir. Buna göre son durumu oluşturan pek çok olası geçmiş vardır ve bu sonuç o olası geçmişlere göre oluşur ve bu olasılıkların toplamı da finali verir. Caltech'te öğrencilerine pek çok yıl "path integration" kuantum teorisini anlattı. Kuantum elektrodinamiklerinin ikinci formülü (Feynman diagramları) Nobel komitesine özellikle belirtildi. "Path integration" formülü ile mantıksal bağlantısı ilginç. "Path integral" formülünden kabul edilen matematiksel kuralları Feynman onaylamamıştı. Bazı özel durumlar daha sonraları başka insanlar tarafından ispatlandı. Ama gerçekliğe dönüp spin işin içine girince kanıtlar işe yaramamaya başladı. Freeman Dyson 1949'da, Feynman'ın kurallarına yenilerini eklediği bir makale yayınladı. Her yerdeki öğrenciler Feynman'ın bu güçlü ve yeni buluşunu öğrendi. Hatta bazı bilgisayar programları Feynman'ın diyagramları ile yazıldı. Feynman'ın diyagramları ile böyle şeyler yapmak mümkün çünkü düzgün bir gramer ve resmi bir dille oluşturulmuştur.
 Süpersoğutulmuş sıvı helyumun, süperakışkanlığının fiziği, helyumun harika bir akışkanlık gösterdiği yerdir. Sovyet fizikçi Lev D. Landau'nun, süper akışkan teorisine, Feynman kuantum mekaniksel bir açıklama getirdi. Schrödinger'in eşitliği soruya uygulanınca süperakışkanların makroskopik boyutta görülecek kuantum mekaniksel davranışlar sergilediği gözlemlendi. Süper iletkenlik konusunda bu çözüm yardımcı olsa da Feynman'ı kandırmıştı. Daha sonraları, John Bardeen, Leon Neil Cooper ve John Robert Schrieffer tarafından önerilen süper iletkenlikle ilgili BCS teorisi ile çözüme ulaştırıldı.
 Zayıf bozunmanın bir modeli, bozunmakta olan çiftlerin bozunumu vaktörel ve eksenel bir kombinasyon (zayıf bozunmanın bir örneği nötronun elektron ve protona ve anti- nörinoya bozulmasıdır).
Aynı zamanda Feynman diyagramları, bir muhasebe aleti geliştirdi. Bu alet, parçacıklar ve uzay zaman arasındaki etkileşimleri ve elektron ve onun anti parçacığı pozitron arasındaki etkileşimleri, konseptleştirmeye hesaplamaya yardımcı oluyordu. Feynman'ın ve ardından gelenlerin zamanı geriye çevirebilme düşüncesini ve diğer temel olaylara olan yaklaşımı bu makine destekledi. Feynman'ın bu diyagramlar için sahip olduğu zihinsel resim "katı küre" yaklaşımıyla başladı ve etkileşimler çarpışmaların bir sonucu olabilirdi. Üstünden onlarca yıl geçene kadar fizikçiler Feynman'ın diyagramını yeterince detaylı incelemediler. Feynman'da kendi diyagramlarını kamyonetinin dış tarafına çizdi ve boyadı.

Uzay zamanda etkileşen az sayıda parçacığın diyagramlarından, Feynman bu parçacıkların spinleri ve temel kuvvetlerin birleşmesine göre modelleme yapabilirdi. Parton model denilen ve nükleonları da kapsayan güçlü etkileşimler hakkında açıklama yapmaya niyetlendi. Caltech'teki iş arkadaşı tarafından geliştirilen kuark modeli, parton modeli ile tamalanmış gibi olmuştu. Bu model arasındaki ilişkinin anlaşılması güçtü. 1960'ların ortasında fizikçiler kuarkların aslında var olmadığını sadece simetri sayıları olarak bulunduğunu düşündüler. Standfort liner hızlandırıcısı ile yapılan deneylerde Ernest Rutherford 1960'ların sonunda alfa parçacıklarının altın levhadan geçerken gösterdiği davranışları gözlemledi. Bu deneye göre çekirdek (proton ve nötron) ufak parçacıklar içeriyordu ve bu parçacıklar elektronların saçılmasına neden oluyordu. Bu parçacıklara kuark demek çok doğaldı ancak Feynman'ın parton modeli ek bir hipoteze gerek kalmaksızın deney datalarını açıklamaya niyetliydi. Örneğin data, mometum enerjisinin %45'inin elektriksel olarak nötr parçacıklarla nükleonda taşındığını gösteriyordu. Bu momentum enerjisini taşıyan parçacıklara şu anda gluon deniyor ve kuarklarla omega-minus problemini çözen üç değerli kuantum sayısına arasındaki kuvvetleri taşıyor. Feynman kuark modeline karşı gelmedi. Örneğin, 1977'de beşinci kuark keşfedilince, Feynman bu buluşun altıncı kuarkın da varlığı için bir kanıt olduğunu öğrencilerine anlatmıştır. Altıncı kuark, Feynman'ın ölümünden yaklaşık on yıl sonra keşfedildi.

Kuantum elektrodinamiği hakkındaki başarısından sonra Feynman kuantum kütleçekimine yönelmeye başladı. Foton ile olan benzerlikleri kullanarak, 1 spini vardır, 2 spinli kütlesiz alanın sonuçlarını gözlemledi ve Einstein'ın genel görelilikle ilgili alan teorisini biraz daha geliştirdi. Feynman'ın kütleçekimi için geliştirdiği aletin, hayaletler dediği diyagramının iç kısmında yer alan parçacıkları açıklarken spin ve istatistik arasında yanlış ilişki kurduğu ve bu nedenle Yang-Mills teorilerinin (örneğin QCD ve zayıf bozunum gibi) kuantum parçacıklarının davranışlarını açıklamada değersiz olduğu ispatlandı.

Feynman 1965'te Foreign Member of the Royal Sociect (ForMemRS)'ye seçildi. 1960'ların başları olan bu dönemde, Feynman kendini iki ana projeye vermiş durumdaydı. Aynı zamanda Caltech'te lisans öğrencilerine ders veriyordu. Kendini bu göreve harcadığı üç yıldan sonra, "The Feynman Lectures of Physics" denilen fizik derslerinden oluşan bir seri üretmiş oldu. Kitabın hemen başında bateriye dökülmüş bir pudranın havaya saçılışı gibi titreşimleri modelleyebileceği bir şeyler göstermek istiyordu. Rock&roll ve uyuşturucu ile olan bağlantıları nedeniyle bu fikirden vazgeçildi, yayınlıyıcılar Feynman'ın bateri çaldığı bir fotoğraf eklemeye karar verdiler ve arka planı kırmızıya çevirdiler. The Feynman Lectures on Physics iki fizikçiyi meşgul etti çünkü aynı zamanda onlar da yarı zamanlı yayıncılar olarak çalışıyorlardı. Bu iki fizikçi Robert B. Leighton ve Matthew Sands'tır. Her ne kadar kitaplar pek çok üniversitede ders kitabı olarak kullanılmasa da, fizik konusunda köklü bir anlayış sağlayabildiği için iyi satmaya devam etti. Derslerinin ve konuşmalarının çoğu başka kitaplara çevrildi. Bunlardan bazıları "he Chacter of Physical Law, QED: The Strange Theory of Light and Matter, Statistical Mechanics, Lectures on Gravitation ve the Feynman Lectures on Computation"dır.

Feynman'ın öğrencileri onun ilgisini çekmek için deli gibi yarışıyordu. Bir keresinde bir öğrencisinin sorusunu çözüp posta kutusuna koyduğunu gördüğünde yeni uyanmıştı. Öğrencisini çimenlikte gördüğünde öğrenci yavaş yavaş kaçıyordu. Feynman uyuyamadı ve öğrencisinin çözümünü okumaya başladı. Ertesi sabah kahvaltı yaparken başka bir başarılı öğrencisi geldi fakat Feynman ona geç kaldığını söyledi.

Halkı, fizik konusunda belli bir seviyeye getirmedeki başarısından, nano teknolojideki zorluklarla uğraşmasından dolayı Feynman'a $1000 hediye edildi. Feynman aynı zamanda kuantum bilgisayarlarının var olabilmesi algısına sahip ilk fizikçilerden biridir.

1974'te Feynman Caltech'te bir mezuniyet konuşması vermesi için çağrıldı. Lisans eğitimi alan öğrencileri "İlk prensibiniz kendinizi kandırmamak olsun, kanabilecek en kolay insan kendinizdir. Bu nedenle bu konuda çok dikkatli olmalısınız. Kendinizi kandırmadıktan sonra, diğer bilim insanlarını da kadırmamak kolaydır. Bu yoldan sonra sadece dürüst olsanız da yeter" demiştir.

1984-86 yıllarında "path integral" leri hesaplayabilmek için değişik bir yöntem geliştirdi. bu gelişirdiği güçlü yöntem aynı zamanda bazı açılımları yapmasında ve sonucunda da uydu deneylerinde ölçülmüş kritik üstlerle ilgili en doğru tahminlerde bulunabilmiştir.

1980'lerin sonunda "Richard Feynman and the Conection Machine"e göre, Feynman paralel bilgisayar geliştirme konusunda önemli bir role sahiptir. Ayrıca Stephan Wolfram ile Calthech'teyken beraber çalışmış ve pek çok sayısal girdi için çağdaş yenilikler bulmuştur. Connection Machine mühendisliğinde oğlu Carl da gelişimde rol oynamıştır. Oğlu yazılımlar üzerinde çalışırken o da bağlantıları kuruyordu.

Feynman'ın diyagramları şu anda M-teorisi ve Sicim Teorisi için temel oluşturur ve topolojik olarak genişletilmiştir. İnce zar ve sicim gibi karmaşık objeleri modelleyebilmek için, diyagramdaki yazı satırlarını tüpler haline getirdiler. Ölümünden kısa bir süre önce Feyman, sicim teorisi hakkında bir konuşmasında yorumda bulundu. "Hiçbir şey hesaplamıyorlar ve bundan hoşlanmıyorum." demiştir. "Fikirlerini kontrol etmiyorlar, bundan hoşlanmıyorum. Bir şey deneyle ters düşüyor ve buna hemen başka bir açıklama uyduruyorlar. Ardından bu durumda böyle, fakat hala doğru olabilir diyorlar." demiştir. Bu sözler Sicim Teorisi'ne muhalif olanlar tarafından sıkça kullanılır.

Challenger faciası

Feynman Challenger felaketi'nde incelenen Rogers Komisyonunda büyük bir rol oynamıştır. Televizyonda yayınlanırken, Feynman uydunun O halkalarında kullanılan metalin içeriğinin soğuk havada preslenerek buzlu suya konulmasının, maddenin elastikliğini bozduğunu ispatladı. Komisyon en sonunda felaketin, O halkalarında, soğuk havalara dayanıklı bir kaplama olmadığı ve Cape Canaveral'da havanın genelde soğuk olduğu için bu sıkıntının yaşandığına karar verdi.

