James Henry Thomas  (3 October 1874 – 21 January 1949) was a Welsh trade unionist and politician. He was involved in a political scandal involving budget leaks.

Early career and trade union activities
Thomas was born in Newport, Monmouthshire, the son of a young unmarried mother. He was raised by his grandmother and began work at twelve years of age, soon starting a career as a railway worker. He became an official of the Amalgamated Society of Railway Servants and in 1913 helped to organise its merger with two smaller trade unions on the railways to form the National Union of Railwaymen (now part of the National Union of Rail, Maritime and Transport Workers). Thomas was elected NUR general secretary in 1916, a post he held until 1931.

Thomas was general secretary during the successful national rail strike of 1919 that was jointly called by the NUR and Associated Society of Locomotive Engineers and Firemen against proposed wage reductions. In 1921 Thomas played a leading role in the Black Friday crisis, in which rail and transport unions failed to come to the aid of the National Union of Mineworkers, who were facing wage reductions. Before the 1926 General Strike the Trades Union Congress asked Thomas to negotiate with Stanley Baldwin's Conservative Government, but the talks were unsuccessful and the strike went ahead.

Political career
Thomas began his political career as a Labour Party local councillor for Swindon. He was elected to Parliament in 1910 as the Member of Parliament (MP) for Derby, replacing Richard Bell. He was re-elected in the 1918 general election and was considered as a potential candidate for the role of Chairman of the Parliamentary Labour Party and by extension Leader of the Opposition. He declined in order to focus on running the NUR, and the post went to William Adamson.

He was appointed Secretary of State for the Colonies in the incoming Labour government of 1924 under Ramsay MacDonald. In the second Labour government of 1929 Macdonald wanted to appoint Thomas as Foreign Secretary, but the post was already desired by Arthur Henderson. Thomas was made Lord Privy Seal with special responsibility for employment. He rejected the Mosley Memorandum issued by junior ministers led by Oswald Mosley proposing public works programmes and the expansion of Imperial Preference into an autarkic trade bloc to resolve interwar unemployment and poverty in 1930. Mosley subsequently resigned from the Cabinet, and in the ensuing reshuffle Thomas was reassigned to the post of Secretary of State for the Dominions.

Thomas retained that position in MacDonald's National Government (1931–1935). As a result of joining the National Government he was expelled from the Labour Party and the NUR. For the first few months of the National Government in 1931 he also served as Colonial Secretary once more. One of the problems he had to cope with was the Australian cricket bodyline affair, which he said was one of the most difficult he faced.

Thomas served as Secretary of State for the Colonies once more from 1935 until May 1936, when he was forced to resign from politics. It was revealed that he had been entertained by stock exchange speculators and had dropped heavy hints as to tax changes planned in the budget. For example, while playing golf, he shouted "Tee up!", which was taken as a suggestion that the duties on tea were to rise.

Personal life
Thomas was made a Freeman of Newport in 1924. In May 2011 a casket given to him to celebrate the occasion was purchased at auction for Newport Museum.

Despite his humble origins he had a reputation for mixing well with all levels of society. Among the Labour ministers he was a favourite with George V. It was from laughing at a bawdy joke Thomas told the king that the latter split a post-operative wound from lung abscess surgery, delaying his recovery to near the 1929 General Election. Winston Churchill is said to have been in tears during Thomas's resignation speech as Colonial Secretary; and King Edward VIII recalled Thomas saying, as he returned his seals of office to the king, 'Thank God your old Dad never got to hear of this'. Thomas was known as a natty dresser, and was caricatured by the cartoonist David Low as "Lord Dress Suit".

After leaving parliament, Thomas served as company chairman of the British Amalgamated Transport Ltd.

Death
He died in London, aged seventy-four, in 1949. After cremation at Golders Green Crematorium, his ashes were buried at Swindon. His son Leslie Thomas became a Conservative Member of Parliament.

Literary references

Thomas is mentioned in Have His Carcase, a 1932 detective novel by Dorothy L. Sayers. Thomas's custom of wearing a dress suit is cited as an apparent certainty that could fail unlike the Second Law of Thermodynamics, which appears to govern the case in a metaphorical way.

In Lord Peter Wimsey, the 1975 BBC One production of Dorothy L. Sayers' 1931 novel Five Red Herrings, Thomas is mentioned in a snatch of background dialogue. A Scottish railway porter bursts out in an angry tirade: "You call this a Socialist Government? Things are harder than ever for a working man, and as for Jimmy Thomas, he has sold himself, lock, stock and barrel, to the capitalists!"

He is referred to in the comic song of 1932 by Norman Long, "On the Day that Chelsea went and won the Cup".  In a dream setting out the outlandish and impossible things that might happen on such an unusual day, the line is used "and De Valera put a statue of Jim Thomas on his lawn, on the day that Chelsea went and won the cup".

He is mentioned in "No Mean City" by A. McArthur and H. Kingsley Long, "Now he insisted on reading extracts from a speech by J. H. Thomas, declaring, moreover, that the railwaymen had never had abler leader" (page 89).

References

Bibliography

Further reading
 Blaxland, Gregory. J. H. Thomas: A Life for Unity  (1964).

External links

 A short online biography of Jimmy Thomas.

