In signal processing and control theory, the impulse response, or impulse response function (IRF), of a dynamic system is its output when presented with a brief input signal, called an impulse (). More generally, an impulse response is the reaction of any dynamic system in response to some external change. In both cases, the impulse response describes the reaction of the system as a function of time (or possibly as a function of some other independent variable that parameterizes the dynamic behavior of the system).

In all these cases, the dynamic system and its impulse response may be actual physical objects, or may be mathematical systems of equations describing such objects.

Since the impulse function contains all frequencies (see the Fourier transform of the Dirac delta function, showing infinite frequency bandwidth that the Dirac delta function has), the impulse response defines the response of a linear time-invariant system for all frequencies.

Mathematical considerations

Mathematically, how the impulse is described depends on whether the system is modeled in discrete or continuous time. The impulse can be modeled as a Dirac delta function for continuous-time systems, or as the Kronecker delta for discrete-time systems. The Dirac delta represents the limiting case of a pulse made very short in time while maintaining its area or integral (thus giving an infinitely high peak). While this is impossible in any real system, it is a useful idealisation. In Fourier analysis theory, such an impulse comprises equal portions of all possible excitation frequencies, which makes it a convenient test probe.

Any system in a large class known as linear, time-invariant (LTI) is completely characterized by its impulse response. That is, for any input, the output can be calculated in terms of the input and the impulse response. (See LTI system theory.) The impulse response of a linear transformation is the image of Dirac's delta function under the transformation, analogous to the fundamental solution of a partial differential operator.

It is usually easier to analyze systems using transfer functions as opposed to impulse responses. The transfer function is the Laplace transform of the impulse response. The Laplace transform of a system's output may be determined by the multiplication of the transfer function with the input's Laplace transform in the complex plane, also known as the frequency domain. An inverse Laplace transform of this result will yield the output in the time domain.

To determine an output directly in the time domain requires the convolution of the input with the impulse response. When the transfer function and the Laplace transform of the input are known, this convolution may be more complicated than the alternative of multiplying two functions in the frequency domain.

The impulse response, considered as a Green's function, can be thought of as an "influence function": how a point of input influences output.

Practical applications
In practical systems, it is not possible to produce a perfect impulse to serve as input for testing; therefore, a brief pulse is sometimes used as an approximation of an impulse. Provided that the pulse is short enough compared to the impulse response, the result will be close to the true, theoretical, impulse response. In many systems, however, driving with a very short strong pulse may drive the system into a nonlinear regime, so instead the system is driven with a pseudo-random sequence, and the impulse response is computed from the input and output signals.

Loudspeakers
An application that demonstrates this idea was the development of impulse response loudspeaker testing in the 1970s. Loudspeakers suffer from phase inaccuracy, a defect unlike other measured properties such as frequency response. Phase inaccuracy is caused by (slightly) delayed frequencies/octaves that are mainly the result of passive cross overs (especially higher order filters) but are also caused by resonance, energy storage in the cone, the internal volume, or the enclosure panels vibrating. Measuring the impulse response, which is a direct plot of this "time-smearing," provided a tool for use in reducing resonances by the use of improved materials for cones and enclosures, as well as changes to the speaker crossover. The need to limit input amplitude to maintain the linearity of the system led to the use of inputs such as pseudo-random maximum length sequences, and to the use of computer processing to derive the impulse response.

Electronic processing
Impulse response analysis is a major facet of radar, ultrasound imaging, and many areas of digital signal processing. An interesting example would be broadband internet connections. DSL/Broadband services use adaptive equalisation techniques to help compensate for signal distortion and interference introduced by the copper phone lines used to deliver the service.

Control systems
In control theory the impulse response is the response of a system to a Dirac delta input. This proves useful in the analysis of dynamic systems; the Laplace transform of the delta function is 1, so the impulse response is equivalent to the inverse Laplace transform of the system's transfer function.

Acoustic and audio applications
In acoustic and audio applications, impulse responses enable the acoustic characteristics of a location, such as a concert hall, to be captured. Various packages are available containing impulse responses from specific locations, ranging from small rooms to large concert halls. These impulse responses can then be utilized in convolution reverb applications to enable the acoustic characteristics of a particular location to be applied to target audio.

Economics
In economics, and especially in contemporary macroeconomic modeling, impulse response functions are used to describe how the economy reacts over time to exogenous impulses, which economists usually call shocks, and are often modeled in the context of a vector autoregression. Impulses that are often treated as exogenous from a macroeconomic point of view include changes in government spending, tax rates, and other fiscal policy parameters; changes in the monetary base or other monetary policy parameters; changes in productivity or other technological parameters; and changes in preferences, such as the degree of impatience. Impulse response functions describe the reaction of endogenous macroeconomic variables such as output, consumption, investment, and employment at the time of the shock and over subsequent points in time. Recently, asymmetric impulse response functions have been suggested in the literature that separate the impact of a positive shock from a negative one.

See also

 Convolution reverb
 Dirac delta function, also called the unit impulse function
 Dynamic stochastic general equilibrium
 Duhamel's principle
 Frequency response
 Gibbs phenomenon
 LTI system theory
 Pre-echo
 System analysis
 Step response
 Time constant
 Linear response function
 Transient (oscillation)
 Transient response
 Point spread function
 Küssner effect
Variation of parameters

References

External links

Control theory
Time domain analysis
Analog circuits

Impulse response


Delaware (), ABD'denin Orta Atlantik bölgesinde yer alan bir eyalettir. 50 eyalet içerisinde büyüklük olarak 5.294 km² alanıyla 49. sırada bulunmaktadır. Eyalet, Atlas Okyanusu ve Chesapeake Körfezi arasındaki bölgede, Delmarva yarımadasında kurulmuştur. Delaware eyaletinin büyük kısmı Atlas Okyanusu kıyı şeridinde bulunmaktadır. Delaware eyaleti bu kıyı şeridi boyunca 45 km² bir alana sahiptir. Eyaletin kuzeydeki sınırı Piedmont platosu olarak bilinen bölgenin eteklerine kurulmuştur. Delaware nehri ve Christine nehri eyaletin önemli nehirlerindendir. Delaware'in en büyük şehirleri Wilmington, Newark ve başkent olan Dover'dir. Eyalet nüfusu 2020 verilerine göre 990 bin kişi  civarındadır.

Delaware eyaleti, 1787 yılında ABD anayasasını diğer eyaletlerden önce kabul ettiği için "Birinci Eyalet" olma özelliğine sahiptir. Ay'a giden Amerikalı astronotların uzay giysileri Delaware'de yapılmıştır. Naylon bu eyalette imal edilmiştir. Howard Pyle (yazar, çizer), Thomas Coleman du Pont (sanayici, hayırsever, politikacı), Judge Rheinhold (sinema oyuncusu), Valerie Bertinelli (sinema oyuncusu), Upton Sinclair (yazar, sosyal reformcu), Joe Biden (Amerika Birleşik Devletleri Başkanı) Delaware eyaletinin yetiştirmiş olduğu ünlü isimlerden bazılarıdır.

Ekonomi

Refah

2020'de Kiplinger tarafından yapılan araştırmaya göre, Delaware gelirde 2013'e göre yüzde 6,98 ve yüzde 0,7'lik bir oranla Amerika Birleşik Devletleri'nde kişi başına en çok milyoner sayısında on yedinci sıradaydı ancak sıralamada sekiz sıra aşağı indi. Delaware'de 2020 itibarıyla 25.937 milyoner vardı. 2020 itibarıyla tüm Delaware hanelerinin medyan geliri 64.805 dolardı.

Tarım

Delaware'in tarımsal üretimi kümes hayvanları, fidanlık bitkileri, soya fasulyesi, süt ürünleri ve mısır'dan oluşur.

Endüstriler

2019 ekim itibarıyla, eyaletteki işsizlik oranı %3,7 idi.

Eyaletin en büyük işverenleri:
 hükûmet (Delaware Eyaleti, New Castle İlçesi)
 eğitim (Delaware Üniversitesi, Delaware Technical Community College)
 bankacılık (Bank of America, M&T Bank, JPMorgan Chase, Citigroup, Deutsche Bank)
 kimya, ilaç, teknoloji (DuPont de Nemours Inc., AstraZeneca, Syngenta, Agilent Technologies)
 sağlık hizmeti (ChristianaCare (Christiana Hospital), Bayhealth Medical Center, Nemours Children's Hospital, Delaware)
 çiftçilik, özellikle Sussex ilçesinde tavuk yetiştiriciliği (Perdue Farms, Mountaire Farms, Allen Family Foods)
 perakende (Walmart, Walgreens, Acme Markets)

Kaynakça

1787'de kurulan bölgeler ve ülkeler
Amerika Birleşik Devletleri'nin eyaletleri
Mid-Atlantic
Kuzeydoğu Amerika Birleşik Devletleri
Güney Amerika Birleşik Devletleri

Delaware


Ramazan davulcusu, Ramazan ayında geceleri sahur vakti sokak aralarında gezerek insanları davul sesi ile uyandıran kişidir.

Bağlı bulunduğu ilçenin belediyesi her ay Ramazan davulcularına para verir bununla birlikte ayın ortasında ve sonunda bahşiş için mahalle sakinlerinin kapılarını gezerler.

Bu uygulama, bazı yerleşim birimlerinde, rahatsızlık verdiği için yasaklanır.

Kaynakça

Davulcu

Ramazan davulcusu


Charles-Henry Rochat, né en 1953, est un médecin et chirurgien urologue, investi dans le secteur humanitaire.

Biographie
Charles-Henry Rochat naît en 1953.

Il obtient son doctorat en médecine à l'Université de Genève en 1978 et son titre de chirurgien spécialiste en urologie en 1987.

Carrière
Il travaille  aux Hôpitaux universitaires de Genève de 1989 à 2006.

Il est chargé de la chirurgie urologique de l'Hôpital de la Chaux-de-Fonds jusqu'en 2013 et docteur spécialiste en urologie à Genève.

En Suisse, il est pionnier en chirurgie laparoscopie, notamment des prostatectomies laparoscopiques dès 1999. Il a intégré la robotique dans la chirurgie de pointe dans ses opérations.

Il officie dans les hôpitaux en Suisse, enseigne en Afrique notamment dans les domaines de la chirurgie de la prostate au Togo et au Bénin. L'urologue genevois est un des experts de la réparation de fistules.

Il est  et .

Humanitaire
Il opère dans les hôpitaux de guerre, pour le CICR, à Peshawar au Pakistan, en Afghanistan, en Thaïlande et en Irak.

Investi en humanitaire, il organise tous les ans depuis 1996 des missions au Bénin pour opérer des fistules. Il y opère environs 100 femmes par an.

Distinctions
 2020 Alumnus de l'année 2020 par l'Université de Genève, pour son combat contre les fistules obstétricales
 , décerné par l'ordre souverain de Malte

Notes et références

Articles connexes

 Frère Florent, médecin italien

Liens externes

Médecin suisse
Naissance en 1953
Récipiendaire de l'ordre pro Merito Melitensi
Officier de l'ordre national du Bénin

Charles-Henry Rochat


Nikolaj Ottonovitj Rosenbakh (, , født 12. juni 1836 i Püssi, død 5. maj 1901 i Sankt Petersborg) var en russisk general i det 19. århundrede. Han var generalguvernør for guvernementet Russisk Turkestan fra 1884 til 1889.

I 1884 offentliggjorde Eduard August von Regel i "Trudy Imperatorskago St. Peterburgskago Botaniceskago Sada" bind 3, en artikel om planten Iris Rosenbachiana, der blev fundet i Turkestan og blev opkaldt efter Rosenbakh.

Noter

Russere i 1800-tallet

Nikolaj Rosenbakh


تقع السحن في بسائط وادي السلاقا من ديار النفعة من قبيلة عتيبة الطريق السياحي وتبعد عن الطائف مسافة 55 كيلومتر تقريبا وتتوسط قبائل بني سعد، إذ تبعد عن الدار الحمراء من خديد عشرة كيلو متر وتبعد عن ربيع حوالي خمسة عشر كيلو متر وتبعد عن (الشوحطة) قرية الذويبات حوالي عشرة كيلو متر وعن الحديب بني زايد حوالي عشرين كيلو متر. وعن الجميعات والحصنة 20 كيلو متر وعن بقران والمعدن 20 كيلو متر.

تتميز السحن با نبساط ارضها مقارنة بغيرها وكذلك بكثرة مزارعها الوافرة بالمنتجات الزراعية وبسوقها الكبير الذي يقام كل يوم خميس وهو السوق الباقي من أسواق بني سعد الأخرى والذي يجتمع فيه أهالي المنطقة لتبادل السلع فيما بينهم من المواشي والمنتجات الزراعية المختلفة.
وتوجد بها جميع المرافق الحكومية.. من مستشفى كبير للمنطقة وكذلك المحكمة والبلدية والمراكز الأمنية (مركز للشرطة ومركز للدفاع المدني)وبها أيضاً مجمع قروي ومكتب للبرق والبريد. وغيررها من المرافق الأخرى.

ويتبع لها من القرى (الثرمان -الخربة ـ الشثه ـ الدحاض ـ البركة ـ الجنبان الحمر ـ النيمه ـ والخيالة ـ والقرين).

كما يتبع مركز السحن: قرى البطنين من النفعة والطفحة
النفعة وهم: السلاقا وربيع والزود والعيلة.
والطفحة وهم: الجميعات وخديد والسياييل والحصنة واللهوب والحلسة.

ويتبع مركز السحن أيضا: الثبتة وهم في جدارة واودية بقران وروقة المعدن والمراوحة والمناجيم والشهبة
والذويبات ووادي اطلح. وفي السراة المضافرة وذوي عطية.

والجدير بالذكر أن بني سعد تم تقسيمها في الماضي إلى مركزين إداريين في بداية الحكم السعودي الزاهر. حيث أصبح السحن مركز لعالية بني سعد أهل الجبال والمزارع
والمركز الثاني يضم قبائل بني سعد أهل الوديان. من باقي الطفحة والنفعة في مضلله والسوطة وغيرها.

وقد كان أمير منطقة بني سعد هو: عبد الرحمن بن زبن العتيبي وقد تولى زمام الامور آنا ذلك من عام 1372هـ إلى عام 1399هـ هجرية ويعتبر أول من ادار نظام الحكم السعودي في ذلك الوقت له من الأبناء ثلاثة: عبد الله ومحمد ومساعد وله من البنات 6. وخلفة فيحان العتيبي إلى عام 1412هـ تقريباً وخلفة عدد من الرؤساء الذين كان لهم دور في تقدم المركز.

المراجع

الطائف
أماكن مأهولة في محافظة الطائف

السحن (الطائف)


Die e-Go ist ein einsitziges Ultraleichtflugzeug der 115-kg-Klasse.