Feynman kitabının son yarısını "Diğer İnsanların Ne Düşündüğünü Neden Önemsiyorsunuz?"a ayırdı. Bu kısımda, Roger Komisyonundaki deneyimlerinden bahsetti. Genel özlüğünden uzak, açık sözlü anaktotlar ile gösterişsiz bir hikâye şeklinde yazdı. Feynman'ın hesaplamaları NASA'nın mühendisleri ve yöneticileri arasında bir ayrıma neden olduğu ortaya çıktı. Örneğin, NASA'nın yöneticileri, uydunun güveretesinde herhangi bir felaketin olma olasılığını 100.000'de 1 olarak hesapladıklarını söylerken, Feynman'ın keşfine göre NASA'daki mühendislerce bu rakam 200'de 1'e çok yakındı. Böylece Feynman, uydu için NASA yönetimi tarafından hesaplanmış olan değer inanılmaz bir şekilde gerçeklikten uzaktı. "Doğa kandırılamaz, başarılı bir teknoloji için gerçeklik her zaman ön planda olmalıdır" diyerek, Christa McAuliffe'ı bir mektupla uyarmıştır.

The Challenger isimli televizyon programı yayınlandı. Feynman'ın araştırma yılları da detaylı olarak işlendi.

Kültürel Kimliği
Bir aşkenazi doğup, yetiştirilmiş olsa bile, Feynman sadece bir ateist değildi aynı zamanda Yahudi olarak anılmasını da istemiyordu. Irksal olarak sınıflandırılmış insanlar arasında kitaplarda ve listelerde yer almak istemediğini rutin olarak söylüyodu. "Yahudiliğin bazı kişisel özellikleri sözüm ona takdir ediliyor ve bu ırksal teorilerin her türlüsünün sahip olduğu saçmalıklara açık bir kapı bırakıyor, on üç yaşındayken, yalnızca diğer dinsel inanışlarla çelişmiyor aynı zamanda Yahudi insanlarında herhangi bir şekilde 'seçilmiş' olduğuna inanmıyordum" demiştir.

Kişisel hayatı
Princeton'da PhD'sini sürdürürken, tüberküloz hastalığını bilmesine rağmen lise aşkı Arline Greenbaum (genelde Arlene olarak yanlış söylenir) ile evlendi. Tüberküloz o dönemler ciddi bir hastalıktı. Arline 1945'te öldü. 1946'da Feynman ona hayatı boyunca üzgün olacağını ve onu hala çok sevdiğini anlatan bir mektup yazdı. Sonuna da "Bunu sana gönderemediğim için beni bağışla, ancak yeni posta adresini bilmiyorum" yazdı. Feynman'ın hayatının bu kısmı "sonsuzluk" adı verilen 1996 yapımı bir filmde konu alındı.

Haziran 1952'de tekrar evlendi ancak evliliğini yürütemedi.

Ardından Ripponden, Yorkshire'den Gweneth Howarth (1934-1989) ile evlendi. Feynman'ın Nobel ödülünden gelen para ile Baja California'da bir sahil evi tutmuşlardı. Ayrıca kendi evleri Altadena, Kalifornya'da idi. Feynman'ın ölümüne kadar evli kaldılar. 1962'de Carl adında bir oğulları oldu ve 1968 yılında da Michelle isimli bir kızı evlat edindiler.

Feynman, Carl'a bir şeyleri öğretme konusunda gayet iyiydi. Örneğin, karıncalar ve Marslıları kullanarak olaylara farklı açılardan bakmasını sağlıyordu. Aynı öğretme tekniklerinin Michelle üzerinde işe yaramadığını görünce çok şaşırdı. Matematik, oğul ve baba arasında ortak bir ilgi alanıydı ikisi de bilgisayarları geliştiriyor onlara yeni şeyler eklemeyi seviyordu ardından bunlarla paralel bilgisayarları yarattılar.

Feynman, Brezilya'ya seyahat etti. Orada BCPF'de (Brazilian Center for Physics Research) dersler verdi. Hayatının son dönemlerinde gitmenin hayalini kurduğu, fakat soğuk savaş bürokrasisi yüzünden asla gerçekleşmeyecek Rusya gezisi ile Tuva'ya gitmek istiyordu. Öldüğü günden bir sonraki gün, onun Tuva'ya geçişi için özel bir izin verildiğini yazan bir mektup eline ulaştı. Sonra kızı Michelle, bu seyahati fark etti. Belgesel Genghis Blues, Feynman'ın Tuva'ya gitmek adına yaptığı bir takım girişimeri ve arkadaşlarından bazılarının orada yaptıkları seyahatlerin günlüklerini içerir. Nöbel ödülü için Hubert Humphrey'in tebriklerine karşılık olarak, Feynman, başkan vekiline hayranlıklarını iletti.

Feynman bir dönem çizimle ilgilenmeye başladı ve "Ofey" mahlası ile birkaç başarı kazandı ve eserlerini bir sergi altında topladı. Metal müziğin vurmalı çalgılarından frigideirayı samba stili ile Brezilya'da çaldı ve bir samba okulunun üyesi oldu.

Bongo çalgısıyla amatör olarak yoğun bir şekilde ilgileniyordu ve bazı zamanlarda CalTech'teki müzikallerde de bongo çalarak yer alıyordu.

Ayrıca eşitlikler ile ilgili duyum ikiliğine sahipti. Sinestezikti. Bazı mektuplardaki matematiksel fonksiyonlar ona siyah beyaz yazılmasına rağmen renkliymiş gibi gözüküyordu.

Genius'a göre, James Geick tarafından yazılan biyografi, Feynman Caltech'te profesörlük yaptığı dönemde LSD denemiştir. Hareketlerinden etikilenmiş ve o anektotlarından bahsederken geniş çapta dışta kalmıştır. Bu pasajdan "O Americani Iutra Vez" isimli kısımda ve bölüm "Surely You're Joking, Mr. Feynman!"da bahsetmiştir. Bilinçli çalışmanın bir yolu olarak marihuana ve ketamin kullandığından bahseder. Feynman, yavaş yavaş alkol yoksunluğu belirtileri göstermeye başlayınca, beynine hasar verecek bir şey yapmak istemediği için, alkolü bırakmıştır. Aynı neden LSD'ye duyduğu isteksizlik için de "O Americano Outra Vez"de belirtilmiştir.

"Surely you're Joking Mr. Feynman"da, garson bir kızı tavlamak için en iyi yöntem hakkında tavsiyeler verir. Calthech'teyken, esas ofisinden uzakta kendine ofis olarak kullanmak üzere üstsüz veya çıplak barlar kullanırdı. Servis altlıkları üzerine çizimler yapar ya da fizik formülleri yazardı. Memurlar mekanı kapatmak istediğinde, Feynman hariç herkes ailesinin ya da patronlarının duymasından korktuğu için mahkemede tanıklık etmeyi reddetti. Mahkemede Feynman, barın herkesin ihtiyacı olduğunu, teknik ekip, mühendisler, ortak çalışanlardan bir "fizik profesörüne" kadar herkesin arada bir uğradığını söyledi. Davayı bar kazanmış olsa da, bir öncekine çok yakın bir şey kurulmasına izin verildi.

Murray Gell-Mann "Feynman iyi bir bilim adamıydı ancak zamanının çoğunu kendi hakkında anektotlar yaratmak için harcadı" demiştir.

1964'te "The Charector of Physics Law" isimli dersinde kamera görüntülerinde Anti-Clock isimli filmde Feynman profesör olarak itibar kazandı.

Ölümü
Feynman az görünen iki kanser çeşidine sahipti. Liposarcoma ve Waldenström's macroglobulinemia. Sonuncudan kısa bir süre sonra gerçekleşen final ameliyatıdan sonra UCLA Sağlık Merkezi'nde 15 Şubat 1988 tarihinde 69 yaşındayken öldü. Son sözleri "İki kez ölmekten nefret ederdim. Çok sıkıcı." olmuştur.

Kültürel Miras
Aktör Alan Alda, oyun yazarı Peter Patnell'i, Feynman ile yaşayan iki karakterin gündelik hayatı için bir kurgu hikâye yazması için görevlendirdi ve Feynman ölmeden iki yıl önce hazırlandı. Oyun, QED, Richard Feynman'ın hayatı baz alınarak hazırlanmış bir oyundur ve Mark Taper Forum'da, Los Angeles'ta 2001 yılında prömiyere çıkmıştır. Oyun ardından Broadway'de, Vivian Beaumont Tiyatrosu'nda Alda'nın Richar Feynman olarak sergilendi.

Computing Division' Feynman'ın anısında "Feynman Bilgisayar Merkezi" adı verildi.

Real Time Opera, Feynman adındaki operasını Norfolk (CT) Chamber Müzik Festivalinde, Haziran 2005'te gösterdi

1992'de New York Times'da Feynman ve onun mirası hakkında bir makalede, James Gleick, Murray Gell-Mann'ın daha sonra "Feynman Algoritması" olarak bilnen veya "Feynman Problem Çözme Algoritması" olarak bilinen öyküyü anlattı. Bir gün öğrencilerden biri Gell-Mann'a Feynman'ın notlarını sorar. Gell-Mann'da hayır der ve Dick'in methotları burada geçerli değildir der. Öğrenci pekala, peki Feynman'ın methotları nedir? diye tekrar sorar. Gell-Mann, kara tahtaya yaslanır ve "Dick'in methotu şudur. Buraya bir problem yazarsın ve çok zor olduğunu düşünürsüz (burada gözlerini devirir), ardından da cevabı yazarsın.."

1998'de Apple, "Farklı Düşün" reklam sloganı altında Feynman'ın ders verirken çekilmiş olan bir fotoğrafını kullandı.

2011'de, Leland Myrick tarafından tasarlanan bir çizgi romanda Feynman işledi ve çizgi romana adı verildi.

2013'te BBC'de The Challenger yayınlandı ve Roger Komisyonu'ndaki rolü ile Feynman işlendi. O – halkalarında meydana gelen patlama, Feynman'ın kendi kitabı olan "What Do You Care What Other People Think?" isimli kitabı baz alarak oluşturuldu.

27 Ocak 2016'da Bill Gates "Tanışamadığım En İyi İyi Öğretmen"  makalesinde Feynman'ın yeteneklerinden ve bir öğretmen olarak Bill Gates'e nasıl ilham verdiğinden bahsetti. Ayrıca 2015'te, Feynman'ın neden bu kadar özel olduğunu düşündüğünü anlattığı bir video yaptı. Video, Feynman'ın 1965'te kazandığı Nobel'in 50. Yılı anısına Caltech'in, Feynman hakkındaki düşüncelerini sormasına bir yanıt olarak hazırlandı.