1874 births
1949 deaths
Lords Privy Seal
Labour Party (UK) MPs for English constituencies
British Secretaries of State for Dominion Affairs
General Secretaries of the National Union of Railwaymen
National Labour (UK) politicians
Welsh trade unionists
People from Newport, Wales
Councillors in Wiltshire
UK MPs 1910
UK MPs 1910–1918
UK MPs 1918–1922
UK MPs 1922–1923
UK MPs 1923–1924
UK MPs 1924–1929
UK MPs 1929–1931
UK MPs 1931–1935
UK MPs 1935–1945
Members of the General Council of the Trades Union Congress
Members of the Parliamentary Committee of the Trades Union Congress
Presidents of the Trades Union Congress
Members of the Executive of the Labour and Socialist International
Secretaries of State for the Colonies
Members of the Privy Council of the United Kingdom
Amalgamated Society of Railway Servants-sponsored MPs
National Union of Railwaymen-sponsored MPs
Politicians affected by a party expulsion process

J. H. Thomas


Isabella Karolina de Campos Siqueira Carmo (Cuiabá, 13 de fevereiro de 1998), mais conhecida pelo seu nome artístico Bella Campos, é uma atriz e modelo brasileira, mais conhecida por interpretar a personagem Muda em Pantanal (2022). Seu desempenho no papel lhe rendeu o prêmio de melhor atriz coadjuvante no Melhores do Ano de 2022.

Biografia
Bella Campos nasceu em Cuiabá, capital mato-grossense, e se mudou para o Rio de Janeiro quando passou nos testes de elenco para a vigésima oitava temporada de Malhação, que estrearia em 2020 após o término da temporada anterior, recebendo o título de Transformação. Entretanto, a novela acabou sendo cancelada devido aos atrasos causados pela pandemia de COVID-19, e em 2022, a atriz foi escalada para o remake de Pantanal, novela clássica dos anos 90, no papel de Muda, papel de Andréa Richa na primeira versão do folhetim, uma mulher misteriosa que chega à região do Pantanal atrás de vingança, e acaba virando amiga da protagonista, Juma (Alanis Guillen), e se relacionando com Tibério (Guito). Campos substituiu Giullia Buscacio, que interpretaria a personagem mas acabou desistindo do papel por questões de agenda. Por seu desempenho no papel, acabou sendo indicada ao prêmio de melhor atriz coadjuvante no Melhores do Ano de 2022, onde disputou o troféu com Bárbara Paz e Camila Morgado, e acabou o levando para casa.

Depois do folhetim de Benedito Ruy Barbosa, emendou a novela das sete Vai na Fé, de autoria de Rosane Svartman, onde interpreta a aluna de direito Jenifer, filha da protagonista, Sol (interpretada por Sheron Menezzes), que acaba descobrindo não ser filha do marido de sua mãe.

Vida pessoal
Durante as preparações da novela Vai na Fé, a atriz conheceu o também ator MC Cabelinho, e em novembro de 2022, os dois assumiram o namoro.

Em 27 de agosto de 2023, um perfil voltado para fofocas de subcelebridades expôs um suposto caso de traição por parte de MC Cabelinho, alegando que o cantor esteve em um hotel com uma antiga ficante da capital de Belo Horizonte no dia anterior e afirmou para ela que seu relacionamento com Bella havia chegado ao fim, sem, ainda, a confirmação de ambos na grande mídia. A notícia ganhou ampla repercussão nas redes sociais, já que o casal era um dos mais comentados e queridos da atualidade. Incansavelmente procurada para um pronunciamento, em 29 de Agosto de 2023, a atriz anunciou o término do relacionamento, deixando claro que esperava uma resposta pública do cantor às acusações e que, a partir dali, ocuparia a mente com novos projetos. "Até o momento estava aguardando um posicionamento público do MC Cabelinho sobre os rumores de traição, mas os homens, de uma forma geral, são isentados desse questionamento, e nós mulheres precisamos sempre nos explicar: se vamos casar, se vamos ter filhos, se vamos nos separar... Então vamos lá: como não tivemos uma mensagem dele falando sobre o ocorrido, eu me proponho a confirmar aqui que não estamos mais namorando em função dos motivos óbvios", escreveu.

Filmografia

Televisão

Prêmios e indicações

Atrizes afro-brasileiras
Naturais de Cuiabá
Prêmio Globo de melhor atriz coadjuvante do ano
Atrizes de Mato Grosso

Bella Campos


Das Federseer Ried ist ein Naturraum der Haupteinheit 040 Donau-Ablach-Platten im Nördlichen Alpenvorland. Vom Landschaftstyp her handelt es sich um eine Moorlandschaft (moorreiche Kulturlandschaft). Im Blatt 179 Ulm der geographischen Landesaufnahme 1 : 200.000 (1952) wird das Gebiet als naturräumliche Untereinheit 040.25 Federseebecken bezeichnet, das Bundesamt für Naturschutz nennt exakt dasselbe Gebiet Federseer Ried.

Das Federseer Ried ist ein ehemaliges Zungenbecken der Riß-Kaltzeit, es hat eine Fläche von 43 km² und liegt rund 580 m ü. NN. Landschaftsbestimmend ist der zentrale Federsee mit weitflächigen Vermoorungsgebieten. Der ehemals viel größere natürliche Stausee wurde durch Seetone und Kiese teilweise aufgefüllt. Neben den Verlandungsbereichen existieren auf der Jungendmoräne im Süden relativ trockene und kalkreiche Verwitterungsböden. Da es sich um ein ausgeprägtes Feuchtgebiet handelt, beschränkt sich die wirtschaftliche Nutzung vorwiegend auf eine extensive Weidewirtschaft. Lediglich im bodentrockenen Süden ist Ackerbau möglich. Hier befinden sich auch die Forstgebiete, die überwiegend aus Fichtenwäldern bestehen.

