Genetiği değiştirilmiş organizma (GDO), genetik mühendisliğinin çeşitli teknikler kullanarak yaptığı müdahalelerle kalıtımsal değişikliğe uğrattığı bir organizma. Bu teknikler rekombinant DNA ya da "rekombinant DNA teknolojisi" olarak da bilinirler. Rekombinant DNA teknolojisi sayesinde DNA molekülleri tüpte (in vitro), yani canlı organizmanın ya da hücrenin dışında, yeni bir tür yaratmak üzere bir molekül içinde bir araya getirilebilmektedir. Bu DNA da bir organizmaya aktarıldığında değiştirilmiş özellikleri ya da kendine özgü özellikleri olan bir canlının ortaya çıkmasını sağlamaktadır.

Tarihsel gelişim
1970'lerde tarımsal ilaçlar ve kimyasal gübrelerin çevre ve insan üzerindeki olumsuz etkileri tartışılmaya başlanmıştır. Bu maddelerden birçoğunun sağlığa zararı kanıtlanmıştır. Ancak bu durum çevre ve insan üzerindeki tahribata engel olamamıştır. Bunun üzerine artan insan nüfusuna besin maddesi ihtiyacı konusunda sıkıntılar yaşanmıştır. Besin maddesi sıkıntısına yeni çözümler aranmasını beraberinde getirmiştir. 1972'de Paul Berg ilk kez genetiği değiştirilmiş rekombinant DNA molekülü üretmiştir. Bir yıl sonra 1973'te ilk kez genetiği değiştirilmiş bir bakteri yaratılmıştır. Bu olay bilimciler topluluğunda bu tür genetik uygulamaların potansiyel tehlikeleri olduğu konusunda kaygılara neden olmuş ve konu Pacific Grove'daki (Kaliforniya) Asilomar Konferansı'nda tartışmalara yol açmıştır. Rekombinant DNA teknolojisini kullanan ilk şirket Herbert Boyer tarafından kurulmuş ve şirket, 1978'de  escherichia coli bakterisinin genetik manipülasyon yoluyla, insülin üreten bir türünü yarattığını açıklamıştır. 1983'te dört ayrı ekip genetiği değiştirilmiş bitkiler üzerine çalışmışlardır. 1995'te genetiği değiştirilmiş mısır ekimi yapılmıştır.
Sonraki yıllarda bu alanda çalışmaların hızı artarak devam etmiştir. 1998 yılında genetiği değiştirilmiş organizmalar hakkında etiketleme kuralları belirlenmiştir.
Günümüzde bu yolla yaratılan mikroplara transjenik (rekombinant DNA yöntemleriyle kalıtımsal olarak değiştirilmiş) mikroplar, hayvanlara transjenik hayvanlar, bitkilere ise transjenik bitkiler denmektedir.

Uygulama alanları
Genetik bilgilerinin uygulamaları kısaca şöyle özetlenebilir:

 Genetik sayesinde, bazı hastalıkların önceden teşhis edilerek önlenmesinde, kişiye özel ilaç ve tedavi yöntemleri geliştirilebilmesinde önemli gelişmeler sağlanmıştır.
 1970'li yıllardan itibaren insülin hormonu, büyüme hormonu gibi insana özgü gen ürünleri diğer canlılarda sentezlenebilmektedir.
 Koyuna bir insan geni aktarılarak, koyun sütünde bir insan proteinin bulunması sağlanmıştır.
 Sazan balığı gibi bazı canlıların daha hızlı büyümesi sağlanabilmektedir.
 Günümüzde, genetik mühendisliği geni bir hücreden diğerine nakledebilmektedir, gen naklinin yapıldığı hücrelerden biri bitki, diğeri bir insan veya hayvan hücresi ya da bir mikroorganizma da olsa. Yani bir böceğin, bir balığın genleri bir bitki ya da mikroorganizmaya aktarılabilmektedir. Örneğin akrebin zehirini üreten gen bir virüse nakledilebilmekte, böcek öldüren bir bakterinin geni de bitkilere nakledilebilmektedir. Tarım ürünlerinde verimin arttırılması, ürünlerin zararlılardan etkilenmemesi gibi çeşitli amaçlarla genetik müdahaleler yapılmaktadır.
 Genetik müdahaleler ile doğada daha önce hiç bulunmayan gen bileşimleri de üretilebilmektedir. (Bir genin farklı bir hücreye nakliyle o hücrenin işlevi artabilir, değişebilir veya salgıladığı kimyasal maddeler farklılaşabilir.) Böylece, şimdiye dek fare, tavşan, koyun, domuz, tavuk, balık gibi birçok hayvan üzerinde embriyonları tek hücre aşamasındayken yüzlerce değişik gen denenmiş ve değişik türler elde edilmiştir. Bu yolla elde edilen yalnızca fare türlerinin sayısı bini aşmıştır.
 Kısaca günümüzde, bir organizmadaki genler parçalanabilmekte, kopyalanabilmekte, üretilebilmekte ve başka bir organizmaya nakledilebilmektedir.
 Genetik mühendisliği bugünkü modern biyoteknolojinin temelini oluşturmuştur. İkisi arasındaki ilişki şöyle açıklanabilir: Genetik mühendisliği bilgileri bir ürün elde etmek üzere kullanıldıklarında, ürün ancak biyoteknolojik işlemlerle günlük yaşamın bir parçası olur. İlk biyoteknoloji patenti 1980'de ham petrolü parçalamak amacıyla genetik yapısı değiştirilmiş bir mikrop geliştiren, yani üreten Dr. Ananda Chakrabarty'ye verilmiştir. Böylece tarihte ilk kez üretilen bir canlı için patent hakkı doğmuştur.

Ülkelerin GDO'lara desteği ve engelleri

Türkiye

Türkiye'de yapılan gıda ve yem kontrolleri 5996 Sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu çerçevesinde yürütülmekte iken GDO ile ilgili kontroller 5977 Sayılı Biyogüvenlik Kanunu kapsamında yapılmaktadır. Gıda ürünleri ile ilgili denetim ve kontroller risk esasına dayalı, yıllık olarak planlanan denetim ve kontrol planları çerçevesinde yürütülmektedir. Ek olarak şüphe, şikâyet, bireysel başvuru şeklinde yapılan ihbarlar da degğerlendirmeye alınarakta denetimler yapılmaktadır. 2011 yılı Gıda Kontrol Planında "Bebek Formülleri, Devam Formülleri, Bebek ve Küçük Çocuk Ek Gıdalarında GDO Aranması" programı ile GDO bulunması olası bazı soya ve mısır ürünlerinin GDO etiket ve miktar kontrolleri yer almıştır . GD yemlerin Türkiye'de kullanımına izin verilmesinin ardından yapılan denetim ve kontrollere ek olarak 2012 yılında yem olarak Türkiye'ye giriş yapan ürünlerin gıda sanayinde kullanımını engellemek amacıyla denetim ve kontroller sıklaştırılmıştır. İzlenebilirliğin sağlanması amacıyla yem firmalarına denetimler planlanmış, fatura kontrolleri ile izlenebilirliğin sağlanması yönünde denetimler yoğunlaştırılmıştır.

GDO analizleri Tarım ve Orman Bakanlığı'nın Gıda Kontrol Laboratuvar Müdürlükleri tarafından yapılmaktır. Avrupa Birliği geneliyle ortak mevzuat uygulanmakta ancak gıdalarda etiketleme değil, kapsamlı olarak yasak uygulanmaktadır. %0,09 orana kadar GDO içeriği bulaşma olarak kabul edilmektedir.

Avustralya

2003 yılının başlarından itibaren Avustralya'nın bazı eyaletleri transgenik bitkilerin yetiştirilmesini engellemekte idi. Ancak 2007'nin sonlarında  New South Wales ve Victoria eyaletleri yasakları kaldırdılar. Güney Avustralya yasakları kaldırmazken, Batı Avustralya Aralık 2008'de yasağı kaldırdı.  Tazmanya Kasım 2014'e kadar yasağı uzattı. Queensland eyaleti 1995 yılından beri transgenik bitki yetiştirilmesine izin vermekte ve hiçbir zaman yasak getirmemiştir.

Kanada
2005 yılında Prince Edward Adası'nda (Prince Edward Islands - PEI) bir komite transgenik ürünlerin eyalet içinde yasaklanması için bir tasarı hazırladı. Tasarı kabul edilmedi. Ocak 2008'den beri PEA'daki transgenik ürünlerin kullanımı hızla artmaktadır. Kanada transgenik kanolanın en fazla üretildiği ülkelerden biridir.

Yeni Zelanda
Yeni Zelanda'da GDO'lu ürünler yetiştirilmemekte ve genetiği değiştirilmiş canlı organizma içeren ilaçlar yasaktır. Ancak genetiği değiştirilmiş canlı organizma içermeyen ilaçların satışı yasak değildir.

ABD

ABD GDO'ların en önemli üreticilerinden biri konumundadır. Bu ülkede üretilen GDO'lar doğaya salınmadan önce Amerikan tarım Bakanlığı (USDA), Amerikan Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) ve Çevre Koruma Ajansı (EPA) tarafından çok yönlü olarak incelenmekte ve yine bu ülkede insan gıdası ve/veya hayvan yemi olarak tüketilmektedir. Halen ABD satılmakta olan işlenmiş ürünlerin %70'i transgenik ürünler içermektedir. ABD'de GDO'ların doğal benzerlerinden çok belirgin bir farklılıkları olmadığı sürece etiketlenmesi zorunluluğu yoktur. Ancak kuruluşlar isterlerse gönüllü olarak GDO'ları ürün etiketlerinde bildirirler.

Zambiya

Zambiya hükûmeti transgenik bitkileri de içeren biyoteknolojik çalışmaların faydalarına karşı farkındalığı artırmak ve eğitim amacıyla toplumun olumsuz düşüncesini değiştirmek kapsamında bir proje başlattı.

Fransa

Monsanto'nun MON810 mısırının kullanımı Fransız hükûmeti tarafından 9 Şubat 2008 tarihinde yasaklanmıştır . Bu ürün Fransa'da izin verilen tek üründü. Korunma önlemleri insan sağlığına etkileri öğrenilmesine göre alınacak.

Fransa'da  kurulan Biyoteknoloji Yüksek Kurulu ülkede satılacak bir ürünün "Genetiği Değiştirilmiş Organizma İçermez" ibaresi taşıyabilmesi için, ihtiva ettiği üzerinde oynanmış DNA oranının % 0.1′i geçmemesi koşulunu getirdi. Bunun yanında, bu kurala rağmen AB'nin ortak kararı olan % 0.9 eşiğine de tolerans gösterileceği bildirildi. Ancak, Fransa 5 sene içerisinde eşiği % 0.1'in altına düşürmeyi hedeflediğini açıkladı.

Brezilya

GDO içeren ürünlerde GDO oranı yüzde 1'in üzerinde ise etiketlenmesi zorunlu.

Arjantin

GDO içeren ürünlerin etiketlenmesi isteğe bağlı.

Almanya, Fransa, Macaristan, Avusturya, Lüksemburg ve Yunanistan'da GDO'suz ürünler "GDO içermemektedir" şeklinde etiketlenebiliyor.

Gen aktarımlı canlılar

Hayvanlar

Gen aktarımı ile hayvanların, olumsuz çevre koşullarına karşı daha dayanıklı olması, en az maliyetle en verimli ürünü vermesi hedeflenir.

Örneğin, daha fazla süt vermesi hedeflenen inekler, floresanslı ışıma yapan (balıklar, domuzlar vs.) hayvanlar bu şekildeki çalışmalarla daha verimli, kaliteli ya da gösterişli hale getirilmeye çalışılmaktadır.

Bitkiler
Ticareti yapılan genetiği değiştirilmiş ilk ürün "Flavr Savr" adı verilen domates olmuştur. Domates bitkisine meyvenin olgunlaşması sırasında pektin metabolizmasında rol oynayan en önemli enzimlerden birisi olan poli-galaktronaz (PG) enziminin gen anlatımını düzenleyen bir antisens RNA kullanılmıştır.Genetiği değiştirilmiş domatesi ise daha sonra soya, mısır, pamuk, kanola takip etmiştir. 2016 yılında tüm yasal izinleri alınıp piyasaya sürülmesi beklenen patates takip etmiştir.

Papaya, GDO üretim süreci için iyi bir örnektir.  Bitkinin kromozomlarına viral kaplama proteini geninin bir kopyasını ekledi. Kaplama proteini, bitkiden bitkiye bulaşırken virüsü korur ve replikasyon için gereklidir. Viral gen, virüsteki yönünün tersi yönde olacak şekilde tasarlanmıştır. Artık bitki geni olarak hareket eden viral genin bu zıt yönelimi, hastalığa neden olmadan önce viral replikasyonu etkili bir şekilde durdurarak bitkiyi dirençli hale getirmiştir.
Pirinç gibi bazı tahılların vitamin değerlerinin artırılması ve bazı sebzelerin uzun süre taze kalmasını sağlamak, bitkilerde gen aktarımının hedefleri arasındadır. Bu şekilde gen aktarımı yapılmış bitkilere transgenetik bitkiler de denir. Transgenetik bitkiler genellikle tarımsal üretimde kullanılır.

GDO'ların tarım üzerine etkileri
GDO ile genellikle, yeni geliştirilmiş mikroorganizmaların eldesi, tarımsal ürünlerde verim artırılması, ürünlerin raf ömrünün uzatılması, çiğ ürünlerde besin unsurlarının ve bileşenlerinin geliştirilmesi ve bitki ve hayvanlarda hastalıklara direncin artırılması gibi avantajların sağlanması beklenmektedir. Halen ticari olarak üretimi yapılmakta olan GD ürünlere aktarılmış özellikler incelendiğinde, bunların daha çok girdiye yönelik, yani doğrudan çiftçiyi ilgilendiren herbisitlere dayanıklılık, böceklere dayanıklılık, virüslere dayanıklılık gibi özellikler olduğu görülmektedir. En yaygın olarak aktarılan özellik herbisitlere dayanıklılık olup, bu çiftçilerin üretim maliyetlerini önemli ölçüde azaltmaktadır. Yine Lepidopter'lere dayanıklılık sağlayan Bacillus thuringiensis endotoksin geni (Bt), özellikle mısır ve pamuk yetiştiriciliğinde zararlı olan tırtıllara karşı etkili olmakta; dolayısı ile tarımsal mücadele ilaçları kullanımını azaltmakta böylece hem üretim maliyetini düşürmekte hem de kimyasal ilaçların çevre ve insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerini ortadan kaldırmaktadır.