Bazı Bilimsel Çalışmaları
 Feynman, Richard P. (2000). Laurie M. Brown, ed. Selected Papers of Richard Feynman: With Commentary. 20th Century Physics. World Scientific. ISBN 978-981-02-4131-5.
 Feynman, Richard P. (1942). Laurie M. Brown, ed. The Principle of Least Action in Quantum Mechanics. PhD Dissertation, Princeton University. World Scientific (with title Feynman's Thesis: a New Approach to Quantum Theory) (published 2005). ISBN 978-981-256-380-4.
 Wheeler, John A.; Feynman, Richard P. (1945). "Interaction with the Absorber as the Mechanism of Radiation". Reviews of Modern Physics 17 (2-3): 157-181. Bibcode:1945RvMP...17..157W. doi:10.1103/RevModPhys.17.157.
 Feynman, Richard P. (1946). A Theorem and its Application to Finite Tampers. Los Alamos Scientific Laboratory, Atomic Energy Commission. OSTI 4341197.
 Feynman, Richard P.; Welton, T. A. (1946). Neutron Diffusion in a Space Lattice of Fissionable and Absorbing Materials. Los Alamos Scientific Laboratory, Atomic Energy Commission. OSTI 4381097.
 Feynman, Richard P.; Metropolis, N.; Teller, E. (1947). Equations of State of Elements Based on the Generalized Fermi-Thomas Theory. Los Alamos Scientific Laboratory, Atomic Energy Commission. OSTI 4417654.
 Feynman, Richard P. (1948a). "Space-time approach to non-relativistic quantum mechanics". Reviews of Modern Physics 20 (2): 367-387. Bibcode:1948RvMP...20..367F. doi:10.1103/RevModPhys.20.367.
 Feynman, Richard P. (1948b). "Relativistic Cut-Off for Quantum Electrodynamics". Physical Review 74 (10): 1430-1438. Bibcode:1948PhRv...74.1430F. doi:10.1103/PhysRev.74.1430.
 Wheeler, John A.; Feynman, Richard P. (1949). "Classical Electrodynamics in Terms of Direct Interparticle Action". Reviews of Modern Physics 21 (3): 425-433. Bibcode:1949RvMP...21..425W. doi:10.1103/RevModPhys.21.425.
 Feynman, Richard P. (1949). "The theory of positrons". Physical Review 76 (6): 749-759. Bibcode:1949PhRv...76..749F. doi:10.1103/PhysRev.76.749.
 Feynman, Richard P. (1949b). "Space-Time Approach to Quantum Electrodynamic". Physical Review 76 (6): 769-789. Bibcode:1949PhRv...76..769F. doi:10.1103/PhysRev.76.769.
 Feynman, Richard P. (1950). "Mathematical formulation of the quantum theory of electromagnetic interaction". Physical Review 80 (3): 440-457. Bibcode:1950PhRv...80..440F. doi:10.1103/PhysRev.80.440.
 Feynman, Richard P. (1951). "An Operator Calculus Having Applications in Quantum Electrodynamics". Physical Review 84: 108-128. Bibcode:1951PhRv...84..108F. doi:10.1103/PhysRev.84.108.
 Feynman, Richard P. (1953). "The λ-Transition in Liquid Helium". Physical Review 90 (6): 1116-1117. Bibcode:1953PhRv...90.1116F. doi:10.1103/PhysRev.90.1116.2.
 Feynman, Richard P.; de Hoffmann, F.; Serber, R. (1955). Dispersion of the Neutron Emission in U235 Fission. Los Alamos Scientific Laboratory, Atomic Energy Commission. OSTI 4354998.
 Feynman, Richard P. (1956). "Science and the Open Channel". Science (February 24, 1956) 123 (3191): 307. Bibcode:1956Sci...123..307F. doi:10.1126/science.123.3191.307. PMID 17774518.
 Cohen, M.; Feynman, Richard P. (1957). "Theory of Inelastic Scattering of Cold Neutrons from Liquid Helium". Physical Review 107: 13-24. Bibcode:1957PhRv..107...13C. doi:10.1103/PhysRev.107.13.
 Feynman, Richard P.; Vernon, F. L.; Hellwarth, R. W. (1957). "Geometric representation of the Schrödinger equation for solving maser equations". J. Appl. Phys 28: 49. Bibcode:1957JAP....28...49F. doi:10.1063/1.1722572.
 Feynman, Richard P. (1959). "Plenty of Room at the Bottom". Presentation to American Physical Society.
 Edgar, R. S.; Feynman, Richard P.; Klein, S.; Lielausis, I.; Steinberg, C. M. (1962). "Mapping experiments with r mutants of bacteriophage T4D". Genetics (February 1962) 47 (2): 179-86. PMC 1210321. PMID 13889186.
 Feynman, Richard P. (1966). "The Development of the Space-Time View of Quantum Electrodynamics". Science (August 12, 1966) 153 (3737): 699-708. Bibcode:1966Sci...153..699F. doi:10.1126/science.153.3737.699. PMID 17791121.
 Feynman, Richard P. (1974a). "Structure of the proton". Science (February 15, 1974) 183 (4125): 601-610. Bibcode:1974Sci...183..601F. doi:10.1126/science.183.4125.601. PMID 17778830.
 Feynman, Richard P. (1974). "Cargo Cult Science" (PDF). Engineering and Science 37 (7).
 Feynman, Richard P.; Kleinert, Hagen (1986). "Effective classical partition functions". Physical Review A (December 1986) 34 (6): 5080-5084. Bibcode:1986PhRvA..34.5080F. doi:10.1103/PhysRevA.34.5080. PMID 9897894.

Kitapları ve Ders Notları
The Feynman Lectures on Physics muhtemelen, Feynman'ınfizikle ilgilenen herkesin rahatlıkla ulaşabileceği çalışmalarından. 1961-64 yılları arasında Caltech'de veriği derslerden oluşuyor. Feynman'ın iş arkadaşları Robert B. Leighton ve Matthew Sands bu dersleri kitaba çevirdi. Dersler bugün hala yararlı dokümanlardır. 2005'te Kip Thorne ve diğer fizikçilerinde desteği ile birlikte "Feynman's Tips on Physics : A problem-Solving Supplement to the Feynman Lectures on Physics" adı altında yayınlandı.
 Feynman, Richard P.; Leighton, Robert B.; Sands, Matthew (2005) [1970]. The Feynman Lectures on Physics: The Definitive and Extended Edition (2nd ed.). Addison Wesley. ISBN 0-8053-9045-6.  Includes Feynman's Tips on Physics (with Michael Gottlieb and Ralph Leighton), which includes four previously unreleased lectures on problem solving, exercises by Robert Leighton and Rochus Vogt, and a historical essay by Matthew Sands. Three volumes; originally published as separate volumes in 1964 and 1966.
 Feynman, Richard P. (1961). Theory of Fundamental Processes. Addison Wesley. ISBN 0-8053-2507-7.
 Feynman, Richard P. (1962). Quantum Electrodynamics. Addison Wesley. ISBN 978-0-8053-2501-0.
 Feynman, Richard P.; Hibbs, Albert (1965). Quantum Mechanics and Path Integrals. McGraw Hill. ISBN 0-07-020650-3.
 Feynman, Richard P. (1967). The Character of Physical Law: The 1964 Messenger Lectures. MIT Press. ISBN 0-262-56003-8.
 Feynman, Richard P. (1972). Statistical Mechanics: A Set of Lectures. Reading, Mass: W. A. Benjamin. ISBN 0-8053-2509-3.
 Feynman, Richard P. (1985b). QED: The Strange Theory of Light and Matter. Princeton University Press. ISBN 0-691-02417-0.
 Feynman, Richard P. (1987). Elementary Particles and the Laws of Physics: The 1986 Dirac Memorial Lectures. Cambridge University Press. ISBN 0-521-34000-4.
 Feynman, Richard P. (1995).  Brian Hatfield, ed. Lectures on Gravitation. Addison Wesley Longman. ISBN 0-201-62734-5.
 Feynman, Richard P. (1997). Feynman's Lost Lecture: The Motion of Planets Around the Sun (Vintage Press ed.). London: Vintage. ISBN 0-09-973621-7.
 Feynman, Richard P. (2000).  Tony Hey and Robin W. Allen, ed. Feynman Lectures on Computation. Perseus Books Group. ISBN 0-7382-0296-7.

Ünlü Çalışmaları
 Feynman, Richard P. (1985).  Ralph Leighton, ed. Surely You're Joking, Mr. Feynman!: Adventures of a Curious Character. W. W. Norton & Co. ISBN 0-393-01921-7. OCLC 10925248.
 Feynman, Richard P. (1988).  Ralph Leighton, ed. What Do You Care What Other People Think?: Further Adventures of a Curious Character. W. W. Norton & Co. ISBN 0-393-02659-0.
 No Ordinary Genius: The Illustrated Richard Feynman, ed. Christopher Sykes, W. W. Norton & Co, 1996, ISBN 0-393-31393-X.
 Six Easy Pieces: Essentials of Physics Explained by Its Most Brilliant Teacher, Perseus Books, 1994, ISBN 0-201-40955-0.
 Six Not So Easy Pieces: Einstein's Relativity, Symmetry and Space-Time, Addison Wesley, 1997, ISBN 0-201-15026-3.
 The Meaning of It All: Thoughts of a Citizen Scientist, Perseus Publishing, 1998, ISBN 0-7382-0166-9.
 The Pleasure of Finding Things Out: The Best Short Works of Richard P. Feynman, edited by Jeffrey Robbins, Perseus Books, 1999, ISBN 0-7382-0108-1.
 Classic Feynman: All the Adventures of a Curious Character, edited by Ralph Leighton, W. W. Norton & Co, 2005, ISBN 0-393-06132-9. Chronologically reordered omnibus volume of Surely You're Joking, Mr. Feynman! and What Do You Care What Other People Think?, with a bundled CD containing one of Feynman's signature lectures.
 Quantum Man, Atlas books, 2011, Lawrence M. Krauss, ISBN 978-0-393-06471-1.
 "Feynman: The Graphic Novel" Jim Ottaviani and Leland Myrick, ISBN 978-1-59643-259-8.

Ses ve Video Kayıtları
 Safecracker Suite (a collection of drum pieces interspersed with Feynman telling anecdotes)
 Los Alamos From Below (audio, talk given by Feynman at Santa Barbara on February 6, 1975)
 Six Easy Pieces (original lectures upon which the book is based)
 Six Not So Easy Pieces (original lectures upon which the book is based)
 The Feynman Lectures on Physics: The Complete Audio Collection
 Samples of Feynman's drumming, chanting and speech are included in the songs "Tuva Groove (Bolur Daa-Bol, Bolbas Daa-Bol)" and "Kargyraa Rap (Dürgen Chugaa)" on the album Back Tuva Future, The Adventure Continues by Kongar-ool Ondar. The hidden track on this album also includes excerpts from lectures without musical background.
 The Messenger Lectures, given at Cornell in 1964, in which he explains basic topics in physics. Available on Project Tuva for free (See also the book The Character of Physical Law)
 Take the world from another point of view [videorecording]/with Richard Feynman; Films for the Hu (1972)
 The Douglas Robb Memorial Lectures Four public lectures of which the four chapters of the book QED: The Strange Theory of Light and Matter are transcripuan (1979)
 The Pleasure of Finding Things Out, BBC Horizon episode (1981) (not to be confused with the later published book of same title)
 Richard Feynman: Fun to Imagine Collection, BBC Archive of 6 short films of Feynman talking in a style that is accessible to all about the physics behind common to all experiences. (1983)
 Elementary Particles and the Laws of Physics (1986)
 Tiny Machines: The Feynman Talk on Nanotechnology (video, 1984)
 Computers From the Inside Out (video)
 Quantum Mechanical View of Reality: Workshop at Esalen (video, 1983)
 Idiosyncratic Thinking Workshop (video, 1985)
 Bits and Pieces — From Richard's Life and Times (video, 1988)
 Strangeness Minus Three (video, BBC Horizon 1964)
 No Ordinary Genius (video, Cristopher Sykes Documentary)
 Richard Feynman — The Best Mind Since Einstein (video, Documentary)
 The Motion of Planets Around the Sun (audio, sometimes titled "Feynman's Lost Lecture")
 Nature of Matter (audio)

