Leaving Through the Window is the second studio album and major-label debut by American rock band Something Corporate. Following the success of the Drive-Thru Records-released Audioboxer (2001) EP, the band signed to their label distributor MCA Records in late 2001 after the EP caught their attention. The three-month recording process for Leaving Through the Window took place in studios across California and Florida, with Jim Wirt acting as producer. A few songs from previous releases were re-recorded for inclusion on the album; the material was anywhere from three months to three years old. A music video was made for "If You C Jordan" in early 2002; the group then embarked on a three-month long US tour.

After the tour, Leaving Through the Window was released jointly by Drive-Thru and MCA Records on May 21. The band performed on the Warped Tour in 2002 and supported New Found Glory once on a European trek and again on a US tour through to the end of the year. A DVD single that featured music videos for "I Woke Up in a Car" and "If You C Jordan" was released during the US leg. They co-headlined a three-month US tour with the Juliana Theory, which coincided with the release of a music video for "Punk Rock Princess". It was released as a UK single in early March and was promoted with a tour there; at the end of the month, "If You C Jordan" was released as a single.

Leaving Through the Window sold 12,000 copies in its first week, charting at number 101 on the Billboard 200 chart in the process. It appeared on another Billboard chart, Heatseekers Albums, where it reached number one. "Punk Rock Princess" and "If You C Jordan" had some success: "If You C Jordan" charted at number 29 on  Billboard Alternative Songs chart and number 68 in the UK; "Punk Rock Princess" charted only in the UK at number 33. As of mid-2005, the album's sales stood at 291,000 copies. The record received a mixed reception from critics, with negative comments on its length and frontman Andrew McMahon's vocals, and positive comments about his musicianship.

Background
Something Corporate's debut album Ready... Break was released through a local concert venue in November 2000. Before vocalist/pianist Andrew McMahon's final year of high school, guitarists Josh Partington and Reuben Hernandez left for college. Eventually, the two flew back to play gigs. The group met to discuss their commitment to the band; a portion of their day-job wages was being used to help fund the group. Hernandez left the group to continue his studies and was replaced by William Tell. After finalizing their line-up, the group began performing at local venues, eventually gaining support slots for bands like Better Than Ezra and Sugar Ray. Shortly afterwards, a number of record labels showed an interest in signing the group. House of Blues representative Sean Striegel suggested to independent label Drive-Thru Records that they check out the band while they were in the process of recording the Audioboxer EP in June 2001.

Representatives from the label, who saw the group's crossover potential, visited McMahon's home for a performance in his garage. They stayed for over an hour and a half as the group performed a full set, compared to the 20-minute sets that other labels wanted them to play. The following month, the band signed to Drive-Thru Records, partially because the label liked their ballads. Drive-Thru wanted a minor release to introduce the band, leading to the release of Audioboxer in October. KROQ came across the EP and began playing the track "If You C Jordan" later that month. The EP soon caught the attention of major label MCA Records, which had a distribution deal with Drive-Thru that allowed MCA to upstream bands from them. In November and December, the group toured across the US with the likes of Reel Big Fish, Sugarcult and River City High.

Production
Pre-production began for Leaving Through the Window on Boxing Day 2001 and wrapped up in early January 2002. Main recording took place between January and March at various studios across the US: Cello Studios in Hollywood, California; 4th Street Recording in Santa Monica, California; South Beach Studios in Miami Beach, Florida; and Jungle Room Studios in Glendale, California. Jim Wirt produced and engineered all the sessions, with additional engineering by Mike Fraser. "Globes & Maps" was engineered by Brian Reeves. PJ Smith, Alan Sanderson and Joel Ausbrooks served as additional engineers. CJ Eiriksson and Patrick Shevelin acted as Pro-Tools engineers. Smith provided background vocals on "Punk Rock Princess", "I Woke Up in a Car", "The Astronaut", "Hurricane", "Straw Dog", "Drunk Girl" and "Not What It Seems".

Strings were engineered by Steve Churchyard with assistance from Robert Read. Session musician Patrick Warren contributed chamberlin and organ to "Globes & Maps". "Punk Rock Princess" and "Hurricane", both of which featured on the Audioboxer EP, were re-recorded for the album as the group wanted to be "happier with their execution", according to McMahon. Three tracks—"Cavanaugh Park", "Straw Dog" and "Drunk Girl"—from Ready... Break were also re-recorded for the album. On two separate occasions, the piano was tracked in half-time to give it a different sound. Mixing was done by Tom Lord-Alge in April, before being mastered by Stephen Marcussen at Marcussen Mastering in Hollywood.

Composition and lyrics
All of the songs on Leaving Through the Window were written by McMahon, with the exception of "Hurricane", "Fall" and "You're Gone" which were written by Josh Partington. McMahon found it easier coming up with arrangements on the piano, rather than a guitar, as it seemed a better instrument to expand song structures. The band spent the time required to get the right sound balance between McMahon's piano, and Partington and Tell's guitars. McMahon reasoned that instruments needed to be at the right place in a song's arrangement so they could be "both felt and heard." "Punk Rock Princess", "Cavanaugh Park", "Straw Dog" and "Globes & Maps" feature string arrangements written by Paul Buckmaster who conducted the 26-piece orchestra that performed them. Partington described the album as a "conglomeration of songs that were anywhere from three months to three years old ... like a greatest hits of our early stuff." Discussing the album's title, McMahon said they wanted a name that was connected to some of the tracks, namely, to two lines in "I Want to Save You". He added that they lines "kind of reference the kind of getting in and out without being detected so that's how we came out with that".

Musically, the album has been classified as alternative rock, pop punk and power pop. It has been compared to works by bands like Jimmy Eat World, Cheap Trick, Lit, and New Found Glory. Austin Saalman of Under the Radar wrote that the album was a "a warm concoction of guitar-heavy pop-punk and emotive piano rock, charmingly complemented by [...] McMahon's naive boy-next-door lyrical sensitivity". "I Want to Save You" is a character sketch of a girl who was mistreated by her partner. Discussing "Punk Rock Princess", McMahon said he was interested in a girl who liked punk rock music while he was in high school. The song served as a metaphor for what was a frequent discrepancy between the pair, which McMahon described: "She was cooler than I was and she liked punk and I was this, like, squirrely kid in, like, a piano band." The song had initially began as a ballad.

"I Woke Up in a Car" was written after the first Something Corporate tour. A day or two after it ended, McMahon sat in his parents' garage, where his piano was situated and wrote the song around his memories of the tour. They almost named it "I Woke Up in a Van", but felt that it did not fit as well as car did. The song references a show the band played in Poughkeepsie, New York at The Chance venue, as well as to Rockford, Illinois. "If You C Jordan" was written during McMahon's last year in high school, after a guy named Jordan wanted to fight with him over a girl. It is about being bullied and using words to fight back. The track was not initially planned for release on the album and was meant to appear solely on the Audioboxer EP. "If You C Jordan" and "If I Were a Terrorist, I'd Bomb the Graduation" were written during the same period in 6/8 time. The band wanted both tracks to on the EP as an introduction to their music. However, "Terrorist" was left off the release because of the September 11 attacks; the group thought it would be in bad taste to use it. They had been playing the track live for up to six months before the event occurred.

"The Astronaut" was written in the midst of the album's recording sessions while Tom Petty was working in the next room. It lyrics reference space travel, which would continue to be an occasional theme in McMahon's songwriting. "Hurricane" is credited to Partington, with McMahon contributing three words. When Partington played the track for the band at practice, McMahon was enthusiastic about it. Sean Richardson of The Boston Phoenix said Partington's lyrical form was "more introspective and harder-hitting than McMahon's". McMahon wrote "Cavanaugh Park" while he was 16 or 17; it was named after a recreational area in Lake Forest, California. The park serves as a benchmark for incidents while growing up, like hanging out with friends and getting into trouble. The pop punk track "Fall" is followed by two indie pop songs, "Straw Dog" and "Good News"; the latter two, plus closer "Globes & Maps", showcased a sound that McMahon would later explore with his solo project Jack's Mannequin a few years later.

Release
While recording was nearly completed, "If You C Jordan" was gaining traction at popular alternative radio stations. In early February 2002, a music video was filmed for the track at El Segundo High School. It was directed by Richard Reines, who co-founded Drive-Thru Records and filmed over two 14-hour days. It opens with Chris Owen, who acts as Jordan the bully showing up to high school in a Porsche. The band takes musical equipment from the choir room and starts performing in the hallway. It concludes with them hanging out with Summer Altice. On February 25, the group performed the track on The Late Late Show with Craig Ferguson. On March 15, the album's title Leaving Through the Window was announced; later that day, the group worked on images for the album with photographer Justin Stephens. Between March and May, the group toured across the US. Following this, the group filmed a music video for "I Woke Up in a Car" in Toronto, Canada during an off day in between tours. Leaving Through the Window was released on May 21, 2002 as a joint release by Drive-Thru and MCA Records. The UK edition, which was released on September 9, included "Little" and "Walking By" (both from Audioboxer) as bonus tracks. The artwork stars Sara Pohlman, a 15 year-old model from Tennessee.

Between late June and mid-August, the group went on the Warped Tour (2002). Following this, the group toured across Europe supporting New Found Glory in August and September, before headlining two shows in the UK and four in Japan. "I Woke Up in a Car" was released to Hot AC radio on September 27. In October and November, the band toured across the US alongside New Found Glory, Finch and Further Seems Forever. A DVD single was released on November 5, featuring music videos for "I Woke Up in a Car" and "If You C Jordan". Following two European shows, the band went on a co-headlining tour of the US with the Juliana Theory between January and March 2003, supported by Vendetta Red, Red West and Fiction Plane. On January 17, a music video was released for "Punk Rock Princess"; it was filmed the previous December in Toronto, Canada. The track was released as a CD single in the UK on March 17 with "Forget December" and "Konstantine" as the B-sides. The latter track was initially planned for inclusion on the album, but was let off as the band thought it did not fit with album's flow. In March, the group went on a UK tour with Home Grown and Steel Train. On March 31, "If You C Jordan" was released as a single.

Reception

Critical response
Leaving Through the Window received mixed response from music critics. AllMusic reviewer Alex Henderson wrote the group's style was "punky yet vulnerable and introspective", with McMahon "anchoring" many of the songs around his piano. He felt it was "among the more memorable and promising alterna-rock efforts of 2002." CMJ Music Monthly writer Michelle Kleinsak said McMahon's musicianship on the piano disconnects the group from their emo/punk peers, and helps make their album "such an elegant and confident debut." Melodic reviewer Kaj Roth wrote that the "real nice" record was filled with "loads of catchy tunes" that are "perfect for the radio this hot summer." Richard Abowitz of Rolling Stone noted the band crafted "suburban ennui and high school angst into slick, hummable punk." He mentioned that McMahon's song writing was "the secret weapon," calling it "derivative, but not boring." Sputnikmusic emeritus Andrew H. viewed the album as "pretty average", though he found the lyrics/vocals "really personal", adding that some listeners would dislike McMahon's voice. The staff at Modern Fix noted that the keyboard would struggle to compete with the loudness of the guitars and McMahon's vocals, while praising their "excellent grasp on constructing songs that have defined parts and movements, flows and sways".

Punknews.org's Scott Heisel opened his review complaining of the record's length: "This CD is too fucking long", before adding that it was "way too long overall. There are too many songs, and each song seems to enjoy sauntering in at around the 4 minute mark". In spite of this, he said the group seemed "pretty proficient at writing a good pop song" and praised McMahon's vocals. Steve Servos of Chart Attack claimed the band tried "so hard to be punk ... but fall so far short that when they look around they can't even see where punk went." He criticized the album's length, wishing the band had left "at least a minute from each song on the studio's floor, where they belong." Ink 19 reviewer Kiran Aditham found McMahon's singing "less annoying" compared to the band's labelmates New Found Glory. He lambasted the release as being "standard fare" which Weezer had done "much better and more creatively almost a decade ago." Drowned in Sound Peter White dismissed the album as an "XFM playlist without the edge" that "makes a mockery of all things beautiful about the joy of discovery and the fun of breathing."

Commercial performance and accolades
Leaving Through the Window charted at number 101 on the Billboard 200 chart, selling 12,000 copies in its first week. It also charted at number one on the Heatseekers Albums chart. "Punk Rock Princess" charted at number 33 in the UK. "If You C Jordan" charted at number 29 on the Alternative Songs chart and number 68 in the UK. By June 2005, album sales stood at 291,000 copies.

The album has appeared on best-of pop punk album lists by BuzzFeed, Houston Press and i-D. Additionally, Rock Sound ranked it at number 227 on the list of best albums in their lifetime. Cleveland.com ranked "Punk Rock Princess" at number 52 on their list of the top 100 pop-punk songs. Alternative Press ranked "Punk Rock Princess" at number 92 on their list of the best 100 singles from the 2000s. In his retrospective piece, Saalman wrote that the album, "remains a significant act within its genre's canon, its songs forming a collective portrait of late-'90s and early-'00s American youth culture".

Track listing
All songs written by Andrew McMahon, except where noted.

Personnel
Personnel from the sleeve of Leaving Through the Window.

Something Corporate
 Andrew McMahonlead vocals, piano, Hammond
 Brian Irelanddrums, percussion, backing vocals
 Josh Partingtonlead guitar, backing vocals
 William Tellrhythm guitar, backing vocals
 Kevin "Clutch" Pagebass, backing vocals

Additional musicians
 Paul Buckmasterstring arrangements, string conductor
 Suzie Katayamaorchestra manager
 PJ Smithbacking vocals (tracks 2, 3, 5, 6, 9, 11 and 12)
 Patrick Warrenchamberlin, organ (track 14)
 IntrospektDJ (track 5)

Production
 Jim Wirtproducer, engineer
 Tom Lord-Algemixing
 Mike Fraseradditional engineer
 Brian Reevesengineer (track 14)
 PJ Smithsecond engineer
 Alan Sandersonsecond engineer
 Joel Ausbrookssecond engineer
 CJ EirikssonPro-Tools engineer
 Patrick ShevelinPro-Tools engineer
 Steve Churchyardstring engineer
 Robert Readassistant engineer
 Stephen Marcussenmastering
 Tim Stedmanart direction, design
 Justin Stephensphotography
 Nick Murphyprop stylist
 Sara Pohlmancover model

Charts

References
Citations

Sources

External links

Leaving Through the Window at YouTube (streamed copy where licensed)

2002 albums
Something Corporate albums
Drive-Thru Records albums
MCA Records albums

Leaving Through the Window


Zenzile Miriam Makeba (cunoscută și ca Mama Africa, n. 4 martie 1932 la Johannesburg - d. 9 noiembrie 2008 la Castel Volturno, Italia) a fost o cântăreață sud-africană și activistă pentru drepturile civile și antidiscriminare.

