Gilboa may refer to:

Mount Gilboa, a biblical site in Israel, where King Saul's sons were killed by the Philistines, and Saul killed himself (1 Samuel 31:4)
Gilboa Regional Council
Two towns in the United States are named for the mountain:
Gilboa, New York
Gilboa, Ohio
Gilboa Fossil Forest, New York state, USA
The fictional kingdom of Gilboa, in the American TV series Kings
Gilboa (surname)
Gilboa Prison in Israel

Gilboa


Thelypteris simulata, communément appelé la Thélyptère simulatrice, est une espèce de fougères de la famille des Thelypteridaceae.

Notes et références

Liens externes

Thelypteridaceae

Thelypteris simulata


Arnold Leonard Rosenberg, né le 11 février 1941, est un informaticien américain. Il est professeur d'université émérite (« Distinguished Professor Emeritus ») à l'université du Massachusetts à Amherst ; il continue à bénéficier d'un postes de professeur de recherche à l'université Northeastern et à l'université d'État du Colorado.

Rosenberg est connu notamment pour avoir participé à formuler la conjecture d'Aanderaa-Karp-Rosenberg qui stipule que de nombreuses propriétés non triviales de théorie des graphes ne peuvent être résolues sans tester la présence ou l'absence de chaque arête possible dans un graphe donné.

Carrière

Rosenberg a fait ses études supérieures à l'université Harvard ; il obtient un B. Sc. en 1962 et Ph. D.  en 1966 sous la supervision de Patrick C. Fischer. Rosenberg travaille ensuite au Thomas J. Watson Research Center de 1965 à 1981, puis est  professeur à l'université Duke de 1981 à 1985. Il est ensuite, de 1986 jusqu'à son éméritat en 2007, professeur à l'université du Massachusetts à Amherst. Il bénéficie d'un poste de professeur recherche à l'université d'État du Colorado (2008-2012) et depuis à l'université Northeastern.

Distinctions

Rosenberg est élu membre de l'Association for Computing Machinery en 1996 « pour ses travaux sur les modèles de calcul en théorie des graphes, mettant l'accent sur les études théoriques des algorithmes et les architectures parallèles, la conception et la mise en page VLSI et les structures de données » En 1997, il est élu membre de l'IEEE « pour ses contributions fondamentales aux aspects théoriques de l'informatique et de l'ingénierie ».

Publications (sélection)

Livres

 .
 .
 .

Références

Liens externes

 Site personnel de Rosenberg à l'université du Massachusetts à Amherst

Professeur à l'université d'État du Colorado
Professeur à l'université Northeastern
Professeur à l'université du Massachusetts à Amherst
Professeur à l'université Duke
Étudiant de l'université Harvard
Personnalité américaine de l'informatique
Naissance en février 1941

Arnold L. Rosenberg


Calymperaceae, porodica pravih mahovina koja raste poglavito po deblima stabala i stijenama, te mnogo rjeđe po tlu.Po jednoj klasifikaciji pripada redu Pottiales, a po drugoj u Dicranales.

Rodovi
 Arthrocormus Dozy & Molk.
 Calymperes Sw. ex F. Weber
 Calymperidium Dozy & Molk.
 !Calymperites Ignatov & Perkovsky
 Calymperopsis (Müll. Hal.) M. Fleisch.
 Carinafolium R.S. Williams
 Exodictyon Cardot
 Exostratum L.T. Ellis
 Leucophanella (Besch.) M. Fleisch. ex Cardot
 Leucophanes Brid.
 Mitthyridium H. Rob.
 Octoblepharum Hedw.
 !Orthotheca Brid.
 Palaeosyrrhopodon Ignatov & Shcherb.
 Syrrhopodon Schwägr.
 Trachymitrium Brid.

Izvori

Dicranales

Calymperaceae


حاجز الصمت مسلسل سوري يعالج كموضوع أول مرض السيدا (الايدز) وتبعاته الهدف الأساسي لهذا العمل هو كسر حاجز الخوف قبل حاجز الصمت بالنسبة لمرض السيدا (الإيدز)، من خلال قصة سلمى الباحثة الاجتماعية التي تهتم بالتواصل مع كل الشرائح التي تعاني أزمات بسبب المجتمع الذي تعيش فيه. سلمى أرملة تعيش قرب بنات أخيها ولها ولد وحيد تعتقد انه يدرس في فرنسا. مسلسل من إخراج يوسف رزق كما تم تصوير جزء ثاني بعنوان الخط الأحمر مع عودة ممثليه وشخصيات جديدة.

القصة

يقترح مازن رئيس مكافحة السيدا على سلمى مديرة دائرة البحث الاجتماعي مساعدته في مهمة كلفته بها الأمم المتحدة من أجل مكافحة السيدا عبر زيارات لمختصين لأحد المصحات الموجودة في البلد، وربط علاقات بالمصابين ودراسة وضعهم. ترفض سلمى زيارة المصحة في البداية، وتحت ضغط من زملائها في العمل تزوره والرهبة تسبقها، خاصة عندما تتعرف بين المرضى على ابنها رامي الذي كانت تظن أنه يتابع دراسته في فرنسا...

تصاب سلمى بصدمة قوية وتنهار عندما لا يستطيع ابنها تذكرها لأن الأورام الخبيثة طالت دماغه. تواصل سلمى رحلتها مع المصابين بهذا الداء الفتاك، ومن خلال حكاياتهم تكسر حاجز الخوف قبل حاجز الصمت.

طاقم العمل
 إخراج: يوسف رزق
 تأليف وسيناريو: هاني السعدي

بطولة

 خالد تاجا.
 نادين.
 فاديا خطاب.
 منى واصف.
 سليم كلاس.
 ميلاد يوسف.
 تيسير إدريس.
 قيس الشيخ نجيب.
 عبير شمس الدين.
 روعة ياسين.
 صفاء سلطان.
 روعة السعدي.
 عبد المنعم عمايري.
 سلمى ضو البيت.
 عليا الركاب.

 عبد الحكيم قطيفان.
 إمارات رزق.
 الطفلة «ربى السعدي».
 الطفل «سليمان رزق»
 حسام تحسين بيك.
 يارا صبري.
 ليت المفتي.
 جيني اسبر.
 فايق عرقسوسي.
 أماني الحكيم.
 صالح الحايك.
 فراس إبراهيم.
 نجاح حفيظ.
 عبد الفتاح المزين.
 عصام عبه جي.

انظر أيضاً
 الفصول الأربعة (مسلسل)
 أهل الغرام (مسلسل)

مراجع

مسلسلات تلفزيونية درامية سورية
مسلسلات تلفزيونية سورية بدأ عرضها في 2005

حاجز الصمت (مسلسل)


فيليكي كومياتي (Великі Комьяти) هي مدينة في مقاطعة زاكارباتسكا في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 6661   نسمة.

مراجع

مدن أوكرانيا

فيليكي كومياتي (زاكارباتسكا)


Roè Volciano ist eine norditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) im Val Sabbia der Provinz Brescia in der Lombardei. Die Gemeinde liegt etwa 21,5 Kilometer nordöstlich von Brescia und ist Teil der Comunità montana della Valle Sabbia. Etwa 3 Kilometer östlich der Gemeinde liegt der Gardasee. Im Westen begrenzt der Chiese die Gemeinde.

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die Strada Statale 45bis Gardesana Occidentale von Cremona nach Trient.

Persönlichkeiten
 Jacopo Bonfadio (1508–1550), Humanist
 Bruno Leali (* 1958), Radrennfahrer

Einzelnachweise

Weblinks

Ort in der Lombardei

Roè Volciano


ألميروس: (باليونانية: Αλμυρός)، (بالإنجليزية:Almyros)، بلدة يونانية ومركز لبلدية تقع في وسط البلاد ضمن مقاطعة ماغنيسيا التي تتبع إدارياً لإقليم ثيساليا الإداري.

الموقع والسكان
{{خريطة مواقع|اليونان|label=ألميروس</small>|lat=39.18|long=22.75|caption=موقع ألميروس}}
تقع البلدة على ارتفاع (60) متر عن مستوى سطح البحر، ضمن سهل كروكيوس (Krokios) الساحلي، بحيث تبعد مسافة (7) كيلومتر عن ساحل الخليج الباغاسيتي أحد تفرعات بحر إيجة من الغرب.

تبعد البلدة مسافة (32) كم عن فولوس عاصمة المقاطعة، ومسافة (277) كم عن أثينا عاصمة البلاد.

يبلغ عدد سكان البلدة وحدها حوالي (8) آلاف نسمة، بينما يبلغ عدد سكان البلدية ككل حوالي (13) ألف نسمة (تعداد السكان لعام 2001).

 التسمية والتاريخ

يعني اسم البلدة (ألميروس) الـمالح في اللغة اليونانية، وعلى الأغلب فقد أطلق عليها هذا الاسم بسبب وقوعها ضمن سهل قريب من ساحل البحر.

أما تاريخ ألميروس فيعود للفترة الـبيزنطية عندما بنيت البلدة على بعد عدة كيلومترات عن الساحل لتكون بديلاً عن مدينة وميناء هالوس (Halos) الـهلنستية القديمة (والتي تبعد عنها مسافة (10) كم)، وذلك لتحاشي غارات القراصنة.

وصفها بنيامين من توديلا (Benjamin of Tudela) في الـقرن الثاني عشر بأنه كان يوجد فيها العديد من التجار اليهود والـإيطاليين.

أصبحت البلدة بعد ذلك تابعة للسلطنة الـعثمانية ككل اليونان. وصفت عام (1838) م. بأنها مستوطنة تركية تحتوي على (300) مسكن وأربع مساجد.

انضمت إلى الدولة اليونانية الحديثة عام (1881) م., وتغير التركيب السكاني فيها بشكل جذري عام (1896) م. حيث استبدل السكان الأتراك باليونانيين.

حدثت فيها عام (1981) هزة أرضية عنيفة تدمرت على إثرها أغلب منازل البلدة.

 المعالم الأساسية

 أهم معلم في البلدة هو متحف ألميروس الأركيولوجي، يعود بناء المتحف إلى أواخر الـتاسع عشر وهو مبني على الطراز النيوكلاسيكي، يحتوي المتحف على مجموعة هامة من اللقى الأثرية من المنطقة المحيطة بالبلدة.
 تعتبر مدينة هالوس (Halos) الهلنستية من أهم المعالم الأثرية المهمة بالقرب من ألميروس، إذ تقع على مسافة (10) كم إلى الجنوب منها، وهي مدينة مسورة تحرسها قلعة بيزنطية قديمة.
 تمتد غابة كوري (Kouri) من حدود بلدة ألميروس على مساحة (10) كم2 وهي غابة أراضي واطئة تسودها أشجار الـبلوط الدلب ومساحات واسعة من الـمستنقعات المالحة، وتعتبر نظاماً بيئياً هاماً للطيور المهاجرة والـغزلان.

 متفرقات

 تقع البلدة على الطريق السريع الوطني رقم (1) GR-1 أو 75-E''' والذي يربط أثينا مع سالونيك.
 تبدأ من جهة الجنوب الغربي من البلدة سفوح جبل أوثريس المكسو بالغابات، والذي يشكل الحد الطبيعي بين ماغنيسيا وفثيوتيس.
 أهم نادي رياضي في البلدة هو باس ألميروس

مراجع

مدن اليونان
مقاطعة ماغنيسيا

بلديات ثيساليا
أماكن مأهولة في ماغنيسيا

ألميروس


Sam Galbraith, (* 18. Oktober 1945 in Clitheroe, Lancashire; † 18. August 2014 in Glasgow) war ein schottischer Politiker englischer Abstammung und Mitglied der Labour Party. Er studierte an der Universität Glasgow und war anschließend als Neurochirurg tätig.

Leben
Geboren in Clitheroe besuchte er später die Greenock High School und studierte an der University of Glasgow Medizin. Er war ein beachteter Neurochirurg am Southern General Hospital in Glasgow. Galbraith war verheiratet und Vater von drei Töchtern. Wie seine Schwester litt Galbraith an Idiopathischer pulmonaler Fibrose und erhielt 1990 am Freeman's Hospital in Newcastle eine Lungentransplantation. Seit 2006 war er Vorsitzender des Scottish Maritime Museum. Er verstarb am 18. August 2014 und galt als eine der Personen, die am längsten mit einem Lungentransplantat lebten.

Britisches Unterhaus
Erstmals trat Galbraith bei den Britischen Unterhauswahlen 1987 zu Wahlen auf nationaler Ebene an. Er errang das Direktmandat seines Wahlkreises Strathkelvin and Bearsden und zog in das Britische Unterhaus ein. Zwischen 1988 und 1992 war er Parteisprecher für Schottland und Gesundheit. Bei den Unterhauswahlen 1992 und 1997 verteidigte Galbraith sein Mandat. Zu den folgenden Unterhauswahlen im Jahre 2001 trat Galbraith nicht mehr an. Das Mandat des Wahlkreises ging an seinen Parteikollegen John Lyons.

Schottisches Parlament
Bei den ersten Schottischen Parlamentswahlen im Jahre 1999 bewarb sich Galbraith um das Direktmandat des Wahlkreises Strathkelvin and Bearsden. Er gewann die Wahlen mit deutlichem Vorsprung vor der SNP-Kandidatin Fiona McLeod. Im Anschluss an die Wahl wurde er zum Minister für Kinder und Bildung ernannt; im November 2000 dann zum Staatssekretär für Umwelt, Sport und Kultur. Im Mai 2001 gab Galbraith aus gesundheitlichen Gründen sein Mandat für das Schottische Parlament zurück. Die fälligen Neuwahlen im Wahlkreis Strathkelvin and Bearsden gewann Galbraiths Parteikollege Brian Fitzpatrick. Da im Juni desselben Jahres ohnehin Unterhauswahlen anstanden, behielt Galbraith sein Unterhausmandat bis zum Ende der Legislaturperiode.

Weblinks
 Sam Galbraith. Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments

Einzelnachweise

Mediziner (20. Jahrhundert)
Neurochirurg
Abgeordneter des House of Commons (Vereinigtes Königreich)
Abgeordneter im Schottischen Parlament
Minister (Schottland)
Mitglied der Scottish Labour Party
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (East Dunbartonshire)
Schotte
Brite
Engländer
Geboren 1945
Gestorben 2014
Mann

Sam Galbraith


Ruxandra Ecaterina Vladescu Olt, conocida como Jany Holt, (Bucarest, Rumanía, 13 de mayo de 1909 –Neuilly-sur-Seine, 26 de octubre de 2005) fue una actriz de cine y televisión francesa de origen rumano, con una carrera artística desarrollada principalmente en el cine de Francia.