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Bethe, Hans A. (1991). The Road from Los Alamos. Masters of Modern Physics 2. New York: Simon and Schuster. ISBN 0-671-74012-1. OCLC 24734608.
 Brian, Denis (2008). The Voice of Genius: Conversations with Nobel Scientists and Other Luminaries. Basic Books. ISBN 978-0-465-01139-1.
 Chown, Marcus (May 2, 1985). "Strangeness and Charm". New Scientist: 34. ISSN 0262-4079.
 Close, Frank (2011). The Infinity Puzzle: The Personalities, Politics, and Extraordinary Science Behind the Higgs Boson. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-959350-7.
 Deutsch, David (June 1, 1992). "Quantum computation". Physics World: 57-61. ISSN 0953-8585.
 Edwards, Steven Alan (2006). The Nanotech Pioneers. Wiley. ISBN 978-3-527-31290-0. OCLC 64304124.
 Feynman, Richard P. (1986). Rogers Commission Report, Volume 2 Appendix F – Personal Observations on Reliability of Shuttle. NASA.
 Feynman, Richard P. (1987).  Ralph Leighton, ed. "Mr. Feynman Goes to Washington". Engineering and Science (Caltech) 51 (1): 6-22. ISSN 0013-7812.
 Feynman, Michelle, ed. (2005). Perfectly Reasonable Deviations from the Beaten Track: The Letters of Richard P. Feynman. Basic Books. ISBN 0-7382-0636-9.  (Published in the UK under the title: Don't You Have Time to Think?, with additional commentary by Michelle Feynman, Allen Lane, 2005, ISBN 0-7139-9847-4.)
 Friedman, Jerome (2004). "A Student's View of Fermi".  In Cronin, James W. Fermi Remembered. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-12111-6.
 Gribbin, John; Gribbin, Mary (1997). Richard Feynman: A Life in Science. Dutton. ISBN 0-525-94124-X.
 Gleick, James (1992). Genius: The Life and Science of Richard Feynman. Pantheon Books. ISBN 0-679-40836-3. OCLC 243743850.
 Henderson, Harry (2011). Richard Feynman: Quarks, Bombs, and Bongos. Chelsea House Publishers. ISBN 978-0-8160-6176-1.
 Hey, Tony; Walters, Patrick (1987). The quantum universe. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-31845-7.
 Hillis, W. Daniel (1989). "Richard Feynman and The Connection Machine". Physics Today (Institute of Physics) 42 (2): 78. Bibcode:1989PhT....42b..78H. doi:10.1063/1.881196.
 Krauss, Lawrence M. (2011). Quantum Man: Richard Feynman's Life in Science. W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-06471-9. OCLC 601108916.
 Leighton, Ralph (2000). Tuva Or Bust!:Richard Feynman's last journey. W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-32069-3.
 LeVine, Harry (2009). The Great Explainer: The Story of Richard Feynman. Greensboro, North Carolina: Morgan Reynolds. ISBN 978-1-59935-113-1.
 Ottaviani, Jim; Myrick, Leland; Sycamore, Hilary (2011). Feynman (1st ed.). New York: First Second. ISBN 978-1-59643-259-8.
 Schweber, Silvan S. (1994). QED and the Men Who Made It: Dyson, Feynman, Schwinger, and Tomonaga. Princeton University Press. ISBN 0-691-03327-7.
 Schwinger, Julian, ed. (1958). Selected Papers on Quantum Electrodynamics. Dover. ISBN 0-486-60444-6.
 Sykes, Christopher (1994). No ordinary genius : the illustrated Richard Feynman. New York: W. W. Norton. ISBN 0-393-03621-9.

Makaleler
 Physics Today, American Institute of Physics magazine, February 1989 Issue. (Vol. 42, No. 2.) Special Feynman memorial issue containing non-technical articles on Feynman's life and work in physics.

Kitaplar
 Brown, Laurie M. and Rigden, John S. (editors) (1993) Most of the Good Stuff: Memories of Richard Feynman Simon & Schuster, New York, ISBN 0-88318-870-8. Commentary by Joan Feynman, John Wheeler, Hans Bethe, Julian Schwinger, Murray Gell-Mann, Daniel Hillis, David Goodstein, Freeman Dyson, and Laurie Brown
 Dyson, Freeman (1979) Disturbing the Universe. Harper and Row. ISBN 0-06-011108-9. Dyson's autobiography. The chapters "A Scientific Apprenticeship" and "A Ride to Albuquerque" describe his impressions of Feynman in the period 1947-48 when Dyson was a graduate student at Cornell
 Gleick, James (1992) Genius: The Life and Science of Richard Feynman. Pantheon. ISBN 0-679-74704-4
 LeVine, Harry, III (2009) The Great Explainer: The Story of Richard Feynman (Profiles in Science series) Morgan Reynolds, Greensboro, North Carolina, ISBN 978-1-59935-113-1; for high school readers
 Mehra, Jagdish (1994) The Beat of a Different Drum: The Life and Science of Richard Feynman. Oxford University Press. ISBN 0-19-853948-7
 Gribbin, John and Gribbin, Mary (1997) Richard Feynman: A Life in Science. Dutton, New York, ISBN 0-525-94124-X
 Milburn, Gerard J. (1998) The Feynman Processor: Quantum Entanglement and the Computing Revolution Perseus Books, ISBN 0-7382-0173-1
 Mlodinow, Leonard (2003) Feynman's Rainbow: A Search For Beauty In Physics And In Life Warner Books. ISBN 0-446-69251-4 Published in the United Kingdom as Some Time With Feynman
 Ottaviani, Jim and Myrick, Leland (2011) Feynman. First Second. ISBN 978-1-59643-259-8 OCLC 664838951.

Fimler ve Oyunlar
 Infinity, a movie directed by Matthew Broderick and starring Matthew Broderick as Feynman, depicting Feynman's love affair with his first wife and ending with the Trinity test. 1996.
 Parnell, Peter (2002) "QED" Applause Books, ISBN 978-1-55783-592-5, (play).
 Whittell, Crispin (2006) "Clever Dick" Oberon Books, (play)
 "The Pleasure of Finding Things Out". Feynman talks about his life in science and his love of exploring nature. 1981, BBC Horizon. See Christopher Sykes Productions.
 "The Quest for Tannu Tuva", with Richard Feynman and Ralph Leighton. 1987, BBC Horizon and PBS Nova (entitled "Last Journey of a Genius").
 "No Ordinary Genius" A two-part documentary about Feynman's life and work, with contributions from colleagues, friends and family. 1993, BBC Horizon and PBS Nova (a one-hour version, under the title "The Best Mind Since Einstein") (2 × 50-minute films)
 The Challenger (2013) A BBC Two factual drama starring William Hurt, tells the story of American Nobel prize-winning physicist Richard Feynman's determination to reveal the truth behind the 1986 space shuttle Challenger disaster.
 The Fantastic Mr Feynman. One hour documentary. 2013, BBC TV.
 How We Built the Bomb, a television movie directed by Seth Skundrick, 2015.
 "Moving Bodies", a 2000 play by Arthur Giron.

Dış bağlantılar

 Official website
 The Feynman Lectures on Physics Website by Michael Gottlieb, assisted by Rudolf Pfeiffer and Caltech
 Feynman Online!, a site dedicated to Feynman
 Richard Feynman at the Internet Movie Database
 Feynman and the Connection Machine
 Richard Feynman (Interviews, with and about) – American Institute of Physics

1918 doğumlular
1988 yılında ölenler
20. yüzyıl fizikçileri
Amerikalı Nobel Ödülü sahipleri
Amerikalı ateistler
Polonya Yahudisi asıllı Amerikalılar
Rusya Yahudisi asıllı Amerikalılar
Amerikalı fizikçiler
Amerikalı kuşkucular
Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü öğretim üyeleri
Kaliforniya'da kanserden ölenler
Cornell Üniversitesi öğretim üyeleri
Deneysel fizikçiler
Manhattan Projesi kişileri
Massachusetts Teknoloji Enstitüsünde öğrenim görenler
Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilim Madalyası sahipleri
Nobel Fizik Ödülü sahipleri
Parçacık fizikçileri
Princeton Üniversitesinde öğrenim görenler
Kuantum elektrodinamiği
Kuantum fizikçileri
Richard Feynman
Challenger Uzay Mekiği kazası
Teorik fizikçiler
New York doğumlu bilim insanları
Ateist fizikçiler
Yahudi fizikçiler

Richard Feynman


Tartarija (latinski: Tartaria) ili Velika Tartarija (latinski: Tartaria Magna) povijesna je regija u Aziji koje se prostirala od Kaspijskoga jezera i Urala do Tihoga oceana. Tartarija je hiperonim koji su koristili Europljani za područja Središnje, Sjeverne i Istočne Azije koje su bile nepoznate europskima zemljopiscima. Tartarija se prostirala Pontsko-kaspijskom stepom, Idel-Uralom, Kavkazom, Sibirom, Unutarnjom Azijom, Mongolijom i Mandžurijom.

Zemljopis i povijest

Znanje o Mandžuriji, Mongoliji i Središnjoj Aziji bilo je ograničeno sve do 18. stoljeća. Čitavo to područje nazvano je "Tartarija", a njeni stanovnici "Tartari". U ranome novome vijeku kada dolazi do porasta znanja o zemljopisu Azije, Europljani su počeli dijeliti Tartariju na više dijelova: Sibir je postao Velika Tartarija ili Ruska Tartarija, Krimski Kanat Mala Tartarija, Mandžurija Kineska Tartarija, a zapadna Središnja Azija (prije postojanja Ruskoga Turkestana) Nezavisna Tartarija.

Mišljenja Europljana o ovome prostoru bila su često negativna te su se često odrazila na naslijeđe mongolskih osvajanja. Izraz je nastao nakon rasprostranjenoga razaranja koja su se širila s Mongolskim Carstvom. Dodavanjem dodatnoga "r" u "Tatar" sugeriralo je na Tartar, pakao u grčkoj mitologiji. U 18. stoljeću pisci koji su djelovali tijekom prosvjetiteljstva opisivali su Sibir ili Tartariju i njene stanovnike kao "barbare". Te opise su povezivali s idejama civilizacije, divljaštva i rasizma.

Pad upotrebe
Upotreba izraza "Tartarija" doživljava pad sve većim znanjem regije. Unatoč tome ovaj se izraz još dugo koristio u 19. stoljeću. Etnografske podatke koji su prikupili isusovci u Kini doveli su do zamjene izraza Kineska Tartarija s Mandžurijom u europljanskome zemljopisu u ranome 18. stoljeću. Istraživanja ovih prostora koja su vodili Jegor Kazimirovič Mejendorf i Alexander von Humboldt doveli su do rasta upotrebe izraza Središnja Azija u ranome 19. stoljeću te dodatnima izrazima, kao što su Unutarnja Azija i Sibir za azijski dio Rusko Carstvo. Do izraza Sibir za ovo područje došlo je zahvaljujući ruskima osvajanjima.

Do 20. stoljeća, izraz Tartarija za Sibir i Središnju Aziju više nije bio u upotrebi. Unatoč tome izraz se nalazi u imenu knjige News from Tartary Petera Fleminga, starijega brata Iana Fleminga. U knjizi opisuje svoja putovanja po Središnjoj Aziji.