Geschichte
Im Frühjahr 2007 wurde eine neue deregulierte Klasse SSDR (Single Seat Deregulated UK) von Flugzeugen in Großbritannien eingeführt. Im Rahmen dieser Einführung wurde von der UK Light Aircraft Association ein Konstruktionswettbewerb ausgelobt, um die Entwicklung neuer Flugzeugmodelle für diese Klasse zu fördern. Giotto Castelli und Tony Bishop aus Cambridge gewannen den Wettbewerb mit ihrem Entwurf e-Go (ehemals e-plane). Der Erstflug fand am 24. Oktober 2013 statt, die erste öffentliche Präsentation eines Prototyps am 30. Oktober des gleichen Jahres.

Die e-Go ist ein Canard-Flugzeug. Durch die Canard-Bauform sollen sehr sichere Flugeigenschaften auch bei geringen Geschwindigkeiten erreicht werden. Zudem soll die Auslegung der e-Go aerodynamisch effizient und treibstoffsparend sein. Die e-Go wird von "e-Go aeroplanes Ltd" in Cambridgeshire produziert. Die Firma wird von Tony Bishop geleitet. Für die Flugzeugkonstruktion ist Giotto Castelli verantwortlich.
Für die Entwicklung des e-Go wurden bis Februar 2014 660.000 britische Pfund von Investoren aufgebracht. Der geplante Verkaufspreis liegt bei 50.000 britischen Pfund. Das Projekt ist inzwischen eingestellt.

Konstruktion

Die britischen Vorschriften der SSDR-Klasse schreiben eine Leermasse von weniger als 115 kg bei einer Tragflächenbelastung unter 10 kg/m² und bei einer Mindestgeschwindigkeit geringer als 65 km/h vor. Das Flugzeug muss zudem einsitzig sein.

Die e-Go wird angetrieben von einem Wankelmotor Rotron 300 mit 25,7 kW. Mit diesem Motor wird eine Reisegeschwindigkeit von über 185 km/h, eine Steigleistung von über 305 m/min und eine Reichweite von mehr als 830 km angestrebt. Die e-Go sollte auch von kleinen Flugplätzen mit weniger als 300 m Startbahnstrecke eingesetzt werden können.

Der Pilot ist halbliegend im Cockpit untergebracht. Als Steuerorgan wird ein Stick verwendet. Die Seitenruder an den Tragflächenenden können soweit ausschlagen, dass sie als Luftbremse wirken.

Die e-Go kann nicht wie ein herkömmliches Flugzeug in einen Stall (Strömungsabriss) geraten, da beim Unterschreiten der Mindestgeschwindigkeit zunächst die Strömung am Leitwerk abreißt und somit das Flugzeug die Nase senkt und die Geschwindigkeit wieder steigt. In dieser Situation nickt die e-Go, bis der Stick vorwärts gedrückt wird.

Die Struktur der e-Go setzt sich aus wenigen Teilen zusammen. Somit konnte das Gewicht des Flugzeugrumpfes auf ein Minimum reduziert werden.

Die e-Go wird überwiegend aus kohlenstofffaserverstärktem Kunststoff hergestellt, um ein möglichst geringes Gewicht bei der geforderten Steifigkeit zu erreichen. Für die Teile des Rumpfes werden Prepregs verwendet. Die Konstruktion wurde durch 3D-Modellierung, Festkörpersimulation (NASTRAN) und im X-Plane-Simulator validiert.

Technische Daten

 Tankinhalt: 20 l
 Leermasse: 110 kg
 Reisegeschwindigkeit: 185 km/h
 Reichweite (bei Reisegeschwindigkeit): 565 km
 Höchstgeschwindigkeit (level flight): 212 km/h
 Startstrecke: 100 m

Abmessungen
 Spannweite: 8,0 m
 Canard-Spannweite: 3,6 m
 Flügelfläche: 11,5 m²
 Länge: 3,3 m
 Höhe: 1,6 m
 Cockpitbreite: 0,65 m

Weblinks

 Offizielle Herstellerseite (englisch)
 Artikel auf LAA Homepage (englisch)
 Artikel auf EAA Homepage (englisch)

Einzelnachweise

Ultraleichtflugzeug
Canard
Einmotoriges Flugzeug mit Kolbenmotor
Erstflug 2013

E-Go (Flugzeug)


András Édes (* 17. November 1948 in Budapest) ist ein ungarischer Badmintonspieler.

Karriere
András Édes wurde 1969 erstmals ungarischer Meister, wobei er im Herrendoppel mit Péter Majerszky erfolgreich war. Weitere Titelgewinne folgten 1971 und 1972 im Mixed sowie 1972 auch im Doppel.

Sportliche Erfolge

Referenzen
Ki kicsoda a magyar sportéletben? Band 1 (A–H). Szekszárd, Babits Kiadó, 1994. ISBN 963-7806-90-3

Badmintonspieler (Ungarn)
Ungarischer Meister (Badminton)
Ungar
Geboren 1948
Mann

András Édes


Karataş, Antalya ilinin Serik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya il merkezine 58 km, Serik ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Nüfus

Serik'in mahalleleri

Karataş, Serik


An Dracontium croatii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Guang Hua Zhu. An Dracontium croatii in nahilalakip ha genus nga Dracontium, ngan familia nga Araceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dracontium

Dracontium croatii


جرحة في الحائط فيلم مغربي من إنتاج العام 1977 للمخرج المغربي جيلالي فرحاتي، وكتابة فريدة بليزيد.

المصادر

أفلام مغربية إنتاج 1977

جرحة في الحائط (فيلم)


Crkva sv. Ivana Krstitelja u Sv. Ivani Zelini, rimokatolička crkva u mjestu i općini Sveti Ivan Zelina, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Crkva baroknih karakteristika sagrađena je krajem 18. stoljeća na mjestu starije srednjovjekovne građevine, od koje je sačuvan zvonik smješten u središnjoj osi glavnog pročelja. Jednobrodna je građevina, užeg svetišta zaključenog zaobljenom apsidom. Svođena je češkim svodovima. U unutrašnjosti je djelomično sačuvan vrijedan barokni inventar iz 18. stoljeća. Osim arhitektonskog, crkva ima povijesni i urbanistički značaj za grad Sveti Ivan Zelina.

Zaštita
Pod oznakom Z-1898 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Građevine u Svetom Ivanu Zelini
Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Sveti Ivan Zelina

Crkva sv. Ivana Krstitelja u Sv. Ivanu Zelini


Robert Dundas ( - ) est un propriétaire foncier et avocat écossais.

Biographie

Il est né le 30 juin 1761, fils d'Elizabeth et du révérend Robert Dundas de Humbie dans l'East Lothian. Il est formé comme avocat, probablement à l'Université d'Édimbourg, et avec un apprentissage juridique sous James Balfour, et devient un écrivain à la Signet en 1785. Il est greffier principal de session à la Haute Cour d'Édimbourg de 1817 à 1830. En 1820, il est adjoint du Lord Privy Seal of Scotland, son beau-frère Robert Dundas (2e vicomte Melville).

En 1820, à la mort de son oncle, le général David Dundas, il hérite du domaine de Beechwood près de Corstorphine dans l'ouest d'Édimbourg . En 1824, il acquiert l'immense domaine de Dunira dans le Perthshire, mais semble l'avoir transmis immédiatement à son fils, David Dundas. Le domaine a appartenu à Henry Dundas, décédé en 1811. L'acquisition implique une relation de sang avec Henry Dundas, mais cette relation n'est pas claire, en raison de mariages complexes entre diverses branches de la famille Dundas.

Dundas est créé baronnet de Beechwood dans le comté de Midlothian le 24 août 1821.

En 1823, il est élu membre de la Royal Society of Edinburgh, son proposant étant Sir William Arbuthnot,  baronnet au cours de son second mandat en tant que Lord Provost d'Édimbourg .

Il meurt dans sa maison de ville d'Édimbourg, 32 Heriot Row  le 4 janvier 1835 .

Famille
Il épouse Matilda Cockburn, fille de Janet Rennie et de son mari, Archibald Cockburn (1738–1820). Ils ont sept filles et un fils, David Barnett Dundas. Leur fille Robina Mary Dundas (décédée en 1905) épouse le vice-amiral Henry Dundas, fils de Robert Dundas d'Arniston.

Il est peint par Sir Thomas Lawrence, l'un des plus grands portraitistes britanniques de son époque.

Références

Membre de la Royal Society of Edinburgh
Avocat écossais
Baronnet
Décès en janvier 1835
Naissance en juin 1761
Décès à 73 ans

Robert Dundas (1er baronnet)


En términos militares, la 6.ª División puede estar refiriéndose a:

Fuerzas armadas
 6.ª División Aerotransportada (Reino Unido), división aerotransportada del Ejército Británico.
 6.ª División Antiaérea, unidad militar de la Luftwaffe (Fuerza Aérea alemana) durante la Segunda Guerra Mundial.
 6.ª División Blindada (Sudáfrica), división blindada del Ejército de Sudáfrica.
 6.ª División de Marines, división de infantería, del Cuerpo de Marines de los Estados Unidos.
 6.ª División de Montaña SS Nord, unidad de tropas de montaña que combatió durante la Segunda Guerra Mundial.
 6.ª División Panzer, división acorazada en el ejército alemán, durante la Segunda Guerra Mundial.
 VI División Orgánica, subdivisión histórica del territorio español.

Deportes

Concacaf (América del Norte, Central y Caribe)

Sector Amateur y  Soccer Siete

Conmebol (América del Sur)

Ligas regionales de fútbol en ArgentinaAnfaLigas Distritales UEFA (Europa) Verbandsliga y Landesliga (dependiente del Bundesland).Conference North y South, del fútbol inglés.Promozione''', del fútbol Italiano.

6.ª División (desambigüación)


جغرافية الغذاء هي حقل الجغرافية البشرية المهتمّة بالإنتاج وسلاسل التجهيز وإستهلاك الغذاء.

التاريخ

الاختلافات المكانية في ممارسات الاستهلاك وإنتاج الأغذية كانت مشهورة آلاف السنوات. في الحقيقة، أفلاطون علّق على الطبيعة التدميرية للزراعة عندما أشار إلى تآكل التربة من سفوحِ الجبال التي تحيط أثينا. دراسة الغذاء لم تنحصر في انضباط وحيد، واسترعت انتباهاً لقدر ضخم مِن المصادرِ المتنوّعة.
ركّزَ الجغرافيون الحديثون أولياً على الغذاء كنشاط اقتصادي، خصوصاً من الناحية الجغرافية الزراعية. هو ما كان حتى فترة قريبة محور انتباه الجغرافيين إلى الغذاء عبر إحساس أوسع: "ظهور جغرافيةِ غذاء زراعية التي تريد فحص القضايا على طول شركات الأغذية أو ضمن أنظمة بند الغذاء المشتقة جزئياً، من تقوِية الاقتصاد السياسيِ الذي اقترب في الثمانينيات "(شتاء 2004).

تداخل مناطق الدراسات

لأن الغذاء هو جسر بين العالمِ الطبيعيِ والاجتماعي، استرعى الانتباه من كلتا علوم الطبيعة وعلوم الاجتماعيات. تأتي البعض من البياناتِ العددية الأسبق حول إنتاجِ الأغذية مِنْ المصادرِ البيروقراطية التي ارتبطت بالحضارات القديمة لمصر القديمة والإمبراطورية الرومانية. التجّار كَانوا أيضاً مؤثرين في توثيق شبكات الغذاء.

توماس مالثوس بشكل مشهور صرّح بأنّ ناتج الغذاء يمكن أن يتوسّع فقط بشكل حسابي (في النسبةِ بامتدادِ الأرض الزراعيةِ) بينما السكان يمكن أن يَزِيدَ بشكل هندسي، يؤدي إلى 'الانفجار السكاني' أو كارثة مالثوسية. نظريته أعطت أيضاً عنصر مكاني عندما توقّع المجاعة الأيرلندية.

منذ الثورة الصناعية دراسة الغذاء تشكّلت على نحو متزايد، آخذة بعد مكانيَ واضح في أغلب الأحيان. عرض الغذاء كثيراً في الاقتصاد والزراعة التجريبية والاقتصاد السياسي وأدب السفرِ.

إنتاج أغذية

إنتاج الأغذية كان العنصر الأول للغذاء لملاقاته اهتمامِ شاملِ من الجغرافيين.

استهلاك مواد غذائية

الاختلاف الضخم في ممارساتِ الاستهلاك والحمية على الميزان العالميِ والإقليميِ أصبح بؤرةَ الجغرافيين والاقتصاديين مَع بشكل واسع توسّع سكانِ ونشروا مجاعات على نحو واسع الستّينيات. الاختلافات في الكمية السعرية للغذاء وتركيبِ الحمية خمّنا وخطّطا للعديد من البلدان من الستّينيات فصاعداً.

شبكات كهربائية

الشبكات الكهربائية في الغذاء هي حقل جديد نسبياً في دراسة الغذاء. تم تأسيسه بدءاً بمالك الحزين ريتشارد لو بكتابه عوالم زراعية (Pergamon، 1993). منذ ذلك الحين ، أدب كبير ومُتزايد بسرعة geographies ظهر في العديد من المجلات الجغرافية البشرية.

مراجع

انظر أيضا
 غذاء محلي
 أمن غذائي
 الحق في الغذاء
 إنقاذ الطعام
 مضاربة غذائية

جغرافيا بشرية
زراعة
علوم أغذية

جغرافيا الغذاء


رأس الماء (تسمى أيضا رأس كبدانة أو قابوياوا) هي مدينة مغربية تابعة لقبيلة كبدانة الريفية الأمازيغية في أقصى شمال شرق إقليم الناظور في شمال المغرب. تحد شمالا بالبحر الأبيض المتوسط ومن الغرب بجماعة البركانيين وجماعة ولاد داوود زخانين، وشرقا بواد ملوية وجماعة رأس الماء التابعة لإقليم الناظور، أما من الجنوب فتحد أيضا بجماعة اولاد داوود زخانين. مركز الجماعة هو رأس الماء. يبلغ عدد سكان الجماعة حوالي 9888 نسمة حسب إحصاء سنة 2004. منهم 5356 نسمة في الوسط القروي، و4532 نسمة في مركز رأس الماء.

تسمية

جغرافيا

تضاريس

من ناحية التضاريس فإن مجال القبيلة يغلب عليه طابع التلي والجبلي ذات الارتفاعات المتوسطة ويعتبر ازرو ؤ زايو أعلى قمة جبلية بالمنطقة إذ يصل ارتفاعه إلى 934 م وتطل هذه الجبال على البحر المتوسط من جهة الشمال وعلى سهل صبرا جنوبا كما تنتهي من الناحية الشمالية الشرقية بالهضبة الرملية ذات الكثافة السكانية المهمة، ثم هناك الدير الشمالي المشرف على بحيرة مارتشيكا والذي يتميز بتربته الخصبة نسبيا وبارتفاع الكثافة السكانية، حيث توجد هناك عدة جماعات قروية.