Su verdadero nombre era Ruxandra Ecaterina Vladescu Olt, nació en Bucarest, Rumanía. Holt actuó en 48 filmes y producciones televisivas entre 1931 y 1995.

Jany Holt, que había sido miembro de la Resistencia Francesa contra los nazis durante la Segunda Guerra Mundial, falleció por causas naturales en Neuilly-sur-Seine, París, en 2005.

Selección de su filmografía
Le Domino vert (1935)
Le Golem (1936)
Les bas-fonds (1936)
Un grand amour de Beethoven (1937)
Dr. Terror's House of Horrors (1943) (episodio "The Monster of Stone")
Les anges du péché (1943)
The Green Glove (1952)
Gervaise (1956)
 A Time for Loving (1971)
Die linkshändige Frau (1978)
Target (1985)

Referencias

Enlaces externos

Jany Holt - Cinémathèque française (en francés)

Actores de cine de Francia
Actores de televisión de Francia
Nacidos en Bucarest

Jany Holt


Edomite was a Northwest Semitic Canaanite language, very similar to Biblical Hebrew, Ekronite, Ammonite, Phoenician, Amorite and Sutean, spoken by the Edomites in southwestern Jordan and parts of Israel in the 2nd and 1st millennium BCE. It is extinct and known only from an extremely small corpus, attested in a scant number of impression seals, ostraca, and a single late 7th or early 6th century BCE letter, discovered in Horvat Uza.

Like Moabite, but unlike Hebrew, it retained the feminine ending -t in the singular absolute state. In early times, it seems to have been written with a Phoenician alphabet. However, by the 6th century BCE, it adopted the Aramaic alphabet. Meanwhile, Aramaic or Arabic features such as whb ("gave") and tgr ("merchant") entered the language, with whb becoming especially common in proper names. Like many other Canaanite languages, Edomite features a prefixed definite article derived from the presentative particle (for example as in h-ʔkl 'the food'). The diphthong /aw/ contracted to /o/ between the 7th and 5th century BCE, as foreign transcriptions of the divine name "Qos" indicate a transition in pronunciation from Qāws to Qôs.

Examples

References

Canaanite languages
Edom
Languages attested from the 1st millennium BC
Languages extinct in the 6th century BC

Edomite language


Als Geologische Dienste werden bezeichnet:
 in Deutschland die Bundesanstalt für Geowissenschaften und Rohstoffe (BGR)
 und die geologischen Landesämter der Bundesländer
 in Österreich die Geologische Bundesanstalt (GBA)
 in der Schweiz das (frühere) Bundesamt für Wasser und Geologie (BWG), nun in Zuständigkeit von Swisstopo.

Siehe auch:
 Geological Survey, für Behörden mit vergleichbaren Aufgaben in englischsprachigen Ländern

Geologischer Dienst


Fudbalski klub Milići (FK Milići; Milići; srpski ФК Милићи) je nogometni klub iz Milića, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina.
U sezoni 2018./19. klub se natječe u Regionalnoj ligi RS – Istok, ligi četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Bosne i Hercegovine.

O klubu
Klub je osnovan 1972. godine pod nazivom "Šesti avgust" (također često i kao "6. avgust"). Do 1992. godine klub se natjecao u Područnoj ligi Tuzla, Tuzlanska grupna liga, Međuopćinskoj ligi Tuzla, Regionalnoj ligi – Sjever, te ostalim ligama na tuzlanskom području.
Kao posljedica rata u BiH, 1992. godine se osniva "Nogometni savez Republike Srpske" (FSRS), čiji član postaje i "Šesti avgust". 1993. godine dolazi do prmjene imena kluba u "Boksit". U sezoni 1995./96. se osniva Prva liga Republike Srpske, koju "Boksit" osvaja u sezonama 1995./96. i 1999./00. U sezoni 2002./03. "Boksit" odustaje na polusezoni zbog teške financijske situacije, refomira se pod nazivom FK "Milići", te se natječe pretežno u Drugoj ligi RS i Regionalnoj ligi RS.

Uspjesi
 Prva nogometna liga Republike Srpske
 prvak: 1995./96., 1999./2000.
 Treća liga RS – SMB Bijeljina
 prvak: 2007./08.
 Područna liga RS – Birač
 prvak: 2014./15
 Tuzlanska grupna liga – Istok
 prvak: 1978./79., 1980./81., 1983./84.
 'Kup Republike Srpske
 finalist: 1997./98., 2000./01.

 Pregled plasmana

 Poznati igrači

 Unutrašnje poveznice
 Milići

 Vanjske poveznice
 FK Milići, facebook stranica
 FK Milići, sportdc.net
 FK Milići, srbijasport.net
 Boksit Milici, foot.dk

 Izvori
 Milan Ždrale, Radomir Džinkić-Šane: 60 godina fudbala u Milićima, Milići, 2010.,
 Milan Đorđić: Enciklopedija fudbalskih klubova Republike Srpske'', Zvornik, 2011., , str. 90-91
 mondo.ba, MONDO sjećanja: Boksit i zlatna slova fudbala RS, objavljeno 28. listopada 2017., pristupljeno 20. travnja 2019.
 sportlive.ba, Milići: Nekad baza šampiona, danas "Rajkovog tornja", objavljeno 11. prosinca 2013., pristupljeno 20. travnja 2019.

Milići

FK Milići


Djiboutiske franc er valutaen i Djibouti. Valutakoden er DJF. Djiboutiske franc har historisk været inddelt i 100 centimer, men inddelingen bruges ikke længere. Francen har siden 1973 været fastlåst til amerikanske dollar med kursen 177,721 franc for 1 dollar.

Historie
Fra Fransk Somaliland blev oprettet blev der brugt franske franc sideløbende med indiske rupee og Maria Theresia-talere. Deres indbyrdes forhold var 2 franc for 1 rupee og 4,20 franc for en Maria Theresa-taler.

Startende i 1910 begyndte Banque de l'Indochine at udstede pengesedler i landet, og i 1948 kom de første mønter for kun Fransk Somaliland med navnet "Côte Française des Somalis". I 1949 blev der er indført en selvstændig franc som blev låst til amerikanske dollar med 214,392 franc for 1 dollar.

I 1971 blev den låste kurs overfor dollar justeret til 197,466 franc for en dollar, og igen i 1973 til 177,721 franc for en dollar. Sidstnævnte kurs bruges stadig.

Sedler og mønter fik nyt design efter Djiboutis selvstændighed i 1977, men valutaen blev ikke ændret.

Billeder

Møntenheder fra Afrika

Djiboutiske franc


James Boyce Black (born March 25, 1935) is a member of the North Carolina Democratic Party, and a  former member of the North Carolina General Assembly, who represented the state's 100th House district, including constituents in Mecklenburg County. An optometrist from Matthews, North Carolina, Black was elected to 11 (non-consecutive) terms in the House of Representatives, and served as Speaker of the House from January 1999 through the end of 2006, when scandal forced him to give up the leadership post. For the 2003-2004 legislative session Black was elected to serve as "Co-Speaker" with Republican Richard T. Morgan serving as the other Co-Speaker. He is tied with Liston B. Ramsey as longest-serving Speaker in state history.

Black earned an O.D. from the Southern College of Optometry. He served in the United States Navy and in the United States Naval Reserve.

Fall from power
In 2005 and 2006, Black was linked to a series of scandals involving, among other things, the party-switching Rep. Michael P. Decker, and the North Carolina lottery, established the previous year. The proceedings led to convictions for several involved figures, including Decker, media and public relations consultant Kevin L. Geddings and political aide Meredith Norris. Decker testified under oath that he instigated a bribery scheme of which Black was alleged to be a "co-conspirator". Black has consistently denied those allegations.

Although Black was not indicted while serving as speaker, the situation drew ire from the North Carolina Republican Party, which involved the scandal in their November election campaigns.

Black was re-elected in November 2006, over Republican political novice Hal Jordan. Meanwhile, he led efforts to increase the Democratic majority in the State House.

In December 2006, Black announced that he would not seek another term as Speaker. That was followed in January 2007 by his announcement that he would not run for re-election to the House in 2008.

Black pleaded guilty to a federal charge of public corruption on February 15, 2007, a felony carrying a maximum sentence of 10 years in prison and a $250,000 fine. He admitted to accepting funds from chiropractors while their professional group had legislation pending in the North Carolina General Assembly. As a result, he resigned from the General Assembly on February 14, 2007.

Federal prosecutors have said the plea deal with Black involves his assistance in their continued investigation into political corruption in North Carolina government.

Black's agreement with federal prosecutors did not protect him from state prosecution. Indeed, days after his federal plea, he entered into a separate Alford plea agreement with the district attorney of Wake County, whose jurisdiction includes the state capital, Raleigh.

On July 11, 2007, Black was sentenced by Judge Terrence Boyle to five years, three months in prison, three years of probation, and a $50,000 fine. Black was sentenced in state court as well in 2007 and 2009, but was allowed to serve his state sentences concurrently with his federal prison time.

In 2010, Black was released from federal prison in Georgia and returned to Mecklenburg County to serve the remaining six months of his term either at a halfway house or under house arrest.

References

External links
News & Observer "Under the Dome" Profile of Black
Carolina Journal - Spotlight on Speaker Jim Black
Black's Plea Agreement with U.S. Attorneys

|-

|-

|-

1935 births
Living people
People from Matthews, North Carolina
Lenoir–Rhyne University alumni
American optometrists
20th-century American politicians
21st-century American politicians
Speakers of the North Carolina House of Representatives
Democratic Party members of the North Carolina House of Representatives
People who entered an Alford plea
North Carolina politicians convicted of crimes
Politicians convicted of program bribery

James B. Black


يوهان أدولف بينغيل  هو سياسي سورينامي، عضو في حزب الحزب الوطني السورينامي. تولى منصب وزير أول في الفترة الممتدة من جوان 1963 اٍلى 5 مارس 1969.

مراجع

أشخاص من باراماريبو
رؤساء وزراء سورينام
سياسيون سوريناميون
مواليد 1334 هـ
مواليد 1916
نقابيون سوريناميون
وزراء مالية سورينام
وفيات 1390 هـ
وفيات 1970
وفيات بسبب خمج الدم

يوهان أدولف بينغيل


دزهوبغا  هي مدينة في مقاطعة كراسنودار كراي في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 5178 نسمة.

مراجع

مدن كراسنودار كراي

دجوبغا


Johann Bolandt (* 1562; † 11. Oktober  1645 in Köln) war ein Kaufmann und Politiker in der Freien Reichsstadt Köln.

Leben

Kaufmann, Bannerherr und Familie
Ob Johann Bolandt in Köln geboren wurde, ist nicht bekannt, jedoch muss er Kölner Bürger gewesen sein, um Mitglied einer Gaffel werden zu können. Er war Mitglied der Gaffel Schwarzenhaus, einer Vereinigung der Kölner Kaufleute geworden, und wurde wahrscheinlich deren Bannerherr. Bolandt agierte als Händler im internationalen Waffengeschäft und schickte Waffen sowohl aus heimischer Produktion als auch von Herstellern aus Solingen und Lüttich auf die Iberische Halbinsel. Von dort bezog er Spezereien, und aus England erhielt er Tuche.

Seit 1586 und bis 1607 war Bolandt Ratsherr der Stadt. In die Anfangszeit seiner Ratsherrenschaft fällt möglicherweise seine erste Ehe mit Elisabeth Mendez. Sie war die Tochter eines portugiesischen Faktors in Antwerpen, die mit ihrer Mutter wegen der dortigen politisch-religiösen Auseinandersetzungen in Köln Zuflucht gefunden hatte. Bolandt hatte mit Elisabeth Mendez drei Kinder. Wohl nach dem Tod von Elisabeth heiratete Bolandt 1621 Susanna, die Tochter des venezianischen Großkaufmanns Balthasar Charles. 1616 erwarb Johann von Bolandt gemeinsam mit seiner ersten Frau von Adolf Sigismund Raitz von Frentz die stark heruntergekommene Burg Kühlseggen samt Zubehör für 29.000 Reichstaler.

Ratsherr und Bürgermeister
Bolandt gelang es, zwischen den Jahren 1603/04 und 1645/46 bei 15 Wahlen das höchste Amt der Stadt zu erringen. In Bolandts frühe Amtszeiten fiel auch die Restaurierung der Ratskapelle. Zur Finanzierung des Vorhabens wurden neue Strafgelder eingesetzt, die man beispielsweise den Häretikern auferlegte. So wurde ein solches Strafgeld in der Höhe von 1400 Goldgulden eingetrieben und im Jahr 1608 für Arbeiten an der Ratskapelle St. Maria in Jerusalem verwandt. Eine im Jahr 1612 verhängte Geldstrafe von 200 Goldgulden wurde im Jahr 1614 dem "Ausputz" (Verschönerung) einer Kapelle zugeführt. Statt des alten hölzernen Unterschlags konnte nun eine Empore auf Marmorpfeilern gebaut werden, die 1616 durch Meister "Jakob Sieglar" für 300 Reichstaler ausgeführt wurde. Weitere solcher, der Rentkammer zufließenden Strafgelder, ermöglichten die Ausrüstung, Erhöhung und Wölbung sowie sonstige Verbesserungen der Kapelle.

Als 1612 Mülheim durch Wolfgang Wilhelm von Pfalz-Neuburg und Kurfürst Johann Sigismund von Brandenburg zur Festung ausgebaut wurde, erwirkte Bolandt durch eine in mehrheitlicher Übereinstimmung mit dem Rat verfasste Petition an Kaiser Matthias die Anordnung zur Einstellung der Arbeiten und den Abriss schon geschaffener Anlagen. Da die Fürsten dem Befehl nicht folgten und der Kaiser selbst nichts unternahm, suchte sich die Stadt Verbündete, die sie bei den Spanischen Niederlanden fand. Im Herbst 1614 entsandte der spanische Befehlshaber Spinola eine Truppe von 550 Mann nach Mülheim, die alle Befestigungsanlagen zerstörte. Im Folgejahr, Johann Bolandt war nun erneut im Amt, veranlasste er im Vollzug eines Urteils des Reichshofrates, weitere Maßnahmen gegen Mülheim. Er ließ in dem aufstrebenden Ort, der mit praktizierter Religionsfreiheit und gewährten steuerlichen Privilegien auch viele protestantische Geschäftsleute anzog und so zur Konkurrenz Kölns wurde, auch Privatbauten einreißen.

Bolandt galt in seiner Amtsführung als politischer Hardliner, der mit den Kaiserlich-Katholischen sympathisierte, einem Bündnis, dem sich auch Köln angeschlossen hatte. Er beeinflusste den Rat 1624, sich gegen Frankreich zu positionieren und Söldner anzuwerben. Etwa in die Mitte der Amtszeiten dieses strenggläubig katholischen Bürgermeisters, die zugleich auch eine Epoche der extremen Hexenverfolgung in Köln war, fiel der Prozess gegen Katharina Henot und deren Verurteilung und Hinrichtung im Jahr 1627. 1628 wurde Bolandt als Herr zu Keulseck (Burg Kühlseggen) von Kaiser Ferdinand geadelt.