Izvori

Literatura
 Elliott, Mark C. "The Limits of Tartary: Manchuria in Imperial and National Geographies." The Journal of Asian Studies 59, no. 3 (August 2000): 603–46. doi:10.2307/2658945.
 Sela, Ron. "SVETLANA GORSHENINA. L'invention de l'Asie centrale: Histoire du concept de la Tartarie a` l'Eurasie. (Rayon histoire de la librairie Droz, no. 4.) Geneva: Droz, 2014. Pp. 702. $73.20." American Historical Review 2016 (April 2016): 542–43. doi:10.1353/imp.2015.0005.
 Wolff, Larry. "The Global Perspective of Enlightened Travelers: Philosophic Geography from Siberia to the Pacific Ocean." European Review of History: Revue Europeenne Dhistoire 13, no. 3 (September 2006): 437–53. doi:10.1080/13507480600893148.
 Vermeulen, Han F. Before Boas: The Genesis of Ethnography and Ethnology in the German Enlightenment. Albany, NY: University of Nebraska, 2018.

Vidi još
 Kineska Tartarija
 Mala Tartarija
 Tatari
 Krimski Tatari
 Krimski Kanat
 Kozaci
 Mongolsko Carstvo
 Zlatna Horda

Vanjske poveznice

Povijesne regije
Zemljopis Rusije

Tartarija


Kapela sv. Ivana Krstitelja je crkva u naselju Fratrovcima Ozaljskim koje se nalazi u sastavi grada Ozlja, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kapelu su sagradili pavlini još u srednjem vijeku na povišenom mjestu u naselju. Prilikom obnove 1755. godine kapela je dobila svoj današnji izgled jednobrodne građevine pravokutnog tlocrta s užim zaobljenim svetištem, kvadratnom sakristijom i zabatnim zvonikom. Lađa je svođena lažnim bačvastim svodom, svetište polukalotom a sakristija bačvastim svodom sa susvodnicama. U svetištu je sačuvan oltar iz 17. stoljeća. Kapela jednostavne vanjštine i bogato oslikane unutrašnjosti vrijedan je sakralni spomenik povijesti ozaljskog kraja.

Zaštita
Pod oznakom P-5056 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa preventivno zaštićeno kulturno dobro, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Crkve u Hrvatskoj
Zaštićena kulturna dobra u Karlovačkoj županiji
Građevine u Ozlju

Kapela sv. Ivana Krstitelja (Fratrovci Ozaljski)


Mihail "Mikis" Teodorakis (Yunanca: Μιχαήλ "Μίκης" Θεοδωράκης Michael "Mikis" Theodorakis, 29 Temmuz 1925, Sakız Adası - 2 Eylül 2021, Atina), Yunan söz yazarı, besteci, aktivist ve siyasetçi. Zorba (1964), Z (1969) ve Serpico (1973) filmleri için bestelediği müzikleriyle de bilinir. "Holokost hakkında yazılan en güzel müzik eseri" olarak nitelendirilen "Mauthausen'in Ballad'ı" olarak da bilinen "Mauthausen Üçlemesi" önemli görülen eserlerinden biridir. Yunanistan'ın Beethoven'ı olarak tanımlanan Teodorakis, ülkenin en tanınmış bestecisi olarak görüldü. Teodorakis, Lenin Barış Ödülü'nün de sahibidir.

1981-1990 yılları arasında Yunanistan Komünist Partisi'den milletvekili olarak görev aldı. Bununla birlikte, 1989'da Andreas Papandreu hükûmetinin sayısız skandalından dolayı oluşan siyasal krizden çıkabilmesi için, merkez sağdaki Yeni Demokrasi Partisi'nin içinde bağımsız bir aday olarak bir süre çalıştı ve muhafazakârlar, sosyalistler ve solcular arasında büyük bir koalisyon kurulmasına yardımcı oldu. 1990'da yeniden parlamentoda milletvekili seçildi ve Konstandinos Miçotakis yönetimindeki ülkede hükûmet bakanı oldu. Bu süreçte uyuşturucu ve terörle mücadele çalışmaları yürütürken kültür, eğitim ve Türkiye-Yunanistan arasındaki ilişkilerinin normalleştirilmesi çalışmalarına katkıda bulundu.

Yaşamı

İlk yılları
29 Temmuz 1925'te İkinci Helen Cumhuriyeti'nin Sakız Adası'nda, Giritli avukat bir baba ve İzmir'in Çeşme ilçesinden gelen Yunan bir annenin oğlu olarak dünyaya geldi. Çok küçük yaşlarda müziğin büyüsüne kapılan Mikis, henüz hiçbir müzik eğitimi almadan çocuk yaşta kendi kendisine şarkı yazmaya çalışmıştı. İlk müzik derslerini Pirgos ve Patra'da aldıktan sonra, kurduğu bir koro ile birlikte Bizans dinsel müzikleriyle ilk konserlerini verdiğinde henüz 17 yaşındaydı.

1943'te Atina'ya gitti ve ELAS'ın Yedek Biriminin üyesi oldu. Dekemvriana'da İngilizlere ve Yunanlılara karşı savaşta bir birliğe liderlik etti. Yunan İç Savaşı sırasında tutuklandı, Icaria adasına sürgüne gönderildi ve ardından işkence gördüğü ve iki kez diri diri gömüldüğü Makronisos adasına sürüldü. İtalya'nın Yunanistan'a savaş açmasıyla birlikte Teodorakis de 17 yaşında direniş hareketine katıldı. Esir düşen Teodorakis bir süre sonra serbest bırakıldı. Ancak Yunanistan'ın Mihver Devletleri tarafından işgali ile birlikte yeniden direnişçilerin saflarına katıldı. Tekrar esir düşen Mikis, yoğun işkencelere maruz kaldı ve ardından ölüm cezasına çarptırıldı. Cezası infaz edilmek üzere kurşuna dizilen Mikis büyük bir tesadüf sonucu ölmedi. İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra başlayan Yunan İç Savaşı boyunca (1946-1952 arası) yine birçok kez hapse girip çıktı ve bu dönemin sonunda ülkeden sürgün edildi. Paris'e giden Mikis burada burslu olarak müzik eğitimine devam etti.

Kariyeri

Teodorakis 1961 yılında Yunanistan'a döndü ve kurduğu Lambrakis Gençlik Örgütü'nün başkanlığına seçildi. Kısa bir süre sonra da Pire'den milletvekili seçilerek parlamentoya girdi. 1967 Albaylar Askerî Darbesinin hemen ertesi günü Teodorakis'e yönelik ciddi bir baskı kampanyası başlatıldı. Albaylar Cuntası 13 nolu ordu kararnamesiyle Mikis Teodorakis'in müziklerinin çalınmasını ve dinlenmesini yasakladı. Yeraltına çekilen Teodorakis, Yurtsever Cephe'yi kurarak cunta rejimine karşı mücadelesini sürdürdü. Ancak kısa bir süre sonra yakalandı. Önce cezaevine konuldu, ardından Oropos toplama kampına götürüldü. Dünya çapında sürdürülen bir dayanışma kampanyası sayesinde cezası sürgüne çevrildi ve böylece 1970 yılında kamptan alınıp sürgüne gönderildi.

Mikis Teodorakis sürgünde de Albaylar Cuntası'na karşı mücadele etti; dünya çapında çıktığı turnelerde bin kadar konser vererek ülkesindeki baskı rejimini teşhir etti. Bu konserlerde özellikle Maria Faranduri gibi isimlerle dinleyici önüne çıktı. Albayların iktidardan düşmesinden sonra zafer kazanmış olarak yeniden Yunanistan'a geri döndü. 1974 yılında tekrar milletvekili seçilerek meclise girdi. Zülfü Livaneli ve diğer dostlarıyla birlikte 1986 yılında Türk-Yunan Dostluk Derneğini kurdu; aynı dönemde İstanbul'da verdiği konserler büyük ilgi topladı. 1988 seçimlerinde yeniden milletvekili seçildi ve Yunan Parlamentosuna girdi. 1990-1992 yılları arasında Konstandinos Miçotakis hükûmetinde iki yıl bakanlık yaptı. Daha sonra iki yıllığına Yunan Radyo Televizyonu (ERT)'nin Senfoni Orkestrası ve Korosu'nun Genel Müzik Direktörlüğü'ne atandı.

Klasik müzik alanında yaptığı başarılı çalışmaların ardından geleneksel ve ulusal çalgılara, ritimlere ve ezgilere yönelen Teodorakis, "Epitafios" Mezartaşı yazıtı beste dizisiyle Yunanistan'da büyük bir kültür devrimi başlattı. Teodorakis 1000 dolayında şarkı yazdı ve çok sayıda senfoni, bale, opera ve oratoryo besteledi. Ayrıca tragedya ve modern tiyatro oyununun müziğini yazdı ve 12 sinema filminin müziğini besteledi. Yazdığı film müzikleri arasında "Z" filminin müziği özellikle ses getirirken, "Zorba" filmi için bestelediği müzik de Sirtaki dansının dünyaya yayılmasını sağlamıştır. Teodorakis siyasal mücadelesini ve sanata ilişkin görüşlerini, yazdığı iki kitapta topladı. Altmış yılı aşkın bir zaman dilimine yayılan çalışmalarından ötürü birçok ulusal ve uluslararası ödül almıştır.

Sanatsal etkinliklerine hep siyasal mücadelesi eşlik etmiştir. Özellikle Albaylar Cuntası'na karşı verdiği mücadele onu dünya çapında diktatörlük karşıtı direnişin sembolü hâline getirmiştir. Mikis Teodorakis sanatsal yeteneklerini ülkesine duyduğu derin sevgiyle harmanlamıştır. Ayrıca dünya çapında insan hakları ihlallerine karşı verilen mücadelenin hep içinde olmuş, çevresel sorunlardan tutun da evrensel bir barışa ulaşılmasına dek pek çok alanda çalışmalar yapmıştır. Mikis Teodorakis sağlığı elverişli olmamasına rağmen Filistin toprakları, Afganistan ve Irak'ta yaşanan savaşlar karşısında dünyanın dikkatini çekebilmek için bildiriler yazmaya, kampanyalar yürütmeye devam etti.

Ölümü
Bir süredir solunum rahatsızlıkları sebebiyle tedavi gören Teodorakis, 2 Eylül 2021'de başkent Atina'daki evinde 96 yaşında hayatını kaybetti. Ölümü üzerine Yunanistan'da üç gün ulusal yas ilan edildi. Teodorakis için 8 Eylül 2021'de Atina Metropol Katedrali'nde anma töreni düzenlendi. Ertesi gün naaşı vasiyeti üzerine Girit adasının Hanya şehrine getirilerek burada ebeveynleri ve erkek kardeşinin yanına defnedildi.

Siyasi görüşler

İsrail ve Yahudiler
Teodorakis, İsrail'in Gazze ve Batı Şeria'yı işgaline karşı çıktı. Yunanistan Başbakanı Yorgo Papandreu'yu, "Lübnan ve Gazze'deki savaş suçlarından" suçlu bulunan İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ile daha yakın ilişkiler kurmakla eleştirdi. Teodorakis, Siyonizm'in güçlü bir eleştirmeniydi ve kendisinden "anti-siyonist" olarak söz ediyordu. 2003 yılında, "Bugün dünyada olan her şey Siyonistlerle ilgili… Yunanistan'ı da vuran dünya ekonomik krizinin arkasında Amerikan Yahudileri var." dedi. Kendisini "İsrail karşıtı ve Yahudi karşıtı" olarak tanımladı, çünkü "bu küçük ulus (İsrail) kötülüğün köküdür". Teodorakis daha sonra bu yorumları için özür diledi, Yunanistan'daki Yahudiler Merkez Konseyi'ne yazdığı bir mektupta, sadece İsrail hükûmeti ve müttefiki ABD'nin politikalarına başvurduklarını ve "Yahudi halkını sevdiğini" belirtti. 2013'te Holokost'u inkâr ettiği için Altın Şafak'ı kınadı.