Tarımda ise son birkaç yıldır GDO tohumların üretimleri sürmektedir. Genetik değiştirme çalışmaları halen mısır, pamuk, patates vb. ürünlerde zararlılara dayanıklılık; soya, pamuk, mısır, kolza, çeltik vb. ürünlerde yabani ot ilaçlarına dayanıklılık; patates, çeltik, mısırda viral bitki hastalıklarına dayanıklılık; ayçiçeği, soya, yerfıstığı vb. ürünlerde bitkisel yağ kalitesinin artırılması; domates, çilek vb. ürünlerde olgunlaşmanın geciktirilmesi (raf ömrünün uzatılması), domateste aromanın artırılmasına yönelik olarak kullanılmaktadır. Ayrıca genetik değiştirme çalışmaları ineklerde süt üretimini % 10-15 oranında artıran bir doğal hormonun bir formunu üretmekte, % 60 daha sert peynir yapımını sağlayacak peynir mayası için gıda enzimlerinin üretiminde, besin değeri yüksek gıda üretimi (örneğin A vitamini ve demir içeriği yüksek çeltik üretiminde) gibi alanlarda da devam etmektedir. Genetiği değiştirilmiş hayvanların gıda amaçlı kullanımında, et verimlerinin arttırılması (balık dışında), büyüme hormonu üretimini teşvik eden genin aktarımı, koyunların yün verimini artırmak üzere "keratin geni" kullanımı gibi konular üzerinde çalışmaktadır . Ayrıca sazan, kedi balığı, somon, kiremit balığı başta olmak üzere yaklaşık 20 çeşit balıkta büyüme artışı ya da soğuk koşullara dayanıklılığı artışı sağlayan genlerin aktarımı çalışmaları da yapılmaktadır.

GDO'nun İnsan Sağlığı Üzerine Etkileri
Onaylanmış GDO ürünleriyle üretilen gıda maddelerinin sağlığı tehdit etmediği kabul ediliyor. Normal ürünlerle üretilen gıda ürünleri gibi GDO ürünleriyle üretilen gıdalar da onlarca farklı maddeden oluşmuş kompleks karışımlar ve gıda güvenliği ve sağlık bakımından, bilimsel olarak değerlendirilmeleri ve kanıtlanmaları gerekiyor. Bir GDO ürününün güvenilirliği birçok aşamayı kapsayan bir değerlendirme gerektiriyor.

Öncelikle, bitkiye aktarılan yeni genin (özelliğin) ürünü olan proteinin (bunlar çoğunlukla insanların daha önce tüketmediği proteinlerdir) insan sağlığına etkileri sorgulanmak zorunda. Bu aşamada hayvan deneyleri yapılarak bu ürünün/proteinin zehirlilik testleri yapılmalı ve sonuçlar insan deneklere uygulanırken de ek önlemler alınmalıdır. Söz konusu proteinin insanlarda alerjik reaksiyonlara neden olabileceği de göz önünde bulundurulmak zorunda. Bir diğer endişeyse GDO geliştirirken kullanılan belirteçlerin (genellikle antibiyotiklere direnç sağlayan genlerin, genetiği değiştirilmiş bitkilerden insanlara veya insan sindirim sistemindeki bakterilere geçişi) yatay gen transferidir. Şimdiye kadar elde edilen bilimsel sonuçlarda bu risklerle ilgili önemli bir olumsuz sonuçla karşılaşılmasa da, bundan sonra da karşılaşılmayacağı düşünülemez. Seçilim sırasında kullanılan antibiyotiğe direnç kazandıran genlerin kullanımı tıptaki kullanımlarına göre sınırlandırılmıştır. Seçilime yardımcı olacak antibiyotiklere direnç kazandıracak genler dışındaki belirteçlerin geliştirilmesi üzerinde çalışmalar devam ediyor.

Sonraki aşama ise öngörülemeyen ve gen aktarımı sonucunda bitki metabolizmasında ortaya çıkabilecek değişikliklerin tanımlanması. Hücrelerde her şey bir denge ilişkisi içinde olduğundan yeni gen aktarımı bu ilişkileri bozabilir ve bu dengesizliğin insan sağlığına olumsuz etkileri olabilir. Örneğin gen aktarımı ile normal gen ifadeleri arasındaki denge ilişkisi bozulmuş olabilir ve normal koşullar altında bitki metabolizmasından ortaya çıkan çok az miktardaki zehirli madde artabilir veya yokken ortaya çıkabilir. Bu da insan sağlığını doğrudan etkileyebilir. Bunun gibi muhtemel olumsuzlukların giderilmesi için GDO'ların tüketime sunulmadan önce biyokimyasal analizleri ve hayvan sağlığı testlerinin de yapılması zorunlu. Ayrıca vitamin ve besin öğeleri analizleri de yapılmalıdır. Bu değerlerin de normal organizmaya göre en az eşdeğer olması beklenir.

GDO'lu ürünlerin sağlığa etkilerini konu alan çalışmaların sayısı artmış olmakla birlikte bunlar henüz yeterli düzeyde değil. Çok sayıda grubun katıldığı uzun soluklu ve kapsamlı oldukları için bu çalışmalarda sonuçların alınması on yıllar alabilir. Bunların önemli bir kısmında, söz konusu bitkilerin muhtemel çevresel etkileri ile doğaya ya da diğer tarımsal alanlara olası gen kaçışları ve bu genlerin ekosistem üzerindeki etkileri ele alınıyor. Son yıllardaysa genetiği değiştirilmiş ürünlerle ilgili bilimsel araştırmaların büyük bir kısmınnda bu ürünlerin insan ve hayvan sağlığı üzerindeki olası etkileri inceleniyıor. AB Çerçeve Programları'nda bu etkileri inceleyen sağlık, tarım, gıda, çevre biyoteknolojisi alanlarındaki projelere artık büyük kaynaklar ayrılıyor.

Genetiği değiştirilmiş ürünlerin fayda ve zararlarıyla ilgili tartışmalar bir süre daha devam edecek gibi görünüyor. Konuyla ilgili yorum yapılırken bu ürünlerle ilgili bilimsel araştırmaların sonuçları dikkate alınmalı. Güvenli gıda üretimi için genetik olarak değiştirilmiş bitki, hayvan ve mikroorganizmalar ile bunların ürünlerinin oluşturabileceği olası yan etkileri hızlı ve doğru olarak saptayabilecek bilimsel yöntemlerin geliştirilmesi gerekiyor. Yapılan araştırmalarda genetiği değiştirilmiş ürünlerin alerjik, toksik, sağlık ve gıda güvenliği açısından somut bir etkisi saptanamamış olsa da bu ürünlerin risk analizlerinin daha kapsamlı olarak yapılması gerekiyor. İnsan ve hayvan sağlığı ve çevresel ekosistemler üzerine etkiler konunun uzmanı bilim insanlarınca kapsamlı ve uzun vadeli sonuçlara odaklanılarak araştırılmalı. GDO'ların sağlık, gıda, tarım ve çevre üzerine etkileriyle ilgili son yıllarda giderek yoğunlaşan araştırmalarla ulaşılabilecek somut bulgular ve tartışmaları sonlandırabilecek nitelikteki sonuçlar, konunun uzmanı olmayan kişilerin, basın-yayın kuruluşlarının ve birtakım örgütlerin bu önemli konuyu ele alırken daha dikkatli olmalarını ve halkımızın GDO'lara daha bilinçli yaklaşmasını sağlayabilir.

Birleşmiş Milletler Biyogüvenlik (Cartegena) Protokolü
GDO'lu ürünlerin üretim ve ticaretinin, doğal çevreye ve sosyo-ekonomik yapıya verebileceği zararlar, bu organizmaların üretimi, doğaya salınımı ve kullanımının biyogüvenlik düzenlemeleri ile kontrol edilmesini gerekli kılmaktadır. Biyolojik çeşitliliğin korunması ve sürdürülebilir kullanımının sağlanması için biyoteknoloji uygulamalarından kaynaklanabilecek olumsuzlukların önlenmesine yönelik olarak hazırlanan ve 2003 yılından bu yana yürürlükte olan "Birleşmiş Milletler Biyogüvenlik (Cartagena) Protokolü", GDO'ların araştırılması aşamasından, çevreye salım ve transit geçiş aşamasına kadar çevre ve insan sağlığına gelebilecek risklerin önlenebilmesine kadar geniş bir kapsama sahip etkili bir hukuki belgedir. Protokolün kapsamı; insan sağlığı üzerindeki riskler de göz önünde bulundurularak, biyolojik çeşitliliğin korunması ve sürdürülebilir kullanımı üzerinde olumsuz etkilerde bulunabilecek tüm değiştirilmiş canlı organizmaların sınır ötesi hareketi, transit geçişi, muamelesi ve kullanılması için geçerlidir.

Notlar ve referanslar
 Genetically modified organism (GMO)
 Organisme génétiquement modifié
 Cohen, S., Chang, A., Boyer, H. & Helling, R. (1973) Construction of Biologically Functional Bacterial Plasmids In Vitro. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 70, 3240-3244
 Genetically modified organism (GMO)
 Berg, P., Baltimore, D., Brenner, S., Roblin, R.O. III, Singer, M.F., "Summary statement of the Asilomar Conference on recombinant DNA molecules," Proc. Nat. Acad. Sci. USA 72, pp. 1981-1984 (1975), also Science 188, p. 991 (1975).
 Genentech: Press Releases - News Release September 6, 1978. insulin synthesis is the first laboratory production DNA technology .
 Transgenic Animals , Dr. John W. Kimball, Harvard University
 Transgenic plant
 Salt, Alparslan. Geleceğin Felaketleri, Ruh ve Madde Yayınları, İstanbul, 1997
 Asimov,I. İnsanlığın Geleceği, Cep Kitapları,İstanbul,1984
 Naisbitt,J. ve Aburden,P. Megatrends 2000,Form Yayınları,1990
 Mention du « anti-GM lobby » (lobby anti-OGM) : (en) GM debate cut down by threats and abuse , Times higher education, 24 octobre 2003 ;Suspicion isn't proof , Telegraph, 07 mars 2004.Résumé des sondages sur les OGM au Québec et au Canada 1994-2004 , site de Greenpeace. Cécile Philippe, La terre est foutue, p. 16. « OGM : la France à la peine face aux Américains» , Le Figaro Économie, 15 octobre 2007 : « Difficile pour les semenciers français et européens de rivaliser quand, en plus, leurs essais sont détruits par les opposants aux OGM. Ce fut notamment le cas, en 2004, à Marsat (Puy-de-Dôme), de maïs expérimentaux conçus par l'Inra et Biogemma pour donner le même rendement en consommant moins d'azote. "C'est d'autant plus stupide que, s'agissant de plants castrés, il ne pouvait y avoir dissémination de pollen transgénique. En outre, ces recherches vont dans le sens du développement durable : les engrais azotés sont fabriqués avec du pétrole qui devient de plus en plus rare et cher ! », s'indigne Bertrand Hirel, chercheur à l'Inra de Versailles ». « Les OGM et les nouveaux vandales », François Ewald et Dominique Lecourt in Le Monde, 4 septembre 2001
 Naisbitt,J. ve Aburden,P. Megatrends 2000,Form Yayınları,1990
 Asimov,I. İnsanlığın Geleceği, Cep Kitapları,İstanbul,1984
 Salt, Alparslan. Geleceğin Felaketleri, Ruh ve Madde Yayınları, İstanbul, 1997.Naisbitt,J. ve Aburden,P. Megatrends 2000,Form Yayınları,1990.Asimov,I. İnsanlığın Geleceği, Cep Kitapları,İstanbul,1984.Organisme génétiquement modifié

Ayrıca bakınız
 Gen aktarımı
 Gen aktarımlı bitkiler
 Gen aktarımlı hayvanlar
 Genetik mühendisliği
 Biyoteknoloji

Kaynakça

Besinler
Genetik mühendisliği
Endüstriyel tarım
Çevre sorunları
1973 tanıtımları

Genetiği değiştirilmiş organizmalar


Amigo cielo testigo / Lo que más quiero es un sencillo de la cantautora chilena Isabel Parra, lanzado en 1972 por el sello DICAP. La canción «Lo que más quiero», escrita por su madre Violeta Parra, aparece en el álbum de Isabel de 1970 titulado justamente Violeta Parra.

Lista de canciones

Referencias

Sencillos de 1972
Sencillos de Isabel Parra
Sencillos de Discoteca del Cantar Popular

Amigo cielo testigo / Lo que más quiero


Gorgo (o. 495. – 429. pr. Kr.) bila je kraljica Sparte, kći Kleomena I., supruga kralja Leonide i majka kralja Pleistarha. Jedna je od malobrojnih žena koje Herodot spominje u svojim djelima.

Izvori

Spartanski kraljevi

Gorgo


ට්‍රයිසොමි 21 එසේත් නැතිනම් ඩවුන්ස් සහලක්ෂණය යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ genetic disorder ගණයට අයත් බුද්ධි වර්ධනය හා බැඳි රෝගී තත්වයකි.

ආශ්‍රිත
 සහලක්ෂණය

සහලක්ෂණ

ඩවුන්ස් සහලක්ෂණය


281459 Kyrylenko este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
281459 Kyrylenko este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la observatorul astronomic din Andrușivka. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,25 ua, o excentricitate de 0,23 și o înclinație de 2,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 281001-282000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2008
Centura de asteroizi

281459 Kyrylenko


Die Liste der Baudenkmäler in St. Pankraz (italienisch San Pancrazio) enthält die  als Baudenkmäler ausgewiesenen Objekte auf dem Gebiet der Gemeinde St. Pankraz in Südtirol.

Basis ist das im Internet einsehbare offizielle Verzeichnis der Baudenkmäler in Südtirol. Dabei kann es sich beispielsweise um Sakralbauten, Wohnhäuser, Bauernhöfe und Adelsansitze handeln. Die Reihenfolge in dieser Liste orientiert sich an der Bezeichnung, alternativ ist sie auch nach der Adresse oder dem Datum der Unterschutzstellung sortierbar.

Liste

Literatur
 Josef Tarneller: Die Hofnamen im Burggrafenamt und den angrenzenden Gemeinden, Wien 1909 Digitalisat online bei Teßmann

Weblinks

 Monumentbrowser des Südtiroler Landesdenkmalamts

St. Pankraz (Südtirol)
!
Baudenkmaler St. Pankraz Sudtirol

Liste der Baudenkmäler in St. Pankraz (Südtirol)


Marie Hjorth (født 18. september 1941 i Rønne) er en dansk keramiker, datter af Erik Hjorth og søster til Ulla Hjorth.

Hun er datter af keramiker Erik Hjorth og hustru Agnethe f. Westh og fik afgang fra Kunsthândværkerskolen i København 1964. Siden arbejdede hun pâ eget værksted, og i 1982 overtog hun sammen med sin søster L. Hjorth's Terracottafabrik, som de lukkede i 1993. Siden 1995 har fabrikkens bygninger indgået i et arbejdende museum under Bornholms Museum, hvor produktionen til dels er blevet genoptaget.