Unter Bolandts Führung entsandte der Rat 1631 eine Abordnung zu dem so genannten Kompositionstag nach Frankfurt, auf dem sich die Kölner Delegation vehement gegen die Aufhebung des Restitutionsediktes einsetzte und für die Alleingeltung der katholischen Konfession in der Reichsstadt Köln plädierte.

Johann Bolandt starb während seiner 15. Amtszeit; seine Nachfolge im Amt trat Peter von Wolfskehl an.

Literatur
 Herbert M. Schleicher. Ratsherrenverzeichnis von Köln zu reichsstädtischer Zeit von 1396-1796. Köln 1982.
 Herbert M. Schleicher. Ernst von Oidtman und seine genealogisch-heraldische Sammlung in der Universitäts-Bibliothek zu Köln. Bd. 2. Mappe 86-147 Betgenhausen-Brewer. Köln 1992
 Werner Schäfke, Kölnischer Bildersaal: Die Gemälde im Bestand des Kölnischen Stadtmuseums einschließlich der Sammlung Porz und des Kölner Gymnasial- und Stiftungsfonds. Verlag: Köln: Kölnisches Stadtmuseum (1. Januar 2006), ISBN 392739694X
 Hans Vogts, Fritz Witte: Die Kunstdenkmäler der Stadt Köln, im Auftrage des Provinzialverbandes der Rheinprovinz und der Stadt Köln. Herausgegeben von Paul Clemen, Bd. 7, Abt. IV: Die profanen Denkmäler der Stadt Köln, Düsseldorf 1930. Verlag L. Schwann, Düsseldorf. Nachdruck Pädagogischer Verlag Schwann, 1980. ISBN 3-590-32102-4
 Carl Dietmar: Die Chronik Kölns, Chronik Verlag, Dortmund 1991, ISBN 3-611-00193-7

Einzelnachweise

Bürgermeister (Köln)
Deutscher
Geboren 1562
Gestorben 1645
Mann

Johann Bolandt


Stolna srebrnina odnosno kod nas češće određena samo kao srebrnina sastoji se od jedaćeg pribora te posuda i ukrasnih elemenata namijenjenih svečanom uređenju stola.

Sastavni dijelovi stolne srebrnine
Posude za posluživanje jela te jedaći pribor - tanjuri, zdjele ,pladnjevi, sosijere i kaserole, soljenke i posude za ocat i ulje, pokali i čaše za piće, jedaći pribor za meso, ribu, salatu i desert te kavu i čaj. Nekad se set srebrnine sastojao od pribora za 36 osoba dok se danas sastoji od kompleta za 12 osoba.

Povijest
Stolna srebrnina te rjeđe zlatnina u uporabi je još od grčkih i rimskih vremena, što najbolje pokazuju brojni arheološki nalazi. Služila je tadašnjoj aristokraciji za pokazivanje društvenog položaja i moći. Kao ratni plijen srebrnina je slana u Rim već u drugom stoljeću prije Krista.

Ogledni primjerak starog stolnog srebra iz tog vremena je blago iz Boscorealea. Drugi značajni nalazi su i blago Mildenhalla te Berthouvillea. Od novijih primjera Seusovo blago, a vrijedan je i naš nalaz iz Vinkovaca.

Čišćenje

Kako bi očuvali sjaj srebrnine osim suvremenih kupovnih sredstava koriste se i u domaćinstvu prokušane i dokazane metode čišćenja. Najčešće korištena metoda je vruća otopina sode bikarbone, u koju uronimo u alufoliju zamotane komade srebrnog jedaćeg pribora. Nakon nekog vremena predmete izvadimo te isperemo i osušimo.

Dodatna literatura
 Ulla Stöver: Le Couvert. Geschichte und Geschichten um Tafelsilber. Thiemig, München 1975, .
 François Baratte: Silbergeschirr, Kultur und Luxus in der römischen Gesellschaft (= Trierer Winckelmannsprogramme. H. 15). von Zabern, Mainz 1998, .
 Claudia Horbas, Renate Möller: Silber von der Renaissance bis zur Moderne. (Fakten, Preise, Trends). Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2000, .

Vanjske poveznice

Izvori

Umjetnička obrada metala

Stolna srebrnina


An Veyretella in uska genus han Liliopsida. An Veyretella in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Veyretella

Veyretella


General System of Preferences යනු මෙහි දිගු වදනයි.
.

සංවර්ධනය වෙමින් පවත්නා රට වල අපනයනයන් සඳහා  තම තම වෙළඳ පොළ වල් වරණීය ලෙස එනම් යම කිසි තේරීමක් හා පාලනයක් සහිතව විවෘත කිරීම සඳහා යුරෝපා සංගමයට අයත් රටවල් විසින් හඳුන්වා දුන් "පොදු වරණීය ක්‍රමය (පද්ධතිය )"යන අදහස ඇති "General System of Preferences"යන්නෙන් අදහස් වේ.

G S P+

G S P +යනු බහු පාර්ෂවීය පාරිසරික ගිවිවුම් වලට මෙන්ම මානව හිමිකම් සහ යහපාලනය පිළිබඳව ගිවිසුම් සඳහා එළැඹි අනාරක්ෂිත මෙන්ම කුඩා රටවල අපනයන භාණ්ඩ 7200 කට පමණ තම වෙළඳ පොළවල් (යුරෝපා සංගමයට අයත් රටවල) වෙත තීරුබදු  රහිතවම ප්‍රවේශ වීම සඳහා අවස්ථාව උදා කිරීමට යුරෝපා සංගමයට අයත් රටවල් විසින් හඳුන්වා දී ඇති ක්‍රමයකි.

අන්තර්ජාතික - වෙළෙඳාම

ජී එස් පී


Hoss Power (* 7. Dezember 1971 in Heidenheim an der Brenz; bürgerlich Sascha Vollmer) ist ein deutscher Multiinstrumentalist, Sänger, Komponist, Musikproduzent und Gründungsmitglied der Rockband The BossHoss. Als Musiker ist er in den Bereichen Country und Rock tätig. Zu seinen bekanntesten Stücken zählen Stallion Battalion, Last Day und Don't Gimme That.

Biografie

Vollmer lernte schon früh Geige und Klavier zu spielen und gründete im Alter von 14 Jahren seine erste Band. Da in dieser bereits ein Pianist vorhanden war, lernte er Gitarre spielen und singen. Daneben spielt er heute Bass.

1992 gründete er zusammen mit dem Schlagzeuger Roberto Bangrazi die Punk- und Rockabilly-Band Hot Boogie Chillun, mit der er mehrere selbstproduzierte Singles veröffentlichte. Mit dieser Band tourte er durch Europa und die USA. Schon in dieser Zeit trug er einen weißen Stetson, der später zu den Markenzeichen von BossHoss gehörte. Nachdem ihr Bassist 1998 ausgestiegen war, zogen Bangrazi und Vollmer nach Berlin, wo er bis heute lebt. Dort fanden sie in Michael Frick einen neuen Bassisten, mit dem Vollmer 2004 unter seinem Künstlernamen Hoss Power zusammen mit Alec Völkel alias Boss Burns die Band The BossHoss gründete. 2005 veröffentlichten Hot Boogie Chillun ihr letztes Album mit dem Titel 15 Reasons To R'n'R.

Ende 2004 unterzeichnete The BossHoss bei Universal Music ihren ersten Major-Plattenvertrag. 2002 wurde Powers Tochter und 2009 sein Sohn geboren, im selben Jahr erhielt er mit BossHoss den Berliner Bär. Von 2011 bis 2013 teilten sich Power und Burns einen Jurysitz bei der Castingshow The Voice of Germany. Zudem produzierte er das Album Ivy der von ihm und Burns gecoachten Ivy Quainoo mit. 2016 wirkte er in dem Film Hanni & Nanni – Mehr als beste Freunde in der Rolle des Vaters mit. Seit 2018 teilen sich Power und Burns einen Jurysitz bei The Voice Senior. 2019 war er zusammen mit Boss Burns Jurymitglied bei The Voice Kids. Am 9. März 2020 erschien von Power und Burns das Buch Rock am Grill.

Musikalische Einflüsse
Einen großen Einfluss für Power stellt die US-amerikanische Band The Sonics dar. Er nahm immer wieder Cover der Band wie Have Love Will Travel auf oder auch Money in der Version der Sonics. In einem 2011 erschienenen Interview mit der Welt erwähnte er auch Elvis Presley und Johnny Cash als großen Einfluss für ihn. Als Hommage an Presley schrieb er das Lied Still Crazy 'Bout Elvis vom Album Liberty of Action.

Aufgaben bei The BossHoss und Markenzeichen

Neben seinen Funktionen als Gitarrist, Komponist, Produzent und Sänger ist Power bei der Band als Arrangeur, Mixer und Recorder der Alben tätig. Seine modifizierte Gibson-Gitarre mit der auf der Rückseite angebrachten Aufschrift Thanx zählt zu seinen Markenzeichen. Außerhalb seiner Tätigkeiten bei The BossHoss produziert und komponiert er Werbejingles für Mercedes-Benz. Live übernimmt er beim Instrumentalzwischenteil von Hot in Herre das Stylophone.

Filmografie
 2017: Sharknado 5: Global Swarming
 2017: Hanni & Nanni – Mehr als beste Freunde
 2020: Asphalt Börning

Diskografie
Für Veröffentlichungen mit The BossHoss siehe hier.

Weblinks

Einzelnachweise

Gitarrist
Country-Sänger
Rocksänger
The BossHoss
Pseudonym
Musiker (Berlin)
Deutscher
Geboren 1971
Mann

Hoss Power


was a town located in Kamo District, Hiroshima Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 2,879 and a density of 47.42 persons per km². The total area was 60.71 km².

On February 7, 2005, Fukutomi, along with the towns of Kōchi, Kurose and Toyosaka (all from Kamo District), and the town of Akitsu (from Toyota District), was merged into the expanded city of Higashihiroshima and no longer exists as an independent municipality.

External links
Official website of Higashihiroshima  (English content forthcoming)

Dissolved municipalities of Hiroshima Prefecture
Higashihiroshima

Fukutomi, Hiroshima


Taco Master (En español: «Maestro del taco») es un videojuego creado en 2011 por la empresa mexicana Kaxan Games, parte de Kaxan Media Group para los sistemas operativos iOS (iPod, iPhone e iPad), Android y Symbian, y más recientemente para Windows Phone y Windows 8. A finales de agosto y principios de septiembre de 2011 fue uno de las aplicaciones más vendidas en la tienda electrónica App Store de iTunes.

Jugabilidad
En Taco Master, el jugador toma el control del comal de un tradicional puesto de tacos callejero mexicano, aprendiendo a ser un taquero experto conforme se desarrolla el juego. El objetivo del juego es ir formando tacos con distintos ingredientes, conforme se van recibiendo las órdenes en la parte superior de la pantalla, colocando una tortilla en la parte inferior del puesto, y añadiéndole ingredientes arrastrándolos con el dedo a la tortilla. Se van consiguiendo puntos y dinero conforme se van cumpliendo más órdenes de forma más rápida, con más tacos y con ingredientes más complicados.

Aspectos del juego

Ingredientes
Conforme se va avanzando en el juego, se van descubriendo más ingredientes.
 Tortillas: están al centro del «comal», hay que colocarlas en la barra inferior y añadirle ingredientes

Nivel clásico y fiesta mexicana
 Bistec
 Chorizo
 Lengua de res
 Carne al pastor

Nivel taco zombie
 Corazón
 Ojos
 Tripas
 Sesos

Nivel tropical fury
 Salmón
 Pez espada
 Camarón
 Pulpo

Complementos
Nivel clásico y fiesta mexicana
 Salsa roja
 Salsa verde
 Cebolla y cilantro

Nivel taco zombie
 Salsa azul
 Nopales

Nivel tropical fury
 Ensalada
 Salsa chipotle
 Guacamole

Desarrollo
El juego fue apoyado por la Secretaría de Economía del Gobierno del Estado de Jalisco, y de los Instituto de Ciencia y Tecnología de Jalisco y de Nayarit.

Véase también
 Tacos

Referencias

Enlaces externos
 Sitio oficial

Videojuegos para iOS
Videojuegos para Android
Videojuegos para Symbian
Videojuegos de lógica
Videojuegos desarrollados en México
Videojuegos de 2011

Maestro del taco


හැඳින්වීම
වයඹ පළාත් සභාව මගින් පිහිටවූ ආයතනයකි.
වයඹ රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ කුසලතාවයන් සහ හැකිාවන් වර්ධනය මෙහි අරමුණයි.

පිහිටීම
වාරියපොල රජයේ ගොවිපල තුල රමණීය පරිසරයක පිහිටා ඇත.

සේවා

වයඹ පුහුණු මධ්‍යස්ථානය


Amblie () is a former commune in the Calvados department in the Normandy region of northwestern France. On 1 January 2017, it was merged into the new commune Ponts sur Seulles.

The inhabitants of the commune are known as Ambliais or Ambliaises, alternatively Ambligeois or Ambligeoises

Geography

Amblie is located some 17 km north-west of Caen, 15 km north-east of Bayeux, and 5 km from the beaches of the Normandy landings in World War II. It is located in the middle of two valleys, those of the Thue and the Seulles, not far from the plain of Caen.

It can be accessed by the D22 road from Caen which passes through the south of the commune and continues to Creully. Access to the village is by the D35 road from Reviers in the north-east passing through the village and continuing south-west to Saint-Gabriel-Brecy. Apart from the village there are also the hamlets of Le Bout de Haut and Les Planches. Apart from a patch of forest in the west and small patches of forest at scattered points, the commune is entirely farmland.

The Seulles river forms the northern border of the commune flowing east then north to join the sea at Courseulles-sur-Mer. The Thue river flows from the south through the village to join the Seulles. The commune's floodplain (meadows and marshes), its light hillsides, and its agricultural plain provide it with rich agricultural production.

Toponymy
The origin of the name may be from the Latin Amblia derived from Ambo Amnes meaning "two rivers".

History
The origins of this small village, situated on the road of mills, are uncertain. The presence of man is old, however, as evidenced by human traces dating back to antiquity. For several centuries, the territory was attached to French nobility through two families, notable members of which were Achard de Bonvouloir and the Count of Buisson de Courson. The textile industry developed in the 19th century employing mostly women. The water mills established along the Thue operated until 1945 and treated threads for textiles as well as grain. The village, like many others, suffered severely from depopulation from the beginning of the 20th century. After the First World War Belgian farmers settled in the territory. Spared during the Second World War, even though it was very close to the landing beaches, the village assisted Caen by establishing a refugee centre for thousands of wounded victims. Integrated into the sphere of influence of Caen, the commune again suffered a rural exodus to the big city.

