Am EHF Challenge Cup 2012/13 nahmen Handball-Vereinsmannschaften teil, die sich in der vorangegangenen Saison in ihren Heimatländern für den Wettbewerb qualifiziert hatten. Es war die 13. Austragung des Challenge Cups unter diesem Namen. Die Pokalspiele begannen am 12. Oktober 2012, das Rückrundenfinale fand am 12. Mai 2013 statt.

Runde 2

Qualifizierte Teams

Entscheidungsspiele

Runde 3
Es nehmen der erste und zweite aus der Gruppe A der 2. Runde teil und 16 gesetzte Mannschaften die sich in ihren Landesverbänden dazu qualifiziert haben.Die Auslosung der 3. Runde fand am 24. Juli 2012 in Wien statt.Die Hinspiele finden am 10/11. November 2012 statt und die Rückspiele finden am 17/18. November 2012 statt.

Qualifizierte Teams

Ausgeloste Spiele und Ergebnisse

Achtelfinale
Es nehmen die 9 Sieger der 3. Runde und die besten 7 gesetzten Teams teil.Die Auslosung des Achtelfinales findet am 20. November 2012 um --:-- Uhr (UTC+2) in Wien statt.Die Hinspiele finden am 2.–3. Februar 2013 statt. Die Rückspiele finden am 9.–10. Februar 2013 statt.

Qualifizierte Teams

Ausgeloste Spiele und Ergebnisse

Viertelfinale
Es nehmen die 8 Sieger aus dem Achtelfinale teil.Die Auslosung des Viertelfinales fand am 12. Februar 2013 um 11:00 Uhr (UTC+2) in Wien statt.Die Hinspiele finden am 9.–10. März 2013 statt. Die Rückspiele finden am 16.–17. März 2013 statt.

Qualifizierte Teams

Ausgeloste Spiele und Ergebnisse

Halbfinale
Es nehmen die 4 Sieger aus dem Viertelfinale teil.Die Auslosung des Halbfinales fand am 12. Februar 2013 um 11:00 Uhr (UTC+2) in Wien statt.Die Hinspiele finden am 6.–7. April 2013 statt. Die Rückspiele finden vom 13.–14. April 2013 statt.

Qualifizierte Teams

Ausgeloste Spiele und Ergebnisse

Finale
Es nehmen die 2 Sieger aus dem Halbfinale teil.Die Auslosung des Finales fand am 16. April 2013 um 00:00 Uhr (UTC+2) in Wien statt.Das Hinspiel findet am 4.–5. Mai 2013 statt. Das Rückspiel findet am 11.–12. Mai 2013 statt.

Qualifizierte Teams

Ausgeloste Spiele und Ergebnisse

Hinspiel
 ŽRK Fantasyland Samobor - DHK Baník Most  24 : 20 (16 : 10)

5. Mai 2013 17:00 Uhr in Samobor, Bogumil Toni, 1.000 Zuschauer.

ŽRK Fantasyland Samobor: Kuhar, Radovanić, Golubić (9), Lovrić  (6), Balaško  (3), Štrkalj  (2), Kuzmić-Husak  (2), Šilobod  (1), Milanović   (1), Kozlovec, Džepina, Bazzeo

DHK Baník Most: Bezpalcová, Müllnerová, Beňušková (5), Janoušková (5), Martinková   (3), Růčková (3), M.Vysloužilová (2), Vítková   (1), Schererová (1), Vaňková, Dvořáková , Tomášková, Ryšánková, K.Vysloužilová, Šplechtová, Weisenbilderová
Schiedsrichter:  Radojko Brkic und Andrei Jusufhodzic
EHF-Delegierter:  Gabriella Horváth

Quelle: Spielbericht

Rückspiel
 DHK Baník Most - ŽRK Fantasyland Samobor  26 : 17 (16 : 9)

12. Mai 2013 12:30 Uhr in Most, Sportovni hala Banik, 1.250 Zuschauer.

DHK Baník Most: Bezpalcová, Müllnerová, Beňušková (5), Vítková (5), Martinková (4), Růčková  (4), Weisenbilderová (3), Schererová  (3), M.Vysloužilová (2), Vaňková, Dvořáková , Tomášková, Ryšánková, K.Vysloužilová, Šplechtová, Janoušková

ŽRK Fantasyland Samobor: Kuhar, Radovanić, Golubić  (4), Lovrić  (4), Milanović  (4), Balaško  (2), Kuzmić-Husak (2), Šilobod  (1), Štrkalj, Kozlovec, Džepina, Bazzeo

Schiedsrichter:  Katalin Pech und Maria Vagvölgyi
EHF-Delegierter:  Victor Poladenko
EHF-Repräsentant:  Per Bertelsen

Quelle: Spielbericht

Statistiken

Torschützenliste
Die Torschützenliste zeigt die drei besten Torschützinnen in der EHF Challenge Cup der Frauen 2012/13.Zu sehen sind die Nation der Spielerin, der Name, die Position, der Verein, die gespielten Spiele, die Tore und die Ø-Tore.Die Erstplatzierte ist Torschützenkönigin der EHF Challenge Cup der Frauen 2012/13.

Siehe auch
EHF Champions League der Frauen 2012/13
EHF-Pokal der Frauen 2012/13
EHF-Europapokal der Pokalsieger der Frauen 2012/13

Weblinks
EHF Challenge Cup auf der offiziellen Seite des EHF (englisch)

Einzelnachweise

Handball-Europapokal (Frauen)
Handballsaison 2012/13

EHF Challenge Cup der Frauen 2012/13


النفايات المنزلية هي مخلفات نشاط الإنسان في حياته اليومية نجد أن نسبتها تتزايد في البلدان النامية خاصة في ظل التضخم السكاني وقد تؤدي هذه النفايات في غياب الوعي الصحي إلى أضرار جسيمة ويرجع سبب تراكمها إلى عدة عوامل أهمها:

 النمو السكاني حيث هناك تناسب طردي فكلما زاد عدد الأفراد إلا وزادت كمية المخلفات الناتجة عن كل فرد منهم
 تطور المستوى المعيشي حيث يتغير نمط الاستهلاك مثل العادات غير السليمة كطبخ كميات كبيرة من الأطعمة أو شرائها وقد لا يستهلكها الفرد وتأخذ طريقها إلى النفايات وشراء الأكواب والملاعق والصحون البلاستيكية والورقية غير المرتجعة والتي لا يمكن استعمالها مرة ثانية
 التطور الاقتصادي حيث ساهمت زيادة المصانع في توفير معلبات الأكل الجاهز والأكواب والملاعق والصحون البلاستيكية والورقية غير قابلة للاستعمال مرة أخرى مما يجعلها سببا في تراكم النفايات المنزلية.

تصنيف النفايات المنزلية

تصنف النفايات المنزلية حسب المعاير التالية:

المكونات
تتكون النفايات من :
 نفايات عضوية:وهي نفايات قابلة للتخمر مثل بقايا الطعام و مخلفات الحدائق.
 نفايات غير عضوية:وهي نفايات لا تتوفر على مركبات عضوية مثل البلاستيك، معادن، أثواب.

الحالة الفزيائية
نفايات صلبة

هي كل مادة غير صالحة للاستعمال أو غير مرغوب فيها ناتجة عن عملية استعمال أو إنتاج تصرف وتوجه إلى أوساط مستقبلة بعد المعالجة وهي ناتجة من استعمالات المواد التالية
 الورق:ورق الصحف، المكاتب، المدارس، الكرتون وغيرها.
 الزجاج: القوارير، المرطبنات، قطع الزجاج المكسر
 الألمنيوم:علب المشروبات الغازية
 البلاستيك:قوارير الماء، الأكياس البلاستيكية وأغطية الزراعة
 معادن أخرى: المعلبات، هياكل السيارات والبطاريات.
 مواد أخرى: إطارات السيارات المستعملة مخلفات مواد البناء الأثاث، والملابس المستعملة.

نفايات سائلة

مياه ناتجة عن استعمالات المنازل وتكون هذه المياه عكرة ذات لون مائل الاصفرار أو داكن تحتوي على مواد عضوية كبقايا الطعام البول والمواد الكيميائية كالصابون والمنظفات التي تشمل مياه المطابخ، مياه الغسيل ومياه الحمامات والمركبات الهيدروكربونية وبعض أنواع البكتيريا التي تسبب أمراض خطيرة للإنسان

اخطار النفايات المنزلية
تشكل النفايات المنزلية خطرا على البيئة و خصوصا المياه الجوفية

الإنسان
تسبب الغازات السامة الناتجة عن احتراق النفايات خطرا على صحة الإنسان
 أحادي أكسيد الكربون
 بكمية كبيرة: سام بالنسبة للجهاز القلبي والتنفسي وأحيانا مميت.
 بكمية ضعيفة: يعرقل نقل الأكسجين إلى الدماغ والقلب والعضلات.
 اوكسيدات الازوت
تسبب اضطرابات في الجهاز التنفسي وأزمات الربو
 اوكسيدات الكبريت
اضطرابات في الجهاز التنفسي والقلبي وأزمات الربو
 الديوكسين
تؤثر على الجهاز المناعي والعصبي والهرموني، تسبب السرطان
 الألدهيد
يسبب اضطرابات تنفسية
 البنزن
تسبب السرطان

الاقتصاد
يكلف تدبير النفايات المنزلية اعتمادات مالية مهمة بالمقابل تحتوي هذه النفايات على عدة مواد يمكن إعادة استعمالها كمواد أولية

البيئة

تعمل النفايات المنزلية الصلبة مثل مخلفات الأطعمة وقشور الفاكهة والخضروات على تجميع الحشرات التي تنقل السموم والأمراض إلى حيث يمتد بها والانتقال إلى الأماكن المزدحمة بالسكان بالإضافة إلى أن هذه النفايات تلوث الجو بالغازات المنطلقة منها أو الدخان الناتج عن احتراقها فيؤدي إلى تلوث الهواء مما ينجم عنه تلوث كيميائي يتمثل في انبعاث غازات سامة CH4،CO2 التي تشكل أمطار حمضية التي يمكنها أيضا أن تحدث أضرار ببعض أنواع البنايات والآثار التاريخية والتماثيل. هذا يحدث عندما يتفاعل حمض الكبريتيك في تلك الأمطار مع مركبات الكالسيوم في الحجارة (كالأحجار الجيرية أو الرخام أو الغرانيت) لتكوين الجص الذي يتشقق ويسقط. الأمطار الحمضية أيضا تتسبب في إسراع أكسدة الحديد،[1] كما يمكن أن يتفاعل حمض الأزوت (النيتروجين) الموجود فيها مع كثير من المعادن في المنشآت الصناعية ويتسبب في تخريبها.

و تكمن خطورة النفايات عند اقترانها بالمياه التي قد تصل إليها فتعمل على تلوث المياه الجوفية بالإضافة إلى أنها تعتبر مزرعة لتكاثر الكائنات الحية للأمراض مثل الفئران والصراصير والذباب.
إذا لم يتم إتخاذ الاحتياطات اللازمة عند حرق النفايات فإن ذلك يؤدي إلى العبيتي

نظام تسيير النفايات المنزلية الصلبة
إن تسيير النفايات الصلبة يعني القدرة على التحكم التام في النفايات من لحظة التخلص منها من طرف مالكها إلى غاية معالجتها والتخلص النهائي منها بطرق وأساليب تضمن الحفاظ على السير الحسن لهذه العملية بهدف الوصول إلى محاولة القضاء على الآثار السلبية الناتجة عن تلك النفايات

عملية جمع النفايات

المرحلة الأولى
تحدث على مستوى المنازل أي يقوم الفرد بجمع هذه الفضلات ويأخذها نحو أوعية الجمع في مكان إقامته أو يضعها في الخارج من اجل التخلص منها

المرحلة الثانية
تتعلق بالطريق العمومي وتقوم بها البلدية وخلال هذه المرحلة عدة أنظمة
 نظام الرفع من امام المنازل
هذه العملية يقوم بها عمال جمع النفايات الصلبة المنزلية وذلك بحملها من أمام البيوت ويتم رميها إلى مكبات التفريغ وهي المكان النهائي الذي تستقر به النفايات الصلبة المنزلية بعد جمعها من مختلف المجمعات الحضرية القريبة ودلك من أجل المحافظة على نظافة بيئتها وحماية سكانها من خطر إصابتهم بالأمراض بالإضافة إلى تجنب التلوث في بعض الأوساط الطبيعية.

أنواع المكبات
 مكب تفريغ مراقب

هو مكب يتم اختياره بعد تصريح من السلطات الإدارية ويتم دلك بعد دراسة شاملة للموقع وأثار النفايات على البيئة، بحيث ترمى النفايات به مع احترام القوانين المنظمة للمكب، وتتبع فيه تقنيات جد مضمونة للتخلص بأفضل طريقة ممكنة من هده النفايات بعد فرزها ومعالجتها.
 مواصفاته
يتميز هدا المكب بتركيبة جيولوجية غير نفوذه للسوائل محدد مدى الاستغلال والتوسع محاط بسياج يبين حدوده له مراكز مراقبة للدخول والخروج منه مزود بتجهيزات تساعد في عملية معالجة النفايات ومزود بميزان وأيضا بشبكة البنية التحتية الخاصة بصرف عصارة النفايات.
 مكب تفريغ غير مراقب

هو مكب تم اختياره بطريقة عشوائية إما من طرف السكان لرمي نفاياتهم وغالبا ما يكون داخل النسيج العمراني أو في محيطه، أو مكان تم اختياره من طرف المشرفين على تسيير النفايات ويكون خارج المدينة دون الأخذ بعين الاعتبار أي دراسة أو قانون ينظم هدا الاختيار.
 نظام المساهمة
توضع النفايات في حاويات جماعية من طرف السكان من نوع براميل سعتها من 600 إلى 1100لتر أو صناديق ذات حجم5 إلى 12م³ والتي توضع تحت تصرفهم في أماكن يسهل الوصول إليها
 نظام الجمع الخاص
يتم عن طريق مرور الخواص على البيوت لجمع النفايات المزعجة المنزلية كالأثاث أدوات خشبية البلاستيك المعادن مثل النحاس والألمنيوم والعجلات المطاطية المستعملة
 نظام الجمع الانتقائي
يحتاج إلى توفير أوعية الجمع المتميزة فيما بينها على مستوى مولدي النفايات مثلا عن طريق اللون

طرق التخلص من النفايات المنزلية الصلبة

تعالج النفايات القابلة للتحلل biodegradable بواسطة عدة تقنيات

تقنية الطمر
تستعمل هده الطريقة (enfouissement) لاحتواء النفايات والتقليل من كمياتها ويتم ذلك عن طريق تقليص حجمها ثم طمرها في حفرة حيث توضع هذه الحفرة ملائمة وموافقة لكمية النفايات المراد طمرها حيث توضع على حوافها وكذا في قاعها طبقة من الاسمنت ثم طبقة من البلاستيك الصلب وهدا من أجل تفادي تسرب المواد السائلة الناتجة من تحلل النفايات تدعى Lu mus إلى جوف الأرض للحفاظ على سلامة المياه الجوفية وهناك شروط لابد من احترامها وهي:
 أن تحفر الحفرة في منطقة ذات تربة غير نفوذه
 أن تبعد هذه الحفرة عن التجمعات السكانية على الأقل ب200متر
 أن تبعد عن المسطحات المائية ب500متر
 الأخذ بعين الاعتبار اتجاه الرياح السائد في المنطقة
 أن تكون كمية التساقط قليلة في المنطقة

إنتاج السماد العضوي
هو عملية بيولوجية يتم بها تحويل النفايات العضوية من طرف الكائنات العضوية الصغيرة(بكتيريا) الموجودة في الهواء إلى تربة سوداء غنية بالمواد المعدنية تسمى بالكومبوست (compostage)وهو سماد طبيعي يستعمل للزراعة والبستنة من أجل تقوية الأرض بالعناصر المغذية للإثراء بمادة الإيموس التي تعتبر أساس الخصوبة والمحافظة على الأراضي.
حيث إن استعمال السماد العضوي محبذ خاصة في حالة غياب الرطوبة أو قلتها ودرجات الحرارة العالية وهدا ما تتميز به الأراضي الجزائرية.

