Tetradiclis, biljni rod iz porodice Nitrariaceae, dio reda sapindolike. Postoje dvije vrste, jedna je kazahstanki endem, druga je raširena od Ukrajine na istok do Kazahstana, i od Kazahstana na jug do Irana i Pakistana, te na južnom i istočnom Sredozemlju.

Vrste
 Tetradiclis corniculata Khalk.
 Tetradiclis tenella (Ehrenb.) Litv.

Sinonimi
 Anatropa Ehrenb.

Izvori

Nitrariaceae

Tetradiclis


Nitrozo-spojevi (prema lat. nitrosus: pun salitre) su organski spojevi koji sadrže nitrozo-skupinu, –NO, na primjer nitrozobenzen, C6H5–NO. Nitrozo-skupina kromoforna je skupina u nitrozo-bojilima.

Nitrozo-bojila

Nitrozo-bojila sadrže nitrozo-grupu u o-položaju prema hidroksilnoj grupi fenola ili naftola. Orto-nitrozo-fenoli i –naftoli tvore s metalnim hidroksidima obojene helatne spojeve, a isto tako i s metalnim solima slabih kiselina. Pri tom nitrozo-spojevi reagiraju vjerojatno u tautomernom o-kinon-monoksimskom obliku.

Samo zeleni željezni lakovi nekih nitrozo-naftola su našli upotrebu kao bojila i za tisak, tako na primjer C. I. 10006 (pigmentna zelena B), koji se dobiva djelovanjem natrijeva nitrita u kiselom mediju na β-naftol, prevođenjem nastalog nitrozo- naftola u bisulfitni spoj i obradom željeznim sulfatom u prisutnosti natrijeva hidroksida, i pigmentna zelena B, C.I. 10020 (pigmentna zelena PLX), koji se priprema nitroziranjem Schaefferove kiseline (2-naftol-6-sulfonske kiseline) i prevođenjem nastalog nitrozo-derivata u natrijevu-željeznu sol djelovanjem željeznog sulfata u prisutnosti natrijeva hidroksida. Ovo se bojilo također dodaje morskoj vodi na solanama da bi se pojačala apsorpcija (upijanje) toplinskih zraka i time ubrzalo isparavanje vode djelovanjem Sunčeve svjetlosti.

Slike

Izvori

Funkcionalne skupine

Nitrozo-spojevi


Kimyasal denklem, kimyasal bir reaksiyonun kantitatif (nicel) görünüşünü, sembollerle gösterme şeklidir. Enerji ve kütlenin korunumunu gösteren bir kütle balansı veya bir eşitlik olarak tesis edilir. Denklemin sol tarafına, reaksiyona giren maddelerin formülleri, aralarında artı (+) işareti konularak yerleştirilir. Reaksiyona girenlerin meydana getirdiği ürünler bir okla (→) belirtilmiş olup, bunlar da keza formüllerle ve yine aralarında artı (+) işareti olarak gösterilirler:

H2SO4 + Ca(OH)2 → CaSO2 + 2H2O

Eğer reaksiyon geri dönüşümlü (reversibl) ise çift ok kullanılır:

N2+3H2 ↔ 2NH3

Bazen formüllerden sonra aşağı veya yukarı yönde oklar konur. Birinci durum bir çökeltiyi, ikinci durum ise bir gazı gösterir:

AgNO3 + NaCl → AgCl↓ + NaNO3

Zn + 2HCl → ZnCl2 + H2↑

Enerji veya ısı alınıp veya veriliyorsa, denklemin sol veya sağ tarafına yazılır.

Denklemde, matematiksel bir eşitlik sağlanması için, reaksiyona girenlerin ve çıkanların başında uygun katsayılar bulunur:

H2SO4 + 2NaOH → Na2SO4 + 2H2O

Eğer denklem, ayrı halde iyonlar ihtiva ediyorsa yükler bakımından bir denklik bulunması da lazımdır:

Kaynakça

Stokiyometri

Kimyasal denklem


La resolución 800 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas fue aprobada sin someterse a votación, el 3 de enero de 1993, tras haber examinado la petición de la República Eslovaca para poder ser miembro de las Naciones Unidas. En esta resolución, el Consejo recomendó a la Asamblea General la aceptación de Eslovaquia como miembro.

Referencias

Véase también
 Eslovaquia
 Anexo:Estados miembros de las Naciones Unidas

Resoluciones del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas aprobadas en 1993
0800
Relaciones internacionales de Eslovaquia

Resolución 800 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas


Viktor Gorridsen Fischer (* 9. Juni 1994 in Aarhus) ist ein ehemaliger dänischer Fußballspieler.

Karriere

Verein

Jugend und Aufstieg in den Herrenbereich in Dänemark und den Niederlanden
Viktor Fischer, dessen Großvater Poul Pedersen dänischer Fußballnationalspieler war, begann mit dem Fußballspielen in der Jugend von Aarhus GF. Von dort ging er in die Jugend des FC Midtjylland. 2011 wechselte er zu den Nachwuchsmannschaften von Ajax Amsterdam.

Sein Pflichtspieldebüt für die Profimannschaft von Ajax gab Fischer im Spiel um die Johan Cruijff Schaal gegen die PSV Eindhoven (Endstand 2:4). Er erzielte beim 4:2-Sieg am 11. November 2012 gegen PEC Zwolle seine ersten zwei Tore in der Liga. Fischer kam in dieser Saison noch für die A-Jugend und für die Reservemannschaft zum Einsatz, absolvierte für die Profis drei Einsätze in der UEFA Champions League, zwei Einsätze in der UEFA Europa League, vier Einsätze (zwei Tore) im KNVB-Beker und 23 Spiele (zehn Tore) in der Liga. Zum Saisonende stand der Gewinn der niederländischen Meisterschaft. Der Meistertitel wurde in der Folgesaison verteidigt, wobei Fischer das Saisonende und einen Großteil der der nächsten Saison wegen einer Oberschenkelverletzung verpasste. In der Saison 2015/16 kam Fischer wieder regelmäßig zum Einsatz.

FC Middlesbrough und 1. FSV Mainz 05
Im Sommer 2016 wechselte Fischer nach England zum Premier-League-Aufsteiger FC Middlesbrough und absolvierte 13 Einsätze, in der ihm lediglich drei Tore gelangen. Zum Saisonende stieg der Verein aus der Premier League ab.

Im Juni 2017 wechselte er zum 1. FSV Mainz 05. Sein Vertrag lief bis 2021. Am 12. August 2017 absolvierte Fischer beim 3:1-Sieg in der ersten Runde des DFB-Pokals im Auswärtsspiel gegen Regionalligist Lüneburger SK Hansa sein erstes Spiel für die Mainzer. Am 24. Oktober 2017 gelangen ihm beim 3:2-Sieg in der zweiten Runde gegen den Zweitligisten Holstein Kiel mit den Toren zum 1:0 und 2:1 seine einzigen zwei Pflichtspieltore.

FC Kopenhagen
Nach zehn Einsätzen in der Bundesliga und zwei Spielen (zwei Tore) im DFB-Pokal schloss er sich in der Winterpause 2017/18 bis 2022 dem FC Kopenhagen an. In Kopenhagen fand Fischer zu alter Stärke zurück und etablierte sich in der Offensive des Spitzenklubs aus der dänischen Hauptstadt. Mit sieben Toren und neun Vorlagen hatte er Anteil an der Qualifikation des FCK für die erste Qualifikationsrunde zur UEFA Europa League. Nachdem sich der FC Kopenhagen gegen den finnischen Vertreter Kuopion Palloseura, gegen den isländischen UMF Stjarnan, gegen ZSKA Sofia und gegen Atalanta Bergamo durchsetzen konnte, qualifizierte er sich für die Gruppenphase, nach der die Europa-Tournee beendet war. In der Qualifikation sowie in der Gruppenphase kam Fischer zu insgesamt sieben Einsätzen. Zum Ende der Saison 2018/19 wurde der FC Kopenhagen dänischer Meister, wobei der gebürtige Aarhuser zwischenzeitlich wegen einer Sprunggelenks- sowie wegen einer Muskelverletzung pausieren musste. Ungeachtet dessen blieb Fischer Stammspieler und trug mit neun Toren zum Titelgewinn bei. In der Saison 2019/20 blieb er lange Zeit Stammspieler, wurde gegen Ende der Saison aber von Verletzungen zurückgeworfen. Meister wurde in dieser Spielzeit der FC Midtjylland, in der Folgesaison wurde Kopenhagens Erzrivale Brøndby IF zum ersten Mal seit 2005 dänischer Meister.

Royal Antwerpen
Ende Juli 2021 wechselte Fischer nach Belgien zu Royal Antwerpen. In der größten belgischen Stadt unterschrieb er einen Vertrag für vier Saisons.

In der Saison 2021/22 bestritt er 18 von 39 möglichen Ligaspielen für Antwerpen, bei denen er drei Tore schoss, sowie fünf Spiele in der Europa League. Seit Mitte Januar 2022 fiel er bis zum Ende der Saison 2021/22 wegen einer Operation am Knöchel verletzt aus. In der neuen Saison bestritt er 7 von 23 möglichen Ligaspielen für Antwerpen sowie zwei Pokalspiele und drei Qualifikationsspiele in der Conference League.

Anfang Februar 2023 wurde er für die Saison 2023 an den schwedischen Verein AIK Solna ausgeliehen. Hier kam er zu Einsätzen in 8 von 12 möglichen Ligaspielen sowie vier Pokalspielen, in denen er zwei Tore schoss.

Nachdem Solna im Juni 2023 drängte, aufgrund fehlender Leistungen den Leihvertrag vorzeitig aufzulösen, entschloss sich Fischer infolge chronischer Verletzungsfolgen seine Karriere zu beenden.

Nationalmannschaft
Fischer kam ab 2008 regelmäßig in Junioren-Auswahlmannschaften des dänischen Fußballverbandes zum Einsatz. Mit der U-17 verpasste Fischer 2009 die Qualifikation für die U-17-Europameisterschaft 2010. Im Verlauf der Qualifikation zur U-17-Europameisterschaft 2011 erzielte Fischer sieben Treffer (darunter fünf beim 7:0 gegen Litauen) und verhalf der dänischen U-17-Auswahl damit zur Teilnahme an der Endrunde. Beim Endrundenturnier erzielte er in der Gruppenphase zwei Treffer; im Halbfinale unterlag die dänische Mannschaft Deutschland mit 0:2. Die Technische Kommission der UEFA wählte Fischer als einen von sechs Angreifern in die Mannschaft des Turniers. Durch den Halbfinaleinzug qualifizierte sich die Mannschaft von Trainer Thomas Frank für die U-17-Weltmeisterschaft 2011. Im dortigen Turnier kam Fischer zu drei Einsätzen und einem Treffer. Die dänische U-17 belegte den letzten Tabellenplatz in der Vorrunde. Mit dem Ausscheiden endete Fischers Zugehörigkeit zur U-17, für die er in 30 Einsätzen 20 Tore erzielt hatte. Im Technischen Bericht des WM-Turniers wird Fischer als einziger Spieler seiner Mannschaft hervorgehoben und als "dribbelstarker offensiver Mittelfeldspieler mit gutem Passspiel und Torabschluss" beschrieben.

Sein Debüt in der A-Nationalmannschaft gab er am 14. November 2012 im Spiel gegen die Türkei. Bei der Fußball-Weltmeisterschaft 2018 in Russland gehörte er zum dänischen Kader und wurde im dritten Gruppenspiel eingesetzt.

Erfolge und Auszeichnungen
Ajax Amsterdam
 Niederländischer Meister: 2013, 2014
 Gewinner niederländischer Superpokal: 2013
FC Kopenhagen
 Dänischer Meister: 2018/19

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Dänemark)
Fußballspieler (Ajax Amsterdam)
Fußballspieler (FC Middlesbrough)
Fußballspieler (1. FSV Mainz 05)
Fußballspieler (FC Kopenhagen)
Fußballspieler (Royal Antwerpen)
Fußballspieler (AIK Solna)
Niederländischer Meister (Fußball)
Dänischer Meister (Fußball)
Teilnehmer an einer Fußball-Weltmeisterschaft (Dänemark)
Däne
Geboren 1994
Mann

Viktor Fischer (Fußballspieler)


Maslow teorisi veya Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi, Amerikalı psikolog Abraham Maslow tarafından 1943 yılında yayınlanmış bir çalışmada ortaya atılmış ve sonrasında geliştirilmiş bir insan psikolojisi teorisidir.

Maslow teorisi, insanların belirli kategorilerdeki ihtiyaçlarını karşılamalarıyla, kendi içlerinde bir hiyerarşi oluşturan daha 'üst ihtiyaçlar'ı tatmin etme arayışına girdiklerini ve bireyin kişilik gelişiminin, o an için baskın olan ihtiyaç kategorisinin niteliği tarafından belirlendiğini söz konusu etmektedir. Maslow'un kişilik kategorileri kendi aralarında bir dizilim oluştururlar ve her ihtiyaç kategorisine bir kişilik gelişme düzeyi karşılık gelir. Birey, bir kategorideki ihtiyaçları tam olarak gideremeden bir üst düzeydeki ihtiyaç kategorisine, dolayısıyla kişilik gelişme düzeyine geçemez.

Kategoriler
Maslow, gereksinimleri şu şekilde kategorize etmektedir.
 Fizyolojik gereksinimler (nefes alma, besin, yemek, su, cinsellik, uyku, sağlıklı metabolizma, boşaltım)
 Güvenlik gereksinimi (beden, iş, kaynak, ahlak, aile, sağlık ve mülkiyet güvenliği)
 Ait olma, sevgi, sevecenlik gereksinimi (arkadaşlık, aile, cinsel mahremiyet)
 Saygınlık gereksinimi (özsaygı, özgüven, başarı, başkalarına saygı duymak, başkaları tarafından saygı duyulmak)
 Kendini gerçekleştirme gereksinimi (erdemli, yaratıcı, içten, problem çözücü, önyargısız ve hakikatleri kabul eder olmak)

Maslow'a göre birey için o an baskın olan gereksinimler hangi kategoriye ait gereksinimler ise, diğer deyişle günlük etkinlikleri ağırlıklı olarak hangi gereksinimleri doyurmaya yöneliyorsa, kişilik gelişmişlik düzeyi de onun istencinden ya da seçiminden bağımsız olarak bu gereksinim kategorisine karşılık gelen düzeyde bulunacaktır.

Belirli bir kategorideki gereksinimler tam olarak karşılanmadan kişi bir üst düzeydeki kategorinin gereksinimlerini algılamaz, böyle gereksinimleri yoktur. Örnek olarak günlük olarak karnını doyurabilen fakat güvenlik içinde bulunmayan, kendini sürekli olarak olası bir tehdit altında algılayan bir insanın, dünya görüşünü geliştirmek için kitap okumak gibi bir gereksinimi yoktur.

Belirli bir gereksinim kategorisindeki gereksinimlerin karşılanması durumunda kişi, bir üst kategorideki gereksinimleri karşılamaya yönelecektir. Bu durum kişilik gelişme düzeyini de bir üst düzeye sürükleyecektir.