Hun har deltaget i udstillinger i ind- og udland og er repræsenteret på bl.a. Bornholms Kunstmuseum, Designmuseum Danmark, Kunstmuseet Trapholt, Ystads konstmuseum, Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum, Nasjonalmuseet i Oslo, Landesmuseum für Kunst und Kulturgeschichte i Slesvig by, Museum für Kunst und Gewerbe i Hamborg, Philadelphia Museum of Art og på udstillingen Forum Form, Schloss Clemenswerth, Sögel.

Kilder
Kraks Blå Bog 2009

Eksterne henvisninger

Danskere i 1900-tallet
Danskere i 2000-tallet
Erhvervsfolk fra Danmark
Erhvervskvinder
Keramikere fra Danmark
Personer fra Rønne
Personer i Kraks Blå Bog

Marie Hjorth


(qui signifie « lézard Yuxi ») est un genre éteint de dinosaures thyréophores basal de la formation Fengjiahe du Jurassique inférieur (Sinemurien - Toarcien) du sud-ouest de la Chine. L'espèce type est . Le taxon a été classé en dehors des Ankylosauria dans les analyses phylogénétiques effectuées par les auteurs.

Découverte et dénomination
Yuxisaurus a été nommé pour la première fois dans une préimpression bioRxiv publiée fin 2021, mais à cette époque, il était considéré comme un dinosaure nommé de manière informelle. Le taxon a été officiellement publié peu de temps après, en mars 2022. L'holotype du taxon, CVEB 21701, représente un squelette partiel comprenant des parties du crâne et au moins 120 ostéodermes.

Le nom générique, « Yuxisaurus », combine une référence à la localité type de Yuxi, dans la province du Yunnan, en Chine, avec le grec « sauros », qui signifie « lézard ». L'épithète spécifique, « kopchicki », honore le biologiste John J. Kopchick.

Classification
Yuxisaurus était un thyréophore basal. Selon l'ensemble de données, il peut s'agir du taxon frère de l'Emausaurus allemand ou plus basal que Scelidosaurus et les Eurypoda. La découverte de Yuxisaurus prouve définitivement que les thyréophores étaient présents en Asie au Jurassique inférieur, car les autres enregistrements potentiels de thyréophores asiatiques du Jurassique précoce, Bienosaurus et Tatisaurus, sont trop fragmentaires pour avoir une quelconque importance.

Topologie 1 : Cladogramme de Norman

Topologie 2 : Cladogramme de Maidment et al.

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Ornithischia
Genre de dinosaures non aviens (nom scientifique)
Taxon fossile décrit en 2022

Yuxisaurus


Barrio Hipódromo ist ein Ort in Uruguay.

Geographie
Er befindet sich auf dem Gebiet des Departamento Maldonado in dessen Sektor 1. Barrio Hipódromo liegt nördlich der Departamento-Hauptstadt Maldonado und südlich von Canteras de Marelli. Unweit östlich fließt der Arroyo Maldonado.

Infrastruktur
Barrio Hipódromo ist an der Ruta 39 gelegen, die den Ort mit Maldonado und Canteras de Marelli verbindet. Die Eisenbahnlinie Montevideo - Punta del Este führt durch den westlichen Ortsteil.

Einwohner
Barrio Hipódromo hatte bei der Volkszählung 2011 1.973 Einwohner, davon 1.005 männliche und 968 weibliche.

Quelle: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay

Weblinks
 Stadtplan von Barrio Hipódromo (PDF; 85 kB)

Einzelnachweise

Ort im Departamento Maldonado

Barrio Hipódromo


Høgebjerg (på dansk også Høgbjerg, på tysk Höckeberg) er en bakke beliggende ved kommune- og sognegrænsen mellem Hyrup og Lille Volstrup (Lille Solt Sogn, Freienwill Kommune) i Sydslesvig i det nordlige Tyskland. Høgebjerg er med 82,4 meter det højeste punkt på halvøen Angel (Skærsbjerg er kun 70 meter høj). Høgebjerget er omkranset af flere mindre skov og åbne marker i et cirka 135 ha stort let kuperet området. Området er et typisk østjysk morænelandskab med ådale og store bløde bakker, formet af istiden, og med en leret, frugtbar jordbund, der giver gode forhold for landbruget. Området afgrænses af Hyrup Skov i nord, Hyrup Mølle i øst og flader ud mod Oversø i syd. Historisk ligger bakken i Lille Solt Sogn (Ugle Herred) tæt på grænsen til Hyrup Sogn. Syd for bakken ligger antennetårnet Freienwill.

På Als findes Høgebjerg øst for Asserballe.

Stednavnet er afledt af fuglenavnet høg.

Noter

Angel
Bakker i Sydslesvig

Høgebjerg


Kristina Prkačin (Dubrovnik, 21. listopada 1997.), hrvatska rukometašica članica Lokomotive iz Zagreba. Igra na mjestu lijeve vanjske.

Karijera
Kristina je iz Mokošice, naselja u sastavu Grada Dubrovnika. Karijeru započela u ŽRK Dubrovnik, nakon čega karijeru nastavlja u zagrebačkoj Lokomotivi. S Lokomotivom je u sezoni 2016./17. osvojila EHF Challenge Cup.  Nastupala je za Hrvatsku na dva Europska prvenstva 2018. u Francuskoj i 2020. Danskoj.

Izvori

Hrvatski rukometaši
Životopisi, Dubrovnik
Rukometašice ŽRK Lokomotiva Zagreb

Kristina Prkačin


Arturo Vega ( – ) est un designer graphique mexicano-américain connu pour son association de longue date avec le groupe punk rock les Ramones. Il a d'ailleurs conçu leur logo iconique et s'est vu parfois surnommer « le cinquième Ramone ». Officiellement considéré comme le directeur artistique du groupe, il était également chargé de créer les effets de lumière pour les concerts et de superviser les ventes des produits dérivés. Il a également agi quelquefois à titre de porte-parole du groupe.

Vega immigre du Mexique aux États-Unis dans la vingtaine et s'installe dans le East Village,  un quartier de Manhattan. En 1973, il se lie d'amitié avec Dee Dee Ramone (nom de scène de Douglas Colvin), dont la petite amie habite le même immeuble que Vega. Tout au long de l'existence des Ramones de 1974 à 1996, Vega n'a manqué qu'une poignée des quelque  du groupe.

Vega décède d'un cancer le , à l'âge de .

Carrière artistique
Inspiré par Andy Warhol, Piet Mondrian ou encore Roy Lichtenstein dans sa démarche artistique, Arturo Vega aime jouer avec les formes, les mots et les couleurs vives et se rapproche ainsi du mouvement pop art et du mouvement artistique néerlandais De Stilj. Au Mexique, son mentor est l'artiste et designer .

Nécessairement politisé par sa vie au Mexique et son expérience de la Guerre froide dans ce pays, on estime que Vega a su dégager toute la puissance des symboles américains dans sa pratique artistique. En concevant les logos des Ramones, Vega rassemble justement tous ces jeux avec les codes établis ; il s'inspire ainsi du sceau du président des États-Unis en y apportant plusieurs modifications, tels que le cercle comprenant le nom des membres du groupe et l'aigle agrippant une batte de baseball – plutôt qu'un carquois rempli de flèches – comme référence à la passion pour le baseball de Johnny Ramone. Vega transforme également le rameau d'olivier que l'aigle tient dans sa patte droite en une branche de pommier, puisque selon lui les Ramones étaient « aussi américains que la tarte aux pommes [as American as apple pie] ».

Plusieurs expositions et institutions sont liées au travail de Vega. En 2008, l'artiste se déplace à Berlin pour monter l'exposition permanente du Ramones Museum, dans l'arrondissement central Berlin-Mitte. Au sujet de Vega, l'équipe du Ramones Museum affirme :  ()".

Une photographie des Ramones par Vega est exposée au MoMa en 2014 dans le cadre de l'exposition Designing Modern Women 1890 - 1990. En 2017, une rétrospective est organisée à la galerie Howl! Art inc. à New York, intitulée Empire: An Arturo Vega Retrospective.

L'organisme à but non lucratif Howl! Arts, situé à New York dans le East Village et fondé en 2015 par Jane Friedman, propose régulièrement des rétrospectives comprenant des œuvres de Vega. Grand ami de Friedman et l'un des piliers fondateurs de la galerie Howl, Vega fera d'ailleurs don de son œuvre à la galerie. L'exposition Icons, Iconoclasts and Outsiders, tenue de septembre 2021 à mars 2022, regroupe plusieurs de ses tableaux, de même que l'exposition Arturo Vega American Treasure en 2015 à Howl, ou encore Empire: An Arturo Vega Retrospective en 2016 à la Bob Rauschenberg Gallery.

En 2020, l'œuvre de Vega You Idiot Bastard (acrylique sur toile, 80x48") apparaît dans la publication québécoise Spunkt Art Now, qui regroupe des textes et des travaux graphiques d'auteurs et d'artistes internationaux sous la direction de Sébastien Pesot. Se rattachant au courant de l'art spunkt, la publication Spunkt Art Now explore l'héritage et l'influence du punk sur les arts d'aujourd'hui. Arturo Vega trouve donc une place toute désignée dans cet univers punk et spunkt.

Notes et références

Naissance en octobre 1947
Naissance à Chihuahua
Designer américain
Ramones
Décès en juin 2013
Décès à New York
Décès à 65 ans

Arturo Vega


Volontørtjenesten ved Eremitagen i Sankt Petersborg er en afdeling, der udgøres af frivillige fra Rusland og resten af verden, som assisterer flere afdelinger ved det store museum. Volontørtjenestens kontorer har til huse på Vinterpaladset, hvor de tilknyttede har deres daglige gang.

Mission
Volontørtjenesten har som erklæret mål at involvere unge mennesker i de internationale og russiske kulturer, der er repræsenterede ved Eremitagen. Hensigten er, at de frivillige, ved at behandle, forstå og formidle museets ekstensive materiale, danner en forståelse for værdien ved traditioner og kulturelle objekter. På trods af, at missionen er rettet mod unge, byder afdelingen velkommen til frivillige i alle aldre.

Historie
Afdelingen for frivillige ved Eremitagen blev oprettet på foranledning af russiske Mikhail Kozjukhovskij. Volontørtjenestens kontorer blev åbnet i 2003, idet en gruppe af internationale frivillige, iklædt røde uniformer, gik ind i Eremitagen og begyndte at assistere gæster. Sidenhen har de frivillige, der stadig er anført af Kozjukovskij, taget del i et stort antal arrangementer, programmer og lettere opgaver i forbindelse med forskning, der er foregået ved Eremitagen.

Frivillige
Volontørtjenesten udgøres af frivillige fra hele verden, der er tilknyttet programmet i en afgrænset periode. Der sker altså en fortløbende udskiftning af de frivillige på kontorerne. Indtil nu har der blandt andre været frivillige fra Danmark, Finland, Tyskland, Frankrig, Israel, USA og naturligvis Rusland. Hver frivillig bidrager med vedkommendes individuelle kvaliteter, hvor der hyppigt er tale om historikere, kunsthistorikere, lingvister eller journalister, men der er ikke udelukkende tale om frivillige med udgangspunkt i kulturstudier. Volontørtjenesten har førhen inkluderet dansere, buschauffører og araknologer.

Selvom de frivillige kun er tilknyttet i en afgrænset periode, førend de forlader programmet, holder en del frivillige kontakt til kontoret.

Arbejdsopgaver

Liste over typiske opgaver
 Receptioner: De frivillige står hyppigt for at velkomme og assistere Eremitagens internationale og russiske gæster.
 Videnskabeligt arbejde: De frivillige arbejder med museets genstande samt assisterer arkæologer og forskere ved museet med en bred vifte af arbejdsopgaver.
 Forberedelse af publikationer og korrespondancer fra museet.
 Organisering og afholdelse af seminarer og internationale konferencer.
 Oversættelsesarbejde.
 Fysisk arbejde: flytning af artefakter, opstilning af nye udstillinger.

Arrangementer
De frivillige har taget del i en bred vifte af arrangementer ved Eremitagen. Herunder følger et smalt udsnit af visse begivenheder.

Ropsha-projektet, 2003
Ropsha-projektet var volontørtjenestens første initiativ. Det foregik i byen Ropsha, sydvest for Sankt Petersborg, hvor Ropsha-paladset ligger. Ropsha-paladset, der er en del af UNESCO's Verdensarvsliste, var de forudgående årtier gået i forfald, hvilket bevirkede, at de frivillige tog initiativer til at øge opmærksomheden om paladset. Der blev indhentet nye informationer fra Eremitagens arkiver og samarbejdet med lokale skoler nær paladset. Delvist grundet de frivilliges indsats blev Ropsha-paladset inddraget mere som en del af Peterhofs palads, ligesom der i dag er skrevet bøger om Ropsha-paladset.

Discover your Europe at the Hermitage, 26/09/15
Ved festivalen for europæisk kultur, der blev afholdt i lokalerne ved Eremitagens General Staff Building, tog de frivillige del i quizzer og mindre mesterkurser.

Discover your Europe at the Hermitage, 22/09/18
I forbindelse med afholdelsen af festivalen for europæisk kultur, tog de frivillige endnu en gang del i forberedelserne til arrangementet, ligesom de ved arrangementet stod for mindre mesterkurser, hvor besøgende, især børn og unge, havde mulighed for at sy middelalderlige kjoler til dukker og gætte de europæiske landes nationalretter.

Kilder

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside
 Eremitagens hjemmeside
Volontørtjenestens gruppe på VKontakte

Kultur i Rusland

Eremitagens Volontørtjeneste (Skt. Petersborg)


إوكاربيا (Ευκαρπία) هي إحدى ضواحي منطقة ثيسالونيكي الحضرية وكانت بلدية سابقة في مقاطعة ثيسالونيكي في اليونان. بعد إصلاح الحكومة المحلية عام 2011، أصبحت جزءًا من بلدية بافلوس ميلاس، والتي تعد وحدة بلدية فيها.  عدد السكان 35,000 (2011). تبلغ مساحة الوحدة البلدية 13,263 كيلومتر مربع.

مراجع

أماكن مأهولة في سالونيك (وحدة إقليمية)
مدن اليونان

إوكاربيا (ثيسالونيكي)


Hrvatska udruga radijskih nakladnika  (HURiN), hrvatska udruga.

HURiN je osnovan svibnja 2002. godine. Pravni je sljednik Udruge hrvatskih lokalnih glasila (HLG), osnovane 1991. godine. HLG je bila pravnom sljednicom Udruženja lokalnih sredstava informiranja SR Hrvatske (ULSI) osnovanog 1976. godine. Korijeni sežu do 24. travnja 1964. kad je u registar upisano Udruženje listova komuna i radnih kolektiva. Taj se nadnevak danas službeno smatra danom osnivanja HURiN-a. HURiN nagrađuje izvrsnost i dodjeluje priznanja za najistaknutije radijske djelatnike i emisije na Danima HURiN-a.