مناخ
أما من الناحية المناخية ورغم انتماء مجال القبيلة إلى المناخ المتوسطي، فهو يغلب عليه طابع شبه جاف ويتميز بالحرارة والجفاف في فصل الصيف والبرودة وقلة التساقطات في فصل الشتاء ودلك بسبب وقوع المنطقة في ظل المطر المرتبط بالاضطرابات القادمة من المحيط، وعليه فإن التساقطات عموما تقل عن 300 مم سنويا، أي أقل من الحدود الدنيا التي تتطلبها الزراعة الجافة، وهذا ما يفسر ضعف الموارد المائية الذاتية في كافة مناطق الريف الشرقي وكثافة الغطاء النباتي الذي يقتصر على النباتات التي تتكيف مع المناخ الشبه الجاف مثل: الحلفاء، الدوم، الشيح، أزير وبعض الأشجار كالعرعار بالخصوص.عموما فإن مناخ مجال القبيلة حار وجاف وضعيف التساقطات.

موقع
.

تاريخ
حدود قبيلة كبدانة في بعض المصادر التاريخية القديمة.

أصول كبدانة، فهي قبيلة ريفية زناتية، تعتبر بوابة قبائل الريف بالطرف الشرقي، حدودها الترابية على النحو التالي: يحدها شرقا وادي ملوية ومن ورائها قبائل يات إزناسن وشمالا ساحل البحر المتوسط وجنوبا قبيلة أولاد ستوت وغربا قبيلة قلعية.

حدود قبيلة كبدانة في بعض المصادر التاريخية القديمة.

من بين أقدم التحديدات التي وردت في الكتابات التاريخية، هي تلك التي أوردها حسن بن محمد الوزان حيث يقول :

أما عبد العزيز بن عبد الله فيحددها بقوله

بينما يحددها شارل أندري جوليان اعتمادا على مصادر مختلفة بين ملوية ومليلية، أما موليراس فقد حدد من جهته حدود قبيلة كبدانة في كتابه المغرب المجهول وهو يقول..

وقد أشار البكري كذلك في كتابه (المغرب في ذكر بلاد إفريقية والمغرب) أن أهل كبدان كجزء من الحدود الشرقية لبلاد نكور، وهنا يتحدث عن البلدة في النصف الأول من القرن التاسع الميلادي.

الإحتلال الإسباني
إضافة إلى الفرق التسعة التي تم ذكرها فإن جزر الجعفرية المعروفة عند أهالي بلدة كبدانة باسم "تايزيرت إشفارن" فهي جزء من الأراضي المنتمية ترابيا إلى بلدة كبدانة غير أنه قد تم سلبها واقتطاعها من أصلها الجغرافي المغربي الكبداني واللحاقها اليوم بإسبانيا التي إحتلتها سنة 1848 بيومين قبل وصول الفرنسين إليها وذلك بدعوى أنها كانت أراضي خالية ولا تخضع لأي سيطرة وسلطة غير أن الأبحاث الأركيولوجية ثبتت عكس ذلك إذ أكد مجموعة من الباحثين أن هده الجزر قد عرفت الحياة أزيد من 6500 سنة معتمدين على أبحاث ميدانية إستغرقت أيام طوال ليتوصلوا أخيرا إلى هذه النتيجة المبهرة بعدما أن إكتشفوا حفريات تعود تاريخيا إلى مجموعات بشرية سكنت قديما هناك وقد نشروا اكتشافهم هذا في مجلة الصادرة في أكتوبر 2012 العدد 12 تحت عنوان" جزر شفارينا كانت معمورة مند 6500 سنة.

سكان
تنقسم قبيلة كبدانة إلى تسع فرق وهي على النحو التالي.

 فرقة الزخانين وهي: ياث بوجمعة ـ ياث الناصر – ياث بو أشاون – ياث علي نعمر – إعثمانن – ياث البالي – ياث لحسن – ياث أحمد.
 فرقة ياث الداوود وهي: ياث مسعود – ياث أحمد ؤموسى – ياث بو عبد السيد.
 فرقة ياث الحاج وهي: إمرابضن ـ ياث يوسف ـ ياث حدو بن رحوـ ياث موسى.
 فرقة ياث إقياضن وهي: إفجكان ـ ياث الطاهرـ تمادت.
 فرقة إهدراوين: ياث محند ـ ياث زعاج ـ ياث الطالب ـ ياث وسادير.
 فرقة إحضرين وهي: ياث علي بن أحمد ـ ياث حموـ ياث عزيزة ـ ياث يخلف.
 فرقة إشرويضن وهي: ياث حمو بن حدوـ زاويث ـ تيمزوجين ـ إحدوثن ـ ياث طالب بن علي.
 فرقة إبرشانن وهي: ياث إسماعيل ـ ياث يوسف ـ ياث تقلعشت — ياث عبد الله.
 فرقة إبوعلاثن وهي: ياث يخلف ـ ياث أحمد ؤعلي ـ ياث أكعوش ـ ياث حمو ؤمسعودـ ياث فوطا.

اللغة
إن اللسان الكبداني لسان أمازيغي يعرف بالزناتي أو اللغة الريفية الزناتية
كما تعرف عند عامة الناس ب – أوال أشبدان أو تشبدانت وقد ذكر عبد العزيز بن عبد الله " قبيلة كبدانة قبيلة زناتية لسانها زناتي ونفس الشيء ذهب إليه موليراس فيما نقله قدور الورطاسي ويقول.. «قبيلة كبدانة تتحدث كلاما بربريا يسمى زناتي».

الأصل والنسب لقبيلة كبدانة.

جل الكتابات التاريخية ترجع قبيلة كبدانة من ناحية النسب إلى قبيلة زناتة الأمازيغية التي لمعت في تاريخ المغرب الوسيط، باعتبارها العصبية التي إعتمد عليها المرينيون لتكوين دولتهم في بلاد المغرب الأقصى وزناتة حسب علماء النسب فيما نقله ابن خلدون من بربر البتر، أما صنهاجة وكتامة ومصمودة فمن بربر البرانس وعليه فإن قبيلة كبدانة تعد من أعرق القبائل الأمازيغية التي سكنت المنطقة والتي تشكل بطنا من بطون زناتة.

التقسيم الإداري
من بين القرى والدواوير المكونة لجماعة رأس الماء نجد:
مركز رأس الماء، دوار بويحياثن الذي سمي بحي الجوهرة، دوار ايديـم، دوار لقياليل ملوية، دوار أولاد أوراغ، دوارأولاد بوفصيل، أولاد حدوا لهرافيف، عدد الدوائر الانتخابية لجماعة راس الماء { 13 }

الإقتصاد

الصيد البحري

الصناعة

الفلاحة

الخدمات

السياحة

المواصلات

منشآت

دينية

ثقافية

رياضية

صحية

ثقافة وفنون

رياضة

مجتمع مدني

معرض صور

مصادر
  رأس الماء من موقع World Gazetter, للكاتب Stefan Helders
  Ras El Ma sur le site de Falling Rain Genomics, Inc.
 بالعربية:
 عبد العزيز بن عبد الله: الموسوعة المغربية للإعلام البشرية والحضارية ملحق 2، 1977.
 شارل أندري جوليان: تاريخ إفريقيا الشمالية، دار النشر التونسية ط 1985.
 موليراس: المغرب المجهول،1895
 مجلة المجال الجغرافي والمجتمع المغربي، خاص / المغرب الشرقي: العدد 4، 1999
 موليراس: المرجع السابق / 1895
 إبراهيم حركات: المغرب عبر التاريخ، الجزء الأول، ط 1984
 عبد العزيز بن عبد الله: المرجع السابق: ص: 247
 قدور الورطاسي: المطرب في تاريخ شرق المغرب، الرباط 1976

مراجع

أماكن مأهولة في إقليم الناظور
بلدات ومدن مرفئية متوسطية في المغرب
جبال الريف
جماعات قروية في الجهة الشرقية
جماعات قروية في المغرب
مدن المغرب
مدن إقليم الناظور

رأس الماء (المغرب)


Ante Kunek (Mesići, Bosna i Hercegovina, 1927. – Melbourne, 18. listopada 2016.), hrvatski politički aktivist, novinar i publicist, radićevac, po struci veterinar

Životopis
Rodio se 1927. u selu Mesićima. Otac, rođen u Ivanić-Gradu mu je bio željeznički službenik u Kraljevini Jugoslaviji, dugo je bio službi po raznim dijelovima Bosne i Hercegovine. Javno je iskazivao hrvatsko domoljublje, uz to i član Hrvatske seljačke stranke, pa je bio često šikaniran. Domoljublje je otac prenio i na sinove Zvonimira, Antu i Ivicu. Kunkov otac bio je u vodstvu sarajevskog HSS-a, grada u kojem je tada bilo 30% Hrvata katolika. Ante Kunek je osnovnu školu pohađao u Sarajevu, kod časnih sestara sv. Vinka. Vjeronauk mu je predavao Krunoslav Draganović. Kunek je nastavio školovanje u Sarajevu, te je srednja škola bila Druga muška gimnazija. Propast Kraljevine Jugoslavije otac mu je dočekao na dužnosti nadstojnika željezničke postaje u Sarajevu. Zajedno sa svim Hrvatima Sarajeva, sudjelovao je u uspostavi Države Hrvatske, koja je u Bosni i Hercegovini bila uspostavljena neovisno o Zagrebu i Njemačkoj, prije dolaska hrvatske vojske iz Zagreba i prije ulaska njemačkih snaga u Sarajevo.
Otac im je spašavao Židove u Sarajevu, gdje je bio rođen i odrastao, pa je imao prijatelja Židova, koji su ih posjećivali u njihovom sarajevskom domu. Kad je jeseni 1942. Gestapo počeo kupiti Židove po Sarajevu, otac je skupa s Hrvatima željezničarima, čiji su sinovi već bili u Crnoj legiji Jure Francetića, tajno u Dubrovnik teretnim vagonima prebacili Židove u Dubrovnik, gdje su bili pod zaštitom Talijana.
Ante Kunek je pošao na studij u Zagreb gdje je studirao veterinu. Godine 1956. godine pobjegao je iz komunističke Jugoslavije i emigrirao u Australiju. U Australiji se brzo zaposlio kao veterinarski inspektor u mesnoj industriji, tada vrlo važne australske vanjskotrgovinske grane. Kao vrlo cijenjen stručnjak i do odlaska u mirovinu radio je taj posao. Radio je za državni inspektorat pa se nije smio javno baviti politikom. No, Kunek je riskirao gubitak važnog radnog mjesta i tajno je djelovao u ogranku Hrvatske seljačke stranke u Melbourneu i široj hrvatskoj iseljeničkoj zajednici. Hrvatsku stvar pomagao je umno, fizički i financijski. Pisao je i političke komentare i raščlambe za novine HSS-a u Australiji pod pseudonimom. Članci visoke kvalitete izašli su u listovima: Slobodni dom, Hrvatska istina i Hrvatska sloboda. Oštro je kritizirao zločinačku komunističku Jugoslaviju i Tita, kojeg je od samog početka nazivao zločincem. Još onda kad je došao, 1950-ih odbijao je jugoslavenskoga komunističkog diktatora oslovljavati kao Josipa Broza jer je bio uvjeren da Tito nije bio Zagorac Josip Broz. Istovremeno je Kunek bez pridržaja zagovarao samostalnu Hrvatsku. Početkom 1970-ih napisao je u Slobodnom domu izvješće o knjizi (Reason in Revolt, London 1948.) Freda Copemana, zapovjednika bataljona engleskih komunističkih dragovoljaca u Španjolskom građanskom ratu. U toj knjizi Copeman je napisao da je pravi Josip Broz također sudjelovao u Španjolskom građanskom ratu kao zapovjednik bataljona dragovoljaca s "Balkana", a nosio je nadimak Šapajev. Kunekov članak privukao je pozornost i australske obavještajne službe, koja je otkrila tko je autor članka te ga došla u njegovoj kući ispitivati kako je došao do te knjige itd. Bliskom prijatelju kao Antunu Babiću, krsnom kumu Kunekova sina, rekao je da su mu rekli australski agenti rekli "neka se prestane baviti Jugoslavijom i borbom za samostalnu hrvatsku državu jer se Jugoslavija nikada neće raspasti, a Hrvatska nikada neće postati samostalna država". Kunek im je odgovorio: "Slušajte Vi mene, doći će vrijeme kad ćete i vi u Australiji nas Hrvate crtati na zidu samo da nas bude više". Kunekove riječi bile su proročanske. Multikulturalnu Australiju pogodio je terorizam islamskih fundamentalista i gospodarsko preuzimanje Australije od strane Kineza i drugih Azijata. U takvim okolnostima hrvatski doseljenici i australski državljani hrvatskog podrijetla u očima australskih anglosaksonaca nisu kao nekad "remetilački društveni čimbenik", nego posebno cijenjeni građani. Hrvatska i hrvatski narod izborili su državnu samostalnost, a "vječna" komunistička i velikosrpska Jugoslavija se raspala.
Godine 1975. hrvatski emigranti Kunek i Babić su se poslije posebno zbližili i dali u suradnju. 1977. godine nakon podjele u ogranku HSS-a u Melbourneu i nakon prekida izlaženja dotadašnjega glasila Slobodni dom, njih dvojica pokrenuli su novo glasilo HSS-a u Australiji Hrvatsku istinu. Radili su u skromnim uvjetima. Uređivali su ih više od godinu dana na običnom kuhinjskom stolu. Tiskanje prvih dvaju brojeva osobno je platio Kunek s tisuću dolara, što je ond bilo mnogo. Babić je bio glavni urednik i besplatno je obavljao sve ostalo oko izdavanja novina. Kad je Hrvatska proglasila samostalnost, pratio je svaki dan što se zbiva, nazivao poznanike i raspitivao se za stanje u zemlji. Kad je 1992. došao u Zagreb, prvi glasnogovornik Ministarstva vanjskih poslova rekao mu je da je Hrvatska dobila rat, ali je "još uvijek u rukama Udbaša, komunista i Jugoslavena", što mu je Kunek često poslije govorio kako je bio u pravu u ocjeni stanja u Hrvatskoj. Kunek je bio optimističan, pa je uvijek još većom vjerom i sigurnošću govorio da "nije bitno koliko će uzeti vremena, ali ja sam siguran da će na kraju križ pobijediti crvenu zvijezdu petokraku". Ratnih je godina došao je ljetovati i vodio verbalni rat s hrvatskim jugonostalgičarima koji su krivili hrvatsku političku emigraciju ("ustaše") za rušenje njihove Jugoslavije. Godine 2014. izdao je Kunek knjigu Za dom, hrvatski rode, križevi bijeli neka nas vode, čiji je urednik i nakladnik Mladen Pavković. U knjizi Kunek navodi izvore i svjedočanstva koji potvrđuju da je jugoslavenski diktator Tito ukrao identitet Josipa Broza iz Kumrovca. Po toj knjizi Kunek će biti zapamćen u hrvatskoj povijesti. Do smrti je pratio zbivanja u Hrvatskoj. Zadnjih nekoliko godina svog života komentare je objavljivao i na domoljubnim portalima u Hrvatskoj. Kunek je umro u Australiji 2016. Prema njegovoj želji, ostatke njegovog tijela u Hrvatsku su donijeli supruga Marija i sin Zvonimir. Pokopan je u Ivanić-Gradu 17. lipnja 2017. godine,

Izvori

Vanjske poveznice
Portal Hrvatskoga kulturnog vijeća Izdvojeno \ Vaši prilozi \ Kunek, Ante

Hrvati u Australiji
Hrvatski novinari
Hrvatski publicisti
Hrvatska politička emigracija (1945. – 1989.)
Hrvatska seljačka stranka

Ante Kunek


Edgar Kirst (* 28. Juli 1951 in Neunhofen) ist ein ehemaliger deutscher Hochspringer.