Maslow'a göre psikologların yapması gereken, bireyin kendini gerçekleştirme (self-actualization 'kendini gerçekleştirme') aşamasına gelmesinin önündeki engelleri ortadan kaldırmasına yardım etmektir.

Maslow'a göre ortalama bir bireyin hiyerarşinin alt basamağından üst basamaklara çıkıldıkça, %85'ten %10'a kadar bir dilimde her basamakta belli bir tatmin oranının söz konusudur.

Notlar
 Maslow, A. H. (1943). A Theory of Human Motivation. Psychological Review, 50, 370-396.
 Maslow, A. H. (1965). Eupsychian Management. Note that the Andy Kay featured in this book is the Andy Kay of Kaypro. Hardcover ISBN 0-87094-056-2, Paperback ISBN 0-256-00353-X.
 Maslow, A. H. (1970). Motivation and Personality, 2nd. ed., New York, Harper & Row. ISBN 0-06-041987-3.
 Wahba, M. A., Bridwell, L. G. (1976). Maslow reconsidered: A review of research on the need hierarchy theory. Organizational Behavior and Human Performance, 15, 212-240.

Dış bağlantılar
 A Theory of Human Motivation Abraham Maslow'un 1943 çalışmasının aslı]
 Abraham Maslow'un teorileri ve hayatı
 www.maslow.org
 Maslow'un İhtiyaçlar Hiyerarşisi
 Maslow'un İhtiyaçlar Hiyerarşisi
 Maslow'un İhtiyaçlar Hiyerarşisi

Kaynakça
İnsan gelişimi
Kişilerarası ilişkiler
Kişisel gelişim
Mutluluk
Gelişim psikolojisi
Psikoloji kavramları

Maslow teorisi


1990'da hayatını kaybeden şair Cemal Süreya anısına düzenlenen şiir ödülü yarışması.

Ödül, 1991 yılından beri verilmektedir. 2001 yılından sonra 3 yıl ara verilen ödüller, 2004'ten beri Cemal Süreya Kültür ve Sanat Derneği tarafından devam ettirilmektedir. Yayımlanmış Kitap Ödülü ve Yayımlanmamış Dosya Ödülü olmak üzere iki dalda ödül verilir.

 2010
 Metin Demirtaş, Türkülerde Gezer Adları
 2009
 Yayımlanmış Kitap: Arif Berberoğlu, Zincir İzleri
 Yayımlanmamış Dosya: Harun Atak, Gecel
 2008
 Yayımlanmış Kitap: Müslim Çelik, Necatigül
 Yayımlanmamış Dosya: Mustafa Erdem Özler, Erdem Devesi
Kurul ayrıca Gülce Başer'in "Bir Delinin Gülcesi" adlı kitabı ile Melek Avcı'nın "Odaaltı" adlı dosyasını seçici kurul özel ödülüne layık gördü.

 2007
 Yayımlanmış Kitap: Özkan Mert, Gelincikya
 Yayımlanmamış Dosya: Eren Aysan, Lalzaman
 2006
 Yayımlanmış Kitap: Erol Özyiğit, Acemi Irmak
 Yayımlanmamış Dosya: Kaan Koç, Çok Tanrılı Sular
 2005
 Yayımlanmış Kitap: Haydar Ergülen, Keder Gibi Ödünç
 Yayımlanmamış Dosya: Murathan Çarboğa, Yağmalanmış Hayal
 2004
 Yayımlanmış Kitap: Selahattin Yolgiden, Su Kıyısında Kimse Yoktu
 Yayımlanmamış Dosya: Ertan Yılmaz, Asya- Nilay Özer, Ol
 2001
 Yayımlanmış Kitap: İbrahim Baştuğ, Köz
 Yayımlanmamış Dosya: Güngör Tekçe, Seğiren
 2000
 Yayımlanmış Kitap: Altay Öktem, Şiddet, Elbet
 Yayımlanmamış Dosya: Bu dalda ödül verilmedi
 1999
 Yayımlanmış Kitap: Mesut Adnan,Yaseminli Mektup - Devrim Dirlikyapan, Karla Gelen
 Yayımlanmamış Dosya:Oya Uysal, Mevsimini Kaybetmiş Rüzgâr
 1998
 Yayımlanmış Kitap:Ahmet Erhan, Çağdaş Yenilgiler Ansiklopedisi
 Yayımlanmamış Dosya:Özlem Sezer, Derin
 1997
 Yayımlanmış Kitap: Mehmet Mümtaz Tuzcu, Sevda Adıyla - Sina Akyol, Meğer Söz Gümüş
 Yayımlanmamış Dosya:Enver Ercan, Geçtiği Her Şeyi Öpüyor Zaman -
 1996
 Yayımlanmış Kitap:Erdal Alova, Bitik Kent
 Yayımlanmamış Dosya: Bu dalda ödül verilmedi.
 1995
 Yayımlanmış Kitap:Hulki Aktunç, Istıraplar Ansiklopedisi
 Yayımlanmamış Dosya:Hakan Savlı, Unutulmuş Çocuk Eskizleri
 1994
 Yayımlanmış Kitap:Yıldırım Türker, Cihangir Kedileri
 Yayımlanmamış Dosya:Ali Asker Barut, Üsküdar Şiirleri
 1993
 Yayımlanmış Kitap:Enis Batur, Perişey
 Yayımlanmamış Dosya:Sedat Şanver, Haremdeki Kadınlar
 1992
 Yayımlanmış Kitap:Adnan Özer, Zaman Haritası
 Yayımlanmamış Dosya:Süreyya Berfe, Şiir Çalışmaları
 1991
 Yayımlanmış Kitap: Metin Altıok, Gerçeğin Öte Yakası
 Özendirme Ödülü :Metin Göz Sim ve Delta

Türkiye'de verilen şiir ödülleri

Cemal Süreya Şiir Ödülü


General James Barry Munnik Hertzog  (3 April 1866 – 21 November 1942), better known as Barry Hertzog or  J. B. M. Hertzog, was a South African politician and soldier. He was a Boer general during the Second Boer War who served as the third prime minister of the Union of South Africa from 1924 to 1939. Throughout his life he encouraged the development of Afrikaner culture, determined to prevent Afrikaners from being influenced by British culture.

Early life and career
Hertzog first studied law at Victoria College in Stellenbosch, Cape Colony. In 1889, he went to the Netherlands to read law at the University of Amsterdam, where he prepared a dissertation, on the strength of which he received his doctorate in law on 12 November 1892.

Hertzog had a law practice in Pretoria from 1892 until 1895, when he was appointed to the Orange Free State High Court. During the Boer War of 1899–1902, he rose to the rank of general, becoming the assistant chief commandant of the military forces (Commando units) of the Orange Free State. Despite some military reverses, he gained renown as a resourceful leader of the Boer commandos who chose to continue fighting, the so-called "bitter-enders". Eventually, convinced of the futility of further bloodshed, he signed the Treaty of Vereeniging in May 1902.

Early political career

With South Africa then at peace, Hertzog entered politics as the chief organiser of the Orangia Unie Party. In 1907, the Orange River Colony gained self-government and Hertzog joined the cabinet as Attorney-General and Director of Education. His insistence that Dutch as well as English be taught in the schools aroused bitter opposition. He was appointed national Minister of Justice in the newly formed Union of South Africa, and continued in office until 1912. His marked antagonism to the British authorities and Premier Botha led to a ministerial crisis. In 1913, Hertzog led the secession of the Old Boer and anti-British section from the South African Party.

At the outbreak of the Maritz Rebellion in 1914, Hertzog adopted a neutral stance towards the conflict. In the years following the war, he headed the opposition to the government of General Smuts.

Premiership

First government (1924-1929)

In the general election of 1924, Hertzog's National Party defeated the South African Party of Jan Smuts and formed a coalition government with the South African Labour Party, which became known as the Pact Government. In 1934, the National Party and the South African Party merged to form the United Party, with Hertzog as Prime Minister and leader of the new party.

As prime minister, Hertzog presided over the passage of a wide range of social and economic measures which did much to improve conditions for working-class Whites. According to one historian, "the government of 1924, which combined Hertzog's NP with the Labour Party, oversaw the foundations of an Afrikaner welfare state".

A Department of Labour was established while the Wages Act (1925) laid down minimum wages for unskilled workers, although it excluded farm labourers, domestic servants, and public servants. It also established a Wage Board that regulated pay for certain kinds of work, regardless of racial background (although Whites were the main beneficiaries of the legislation). The Old Age Pensions Act (1927) provided retirement benefits for white workers. Coloureds also received the pension, but the maximum for Coloureds was only 70% that of Whites.

Second government (1929-1933)

The establishment of the South African Iron and Steel Industrial Corp in 1930 helped to stimulate economic progress, while the withdrawal of duties on imported raw materials for industrial use encouraged industrial development and created further employment opportunities, but that led to a higher cost of living. Various forms of assistance to agriculture were also introduced. Dairy farmers, for instance, were aided by a levy imposed on all butter sales, while an increase in import taxes protected farmers from international competition. Farmers also benefited from preferential railway tariffs and from the widening availability of loans from the Land Bank. The government also assisted farmers by guaranteeing prices for farm produce, while work colonies were established for those in need of social salvage. Secondary industries were established to improve employment opportunities, which did much to reduce white poverty and enabled many Whites to join the ranks of both the semi-skilled and skilled labour force.

An extension of worker's compensation was carried out, while improvements were made in the standards specified under a contemporary Factory Act, thus bringing the Act into line with international standards, in regard to the length of the working week and the employment of child labour. The law on miners' phthisis (pulmonary tuberculosis) was overhauled, and increased protection of white urban tenants against eviction was introduced at a time when housing was in short supply. The civil service was opened up to Afrikaners through the promotion of bilingualism, while a widening of the suffrage was effected, with the enfranchisement of white women. The pact also instituted "penny postage", automatic telephone exchanges, a cash-on-delivery postal service, and an experimental airmail service which was later made permanent.

The Department of Social Welfare was established in 1937 as a separate government department to deal with social conditions. There was increased expenditure on education for both Whites and Coloureds. Spending on Coloured education rose by 60%, which led to the number of Coloured children in school growing by 30%. Grants for the blind and the disabled were introduced in 1936 and 1937 respectively, while unemployment benefits were introduced in 1937. That same year, the coverage of maintenance grants was extended.

Although the social and economic policies pursued by Hertzog and his ministers did much to improve social and economic conditions for Whites, they did not benefit the majority of South Africans, who found themselves the targets of discriminatory labour laws that entrenched White supremacy in South Africa. A Civilised Labour Policy was pursued by the Pact Government, which involved replacing black workers with Whites (typically impoverished Afrikaners), and which was enforced through three key pieces of legislation: the Industrial Conciliation Act No 11 of 1924, the Minimum Wages Act No. 27 of 1925, and the Mines and Works Amendment Act no. 25 of 1926.

The Industrial Conciliation Act (No 11 of 1924) created job reservation for Whites while excluding Blacks from membership of registered trade unions, which therefore prohibited the registration of black trade unions. The Minimum Wages Act (No. 27 of 1925) bestowed upon the Minister for Labour the power to force employers to give preference to Whites when hiring workers, while the Mines and Works Amendment Act (No. 25 of 1926) reinforced a colour bar in the mining industry, while excluding Indian miners from skilled jobs. In a sense, therefore, the discriminatory social and economic policies pursued by the Pact Government helped pave the way for the eventual establishment of the Apartheid state.

Constitutionally, Hertzog was a republican, who believed strongly in promoting the independence of the Union of South Africa from the British Empire. His government approved the Statute of Westminster in 1931, and replaced Dutch as the second official language with Afrikaans in 1925, as well as instating a new national flag in 1928. His government approved women's suffrage for white women in 1930, thus strengthening the dominance of the white minority. Property and education requirements for Whites were abandoned in the same year, with those for non-Whites being severely tightened and, in 1936, Blacks were completely taken off the common voters' roll. Separately elected Native Representatives were instead instated, a policy repeated in the attempts of the later Apartheid regime to disenfranchise all non-Whites during the 1950s. Through the system of gradual disenfranchisement spanning half a century, the South African electorate was not made up entirely of Whites until the 1970 general election.

Third government (1933-1938)

In foreign policy, Hertzog favoured a policy of distance from the British Empire and, as a lifelong Germanophile, was sympathetic towards revising the international system set up by the Treaty of Versailles in favour of lessening the burdens imposed on Germany. Hertzog's cabinet in the 1930s was divided between a pro-British group led by the Anglophile Smuts, and a pro-German group led by Oswald Pirow, the openly pro-Nazi and anti-Semitic minister of defence, with Hertzog occupying a middle position. Hertzog had an autocratic style of leadership, expecting the cabinet to approve his decisions rather than to discuss them and, as a consequence, the cabinet only met intermittently.

From 1934 onward, South Africa was dominated by an informal "inner cabinet" consisting of Hertzog, Smuts, Pirow, the Finance minister N.C. Havenga, and Native Affairs minister P.G.W. Grobler. Generally, the "inner cabinet" would meet in private and whatever decision they reached in their meetings would be presented to the cabinet to endorse with no discussion. Though Hertzog was not as pro-German as the faction led by Pirow, he tended to see Nazi Germany as a "normal state" and as a potential ally, unlike the Soviet Union which Hertzog saw as a threat to the West.

Alongside that, Hertzog saw France as the main threat to peace in Europe, viewing the Treaty of Versailles as an unjust and vindictive peace treaty, and argued the French were the principal trouble-makers in Europe by seeking to uphold the Versailles Treaty. Hertzog argued that if Adolf Hitler had a belligerent foreign policy, it was only because the Treaty of Versailles was intolerably harsh towards Germany, and if the international system was revised to take account of Germany's "legitimate" complaints against Versailles, then Hitler would become a moderate and reasonable statesman. When Germany remilitarized the Rhineland in March 1936, Hertzog informed the British government that there was no possibility of South Africa taking part if Britain decided to go to war over the issue and, in the ensuing crisis, South African diplomats took a very pro-German position, arguing that Germany was justified in violating the Treaty of Versailles by remilitarizing the Rhineland.

Hertzog's principal adviser on foreign affairs was his external affairs state secretary, H.D.J. Bodenstein, an anti-British Afrikaner nationalist and a republican, who was seen as the eminence grise of South African politics. No other man had the same degree of influence on Hertzog as Bodenstein. Sir William Henry Clark, the British High Commissioner to South Africa, had a long-standing feud with Bodenstein, whom he accused of being an Anglophobe, writing in his reports to London that Bodenstein always presented the British position in the worst possible light to Hertzog, and noting with anxiety that Bodenstein's best friend was Emile Wiehle, the German consul in Cape Town. The Germanophile South African minister in Berlin, Stefanus Gie, largely embraced Nazi values as his own and, in reports to Pretoria, portrayed Germany as the victim of Jewish plots, arguing that the Nazis' discriminatory policies towards German Jews were only defensive measures. Though Hertzog did not share the anti-Semitism of Gie, the latter's dispatches portraying the Third Reich in a favourable light were used to support the prime minister's foreign policy preferences.