Izvori

Hrvatske udruge
Radio u Hrvatskoj

Hrvatska udruga radijskih nakladnika


Blindsker er safnplata með Bubba Morthens sem gefin var út 31. október 2004. Hún inniheldur lög af samnefndri heimildarmynd sem kom út 8. október 2004. Platan var fjórða safnplata Bubba á ferlinum.

Lagalisti

 Foxtrot (Bubbi Morthens)
 Klettur í hafi (Bubbi, Stríð og friður)
 Síðasta blómið (Utangarðsmenn)
 Hrognin eru að koma (Bubbi Morthens)
 Poppstjarnan (Utangarðsmenn)
 Ha ha ha (Rækjureggae) (Utangarðsmenn)
 Sigurður er sjómaður (Utangarðsmenn)
 Fjöllin hafa vakað (Egó)
 Leyndarmál frægðarinnar (Das Kapital)
 Blindsker (Das Kapital)
 Móðir (Egó)
 Seinasta augnablikið (Bubbi Morthens)
 Rómeó og Júlía (Bubbi Morthens)
 Augun mín (Bubbi Morthens)
 Sem Aldrei fyrr (Bubbi Morthens)
 Þeir hafa trúðin en þá vantar trúbador (Bubbi Morthens)
 Snertu mig (Das Kapital)
 Kossar án vara (Bubbi og Sierra Maestra)
 Alltaf einn (Bubbi, stríð og friður)

Heimildarmyndin sem var tilefni safnplötunnar vann Edduverðlaunin sem heimildarmynd ársins 16. nóvember 2004

Bubbi Morthens
Hljómplötur gefnar út árið 2004

Blindsker (Safnplata)


الحديث العزيز هو الحديث الذي لم يقل عدد رواته عن اثنين، وإن زاد عنه في بعض الطباق.

العزيز في اللغة
مأخوذ من عزَّ إذا قوي، وله معاني أُخرى، منها القوة، والغلبة، والامتناع، لكن الذي يهمنا في باب المصطلح هو المعنى الأول وهو القوة.

في الاصطلاح
هو ما رواه اثنان عن اثنين عن اثنين إلى أن يصل إلى منتهى السند.
لا يشترط أن يكون مرفوعاً، فيشمل المرفوع، والموقوف، والمقطوع.

وجه تسميته عزيزاً
لأنه قوي برواية الثاني، وكلما كثُرَ المخبرون ازداد الحديث أو الخبر قوة، فإنه لو أخبرك ثقة بخبر، ثم جاء ثقة آخر فأخبرك بنفس الخبر، ثم جاءك ثالث، ثم رابع، فأخبروك بالخبر، لكان هذا الخبر يزداد قوة بازدياد المخبر به.
وقوله .

أما لو رواه اثنان عن واحد عن اثنين عن اثنين إلى منتهاه فإنه لا يسمى عزيزاً، لأنه اختل شرط، في طبقة من الطبقات، وإذا اختل شرط ولو في طبقة من الطبقات اختل المشروط.

هل العزيز شرطٌ للصحيح؟
 قيل بأن العزيز ليس شرطاً للصحيح.

 وقال بعض العلماء: بل إنه شرط للصحيح، لأن الشهادة لا تقبل إلا من اثنين، ولا شك أن الحديث عن النبي أعظم مشهود به، ولهذا فإن من كذب على النبي متعمداً يتبوأ مقعده من النار.

وصلات داخلية
حديث نبوي

روابط خارجية
 كتب الحديث في موقع الإسلام
 مكتبة مشكاة
 مكتبة صيد الفوائد
 لمحة عن تاريخ علم الحديث من إسلام أونلاين
 مكتبة الحديث النبوي الشريف
 الإحكام في الأحكام

مصادر

مصطلحات الحديث

عزيز (حديث)


عبد الفتاح الجريني (من مواليد 10 يناير 1985 بمدينة مراكش) هو مغني مغربي.

بداياته الفنية

ترعرع بمدينة الدار البيضاء حيث درس الموسيقى بالمعهد الموسيقي. وهو خريج برنامج ألبوم أو نجوم العرب على قناة mbc سنة 2007 عن فئة شمال أفريقيا. صدر له في سوق الكاسيت ألبومان.

في عام 2011 حصل على جائزة أفضل مطرب عربي شاب عن مسابقة جوائز الشرق الأوسط للموسيقى «الميما» ، بعد منافسة بينه وبين أربعة فنانين آخرين تم ترشيحهم لنيل الجائزة، كما رشح في نفس السنة عن جائزة أفضل فنان في الشرق الأوسط خلال حفل توزيع جوائز إم تي في للموسيقى الأوروبية 2011 بجمهورية أيرلندا ليكون الفنان العربي الوحيد المرشح عن الجائزة.

اشتهر عبد الفتاح الجريني باغنية جبرفان الهندية لملك بوليوود شاه روخ خان بعد أن ترجمها إلى اللهجة العامية المغربية والتي حققت نجاحا ساحقا بلغت أكثر من 87 مليون مشاهدة على موقع يوتيوب، ليعيد الجريني التجربة ويطلق أغنية ظالمة الهندية باللهجة العامية المغربية رفقة المغنية المغربية جميلة البداوي المقتبسة من فيلم ريس للنجم العالمي شاه روخ خان والتي تحقق نجاحا كبيراً،.

ألبوماته

عايش حياته
 ابقى افتكرني
 بحب اشوفك
 بنت اللذين
 تيجي على باله
 زي ما تحب
 طفلة
 عايش حياته
 كم يوم
 لو اعرف
 مخاصمني
 مخاصمني - ريمكس
 هتجنني

يا خسارتك في الليالي
 أبو خد عنابي
 اشوف فيك يوم
 الزين لعطاك الله
 أوقات
 بفكر اصاحبك
 دايما تنساني
 وحياة عينيك
 وفر كلامك
 ولا ايه ولا ليه
 يا خسارتك في الليالي

مصادر

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مراكش
مغنون باللغة العربية
مغنون مغاربة
ملحنون مغاربة
مواليد 1405 هـ
مواليد 1985
مواليد في مراكش

عبد الفتاح الجريني


ك3ب هو برنامج وأداة لحرق الأقراص المدمجة وأقراص دي في دي يعمل لواجهة كدي. يستعمل واجهة رسومية. تم اختياره كأفضل برنامج لسنة 2006 في الاستفتاء الذي جرى في موقع LinuxQuestions.org، حيث حصل هذا البرنامج على 70% من مجموع الأصوات.
تمت برمجة ك3ب بلغة سي++ وهو يعتمد على واجهة كدي وأدوات كيو تي لكي يعمل. ك3ب هو برنامج يصدر تحت رخصة جنو العمومية.

المميزات

 حرق أقراص مدمجة
 حرق أقراص دي في دي
 دعم الملفات ذات الامتداد iso.
 حرق الملفات الصوتية
 دعم DVD-R/DVD+R/DVD-RW/DVD+RW/CD-R/CD-RW
 فحص الملفات المكتوبة على الأقراص

مراجع

وصلات خارجية

 موقع ك3ب الرسمي.

برمجيات تستخدم رخصة جنو العمومية
برمجيات حرة بلغة سي++
تطبيقات كدي
كدي
لينكس

ك3ب


15552 Sandashounkan este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
15552 Sandashounkan este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,11 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 16,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 15001-16000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

15552 Sandashounkan


Grundy (1972-1992) est un cheval de course pur-sang anglais. Sa plus grande victoire est l'édition 1975 des King George VI and Queen Elizabeth Stakes.

Carrière de course
Né en Irlande mais élevé en Angleterre à Overbury Stud dans le Gloucestershire, Grundy passe aux ventes de yearling d'octobre où il est acquis pour 11 000 Guinées par le banquier italien Carlo Vittadini et confié à l'entraîneur Peter Walwyn, installé à Lambourn dans le Berkshire. Il fait des débuts victorieux en juillet à Ascot, monté par celui qui sera son jockey de toujours, Pat Eddery. Il enchaîne un mois plus tard dans les Sirenia Stakes, puis remporte un premier groupe en septembre, les Champagne Stakes. Reste à conquérir les Dewhurst Stakes, qui traditionnellement sacrent le meilleur 2 ans des Îles Britanniques. Grundy y est opposé à un phénomène de vitesse, Steel Heart, vainqueur coup sur coup des Gimcrack Stakes et des Middle Park Stakes. Mais il n'y a aucun suspens, le partenaire de Pat Eddery effectue un cavalier seul, reléguant Steel Heart à six longueurs. La performance est impressionnante et Timeform dégaine un formidable rating pour un 2 ans : 134.

Grundy est naturellement très attendu pour son retour au printemps 1975. Mais sa préparation pour les classiques du printemps est perturbée en mars par un coup de pied dans la tête reçu au paddock de la part d'un autre 3 ans en vue, Corby. Sa rentrée est tout de même correcte, mais il perd son invincibilité dans un terrain lourd face à Mark Anthony dans les Greenham Stakes. Un peu descendu de son piédestal, Grundy n'en est pas moins le favori des 2000 Guineas mais, surprise, il s'incline à nouveau, battu cette fois par le gros outsider Bolkonski. Il retrouve le chemin du succès en Irlande, dans les Irish 2000 Guineas, où il devance le Français Monsanto et Mark Anthony. Dans le Derby d'Epsom, pour sa première tentative sur la distance, il n'a pas les honneurs du betting puisqu'on lui préfère un autre Français, Green Dancer, qui avait gagné l'année passée l'Observer Gold Cup et vient d'enchaîner la Poule d'Essai des Poulains et le Prix Lupin. Mais il ne sera pas question de lui dans la course (il finit sixième), alors que Grundy s'envole en tête, trois longueurs devant la pouliche française Nobiliary, lauréate du Prix Saint-Alary et deuxième de sa Poule d'Essai. Un succès confirmé au Curragh où Grundy devient le quatrième poulain de l'histoire à réaliser un doublé avec l'Irish Derby.

Intouchable face à ses contemporains sur 2 400 mètres, Grundy doit à présent affronter les chevaux d'âge. Le combat a lieu dans les King George VI and Queen Elizabeth Stakes et le plateau est relevé : sont présents la championne française Dahlia, double tenante du titre, l'Irlando-Allemand Star Appeal, qui reste sur des victoires dans le Grand Prix de Milan et les Eclipse Stakes et finira l'année par un succès dans le Prix de l'Arc de Triomphe, la classique Dibidale (Oaks 1974) et Bustino, qui avait terminé son année de 3 ans par une victoire dans le St Leger, et qui s'est offert pour sa rentrée la Coronation Cup. Ce dernier a deux leaders chargés de faire le train et d'user la pointe de vitesse de Grundy. Une fois que ceux-ci ont accompli leur mission à toute allure, Bustino, monté par Joe Mercer, prend résolument les commandes tandis que Grundy compte quatre longueurs de retard au début de la ligne droite. Eddery lance alors son partenaire à la poursuite de Bustino, les autres sont loin, Grundy grignote son retard, revient à la hauteur du fuyard aux 200 mètres, prend la tête, mais Bustino refuse de céder, s'accroche, repart, reprend la tête, 50 mètres à faire, la lutte est furieuse, Grundy repasse devant et cette fois va jusqu'au bout : une demi-longueur les sépare. Dahlia est troisième à cinq longueurs. Le record de la course est pulvérisé, 2'26"98, soit deux secondes et demi de moins que Supreme Court en 1951, et tiendra 35 ans jusqu'à Harbinger, sur un parcours modifié. Timeform décerne un énorme 137 à Grundy et 136 à Bustino. Dans leur livre A Century of Champions, John Randall et Tony Morris classent Grundy à la  place de leur liste des meilleurs chevaux anglais et irlandais du . Mais il restera dans les mémoires pour le grand finale d'Ascot, une lutte si belle que The Observer, dans sa liste des dix plus belles courses du , attribue à cette édition 1975 des King George la deuxième place derrière le duel Omaha/Quashed dans la Gold Cup 1936.

Le match Grundy/Bustino était sublime, mais il a laissé des traces et les héros sont fatigués. Bustino ne reverra plus jamais un champ de courses. Grundy, lui, revient trois semaines plus tard et s'effondre dans la Benson & Hedge Gold Cup, terminant à 10 longueurs derrière Dahlia, Card King et Star Appeal. La course d'après, la course de trop, la dernière.

Résumé de carrière

Au haras
Grundy prend ses quartiers d'étalon British National Stud, où il connait un succès limité, même s'il a donné une lauréate des Oaks, Bireme, et le vainqueur de la Gold Cup 1983, Little Wolf. En novembre 1983, il est vendu au Japon pour £ , mais il n'y brille pas vraiment.

Grundy meurt en 1992, à 20 ans.

Origines
Grundy est, avec Shergar, l'autre chef-d'œuvre de Great Nephew, tête de liste des étalons en Angleterre et en Irlande en 1975 et 1981, soit les deux années où ils ont brillé. Great Nephew, avant d'être un excellent étalon, fut un très bon miler, qui commença sa carrière en Angleterre et la finit en France, sous la coupe d'Étienne Pollet pour lequel il remporta son plus beau succès dans le Prix du Moulin de Longchamp.

Word From Lundy, la mère de Grundy, gagna plusieurs petites courses et ne produisit pas d'autres chevaux notables. Elle est issue d'une famille ayant peu de références, sinon une aptitude à la vitesse dont témoigne le top sprinter Tower Walk (Prix de l'Abbaye de Longchamp, Nunthorpe Stakes, National Stakes,  2000 Guineas), dont la deuxième mère est la sœur de celle de Grundy.

Pedigree

Références

Cheval de course
Cheval de course né en 1972
Animal né en Irlande
Animal né en 1972
Animal mort en 1992
Étalon pur-sang anglais
Vainqueur du Derby d'Epsom

Grundy (cheval)


Jet stream, rüzgâr hızı 60 kt.'dan daha hızlı olan ve tipik olarak 1500 nm. uzunluğunda, 200 nm. genişliğinde ve 12000 ft. derinliğinde olan rüzgârdır. Troposfer seviyesinde görülürler. Yatay düzlemde yüksek sıcaklık değişimlerine sebep olurlar. 100 kt.'ın üzerinde sıklıkla görülürler ancak 200 kt'ın üzerine çıktıkları seyrek görülür. Ancak 300 kt. hızında olanları da rapor edilmiştir, bu uç örnekler doğu Asya/Japonya bölgesindendir.