Leben
Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften wurde er 1973 in Rotterdam Fünfter und 1977 in San Sebastián Sechster.

Bei der DDR-Meisterschaften wurde er viermal Dritter (1975, 1977–1979). In der Halle wurde er von 1973 bis 1977 fünfmal in Folge DDR-Vizemeister. Außerdem wurde er 1975 DDR-Meister im Hallenfünfkampf.

Seine persönliche Bestleistung von 2,26 m stellte er am 27. August 1977 in Halle (Saale) auf. Er startete für den SC Dynamo Berlin. In den nach der Wende öffentlich gewordenen Unterlagen zum Staatsdoping in der DDR fand sich bei den gedopten Sportlern auch der Name von Kirst.

Edgar Kirst heiratete 1975 die Hochspringerin Jutta Krautwurst. Sein älterer Bruder ist der Zehnkämpfer Joachim Kirst.

Literatur
 Klaus Amrhein: Biographisches Handbuch zur Geschichte der Deutschen Leichtathletik 1898–2005. 2 Bände. Darmstadt 2005 publiziert über Deutsche Leichtathletik Promotion- und Projektgesellschaft.

Einzelnachweise

Hochspringer (DDR)
Fünfkämpfer (DDR)
DDR-Meister (Leichtathletik)
Deutscher
DDR-Bürger
Doping in der DDR
Geboren 1951
Mann

Edgar Kirst


Aceasta este o listă de evrei români notabili, care sunt sau au fost evrei sau de origine evreiască.

Oameni de știință
 Aaron Aaronsohn, botanist
 J. J. Benjamin, istoric
 Martin Bercovici, inginer energetician
 Randolph L. Braham, istoric și specialist în științe politice
 Nicolae Cajal, medic virusolog și lider al comunității evreilor
 Gedeon Dagan, inginer hidrolog
 Constantin Dobrogeanu-Gherea, sociolog și teoretician marxist
 Lazăr Edeleanu, chimist
 David Emmanuel, matematician
 Zicman Feider, biolog, arahnolog
 Herman Finer, specialist în științe politice
 Peter Freund, fizician
 Moses Gaster, haham, lingvist (evreu, român), precursor al sionismului
 Lucien Goldmann, filozof, critic, sociolog
 Alexandru Graur, lingvist
 Sergiu Hart, matematician, economist
 Michael Harsgor, istoric
 Joseph M. Juran, inginer
 Ernest Klein, lingvist
 Charles H. Kremer, dentist și activist pentru investigarea crimelor de război
Hary Kuller (Haim Culer), etno-sociolog
 Liviu Librescu, fizician
 Mario Livio, astrofizician
 George Lusztig, matematician
 Edward Luttwak, economist și istoric
 Norman Manea, scriitor și profesor
 Solomon Marcus, matematician
 Meinhard E. Mayer, fizician
 Serge Moscovici, psiholog social
 Victor Neumann, istoric și analist politic
 Andrei Oișteanu, istoric și antropolog
 Zigu Ornea, critic literar
 Julius Popper, explorator
 Lazăr Șăineanu (Eliezer Schein), lingvist și folclorist
 Isaac Jacob Schoenberg, matematician
 Itamar Singer (1946–2012), istoric israelian
 Heimann Hariton Tiktin, lingvist
 Vladimir Tismăneanu, istoric și analist politic
 David Wechsler, psiholog
 Avram Leib Zissu, lider politic, activist sionist, autor, jurnalist de opinie

Artiști
 Avigdor Arikha, pictor
 Victor Brauner, pictor și fotograf
 Sorel Etrog, sculptor
 André François, pictor și artist grafic (tată evreu)
 Idel Ianchelevici, sculptor
 Marcel Iancu, arhitect și pictor
 Iosif Iser, pictor
 Isidore Isou, letterist
 Alex Leon, pictor
 Moissaye Marans, sculptor
 M. H. Maxy, pictor
 Constantin Daniel Rosenthal, pictor
 Reuven Rubin, pictor
 Herman Sachs, muralist
 Arthur Segal, pictor
 Saul Steinberg, caricaturist
 Hedda Sterne, pictoriță, sculptoriță și graficiană
 Nicolae Vermont, pictor și artist grafic
 Jean Weinberg, fotograf
 Medi Dinu, pictoriță

Oameni de afaceri
 Max Auschnitt, bancher și industriaș
Mauriciu Blank, bancher
 Emil Calmanovici, om de afaceri și activist comunist

Artiști de teatru și film
 Marcel Blossoms Blumen, jurnalist/regizor de film
 Israil Bercovici, dramaturg
 Lauren Bacall, actriță
 Lucian Bratu, regizor/producător de film
 Christian Calson, regizor/scenarist
 I. A. L. Diamond, scenarist
 Abraham Goldfaden, întemeietorul teatrului de limbă idiș
 Marin Karmitz, regizor, producător
 Elina Löwensohn, actriță
 Bela Lugosi, actor
 Sigmund Mogulesko
 Maia Morgenstern, actriță de teatru și film
 Bernard Natan, producător de film
 Familia Ovitz, artiști de circ și muzicieni ambulanți
 Edward G. Robinson, actor
 Abba Schoengold
 Dumitru Solomon, dramaturg
 Iacob Sternberg, regizor
Gita Munte, actriță

Muzicieni
 Dana International, cântăreață și muziciană israeliană
 Joseph Schmidt, tenor celebru 1904-1942
 Shlomo Artzi, muzician care trăiește acum în Israel
 Alexander Uriah Boskovich, compozitor

 Alma Gluck, soprană
 Clara Haskil, pianistă
 Philip Herschkowitz, teoretician muzical și compozitor
 Gabriel Iranyi, compozitor
 Mîndru Katz, pianist
 Sammy Lerner, compozitor
 Yoel Levi, dirijor
 Sergiu Luca, violonist
 Radu Lupu, pianist
 Silvia Marcovici, violonistă
 Joseph Moskowitz, muzician klezmer
 Moishe Oysher, cantor și cântăreț
 Arnold Rosé, violonist
 Efim Schachmeister, violonist și șef de orchestră
 Beverly Sills, cântăreață de operă
 Mendi Rodan, dirijor, compozitor și violonist
Jean de la Craiova, cantaret de manele

Oameni politici
 Martin Abern, activist troțkist
 Colette Avital, politiciană israeliană
 Olga Bancic, activistă comunistă
 Silviu Brucan, politician comunist și disident
 Miriam Eșkol, soția prim-ministrului israelian Levi Eșkol
 Ghiță Moscu, activist și politician comunist
 Simion Bughici, politician comunist
 Gheorghe Stoica, activist și politician comunist
 Iosif Chișinevschi, politician comunist
 Alexandru Dobrogeanu-Gherea, activist comunist
 Max Goldstein, activist comunist
 Leonte Răutu, politician comunist
 David Korner, activist troțkist
 Alex Kozinski, judecător
 Mihail Roller, politician comunist
 Serge Klarsfeld, activist antinazist
 Leon Lichtblau, activist comunist
 Samuel Leibowitz, avocat
 Vasile Luca, politician comunist
 Mișu Dulgheru, activist comunist, spion
 Gheorghe Gaston Marin, politician comunist
 Nati Meir, om politic
 Alexandru Nicolschi, politician comunist
 Ana Pauker, politiciană comunistă
 Avram Bunaciu, politician comunist
 Marcel Pauker, politician comunist
 Mircea Răceanu, diplomat și disident (tată evreu)
 Valter Roman, politician comunist
 Petre Roman, politician (tată evreu)
 Leonte Tismăneanu, politician comunist
 Ghizela Vass, activistă comunistă
Alexandru Sassu. politician
 Ilan Laufer, politician
 Ilie Moscovici, politican comunist

Personalități religioase
 Chaim Zanvl Abramowitz, rabin
 Moses Gaster, rabin, filolog, lider al comunității, precursor al sionismului
 Mordechai Hager, rabin
 Ernest Klein, rabin
 Moses Rosen, rabin
 Shlomo Sorin Rosen, rabin
 Moise Josef Rubin, rabin
 Alexandru Șafran, rabin
 Meir Shapiro, rabin
 Rafael Shaffer, rabin
 Nicolae Steinhardt, călugăr creștin-ortodox (cu tată evreu)
 Chaim Tzvi Teitelbaum, rabin
 Joel Teitelbaum, rabin
 Moshe Teitelbaum, rabin
 Yekusiel Yehuda Teitelbaum (II), rabin
 David Twersky, rabin
 Richard Wurmbrand, pastor

Sportivi

Baseball

 Kevin Youkilis

Baseball
 Kevin Youkilis

 Hank Greenberg
 Bud Selig

Baschet
 Ernie Grunfeld, american născut în România, NBA 6' 6" guard/forward & GM, campion olimpic

Box
 Moți Spakov, campion al României la categoria mijlocie și grea între anii 1926 - 1940.
Victor Zilberman, boxer

Canoe
 Leon Rotman, sprint canoer, dublu campion olimpic (C-1 10.000 de metri, C-1 1000 de metri) și medaliat olimpic cu bronz (C-1 1000 de metri), 14 titluri naționale

Șah
 Avraam Baratz, jucător de șah
 Alexandru Tyroler, jucător de șah
 Bernardo Wexler, jucător de șah

Scrimă
 Andre Spitzer, maestru de scrimă și antrenor

Fotbal
 Itay Shechter, jucător de fotbal
 Avi Strool, jucător de fotbal
 Samuel Zauber, fost jucător de fotbal
 Rudolf Wetzer, fost jucător de fotbal

Tenis de masă
 Angelica Rozeanu (Adelstein), România/Israel, campioană mondială de 17 ori, ITTFHoF
 Nicu Naumescu, de șase ori campionul României

Tir de performanță

 Isabela Mirea, România, campioană națională, campioană Balcanică, campioană internațională, 1989-2000

Scriitori

 Camil Baciu, născut Camillo Kaufman, scriitor și jurnalist
 Iuliu Barasch, medic și scriitor
 Ury Benador, prozator
 Max Blecher, romancier
 Srul Bronshtein, poet
 Nina Cassian, poetă
 Ion Călugăru, prozator, dramaturg și publicist
 Paul Celan, poet
 Andrei Codrescu, poet și eseist
 Vladimir Colin, nuvelist și romancier
 Benjamin Fondane, poet, dramaturg, critic literar
 Abraham Goldfaden, poet și dramaturg
 D. Iacobescu, poet
 Isidore Isou, poet
 Irving Layton, poet
 Stan Lee, născut Stanley Martin Lieber, scriitor, editor, editor și co-creator al mai multor creații ale universului Marvel Comics.
 Gherasim Luca, poet
 Isac Ludo, romancier
 Norman Manea, scriitor
 Cilibi Moise, povestitor și umorist
 Moldov, prozator interbelic
 Florin Mugur, poeto, prozator, esteist
 Gellu Naum, poet, dramaturg, romancier, scriitor pentru copii și traducător (mamă evreică, Maria Naum născută Rosa Gluck)
 Sașa Pană, poet și nuvelist
 Isac Peltz, prozator și jurnalist
 Maurice Samuel, romancier
 I. (Izu) Schechter (Igor Șerbu), jurnalist și umorist
 Dorel Schor, umorist
 Elias Schwarzfeld, istoric și romancier
 Mihail Sebastian, dramaturg
 Nicolae Steinhardt, scriitor (tată evreu)
 Alexandru Toma, poet
 Tristan Tzara, poet și eseist
 Tudor Vianu, critic literar
 Ilarie Voronca, poet și eseist
 Elie Wiesel, scriitor
 Haralamb Zincă (Hary Isac Zilberman), scriitor

Referințe

Vezi și
 Istoria evreilor în România

Liste de români
Evrei români
Români

Listă de evrei români


Caroline Savoie est une auteure-compositrice canadienne et  acadienne de Dieppe, au Nouveau-Brunswick.

Biographie
Originaire de Dieppe, au Nouveau-Brunswick, Caroline Savoie commence sa carrière musicale en 2011.

En 2012, elle est la gagnante solo du concours Accros de la chanson, organisé par la Fédération des jeunes francophones du Nouveau-Brunswick. En 2014, Caroline Savoie participe à The Voice : La Plus Belle Voix au sein de l'équipe de Mika. En 2015, elle est la lauréate du Festival international de la chanson de Granby. Cette même année, elle est la porte-parole du concours Accros de la chanson.

Elle sort son premier album, Caroline Savoie, en 2016, à Montréal. Trois ans plus tard sort son deuxième album, Pourchasser l'aube.

Elle a présenté des spectacles au Canada, aux États-Unis, en Belgique et en France.

Discographie

Albums

Single et collaborations

 2019: Candy, par Émile Bilodeau
 2021: Vestiges (single)

Distinctions

 2012: Accros de la chanson, Fédération des jeunes francophones du Nouveau-Brunswick
 2013: Enregistrement solo de l'année et Enregistrement Pop Recording, Music NB Awards
 2013: Artiste de l'année, FÉÉCUM
 2013: Top 30 des jeunes Acadiens à surveiller, L'Acadie nouvelle
 2014: Top 16, The Voice : La Plus Belle Voix
 2014: Personnalité de l'année: le peloton de tête, L'Acadie nouvelle
 2015: 30 jeunes sous 30 ans à surveiller, L'Acadie nouvelle
 2015: Lauréate, Festival international de la chanson de Grandby
 2015: Top 30 des jeunes francophones à surveiller, L'Acadie nouvelle
 2016: Adult Contemporary Song of the Year ("Little House"), Independant Music Awards
 2017: Prix Édith Butler, Fondation SPACQ
 2018: Prix Marc Chouinard, FrancoFête
 2019: Meilleurs albums de la décennie, FrancoMusique
 2021: Export Acadie, Trille Or

Porte-parole
 2015: Accros de la chanson, Fédération des jeunes francophones du Nouveau-Brunswick
 2019: Rendez-vous de la Francophonie (co porte-parole avec Patrick Chan), Fondation canadienne pour le dialogue des cultures

Notes et références

Auteure-compositrice-interprète canadienne
Chanteuse acadienne
Chanteuse néo-brunswickoise
Chanteuse des années 2010
Naissance à Dieppe (Nouveau-Brunswick)

Caroline Savoie


Loggia este un nume de familie italian.

În Italia, el este întâlnit mai ales în zona de nord și în Sicilia, cu concentrații mai mari în zonele din jurul orașului Torino și în zonele dintre Agrigento și Butera, sugerând origini siciliene.