Amerika Birleşik Devletleri
Teodorakis, uzun süre ABD'yi eleştirmiştir. Irak'ın işgali sırasında Amerikalıları "iğrenç, acımasız korkaklar ve dünya halklarının katilleri" olarak nitelendirdi. Hangi nedenle olursa olsun "bu barbarlarla" etkileşime giren herkesi düşmanı olarak göreceğini söyledi. Pek çok Yunan gibi Teodorakis, Yugoslav Savaşları sırasında NATO'nun Yugoslavya'yı bombalamasına büyük ölçüde karşı çıktı. 1999'da bombalamayı protesto eden bir yardım konserine katıldı.

2010-2011: Siyasi olmayan hareket
1 Aralık 2010'da Mikis Teodorakis, insanları siyasi fikirlerini bir araya getirmeye ve ifade etmeye çağıran siyasi olmayan bir hareket olan "Spitha: Halkın Bağımsız Hareketi"ni kurdu. "Spitha"nın temel amacı Yunanistan'ın içinde bulunduğu ekonomik krizden uzak durmasına yardımcı olmaktı.  Theodorakis 31 Mayıs 2011'de Atina'nın merkezinde yaklaşık 10.000 kişinin katıldığı bir konuşma yaparak Yunan hükümetini Uluslararası Para Fonu'ndan aldığı kredi borcundan dolayı eleştirmiştir.

Eserleri
Şarkı döngüleri Yunan yazarların yanı sıra García Lorca ve Neruda'nın şiirlerine dayanmaktadır: Epitaphios, Archipelagos, Politia AD, Epiphania, The Hostage, Mykres Kyklades, Mauthausen, Romiossini, Sun and Time, Songs for Andreas, Mythology, Night of Death, Ta Lyrika, The Quarters of the World, Dionysos, Phaedra, Mia Thalassa, Os Archaios Anemos, Ta Lyrikotera, Ta Lyrikotata, Erimia, Odysseia. Theodorakis, yetmişli yılların başlarında, Halk Müziği: Yunan Halkının Mücadeleleri (1974) de dahil olmak üzere, Paredon Records ve Folkways Records'ta şarkılarından ve şarkı döngülerinden oluşan iki albüm çıkardı.

Senfonik eserler
 1952: Piano Concerto "Helikon"
 1953: First Symphony ("Proti Simfonia")
 1954–1959: 3 Orchestral Suites
 1958: Piano Concerto
 1981: Symphony No 2 ("The Song of the Earth"; text: Mikis Theodorakis) for children's choir, piano, and orchestra
 1981: Symphony No 3 (texts: Dionysios Solomos; Constantine P. Cavafy; Byzantine hymns) for soprano, choir, and orchestra
 1983: Symphony No 7 ("Spring-Symphony"; texts: Yannis Ritsos; Yorgos Kulukis) for four soloists, choir, and orchestra
 1986–1987: Symphony No 4 ("Of Choirs") for soprano, mezzo, narrator, choir, and symphonic orchestra without strings
 1995: Rhapsody for Guitar and Orchestra
 1996: Rhapsody for Cello and Orchestra
 2008: Rhapsody for Trumpet and Orchestra (for Piccolo Trumpet, orchestrated by Robert Gulya)
 2010: "Andalusia" for Mezzo and Orchestra

Oda müziği
 1942: 	Sonatina for piano
 1945: 	Elegy No 1, for cello and piano
 1945: 	Elegy No 2, for violin and piano
 1946: 	To Kimitirio (The Cemetery), for string quartet
 1946: 	String Quartet No 1
 1946: 	Duetto, for two violins
 1947: 	Trio, for violin, cello and piano
 1947: 	11 Preludes, for piano
 1947: 	Sexteto, for piano, flute and string quartet
 1949: 	Study for two violins and cello
 1952: 	Syrtos Chaniotikos, for piano and percussion
 1952: 	Sonatina No 1, for violin and piano
 1955: 	Little Suite, for piano
 1955: 	Passacaglia, for two pianos
 1959: 	Sonatina No 2, for violin and piano
 1989:  Choros Assikikos, for violoncello solo
 1996:  Melos, for piano
 2007:  East of the Aegean, for cello and piano

Kantatlar ve oratoryolar
 1960: Axion Esti (text: Odysseas Elytis)
 1969: The March of the Spirit (text: Angelos Sikelianos)
 1971–82: Canto General (text: Pablo Neruda)
 1981–82: Kata Saddukaion Pathi (Sadducean-Passion; text: Michalis Katsaros) for tenor, baritone, bass, choir and orchestra
 1982: Liturgy No 2 ("To children, killed in War"); texts: Tassos Livaditis, Mikis Theodorakis) for choir
 1982–83: Lorca, for voice, solo guitar, choir, and orchestra (based on Romancero Gitano, text: Federico García Lorca, translated by Odysseas Elytis)
 1992: Canto Olympico, for voice, solo piano, choir, and orchestra (texts: Dimitra Manda, Mikis Teodorakis)
 1999: Requiem (text: St. John Damascene)

İlahiler
 1970: 	Hymn for Nasser
 1973: 	Hymn for the Socialist Movement in Venezuela
 1973: 	Hymn for the Students. dedicated to the victims of Polytechnical School in Athens (18.11.)
 1977: 	Hymn of the French Socialist Party
 1978: 	Hymn for Malta
 1982: 	Hymn of P.L.O.
 1991: 	Hymn of the Mediterranean Games
 1992: 	"Hellenism" (Greek Hymn for the opening ceremony of the Olympic Games of Barcelona)

Baleler
 1953: Greek Carnival (choreography: Rallou Manou)
 1958: Le Feu aux Poudres (choreography: Paul Goubé)
 1958: Les Amants de Teruel (choreography: Milko Šparemblek)
 1959: Antigone (choreography: John Cranko)
 1972: Antigone in Jail (choreography: Micha van Hoecke)
 1979: Elektra (choreography: Serge Kenten)
 1983: Sept Danses Grecques (choreography: Maurice Béjart)
 1987–88: Zorba il Greco (choreography: Lorca Massine)

Operalar
 1984–1985: Kostas Karyotakis (The Metamorphosis of Dionysos)
 1988–1990: Medea
 1992–1993: Elektra
 1995–1996: Antigone
 1999–2001: Lysistrata

Sahne müzikleri

Klasik trajediler
 1959–1960: Phoenician Women (Euripides)
 1960–1961: Ajax (Sophocles)
 1965: Trojan Women (Euripides)
 1966–1967: Lysistrata (Aristophanes)
 1977: The Suppliants (Aeschylus)
 1979: The Knights (Aristophanes)
 1986–1988: Oresteia: Agamemnon, Choephorae, Eumenides (Aeschylus)
 1987: Hecuba (Euripides)
 1990: Antigone (Sophocles)
 1992: Prometheus Bound (Aeschylus)
 1996: Oedipus Rex (Sophocles)
 2001: Medea (Euripides)

Modern oyunlar
 1960–1961: To Tragoudi tou Nekrou Adelfou (Ballad of the Dead Brother), Musical Tragedy (text: Mikis Teodorakis)
 1961–1962: Omorphi Poli (Beautiful City), revue (Bost, Dimitris Christodoulou, Christofelis, et al.)
 1963: I Gitonia ton Angelon (The Quarter of Angels), Music-drama (Iakovos Kambanelis)
 1963: Magiki Poli (Enchanted City), revue (Mikis Teodorakis, Notis Pergialis, Michalis Katsaros)
 1971: Antigoni stin Filaki (Antigone in Jail), drama
 1974: Prodomenos Laos (Betrayed People), music for the theatre (Vangelis Goufas)
 1975: Echtros Laos (Enemy People), drama (Iakovos Kambanelis)
 1975: Christophorus Kolumbus, drama (Nikos Kazantzakis)
 1976: Kapodistrias, drama (Nikos Kazantzakis)
 1977: O Allos Alexandros ("The Other Alexander"), drama (Margarita Limberaki)
 1979: Papflessas, play (Spiros Melas)

Uluslararası tiyatro
 1961: Enas Omiros (The Hostage), drama (Brendan Behan)
 1963: The Chinese Wall, drama (Max Frisch)
 1975: Das Sauspiel, tragicomedy (Martin Walser)
 1979: Caligula, drama (Albert Camus)
 1978: Polites B' Katigorias (Second-Class Citizens), drama (Brian Friel)
 1980: Perikles, tragedy, (William Shakespeare)
 1994: Macbeth, tragedy (William Shakespeare)

Başlıca film müzikleri
 1957: Ill Met by Moonlight (Yönetmen: Michael Powell)
 1960: Honeymoon (Luna de miel) (Yönetmen: Michael Powell, Sinematografi: Léonide Massine)
 1960: Faces in the Dark (Yönetmen: David Eady)
 1961: Shadow of the Cat (Yönetmen: John Gilling)
 1961: Phaedra (Yönetmen: Jules Dassin)
 1962: The Lovers of Teruel (Yönetmen: Raymond Rouleau)
 1962: Five Miles to Midnight (Yönetmen: Anatole Litvak)
 1962: Electra (Yönetmen: Michael Cacoyannis)
 1964: Zorba the Greek (Yönetmen: Michael Cacoyannis)
 1966: A Bullet Through the Heart (Yönetmen: Jean-Daniel Pollet)
 1967: The Day the Fish Came Out (Yönetmen: Michael Cacoyannis)
 1969: Z (Yönetmen: Costa-Gavras)
 1971: Biribi (Yönetmen: Daniel Moosman)
 1971: The Trojan Women (Yönetmen: Michael Cacoyannis)
 1972: State of Siege (Yönetmen: Costa-Gavras)
 1973: The Battle of Sutjeska (Director: Stipe Delić)
 1973: Serpico (Yönetmen: Sidney Lumet)
 1974: The Rehearsal (Yönetmen: Jules Dassin)
 1976: Actas de Marousia (Yönetmen: Miguel Littín)
 1977: Iphigenia (Yönetmen: Michael Cacoyannis)
 1980: The Man with the Carnation (Yönetmen: Nikos Tzimas)
 2013: Recycling Medea (Yönetmen: Asteris Kutulas)

Andreas Kapsokavadis, 1994 yılında 16 Aralık'ta doğdu.

Kaynak: Guy Wagner. Uluslararası Teodorakis Vakfı FILIKI Başkanı.

O Mousikos Theodorakis'te yayınlanan Asteris Koutoulas'ın araştırmasına dayanan eserlerin listesi.