Rüzgâr

Jet stream


Forget est une communauté située dans la province de la Saskatchewan, dans le sud-est.

Notes et références

Liens externes

Village en Saskatchewan

Forget (Saskatchewan)


Hadubrand (en las versiones a finales de la Edad Media: Alebrand) es un personaje legendario que aparece en diversas fuentes literarias y sagas nórdicas como el Cantar de Hildebrando, Nibelungenlied y la canción Muerte de Hildebrand. Fue un príncipe germánico que se enfrentó a los hunos liderados por su padre Hildebrand, que regresa treinta años después de abandonar sus tierras para acompañar al caudillo Dietrich en sus expediciones bélicas.

Enlaces externos
 Cantar de Hildebrando con explicaciones breves

Bibliografía
 Norman, Frederick (1973), "Hildebrand and Hadubrand: Three Essays on the 'Hildebrandslied'", London

Personajes de la mitología nórdica

Hadubrand


Les alcaloïdes isoquinoléiques sont des produits naturels du groupe des alcaloïdes, dérivés chimiquement de l'isoquinoléine. Ils forment le plus grand groupe d'alcaloïdes.

Les alcaloïdes isoquinoléiques peuvent être classés en fonction de leurs structures chimiques de base. Les types structuraux les plus courants sont les  et les . En l'état actuel des connaissances, on a recensé environ 2500 alcaloïdes isoquinoléiques, qui sont principalement produits par les plantes.

Exemples connus

Occurrence dans la nature
Les alcaloïdes isoquinoléiques se trouvent principalement chez les familles de plantes suivantes : Papaveraceae, Berberidaceae, Menispermaceae, Fumariaceae et Ranunculaceae.

Le pavot somnifère, qui appartient à la famille des Papavaraceae, présente un grand intérêt, puisque plusieurs alcaloïdes isoquinoléiques, morphine, codéine, papavérine, noscapine et thébaïne, se retrouvent dans son latex. En plus du pavot somnifère, il existe d'autres espèces de Papaveraceae, comme la chélidoine, chez lesquelles on trouve des alcaloïdes isoquinoléiques. Leur latex contient de la berbérine, également présente chez d'autres familles de plantes, comme les Berberidaceae. Un exemple de Berberidaceae contenant de la berbérine est l'épine-vinette (Berberis vulgaris).

La tubocurarine se trouve chez Chondodendron tomentosum, elle est extraite de l'écorce et des racines

Activité biologique
Les alcaloïdes isoquinoléiques peuvent avoir des effets biologiques variés. Les alcaloïdes de l'opium peuvent avoir des propriétés sédatives, psychotropes ou analgésiques. La morphine et la codéine sont effectivement utilisées comme antalgiques.

La papavérine, en revanche, a un effet antispasmodique sur les muscles lisses, comme c'est le cas chez l'homme dans le tractus gastro-intestinal ou les vaisseaux sanguinss. C'est pourquoi elle est utilisée comme antispasmodique

La tubocurarine altère la transmission des stimuli dans le système nerveux, de sorte qu'une paralysie peut survenir dans l'organisme affecté.

Notes et références

Alcaloïde

Isoquinoléine

Alcaloïde isoquinoléique


Pietro Loredan (1372. – 28. listopada 1438.) bio je mletački plemić iz obitelji Loredan i ugledni vojni zapovjednik na moru i kopnu. Borio se protiv Osmanlija, pobijedivši ih u Bitci kod Galipolja (1416.), odigrao vodeću ulogu u osvajanju Dalmacije (1411. – 1420.) i sudjelovao u nekoliko kampanja protiv talijanskih suparnika Venecije, Genove i Milana, kako bi Veneciji osigurao kopnene posjede. Također je obnašao niz visokih političkih funkcija kao Avogador de Comùn, duždev savjetnik i knez Zadra, Furlanije i Brescije, a odlikovan je položajem prokuratora sv. Marka 1425. godine. 1423. kandidirao se za dužda Venecije, ali je izgubio od svog dugogodišnjeg suparnika Francesca Foscarija; njihovo suparništvo bilo je takvo da je, kad je Loredan umro, Foscari bio osumnjičen da ga je otrovao.

Rani život i karijera
Pietro Loredan rođen je 1372. u župi San Canciano u Veneciji. Bio je potomak poznate dinastije admirala: njegov otac Alvise Loredan i djed, a kasnije i njegov sin i nećak, bili su ugledni pomorski zapovjednici u službi Mletačke Republike. Oca su mu dodatno istaknuli izborom na vrlo prestižno mjesto prokuratora svetog Marka. Čini se da je njegova majka Joan bila iz vrlo bogate obitelji. Pietro Loredan vjenčao se u mladosti, vjerojatno 1395. godine, za Campagnolu Vitale Lando di Pietro. Neki povjesničari izvještavaju o drugom braku 1422. godine, no kako je Campagnola preživjela supruga i još se uvijek spominje u oporuci, to je očito pogrešno.

Loredan se prvi put pojavio 1403. godine, služeći kao zapovjednik jedne od tri galije koje su prenijele bizantskog cara Manuela II. Paleologa natrag u Carigrad, nakon njegova putovanja dvorovima zapadne Europe. Na povratku su se tri broda pridružila venecijanskoj floti i sudjelovali u mletačkoj pobjedi protiv genoveške flote u Bitci kod Modona 7. listopada 1403.

Vojna i politička karijera, 1411. – 1422.
Loredan je vjerojatno nastavio služiti u floti i nakon toga, sve do 1411. godine, kada je prvi put potvrđen kao zapovjednik flote, na potpisivanju Selimbrijskog sporazuma između Venecije i osmanskog princa i pretendenta za osmansko prijestolje, Muse Čelebija, 3. rujna. Tada mu je naređeno da ode u Zadar u Dalmaciji, jer se kralj Ugarske Sigismund borio za širenje u mletačke posjede. Kao generalni kapetan mora ostvario je kapitulaciju Šibenika 21. srpnja 1412. i požurio je s pomoći mletačkim kopnenim snagama u Motti di Livenza, pomažući im postići odlučujuću pobjedu u Bitci kod Motte protiv Sigismundovih trupa 24. kolovoza. Nakon što je pomogao osigurati Dalmaciju za Veneciju, Loredan je potom ušao u sukob sa svojim životnim suparnikom Francescom Foscarijem, duždom Venecije; za razliku od Foscarija, koji se zalagao za širenje na talijanskom kopnu (<i>Terraferma</i>), Loredan je bio zagovornik pomorske orijentacije Venecije.

U listopadu 1412. Loredan je imenovan duždevim savjetnikom, ali je samo kratko obnašao dužnost, budući da je izabran za guvernera (podestà) Trevisa. Grad je činio "stožer mletačkog obrambenog sustava na istoku", a Loredan se zauzeo za jačanje njegovih utvrda tijekom sljedeće godine. 26. lipnja 1414. izabran je, zajedno s Lorenzom Capellom i Vitaleom Mianijem, za providura nad Dalmacijom. Tamo je bio aktivan u suzbijanju pro-ugarskih poteza lokalnog plemstva i u pripremama za nove utvrde Zadra. 5. travnja 1415. imenovan je zapovjednikom godišnjeg trgovinskog konvoja (muda) u Flandriji. Po povratku izabran je za Avogadora de Comùna (javnog tužitelja), ali je kratko zadržao dužnost jer je 2. travnja 1416. izabran za kapetana Zaljeva da bi vodio ekspediciju na Osmansko Carstvo. Veliko vijeće u Veneciji teretilo ga je za prenošenje venecijanskih veleposlanika sultanu i iscrpljivanje sredstava, ali 29. svibnja 1416. u Bitci kod Galipolja Loredan je postigao veliku pobjedu protiv osmanske flote, uništivši ili zarobivši većinu vojnika. Sam Loredan je ranjen u bitci. Unatoč tom uspjehu, sukob je zaključen tek u studenom 1419. godine, kada je nakon iscrpnih pregovora potpisan mirovni ugovor. Ipak, po povratku u Veneciju 8. studenog 1416. Loredan je proglašen herojem.

U proljeće 1417. poslan je kao izaslanik u Milano da se žali na okupaciju Lodija, Comoa i drugih mjesta čiju je autonomiju zajamčila Venecija. Zatim je imenovan knezom u Zadru, gdje je ostao do kraja 1418. Po završetku mandata tamo je ponovno izabran za Avogadora de Comùna. U rujnu 1419. izabran je za člana odbora pet mudraca (Savi di Terraferma) zadužen za nadgledanje završne faze mletačkog osvajanja Dalmacije i Furlanije. Kako je Sigismund bio zaokupljen rješavanjem husitske pobune, Mlečani su se potrudili kako bi osigurali svoje posjede na istočnoj obali Jadranskog mora. Loredan je ponovno imenovan kapetanom Zaljeva 8. veljače 1420. i isplovio je iz Venecije 12. svibnja. Do kraja lipnja osigurao je predaju Trogira i Splita, a između rujna i listopada doveo je otoke Brač, Korčulu i Hvar pod mletačku kontrolu. U veljači 1421. poslan je na Levant da se suprotstavi Đenovežaninu Giovanniju Ambrogiu Spinoli, koji je pretresao venecijanski trgovački brod u tom području. Po povratku na ljeto, poslan je u Furlaniju kao njezin luogotenente ("poručnik", tj. guverner). Na njegov odabir za mjesto vjerojatno je utjecala činjenica da je to područje prethodne godine osvojio njegov nećak Francesco Loredan.

Natjecatelj za dužda, 1423.
Dana 4. travnja 1423., dužd Tommaso Mocenigo umro je u kritičnom trenutku: sljedeći dužd trebao bi donijeti odluke koje će utjecati na tijek Republike, posebno u pogledu nastavka širenja u Terrafermi ili reafirmacije tradicionalne pomorske politike. Uspješan zapovjednik, dobro obrazovan i sposoban govornik, Loredan je imao sve preduvjete potrebne za to mjesto, ali na kraju je izabran njegov stari suparnik Francesco Foscari. Dvojica muškaraca bili su žestoki suparnici, a njihove političke razlike bile su pojačane osobnim odnosima. Tako su dvije Loredanove kćeri, Maria i Marina, bile udate za Francesca Barbara i Ermolao Donà, obojica protivnici Foscarija. Nadalje, kad je Foscari predložio brak između vlastite kćeri i jednog od Loredanovih sinova, odbijen je.

Vojna i politička karijera, 1424. – 1438.

Unatoč tom neuspjehu, 12. siječnja 1424. Loredan je ponovno izabran za generalnog kapetana Zaljeva, sa zadatkom da pomogne Solunu, koji je Republika stekla prethodne godine, napadom na Galipolje i primjenom vojnog i diplomatskog pritiska na osmanskog sultana Murata II. da prizna mletačku vlast grada. Loredan je vodio svoju flotu u ophodnju Dardanela od srpnja do listopada i borio se više puta s Turcima. To je potaknulo bizantskog cara da pošalje Loredanu brojne svete relikvije u znak zahvalnosti. Unatoč Loredanovim aktivnostima, međutim, sukob se nastavio bezuspješno za Mlečane, usred sve veće patnje i nezadovoljstva za stanovnike Soluna, sve dok grad nisu osvojili Osmanlije u ožujku 1430.

1425. bio je savio del consiglio, sve dok 17. lipnja nije izabran za prokuratora sv. Marka. U to se doba Venecija odlučila pridružiti ratu između vladara Milana Filippa Viscontija i Republike Firence, jer su Viscontijevi uspjesi ugrožavali odnos snaga u Italiji. 1426. Loredan je imenovan providurom vojske zajedno s Fantinom Michielom i pratio je condottiera Francesca Bussone da Carmagnola u osvajanju Brescije (9. – 10. kolovoza 1426.). Loredan je ostao u gradu kao knez tijekom sljedeće godine. U ljeto 1427. odbio je milanski napad na Bresciu i bio jedna od pokretačkih snaga u nagovaranju Carmagnole da napusti svoj dilatacijski stav i suprotstavi se Milancima, što je dovelo do pobjede u Bitci kod Maclodija 11. listopada.

Loredan nestaje iz izvora sljedećih nekoliko godina, sve do 1431., kada je obnovljen rat između Venecije i Milana. 28. svibnja imenovan je generalnim kapetanom mora i izabran za uplovljanje u Tirensko more, spajanje s Firentincima i zauzimanje Genove koja se pridružila Viscontiju. Mletačka je flota 21. kolovoza ostvarila veliku pobjedu nad Đenovljanima kod Rapala, ali Mlečani nisu uspjeli u svojim naporima da sruše genovešku vladu. Loredan je potom svoju flotu poveo na zimu u Apuliju i na Krf. Vrativši se u Tirensko more, u srpnju je upao u tvrđavu Sestri, gdje je ranjen; ne mogavši više ništa pridonijeti kampanji, vratio se sa svojom flotom u Veneciju, gdje su stigli 22. listopada.

Tijekom sljedećih nekoliko godina, Loredan je naizmjenično služio kao savio del consiglio i vojvodski vijećnik za sestiere San Marco. Kad je sukob s Milanom izbio 1437. godine, Loredan je 9. travnja još jednom imenovan providurom vojske, pod vrhovnim zapovjednikom Gianfrancescom Gonzagom, markizom od Mantove, ali loše zdravlje natjeralo ga je da napusti svoje mjesto i na povratak u Veneciju, zamijenio ga je Paolo Tron. Rat je, međutim, počeo loše za Mlečane, a čim je Loredan u studenom oporavljen, poslan je da se pridruži vojsci i podigne njezin poljuljani moral. Pridružio mu se sin Giacomo Loredan, koji je tako započeo vlastitu uglednu vojnu karijeru. Tada je postalo jasno da Gonzaga razmišlja o prebjegu iz Venecije u Milan. 21. lipnja 1438. Loredan je izabran za veleposlanika u Marquessu, u posljednjem pokušaju da spriječi njegovo odbjegavanje, ali Loredan je to odbio. 13. srpnja imenovan je zapovjednikom pomorskih snaga na rijeci Po. Samo njegov nastup bio je dovoljan da uguši pobune vojnika na Trgu svetog Marka. Ipak, kampanja je prošla loše: Loredan nije uspio provesti svoju uobičajenu taktiku na rijeci, njegovi su postupci ovisili o toku kopnene kampanje, a klima je još jednom utjecala na njegovo zdravlje.

Loredan je 23. kolovoza 1438. diktirao svoju posljednju oporuku i 21. listopada dobio dozvolu za povratak u Veneciju, a zamijenio ga je Stefano Contarini. U Veneciju je stigao 26. listopada vrlo iscrpljen i umro je dva dana kasnije. Pokopan je u samostanu Svete Elene. Natpis njegove grobnice tvrdio je da su ga otrovali nepoznati neprijatelji ("per insidias hostium veneno sublatus"); popularna legenda pripisala je djelo duždu Francescu Foscariju. Loredan je iza sebe ostavio niz zapisa, koje je suvremeni povjesničar (i Loredanov podređeni u Bresciji) Flavio Biondo dobro cijenio, ali sada su izgubljeni.