Die Landschaft besitzt eine bundesweit hohe Bedeutung als Feuchtlebensraum. Es befinden sich hier Biotoptypen der Flach- und Übergangsmoore mit großen Röhrichtbeständen, Au- und Uferwäldern sowie Nass- und Feuchtwiesen. Dies sind wichtige Lebensräume für bundesweit schutzbedürftige Arten wie Ciconia ciconia (Weißstorch), Castor fiber (Biber), Coenonympha tullia (Großes Wiesenvögelchen) oder Luscinia svecica (Blaukehlchen). Zudem ist der Federsee ein überregional bedeutsamer Rastplatz für Zugvögel.

Durch seinen Charakter als großer Feucht- und Moorlebensraum ist der Federsee ein überregional bedeutsames Ausflugsziel. Bad Buchau ist als einzig größerer Ort zugleich Heilbad.

Schutzgebiete
Nahezu zwei Drittel des Federseer Rieds mit dem Federsee als zentralem Element sind als Naturschutzgebiet, FFH-Gebiet und Europäisches Vogelschutzgebiet ausgewiesen.

Quelle: Bundesamt für Naturschutz, Stand: 2010

Einzelnachweise

Weblinks
 Landschaftssteckbrief des Bundesamts für Naturschutz
 Karte Nr. 179 (Ulm) der Geographische Landesaufnahme naturräumliche Gliederung (PDF; 5,0 MB)

Naturraum der Donau-Iller-Lech-Platte
Geographie (Landkreis Biberach)

Federseer Ried


حُكَيْم بن جَبَلة العَبْدي: هو حكيم بن جبلة بن حصن بن أسود بن كعب العبدي من بني عبد القيس. أحد المنتفضين ضد عائشة حين جائت إلى البصرة، حيث هب ومعه جمع من سبعمائة فارس. هاجر مع قومه إلى البصرة في عهد عمر بن الخطاب، وكان من جملة الثائرين على عثمان وقتلته، وذلك بعد أن وضعه عثمان تحت الإقامة الجبرية في البصرة ومنعه من مغادرتها. ولم تكن له رواية عن النبي صلى الله عليه وسلم. قتل في الأحداث التي سبقت موقعة الجمل.

ترجمته في كتب الرجال
 ترجمه ابن الأثير في «أسد الغابة في معرفة الصحابة» بقوله: "كان رجلا صالحا له دين، مطاعًا في قومه، وهو الذي بعثه عثمان على السند فنزلها".
 ترجمه خير الدين الزركلي في كتابه «الأعلام» بقوله: "حُكيم بن جبلة العبدي، من بني عبد القيس، صحابي، كان شريفا مطاعا، من أشجع الناس، ولاه عثمان إمرة السند"'''.
 ترجمه ابن عبد البر في «الاستيعاب في معرفة الأصحاب» بقوله: "كان رجلا صالحا له دين، مطاعًا في قومه، وهو الذي بعثه عثمان على السند فنزلها".

 اولاده واحفاده
ومن ولده كان أبو بكر يموت بن المزرع بن موسى بن سنان بن حكيم ابن جبلة ، أحد الرواة العلماء ، وهو ابن اخت عمرو بن بحر الجاحظ ،وكان
ليموت ابن اسمه مهلهل ، من أهل العلم أيضا والرواية ، بصريون ، سكن يموت دمشق وبها مات سنة 304 ، واسم يموت محمد ، وانما يموت لقب .

ثناء علي بن أبي طالب عليه
أثنى علي بن أبي طالب على حُكَيْم بن جبلة العبدي وأبدى تفجّعه بمقتله ونصّ على أنه نال منزلة رفيعة في أبيات قالها، رواها البلاذري حيث روى: (فخرج علي في سبعمئة من الأنصار وورد الربذة، فقدم عليه المثنى بن محربة العبدي فأخبره بأمر طلحة والزبير، وبقتل حُكيم بن جبلة العبدي فيمن قُتل من عبد القيس وغيرهم من ربيعة، فقال علي عليه السلام:'''

وصلات خارجية
 إرشاد الفحول للشوكاني.
 البحر المحيط للزركشي.

مصادر

مراجع
 جمهرة أنساب العرب لابي محمد علي بن أحمد بن سعيد بن حزم الأندلسي صفحة 298.
شهداء الصحابة
صحابة
وفيات 36 هـ
أعلام بني ربيعة

حكيم بن جبلة العبدي


ذكريات هو الألبوم الثاني عشر للفنان المصري عمرو دياب، تم إصداره عام 1994.