Ramurile ale familiei Loggia pot fi găsite, de asemenea, în Filipine și Statele Unite ale Americii.

Personalități
 Robert Loggia (1930-2015), actor american

Referințe

Nume de familie

Loggia (nume)


The Koppelpoort is a medieval gate in the Dutch city of Amersfoort, province of Utrecht. Completed around 1425, it combines land and water-gates, and is part of the second city wall of Amersfoort, which was constructed between 1380 and 1450.

History
The gate was built between 1380 and 1425 as part of the second city wall. The whole wall was completed around 1450. The gate was attacked in 1427 during the siege of the city. This attack was repelled.

The gate was opened and closed every day by the appointed raddraaiers, "wheel-turners". A minimum of twelve wheel-turners were collected morning and evening by several guards. It was an extremely dangerous task; if they did not begin walking simultaneously, then one could fall, dragging the rest along with often fatal results. Before the gate could come down, it had to be raised, to pull out the iron pins that held it in place. Only then could it come down. While the gate was going down, walking in the wheel grew ever easier and faster, and many people stumbled and broke their limbs. The koppelpoort was also never breached.

The Koppelpoort was given its current appearance during the restoration by Pierre Cuypers in 1885 and 1886. Among other things, Cuypers removed a step between the two gates and replaced it with a slope.

From 1969 to 1993 a puppet theater was situated in the gate.

The latest restoration was completed in 1996. It was carried out very cautiously, and with respect for the old building materials. For this the town of Amersfoort received the Europa Nostra Award.

References

See also
Medieval warfare
Medieval architecture

Medieval architecture
Rijksmonuments in Amersfoort
Tourist attractions in Utrecht (province)

Koppelpoort


NGC 5760 est une galaxie spirale située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5760 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1791.

La classe de luminosité de NGC 5760 est I.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5760 sur le site du professeur C. Seligman

5760
Constellation du Bouvier
Galaxie spirale
Objet céleste découvert en 1791
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5760


Atlas, Eskişehir ilinin Günyüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Eskişehir iline 150 km, Günyüzü ilçesine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Günyüzü'nün mahalleleri

Atlas, Günyüzü


Jonathan Lewis Seward (n. 18 noiembrie 1984, Huntington Beach, California, SUA), mai cunoscut sub numele său de scenă Johnny Christ, este un muzician american și basistul formației americane,  Avenged Sevenfold. Johnny Christ a fost cel de-al patrulea basist care a aderat la Avenged Sevenfold în 2003, înlocuindu-i pe foștii membri: Matt Wendt, Dameon Ash și Justin Sane.

Tinerețe
Christ a învățat la liceul Marina din Huntington Beach, California. Când era încă la liceu, s-a întâlnit cu M. Shadows, Zacky Vengeance, Synyster Gates și The Rev. De asemenea, el este prieten cu fratele mai mic al lui Zacky Vengeance, Matt Baker, cântând anterior în trupa The Dear & Departed.

Avenged Sevenfold
Johnny a plecat inițial cu câteva săptămâni de la liceu în ultimul an, pentru a completa ca basist anterior al lui Avenged Sevenfold, Dameon Ash, în timpul unui turneu.
Aceste câteva săptămâni ar deveni permanente când Johnny a renunțat la liceu pentru a deveni basistul trupei. Când trupa a exersat în garajul părinților lui M. Shadows, Johnny urma să meargă pe stradă și să le spună că basistul lor era inadecvat și că ar trebui să-l lase să cânte cu ei în schimb.

Cele două mari influențe sunt Cliff Burton (basist decedat din Metallica) și Duff McKagan (basistul de la Velvet Revolver și anterior Guns N' Roses). Stilul său de a cânta variază în funcție de cântec. El folosește, în primul rând, o alegere.

Johnny a inregistrat pentru al doilea album Waking the Fallen de Avenged Sevenfold.
El scria pe autografe doar Johnny, până când Zacky a venit cu numele "Johnny Christ", iar în All Excess  a spus: "Sună ... foarte balsy. Toată lumea o să îl urască, deci ... ar trebui să mă descurc cu asta!" Johnny locuiește în Huntington Beach, Orange County.

Discografie

Cu Avenged Sevenfold
 Waking the Fallen (2003)
 City of Evil (2005)
 Avenged Sevenfold (2007)
 Nightmare (2010)
 Hail to the King (2013)
 The Stage (2016)

Note

Legături externe

Nașteri în 1984
Nașteri pe 18 noiembrie
Americani cunoscuți sub pseudonimele folosite
Muzicieni americani
Americani în viață
Republicani din California

Johnny Christ


Tamara Korpatsch, née le , est une joueuse allemande de tennis.

Carrière professionnelle
Tamara Korpatsch atteint sa première finale en simple en catégorie WTA 125 en 2022 lors du tournoi de Marbella.

Six mois plus tard, elle remporte son premier titre dans cette catégorie à Budapest.

En octobre 2023, elle remporte son  titre WTA en s'imposant au tournoi WTA 250 de Cluj-Napoca après avoir éliminé Léolia Jeanjean (6-4, 2-6, 6-3), Jodie Burrage (2-6, 6-2, 7-6),  Daria Snigur (3-6, 6-2, 6-4), sa compatriote Eva Lys (6-4, 6-3) et l'invitée locale Elena-Gabriela Ruse (6-3, 6-4).

Palmarès

Titre en simple dames

Titre en double dames
Aucun

Finale en double dames

Titre en simple en WTA 125

Finale en simple en WTA 125

Parcours en Grand Chelem

En simple dames

|-
|2016
|
|
|
|
|-
|2017
|
|
|
|
|-
|2018
|
|
|
|
|-
|2019
|
|
|
|
|-
|2020
|
|
|
|
|-
|2021
|
|
|
|
|-
|2022
|
|
|
|
|-
|2023
|
|
|
|

En double dames

|-
|2023
|
|
|
|

Parcours en WTA 1000
Les WTA 1000 (à partir de 2021) constituent les catégories d'épreuves les plus prestigieuses, après les quatre levées du Grand Chelem.

En simple dames

Classements WTA en fin de saison

Notes et références

Liens externes

Joueuse allemande de tennis
Naissance en mai 1995
Naissance à Hambourg

Tamara Korpatsch


تأتي المنطقة الحضرية «راين - رور»  من حيث عدد السكان حاليا في المرتبة الأولى من بين 11 منطقة حضرية في ألمانيا. وقد منحت الصفة الحضرية من جانب مؤتمر الوزراء الألمان المسؤولين عن التخطيط الإقليمي عام 1995.

هذه المنطقة الحضرية تخضع لتحديد دقيق، وتغطي مساحة نحو 7000 كيلومتر مربع يقطنها ما يقرب من 10 ملايين نسمة، وتقع كلها في ولاية شمال الراين - وستفاليا. وهذا يجعلها الأكثر تعدادا سكانيا والأكثر كثافة سكانية بين سائر المناطق الحضرية الألمانية ومن بين أكبر خمسة مناطق حضرية في أوروبا. توصف منطقة راين-رور في بعض الأحيان بأنها مدينة عملاقة. وتقع في وسط المنطقة الاقتصادية الأوروبية التي تسمى بالموزة الزرقاء.

مراجع

المناطق الحضرية في ألمانيا
مناطق شمال الراين- وستفاليا

راين-رور


පාංශු සංරක්ෂණය යනු පසෙහි ඉහළම ස්ථරය ඛාදනය වීමෙන් වළක්වා ගැනීම හෝ අධික ලෙස භාවිතය, ආම්ලීකරණය, ලවණකරණය හෝ වෙනත් රසායනික පාංශු දූෂණය හේතුවෙන් ඇති වන සාරවත් බව අඩුවීම වැළැක්වීම ය.

සමෝච්ඡ සීසෑම

ආශ්‍රිත ලිපි

 Agroecology
 Conservation biology
 Conservation ethic
 Conservation movement
 Ecology
 Environmentalism
 Environmental protection
 Environmental soil science
 Green Revolution
 Habitat conservation
 Keyline design
 Korean natural farming
 Land degradation
 Liming (soil)
 Microorganism
 Mycorrhizal fungi and soil carbon storage
 Natural environment
 Natural capital
 Natural resource
 No-till farming
 Renewable resource
 Restoration ecology
 Sediment transport
 Slash-and-burn
 Soil contamination
 Soils retrogression and degradation
 Soil steam sterilization
 Surface runoff
 Sustainability
Sustainable agriculture
Sustainable gardening
Sustainable landscaping
 Tillage erosion
 Water conservation

මූලාශ්‍ර

Environmental conservation
Land management
Regional science
Environmental soil science
Soil
Soil improvers
Sustainable agriculture
Landscape architecture
Horticulture
Natural resource management

පාංශු සංරක්ෂණය


Mayinger ist der Nachname folgender Personen:

 Franz Mayinger (1931–2021), Thermodynamiker
 Brigitte Mayinger (* 1962), Internistin

Mayinger


18 til I Die is the seventh studio album by the Canadian singer-songwriter Bryan Adams. Released on June 4, 1996, by A&M Records, the album became a commercial success peaking at No. 1 in the United Kingdom and No. 2 in his home country Canada. It was recorded on different locations which included Jamaica and France. 18 til I Die featured the number one song "Have You Ever Really Loved a Woman?", which had been released as a single and on the soundtrack to the film Don Juan DeMarco over a year prior, and 4 other singles: "The Only Thing That Looks Good on Me Is You" (the album's second single, released May 28), "Let's Make a Night to Remember", "Star", and "18 til I Die"; the album track "I'll Always Be Right There" was also released to radio in the United States. Adams traveled throughout North America and Europe to promote the album after its June release, notably playing in front of over 70,000 people at Wembley Stadium in July 1996. The album performed lower than expectations in the US but it sold 5 million copies worldwide.

Music

Recording and production
The album was written and recorded and produced by Adams and R.J. "Mutt" Lange in a house in Ocho Rios, Jamaica, from Winter 1994 to Summer 1995 and in two different houses in Provence, France, from Autumn 1995 to Spring 1996 using the Warehouse Studio Mobile Unit. Even the mix was done in a house in Provence, France, in March 1996 by Bob Clearmountain. Adams played some of these songs live before release; for example, he played "Let's Make a Night to Remember" at a soundcheck in a gig in 1993 during the So Far So Good World Tour. Adams had completed 12 songs by 1995, but felt that something was lacking in the album, and went back and recorded two new songs: "The Only Thing" and "18 til I Die". Adams then named the album 18 til I Die.

Release
18 til I Die was officially released in June 1996. In the United States the album peaked at 31 on the Billboard 200 and held that position for three weeks. In Adams' native Canada, 18 til I Die reached number 4. The album was released in Australia, Europe and New Zealand in late June 1996. The album was a massive commercial success during its release in Europe, reaching number one on the UK Albums Chart, Adams' second in a row. 18 til I Die reached the top ten in the Netherlands, Belgium, Switzerland, Finland, Norway, Austria, Sweden, Germany and Australia, and was a moderate top 20 success in France.

The album was certified platinum in the United States, 18 til I Die was certified three-times platinum in Canada and Australia and two-times platinum in the UK.

18 til I Die included the hit singles "Have You Ever Really Loved a Woman", "The Only Thing That Looks Good on Me Is You", "Let's Make a Night to Remember", "Star", and "18 til I Die", all of which had accompanying music videos. "Have You Ever Really Loved a Woman?" had been the number-one song on the US Billboard Hot 100 for five weeks when originally released in spring 1995, while "Let's Make a Night to Remember", the second single from the album to chart in the United States, peaked at 24 on the Billboard Hot 100 (and number 6 on the adult contemporary chart). The other singles became big hits in Europe. "The Only Thing That Looks Good on Me Is You" was the most successful rock song from 18 til I Die, reaching number 5 on the UK Singles Chart and number 1 on the Canadian Singles Chart. The music video for "The Only Thing That Looks Good on Me Is You" received heavy airplay on music television. In early 1997, the track "I'll Always Be Right There" became the album's final single, reaching number 3 on the U.S. Adult Contemporary chart and number 59 on the Hot 100 Airplay chart.

Album differences
On November 4, 1996, a second Australian version of 18 til I Die was released, featuring the song "I Finally Found Someone" (a duet with Barbra Streisand) in place of "You're Still Beautiful to Me" and had an alternative cover with a purple background and a different track order, while the Japanese version contained the bonus song "Hey Elvis".

Track listing

Personnel
 Bryan Adams – vocals, 12-string guitar (1), wah guitar (1), harmonica (2), guitar (3, 5, 6, 7, 10), rhythm guitar (4), vocal solo (4), acoustic guitar (8, 12, 13), electric guitar (8), harmony vocals (8, 12, 13), lead guitar (11), handclaps (13)
 Olle Romo – programming, percussion (1-6, 8, 10, 11, 12), acoustic piano (2), keyboards (3, 5, 6, 10, 12), pads (8, 13), castanets (13)
 Michael Kamen – acoustic piano (5), string arrangements (9)
 Keith Scott – guitar (1, 4, 5), lead guitar (2, 3), 12-string guitar (2), 6-string bass (2), electric sitar (3), tremolo guitar (6, 11), guitar licks (8), guitar swells (8), slide guitar (10), rhythm guitar (11), acoustic guitar (12), electric guitar (12)
 Mutt Lange – guitar (1, 3-7, 10, 11), rhythm guitar (2), bass (7, 13), guitar picks (12)
 Phil Palmer – guitars (9)
 Paco de Lucia – Spanish guitar (13)
 Dave Taylor – bass (1-6, 8, 10, 11, 12)
 Mickey Curry – drums (1-8, 10-13), brushes (13)
 La Petite Orchestre De Cannes – strings (9)
 Edward Shearmur – orchestra director (9)
 The Pointless Brothers [Bryan Adams and Mutt Lange] – backing vocals (1, 4, 6, 10, 11)

Production
 Bryan Adams – producer
 Robert John "Mutt" Lange –producer (1-7, 9-13)
 Olle Romo – engineer
 Ron Obvious – technical assistant
 Bob Clearmountain – mixing
 Bob Ludwig – mastering
 Gateway Mastering (Portland, Maine) – mastering location
 Dirk Rudolph – artwork, additional photography
 Matthew Rolston – cover photography, additional photography
 Andrew Catlin – additional photography
 Anton Corbijn – additional photography
 Bruce Allen – management

Charts

Weekly charts

Year-end charts

Certifications and sales

See also
 Wembley 1996

Notes

References

Bryan Adams albums
1996 albums
Albums produced by Robert John "Mutt" Lange
A&M Records albums
Soft rock albums by Canadian artists

18 til I Die


O Senado do Estado do Rio de Janeiro foi instalado em agosto de 1891 e dissolvido em 14 de dezembro de 1892, com um total de uma legislatura.

Compunha a "câmara alta" do Poder Legislativo fluminense conforme previsto na Constituição estadual de 1890. Assim como em outros estados, após a Proclamação da República do Brasil o legislativo local passaria a ter duas câmaras, a exemplo de diversos estados norte-americanos e províncias argentinas, e diferentemente das assembleias provinciais da época do Império, todas unicamerais.