Izvori

Literatura

Mletački vojni zapovjednici
Mletačko plemstvo

Pietro Loredan (admiral)


Los Guardia Voluntaria Serbia (, Srpska dobrovoljačka garda, SDG), también conocidos como los Tigres de Arkan (, Arkanovi Tigrovi) era una unidad de voluntarios paramilitares de Serbia, fundada y dirigida por Zeljko Raznatovic, que combatieron en Croacia (1991-1992), Bosnia y Herzegovina (1992-1995) y en la Guerra de Kosovo (1998-1999).

Historia y organización

La organización fue creada el 11 de octubre de 1990 por 20 voluntarios, ultras del Estrella Roja de Belgrado, pertenecientes al grupo Delije Sever. En sus mejores momentos, la Guardia Voluntaria Serbia contó con más de 10.000 soldados en sus filas.Aunque después contaron con de 1000-2000.

El cuartel general de la GVS y su campo de entrenamiento estaban situados en Erdut, una localidad de la región de Eslavonia Oriental, Baranya y Sirmia Occidental, en la autoproclamada República Serbia de Krajina, cuyo territorio se encuentra dentro de Croacia. Entre 1991 y 1995 la GVS fue la responsable del comando de la Defensa Territorial, del Ejército Popular Yugoslavo a cargo de la rebelión de los serbios de Krajina.

Los Tigres de Arkan, una fuerza paramilitar creada por ellos, establecieron su cuartel general y campo de entrenamiento en un centro de exmilitares en Erdut. Su ejército de voluntarios entró en acción a partir de mediados de 1991 hasta finales de 1995, inicialmente en la región de Vukovar, en Croacia. Se ha informado de que su unidad de Ejército irregular consistía de hasta 10.000 combatientes bien entrenados y equipados con armas modernas, incluyendo unos cuantos tanques y helicópteros. Sus unidades fueron suministradas y equipadas por la reserva de la Policía serbia durante la Guerra en Croacia y  Bosnia.

Guerra de Croacia (1991) y Bosnia (1992)
Después de estallar la guerra en Croacia en el otoño de 1991 y en Bosnia en abril de 1992, Arkan y sus unidades de Bijeljina se trasladaron para atacar los diferentes territorios de estos países. En la Krajina los Tigres de Arkan combatieron en varios lugares en Eslavonia Oriental, Baranja y Sirmia Occidental. En la República Srpska, los Tigres de Arkan combatieron en y alrededor de Zvornik y  Brčko, ciudades en las que junto con otras unidades serbias redujeron al Ejército de Bosnia.

A mediados de 1992, las autoridades militares serbias en la República Srpska no permitieron que operaran formaciones paramilitares. El General Ratko Mladic, Comandante del Estado Mayor del Ejército de la República Srpska, ordenó que todas las formaciones paramilitares fueran desarmadas el 28 de julio en el territorio de Bosnia y Herzegovina. Obligó a desarmarlos, arrestarlos e iniciar procedimientos penales contra las formaciones paramilitares ante los tribunales del Ejército de Bosnia y Herzegovina, independientemente de su ciudadanía.

En el otoño de 1995, por un corto tiempo, sus tropas combatieron en la zona de Banja Luka, Sanski Most y Prijedor, donde fueron derrotados. Arkan dirigió personalmente la mayor parte de las acciones de guerra, y recompensó a sus oficiales y soldados más eficientes con rangos, medallas y, finalmente, con los botines de los saqueos.

La Guardia Voluntaria Serbia fue disuelta oficialmente en abril de 1996. Además de Arkan, miembros muy notables fueron su mano derecha, como el coronel Nebojsa Djordjević "Suca", asesinado a finales de 1996, o el famoso Milorad Ulemek "Legija", que actualmente cumple 40 años de prisión por el asesinato del primer ministro serbio Zoran Đinđić en 2003.

Los miembros de la Guardia también recibieron la orden dada por Arkan para unirse al Ejército y la Policía serbia en la lucha contra los rebeldes albaneses de Kosovo desde el verano de 1998.

Algunos miembros de la organización neonazi de Grecia Amanecer Dorado participaron en la Guerra de Bosnia alistados en la Guardia de Voluntarios Griegos (GVG), que formaba parte del Cuerpo de Drina del Ejército de la República Srpska. Algunos de los voluntarios de la GVG estaban presentes en Srebrenica durante la  Masacre de Srebrenica, y se plantó una  bandera griega en una iglesia en ruinas después de la caída de la ciudad. Spiros Tzanopoulos, un sargento de la GVG que participó en el ataque contra Srebrenica, dijo que muchos de los voluntarios griegos participaron en la guerra porque eran miembros de Amanecer Dorado. Los voluntarios griegos fueron condecorados por Radovan Karadžić, pero según fuentes de la formación ultraderechista griega, las condecoraciones fueron entregadas después de que los voluntarios abandonaran el partido.

Cargos por crímenes de guerra

Željko Ražnatović "Arkan" fue acusado en 1997 por el Tribunal Penal Internacional para la ex Yugoslavia como mandatario de la Guardia Voluntaria Serbia, cuya unidad fue presuntamente responsable de numerosos crímenes contra la humanidad, infracciones graves de la Convención de Ginebra y violaciones de las Leyes de Guerra, incluida la participación activa en la limpieza étnica de la Masacre de Bijeljina y Zvornik en 1992.

El TPIY acusó así a la Guardia Voluntaria Serbia:

Por detención por la fuerza de una treintena de hombres no serbios y una mujer, sin comida ni agua, en una sala de calderas con ventilación inadecuada de aproximadamente cinco metros cuadrados de superficie.
El transporte de doce hombres no serbios de Sanski Most a un lugar aislado en la localidad de Trnová, donde se les disparó matando a once de los hombres e hiriendo de gravedad al duodécimo.
La violación de una mujer musulmana en un autobús fuera del hotel Sanus en Sanski Most.
El transporte de aproximadamente sesenta y siete hombres no serbios y una mujer de Sanski Most, a lugares aislados en las aldeas de Sehovci y Pobrijeze en la localidad de Sasina, disparándoles y matando a sesenta y cinco de los prisioneros e hiriendo a dos sobrevivientes.
 Detención por la fuerza de aproximadamente treinta y cinco hombres no serbios en una sala de calderas con ventilación inadecuada de unos cinco metros cuadrados y, rendidos físicamente, se les priva de alimentos y agua, con el resultando de la muerte de dos hombres

Miembros prominentes
Željko Ražnatović "Arkan", comandante de la Guardia Voluntaria Serbia, asesinado en el año 2000.
Borislav Pelević, candidato a la presidencia de Serbia en 2002.
Milorad Ulemek "Legija", vicecomandante de la Guardia Voluntaria Serbia.

En la cultura popular
La trama de la serie Ley y Orden: Acción Criminal, en el episodio "Homo Homini Lupis" se implica en la ficción a un inmigrante serbio llamado Simon Matic, que secuestra a la esposa y a las dos hijas de un hombre que le debe dinero a un prestamista, violando a la hija mayor. Durante el interrogatorio, Matic afirma haber servido en el Ejército serbio durante las Guerras Yugoslavas, pero el Agente Goren señala que Matic tiene las letras "SDG" tatuadas en su espalda, y sugiere que esto podría indicar la participación de Matic en las guerras como miembro de la Guardia Voluntaria Serbia. Goren deduce de ello que probablemente Matic es buscado por crímenes de guerra, además de los cargos por secuestro y violación.

Véase también
 Beli Orlovi (Águilas Blancas)
 Guerra de Croacia
 Guerra de Bosnia
 Guerra de Kosovo
 Željko Ražnatović

Referencias

Enlaces externos

 ICTY indictment against Arkan

Organizaciones paramilitares
Movimientos de liberación nacional
Guerras yugoslavas
Crímenes de guerra

Guardia Voluntaria Serbia


Republic est une ville américaine située dans le comté de Republic, au Kansas. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Liens externes

Ville au Kansas
Comté de Republic

Republic (Kansas)


Kkotboda namja (hangul: 꽃보다 남자) je južnokorejska televizijska serija. Glavne uloge su igrali Ku Hye-sun, Lee Min-ho, Kim Hyun-joong, Kim Bum, Kim Joon i Kim So-eun.

Uloge
 Ku Hye-sun - Geum Jan-di
 Lee Min-ho - Gu Jun-pyo
 Kim Hyun-joong - Yoon Ji-hu
 Kim Bum - So Yi-jung
 Kim Joon - Song Woo-bin
 Kim So-eun - Chu Ga-eul

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica

Južnokorejske serije

Kkotboda namja


Progon Asie Bibi je sudski progon pakistanske katolkinje Asie Noreen, poznatije kao Asia Bibi zbog tzv. bogohuljenja prema pakistanskome zakonu. Osuđena je na smrt 2010. godine. Međutim, Vrhovni sud oslobodio ju je optužbe 2018. godine.

U lipnju 2009. godine, tijekom berbe plodova u polju, Asia Bibi pila je vodu iz zajedničke čaše s lokalnim ženama, koje su muslimanke. Žene su to smatrale uvredljivim zbog svoje vjere, a čašu vidjele kao "kontaminiranu". To je rezultiralo svađom između njih, nakon koje su žene optužile Asiu Bibi za bogohuljenje.

Godine 2010. sudac u Sheikhupuri osudio je Asiu Bibi na smrt, što ga je potvrdio Visoki sud u Lahoreu. Peticije su poslane za njezino puštanje na slobodu, uključujući i jednu koju je poslao papa Franjo. Papa Franjo je u veljači 2018. u privatnu audijenciju primio supruga i najmlađu kćer Asie Bibi te Rebeccu Bitrus, mladu Nigerijku koja je dvije godine bila u zatočeništvu Boko Harama.

Njen suprug se žalio na visoki sud. Salman Taseer, guverner Punjaba, podržao je Asiu Bibi i zatražio od predsjednika Asif Alija Zardarija da je pomiluje. Zbog njegove podrške, guvernera Taseera ubio je njegov stražar Mumtaz Qadri.

Podneseno je nekoliko žalbi, a Visoki sud je potvrdio presudu. U listopadu 2014., Visoki je sud Lahorea odbio njezinu žalbu. U studenom 2014. njezin je odvjetnik uložio žalbu Vrhovnom sudu.

Još jedan kršćanin je uhapšen 2017. godine u Pakistanu uz optužbu da je uvrijedio proroka Muhameda. Dogodilo se to u državi Punjab, a slučaj je obznanila policija u Lahoreu. Otvorena je istraga i to na optužbu jednog stanovnika prema kojemu je neimenovani kršćanin, koji je radio kao čistač u jednoj privatnoj bolnici, "izgovorio provokativna i neprijateljska opažanja", s obzirom na poroka Muhameda.

Dana, 31. listopada 2018. godine, Vrhovni sud Pakistana, pod predsjedanjem suca Saqiba Nisara, oslobodio je Asiu Bibi. Iako je većina javnosti podržala odluku, rezultiralo je prosvjedima islamskih stranaka, uglavnom Tehreek-e-Labaik i pozivom na linč. Asia Bibi zatražila je azil izvan Pakistana, ali još nije napustila zemlju.

Izvori

Pakistan
Progoni
Vjerske slobode

Progon Asie Bibi


Als Katasterfläche bezeichnet man in den Geowissenschaften den vermessungstechnisch ermittelten Flächeninhalt eines geographischen Raumes.

Grundlage für die Ermittlung der Fläche bildet der von Vermessungsämtern geführte Kataster, der Vermessungspunkte und ihre Koordinaten erhält. Auf Basis des zugrundegelegten geodätischen Modells (Referenzellipsoid, Geodätisches Datum) lässt sich so ein Flächeninhalt bis zu einer gewissen Genauigkeit ermitteln. Insbesondere ist die Katasterfläche eine projizierte Fläche, also nicht der tatsächliche Flächeninhalt im (dreidimensionalen) Gelände. Das gilt für einen Kontinent oder Staat ebenso wie für eine Baufläche.

Die Katasterfläche wird von der Vermessungsbehörde als Teil des Grundstücksverzeichnisses geführt. Sie kann auf alten oder unpräzisen Messungen beruhen. Diese Flächenangabe ist eine unverbindliche Ersichtlichmachung und begründet keinen Rechtsanspruch.

Einzelnachweise

Geographischer Begriff
Mathematische Geographie
Kartografie
Erdmessung
Topografie
Kataster- und Landesvermessung

Katasterfläche


Lieutenant-Colonel Anthony William Durnford (24 May 1830 – 22 January 1879) was an Irish career British Army officer of the Royal Engineers who served in the Anglo-Zulu War. Breveted colonel, Durnford is mainly known for his defeat by the Zulus at the Battle of Isandlwana, which was a disaster for the British Army.

Background
Durnford was born into a military family at Manorhamilton, County Leitrim, Ireland, on 24 May 1830. His father was General Edward William Durnford, also of the Royal Engineers. His younger brother, Edward, also served in the British military, as a lieutenant-colonel in the Royal Marine Artillery. During his formative years he lived with his uncle in Düsseldorf, Germany.

In July 1846 Durnford returned to England to enter the Royal Military Academy at Woolwich and was commissioned a second lieutenant in the Royal Engineers in 1848 initially serving at Chatham and Scotland. In October 1851 he embarked for Ceylon and upon arrival was stationed at Trincomalee, where his assistance with defences for the harbour under Sir F Pellew was brought to the attention of the Master-General of the Ordanance by the Lords of the Admiralty. In 1853 Durnford was instrumental in saving portions of the harbour defences from destruction by fire.

Durnford volunteered for service in the Crimean War but was not accepted. In 1855 he took on civil in addition to military duties, being appointed Assistant Commissioner of Roads and Civil Engineer to the Colony. He was transferred in 1856 to Malta as an intermediate posting, but did not see active service either in the Crimea or in the Sepoy Mutiny of 1857. He served in Malta as an adjutant until February 1858, when he was promoted to Second Captain and posted back to Chatham and Aldershot in England. Between 1861 and 1864 Durnford commanded No. 27 Field Company, Royal Engineers, at Gibraltar.

In 1864, promoted to captain, he was transferred to China, but was invalided back to England while in transit due to heat apoplexy. After his recovery, Durnford spent the next six years at Devonport and Dublin on routine garrison duties. In 1871 he received a posting to South Africa.

South African duty
On 23 January 1872, he arrived in Cape Town, still never having seen active service. He was, however, promoted to major on 5 July 1872 and lieutenant-colonel on 11 December 1873.