الترميد

يتم حرق النفايات داخل أفران تحت درجة حرارة 1000c°
لتسخين الماء داخل أنابيب خاصة فينتج عنه بخار يشغل مولد لتوليد الطاقة الكهربائية.
 أما النفايات غير قابلة للتحلل ترسكل وتثمن بتقنية إعادة الاستعمال والتصنيع وتساهم رسكلة المواد القابلة للتثمين ايجابيا في التقليل من كمية النفايات التي تم إخلاؤها نحو المكبات العمومية وفي زيادة مدى استغلالها مما يؤدي إلى اقتصاد لا بأس به في عملية استرجاع المواد الأولية.
 الورق والورق المقوى:يعاد استعماله في صناعة الورق والورق المقوى كمادة أولية ثانوية.
 الزجاج: يعاد استعمال حطام الزجاج كمادة أولية ثانوية لصناعة زجاج جديد.
 البلاستيك: يمكن تجديده على شكل حبوب أو حرقه في أفران لربح الطاقة.
 النسيج: يعاد استعمال الملابس المستعملة كخرق وبطريقة الاستيراد في المصانع كمادة أولية ثانوية.
 المعادن: يتم استرجاعها على الإطلاق عبر مصانع الحديد أو الأفران حيث 1طن يمكننا من اقتصاد 2500وحدة حرارية.
 النباتات: يتم استردادها طبيعيا إلى أسمدة.

طرق التخلص من النفايات المنزلية السائلة

مرحلة ما قبل المعالجة
سميت هذه المرحلة بالفيزيائية لاعتمادها على الخصائص الفيزيائية للشوائب مثل الحجم الوزن النوعي كثافة الجزيئات والهدف منها
إقصاء الشوائب العضوية وغير العضوية مثل بقايا الخضروات، الكرتون الأقمشة، الرمل، الحصى، الزيوت.

مرحلة المعالجة الأولية
تهدف هذه المرحلة إلى تخفيض قيم الملوثات الموجودة في مياه المجاري والتخلص من أكبر كمية من المواد العضوية العالقة القابلة للترسيب وتكون إما فيزيائية أو فيزيو كيميائية

المعالجة الأولية الفيزيائية
 الترسيب الابتدائي
يتم الترسيب الابتدائي خلال أحواض ترسيب راسية هرمية أو مخروطية القاع حتى تنزلق الرواسب إلى رأس المخروط الذي يحتوي على كاشطة متنقلة ومواسير حيث يتم خفض سرعة دخول المياه الحاملة للحمأة إلى حوض الترسيب ويمكن تمييز نوعين من المواد الراسبة
 النوع الأول ويتشكل هذا النوع من الدقائق الحيوية المنفصلة عن بعضها البعض والتي تتمتع بسرعة ترسيب ثابتة
 النوع الثاني يتضمن هذا النوع الدقائق المتكاتلة نتيجة فعل طبيعي أو عملية تكتل اصطناعي إن ترسب تلك الدقائق في الوسط ضعيف التركيز يتم بشكل إفرادي ولكن سرعتها تتغير خلال عملية السقوط نتيجة اصطدامها بدقائق أخرى تزيد من حجمها وبالتالي تزيد من سرعة ترسيبها
 التعويم
تحدث عملية التعويم في الشروط التي تكون فيها الكتلة الحجمية للمادة المعلقة اقل من الكتلة الحجمية للوسط السائل المحيط بها اما إذا كانت كثافة المواد المراد تعويمها أعلى من كثافة الماء يمكننا إحداث تعويم محرض لهاو ذلك بربط الدقائق المعلقة بفقاعات غاز ما ﴿الهواء بشكل اخص﴾ لتشكيل مجموعة متكاملة﴿ غاز جسم معلق﴾اقل كثافة من السائل المحيط به

مرحلة المعالجة الثانوية البيولوجية
تعتمد على ظاهرة طبيعية حيوية حيث تقوم البكتيريا بتكسير المركبات العضوية وتحويلها إلى مركبات غير ضارة والهدف منها
 تخثر وإزالة المواد الغروية الصلبة غير قابلة للترسيب
 تثبيت المواد العضوية
 تقليل نسب المواد العضوية الموجودة في الحماة
 التخلص من المغذيات مثل النتروجين والفوسفور.
و هناك عوامل مؤثرة على المعالجة البيولوجية

الحمل العضوي وهو قيمة المواد العضوية بالنسبة لكمية البكتيريا كما أن درجة الحرارة للمعالجة تكون من C °5 إلى C° 40. كلما زادت درجة الحرارة زاد نشاط البكتيريا توفر درجة الpH اللازمة للمعالجة من 7الى 8,5 بالإضافة إلى توفر الوسط المناسب لنمو البكتيريا إذ تحتاج الكائنات الدقيقة حتى تتكاثر وتؤدي عملها بشكل مناسب إلى كربون وطاقات مغذية

مرحلة المعالجة الثالثية
إن العمليات التي سبقت في المعالجة ليس من المتوقع أن تزيل كل الكائنات الحية الدقيقة وذلك على الرغم من انخفاض أعدادها بشكل واضح ومؤثر لذلك تلجأ المحطات لمعالجة ثالثية كآخر مرحلة لتنقية المياه والهدف من هذه المعالجة
 إزالة المواد العالقة وتخفيض (DBO(demande biologique en oxygène الطلب العضوي للاكسجين من المياه المعالجة
 تخفيض تراكيز العوامل الممرضة مثل البكتيريا وبيوض الديدان المعوية تجنبالأي ضرر يمكن أن ينجم عنها.

توعية
إن النفايات هي مسؤولية كل مواطن، فرغم وجود القوانين الصارمة لحماية البيئة والمواطن إلا أنه هناك عدة تجاوزات وعليه يجــب
 توعية المواطن بخطورة النفايات.
 التأكد من تطبيق القوانين البيئية من طرف المعنيين بالأمر.
 إدخال مفهوم تثمين النفايات إلى ثقافة كل مواطن.
 إدخال برامج التوعية في المنظومة التربوية لإنشاء جيل واعي.
وتبقى النفايات المنزلية من مشاكل العصر بسبب سوء تسييرها من جهة ونقص في ثقافة الإنسان من جهة أخرى

المراجع

المراجع باللغة العربية
 دليل اعلامي حول تسير ومعالجة النفايات الصلبة الحضرية صادر عن وزارة تهيئة الإقليم والبيئة الجزائر، افريل 2003.
 فتحي دردار البيئة في مواجهة التلوث دار الامل تيزي وزو ماي 2002.

المذكرات
 صورية بن قندوز: تسيير المياه في مدينة وادي رهيو. مذكرة تخرج لنيل شهادة مهندس دولة في الجغرافيا والتهيئة العمرانية، جامعة وهران سنة 1999.

 محمد عزوز: تسيير النفايات الصلبة المنزلية في مدينة تلمسان مذكرة تخرج لنيل شهادة مهندس دولة في الجغرافيا والتهيئة العمرانية جامعة وهران سنة 2003.

إدارة المخلفات
مخلفات

نفايات محلية صلبة


Halloween 4 er en amerikansk gyserfilm fra 1988 instrueret af Dwight H. Little.

Medvirkende
Donald Pleasence som Sam Loomis
Ellie Cornell som Rachel Carruthers
George P. Wilbur som Michael Myers
Danielle Harris som Jamie Lloyd
Beau Starr som Sheriff Ben Meeker
Michael Pataki som E. W. Hoffman
Sasha Jenson som Brady
Kathleen Kinmont som Kelly Meeker
Jeff Olson som Richard Carruthers
Karen Alston som Darlene Carruthers

Eksterne Henvisninger

Gyserfilm fra USA
Amerikanske film fra 1988
Seriemorderfilm
Film om Halloween
Slasher film

Halloween 4


Karakoyunlu, Iğdır ilinin nüfus bakımından en küçük ilçesidir. Ayrıca tarihte Karakoyunlular adıyla hüküm sürmüş bir devlet de vardır.

Genel bilgiler
Doğu Anadolu Bölgesi'nde Iğdır iline bağlı bir ilçe olan Karakoyunlu, doğusu Aralık ilçesi, kuzeyi Ermenistan, batısı Iğdır Merkez, güneyi ise Büyük Ağrı Dağı'nın Iğdır'a bakan yamaçları ile çevrilidir. İlçe toprakları Ağrı Dağı'nın uzantıları, Kire denilen taşlık ve kayalık yükseltiler ve Ağrı Dağı'nın eteğindeki Korhan Yaylası'ndan oluşmaktadır. Ovalık alanları Ağrı Dağı'nın lav ve tüf bazaltları ile örtülmüş, üzeri de Aras Nehri'nin taşıdığı alüvyonlarla kapatılmıştır. Iğdır Ovası'nın ortasında yer alan düzlükler 850–800 m arasında değişmektedir. Bingöl Dağları'ndan kaynaklanan Aras Nehri ile Bulakbaşı ve İslamköy'den doğan Karasu Çayı ilçe topraklarını sulamaktadır. Karakoyunlu ilçesi Iğdır il Merkezi'ne 15 km, uzaklıktadır. Yüzölçümü 194 km² olup, toplam nüfusu 14.597'dir. Fatih ve Ergenekon Mahallesi olmak üzere 2 mahallesi vardır. Ayrıca 14 köyü bulunmaktadır.

Tarihçe
Karakoyunlu ve çevresindeki buluntular, ilk yerleşimin MÖ.900-600 yılları arasında Urartular döneminde başladığını göstermektedir. Sonraki yıllarda Kimmerler'in ve Sakalar'ın saldırılarına uğramış, MÖ. 4. yüzyıl'da Medler, ardından Persler, Makedonyalılar, Romalılar, Bizanslılar, Sasaniler yöreye egemen olmuşlardır. Zaman zaman Arap akınlarına uğramış, Bizanslılar'la Araplar arasında el değiştirmiştir.

1071'deki Malazgirt Savaşı'ndan sonra Türkmen boylarından bazıları yöreye yerleşti. Karakoyunlu ve çevresi 1239'da Moğolların, 1256'da ise Altın Orda Devleti'nin yönetimine geçti. Celayirliler, Azerbaycan ve Nahçıvan ile birlikte Karakoyunlu üzerinde de hâkimiyet kurdular. Celayirliler'den sonra, 1380 yılında Karakoyunlu Devleti burayı ele geçirdi ve büyük olasılıkla da ilçe ismini bu devletten aldı. Timur'un Anadolu'ya girmesiyle Timur İmparatorluğu'na bağlanan bölge, Timur'un 1405'teki ölümü nedeniyle yeniden Karakoyunlu Devleti'nin hâkimiyetine girdi ve yaklaşık 62 yıl boyunca bu devletin yönetiminde kaldı. Ayrıca, İlçe merkezindeki ve köylerindeki mezarlıklarda bulunan koç, koyun heykelli mezar taşlarının Karakoyunlular döneminden kaldığı ortaya çıkarılmıştır. Karakoyunlu Devleti 1467'de Akkoyunlu Devleti tarafından yıkılınca Karakoyunlu ve çevresi Akkoyunlu Devleti'nin eline geçse de bu egemenlik fazla sürmedi. Fatih Sultan Mehmet'in 1473'teki Otlukbeli Savaşı'nda Uzun Hasan'ı yenmesinden sonra ilçe, Osmanlı topraklarına dahil olsa da bir süre sonra Safeviler yöreyi ele geçirdi. Yavuz Sultan Selim'in 1514'te Çaldıran Muharebesi'nde Safeviler'i yenmesi ile Osmanlı toprakları içerisine katılmıştır. Yavuz Sultan Selim'in savaş sonrası İstanbul'a dönüşünden sonra Safeviler yeniden yöreye hâkim oldu. Kanuni Sultan Süleyman'ın 1534'teki Irakeyn Seferi sırasında Karakoyunlu ve çevresi bu kez kesin olarak Osmanlı topraklarına dahil oldu. Ancak, Osmanlılar ile Safeviler arasındaki savaş bundan sonra da devam etti ve 1555 yılında yapılan Amasya Antlaşması ile sona erdi. İranlıların 1578'de bu antlaşmayı bozması üzerine Sultan III. Murat İran seferine çıktı. İran Şahı I. Abbas'ın yöreye saldırması ile başlayan savaşlarda kesin bir sonuç alınamadı ve 1639'da imzalanan Kasr-ı Şirin Antlaşması ile Karakoyunlu ve çevresi 95 yıl süren bir dönem boyunca Osmanlı toprağı olarak kaldı. Her iki devlet arasındaki ilişkiler 1722'de yeniden bozulsa da, savaşlardan bir sonuç alınamayınca 1746'da Kasr-ı Şirin Antlaşması esas alınarak bir antlaşma imzalandı ve Karakoyunlu ile çevresindeki Osmanlı egemenliği devam etti.

1828'de Aras Nehri'ni geçerek yöreye gelen Rus ordusu tarafından istilaya uğrayan Karakoyunlu ve çevresi, Rusların 1829'da imzaladığı Edirne Antlaşması'na kadar bir yıla yakın bir süre savaş ortasında kaldı. 1855'te de birkaç kez daha Rus istilasına uğrayan Karakoyunlu, 3 Mart 1878 tarihli Ayastefanos Antlaşması ile kesin olarak Ruslara bırakıldı. Böylece Karakoyunlu, Iğdır, Aralık, Tuzluca 1918'de Rusya ile imzalanacak olan "Brest-Litovsk Antlaşması"na kadar 40 yıllık bir sürede Rusların yönetiminde kaldı.

Bu antlaşmadan sonra, Türk kuvvetleri 20 Mayıs 1918'de Karakoyunlu'ya girdiler. İtilaf devletleri ile 30 Ekim 1918'de imzalanan Mondros Mütarekesi uyarınca Türk ordusu yöreden çekilince, Karakoyunlu'yu Ermeniler ele geçirdi. Bu siyasi olayların gelişmesi ve idare eksikliği nedeniyle Iğdır'ın merkez ilçesi başkent olmak üzere 3 Kasım 1918'de Aras Türk Hükümeti kuruldu. Aralık, Karakoyunlu, Iğdır ve Tuzluca'dan toplanan gönüllü siviller Ermenilere karşı direndiler ve bu gelişmeler üzerine Doğu Cephesi harekâtı 12 Kasım'da yeniden başladı. General Kâzım Karabekir'e bağlı kuvvetler 14 Kasım 1920'de Karakoyunlu ve çevresine girerek buraları işgalden kurtarmıştır. Bu durum karşısında barış isteğinde bulunan Ermenistan hükümeti, 2 Aralık 1920'de Gümrü Antlaşması'nı imzalamış ve Karakoyunlu ile çevresi Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde kalmıştır.

Cumhuriyetin ilanını müteakip belde statüsü aldığı 29 Şubat 1972 tarihine kadar Iğdır'a bağlı bir köy olan Karakoyunlu, 3 Haziran 1992 tarih
ve 21247 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 3806 sayılı kanunla da "İl" yapılan Iğdır'a bağlı bir ilçe statüsünü aldı.

İklim
Doğu Anadolu Bölgesi'nden farklı olduğu için pamuk yetiştirilmektedir. Mikro-klima karakteri gösterdiğinden yazlar sıcak, kışlar ılık geçer. En düşük ısı (Şubat: -20 °C) en yüksek (Ağustos: +40 °C) derecedir. Kış şiddeti 30 gündür. Tropik günlerin sayısı 83'tür. Bilhassa Güneybatı yönden esen rüzgâr egemenliğini gösterir. En hızlı rüzgâr SW yönünden eser. Ortalama nem %66 dır. Yağış azdır. Çoklukla yağmur olarak yağan yağış, yaz ve kış sürer. 15 Nisan ile 15 Ekim arası 133 mm yağış düşer. Ortalama 256 mm'dir.

Ekonomi
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Yetiştirilen ürünler, buğday, arpa, çeltik, şeker pancarı, yem bitkileri, patates, yer elması, yer fıstığı, nohut, mercimektir. Ayrıca sebzecilik de yapılmakta olup, domates, patlıcan, biber, marul, tere, nane, salatalık, karpuz yetiştirilmektedir.

Hayvancılıkta ise, büyük ve küçükbaş hayvan besiciliği yapılmaktadır. Yöre halkının el tezgâhlarında düz dokuma yaygıları ve kilimleri de ilçe ekonomisinde katkısı bulunmaktadır.

Nüfus

Yönetim

Belediye başkanlığı

Genel seçimler

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Karakoyunlu Kaymakamlığı
 Karakoyunlu Belediyesi

Karakoyunlu, Iğdır


Stanislav Florio, pomorski kapetan i brodovlasnik iz Prčanja. Iz hrvatske obitelji Florio iz Prčanja u Crnoj Gori.

Spominje ga se u izvorima među prčanjskim brodovlasnicima koji su između 1850. i 1870. u Trstu raspolagali s kapitalom od 4 milijuna forintâ, uz Iliju i Tripa Florija.

Bio je prvi mecena hrvatskom kiparu Ivanu Rendiću, kojem je pomogao upisati umjetničku školu u Veneciji.