قائمة الأغاني

الكليبات التي تم تصويرها من الألبوم

1 - ( ياعمرنا )

2 - ( افريقيا )

ألبومات 1994
ألبومات عمرو دياب

ذكريات (ألبوم)


An Carex cariei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Aubin. An Carex cariei in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex cariei


වෛරසයක් යනු කුමක් ද ?
පරිගණක වෛරසයක් යනු ඔබේ අනුදැනුමකින් හා අවසරයකින් තොරව පැතිරී යන අනර්ථකාරි ක්‍රියාවන් සිදුකරන පරිගණක වැඩසටහන් වර්ගයකි. වඩාත් තාක්ෂණික වචන වලින් දක්වන්නේ නම්  ස්වයං ක්‍රියාකාරි ගොනු සහ බූට් සෙක්ටර් හරහා එක් තැනක සිට තව තැනකට පැතිරි යන වැඩසටහන් වර්ගයකි. පරිගණක පද්ධතියම විනාශ කර  දැමිමටද පිළිවන.ප්‍රති-වෛරස් මෘදුකාංග යනු වෛරස් හදුනාගන්නා ඒවා ඉවත් කිරිම සදහා භාවිතා කරන මෘදුකාංග විශේෂයකි. ප්‍රති-වෛරස් මෘදුකාංග නිතරම යාවත්කාලීන කළයුතු අතර , එවිට ඒවාට අළුතින් නිපදවන ඒවාට පවා හදුනාගත හැකිය. ප්‍රති-වෛරස් මෘදුකාංග විශාල ප්‍රමාණයක් තිබෙන අතර, බොහෝවිට ඒක ප්‍රති-වෛරස් මෘදුකාංගයකට සෑම වෛරසයක්ම හදුනාගත නොහැකි වේ.එමනිසා වෛරස් වලින් තොර පද්ධතියක් අවශ්‍යයම නම් ඒක වෛරස් මෘදුකාංගයකට වඩා භාවිතා කිරිමට සිදුවේ. එමනිසා එකකට වඩා වැඩි ප්‍රති-වෛරස් මෘදුකාංග භාවිතය යෝග්‍යය වුවද ඒවා එකිනෙකට ගැළපෙන බව තරවුරු කරගත යුතුය. හේතුව වන්නේ බොහෝ ප්‍රති-වෛරස් මෘදුකාංග එකක් අනෙක හා පටලවාගෙන පරිගණකයේ ක්‍රියාකාරිත්වය අවුල් වියහැකි නිසාය.ඊලග වැදගත් කරුණ වන්නේ ඒවා නිසි පරිදි යාවත්කාලීන කිරිමයි.එසේ නැතහොත් නව වෛරස් හදුනාගත නොහැකි වේ.

ප්‍රති-වෛරස් මෘදුකාංග සදහා  උදාහරණ
කැස්පර්ස්කී 		-	Kaspersky
නෝටන්		-   	Norton
මැකාෆි		-     Macaffe
ඒ.වි.ජි.     AVG
අද අන්තර්ජාලයෙන් නොමිලේ ලබාගත හැකි ප්‍රති-වෛරස් මෘදුකාංග ද තිබේ.
උදාහරණ Avast , Avira AVG වේ.

පිළිවෛරස මෘදුකාංග


Macbeth ili punim nazivom Tragedija Macbeth je najkrvavija tragedija Williama Shakespearea (1564. – 1616.). Smatra se da je prvi put izvedena 1606. godine. Shakespeare ju je napisao početkom vladavine Jamesa I.,  koji je bio pokrovitelj Shakespeareove glumačke kompanije. Bazira se najviše na odnosu između pisca i vladara. Prvi put je objavljena u "Prvom Foliu" iz 1623. godine. Ovo je ujedno i Shakespeareova najkraća tragedija.

Hrabar škotski general Macbeth prima proročanstvo od tri vještice da će jednog dana postati kralj Škotske. Ambiciozan i potaknut od strane svoje žene, Macbeth ubija kralja Duncana i preuzima škotski tron. Nakon ubojstva, pun je osjećaja krivnje i paranoje. Prisiljen je da počini sve više i više ubojstava kako bi zaštitio sebe od neprijatelja i sumnje, te ubrzo postaje tiranski vladar. Krvoproliće i građanski rat ubrzo će odvesti Macbetha i damu Macbeth u sferu ludila i smrti.

Shakespeareovi motivi za stvaranje djela su Macbeth, kralj Škotske, Macduff i Duncan I., kralj Škotske iz Holinshedovih Kronika iz 1587. godine, povijest Engleske, Škotske i Irske, iako je radnja djela u velikoj mjeri razlikuje od stvarne povijesti Macbetha. Događaji u djelu su povezani sa sudjelovanjem Henryja Garneta u izdaji prahom iz 1605. godine.

Iza bine svjetskih kazališta, vjeruje se kako je djelo ukleto, i da se ime djela ne smije reći na glas te da je se u javnosti naziva "Škotska predstava". Tijekom mnogih stoljeća, djelo je privuklo neke od najpoznatijih glumaca za uloge Macbetha i dame Macbeth. Od djela nastali su filmovi televizijske serije, opera, novele, stripovi i drugi mediji.

Likovi

 Kralj Duncan – Kralj Škotske
 Malcolm – Duncanov stariji sin
 Donalbain – Duncanov mlađi sin
 Macbeth – general vojske kralja Duncana; izvorno plemić Glamisa, zatim plemić Cawdora, i kasnije kralj Škotske
 Dama Macbeth – Macbethova žena i kasnije kraljica Škotske
 Banquo – Macbethov prijatelj i general vojske kralja Duncana
 Fleance – Banquov sin
 Macduff – Plemić Fifea
 Dama Macduff – Macduffova žena
 Macduffov sin
 Ross, Lennox, Angus, Menteith, Caithness – Škotski plemići
 Siward – general engleskih sila
 Young Siward – Siwardov sin
 Seyton – Macbethov oružar
 Hecate – Kraljica vještica
 Tri vještice
 Kapetan škotske vojske
 Tri ubojice – Macbethovi zaposlenici
 Dvije ubojice – za ubojstvo dame Macduff
 Porter – čuvar Macbethovog doma
 Doktor – damin Macbethin doktor
 Doktor – na sudu
 Gospođa – damin Macbethin tjelohranitelj
 Gospodar – protiv Macbetha
 Prva prikaza – naoružana glava
 Druga prikaza – krvavo dijete
 Treća prikaza – okrunjeno dijete
 Polaznici, glasnici, službenici, vojnici