Partisyonlar
 Rhapsody for Cello and Orchestra
 March of the spirit (Oratoryo, Tam Partisyon)
 Axion esti (Oratoryo, Tam Partisyon)
 Zorbas Ballet (Suite – Bale, Tam Partisyon)
 Carnaval (Suite – Bale Full, Score)
 Adagio (Tam Partisyon) & Sinfonietta (Tam Partisyon)
 Epiphania Averof (Cantata)
 Canto Olympico (Oratorio)
 Les Eluard

  (Phaedra)

 Romancero Gitano ()

  (Dionysus)
  (Epiphany)
  (Epitaph)

Kaynakça

1925 doğumlular
Yunan besteciler
Yunan film müziği bestecileri
Lenin Barış Ödülü sahipleri
Antisiyonistler
Demokrasi aktivistleri
Sakız Adası doğumlular
2021 yılında ölenler
Atina'da ölenler
Yunan klasik müzik bestecileri
Yunan komünistler
Sürgüne gönderilmiş Yunanlar
Légion d'honneur sahipleri
Erkek opera bestecileri
Yunan klasik müzisyenler
Yunan tutuklular ve hükümlüler
İzmir Rumları
BAFTA En İyi Özgün Müzik Ödülü sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Özgün Müzik Ödülü sahibi şarkı yazarları

Mikis Theodorakis


بروس إدواردز آيفنز ، اللفظ الإنكليزي: ، (لبنان، أوهايو 1946 – فريدريك، ماريلاند، 2008) عالم أمريكي متهم بهجمات رسائل الجمرة الخبيثة القاتلة التي أثارت الرعب في الولايات المتحدة بعد أحداث سبتمبر 2001، كان من كبار الباحثين في مجال الاسلحة البيولوجية وأن وزارة العدل الأمريكية كانت تحضر لتوجيه اتهامات ضده على خلفية هجمات رسائل الانتراكس.
وقد توفي في ظروف غامضة.

مراجع

أشخاص من فريدريك (ماريلاند)
أشخاص من لبنان (أوهايو)
انتحار في 2008
إرهاب في الولايات المتحدة
باحثون طبيون أمريكيون
خريجو جامعة سينسيناتي
رومان كاثوليك أمريكيون
سياسيون أمريكيون في القرن 20
علماء أحياء دقيقة أمريكيون
علماء اللقاحات
علماء ماتوا انتحارا
كاثوليك من أوهايو
كاثوليك من ماريلند
لاعبو خفة
مجرمون مشتبه بهم
منتحرون ومنتحرات
مواليد 1946
مواليد في لبنان (أوهايو)
هجمات عام 2001 الجمرة الخبيثة
وفيات 2008
وفيات في فريدريك (ماريلاند)

بروس آيفنز


Fordongianus (sardisk: Fordongiànis) er en by og en kommune (comune) i provinsen Oristano i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 35 meters højde og har 890 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 39,48 km² og grænser til kommunerne Allai, Busachi, Ghilarza, Ollastra, Paulilatino, Siapiccia og Villanova Truschedu.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Oristano

Fordongianus


Den 3. udgave af The Women's Tour fandt sted fra den 15. juni til 19. juni 2016 i Storbritannien. Det var det tiende løb i UCI Women's World Tour 2016-kalenderen.

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

Resultater

The Women's Tour
Cykelløb i 2016

The Women's Tour 2016


Helvig de Schleswig (; 1320–1374), a fost regină consort, soția regelui Valdemar al IV-lea al Danemarcei. A fost mama reginei Margareta I a Danemarcei, Norvegiei și Suediei.

Biografie
Helvig a fost fiica Ducelui Eric al II-lea de Schleswig și al Adelaidei de Holstein-Rendsburg. A fost sora Ducelui Valdemar al V-lea de Schleswig. Data nașterii ei este necunoscută, însă ea și fratele ei erau copii la moartea tatălui lor în 1325; se estimează că ea s-a născut în jurul anului 1320.

Fratele ei a pretins tronul danez împreună cu viitorul Christopher al II-lea al Danemarcei, și a fost rege al Danemarcei în perioada  1326-30 sub regența unchiului matern Gerhard de Holstein. La sfârșitul anilor 1330, fratele ei a făcut o alianță cu fiul lui Christopher, Valdemar al IV-lea, împotriva unchiului Gerhard de Holstein și a aranjat o căsătorie între Helvig și Valdemar. Ea a adus ca zestre provincia Nørrejylland și un sfert din teritoriul Jylland de nord pe râul Kongeå. Nunta a avut loc la castelul Sønderborg în 1340. După nuntă, cuplul a călătorit la Viborg să fie salutat în mod oficial ca rege și regina Danemarcei.

Se cunosc puține despre regina Helvig. Nu este menționat să fi fost activă politic sau să fi exercitat vreo influență. Era de ațteptat, de exemplu, să fi servit ca regentă în timpul pelerinajului lui Valdemar în 1346, dar nu există nici o mențiune că ea a făcut-o. Până la nașterea viitoarei Margareta I a Danemarcei în 1353, ea a locuit cu Valdemar, dar după acel an, nu mai există dovezi că cei doi au locuit împreună.

O teorie tradițională spune că regele Valdemar a repudiat-o pe regină și a închis-o la castelul Søborg pentru adulter. Această teorie se bazează pe un vechi cântec folk, care descrie dragostea dintre regină și cavaler. Povestea nu este confirmată. ALtă teorie pretinde că regina s-a separat de rege  din cauza adulterului lui cu Tove, și a plecat la mănăstirea Esrum în 1355. Nici una din aceste teorii nu este confirmată și motivul separării lor este necunoscut.

Copii
Helvig și Valdemar IV au avut cel puțin șase copii:

 Christopher, Duce de Lolland (1344–1363)
 Margaret (1345–1350); logodită cu Henric al III-lea, Duce de Mecklenburg-Schwerin
 Ingeborg (1347–1370); căsătorită cu Henric al III-lea, Duce de Mecklenburg-Schwerin. A fost bunica maternă a regelui Eric de Pomerania
 Catherine (1349);
 Valdemar (1350);
 Margareta I a Danemarcei (1353–1412)

Decese în 1374
Regine ale Danemarcei
Femei din Evul Mediu

Helvig de Schleswig


ISO 8859, yani resmi adıyla ISO/IEC 8859, ISO ve IEC tarafından belirlenmiş olan, bilgisayarlarda kullanılacak 8-bit karakterlerin standardıdır.

Bu standard numaranın arkasına gelen numara takıları, farklı karakter kümelerini ifade eder. Şu anda 16 farklı alt küme standardı vardır:

Dış bağlantılar
 Türkçe desteği ne demektir?

08859
Ecma standartları

ISO/IEC 8859


Windows XP Embedded ya da XPe Microsoft tarafından gömülü sistemler için tasarlanmış bir işletim sistemidir. Windows XP Professional ile temel olarak aynı ikili dosyaları kullanmak ile birlikte özellikle Windows' un Win32 API tam desteğini isteyen OEM, ISV ve IHV geliştiricilerine pazarlanmaktadır. Mevcut Windows uygulamalarını ve cihaz sürücülerini çalıştırabilmektedir.

XPe' nin Windows CE ile herhangi bir bağlantısı yoktur. İkisi de farklı cihazları hedeflemekte ve her birinin OEM üreticilerinin dikkate aldığı eksi ve artı yönleri bulunmaktadır. Örneğin, XPe hiçbir zaman CE' nin üzerinde çalıştığı kadar az yer kaplamayacaktır. Bununla birlikte, CE XPe' nin kullandığı Win32 API' lerini kullanamayacak, ve mevcut sürücü ve uygulamaların çok büyük kısmını çalıştıramayacaktır.

XPe' nin kullanımının hedeflendiği cihazlar; ATM' ler, yiyecek ve meşrubat otomatları, yazar kasalar, atari makinaları, endüstriyel robotlar, ince istemciler, elektronik ev aletleri, NAS cihazları vb.

İşletim sisteminin kullanıcı tanımlı versiyonları PC dışında her yerde kullanılabilir. XPe XP Pro ile aynı donanımı (x86) destekleyebilmesine rağmen lisans sınırlamalarından dolayı standart PC' lerde kullanılmamaktadır.

Microsoft tarafından verilen destek 12 Ocak 2016 tarihinde sona erdi.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Gömülü işletim sistemleri
XP Embedded

Windows XP Embedded


Jean-Charles de Borda, (Dax, 4. svibnja 1733. — Pariz, 19. veljače 1799.), bio je francuski matematičar.

Jean-Charles de Borda je bio inženjer i šef odjela u francuskom ministarstvu pomorstva, baveći se problemima koji su se odnosili na izračunavanja vjerojatnosti, varijacija, diferencijalnih jednadžbi itd. Također se bavio balističkim proračunima koji su u obzir uzimali otpor zraka. Kao osnivač francuske škole za izgradnju brodova, kroz tehničko-teoretska istraživanja brodova i kroz instrumentalne dizajne, de Borda je imao veliki utjecaj na razvoj francuske flote.

Po njemu je nazvano "Bordino pravilo", približna formula za izračun površine ograničene zakrivljenom linijom. Pored toga otkrio je Bordin krug, kutni instrument koji je radio na istom principu kao i sekstant, gdje su se vrijednosti očitavale na kružnim skalama i s kojim se izbjegavala ekscentricitetska pogreška. Bio je i član oba odbora, koje je Francuska akademija znanosti ovlastila da pripreme uvođenje metričkog sustava. Formulirao je 1770. izborni sustav koji se po njemu naziva Bordin izborni sustav.
Njegovo ime nalazi se na popisu 72 znanstvenika ugraviranih na Eifellovom tornju.

Francuski znanstvenici
Francuski matematičari

Jean-Charles de Borda


Reed est un village situé dans l'État américain de l'Arkansas, dans le comté de Desha.

Histoire

Économie

Géographie

Démographie

Notes et références

Comté de Desha
Town en Arkansas

Reed (Arkansas)


Harvey este un film de comedie american din 1950 regizat de Henry Koster. În rolurile principale joacă actorii James Stewart, Josephine Hull și Peggy Dow.

Distribuție
 James Stewart...Elwood P. Dowd
 Josephine Hull...Veta Louise Simmons
 Peggy Dow...Miss Kelly
 Charles Drake...Dr. Lyman Sanderson
 Cecli Kellaway...Dr. Willie Chumley
 William Lynn...Juiz Gaffney
 Victoria Horna...Myrtle Mae Simmons
 Jesse White...Marvin Wilson
 Wallace Ford

Note

Legături externe

Filme din 1950
Filme în limba engleză
Filme americane
Filme de comedie americane
Filme de comedie din anii 1950
Filme de comedie
Filme Universal Pictures
Filme regizate de Henry Koster

Harvey (film)


Andrew Gregg ( – ) est un homme politique américain, représentant puis sénateur pour la Pennsylvanie au Congrès des États-Unis.

Liens externes

 .

Naissance en juin 1755
Naissance dans le comté de Cumberland (Pennsylvanie)
Décès en mai 1835
Décès à Bellefonte (Pennsylvanie)
Décès à 79 ans
Représentant des États-Unis pour la Pennsylvanie
Sénateur des États-Unis pour la Pennsylvanie
Président pro tempore du Sénat des États-Unis

Andrew Gregg


Gospa od Suza (Majka Božja Sirakuška) jedan je od naslova Blažene Djevice Marije i katoličke pobožnosti prema njoj. U Hrvatskoj se Gospa od Suza štuje u Svetištu Gospe od Suza u Pleternici.