Izvori

Florio
Životopisi, Trst
Crnogorski poduzetnici

Stanislav Florio


Cuma namazı (Arapça: صلاة الجمعة Salat-ül Cum'ati), İslâm dininde cuma günü öğle vakti cemaatle kılınması farz olan iki rekatlık bir namazdır.

Tarihçe
Cuma ibadetinin İslam'dan önce de Araplarda bulunduğu hususunda bazı araştırmalar yapılmıştır. Genel inanca göre Cum'a Sûresi'nin inmesi ile hicret sırasında Müslümanlara farz kılınmış olan bir ibadettir. Muhammed, Medine'ye yakın bir yer olan Salim bin Avf yurdundaki Ranuna denilen vadi içerisinde Beni Salim Mescidi'nde ilk cuma hutbesini okumuş ve ilk cuma namazını kıldırmıştır.

Önemi
Cuma, Müslümanlarca önemli bir toplanma günüdür. Bu günde Müslümanlar camilerde toplanırlar, okunan hutbeleri dinlerler ve birlikte cuma namazını kılarlar. Sonra da birbirlerini görürler veya günlük işlerine yönelirler.

Cuma namazının beş vakit namazdan farklı olarak mutlaka cemaatle kılınması gerekir. Kur'an'ın Cuma Sûresi'nin 9. âyeti bu namazla ilgilidir. Cuma namazı erkeklere olduğu gibi kadınlara da meşrulaştırılmıştır. Ancak meşrû mazeretler sebebiyle erkeklere olduğu gibi kadınlara da Cuma namazlarına katılmama ruhsatı verilmiştir. Cuma namazının kadınlar için görev olmaktan çıkarıldığına ilişkin bir tek sahih hadis yoktur.

Vakti ve kılınışı
Cuma namazının vakti öğle namazının vaktidir. Geleneksel uygulamada cuma için ezan okunduğunda camilere gidilerek öğle namazında olduğu gibi, dört rekat namaz kılınır. Daha sonra cami içinde bir ezan daha okunur. Minberde cemaata karşı bir hutbe okunur. Bu hutbeden sonra kamet alınarak cumanın iki rekat farzı cemaatle aşikare okuyuşla kılınır. Sonra yine başlangıçta olduğu gibi dört rekat namaz kılınır. Bu da cuma namazının son sünnetidir.

Bazı düşüncelere göre "Zuhrü ahir" denilen dört rekat namaz kılınır. Bunun sebebi bazı kesimlerce cuma namazının farklı camilerde kılınamamasıdır. Bu son öğle namazıdır, öğlenin dört rek'at farzı gibi kılınmakla beraber öğlenin sünnetinde olduğu gibi de kılınabilir. Böyle kılınması daha uygun görülmüştür. Arkasından da "Vaktin sünneti" niyeti ile aynen sabah namazının sünneti gibi iki rekat namaz daha kılınır.

Cuma ibadetinin başlangıçta 2 rek'at olarak kılındığı, geleneksel uygulamadaki toplam olarak 16 rek'ata ulaşan ibadetin, Cum'a Sûresinde konu edilen ana ibadete sonradan yapılan eklemelerle ulaşıldığı düşünülebilir.

Cuma'nın şartları
Cuma namazı Kur'an'da  detayları ile açıklanmıştır.

Fıkıhçıların görüşleri
Fıkıhçılar tarafından cuma namazının farz olması veya bir kişinin bu namaza katılmasının gerekli olmasının bazı şartları olduğu ifade edilir. Cuma namazının diğer namazlardan başka olarak kendisine özgü on iki şartı daha vardır. Bunların altısı vücubunun (farz olmasının), diğer altısı da edasının şartlarıdır.

 Hür olmak, esir veya hapis olmamak.
 Mukim olmak, yolculukta olmamak.
 Sıhhatli olmak, namaza gidemeyecek kadar hasta olmamak.
 Kör olmamak.
 Ayakları sağlam olmak.
 Namaza gitmeye mani ve gitmemeyi mübah kılan bir özrü bulunmamak, (Düşman korkusu, şiddetli yağmur, çamur gibi şeyler.)
 Cuma namazı kılınacak yerin şehir olması, (izin verilen köylerde de kılınabilir)
 Namazı emir veya vekilinin kıldırması,
 Öğle namazı vaktinde kılınması,
 Cemaatin huzurunda hutbe okunması,
 İmamdan başka en az üç kişi bulunması,
 Cuma namazı kılınan yerin herkese açık olması.

Cuma'nın farz oluşuyla ilgili tartışmalar
Türkiye ve birçok ülkede cuma namazının farz olmadığı konusunda görüşler bulunmaktadır. Bu tartışmalar fıkıhçılar tarafından ortaya konmuş olan cumanın şartlarının yerine gelip gelmemesi ile ilgilidir. Ayrıca bazı kesimler şeriat hükümlerinin uygulanmadığı ülkeleri dar'ül harb saydıkları için cuma namazı kılınmasının dar'ül harpte farz olmadığına inanırlar. Bazı rivayetlere göre cuma ve bayramın aynı güne denk geldiği zamanlarda bu iki namazın ayrı ayrı cemaatle kılınması gerekli değildir.

Ayrıca bakınız
 İbadet
 Cemaat
 Fıkıh

Kaynakça

Namaz
Namaz
Farz namazlar

Cuma namazı


The Maze Runner er en amerikansk science fiction-film fra 2014 instrueret af Wes Ball, baseret på James Dashners bog fra 2009 med samme navn. Filmen er den første i The Maze Runner-serien, og manuskriptet blev skrevet af Noah Oppenheim. På rollelisten er blandt andre Dylan O'Brien, Kaya Scodelario, Thomas Brodie-Sangster og Will Poulter. Den blev fulgt op af Maze Runner: Infernoet (2015) og Maze Runner: Dødskuren (2018).

Historien følger 16 år gamle Thomas, spillet af Dylan O'Brien, som vågner op uden at kunne huske noget om hvem han er. Han befinder sig midt i en intrikat labyrint, sammen med flere andre fyre som prøver at finde vejen ud af den stadig skiftende labyrint, samtidig som de prøver at etablere et fungerende samfund som de kalder The Glade. The Maze Runner blev produceret af 20th Century Fox, og udkom den 19. september 2014 i USA.

Medvirkende

 Dylan O'Brien som Thomas.
 Aml Ameen som Alby
 Thomas Brodie-Sangster som Newt
 Ki Hong Lee som Minho
 Will Poulter som Gally
 Kaya Scodelario som Teresa
 Chris Sheffield som Ben
 Patricia Clarkson som Ava Paige

Eksterne henvisninger

Fantasyfilm fra USA
Amerikanske film fra 2014
Engelsksprogede film

The Maze Runner (film)


El pitajo pechirrufo o pitajo de pecho rufo (Ochthoeca rufipectoralis) es una especie de ave paseriforme de la familia Tyrannidae perteneciente al género Ochthoeca. Es nativo de regiones andinas y montañosas del noroeste y oeste de América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye en la Sierra Nevada de Santa Marta, en el noreste de Colombia; en la Serranía del Perijá, en la frontera Colombia-Venezuela, y a lo largo de la cordillera de los Andes desde el noreste de Colombia hacia el sur por Ecuador, Perú, hasta el oeste de Bolivia.

Esta especie es considerada bastante común en sus hábitats naturales: los bordes de bosques de alta montaña, en altitudes entre 2500 y 3600 m.

Sistemática

Descripción original
La especie O. rufipectoralis fue descrita por primera vez por los naturalistaa franceses Alcide d'Orbigny y Frédéric de Lafresnaye en 1837 bajo el nombre científico Fluvicola rufi-pectoralis; su localidad tipo es: «Ayupaya, Bolivia».

Etimología
El nombre genérico femenino «Ochthoeca» se compone de las palabras del griego «okhthos» que significa 'montículo', 'colina' y «oikeō» que significa 'habitar'; y el nombre de la especie «rufipectoralis», se compone de las palabras del latín «rufus» que significa 'rojizo', y «pectoralis» que significa 'pectoral', 'de pecho'.

Taxonomía
La taxonomía interna de esta especie es incierta debido a la lejanía de los deshabitados valles andinos y a la falta de documentación sobre la extensión y frecuencia de intermediarios; en el sur de la zona la variación de las subespecies centralis a  tectricialis y a la nominal aparenta ser clinal.

Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Clements Checklist/eBird se reconocen siete subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Ochthoeca rufipectoralis poliogastra , 1880 – Sierra Nevada de Santa Marta, noreste de Colombia.
 Ochthoeca rufipectoralis rubicundula , 1946 – Serranía del Perijá, frontera Colombia-Venezuela.
 Ochthoeca rufipectoralis obfuscata , 1942 – Andes centrales y occidentales de Colombia al sur hasta el norte de Perú (Piura, Cajamarca, Amazonas, posiblemente noroeste de San Martín).
 Ochthoeca rufipectoralis rufopectus (), 1844 – Andes orientales de Colombia.
 Ochthoeca rufipectoralis centralis , 1927 – centro norte de Perú (sur de La Libertad, Áncash, Huánuco).
 Ochthoeca rufipectoralis tectricialis , 1921 – centro sur de Perú (Pasco al sur hasta el centro de Cuzco).
 Ochthoeca rufipectoralis rufipectoralis () 1837 – sureste de Perú (sureste de Cuzco, norte de Puno) y oeste de Bolivia (La Paz, Cochabamba, oeste de Santa Cruz).

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Ochthoeca rufipectoralis en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Ochthoeca rufipectoralis en xeno-canto.

rufipectoralis
Animales descritos en 1837
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Alcide d'Orbigny
Taxones descritos por Frédéric de Lafresnaye

Ochthoeca rufipectoralis


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Obertaufkirchen

|}

Annabrunn

|}

Bogenberg

|}

Forsthub

|}

Frauenornau

|}

Grüngiebing

|}

Hofgiebing

|}

Hohenpoint

|}

Kirchkagen

|}

Lentfelden

|}

Oberornau

|}

Pfaffenkirchen

|}

Schwarzenbach

|}

Steinkirchen

|}

Straß

|}

Thalham

|}

Weitermühle

|}

Keinem Ortsteil zugeordnet

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Obertaufkirchen

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

 In dieser [ Kartenansicht] sind Baudenkmäler ohne Koordinaten mit einem roten bzw. orangen Marker dargestellt und können in der Karte gesetzt werden. Baudenkmäler ohne Bild sind mit einem blauen bzw. roten Marker gekennzeichnet, Baudenkmäler mit Bild mit einem grünen bzw. orangen Marker.

!
Obertaufkirchen
Baudenkmaler Obertaufkirchen

Liste der Baudenkmäler in Obertaufkirchen


Runabouts ("Danube-class" vessels) are a fictional class of small, multi-purpose starships appearing in the Star Trek science-fiction franchise, primarily the television series Star Trek: Deep Space Nine, which aired on syndicated television between 1993 and 1999.  They served as a means of transport for the crew of the fictional space station Deep Space Nine, in the early seasons of the series enabling storylines taking place away from the station.

This spacecraft design was created primarily by Herman Zimmerman, Rick Sternbach and Jim Martin in the 1990s for Star Trek: Deep Space Nine, and later used throughout the franchise such as in books, comics, and games.

Role in Deep Space Nine
The idea for the runabout was prompted by the need to provide a way for characters to travel away from Deep Space Nine, allowing the series to feature Star Treks themes of exploration and discovery despite being set on a stationary space station. In order to help the new show establish its own identity separate from The Next Generation, the decision was made to have something larger and more capable than the shuttlecraft seen in previous series of Star Trek.

The series bible describes the Danube-class vessels as "the symbol of the Federation presence in [Deep Space Nines] sector". The Starfleet design elements were intended as a touch of familiarity for the characters (and in turn, the viewers) in environments dominated by alien designs and structures, specifically the Cardassians and Bajorans.

From the third season of DS9 onwards, much of the exploration aspect of the series was facilitated by the starship USS Defiant, which took over much of the runabouts' previous role in allowing characters to move off the station. Defiant was introduced because the producers wanted the series to enable more than two or three characters to travel away from Deep Space Nine at once, while the introduction of the Dominion as an antagonist during the second season created the in-universe requirement for a more powerful and combat-capable starship based at Deep Space Nine.

Design and depiction
Overall design of the runabout was supervised by Herman Zimmerman, with Rick Sternbach and Jim Martin responsible for the design work. According to Sternbach, initial designs for the Danube class were based on the 'Spacedock Ferry' that appeared in the film Star Trek VI: The Undiscovered Country.

The Danube-class vessels are larger than shuttlecraft seen in previous series of Star Trek, but significantly smaller than previously depicted starships. The runabouts are usually named after rivers on Earth.

The hull of the Danube-class runabout is shaped roughly like a long, rectangular box. A downward-curving 'wing' is located on each side of the vessel; these start near the top of the hull, and curve down to the warp nacelles. The runabout's impulse drives are located between the wings and the vessel's body. The Deep Space Nine Technical Manual gives the runabout's dimensions as  long,  wide, and  high.

The runabouts have a two-person flight crew, and can carry two other crew. They are fitted with a two-person transporter and accommodation bunks for long missions. According to the first season episode "Dax", they were capable of speeds up to Warp 5. Although not explored in the series, background materials indicate the runabout had a modular mission payload system, where the middle section of the runabout could be swapped out for modules carrying different equipment.

Sets
The cockpit set was designed by Joseph Hodges, and constructed over a nine-week period. The set was laid out with the two flight crew facing forward and out the windows, while consoles for the two other crew have them facing the sides of the runabout. The runabout's transporter was located in the centre rear of the compartment.

A remodeling of the set occurred between the second and third seasons, with the primary change being new computer consoles around the cockpit. Another major overhaul occurred between seasons four and five, with the transporter bay moved aft behind a large door (which was usually kept open), and a free-standing console added in its place.

The set was redressed on four occasions to serve as the control areas of other vessels: a Maquis raider during "Caretaker", the pilot episode of Star Trek: Voyager, mirror universe ships in DS9 season three episode "Through the Looking Glass" and season four episode "Shattered Mirror", and a shuttlecraft from USS Enterprise-E in the film Star Trek: Insurrection.

A set for the runabout's aft living quarters was built for "Timescape", an episode in the sixth season of The Next Generation (running concurrently with DS9s first season). The set was designed by Richard James, and was funded from The Next Generations budget, in order to take pressure off DS9s finances. Unlike the cockpit construction, design and fabrication of the aft set had to be completed in nine days. This was the only appearance of the Danube class outside of DS9, and although the set was intended for use on DS9, it was never used again to depict a runabout's interior.

Filming models

The filming model was built by Tony Meininger. Filming of the runabout was done by Image G, along with all other miniature effect work for the series.

One runabout, USS Ganges, appeared in season one episode "Past Prologue" with a 'roll-bar' mounted over the top of the ship. This roll-bar, described as containing sensor equipment, was added to the model to help viewers distinguish between Ganges and the runabout USS Yangtzee Kiang during a chase sequence.

Eight subsequent episodes of DS9 show Danube-class ships with roll-bars, including second season episode "The Maquis, Part II", where two runabouts with roll-bars are depicted flying alongside a third, without the roll-bar. A prototype for an updated runabout design, the Yellowstone class, appears in an alternate timeline depicted in the Voyager episode "Non Sequitur". This episode used stock footage from various DS9 episodes; incongruously, the runabout's destruction depicts the vessel with a roll-bar, while all previous scenes show the vessel without one.

Season six episode "One Little Ship" had a runabout carrying Jadzia Dax (Terry Farrell), Julian Bashir (Alexander Siddig), and Miles O'Brien (Colm Meaney) shrunk down to tiny size, then having to rescue the rest of the cast when Defiant is captured by the Dominion. Screenwriter René Echevarria conceived the 'little ship show' idea as a comedic filler episode early in The Next Generations run, but despite suggesting it multiple times, did not receive the chance to go ahead until late in DS9s run. Meiniger built a new, -long runabout model: dialogue in the episode specified that the runabout had shrunk to , but a model that small would have had problems with lighting and detail. The model was mounted on a specially built three-axis head, which allowed for easier miniature effect work than with the original filming model.

Computer-generated imagery model
Season six episode "Change of Heart" depicts a runabout traversing an asteroid field, then landing on a planet. This was the first episode in which runabout sequences were done completely with computer-generated imagery: complex scenes where the ship weaved through the dense asteroid field were achieved without weeks of miniature effect work, and camera movements during the landing sequence allowed the runabout to be shown from multiple angles in the same scene, as there was no need to conceal a 'mounting point' for the miniature. The CGI model for the Danube class was developed by Digital Muse.