Radnja

Prvi čin
Drama počinje usred grmljavine i munja, i tri vještice su odlučile da bi njihov sljedeći susret trebao biti s Macbethom. U sljedećoj sceni, ozljeđeni vodnik prijavljuje Škotskom kralju Duncanu da su njegovi generali Macbeth, koji je plemić Glamisa, i Banquo upravo porazili savezničke sile Norvešku i Irsku, koje su vodili izdajica Macdonwald i plemić Cawdora. Macbeth, kraljev rođak, je hvaljen zbog svoje odanosti i hrabrosti.

U pratećoj sceni, Macbeth i Banquo raspravljaju o vremenu i njihovoj pobjedi. Dok oni lutaju, tri vještice se pojave s proročanstvima. Iako Banquo je prvi pitao za proročanstvo, vještice su proročanstvo prvo rekle Macbethu, da će postati plemić Glamisa, i plemić Cawdora, i na kraju kralj Škotske. Macbeth je ostao u čudu. Kad je Banquo pitao za svoje proročanstvo, vještice odgovore paradoksno, da će biti sretniji i manje uspješan od Macbetha. ali da će stvoriti liniju škotskih kraljeva iako sam Banquo nikada neće biti kralj.  Dok Macbeth i Banquo misle o proročanstvima, vještice nestaju te se plemić, Ross pojavljuje kako bi Macbethu rekao njegovu novu titulu: plemić Cawdora, jer je prijašnji plemić ubijen radi izdaje. Prvo proročanstvo je time ispunjeno, i Macbeth, sumnjičav na početku, odmah počinje gajiti ambicije da postane kralj.

Kralj Duncan prima i hvali Macbetha i Banquoa, i izjavljuje da će provesti noć u Macbethovom dvorcu u Invernessu; i također imenuje svoga starijeg sina Malcolma kao njegovog nasljednika. Macbeth direktno šalje poruku svojoj ženi, dami Macbeth, kako bi joj rekao za proročanstva. Dama Macbeth zahtjeva da Macbeth ubije kralja Duncana kako bi mogao postati novi kralj Škotske. Plan je bio da Macbeth i njegova žena toliko napiju dva kraljeva tjelohranitelja, da se ne bi sjećali ničega od prošle večeri te da njih okrive za ubojstvo kralja Duncana.

Drugi čin
Dok kralj Duncan spava, Macbeth ga izbode, unatoč svojim sumnjama i halucinacijama od krvavog bodeža. Toliko se trese da ga dama Macbeth mora ubiti. Kako bi plan bio uspješan, okrivljuje Duncanove spavajuće tjelohranitelje tako da krvave bodeže ostavlja na njima. Rano ujutro, Lennox, škotski plemić, i Macduff, odani plemić Fifea, su stigli. Portir otvara vrata te ih Macbeth vodi u kraljeve odaje, gdje Macduff otkriva Duncanovo tijelo. Duncanovi sinovi Malcolm i Donalbain bježe u Englesku i Irsku u strahu da tkogod je ubio Duncana možda ubije i njih također. Iznenadan bjeg čini ih sumljivcima i Macbeth postaje novi kralj Škotske, kao rođak ubijenog kralja. Banquo je odmah svoju sumnju stavio na Macbetha, jer je znao da je proročanstvo vještica bilo da Macbeth postane novi kralj.

Treći čin
Unatoč uspjehu, Macbeth, svjestan svog proročanstva osječa nelagodu. Macbeth poziva Banquoa na kraljevsku gozbu. U strahu od Banquove sumnje, Macbeth unajmljuje tri muškarca da ubiju njega i njegovog sina. Ubojice su uspjeli ubiti Banquoa, ali Fleance je uspio pobjeći. Macbeth postaje bijesan: boji se da bi mogao biti svrgnut s mjesta kralja ako Banquov nasljednik ostane živ.

Na gozbi, Macbeth poziva gospodare i damu Macbeth na noć pijenja i veselja. Banquov duh ulazi i sjeda na Macbethovo mjesto. Macbeth se u strahu zabavlja, znajući da je duh jedino vidljiv njemu. Radi Macbethovog bijesa i straha, dama Macbeth tjera sve gospodare i goste s gozbe.

Četvrti čin

Macbeth, uznemiren, još jednom posjećuje tri vještice kako bi mu rekle istinu o njegovim proročanstvima. Da bi odgovorile na pitanje, prizivaju užasne prikaze, svaka s jednim proricanjem i daljnjim proročanstvima. Prva prikaza, naoružana glava mu govori kako bi se trebao kloniti Macduffa. Druga, krvavo dijete mu govori kako ne postoji biće koje mu može nauditi. Treća, okrunjeno dijete držeći tri zastave mu govori kako će biti siguran dok birnamska šuma ne dođe u dvorac Dunsinane. Macbeth je smiren znajući da mu nijedan muškarac rođen od žene ne može nauditi. Macbeth također pita hoće li Banquovi sinovi ikada zavladati Škotskom: vještice mu pokazuju procesiju, u kojoj osam okrunjene djece, sva slična Banquou, zadnje nosi ogledalo koje pokazuje još više okrunjene djece. Macbeth shvati kako su to Banquovi nasljednici te da su zavladali u nekoliko zemalja. Kada je Macbeth saznao da je Macduff pobjegao u Englesku da se pridruži Malcolmu, Macbeth naređuje da se oduzme dvorac Macduffu i najvažnije od svega da dama Macduff i njena djeca budu ubijeni.