Este considerată una dintre cele mai influente femei din istoria Africii.

Prin anii '60 era cea mai cunoscută cântăreață africană.
Astfel, cântecul Pata Pata, înregistrat pentru prima dată în 1957 și lansat în SUA în 1967, a făcut-o celebră în întreaga lume.

A realizat înregistrări și a efectuat turnee cu mai mulți artiști valoroși ca: Harry Belafonte, Paul Simon și fostul ei soț, Hugh Masekela.

A întreprins numeroase campanii împotriva apartheidului.
Drept represalii, guvernul sud-african i-a interzis intrarea în țară și i-a suprimat cetățenia.
Se întoarce în țara natală abia în 1990, după căderea apartheidului.

Își pierde viața în urma unui infarct miocardic, survenit în timpul unui concert în Italia pentru susținerea scriitorului Roberto Saviano, în lupta sa împotriva organizației mafiote Camorra.

Note

Nașteri în 1932
Decese în 2008

Câștigătorii premiilor Grammy
Militanți pentru drepturile omului
Femei din Africa
Oameni din Johannesburg
Cântărețe din secolul al XX-lea
Cântărețe din secolul al XXI-lea

Miriam Makeba


مدينة دبي الطبية هي منطقة حرة متخصصة في تقديم جميع أنواع الخدمات المتعلقة بصحة الإنسان والخدمات الطبية. تقع المدينة على مساحة 4,1 مليون قدم مربع في مدينة دبي إحدى مدن الإمارات العربية المتحدة، ويصل مجموع الأسرة بالمدينة إلى 1717 سرير

بتوجيهات الشيخ محمد بن راشد آل مكتوم، تم تأسيس «مدينة دبي الطبية» عام 2002 بهدف تحويل الامارة إلى مركز عالمي متميز للرعاية الصحية، ومقر لتدريس العلوم الطبية وبحوث وتقنيات علوم الحياة، ووجهة للسياحة العلاجية.
وتولت هيئة دبي للاستثمار والتطوير برئاسة محمد عبدالله القرقاوي تنفيذ المشروع بتكلفة إجمالية تبلغ 1.8 مليار دولار أمريكي، لدعم الأهداف الاستراتيجية والتنموية في ترسيخ مكانة دبي كمركز رائد للاقتصاد العالمي الجديد وتعزيز اتجاه الإمارة نحو اقتصاد المعرفة وبمستوى عالمي يجذب الكفاءات والعاملين بالمجال. ويأتي المشروع في إطار رؤية الشيخ محمد بن راشد آل مكتوم للعام 2010.

المراكز الطبية
 مركز الدكتور سليمان الحبيب الطبي.
 منطقة حرة للخدمات الطبية.
 مركز وتخطيط وجودة الرعاية الطبية.
 مركز جامعة هارفرد الطبية.
 مؤسسة هارفرد دبي للأبحاث الطبية.

مستشفيات المدينة

 مستشفى دبي الجديد
 مستشفى راشد
 مستشفى المكتوم
 مستشفى الوصل
 مستشفى البراحة
 مستشفى الأمل.

المراجع

اقتصاد دبي
أحياء الإمارات العربية المتحدة
أحياء دبي
شركات أسست في 2002
مبان ومنشآت في دبي
مناطق تجارة حرة في الإمارات العربية المتحدة

مدينة دبي الطبية


An Sauvetrea laevilabris in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mario Alberto Blanco. An Sauvetrea laevilabris in nahilalakip ha genus nga Sauvetrea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sauvetrea

Sauvetrea laevilabris


Dieser Artikel listet Erfolge und Mannschaft des Radsportteams Christina Watches-Onfone in der Saison 2011 auf.

Erfolge in der UCI Europe Tour
Bei den Rennen der UCI Europe Tour im Jahr 2011 gelangen dem Team nachstehende Erfolg.

Mannschaft

Platzierungen in UCI-Ranglisten
UCI Europe Tour 2011

Radsportteam 2011

Christina Watches-Onfone/Saison 2011


Hacıahmetler, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Muğla iline 88 km, Milas ilçesine 19 km uzaklıktadır.

Nüfus

Milas'ın mahalleleri

Hacıahmetler, Milas


Fjölþáttahernaður og fjölþáttaógnir eru hugtök í hernaðar- og öryggismálum sem vísa til blöndu af hefðbundnum og óhefðbundnum hernaði við pólitískan hernað, stafrænan hernað
 og aðrar aðgerðir eins og dreifingu falsfrétta, erindrekstur og afskipti af kosningum erlendra ríkja. Með því að beita slíkum niðurrifsaðgerðum samhliða virkum hernaði vonast árásarríkið jafnan til þess að komast hjá því að gripið sé til viðbragðs- eða refsiaðgerða. Hugtakið hefur verið gagnrýnt af ýmsum fræðimönnum og leikmönnum vegna ásakana um að það sé óljóst og feli í sér sögulega brenglun.

Hugtakið fjölþáttaógnir er skilgreint á eftirfarandi máta af utanríkisráðuneyti Íslands:

Hugtakið fjölþáttaógnir vísar til samhæfðra og samstilltra aðgerða óvinveittra ríkja eða aðila tengdum ríkjum sem beita fjölbreyttum aðferðum, á skipulagðan hátt, til að nýta sér kerfislæga veikleika lýðræðisríkja og/eða stofnana þeirra. Til þeirra teljast t.d. netárásir, efnahagsþvinganir og fjárfestingar í lykilinnviðum- og tæknifyrirtækjum, falsfréttir og íhlutun í lýðræðislega ferla og stofnanir. Tilgangurinn er að hafa áhrif á ákvarðanatöku yfirvalda með aðgerðum sem grafa undan eða skaða viðkomandi ríki og/eða stofnanir þess.

Aðferðir fjölþáttahernaðar eru ekki nýjar af nálinni en margar þeirra hafa öðlast aukið vægi eftir tilkomu internetsins.

Tilvísanir

Hernaður

Fjölþáttahernaður


Zofia Stryjeńska () a fost o pictoriță, designer grafic, ilustratoare și scenografă poloneză, reprezentantă a Art Déco. Împreună cu Olga Boznańska și Tamara de Lempicka, a fost una dintre cele mai cunoscute artiste poloneze din perioada interbelică. În anii 1930 a fost nominalizată la prestigiosul Laur de Aur al Academiei Poloneze de Literatură, dar a refuzat premiul.

Biografie
Stryjenska a fost cea mai mare dintre cei șase copii ai lui Franciszek Lubański. Ca și copil, deseori desena și picta. A studiat prima dată la o școală de meserii, apoi a urmat un seminar de pedagogie, iar până în 1909, a urmat școala de arte privată a lui Leonard Stroynowski. În 1909 a început să studieze pictura la școala de arte plastice, pentru femei, Maria Niedzielska. A absolvit în 1911, cu diplomă de onoare pentru pictură și arte aplicate. În 1910 s-a alăturat tatălui ei într-o călătorie în Italia prin Austria-Ungaria, timp în care a vizitat galerii și muzee din Viena și Veneția. În tinerețe a lucrat pentru reviste precum Role și Voice of the People.

Pe data de 1 octombrie 1911 a fost admisă la Academia de Arte Frumoase din München; doar 40 dintre cei aproximativ 200 de solicitanți au fost acceptați. Ea a folosit numele fratelui ei, Tadeusz Grzymala Lubański și s-a îmbrăcat ca un băiat, deoarece la acea vreme academia nu accepta femei. După un an, colegii ei au început să devină suspicioși. S-a întors în Cracovia, unde a lucrat în pictură și literatură. Primul său succes artistic a venit în 1912, când Societatea Prietenilor Artelor Plastice din Cracovia a inclus 18 dintre ilustrațiile sale dedicate fabulelor poloneze, realizate în acuarelă, în expoziția sa.

În mai 1913 Jerzy Warchałowski, critic de artă al revistei poloneze Time, a discutat pe larg cu Sophia Lubański, făcând-o cunoscută și lansând-o în cariera ei. În acea perioadă, familia s-a mutat în boema Cracovie, unde a întâlnit-o pe Zelenski, Zdzisław Jachimecki, Puszetów și Wojciech Kossak. A devenit prietenă cu Magdalena Samozwaniec și cu sora ei Maria Pawlikowska-Jasnorzewska.

Perioada interbelică

Pe 4 noiembrie 1916 Zofia s-a căsătorit cu Karol Stryjeński, arhitectul stilului Zakopane. Au avut trei copii: fiica Magda și gemenii Jacek și Jan. Stryjeński și-a prezentat soția prietenilor, artiștilor și reprezentanților literaturii mondiale. Ea a cunoscut, printre alții, pe Wladyslaw Skoczylas, Henryk Kune, Stefan Żeromski, Władysław Reymont, Stanisław Ignacy Witkiewicz și mai târziu pe câțiva poeți ai grupului Skamander.

Între 1921 și 1927 a locuit în Zakopane, unde soțul ei a lucrat ca director al școlii pentru industria lemnului. Această perioadă, a început cu fericire și cu o creație abundentă. Totuși, de-a lungul anilor, ea a devenit din ce în ce mai înstrăinată de Karol, ceea ce a condus, în cele din urmă, la un conflict deschis și la divorț în 1927. Karol a murit în 1932.

După divorț s-a mutat la Varșovia, unde în 1929 s-a căsătorit cu actorul Artur Klemens Socha. Căsătoria s-a încheiat la scurt timp, deoarece ea a descoperit că suferă de sifilis. Până la sfârșitul anilor 1930, a trăit, de asemenea, pentru o perioadă scurtă de timp, cu arhitectul Achilles Brez și apoi cu călătorul și scriitorul Arkady Fiedler.

În prima jumătate a anilor 1930 a fost o artistă uitată. Stryjeńska nu a vrut să caute recunoaștere. Avea cu disperare nevoie de bani, deoarece vânduse doar câteva tablouri. Numai în 1938 a primit mai multe comenzi de la Ministerul Polonez al Afacerilor Externe, inclusiv una pentru un chilim pentru Împăratul Japoniei Hirohito. A luat parte la decorarea interioară a navelor poloneze de pasageri Batory și Pilsudski și la decorarea interioară a cafenelei Wedel. Oamenii au început să-i cumpere din nou picturile pe teme slavice și istorice.

A petrecut al doilea război mondial în Cracovia. În 1943 a aflat că suferă de sifilis, care îi afecta ochii, astfel încât uneori nu putea să picteze. La începutul anului 1945 rușii au intrat în oraș, instituind un regim comunist. Stryjeńska a decis să părăsească Polonia. S-a alăturat copiilor ei la Geneva. După mulți ani la Paris, s-a stabilit la Geneva, unde locuiau fiica și fiii ei. A încercat să emigreze în SUA, cautând ajutor din partea Fundației Kosciuszko. Cu toate acestea, consiliul Fundației a respins-o. A continuat să trăiască foarte modest la Geneva, ajutată de copii ei. A rămas legată emoțional de Polonia și de cultura poloneză, Elveția fiind o țară străină pentru ea. A murit în 1976 la Geneva și a fost îngropată în cimitirul local Chêne-Bourg.

Viața artistică
Stryjeńska a făcut parte din grupul de artă Rytm (ritm). Se poate să fi fost influențată și de Tânăra Polonie (Młoda Polska), o mișcare artistică diversă, stilistică, între anii 1890 și 1918. A folosit în principal tehnica tempera, producând litografii, desene, postere, realizând jucăriilor, tapițerie, seturi de scenă, costume de scenă și ilustrații de carte.

Printre lucrările cele mai cunoscute se numără: Slavic Idols cycle și Passover, precum și ilustrațiile poeziei Monahomachii de către episcopul Krasicki, Anotimpuri, Colinde, Patru dansuri poloneze și Sacramente .

Ea a participat la decorarea pavilionului polonez la Expoziția Internațională de Arte Moderne Decorative și Industriale din Paris, în 1925, printr-o serie de șase tablouri pentru cele douăsprezece luni, care reprezentau viața rurală și schimbarea sezonieră. Aceste lucrări i-au adus faimă la nivel european și cinci premii World Trade. A realizat o serie de picturi care ilustrează artiști de dans popular din Polonia în 1927.

În multe lucrări, ea descrie zeii slavi precreștini venerați în Polonia. Cu toate acestea, artista însăși s-a considerat întotdeauna creștină. Ea a fost crescută catolic, dar s-a convertit pentru o scurtă perioadă la Biserica Evanghelică pentru a divorța și a se recăsători. Fascinația ei pentru credințele antice slave ar trebui privită doar ca un interes artistic.

Literatură
Stryjeńska a vrut să le ofere copiilor ei o educație bună. Astfel a scris un manual de norme, din perioada ei, folosind pseudonimul Profesor Hilar. Memoriul ei, "Pâinea aproape în fiecare zi", a fost publicat în 1995. Scrierile ei se caracterizează printr-un limbaj liber și un vocabular bogat.

Recunoaștere
Mieczyslaw Grydzewski a poreclit-o "înălțimea ei regală, prințesa artei poloneze" în "Știrile literare". În 1930, guvernul i-a acordat cel mai înalt premiu, Polonia Restituta. În 1936 Academia Poloneză de Literatură i-a acordat Coroana Academică de Aur pentru contribuția ei în general, la arta poloneză. După cel de-al doilea război mondial, ea a refuzat să se alăture Uniunii Comuniste a Scriitorilor Polonezi. Prin urmare, politica oficială era să o ignore ca artist și să o numească în mod sistematic nesemnificativă. Cu toate acestea, guvernul a reprodus pe scară largă arta ei fără a-i răsplăti drepturile de autor. Ea nu s-a plâns de venitul pierdut, dar a deplâns calitatea scăzută a reproducerilor. În 1974, Fundația Alfred Jurzykowski din SUA i-a oferit un premiu. Doar în 1989 s-a restabilit în Polonia și a fost recunoscută din nou, ca o mare artistă poloneză. În 1991, Maria Gronska a prezentat lucrările ei într-o monografie. În 2008 Muzeul Național din Cracovia a organizat o mare expoziție retrospectivă a operei lui Stryjeńska. În 2009 expoziția a fost găzduită și de Muzeul Național din Poznan și Muzeul Național din Varșovia. Expoziția a fost însoțită de un catalog bogat ilustrat și de o bibliografie, editată de Svyatoslav Lenartowicz, curator al expoziției. În 2011 Stryjeńska a fost imaginea monedei poloneze comemorative de 2 zloți.