On 29 June 1944 the Canadian Red Ensign flew over the headquarters of the First Canadian Army near Amblie. For the first time in history the Canadian Armed Forces were fighting under their own colours.

This ceremony is depicted at the Juno Beach Centre where a flag is displayed showing the Canadian Red Ensign with, in the top left corner, the Union Jack, the flag of the United Kingdom formed by the superposition of the cross of St. George, St. Patrick and St. Andrew. It is hallmarked with a shield with the Canadian coat of arms which was created by King George V in 1924. The Red Ensign remained the national flag of Canada until 1965. It was then replaced by the red and white maple leaf Flag of Canada.

Administration

List of Successive Mayors

Demography
In 2017 the commune had 272 inhabitants.

Culture and heritage

Civil heritage
The Chateau des Planches (1785) is registered as an historical monument. In the 16th century the area belonged to the Planches family. In 1738 it passed by marriage to Buisson de Courson. From 1785 to 1789 (the years being inscribed on a chimney stack) Nicolas du Buisson de Courson built this castle to replace a dilapidated building. Simply decorated the new house consisted of a central building crowned by a triangular pediment on each side flanked by two pavilions.
The Chateau of the Achard de Bonvouloir family. The main part was built in 1792 and the mid 19th century out of Creuilly limestone. The property belongs to the descendants of Achard, a contemporary of William the Conqueror. The castle, surrounded by a large park, is composed of a central pavilion topped by a triangular pediment and flanked by two wings at the front. During the Second World War a camp designed to accommodate thousands of injured people from the city of Caen was located in the building.
There are two Fortified Farms in the commune:
The Bourg farm, called "Fiquet", in the style of the 16th century. This farm was extensively rebuilt in the 19th and 20th centuries.
The former Levallois farm from the 13th, 14th, 18th, and 19th centuries is a typical Norman farmhouse with its enclosed courtyard, dovecote, stables, bakery, its granary, charretteries, two porches from 1739 for the main porch and 1710 for the porch leading to the fields formerly facing Bonvouloir Castle. In the main body of the house are traces of architectural features such as two sinks in puisette style from the 13th and 14th centuries with its western gable, and a tower with a spiral staircase typical of the Middle Ages which was once part of a stately home very altered in the 19th century. To the north of the main house are the Thue and Seulles rivers, near the Mill de la Porte which had two wheels. During the Normandy landings the mill housed the headquarters of the First Canadian Army commanded by General Harry Crerar.
The Chateau Farm from the 19th century called the Fiquet Vallerande farm. An architectural landmark for the region because of the Maine Anjou style.
Several Mills in the commune (without mill wheels). Located on the road of the mills, in the 19th century the village had a dozen mills distributed along the Thue. These establishments played an important role in industry and were mainly grain mills in this region, or pressing textiles, as at Cully.
The Seulles and Thue Valleys (the two rivers bordering the commune).
The Marettes Nature Garden, a garden for associative learning for vegetable garden cultivation.
The old Press in the area of the Bonvouloir family castle. A building in the medieval style dating from approximately the 15th or 16th centuries or possibly earlier - it was at one time the press for the village - its cider tower and Wine press can still be seen.
The old Pedestrian Bridge (1743) made of Creuilly limestone (300X200X400). Located just after the last Amblie mill, this bridge spans the Seulles river. The second arm of the river is crossed by a footbridge. The bridge was used by cows grazing on the other side of the river. After its deterioration from this usage it was restored after the construction of a ford downstream for the passage of livestock.
The Orival Stone Quarry (Merovingian). In this open-air quarry stone called Orival Quarry Tile is extracted. This stone is very coarse grained and is more resistant to frost than Caen stone. Quarrying from the Merovingian strata is important economically for several communes. Traces of ancient lime kilns testify to this. In the 11th and 12th centuries tile Orival Quarry tiles were used in the construction of monuments such as Bayeux Cathedral. These quarries were mentioned for the first time in 1692 in the land rents for Fécamp Abbey. Stone has been extracted continuously from the 19th century until the 21st century and is exported to large distances.
The Menhir of Planches.

Religious heritage
The Church (13th century) is registered as an historical monument. This church bears the marks of many rebuilds. The Romanesque nave from the 12th century, as evidenced by the Gadrooning, is retained one aisle. The western facade was redone in the 13th century. In the 19th century a tower replaced a small steeple from the 16th century based on the archway separating the choir from the nave. The early vaulted choir was partly reworked and a side chapel has been removed. Only the five-arched opening on the north aisle are Romanesque. Some of the sculptures are fanciful figures: such as an outsized man's head or people being bitten by mysterious animals, resulting from workshop jokes typical of Romanesque style. The portal on the western facade is from the 13th century. It is surrounded by a Torus decorated with rings. The presence of this motif is rare, occurring in very few places in France.

Picture Gallery

Notable people linked to the commune
Harry Crerar (1888-1965), Canadian General and "Commander of the land armies" of Canada during the Second World War. He made his headquarters in Amblie on 18 June 1944.

See also
Communes of the Calvados department

External links
Amblie on the old National Geographic Institute website
Amblie sur Seule on the 1750 Cassini Map

References

Former communes of Calvados (department)
Lime kilns in France
Populated places disestablished in 2017

Amblie


An Stipa melanosperma in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jan Svatopluk Presl. An Stipa melanosperma in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa melanosperma


Kütüphane anlamına gelen ve genellikle Batı dünyasında yaygın olarak kullanılan 'bibliothek' kelimesinin aslı Eski Yunancadır ve biblion kitap, baskılı ürünlerin saklandığı yer demektir. Türkçedeki kütüphane ise, Farsça ve Arapça kökenli kütüb (kitaplar) ile Farsça hane (ev)  sözcüklerinden türemiştir ve kitapların evi anlamına gelmektedir. Her iki dilde de kütüphane terimi, kitapların saklandığı yer anlamında kullanılmaktadır."Kütüphaneler, elde edilen bilginin toplanması, depolanması ve dağıtılması fonksiyonlarını gören hizmet işletmeleridir"  Toplumsal gereksinimleri karşılamak için kurulan kütüphaneler, her türlü kayıtlı bilgi kaynağını bilgi gereksinimi olan kullanıcıya etkin biçimde sunar böylece bağlantı işlevini sağlamaktadır.

Tarihçe

İlk kütüphaneler

İlk kütüphaneleri, MÖ 2600 civarında Sümerlere ait tapınaklarda keşfedilen çivi yazısıyla oluşturulan eski formlardaki tabletlerin bulunduğu arşivler oluşturmaktadır. Bu arşivler tarihin başlangıcı ve tarih öncesi dönemlerin son zamanlarını işaret etmekte ve ticari faaliyetlere ilişkin tutulmuş kayıtlarla ticari stoklara ilişkin bilgileri barındırmaktaydı. Ayrıca bu benzeri içeriklere, hükûmet belgelerinde ve tapınaklardaki Eski Mısırlılarca icat edilen papirüslerin üzerindeki kayıtlarda da rastlanmaktadır. İlk keşfedilen özel arşivler yazışma ve stok kayıtlarının yanı sıra yeni katiplerin eğitimi için efsanelerle ilgili metinlerin standartlaştırılmasını sağlamak amacıyla Ugarit'te tutulan kayıtlardan oluşmaktadır. MÖ 700'lerde Ninova'da ve MÖ 1900 civarında Nippur'daki kütüphanelerin yapısı, günümüzde de kullanılan sınıflama sistemlerinin tarihin ilk dönemlerinde de kullanıldığınız bir kanıtını oluşturmaktadır. Filozof Laozi, Zhou Hanedanlığına ait imparatorluğun sahip olduğu kütüphaneye ait kitapların koruyucusudur. Ayrıca kütüphanelerin varlığına kanıt olarak gösterilen eski tarihi eser kalıntılarında kataloglama sisteminin varlığına ilişkin kayıtlarda bulunmuştur.
Mısır ve Mezopotamya'daki kil tabletler, MÖ 3500-2500 yıllarında Mezopotamya'da çivi ve Mısırda hiyeroglif yazıları, piktografik yazının gelişmesiyle  beraber biçimlenmiş, gelişmiş ve yazılı belgelerin gittikçe artmasına neden olmuştur. Zamanla artan kültürel ve ekonomik ilişkiler sonucunda sayıları fazlalaşan içeriği devletler arası anlaşmalar, kanun ve buyrultular, yönetmelikler, yabancılara ilişkin kayıtlar, rahipler ve hukukla ilgili listeler olan bu yazılı belgeleri bulunduran arşivler ilk kütüphanelere örnek gösterilmiştir.
Eski Mısırda bulunan ilk belgeler papirüs üzerine yazılan tapınak kayıtlarını içeriyordu. Sosyal hayatı içine alan, din ve dinle ilgili  törenleri, felsefe, tıp, kimya gibi bilimler ve siyasal nitelikli devlet yazışmalarının bulunduğu kaynaklar "tablet evi" ve "mühür evi" gibi isimlerle adlandırılan yerlerde tutulmaktaydı.
 Asur döneminde Asurbanipal tarafından kurulan ve bilinen ilk kütüphaneye MÖ. 7. yüzyılda rastlanılır. Austen Layard ve Rassam'ın yapmış olduğu kazılar sonucunda Ninova şehrinde ortaya çıkarılan  tablet deposu Hükümdar Asurbanipal'in kütüphanesi olarak kabul edilir. 30000 civarı tableti barındıran bu kütüphane az sayıda resmi ve özel yazışmalar, makbuz senetleri, toplama listeleri gibi  resmi belgelerin yanında daha çok bilimsel, tıp, astronomi, büyücülük, edebiyat gibi konulardaki içeriklerde yer alıyordu. Ninova'daki kraliyet kütüphanesinden başka Nippur, Kuta, Borisippa ve Uruk şehirlerinde de kütüphaneler bulunur. Bunlar haricinde Asurlulardaki en önemli kütüphaneler ise Assur, Kalach, Arbela ve Ninova'dakilerdir.

Eski Yunana ait ilk kütüphaneler M.Ö. 4. yüzyılda tapınaklarda ve felsefe okullarında oluşturulan kitap depolarıydı. Büyük kütüphanelerin kurulmasının da göstermiş olduğu gibi kitap dağıtımı Helenistik dönemde gelişim göstermiştir. Antik dönemin en büyük ve en önemli kütüphanesine Yunan sömürgesi altında olan İskenderiye'de rastlanır. Uygarlığın ilk dönemlerinde kendinden söz ettiren İskenderiye Kütüphanesi baba ve oğul Ptolemaioslar tarafından M.Ö 3. yüzyılda Atinalı Demetritos Phalereus'un  verdiği destekle kuruldu. Bu kütüphane Atina'daki Aristotelesçi okulu model almış Yunan Kültür Merkezi ve büyük bir eğitim ve araştırma merkezinin parçası olarak gelişmiştir. II. Ptolemus'un girişimleri sonucu şehirdeki tüm kaynaklar kütüphanede toplatılmış ve diğer ülkelere gönderilen ulaklar sayesinde yeni kitaplara ulaşılmıştır. İskenderiye Limanına gelen gemilerde bulunan kitaplara el koyularak çoğaltıldıktan sonra geri iadesi sağlanarak farklı kitapların kopyası kazandırılmıştır. Bu şekilde bu kütüphaneler metinlerin aktarımında temel bir rol oynamakla birlikte burada hem kendi ihtiyaçları hem de ticari dağıtım için atölyeler tutmakta, çoğaltılan kopyaların  Akdeniz dünyasına yayılmasında da alan oluşturmaktadır. Bu çalışmalar sonucu sağlanan farklı koleksiyonlarla birlikte M.Ö 1. yüzyılda İskenderiye'deki papirüs tomarlarının sayısı yarım milyona ulaştı. Diğer bir önemli kütüphane olan Serapeion Tapınağına ek olarak yapılmış 43 bin ruloyu barındıran kütüphanenin M.Ö 47 yılında İskenderiye'nin zaptı sırasında  imha edilmesinden ötürü yok olmuştur. Roma İmparatoru Sezar'ın bu istilasından sonra yanan kütüphane yerine Antonious tarafından Kleopatraya 200.000 rulo hediye edilmiştir ve İskenderiye'deki koleksiyon 900.000 tomarı bulmuştur. Eski ehemmiyetini kaybeden kütüphane Hristiyanların Serapamum mabedini yaktıkları M.S. 391 de tamamen harap olmuştur.
Başka önemli kütüphane olan Bergama Kütüphanesi ve İskenderiye Kütüphanesi arasındaki rekabet sonucu Mısırdan papirüs ihracının yasaklanmasıyla üretilmesine olanak sağlanan parşömenlerle kütüphane içeriğini oluşturan nadide eserler meydana geldi. Fakat kütüphanenin Romalılar tarafından işgali sonucu ehemmiyetinin yitirilmesiyle İskenderiye'ye taşındı.

İslami alanda kütüphaneler
8. yüzyıldan itibaren ilk olarak İranlılar ve Araplar Çinlilerden kâğıt yapımını öğrenmeye başlamışlar ve 794'te Bağdat'ta kurulan kâğıt fabrikası ile kâğıt üretimine başlamışlardır. 9. Yüzyıldan itibaren pek çok İslam şehrinde "Bilim Salonu" olarak tabir edilen halk kütüphaneleri faaliyet göstermeye başlamışlardır. Laik bilginin yayılmasını teşvik etmek amacıyla İslam mezheplerinin ilkelerinin temsil edilmesi için kütüphanelere kitap bağışlarında bulunulmuştur.

Düzenlemenin 7. ve 14. yüzyılları kapsayan altın çağda İslam Kütüphanelerinde büyük önemi vardı. Bu dönemde kitaplar konularına göre sınıflandı. Kütüphanelere dahil edilmesinin ardından düzenlenen materyallerin konu başlıkları, yazarın soyadı ya da kitabın adına göre yapılmadı. Ayrıca İslami kütüphanelerin bir özelliği ise kendi kataloğuna sahip ilk kütüphaneler olabilmesidir. Raflara ilişkin bilgiler ise her rafın sonunda iliştirilen kâğıtta yazılmıştır. Bu kütüphaneler halkın erişimine en uygun kütüphane özelliği de taşımaktadır. Bu halka açık nitelikteki kütüphaneler Akademik, özel ve cami kütüphaneleri ile beraber oldukça rağbet görmüştür. Bilgi halife ve prensler gibi toplum yapısındaki en elit kesimin yanı sıra sıradan insanlar içinde sunulan bir niteliğe sahip olmaktadır. Bazı kütüphanelerin kayıtlarına göre 200'e kadar kitabın ödünç verilmesine izin verilebiliyor ve bu durum neticesinde bilgi ihtiyacı olan araştırmacılar ve okuyucular için daha rahat araştırma yapma imkânı sağlıyordu. Bazı odalarda daha rahat okuma ortamı oluşturulması açısından halıların serili olduğu söylenmektedir.