In a statement of foreign policy principles for South Africa drawn up by Pirow for the cabinet in March 1938, the first principle was combating Communism, and the second was having Germany serve as the "bulwark against Bolshevism". In a message to Charles te Water, the South African High Commissioner in London in early 1938, Hertzog told him to tell the British that South Africa expected "immediacy, impartiality and sincerity" in resolving the disputes of Europe. Just what was meant by that was explained by Hertzog in a letter to the British Prime Minister Neville Chamberlain in March 1938, which stated that South Africa would not fight in any "unjust" wars, and that if Britain choose to go to war over the events in Czechoslovakia, then South Africa would remain neutral. On 22 March 1938, Hertzog sent te Water a telegram stating that South Africa would not under any circumstances go to war with Germany in defence of Czechoslovakia, and stating that he regarded Eastern Europe as being rightfully in Germany's sphere of influence.

Fourth government (1938-1939)

In another letter in the spring of 1938, Hertzog noted that he was "exhausted" by France, and that he wanted Chamberlain to tell the French that the Commonwealth, and South Africa in particular, would be neutral if France went to war with Germany because of a German attack on Czechoslovakia. When te Water reported to Hertzog on 25 May 1938 that the British foreign secretary, Lord Halifax, had promised him that the British government was applying diplomatic pressure on Czechoslovakia to resolve the dispute over the Sudetenland in Germany's favour, and was pressuring France to abandon its alliance with Czechoslovakia, Hertzog stated his approval. On 14 September 1938, te Water complained to Lord Halifax about the "astonishing episode" of Britain drifting to war with Germany over the Sudetenland issue, stating that as far as South Africa was concerned, Germany was in the right in demanding that mostly German-speaking Sudetenland be allowed to join Germany, and Czechoslovakia and France was in the wrong, the first by refusing the German demands, and the second by having an alliance with Czechoslovakia that encouraged Prague to resist Berlin.

In the middle of September 1938, when Britain was on the verge of war with Germany over the Sudetenland issue, Hertzog clashed in the cabinet with Smuts over the course of action that South Africa would pursue. The former favoured neutrality and the latter was for intervention on Britain's side. On 15 September 1938, Hertzog presented the cabinet with a compromise plan that South Africa would declare neutrality in the event of war, but would be neutral in the most pro-British way possible. The cabinet was divided. Pirow favoured South Africa allying itself with Germany to fight against Britain. On the other hand, Smuts favoured South Africa allying with Britain and going to war with Germany, and threatened to use his influence with the MPs loyal to himself to bring down the government if Hertzog did declare neutrality.

On 19 September 1938, as a part of a peace plan to resolve the crisis, Britain offered to guarantee Czechoslovakian territorial sovereignty if the latter agreed to allow the Sudetenland to join Germany, which led te Water to inform Lord Halifax that South Africa was utterly opposed to being part of the guarantee, and advised Britain against promising one, through he later changed his position, saying that South Africa would "guarantee" Czechoslovakia if it was backed by the League of Nations, and if Germany signed a non-aggression pact with Czechoslovakia.

On 23 September 1938, at the Bad Godesberg summit, Hitler rejected the Anglo-French plan for transferring the Sudetenland to Germany as insufficient, thus putting Europe on the brink of war. In a telegram to Chamberlain on 26 September 1938, Hertzog wrote that the differences between the Anglo-French and German positions were "mainly of method" and that, "as the issue was one of no material substance, but merely involves a matter of procedure for arriving at a result to which it is common cause between disputants Germany is entitled", there was no possibility of South Africa going to war over the issue. Even after Hitler's belligerent speech on Berlin on the same day, proclaiming that he would still attack Czechoslovakia unless Prague settled its disputes with Poland and Hungary by 1 October 1938, Hertzog, in a telegram to te Water, wrote that he felt "very deeply that if after this a European war was still to take place the responsibility for that will not be placed upon the shoulders of Germany".

In his messages to te Water in the last days of September 1938, Hertzog consistently portrayed Czechoslovakia and France as the trouble-makers, and argued that Britain must do more to apply pressure on those two states for more concessions to Germany. Te Water and the Canadian high commissioner in London, Vincent Massey, in a joint note on behalf of South Africa and Canada to Lord Halifax, stated that Sir Basil Newton, the British minister in Prague, should tell the Czechoslovak president Edvard Beneš, that "the obstructive tactics of the Czech government were unwelcome to the British and Dominion governments". On 28 September 1938, Hertzog was able to get the cabinet to approve his policy of pro-British neutrality subject to parliamentary approval, adding that South Africa would only go to war if Germany attacked Britain first. Given his views, Hertzog very much approved of the Munich Agreement of 30 September 1938, which he regarded as a "just" and "fair" resolution of the German-Czechoslovak dispute.

On 4 September 1939, the United Party caucus revolted against Hertzog's stance of neutrality in World War II, causing Hertzog's government to lose a vote on the issue in parliament by 80 to 67. Governor-General Sir Patrick Duncan refused Hertzog's request to dissolve parliament and call a general election on the question. Hertzog resigned and his coalition partner Smuts became prime minister. Smuts led the country into war and political re-alignments followed, with Hertzog and his faction joining with Daniel Malan's opposition Purified National Party to form the Herenigde Nasionale Party, with Hertzog becoming the new Leader of the Opposition. However, Hertzog soon lost the support of Malan and his supporters when they rejected Hertzog's platform of equal rights between British South Africans and Afrikaners, prompting Hertzog to resign and retire from politics.

Death and legacy

Hertzog died on 21 November 1942, at the age of 76.

A 4-metre-high statue of Hertzog was erected in 1977 at the front lawns of the Union Building. The statue was taken down on 22 November 2013 and moved to a new location in the gardens. It was still in good condition, save for the removal of the spectacles which were originally included on the statue. The statue was removed to make way for a 9-metre-high statue of Nelson Mandela.

Supporters of Hertzog invented the Hertzoggie, a jam-filled tartlet with a coconut meringue topping, that is still a popular confection in South Africa.

He is the only South African Prime Minister to have served under three monarchs: George V, Edward VIII, and George VI, due to serving the year of 1936.

References

External links

1866 births
1942 deaths
People from Wellington, Western Cape
Cape Colony people
Afrikaner people
South African people of German descent
South African anti–World War II activists
Members of the Dutch Reformed Church in South Africa (NGK)
South African Party (Union of South Africa) politicians
National Party (South Africa) politicians
United Party (South Africa) politicians
Herenigde Nasionale Party politicians
Prime Ministers of South Africa
Justice ministers of South Africa
Foreign ministers of South Africa
Members of the House of Assembly (South Africa)
Orange Free State generals
Stellenbosch University alumni
University of Amsterdam alumni
Alumni of Paul Roos Gymnasium
People of the Second Boer War
South African Queen's Counsel

J. B. M. Hertzog


Awer Bul Mabil (født 15. september 1995 i Kakuma) er en professionel australsk-sydsudansk fodboldspiller, der spiller for Cádiz CF.

Karriere
Den 20. juli 2015 skiftede Awer Mabil til FC Midtjylland. Han fik sin debut i Superligaen den 16. oktober, da han blev skiftet ind i det 82. minut i stedet for Daniel Royer i 2-1-sejren hjemme over Randers FC.

Han skiftede den 5. august 2016 til Esbjerg fB på en etårig lejeaftale.

Den 7. juli 2017 blev han udlejet til F.C. Paços de Ferreira i Portugal. I 2018 vendte han tilbage til FCM på en 4-årig kontrakt.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Australien
Fodboldspillere fra Sydsudan
Fodboldspillere fra Adelaide United FC
Fodboldspillere fra FC Midtjylland
Fodboldspillere fra Esbjerg fB

Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022

Awer Mabil


Iznajmljivanje vakufa vakufu vrsta je pravnog odnosa u islamskom pravu. Jedna je od oblika zakupa. Davanje vakufskog dobra u zakup nastalo je kao odgovor ili kao potreba očuvanja vakufa od propadanja odnosno radi obnove devastirana vakufa čime bi mu se vratila funkcionalnost. Primjenjivao se kad vakuf nije imao sredstava za uložiti u izgradnju, oživljenje ili očuvanje svojih dobara. Muslimani su pokušavali riješiti tako da jedan vakuf pomogne osnivanjem vakufa. Česta je bila takva praksa. Radi sprječavanja propadanja i vraćanja u funkciju, drugi vakif je obnavljao ili gradio novi vakuf na postojećem vakufu. Dogovorenu visinu zakupa mukatu drugi je vakuf plaćao prvom vafku, a ovaj ju je trošio u svrhe određene vakufnamom. Drugi modeli su idžaretejn vakuf i mukata vakuf.

Izvori

Praktične dužnosti islama
Pravo

Iznajmljivanje vakufa vakufu


8544 Sigenori este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8544 Sigenori este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Ōizumi de Takao Kobayashi. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,31 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 1,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1993
Centura de asteroizi

8544 Sigenori


خمسة أو خمسة وخميسة أو يد فاطمة  هي رمز يهودي يستخدم كتعويذة لدرء الحسد والسحر. وهي نوع من التمائم، وهي موجودة في التراث اليهودي والمسيحي كما أنها منتشرة في منطقة الشرق الأوسط وشمال أفريقيا وعند بعض المسلمين، إلا أنها تعتبر عند البعض نوعا من الشعوذة. لخمسة وخميسة تسميات أخرى مثل يد فاطمة نسبة إلى فاطمة الزهراء في حين أن اليهود يسمونها يد مريم نسبة إلى مريم أخت هارون وموسى كما أن المسيحيين الشرقيين يسمونها يد مريم نسبة إلى مريم العذراء. كما أن للرقم خمسة ميزة خاصة في الديانتين مثل كتب التوراة الخمسة في اليهودية وأركان الدين الخمسة في الإسلام وأصحاب الكساء الخمسة لدى الشيعة ومع هذا يعتقد بعض من علماء الآثار أن هذا الرمز يعود إلى عصور ما قبل الديانة اليهودية. والخمسة تنتشر كعلامة لحسن الحظ بين المسيحيين في منطقة الشرق الأوسط. عادة يعلق هذا الرمز على الحائط أو يلبس على شكل مجوهرات.

مراجع

وصلات خارجية
 «الخمسة» في اليهودية

أشياء يعتقد أنها تحمي من الشيطان
تعويذات
رموز بوذية
رموز تونس الوطنية
رموز مسيحية
رموز هندوسية
رموز وطنية جزائرية
رموز يهودية
فاطمة الزهراء
مريم العذراء
مواضيع إسلامية يهودية
يد

خمسة (تعويذ)


كردفان، هي مقاطعة سابقة في وسط السودان. في عام 1994 تم تقسيمها إلى ثلاث ولايات اتحادية جديدة: شمال كردفان وجنوب كردفان وغرب كردفان. في أغسطس 2005، ألغيت ولاية غرب كردفان وقسمت أراضيها بين ولايتي شمال وجنوب كردفان كجزء من تنفيذ اتفاق السلام الشامل بين حكومة السودان والحركة الشعبية لتحرير السودان. في يوليو 2013 تم إعادة إنشاء ولاية غرب كردفان.

معلومات جغرافية
تبلغ مساحة كردفان حوالي 376,145 كيلومتر مربع (146,932 ميل مربع)، وقدر عدد سكانها في عام 2000 بـ 3.6 مليون (مقارنة بـ 3 ملايين في عام 1983). تميز المناظر الطبيعية في كردفان في الغالب بالسهول المتموجة، وتقع جبال النوبة في الربع الجنوبي الشرقي. خلال موسم الأمطار الذي يمتد عادة من يونيو إلى سبتمبر تصبح المنطقة خصبة وخضراء. ومع ذلك في موسم الجفاف تتحول إلى صحراء قاحلة تقريبا. المركز الحضري الرئيسي للمنطقة هي مدينة الأبيض.

الاقتصاد والديموغرافيا
تشتهر كردفان بإنتاج الصمغ العربي، وتشمل المحاصيل الأخرى الفول السوداني والقطن والدخن. كان يسكن كردفان في الأصل شعوب نوبية ذات بشرة بنية، ولكن بحلول القرن الرابع عشر بدأ العرب من مصر بالتوسع جنوبًا إلى كردفان، واندمجوا مع بعض السكان الأصليين ودفعوا بباقي السكان إلى التلال. معظم سكان كردفان هم من العرب. تشمل المجموعات القبلية الرئيسية للقبائل العربية عائلات دار حامد، كواهلة، حمر، بديرية، جوامة وركابية.

توجد في شمال كردفان مناطق رعي واسعة يستخدمها ويسكنها منذ مئات السنين عرب البقارة شبه الرحل الناطقين بالعربية والكبابيش الذين يربون الإبل. المجموعات العرقية الأخرى التي تسكن كردفان هي النوبيون والداجو والبجا والزغاوة والفونج. كما تسكن القبائل النيلية مثل النوبة والشلك والدينكا في أجزاء من كردفان.

ملاحظات ومراجع

كتابات أخرى
 MacMichael, Harold Alfred (1882) The tribes of Northern and Central Kordofán Cambridge University Press, Cambridge, England, ; reprinted by Frank Cass, London (1967), , as part of the series Cass Library of African studies

تأسيسات سنة 1898 في الإمبراطورية البريطانية
تاريخ السودان
دول وأقاليم انحلت في 1994
دول وأقاليم أسست في 1898
مناطق السودان

كردفان


Lars Roslyng Christiansen  (18 de abril de 1972, Sønderborg, Dinamarca) fue un jugador profesional danés de balonmano. Su último equipo fue el Kolding IF. Con la selección de Dinamarca, ha conseguido, entre otros, dos Campeonatos Europeos en 2008 y 2012. En el Europeo de 2008, fue el máximo goleador, igualado con Nikola Karabatic e Ivano Balić, y también fue incluido en el equipo ideal del torneo.

Christiansen ha jugado 338 partidos para la selección danesa, marcando 1503 goles. Es actualmente, el jugador con más partidos y más goles marcados con su selección.

Equipos
  Ribe HK (1990-1992)
  Kolding IF (1992-1996)
  SG Flensburg-Handewitt (1996-2010)
  Kolding IF (2010-2012)

Palmarés

Kolding IF
 Liga de Dinamarca (1993 y 1994)
 Copa de Dinamarca (1993)

SG Flensburg-Handewitt
 Liga de Alemania (2004)
 Copa de Alemania (2003, 2004 y 2005)
 Copa EHF (1997)
 Recopa de Europa (2001)

Selección nacional

Campeonato de Europa
  Medalla de Bronce en el Campeonato Europeo de Balonmano Masculino de 2002.
  Medalla de Bronce en el Campeonato Europeo de Balonmano Masculino de 2004.
  Medalla de Bronce en el Campeonato Europeo de Balonmano Masculino de 2006.
  Medalla de Oro en el Campeonato Europeo de Balonmano Masculino de 2008.
  Medalla de Oro en el Campeonato Europeo de Balonmano Masculino de 2012.

Campeonato del Mundo
  Medalla de Bronce en el Campeonato Mundial de Balonmano Masculino de 2007.
  Medalla de Plata en el Campeonato Mundial de Balonmano Masculino de 2011.