Appearances

Danube class

Yellowstone class (alternate reality)

Disposability
A large number of runabouts are damaged or destroyed over the course of the series. In the third-season episode "Family Business", Kira Nerys (Nana Visitor) quips, "The rate we go through runabouts, it's a good thing the Earth has so many rivers" (referencing the naming tradition of the Danube-class vessels), and in Star Trek 101, authors Terry Erdmann and Paula Block comment that the series "goes through runabouts like potato chips".

The show's art department joked that any runabout travel should be done on the USS Rio Grande, referring to its distinction as the only Danube-class ship to survive the entire seven-season run of DS9, and therefore the safest one. It appeared in the series pilot "Emissary", the final episode "What You Leave Behind", and eighteen other episodes in between.

Merchandise
In 1993, AMT/Ertl released a 1:72 scale model kit for the runabout USS Rio Grande. During the filming of season two, one of these models was put together by the show's art department for a miniature effect shot where a runabout exploded, instead of having to assemble, then destroy, a more-expensive filming model. Later, the company released a 1:2500 scale model of Deep Space Nine itself, which included three runabouts to place on the station's landing pads.

In 1994, Playmates Toys released a "Runabout Orinoco" playset, in which two of Playmates'  action figures could be seated.

A runabout was amongst the Star Trek Micro Machines produced by Galoob. As well as the standard toy, bronzed and silvered versions have been released in collectors' sets.

Several 'ship' cards from Decipher, Inc.'s Star Trek Customizable Card Game depicted Danube-class ships. A generic Runabout card (based on the appearance in The Next Generation) was included in the original set, with named runabouts appearing in subsequent sets.

Runabouts appear in several incarnations in the Star Trek Online massively multiplayer online role-playing game. Danube and Yellowstone classes appear as both playable 'small craft' starships and as decorative non-combat pets to be displayed when using larger starships. The Danube-class starship and pet correspond to the DS9 appearance, with the roll bar equipped. However, the Yellowstone runabouts have a different visual design to the ship's appearance in Star Trek: Voyager.

Reception
In 2017, CBR ranked the runabout the fifteenth most powerful spacecraft of Star Trek: Deep Space Nine. They note they were an important vessel in the television show early on before the arrival of the USS Defiant spacecraft. They felt they were a big upgrade over smaller shuttlecraft of the period, and while they land the occasionally lucky shot against larger starships, they were no match for them in general.

Citations

See also
 Star Trek: The Next Generation
 Star Trek: Deep Space Nine
 Star Trek: Voyager

References

Books

Journal articles

Websites

External links

 Danube class at Memory Beta
 Unnamed Danube class starships
 Runabouts with Rollbars - Webpage identifying the occurrences of the 'roll-bar' across episodes of DS9
 Variations of the Runabout Interior - Web page tracking the changes of the runabout cockpit set over the course of DS9
 Danube Class Runabout at Maquis Forces International -  Runabout Graphics/Schematics

Star Trek spacecraft
Star Trek: Deep Space Nine

it:Astronavi di Star Trek#Classe Danube

Runabout (Star Trek)


---Sidenote START---

MÖ 7. yüzyıl, MÖ 700'ün ilk günü başlamış ve MÖ 601'in son günü bitmiştir.

Olaylar
Med İmparatorluğu kuruldu.
 Orta Asya ve Güney Rusya'dan göç etmiş İskitler tarafından, Karadeniz'in kuzeyi Ukrayna'da Kabileler İmparatorluğu kuruldu.
 Kabileler İmparatorluğunu kuran İskitler, Yunan dünyasıyla ticarete girişti.
 Miletli Thales'in Doğumu
 Frigyalıların yıkılmasından sonra, Lidyalılar tarafından, Kral Giges zamanında bağımsız bir devlet kuruldu.
 Anaksimandros, Yunan filozofun doğumu.
 Sakalar'ın başbuğu Alp Er Tunga (Afrasyab)'nın öldürülmesi
 Asur kralı Asurbanipal'in ölümü.
 Lidya Kralı Gyges, Asur Kralı Asurbanipal ile birleşerek yapılan savaşta Kimmerleri büyük bir yenilgiye uğrattı.
 Asur kralı Asurbanipal, babasının başlattığı Mısır seferini ilerletti ve Memphis'i ele geçirdi.
 Byzantion (günümüzde İstanbul) kuruldu.
 Asurbanipal, Asur kralı oldu. İmparatorluğun başkenti Ninova dünyanın en büyük yerleşim birimi durumuna geldi.
 Tullus Hostilius Roma'nın kralı oldu.
 Kimmerler Frigya'nın başkenti Gordion'u ele geçirdiler.

Önemli kişiler
 Miletli Thales
 Alp Er Tunga
 Anaksimandros
 Asurbanipal

Buluşlar ve keşifler
 Mısırlıların, gemiyle 3 yılda Afrika'nın çevresini dolaşmaları.

MÖ 7. yüzyıl


Grunf, pravim imenom Otto von Grunf, jedan je od glavnih likova talijanskog stripa "Alan Ford". On je tajni agent u Grupi TNT, kojoj uglavnom služi kao znanstvenik i izumitelj. Prvi put se pojavljuje u epizodi "Grupa TNT".

Životopis

Otto von Grunf rođeni je Nijemac koji je u svojoj domovini radio kao mehaničar zrakoplova. Sudjelovao je u oba svjetska rata i svojom nesposobnošću zapravo pomagao svojim neprijateljima. U Prvom svjetskom ratu je zbog njegovog nepopravljanja aviona poginuo slavni pilot Manfred von Richthofen, poznatiji kao "Crveni barun", a u Drugom svjetskom ratu poginuo je zapovjednik Luftwaffea von Bombenšuh. Nakon rata Grunf je emigrirao u SAD gdje je dobio brojna odličja i medalje jer je svojom nestručnošću doprinio savezničkoj pobjedi. U poraću je radio kao prodavač povrća. Šefovi su mu dali otkaz i slučajno je nabasao na oglas gdje se traže tajni agenti. Upao je u sjedište Grupe TNT prije Boba i Debeli šef ga je primio u Grupu. Grunf ima skladište gdje ima brojne izume koji su uglavnom vezani uz promet. Grunf je još uvijek fanatično odan Hitleru i Trećem Reichu, pa pri pozdravu uvijek koristi Hitlerov pozdrav. Ima karakter starog vojnika koji poštuje autoritet vođe i svaku njegovu naredbu, te je bezgranično vjeran Broju 1. Uvijek je posvećen zadatku i nikad ne bi izdao svoje prijatelje. Pomalo je priglup.

Sposobnosti i vještine

Grunf je relativno vješt izumitelj jer za 25 centi može napraviti vrhunske izume koji uvijek rade, ali nikada onako kako bi trebalo. On je svojim njemačkim gospodarima donio smrt, ali Grupi TNT često donosi uspjeh. Bob često govori kako se uvijek boji za svoj život kad putuje Grunfovim vozilom, što ne govori bez razloga. Grunf je u starijim epizodama bio sposobniji i pametniji, dok u novima postaje sve gluplji i beskorisniji, te ima naviku spavati, možda zato što je ostario.

Izgled

Grunf je srednje visok (175 cm) i debeljuškast (82 kg). Ima 55 godina. Proćelav je, prosijed i brkat. Nosi avijatičarsku kapu i naočale.

Citati

 Tko vrijedi leti. Tko leti vrijedi. Tko ne leti ne vrijedi.

 Jedna lasta ne čini proljeće, a kamoli dvije.

 Bolje živa kukavica nego mrtav junak.

 Tko izgubi dobitak, dobije gubitak.

 Bolje nešto od nečega nego ništa od ničega.

 Bolje junački ustuknuti nego kukavički pobijediti.

 Bolje ispasti budala nego iz vlaka.

 Bolje izdati knjigu nego prijatelja.

 Tko sanjari drhti. Tko drhti sanjari ili mu je hladno.

 Prvo hopni pa reci skoč.

 Pijte više mlijeka, a manje nafte.

 Iz pakla ljubavi spasila me droga.

 Naoružajte se i bježite.

 Kada pada kiša, nije ista situacija kao kada ne pada.

 Tko spava nije budan.

 Tko hoda ne trči.

 Kada vidite duha, napijte se Pik piva do uha.

 Ne bojmo se ničega, pa ni snijega.

 Pa, znao sam da će moj izum ipak funkcionirati. Sad vidim, i to izvrsno, čak na udaljenost od tri metra. I to kao golim okom!

 Tko se prije prijavi bit će dulje prijavljen.

 Bolje sretna nova nego nesretna stara.

 Ako želiš pobijediti u trci, moraš prvi proći kroz cilj.

 Bolje taktički uzmak nego krvavi poraz.

 Ne predaj se nikad, osim kad moraš.

 Kad se borim, neprijatelja nemam.

 Spreman sam umrijeti časno. Ali, ako nečasno, onda ništa!

Zanimljivosti

 Grunf često nosi majice s najrazličitijim natpisima, od kojih neke možete pročitati u gornjem odlomku.

 Grunf je sam napravio vježbaonicu i skladište te ih održava.

 Grunf u svojem skladištu ima sliku Adolfa Hitlera na kojoj piše "Stricu Adolfu", što je bilo cenzurirano u jugorežimu.

 Uslik "grunf" jedna je od onomatopeja za hrkanje u stripu.

Unutarnje poveznice

 Alan Ford

 Sir Oliver

 Broj 1

 Grupa TNT

Izvori

Junaci stripa
Likovi iz stripa Alan Ford
Grupa TNT

Grunf


Der Milzbrand-Unfall in Swerdlowsk ereignete sich 1979 in der sowjetischen Stadt Swerdlowsk, heute Jekaterinburg. Im Rüstungsbetrieb Swerdlowsk-19, der dem Netzwerk von Biopreparat angehörte, wurden biologische Waffen hergestellt. Wegen eines Fehlers beim Unterhalt der Luftfilter gelangten am 2. April 1979 Milzbrand-Sporen in die Umgebung. Es gab rund 100 Todesopfer, die genaue Zahl ist bis heute unbekannt. Die Ursache des Unfalls wurde von der Sowjetunion jahrelang geleugnet und der Verzehr von verseuchtem Fleisch aus der Umgebung für diesen Ausbruch von Milzbrand verantwortlich gemacht.

Hintergrund
Die geschlossene Stadt Swerdlowsk war seit dem Zweiten Weltkrieg ein wichtiges Produktionszentrum des militärisch-industriellen Komplexes der Sowjetunion. Dort wurden Panzer, Atomraketen und andere Waffen produziert. In der Nähe gab es 1957 den Kyschtym-Unfall, bei dem ein militärischer Atommülltank explodierte, was zur Verstrahlung einer Fläche von 1000 Quadratkilometern führte. Die Biowaffenfabrik von Swerdlowsk wurde nach Ende des Zweiten Weltkriegs basierend auf Unterlagen aus dem japanischen Biowaffenprogramm errichtet, die bei der Eroberung der Mandschurei erbeutet worden waren.

Der Bakterienstamm von Milzbrand, der produziert wurde, war der gefährlichste im sowjetischen Arsenal ("Anthrax 836"). Dieser wurde infolge eines früheren Milzbrand-Unfalls in Kirow im Jahr 1953 isoliert. Ein Leck in einer bakteriologischen Einrichtung verseuchte dort die städtische Kanalisation. 1956 fand der Biologe Wladimir Sisow bei Nagetieren in dieser Gegend einen besonders ansteckenden Stamm von Milzbrand. Es war geplant, diesen Bakterienstamm für die Bewaffnung von SS-18 Interkontinentalraketen zu verwenden, die unter anderem auf amerikanische Städte zielten.

Der Unfall
Die produzierte Milzbrandkultur musste getrocknet werden, um ein feines Pulver zu erhalten, welches als Aerosol verwendet werden konnte. Große Filter in den Abluftanlagen waren die einzigen Barrieren zwischen dem Milzbrandstaub und der Umwelt. Am letzten Freitag des März 1979 entfernte ein Techniker einen verstopften Filter, während die Trocknungsmaschinen zeitweise abgeschaltet waren. Er hinterließ eine schriftliche Nachricht, vermerkte dies aber nicht im Betriebsbuch und am Montag wurden die Maschinen irrtümlich wieder eingeschaltet. Die Verantwortlichen für das Gesundheitswesen der Stadt wurden nicht sofort informiert.

Einige Arbeiter eines nahe gelegenen Keramikwerks wurden krank. Fast alle Erkrankten starben innerhalb einer Woche. Die Zahl der Todesopfer betrug mindestens 105, aber deren genaue Anzahl bleibt unbekannt, weil das KGB die Krankenakten und alle anderen Beweise vernichten ließ, wie der frühere stellvertretende Leiter von Biopreparat, Ken Alibek berichtet. Jedoch hielten zwei Ärzte, Lew Grinberg und Faina Abramowa, welche am Krankenhaus Nr. 40 in Swerdlowsk Autopsien an allen Opfern durchführten, Aufzeichnungen und Gewebeproben unter Verschluss und stellten sie nach dem Ende der Sowjetunion den Untersuchungen von Harvard-Professor Matthew Meselson zur Verfügung.

Die einzige offizielle Stellungnahme, dass es sich bei dem Milzbrandausbruch um einen militärischen Unfall handelte, stammt von Boris Jelzin. In einem Zeitungsinterview mit der Komsomolskaja Prawda am 27. Mai 1992 erwähnte er, dass das Militär der Grund für den Ausbruch gewesen sei.

Die Untersuchung
In den 1980er-Jahren gab es Debatten darüber, ob der Ausbruch von Milzbrand natürliche Ursachen gehabt hatte oder ob der Grund ein Unfall gewesen war. Für den Fall eines Unfalls gab es die Diskussion, ob dieser den Bruch der Biowaffenkonvention von 1971 bedeuten würde. In den Jahren unmittelbar nach der Auflösung der Sowjetunion wurden einige kleinere Untersuchungen durch russische Wissenschaftler gestartet, welche zu einer Neubehandlung des Unfalls durch die Presse führten.

Auch eine Gruppe westlicher Journalisten unter Leitung von Harvard-Professor Matthew Meselson erlangte 1992 Zugang zu der Region. Man fand heraus, dass alle Opfer zu dem Zeitpunkt als die Sporen als Aerosol freigesetzt wurden, in Windrichtung gelebt hatten. Der Viehbestand in der Gegend war ebenfalls betroffen. Hätte der Wind zu dieser Zeit in Richtung der Stadt geweht, hätten sich die Krankheitserreger auf hunderttausende Menschen verteilt. Die Fabrik blieb für Untersuchungen verschlossen.

Nachspiel
Die geheimen Aktivitäten wurden in den Untergrund verlagert und neue Labore zur Arbeit an hochansteckenden Krankheitserregern wurden eingerichtet. Berichten zufolge wird dort gegenwärtig an H4-Stämmen von Bacillus anthracis gearbeitet. Dessen Pathogenität und Resistenz gegen Antibiotika wurde durch Gentechnik dramatisch gesteigert.

Literatur
 Lew Alexandrowitsch Fjodorow: Советское биологическое оружие: история, экология, политика. Международный Социально-экологический Союз, Moskau 2005, ISBN 5-88587-243-0.
 Matthew Meselson, Jeanne Guillemin, Martin Hugh-Jones, Alexander Langmuir, Ilona Popova, Alexis Shelokov, Olga Yampolskaya: The Sverdlovsk anthrax outbreak of 1979. In: Science. Band 266, 1994, S. 1202–1208. https://web.archive.org/web/20060422122905/http://www.anthrax.osd.mil/documents/library/Sverdlovsk.pdf

Einzelnachweise

Epidemie
Sowjetische Militärgeschichte
Geschichte Jekaterinburgs
Katastrophe 1979
Milzbrand

Milzbrand-Unfall in Swerdlowsk


HBO 3  este un post de televiziune Pay TV care difuzează filme și mai multe seriale. A inlocuit postul HBO Comedy.

Filme

Actiune, Crimă, Fantasic, Horror, Sci-Fi, Thriller
 Brigada sincuigașilor: Misiune ucigașă
 G.I. Joe: Snake Eyes
 Green Lantern 3D: Protectorul Universului
 Începutul
 Logan
 Omul-Păianjen: Niciun drum spre casă
 Îmi aparții

Comedie, Familie
 Călătoria fantastică a lui Margot și Marguerite
 Plus unu
 Vecinii noștri pirații

Aventuri, Western
Interstellar: Călătorind prin univers

Biografic, Dramă, Istorie, Muzical, Romance
 Clubul tinerelor vrăjitoare
 Operațiunea Mincemeat
 Păudre - Te Văd Peste tot

Animație

 Hotel Transilvania 3: Monștrii în vacanță
 Un costum pentru Nicholas

Seriale
 Casa Dragonului
 Ce facem în umbră
 Epoca de Aur
 Euforia
 Familia Heck
 Jucătorii
 Mayans M.C.
 Părinți și copii
 Roma
 Roswell, New Mexico
 Știrile săptămânii cu John Oliver
 Tânărul Sheldon
 The Deuce
 The White Lotus

Note

Televiziuni din România

HBO 3


Forushande, iranska filmska drama iz 2016. godine.