İslam Kütüphanelerin içeriğini oluşturan materyaller, kısmen İspanya ve Sicilya'daki Müslüman ve Hristiyan bölgelerinde, Hristiyan keşişler tarafından kopyalanarak sağlanmaktaydı. Kopyalanan kaynaklar arasında hem batıdaki Hristiyanların yapmış oldukları Bizans ile ilgili çalışmalar hem de Roma ve Yunan kökenine dayanan keşişlerin saklamış oldukları çalışma kayakları yer almaktaydı. Sonuç olarak oluşturulan bu kütüphaneler bugünkü modern kütüphanelerin temelini oluşturmaktadır. Budist Yazıtlar, eğitim alanındaki materyaller ve tarihi bilgiler Güney Asya'da modern dönem öncesindeki kütüphanelerde depolanmaktadır. Burmada Pitaka Taik isimli kraliyet kütüphanesi Kral Anawrahta  tarafından destansı bir biçimde kuruldu. 18. yy da İngiliz Elçisi Michael Symes, kütüphaneyi ziyareti sırasında, "Tuna nehri kıyılarından Çin sınırına kadar herhangi bir hükümdar Birman Majestesi kadar fazla kütüphaneye sahip olması mümkün değil" diye not düşmüştü. Tayland'da ise ho trai adı taşıyan kütüphaneler böceklerin kitapları yemesini önlemeyi sağlamak amacıyla genellikle kıyı şeritleri boyunca su birikintileri üzerinde kurulmuştur.

Orta Çağ kütüphaneleri

Yunan ve Roma uygarlıklarının yıkılmasıyla kütüphanelerdeki papirüs ve parşömenler büyük zarar gördü ve sadece belirli bir kısmı orta çağı karakterize eden manastır ve katedral kütüphanelerine taşınabildi. Bu dönemde kitaplar, Armarius denen deneyimli bir keşişle Scriptorium adında kitapların yazıldığı, süslendiği ve ciltlendiği atölyeler de kiliseye bağlı din adamlarınca oluşturuluyordu. Belli başlı kütüphaneler manastırlarda yer alıyordu bununla birlikte kralın ya da önemli kişilerin derlediği birkaç laik kütüphane de bulunuyordu. Özel koleksiyonların kalıcı olmamasından dolayı sadece Kilise ve Manastır Kütüphaneleri ayakta duruyordu. Bu kütüphaneler dinsel, cemaatin pratik ihtiyaçlarına uygun olarak litürji, teoloji ve kutsal yazının egemen olduğu kaynakları barındırıyordu ve bunların çoğu Latince  geri kalanları Yunanca ve İbranice'den oluşuyordu. En zengin Manastır Kütüphaneleri yüzlerce ciltten oluşuyordu. Mali açıdan daha güçlü olan Katedral Kütüphaneleri, Manastır Kütüphanelerinden daha gelişmiş durumdaydı. Bu dönemde dini kitapların yanında Katedral Kütüphanelerine hukuk, edebiyat ve şiir kitapları da eklenmiştir. Koleksiyonların artışıyla birlikte kitaplar çekmecelerden raflara dizilmiş ve çalınmalarını engellemek amacıyla değerli ve önemli olanlara zincirler bağlanmıştır. Kullanıcılarının çoğunluğunu kilise mensuplarının oluşturduğu Katedral Kütüphanelerinin kaynakları türüne göre sınıflanmış ve kütüphane işlerine ilişkin yönetmelikler hazırlanmıştır.

Orta Çağ Avrupası'nda önemli örneğinin İtalya'daki Abbey of Montecassino'nin oluşturduğu manastır kütüphaneleri önemli gelişim göstermiştir.

Rönesans ve Reform dönemlerinde kütüphaneler

Rönesansla birlikte başlayan bazı toplumsal değişmeler sonucunda, kütüphanelerin büyüklük ve işlevlerinde önemli ölçüde değişiklikler meydana geldi. Merkantilizmin güçlenmesi ve burjuva sınıfının gelişmeye başlamasıyla birlikte, Antik Çağda yazılan metinlerin yeniden keşfedilmeye başlanması, bilime karşı ilginin artması, matbaanın icadı ve okuryazarlığın yaygınlaşması bu gelişmelerden bazılarını oluşturdu. Kitapların korunmasından ziyade okunması gerektiği fikrinin ağırlık kazanmasıyla Rönesans döneminde, el yazısı kitapların hızla artan nüfusa oranla yetersiz kalması yıllardır üzerinde çalışılan matbaanın gelişmesine ortam hazırlanmış ve matbaanın varlığı sonucunda kütüphanelerin çoğalması ve koleksiyonlarında ciddi artışların yaşanmasını sağlamıştır.  Kütüphaneler kitap okuma merkezlerinin yanında bilgiye dayalı toplumsallaşmanın ve bilgi alışverişi yapmanın merkezi haline geldiler. Kitap artışıyla gittikçe fazlalaşan koleksiyonların düzenlenmesiyle ilgili olarak ciddi sorunlar yaşanmış ve bununla ilgili rehber kitaplar hazırlanmıştır.

Öte yandan din savaşları, siyaset hatta düşünce alanında yapılan devrimler zaman zaman kütüphanelerin gelişmesini engelledi. VIII. Henry'nin çıkarmış olduğu Orta Çağ'a özgü bilgilenme biçimiyle ilgili bir ferman manastırdaki kütüphanelerin dağıtılmasına ve birçok eserin yok edilmesine yol açtı.

16. yüzyıla gelindiğinde kültürel açıdan gelişen Avrupa'da dinde radikal değişiklik yapılması gerekliği anlayışıyla başlayan reform hareketlerinin neticesinde kilise, Katolik ve Protestan diye ikiye bölündü. Protestanlığın gelişiminde rol üstlenen Martin Luther, halkın eğitilmesi gerektiği düşüncesinden yola çıkarak zengin koleksiyonlara sahip kütüphanelerin kurulması için çalışmalar yaptı. Tüm Almanya'daki belediye başkanlarına gönderdiği genelgeyle sonuca ulaşan Luther, kısa süre sonra Almanya'nın birçok yerinde kütüphanelerin kurulmasını sağladı.1500'lerden 1800'lere kadar Avrupa'nın birçok yerinde hem okuryazar hem de kütüphane sayılarında ciddi artışlar meydana geldi. Venedik,  Roma,  Paris,  Amsterdam,  Londra gibi şehirlerde kütüphane sayısı artarken bugünkü Millî Kütüphanelerin öncüleri olan Kraliyet Kütüphaneleri kurulmuş oldu.

Aydınlanma dönemlerinde kütüphaneler

17 ve 18. yüzyılları kapsayan dönem kütüphanelerin altın çağları olarak nitelendirilmektedir ve bu dönem boyunca önemli kütüphaneler Avrupa'da kurulmuştur.  Grantham'daki St. Wulfram'ın Kilisesinde  Francis Trigge Chained Kütüphanesi Welbourne yakınlarındaki bölge papazı tarafından 1598'de kurulmuştur. Thomas Bodley ilk halk kütüphanesi sayılan  Bodleian Kütüphanesini kurdu ve devamında 1608 yılında Norwich Şehir Kütüphanesi ve 1753'te British Library açıldı.

18. yüzyılın başlarında kütüphaneler giderek halka ait kurumlar ve kaynakların ödünç verildiği hizmet birimleri halini aldı. Bu dönemde kütüphaneler kaynak sunulması bakımından sınırlı, kapalı bölge olmaktan çıkarak materyallerini kullanıma açarak kaynaklarını ödünç vermeye dayalı bir hal aldılar. Bu devirden önceyse kütüphaneler kaynakların sunulması açısından zincirlerle sıralara bağlı tutulduğu ödünç vermenin olmadığı birimler şeklindeydi. Ayrıca kütüphaneler kullanım açısından halka açık yerler değildi.

Millî kütüphaneler
İlk ulusal kütüphanelere devletlerin en yüksek organlarında ya da hükümdarın kraliyet koleksiyonlarındaki kaynaklar bu yapılanmanın kökenini oluşturmaktadır. İlk ulusal kütüphane fikri ise Galli matematikçi John Dee tarafından İngiliz Kraliçesi I. Mary'e sunduğu millî kütüphanenin kurularak kitapların yazmaların ve kayıtların korunması yönündeki teklifle ortaya çıkmıştır fakat önerisi kabul görmemiştir. İlk gerçek Millî Kütüphane ise British Museum'un bir parçası olarak 1753 senesinde kurulmuştur. Bu yeni kurum sayesinde yeni bir tür ulusal müze kurulmuş ve kilise veya krala ait olmayan, halkın kullanımına açık olacak nesnelerin toplanmasını amaçlanmıştır.

Fransa'da ilk Ulusal kütüphaneler 1368 yılında V. Charles tarafından Louvre Sarayında kraliyete ait olan kaynakların derlenmesi ile kurulmuştur.  Jacques Auguste de Thou'nun kütüphaneci olarak 17. yüzyılda tayininden sonra dünyadaki kitap açısından en zengin ve en büyük kütüphanesinin oluşum süreci başladı.

Türklerde kütüphaneler
Türklere ait ilk kütüphane Orta Asya'da Uygurlar döneminde kuruldu. Karahoça ve Turfan kazılarının sonucunda 30 bin adet yazma orta çıkarıldı. Türklerin İslam'ı kabul ettikten sonra kurdukları ilk devlet olan Gaznelilere ait Gazneli Mahmut'un Büyük Saray Kütüphanesi ise önemli bir diğer kütüphane olmuştur. Büyük Selçuklu Devleti döneminde bunun devamı olarak başkent Merv'de cami içinde bulunan Aziziye ve Kemaliye kütüphaneleri ve Medrese-i Amidiye içindeki Medrese ve Hatuniye kütüphaneleri gibi 10 tane daha kütüphane kuruldu. Nizamülmülk'ün Bağdat ve Nişapur'da kurduğu Nizamiye medreselerindeki kütüphanelere ait yazma eserler günümüze kadar korundu. Anadolu Selçuklularında ise kütüphaneler daha çok Konya'da toplanmıştır ve birçok İslam bilginin faydalandığı Sedreddin Konevi Kütüphanesi'nden 61 kadar yazma günümüze ulaşmıştır. Osmanlılar döneminde kütüphaneler genellikle medrese bünyelerinde yer alan  Medrese Kütüphaneleridir. İlki Osman Bey döneminde İznik'te ikincisi ise Lala Şahin Bey döneminde Bursa'da kurulmuştur. İstanbul'un alınmasından sonra da kurulan medreselerin içerisinde kütüphaneler yer aldı. Osmanlı Devleti'ndeki bir diğer kütüphane türü olan Camii Kütüphaneleri yazma eserlerden oluşmaktaydı. Bir köşede duran dolapta kaynakların saklandığı bu kütüphanelerde elyazmasının yanı sıra; hadis, akaid, fıkıh ile ilgili eserler ve Kur'an bulunmaktadır ve bu koleksiyonlar herkesin kullanımına sunulmuştur. İstanbul'da Fatih, Şehzade, Eyüp Sultan, Süleymaniye, Beyazıt başta olmak üzere birçok camide; Anadolu'da da Bursa, Van, Kütahya, Sivas gibi kentlerde de Camii Kütüphaneleri kurulmuştur.

Kütüphane türleri

Referans kütüphaneleri

Referans kütüphaneleri herhangi bir materyali ödünç vermek için değil bunun yerine kaynakların kütüphane içinde kullanılması şeklinde hizmet sunarlar. En tipik örneği bir üniversitede araştırma amacıyla kullanılmak için oluşturulmuştur. Herkesin ortak kullanımına ihtiyacı olabilecek Ansiklopedi, Sözlük vb. danışma kaynaklarını bünyesinde barındırırlar ve bu kaynakların dışarıya çıkarılması ve ödünç verilmesi durumu söz konusu değildir. Ayrıca süreli yayınlar ve gazeteler gibi kaynaklarda dahil edilebilir.

Araştırma kütüphaneleri

Millî Kütüphane, Üniversite Kütüphaneleri ve Özel Kütüphaneler bu sınıfta yer almaktadır.

Millî kütüphane

"Millî kütüphaneler, adları ne olursa olsun, bir yasa ya da diğer düzenlemelerle derleme görevini yerine getiren ve ülke yayınlarını sağlayıp koruma sorumluluğunu taşıyan kütüphanelerdir. Ayrıca, şu görevleri de yerine getirirler: Ulusal bibliyografyayı yayınlamak, ülke hakkında yazılmış kitaplar dâhil olmak üzere yabancı yayınları sağlamak, toplu kataloglar hazırlamak, geriye dönük ve güncel bibliyografyalar yayınlamak"

Üniversite kütüphaneleri

Üniversite kütüphanelerinin amaçları, bilimsel çalışma ve araştırma imkânı sağlamak, bilgi ve teknoloji üretmek, bilim verilerini yaymak, ulusal alanda kalkınmaya destek olmak, yurt içi ve yurt dışı kurumlarla işbirliği yaparak bilim dünyasının seçkin bir üyesi haline gelmek, evrensel ve çağdaş gelişmeye katkıda bulunmaktır. Üniversite kütüphaneleri, üniversitenin öğretim, araştırma ve bilgi yayma çalışmalarını destekleyen, durmadan gelişip ilerleyen ve yeni yayınlarla zenginleşen, bilimin son verilerini izleyen kurumlardır. Genellikle üniversitenin öğretim görevlileri, araştırma görevlileri ve öğrencileri tarafından kullanılır.