Consideraciones personales
 Máximo goleador de la Liga de Alemania (2003 y 2005)
 Máximo goleador del Europeo (2008)
 Elegido mejor extremo izquierdo del Europeo (2008)

Enlaces externos

 Perfil en SG Flensburg-Handewitt
 Estadísticas de Lars

Balonmanistas de Dinamarca
Balonmanistas de Dinamarca en los Juegos Olímpicos de Pekín 2008
Balonmanistas del KIF Kolding
Balonmanistas del SG Flensburg-Handewitt

Lars Christiansen


Vaginal flatulens er udledning eller udstødning af luft fra skeden. Det kan ske under eller efter samleje, eller under andre seksuelle akter, under udstrækning eller fysisk træning. Lyden har en vis lighed med flatulens fra anus, men involverer ikke affaldsgasser, og har derfor normalt heller ikke en specifik lugt.

Kvindens kønsorganer

Vaginal flatulens


Gianluca Bezzina (født 9. november 1989) er en maltesisk sanger og læge. Han repræsenterede Malta ved Eurovision Song Contest 2013.

Eksterne henvisninger

Sangere fra Malta
Maltas Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2013
Læger fra Malta

Gianluca Bezzina


Die Autobahn Peking–Ürümqi oder Jingxin-Autobahn (), chin. Abk. G7, ist eine 2.540 km lange Autobahn in China, die seit 2017 die Hauptstadt Peking mit Ürümqi im nordwestchinesischen Autonomen Gebiet Xinjiang verbindet.
Bis Bayan Nur in der Inneren Mongolei verläuft die G7 entweder direkt auf der Autobahn G6 oder parallel wenige Kilometer entfernt.

Fußnoten

Weblinks

Autobahn in der Volksrepublik China
Straße in Asien
Straße in Peking
Straße in Hebei
Straße in der Inneren Mongolei
Straße in Gansu
Straße in Xinjiang

Autobahn Peking–Ürümqi


ද ලෝන් ගන්මෙන් යනු ඇමරිකානු රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වන ද එක්ස්-ෆයිල්ස් හි ප්‍රතිවර්තී චරිත සහ එහි ව්‍යූත්පන්නයක් වූ කෙටිකාලීන ද ලෝන් ගන්මෙන් හි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කළ රිචර්ඩ් "රිංගෝ" ලැන්ග්ලි, මෙල්වින් ෆ්‍රොහිකේ සහ ජෝන් ෆිට්ස්ජෙරල්ඩ් බයර්ස් යන  ප්‍රබන්ධ චරිත ත්‍රිත්වයයි. ඔවුන්ගේ නාමය පැනනැගී ඇත්තේ ජෝන් එෆ්. කෙනඩි ඝාතනය සඳහා සම්පූර්ණ වගකීම ලී හාර්වි ඔස්වල්ඩ්ගේ බවට වොරන් කොමිසම ලබාදුන් නිගමනය ඇසුරෙනි.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

ද එක්ස්-ෆයිල්ස් චරිත
ප්‍රබන්ධ පුවත්පත් ප්‍රකාශකයෝ
1994දී හඳුන්වා දුන් ප්‍රබන්ධ චරිත

ද ලෝන් ගන්මෙන්


Taking Tiger Mountain (By Strategy) is the second solo studio album by Brian Eno (mononymously credited as "Eno"), released in November 1974 by Island Records. Unlike his debut album Here Come the Warm Jets, which had featured 16 musicians, this album utilized a core band of five instrumentalists: Eno himself on keyboards and guitar, guitarist Phil Manzanera, bassist Brian Turrington, drummer Freddie Smith, and percussionist Robert Wyatt, and also featured far fewer guests. Manzanera, who had played with Eno in Roxy Music, also participated in the writing and production. To help guide the musicians, Eno and Peter Schmidt developed instruction cards called Oblique Strategies to facilitate creativity during the recording process.

Taking Tiger Mountain (By Strategy) is a loose concept album that addresses a variety of subjects ranging from espionage to the Chinese Communist revolution. Although the songs largely utilise pop-song structures, Eno's lyrics play with themes of geopolitical intrigue. It did not chart in the United Kingdom or the United States, but had received positive reviews from critics. Since its release, the album has received even more critical attention.

Production
The album was inspired by a series of postcards depicting a Chinese revolutionary opera titled Taking Tiger Mountain by Strategy. Eno described his understanding of the title as referring to "the dichotomy between the archaic and the progressive. Half Taking Tiger Mountain – that Middle Ages physical feel of storming a military position – and half (By Strategy) – that very, very 20th-century mental concept of a tactical interaction of systems."

To further explore the possibilities of the studio setting, Eno and his friend Peter Schmidt developed instruction cards, called Oblique Strategies. During the recording sessions, he would allow the cards to dictate the next unconsidered action in the recording process. Describing the words on the album as an expression of "idiot glee", Eno and Schmidt eventually expanded the Oblique Strategies set to over 100 "worthwhile dilemmas", which would be used in nearly all his future recordings and productions. Schmidt also designed the album cover, which consists of four prints from an edition of fifteen hundred of his unique lithographs, as well as Polaroids of Eno, credited on the album sleeve to Lorenz Zatecky.

Manzanera spoke positively about the recording experience. He described it as:

...just doing anything we felt like doing at the time. The engineer we used, Rhett Davies, also did Diamond Head and 801 Live and Quiet Sun, so it was like family. There was a lot of experimenting and a lot of hours spent with Brian Eno, me, and Rhett in the control room doing all the things that eventually evolved into those cards, the Oblique Strategies, and it was just a lot of fun.

Eno's group on Taking Tiger Mountain included Brian Turrington and Freddie Smith of The Winkies, along with Robert Wyatt and Manzanera. Other musicians appearing on the album include Andy Mackay of Roxy Music, along with the Portsmouth Sinfonia, an orchestra in which Eno had once played clarinet. The Portsmouth Sinfonia allowed anybody to join as long as they had no experience with the instrument they would play in the orchestra. Phil Collins plays drums on "Mother Whale Eyeless". After Eno had helped with production on the Genesis album The Lamb Lies Down on Broadway, Genesis front man Peter Gabriel asked how the band could reciprocate, so Eno requested Collins play drums for him.

Music and lyrics

The sound of Taking Tiger Mountain (By Strategy) has been described as more upbeat than Eno's previous solo album, while the lyrics have darker themes and subject matter. The album's lyrics have been described as "remarkably literate and often humorous" with "quick-fire rhymes, oddball couplets, abrupt demands, and ruthless statements". To create the lyrics, Eno sang nonsense syllables to the record's backing tracks and then turned them into words. This lyric-writing method was used for all his more vocal-based recordings of the 1970s.

References to China appear in the album's songs, including "Burning Airlines Give You So Much More," "China My China," and "Taking Tiger Mountain". Steve Huey of AllMusic described the album's themes as "often inscrutable, but still playful – about espionage, the Chinese Communist revolution, and dream associations". On the political theme within the lyrics and album title, Eno explained that he is "not Maoist or anything like that; if anything I'm anti-Maoist". The album addresses several different esoteric topics. "Burning Airlines Give You So Much More" is inspired by a 1974 crash near Paris of a Turkish Airlines DC-10, one of the worst air crashes in history. "The Fat Lady of Limbourg", described by Eno as a "Burroughs-type song" about an asylum in Limbourg, Belgium, where the residents of it outnumber the population of the town. "The Great Pretender" describes the rape of a suburban housewife by a crazed machine.

Release

Taking Tiger Mountain (By Strategy) was released in November 1974 in a gatefold sleeve. No singles were released from the album, and it failed to chart in either the United Kingdom or the United States.

In 2004, Taking Tiger Mountain was reissued by Virgin Records in remastered digipak form.

Critical reception

Like Here Come the Warm Jets, Taking Tiger Mountain received a mostly positive reception from critics. Writing for The Village Voice, Robert Christgau gave the album a rating of A−. "Every cut on this clear, consistent, elusive album affords distinct present pleasure," he said. "Admittedly, when they're over they're over — you don't flash on them the way you do on 'Cindy Tells Me' and 'Baby's on Fire'. But that's just his way of being modest." Wayne Robbins of Creem lauded Eno for the way he "grafts seemingly disparate elements in any way that might be useful to his flow". Robbins explained, "It sounds like it might be pretentious; it's not, because Eno is comfortable with those pretensions." He concluded that "a man who can write songs like 'Burning Airlines Give You So Much More' has seen the future, and the future is a sonic Disney named Eno, who makes music you can live with". Circus magazine described the album as "Sick! Sick! Sick! But, oh-h-h, it feels so good! [...] guaranteed to be put on the 'Most Wanted' list by psychopaths everywhere [...] [Eno] takes you on a dada-ists tour-de-force, lampooning and integrating every type of music conceivable". Critic Ed Naha, writing in Crawdaddy!, gave the album a negative review, writing "Much of the Wonderlandish magic found on Eno's first LP is lost on this rocky terrain, being replaced by a dull, repetitive aura that is annoying as all hell." In 1975 Taking Tiger Mountain (By Strategy) was voted one of the best albums of the year in the Village Voice's Pazz & Jop critics poll for 1975.

Recent assessments of the album have been mostly positive, with AllMusic and Blender giving the album 5 stars, their highest ratings. AllMusic's Steve Huey compared it to Eno's first album, writing "not quite as enthusiastic as Here Come the Warm Jets, Taking Tiger Mountain is made accessible through Eno's mastery of pop song structure". Douglas Wolk of Blender  rated it more highly than Here Come the Warm Jets, calling it "more immediately likeable". Select gave the album a four-out-of-five rating, calling it "excellent". He described the songs "Mother Whale Eyeless," "Put a Straw under Baby," and "Third Uncle" as highlights. Chris Jones of BBC Music called Taking Tiger Mountain (By Strategy) "a work of genius because it didn't know the meaning of repetition" and "merely took Warm Jets and refined it into a smoother lump of oddness."

Track listing

Note
Side A of early vinyl copies ends with the sound of chirping crickets locked into the inner groove.

Personnel

 Eno – vocals, electronics, snake guitar, keyboards, treatments
 Phil Manzanera – guitar
 Brian Turrington – bass guitar, piano (track 10)
 Freddie Smith – drums
 Robert Wyatt – percussion, backing vocals

Guest musicians
 The Simplistics – chorus on tracks 2 and 10
 Andy Mackay – brass on track  3
 Phil Collins – extra drums on track 4
 Polly Eltes – vocals on track 4
 Portsmouth Sinfonia – strings on track 7
 Randi and the Pyramids – chorus on track  8

Production
 Brian Eno – production
 Phil Manzanera – production assistance
 Rhett Davies – engineering
 Robert Ash – engineering assistance
 Denny Bridges (AIR)? – audio engineering
 Jon Walls (AIR)? – engineering assistance
 Nicholas Pearson – special aide
 Bill Kelsey – special equipment
 Simon Heyworth – mastering
 David Hill – Ampex ATR 2Ch Tape playback with ARIA electronics
 John Bonis – typography, lettering
 Peter Schmidt – cover art

References

Works cited

Further reading

External links

 Taking Tiger Mountain postcards
 Doug Hilsinger and Caroleen Beatty cover of the entire album

1974 albums
Brian Eno albums
Avant-pop albums
Island Records albums
Albums produced by Brian Eno
Art rock albums by English artists
Concept albums

Taking Tiger Mountain (By Strategy)


Hinrich Braren (født 1. september 1751 i Oldsum på Før, død 4. august 1826 i Tønning) var en dansk-nordfrisisk kaptajn. Han oprettede den første navigationsskole i Sønderjylland / Slesvig.

Braren blev født 1751 som søn af en kendt hvalfangstkommandør på friserøen Før. Allerede som tolvårig tog han med sin far på Grønlandsfart. I 1780 skiftede han til handelssøfart. Fra 1786 virkede han for den Kongelige Grønlandske Handel og gik bl.a. på sælfangst. Inspireret af rejsen til Grønland bosatte Braren sig 1792 som privat navigeringslærer på Før. To år senere blev han havnefoged i øens hovedby Vyk. 1796 fik han koncessionen for oprettelsen af den første statslige navigationsskole. Tre år senere flyttede han til Tønning, hvor navigationsskolen fik til huse i byens Skipperhus.

Litteratur
 Lorenz Braren: Geschlechterreihen St. Laurentii-Föhr, Husum 1980, , S. 328–330
 Uwe Zacchi: Menschen von Föhr. Lebenswege aus drei Jahrhunderten, Heide 1986, , sider 25–29

Personer fra Nordfrisland

Hinrich Braren


Litijev karbonat je anorganski spoj, litijeva sol ugljične kiseline formule Li2CO3. Ova bijela sol naširoko se koristi u obradi metalnih oksida. Nalazi se na popisu esencijalnih lijekova Svjetske zdravstvene organizacije zbog svoje učinkovitosti u liječenju poremećaja raspoloženja kao što je bipolarni poremećaj.

Zdravstveni rizici
Uzimanje soli litija ima rizike i nuspojave. Poznato je da produljena uporaba litija za liječenje mentalnih poremećaja dovodi do stečenog nefrogenog dijabetes insipidusa. Trovanje litijem može utjecati na središnji živčani sustav i bubrežni sustav i može biti smrtonosno.Tijekom duljeg razdoblja, litij se može akumulirati u glavnim stanicama sabirnog kanalića i interferirati s antidiuretskim hormonom (ADH), koji regulira propusnost vode glavnih stanica u sabirnom tubulu. Medularni intersticij sustava sabirnih kanalića prirodno ima visoku koncentraciju natrija i pokušava je održati. Nema poznatog mehanizma za stanice da razlikuju litijeve ione od natrijevih iona, tako da može doći do oštećenja nefrona bubrega ako koncentracije litija postanu previsoke kao rezultat dehidracije, hiponatrijemije, prehrane s neuobičajeno niskim sadržajem natrija ili određenih lijekova.

Reakcije
Za razliku od natrijevog karbonata, koji tvori najmanje tri hidrata, litijev karbonat postoji samo u bezvodnom obliku. Njegova topljivost u vodi niska je u odnosu na druge litijeve soli. Izolacija litija iz vodenih ekstrakata litijevih ruda iskorištava tu slabu topljivost. Njegova prividna topljivost povećava se 10 puta pod blagim pritiskom ugljičnog dioksida; ovaj učinak je zbog stvaranja metastabilnog bikarbonata, koji je bolje topiv Li2CO3 + CO2 + H2O ⇌ LiHCO3 Ekstrakcija litijevog karbonata pri visokim tlakovima CO2 i njegovo taloženje nakon smanjenja tlaka temelj je Quebec procesa.

Litijev karbonat također se može pročistiti iskorištavanjem njegove smanjene topljivosti u vrućoj vodi. Dakle, zagrijavanje zasićene vodene otopine uzrokuje kristalizaciju Li2CO3.Litijev karbonat i drugi karbonati skupine 1 ne dekarboksiliraju se lako.