La expoziția creată cu ocazia împlinirii a 100 de ani de la recâștigarea Independenței Poloniei și a Anului Drepturilor Femeii, precum și a Marii Uniri a României, Institutul Polonez din București a publicat povestea a 34 de femei remarcabile din cele două țări si o serie de filme de animație despre aceste poloneze și românce.

Note

Nașteri în 1891
Decese în 1976
Artiste din secolul al XX-lea
Pages with unreviewed translations
Pictori din secolul al XX-lea
Pictori polonezi

Zofia Stryjeńska


Die Traktor (vormals The Fisheads) ist eine deutsche Punkrock-Band. Die Gruppe arbeitet hauptsächlich mit deutschen Texten. Gegründet wurde sie 1997 von Arne Schneider und Carsten "Herr Ebu" Olbrich.

Namensgebung
In der Mitte der 1990er Jahre, als sich die Band noch The Fishheads nannte, spielten sie ein Konzert in einer amerikanischen Kaserne. Als Bühne diente damals ein von einem Traktor gezogener alter Anhänger. Aufgrund der Sprachbarriere wurde die Band von den amerikanischen GI's als "Die Jungs mit die Traktor" bezeichnet. Da man sowieso von englischen auf deutsche Texte umsatteln wollte, nahm man den Namen an und benannte die Band in Die Traktor um.

Musikstil
Die Traktor machen Punkrock mit deutschen Texten. Anfangs spielte die Band hauptsächlich lustige Texte wie Eisbär, 007 oder Poppen. Später kamen auch melancholischere Songs hinzu wie "Bevor ich sterbe" oder "70/30", wobei meistens auch dort eine gewisse Ironie enthalten ist. Auf den neueren Veröffentlichungen klingen auch gesellschaftskritische Themen, teilweise sogar mit politischem Bezug, an, wie zum Beispiel in den Songs Labelcode, Linksrotation oder Das Projekt. Von der Musikpresse werden Die Traktor häufig mit den Toten Hosen und den die ärzte in Verbindung gebracht.

Arne und die Strümpfe
2018 brachten Die Traktor erstmals ein Punkrockmusical für Kinder auf den Markt. Unter dem Namen "Arne und die Strümpfe" interpretieren sie klassische Kinderlieder auf rockige Art und Weise. Neben den Kinderliedern im punkrockigen Stil ist auf den Alben eine Märchenerzählung. Auf Grund des großen Erfolgs des ersten Teils, wurde 2021 "Arne und die Strümpfe 2" veröffentlicht.

Ablehnung der Musikindustrie
Die Traktor lehnen Musiklabels kategorisch ab. Sie produzieren und vertreiben alle ihre Veröffentlichungen selbst. Die ablehnende Haltung gegenüber der Musikindustrie zeigt sich deutlich im Song "Labelcode". Dort heißt es im Refrain "Wir scheißen auf den Labelcode". Die Band kritisiert die Kommerzialisierung von Musik und die Einmischung der Labels in die musikalische Freiheit der Bands sowie die geringe Gewinnbeteiligung von kleineren Bands.

Diskografie / Videos
 EP: thanksgiving  (1997)
 EP: Schlaflos  (2001)
 EP: Wieder Zuhause  (2004)
 Single: Sommersong  (2005)
 EP: Harter Tobak  (2005)
 Album: Debut  (2008)
 Single: Du  (2009)
 Album: Helden  (2012)
 Album: Arne und die Strümpfe  (2018)
 Album: Arne und die Strümpfe 2  (2021)

Das Video zur Single "Du" entstand zusammen mit dem Fanclub.
Mitglieder des Fanclubs wirkten als Statisten in den Konzertszenen des Videos mit.

Weblinks
 Bandeigene Homepage

Quellen
 Booklet der EP thanksgiving
 Booklet der EP Schlaflos
 Booklet des Albums Debut
 Interview Journal Frankfurt zu Arne und die Strümpfe 2 (2021)

Punkband
Deutsche Band

Die Traktor


Pjer Vukelić (Zagreb, 1942.), hrvatski radijski novinar i voditelj.

Životopis

Počeci

Rodio se u Zagrebu 1942. godine. Djetinjstvo je proveo u Zagrebu. Jedan od najpopularnijih i najproduktivnijih radijskih novinara Radio Zagreba.

Novinarski i voditeljski rad

Na Radiju Zagreb, kasnije na Hrvatskom radiju i Radiju Sljeme, uređivao je i vodio mnoge popularne emisije: Vesela večer (1964-1966), Sastanak u studiju 8 (1965-1970), Otkrića i ličnosti: Vrijeme, ljudi i događaji (1967-1969), Izlet u obično (1970), Porodični semafor (1970-1971), Radio Jadran-sport (1970-1971), Zeleni megaherc (1972-1973), Crvena jabuka (1974-1982), 25. sat (1982-1992), VE-VO-SCRI-M (1984), Posljednji krici iz kavane (1989-1991) i Parip (1992).

Obitelj

Živio je u braku je sa suprugom Dunjom.

Bibliografija

 26. sat (1994.), knjiga

Nagrade i priznanja

 Prva nagrada za humoresku 1968. u časopisu Paradoks (urednik Hrvoje Hitrec)
 Nagrada Radio Zagreba 1984. za emisiju 25. sat
 Zlatno pero Društva hrvatskih novinara 1987. za emisiju 25. sat
 Nagrada Sedam sekretara SKOJ-a za emisiju 25. sat

Izvori

Hrvatski novinari

Pjer Vukelić


Ultrasonografi veya ekografi, ultrason kullanımına dayanan tıbbi görüntüleme yöntemidir.

Birçok hastalığın ön teşhisinde kullanılır, ancak daha çok karın organları gibi ses dalgalarının kolayca geçebileceği konumdaki organların tetkikinde etkili bir inceleme yöntemi olarak kullanılır. Ultrason, insan kulağının işitemeyeceği kadar yüksek frekanslı ses dalgalarını kullanarak iç organları görüntüleyen bir tanı yöntemidir. Bu inceleme yönteminde X ışını yoktur ve radyasyon ortaya çıkmaz. Bu nedenle gebelerde ve bebeklerde rahatlıkla kullanılabilir.

Cihazdan gönderilen ses dalgaları, hasta vücudundan yansıdıktan sonra gene aynı cihaz tarafından algılanır. Yansıma farklılıkları organdan organa değişir. Bu nedenle farklı yalakların olduğu yapılar, farklı görüntüler verir. Normal yapılar içindeki bir tümör ya da kist, ses demetlerini farklı yansıttığı için farklı yapıda gözlenir ve tanı konulur. Görüntü oluşturulması sırasında "prob" hasta vücudunda gezdirilirken, altında kalan bölümün kesit görüntüleri, hareketli organlar gibi ekranda kayar. Bu esnada radyolog tanı koyar. Elde edilen görüntülerin tanıda çok fazla bir katkısı yoktur. Ultrason (US) işlemi, ihtisasları süresinde US eğitimini alan radyologlar tarafından yapılır.

Uçaklarda metal yaşlanmasını tespit için de aynı teknik kullanılır.

Kaynakça

Ultrason
İsveçli icatları
Alman icatları

Ultrasonografi


Cota Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 40,50 km2 yüzölçümüne sahip, 1.281 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Viseu

Cota


79900 Coreglia este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
79900 Coreglia este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Monte Agliale de Saura Donati. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,71 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 3,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 79001-80000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

79900 Coreglia


El cuclillo canela o cuco de pico oscuro (Coccyzus melacoryphus) es una especie de ave en la familia Cuculidae.

Descripción
Mide en promedio 28,3 cm de longitud. Presenta píleo y lores negruzcos; dorso pardo grisáceo; partes inferiores blancuzcas manchadas de ante a canela o anaranjado; cola blanca y negra.

Distribución
Se encuentra en Argentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Guayana Francesa, Guyana, Paraguay, Perú, Suriname, Trinidad y Tobago, Uruguay y Venezuela. También puede pasar por el norte de Chile en donde se le conoce como cuclillo de pico negro, las Islas Malvinas y Granada.

Hábitat
Su hábitat natural son los bosques secos tropicales o subtropicales, bosques húmedos subtropicales o tropicales de tierras bajas y bosques antiguos muy degradados.

Referencias

Enlaces externos
 Dark-billed Cuckoo videos on the Internet Bird Collection
 Dark-billed Cuckoo photo gallery VIREO Photo-High Res
 Photo-High Res; Article geometer–"Brazil Birds"

melacoryphus
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1817
Taxones descritos por Louis Pierre Vieillot

Coccyzus melacoryphus


Represivna tolerancija je pojam u političkoj teoriji, kojega zasniva znameniti marksistički autor Herbert Marcuse u svojem istoimenom djelu iz 1965. godine, objavljenom u knjizi "Kritika čiste tolerancije" ("A Critique of Pure Tolerance", koautori Robert Paul Wolff, Barrington Moore Jr. i Herbert Marcuse, izdanje Beacon Press, Boston), a gdje bi se smatralo ispravnim odlučno iskazivanje netolerancije prema čak i umjerenim desnim politikama i stajalištima;  to stoga što su - prema Marcuseovom viđenju - ljevičarske politike preduvjet pravog oslobođenja čovjeka. Marcuse smatra da je ispravno da manjina prakticira netoleranciju prema većini, ako manjina nastupa s ljevičarskih političkih pozicija - jer Marcuse smatra svaku političku ljevicu moralno superiornom bilo kojoj i bilo kakvoj (makar i najumjerenijoj)  političkoj desnici.

Herbert Marcuse se zalaže za takvo poimanje tolerancije, gdje bi se smatralo dopuštenim iskazati maksimalnu netoleranciju prema 1965. godine u industrijaliziranom svijetu prevladavajućim politikama, ponašanjima i stavovima, te prema samoj ideji tolerancije kakva je bila uobičajena u tadašnjim društvima demokratskih zemalja - koje on naziva "totalitarnom demokracijom"; a kako bi se s vremenom postiglo jedno drugačije društvo, u kojem će biti moguća jedna drugačija, moralno ispravnija tolerancija. Marcuse posve nedvosmisleno objašnjava da on smatra moralno prihvatljivim da se bude krajnje netolerantan prema svim stajalištima, akterima i politikama političke desnice, a da se naprotiv mora biti posve tolerantan prema političkoj ljevici. Takvo toleriranje obuhvaća i toleriranje ljevičarskog radikalizma, dok je naprotiv moralno pravilno biti netolerantan i prema umjerenoj desnici, jer je ona nužno "reakcionarna". Ako postoji opasnost da desničarski stavovi u situaciji ljevičarske vladavine postanu prevladavajući u narodu, Marcuse to kvalificira "opasnošću stvaranja subverzivne većine", na koju se mora reagirati odlučnim mjerama represije. Marcuse posve izričito predlaže provođenje "politike nejednakog tretmana" (eng. "policy of unequal treatment") na štetu desnice, gdje bi se koristila "diskriminirajuća tolerancija" protiv desničara, osobito ograničavajući desničarima (čak umjerenim desničarima) pristup "sredstvima masovnog nagovaranja", kako bi se ojačalo "potlačene u odnosu na tlačitelje"; to stoga što se prema Marcuseu "drugoj strani" ne može priznati jednako pravo, jer je ona "očigledno regresivna i usporava napredak ljudskoga stanja". Kao očitu i prema Marcuseu savršeno prihvatljivu konzekvenciju načela represivne tolerancije, on iznosi da se načelo o vladavini većine naroda ne može tretirati kao prihvatljivo, sve dok ta većina naroda ne prihvaća ljevičarske političke nazore.

U svojem djelu "Esej o oslobođenju" iz 1969. godine, Marcuse - u kontekstu tada modernih ljevičarskih strujanja u demokratskim zemljama - naziva tadašnje demokracije "reakcionarnim režimima", te govori o moralnoj obvezi da se iskazuje građanski neposluh takvim "režimima" i dapače da se upusti u tzv. "direktnu akciju" protiv njih; jer da se ti demokratski "režimi" koriste zakonom i redom "buržoaskog liberalizma" kao jednom "kontrarevolucionarnom snagom".

Marcuseovi stavovi su bili u suglasju s politikama kakve su se u to doba prema "pojavama" bilo kakvih "reakcionarnih buržoaskih" političkih ideja provodile u SFR Jugoslaviji, odnosno u Socijalističkoj Republici Hrvatskoj kao njezinom dijelu;  za što se komunističke vlasti i nisu morale opravdavati Marcuseovim knjigama - s obzirom na to da su ideje diktature proletarijata i klasne borbe bile nerazdvojni dio tadašnje službene marksističke ideologije.

Ronald Bayer nalazi (1981. godine) da je LGBT pokret koristio Marcuseovo viđenje o represivnoj toleranciji, za razvoj metoda borbe za prava LGBT osoba.

Marcuseove ideje o represivnoj toleranciji i provođenju revolucije na nove načine imale su značajan utjecaj na formiranje nove ljevice, čega je i on sam bio posve svjestan.

Prema nekim autorima, u suvremenom društvu SAD-a je koncept represivne tolerancije uhvatio dubokog korjena.

Vanjske poveznice

 "Repressive Tolerance": Herbert Marcuse's Exercise in Social Epistemology, Rodney Fopp, Social Epistemology, 24:2, 105-122,  2010.
 "Repressive Tolerance in a Political Context: Academic Freedom in Apartheid South Africa", Beth le Roux, History of Education Quarterly , Volume 58 , Issue 3 , August 2018 , pp. 461 - 466

Izvori

Marksizam
Socijalizam
Politika

Represivna tolerancija


General elections were held in Denmark on 21 September 1994. The coalition of the Social Democratic Party, the Danish Social Liberal Party and the Centre Democrats led by Poul Nyrup Rasmussen remained in power despite the Christian People's Party, which had been part of the government, failing to cross the 2% threshold and losing all four seats. Voter turnout was 84.3% in Denmark proper, 62.3% in the Faroe Islands and 56.7% in Greenland.