Özel kütüphaneler

"Mesleki, ticari, ekonomik, kültürel, endüstriyel, bilimsel ve teknolojik amaçlı kamu ve özel sektör kuruluşlarına hizmet vermekle yükümlü bulunan kütüphaneler birer özel kütüphane olduğu gibi, merkezi ve mahalli yönetimin çeşitli kademelerinde oluşturulmuş olan (literatürde ""resmi daire kütüphaneleri"" diye bilinen) kütüphaneler de özel kütüphane kavramı içinde düşünülmektedir. Özel kütüphane, parçası bulunduğu kuruluşun ilgilendiği konularda bilgi kaynaklarını sağlar, düzenler, hizmete hazır duruma getirir ve bunlardan yararlanmayı kolaylaştırıcı faaliyetlerde bulunur"

Halk kütüphaneleri

Halk kütüphaneleri, "yerel veya bazı durumlarda merkezi-kamu yönetimi veya onun adına bir başka kurum tarafından kurulup, finanse edilen, ayrım gözetmeksizin kullanmak isteyen herkese açık olan kütüphanelerdir" "Ülkemizde en eski örgütlenme türüne sahip olan kütüphane türü halk kütüphaneleridir. Halk kütüphanesi kavramı Cumhuriyet Dönemi'nde kullanılmaya başlanmıştır" Halk kütüphanelerinin kişilerin yaşam boyu kendi kendini eğitmesine yardımcı olmak, boş zamanlarını değerlendirmek, yerel, ulusal ve uluslararası her türlü kayıtlı bilgiyi ulaştırmak; insanlığın yazınsal mirasını gelecek kuşaklara ulaştırmak ve korumak, üretimde motivasyonun artmasını sağlamak gibi amaçları vardır.

Halk kütüphaneleri kendi içinde gezici kütüphaneler ve çocuk kütüphaneleri olmak çeşitli hizmetleri ve birimleri barındırırlar.

Gezici kütüphaneler

Şehir merkezine uzak yerlerde, kasaba veya köylerde yaşayıp, bazı nedenlerden dolayı halk kütüphanelerinden yararlanamayan vatandaşlara gezici kütüphaneler aracılığıyla hizmet götürülmektedir. Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesinde 51 adet gezici kütüphane aracının hizmet verdiği belirtilmektedir.

Çocuk kütüphaneleri

Çocuklara hizmet vermek amacıyla kurulurlar.16 yaşına kadar olan çocukların fikir ve ruh gelişimine katkıda bulunmak, kendi istekleri ile bilgilerini geliştirmek, onları içinde bulundukları topluma çeşitli yönlerden daha yararlı ve etkin bir hale getirmek amacıyla Halk Kütüphanelerinde çocuk bölümleri kurulur.

Okul kütüphaneleri

"İlköğretim, lise ve dengi okullarda eğitim ve öğretimin hedeflediği ilke, amaç ve işlevler doğrultusunda, uygulanan ders müfredatları ve programlar temel alınarak oluşturulan; okul idarecileri ve öğretmenlerin hazırlıklarına yardımcı, hedeflerini gerçekleştirmede aracı; öğrencilere fırsat eşitliği tanıyarak yeteneklerine uygun olanaklar sunan, kişisel araştırma ve inceleme yapmalarını mümkün kılan, okuma alışkanlığının ve yaşam boyu eğitimin temelini sağlayan; okulun diğer tüm unsurlarıyla bütünleyici bir rol oynayan, bulunduğu topluma yararlı olmayı da hedefleyen hizmet  kuruluşlarıdır"

Okul kütüphanelerinin amaçları ve işlevleri

Eğitim ve öğretimle ilgili gerekli her türlü bilgi kaynağını bulunduran; onlara kolayca ulaşım sağlamak ve kişilere en iyi hizmeti vermek için çalışan kütüphaneciden ve kütüphane hizmeti için gerekli yerlerden meydana gelen okul kütüphanesi eğitimin vazgeçilmez temel unsurudur. Okul kütüphanelerinin başarılı hizmetler verebilmesi için amaçlarının tanımlanması gerekmektedir.

Okul kütüphanesinin amaçları:
 Öğrencilerin, öğretmenlerin ve okul personelinin bilgi gereksinimlerini karşılayarak onların eğitim ve öğretimle ilgili her türlü bilgi kaynağından faydalanmalarını sağlamak
 Öğrencilerin okuma zevkini, tatmin duygusunu, okudukları konularda eleştiri yapma yetenek ve deneyimlerini kazanmaları için, onları okumaya teşvik ve rehberlik etmek
 Kütüphaneyi kullanma deneyimleri sağlayarak, öğrencilerin ilgilerini yararlı bir yönde geliştirmek, merak ettikleri konuları öğrenmelerine yardımcı olmak, topluma uyumlarını sağlamak ve yararlı toplumsal davranışlar kazandırmak
 Öğrencilerin ve öğretmenlerin; kütüphaneleri, basılı ve görsel-işitsel bilgi kaynaklarını inceleyerek titizlikle değerlendirmelerine ve beceriyle kullanmalarına yardım etmek
 Kütüphane faaliyetlerine katılım ve eğitimin sürekliliğini gerçekleştirme çabalarında diğer kütüphanelerle işbirliği yaparak, öğrencilere kütüphane kullanma alışkanlığı ve becerisini mümkün olduğu kadar ilk yaşlarda ve plan dahilinde vermek
 Öğretim programlarına katkıda bulunacak tüm bilgi kaynaklarının seçim ve kullanımında öğrencilerle birlikte çalışmak
 Ders programı ve öğretim metotlarındaki yeni eğilimlerden öğretmenleri ve eğitim kurumlarını haberdar etmek
 Kütüphanelerin etkili kullanımı için bilgi kaynaklarının teknik işlemlerini ve organizasyonunu yapmak
 Okul personelinin mesleki ve kültürel gelişiminin sürekliliğini sağlayacak programlara, öğretmenler ve yöneticilerle birlikte katılarak sorumluluk almak
 Okulun amaçlarının yerine getirilmesine ve gerektiğinde amaçların geliştirilmesine yardım etmek
 Geniş zamanlı kütüphane programının planlanması ve geliştirilmesinde diğer kütüphaneciler ve toplum liderleriyle işbirliği yapmaktır.
 Düşünce özgürlüğü, bilgiye erişim, etkin ve sorumlu vatandaşlık kavramlarının demokrasi için gerekli olduğunu öğretmektir.

Okul kütüphanesinin sunduğu hizmetler
Okul kütüphaneleri hizmetleri, okul kütüphanelerinin görev ve sorumluluklarını içermektedir. Okul kütüphanelerinin görevleri şu şekildedir:
 Bilgi kaynaklarının seçilmesi, satın alınması, sipariş işlemlerinin yapılması, kataloglanması ve yerleştirilmesi;
 Danışma ve okuyucu hizmetlerinin verilmesi;
 Bilgi gereksinimlerinin karşılanması;
 Öğretim programlarında aktif olarak yer alınması;
 Okuma ve araştırma yapma alışkanlığının kökleştirilmesi;
 Kütüphanelerin, bilgi merkezlerinin ve bilgi kaynaklarının kullanımının öğretilmesi;
 Bilgi ağlarına katılarak, geniş kapsamlı bilgi hizmetleri verilmesi;
 Okulun amaçlarının desteklenmesi;
 Bilgi kaynaklarının üretilmesi ve mevcut donanımın bakım işlemlerinin yapılması;
 Gereken teknolojilerle bağlantı kurulması ve uygulanması;
 Yararlı sosyal davranışlar kazandırılmasıdır.

Okul kütüphanelerinin tarihçesi
1927 yılında çıkarılan Lise ve Okullar Talimatnamesi, 1950'li yılların sonuna kadar okullardaki kütüphanelerle ilgili cılız bir yönetim mevzuatını meydana getirmiştir. 1959 yılında "Okul Kütüphaneleri Yönetmeliği" hazırlanarak yürürlüğe sokulmuştur. Bu yönetmelik kısa süre içerisinde okul kütüphanecisini "ayniyat memuru" durumuna düşürerek kütüphanecilik yapmasına engel olmakla eleştirilmiştir.26 Ağustos 1976 tarihinde yeni bir Okul Kütüphaneleri Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. 12 Eylül 1980 darbesinden sonra bu yönetmelik, genelgelerle desteklenmiştir 22 Ağustos 2001 tarihli, "Millî Eğitim Bakanlığı Okul Kütüphaneleri Yönetmeliği" 24501 sayısı Resmî Gazete' de yayınlandıktan sonra yürürlüğe girerek 1976 tarihli Yönetmeliği iptal etmiştir.

2001 yılından bugüne, Yönetmelikte çeşitli tadilatlar yapılmış ve bu Yönetmelik'le Okul Kütüphaneleri yönetilmeye devam edilmiştir. Türkiye'de okul kütüphaneciliğinin gelişmesinde, Millî Eğitim Şuralarının, Türk Kütüphaneciler Derneğinin ve Kalkınma Planlarının en önemli aktörler olduğunu görüyoruz. Ayrıca okul kütüphaneciliğinde (eğitim politikalarına müdahalenin parçası olarak) 1960 ve 1980 darbelerinden sonra önemli hamleler olduğunu görüyoruz.

Millî Eğitim Şurası'nda (5-15 Şubat 1962) ilk defa okul kütüphaneciliği ile ilgili açık öneriler getirilmiştir. Öneriler kabul edilmiş ve Bakanlık tarafından genelge ile duyurulmuştur. Daha sonra Sekizinci Şura (28 Eylül-3 Ekim 1970 ve Dokuzuncu Şurada (24 Haziran-4 Temmuz 1974) orta öğretim müfredatına kütüphane bilgisi dersinin konması kararlaştırılmış; On birinci Millî Eğitim Şurasında (8-11 Haziran 1982) ise "okul kütüphaneciliği  uzmanları "nın yetiştirilmesi kararlaştırılmıştır. Kalkınma planlarında da okul kütüphaneciliği ile ilgili kararlar olduğunu görüyoruz

Beşinci  Beş Yıllık Kalkınma Planı hazırlık aşamasında (Millî Eğitim Özel İhtisas komisyonu, Eğitici Yayınlar Alt Komisyonu Raporunda) okul kütüphaneleri ile ilgili özel öneriler getirilmiştir. Ancak bu öneriler hazırlık aşamasında kalmış ve Beşinci Kalkınma Planı'na girmemiştir. 1980 darbesinden sonra, Millî Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığına (MEGSB) bağlı Kütüphaneler Genel Müdürlüğü Yayımlar Daire Başkanlığı bünyesinde, 24 Nisan 1981 tarihinde "Okul Kütüphaneleri Şubesi" kurulmuştur.

Diğer kütüphane türleri

Görseller

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki kütüphaneler listesi
 En büyük kütüphaneler listesi
 Antik dünyadaki kütüphaneler listesi
 Millî kütüphaneler listesi
 Müzik kütüphanesi
 Kütüphane (bilgisayar bilimi)
 Kütüphane sıralaması
 Kütüphane Haftası
 Kütüphane kataloğu
 Yaşayan kütüphane
 Ulusal Elektronik Kütüphane
 Çevrimiçi genel erişim kataloğu
 Kitaplık
 Dijitalleştirme
 Dizin

Kaynakça

 Rehber Ansiklopedisi
 online kütüphaneler
 Millet Yazma Eser Kütüphanesi

Dış bağlantılar
 Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi
 Türkiye Ulusal Kütüphanesi
  Türkiye Büyük Millet Meclisi Kütüphanesi
 İstanbul Kütüphaneleri
 Kütüphaneleri seviyorum

Kitap tanıtımı
Kütüphanecilik

Kütüphane


<span style="z-index:-1; position:absolute;">
<noinclude>

Yönetim Bilişim Sistemi (kısaca YBS; Alm. Managementinformationssystem; İng. management information system; her iki dilde, kısaca MIS) terimi, sonundaki sistem sözcüğü tekil olarak kullanıldığında, hareket işlem kayıtlarını oluşturan verileri özetleyerek yönetim raporları üreten, bir bilgisayar tabanlı bilişim sistemi anlamına gelmektedir. Yönetim bilişim sistemleri ilk kez 1960'lı yılların ortalarında muhasebe, satınalma, stok, üretim, satış ve bordro konularında dönemsel raporlar hazırlamak amacı ile kullanılmıştır.

Yönetim Bilişim Sistemleri, insan, teknoloji, sistem teorisi ve bilgi yönetimi alanlarını bir araya getiren akademik bir alandır. Yöneticilerin karar vermesini kolaylaştırmak için, değişik yerlerdeki bilgilerin toparlanarak, bütün halinde sunmak, Yönetim Bilişim Sistemleri'nin en önemli görevlerinden biridir.Bilgi günümüz toplumlarında stratejik bir kaynak haline gelmiştir.Bu açıdan düşündüğümüzde bilginin yönetilmesi gerekmektedir.Bu amaç doğrultusunda yönetim bilişim sistemleri; bilginin sürekli üretilmesi, yenilenmesi ve yayılmasında gerçekleştirdiği çalışmalarıyla bize iki dünyanın birleşimini sunuyor adeta. Bu birleşen iki unsur: İşletme ve Bilgisayar Mühendisliği. Bilgisayar sistemleriyle elde edilen bilgileri, işletmenin içindeki işlere, yönetim fonksiyonlarına, iş süreçlerine, işletme problemlerine aktarıyor. Yönetim Bilişim Sistemleri bu noktada teknolojiyi bir araç değil bir sonuç olarak kullanıyor.

İlk yönetim bilişim sistemi uygulamalarında, veri tabanı yönetim sistemlerinin rapor üreteçlerinden (İng. report generator) yararlanılmıştır. Veri kullanma dili (İng. data manipulation language) ile yapılan sorgularda toplanan veriler, rapor üreteçleri tarafından belirli şablonlara göre düzenlenip özetlenmiş, biçimlendirilerek yöneticilerin kullanımına sunulmuştur.

Günümüzde, yönetim bilişim sistemleri kurumsal zeka uygulamalarının bir bölümünü oluşturmakta, bu bağlamda sisteme temel teşkil eden uygulamalar raporlama yazılımı ya da sunucusu olarak adlandırılmaktadır. Veriler bir kez veri tabanından sorgulandıktan sonra tüm raporlama görevleri, raporlama sunucusu tarafından yerine getirilmektedir. Raporlama sunucuları kullanılarak hazırlanan raporlar, daha sonra iletişim ve işbirliği sistemleri üzerinden ilgili kullanıcılara sunulmaktadır. Raporlama sunucuları farklı veri tabanı yönetim sistemleri ile entegre çalışarak, veri sunucularının üzerindeki yükü hafifletmektedir.

Yönetim bilişim sistemleri kullanılarak oluşturulan raporlar üç ana grupta toplanmaktadır:

 Düzenli raporlar (İng. regular reports);
 Sapma raporları (İng. exception reports) ve
 Anlık (Lat. ad hoc) raporlar.

Düzenli raporlar dönemsel olarak—genellikle gün sonunda, hafta sonunda, ay sonunda, üç ay sonunda, altı ay sonunda ya da yıl sonunda—üretilmektedir. Bu türden raporlara dönemsel raporlar (İng. periodic reports) adı da verilmektedir.

Sapma raporları önceden belirlenmiş bir ya da birkaç ölçüte—örneğin satışların belirli bir düzeyin altına düşmesine ya da fazla mesai ödemelerinin belirli bir düzeyin üstüne çıkmasına—göre tetiklenip yayınlanmaktadır. Bu türden raporlara olgusal raporlar (İng. event-based reports) adı da verilmektedir.