Kemijski spojevi

Litijev karbonat


රැම්ස්ගේට් උමං දුම්රිය මාර්ගය (උමං දුම්රිය මාර්ගය, රැම්ස්ගේට් තද බෑවුම් දුම්රිය මාර්ගය , රැම්ස්ගේට් උමං දුම්රිය මාර්ගය, රැම්ස්ගේට් යටි බිම් දුම්රිය මාර්ගය සහ ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය ලෙසද හඳුන්වන) රැම්ස්ගේට්, කෙන්ට්, එන්ගලන්තයෙහි පිහිටි අඩි 2ක පටු පරිමානයක් සහිත යටිබිම් දුම්රිය මාර්ගයකි. 1926 දී රැම්ස්ගේට් හි දුම්රිය මාර්ග ප්‍රතිසංස්කරණ කටයුතු හේතුවෙන් බෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් සහ රැම්ස්ගේට් වරාය අතර උමඟ ද ඇතුලුව දුම්රිය මාර්ගය අතහැර දමන ලදී. සංචාරක ආකර්ශනයට සහ  රැම්ස්ගේට් වරාය අසල කඩ සාප්පු ඩම්ප්ටන් උද්‍යානය හි නව ප්‍රධාන දුම්රිය මාර්ගය සමඟ සම්බන්ධ කිරීම සඳහා 1936 දී මෙම පටු පරිමාණ දුම්රිය මාර්ගය විවෘත කරන ලදී.

උමඟ දෙපස නැවතුම්පොළ දෙක හැර අනෙකුත් සම්පූර්ණ මාර්ගයම පොළොව යටින් දිවෙයි.මාර්ගය මාස තුනකට අඩු කාලයකදී නිම කෙරිනි, එමෙන්ම 1936 දී එහි නිම වීමත් සමඟම එය රටේ කෙටිම ස්වාධීන දුම්රිය මාර්ග වලින් එකක් බවට පත්විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයේ දී මෙය ප්‍රධාන ගුවන් ප්‍රහාරක රැකවරකයක් ලෙස පත්වීමට පෙර, විවෘතව පැවතුනේ වසර තුනක් පමණි. යුද්ධයෙන් අනතුරුව එය 1948 බ්‍රිතාන්‍ය රජයේ දුම්රිය මාර්ග පද්ධතියට අයත් නොවුනු අතර, එය පෞද්ගලික අංශයේ රැඳිණි.

වර්ෂ 1960 ආසන්න කාලයේදී මගීන් ප්‍රමාණය අඩු විය, එමෙන්ම මාර්ගය ආර්ථික වශයෙන් පවත්වාගෙන යාමට නොහැකි තත්වයකට පත්විය. 1965 දී සිදුවුන දුම්රිය අනතුරින් පසුව, එම වර්ෂයේ සැප්තැම්බර් අවසානයේ මෙය වසා දැමීමට හිමිකරුවන් විසින් තීරණය කරන ලදී. උමඟ තවමත් පවතින නමුත් එය මුද්‍රා තබා අතහැර දමා පවතී, නමුත් පවතින නැවතුම්පොළවල් පිළිබඳ සළකුනක් නොමැත.

පසුබිම

රැම්ස්ගේට් හි වෙරළබඩ නිකේතනය සහ තොටුපළ නගරය, අසම්බන්ධිත දුම්රිය මාර්ග වල සංකීර්ණ ජාලයක් ලෙස ඉතිහාසයේ සඳහන්ය,එමෙන්ම ලන්ඩන් සහ අසල්වාසී මාර්ගේට් අතර සම්බන්ධතාවය ඇති කිරීමට ප්‍රතිවාදී සමාගම් දෙකක් අතර තරඟයක්ද තිබිණි.නගරයේ ප්‍රථම දුම්රිය ස්ථානය වන රැම්ස්ගේට් ටවුන්, ආරම්භ කරන ලද්දේ (UK) සවුත් ඊස්ටර්න් දුම්රිය සමාගම විසින් 1846 අප්‍රේල් 13 දී, මුහුදේ සිට සැතපුමක් පමණ දුරින් නගරය ආසන්නයේමය. දුම්රිය ස්ථානය හරහා යන මාර්ග උතුරටත්, බෙදීමට පෙර බටහිර සිට කැන්ටබරි සහ ලන්ඩනය ටත්, උතුරේ සිට මාර්ගේට් ටත් වේ.

ලන්ඩන්, චැතෑම් සහ ඩොවර් දුම්රිය සමාගම රැම්ස්ගේට් දක්වා වන දෙවන මාර්ගය 1863 ඔක්තෝම්බර් 5  විවෘත කරන ලදී. මෙම දුම්රිය මාර්ගය ලන්ඩන් සිට ආරම්භ වී හර්නි බේ, මාර්ගේට් සහ බ්‍රෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් හරහා රැම්ස්ගේට් වරාය දුම්රිය ස්ථානය (වරායට ඉතා ආසන්න) දක්වා දිවෙයි. මුහුදු මට්ටමට පැමිණීමට පෙර එය රැම්ස්ගේට් හිදී යාර 1,124 (1,028 මී.) දිග උමඟක් තුලින් වැටී ඇත.

රැම්ස්ගේට් වරාය දුම්රිය ස්ථානය මඟීන්ට ඉතා සුවපහසු භූමි ප්‍රදේශයක් වුවත්, පවත්වාගෙන යාමේ අපහසුතා ඇතිවිය. එහි තත්වය වූයේ උමඟ අවසානයේ ඇති අධික බෑවුම නිසා 1891 අගෝස්තු 3  සහ 1915 මාර්තු 24  සිදු වූ ලෙසටම දුම්රිය පාලනයෙන් තොර වී නැවතුම්පොළ හරහා වෙරළ දක්වාම යාමේ අව්දානමක් ඇති කමයි. අධික තදබදය නිසා නැවතුම්පොළ වර්ධනයට ඉඩකඩක් නොමැත, එසේම කුඩා හැරවුම් වේදිකා ඇති නිසා විශාල දුම්රිය එන්ජින් භවිතා කිරීමටද නොහැක, එම නිසා බෑවුමේදී නවතා ගැනීමට බර ප්‍රමාණයෙන් වැඩි දුම්රිය සඳහා එන්ජින් දෙකක් අවශ්‍ය වේ. තවද 1920 පමණ වකවානුවේදී රැම්ස්ගේට් හි ජනගහනය එය ආරම්භයේ මෙන් දෙගුණයක් දක්වා වැඩිවීමෙන් ප්‍රවාහන පහසුකම්ද ප්‍රමාණවත් නොවීය.

1926 ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය

1923 දුම්රිය සමාගම් සමූහනයෙන් සවුත් ඊස්ටර්න් දුම්රිය සමාගම සහ ලන්ඩන්, චැතෑම් සහ ඩොවර් දුම්රිය සමාගම අලුතෙන් ආරම්භ කළ සදර්න් දුම්රිය සමාගමේ කොටස්කරුවන් විය. ඔවුන් රැම්ස්ගේට් සහ මාර්ගේට් හි දුම්රිය මාර්ග සහ නැවතුම්පොළ ද්වීකරණය හඳුන්වාදීමට තීරණය කළහ.ඔවුන් රැම්ස්ගේට් හිදී මාර්ගය සම්බන්ධ කිරීමට තීරණය කළහ. මෙම යොජනාව ස්වුත් ඊස්ටර්න් හා චැතම් දුම්රිය සමාගම්] විසින් පලමු ලෝක යුද්ධයට ද කලින් ඉදිරිපත් කළද, 1925 වන තුරු එහි වැඩ ආරම්භ නොකෙරිනි.  මෙයින් අදහස් කරන ලද්දේ රැම්ස්ගේට් නගරයෙහි සහ රැම්ස්ගේට් වරායෙහි ගමනාන්ත නැවතුම්පොළ වල අවසානය, සහ තිබෙන මාර්ග දෙක සම්බන්ධ කිරීමට නගරයේ උතුරු කෙළවරින් මාර්ගයක් නිර්මාණය කිරීමයි. නගරයේ ඊසාන සහ වයඹ දිශා වල ඇති නව දුම්රිය ස්ථාන, අනුපිළිවෙලින් ගත්විට ඩම්ප්ටන් පාර්ක් සහ රැම්ස්ගේට් හි, පෙර නගර මධ්‍යයේ සහ වරායේ පැවති දුම්රිය ස්ථාන ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිණි.

නව සම්බන්ධතාවය 1926 ජූලි 2&nbsp විවෘත කෙරුනු අතර ඒ සමඟම පෙර පැවති රැම්ස්ගේට් හි නැවතුම්පළ සහ රැම්ස්ගේට් වරාය දක්වා වන උමඟ ද වසා දැමුනි. උමඟ මුද්‍රා තබා අතහැර දමන ලදී, රැම්ස්ගේට් වරාය නැවතුම්පොළ තානට් ඇමුස්මන්ට් වලට විකුණන ලදී. ඔවුන් එය මෙරී එන්ග්ලන්ඩ් නැමති සත්වෝද්‍යානය හා සැණකෙලිය බවට පරිවර්තනය කෙරිණි.

දැනට රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා හි හිමිකාරිත්වය යටතේ ඇති මෙරී එන්ග්ලන්ඩ් 1993 දී ඉතාමත් ප්‍රසිද්ධ විය. එමෙන්ම රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විසින් උමඟ හරහා ඇති මාර්ගය ඩම්ප්ටන් පාර්ක් සහ බ්‍රෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් අතර නව නැවතුම්පොළක්ද සමඟින් විවෘත කරන ලෙස සදර්න් දුම්රිය සමාගමට බලපෑම් කරන ලදී. කෙසේ වුවත් එම යෝජනාව මිල අධික සහ ප්‍රායෝගික නොවන බැවින් සදර්න් දුම්රිය සමාගම විසින් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා සහ සදර්න් දුම්රිය සමාගම් ප්‍රධාන දුම්රිය මාර්ගයේ සිට වරායට පිවිසිය හැකි ප්‍රදේශය ආසන්නයේ ආකර්ෂණය දිනාගැනීමට සහ ඩම්ප්ටන් පාර්ක් හි මුහුදුබඩ ප්‍රදේශයේ සිට ග්‍රේහොඋන්ඩ් ක්‍රීඩා මණ්ඩපයට සේවාවන් සැපයීමට ඉතා දක්ෂය. සමාගම් දෙක අවසානයේදී එක් යෝජනාවකට එකඟ විය එනම් නව මාර්ගය වෙරළ ආසන්නයේ උමඟ යාර 780 (710 මී.) භාවිතා කළ යුත්තේ, උමඟ යාර 364 (333 මී.) කින් බෙදී නව හර්සන් මාර්ගයේ නව දුම්රිය ස්ථානයකින් මතුවීමට පෙර ඩම්ප්ටන් පාර්ක් දුම්රිය ස්ථානයේ සිට යාර 250 (230 මී) ක දුරකිනි. රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විශාල නිවාස සංකීර්ණයක්, විනෝද චාරිකා රථ සඳහා නවාතැන් පහසුකම් සහ ඩම්ප්ටන් පාර්ක් හි ආසන 10,000 ක ක්‍රීඩා මණ්ඩපයක් ඉදිකිරීම මගින් මඟීන් සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීමට සහ නව මාර්ගය භවිතා කිරීමට පෙලඹවීමට සැලසුම් කළහ.

මාර්ගය

දුම්රිය ස්ථාන වල වේදිකා තුනක් තිබේ;මැද පිහිටා තිබෙන, මඟීන්ට දුම්රියට ගොඩවීමට ඇති පුළුල් දූපත් වේදිකාව, මඟීන්ට දුම්රියෙන් බැසීමට ඇති පිටතින් පිහිටි පටු වෙදිකා වේ. ඉහළ දුම්රිය ස්ථානය හර්සන් මාර්ගය ලෙස හැඳින්වුවද පහළ ස්ථානය නිල වශයෙන් එසේ නම් කර නොමැත. එය එක් එක් අවස්ථා වලදී "ඔලිම්පියා", " බීච් (වෙරළ )", " සෑන්ඩ්ස් (වැල්ල )" සහ "ලෝවර් ටර්මිනස්( පහළ ගමනාන්තය)" ලෙස හඳුන්වා තිබේ. නැවතුම්පළ දෙකෙහිම වේදිකා සහ ප්‍රවේශ පත්‍ර කාර්යාල උමඟ දෙකෙළවර පිහිටා තිබේ.

මාර්ගය, හර්සන් මාර්ගය අතර වැටී ඇත එමෙන්ම එය ඩම්ප්ටන් පාර්ක් නැවතුම්පොළ  දී හර්සන් මාර්ගය හරහා ගමන් කරයි. එලෙසම අවසාන නැවතුමට ළඟා වීමට නව උමඟ තුලින් 1 ට 15 ක බෑවුමක් ඇති අතර මුල් උමඟෙහි එය 1 ට 75 ක් විය. මාර්ගය තනි මාර්ගයකි, එය දුම්රිය ස්ථාන දෙකේදී දෙකට බෙදෙන අතර උමඟෙහි අඩක පමණ දුරින් හුවමාරු ස්ථානයක් පිහිටා තිබේ. හර්සන් මාර්ගය සහ අවසාන නැවතුම අතර ගමනෙහි දී යාර 1444 (1320 මී.) කට මාර්ගයේ බැස්ම අඩි 83 (25 මී.) කි.

නිර්මාණය සහ යටිතල ව්‍යුහය
නව මාර්ගයේ යටිතල ව්‍යුහය සැලසුම් කරන ලද්දේ හෙන්රි ග්‍රීන්ලි විසිනි, එය පටු දුම්රිය මාර්ග සැලස්මකි. ඔහුගේ වෘත්තිය ආරම්භ කරන තිබුණේ මෙට්‍රොපොලිටන් දුම්රිය සමාගමත් සමඟයි, එමෙන්ම ඔහු විසින් මාර්ග, ගොඩනැගිලි , දුම්රිය එන්ජින් සහ රයිල් මිනිඒචර් සහ ආසන්නයේ පිහිටි රොම්නේයි, හයිත්, ඩිම්චර්ච් දුම්රිය සමාගම් වලට දුම්රිය මාර්ගයේ ගමන් කරන රථ නිර්මාණය කර දී තිබුණි. නව මාර්ගයේ විශාල බර රැගෙන නොයන නිසාත්, එය කෙටි දුර ධාවනය කරන නිසාත්, එය අඩි 2 ක(610 මිමී.) මාර්ග මිම්මක් සහිත පටු දුම්රිය මාර්ගයක් ලෙස ඉදි කරන ලදී. එම නිසා නව උමඟ තිබුණ උමඟට වඩා කුඩාවට ඉදි කිරීමට අවසර ලැබුණි, උස අඩි 8(2.4 මී.) ක් පළල අඩි 6(1.8 මී) ක් ලෙස.

මුලින් සලකා බැලුවේ කේබල් කාර් පද්ධතියක් සඳහා වුවත්, රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විසින් මාර්ගය විද්‍යුතනය කිරීමට තීරණය කරන ලදී. විදුලිය සැපයීමේ පද්ධතිය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදේ මාර්ග භාවිතා කිරීමට නියමිත විශාල ළමයි සංඛ්‍යවගේ ආරක්ෂාව සලකා බලා,  සහ දුම්රිය එන්ජින් වල ඇති ට්‍රොලී ධ්‍රැව මගින් උමඟ පුරාවට ඉහළින් දිවෙන වෝල්ට් 400 ක තනි සරල ධාරා වයරයත් නිසාය. වයරය පරණ උමඟෙහි බිත්ති මතින්ද, අලුත් උමඟෙහි වහළෙහි බ්‍රැකට්ටු වලින්ද, විවෘත දුම්රිය ස්ථාන වල කණු මතින්ද ගමන් කරයි. විදුලිය සපයන ලද්දේ ඉංග්ලිශ් ඉලෙක්ට්‍රික් සමාගම විසින් නිපදවන ලද උමඟ තුල අවසානයේ ඇති විදුලි උප පොළක් මඟිනි.