Results
The sole elected independent MP in Denmark proper was Jacob Haugaard, who was associated with the Union of Conscientiously Work-Shy Elements. As of 2023, this is the only time an independent candidate has been elected to parliament under the current constitution. The re-election of the prime minister was also notable for being a rare example of Condorcet paradox observed on a country scale, discovered through prior opinion polls.

See also
List of members of the Folketing, 1994–1998

References

Elections in Denmark
Denmark
1994 elections in Denmark
September 1994 events in Europe

1994 Danish general election


Steen Andersen (født 1972 ) er en dansk arkivar og seniorforsker ved Rigsarkivet. Han er ph.d. og adjunkt ved Copenhagen Business School.

Karriere
Andersen har speciale i 2. verdenskrig, samarbejdspolitikken og efterkrigstiden. Derudover har han publiceret og anmeldt flere faglitterære tekster om Danmark under besættelsen i tidskrifter såsom: Politiken, Information og Berlingske Tidende.

Publikationer
 The Hegemony of Nazi Germany and Imperial Japan in World War II. red. / Marcel Boldorf; Tetsuji Okazaki. Abingdon : Routledge, 2015. s. 262-279.
 I: Weekendavisen, 29.08.2014, s. 13.
 I: Politiken, 11.05.2013, s. 10.
 I: Scandinavian Economic History Review, Vol. 59, Nr. 1, 2011, s. 3-28.

 De gjorde Danmark større : de multinationale danske entreprenørfirmaer i krise og krig 1919-1947
 Danmark i det tyske storrum : dansk økonomisk tilpasning til Tysklands nyordning af Europa 1940-41

Aktiviteter
 Steen Andersen (Deltager), DR2 Deadline, 11 apr. 2012
 Steen Andersen (Deltager), Politiken, 17 apr. 2012
 Steen Andersen (Deltager), Kristeligt Dagblad, 7 nov. 2012
 Steen Andersen (Deltager), DR P1 Morgen 08.00, 1 feb. 2011
 Steen Andersen (Redaktør), Jyllands-Posten, 1.sektion, 5 jun. 2008
 Steen Andersen (Redaktør), Berlingke Tidende, 19 feb. 2006
 Steen Andersen (Deltager), DR1 TV-avisen, 2 maj 2005
 Steen Andersen (Deltager), DR Radioavisen, 5 nov. 2005

Eksterne henvisninger
 Rigsarkivets profil

Forskere fra Danmark
Rigsarkivet

Steen Andersen (historiker)


سبايرو 2: غضب ربتو  هي ثاني جزء من سلسلة العاب سبايرو اصدرت عام 1999 وكانت من أكثر أجزاء لعبة سبايرو نجاحاً

شخصيات اللعبة
 سبايرو : التنين بطل اللعبة الأساسي.
 سباركس : المساعدة الرسمية لسبايرو والمرافقة الدائمه له من أول جزء على أجهزة الفيديو جيمز، لها وظيفه أساسيه في هذا الجزء وهي جعل صحة سبايرو في أحسن مايكون ولها عدة حالات فإذا كان لونها أصفر فهذا يعني ان صحتها كامله وإذا كان لونها أزرق فصحتها ثلاث أرباع وإذا كان لونها أخضر فهذا يعني ان لها نصف الصحة الكاملة وإذا كان غير موجوده فهذا يعني أن سبايرو سيموت من ضربه واحده فقط، ولها وظائف أخرى ثانويه أيضاً مثـل فتح الأبواب والصناديق الذهبية مضافاً إلى مهامها الخاصة حيث ستتحكم بسباركس بمراحل متقدمه من اللعبة.
 هنتر : شخصيه ظريفه هي الأخرى وهو عباره عن حيوان الفهد ولكن ليس كما نعرف الفهد بشراسته وقوته، سيكون المساعد الأول لسبيارو وكتفه الأيمن وبإمكانك أيضاً أن تتحكم فيه في مهام موجوده في اللعبة ويمتاز بقوسه الغريب نوعاً مـا.
 الطائر جيمس : يقوم هذا الطائر بمساعدتك في مهام مراحل السبيداوي وبإمكانه هذه المرة إطلاق الصواريخ ورمي القنايل واستخدام محركات التوربو وغيرها من المزايا المتوفره فيه، إذا تمكنت من السيطرة عليه أثناء اللعب فتأكد أن مراحل السبيداوي ستحصل على علامه كامله بها.
 البروفسور : شخصيه متواجده بشكل دائم في أجزاء سبايرو ويحب العلم والبحث عن المجهـول، يقوم بإعطاءك تحديات خاصه في اللعبة.
 دب المال السمين: دب سمين يحب المال، ستراه في كل مكان تقريباً لأنه سيصبح أهم من السابق لأن بعض الأمور لاتتم إلا بالمرور على محل دب المال السمين والذي يقوم ببيـع 15 صنـف من الأدوات والتي تساعدك على إنهاء اللعبة ولكن للأسف لن تحصل على أي شيء إلا بالجواهر.
 الجنيه زو : هذه شخصيـه أخرى متواجده عبر سلسلة سبايرو ومهمتها الأساسية في اللعبة هي التخزين التلقائي لكرت الذاكرة والتخزين الوقتي والذي عندما تموت ترجع إلى أقرب مكان مريت بجانب هذه الجنيـه اللطيفـه

انظر أيضًا
 سبايرو (سلسلة)

وصلات خارجية

ألعاب إنسومنياك غيمز
ألعاب بلاي ستيشن
ألعاب بلاي ستيشن الحصرية
ألعاب بلاي ستيشن نتورك
ألعاب سبايرو
ألعاب سوني إنتراكتيف إنترتينمنت
ألعاب فيديو 1999
ألعاب فيديو تقع أحداثها في إسكتلندا
ألعاب فيديو سجلها ستيوارت كوبلاند
ألعاب فيديو فردية
ألعاب فيديو فنتازيا
ألعاب فيديو مطورة في الولايات المتحدة
ألعاب منصات ثلاثية الأبعاد
الديناصورات في ألعاب الفيديو
إنسومنياك غيمز
تتمة ألعاب فيديو

سبايرو 2: غضب ربتو


Monte Dinero (literally, "Mount Money") is a town on the southeastern tip of Patagonia, in Santa Cruz Province, Argentina.  It is located near the Strait of Magellan,  southeast of Rio Gallegos.  Most of the land around Monte Dinero is devoted to sheep and cattle ranching.

Monte Dinero is at .

Populated places in Santa Cruz Province, Argentina

Monte Dinero


Dorset Street (; Sráid Dorset in Irish) is an important thoroughfare on the northside of Dublin, Ireland, and was originally part of the Slighe Midh-Luchra, Dublin's ancient road to the north that begins where the original bridging point at Church Street is today. Subsequently, yet prior to the street being given its current name in the 18th century, the road was known as Drumcondra Lane and was shown on maps as such. It is divided into Dorset Street Lower (northeast end) and Dorset Street Upper (southwest end).

Location and layout

The street runs northeast from  Abbey Street and Bolton Street at Dominick Street junction, north of Parnell Square and Mountjoy Square, and leads into Drumcondra Road at Binn's Bridge on the Royal Canal. It makes up part of the most common route from Dublin Airport to the city centre, and the R132 regional road follows Dorset Street for part of its route. It meets the R135 route at the junctions with Blessington Street, location of the Blessington Street Basin, and St. Mary's Place; other major roads feeding onto this spine street include North Circular Road, Gardiner Street, Eccles Street, North Frederick Street, and Granby Row.

Physically the street rises up from the Liffey valley at its south western end to its apex at roughly where it meets with Blessington and North Frederick Streets; proceeding north-west the street slopes down again on the approach to Binn's Bridge at the Royal Canal.

Some early Georgian houses are dotted along the street, primarily identifiable by the stone Gibbsian doorcase entrances, and close to the crossroads with Blessington and North Frederick Streets. Much of the street redeveloped during the Victorian era, with a number of significant buildings built, such as the Gothic style stone-built Dominican priory, designed by J. L. Robinson in 1884–87 at the corner of Dominick Street, while across from it is the red brick Italianate former fire station, designed by C. J. McCarthy and completed in 1903. Much of the street consists of vernacular Victorian terraces, with shops opening straight onto footpaths at ground-floor level. During the latter part of the twentieth century, stretches of the street were again redeveloped by Dublin Corporation for social housing flat complexes near Dominick Street.

Naming and pronunciation
Until 1728, the street was marked on maps as Drumcondra Lane. Dorset Street was named after Lionel Cranfield Sackville, 1st Duke of Dorset, the Lord Lieutenant of Ireland in 1756. While the English county of Dorset is pronounced with the first syllable stressed, "Dorset Street" is pronounced locally (by Northsiders) as  Street, with emphasis on the second syllable of "Dorset".

History

St. Joseph's Place Housing Scheme
St Joseph's Place housing scheme has been in planning for many years, which date back as far as 1896. The scheme contained 80 units, with a high density of 30 dwellings per acre. The area named "White's Lane" required major improvements, as the houses were simply inhabitable by means of spatial planning, cleanliness, conveniences, sanitization and many more basic human needs that were desperately needed. Hence under the Housing of the Working Class act, 1890, the improvement scheme for this area was published in October, but by June there was still only partial approval for the loan in order to commence construction. This was due to the displacement of tenants during this time who were sent to areas such as Lurgan Street, Linenhall Street, and Church Street but would not stay in these areas during the construction period for various reasons such as costs and poor sanitation in the houses, and the following year, tenants then began to request compensation for their displacement.

The scheme was then outlined by the City surveyor, Mr Harty, who proposed that the land was completely cleared and constructed an entirely new scheme. This plan consisted of the construction of 80 cottages. Each of them to be one storey high, and a site to construct a boys' national school. This scheme came to life in July 1896 and has not greatly changed since. St. Joseph's Place still consists of these classic one-storey cottages.

Historic residents

 Irish author Seán O'Casey and Irish dramatist and educator Thomas Sheridan were born on this street.
 Seán O'Casey was born at number 85, since demolished and replaced by a branch of the Bank of Ireland (now disused), his family having previously occupied numbers 6 and 23½ before moving there.  At the time, the street was considered to be a reasonably fashionable location in Dublin.
 Playwright, Westminster Parliament member, and son of Thomas, Richard Brinsley Sheridan was born on this street at number 12 in 1751; Brinsley Sheridan's works include The Critics and A School for Scandal.
 No 16 - site of - was the residence of United Irishman Napper Tandy in 1779
 No 68 - site of - home to Peadar Kearney (1883–1942); Songwriter and author of the national anthem, "The Soldier's Song", also known in Irish as Amhrán na bhFiann. Kearney was born at this address, and by trade became a house painter and theatre set decorator, as too did his more famous nephew, the playwright Brendan Behan, who also lived nearby at Russell Street.

Today

In recent years the street has been improved at its northern end with new trees and lighting; however, the street has been let to deteriorate at its southern city end with stretches of dereliction and vacancy having increased. An over-scaled new "Maldron" hotel built in conjunction with Senator Donie Cassidy now sits on the site of the former National Wax Museum (and before that Plaza Cinema and Bethesda Chapel), and is one of the very few new buildings. Road engineering by Dublin City Council, designed primarily to facilitate cars, continues to prove destructive – with the street now quite notorious as a hostile environment for pedestrians. Nonetheless, the street continues to host a number of pubs, including the very authentic Joxer Daly's, as referenced by Seán O'Casey in Juno and the Paycock, fast food outlets, an assortment of small retail units, and apartments and small offices.

See also

List of streets and squares in Dublin
St. Anne's Road Pocket Park

References

Further reading

Streets in Dublin (city)

Dorset Street, Dublin


Gérard de Montaigu ou Montagu, dit « l'Ancien », mort en 1391, est un notaire et secrétaire du roi en 1358, il succède à Pierre Turpain comme garde du Trésor des chartes en 1370. On lui doit un reclassement complet des archives royales qu'il divisa en layettes et registres et qui inventa un ingénieux système de cotation basé sur un répertoire alphabétique. Sa femme est Biette de Cassinel. Son fils du même nom lui succède à la tête du Trésor des Chartes. Ce dernier mena une carrière brillante puisqu'il devient maître des comptes et premier président de la Chambre des comptes en 1413 tout en recevant des évêchés (Poitiers et Paris dans les années 1400). Il a deux autres fils : Jean, et autre Jean.

Biographie
Gérard de Montaigu, « ancêtre des directeurs des Archives de France », est notaire et secrétaire du roi lorsqu'il est anobli en  par Jean le Bon. Il devient chevalier le , vingt-huit ans après son anoblissement .  lui fait don de  francs d'or « pour l'aider tenir à l'état conforme » les registres. Il meurt quelques semaines plus tard, le  (ou dès le 17 septembre 1380 ?).

Notes et références

Notes

Références

Bibliographie
De François Eudes de Mézeray, Abrégé chronologique de l'histoire de France, Volume 14,
Panckoucke, 1788, Encyclopedie méthodique, ou par ordre de matières: Histoire,

Archiviste français
Décès en 1391

Gérard de Montaigu (mort en 1391)


واجهة المستخدم النصية  هو مصطلح تمت صياغته في بعد اختراع واجهات المستخدم الرسومية للتفريق بينهم وبين الواجهات المبنية على النصوص. واجهات المستخدم النصية تختلف عن واجهات سطر الأوامر، حيث أنها مثل واجهة المستخدم الرسومية تستغل الشاشة كلها وليس من الضروري أن تقدم خرجاً سطراً بسطر. على الرغم من ذلك، واجهات المستخدم النصية تستخدم النصوص والرموز فقط المتاحة في الطرفيات النصية (Text Terminal)، على حين أن واجهات المستخدم الرسومية تستخدم أوضاع رسومية عالية الدقة.