Povijest
Gipsani reljef Bezgrešnoga Srca Marijina koji se nalazio u kući mladoga sirakuškog bračnog para, Antonine i Angela Iannusa, u razdoblju od 29. kolovoza do 1. rujna 1953. godine plakao je ljudskim suzama. Komisija liječnika i analitičara koja je 1. rujna bila uzela više od jednog kubnog centimetra te tekućine i izvršila analizu potvrdila je kako se radi o ljudskim suzama.

Svetište Gospe od suza u Sirakuzi

Tijekom godina pobožnosti i zagovora Gospi od Suza zabilježeno je više stotina fizičkih ozdravljenja i mnoštvo obraćenja. Papa Ivan Pavao II. posvetio je 6. studenoga 1994. godine Svetište Gospe od suza u Sirakuzi.

Povezani članci
 Svetište Gospe od Suza u Pleternici
 Gospa od Suza
 Gospa Žalosna

Izvori

Vanjske poveznice
Mrežna mjesta
 Svetište Gospe od Suza u Sirakuzi, službeno mrežno mjesto

Marijanska svetišta
Naslovi Blažene Djevice Marije

Gospa od Suza (Majka Božja Sirakuška)


Montrouziera, biljni rod iz porodice kluzijevki kojemu pripada nekoliko vrsta drveća u tropskoj Južnoj Americi.

Rod je opisan 1860.

Vrste
 Montrouziera cauliflora Planch. & Triana
 Montrouziera gabriellae Baill.
 Montrouziera rhodoneura Schltr.
 Montrouziera sphaeroidea Pancher ex Planch. & Triana
 Montrouziera spheriflora Pancher
 Montrouziera verticillata Planch. & Triana

Izvori

Symphonieae

Montrouziera


Die Staustufe Landesbergen ist eine Staustufe an der Weser nordwestlich der Ortschaft Landesbergen im Landkreis Nienburg/Weser. Sie besteht aus einem Wehr und einem Wasserkraftwerk. Westlich der Staustufe schließt sich das innerhalb eines Altarms der Weser ausgewiesene Naturschutzgebiet Wellier Schleife/Staustufe Landesbergen an. Unmittelbar östlich liegt die Schleuse Landesbergen in einem kurzen Schleusenkanal.

Wehr
Die Staustufe Landesbergen bei Gewässerkilometer 252 wurde in den 1950er Jahren als eine von mehreren Staustufen der Mittelweser gebaut, um einen möglichst gleichbleibenden Wasserstand halten und die Wasserstraße für große Schiffe passierbar zu machen. Das Wehr wurde von 1958 bis 1960 errichtet und besteht aus zwei jeweils 40 m breiten Feldern. Die Stauhöhe beträgt 5,50 m. Das Wehr wird vom Wasserstraßen- und Schifffahrtsamt Verden, Außenbezirk Nienburg, betrieben. Im November 1960 wurde sie als letzte der 7 Mittelweser Staustufen in Betrieb genommen. Die Mittelweser von Minden bis Bremen war damit fertig kanalisiert.

Wasserkraftwerk
Zugleich wurde ein Laufwasserkraftwerk errichtet, das seit 1960 in Betrieb ist. Ursprünglich wurde das Wasserkraftwerk von der Firma PreußenElektra betrieben, die später in der E.ON Wasserkraft-GmbH aufging. Durch einen Beteiligungstausch mit dem norwegischen Energiekonzern Statkraft ist dieser seit dem 1. Januar 2009 Besitzer und Betreiber des Kraftwerks. Das Kraftwerk mit seinen drei Kaplan-Turbinen, deren Spiralgehäuse in Heberbauweise ausgeführt sind, hat eine Kapazität von 7,2 MW und liefert jährlich durchschnittlich 36 GWh elektrischen Strom, was einer durchschnittlichen Leistung von 4,1 MW entspricht. Das Kraftwerk in Landesbergen wird von einem zentralen Kontrollraum überwacht, der sich im Pumpspeicherwerk Erzhausen befindet.

Weblinks
 Bild aus dem Jahr 1970 und Info zur Staustufe Landesbergen auf den Seiten der Bundesanstalt für Wasserbau.

Einzelnachweise

Landesbergen
Laufwasserkraftwerk in Niedersachsen
Bauwerk im Landkreis Nienburg/Weser
Bauwerk (Weser)
Landesbergen
Statkraft
Laufwasserkraftwerk in Europa

Staustufe Landesbergen


Hortensius ist ein Einschlagkrater auf der westlichen Mondvorderseite in der Ebene des Mare Insularum, südwestlich von Copernicus und nordwestlich von Reinhold.
Der runde Kraterrand ist scharf ausgeprägt. Der Krater hat die Form einer Schüssel mit flachem Boden.

Nördlich von Hortensius befindet sich eine Gruppe von sechs Kuppeln kleiner Schildvulkane.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem niederländischen Astronomen und Mathematiker Martin van den Hove offiziell benannt.

Weblinks

 Hortensius auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Hortensius (Mondkrater)


පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙහි මිත්‍ර පාර්ශවය,  අන්‍යෝන්‍ය එකඟතා බලවතුන්, හෝ මිත්‍ර බලවතුන් යනු,  ප්‍රංශය, එක්සත් රාජධානිය, රුසියාව, ඉතාලිය, ජපානය, සහ එක්සත් ජනපදය යන රටවල නායකත්වයෙන් යුතුවූ සභාගයක් වන අතර ජර්මනිය, ඔස්ට්‍රියා-හන්ගේරියාව, ඕටමන් අධිරාජ්‍යය, බල්ගේරියාව, සහ ඒවායේ යටත් විජිත යන්නෙන් සමන්විතවූ මධ්‍ය බලවතුන්ට එරෙහිව පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙහිදී (1914–1918) සටන් වැදුණි.

20 වෙනි ශතවර්ෂයේ පළමු දශකය අවසන් වනවිට යුරෝපයේ ප්‍රධාන බලවතුන් කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදී තිබුණි. ප්‍රංශය, බ්‍රිතාන්‍යය සහ රුසියාව ඇතුලත් Triple Entente නම් සන්ධානය එක් කණ්ඩායමක් විය. අනෙක් කණ්ඩායම වූ Triple Alliance නම් සන්ධානයට මුලින් ජර්මනිය, ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාව සහ ඉතාලිය ඇතුලත් වුවද, 1914 යුද්ධය ආරම්භ වනවිට ඉතාලිය මධ්‍යස්ථව සිටියේය. යුද්ධය අතරතුරදි මෙම පාර්ශව දෙකට තවත් රටවල්ද එකතු විය. ඒ අනුව 1914 ජපානය ද, 1915 ඉතාලිය ද Triple Entente සමග එකතු විය. මීට අමතරව මිත්‍ර පාර්ශවයේ රටවල් විසින් අත්පත් කරගෙන තිබූ අනෙක් රටවල්ද Triple Entente සන්ධානයට අයත් විය. උදාහරණ ලෙස බ්‍රිතාන්‍ය ඉන්දියාව (ඉන්දියාව, මියන්මාරය, බංග්ලාදේශය සහ පාකිස්ථානය), ඉන්දුචීන සංගමය (ප්‍රංශ යටත්විජිත වූ ලාඕසය, කාම්බෝජය සහ වියට්නාමය) සහ ජපාන කොරියාව (ජපානය විසින් අත්පත් කරගත් උතුරු සහ දකුණු කොරියාව) දැක්විය හැකිය.

මූලාශ්‍ර

පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙහි මිත්‍ර පක්ෂය


Georg Stahl (* 28. Juni 1880 in Cannstatt; † 17. Oktober 1974 in Stuttgart) war ein deutscher Architekt, der in Stuttgart lebte und arbeitete. Zeitweise war er mit dem Architekten Arthur Bossert (1879–1945) assoziiert.

Leben
Im Wintersemester 1900/1901 studierte Georg Stahl Architektur an der Technischen Hochschule Stuttgart und hatte seinen Wohnsitz an der Fabrikstraße 16a in Cannstatt. Georg Stahl war mit der Fabrikantentochter Gertrud Lutz verheiratet und hatte mit ihr drei Kinder: Gisela, Lisette und Jörg (gefallen im Zweiten Weltkrieg). Die Familie Stahl wohnte in Stuttgart-Nord, Parlerstraße 13. Georg Stahl war 1898/99 bei der Akademischen Verbindung Vitruvia aktiv.

Bauten und Entwürfe

Stuttgart
 1899/1900: Wohn- und Geschäftshäuser Lerchenstraße 83, 85 (mit Arthur Bossert; erhalten)
 1899/1900: Wohn- und Geschäftshäuser Schwabstraße 102, 104 (mit Arthur Bossert; erhalten)
 1907: Gebäude Lessingstraße 6 (mit Arthur Bossert)
 1907: Gebäude Lessingstraße 8 (mit Arthur Bossert; erhalten)
 1908: Einfamilienhaus (auch als "Familienhaus" bezeichnet) auf der Württembergischen Bauausstellung 1908
 1908: Gebäude Lenzhalde 42 (mit Arthur Bossert; erhalten)
 1909: Gebäude Eduard-Pfeiffer-Straße 8 (mit Arthur Bossert; erhalten)
 1909: Wohnhaus für Arthur Bossert, Eduard-Pfeiffer-Straße 12 (mit Arthur Bossert)
 1910/1911: Wohn- und Geschäftshaus Hölderlinplatz 4 (mit Arthur Bossert)
 1911: Villa für Leo von Vetter (1842–1923), Rohrackerstraße 170 (mit Arthur Bossert; erhalten)
 1912: Gebäude Hauptmannsreute 21 (mit Arthur Bossert)
 1913: Villa Goebel, Bopserwaldstraße 39 (mit Arthur Bossert; erhalten)
 1922: Wohnhäuser Diemershaldenstraße 11/11a (7/9) (mit Arthur Bossert; nur Villa Felix – Hausnummer 9 – erhalten)
 1922: Wohnhaus Am Bismarckturm 6 (gemeinsam mit Arthur Bossert und Paul Darius (1893–1962); erhalten)
 1926/1928: städtebauliche Planung für die Raitelsbergsiedlung (gemeinsam mit Eugen Steigleder; Ausführung in Kooperation mit Alfred Daiber und weiteren Architekten)

Bad Urach
 um 1914: "Villa Irene", Hirschseeweg, des Fabrikanten Erwin Groß (auch Erwin Gross) (mit Arthur Bossert)

Schwäbisch Hall
 1912: Villa Auf der Schied 15 und 15a (mit Arthur Bossert; erhalten)

Backnang
 1933/34: Villen Richard Schweizer und Fritz Schweizer, Auf dem Hagenbach 50 (erhalten) und Auf dem Hagenbach 52 im Auftrag von Klara Schweizer, die die Villen für ihre beiden Söhne bauen lies, die in dritter Generatiion die Lederfabrik Schweizer an der Bleichwiese führten.

Literatur
 Christine Breig: Der Villen- und Landhausbau in Stuttgart 1830–1930. Hohenheim Verlag, Stuttgart / Leipzig 2000, ISBN 3-89850-964-8, S. 538.

Einzelnachweise

Architekt (Stuttgart)
Deutscher
Geboren 1880
Gestorben 1974
Mann

Georg Stahl (Architekt)


ඔබට අවැසි ලිපිය තෝරාගන්න

 නවීන විද්‍යාවට අනුකූල නොවන දැණුම සහ ශිල්ප
 අවිද්‍යාව

ව්‍යාජ විද්‍යා