Origens
Com a primeira Constituição Federal da República, promulgada em 24 de fevereiro de 1891, os estados, oriundos das antigas províncias, tinham autonomia para a organização do Poder Legislativo regional.

Em 20 de março de 1891 ocorreram as primeiras eleições republicanas no Estado do Rio de Janeiro — as quais estavam previstas para ocorrerem desde 1º de janeiro daquele ano —, no qual foram disputados cargos de deputados e senadores constituintes, em atenção à previsão de um congresso bicameral previsto na constituição promulgada em 19 de outubro de 1890, pelo presidente fluminense Francisco Portela, o qual fora indicado para o cargo pelo presidente da República Deodoro da Fonseca. A maioria dos candidatos que se apresentaram a eleição ao senado estadual era, curiosamente, de origem monarquista, pois segundo Ferreira "Embora as informações disponíveis sejam incompletas, a relação de candidatos ao Senado nos informa sobre a origem política de 17 de um total de 20: 12 monarquistas e 4 republicanos.". Eram em sua maioria opositores ao governo de Portela, o qual acusavam de pouca habilidade para solucionar os problemas políticos e financeiros do estado, em crise desde a abolição da escravidão, em 1888.

A constituição proposta por Portela, em seu Art. 7º indicava que o Poder Legislativo fluminense era exercido pela "assembléa geral", a qual se compunha de duas câmaras, "a dos deputados e a dos senadores". Em 10 de maio de 1891, foi instalado o primeiro congresso constituinte estadual, o qual deveria analisar a constituição provisória e realizarem a eleição do presidente e do vice-presidente do estado, tendo Portela sido mantido no cargo, e Artur Getúlio das Neves eleito seu vice. Em agosto daquele ano deu-se o início dos trabalhos, e os constituintes decidiram pela separação dos membros do congresso e a instalação do Senado e da Câmara estaduais. Para a presidência do Senado foi eleito Demerval da Fonseca.

Outra medida dos constituintes foi sua permanência e a extensão dos mandatos dos deputados, senadores e do presidente estaduais, passando para quatro, oito e seis anos, respectivamente. Tal medida se basearia "na análise das características do povo brasileiro. considerado incapaz para o exercício da cidadania." Isso retardou as eleições que teriam de enfrentar dando-lhes mais tranquilidade para legislar sobre assuntos mais complexos e conflituosos, como a lei orgânica das municipalidades e a lei eleitoral estadual.

Com a promulgação da Constituição Federal de 1891 e a permanência do congresso constituinte nacional como congresso ordinário, ampliou-se o conflito entre o parlamento e Deodoro da Fonseca, tendo tal situação se refletido na política fluminense. A renúncia de Deodoro após meses de conflito com o Legislativo nacional, que redundaram no fechamento do Congresso em 3 de novembro de 1891, acaba levando ao fortalecimento definitivo da oposição a Portela na presidência do estado, após este ter declarado apoio ao fechamento. Em 10 de dezembro Portela renuncia, e tanto o vice governador como o presidente do Senado recusam-se a assumir a presidência estadual.

Com a indicação pelo presidente Floriano Peixoto do contra-almirante Carlos Balthazar da Silveira para a presidência fluminense, este dissolve o Congresso estadual em 14 de dezembro, e convoca eleições para uma nova constituinte em 31 de janeiro de 1892, resultando em nova carta magna promulgada em 9 de abril daquele ano, a qual retoma a existência de um legislativo unicameral com a instalação da Assembleia Legislativa do Estado do Rio de Janeiro, conforme a Seção I do Título I, que tratava da organização do Poder Legislativo.

Ver também
 Assembleia Legislativa do Estado do Rio de Janeiro

Política do estado do Rio de Janeiro (1891–1960)

Senado Estadual do Rio de Janeiro


Le popoluca de la Sierra, aussi appelé soteapanèque, zoque de Soteapan ou popoluca des hauts-plateaux, est une langue zoque parlée dans l'État de Veracruz au Mexique.

Écriture
Deux orthographes popoluca de la Sierra ont été développées, une par la Société internationale de linguistique et une autre par l'Academia Veracruzana de las Lenguas Indígenas.

Avec l'orthographe de l'AVELI, les voyelles longues sont représentées en doublant la lettre, le coup de glotte est représenté par l'apostrophe.

Avec l'orthographe de la SIL, les voyelles longues sont représentées avec un macron souscrit sous la lettre et la coupe de glotte est indiqué avec l'accent aigu sur la voyelle qui le précède, excepté lorsqu'il est entre deux voyelles ou en fin de mot.

Notes et références

Bibliographie

Voir aussi

Langue zoque
Langue au Mexique

Popoluca de la Sierra


Neritz er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Bad Oldesloe-Land under Kreis Stormarn. Kreis Stormarn ligger i den sydøstlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Neritz ligger ved B75 mellem Bad Oldesloe og Bargteheide, ca. 30 km nordøst for Hamborg og ca. 25 km sydvest for Lübeck. Floden Norderbeste løber gennem kommunen. Gennem Neritz løb Alster-Trave-Kanal, der i det 15. og 16. århundrede blev påbegyndt for at skabe en sejlrute mellem Hamborg og Lübeck. Efter mange stridigheder om omkostningerne der førte til drab på en sluseinspektør i Neritz, blev den videre konstruktion blevet indstillet i 1549

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Stormarn

Neritz


Topoğrafya veya yerbetim, bir kara parçasının doğal engebe ve özelliklerini kâğıt üzerinde çizgilerle gösterme işi.

Arazi yüzeyinin şekli, istenen hassasiyete bağlı olarak Katılaşım veya Sedimenter denilen düşey ve yatay açıları ve uzaklığı ölçen aletler kullanılarak belirlenir. Düşey doğrultudaki kesit ölçmeleri için nivo denilen aletten de faydalanılabilir. Topoğrafik ölçmelerde kenar uzunluğu 500-1000 metreye kadar olan nirengi ağı hasıl edilir ve bu çokgenin köşelerinin birbirlerine göre konumları belirlenir. Daha sonra topoğrafyası belirlenecek arazi parçasına ait karakteristik noktaların, istasyon noktalarının konumları bu çokgene bağlanarak tespit edilir. Arazi ölçmelerinden sonra kâğıt üzerine işlemeye geçilir. Aynı yükseklikteki noktaları birleştiren eşyükselti eğrileri çizilerek arazinin yüzey şekli ve üzerindeki ayrıntılar belirtilir. Bu işlemlerde topoğrafın yorumu da elde edilen sonucu etkiler. Günümüzde hava fotoğrafları çekilerek bunların yorumu yoluyla daha kısa sürede topoğrafik durum ortaya konulabilmektedir. Ancak bu tür fotoğrametrik ölçmelerde hassasiyet azalabilir.

Mühendislik yapılarının (yol, baraj, bina gibi) araziye uygulanabilmesi için topoğrafyanın bilinmesi şarttır.

Topoğrafya sanatının tarihi en az mühendislik kadar eskidir denilebilir. Hassas topoğrafik ve jeodezik ölçmeler 17. yüzyılda başlamıştır.

Topoğrafya

Topoğrafya


A grande tempestade de 1703 foi um ciclone extratropical destrutivo que atingiu o centro e o sul da Inglaterra em 26 de novembro de 1703. Os ventos fortes causaram o colapso de 2 000 chaminés em Londres e danificaram a New Forest, que perdeu 4 000 carvalhos. Os navios foram desviados centenas de milhas do curso e mais de 1 000 marinheiros morreram apenas em Goodwin Sands. Boletins de notícias de baixas e danos foram vendidos em toda a Inglaterra - uma novidade na época. A Igreja da Inglaterra declarou que a tempestade era a vingança de Deus pelos pecados da nação. Daniel Defoe pensou que era um castigo divino pelo mau desempenho contra os exércitos católicos na Guerra da Sucessão Espanhola.

Ligações externas
 Project Gutenberg: The Storm, by Daniel Defoe (em inglês)
 HMS Restoration and many other ships lost during this storm – www.wrecksite.eu (em inglês)
 A Biographical Memoir of Sir Cloudesly Shovell (em inglês)
 "The Great Storm Project", Maritime Archaeological and Historical Society (em inglês)
 "Stirling Castle, Goodwin Sands", Wessex Archaeology (em inglês)

Tempestades
Enchentes na Inglaterra
1703 na Inglaterra

Grande Tempestade de 1703


Baka este o comună slovacă, aflată în districtul Dunajská Streda din regiunea Trnava. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.096 de locuitori.

Istoric
Localitatea Baka este atestată documentar din 1264.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Baka, Slovacia


Die Polish International 1998 im Badminton fanden vom 1. bis zum 5. April 1998 in Spała statt. Das Preisgeld betrug 30.000 US-Dollar, wodurch das Turnier als Ein-Sterne-Turnier im World Badminton Grand Prix 1998 geführt wurde.

Austragungsort
 Olympic Sports Centre

Medaillengewinner

Weblinks
http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=66B7C762-B2AF-4000-BEB2-102674EE5890

 1998
World Badminton Grand Prix 1998
Badmintonwettbewerb in der Gmina Inowłódz

Polish International 1998


es uno de los 24 barrios de la ciudad de Osaka, Japón. Hasta el 1 de agosto de 2011 tenía una población estimada de 176.656 habitantes y una densidad de 13,330 personas por kilómetro cuadrado. La superficie total del barrio es de 13,25 km².

Véase también
Barrios de Japón

Referencias

Enlaces externos
Página principal (en japonés)

Barrios de Osaka

Higashiyodogawa-ku (Osaka)


Pokolj u Slapnici bio je ratni zločin koji su počinile bošnjačko-muslimanske snage nad Hrvatima tijekom agresije na prostore Hrvata Srednje Bosne. Počinile su ga 13. lipnja 1993. u hrvatskom mjestu Slapnici kod Kaknja. Ubili su 9 civila.

Izvori

Ratni zločini Armije RBiH nad Hrvatima u Ratu u BiH
Kakanj

Pokolj u Slapnici


Sözlük (Eski: Lügat), bir dilin veya dillerin kelime haznesini (sözvarlığını), söyleyiş ve yazılış şekilleriyle veren, sözcüğün kökünü esas alarak, bunların başka unsurlarla kurdukları sözleri ve anlamlarını, değişik kullanışlarını gösteren yazılı eserdir. Eski dilde lügat, kamus denir. Leksikografi sözlükbilimidir. Sözlükçüye leksikografır denir. Lügatça, sadece bir kitapta geçen terimleri anlatır (glossary).

Sözlükler sözcüklerin anlamlarını veya farklı dillerdeki anlamlarını açıklayabilir. Sözlüklerde bir sözcüğün birden fazla anlamının olduğu durumlar olabilir, fakat genelde ana anlamı ilk başta gösterilir. Birçok sözlük sözcük ile ilgili; okunuşu, dilbilgisi, türemiş sözcükleri, tarihi, etimolojisi esim, kullanım bilgisi, deyim veya cümle içinde kullanımı hakkında bilgiler de verebilir. Sözlükler genelde kitap halinde bulunmaktadırlar. Sözlükler tek dilli veya çok dilli olabilir. Genel veya özel alanlarla ilgili sözlükler hazırlanabilir. Türleri şöyledir: Ansiklopedik, kavramsal, örnekli, tekdilli, çokdilli, lehçeli, aşanlamlı, karşıtanlamlı, kökenbilimsel, argo, terimler, deyimler, atasözleri, mesleki terimler, karşılaştırmalı.

Bu sözlüklerden  kullanıcıların en sık karşılaştığı tür tek dilli genel sözlük ya da diğer ifade ile genel amaçlı sözlüktür.

Sözlüklerde madde başlarını a-be-ce sırası takip eder. Arap harfli eski sözlüklerde madde başı Arapça sözcüğün üç harfli kökünün son harfi esas alınarak sıralanırdı. XIV.-XV. yüzyıllar arasında yaşamış olan el-Kamûsü-ı-Muhît (Okyanus Sözlüğü) adlı eseri Türkçeye çeviren Mütercim Asım bu sistemi kullandı.

İlk sözlük olarak İskenderiye Müzesi kütüphanecisi Bizanslı Aristophanes'in hazırladığı eser kabul edilir. İslam dünyasında en önemli sözlük X. yüzyılda yaşayan Fârâblı İsmail Cevheri'nin Sihâh adlı Arapça eseri. Vankulu Lügatı diye bilinen Müteferrika'nın bastığı ilk kitap da bir Sihâh çevirisidir. Türk kültüründe ilk sözlük ise Kâşgarlı Mahmud'un Türkçeden Arapça'ya Divânu Lügati't-Türk'üdür.

Türk sözlükleri
İlk sözlük Divânu Lügati't-Türk'tür. 1073'teki bu sözlükten sonra yapılan çalışmalar Mukaddimetül Edeb, Codex Cumanicus, Kitabül İdrak, İbn Mühenna Lügatı, Muhakemetül Lügateyn, Abuşka Lügati, Senglah, Lügatı Çağatay, Türkii Osmani, Ahterii Kebir, Vankulu Lügatı, Tuhfei Vehbi adıyla Arapça/Farsça/Türkçe karışımlı idi. Türkçe hazırlanan ilk sözlük Lehçetül Lügat (Esat Mehmet Efendi, 1732) oldu. Bundan sonra basılı sözlükler gelişti: Burhanı Katı, el Okyanusul Basit, Lehçei Osmani, Kitabü Maaniül Lehçe, Lügatı Naci, Kamusu Türki, Hayat Büyük Türk Sözlüğü, Temel Türkçe Sözlük, Mükemmel Osmanlı Lügatı, Resimli Kamusu Osmani, Yeni Türkçe Lügat, Resimli Yeni Türkçe Lügatı, Yeni Türk Lügatı, Büyük Türk Lügatı, Türkçe Sözlük (TDK), Ferhengi Ziya, Meydan Larousse, Okyanus, ÖzTürkçe Sözlük, Büyük Türkçe Sözlük, Temel Türkçe Sözlük adlarıyla yayınlandı. Bu genel sözlükler dışında özel terimler sözlükleri yayınlandı: Tarama sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü, Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü, Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü, Yazın Terimleri Sözlüğü gibi değişik bilim dallarına ait sözlükler yayınlandı. Yabancı dil sözlükleri olarak hem Türkçeden yabancı dile, hem yabancı dilden Türkçeye birçok sözlük basılmıştır. Bunların en eskisi Redhouse Sözlüğü'dür. Osmanlıca-Türkçe sözlüklerin en tanınmışı Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat (Ferit Devellioğlu) dur. Özdeyişler toplumca saygı duyulan evrensel özellikler taşıyan insanların söyledikleri güzel sözlerdendir. Özdeyişler, görüşleri ve düşünceleri kısa yoldan anlatmamızı sağlar.