Peti čin
U međuvremenu, dama Macbeth osjeća krivnju zbog počinjenih ubojstava počinjenih od strane nje i Macbeta. Noću, u kraljevoj palači kod Dunsinanea, doktor i gospođa raspravljaju o dami Macbethinoj neobičnoj navici da mjesečari. Iznenada, dama Macbeth pada u trans sa svijećom u ruci. Zbog ubojstva kralja Duncana, dame Macduff, i Banquoa, pokušava isprati zamišljenu krv s njezinih ruku, sve to dok govori o svim lošim stvarima koje su ona i Macbeth počinili. Dama Macbeth odlazi, a doktor i gospođa ostaju u čudu zbog luđačkog ponašanje dame Macbeth. Njezino vjerovanje da ne može oprati svu krv s ruku je suprotno izjavi koju je rekla Macbethu nakon ubojstava "malo vode može isprati sva naša djela".

U Engleskoj, Ross je informirao Macduffa da mu je dvorac oduzet i da su mu žena i djeca brutalno ubijeni. Kada je Macduff čuo za vijest, pogodili su ga osjećaji tuge i želje za osvetom. Princ Malcolm, Duncananov sin, je unaprijedio englesku vojsku te mu se Macduff odlučuje pridružiti kako bi napali Škotsku i izazvali Macbethove sile. Invazija ima podršku Škotskih plemića, koji su u strahu od Macbethovog luđačkog ponašanja. Malcolm vodi vojsku, zajedno s Macduffom i Englezima Siwardom starijim, grofom Northumberlanda, protiv dvorca Dunsinane.

Prije nego što su Macbethovi protivnici stigli, prima novost da se dama Macbeth ubila što uzrokuje da Macbeth pada u očaj i dostavlja svoj "I sutra, i sutra, i sutra" monolog. Iako je u očaju i tuzi zbog samoubojstva svoje žene, hrabro čeka Malcolma i Macduffa. Macbeth kasnije sazna da engleska vojska napada dvorac Dunsinane, zaštićen granama usječenim iz birnamske šume. Birnamska šuma zaista dolazi u dvorac Dunsinane ispunjavajući polovinu proročanstva vještica, što Macbetha ostavlja u strahu.

Bitka se bazira na Macduffovom suočavanju s Macbethom, koji ubija Younga Siwarda u borbi. Engleske sile zauzimaju njegov dvorac i pobjeđuju njegovu vojsku. Macbeth zna kako nema razloga da se boji Macduffa jer ne postoji čovjek rođen od žene koji mu može nauditi. Macduff izjavljuje kako nije rođen od majke, već da je "na silu izvađen iz majčine utrobe". Iako je Macbeth shvatio da je osuđen na propast, nastavlja se boriti, ali ga na kraju Macduff ubije i odsječe mu glavu, što je ispunilo zadnje proročanstvo.

Malcolm, sada kralj Škotske, izjavljuje svoje dobre namjere za zemlju te poziva sve da ga vide okrunjenog u gradu Scone.

Praznovjerje i "Škotska predstava"
Iako će mnogi danas reći da su nesreće tijekom produkcije samo slučajnost, glumci i ostali često misle kako spomenuti Macbeth u kazalištu donosi lošu sreću. Zbog toga, predstava je unutar kazališta najčešće nazivana "Škotska predstava", Macbetha i damu Macbeth najčešće nazivaju "Gdin. M" i "Gđa M", a katkad i "Škotski kralj".

To je zato što je Shakespeare (ili revizor predstave) koristio prave uroke vještice, što je uzrokovalo da vještice bace kletvu na predstavu. Zbog toga, vjeruje se kako spominjanje "Macbetha" na glas unutar kazališta dovodi do smrti nekih glumaca i neuspjeha predstave. Postoje svakakve priče, u kojima su se desile mnoge nesreće pa čak i jedna smrt tijekom izvođenja "Macbetha".

Jedan posebni incident zbog kojeg se sumnja na prokletstvo su nemiri kod Astor Placea, a misli se da su nemiri počeli upravo radi kletve.

Macbeth u drugim medijima
 Macbeth - Nijemi film iz 1916. godine redatelja Johna Emersona.
 Macbeth -Film redatelja Orsona Wellesa snimljen 1948. godine.
 Macbeth - Film redatelja Paula Almonda iz 1961. godine.
 Macbeth - Album slovenskog sastava Laibach. Snimljen 1987. godine u hamburškom kazalištu "Deutsches Schauspielhaus" i odsviran za vrijeme same predstave.
 Macbeth - TV serija iz 2001. godine redatelja Gregorya Dorana.
 Macbeth - Australijski film redatelja Geoffreya Wrighta snimljen 2006. godine.
 Macbeth - film redatelja Justina Kurzela iz 2015. godine.