Of the 16 months following his arrival in the Cape, Durnford spent the greater portion at King William's Town. In a letter to his mother he wrote of the blacks: ″...they are at least honest, chivalrous and hospitable, true to their salt, although only barbarians. They are fine men, very naked and all that sort of thing, but thoroughly good fellows.″  He appears to have adhered to this view throughout the remaining years of his life.

He was later stationed at Pietermaritzburg, where he was befriended by Bishop Colenso, and he joined Theophilus Shepstone on an expedition to crown King Cetshwayo. Durnford had a close relationship with the bishop's daughter Frances Ellen Colenso. His marriage, though in a poor state, meant that they remained only close friends. Miss Colenso later wrote two books in support of his military reputation, My Chief and I (1880) and History of the Zulu Wars (1880).

Durnford saw some action during the pursuit of Langalibalele at Bushman's River Pass, where he showed great courage but received two assegai stabs, one in his side, the other in his elbow; severing a nerve thus paralysing his left under-arm and hand for the rest of his life. Durnford managed to shoot two of his assailants with his revolver and to extricate himself. His Natal Carbineers had abandoned him, but his loyal Basuto troopers stood by him.

In 1878 Durnford, as the senior Royal Engineer officer in the colony, served on Sir Henry Bulwer's Boundary Commission to investigate the disputed border between the Transvaal and the Zulu Kingdom.  Later that year he was given the task of planning the formation of an African auxiliary force which soon became the Natal Native Contingent (NNC).

Anglo-Zulu War

He was one of the most experienced officers of the Anglo-Zulu War --"commanding presence, untiring energy and undoubted powers of leadership", he was also apt to be headstrong, and was threatened with loss of command by Lord Chelmsford. Assigned to lead the No. 2 Column of Chelmsford's invasion army, Durnford commanded a mixed force of African troops including the Natal Native Horse and a detachment of the 1st Regiment Natal Native Contingent.

On 20 January, Durnford's force was ordered to Rorke's Drift to support Chelmsford's column. That evening, a portion of the No. 2 Column under Durnford arrived at Rorke's Drift and camped on the Zulu bank, where it remained through the next day.

Late on the evening of 21 January, Durnford was ordered to Isandlwana, as was a small detachment of No. 5 Field Company, Royal Engineers, commanded by Lieutenant John Chard, which had arrived on the 19th to repair the pontoons which bridged the Buffalo River. Chard rode ahead of his detachment to Isandlwana on the morning of 22 January to clarify his orders, but was sent back to Rorke's Drift with only his wagon and its driver to construct defensive positions for the expected reinforcement company, passing Durnford's column en route in the opposite direction.

Around 10:30 am on the morning of 22 January, Durnford arrived from Rorke's Drift with five troops of the Natal Native horse and a rocket battery. A Royal Engineer, Durnford was superior in rank to Brevet Lt.-Col. Henry Pulleine, who had been left in control of the camp, and by tradition would have assumed command. Durnford did not over-rule Pulleine's dispositions, however, and after lunch he quickly decided to take the initiative and move forward to engage a Zulu force which Pulleine and Durnford judged to be moving against Chelmsford's rear. Durnford asked for a company of the 24th, but Pulleine was reluctant to agree, since his orders had been specifically to defend the camp.

Durnford's last stand
Durnford was killed during the resulting battle, and was later criticised for taking men out of the camp thus weakening its defence. His policy was, in effect, to ride to the sound of the guns, "and attack the Zulu wherever they appeared". He was well respected by his native Basutos. Moreover, the actions of Durnford and his command effectively halted the left horn of the Zulu army until their cartridge boxes began to run dry. This was no small accomplishment considering the Left Horn included the inGobamakhosi regiment, "The Benders of the Kings".  Their ammunition supply expended, Durnford and his troopers fought their way back to the "saddle" that separated the wagon park from the rest of the camp. In one last valiant effort, Durnford, after ordering his native troopers to escape, perished with a mixed group of colonial volunteers, members of the Natal Mounted Police and infantrymen of the 24th Foot after they had held apart the horns of the Zulu army long enough to enable many survivors to escape.  Durnford's body was later found lying near a wagon, surrounded by the bodies of his men.

Among the causes of the disaster were the ill-defined relationship between Durnford and Pulleine, brought about by failures of Lord Chelmsford's command and control, a lack of good intelligence on the size and location of Zulu forces which resulted in Chelmsford splitting his force and, most decidedly, Chelmsford's decision not to fortify the camp (which was in direct violation of his own standing pre-campaign orders).

Popular culture
In the 1979 film Zulu Dawn, which depicted the battle of Isandlwana, Durnford was portrayed by Burt Lancaster.

References

Footnotes

Sources

External links

 The South African Military History Society Journal - Vol 6 No 5 - Col A W Durnford
Royal Engineers Museum  Royal Engineers biographies (Anthony William Durnford)
My chief and I: or, Six months in Natal after the Langalibalele outbreak by Atherton Wylde (pseud. of Frances Ellen Colenso) (1880) London: Chapman and Hall. Written from the perspective of a fictional young soldier, 'Atherton Wylde', an account of six months' life and experiences with Colonel AW Durnford
History of the Zulu War and Its Origin by Frances Ellen Colenso and Edward Durnford (1880) London: Chapman and Hall

1830 births
1879 deaths
British Army personnel of the Anglo-Zulu War
Royal Engineers officers
Graduates of the Royal Military Academy, Woolwich
People from Manorhamilton
British military personnel killed in the Anglo-Zulu War
Military personnel from County Leitrim

Anthony Durnford


Mangle Minthorne Tompkins (26 de diciembre de 1807 – 5 de junio de 1881, Nueva York) fue un político estadounidense de Nueva York.

Vida

Hijo de Daniel D. Tompkins (1774-1825) y Hannah (Minthorne) Tompkins (1781-1829). Nació cuando su padre fue gobernador de Nueva York. Se graduó en la Universidad de la Unión en 1827.

Fue representante de Jackson en la Asamblea de Nueva York (New York Co.) en 1833 y 1834 y miembro demócrata del Senado de Nueva York (1st D) en 1840 y 1841, renunciando a su escaño el 8 de marzo de 1841.

En noviembre de 1852 fue candidato por el Free Soil Party para el puesto de gobernador de Nueva York, resultando derrotado por el demócrata Horatio Seymour. Fue durante algún tiempo director del puerto de Nueva York, y hacia 1869 fue Presidente de la Junta de Custodios de Puerto.

El asambleísta Jonathan G. Tompkins (1736-1823) fue su abuelo, el congresista Caleb Tompkins (1759-1846) fue su tío.

Referencias

 (en inglés) The New York Civil List compiled by Franklin Benjamin Hough (pages 132f, 146, 214f and 310; Weed, Parsons and Co., 1858).

 (en inglés) Catalogue of the Alumni of Union College in the City of New York and Its Vicinity (1869; pg. 6).

Minthorne Tompkins


{{DISPLAYTITLE:උඩරට බැස යන සුන්දරියේ  චිත්‍ර

උඩරට චිත්‍ර කලාවේ මූලිකාංග

යටි පෝරුව
උඩරට චිත්‍ර ශිල්පාචාරින් විසින් තම ගෝලයන්ට උගන්වනු ලැබූ මුල්ම රේඛා අභ්‍යාසය ''වක දෙක'' නමින් හදුන්වනු ලැබේ. "යටි පොරුව'' නැමැති ලැල්ල මත එම රේඛා අභ්‍යාසය කරවිය. යටි පොරුව සකස් කරගන්නේ ලෑල්ලක් මතුපිට ''වඩි'' නම් ආලේපනය තැවරීමෙනි. වඩි යනු සියඹලා ඇට පලම් 2 ක්, පොල්කටු අගුරු පලම් 1 ක්, යබොර පලම් 2 ක්, නිල් මංචාඩි 10 ක්, කී කිරිදිය යුෂෙන් අඹරා එයට සිහින්ව අඹරාගත් තිරිවානා ගල් කුඩු මිශ්‍ර කර සාදාගන්නා ආලේපන විශේෂය වේ. තවද යටි පොරුව මත ලිවීම හා ඇදීම කළේ ඉකිරි කටුවෙනි. මුහුදු ඉකිරියාගේ කටුවක් උණ කොටු කෑල්ලක සවිකර ගැනීමෙන් ලිවීමේ උපකරණය සාදාගන්න ලදී.

වකදෙක

වදෙක යනු දෙපසට වක් සහිත වූ, රිත්මිත රේඛාවෙන් සැදුම්ලත් ලියපත ආශ්‍රිතව නිර්මාණය කරණ ලද රේඛා සටහනකි. වැඩි වාර ගණනක් යටි පෝරුව මත ඇදීමෙන් පසු එය මතකයෙන් ඇදීම චිත්‍ර ගෝලයන් විසින් කළ යුත්තක් විය.

තිරිගිතලය

වකදෙක හොදින් පුහුණු වූ ගෝලයෝ වක දෙකට තවත් රේඛා එකතු කරමින් පතුරු සහ සීනමල සහිතව කතුරුමල අදීන ලදී. පසුව කතුරු මලේ උසස් නිර්මාණයක් ලෙස ''තිරිගිතලය'' නෙහොත් නැමුණුතලය යන අරුත දෙන රේඛා චිත්‍රය අදින ලදී. තිරිගිතලය යනු සංකීර්ණ රේඛා ක්‍රමවත්ව හසුරුවන ලද අලංකාර හා නිර්මාණශිලී රේඛා සිතුවමකී.
thumb|
තිරිඟිතලය යන්න දේශීය චිරන්තන සම්භාව්‍ය චිත්‍ර කලා වර්ණ පටිපාටීයේ  දුඹුරු පාංශු වර්ණ පටිපාටිය ආභාස කර ගනිමින් චිරන්තන සිංහල කලාවේ මාස්ටර් කෘතියක් හැටියට හුවා දැක්වීම පිණිස 1991 දී දියසායම් මාධ්‍යයෙන් එවකට උසස් පෙළ පාසල් ශිෂ්‍යයකු හැටියට සුජිත් රත්නායක විසින් නිර්මාණය කොට පින්තාරු කරන ලද්දකි. ( ගුරුපදේශ සැපයුවේ මාස්ටර් සරත් වීරසිංහ විසිනි.)

සාම්ප්‍රදායික ශිල්පීන් තම කලා නිර්මාණ සඳහා විවිධාකාර සැරසිලි නිර්මාණ යොදා ගෙන ඇත. සාම්ප්‍රදායික සැරසිලි නිර්මාණ කොටස් 4කින් යුක්ත ය.

පිංසල් සකස් කර ගැනීම
උඩරට චිත්‍ර ශිල්පීන් බිතු සිතුවම් පාට කිරීම සඳහා ලේන ලෝම හා බළල් ලෝම යොදාගත් අතර එම පිංසල් සියුම් හා නැමෙන සුඵ බැවින්, සිහින් ඉරි ඇදීම සඳහා තෙලි තණ කෙදි යොදාගෙන ඇත. චිත්‍රයේ පදාස (පසුතලය) පාට කිරීම සඳහා වැටකෙයියා මුල් තලා සකස් කරගත් පිංසල් භාවිත කර ඇත.

වලිච්චි (වලිත) සකස් කර ගැනීම
වලිච්චි යනු බිතු සිතුවම් මතුපිට කරනු ලබන ආලේපනයකි. විහාර කුටි තුල පහන් දැල්වීමෙන් ඇතිවන දැලි වලින් සිතුවම් ආරක්ෂා කර ගැනීම හා චිත්‍ර බොහෝ කාලයක් පවත්වාගෙන යෑම මෙහි අරමුණ විය.

වර්ණ තනා ගැනීම

 සුදු පාට (ඔදාත) -  මෙය සුදුපාට මකුල් මැටි විශේෂයකි. මතුරට අසල වැටැක්ගම නම් ගමේ පිහිටි මකුල් ගල්ලෙන නැමැති ලෙනෙන් ලබා ගන්නා ලදී. (තද වර්ණ ලාපාට කර ගැනීම සඳහා සුදු මකුල් මැටි කවලම් කරගෙන ඇත.

 රතුපාට (ලෝභිත) -  රතුපාට සාදිලිංගම් කැටවලින් පිළියෙල කර ගන්නා ලදි. පිටරටින් ගෙන්වන ලද සාදිලිංගම් චිත්‍රයේ පසුතලය සඳහා යොදාගත් මදටිය වර්ණය වේ.
 කහ (පීත) -  ගොකටුගසේ කිරි වලින් ගන්නා ලදි. මැටි භාන්ඩ හා දැව මත කහ පැහැය යෙදවූයේ හිරියල් හෝ මඩ හිරියල්වලිනි.
 නිල් (නීල) -  නීල වර්ණය නිල් අවරිය ගසේ පත්‍ර යුෂවලින් තනා ගන්නා ලදී. නිල්පාට හා කොළපාට බිතු සිතුවම් වල දැක්වෙනුයේ් මද වශයෙනි.
 කළු (කාල) -  කළු වර්ණය අඳුන් දැලිවලින් සකස්කර ගන්නා ලදී. කොහොල්ලෑ / කැකුණ තෙල් / හල්දුම්මල එකට අඹරා කපුරෙදි කැබලි සමග මිශ්‍රකර බඳුනකින් එය වසා මඳ ගින්නේ තම්බන ලදී. උඩ බදුනේ දැලි රැසිවූ විට එම දැලි භාවිතයට සුදුසු විය. මෙය සාම්ප්‍රදායික සමාජයේ තියෙන දෙයක් තමයි...!

චිත්‍ර කලාව

චිත්‍ර කලාව හා එහි මූලිකාංග


Tarodul este o sculă folosită pentru tăierea filetelor în interiorul unor găuri dintr-o piesă. Se folosește la prelucrarea manuală sau mecanică a filetelor interioare. Pentru a fi folosit manual se montează într-un port-tarod, iar la prelucrările mecanice în menghina mașinii de filetat. Uzual, diametrul găurii este diametrul interior al filetului, dar pentru materiale deformabile el poate fi puțin mai mare.

Operația de  prelucrare a unui șurub în interiorul unei găuri se numește tarodare. O gaură filetată este forma complementară a unui șurub sau a unei tije filetate.

Referințe și note

Legături externe
 Filetarea sau tăierea manuala a filetelor
 A video of thread milling with a single-form cutting tool

Vezi și
 Filieră

Inginerie mecanică
Organe de mașini
Prelucrarea metalelor
Scule de filetat

Tarod


Las aventuras de Cleopatra es una serie de historieta creada por Mique Beltrán para la revista Cairo. Su protagonista homónima es el personaje más famoso de su autor y tal vez la heroína más famosa de la historieta española de los años 80. Hubo una serie derivada protagonizada por su hijo, Marco Antonio, que fue publicada en El Pequeño País durante la década siguiente.