Türkçe Sözlük Kaynakçası

 ÂSIM EFENDİ, Mütercim (2000), Burhân-ı Katı, (Haz.*M. Öztürk, D.Örs), Ankara, Türk Dil Kurumu Yayınları.
 AYVERDİ, İlhan (2005), Misalli Büyük Türkçe Sözlük (3 Cilt), Kubbealtı Neşriyatı, İstanbul, 7046 s.
 CAFEROĞLU, Ahmet (1993), Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü, Enderun Kitabevi, 3. Baskı, İstanbul.
 CLAUSON, G. (1972), An Etymological Dictionary of Pre-Thirteen Century Turkish, Oxford University Press.
 ÇAĞBAYIR, Yaşar (2007), Ötüken Türkçe Sözlük (5 Cilt), Ötüken Neşriyat, İstanbul, 5744 s. (yeni)
 DEVELLİOĞLU, Ferit (1988), Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Aydın Kitabevi, Ankara, 8. Baskı, 3+VIII+1439+119+1 s.
 DİLÇİN, Cem (Düzenleyen), Yeni Tarama Sözlüğü, TDK, Ankara, 1983, XI+476+7 s.
 Divânu Lügati't-Türk Dizini (1972), TDK, Ankara.
 DOĞAN, Mehmet (2001), Büyük Türkçe Sözlük, Vadi Yayınları, (2005) Pınar Yayınları.
 ERGENÇ, İclâl (1995), Konuşma Dili ve Türkçenin Söyleyiş Sözlüğü, Ankara.
 ESAD EFENDİ (1216 Hicri), Lehçetü'l-Lugat, Matbaa-i Âmire, İstanbul, (Arap Harfli)
 EYÜBOĞLU, İsmet Zeki, Türkçe Kökler Sözlüğü, Remzi Kitabevi, İstanbul
 HANÇERLİOĞLU, Orhan (?), Türk Dili Sözlüğü, Remzi Kitabevi, İstanbul
 HATİPOĞLU, Vecihe (1972), Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü, Ankara.
 JAECKEL, Ralph-DOĞANATA ERCİYEŞ, Gülnur With the Collaboration of Mehmet Süreyya ER (2006), A Dictionary of Turkish Verbs, Georgetowen University Press, Washington.
 KADRİ, Hüseyin Kâzım (1927-1943), Türk Lügati, İstanbul, c. I-IV.
 MAHMUD EL-KAŞGÂRÎ, (1939-1941), (Çeviren* Besim ATALAY), Divânu Lügati't-Türk, I-III, Ankara.
 MAHMUD EL-KAŞGÂRÎ, (Yayınlayan* Kilisli Muallim Rifat) (1333-1335 Hicri), Divânu Lügati't-Türk, I-III, İstanbul; Tıpkıbasım (1941), Ankara.
 KORKMAZ, Zeynep (1992), Gramer Terimleri Sözlüğü, TDK, Ankara, XX+212 s.
 MAHMUD EL-KAŞGÂRÎ, (Edited with Introduction and Indices by Robert DANKOFF in Collaboration with James KELLY) (1982-1985), Compendium of the Turkic Dialects (Diwân Lugat at-Turk), I-III, Harvard, Cambridge, Massachusetts.
 MENİNSKİ, Franciscus á Mesgnien (2002) Thesaurus Linguarum Orientalium Turcicae-Arabicae - Persicae = Lexicon Turcico - Arabico - Persicum 1 - 6, haz. Mit einleitung und mit einem türkischen Wortindex von Stanislaw Stachowski, sowie einem Vorwort von Mehmet Ölmez, Simurg Yayınları.
 MUHTAR, Cemal (1993), İki Kur'an Sözlüğü Lugat-ı Ferişteoğlu ve Lugat-ı Kânûn-ı İlâhî, M.Ü. İlahiyat Fak. Vak. Yay., İstanbul.
 MUSTAFA bin ŞEMSEDDİN el-AHTERî (1302 Hicri), Ahterî-i Kebîr, İstanbul.
 ÖZKAN, Mustafa - YELTEN, Muhammet (2002), Türkçenin Sözlüğü, Babıali Kültür Yayıncılık.
 OLGUN—DRAHŞAN, Cemşit (1984), Farsça-Türkçe Türkçe-Farsça Sözlük (Ferhen-i Pârsî-be-Türkî Ferheng-i Türkî-be-Pârsî), Elhan Kitabevi, Ankara, 2. Baskı, (4+384)+(4+536+1) s.(Bibliyografya).
 REDHOUSE, James William (1856), An English and Turkish Dictionary, Londra, Bernard Quaritch. (pdf)
 REDHOUSE, James William (1880), Turkish dictionary, in two parts, English and Turkish, and Turkish and English, in which the Turkish words are represented in the Oriental character, as well as their correct pronunciation and accentuation, shown in English letters, 2d ed., rev., and enl. by Charles Wells, London B. Quaritch. (pdf)
 REDHOUSE, James William(1987), A Turkish and English Lexicon, Beirut, Libraire du Liban, 3. Basım, Third impression.
 ŞEMSEDDİN SAMİ (1987), Kâmûs-ı Türkî, Çağrı Yay., 2. baskı, İstanbul, (Arap Harfli)
 ŞEMSEDDİN SAMİ (1989), Kâmûs-ı Türkî, Enderun Kitabevi, (Arap Harfli)
 ŞEMSEDDİN SAMİ (1889-1893 Miladi, 1306-1316 Hicri), Kâmûsu'l-A'lâm, İstanbul, (Arap Harfli)
 TIETZE, A. (2002), Tarihi ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugatı (A-E), İstanbul, Simurg Kitabevi, cilt 1
 TOPALOĞLU, Ahmet (Hazırlayan) (1978); (Muhammed bin Hamza) XV. Yüzyıl Başlarında Yapılmış "satırarası" Kur'ân Tercümesi, İkinci cilt, (sözlük) Kültür Bak., İstanbul.
 TOPALOĞLU, Ahmet (1989), Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğü, Ötüken, İstanbul, 228 s.
 TURAN, Fikret (2002), Bahşayşi Lügati /Eski Oğuzca Sözlük, Bay / Bilimsel Akademik Yayınlar.
 TOPARLI, Recep (1993), Kıpçak Türkçesi Sözlüğü, Erzurum.
 Türkçe Sözlük I-II (1988), TDK, Ankara, Yeni Baskı, cilt I A-J (XXXVII+745 s.), cilt II K-Z (4 s.+s.749-1679).
 Türkçe Sözlük (2005), TDK, Ankara, 2244 s.
 Türkçe Sözlük I-IV (1995), Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, Ankara.
 Türkçe Sözlük (2005), Dil Derneği Yayını, 2. Baskı.
 VARDAR Berke (1998), Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü, İstanbul
 YALIM, Özcan (1998), Türkçede Yakın ve Karşıt Anlamlılar Sözlüğü, İmge Yayınevi, İstanbul.
 YURTBAŞI, Metin (1994), Sınıflandırılmış Türk Atasözleri, Özdemir Yayıncılık, Ankara, 6+378 s

a. Türkçe Sözlükler
 AYVERDİ, İlhan (- yönetiminde) (2006) Asırlar Boyu Tarihi Seyri içinde Misalli Büyük Türkçe Sözlük, 3 cilt, 2. Baskı, İstanbul* Kubbealtı İktisadi İşletmeleri.
 ÇELİKKANAT, Didar (2006) Pratik Türkçe Sözlük, İstanbul* Gün Yayıncılık
 DOĞAN, D.Mehmet (2011) Büyük Türkçe Sözlük, 23. baskı, Ankara* Yazar yayınları
 HANÇERLİOĞLU, Orhan (1992) Türk Dili Sözlüğü, İstanbul* Remzi Kitabevi
 Hayat Büyük Türkçe Sözlüğü (1969) İstanbul* Hayat Yayınları.
 PÜSKÜLLÜOĞLU, Ali (2000) Türkçe Sözlük, İstanbul* Doğan Kitapçılık.
 PÜSKÜLLÜOĞLU, Ali (2007) Türkçe Sözlük, 6. baskı, İstanbul* Can Yayınları.
 TUĞLACI, Pars (Prof. Dr.) (1995) Okyanus Ansiklopedik Türkçe Sözlük, 5 cilt, 8. basım, Ankara-İstanbul-İzmir* ABC Yayınları.
 Türkçe Sözlük (2005) 2 cilt, Genişletilmiş 2. baskı, Ankara* Dil Derneği Yayınları
 Türkçe Sözlük (2005) 10. baskı, Ankara* Türk Dil Kurumu Yayınları

b. Türkçe Eşanlamlı ve Karşıtanlamlılar Sözlükleri
]] (1987) Türkçede Anlamdaş ve Karşıt Kelimeler Sözlüğü, 3. Baskı, İstanbul* İnkılâp Kitabevi
 YALIM Özcan (1998) Türkçede Yakın ve Karşıt Anlamlılar Sözlüğü, Ankara* İmge Yayınevi
 YALIM, Ülkü, Özcan YALIM (1983) Türkçede Eş ve Karşıt Anlamlar Sözlüğü, Ankara* Bilgi Yayınevi.

c. Deyimler Sözlüğü

 AKSOY, Ömer Asım (1984) Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü 3 cilt, Ankara* TDK Yayınları.
 ÇELİKKANAT, Didar (2006) Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, İstanbul* Gün Yayıncılık
 VARIM, Gamze Varım; SALMAN, Yurdanur; KESER, Salman (1992, ikinci baskı* 2003) Ortak Kültür Sözlüğü. Yabancı Sözcük, Terim, Deyim, Özdeyiş ve Atasözleri, Tümzamanlar Yayınları
 YURTBAŞI, Metin (1994), Sınıflandırılmış Türk Atasözleri, Özdemir Yayıncılık, Ankara, 6+378 s

d. Söyleyiş Sözlükleri

 ERGENÇ, İclâl (2002) Konuşma Dili ve Türkiye Türkçesinin Söyleyiş Sözlüğü, İstanbul* Multilingual Yayınları.

e. Dilbilgisi, Dilbilim Terimleri Sözlüğü

 ALTINÖRS, Atakan (2000) Dil Felsefesi Sözlüğü, İstanbul* Paradigma Yayınları.
 BENGİ-ÖNER, Işın (2001) Çeviribilim Terimleri Sözlüğü, İstanbul* Sel Yayıncılık
 GÖĞÜŞ, Beşir (1998) Anlatım Terimleri Sözlüğü, Ankara* Dil Derneği Yayınları.
 HATİBOĞLU, Vecihe (Prof. Dr.) (1982) Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü, 4. Baskı, Ankara* DTCF Yayınları.
 HENGİRMEN, Mehmet (1999) Dilbilgisi ve Dilbilim Terimleri Sözlüğü, Ankara* Engin Yayınları.
 KOÇ, Nurettin (1992) Açıklamalı Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü, İstanbul* İnkılâp Kitabevi.
 KORKMAZ, Zeynep (Prof. Dr.) (1992) Gramer Terimleri Sözlüğü, Ankara* TDK Yayınları.
 POPOVİÇ, Anton (1987) Yazın Çevirisi Terimleri Sözlüğü, Hazırlayan* Suat Karantay, Yurdanur Salman, İstanbul* Metis Yayınları.
 TOPALOĞLU, Ahmet (Prof. Dr.) (1989) Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğü, İstanbul* Ötüken Yayınları.
 VARDAR Berke (-yönetiminde), (2002) Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü, İstanbul* Multilingual Yayınları.

f. Yazın Terimleri Sözlüğü

 AKALIN, L. Sami (Dr.) (1994) Edebiyat Terimleri Sözlüğü, 6. baskı, İstanbul* Varlık Yayınları.
 GENCAN, Tahir Nejat, Haydar EDİSKUN, Baha DÜRER, Enver Naci GÖKŞEN (1974) Yazın Terimleri Sözlüğü, Ankara* TDK Yayınları
 ÖZDEMİR, Emin (1990) Edebiyat Bilgileri Sözlüğü, İstanbul* Remzi Kitabevi.
 ÖZKIRIMLI, Atilla (1984) Türk Edebiyatı Ansiklopedisi, 4 cilt, 3. baskı, İstanbul* Cem Yayınevi
 ÖZKIRIMLI, Atilla (1991) Açıklamalı Edebiyat Terimleri Sözlüğü, İstanbul* Altın Kitaplar.
 YÖRÜK,Yaşar (1987) Edebiyat Terimleri Sözlüğü, Ankara.
 Muallim Naci Istılahat-ı Edebiye
 Recaizade Mahmut Ekrem Talim-i Edebiyat

Kaynak*GÜNAY, V. Doğan (2007) Sözcükbilime Giriş, İstanbul* Multilingual Yayınları

Ayrıca internette

 PARLATIR, İsmail, Prof. Dr., "Türkiye Türkçesinin Tarihi Sözlükleri" http*//www.akmb.gov.tr/turkce/books/turkkong4-4/tk4-4-46-parlat.htm (son ulaşım* 9 Eylül 2006);
 ÇÖGENLİ, Sadi, Prof. Dr., "Eski Harflerle Basılmış Türkçe Sözlükler Katalogu" http*//www.academical.org/dergi/MAKALE/s7eskiharflerlebasilmis.htm (son ulaşım* 9 Eylül 2006)

Türk Diyalektleri Sözlük Kaynakçası
 MONGUŞ, D.A., (2005) Tuvaca Türkçe Sözlük, Kızıl (Tıva Cumhuriyeti), Tuva Sosyal Araştırmalar Enstitüsü yayını.

Büyük sözlüklerin listesi

Katalanca
 Diccionari de l'Institut d'Estudis Catalans

Çince

 Shuowen Jiezi
 Kangxi Zidian
 Rime dictionary

Fransızca

 Le dictionnaire de l'Académie française (kuralcı)
 Dictionnaire alphabétique et analogique de la langue française ("Le Robert") (tanımlayıcı)
 Petit Robert (özet)
 Dictionnaire de la langue française (Littré)

Almanca
 Duden
 Der Große Muret Sanders, Langenscheidt
 Deutsches Rechtswörterbuch
 Deutsches Wörterbuch, Jacob and Wilhelm Grimm
 PONS Großwörterbuch Englisch

İtalyanca
 De Mauro
 Oxford Paravia

Japonca
 Shin Meikai kokugo jiten (新明解国語辞典), orta boyutlarda Japonca-Japonca sözlük
 Kōjien (広辞苑), büyük Japonca-Japonca sözlük
 Nihon Kokugo Daijiten (日本国語大辞典), en büyük Japonca-Japonca sözlük, 14 cilt
 Shogakukan Progressive Japanese-English Dictionary (小学館 プログレッシブ和英中辞典), orta boy bir Japonca-İngilizce sözlük
 Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary (新和英大辞典), En büyük Japonca-İngilizce sözlük
 Dai Kan-Wa jiten (大漢和辞典), 50.000 civarında karakter içeren büyük kanji sözlüğü.