Sažetak
Glumačko-bračni par priprema se za izvesti ulge u drami Arthura Millera Smrt trgovačkog putnika. Suprugu je netko brutalno napao. Želi traumatičan događaj što prije zaboraviti i izbrisati iz sjećanja. Radi osvete suprug traži napadača.

Iranski filmovi
Filmovi 2010-ih

Forušande (2016.)


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Astronomske pojave
 Halleyjev komet prvi put zabilježen u babilonskim pločicama. Iz podataka pisanih klinastim pismom prolazak datira između 21. listopada do 19. studenoga.

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Astronomija u 164. pr. Kr.


එය මෑන්හැටන් නගර කොට්ටාශයේ ටර්ට්ල් බේ වටපිටාවෙහි නැගෙනහිර නදිය දෙස ඉහල සිට බලාසිටින සිටින සේ විශාල ප්‍රදේශයක් වසා පිහිටා ඇත. එහි මායිම් වන්නේ බටහිර දිශාවෙන් පලමුවන හරස් වීදිය, දකුණු දිශාවෙන් නැගෙනහිර 42වන වීදිය, උතුරු දිශාවෙන් නැගෙනහිර 48වන වීදිය සහ නැගෙනහිර දිශාවෙන් නැගෙනහිර නදිය වශයෙනි. ටර්ට්ල් බේ යන්න ඇතැම් විට එක්සත් ජාතීන්ගේ මූලස්ථානය සඳහා මෙන්ම එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය සම්පූර්ණ වශයෙන් හැඳින්වීමේ අලංකාර පදයක් ලෙස ද යොදාගනු ලබයි.

එක්සත් ජාතීන් සතුව තවත් අමතර, උපකාරක, ප්‍රාදේශීය මූලස්ථාන/ මූලස්ථාන දිස්ත්‍රික්ක තුනක් ඇත. ඒවා ජිනීවා (ස්විට්සර්ලන්තය), වියානා (ඔස්ට්‍රියාව), සහ නයිරෝබි (කෙන්යාව) යන ස්ථානයන්හි පිහිටා ඇත. මෙම අනුබද්ද කාර්යාල එක්සත් ජාතීන්ගේ සම්බන්ධතාවයන් නියෝජනය කිරීම, ජාත්‍යන්තර කටයුතු සඳහා පහසුකම් සැලසීම සහ නිශ්චිත බිහිදෙස් වරප්‍රසාද භුක්තිවිඳීම සිදුකලද,  නිව්යෝර්ක් නුවර පිහිටි ප්‍රධාන මූලස්ථානය පමණක්, මහා මණ්ඩලය සහ ආරක්ෂක කවුන්සලය ඇතුලත්ව එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රධාන ආසන වලින් සමන්විතවේ. එක්සත් ජාතීන්ගේ විශේෂිත කාර්යාංශ පහලවම පිහිටා ඇත්තේ නිව්යෝර්ක් නුවරින් පිටත මෙම අනෙකුත් මූලස්ථාන වල හෝ අනෙකුත් නගර වල වේ.

මෙය නිව්යෝර්ක් නගරයෙහි පිහිටා තිබුණද, එක්සත් ජාතීන්ගේ මූලස්ථානය නියුක්ත වී ඇති භුමි ප්‍රදේශය සහ බදු ගෙන ඇති ගොඩනැගිලි අවකාශය එක්සත් ජාතීන්ගේ තනි පරිපාලනයට යටත් වේ. ඒවා එක්සත් ජනපද රජය සමග ඇති ගිවිසුම් එකඟතාවයක් මඟීන් රීත්‍යානුකූලව බිහිදෙස් කර ඇත. කෙසේවෙතත් හුවමාරුවක් වශයෙන් ප්‍රාදේශීය පොලිස්, ගිනි ආරක්ෂන සහ අනෙකුත් සේවාවන් සඳහා වැඩි වශයෙන් ප්‍රාදේශීය, රාජ්‍ය සහ ෆෙඩරල් නීති පිළිගැනීමට එක්සත් ජාතීන් එකඟතාවය පළකර ඇත.

එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථාන සංකීර්ණය ඉදිකරනු ලැබුයේ අවධි කිහිපයකින් වන අතර එහි සභා ගර්භ සංකීර්ණය අවසන් කරනු ලැබුවේ වර්ෂ 1948 සහ 1952 අතරතුර කාලයේදීය. මුලස්ථානය සමන්විතවන නැගෙනහිර නදියට පසෙකින් පිහිටි අක්කර 17 (69,000 m2) භුමිය මිලදිගනු ලැබුවේ එවක නිව්යෝර්ක්හි ප්‍රමුඛ ඉඩකඩම් සංවර්ධනය කරන්නේකුගෙනි. විලියම් සෙකෙන්ඩොර්ෆ් සහ ශ්‍රීමත් නෙල්සන් රොක්ෆෙලර් මෙම මිලදීගැනීම පිළියෙළ කරනුලැබුහ. පළමුවෙන්  Kykuit හි රොක්ෆෙලර් පවුලේ වතුයායෙහි මෙය පිහිටුවීමට අර්පණයකර තිබුනද එම ප්‍රදේශය මෑන්හැටන් නගරයෙන් අතිශයින් හුදෙකලාව පිහිටි නිසා එය ප්‍රතික්ෂේප විය. එකල ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 8.5 (උද්ධමනය නිසා යථාවත්කල ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 83.4) ක්වූ එම මිලදීගැනීම සඳහා අරමුදල් සැපයීම ඔහුගේ පියා වූ ජෝන් ඩි. රොක්ෆෙලර් (කණිෂ්ඨ) විසින් සිදුකරන ලැබුවේ නගරයට කරනලද පරිත්‍යාගයක් වශයෙනි. රොක්ෆෙලර් පවුලේ පුද්ගලික වාස්තුවිද්‍යාත්මක උපදේශක මෙන්ම විශිෂ්ට ශ්‍රේණියේ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පියෙකු වූ වොලස් හැරිසන්, එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානයේ සැලසුම් අධ්‍යක්ෂක ලෙස සේවය කළේය. ඔහුගේ වෙළඳ සමගම වූ Harrison and Abramovitz ආයතනය එම සැලසුම ක්‍රියාත්මකවීම අධීක්ෂණය කරනලදී.

සැලසුම්කරණය සහ නිර්මාණය

එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය සැලසුම්කිරීම සඳහා තරඟකාරීත්වයක් ඇතිකිම වෙනුවට, එම සැලසුම්කරණය සඳහා සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමට ලොව ප්‍රමුඛ පෙලේ බහුජාතික ගෘහනිර්මාණ ශිල්පීන් කණ්ඩායමකට පැවරීමට එක්සත් ජාතීන් විසින් තීරණය කළහ. ඇමරිකානු වාස්තුවිද්‍යාඥ වොලස් කේ. හැරිසන් සැලසුම් අධ්‍යක්ෂක ලෙස නම්කරනලද අතර ගෘහනිර්මාණ ශිල්පීන්, සැලසුම්කරුවන් සහ ඉංජිනේරුවන්ගෙන් සමන්විත සැලසුම්කරණ උපදේශන මණ්ඩලයක් සාමාජික රටවල් විසින් පත්කරනලදී. එම මණ්ඩලය සෝවියට් සංගමයේ එන්. ඩි.බසොව්, ගැස්ටන් බ්‍රන්ෆවුට් (බෙල්ජියම), ඉමෙස්ට් කෝමියෙර් (කැනඩාව), ලෙ කෝබසියෙර් (ප්‍රංශය), ලියැන්ග් සෙව්-චෙන්ග් (චීනය), ස්වෙන් මාකේලියස් (ස්වීඩනය), ඔස්කාර් නියෙමියෙර් (බ්‍රසීලය), හොවාර්ඩ් රොබර්ට්සන් (එක්සත් රාජධානිය), ජී. ඒ. සොයිලියක්ස් (ඔස්ට්‍රේලියාව), සහ ජුලියෝ විලමාජෝ (උරුගුවේ) යන අයවලුන්ගෙන් සමන්විත විය.

පරිත්‍යාග කිරීමට පෙර මෙම ඉඩම සුනාගාරයක් ලෙස භාවිතාවුවකි. එක්සත් ජාතීන් එහි තම විශ්වීය අගනුවර සඳහා ස්වාධීන නගරයක් ඉදිකිරීමට සිහින දකින අතරතුර බොහෝ බාධාවන් විසින් සංවිධානයේ සැලසුම් සීමාකිරීමට බලපෑම් එල්ලවිය. නැගෙනහිර නදිය මත පිහිටි කුඩා භුමිය "රොක්ෆෙලර් මධ්‍යස්ථානය" මාදිලියේ සිරස් ගොඩනැගිලි සංකීර්ණයක අවශ්‍යතාවය පෙන්නුම්කල නිසා මහලේකම් කාර්යාලය උස්වූ කුළුනක ස්ථානගතකලයුතු බවට නියමිත විය. වර්ෂ 1947 පෙබරවාරි සිට ජූනි දක්වා පැවතී දෛනික රැස්වීම් අතරතුර සහයෝගී කණ්ඩායම අවම වශයෙන් නිර්මාණ සැලසුම් සහ විචලන 45ක් පමණ නිපදවුහ. බොහෝ සාකච්ඡා වලින් අනතුරුව රැස්වීම් සම්බන්ධීකරණය කල හැරිසන් විසින්, නියෙමියෙර්ගේ 32වන ව්‍යාපෘතිය සහ ලෙ කෝබසියෙර්ගේ 23වන ව්‍යාපෘතිය අවසන් ව්‍යාපෘතිය ලෙස වැඩිදියුණුකලයුතු බව නිශ්චය කළේය. ලෙ කෝබසියෙර්ගේ 23වන ව්‍යාපෘතියට, ගෙපලෙහි මධ්‍යයට නුදුරින් පිහිටි රැස්වීම් ශාලාව සහ මන්ත්‍රණ සභා ගර්භය යන අංශ දෙක සහ දකුණු දිශාවෙන් ඉල්පුණු මහලේකම් කාර්යාල කුළුණකින් සමන්විත වූ ගොඩනැගිලි පද්ධතියක් ඇතුලත් විය. නියෙමියෙර්ගේ සැලසුම සත්‍යවශයෙන් ඉදිවූ ගොඩනැගිල්ලට සමාන වූ අතර එය සුවිශේෂී මහා මණ්ඩල රැස්වීම් ශාලාවකින්, අනෙකුත් රැස්වීම් මැදිරි සමන්විත වූ පහතින් පිහිටි ඉතා දිගු තිරස් ගොඩනැගිලි පද්ධතියකින් සහ මහලේකම් කාර්යාලය සඳහා උස්වූ කුළුණකින් සමන්විත විය. කෙසේවෙතත් ගොඩනැගිල්ල ඉදිවූ පසු නියෙමියෙර්ගේ සැලසුමෙහි තිබූ මහා මණ්ඩල රැස්වීම් ශාලාව මෙම කොටස් තුනකින් සැදුම්ලත් කොටසෙහි උතුරු දිශාවෙහි නැවත ස්තානගතකෙරිණි. මෙම සැලසුමට පොදු චතුරශ්‍රයක්ද ඇතුලත්විය. කෝබසියෙර් සහ නියෙමියෙර් ඔවුන්ගේ යෝජනාක්‍රම 23-32 ඒකාබද්ධ කල අතර එයට සැලසුම්කරණ උපදේශන මණ්ඩලයේ අනෙකුත් සාමාජිකයන්ගේ යෝජනාවන්ද එක්කොට 42G ව්‍යාපෘතිය දක්වා වැඩිදියුණු කලහ. මෙම අවසන් ව්‍යාපෘතිය අඩුකිරීම් සහ වෙනස්කිරීම් කිහිපයක් සමග ගොඩනංවන ලදී.

නගරය සමග ඇතිකරගත් එකඟතාවයක් මත ගොඩනැගිල්ල ඉදිවුයේ සියල්ලම නොවුවත් සමහර ප්‍රාදේශීය ගිනි ආරක්ෂණ සහ ගොඩනැගිලි නීති සංග්‍රහයන්ට අනුකුලවය.[උපුටාදක්වීම් අවශ්‍යයි].  මහලේකම්වරයාගේ කාර්යාලය පිහිටා ඇත්තේ 38වන මහලෙහිය.

වර්ෂ 1948දි මුල් ගොඩනැගිල්ලේ ඉදිකිරීම් ආරම්භයද, වර්ෂ 1949 ඔක්තෝබර් 24වන දින මුල්ගල ඇතිරීමද, වර්ෂ 1952දී වැඩ අවසන්වීම ද සනිටුහන්විය. වර්ෂ 1961දී Harrison and Abramovitz ආයතනය විසින් නිර්මාණය කරනලද Dag Hammarskjöld පුස්තකාල ගොඩනැගිල්ල එයට එක්කෙරිණි. මුලස්ථානයේ ඉදිකිරීම් සඳහා මුදල් සැපයීමට ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 65ක පොලී රහිත ණය මුදලක් එක්සත් ජනපද රජය විසින් ලබාදුන් අතර ඉදිකිරීම් පිරිවැය ලෙස වාර්තාවුයේද ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 65ක මුදලකි.

යෝජිත විකල්පයන්
නිව්යෝර්ක් නගරය තෝරාගැනීමට පෙර බොහෝ නගර එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය සඳහා සත්කාරකත්වය සැපයීමට තරඟ කළහ. නැගෙනහිර නදිය අසල භුමිය තෝරාගැනීම සිදුවුයේ වසරකට වැඩි කාලයක් පුරා සිදුකල වෙහෙසකර අධ්‍යයනයකින් හා එක්සත් ජනපදය තුල පිහිටි අනෙකුත් භුමිභාගයන් සලකා බැලීමෙන් අනතුරුවය. ස්විට්සර්ලන්තයේ ජිනීවා හි පිහිටි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ගොඩනැගිලි සංකීර්ණය වෙත ආපසු පැමිණීමට පක්ෂව බලවත් මතභේදයන් සාමාජිකයන් අතර ඇතිවිය. සමස්ත සංකීර්ණයම එක් උස් ගොඩනැගිල්ලක ඇතුලත් කිරීම වැනි කාල්පනික අදහස් ඇතුළු විශාල අදහස් ප්‍රමාණයක් ඉදිරිපත් විය. ආධුනික ගෘහනිර්මාණශිල්පීන් සැලසුම් යොමුකළහ, ප්‍රාදේශීය රජයන් උද්‍යාන අවකාශ පිරිනැමුහ, නමුත් ග්රෝවර් වේලන්, තෝමස් ජේ. වොට්සන් සහ නෙල්සන් රොක්ෆෙලර් වැනි ප්‍රසිද්ධ උගතුන්ගෙන් සමන්විතවූ නිව්යෝර්ක්හි උද්යෝගිමත් අධිෂ්ඨානශීලී කණ්ඩායම ප්‍රභල ඉදිකිරීම් සම්බන්ධිකාරකයෙකු වූ රෝබර්ට් මෝසෙස් සහ පුරපති විලියම් ඕ'ඩ්වයර් සමග එක්ව පිළිගතහැකි මට්ටමේ අන්තර්කාලින පහසුකම් එකලස්කිරීමේ වෑයම සමායෝජනය කළහ. එක්සත් ජාතීන්ගේ  අන්තර්කාලින වැඩබිම් කමිටුව තුල ඔවුමන්ගේ අධිෂ්ඨානශීලී කල්ගැසුනු ප්‍රයත්නයේ ප්‍රතිපලයක් වශයෙන් වැඩිකල් යන්නට මත්තෙන් නිව් යෝර්ක් ප්‍රදේශය පුරා පිහිටි බොහෝ ස්ථානයන්හි රැස්වීම් පැවැත්විය. අවසානයේ මෑන්හැට්න් තෝරාගැනීමට පෙර  සැන් ෆ්රැන්සිස්කෝ (ප්රෙසිඩියෝ ඇතුලත්ව), මැරීන් ප්‍රාන්තය, ෆිලඩෙල්ෆියා, බොස්ටන්, චිකාගෝ, ෆෙයාෆීල්ඩ් ප්‍රාන්තය, CT, වෙස්ට්චෙස්ටර් ප්‍රාන්තය, නිව්යෝර්ක් සහ ක්වීන්ස්හි Flushing Meadows-Corona උද්‍යානය යන භුමි ප්‍රදේශ කෙරෙහි සැලකිල්ලක් දක්වනු ලැබීය. ඉඩම මිලදීගැනීම සඳහා  ජෝන් ඩි. රොක්ෆෙලර් (කණිෂ්ඨ) විසින් ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 8.5ක් පරිත්‍යාග කිරීමට ඉදිරිපත්වූ පසු මෑන්හැට්න් භුමිය තෝරාගනු ලැබිණි.