على الرغم من تضائل مستخدمي الواجة النصية بشكل عام، إلا أنها لا تزال تشكل الواجة الرئيسية للكثير من الأنظمة، وبالخصوص الأنظمة التي تتبنى واجهة نظام تشغيل قابل للنقل ليونكس (POSIX) مثل توزيعة برمجيات بيركلي، سولاريس، ولينكس.

يجدر التنبه إلى أن هذا المصطلح يطلق في العادة على الواجهات التي تحتوي على النصوص فقط دون بئة رسومية. وهي مختلفة عن واجهة سطر الأوامر التي تُعرض منفردة، أو من خلال واجهة رسومية.

مراجع

واجهات مستخدم

واجهة مستخدم نصية


No Hard Feelings () é um filme americano de 2023 dirigido por Gene Stupnitsky. Jennifer Lawrence deve produzir e estrelar o filme através de sua empresa, Excellent Cadaver. O filme se passa em Montauk, Nova York , no seguimento de Bad Teacher e Risky Business, onde o personagem de Lawrence responde a um anúncio do Craigslist que foi colocado por uma mãe para alguém namorar seu filho (Andrew Barth Feldman) antes de entrar na faculdade. Está programado para ser lançado em 16 de junho de 2023 pela Sony Pictures.

Sinopse
Maddie é uma mulher que tem o costume de sempre tomar as atitudes erradas. Quando percebe que pode perder a sua casa de infância, onde cresceu e viveu por muito tempo, ela decide arranjar um emprego. Mas não é qualquer emprego que se acha nos anúncios e sim um pedido desesperado de dois pais com seu filho de dezenove anos. O anúncio descreve o trabalho que ela terá de fazer: "namorar" o garoto de dezenove anos, Percy, que é muito introvertido, antes que ele saia definitivamente de casa para ir para a faculdade.

Elenco
 Jennifer Lawrence como Maddie Barker
 Andrew Feldman como Percy Becker
 Matthew Broderick como Laird Becker
 Laura Benanti como Allison Becker
 Natalie Morales como Sarah
 Scott MacArthur como Jim
 Ebon Moss-Bachrach como Gary
 Hasan Minhaj como Doug Khan
 Kyle Mooney como Jody
 Zahn McClarnon como Gabe Sawyer

Ligações externas

Filmes dos Estados Unidos de 2023
Filmes de comédia dramática dos Estados Unidos
Filmes em língua inglesa
Filmes de comédia dramática da década de 2020
Filmes sobre amadurecimento

No Hard Feelings


Hans Peter Carl Christian Bang (født 29. april 1868 i Rønne, død 1. juli 1950 i København) var en dansk billedkunstner med speciale i tegning, landskabsmaleri, portrætter og altertavler.

Familie
Christian Bang var søn af overlærer Johannes Peter Bang (1836-1905) og Johanne Luise Christiane Salome Jørgensen. Christian Bang var bror til teologen Jacob Peter Bang (1865-1936). I 1897 gifter Christian Bang sig med Bertha Johanne Schou (22.7.1875 - 18.4.1954) og sammen får de børnene Edel Wagner (1898-1978), glasdesigner og arkitekt Jacob E. Bang (1899-1965) og billedhugger og keramiker Arne Bang (1901-1983).

Christian Bang er begravet på Fensmark Kirkegaard.

Uddannelse, Udstillinger, Udlandsophold og Udmærkelser
Christian Bang blev student i 1885. Bang begyndte herefter på Kunstakademiets forberedelsesskole, hvor hans lærer var genre- og landskabsmaler Jens Jensen Egebjerg (1848-1922). Bang dimitterede herfra i 1886, men blev først optaget på Kunstakademiet i 1891. Bang har været i tvivl om, hvorvidt han skulle vælge universitetet eller Kunstakademiet. Han valgte først Københavns Universitet som sin bror, Jacob Peter Bang, og studerede sprog, bl.a. fransk. I 1889 foretog han en længere studierejse med sin far, Johannes Peter Bang, til Paris. Men i 1891 vælger han alligevel akademiet. På Akademiet studerede Bang under professor Frederik Vermehren og han tog afgang med udmærkelse i 1897.

Christian Bang udstillede flere gange på Charlottenborg, Kunstnernes Efterårsudstilling (KE) samt i Kunstnerforeningen af 18. november. I 1948 havde han en separatudstilling i Kunsthallen.

Fra 1904 til 1906 og igen i 1920 opholdt Bang sig i Italien med sin familie. Det italienske prægede ham så meget, at man i familien konsekvent kaldte ham 'Nonno' (italiensk for bedstefar). Bang foretog også flere studierejser til Tyskland.

Christian Bang modtog legat fra Den Hielmstierne-Rosencroneske Stiftelse i 1897, legat fra Den Raben-Levetzauske fond også i 1897, Bielkes legat i 1900 samt det Ørnborgske Legat i 1942.

Tegning og Maleri
I sin samtid blev Bang især rost for sin tegnekunnen og sine portrætter. Hans portræt fra 1916 af missionshistorikeren pastor A. H. V. Sørensen (1840-1911) indgår eksempelvis i portrætsamlingen på Det Nationalhistoriske Museum Frederiksborg Slot.  Bang malede også landskaber og religiøse motiver. Gennem årene udførte han en række udsmykningsopgaver i danske kirker. Tegneevnerne bragte ham arbejde ved hoffet, hvor han var tilknyttet som tegnelærer i en længere årrække. At han beherskede flere genrer indenfor maleriet fremgår bl.a. af maleriet "Opstilling med blomster" (1917).

Allerede som ung viste Christian Bang sit talent for at male portrætter, og modtog en bestilling på et portræt af sin lærer på latinskolen i Viborg, hvor han gik fra 1879 til 1885. Det var også mens han uddannede sig, at han blev optaget af billedhuggeren Bertel Thorvaldsens kunst og karriere. I to malerier fra 1899 skildrede Bang Thorvaldsens liv: "Besøgende i Thorvaldsens Atelier" og "Kærlighedens aldre. Scene fra Thorvaldsens liv". For det sidste modtog han samme år Neuhausens Præmie.

På grund af sine særlige tegneevner blev han anbefalet som lærer til hoffet. Her underviste han prinsesse Marie af Orléans (1865-1909) og havde desuden de kongelige børn Frederik IX og arveprins Knud samt prins Axel, prins Aage og prins Viggo blandt sine elever.

Fra 1903 til 1920 udførte Bang en række altertavler bl.a. "Forklarelsen på Bjerget" til Thorning Kirke (1903) samt "Jesus og den kana'anæiske kvinde ved Jakobsbrønden" til Herrested Kirke i (1906). I 1906 udførte han desuden et maleri af den danske salmedigter og biskop Brorson i færd med at nedskrive "Den Yndigste Rose".

Da Christian Bangs sønner Jacob E. Bang og Arne Bang begge blev tilknyttet Holmegaards Glasværk og flyttede med familier til Fensmark (omkring 1930), resulterede dette kunstnerisk i at Bang malede en del landskabsmalerier fra egnen omkring Næstved. I 1933 udførte han maleriet "Børnehjemmet flytter fra Fuirendal til Hjortholm" til kostskolen Holsteins Minde nær Næstved.

I 1910 udgav Christian Bang en lille kunsthistorie med titlen "Fortællinger fra Kunstens Historie", der samler Bangs viden og interesse indenfor kunstens historie. Et afsnit handler om Bertel Thorvaldsen. Bogen er skrevet i et letfatteligt sprog og har været velegnet til undervisning.

Reference

Litteratur
 Christian Bang: Kunstens Historie, Bethesdas Forlag, København, 1911.
 Kirsten Bang: Nogle Minder Fra En Borgerlig Slægt, 1989.

Eksterne henvisninger

 Christian Bang på KUNSTNERSLÆGTEN BANG

Malere fra Danmark
Tegnere fra Danmark
Personer fra Rønne

Christian Bang


La Gare de Potchaïna (en ukrainien : , est une gare ferroviaire du Train urbain électrifié de Kiev en Ukraine.

Situation ferroviaire

Elle est exploitée par le réseau Ukrzaliznytsia.

Histoire

Elle fut commencée en 1914 dans le cadre d'une ligne stratégique qui encerclait la ville ; ligne qui fut achevée en 1929. La gare ouvrit en 1927 sous le nom de Petrivka, quartier de Kiev au nom de Grigori Petrovski. En 1950 la ligne se prolongea vers Vychhorod pour un usage principalement de fret.

En 2010 une cérémonie lançait l'usage passager intensif de la ligne vers Vychhorod, et le 27 mars 2018 elle fut renommée Potchaïna, nom d'un affluent du Dniepr.

Accueil

Elle n'a pas de locaux prévu pour l'accueil de passagers mais uniquement pour les employés du fret.

Desserte

Intermodalité
Le 4 octobre 2011 elle est connectée au Train urbain électrifié de Kiev.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Transport ferroviaire en Ukraine,
 Liste de gares en Ukraine.

Liens externes

Gare à Kiev
Gare mise en service en 1927

Gare de Potchaïna


Eotetrapodiformes é um clado de peixes Sarcopterygii incluindo tetrápodes (vertebrados de quatro membros) e seus ancestrais imediatos, dois grupos de tetrápodes-tronco chamados Tristichopteridae e Elpistostegalia. Eotetrapodiformes é parte do clado maior Tetrapodomorpha, mas exclui os Tetrapodomorpha mais básicos, como os Megalichthyiformes.

Cladograma de Swartz, 2012:

Eotetrapodiformes


Uranocenul este un compus organometalic cu uraniu, cu formula U(C8H8)2, ce face parte din categoria metalocenilor (compușilor "sandwich"). Este alcătuit din două molecule de ciclooctatetraenă deasupra unui atom de uraniu. Este unul dintre primii compuși organo-uranici sintetizați. Este un solid verzui, sensibil la acțiunea aerului, care se dizolvă în solvenți organici.

Obținere
Uranocenul a fost sintetizat pentru prima dată în 1968. Într-o primă reacție se va obține un compus prin tratarea ciclooctatetraenei cu potasiu metalic la rece în prezență de THF, iar apoi acesta va reacționa cu tetraclorură de uraniu în THF la 0°C:

Proprietăți

Vezi și
 Ferocen
 Cobaltocen

Referințe

Metaloceni
Compuși ai uraniului

Uranocen


ඕස්ට්‍රේලියානු ලේඛන කලාව ඕස්ට්‍රේලියාව සමඟ සංකීර්ණ, බහු-මූණිත සබඳතාවක් පෙන්නුම් කරන අතර භූ දර්ශණයන් පිලිබඳ රචිතයන්ගෙන් එය වඩාත් පිළිබිඹු විය. 1800 අග භාගයේ සහ 1900 මුල් භාගයේ බාබරා බෙන්ටන්ගේ (Barbara Baynton) කෙටි කථා තුලින් ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවාසීන් එම සරුසාර භූමිය කෙරෙහි දැක්වූ බිය මෙන්ම දුරස්ථ භාවය විදහා දක්වයි. කෙනෙත් කුක්ගේ (Kenneth Cook) "Wake in Fright" (1961) ඕස්ට්‍රේලියවේ ඉතා පිටිසර ප්‍රදේශ කිසිඳු ගලවීමකින් තොර බිහිසිණු සිහිනයක් තුල ගිනිගන්නා සූර්‍යයා මෙන් නිරූපණය කර ඇත. 20 වන ශතවර්ශයේ නගරවාසීන් බොහොමයක් නොදත්, ඉතා පිටිසර සහ ප්‍රාදේශීය ඕස්ට්‍රේලියානුවන් ගත කල ජීවිතය කොලින් තීලෙගේ (Colin Thiele) නව කථාව තුළින් ඔවුනට සමත් විය.

ඕස්ට්‍රේලියානු සාහිත්‍ය තුල පැන නැඟුනු තවත් ගැටලුවක් නම් ඕස්ට්‍රේලියානුවෙකු වීමේ වැදගත්කමයි. කාන්තා ගත්කතුවරියක වූ මිලෙස් ෆ්‍රැන්ක්ලින් (Miles Franklin) හට ඕස්ට්‍රේලියාව තුල කතුවරියක ලෙස බොහූ ගැටලු වලට මුහුණ පෑමට සිදුවුණු අතර මෙය පසුබිම් කරගනිමින් ඇය "My Brilliant Career" (1901) නමින් ග්‍රන්ථයක් හෙලි දැක්වීය. ඕස්ට්‍රේලියානු පිටිසර ග්‍රාමයන් පිළිබඳ නැවුම්, ශුභවාදී අර්ථ නිරූපණයක් ඉදිරිපත් කිරීමට 1917 සිට 1937 අවධියේ ප්‍රකාශිත මාරී බ්ජෙල්ක් පීටසන්ගේ (Marie Bjelke Petersen) සුප්‍රසිද්ධ ප්‍රේම නවකතාව සමත් විය. පැට්‍රික් වයිට්ගේ (Patrick White) "The Twyborn Affair" නවකථාවෙහි එන මධ්‍යස්ථ චරිතය පූර්ව දෙවන ලෝක සංග්‍රාම අවධියේ ඕස්ට්‍රේලියානුවන්ගේ පුරුෂායිතය පෙන්නුම් කිරීමට උත්සාහ දරණ නමුදු පශ්චාත් යුධ අවධියේ වෙනත් විදේශීය අනන්‍යතාවන් ගොඩනැගීමට උත්සාහ දරයි. පීටර් කැරේ (Peter Carey) ඕස්ට්‍රේලියානු ජාතික අනන්‍යතාවක් ගොඩනැගීමට ඔහුගේ ග්‍රන්ථමාලවන්හි උත්සාහ දැරූ අතර, ඔහුගේ නවකථාවන්හි මෙය පුනරාවර්තී තේමාවක් විය. ඇන්ඩෘ මැක්ගහන් (Andrew McGahan) "Praise" (1992) සහ ක්‍රිස්ටොස් ට්සිලොක්ස් (Christos Tsiolkas) "Loaded" (1995) ඕස්ට්‍රේලියානු අනන්‍යතාව පිළිබඳ කතිකාවතට යථාර්තවාදී ප්‍රවේශයක් 1990 දශකය තුලදී ලබා දුන්නද මෙහිලා වැදගත් පුරෝගාමියෙකු වූයේ "Monkey Grip" (1977) රචිත හෙලෙන් ගාර්නර් (Helen Garner) වේ.