නිර්මාණ කටයුතු ආරම්භ කෙරුනේ 1936 මැයි  2  දිනයි. සමාගම සිතා තිබුණේ මාස 3 ක කාලයකින් කෙසේ හෝ මාර්ගය නිමකර, අගෝස්තු බැංකු  නිවාඩු සමයේ විශාල සෙනඟකට සේවය සැපයීමයි.  නි‍යමිත කාලයට නිර්මාණ කටයුතු නිමාකිරීම සඳහා දිවා සහ රාත්‍රියේ වැඩ කටයුතු කෙරිනි.  ගමන් මාර්ගය සම්පූර්ණයෙන්ම පොළොව යටින් බැවින්, මාර්ගය පුළුල් කර, මුල් උමඟ තුල ලෝකයේ ඇති දර්ශනයන් අලෝකමත් පුවරුවල සවිකිරීමට තීරණය විය.  මේ හේතුව නිසා එය අර්ධ නිල වශයෙන් "ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය" ලෙස හැඳින්විනි.

ඉංග්ලිෂ් ඉලෙක්ට්‍රික් සමාගම විසින් මෙම මාර්ගය සඳහා දුම්රිය දෙකක් නිපදවන ලදී, ඒවා දක්ෂිණ දුම්රිය මාර්ගයේ භාවිතා වන විදුලි දුම්රියට සමාන නමුත් ප්‍රමාණයෙන් කුඩාය.  අඩි 94 අඟල් 6(28.98 මී.) දිග ෆෝ-කාර් දුම්රිය, රතු පාට වර්ණ ගන්වා ඇත, මඟීන් 108 ක් රැගෙන යා හැක, දුම්රිය හැරවීම වළක්වා ගැනීමට දෙපස රියදුරු මැදිරි දෙකක් ඇත. අඩි 94 අඟල් 6(30.33 මී.) දිග දුම්රිය, කහ පාට වර්ණ ගන්වා ඇත, මෙහිදීද මඟීන් 108 ක් රැගෙන යා හැක, නමුත් මෙහි මැද අමතර රියදුරු මැදිරි 2ක් ඇත, එමඟින් මඟීන් 54 ක් රැගෙන යා හැකි, අඩි 49 අඟල් 9(15.16 මී) ක් දිග දුම්රි දෙකකට වෙන්කළ හැක. හොඳින් කල්පනා කර බැලූවිට, මාර්ගය කාර්යබහුල වේලාවේ දුම්රිය දෙකම භාවිතා කළ හැකි අතර එසේ නොමැතිවිට කහ දුම්රියේ කොටස් දෙක භාවිතා කළ හැක. රතු දුම්රියද බෙදිය හැකිවන ලෙස නවීකරණය කරන ලදී, මැද ආසන පේළි 2ක් වෙනුවට රියදුරු මැදිරි යෙදීමෙන් එහි ධාරිතාව 102දක්වා අඩුවන ලදී.

විවෘත කිරීම
1936 ජුලි 31 මාර්ගය මඟීන් සඳහා විවෘත විය, එනම් නිර්මාණ කටයුතු ආරම්භයේ සිට සති 12 කටත් අඩු කාලයකදීය. මෙය විවෘත කරන ලද්දේ ලුතිනන් කනල් එඩ්වින් චාර්ල්ස්, එනම් සදර්න් දුම්රිය සමාගමේ රථ ගමනාගමන කළමනාකරු විසිනි. එය ලොව විශාලම විදුලි දුම්රිය සමාගම වන අතර ඔහු ඒ මොහොතේ විවෘත කරේ කුඩාම එකකි.  මූලිකව, උමඟ සරසන ලද්දේ ස්විට්සර්ලන්තය, කැනඩාව, නෙදර්ලන්තය, ජපානය සහ ඊජිප්තුවේ අලෝකමත් කරන ලද දර්ශන මඟිනි.

දුම්රිය මාර්ගය ඉතා ප්‍රසිද්ධ බව ඔප්පු විය, එනම් සතිඅන්ත බැංකු නිවාඩුවේ මඟීන් 20,000 ක් මෙහි ගමන් කළහ.  එහි කටයුතු සංචාරක ව්‍යාපාරය මත රඳා පැවතුනද, සැප්තැම්බර් මාසයේ අග භාගයේ වසා දැමීය.1937, 1938 සහ 1939 කාලවකවානු මුළුල්ලෙහිම සරත් සහ ශීත සෘතු වලට වසා දැමීම නිසා දුම්රිය මාර්ගය ක්‍රියාත්මකවුනේ විට්සන් සිට සැප්තැම්බර් අග වනතෙක්ය.

දුම්රිය සඳහා කාලසටහනක් නොතිබුණි, ඉල්ලුමට අනුව ක්‍රියා කළහ. නැවතුම්පොළක ප්‍රමාණවත්  මඟීන් සිටින සෑම අවස්ථවකම රියදුරු අනෙක් නැවතුම්පොළට තමන් පිටත්වන බවට සංඥාවක් නිකුත් කරයි, එවිට දුම්රිය දෙකම නැවතුම්පොළ දෙකෙන් එකවිට පිටත්වී හුවමාරු ස්ථානයේදී මාරු වේ. ගමනට ආසන්න වශයෙන් මිනිත්තු 5ක් පමණ ගතවේ. උපරිම ඉල්ලුම ඇති අවස්ථාවල උපරිම දිගැති දුම්රිය භාවිතා නොවේ, ඒවා දෙකට වෙන්කර එම කොටස් වෙනම දුම්රිය දෙකක් ලෙස භාවිතා වේ.

යුධ සමය

1930 කාල වකවානුව අවසාන සමයේදී, බ්‍රිතාන්‍ය සහ ජර්මනිය අතර යුද්ධය බොහෝ දුරට සිදුවිය හැකිබව පෙනී ගියේය.රැම්ස්ගේට් හි පිහිටීම, ඉංග්‍රීසි සමුද්‍ර සන්ධිය සහ තේම්ස් මෝය සමඟය, එහි විශාල වරාය පහසුකම් ඇත, එමෙන්ම RAF මැන්ස්ටන් ආසන්නව පිහිටීම නිසා ගුවන් බෝම්බ සඳහා ඉලක්ක වන අතරම ජර්මනිය විසින් බ්‍රිතාන්‍ය ආක්‍රමණයේ ගොඩබෑමේ තොටුපලක්ද වේ. මේ හේතූන් නිසා නගරයේ කොට්ඨාස ඉංජිනේරුවා සහ මිනින්දෝරුවා වන ආර්.ඩී.බ්‍රිමෙල්, 1938 දී නගරවැසියන් සඳහා ඉතා විශාලව සහ ගැඹුරින් නගරයට යටින් පිහිටන පරිදි උමං ජාලයක් ගුවන් ප්‍රහාරක රැකවරනය ක් ලෙස සැලසුම් කරන ලදී.

සැතපුම් 3.25 (5.23 කි.මී.) ක් දිග අර්ධ කවාකාර නව උමං ජාලයක් උතුරු රැම්ස්ගේටයෙහිදී හාරා එය පැවති දුම්රිය උමඟ සමඟ සම්බන්ධ කරන ලදී. එය යුද්ධය පැතිරීමට මාස තුනකට පෙර කෙන්ට් හි ආදිපාදතුමා විසින් 1939 ජුනි 1  දී විවෘත කරන ලදී සහ යුධ සමයෙදී  වින්ස්ටන් චර්චිල් මෙය නිරීක්ෂණය කළේය. රැම්ස්ගේට් හි ජනගහනය ආසන්න වශයෙන් 33,000ක් පමණ වුවද උමං ජාලයට 60,000 ක පිරිසකට රැකවරණය සැපයීමට හැකියාව තිබුණි.

පශ්චාත් යුධ ක්‍රියා
1946 උත්සව සමය සඳහා උමං දුම්රිය මාර්ගය සාමන්‍ය පරිදි විවෘත කෙරිණි.  ආලෝකමත් චිත්‍ර යුධ සමයේදී ඉවත් කෙරුනද නැවත ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිනි, නමුත් මෙවර ඒවා තනිව ආලෝකමත් වීම වෙනුවට දුම්රිය දෙපස සවිකර ඇති බල්බ මගින් ඇතිවන අලෝකයෙන් අලෝකමත් වන ලෙස සකසන ලදී.මාර්ගය 1948 දුම්රිය මාර්ග ජනසතු කීරීමට අයත් නොවීම හේතුවෙන් තවමත් එය රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා(පසුව ප්ලෙෂරාමා) භාරයේ පවතී. කළා වස්තු විනාශ කිරීම වැඩිවීම හේතුවෙන් 1955 දී එහි චිත්‍ර ඉවත් කරනු ලැබීය, එමෙන්ම ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය උමං දුම්රිය මාර්ගය පමණක් බවට පත්විය.

1957 දී පහළ ගමනාන්තය අසල ඇති හුණු ප්‍රපාතය කඩාවැටීම හේතුවෙන්, කොන්ක්‍රීට් බිත්ති සවිමත් කරන තුරු මාර්ගය වසා දැමීමට සිදුවිය. හර්සන් මාර්ගයේ ඇති දෙවන මාර්ගයද මෙ අවස්ථාවේම වසා දැමීය, සහ ඉවත් කරන ලද්දේ දුම්රිය ස්ථාවර කිරීමට උමඟ අවසානයේ කෙටි පැතිමගක් නිර්මාණය කිරීමටයි. ලී දුම්රිය වේදිකා නව කොන්ක්‍රීට් ආකෘති මඟින් ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිනි.

1965 ජුලි 1 දින ප.ව.2.15 ට, එක් කහ පැහැති දුම්රියක් පහළ නැවතුමට පැමිණෙන විට එහි පාලනය ගිලිහී යාමෙන් පීලි පැනීමකට ලක්විය. එහිදී වයස 74ක් වූ අර්නස්ට් බ්‍රවුන් රියදුරු, මැදිරිය තුල හිරවී තුවාල ලැබූ අතර මඟීන්ද සුළු තුවාල ලැබීය. නැවතුම්පොළ ප්‍රතිසංස්කරණය කර සේවය යලි ඇරඹුවද, 1965 නිවාඩු කාලය අවසානයේ මාර්ගය වසා දැමීමට ප්ලෙෂරාමා තීරණය කරන ලදී. 1965 සැප්තැම්බර් 26 මෙහි සේවාවන් නවතනු ලැබීය.

වසා දැමීමෙන් පසුව
වසා දැමීමෙන් පසුව උමඟ මුද්‍රා තබනු ලැබුවද එහි ව්‍යුහය නොකැඩී පවතී. පහළ ගමනාන්තයහි ඉඩම හිස් කරනු ලැබූ අතර දැන් එය හිස් භූමියකි. දකුණු උමඟ ද්වාරයෙහි කුඩා වටරවුමක් ඇත. පීලි සහ සිල්පර වලින් බොහෝමයක් රොම්නි, හයිත් සහ ඩිම්චර්ච් දුම්රිය සමාගම් වලට විකුණන ලදී.

2010 සිට උමඟ සියල්ල ගවේශණය කර මහජනයා සඳහා විවෘත කිරීමට සැලසුම් කරනු ලැබීය.

යොමුව

ආශ්‍රිත

ග්‍රන්ථ නාමාවලිය

බාහිර සබැඳුම්
Tunnel Railway and Ramsgate air raid shelters at Subterranea Britannica

2ft gauge railways in England
[[Category:Closed railway lines in South East England]]
Rail transport in Kent
Railway lines opened in 1936
Rapid transit in England
Underground railways
Underground rapid transit in England
1936 establishments in England
රැම්ස්ගේට්

රැම්ස්ගේට් උමං දුම්රිය මාර්ගය


Povrtnići, ili Priče iz vrta (eng. VeggieTales) je dječja animirana serija koju su stvorili Phil Vischer i Mike Nawrocki, pod američkom animacijsko-produkcijskom kućom Big Idea Productions. Likovi serije su antropomorfno voće i povrće u pričama koje prenose moralne teme temeljene na kršćanstvu. Serija je stvorena 1993. godine, kao video serija koja se distribuirala isključivo kroz video kazete. Serija je dostigla veliku popularnost 1999. godine, a od tada su napravljene televizijske serije, filmovi, glazba i razni drugi mediji.

U Hrvatskoj, je seriju distribuirala Pa-Dora na DVD-u od 2008. do 2009. godine.

Povijest
Seriju su stvorili Phil Vischer i Mike Nawrocki, u želji da stvore niz zabavnih i poučnih videozapisa koji podučavaju djecu o pričama i lekcijama iz Biblije.

Phil je na ideju došao još 1990. godine, kada je likove htio bazirati na bombonima. Međutim, njegova žena se protivila toj ideji jer je mislila kako bi slalo negativnu poruku za djecu. Umjesto bombona, nacrtao je krastavac i pomislio da je to najbolji izbor, voće povrće. Zadovoljio se idejom s voćem i povrćem, rekavši kako su laki za animirati u usporedbi s likovima s udovima, odjećom ili kosom, zbog tadašnjeg ograničenja 3D-animacije tijekom ranih 1990-ih.

Phil se pridružio Mikeu Nawrockiu, koji su obojica održavali lutkarske predstave na Biblijskom fakultetu. Phil je u jednoj od svojih predstava pričao priču "princeze na zrnu graška", ali je to govorio iz perspektive graška. U konačnici, skice koje je Phil koristio u svojim predstavama postali su likovi za Povrtniće.

Ime serije smislio je Mike Nawrocki, smatrajući da je to dobar naslov za priče o povrću.

Dok se dugometražni animirani film, Priča o igračkama smatra prvim kompletno 3D animiranim filmom, Povrtnići je prva video serija koja koristi tu vrstu animacije prije filma.

Popis epizoda

Popis filmova

Sinkronizacija
Hrvatska sinkronizacija epizode Uskršnja pjesma nema sinkronizirane pjesme na hrvatskom jeziku. Umjesto toga likovi samo skakuću na matricu pjesme.
Većina scena se također prikazuje bez glazbe i zvukova.
Svi neverbalni zvukovi nisu sinkronizirani s hrvatskim glumcima. Umjesto toga, korišteni su zvukovi izvornih glumaca.
Iako se to rijetko događa, Leona ponekad sinkronizira Robijev glumac. To se događa samo ako se jedan od njih ne pojavljuje u toj epizodi.

U hrvatskoj sinkronizaciji Leon dobiva glas mlade djevojke, koji je posve drugačiji od njegovog originalnog glasa.
Ivo također dobiva glas dječaka u hrvatskoj sinkronizaciji, dok je u originalnoj sinkronizaciji njegov glas odraslog čovjeka s gizdavim naglaskom.
U jednoj glazbenoj sceni iz epizode Balada o malom Joeu pjesma završava ranije no što bi trebala.