Anlık raporlar önceden tanımlanmamış durumlarda, yönetimin belirli bir andaki enformasyon gereksinimini karşılamak üzere, özel amaçlı ve çoğunlukla bir defaya mahsus olarak tasarlanıp üretilmektedir. Anlık raporlara talep raporları da denmekte; bu türden raporlar, kimi zaman rapor tasarlama araçlarını bizzat kullanabilen yöneticilerce de tasarlanabilmektedir.

Çalışma Alanları
Bilişim teknolojilerini kullanan modern iş dünyasında, onunda yer alabilecek mezunlar özellikle e-ticaret, karar alma sistemleri, yazılım geliştirme ve bu gibi alanlardaki ihtiyacı mükemmel bir şekilde karşılayacaklardır. Mezunlar,her sektörde özel ya da kamu kuruluşlarının bilgi işlem merkezlerinde, sistem geliştirme birimlerinde, proje geliştirme bölümlerinde, yazılım şirketlerinde ve danışmanlık bürolarında görev alabilirler.

YBS,bilgisayar bilimleri ve işletmenin kesişimi olarak görülebilir ve bir işletmedeki bilişim sistemleri ile ilgili alt yapı, ihtiyaçlar veya planlama gibi konularla ilgilenir. Bu konudaki en saygın yayınlardan birisi olan ACM Transactions on Management Information Systems tarafından, MIS konusundaki ana çalışma alanları aşağıdaki şekilde sıralanmıştır:

 Sistem Analizi ve Tasarımı (İng. System Analysis and Design)
 BT Yenilikleri ve Proje Yönetimi (İng. IT innovations and project management)
 BT'nin işletmelere etkisinin ve BT Altyapısının Yönetilmesi
 Web-Tabanlı Bilgi Sistemleri ve Uygulamaları (İng. web-based information systems and applications)
 Veri Madenciliği ve Web Madenciliği (İng. data and web mining)
 Sosyal İşlem ve Sosyal Medya Analizleri (İng. social computing and social media analytics)
 Hizmet İşleme ve İşlem Yönetimi (İng. services computing and process management)
 Bilgi Yönetimi (İng. knowledge management),
 Yeşil Bilişim Sistemleri (İng. green information systems)
 Küresel Bilgi Sistemleri ve E-İşletme (İng. global information systems and e-business)
 Bilgi Sistemleri Güvenlik ve Kişisellik (İng. information systems security and privacy)
 İnsan-Bilgisayar İlişkileri (İng. human-computer interactions)
 İnsan Davranışları ve Örgüt Çalışmaları (İng. human behavior and organizational studies)
 Bilgi Sistemlerinin sosyal ve kültürel yönleri (İng. social and cultural aspects of information systems)
 Ekonomi ve Bilgi Sistemleri (İng. economics and information systems)
 Sağlıkta, Devlette ve Diğer Kurumlarda Bilgi Sistemleri ve Uygulamaları (İng. emerging information systems applications in health, government, and other organizations)
YBS Bölümü lisans programı mezunlarının temel olarak dört istihdam olanakları bulunmaktadır:

1) Bilişim toplumu işletmelerinin kilit personeli...

İşletmenin fonksiyonlarına hakim, Bilişim sistemlerini kullanabilen, Takım çalışması ile hareket edebilen, Proje döngüsü yönetimi yaklaşımına hakim, Özel paket programları kullanabilen personel.

2) Büyük işletmelerin bilişim departmanları kilit personeli...

İşletmeye özgün yazılım geliştirme ekibinde yer alabilen, İşletmeye özgün İnternet uygulamaları geliştirme ekibinde yer alabilen, İşletmenin kullandığı yazılım ve Web uygulamalarının içeriğini yönetebilen, İşletmenin problemlerine cevap bulabilecek ihtiyaca yönelik bilişim sistemini tanımlayabilen personel.

3) Bilişim işletmeleri yönetici adayı...

Yazılım projelerini yönetebilen, Bilişim işlemelerinin fonksiyonlarını yönetebilen, Sistem analizlerini oluşturabilen, İş süreçlerini yönetebilen,
Takım liderliğinin üstlenebilen yönetici.

4) Problem çözme ve karar alma alanlarında uzman...

İşletme fonksiyonlarına yönelik karmaşık problemleri tespit edebilen ve çözebilen, Nitel ve nicel karar alma yöntemlerini kullanabilen, Stratejik
hareket edebilen uzman personel adayı ve Türkiye'de henüz tanınan karar bilimleri akademisyeni adayı.

Eğitim
Yönetim Bilişim Sistemleri bölümünün eğitiminde ağırlıklı olarak bilişim sistemleri ve teknolojileri, bilgisayar ağları, yazılım ve donanım veri tabanları gibi bilgisayar ve bilişim ile ilgili dersler ile yönetim, muhasebe, ekonomi, finans, pazarlama gibi temel işletme konularındaki derslerden oluşmaktadır. Türkiye'de bu bölümün eğitimi birçok özel üniversitede ve özel üniversitelere nazaran daha az sayıda devlet üniversitelerinde verilmektedir.Bu üniversitelerin bazıları TM-1 puanı ile öğrenci alırken bazıları YGS-6 puan türüyle öğrenci almaktadır.

Üniversitelerde Benzer Adı Taşıyan Bölümler
 İşletme Enformatiği
 Bilişim Sistemleri ve Teknolojileri
 İşletme Bilişim Sistemleri
 Enformasyon Teknolojileri

Bilgi ve Belge Yönetimi İlişkisi
Teknolojik gelişmelerle beraber hayatımızda birçok şey değişmiştir. Bilgi arama, depolama, kaydettiğimiz ortam, bilgiye erişim şekillerimiz teknolojik gelişmelerle şekillenmiştir. Bu şekillenme bizim bilgiye daha hızlı bir şekilde ulaşıp kullanmamızı sağlamış,  hızlı bir şekilde bulunup kullanılan bilgi ise yeni bilgiler oluşturarak büyük bir bilgi yığını meydana getirmiştir. Bilginin seçilmesi, düzenlenmesi, değerlendirilmesi, depolaması, erişilmesini sağlayan kütüphanecilik bölümü çalışma yöntemlerini  teknolojik gelişmelere göre şekillendirip çağın gereği olan bilgiyi yönetmede etkili bir konumdadır. Teknolojide yaşanan gelişmelere kütüphanecilik bölümünün de ayak uydurması sonucu adı değişerek bilgi ve belge yönetimi olmuştur.  Kütüphaneciliğin bu çevresel değişime direnmesi ekolojik kuram ile açıklanabilir. Ekojik kuram,türlerin çevresel değişikliklere karşı hayatta kalma mücadelesi olarak tanımlandığında içinde yaşadığımız bilgi toplumunda kütüphaneciliğin buna ayak uydurduğunu görürüz. Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü eğitiminde verilen ders içeriklerini bu doğrultuda değiştirerek teknolojik gelişmelere uyum sağlaması onun farklı çalışma alanları içinde varlığını sürdürmesini sağlamıştır. Bu çalışma alanlarının bir tanesi de yönetim bilişim sistemleridir.Bu noktada ekolojik kuram Yönetim Bilişim Sistemleri oluşumunu da açıklamaktadır.İşletme bölümü,bilgi teknolojilerini yaptığı işlerde kullanarak yeni bir bölüm doğmasını sağlamış. Çağın gereksinimleri doğrultusunda çalışmalarını sürdürmektedir. Oluşan bu yeni bölüm İşletme bölümü ile Bilgisayar Mühendisliği bölümünün birlikte yapmış oldukları bir dansı andırmaktadır. Onlar bu dansı yaparken bilgi ve belge yönetimini de onlara eşlik eden dans müziği olarak adlandırabiliriz. Yani bilgi ve belge yönetimi,  yönetim bilişim sistemlerinin yardımcı dallarından biridir. Bir bilişim sistemi çalışma şekli:Toplanan verileri işleyerek enformasyona dönüştürür. Enformasyon ise bir bilgi yönetim sistemi tarafından işlenerek bilgi haline getirilir. Veriler,enformasyon ve bilgi;bireyler, gruplar ve kurumlar için önemli birer kaynaktır. Bilgi çağının temelini oluşturan yönetim bilişim sistemleri dünyada ve Türkiye'de gün geçtikçe daha kapsamlı ve derinlemesine ele alınmakta, çok farklı uygulama alanları bulmakta, dolayısıyla da hızla önem kazanmakta ve birçok bilim dalını etkilemektedir. Yönetim bilişim sistemleri ile aktif etkileşime giren bu bilim dallarında söz konusu etkileşimin sağlam ve bilimsel bir temele oturtulması gereği kaçınılmazdır.

YBS ve Raporlama

İlk yönetim bilişim sistemi uygulamalarında, veri tabanı yönetim sistemlerinin rapor üreteçlerinden (İng. report generator) yararlanılmıştır. Veri kullanma dili (İng. data manipulation language) ile yapılan sorgularda toplanan veriler, rapor üreteçleri tarafından belirli şablonlara göre düzenlenip özetlenmiş, biçimlendirilerek yöneticilerin kullanımına sunulmuştur.

Günümüzde, yönetim bilişim sistemleri kurumsal zeka uygulamalarının bir bölümünü oluşturmakta, bu bağlamda sisteme temel teşkil eden uygulamalar raporlama yazılımı ya da sunucusu olarak adlandırılmaktadır. Veriler bir kez veri tabanından sorgulandıktan sonra tüm raporlama görevleri, raporlama sunucusu tarafından yerine getirilmektedir. Raporlama sunucuları kullanılarak hazırlanan raporlar, daha sonra iletişim ve işbirliği sistemleri üzerinden ilgili kullanıcılara sunulmaktadır. Raporlama sunucuları farklı veri tabanı yönetim sistemleri ile entegre çalışarak, veri sunucularının üzerindeki yükü hafifletmektedir.

Yönetim bilişim sistemleri kullanılarak oluşturulan raporlar üç ana grupta toplanmaktadır:

 Düzenli raporlar (İng. regular reports);
 Sapma raporları (İng. exception reports) ve
 Anlık (Lat. ad hoc) raporlar.

Düzenli raporlar dönemsel olarak—genellikle gün sonunda, hafta sonunda, ay sonunda, üç ay sonunda, altı ay sonunda ya da yıl sonunda—üretilmektedir. Bu türden raporlara dönemsel raporlar (İng. periodic reports) adı da verilmektedir.

Sapma raporları önceden belirlenmiş bir ya da birkaç ölçüte—örneğin satışların belirli bir düzeyin altına düşmesine ya da fazla mesai ödemelerinin belirli bir düzeyin üstüne çıkmasına—göre tetiklenip yayınlanmaktadır. Bu türden raporlara olgusal raporlar (İng. event-based reports) adı da verilmektedir.

Anlık raporlar önceden tanımlanmamış durumlarda, yönetimin belirli bir andaki enformasyon gereksinimini karşılamak üzere, özel amaçlı ve çoğunlukla bir defaya mahsus olarak tasarlanıp üretilmektedir. Anlık raporlara talep raporları da denmekte; bu türden raporlar, kimi zaman rapor tasarlama araçlarını bizzat kullanabilen yöneticilerce de tasarlanabilmektedir.

Türkiye'de YBS

Türkiye'de YBS çalışmaları ilk olarak 1991 yılında, Marmara Üniversitesi'nde, İşletme Enformatiği bölümünün kurulması ile kurumsal olarak başlamıştır ve bölüm eğitimlerine Almanca olarak devam etmektedir.  Ayrıca çatı platform olarak, Türkiye'deki bütün yönetim bilişim sistemleri ve işletme enformatiği bölümlerini birleştiren YBSIE yapısı 2009 yılında kurulmuştur. Bu yapı altında her yıl ilgili bölümlerin bölüm başkanlarının katıldıkları Yönetim Bilişim Sistemleri ve İşletme Enformatiği Bölümleri Toplantısı yapılmakta, bu toplantılarda ülke genelinde, ortak müfredat oluşturulmasından, ortak çalışma imkanlarına kadar çok sayıda konu tartışılmaktadır. YBSIE yapısının resmi web sitesi www.ybsie.org üzerinden ülke çapında yapılan çalışmalar ve konferanslar duyurulmaktadır. Haziran 2014 itibarıyla Türkiye'de 24 ayrı üniversitede YBSIE yapısı altında bulunmakta olup, çok sayıda farklı üniversiteden de anabilim dalı seviyesine katılım olmaktadır.

Kaynakça

Kaynakça
 Düzce Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri Bölümü. (2014).8 Mart 2017 tarihinde http://www.duzce.edu.tr/yonetim-bilisim-sistemleri/  adresinden erişildi.
 Bartın Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri Kulübü.(2012).5 Ocak 2013 tarihinde                                                   https://web.archive.org/web/20121015165303/http://ybs.bartin.edu.tr/altSayfalar.php?altpid=9&pid=6 adresinden erişildi.
 Uludağ Üniversitesi. (2016).20 Şubat 2017 tarihinde http://inif.uludag.edu.tr/TR/Default.aspx?kat=sayfa&id=27  adresinden erişildi.
 Başkent Üniversitesi.(2012).5 Ocak 2013 tarihinde https://web.archive.org/web/20130314155339/http://www.matehusta.com/index.php/anasayfa/bolumDetaylari/7 adresinden erişildi.
 Boğaziçi Üniversitesi.(2011).21 Aralık 2012 tarihinde  https://web.archive.org/web/20130125232241/http://www.tanitim.boun.edu.tr/sayfa/38/Yonetim_Bilisim_Sistemleri_Bolumu adresinden erişildi.
 Business Information System.(2011).4 Ocak 2013 tarihinde https://web.archive.org/web/20130114030451/http://www.mis.boun.edu.tr/bis/ adresinden erişildi.
 Butunsinavlar.com.(2012).21 Aralık 2012 tarihinde http://www.butunsinavlar.com/taban-puanlari-yonetim-bilisim-sistemleri-puanlari.asp  adresinden erişildi.
 Fenerci,T.(2003).Kütüphanecilik ve Disiplinlerarası Niteliği.Türk Kütüphaneciliği,17(3).21 Aralık 2012 tarihinde http://tk.kutuphaneci.org.tr/index.php/tk/article/view/1830/3659 adresinden erişildi.
 Kadir Has Üniversitesi.(2010).5 Ocak 2013 tarihinde                                                                          https://web.archive.org/web/20120716031048/http://muhendislik.khas.edu.tr/et/yonetim-bilisim-sistemleri-programi/program-hakkinda-2.html adresinden erişildi.
  Okan Üniversitesi.(2012).4 Ocak 2013 tarihinde  https://web.archive.org/web/20130131055700/http://ubyo.okan.edu.tr/sayfa/bilisim-sistemleri-ve-teknolojileri-bolumu adresinden erişildi.
 Pamukkale Üniversitesi Yönetim Bilişim Sİstemleri Bölümü, htp://ybs.pau.edu.tr
 Tonta,Y.(2000).Türkiye'de Kütüphanecilik Eğitiminin Yeniden Yapılandırılması.(A.Yontar,Ed.).Türkiye'de Kütüphanecilik ve Enformasyon Bilminin Kurumsal Gelişimi.İstanbul:TKD İstanbul Şubesi. 21 Aralık 2012 tarihinde                              http://yunus.hacettepe.edu.tr/~tonta/yayinlar/istanbul00.htm  adresinden erişildi.
 Vikipedi.(2012,26 Aralık).5 Ocak 2013 tarihinde http://tr.wikipedia.org/wiki/%C4%B0%C5%9Fletme_enformati%C4%9Fi  adresinden erişildi.