ඕස්ට්‍රේලියානු සහිත්‍යය කතුවරුන්ගේ අනන්‍යතාවය පිළිබඳ පැන නැගුනු විවිධ ගැටලු නිසා අපකීර්තියට පත් වුණි. 1994 දී අර්න් මැලෙය් (Ern Malley) සිදුවීම අසභ්‍ය පිරික්සුමකට මුල පිරූ අතර නවීන ආරේ පද්‍ය සාහිත්‍යයන්ගේ හිඟ භාවය පිලිබඳව නිතර දෝස් නැගුණි. 1990 දශකයේ "හෙලෙන් ඩෙමිඩෙන්කො" යන අන්වර්ථ නාමයෙන් පෙනී සිටි හෙලෙන් ඩර්විල්ලෙ (Helen Darville) ඇයගේ "Hand that Signed the Paper"යන නවකථාව වෙනුවෙන් ප්‍රධාන සහිත්‍ය සම්මානයන්ගෙන් පිදුම්ලත් අතර නට්සි හමුදාවන් යුක්රේනයෙදී ක්‍රියා කල ආකාරය පිළිබඳ ප්‍රභ්න්ධනාත්මක අන්තර්ගතයකින් යුතු විය. මෙය එවකට මතභේතයට තුඩු දුන් කාරණයක් විය. මුලදී කොලින් (Colin Johnson) ජොන්සන් ලෙස හැදින්වූ මුඩ්රූරූ (Mudrooroo) නැමති කතුවරයා ඇබෝර්ජීනියානුවෙක් ලෙස පෙනී සිටියද ඔහුගේ ඇබෝර්ජිනියානු භාවය පිළිබ්ඳව පසු කලකදී සැකයක් මතු විය. (ඔහුගේ මව අයර්ලන්ත/ඉංග්‍රීසී වූ අතර පියා අයර්ලන්ත / අප්‍රිකානු-ඇමරිකානුවෙකු විය. එහෙත් ඔහු ඇබෝර්ජීනියානු ගෝත්‍රිකයන් සම්ඟ සමීප සබඳකම් පැවැත්විය.) එනමුඳු මේ වන විට ඔහු කිසිඳු නිශ්චිත ජනවර්ගයක් පිළිනොගන්නා අතර ඔහුගේ නිර්මණයන්හිද එවැනි මතයන් දක්නට නොලැබේ.

අනෙකුත් රචකයන්ගේ මතය වූයේ ඕස්ට්‍රේලියාවේ අතීතය කෙබඳු වුවද එය වෙනස් විය යුතු බවයි. ක්ල්යිව් ජේම්ස් (Clive James), රොබර්ට් හියුගස් (Robert Hughes), බැරී හම්ෆ්‍රරීස් (Barry Humphries) සහ ගර්මනී ග්‍රීර් (Germaine Greer) 1960 දශකයේ ඕස්ට්‍රේලියාව හැර දමා එංගලන්තයට සහ ඇමරිකාවට සංක්‍රමණය වූ කතුවරුන් විය. රචිත ග්‍රීර් බොහෝ කලක් එංගලන්තයේ වාසය කල අතර ඇගේ ජන්ම භූමිය දැඩි ලෙස විවේචනය කරන්නීය.

ලේඛන කලාව සහ අනන්‍යතාවය


නිමි ඇඳුම් යනු පිලිගත් ඇඳුම් පරිමාණයන්ගෙන් යුතුව මසා නිමකරන ලද ඇඳුම් වෙළඳපොළේදී හඳුන්වනු ලබන නාමයයි. සමහර විලාසිතාගාරයන් හා මෝස්තර රචකයින් මහා පරිමාණයෙන් නිෂ්පාදනය කරනු ලබන කාර්මිකව නිපදවන ඇඳුම් නිර්මාණය කරන අතර සෙසු අය සීමා සහිත කාලයක් සඳහා පමණක් සීමා සහිත ඇඳුම් ප‍්‍රමාණයක් නිර්මාණය කරති. කුමණ ප‍්‍රමාණයෙන් නිෂ්පාදනය කළද මෙම ඇඳුම් ඒ වර්ගයෙන් ඇති එකම ඇඳුම් වෙයි.

මෙම නිමි ඇඳුම්වල ප‍්‍රතිපක්‍ෂය වන්නේ සේවාදායකයාගේ ඉල්ලීමට අනුව ඔහුගේ හෝ ඇයගේ නිවැරදිම මිනුම වලට අනුව නිර්මාණය කරනු ලබන ඇඳුම්ය. මෙසේ එක් එක් සේවාදායකයා වෙනුවෙන් වෙනමම නිර්මාණය කරනු ලබන පිරිමි ඇඳුම් සම්බන්ධයෙන් ලන්ඩනයේ සැවිලේ රෝවීදිය කීර්තියක් උසුලයි. නමුත් මෙවැනි ඇඳුම් මැසීමේ දක්‍ෂයින් සම්බන්ධයෙන් නම් වඩාත් ප‍්‍රචලිතව ඇත්තේ නේපල්ස්, රෝමය සහ මිලාන් යන නගරයන්ය. Kiton, Oxxford Clothes සහ Cesare Attolini ආදියද නිමි ඇඳුම් නිර්මාණ සමාගම් අතර ඉදිරියෙන්ම සිටිති. පිරිමින්ගේ කමිස සඳහා ප‍්‍රසිද්ධියක් උසුලන පැරීසියේ පිහිටි ආයතනය නිමි ඇඳුම් මෙන්ම සේවාදායකයින්ගේ මිම්මට අනුව සුවිශේෂී ලෙස සැකසූ කමිස විලාසිතාවන්ද නිර්මාණය කරයි.

Chanel, Dior සහ Lacroix වැනි සුප‍්‍රකට කාන්තා ඇඳුම් නිර්මාණ ආයතනයන්ද නිමි ඇඳුම් මෙන්ම එක් එක් සේවාදායකයින් වෙනුවෙන්ම නිර්මාණය කරන ඇඳුම්ද ඉදිරිපත් කරති. සාමාන්‍යයෙන් නිමි ඇඳුම් වඩා ප‍්‍රායෝගික සහ අවිධිමත් වන අතර ඒවා නිෂ්පාදනය කිරීමේ කි‍්‍රයාවද වඩාත් කාර්මික ස්වරූපයක් ගනී. මේවා බොහෝවිට ප‍්‍රකට මෝස්තරයන්හි අනුකරණයන් ලෙසින් ඉදිරිපත් කෙරේ.

නිමි ඇඳුම් ඇඳුම් නිර්මාණ ආයතනයන් විසින් සිය නිමැවුම් වසරේ එක් එක් කාළයට ගැලපෙන ලෙස විලාසිතා සතිය ලෙසින් හැඳින්වෙන නිශ්චිත දින කිහිපයකදී හඳුන්වාදෙනු ලබයි. බොහෝවිට මෙවැනි අවස්ථාවන් වසරකට දෙවතාවක් පැවැත්වේ. ශරත් හා ගිම්හාන ඍතු සඳහා වන විලාසිතාවන් සාමාන්‍යයෙන් පෙබරවාරි මාසයේද, හේමන්ත හා වසන්ත ඍතු සඳහා වන විලාසිතාවන් සැප්තැම්බර් මාසයේද ඉදිරිපත් කෙරේ. පැරිස්, ලන්ඩන්, මිලාන් සහ නිව්යෝර්ක් යන නගරවල ලෝකයේ වඩාත්ම සුප‍්‍රකට විලාසිතා සති පැවැත්වේ. කෙසේ නමුත් ලොස් ඇන්ජලීස්, ටෝකියෝ වැනි ප‍්‍රධාන නගරයන්ද සිය විලාසිතා සති සඳහා ලොවපුරා විශාල ප‍්‍රචාරයක් ලබාදෙනු ලබයි. කෙසේ නමුත් වැනි විශාල කීර්තිනාමයක් දිනා සිටින Kiton, Brioni, Cesare Attolini සහ Borrelli වැනි සමහර පිරිමි ඇඳුම් නිෂ්පාදකයෝ මේවාට ඉදිරිපත් නොවී අනගිතම රෙදි වර්ග යොදාගනිමින්  සංකීර්ණ විචිත‍්‍රවත් අත්කම් සහිත තමන්ගේම වූ විලාසිතාවන් ප‍්‍රචාරය කරති. මෙහි ප‍්‍රතිඵලය වී ඇත්තේ නිමි ඇඳුම් කට්ටලයක මිළ ස්වාධීන මැහුම් ශිල්පියකු විසින් නිම කරන සම්පූර්ණ ඇඳුම් කට්ටලයක මිළට සමාන වීම හෝ ඊට වැඩි වීමය.

නිමි ඇඳුම්


Action Hero es una película de acción y comedía protagonizada por Brian Thompson, Mark Dacascos y Marisa Ramirez, y dirigida por el mismo actor Brian Thompson en el año 2010.

Sinopsis
Un escritor llamado Clouseau (Mark Dacascos), fue el encargado de dirigir la película Action Hero, que narra el mito y el rumor de Hollywood, doblando así una creciente serie de contratiempos. Sus actores son inútiles para la película, ya que en la película debería de ser de acción y violencia, pero los actores son inútiles para una película de acción y violencia, por eso la cambiaron a una película de comedia. Entre los actores principales de Action Hero están: Vardell Duseldorfer (Brian Thompson), Maria (Marisa Ramirez) y el malvado Sir Jeffrey (Ian Patrick Williams), contando con el guion del escritor Clouseau y en la producción de Burton.

Ahora el escritor Clouseau deberá llegar al final de la historia en seis días u ocho a más tardar, ya que al ser el director tendrá que lidiar con el reparto de Action Hero. Es su ocasión de hacer realidad su gran sueño: dirigir.

Reparto

Enlaces externos
Trailler en Dailymotion
Ficha en IMDb

Películas cómicas
Películas de acción

Action Hero


Refraktærperiode er en term, der er forbundet med dannelse af nerveimpuls.

I meget kort tid efter et aktionspotentiale, vil stimuli der når over tærskelværdien ikke udløse endnu et aktionspotentiale på aksonet. Denne korte periode kaldes refrækterperioden, og begrænser frekvensen af aktionspotentialer langs et akson. Det sikrer desuden at impulsen kun leder i én retning.

Den refraktære periode kan opdeles i en absolut og en relativ refraktær periode, hvor den absolutte refraktære periode er den periode hvor et nyt aktionspotentiale ikke kan finde sted grundet depolariseringen. I den relativt refraktære periode vil et aktionspotentiale være muligt, men vil kun ske under en ekstrem påvirkning.

Kilder

Nervesystemet

Refraktærperiode


Una operación atómica es una operación en la que un procesador puede simultáneamente leer una ubicación y escribirla en la misma operación del bus. Esto previene que cualquier otro procesador o dispositivo de E/S escriba o lea la memoria hasta que la operación se haya completado.

El término atómico implica la indivisibilidad e irreductibilidad del proceso, ya que este debe realizarse en su totalidad o en caso de ser interrumpido poder deshacer sus acciones de modo que fuese como si no se hubiese realizado acción alguna.

Véase también
 Atomicidad

Unidad central de procesamiento

Operación atómica


Herrerasauridae formează o familie dispărută de dinozauri carnivori. Ei se numără printre cei mai vechi dinozauri cunoscuți, și au trăit în Triasicul Târziu, în urmă cu aproximativ 233,23 milioane de ani. Herrerasauridele erau dinozauri de dimensiuni relativ mici, în mod normal nu mai mult de 4 metri lungime. Cei mai cunoscuți reprezentanți ai acestui grup provin din America de Sud (Brazilia, Argentina), unde au fost descoperiți pentru prima dată în anii 1960. Un schelet aproape complet al Herrerasaurus ischigulastensis a fost descoperit în formațiunea Ischigualasto din San Juan, Argentina, în 1988. Herrerasauride mai puțin complete au fost găsite în America de Nord.

Anatomia grupului este neobișnuită și foarte specializată și nu par să fie strămoșii unui alt grup de dinozauri. Ei seamănă superficial cu teropozii și prezintă adesea un amestec de trăsături foarte primitive și derivate. Acetabulum este doar parțial deschis și există doar două vertebre sacrale, cel mai mic număr în rândul dinozaurilor. Pubisul are o structură derivată, fiind rotit oarecum posterior și pliat pentru a crea o extindere terminală superficială ca la tetanurae. Această caracteristică este deosebit de proeminentă la H. ischigulastensis. Membrele anterioare au cinci metacarpe, iar al treilea deget este mai lung decât cel de-al doilea. Hererasauridae au mandibule articulate, ca la teropozi.

Clasificare

Filogenie
Fernando Novas (1992) definește Herrerasauridae ca Herrerasaurus, Staurikosaurus, și ultimul lor strămoș comun. Paul Sereno (1998) a definit grupul ca fiind o cladă care include H. ischigualastensis, dar nu Passer domesticus. Langer (2004) a furnizat prima definiție filogenetică a unui taxon de nivel superior, Herrerasauria, ca Herrerasaurus, dar nu Liliensternus sau Plateosaurus. Conform studiilor filogenetice actuale, toate aceste definiții descriu aceeași cladă.

Prima cladogramă prezentată urmează o analiză propusă de Novas și colab. în mai 2011. În această recenzie, Herrerasaurus este considerat a fi un saurischian bazal, dar nu un teropod. A doua cladogramă se bazează pe o analiză făcută de Sues și colab. în aprilie 2011. Această recenzie a clasificat Herrerasaurus ca pe un teropod bazal.

O largă analiză filogenetică a dinozaurilor timpurii de către Matthew Baron, David Norman și Paul Barrett (2017) a găsit Herrerasauridae în grupul Saurischia, ca grup soră a lui Sauropodomorpha. Acesta a fost rezultatul înlăturarea Theropoda din Saurischia  și plasarea în Ornithischia, în cadrul noului grup Ornithoscelida.

O analiză filogenetică care include Herrerasaurids după Cau, 2018:

Note

Legături externe

Dinozauri din Triasic

Herrerasauridae


شنني (قابس) هي إحدى قرى واحة قابس بالجنوب التونسي. وهي مجاورة لقرية النحال ويشكلان معا بلدية واحدة هي بلدية شنني-النحال. يبلغ عدد سكان شنني حوالي 14200 نسمة، ويقوم اقتصادها على السياحة والفلاحة بالواحة حيث تنتج الرمان والحناء وكلاهما ينسب إلى قابس، وقد اشتهرت بشجرة الرمان ونبات الحناء.