Animirane televizijske serije

Povrtnići


الاتحاد المصري للدراجات النارية سمي عند إشهاره عام 2005 بالاتحاد المصري للدراجات النارية والكارتنج. وقد ترأس أول مجلس إدارة له إبراهيم السيد فريد مصطفى . وقد ساهم الاتحاد في تأسيس الاتحاد العربي للدراجات النارية وفي تنظيم أول بطولة عربية للدراجات النارية انتظمت بمصر في شهر مايو 2009.

منظمات رياضة الدراجات النارية
هيئات تنظيم رياضية في مصر
تأسيسات سنة 2005 في مصر
منظمات رياضية أسست في 2005

الاتحاد المصري للسيارات والدراجات النارية


Honda SH150i, Honda'nın İtalya, İspanya gibi ülkeler için tasarladığı scooter tipidir. 150 cc'lik motoru 15,8 hp'lik güç üreterek sınıfının en iyisidir. Sıvı soğutmalıdır. Ayrıca Honda'nın patentli CBS fren sistemi Honda SH 150'de mevcuttur.

Tek silindirli motosikletler
150cc motosikletler
Scooter motosikletler
Japon motosikletleri
Honda motosikletleri
İki tekerlekli taşıtlar
2005'te tanıtılan taşıtlar

Honda SH150i


Salpa, un genre de salpes.
 , deux sous-marins :  le Salpa (sous-marin, 1912) et le Salpa (sous-marin, 1932).
 Georgiá Sálpa, un mannequin, d'origine grecque et irlandaise.
 SalPa est l'abréviation du club de football
 La ligne Salpa, une ligne de fortifications se déployant le long de la frontière est de la Finlande.

Salpa (homonymie)


În chimia cuantică, procesul de hibridizare este un concept ce presupune contopirea orbitalilor atomici în așa-numiții orbitali hibrizi (care au energii, forme, etc. diferite față de orbitalii atomici de la care provin), astfel încât aranjarea perechilor de electroni să fie propice pentru formarea de legături chimice, conform teoriei legăturii de valență. Orbitalii hibrizi sunt folositori din punct de vedere teoretic pentru explicarea geometriei moleculare și a unor proprietăți de legare ale atomilor. Deși hibridizarea este adesea asociată cu teoria repulsiei perechilor de electroni din stratul de valență, cele două concepte nu sunt de fapt înrudite.

Tipuri de hibridizări

sp3

Hibridizarea ajută la descrierea atomilor de legătură, din punctul de vedere al unui atom. Pentru un atom de carbon tetraedric (care apare, de exemplu, în metan, CH4), carbonul ar trebui să aibă patru orbitali cu o simetrie caracteristică pentru a se putea lega de cei patru atomi de hidrogen.

Configurația electronică a stării fundamentale a carbonului este 1s2 2s2 2p2, ceea ce se poate reprezenta astfel pe nivelele electronice:

Atomul de carbon poate să folosească cei doi orbitali tip p cu un singur electron, pentru a forma legături covalente cu atomii de hidrogen, caz în care se obține o carbenă denumită metilenă, CH2. Totuși, atomul de carbon este capabil să lege și patru atomi de hidrogen, dacă promovează prin excitare un electron din orbitalul atomic dublu ocupat 2s în orbitalul 2p liber, caz în care se obțin patru orbitali ocupați cu un singur electron.

Din punctul de vedere al mecanicii cuantice, cea mai mică energie se obține doar dacă cele patru legături sunt echivalente, ceea ce presupune faptul că ele au fost formate doar prin implicarea de orbitali identici ai carbonului. Se poate obține un set de patru orbitali echivalenți, ca fiind combinații liniare ale funcțiilor de undă ale straturilor de valență s și p; cei patru orbitali obținuți sunt cei patru orbitali hibrizi sp3.

În molecula de metan, CH4, cei patru orbitali hibrizi sp3 ai carbonului se contopesc cu orbitalii 1s ai hidrogenului, formând patru legături sigma σ (patru legături covalente), toate echivalente ca lungime și tărie.

 ceea ce de fapt înseamnă ca geometrie moleculară:

sp2

În mod analog hibridizării sp3 se pot explica și celelalte tipuri de hibridizări. De exemplu, etena (C2H4) prezintă o legătură dublă între cei doi atomi de carbon din moleculă.

Pentru această moleculă, carbonul se va hibridiza sp2, deoarece este necesară formarea unei legături pi π pentru legarea covalentă prin legătură dublă a celor doi atomi de carbon, iar doar trei legături sigma se pot forma pentru un singur atom de carbon. În tipul de hibridizare sp2, orbitalul 2s se contopește doar cu doi dintre cei trei orbitali 2s disponibili.

Astfel, se formează în total trei orbitali hibrizi sp2, cu un orbital p nehibridizat rămas. În molecula etenei, cei doi atomi de carbon formează o legătură sigma prin contopirea unui orbital sp2 pentru fiecare atom de carbon. Legătura π dintre cei doi atomi de carbon este perpendiculară pe planul molecular și este formată prin contopirea 2p–2p. Fiecare atom de carbon formează două legături covalente cu hidrogenul prin contopirea s–sp2, toate în unghiuri de 120°. Toate legăturile carbon-hidrogen sunt egale ca lungime și tărie, conform datelor empirice.

sp

Legăturile covalente triple, în compușii de tipul alchinelor, pot fi explicate cu ajutorul hibridizării sp. În acest model, orbitalul 2s este hibridizat doar cu unul dintre orbitalii p.

Astfel, rezultă doar doi orbitali hibrizi sp și rămân doi orbitali p nehibridizați. Legăturile covalente din molecula de acetilenă (etină, C2H2) sunt formate prin contopirea sp–sp dintre doi atomi de carbon, ceea ce duce la formarea unei legături sigma, și prin contopirea p–p, ceea ce duce la formarea a două legături pi. Fiecare atom de carbon se leagă, de asemenea, cu un atom de hidrogen, prin contopire s-sp, în unghiuri de 180°.

Hibridizarea și geometria moleculară

Vezi și
 Geometrie moleculară
 Metoda legăturii de valență
 Orbital molecular
 Teoria RPESV

Referințe

Bibliografie
 Linus Pauling, Chimie generală, Editura Științifică, București, 1972 (traducere din limba engleză)

Chimie cuantică
Legături chimice
Stereochimie

Hibridizare


Zygmunt Klemensiewicz ist der Name folgender Personen:

*Zygmunt Klemensiewicz (Politiker) (1874–1948), polnischer Politiker
Zygmunt Klemensiewicz (Physiker) (1886–1963), polnischer Physiker, Physikochemiker und Bergsteiger

Zygmunt Klemensiewicz


La Bruja Aburrida (La Bruixa Avorrida) fue una serie de televisión de dibujos animados basada en la idea original de Roser Capdevila producida por Cromosoma.

Es un spin-off de la serie Las tres mellizas, en la cual el personaje principal es la Bruja Aburrida. En los episodio de esta serie no aparecen las Tres Mellizas, aunque por su parte, personajes de La Bruja Aburrida sí hicieron apariciones posteriores en la otra serie.

Argumento
La Bruja Aburrida es la protagonista de sus propias aventuras, las cuales relata en plan nostálgico a dos amigas, tan excéntricas como ella. Estas brujas veteranas escuchan los numerosos viajes de Aburrida o sus recuerdos de niña.

Crítica
La crítica francesa destaca "el grafismo peculiar, poético y no agresivo de la ilustradora catalana Roser Capdevila". La propia Capdevila considera a este personaje una criatura especial. "Su imagen está basada en una vieja maestra que me castigaba debajo de la mesa por dibujar en clase", confiesa, y alega que nunca le han gustado "ni los fantasmas ni los esqueletos ni las brujas". Quizá por eso huye en las historias de ambientes macabros y en el personaje hay un asomo de nobleza: "No es mala, simplemente es muy gruñona".

Doblaje

Episodios

La serie La Bruja Aburrida consta de 52 episodios:
 El Nacimiento de la Bruja Aburrida
 En la Escuela
 La Aprendiza de Bruja
 La Primera Navidad
 En París
 En la Televisión
 En Nueva York
 Las Vacaciones de La Bruja Aburrida
 El Bebé Fantasma
 La Momia
 En el Zoo
 El Castillo Encantado
 En Irlanda
 Fermí
 El Extraño Señor Mauricio
 El Genio
 Los Gorrones
 La Madrina
 La Bruja Cowboy
 Actriz de Cine
 Un Museo de Sueño
 Viva la Reina
 El Hombre Lobo de Venecia
 La Millonaria
 El Ladrón de Pelo
 La Fiesta Mayor
 Comida Chatarra
 Frankie
 El Traslado de la Bruja Aburrida
 Se Rebela
 La Hora de la Verdad
 El Viaje Espacial
 El Club
 La Reina del Tour de Francia
 La Boda
 Patinadora
 Aburridalandia
 El Baile de Disfraces
 La Bruja Jurásica
 El Esqueleto Justiciero
 El Misterio de las Sábanas Blancas
 El Secreto del Vampiro
 En la Edad Media
 El Tesoro del Senvapic
 El Diploma de la Bruja Aburrida
 La Feria de Brujería
 El Príncipe y la Rana
 Las Visiones de la Bruja Aburrida
 El Jardín de la Bruja Aburrida
 El Ordenador
 Lulú
 Enemigo Público Número Dos

Ediciones en formato físico (DVD) en España

La serie de La Bruja Aburrida (La Bruixa Avorrida) se ha editado de forma incompleta en formato doméstico en tres volúmenes:

Referencias

Series de televisión de Televisión Española
Jetix
Series de televisión animadas de España

La bruja aburrida (serie de televisión)


William Küster (* 22. September 1863 in Leipzig; † 5. März 1929 in Stuttgart) war ein deutscher Chemiker. Er forschte auf dem Grenzgebiet zwischen Chemie und Medizin. Er bewies als erster die physiologisch bedeutsame konstitutionelle Verwandtschaft von Blut- und Gallenfarbstoff.

Biografie
William Küster entstammte einer Familie des Großbürgertums. Sein Vater war der Kaufmann Richard Küster (1823–1909), ein Urenkel Gottfried Wincklers. Seine Mutter Ottilie Wigand (1828–1901) war eine Tochter von Otto Wigand. Sein Sohn war der Rechtsanwalt Otto Küster.

Als die Familie nach Berlin umsiedelte besuchte er das Wilhelms-Gymnasium. Ab 1882 studierte Küster in Tübingen, Berlin und Leipzig zunächst Mathematik und Naturwissenschaft und später Chemie. In Berlin renoncierte er bei der Landsmannschaft Guilelmia und blieb zeitlebens ein überzeugter Korporierter. Zu seinen Lehrern zählen August Wilhelm von Hofmann und Johannes Wislicenus. Bei letzterem wurde er 1889 zum Dr. phil. promoviert. Bis März 1890 blieb er als Assistent bei Wislicenus in Leipzig, um dann als Assistent von Gustav von Hüfner am physiologisch-chemischen Institut der Universität Tübingen tätig zu werden. Nach Studien über die Oxidation von Eiweißkörpern lenkte Hüfner seinen Assistenten auf sein eigenes Arbeitsgebiet und übertrug ihm die Untersuchung des Blutfarbstoffes. Die durch Hüfners Forschungen geprägte Arbeitsrichtung wurde auch für Küsters wissenschaftliche Laufbahn entscheidend. 1896 wurde er in Tübingen habilitiert. 1900 erfolgte die Ernennung zum Extraordinarius. 1903 wurde Küster Ordinarius für Chemie an der Tierärztlichen Hochschule Stuttgart.  Wegen der mitübernommenen Lehraufträge in Pharmazeutischer Chemie und Pharmakognosie musste er sich auch mit dem Lehrstoff für Apotheker vertraut machen.  Küster erhielt 1913 einen eigens für ihn geschaffenen außerordentlichen Lehrstuhl für Chemie an der Technischen Hochschule Stuttgart. Im Jahr 1919 wurde er zum Mitglied der Leopoldina gewählt. 1929 erlitt William Küster bei der Vorbereitung einer Experimentalvorlesung einen Herzschlag.

Wirken
Küster befasste sich bis zuletzt mit dem Blutfarbstoff, dessen Bausteinen und Metaboliten, insbesondere den Porphyrinen und Gallenfarbstoffen. Mit seinen Forschungen über die Blutfarbstoffkomponente Hämatin lieferte er neue Erkenntnisse über Natur und Funktion dieser Stoffklasse: 1906 wies er die Richtigkeit seiner Strukturformel für Hämatinsäure nach. 1914 synthetisierte er letztere, und 1912 stellte er auch für das Hämin eine bis heute gültige Formel auf. Hans Fischer konnte diese angesichts des komplizierten Häminmoleküls vortreffliche Leistung Küsters 1928 weitgehend bestätigen. Ausgewählte chemische Präparate von William Küster zur Erforschung des Blutfarbstoffes werden in der Sammlung des Deutschen Museums verwahrt.

Doktoranden
Zahlreiche Schüler setzten Küsters Forschungen fort, darunter viele Chemiker und Apotheker, die mit Arbeiten über Blut- und Gallenfarbstoffe bei ihm promoviert wurden. Hierzu zählen:
 Otto Mecheels
 Otto Roelen
 Paul Schlack
 Roland Schmiedel

Ehrungen
1927 wurde ihm der Dr. med. h. c. der Universität Bern verliehen.

Otto Mecheels war zeitlebens ein Verehrer seines Doktorvaters. Ihm zu Ehren wurde ein Gebäude in den Hohensteiner Instituten nach ihm benannt: William-Küster-Bau.

Veröffentlichungen
 Beitrag zur Kenntniss der Chinolinacrylsäure und einiger Derivate derselben. Dissertationsschrift, Leipzig 1889.
 Beiträge zur Kenntnis des Hämatins. Habilitationsschrift, Tübingen 1896.
 Chemisches und Menschliches aus meinem Leben. Verlag der Süddeutschen Apotheker-Zeitung, Stuttgart 1929.

Literatur
 Armin Hermann, Armin Wankmüller: Physik, physiologische Chemie und Pharmazie an der Universität Tübingen (= Contubernium. Tübinger Beiträge zur Universitäts- und Wissenschaftsgeschichte. Bd. 21). Steiner, Tübingen 1980, ISBN 3-16-442801-4, S. 55–57 (Auszug auf Google Books).
 Paul Pfeiffer: William Küster †. In: Zeitschrift für Angewandte Chemie. 42, 1929, S. 785 ff.
 Max Vielau: William Küster †. In: Der Nörgler. 37, 1929, S. 38 ff.
 Percy Brigl: Nekrolog: William Küster. In: Berichte der Deutschen Chemischen Gesellschaft. 64 A, 1931, S. 15 ff.

Weblinks

Einzelnachweise und Anmerkungen

Biochemiker
Chemiker (19. Jahrhundert)
Chemiker (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Stuttgart)
Hochschullehrer (Tierärztliche Hochschule Stuttgart)
Hochschullehrer (Eberhard Karls Universität Tübingen)
Mitglied der Leopoldina (20. Jahrhundert)
Ehrendoktor der Universität Bern
Landsmannschafter
Deutscher
Geboren 1863
Gestorben 1929
Mann

William Küster


Víctor Hugo Bugge (n. 17 de julio de 1956) es un fotógrafo argentino. Es Jefe de Fotografía del Gobierno de la Nación.