Trayectoria editorial
La primera aparición de Cleopatra tuvo lugar en el número 7 de la revista Cairo, en la historieta breve titulada Pasaporte para Hong-Kong.

Su primera aventura larga, La pirámide de Cristal, se publicó en los números 13 a 17 de Cairo, mientras que la segunda, Macao, quedó inconclusa debido al cierre de la revista española y el año siguiente se publicó íntegramente en la francesa Pilote.

Editorial Complot editó, dentro de la colección Misión Imposible, La pirámide de cristal, una aventura de Cleopatra (1984, ISBN 84-86401-04-6) y Pasaporte para Hong-Kong, una aventura de Cleopatra (1987, ISBN 84-7763-004-6). Fuera de colección, la misma editorial publicó Macao, las aventuras de Cleopatra (1987, ISBN 84-7763-006-2).

Características
Las aventuras de Cleopatra se consideran una de las mejores historietas cómicas aparecidas en los años 80. Partiendo de la herencia de Hergé, Mique Beltrán desarrolla un pastiche, que muestra su gran amor por el cine. Todo ello con un ritmo frenético y abundantes cambios de angulación.

Bibliografía

Referencias

Enlaces externos

 La presentación en Futurama, en Commons.

 Fichas en Tebeosfera.

 Fichas en BD Gest', La Bédéthèque:
 Ed. en francés.

Historietas de España
Historieta de aventuras
Historieta cómica
Historietas de 1982

Las aventuras de Cleopatra


KIF Örebro DFF (tidligere kaldt Karlslunds IF) er en fodboldklub fra Örebro, Sverige. De spiller i kvindernes øverste fodboldrække i Sverige, Damallsvenskan. Klubben blev etableret i 1980, men kvindernes afdeling har været en del af den oprindelige klub siden 1971.

KIF Örebro spiller deres hjemmekampe på Behrn Arena Stadion i Örebro, det er også hjemmebane for Örebro SK i herrernes øverste række, (Allsvenskan). Holdets farver er blåt og rødt.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindefodboldklubber i Sverige

KIF Örebro DFF


Miniaturpark Klein-Erzgebirge er en miniaturepark i Oederan i Sachsen med detaljerede modeller af bygningsværker fra Erzgebirge.

Miniatureparkens historie begyndte ved starten af det 20. århundrede. Fra 1909/10 foranstaltede byens "krybbeforening" årlige julefremvisninger, hvor enkelte medlemmer dog snart lavede mere end bare modeller af Juleevangeliet. I 1924 dannede de en forening, i hvilken træskærere og andre fingernemme byggede seværdigheder fra Erzgebirge i miniature. I maj 1933 åbnede de så for offentligheden med Klein-Erzgebirge i Oederaner Stadtwald. Anden verdenskrig medførte en afbrydelse af udstillingen. I 1955 åbnede miniatureparken igen på et nyt sted i Oederaner Stadtpark.

Fremme i nutiden reklamerer Klein-Erzgebirge med at være verdens ældste miniaturepark. Med ca. 200 modeller vises Erzgebirges arkitektur og økonomi. Modellerne i størrelsesforholdet 1:25 er efter den lokale tradition lavet i træ, forsynet med håndsnittede figurer og dyr og placeret i et passende landskab. Udstillingen omfatter desuden talrige modeljernbaner og figurgrupper og scenerier drevet med vandkraft. Det samlede område er nu på 17.000 m², hvor man også finder attraktioner for børn, så som en legebondegård og fjernstyrede biler på en miniatur-"Sachsenring". Årets højdepunkt er det årlige "Nacht im Klein-Erzgebirge" (Nat i Klein-Erzgebirge).

Modeller
Blandt de 204 modeller (status juni 2010) i Klein-Ezgebirge kan nævnes:
 Burg Kriebstein
 Daetz-Centrum, Lichtenstein
 Schloss Augustusburg
 Jagdschloss Rehefeld
 Kalkwerk Lengefeld
 Schloss Freudenstein
 Schloss Moritzburg
 Schloss Purschenstein
 Schloss Schlettau
 Schloss Wolkenstein
 Seiffener Kirche, Seiffen
 St. Annenkirche, Annaberg-Buchholz
 Wasserschloss Klaffenbach

Eksterne henvisninger
 Klein-Erzgebirge

Miniatureparker
Seværdigheder i Tyskland
Erzgebirge

Miniaturpark Klein-Erzgebirge


Teglnor (dansk) eller Tegelnoor (tysk) var et lille nor i det nordlige Tyskland, beliggende øst for Slesvig by-Frederiksberg i Slien . Navnet er afledt af tegl. Noret blev 1957/1958 opfyldt og overbygget af byens nye omfartsvej (Bundesstraße/Forbundsvej 76). Store dele af arealet er imidlertid forsumpet. Syd for noret lå halvøen Ør.

I 1822 blev der ved lavvande fundet fire skibsvrag på bunden af Teglnoret. Det lykkedes at hæve en skibskanon, men skibene selv blev liggende på havbunden. I 1859 beskrev den danske geodæt og ritmester Wilhelm von Sommer fundene. Skibene var læsset med mursten og kakler. Stævnene var udsmykket med hoveder og haler af en orm eller slange. Nyere dendrokronologiske undersøgelser i 1996 viste, at skibene er fra første halvdel af 1600-tallet. Sænkningen af skibene skete måske i forbindelse med trediveårskrigen. Skibene er op til 16 meter lang .

Eksterne henvisninger
 Om skibsvragene i Teglnoret
 Om Teglnoret

Noter

Slesvig by
Slien
Nor
Skibsvrag i Østersøen

Teglnor


هذه المقالة عن المدرسة القانونية السائدة في أوروبا القارية. من أجل المواد القانونية التي تخص علاقات الأفراد، انظر فروع القانون أو قانون مدني (توضيح).

القانون المدني أو قانون المدنيين  أو القانون الروماني-الجرماني هو احد نظم القانون المتبعة ذو جذور أوروبية، وقد بُني على أسس منطقية في سياق القانون الروماني، ويتميز القانون المدني بتقنين مبادئه الأساسية ضمن نظام مرجعي يعمل كمصدر أساسي للقانون. في مقابله القانون العام والذي يعتمد بالاضافة الى القوانين المشرعة عبر السلطة التشريعة يعتمد وتستمد إطاره الفكري من قانون السوابق القضائية، وتقدم سلطة هذا القانون إلى قرارات المحكمة السابقة.

يُعتبر القانون المدني تاريخيًا مجموعةً من الأنظمة والأفكار القانونية المستمدة أساسًا من قانون جستنيان، والتي نشأت من تراكب القوانين النابليونية، والجرمانية، والكنسية، والإقطاعية، والمحلية، وكذلك مجموعة المذاهب القانونية كالحق الطبيعي، والتقنين، والوضعية القانونية.

ينطلق القانون المدني نظريًا من التجريد، ليصيغ المبادئ العامة ويميز القوانين الموضوعية عن القوانين الإجرائية. يعتبر القانون المدني السوابق القضائية أمرًا ثانويًا في حين أنه يتبع للقانون التشريعي. يقترن القانون المدني غالبًا بنظام التمحيص، ولكنهما غير متطابقين.

هناك اختلافات رئيسية بين القانون والمواد القانونية. تُعتبر المواد القانونية من السمات الأكثر وضوحًا للأنظمة المدنية، بالإضافة إلى النصوص القانونية الموجزة التي تتجنب عادةً السيناريوهات المحددة واقعيًا. تتناول المواد الموجزة في القانون المدني العموميات وتتعارض مع الأنظمة التشريعية، والتي غالبًا ما تكون طويلة جدًا ومفصلة للغاية.

نظرة عامة

الأصول والسمات
يُشار أحيانًا إلى القانون المدني باسم القانون الروماني الجديد أو القانون الروماني الجرماني أو القانون القاري. إن تعبير «القانون المدني» هو ترجمة لاتينية لمصطلح «جوس سيفيل»، أو «[قانون] المواطنين»، وهو القانون الروماني الإمبراطوري القديم المستعمل للإشارة إلى نظام الإمبراطورية القانوني السائد آنذاك، الذي كان مناقضًا للقوانين التي حكمت الشعوب التي غُزيت (قانون الشعوب)؛ وبالتالي، ما عُرف باسم قانون جستنيان. على أي حال، يشير ممارسو القانون المدني عادةً إلى نظامهم القانوني بمعناه الواسع على أنه جوس كومون وهو يعني حرفيًا «القانون العام»، بمعنى استعمال المبادئ العامة للقانون بدلاً من القوانين الخاصة بمجالات معينة. (قد يتأثر استخدام «قانون الأنظمة الأنجلوسكسونية العام» أو لا يتأثر بهذا الاستخدام).

يُعتبر تزويد جميع المواطنين بالسلوكيات وبمجموعة القوانين المكتوبة التي تُطبق عليها والتي يجب على القضاة اتباعها الغرض الرئيسي من التقنين. يُعتبر القانون المدني النظام القانوني الأكثر انتشارًا في العالم، وهو سارٍ بأشكال مختلفة في نحو 150 دولة. استُمد هذا القانون أساسًا من القانون الروماني، إذ يمكن القول إنه النظام القانوني الأكثر تعقيدًا والذي يرجع تاريخه إلى ما قبل العصر الحديث.

تُعتبر المدونة القانونية المصدر الأساسي للقانون في حال وجود مدونات قانونية، فهي مجموعة منهجية من المواد القانونية المترابطة والمرتبة حسب الموضوع ضمن ترتيب محدد مسبقًا، تشرح مبادئ القانون والحقوق والامتيازات وطريقة عمل الآليات القانونية الأساسية. تُعتبر المدونات القانونية ببساطة قوانين تسنها السلطة التشريعية، حتى ولو كانت بشكل عام أطول بكثير من القوانين الأخرى. تشمل النظم القانونية الرئيسية الأخرى في العالم القانون العام، والشريعة الإسلامية، والهالاخاه، والقانون الكنسي.

يقر القانون مبادئه العامة على أنها قواعد قانونية، بدلاً من مجموعة الأنظمة الأساسية أو قائمة قوانين السوابق القضائية.

تتعامل سلطات القانون المدني القضائية مع السوابق القضائية بصرف النظر عن أي أهمية سابقة لها على عكس أنظمة القانون العام. تختار محاكم القانون المدني قضاياها بشكل عام باستخدام أحكام قانونية على أساس كل حالة على حدة، دون الرجوع إلى الأحكام القضائية الأخرى (حتى ولو كانت من محكمة أعلى منزلةً منها). يتسلل مقدار متزايد من السوابق القضائية إلى فقه قضاء القانون المدني على الصعيد العملي، لتؤخذ بعين الاعتبار بشكل عام في أهم المحاكم في العديد من الدول. يُسمح للمحكمة العليا في أوروبا الجرمانية بكتابة المزيد من الاستشارات القانونية المطوّلة، وبالفعل، تُكتب هذه الاستشارات بدعم من الاستدلال القانوني، في حين أن القرار النموذجي للمحكمة العليا الناطقة بالفرنسية قصير وموجز وخالٍ من التفسير أو التبرير. تشكل مجموعة من قرارات القضايا المماثلة -على الرغم من أنها ليست سابقة في حد ذاتها- فقهًا ثابتًا في القضاء. تميل سلطات القانون المدني القضائية إلى توليد عدد هائل من الاستشارات القانونية المبلغ عنها، بسبب عدم اعتمادها على قرارات المحاكم بشكل أساسي. ومع ذلك، يميل هذا التوليد إلى أن يكون غير خاضع للرقابة، إذ لا يوجد شرط قانوني للإبلاغ عن أي حالة أو نشرها في أي بلاغ قانوني، باستثناء قضايا مجالس الدولة والمحاكم الدستورية. يُعتبر نشر أي استشارة قانونية أمرًا غير رسمي أو تجاري، باستثناء قضايا المحاكم العليا.

الفئات الفرعية
يمكن تقسيم أنظمة القانون المدني إلى ما يلي:

 الأنظمة التي ما يزال القانون الروماني قانونًا حيًا فيها بطريقة ما، دون أن يكون هناك أي محاولة لإنشاء قانون مدني، كالأنظمة المتبعة في أندورا وسان مارينو.
 الأنظمة التي تمتلك نُظمًا مختلطةً غير مقننة يكون فيها القانون المدني مصدرًا أكاديميًا للسلطة، مع تأثير القانون العام عليها أيضًا، كالأنظمة المتبعة في اسكتلندا والدول التي تطبق القانون الروماني الهولندي (جنوب إفريقيا وزيمبابوي وسريلانكا وغيانا).
 الأنظمة التي تمتلك نُظمًا مختلطةً مقننةً يكون فيها القانون المدني هو قانون أساسي، مع تأثر قانون العامة بشدة بالقانون العام، كالأنظمة المتبعة في بورتوريكو والفلبين وكيبك ولويزيانا.
 الأنظمة التي تمتلك قوانينًا شاملةً تطغى على أحد القوانين المدنية، كالأنظمة المستعملة في فرنسا وألمانيا واليونان وإيطاليا واليابان والمكسيك وروسيا وإسبانيا. تُعتبر هذه الفئة من الأنظمة عادةً مثالًا نموذجيًا لأنظمة القانون المدني.

تمتلك الأنظمة الاسكندنافية طبيعةً هجينةً لأن قانونها الأساسي هو مزيج من القانون المدني والقانون العرفي الاسكندنافي المُقنن جزئيًا. وبالمثل، تدمج قوانين جزر القنال (جيرزي وغيرنزي وآلدرني وسارك) ما بين القانون العرفي النورماندي والقانون المدني الفرنسي.

قوانين مدنية بارزة
يُعتبر قانون نابليون (1804) المُسمى على اسم الإمبراطور الفرنسي نابليون مثالًا بارزًا على القانون المدني. يتكون هذا القانون من ثلاثة مقومات:

 قانون الأحوال الشخصية.
 قانون الملكية.
 القانون التجاري.

التقنين
يُعتبر التقنين الشامل للقانون الروماني الذي أُخذ منه القانون المدني (أي إدراجه في القوانين المدنية) من السمات المشتركة الهامة للقانون المدني، بغض النظر عن أصوله في القانون الروماني. تُعتبر شريعة حمورابي -المكتوبة في بابل القديمة خلال القرن الثامن عشر قبل الميلاد- أقدم تقنين معروف. ومع ذلك، كان هذا القانون وغيره من القوانين التي تلته في الأساس قوائم بالأخطاء المدنية والجنائية وعقوباتها. لم يظهر التقنين النموذجي للأنظمة المدنية الحديثة قبل قانون جستنيان.

مراجع

وصلات خارجية
 دليل المحامين العرب.

أنظمة ومدارس قانونية

قانون مدني (نظام قانوني)