වර්ෂ 1945-6 දී ලන්ඩනය ප්‍රථම මහා මණ්ඩල රැස්වීම මෙතෝදිස්ත මධ්‍යම ශාලාවේදී ද ආරක්ෂක කවුන්සිලය දේවස්ථාන ශාලාවේදී ද පවත්වමින් සත්කාරකත්වය දරනු ලැබීය. වර්ෂ 1948දී සහ 1951දී තුන්වන සහ හයවන මහා මණ්ඩල සැසිවාරයන් පැරීසියේ Palais de Chaillot හිදී පැවැත්විණි. වර්තමාන ගොඩනැගිලි සංකීර්ණය ඉදිකිරීමට ප්‍රථම, වර්ෂ 1946 සිට 1952 දක්වා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය නිව්යෝර්ක් Lake Success හි Sperry නගරශාලා කාර්යාලය, Long Island හි Nassau ප්‍රාන්තයේ නැගෙනහිරට වන්නට පිහිටි උපනගරයක ආදී ස්ථාන වල තාවකාලිකව මුලස්ථානගතව තිබුණි. එසේම වර්ෂ 1946 මාර්තු සිට අගෝස්තු දක්වා ආරක්ෂක කවුන්සලය, එකල Hunter විද්‍යාලයේ Bronx සරසවියේ (වර්තමාන Lehman විද්‍යාල භුමිය) සිය සැසිවාර පවත්වන්නට යෙදුණි. ඊට අමතරව දැනට නිව්යෝර්ක් නගර නැරඹුම් ශාලාව (1964 ඩි නිව්යෝර්ක්හි World's Fair භුමිය) තුලදීද එක්සත් ජාතීන් රැස්විය. වර්තමානයේ හිම මත ලිස්සායාමේ අවුරුපෙතක් ඇති ස්ථානයේදී මහා මණ්ඩලය රැස්වූ අතර Long Island දුම්රිය මාර්ගයේ කලින් තිබූ World's Fair දුම්රියපොළ එක්සත් ජාතීන්ගේ දුම්රියපොළ ලෙස නැවත විවෘත විය.

ලෙ කෝබසියෙර් සහ ඔස්කාර් නියෙමියෙර්
ඔස්කාර් නියෙමියෙර් නිව්යෝර්ක් නගරයට ළඟාවූ විගසම ලෙ කෝබසියෙර් හමුවුයේ ඔහුගේ ඉල්ලීම පරිදිය. ලෙ කෝබසියෙර් ඒවනවිටත් ඔහුගේ 23වන යෝජනාක්‍රමය ප්‍රවර්ධනය කිරීමට දැඩි ප්‍රයත්නයක් දරමින් තිබිණි. ඒ නිසා නියෙමියෙර්ගෙන් නිර්මාණයක් ඉදිරිපත් නොකරන ලෙසට ඉල්ලීමක් කල අතර එසේ සිදු නොවනු පිණිස ඔහු නිර්මාණ සැලසුම් මණ්ඩලයේ මතභේදයට තුඩු දුන් රැස්වීම් තවදුරටත් ව්‍යාකුල කිරීමේ නිරතවිය. ඒ වෙනුවට ඔහුගේ ව්‍යපෘතියට උපකාර කරන ලෙස තරුණ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පීන්ගෙන් ඔහු ඉල්ලීමක් කළේය. නියෙමියෙර් එම රැස්වීම් වලට නොපැමිණ සිටීමට පටන් ගත්තේය. හුදෙක් වොලස් හැරිසන් සහ මැක්ස් ඇබ්‍රමොවිට්ස් ඔහුට සහබාගීවන ලෙස පුන පුනා බලකළ පසු පමණි, නියෙමියෙර් ඔහුගේම ව්‍යාපෘතියක් ඉදිරිපත් කිරීමට එකඟ වුයේ.

කණ්ඩායම නිර්මාණ සැලසුම් 45ක් ඇගයුම් කල අතර අවසානයේ නියෙමියෙර්ගේ 32වන ව්‍යාපෘතිය තෝරාගන්නා ලදී. භුමියෙහි මධ්‍යයෙහි පිහිටි (ධුරානුක්‍රමිකව ඉතාමත් වැදගත්වූ ගොඩනැගිල්ලක් නිසා), රැස්වීම් ශාලාව සහ විධායක සභා යන අංශ දෙකෙන්ම සමන්විතවූ එකම ගොඩනැගිල්ලක් අන්තර්ගතවූ කෝබසියෙර්ගේ 23වන ව්‍යාපෘතියට විරුද්ධ වශයෙන් නියෙමියෙර්ගේ සැලසුමට අනුව රැස්වීම් ශාලාව විධායක සභාවෙන් වෙන්වුණු අතර පළමු කොටස ගංගාවට පසෙකින්ද දෙවැන්න මහලේකම් කාර්යාලයට දකුණු පසින්ද ස්ථානගත කෙරිණි. මෙමගින් පිහිටි භුමිය බෙදී වෙන්නොවිය හැකිවුවද ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙස විශාල නාගරික චතුරශ්‍රයක් නිර්මාණය වියහැකිව තිබිණි.

වොලස් හැරිසන්ගේ සහායක ගෘහනිර්මානශිල්පී ජෝර්ජ් ඩඩ්ලි පසුව මෙසේ ප්‍රකාශ කර තිබුණි:

"ඇත්ත වශයෙන්ම එය අපව පුදුමයට පත් කළා. පළමුවන හරස්වීදියේ සිට ගංගාව දක්වා භුමියේ සරල තලය විවෘතව තිබුණා, එහි එකතැන නිදහසේ රැදුනු ව්‍යුහ තුනක් පමණක් තිබුණා, හතරවැන්න ඒවාට පසුපසින් ගංඉවුර දිගේ පහතින් වැතිර තිබුණා...... 'නිවැරදි අවකාශයේ ඇති ගොඩනැගිලි වලින් සුන්දරත්වය මතුවේවි!' යැයි ඔහු (නියෙමියෙර්) තවදුරටත් පැවසුවා. ලෙ කෝබසියෙර්ගේ බරපතල ගොඩනැගිලි පද්ධතිය සහ නියෙමියෙර්ගේ විශ්මය දනවන, දර්ශනීය ලෙස ඈඳුණු නිර්මාණය අතර සංසන්දනය සෑමදෙනාගේම මනසේ තිබු බවයි මට නම් පෙනුනේ......"

පසුව, කෝබසියෙර් නැවතවරක් නියෙමියෙර් වෙත පැමිණ රැස්වීම් ශාලාව ආපසු භුමියෙහි මධ්‍යයට ස්ථානගතකරන ලෙස ඉල්ලාසිටියේය. එවැනි වෙනස්කිරීමක් තුලින්, විශාල නාගරික චතුරශ්‍රයක් සඳහා වූ නියෙමියෙර්ගේ සැලසුම් විනාශවිය හැකිව තිබුණි. කෙසේවෙතත් අවසානයේ ඔහු වෙනස්කිරීම් පිළිගැනීමට තීරණය කළේය:
"මට දැනුනේ ඔහු (කෝබසියෙර්) ඔහුගේ ව්‍යාපෘතිය කිරීමට කැමැත්තෙන් සීටි බව, ඒ වගේම එහි ප්‍රධානියා වුනෙත් ඔහුයි. මම මගේ තීරණය පිළිබඳව පසුතැවිලි වෙන්නේ නැහැ."
ඔවුන් එක්ව 23-32වන යෝජනාක්‍රමය භාරදුන් අතර අදවනවිට දැකියහැකිවන්නේ පසුකාලීනව ගොඩනැගුනු එම සැලසුමයි.

අන්තර්ජාතික ස්වරූපය

එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානයට දේශභුමි-බාහ්‍ය අයිතීන් ඇත. මෙය එක්සත් ජාතීන්ගේ නීති රීති නිව්යෝර්ක් නගරයේ නීති පාගාගෙන නැගීසිටින අවස්ථාවේදී ඇතැම් නීති බලාත්මක කිරීම් වවලට බලපෑම් ඇතිකරයි. නමුත් එය අපරාධ කරන්නන්ට නිර්මුක්තිය ලබනොදෙයි. තවද එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය එක්සත් ජනපදයේ අධිකරණ බලයට හා නීති රීති වලට යටත්ව පවතී. එසේ වුවත් එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ කාර්යමණ්ඩල සාමාජීකයන් කිහිපදෙනෙකුට රාජ්‍ය දූත නිර්මුක්තිය ඇති අතර එනිසා මහලේකම්තුමා විසින් එම අයිතීන් ඉවත් නොකළහොත් ප්‍රාදේශීය අධිකරණ මගින් ඔවුන්ට අභිචෝදනා කලනොහැකිය. වර්ෂ 2005දී මහලේකම් කොෆී අනන් විසින් Oil-for-Food වැඩසටහන සම්බන්ධයෙන් බෙන් සෙවාන්, අලෙක්සැන්ඩර් යකොවෙලෙව් සහ ව්ලදිමීර් කුස්නෙට්සොව් යන අයගේ නිර්මුක්ති අයිතීන් ඉවත් කළේය. එම විෂමාචාර ක්‍රියාවට පටලවනු ලැබූ කොෆී අනන්ගේ පුත්‍රයා හැර අනෙක් සියලු දෙනාම නිව්යෝර්ක්හි එක්සත් ජනපද ෆෙඩරල් අධිකරණයේදී චෝදනාවට ලක්කෙරිණි. බෙන් සෙවාන් එක්සත් ජනපදයේ සිට සයිප්‍රසයට පලාගිය අතර අලෙක්සැන්ඩර් යකොවෙලෙව් සහ ව්ලදිමීර් කුස්නෙට්සොව් නඩු විභාගයට පෙනීසිටීමට තීරණය කළහ.

එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානයේ ව්‍යාපාරික කටයුතු වලදී යොදාගනුලබන වලංගු මුදල් වර්ගය වන්නේ එක්සත් ජනපද ඩොලර් ය. එක්සත් ජාතීන්ගේ මහලේකම් කාර්යාලයේ ක්‍රියාකාරී භාෂාවන් වන්නේ ඉංග්‍රීසි සහ ප්‍රංශ භාෂාවන්ය. මහලේකම් කාර්යාලය ඇතුලත සිදුවන බොහොමයක් දෛනික සන්නිවේදන කටයුතු සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය තුල ඇති සංකේතයන් බොහොමයක් ඇත්තේ ඉංග්‍රීසි සහ ප්‍රංශ භාෂාවන් වලිනි. ආර්ථික හා සමාජයීය කවුන්සලයේ (ECOSOC) ක්‍රියාකාරී භාෂාවන් වන්නේ ඉංග්‍රීසි, ප්‍රංශ සහ ස්පාඤ්ඤ භාෂාවන්ය. එමෙන්ම අරාබි, චීන, ඉංග්‍රීසි, ප්‍රංශ, රුසියානු සහ ස්පාඤ්ඤ භාෂාවන් මහාමණ්ඩලයේ ක්‍රියාකාරී සහ නිල භාෂාවන් වේ.

මෙම ගොඩනැගිලි සංකීර්ණයට 'එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය, නිව්යෝර්ක්, NY 10017, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය' යන වීදි ලිපිනය හිමිව ඇත. ආරක්ෂක හේතු මත මෙම ලිපිනයට එවනුලබන සියලුම ලිපි වානුහරණය කරඇත. එබැවින් අවක්‍රමණිත යැයි සැලකියහැකි අයිතම පණිවුඩකරුවෙකු මගින් යැවියහැකි වේ. ගොඩනැගිල්ලේ සිට යවනු ලබන මුද්‍රා තැබූ ලිපි සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ තැපැල් පාලක මණ්ඩලය මගින් නිකුත් කරන මුද්දර යොදාගැනීම අනිවාර්යවේ. මාධ්‍යවේදීන් ගොඩනැගිලි සංකීර්ණයේ සිට වාර්තා කරනවිට ඔවුන් සිටින ස්ථානයේ දේශභුමි-බාහ්‍ය තත්වය හැඳින්වීම සඳහා "නිව්යෝර්ක්" යන්නට වඩා බොහෝවිට "එක්සත් ජාතීන්" ලෙස භාවිතා කරයි.

ආධුනික ගුවන්විදුලි ක්‍රියාකරුවන් සම්මාන අරමුණු සඳහා එය වෙන්වූ "ඒකකයක්" ලෙස සලකනු ලබන අතර සන්නිවේදන කටයුතු සඳහා 4U නමින් අන්තර්ජාතිකව පිළිගත් ඔවුන්ගේම ITU උපසර්ගයක් එක්සත් ජාතීන් සතුව පවතී.

ව්‍යුහ
මෙම සංකීර්ණයට ප්‍රධාන ගොඩනැගිලි ගණනාවක් අන්තර්ගතවේ. මහලේකම් කාර්යාල ගොඩනැගිල්ල මුලස්ථානයේ වඩාත් ප්‍රමුඛතම අංගය නිරුපණය කරන අතර ගෝලාකාර මුදුනක් සහිත මහාමණ්ඩල ගොඩනැගිල්ල, Dag Hammarskjöld පුස්තකාලය, එසේම මහාමණ්ඩල හා මහලේකම් කාර්යාල ගොඩනැගිලි අතරමැද පිහිටා ඇතිවාක් මෙන්ම FDR Drive හෝ නැගෙනහිර නදියේ සිට පමණක් දැකිය හැකි සම්මේලන සහ ආගන්තුකන්ගේ මධ්‍යස්ථානය ද එයට අන්තර්ගත වේ. සංකීර්ණයේ ප්‍රාකාර වැටෙන් ඇතුලුවූ වහාම, ඉංග්‍රීසි හෝඩියේ පිලිවෙලින් සාමාජික රටවල් 193හි ධජ සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ ධජය අහසට නැගී කොඩිකණු පෙළක් නැගීසිටිණු දැකිය හැකිය.

මහාමණ්ඩල ගොඩනැගිල්ල ආසන 1800ක ධාරිතාවකින් යුත් මහාමණ්ඩල රැස්වීම් ශාලාව දරා සීටි. අඩි 165ක් (50m) දිගින් හා අඩි 115ක් (35m) පළලින් යුත් මෙය සංකීර්ණයේ ඇති විශාලම මැදිරියයි. මෙම ශාලාව තුල ප්‍රංශ චිත්‍ර ශිල්පී Fernand Léger විසින් අඳින ලද බිතුසිතුවම් දෙකක් දක්නට ලැබේ. සභා ගර්භයෙහි ඉදිරිපසින් මහාමණ්ඩලයේ සභාපතිවරයා, මහලේකම්වරයා, මහාමණ්ඩල කටයුතු සහ සම්මේලන සේවා සඳහා පත්කර ඇති නියෝජ්‍ය මහලේකම්වරයා සහ කථිකයන් වෙනුවෙන් ඇති හරිත කිරිගරුඩයෙන් නිමවුණු මේසයක් සහිත කථිකාසනය පිහිටුවා ඇත. කථිකාසනයට පිටුපසින් රන්වන් පසුබිමක එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ලාංඡනය කැටයම්කොට තිබේ. කථිකාසනයට පැත්තකින් ඇත්තේ සභාගර්භයේ ඉදිරිපස කොටස සිසාල, සිවිලිමට ආසන්නවත්ම ක්‍රමයෙන් සිහින්වන අර්ධ කවාකාර බිත්තියකි. එම බිත්ති වලට ඉදිරියෙන් ඇත්තේ අමුත්තන් සඳහා ආසන පනවා ඇති ප්‍රදේශ වන අතර පරිවර්තකයන්හට ඔවුන්ගේ රාජකාරි කරන අතරතුරම රැස්වීම් කටයුතු අධීක්ෂණය කිරීම සඳහා බිත්තිය තුල කවුළු පිහිටුවා ඇත. ශාලාවෙහි සිවිලිම අඩි 75ක් (23m) උස්වන අතර සරල ගෝලාකාර මුදුන මැඩපවත්වා ඇත්තේ වක්‍රාකාරව ඉහලට නැගුණු, සැඟවුණු, සැහැල්ලු සවිකිරීම් වලිනි. මහාමණ්ඩල ශාලාව අවසන් වරට වෙනස්කොට ඇත්තේ 1980දි වැඩිවූ සාමාජිකත්වයට ඉඩ සැලසීම වෙනුවෙන් ධාරිතාවය ඉහලදැමීම සඳහාය. 192ක් වන එක් එක් නියෝජිත පිරිස සඳහා ශාලාව තුල ආසන හයක් බැගින් ඇත්තේ මේසයක් අසල ආසන තුනක් හා ඒවාට පිටුපසින් විකල්ප ආසන තුනක් වශයෙනි.