Portekizce
 Dicionário Aurélio
 Dicionário Houaiss
 Michaelis
 Dicionário do Português Contemporâneo (Lisbon Academy of Sciences)
 Grande Dicionário da Língua Portuguesa (Porto Editora)

Rumence
 Dicţionarul explicativ al limbii române

Rusça

Türkçe
 Derleme Sözlüğü (12 cilt, TDK yayını)
 Divânu Lügati't-Türk
 Tarama Sözlüğü (6 cilt, TDK yayını)
 Türkçe Sözlük (2 cilt, Dil Derneği yayını)
 Türkçe Sözlük (2 cilt, TDK yayını)
 Doğan Büyük Türkçe Sözlük
 Kamûs-ı Türkî
 Kubbealtı Lügatı (3 cilt)
 Okyanus 20. Yüzyıl Ansiklopedik Türkçe Sözlük
 Ötüken Türkçe Sözlük

İspanyolca

 Diccionario de la Real Academia Española
 Diccionario de uso del español de María Moliner

İsveççe
 Svenska Akademiens Ordbok

Yayımcılar
 Cambridge University Press
 Chambers Harrap
 Collins
 Funk and Wagnalls
 Merriam-Webster
 Oxford University Press
 PWN

Ayrıca bakınız
 Katılımcı sözlük
 3harf

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Güncel Türkçe Sözlük  (TDK)
 Çağdaş Türk Lehçeleri Sözlüğü  (Pamukkale Üniversitesi)
 Vikisözlük (Wikimedia Foundation projesi kapsamında, özgür sözlük)
 Örnek cümleli sözlük  (Dictionarist)
 Sesli sözlük
 TDK Uyumlu Türkçe sözlük

Sözlük


Muški vaterpolski turnir na 26. izdanju Univerzijade održao se od 2. do 14. srpnja 2015. u Gwangjuu u Južnoj Koreji. Mađarska je obranila naslov.

Glavni turnir

Skupina A

2. srpnja 2015.

4. srpnja 2015.

5. srpnja 2015.

6. srpnja 2015.

7. srpnja 2015.

8. srpnja 2015.

10. srpnja 2015.

Skupina B

2. srpnja 2015.

4. srpnja 2015.

6. srpnja 2015.

8. srpnja 2015.

10. srpnja 2015.

Izbacivanje

2015
 2015

Vaterpolo na Univerzijadi 2015.


الطبقة المزدوجة هي بناء ضعيف الشحنة شكّل ما بين القطب ومحلول كهربي. بالبلازما يعرف على أنه بنية تحتوي على طبقتين متوازيتين تحتويان على شحنتين متعاكستين. الصفائح المشحونة تسبب مجال كهربائي قوي وبالمقابل تغير حاد بالجهد عبر تلك الطبقة المزدوجة. الأيونات والإلكترونات التي تدخل الطبقة المزدوجة إما تتسارع أو تبطئ السرعة أو تنعكس بواسطة المجال الكهربي، وبشكل عام الطبقات المزدوجة(قد تكون منحنية بدلا من استقامتها) مناطقها منعزلة بالبلازما مع تشكيلات مختلفة التصميم. الطبقات المزدوجة موجودة بأشكال البلازما المتعددة. من أنابيب التفريغ الكهربي إلى البلازما الكونية إلى تيار بيركلاند الذي يغذي شفق الكرة الأرضية. وهي موجودة بالبلازما حاملات التيار، ومقارنة مع حجم البلازما التي تحتويها فهي رقيقة جدا(يعني عشرة أطوال ديبي) مع عرض يبدأ من مليمترات قليلة في بلازما المخبرية إلى آلاف الكيلومترات في البلازما الكونية.

الأسماء الأخرى للطبقة المزدوجة هي: الطبقة المزدوجة الكهروستاتيكية أو الغلاف والكهربية والبلازمية والكتلة
الكهروستاتيكية( وهي نوع من الطبقات المزدوجة توجه بزاوية محددة على المجال المغناطيسي بطريقة يكون المجال الكهربي العمودي أكبر من المجال الكهربي الموازي له), وعلم الليزر. الطبقة المزدوجة أحيانا يسمى مجال كهربي ثنائي التقاطب. مفهوم الطبقات لمزدوجة يعود إلى مفهوم الغلاف.

مراجع

بلازما الفضاء
فيزياء البلازما

طبقة مزدوجة (بلازما)


L'Hôpital central de Yaoundé, en abrégé HCY, est un hôpital public à Yaoundé au Cameroun.

Histoire de l'hôpital

L'Hôpital central de Yaoundé voit le jour en 1933. Simon Pierre Tchoungui, ancien premier ministre de l'Est Cameroun, a été surintendant médical de l'hôpital en 1960 avant d'être nommé ministre de la Santé en 1961.

L'hôpital est à l'origine un établissement de jour. Il subit plusieurs changements structurels et propose désormais des soins 24h/24 et 7j/7.

Services de l'hôpital
On peut citer l'unité de médecine et spécialités, l'unité chirurgie, l'unité gynécologie et obstétrique et l'unité technique.

Risques sanitaires

Personnalités

 Jeanne-Irène Biya
 René Essomba
 Marie-Thérèse Abena Ondoa
 Jean Bahebeck
 Euloge Yiagnigni
 Cecile Bomba Nkolo, médecin et femme politique

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Santé au Cameroun, Hôpital régional de Maroua

Hôpital au Cameroun

Hôpital central de Yaoundé


Kilcreggan (Scottish Gaelic: Cille Chreagain) is a village on the Rosneath peninsula in Argyll and Bute, West of Scotland.

It developed on the north shore of the Firth of Clyde at a time when Clyde steamers brought it within easy reach of Glasgow at about 25 miles (40 km) west of the centre of Glasgow by boat. Many Glasgow shipowners and merchants made their summer retreats or even permanent residences there, and this is reflected in some very grand houses along the shore. Not all have remained occupied; some were demolished and others have been converted into flats.

Its location at the end of the Rosneath peninsula, between the Gare Loch and Loch Long, makes the journey 38 miles (61 km) by road. The B833 minor road runs along the shore for the length of the village then cuts north inland just to the east of Kilcreggan pier rather than going east along the shore past Portkil Bay to Rosneath Point. About 2 miles (3 km) north of Kilcreggan the road reaches the village of Rosneath then continues north along the shores of the Gare Loch.

The majority of the houses look south across the Clyde towards the towns of Gourock and Greenock, and further down the firth towards the Isle of Arran.

Large attractive houses continue westwards from the pier towards Baron's Point, which marks the southern entrance to Loch Long, almost to the adjoining village of Cove which looks across Cove Bay towards Blairmore, only about 2 miles (3 km) distant, but separated by the deep waters of Loch Long. To the east of the pier, houses at Portkil extend down to Portkil Bay, and the 413-foot (126 m) hill at Rosneath home farm is topped by a television mast.

A ferry subsidised by Strathclyde Partnership for Transport provides a regular service from Kilcreggan pier across the Clyde to Gourock. Until 2012, the ferry service also included crossings of the Gare Loch to Helensburgh, and was operated by Clyde Marine Services which ran the elderly  until 2007 when they introduced the new  for the route. After re-tendering, the contract for the Gourock to Kilcreggan route was awarded by SPT to Clydelink which bought the smaller MV Island Princess for the run and commenced services on 1 April 2012. On 24 March 2012 more than 400 people protested at the pier over fears for the future of the service. The contract was taken away from Clydelink and returned to Clyde Marine, who resumed the Gourock to Kilcreggan ferry service on 14 May 2018 with the former Seabus, now in blue livery and renamed Chieftain. CalMac are to take over the contract from 1 June 2020, leasing Chieftain from Clyde Marine.

Kilcreggan is in the historic county of Dunbartonshire. Before the local government reorganisation in 1975 it formed part of the joint police burgh of Cove and Kilcreggan. It then formed part of Dumbarton District and Strathclyde Region until the reorganisation of the 1990s. It has been part of Argyll and Bute unitary authority since then.

Craigrownie Parish Church of Scotland serves the communities of Ardpeaton, Cove and Kilcreggan.

Gallery

References

Villages in Argyll and Bute
Firth of Clyde

Kilcreggan


منيرة الهوزوز (11 يونيو 1893 - 12 يوليو 1952)، مغنية عراقية.

عن حياتها
اسمها الحقيقي منيرة عبد الرحمن ولقبت بالهوزوز لكونها أول مطربة عراقية غنت الأغنية الشعبية -الهوزوز- وقد عرفت برقة وعذوبة صوتها. ويختلف المؤرخون في تاريخ ولادتها (1893 11 6) ولكنها عاصرت سليمة مراد وإن كانت سليمة باشا قد سبقتها في مجال الفن والطرب ولم يكن لهما منافس في الغناء الشعبي العراقي. وفي العشرينات من القرن الماضي ذاع صيت منيرة الهوزوز عن طريق أغانيها المسجلة على الأسطوانات (حيث شاع استعمال الفونوغراف ذلك الوقت في لببيوت والمقاهي)، وكانت إحدى شركات التسجيل الأجنبية قد جائت إلى بغداد، وقامت بتسجيل الأغاني والبستات الشعبية والمقامات العراقية وكانت منيرة واحدة من مطربات الملاهي البغدادية، إلى جانب مجموعة من المطربات أمثال جليلة أم سامي وبدرية أنور سليمة مراد وخزنة إبراهيم وغيرهن.
كانت بدايتها في ملهى الهلال في الميدان، وتنقلت من ملهى إلى آخر إلى أن اعتزلت الفن عام 1940 وهي لم تبلغ الخمسين بعد بسبب إصابتها بالمرض، وماتت في بداية الخمسينات من غير أن يحس بها أحد بعد صيت عريض عريض وأموال وفيرة والعشرات من المعجبين من حولها ذلك الوقت.. وقد ضل يردد بعد موتها الناس كلمة يا عيني عالهوزوز إلى أن أصبحت مثل شعبي دارج.

صوتها
صوتها من طبقة السوبرانو (صفة النسائي بشكل عام) لكنه سوبرانو يصح ان نطلق عليه كلمة ممتليء وريان، جواباتها عالية صداحة تتصف ببعض الحدة المسموح بها سمعياً.

المنافسة مع سليمة مراد
كان التنافس الفني بين منيرة وسليمة يجري سجالاً فعندما تظهر أغنية جديدة لمنيرة سرعان ما تجد ردأً من سليمة باغنية جديدة وهكذا. حتى ظهرت أغنية منيرة الجديدة والتي كانت قد منحتها الشهرة العريضة لها وكانت بعنوان ياعيني الهوزوز بيعت منها أكثر من الف اسطوانة التي تحمل ماركة His Moster volce
وباتت هذه الاسطوانة المفضلة في المقاهي والمنتديات والكثير من البيوتات، ودأبت الإذاعة العراقية على بثها في اليوم الواحد عدة مرات، وحتى السينمات أثناء الاستراحة وفي الاعياد والاعراس. صارت هذه الأغنية أغنية الموسم وكل المواسم، واضحت على كل شفة ولسان يرددها الأطفال بشغف من دون أن يفقهوا لها معنى!
ورافقت الشهرة الهوزوزية دعايات تجارية مثل علك الهوزوز، صابون الهوزوز وأرياح الهوزوز. وفي الحالة هذه أرادت الراحلة سليمة ان ترد على هذه الأغنية الصاعقة فغنت «الهجر مو عادة غريبة» وتلتها بأغنية «كلبك صخر جلمود» أكثر شهرة من الأولى واتبعتها بثالثة هي «هاجن جنوني» ولكن هيهات.. فلم تعد أية أغنية مهما بولغ بصياغة كلماتها والحانها وادائها إلى أن تصل للمستوى الهوزوزي!!.

منيرة الهوزوز والشعراء
كان قد التقاها المؤرخ الفني الراحل عبد الكريم العلاف حيث اعجب بها كثيراً وراح يتحفها باشعاره ومنها أغنية كلما مرادي يزيد انتظر بختي ويا عيني شكد ندم وهل الربيع بوجهك ويا دهر وين العهد وفراك الحبيب ما يهون. كما اعجب بها الشاعر والصحفي المعروف الراحل الملا عبود الكرخي واهداها أغنيته المعروفة (المجرشة).
وقد أثر المطربة كمثيلاتها بالشعراء وقد خصها الشاعر معروف الرصافي بقصيدة قال فيها:

هل سمعتم منيرة قد أفاضــت ببديــع الزمــان في كــل فنِِِ ِ
خلــق الله صــوتهـا العـذب كيما يعرف الناس كيف حسن التغني

ومن اعمالها الفنية والغنائية الرائعة قصيدة للشاعر العباسي الشهير (أبو نواس) مطلعها:

نضت عنها القميض لصب ماءٍ فورّد خدها فرط الحياء
ويابو البلم بالله عليك وحيرانه اركض وراك وتاليها ضاع الوفا وذاك الولد هو الولد ورجلي هجرني وراح وليش إبسكم ذبيتني وغيرها كثير.

مراجع

وصلات خارجية
مقطع فيديو نادر من الyoutube للفنانة منيرة الهوزوز
http://www.youtube.com/watch?v=xZZhzOukZUU

أشخاص من البصرة
مغنيات عراقيات في القرن 20
مواليد 1893
وفيات 1955
مواليد في البصرة

منيرة الهوزوز


Salacıoğlu (tam adı Salacıoğlu Mustafa Celveti veya Giritli Salacıoğlu Mustafa Celveti, bazen şeyh unvanı ile de geçer) 18. yüzyılda Girit'te doğmuş ve yaşamış bir Türk tasavvuf şairidir. Salacızade ve Salacıdedeoğlu mahlaslarını da kullanmıştır. Bir divanı ve iki mesnevisi bulunmaktadır.

Hayatı hakkında çok az şey bilinmektedir. Babası Şeyh Ahmed Efendi'nin ölüm yılı olan 1756'dan bir süre önce Hanya'da doğmuş, son şiirlerinin tarih düştüğü 1825'den bir süre sonra Kandiye'de ölmüştür. Çok seyahat ettiği, İstanbul'da Üsküdarlı Haşim Baba'nın meclisinde bulunduğu şiirlerinden bilinmektedir. Ebced hesabı ile yazılmış şiirleri de bulunmaktadır.

Bir şiiri
Girîdî Hanyavîyem ben Salacıoğlu'dur nâmım
Seyâhat ehliyem bir yerde yok temkîn ü ârâmım
Vücûdum Ka'besine bir erin avniyle yol buldum
Egerçi hacc-ı beyt etdim velî eskitdim ihrâmım
Şarâb-ı vahdetin yek cur'asın nûş eyledim bir dem
İçinde mest olup hâlâ o keyfiyyetle sersâmım
Kurulmuş bezm-i aşk câm-ı mahabbet devr eder bir bir
Demem gel iç bu demden sûfî yokdur sana ibrâmım
Ne tâ'at ne ibâdet kaldı oldum kâfir-i mutlak
O dostun aşkı yağma kıldı zühdüm dînim îmânım
Safâlar vaktidir arz-ı cemâl etdim dem-i nevrûz
Bi-hamdi'llâh irişdi izzet ü rif'atle bayrâmım

Kaynakça
 Kültür Bakanlığı İngilizce, Fransızca, Almanca

Dış bağlantılar

Salacioglu
Salacioglu
Salacioglu
Salacioglu
Salacioglu
Salacioglu

Salacıoğlu