Ek Kaynakça
 "Beykent Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri"
 "Aksaray Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri"
 "Necmettin Erbakan Üniversitesi-Yönetim Bilişim Sistemleri"
 "Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü"
 "Işık Üniversitesi-Yönetim Bilişim Sistemleri"
 "Kalıpsız,Oya. Yönetim Bilişim Sistemleri"
 "Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi-Yönetim Bilişim Sistemleri"
 "Yeditepe Üniversitesi-Yönetim Bilişim Sistemleri "
 "Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri"
 "Zirve Üniversitesi-Uzaktan Eğitim Sistemi"
 Cumhuriyet Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri
 Pamukkale Üniversitesi Yönetim Bilişim Sİstemleri Bölümü
 Sakarya Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri
 Düzce Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri
 İstanbul Üniversitesi Enformatik Bölümü
Ufuk Üniversitesi- Yönetim Bilişim Sistemleri

Yönetim bilişim sistemleri

Yönetim Bilişim Sistemleri


The Radio Tisdas Sessions is a 2001 (see 2001 in music) album by the Malian group Tinariwen. The album was recorded at Kidal's local Tuareg station, Radio Tisdas, by producers Justin Adams and Lo'Jo. While Tinariwen had previously recorded several cassette-only albums for regional markets, The Radio Tisdas Sessions was their first on CD and their first to be distributed worldwide.

Track listing

References

2001 albums
Tinariwen albums

The Radio Tisdas Sessions


Vuelta a España 2017 var den 72. udgave af Vuelta a España. Det blev arrangeret i perioden 19. august til 10. september 2017. Løbet havde start i Nîmes i Frankrig og sluttede i Madrid. Det var første gang at løbet startede i Frankrig og kun tredje gang, at det startede udenfor Spanien. Det samlede løb blev for første gang vundet af Chris Froome fra Team Sky, der også vandt Tour de France 2017. Froome vandt foran Vincenzo Nibali fra Bahrain-Merida Pro Cycling Team og Ilnur Zakarin fra Team Katusha-Alpecin.

Matteo Trentin tog fire etapesejre, mens Tomasz Marczyński, Miguel Ángel López og Chris Froome tog to hver.

Ruten
Fra starten i Frankrig køres, via Andorra, i grove træk sydover langs den spanske østkyst, en lille sløjfe på ruten i det sydlige Spanien og derfter fortsættes i Baskerlandet og videre mod Asturien, for til sidst at slutte i Madrid.

Ruten indeholder 40,2 km enkeltstart, 13,7 km holdtidskørsel, 50 stigninger og to hviledage.

Hold og ryttere

198 ryttere fra 22 hold og 33 nationer stiller til start. Danmark har seks deltagere.

Adam Hansen, som oprindelig ikke var udtaget, stiller til start i sin 19 Grand Tour i træk.

Danske ryttere
 Jesper Hansen kørte for
 Søren Kragh Andersen kørte for
 Magnus Cort kørte for
 Christopher Juul-Jensen kørte for
 Michael Mørkøv kørte for
 Lasse Norman Hansen kørte for

Etaperne

Klassementsfordelingen

Resultater

Samlede stilling

Kilder

Eksterne henvisninger

2017
UCI World Tour 2017

Vuelta a España 2017


An Puccinellia koeieana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Aleksandre Melderis. An Puccinellia koeieana in nahilalakip ha genus nga Puccinellia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Puccinellia

Puccinellia koeieana


Cui i-e frică de Virginia Woolf? (engleză: Who's Afraid of Virginia Woolf?) este o piesă de teatru în trei acte de Edward Albee. Premiera piesei a avut loc pe 13 octombrie 1962 pe Broadway pe scena Billy Rose Theatre în regia lui Alan Schneider.

Prezentare

Piesa este formată din trei acte: Jocuri și distracție ("Fun and Games"), Noaptea Valpurgiei ("Walpurgisnacht") și Expulzarea diavolului ("The Exorcism").

Un cuplu de cincizeci de ani se atacă reciproc în permanență în fața unui cuplu tânăr.

Martha, la cincizeci de ani, fiica marelui șef al universității, este căsătorită de mai bine de douăzeci de ani cu George, un profesor de istorie. Este o femeie înaltă, solidă, încă frumoasă, dar de o frumusețe alterată și cu un temperament violent uneori. El, mai tânăr, încărunțit, are o inteligență formidabilă care devine îngrijorătoare pe parcursul actelor.

În urma unei recepții oferite de tatăl Marthei, Nick, un tânăr profesor de biologie, oportunist, parvenit și însuflețit de trucuri simple, dar eficiente, este invitat la Martha și George acasă, să bea un pahar, alături de tânăra lui soție Honey, angelică, prostuță și adesea în pragul isteriei, visătoare și evanescentă, de fapt, doar un mic monstru uscat.

Între George și Martha izbucnește o scenă domestică de violență surdă: de-a lungul piesei este o dezvăluire delirantă a adevărurilor și minciunilor care va afecta tânărul cuplu. După ce Nick și Honey pleacă, gazdele se confruntă din nou cu singurătatea lor.

Personaje
 George : Bărbat de vârstă mijlocie (puțin peste 40 de ani), predă istorie la Universitatea din New Cathage. Este amărât, umilit în căsnicia lui, iar cariera lui este mediocră.
 Martha : casnică de 52 de ani, violentă, beată, nemulțumită. Este fiica cancelarului Universității New Carthage. Ea își tachinează constant soțul despre eșecul lui.
 Nick : profesor de biologie la universitate, 28 de ani, fost sportiv. Om cu interes egoist.
 Honey : soția lui Nick, o fată prostuță de 26 de ani. Bea mult coniac , ceea ce îi face adesea rău.

Titlul piesei
Titlul piesei include numele romancierei engleze Virginia Woolf și se referă la un cântec cunoscut în lumea vorbitoare de limbă engleză, care se aude în desenul animat Cei trei purceluși (1933) al lui Walt Disney ("Who's afraid of the big bad wolf?" – Who's afraid of the big, evil wolf?). Personajele redau acest cântec ușor alterat, se poate concluziona că cineva l-a cântat la petrecerea în grădină a universității: "Cui îi este frică de Virginia Woolf?"

Albee a explicat că titlul ar putea fi interpretat ca întrebarea: "Cui ii e frică să trăiască o viață fără iluzii?"

Ecranizări
 1966 - Cui i-e frică de Virginia Woolf?, regia Mike Nichols, cu Richard Burton ca George și Elizabeth Taylor ca Martha.

Referințe și note

Vezi și
 Listă de piese de teatru americane

Legături externe

 Cui i-e frică de Virginia Woolf? de Edward Albee , traducerea de Ionuț Grama, comedie.ro

Piese de teatru de Edward Albee
Piese de teatru americane
Piese de teatru dramatice

Cui i-e frică de Virginia Woolf?


Der Rehberg ist ein teilweise bewaldeter Berg im Osten des Wartburgkreises  in Thüringen, seine Höhe beträgt .  Der Berg besteht aus Buntsandstein.

Über den Berg verläuft die noch gut erkennbare Flurgrenze der Ortsteile Farnroda und Wutha (Grenzgraben, alte Grenzsteine). Am Südhang des Berges liegt, bei einer jetzt verschütteten Quelle, die mittelalterliche Wüstung Berzigeroda, bis 1995 durch eine markante Eiche in der Feldflur markiert. Der Berg war größtenteils im Besitz des Farnrodaer Gutes, der östliche Teil lag im Grundeigentum des zu Wutha gehörigen Rehhofes.

Der bereits im Mittelalter vollständig gerodete Rehberg zeigt besonders an der Südseite noch viele Ackerterrassen. Eine namenlose Quelle entspringt auf der Nordseite des Berges, an der Nordostseite findet sich eine jetzt bewaldete Schlucht, sie führt in Richtung Rehhof zu Tal. An der Südflanke des Berges verläuft eine Altstraße mit Anbindung an den Rennsteig vorbei.

Ab 1985 wurde der Nordhang zum Bauplatz der Plattenbausiedlung Wutha-Mölmen bestimmt. Bereits seit den 1920er Jahren entstand am Südwesthang die zu Farnroda gehörende "Rehbergsiedlung", sie wird gegenwärtig durch ein Wohnungsbauprogramm der Thüringer Landesentwicklungsgesellschaft bedeutend erweitert (überwiegend Einzelhäuser).
Die Skihütte am Rehberg erinnert an eine dort befindliche Skisprungschanze.

Literatur
 Bildbände Wutha-Farnroda Bände I–IV. Geiger, Horb am Neckar 1991, 1992, 1997 und 2003, ISBN 3-89264-596-5, ISBN 3-89264-706-2, ISBN 3-89570-284-6 und ISBN 3-89570-859-3.

Einzelnachweise

Berg im Wartburgkreis
Berg in Europa
Wutha-Farnroda

Rehberg (Wutha-Farnroda)


Godoy Cruz Antonio Tomba (eller bare Godoy Cruz) er en argentinsk fodboldklub fra byen Godoy Cruz. Klubben spiller i landets bedste liga, Primera División de Argentina, og har hjemmebane på stadionet Estadio Feliciano Gambarte. Klubben blev grundlagt den 1. juli 1921, det er en af de mest anerkendte klubber i det indre af landet.

I 2006 spiller for første gang i sin historie den argentinske første division.
I 2011 bestrider han for første gang Copa Libertadores, der vender tilbage til at spille i udgivelserne i 2012 og 2017.
I 2018 opnåede han sin bedste kampagne til dato i første division mesterskab og nåede andenpladsen.

Kendte spillere
  Daniel Oldrá
  Juan Alejandro Abaurre
  Enzo Pérez
  David Ramírez
  Sebastián Torrrico
  Nelson Ibáñez
  Leandro Caruso
  Fernando Zuqui
  Carlos Andrés Sánchez
  Armando Cooper

Berømte trænere
  Jorge Da Silva
  Omar Asad
  Martín Palermo
  Lucas Bernardi

Eksterne henvisninger
 Klubbens officielle hjemmeside

Noter

Fodboldklubber i Argentina
Etableret i 1921

Godoy Cruz Antonio Tomba


الشراع  هي كوكبة في السماء الجنوبية. اسمها لاتيني لأشرعة السفينة، وكان في الأصل جزءًا من كوكبة أكبر، السفينة Argo Navis، والتي تم تقسيمها لاحقًا إلى ثلاثة أجزاء، والأجزاء الأخرى هي Carina و Puppis. مع قوته الظاهرة 1.8، فإن ألمع نجم له هو النجم الأزرق الساخن المتعدد جاما فيلوروم، أحد مكوناته هو ألمع نجم وولف رايت في السماء. تشكل دلتا وكابا فيلوروم، جنبًا إلى جنب مع إبسيلون وإيوتا كارينا، العلامة النجمية المعروفة باسم False Cross. 1.95 درجة دلتا هي في الواقع نظام نجمي ثلاثي أو خماسي.

مراجع

انظر أيضا

 القاعدة (كوكبة)

اكتشافات نيكولاس لويس دو لكيل
الأبراج الشرقية
الكوكبات الجنوبية
كوكبات
كوكبة الشراع
مجمة (فلك)

الشراع (كوكبة)


L'Euro Hockey League féminin 2022 est la  saison de l'Euro Hockey League féminin, tournoi féminin des clubs de hockey sur gazon d'Europe, organisé par la Fédération européenne de hockey.

Il se tient parallèlement au tournoi masculin au Wagener Stadium à Amsterdam, aux Pays-Bas, du 15 au 18 avril 2022.

HC 's-Hertogenbosch sont les champions en titre.

Attribution de l'équipe de l'association
Au total, 8 équipes de 6 des 45 associations membres de la EHF ont participé à l'Euro Hockey League 2022. Le classement des associations basé sur les coefficients des pays de l'EHL est utilisé pour déterminer le nombre d'équipes participantes pour chaque association:
 Les associations 1 à 2 ont chacune deux équipes qualifiées.
 Les associations 3 à 6 ont chacune une équipe qualifiée.

Classement des associations
Pour l'Euro Hockey League 2022, les associations se voient attribuer des places en fonction de leurs coefficients de pays EHL 2020, qui prennent en compte leurs performances en Euro Hockey League et le Trophée d'Europe de 2018-2019 à 2021.

Équipes

Les étiquettes entre parenthèses indiquent comment chaque équipe s'est qualifiée pour la place de son tour de départ :
 ,  : Classements de la ligue de la saison précédente
 Abd- : Positions de la ligue de la saison abandonnée en raison de la pandémie de Covid-19 en Europe telles que déterminées par l'association nationale.

  AH&BC Amsterdam ()
  HC 's-Hertogenbosch ()
  Club Campo de Madrid ()
  Junior FC ()
  Düsseldorfer HC ()
  Surbiton HC ()
  La Gantoise HC ()
  Pegasus Hockey Club ()

Tableau

Quarts de finale

Matchs de classement

Demi-finales

Troisième et quatrième place

Finale

Classement final

Voir aussi
 Euro Hockey League 2022
 Trophée d'Europe féminin de hockey sur gazon des clubs 2022

Références

Liens externes
 Site officiel de l'Euro Hockey League

2022
Hockey sur gazon F1
Hockey sur gazon en 2022
Événement sportif à Amsterdam
Compétition de hockey sur gazon aux Pays-Bas
Sport en avril 2022
Sport aux Pays-Bas en 2022

Euro Hockey League féminin 2022


Porúbka este o comună slovacă, aflată în districtul Humenné din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 271 de locuitori.

Istoric
Localitatea Porúbka este atestată documentar din 1451.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Porúbka, Humenné


Muktedir - Bir şeyi yapmaya gücü yeten, iktidarlı.
 Muktedir (İslam)
 Muktedir (Abbasi)

Muktedir