Literatura
 Gurr, Andrew. (1992.). The Shakespearean Stage 1574-1642., 3. izd. Cambridge: Cambridge University Press. .
 Thomson, Peter. (1992.). Shakespeare's Theatre, 2. izd. Theatre Production Studies ser. London: Routledge. .
 Wickham, Glynne. (1969.). Shakespeare's Dramatic Heritage: Collected Studies in Mediaeval, Tudor and Shakespearean Drama. London: Routledge. .
 Brooke, Nicholas, ur. (1990.). The Tragedy of Macbeth. By William Shakespeare. The Oxford Shakespeare ser., Oxford: Oxford University Press. .
 Clark, Sandra i Pamela Mason, ur. (2015.). Macbeth. By William Shakespeare. Arden Third ser., London: The Arden Shakespeare. .
 Bloom, Harold. (2008.). Introduction. In Macbeth: Bloom's Shakespeare Through the Ages. Ur. Harold Bloom. New York: Chelsea House. .

Izvori

Britanska književnost
Drama
Djela Williama Shakespearea

Macbeth


Pwo Meridional'', ou Phlong''', é uma língua  Karen falada na Tailândia por cerca de 60 mil pessoas nas províncias de Chiang Mai,  Mae Hong Son, Lamphun e Tak ao longo do rio Salween, no noroeste. Não é inteligível com outras variedades de Pwo, embora seja próximo à língua Pwo Phrae.  Pwo consiste nos dialetos mutuamente inteligíveis de Mae Ping, Omkoi (Hod) e Mae Sarieng.

Pwo também é conhecido como Karen Pwo Meridional Karen ou Phlong.

Dialetos
Os dialetos incluem Mae Ping, Mae Sarieng, Omkoi, que são mutuamente inteligíveis.

Escrita
Modos de escrever Pwo Meridional com o alfabeto tailandês foram desenvolvidas na década de 1970 pela Overseas Missionary Fellowship (OMF) e missionários batistas. Alguma literatura foi produzida nesta ortografia, incluindo um dicionário, coleções de contos e histórias folclóricas e traduções de obras religiosas.

Outra ortografia para Pwo Meridional foi elaborada entre 2003 e 2006 pelo Departamento de Educação Não Formal. É conhecida como a ortografia NFE e é usada em projetos de educação na província de Chiang Mai.

Em 2007 foi desenvolvida a ortografia FAL, que combina elementos de formas anteriores de escrever Pwo Meridional.

Distribuição
províncias Chiang Mai, Lamphun e Tak provinces
Mae Hong Son province (15–25 villages): Mae Sarieng town, Mae Ngaw along Salween river, from Hot to Mae Sarieng.

Notas

Bibliografia
Phillips, Audra. 2009. Lexical Similarity in Pwo Karen. In PYU Working Papers in Linguistics 5, Audra Phillips (ed.). Chiang Mai, Thailand: Payap University Linguistics Department.

Ligações externas
Pwo Meridional em Omniglot.com
Pwo Meridional em Ethnologue
Pwo Meridional Pwo Meridional em Glotollog
Pwo Meridional em Acadeia.edu

 Pwo Meridional
 Pwo Meridional

Língua pwo meridional


Order (en castellano: Orden) subtitulado «A Journal on the Theory of Ordered Sets and its Applications» (en castellano: «Una revista académica sobre la teoría de conjuntos ordenados y sus aplicaciones») es una revista científica trimestral de revisión por pares que se dedica a la publicación de artículos científicos relacionados con la teoría del orden y sus aplicaciones. La publica la editorial Springer Science+Business Media. Fue fundada en 1984 por el profesor de matemáticas de la Universidad de Calgary, Ivan Rival, y desde 2010, su redactor jefe es Dwight Duffus, antiguo estudiante de Rival y actualmente Goodrich C. White Professor de Matemáticas y Ciencias de la Computación en la Universidad de Emory. Fue sucedido en 2019 por Ryan R. Martin ( Universidad Estatal de Iowa ).

De acuerdo con el Journal Citation Reports, el factor de impacto en 2010 de Order es de 0.439, colocándola en el cuarto cuartil de las revistas de matemáticas clasificadas.

Referencias

Enlaces externos

Teoría del orden
Revistas de matemáticas
Revistas publicadas por Springer Verlag
Publicaciones fundadas en 1984
Revistas científicas trimestrales
Revistas científicas de los Países Bajos

Order


Aderus subcoeruleus é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1909.

Distribuição geográfica
Habita na Bolívia.

Referências

subcoeruleus
Insetos descritos em 1909
Coleópteros da Bolívia
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus subcoeruleus


Giuseppe Scandellari, né à Bologne, est un peintre baroque italien.

Biographie
Giuseppe Scandellari naît à Bologne, quelque part dans la première moitié du  et fait partie d'une famille d'artistes. Pietro et Giulio sont peintres, tandis que Giaomo Antonio et Filippo sont sculpteurs.

Il est actif à Bologne durant la seconde moitié du  et réalise principalement des peintures de paysages et de vues architecturales.

Œuvres
Il décore l'atrium de l'église San Biagio à Bologne vers 1750.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste de peintres italiens

Bibliographie
 .
 .