Comenzó trabajando en la editorial Atlántida, y en 1978 ingresó a trabajar en la Casa de Gobierno. En sus más de 30 años de desempeño laboral ha retratado a todos los presidentes constitucionales y dictadores que gobernaron el país, siendo sus fotos usadas en infinidad de medios de comunicación. Su padre, Miguel Bugge, también era fotógrafo (trabajó en el diario La Nación, entre otras publicaciones) y reportero gráfico.

Las fotografías del período 1978 - 1999 fueron publicadas por la editorial Manrique Zago en una obra en tres tomos, "Fotografías de Victor Bugge- 1978-1999". Sus fotos han formado parte de numerosas muestras y exposiciones, tanto individuales como colectivas.

Define su fotografía como "oficial, no oficialista", ya que registra lo que ocurre en la Casa de Gobierno y a las figuras políticas.

Galería

Referencias

Enlaces externos
Galería de fotos
Victor Bugge, fotógrafo presidencial: Me cuesta elegir una foto. Si elijo una se pone celosa la otra Radio Nacional.

Fotógrafos de Argentina
Fotógrafos del siglo XX
Fotógrafos del siglo XXI

Víctor Bugge


Sergio Álvarez ist der Name folgender Personen:

* Sergio Álvarez (Schriftsteller) (* 1965), kolumbianischer Schriftsteller
 Sergio Álvarez (Fußballspieler, 1986) (Sergio Álvarez Conde; * 1986), spanischer Fußballspieler
 Sergio Álvarez (Fußballspieler, 1992) (Sergio Álvarez Díaz; * 1992), spanischer Fußballspieler
 Sergio Álvarez Aguilera (* 1948), kubanischer Sportschütze
 Sergio Álvarez Boulet (* 1979), kubanischer Gewichtheber
 Sergio Álvarez Moya (* 1985), spanischer Springreiter

Sergio Álvarez


Buckingham County may refer to:
 Buckingham County, Virginia, United States
 Buckingham Land District, formerly Buckingham County, Tasmania, Australia
 County of Buckingham (South Australia)
 Buckinghamshire, ceremonial county, England, United Kingdom

Buckingham County


An Eremocaulon amazonicum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ximena Londoño. An Eremocaulon amazonicum in nahilalakip ha genus nga Eremocaulon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eremocaulon

Eremocaulon amazonicum


16683 Alepieri este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
16683 Alepieri este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la San Marcello Pistoiese de Luciano Tesi și Gabriele Cattani. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,04 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 3,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 16001-17000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

16683 Alepieri


Afrika
 Aksumitisches Reich
 König: Nezool (ca. 450–ca. 500)

 Reich der Vandalen
 König: Geiserich (428–477)

Amerika
 Maya
 Palenque
 König: Casper II. (435–487)
 Tikal
 König: Siyaj Chan K'awiil II. (411–458)

Asien
 China
 Kaiser: Song Wendi (424–452)
 Kaiser: Yuanxiong (452–454)
 Nördliche Wei-Dynastie: Tai Wu (424–452)
 Nördliche Wei-Dynastie: Nan An Wang (452)
 Nördliche Wei-Dynastie: Wen Cheng (452–465)

 Iberien (Kartlien)
 König: Mirdat V. (435–452)
 König: Wachtang I. Gorgassali (452–502)

 Indien
 Gupta-Reich
 König: Kumaragupta I. (415–455)
 Kadamba
 König: Santi Farman (450–475)
 Pallava
 König: Simha Varman II. (438–460)
 Vakataka
 König: Narendrasena (440–460)

 Japan
 Kaiser: Ingyō (411–453)

 Korea
 Baekje
 König: Biyu (427–454)
 Gaya
 König: Jilji (451–492)
 Goguryeo
 König: Jangsu (413–490)
 Silla
 König: Nulji (417–458)

 Sassanidenreich
 Schah (Großkönig): Yazdegerd II. (438–457)

Europa
 Weströmisches Reich
 Kaiser: Valentinian III. (425–455)
 Konsul: Flavius Bassus Herculanus (452)

 Oströmisches Reich
 Kaiser: Markian (450–457)
 Konsul: Flavius Sporacius (452)

 Hunnen
 König: Attila (434–453)

 Ostgotenreich
 König: Valamir (447–465)

 Reich der Burgunden
 König: Gundioch (436–470)

 Reich der Sueben
 König: Rechiar (448–456)

 Salfranken
 König: Merowech (ca. 450–458)

 Westgotenreich
 König: Thorismund (451–453)

Religiöse Führer
 Papst: Leo der Große (440–461)
 Patriarch von Konstantinopel: Anatolios (449–458)

Liste der Staatsoberhäupter 452


NGC 6845D je spiralna galaktika u zviježđu Teleskopu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 6845
  Auke Slotegraaf: NGC 6845 Deep Sky Observer's Companion
   DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 6800 - 6849

6845D

NGC 6845D


Muğlalı Memiş, Ege ezgilerini icra ederek özellikle bölgesinde ismini duyurmuş bir müzisyen. Asıl adı Memiş Günüç'tür. Ege bülbülü lakabı ile de tanınmaktaydı.

Kliplerinin yanı sıra sekiz albümü bulunmaktadır. İki CD'den oluşan; Türk sanat müziği, Türk halk müziği ve gazel örneklerinin icra edildiği "Rakı Masası, Şarkılar ve Gazeller" albümünü Ahmet Yiğit ile birlikte seslendirmiştir.

Muğlalı Memiş kalp krizi geçirerek hayata veda etmiş ve Muğla Yenişehir Mezarlığı'na defnedilmiştir. Memiş Günüç evli ve iki çocuk babasıydı.

Türk halk müziği sanatçıları
Muğla doğumlular
Doğum tarihi bilinmeyenler

Muğlalı Memiş


NXT Halloween Havoc (2022) foi o terceiro evento anual de luta livre profissional Halloween Havoc produzido pela WWE e o 15º evento Halloween Havoc em geral. Foi realizado exclusivamente para lutadores da divisão de marca NXT da promoção. Ao contrário dos dois anos anteriores, que foram ao ar como especiais de televisão, o Halloween Havoc de 2022 será um evento de transmissão ao vivo. Aconteceu no sábado, 22 de outubro de 2022, no WWE Performance Center em Orlando, Flórida. A lutadora do SmackDown Shotzi voltou para co-sediar o evento com o lutador do NXT Quincy Elliott; Shotzi já sediou o evento de 2020 quando ainda estava no NXT. Em uma promoção cruzada com a série de TV Chucky, Chucky voltou a participar dos segmentos Spin the Wheel, Make the Deal

Seis partidas foram disputadas no evento. No evento principal, Bron Breakker derrotou Ilja Dragunov e JD McDonagh em uma luta triple threat para manter o Campeonato do NXT. Em outras lutas de destaque, Mandy Rose derrotou Alba Fyre para manter o Campeonato Feminino do NXT, e na luta de abertura, Wes Lee derrotou Carmelo Hayes, Oro Mensah, Von Wagner e Nathan Frazer em uma luta de escadas de cinco homens para vencer o vago Campeonato Norte Americano do NXT.

Produção

Introdução
Halloween Havoc é um evento de luta livre profissional atualmente produzido pela WWE. Como o nome indica, é um show com tema de Halloween realizado em outubro. Foi originalmente produzido como um pay-per-view anual pela World Championship Wrestling (WCW) de 1989 a 2000 como WWE - na época ainda conhecida como World Wrestling Federation - comprada pela WCW em 2001. O evento de 2000 foi o último Halloween Havoc até a WWE reviver o show para sua marca de desenvolvimento NXT em 2020. Os eventos de 2020 e 2021 foram realizados como especiais de televisão do programa de televisão NXT, mas para 2022, será um evento de transmissão ao vivo, transmitido pela Peacock nos Estados Unidos e pela WWE Network nos mercados internacionais.

Histórias
O NXT Halloween Havoc incluirá várias lutas. As lutas resultam de histórias roteirizadas, onde os lutadores retratam heróis, vilões ou personagens menos distinguíveis para criar tensão e culminar em uma luta ou série de lutas. Os resultados são predeterminados pelos escritores da WWE na marca NXT, enquanto as histórias são produzidas no programa de televisão semanal, NXT, e no programa complementar de streaming online Level Up.

Depois de vencer o Campeonato Norte Americano do NXT no episódio final do NXT 2.0 em 13 de setembro (que reverteu para o NXT), Solo Sikoa, que substituiu Wes Lee devido a um ataque de Carmelo Hayes, foi informado por Shawn Michaels que ele foi destituído do título porque não foi sancionado para competir na partida. Devido a ele ter sido chamado para o SmackDown depois de estrear no Clash at the Castle duas semanas antes, foi anunciado que cinco desafiantes competiriam em uma luta de escadas pelo título vago. Nesse mesmo episódio, Oro Mensah se tornou o primeiro a se qualificar ao derrotar Grayson Waller. Nas semanas seguintes, Lee se classificou ao derrotar Tony D'Angelo, Von Wagner se classificou ao derrotar Andre Chase e Nathan Frazer se classificou ao derrotar o Axiom, que também serviu como a partida final de sua melhor de três séries.

No episódio de 20 de setembro do NXT, JD McDonagh derrotou Tyler Bate para se tornar o desafiante número 1 ao Campeonto do NXT de Bron Breakker. Após a luta, McDonagh foi confrontado por Breakker e Ilja Dragunov, que deixou o Campeonato do NXT UK por lesão. Na semana seguinte, durante outro confronto entre os três, Breakker sugeriu uma luta triple threat pelo Campeonato do NXT, que foi oficializada para o Halloween Havoc.

No NXT: The Great American Bash, Cora Jade e Roxanne Perez derrotaram Toxic Attraction (Gigi Dolin e Jacy Jayne) para ganhar o Campeonato de Duplas Femininas do NXT. Após a luta, Perez anunciou que iria descontar seu contrato do NXT Women's Breakout Tournament para uma luta pelo Campeonato Feminino do NXT na semana seguinte, onde ela perdeu para a atual campeã Mandy Rose depois que Jade atacou Perez e a atacou, virando heel e dissolvendo sua equipe. Como resultado, o Campeonato de Duplas Femininas do NXT foi desocupado. Jade e Perez então se enfrentaram no NXT Heatwave em 16 de agosto, onde Jade saiu vitoriosa. No episódio de 4 de outubro do NXT, Jade e Perez foram os convidados do Waller Effect, apresentado por Grayson Waller, onde Waller anunciou que uma revanche entre as duas no Halloween Havoc seria uma partida Spin The Wheel, Make the Deal. Waller então girou a roda com ela pousando em uma luta Weapons Wild.

No Worlds Collide, os Campeões de Duplas do NXT The Creed Brothers (Brutus e Julius Creed) competiram em uma luta fatal four-way de eliminação de duplas para unificar o NXT e o Campeonato de Duplas do NXT UK, e foram a equipe final eliminada por Pretty Deadly (Elton Prince e Kit Wilson) depois que o companheiro de equipe Diamond Mine Damon Kemp atacou Julius, virando heel. No episódio de 13 de setembro do NXT 2.0, os Creed Brothers não conseguiram recuperar os títulos de Pretty Deadly em uma luta em uma jaula de aço, depois que Kemp algemou Julius na jaula, deixando Brutus para lutar sozinho contra Pretty Deadly. No episódio de 4 de outubro do NXT, Kemp anunciou que ele e Julius teriam uma luta no Halloween Havoc, com a estipulação de que, se Julius perdesse, Brutus teria que deixar o NXT. Por sua vez, Julius escolheu sua própria estipulação na forma de uma luta de ambulância.

Resultados

Referências

Ligações externas

 WWE NXT Site Oficial

WWE NXT
NXT TakeOver

NXT Halloween Havoc (2022)


Soğan (Allium cepa L., Latince cepa "soğan"), aynı zamanda kuru soğan veya soğan olarak da bilinen Allium cinsinin en yaygın olarak yetiştirilen bir sebze türüdür. Arpacık soğanı soğan'nın bir botanik çeşididir. 2010 yılına kadar arpacık soğanı ayrı bir tür olarak sınıflandırıldı. Soğan Pehleviceden (sōḥtan) geçen bir sözcüktür, bu sözcüğün yerine eski Türkler kuçgundı demişlerdir.

Yakın akrabaları arasında sarımsak, yeşil soğan, pırasa, frenk soğanı ve Çin soğanı vardır.

Bu cins ayrıca çeşitli şekillerde soğan olarak adlandırılan ve yemek için yetiştirilen Japon soğanı (Allium fistulosum), ağaç soğanı (A. ×proliferum) ve Kanada soğanı (Allium canadense). "yabani soğan" adı birkaç "Allium" türüne kullanılır ancak "A. cepa" yalnızca yetiştiricilikten bilinir. Atalarından kalma vahşi orijinal formu bilinmemekle birlikte bazı bölgelerde ekiminden kaçınılır.

Soğan çoğunlukla iki yıllık veya çok yıllık bitki'dir ancak genellikle yıllık olarak işlenir ve ilk büyüme mevsiminde hasat edilir.

Soğan bitkisinin içi boş, mavimsi yeşil yapraklardan oluşan bir yelpaze vardır ve bitkinin tabanındaki soğanı belirli bir gün uzunluğuna ulaştığında şişmeye başlar. Soğanlar, gövdenin ucunda merkezi bir tomurcuğu saran, etli değiştirilmiş ölçek (yapraklar) ile çevrili kısaltılmış, sıkıştırılmış, yeraltı gövdelerinden oluşur. Sonbaharda (veya ilkbaharda, soğanın kışı geçirmesi durumunda) yapraklar ölür ve soğanın dış katmanları daha kuru ve kırılganlaşır. Mahsul hasat edilip kurutulur ve soğanlar kullanıma veya depolanmaya hazır hale gelir. Mahsul, özellikle soğan sineği, soğan yılanbalığı ve çürümeye neden olabilecek çeşitli mantarlar olmak üzere bir dizi zararlı ve hastalık tarafından saldırıya eğilimlidir. Bazı A. cepa, örneğin arpacık soğanları ve patates soğanıları, birden fazla soğan üretir.

Soğan dünya çapında yetiştirilmekte ve kullanılmaktadır. Bir gıda maddesi olarak, genellikle pişmiş olarak, sebze veya hazırlanmış tuzlu bir yemeğin parçası olarak servis edilir ancak çiğ olarak da yenebilir veya Soğan turşusu veya turşu yapmak için de kullanılabilir. Kıyıldıklarında keskin olurlar ve gözleri tahriş edebilecek belirli kimyasal maddeler içerirler.

Bilimsel Tanımı
Allium cepa 45 cm büyüyebilir. Soğanı küreseldir. Yaprakları sarımtırak ila mavimsi yeşil renklerde olabilir. Bunlar etli, içi boş, silindirik ve tek tarafı düzdür. Tohumlar parlak siyah renklidir. Çiçekler hermafrodittir. Haziran ve Temmuz ayları arasında bahçe ve tarlalarda görülür.

Resimler

Dış kaynaklar

Kaynakça

cepa
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Soğan


An Panicum afzelii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Olof Swartz. An Panicum afzelii in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum afzelii