සම්මේලන ගොඩනැගිල්ල, මහාමණ්ඩල හා මහලේකම් කාර්යාල ගොඩනැගිලි අතරින් නැගෙනහිර නදියට මුහුණලාසිටි. සම්මේලන ගොඩනැගිල්ල ආරක්ෂක කවුන්සල සභාගර්භය දරාසිටින අතර එය නොර්වේ වෙතින් ත්‍යාගයක් ලෙස ලැබුණු නොර්වේජියානු ගෘහනිර්මාණශිල්පී Arnstein Arneberg විසින් නිර්මාණයකල කොටසකි. ෆීනික්ස් පක්ෂියෙකු සිය අළු මතින් නැගීසිටින අයුරු නිරුපණයවන, නොර්වේජියානු චිත්‍ර ශිල්පී Per Krogh ඇඳි තෙල් සායම් සිතුවම කුටියෙහි ඉදිරිපසින් එල්ලා තිබේ.

තට්ටු 39ක් උසැති මහලේකම් කාර්යාල කුළුන, මහලේකම්වරයා, නීති කටයුතු පිලිබඳ නියෝජ්‍ය මහලේකම්වරයා සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ නීති කවුන්සලය, දේශපාලන කටයුතු සහ අවිහරණ කටයුතු පිලිබඳ නියෝජ්‍ය මහලේකම්වරයා, මහාමණ්ඩලය සහ සම්මේලන කළමනාකරණ දෙපාර්තමේන්තුව (DGACM) යන අයගේ කාර්යාල වලින් සමන්විත වේ.
Dag Hammarskjöld පුස්තකාලය ප්‍රධානය කරනලද්දේ වර්ෂ 1961 නොවැම්බර් මස 16වන දිනයේදිය. එම ගොඩනැගිල්ල ෆෝඩ් පදනමේ පරිත්‍යාගයක් වූ අතර මුලස්ථාන මණ්ඩපයෙහි නිරිත කොණෙන් පිහිටි මහලේකම් කාර්යාලයට නුදුරින් ස්ථානගත කෙරිණි. එම පුස්තකාලය තුල පොත් 400,000ක්, පුවත්පත් හා වාර සංග්‍රහ 9,800ක්, සිතියම් 80,000ක් සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංගමයේ ලේඛන 8,600කින් සමන්විත Woodrow Wilson එකතුවක් සහ සබැඳි පොත් සහ පත්‍රිකා 6,500ක් අඩංගු වේ. පුස්තකාලයේ ආර්ථික හා සමාජයීය කටයුතු පිලිබඳ එකතුව DC-2 ගොඩනැගිල්ලෙහි පිහිටුවා තිබේ.

එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානයේ ඇති කලාකෘතීන්

ප්‍රධාන ලිපිය: එක්සත් ජාතීන්ගේ කලාකෘති එකතුව
මෙම මුලස්ථාන සංකීර්ණය උද්‍යාන සහ එළිමහන් මුර්තීන් සඳහාද ප්‍රසිද්ධියක් උසුලයි. ලක්සම්බර්ග් රජයෙන් පරිත්‍යාගකළ අවිහිංසාව ලෙස නම්කර ඇති  "Knotted Gun," කට ගැටගැසූ Colt Python රිවෝල්වරයක ප්‍රතිමාවද, සෝවියට් සමුහාආණ්ඩුවෙන් පරිත්‍යාගකළ "Let Us Beat Swords into Plowshares" මූර්තියද ඒවා අතර වේ. පසුව සඳහන් කල මුර්තිය "Swords into Plowshares" යන උදෘතය වෙනුවෙන් Isaiah 2:4 සිට මුලස්ථාන සංකීර්ණය තුල ඇති එකම දර්ශනය වේ. පොදු පිළිගැනීමට පටහැනිව ගත්කල, එම උදෘතය එක්සත් ජාතීන්ගේ ගොඩනැගිල්ල තුල කැටයම් කර නැත. අනිත් අතට එය පළමුවන හරස්වීදියට ප්‍රතිවිරුද්ධව ඇති Ralph Bunche උද්‍යානයෙහි "Isaiah Wall" මත කැටයම් කර ඇත. බර්ලින් තාප්පයේ කොටසක්ද එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථාන උද්‍යානය තුල පිහිටා ඇත.

Dag Hammarskjöld ගේ මරණය සිහිගන්වන Marc Chagall stained glass ජනේලය, වසන්ත විෂූවයේදී හා සෑම මහාමණ්ඩල සැසිවාරයකදීම හඬ නැංවූ ජපාන සාම සීනුව, වර්ෂ 1974දි (වර්ෂ 1989දී ඇත්දළ වෙළඳාම බොහෝදුරට තහනම් කිරීමට ප්‍රථම) නිර්මාණයකල චීන ඇත්දළ කැටයම සහ Norman Rockwellගේ The Golden Rule නම් චිත්‍රය නිරූපණයවන වෛවර්ණ වීදුරු කැබලි වලින් සැදි වැනීසියානු මොසෙයිකය භුමිය මත පිහිටි අනෙකුත් කලා කෘති වලට ඇතුලත් වේ. එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථාන ගොඩනැගිල්ලේ ආරක්ෂක කවුන්සල කුටියේ පිවිසුම අසල බිත්තිය මත පැබ්ලෝ පිකාසෝගේ Guernica සිතුවමේ ගෙත්තම් කල පිටපතක් එල්ලා ඇත. වර්ෂ 1952දි Léger බිතුසිතුවම් දෙකක් මහාමණ්ඩල ශාලාව තුල ස්ථාපනය කරන ලදී. මෙම ක්‍රියාවන් සංකේතවාදයකින් තොරව හුදෙක් අලංකාරය සඳහා පමණක් අදහස් කරනලද ඒවා වේ.

බ්‍රසීල ජාතික කලාකරුවෙකු වූ  Cândido Portinari අඳිනලද, යුද්ධය හා සාමය (Guerra e Paz) ලෙස නම්කර තිබු ඇති විශාල බිතුසිතුවම් දෙක කමිටු ශාලාවෙහි පිහිටුවා ඇත. මෙම කෘතීන් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංගමයේ පරිත්‍යාගයක් වූ අතර Portinari අදහස් කරගෙන සිටියේ ඒවා එක්සත් ජනපදයේදී නිමකිරීමටයි. කෙසේවෙතත් ඔහු දැඩි කොමියුනිස්ට්වාදියෙකු වූ නිසා ඔහුට වීසා බලපත් ලබාදීම ප්‍රතික්ෂේප වීමත් සමග එම චිත්‍ර රියෝ ඩි ජනයිරෝ හිදී සිතුවම් කිරීමට තීරණය කළේය. පසුව ඒවා මුලස්ථානය තුලදී එකලස්කෙරිණි. වර්ෂ 1957දි එම අග්‍රකෘති ආරම්භකරනවිටත් අසනීපයෙන් පසුවූ Portinari එම චිත්‍ර නිමකිරීමෙන් පසුව, ඊයම් විෂවීමකට හසුවූයේ ඔහුගේ වෛද්‍යවරුන් අත්හැරදමන ලෙස අවවාද කර තිබූ වර්ණක නිසා ය.

අනෙකුත් ගොඩනැගිලි

ඒ අතරම ගොඩනැගිලි සංකීර්ණයෙන් පරිබාහිරව, සංවිධානයේ කාර්යාංශ සහ වැඩසටහන් සඳහා වන කාර්යාල ලෙස සේවය කරන විශාල කාර්යාල ගොඩනැගිලි දෙකක් මුලස්ථානයට ඇතුලත් වේ. DC-1 සහ DC-2 ලෙස හැඳින්වෙන මෙම ගොඩනැගිලි දෙක පිලිවෙලින් UN Plaza 1 හා 2 හි පිහිටා ඇත. DC-1 වර්ෂ 1976දී ඉදිවූවකි. 46වන වීදීයෙහි කොනක ඇති පැරණි බැංකු ශාඛාවක, කලින් බලය පැවරුණු රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයින්, වාර්තාකරුවන් සහ අනෙකුත් අයවලුන් සිය අවසරපත්‍ර ලබාගන්නා අනන්‍යකරණ කාර්යාලයක් පිහිටා ඇත. එසේම එක්සත් ජාතීන්ගේ ළමා අරමුදල (UNICEF House) (3 UN Plaza), සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ පුහුණු හා පර්යේෂණ ආයතනය (UNITAR) ගොඩනැගිල්ල (807 UN Plaza) ද මුලස්ථානයට අයත්වේ. ඊට අමතරව අන්තර්විශ්වාසී අවකාශයක් වන, රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන කිහිපයක් පිහිටා ඇති එක්සත් ජාතීන්ගේ දේවස්ථාන කේන්ද්‍රය (777 UN Plaza) එක්සත් මෙතෝදිස්ත දේවස්ථානයට පුද්ගලිකව හිමි ගොඩනැගිල්ලකි. අභ්‍යන්තර පාලන සේවා කාර්යාලය (OIOS) 380 මැඩිසන් මාවත යන ස්ථානයේ පිහිටා ඇත.

අලුත්වැඩියාව
මුලස්ථාන ගොඩනැගිල්ල තුල දිය ඉසිනයන් ස්ථාපනය කිරීම, කාන්දුවීම් පිළිසකර කිරීම සහ ඇස්බැස්ටෝස් අපහරණය ඇතුළුව පුළුල් අලුත්වැඩියාවක් අවශ්‍යව තිබිණි.

2007 වර්ෂයේ ජුලි මස 28වන දින එක්සත් ජාතීන්ගේ නිලධාරීන් නිවේදනය කලේ හිමපතනය ආරම්භයත් සමගම ගොඩනැගිලි සංකීර්ණය ඩොලර් බිලියනයක අලුත්වැඩියාවකට යටත්වන බවයි. Skanska AB නම් ස්වීඩන් සමාගමක් ගොඩනැගිල්ල අලුත්වැඩියා කිරීමේ ලන්සුව දිනාගත් අතර එම අලුත්වැඩියාවට සම්මේලන, මහාමණ්ඩල සහ මහලේකම් කාර්යාල යන ගොඩනැගිලි ඇතුලත් විය. මුලස්ථාන සංකීර්ණය 1950 වර්ෂයේ විවෘතකලායින් පසුව සිදුවන්නට යෙදුනු පළමුවන අලුත්වැඩියාව වන මෙය වසර 7කින් සම්පූර්ණ කිරීමට අපේක්ෂිත විය. තවද එලෙස නිමවූ පසු ගොඩනැගිලි සංකීර්ණය වඩාත් බලශක්ති කාර්යක්ෂම වීමට සහ වැඩිදියුණු ආරක්ෂාවකින් යුක්ත වීමට අපේක්ෂිත විය. 2008 වසරේ මැයි මස 5වන දින එහි වැඩ ආරම්භ වුවද ව්‍යාපෘතිය ටික කාලයකට ප්‍රමාද විය. 2009 වර්ෂය වන විට මෙම කටයුත්තෙහි පිරිවැය ඩොලර් බිලියන 1.2 සිට 1.6 දක්වා ඉහලනැග තිබුණු අතර ඇතැම් ඇස්තමේන්තු කියාපෑවේ එම මුදල ඩොලර් බිලියන 3 දක්වා ඉහළයනු ඇති බවයි. අලුත්වැඩියා කල ගොඩනැගිල්ල LEED රිදී ඇගයුම අත්පත්කරගනු ඇති බවට නිලධාරීන් බලාපොරොත්තු විය. ප්‍රමාදවීම් සහ පිරිවැය ඉහළයාම් කිහිපයක් තිබියදීත් සම්පූර්ණ එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානයේ අලුත්වැඩියා කටයුතු වේගයෙන් ඉදිරියට යමින් තිබිණි. 2012 වසරේදී මහලේකම් කාර්යාල ගොඩනැගිල්ලේ වීදුරු මුහුණත ස්ථාපනය කිරීම සම්පූර්ණ විය. මෙම නව වීදුරු බිත්තිය මුල් මුහුණතෙහි පෙනුම එසේම රඳවාගන්නා අතරම වඩා බලශක්ති කාර්යක්ෂම වනු ඇති. මහලේකම් කාර්යාල ගොඩනැගිල්ලේ අලුත්වැඩියා කටයුතු නිමවූ පසු 2012 වසරේ ජුලි මාසයේදී එක්සත් ජාතීන්ගේ කාර්යමණ්ඩලය නව ගොඩනැගිල්ලට සංචලනය විය.

අලුත්වැඩියා කටයුතු අතරතුරදී තාවකාලික රැඳවුම් ස්ථාන ලෙස විකල්ප ප්‍රදේශ සලකා බලන ලදී. 2005 වර්ෂයේදී නිලධාරීන් විසින් Lake Success හි නව තාවකාලික ස්ථානයක් පිහිටුවීම පිලිබඳව විමර්ශනය කළහ. Brooklyn ද එසේම යෝජනාවූ තවත් තාවකාලික ස්ථානයකි. ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථාන භූමියද එලෙස තාවකාලික මුලස්ථානයක් හෝ ස්ථිර පහසුකමක් සඳහා වූ විකල්පයකි. නැවත වරක්, මෙම සැලසුම් කෙරෙහි අභ්‍යන්තරව එක්සත් ජාතීන්ගෙන් මෙන්ම එක්සත් ජනපද හා නිව්යෝර්ක් රජයන්ගෙන් විරෝධතා එල්ලවූ අතර පසුව ඒවා අතහැර දැමිණි.

පුළුල්කිරීම
2011 වසරේ ඔක්තෝබර් මාසයේදී, එක්සත් ජාතීන් දිගු කාලයක සිට බලාපොරොත්තු වූ නව කාර්යාල කුළුණක්, පවත්නා මණ්ඩපයට යාබදව ඉදිකිරීමට අනුමැතිය ලබාදීමට නිව්යෝර්ක් නගර සහ නිව්යෝර්ක් ප්‍රාන්ත නිලධාරීන් එකඟත්වය ප්‍රකාශ කළහ, එය Robert Moses ක්‍රීඩා පිටියෙහි ස්ථානගත කිරීමටත් මෙම ක්‍රීඩා පිටිය වෙනත් ස්ථානයක පිහිටුවීමටත් සැලසුම් කෙරිණි. මේ සඳහා හුවමාරුවක් ලෙස එක්සත් ජාතීන් විසින් නැගෙනහිර නදිය අසල නගර මධ්‍යයෙහි ක්‍රීඩා භූමියක් ඉදිකිරීමට ඉඩ ලබාදිය යුතු විය. මෙමගින් පදිකයන් සහ පාපැදි සඳහා වෙන්වූ ගමන්මගක් සහිත ජලාශ්‍රිත නාගරික ප්‍රදේශයක් වන East River Greenway ව්‍යාපෘතිය නිමකිරීමට නියමිත විය. සත්කාරක රාජ්‍යයේ බලධාරීහු සැලසුමට ඇතුලත් කරුණු වලට එකඟවන අතරතුර එය ක්‍රියාවට නැංවීම සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ අනුමැතිය අවශ්‍ය විය. මෙම සැලසුම සංකල්පමය වශයෙන් වර්ෂ 2000දී ප්‍රසිද්ධ කල යෝජනාවකට සමාන වූ නමුත් ඉන් ඉදිරියට ගමන් නොකරණ ලදී.

ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුල

අන්තර්ජාතික දේශපාලනය තුල එහි භූමිකාව හේතුවෙන් එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය නිතර සිනමාපටවල සහ අනෙකුත් පොප් සංස්කෘතිය තුල විශේෂාංගයක්ව ඇත. මහලේකම් වරයාගේ අනුමැතිය යටතේ සත්‍ය වශයෙන්ම එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය තුල රුපගතකරනලද එකම සිනමාපටය වන්නේ The Interpreter (2005) ය. එහෙත් U. N. Me නම් දේශපාලනික වාර්තා චිත්‍රපටියෙහි දර්ශන කිහිපයක් අවසර නොමැතිව රහසින් මුලස්ථානය තුල රුපගතකර ඇත. එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය තුල රුපගතකිරීමට අවසර නොලද අවස්ථාවකදී Alfred Hitchcock නම් අධ්‍යක්ෂකවරයා North by Northwest වෘතාන්තයේ Cary Grant ගේ පැමිණීම රහසිගත ලෙස රුපගත කළේය. ගොඩනැගිල්ල තුල ක්‍රියාකාරකම් වලින් පසු Grant ගොඩනැගිල්ලේ පියස්සේ සිට පහල බලමින් පොදු චතුරශ්‍රය හරහා ගොඩනැගිල්ලෙන් පිටව යන අයුරු තවත් දර්ශනයක පෙන්වයි. මෙය නිර්මාණය කර ඇත්තේ සිතුවමක් උපයෝගීකරගෙනය. The Amazing Race හි ඇමරිකානු සංස්කරණයේ 21වන අදියරේදී අවසන් මාර්ගබාධකය තිබුණේද මෙම ගොඩනැගිල්ලේ දොරටුවට ඇතුලතින් වූ අතර තරඟය අතරතුර අසන්නට ලැබුණු විවිධ "පිළිගැනීම්" හා "සමුදීම්" සමග ජාතික ධජයන් අතින් ගත් සහයක කණ්ඩායම් එහි යොදවා තිබුණි. 2008 වසරේදී පරිගණක ක්‍රීඩාවක් වූ Grand Theft Auto IV හි මෙම ගොඩනැගිල්ල දක්නට ලැබුනද එහිදී එය Civilization Committee Building (CC) ලෙස නම්කර තිබුණි.

මහජන රැස්වීම්
එක එල්ලේම පළමුවන හරස්වීදියේ විශාල ප්‍රමාණයේ විරෝධතා, පෙළපාලි සහ අනෙකුත් රැස්වීම් පැවැත්වීම ඉතා කලාතුරකින් සිදුවන්නකි. සමහර රැස්වීම් Ralph Bunche උද්‍යානයේදී පැවැත්වුනත් එය විශාල ප්‍රමාණයේ පෙළපාලි පැවැත්වීමට තරම් ඉඩකඩ සැලසීමට ප්‍රමාණවත් නොවේ.  නිව්යෝර්ක් පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව විසින් සාමාන්‍යයෙන් පෙළපාලිකරුවන්ට අවසර ලබාදෙන සමීපතම ස්ථානය වන්නේ 47වන වීදියෙහි හා පළමුවන හරස් වීදියෙහි පිහිටා ඇති Dag Hammarskjöld පොදු චතුරශ්‍රයයි. එය අමුත්තන්ගේ පිවිසුමේ සිට එක් ගොඩනැගිලි පද්ධතියක දුරකින්ද, ඉතා ඉහල මට්ටමේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයින් යොදාගන්නා පිවිසුමේ සිට ගොඩනැගිලි පද්ධති හතරක දුරකින් සහ ප්‍රධාන කාර්යමණ්ඩල පිවිසුමේ සිට ගොඩනැගිලි පද්ධති පහක දුරකින් පිහිටා ඇත.

මෙහි රැස්වන රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයින්ට සහ ශාස්ත්‍රඥයන්ට අමතර වශයෙන් එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය තුල සාමාන්‍යයෙන් උත්සවයන් පවත්වන සංවිධාන ඇත්තේ ඉතා අල්පයකි. රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක් වන ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංගමය (UNA-USA) එහි වාර්ෂික "සාමාජික දිනය" මෙහි ඇති එක් සම්මේලන ශාලාවක පවත්වනු ලබයි. UNA-USA අනුග්‍රහය දක්වන එක්සත් ජාතීන්ගේ ආදර්ශ සම්මේලනය, ජාතික විද්‍යාපීඨ සම්මේලන සංගමය (NCCA/NMUN), සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ අන්තර්ජාතික ආදර්ශ සංගමය (IMUNA/NHSMUN) ඔවුන්ගේ සැසිවාර වලින් කොටසක් මහාමණ්ඩල සභාගර්භයේ පවත්වනු ලබයි. Seton Hall සරසවියේ ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතා පිලිබඳ Whitehead පාසලේ එක්සත් ජාතීන්ගේ ගිම්හාන අධ්‍යයන වැඩසටහන පැවැත්වෙන්නේ ද මුලස්ථානය තුලයි.

ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමේ යෝජනාවන්
සංවිධානයේ ඇති වැදගත්කම නිසාම මුලස්ථාන ගොඩනැගිල්ල නව ස්ථානයක පිහිටුවීමේ යෝජනාවන් සහ පිරිනැමීම් පිළිබඳව අතරින් පතර සාකච්ඡාවට බඳුන් වෙමින් තිබේ. රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයින්ට එක්සත් ජනපද වීසා බලපත් ලබාගැනීමට දැඩි පරිශ්‍රමයක් දැරීමට සිදුවීම සහ උසස් පදවි දරන්නන් පැමිණෙන සෑම අවස්ථාවකදීම මාර්ග වසාදැමීම නිසා එම ප්‍රදේශයේ පදිංචිකරුවන්ට සිදුවන අපහසුතාවයන් වත්මන් පිහිටීම සම්බන්දයෙන් ඇති පොදු චෝදනාවන් අතරට අයත් වේ. 2001 වසරේදී පැවැත්වූ දුරකථන මත විමසුමකදී හෙලිවුයේ එයට සහභාගීවවූවන්ගෙන්  67%ක්ම එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය රටින් පිටවිය යුතු බවට පක්ෂ බවයි. ඉරානය වැනි එක්සත් ජනපදයට තීරණාත්මක රටවල් විසින් එක්සත් ජනපදයට අයත් ප්‍රදේශයෙහි පවත්නා ගොඩනැගිලි වල පිහිටීම සම්බන්ධයෙන් විශේෂයෙන් වාචික ප්‍රශ්න නගමින් සීටි.

2001 වසරේදී Dmitriy Rogozin නම් තැනැත්තා මුලස්ථානය ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් වෙත ගෙනයාමට යෝජනාකළේ එක්සත් ජාතීන් වෙත ගෙවියයුතු ගාස්තු ගෙවීමට ඇමරිකාව අපොහොසත්වූ නිසා ය. ඔහු මෙසේ පැවසුවේය, "ඇමරිකානුවන්ගේ ආකල්පය වෙනස් වුයේ නැතිනම් ඒ වගේම එහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස නිව්යෝර්ක්හි වැඩකරන සිවිල් සේවකයන්ට අපහසුතාවයක් ඇතිවුවහොත්, මා සිතන්නේ එක්සත් ජාතීන්ගේ මුලස්ථානය උතුරු වැනීසියේ ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් වෙත ගෙනයාම පිළිබඳ ප්‍රශ්නය අප විසින් මතුකළ යුතුයි." පැවතී ගොඩනැගිල්ල අලුතින් සකස් කිරීමේ උත්සාහයේදී එක්සත් ජාතීන් ප්‍රමාදයන්ට මුහුණදෙමින් සිටින කාලසීමාව අතරතුර තාවකාලික ලෙස යොදාගැනීමට සලකා බැලූ විකල්ප ස්ථාන අතර තිබූ ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්‌ථාන භුමිය, ස්ථිර පහසුකම් සහිත ස්ථානයක් ලෙස යොදාගැනීමට යෝජනා විය.

ඇතැම් රජයන් එක්සත් ජාතීන් ස්ථානගතවීමට  සුදුසු යැයි සලකණු ලැබූ ස්ථාන පිරිනැමුහ. 2007 වර්ෂයේදී La Presse වාර්තා කලේ, කැනේඩියානු රජය පළාත් සහ නාගරික බලධාරීන් සමග එක්ව මුලස්ථානය සඳහා භූමියක් ලෙස මොන්ට්‍රියෙල් යෝජනා කල බවයි. පැරණි තටාක භූමියක් විශේෂයෙන් සංලක්ෂිත කොට මුලික ඇඳීම්ද සිදුකරනලද නමුත් එක්සත් ජාතීන් විසින් 2007 වසරේදී එම ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කොට ඒ වෙනුවට පවතින පහසුකම් අලුත්වැඩියා කිරීමට තීරණය කරන ලදී. 2010 වසරේදී ඩුබායි රජය ඩුබායි නගරය මේ සඳහා පරිපුර්ණ ස්ථානයක් ලෙස පිරිනැමුවේ අන්තර්ජාතික "මර්මස්ථාන" වලට එහි සිට තිබු සමීපත්වය නිසාය.

2013 වසරේදී සිදුකලායැයි කියන ඔත්තු බැලීම් (2013 global surveillance disclosures බලන්න) හේතුකොටගෙන ප්‍රතිස්ථාපනය පිලිබඳ මාතෘකාව යලි කරලියට පැමිණියේ ප්‍රධාන වශයෙන් ආරක්ෂක හේතුන් මත පදනම්වය.

මේවාද බලන්න

මූලාශ්‍ර

වැඩිදුර කියවීම්

 Charlene Mires, Capital of the World: The Race to Host the Unite Nations. New York: New York University Press, 2013.

බාහිර සබැඳුම්

UN Visitors Centre
 UN: Building an International Headquarters in New York – historical overview, on the UN 60th Anniversary webpage
 Agreement Establishing the UN headquarters – with information on legal status
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මූලස්ථානය


Léglise Saint-Denis est une église catholique située dans la commune du Rebets, en France.

Localisation
L'église est située à Rebets, commune du département français de la Seine-Maritime.

Historique

Le clocher est transformé au milieu du . L'église perd ses cloches pendant la Révolution française.

L'édifice est reconstruit en 1860.

L'édifice est classé partiellement au titre des monuments historiques le 12 février 1976 : le porche est l'objet de la mesure de protection.

Description
L'église conserve un porche, une porte du  et un baptistère du même siècle.

Une croix byzantine datée du  ou  provenant de Rebets est conservée au musée de Neufchâtel-en-Bray.

Références

 Le patrimoine des communes de Seine-Maritime

Annexes

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Seine-Maritime
 Liste des monuments historiques de l'arrondissement de Rouen

Liens externes

L'église sur le site cathoblainvillebuchy.free.fr

Bibliographie
 .

Rebets
Rebets
Monument historique inscrit en 1976

Église Saint-Denis de Rebets


Galanthus woronowii es una planta nativa de Turquía, Rusia y Georgia. Se encuentra principalmente en la costa oriental del mar Negro, en las antiguas provincias de la Cólquida y Lazistan (la provincia Euxino). Crece en altitudes de entre 70 y 1.400 metros sobre el nivel del mar, en lugares pedregosos y rocosos.  Su cultivo es popular en Europa y es valorada por sus hojas verdes y brillantes, que proporcionan una buena cobertura del suelo.

Descripción
Es una planta herbácea con bulbo y hojas anchas, por lo general de color verde claro brillante. El bulbo tiene forma ovalada y unas dimensiones de 2-2.5 cm x 1,5-1,7 cm. Las hojas son de 8-20 cm x 1,1-2 cm en el momento de la floración, pero puede crecer hasta 13-25 cm x 1.3 cm x 1.5 a 2.1 cm después de la misma. La superficie superior de las hojas a menudo está marcada con dos, tres o  cuatro finos surcos longitudinales. La floración ocurre durante la primavera (enero a abril). Delicadas flores blancas cuelgan de la parte superior de un verde tallo de unos 20 cm de longitud. Las flores son tienen forma de campanilla pero con marcas de color verde que cubren el tercio inferior o menos de los pétalos internos. El fruto es una cápsula esférica, de 1-1.5 cm de diámetro, y las semillas son de aproximadamente 0,5 cm de largo.

Taxonomía
Galanthus woronowii fue descrita por  Agnia Lozina-Lozínskaia y publicado en Fl. URSS 4 1935.
Etimología
Galanthus; nombre genérico que deriva de las palabras griegas: gala = "leche" y anthos = "flor", que se refiere al color blanco de sus flores.

woronowii: epíteto otorgado en honor al botánico ruso y colector de plantas Georg Jurij Nikolaevich Woronow.

Véase también
 Terminología descriptiva de las plantas
 Historia de la Botánica
 Características de las amarilidáceas

Referencias

Enlaces externos
 Galanthus woronowii en la página de los Reales Jardines Botánicos de Kew

woronowii
Plantas bulbosas
Flora de Asia occidental
Flora de Europa oriental
Flora del Transcáucaso
Flora de Asia continental
Plantas descritas en 1935
Flora de Europa continental

Galanthus woronowii


Cuphead Show! je animirana televizijska serija koju je Dave Wasson razvio za Netflix. Serija se temelji na videoigri Cuphead iz 2017. godine koju je objavio Studio MDHR. Chad i Jared Moldenhauer, tvorci Cupheada, su izvršni producenti, zajedno s Wassonom i CJ Kettlerom iz "King Features Syndicatea", a Cosmo Segurson služi kao ko-izvršni producent.

U ožujku 2022. potvrđen je dolazak druge sezone za ljeto iste godine.

Serija prati nezgode impulzivnog Cupheada i njegovog opreznog brata Mugmana.

Glasovna postava

Dodatna glasovna postava

 Aleta Arbanas-Rendulić
 Dino More
 Ranko Tihomirović
 Krunoslav Klabučar
 Lovro Ivanković

Hrvatska sinkronizacija
Studio: VSI-NET Croatia za Netflix Dubbing

Redatelj sinkronizacije: Ivan Mokrović

Prevoditelj: Kristina Đurić

Majstor zvuka: Gregor Klarić (sez.1). Željko Šprem (sez.2 i 3)

Mikser zvuka: Matija Tonković

Voditelj projekta: Zvjezdana Ravlić (sez.1), Mateja Radulović (sez.2 i 3)

Epizode

Sezona 1

Sezona 2

Sezona 3

Produkcija
U srpnju 2019. godine Netflix je najavio The Cuphead Show!, animiranu seriju temeljenu na igri. Iako će serija biti usmjerena na publiku niske ciljanosti, Studio MDHR također je predvidio da će uključivati humor i gegove za uvažavanje odrasle publike. Serija će biti animirana, ali to neće biti učinjeno pedantno (poput videoigre) koristeći samo tradicionalne metode olovke i papira, jer bi predugo trajalo da se dovrši, ali će i dalje sadržavati ručno nacrtane likove i pokrete, uz pomoć digitalnog medija. Chad i Jared Moldenhauer iz Studija MDHR (programeri originalne igre) izvršno će producirati uz CJ Kettler iz King Features Syndicatea. Dave Wasson i Cosmo Segurson bit će ko-izvršni producenti, dok će Clay Morrow i Adam Paloian nadgledati redatelje.

Emitiranje
Prva sezona trajala je dvanaest epizoda, a objavljena je 18. veljače 2022. godine. Prije izlaska prve sezone, 25. siječnja 2022. objavljeno je da je Netflix prethodno obnovio seriju za drugu i treću sezonu po izdanom nalogu od 48 epizoda, koji uključuje prvu sezonu.

U ožujku 2022. potvrđen je dolazak druge sezone za ljeto iste godine.

Izvori

Animirane televizijske serije
Televizijske serije u Netflixovoj produkciji
Televizijske serije koje su počele 2022.
Televizijske serije koje su završile 2022.

Cuphead Show!


John Taylor (c. 1503 – 1554) was an English churchman and academic, Bishop of Lincoln from 1552 to 1554.

Life
Taylor served as bursar then proctor of Queens' College, Cambridge from 1523 to 1537, and master of St John's College, Cambridge from 1538 to 1546. He was rector of St Peter upon Cornhill, London, of Tatenhill, Staffordshire, Dean of Lincoln Cathedral, a Reformer and Commissioner for the first Prayer Book.

According to John Foxe's Acts and Monuments, John Taylor walked out of mass celebrated at the commencement of the 1553 parliament. He was discharged from parliament and convocation on 5 October 1553, In 1553 Taylor was sent by Mary to the Tower for his action and that he died soon after. In later editions Foxe corrected this, asserting Taylor was commanded to attend and died shortly afterwards at Ankerwyke House at Wraysbury in Buckinghamshire.

Notes

References

External links
John Foxe's Book of Martyrs - page with John Taylor

1500s births
1554 deaths
Fellows of Queens' College, Cambridge
Alumni of St John's College, Cambridge
Masters of St John's College, Cambridge
Bishops of Lincoln
16th-century Church of England bishops
Deans of Lincoln
1503 births

15th-century Anglican theologians
16th-century Anglican theologians
Anglican liturgists

John Taylor (bishop of Lincoln)