قرى ولاية قابس

شنني (قابس)


Metrorail or metro rail may refer to:

 Rapid transit, a frequent electric rail system commonly called a metro
 Dhaka Metro Rail, MRT metro service serving Bangladesh's capital city of Dhaka.
 Metrorail (South Africa), a commuter rail system operator in South Africa
 Metrorail Eastern Cape, commuter rail lines serving Port Elizabeth and East London
 Metrorail Gauteng, the commuter rail system in Gauteng province (including Johannesburg and Pretoria)
 Metrorail KwaZulu-Natal, the commuter rail system in Durban
 Metrorail Western Cape, the commuter rail system in Cape Town
 Los Angeles Metro Rail, the rapid transit and light rail system in Los Angeles, California, USA
 Washington Metro, the rapid transit system in Washington, D.C., USA
 Metrorail (Miami-Dade County), the rapid transit system in Miami-Dade County, primarily, Miami, Florida, USA
 METRORail, the light rail system in Houston, Texas, USA
 Valley Metro Rail, the light rail system in the Phoenix metropolitan area in Arizona, USA
 Buffalo Metro Rail, the rapid transit system in Buffalo, New York, USA
 Capital MetroRail, the commuter rail service in Austin, Texas, USA
 New MetroRail, transit improvements to Transperth Trains, the railway network of Perth, Western Australia, Australia
 Bahrain light rail network

See also
 Metro (disambiguation)

Metrorail


Wash All Over Me est une chanson du  studio de Madonna, Rebel Heart, dont elle est la quatorzième et dernière piste.

La chanson est une ballade pop qui utilise un «piano baroque» sur une « mélodie contemplative ». Madonna a co-écrit et co-produit la chanson avec Avicii, Mike Dean et Kanye West;

D'autres scénaristes incluent Arash Pournouri, Salem Al Fakir, Magnus Lidehäll, Vincent Pontare et Tommy Brown, avec Charlie Heat en tant que coproducteur.

Une première démo de « Wash All Over Me », ainsi que la piste finalisée, ont toutes deux fuité sur Internet avant la sortie prévue de l'album. La version actuelle a été mise à disposition le , tandis que son précédent mix a été principalement influencé par le disco et la house music avant d'être retravaillé dans le montage de l'album.

Lyriquement, « Wash All Over Me » dépeint Madonna abordant ses insécurités et la sortie qui suit, en plus de remettre en question la longévité de sa carrière. L'enregistrement a été généralement bien accueilli par les critiques musicaux, la majorité d'entre eux le comparant au travail précédent de la chanteuse sur Like a Prayer (1989), Ray of Light (1998) et Confessions on a Dance Floor (2005).

Contexte et publication
Lorsqu'elle a commencé les sessions d'enregistrement de son treizième album studio, Madonna a recruté une grande équipe d'auteurs-compositeurs et de producteurs pour le projet. À la mi-2014, elle a téléchargé une photo sur son compte Instagram, qui la révélait jouer de la guitare aux côtés du musicien électronique suédois Avicii. En , une démo de l'inachevé « Wash All Over Me » a fuité sur Internet, ce qui a amené Madonna à prendre à nouveau sur son compte Instagram, où elle a décrit la situation comme du « terrorisme » et une forme de « viol artistique ». Les fuites involontaires ont conduit le chanteur à sortir six pistes terminées via iTunes en pré-commande pour l'album le . À la suite de cela, Avicii aurait produit douze enregistrements supplémentaires qui ont ensuite fuité.

La version démo de « Wash All Over Me » était considérablement différente de la version retravaillée, Robbie Daw d'Idolator trouvant la fuite pour avoir une « ambiance disco/house » avec « la présence constante d'une guitare acoustique ». Dans les premières étapes de développement de l'album, Madonna a joué une poignée de démos inachevées de Kanye West, qui a ensuite accepté de travailler avec le chanteur sur plusieurs pistes, dont « Wash All Over Me ». Rebel Heart a été divulgué en ligne dans son intégralité le , plus d'un mois avant sa sortie prévue. Le mixage final de « Wash All Over Me » a ensuite été publié avec son album parent, le .

Enregistrement et composition

« Wash All Over Me » a été écrit par Madonna, Avicii, Arash Pournouri, Salem Al Fakir, Magnus Lidehäll, Vincent Pontare, Mike Dean, Kanye West et Tommy Brown, tout en étant produit par Madonna, Avicii, Dean et West ainsi que Charlie Heat comme coproducteur.

Dean a également contribué à la programmation de la batterie, à l'ingénierie, au mixage, aux guitares et aux claviers, tandis que Demacio « Demo » Castellon a fourni l'ingénierie et le mixage. Pontare a également enregistré des voix supplémentaires pour la piste. La chanson est une ballade qui, selon Saeed Saeed de The National, comporte un « piano baroque ». La chanson a une mélodie réfléchie composée d'une structure mélancolique. En ce qui concerne les contributions d'Avicii, Kitty Empire, écrivant pour The Guardian, a commenté qu'il « joue Andrew Lloyd Webber à Tim Rice [de Madonna] ».

Lyriquement, « Wash All Over Me » aborde « l'insécurité et la libération qui vient en l'admettant ». Jim Farber du New York Daily News a estimé que Madonna « réfléchit soit à fuir, soit à accepter la fin de sa carrière », tandis qu'Adam R. Holz de Plugged In a trouvé Madonna « confrontée à la confusion, à la peur et au changement ». En ce qui concerne les paroles « I walk this razor's edge / Will I stand or will I fall? », Sasha Geffen de Consequence of Sound a exprimé que : « Lorsque le monde que vous avez créé change sans vous, suivre le rythme devient un risque de plus en plus grand. Si vous êtes Madonna, vous prenez ce risque, quelle que soit la probabilité que vous sortiez de l'autre côté sans trébucher ».

Le deuxième couplet du morceau dépeint Madonna chantant: « aller regarder le soleil se coucher / Je ne vais pas fuir toute cette folie », où « elle examine son état actuel mais jure de continuer à bouger ». La chanteuse fait en outre référence à la Tour de Babylone et attire l'attention sur les changements dans l'industrie de la musique : « Dans un monde qui change, je suis un étranger dans un pays étranger / Il y a une contradiction et je suis coincé ici entre les deux ». Elle conclut plus tard que : « La vie est comme un désert, une oasis pour me confondre ».

Réception critique
« Wash All Over Me » a été accueilli positivement par les critiques musicaux.

 Amy Pettifer de The Quietus a fait l'éloge du morceau pour « avoir eu tout le plaisir mélancolique de The Power of Good-Bye » ; elle a déclaré plus tard que « c'est plus vieux, plus sage et plus tolérant des fins ».
 Sal Cinquemani, écrivant pour Slant Magazine, a noté que la chanson « retourne à l'introspection luxuriante et spirituelle de Ray of Light», l'a en outre qualifiée d'« exquise ».
 De même, Neil McCormick du Daily Telegraph était d'accord, déclarant qu'il « rappelle [...] profondeurs riches ».
 Geffen l'a qualifié de « morceau essentiel » de Rebel Heart, écrivant qu'il « arrive comme un contrepoint vif à 'Living for Love' ».
 Saeed Saeed de The National a félicité la chanteuse pour « un autre ajout à [sa] collection sous-estimée de ballades », expliquant que « ce siècle a été méchant envers Madonna, qui a eu sa part de chagrin ».
 Andy Gill, écrivant pour The Independent, a estimé qu'il s'agissait d'un « rappel des plus bienvenus » qui « rappelle les réalisations les plus marquantes de la carrière de Like a Prayer».
 Jeff Nelson de People a découvert que « Wash All Over Me » sert de rappel que « c'est toujours une personne ». Nelson a poursuivi en déclarant que « ce sont des morceaux comme le susmentionné 'Wash All Over Me' [...] qui mettent en valeur le côté vulnérable et relatable de la mégastar ».
 Brad Stern, éditeur et éditeur de MuuMuse, a commenté que « Wash All Over Me » était « très Confessions-esque », le qualifiant en outre de « concoction sonore vraiment curieuse ». En réponse à un fan de la chanteuse, Stern a convenu que c'était « fabuleux et très émouvant », et a estimé que « les paroles sont beaucoup plus intrigantes que, disons, prendre des photos de Tanqueray comme une fille devenue folle».
 Jack Elliott de Nouse a applaudi « Wash All Over Me », le décrivant comme « une fin lyrique puissante, mais vulnérable à l'album qui pourrait être interprétée comme un morceau célébrant le triomphe ou la défaite. C'est à vous de l'interpréter comme vous le souhaitez. ».

Crédits et personnel

Gestion

 Webo Girl Publishing, Inc. (ASCAP)
 EMI Blackwood Music Inc. (BMI) o/b/o EMI Music Publishing Scandinavia AB (STIM)
 Sony/ATV Songs LLC (BMI) o/b/o Sony/ATV Music Publishing Scandinavia AB (STIM)
 Universal Polygram International (ASCAP) o/b/o Universal Music Publishing AB (STIM)
 Warner-Tamerlane Pub Corp. o/b/o elle-même et Papa George Music (BMI)
 Please Gimme My Publishing c / o EMI Blackwood Music, Inc. (BMI) / Sony / ATV Songs LLC (BMI)

Personnel

 Madonna – chant, auteur-compositeur, producteur
 Tim Bergling – auteur-compositeur, producteur
 Tommy Brown – auteur-compositeur
 Demacio « Demo » Castellon – ingénieur, mixeur audio
 Mike Dean – auteur-compositeur, producteur, claviers, programmation batterie, ingénieur, mixeur, guitare
 Salem Al Fakir – auteur-compositeur
 Noah Goldstein – ingénieur, mixeur audio
 Charlie Heat – coproducteur
 Magnus Lidehäll – auteur-compositeur
 Zeke Mishanec – enregistrement additionnel
 Vincent Pontare – auteur-compositeur, chœurs additionnels
 Ron Taylor – montage PT supplémentaire
 Kanye West – auteur-compositeur, producteur

Crédits et personnel adaptés du site officiel de Madonna.

Notes et références

Liens externes

Chanson interprétée par Madonna
Single publié par Interscope Records
Chanson écrite par Madonna
Chanson écrite par Avicii

Wash All Over Me


سام رايمي  اسمه الكامل صمويل مارشال رايمي (23 أكتوبر 1959 في ميشيغان) هو مخرج أفلام وبرامج تلفزيونية أمريكي.

حياته
ينتمي إلى عائلة يهودية بولونية، عندما هاجر جده إلى الولايات المتحدة الأمريكية غير لقب العائلة إلى اللقب الحالي رايمي. درس سام في جامعة ولاية ميشيغان وحصل على شهادة في الأدب الإنكليزي. سام هو الرابع في ترتيب إخوته الخمسة، له أخ أكبر هو إفان رايمي وآخر أصغر هو تيد رايمي والذي عمل معهم في كثير من الأحيان في مشاريع أفلام.

أعماله المعروفة هي إيفل ديد ورقصة الشيطان والرجل العنكبوت. يعمل سام في أغلب الأحيان مع صديقه الممثل الأمريكي بروس كامبل.

فهرس الأفلام

مخرج
 1977: إنها جريمة قتل
 1978: آلية الساعة
 1982: الشر الميت
 1985: أكاديمية القاتل
 1987: الشر الميت(الجزء الثاني)
 1992: جيش الظلام (الشر الميت الجزء الثالث )
 2002: الرجل العنكبوت
 2009: إسحبني إلى الجحيم
ممثل
 1985: جواسيس مثلنا
 1985: لا يجب عليك أن تقتل، سوى...

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من رويال أوك
أمريكيون من أصل يهودي روسي
أمريكيون من أصل يهودي مجري
جمهوريون من ولاية ميشيغان
حائزون على جائزة الإمبراطورية لأفضل مخرج
حائزون على جائزة إنكبوت
خريجو جامعة ولاية ميتشيغان
كتاب أمريكيون يهود
كتاب سيناريو أمريكيون
كتاب سيناريو أمريكيون في القرن 20
كتاب سيناريو أمريكيون في القرن 21
كتاب سيناريو من ميشيغان
مخرجو أفلام حركة
مخرجو أفلام خيال علمي
مخرجو أفلام رعب
مخرجو أفلام فانتازيا
مخرجو أفلام من ميشيغان
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلون ذكور يهود أمريكيون
ممثلون من أصل روسي
ممثلون من ولاية ميشيغان
منتجو أفلام من ميشيغان
مواليد 1959
مواليد في رويال أوك

سام رايمي


Marele Premiu al Chinei din 2019 (cunoscut oficial ca Formula 1 Heineken Chinese Grand Prix 2019) a fost o cursă de Formula 1 care a avut loc între 12 și 14 aprilie 2019 la Circuitul Internațional Shanghai din Shanghai, China. Cursa a fost a treia etapă a Campionatului Mondial de Formula FIA din 2019, fiind pentru a șaisprezecea oară când Grand Prix-ul chinez s-a desfășurat în această țară. Aceasta a fost cursa cu numărul 1.000 a campionatului mondial de Formula 1, de la prima cursă desfășurată  în 1950 pe Circuitul Silverstone.

Clasament

Calificări

Notes
  – Antonio Giovinazzi nu a reușit să stabilească un timp în timpul calificărilor astfel că i s-a permis să concureze la discreția arbitrilor.
   – Alexander Albon nu a luat parte la calificări după accidentul din cea de a treia sesiune de antrenamente și i s-a permis să concureze la discreția arbitrilor. I s-a cerut să ia startul de pe linia boxelor după schimbarea spațiului de supraviețuire a mașinii. A mai primit o penalizarea de cinci locuri pe grila de start pentru o schimbare neprogramată a cutiei de viteză.

Cursa

Note
  – Include un punct pentru cel mai rapid tur.
  – Lando Norris a fost inclus în clasament întrucât a parcurs mai mult de 90% din cursă.

Clasament campionat după cursă

Clasament piloți

Clasament constructori

 Notă: Doar primele cinci locuri sunt prezentate în ambele clasamente.

Referințe

China
Marele Premiu al Chinei

Marele Premiu al Chinei din 2019


Le Codex Suprasliensis est un manuscrit du , le plus grand manuscrit rédigé en vieux-slave, et la plus ancienne œuvre littéraire slave de Pologne. Depuis le , il figure sur la liste Mémoire du monde de l'UNESCO.

Le codex, écrit à la fin ou même au milieu du , contient un menaion pour le mois de mars, croisant le cycle mobile de Pâques. Il contient également 24 vies de saints, 23 homélies et une prière, dont la plupart ont été écrites ou attribuées à Jean Chrysostome. Le codex de 284 feuillets (ou 285 feuillets, selon certaines sources) a été découvert en 1823 par le chanoine Michał Bobrowski dans le Monastère de l'Annonciation de Supraśl.

En 1838, Bobrowski envoie la dernière partie du manuscrit en deux morceaux au philologue slovène Jernej Kopitar afin qu'il puisse le transcrire. Après que Kopitar l'ait rendue, Bobrowski lui envoie la première partie (118 folios), mais pour une raison inconnue, celle-ci n'est pas restituée à Bobrowski et n'est retrouvée qu'en 1845 parmi les documents du défunt Kopitar. Elle est ensuite conservé par le Lycée de Ljubljana et est maintenant à la .

La plus grande partie est achetée pour la bibliothèque privée de la famille Zamoyski à Varsovie. Cette partie du codex disparaît pendant la Seconde Guerre mondiale, mais refait surface aux États-Unis et est renvoyée en Pologne en 1968 par Herbert Moeller, où elle est ensuite conservée par la Bibliothèque nationale à Varsovie. La troisième partie, composée de 16 folios, est détenue par la Bibliothèque nationale russe à Saint-Pétersbourg.

Le codex a été publié par Franz Miklosich (Vienne, 1851), Sergeï Severjanov (Suprasalьskaja rukopisь, Saint-Pétersbourg, 1904) et Jordan Zaimov et Mario Capaldo (Sofia, 1982-1983). Alfons Margulies a produit un volume important sur le codex intitulé Der altkirchenslavische Codex Suprasliensis (Heidelberg, 1927).

Le folio 260 du manuscrit contient la note g(ospod)i pomilui retъka amin . Certains experts pensent que retъka représente le nom d'un scribe (d'où parfois la désignation Codex de Retko) et que le texte a été copié de plusieurs sources. La recherche indique qu'au moins une des sources peut avoir été rédigée en glagolitique. Les vocalisations des yers, les épenthèses peu fréquentes, le changement de ъ en ь derrière des č, ž, š durs et quelques autres traits linguistiques indiquent sa provenance bulgare orientale.

Sources
 Заимов, Й., М. Капалдо, "Супрасълски или Ретков сборник", том. 1, София, 1982, том. 2, София, 1983.
 Damjanović, Stjepan, Slovo iskona. Zagreb: Matica hrvatska , 2004.
 Schenker, Alexander, The Dawn of Slavic: An Introduction to Slavic Philology. New Haven: Yale University Press , 1995.

Notes et références

Articles connexes
 Manuscrits de Freising

Liens externes

 Manuscrit du Codex Suprasliensis - UNESCO - Mémoire du monde, à l'Institut de littérature, Académie bulgare des sciences
 Codex Suprasliensis translittéré en ASCII 7 bits
 Codex Suprasliensis, sur le projet TITUS

Études cyrillo-méthodiennes
Manuscrit du Xe siècle
Mémoire du monde

Codex Suprasliensis


Giyasly ou Qiyaslı est un village d'Azerbaïdjan situé dans le raion d'Agdam.

Géographie
Le village est établi à  au nord du centre d'Agdam, près du Haut-Karabagh.

Histoire
Il doit son nom à une communauté de pasteurs du  qui passait l'hiver dans la plaine du Karabagh et l'été dans le Zanguezour. Il a la même origine que le village homonyme situé dans la région de Qubadli.

En 1994, lors de la première guerre du Haut-Karabagh, le village est occupé par les forces arméniennes et en grande partie détruit. Il est repris en 2020 par les forces azerbaïdjanaises, à l'issue de la défaite arménienne dans la deuxième guerre du Haut-Karabagh. Conformément à l'accord de cessez-le-feu, le raion d'Agdam, auquel appartient le village, est restitué à l'Azerbaïdjan le 20 novembre.

Le village abrite une mosquée construite au , aujourd'hui en ruines.

Références

Localité dans le raion d'Agdam

Giyasly (Agdam)


The flag of Somalia (, ), also known as the Somali flag, was adopted on October 12, 1954, and was designed by Mohammed Awale Liban. The flag was initially used within the Trust Territory of Somaliland before being adopted by the short-lived State of Somaliland and the Somali Republic. It is an ethnic flag for the Somali people; the flag's five-pointed star represents the five regions in which Somalis reside.

History

Beginning in the mid-19th century, areas in the Horn of Africa populated by Somalis were divided among Ethiopia, France, Britain, and Italy.
The flag of Somalia was created in 1954 for the transitional trusteeship period of the nation's history. It was personally designed by the Somali scholar Mohammed Awale Liban, who was from the northern eastern side of Somalia after being selected to come up with a design in preparation for independence. The flag was also used in the short-lived independent State of Somaliland between 26 June 1960 and 1 July 1960.

In Somaliland
Public display of the Somali flag is strictly prohibited in Somaliland.

Characteristics
As an ethnic flag, the five-pointed white Star of Unity in its center represents the areas where the Somali ethnic group form the majority: Djibouti, Somaliland (former British protectorate), the Somali region in Ethiopia, the North Eastern Province in Kenya, and Somalia (Italian Somaliland). However, the flag does not represent all the Somali regions anymore, going from an ethnic flag to the national flag of Somalia only. It now officially denotes the sky as well as the Gulf of Aden, Guardafui Channel and the Somali Sea, which flank the country.

Construction
The flag of Somalia can be reproduced using the following construction plan:

Colours scheme

Historical flags
The following are the flags historically used in the territory of present-day Somalia:

Pre-colonial states

Italian Somalia

British Somaliland

Subnational flags

Federal member states

See also

List of Somali flags
Flag of Bosnia & Herzegovina
Flag of Djibouti
Flag of Somaliland
Flag of Israel
Flag of Kosovo
Soomaaliyeey toosoo
Qolobaa Calankeed
History of Somalia
History of Somaliland
Flag of Morocco, a nearly similar flag
Flag of Vietnam, a similar flag
Bonnie Blue Flag, a similar flag
Flag of the Republic of West Florida

Notes

References

Flag
Flags of Africa
Flags introduced in 1954
Somali culture
National flags
Flags of Somalia
1954 establishments in Somalia

Flag of Somalia


Brunswick hace referencia a varios artículos:

Topónimos

En Alemania
 Brunswick, ciudad en el estado federado de Baja Sajonia;

En Inglaterra
 Brunswick (Tyne y Wear), parroquia civil y pueblo en el condado de Tyne y Wear;

En Canadá
 Nuevo Brunswick, provincia canadiense;

En Chile
 Península de Brunswick, en sur de la región de Magallanes;

Localidades en Estados Unidos
 Brunswick (Carolina del Norte)
 Brunswick (Georgia)
 Brunswick (Maine)
 Brunswick (condado de Cumberland, Maine), lugar designado por el censo;
 Brunswick (Maryland)
 Brunswick (Misuri)
 Brunswick (Nebraska)
 Brunswick (Nueva York)
 Brunswick (Ohio)
 Brunswick (Vermont)
 Brunswick (Wisconsin)

Música
Brunswick Records

Brunswick (desambiguación)


كرتون نتورك  هي قناة تلفزة رقمية تبث عبر أكثر من دولة أوجدتها ترنر برودكاستنغ سيستيم وهي إحدى وحدات شركة تايم وارنر ثالث أكبر شركات الإعلام والترفيه في العالم. وتخصصت في عرض برامج الرسوم المتحركة وكان عرضها الأول في 17 سبتمبر 1993 في أوروبا أما في الولايات المتحدة فكان في 1 أكتوبر 1992. حاليا القناة تبث في بولندا، البرتغال، روسيا، جمهورية التشيك، سلوفاكيا، رومانيا، دول البلطيق، دول البلقان، روسيا البيضاء، أوكرانيا، ملدوفا، سلوفينيا، إسكندنافيا، الشرق الأوسط وأفريقيا. رغم ذلك فنسخة أوروبا من كرتون نتورك لاتبث أي محتوى تملكه شركة ورنر بروس.

مواقع البث
لدى إسبانيا نسختها الخاصة من كرتون نتورك باللغة الإسبانية وهي متوفرة عبر الساتلايت بنظام الديجيتال بلس ومشغلي الكيبل ونظام الدفع المسبق، كما تتوفر كذلك النسخة المحلية من بوميرانج.

فرنسا هي الأخرى لديها نسختها بالفرنسية من كرتون نيتورك وشقيقتها بوميرانج وهي متوفرة عبر شبكة «كانال سات» بنظام الدفع المسبق.

في ألمانيا نسخة محلية من كرتون نيتورك متوفرة عبر قنوات الديجيتال، إضافة لتوفرها عبر شبكة «كيبل ون» "kabel eins" الألمانية بنظام الدفع المسبق وذلك في نهايات الأسبوع. كما تتوفر قناة بوميرانج بالنسخة الألمانية عبر عدة محطات بنظام الدفع المسبق.

لدى إيطاليا نسختها الخاصة بالإيطالية من كرتون نتورك والتي انطلقت في 1996، وفي 2003 ومع انطلاق شبكة سكاي إيتاليا تم إطلاق القناة الشقيقة بوميرانج وكلاهما متوفرتان في شبكة سكاي إيتاليا.

هولندا لديها هي الأخرى نسختها من كرتون نتورك وتتوفر القناة لدى المزودين الرئيسيين لخدمات برامج البث التلفزيوني في البلاد مثل كانال ديجيتال ساتلايت، يو بي سي برودباند وزيغو، كما تتوفر النسخة الهولندية من بوميرانج لدى معظم المزودين للخدمة. كلتا القناتين تحظيان بشعبية كبيرة بين طلبة الجامعات في هولندا.

بلجيكا تستقبل النسختين الفرنسية والهولندية من كرتون نتورك.

إسكندنافيا
في إسكندنافيا تم دمج كرتون نتورك مع قناة تي إن تي "TNT" في نسخة كرتون نتورك أوروبا بحيث يكون بث كرتون نيتورك من السادسة صباحا بتوقيت وسط أوروبا وحتى الثامنة مساء بالتوقيت ذاته، في حين تحل محلها تي إن تي بدء من الثامنة مساء بتوقيت وسط أوروبا وحتى السادسة صباحا بالتوقيت ذاته. بعض البرامج التي تبث عبر كرتون نتورك أوروبا باللغة الإنكليزية تم محلها بث برامج باللغات النرويجية، السويدية والدانماركية.

في أواسط مايو 2006 تغير الشعار الخاص بكرتون نتورك من الشعار الأصلي إلى الشعار البريطاني كما تغيرت المقدمات والإعلانات الخاصة بالبرامج ولقناة على النسخة البريطانية

وسط أوروبا
كرتون نتورك تبث من وارسو، بولندا لمشاهدين بثلاث لغات هي البولندية الهنغارية والرومانية.
وتتوفر كرتون نتورك وسط أوروبا إضافة إلى الكيبل أي بي تي في والساتلايت فهي أيضا متوفرة عبر تلفزيون النقال وذلك عبر شبكة موبي تيل السلوفينية.

شرق أوروبا
في شرق أوروبا تم دمج كرتون نتورك مع قناة تي سي إم "TCM"، حيث تقوم كرتون نتورك بعرض برامجها من السابعة صباحا بتوقيت شرق أوروبا وحتى العاشرة مساء بالتوقيت ذاته، في حين تحل محلها قنا تي سي إم بدء من العاشرة مساء بتوقيت شرق أوروبا وحتى السابعة صباحا بالتوقيت ذاته. وفي روسيا تتوفر كرتون نتورك عبر شبكة إن تي في بلس "NTV Plus"، وشبكات أخرى. وفي أوكرانيا تتوفر كرتون نتورك عبر شبكات إن تي في بلس أوكرانيا وفياسات أوكرانيا. وفي كازاخستان تتوفر عبر شبكة كاتيلكو بلس. وبالعموم تتوفر كرتون نتورك في شرق أوروبا باللغتين الإنكليزية والروسية.

الدول العربية
القناة متوفرة ل 24 ساعة يوميا عبر شبكة أوربت وشوتايم أرابيا وايه آر تي (الأوائل) وهي متوفرة فقط باللغة الإنجليزية. كما كانت تبث مع قناة بوميرانج أوروبا عبر شبكة أوربت شوتايم حتى يناير 2016 وحاليا تبث القناتين على شبكة بي ان. كما تبث حالياً أيضا قناة كرتون نتورك العربية في المنطقة وعبر بعض البرامج المدبلجة باللغة العربية أو اللهجات التابعة لها.

وسط وجنوب أفريقيا
القناة متوفرة ول 24 ساعة يوميا عبر شبكة دي إس تي في "DStv" ومقرها جنوب أفريقيا، تبث هذه النسخة من القناة باللغة الإنجليزية إضافة إلى بوميرانج أوروبا والتي تبث عبر نفس الشبكة.

انظر أيضا
 كرتون نتورك (أستراليا)
 كرتون نتورك (فرنسا)

وصلات خارجية
 Official PAN-European Feed Site
 Official Site Containing All European Feeds (Except of The Pan-European Feed)
 Cartoon Network (Europe) at Turner Info

تايم وارنر
شبكات تلفزة للأطفال
قنوات وشبكات تلفزيونية أسست في 1993
كرتون نتورك

كرتون نتورك (أوروبا)


Midões Portekiz'de Tábua belediyesine bağlı olan, 19,98 km2 yüzölçümüne sahip, 1.757 nüfuslu (2001) bir bucaktır. (Portekizce: freguesia).
 Midões en freguesiasdeportugal.com (en portugués)
 Gobierno civil e información administrativa del Distrito de Coímbra (en portugués)

Tábua'nın bucakları

Midões (Tábua)