Liens externes

Peintre italien du XVIIIe siècle
Peintre baroque italien
Naissance à Bologne
Naissance dans les États pontificaux

Giuseppe Scandellari


Focuri în câmpia pâinii este un film românesc din 1982 regizat de Adrian Sârbu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1982 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1982

Focuri în câmpia pâinii


The Tingler este un film de groază din 1959 regizat de William Caste. Rolurile principale sunt interpretate de actorii Vincent Price, Judith Evelyn, Darrly Hickman, Patricia Cutts și Philip Coolidge.

Distribuție
 Vincent Price - Dr. Warren Chapin
 Judith Evelyn - Mrs. Martha Ryerson Higgins
 Darryl Hickman - Dave Morris
 Patricia Cutts - Isabel Stevens Chapin
 Pamela Lincoln - Lucy Stevens
 Philip Coolidge - Oliver "Ollie" Higgins

Note

Legături externe
Profilul filmului la Cinemagia.ro

Vezi și
Listă de filme de groază din anii 1950
Filme cu dezastre

Filme din 1959
Filme în limba engleză
Filme de groază din anii 1950
Filme horror americane
Filme alb-negru
Filme Columbia Pictures
Filme cu monștri
Filme cu acțiunea în cinematografe
Filme cu dezastre
Filme regizate de William Castle

The Tingler


Çekerek; Yozgat ilinin kuzeydoğusunda, il merkezine 90 kilometre uzaklıkta olan bir ilçesidir.

Tarihçe
Çekerek, eskiden Hacıköy adı altında merkezi bir köy iken, Tokat ilinin Zile ilçesine bağlıydı. 1924-1925 tarihlerinde ilçe merkezi Kadışehri'ne nakledilince Hacıköy de bu ilçeye bağlandı. İlçe merkezi bir yıl sonra Kadışehri'nden Hacıköy'e nakledildi. Ancak daha sonra Sorgun ilçe olunca Hacıköy de bu ilçeye bağlı bir köy olarak kaldı. Hacıköy, 1928 yılında Sorgun ilçesine bağlı bucak haline geldi ve durumunu 1944 yılına kadar muhafaza etti. 1944 yılının Ekim ayında Çekerek Irmağı'nın adı verilerek Hacıköy bucağı, ilçe merkezi haline geldi. Aynı tarihte ilçe belediyesi de kuruldu. Sorgun ilçesine bağlı Kadışehri ve Mamure -yeni adı ile "Aydıncık" bucakları da Çekerek ilçesine bağlandı. 20.05.1990 tarih ve 3644 sayılı kanunla Çekerek ilçesine bağlı 105 köyden, Aydıncık 32 köy ile, Kadışehri 33 Köyle çekerek ilçesinden ayrılarak iki yeni ilçe olmuşlardır. Bu durum Çekerek'i olumsuz yönde etkilemiştir. Şu an Çekerek ilçesine bağlı 40 köy, 4 belde bulunmaktadır.

Coğrafi durum
İlçe, il topraklarının kuzeydoğusundadır. Doğuda Kadışehri ve Saraykent; güneyde Sorgun; batıda Aydıncık; kuzeyde Tokat-Zile ve Çorum-Ortaköy ile çevrilidir. İdari olarak 4 belde ve 40 köy bağlı bulunmaktadır.

İlçenin arazi yapısı genellikle dağlıktır. Doğusunda Deveci ve Fakı Dağları, batısında Alan Dağı, güneyinde ise Gebzel Dağı yer almaktadır. Genellikle dik ve kayalık olan dağların, yapılarında kalken çok olduğu için erime ile çok sayıda mağara oluşmuştur. Doğusu ve güneyi düzlük olan ilçenin başlıca ovaları da buralarda bulunmaktadır. Batısında; Aydıncık - Kazankaya ve Bazlambaç arasında Kümbet Ovası, doğuda; Kadışehri ilçesi ve civarındaki köyleri de içerisine alan Kadışehri Ovası ilçe merkezine yakın Koyunculu, Sarıkaya ve Kahyalı arpaç gibi köylerin arazisini içerisine alan Koyunculu Ovası yer almaktadır.

İl'in en büyük akarsularından ve Yeşilırmak'ın en büyük kollarından birisi olan Çekerek Irmağı ve buna bağlı kollar ilçenin başlıca akarsularını oluşturmaktadır. Çamlıbel Dağları'ndan doğan Çekerek Irmağı, Deveci Dağları'nı aştıktan sonra ilçe topraklarına girer. Burada, Karadere, Göndelen, Akdağmadeni ve Görmügöz derelerini de alarak, Keleboğazı mevkiinde ilçe topraklarını terk eder. Sorgun'un; Emirler ve Gököz köylerinden kaynaklarını alan Sabıköz'ü de Çekerek arazisindeki küçük suları toplayarak, Kurtağıl yöresinde Çekerek Irmağına karışır. Kayalar köyünden doğan ve ilçenin içerisinden geçen, bağ ve bahçeleri sulayan Başöz'ü, Sabıközü'nün en önemli kollarındandır. İlçenin batıdaki en uzak beldesi olan Baydiğin arazisinin doğan Bakır Çay'da, Kazankaya arazisinde Çekerek Irmağı'na karışan önemli kollardandır.

İklim

Çekerek Yöresi'nde, İç Anadolu'nun tipik karasal iklimi ile Karadenizardı iklimi arasında bir geçiş iklimi görülür. Yazları, sıcak ve kurak, kışları; soğuk ve yağışlı geçen bu iklimde kışın nem oranı oldukça fazladır. İlçe merkezinde karın yerde kalma süresi ve kar yağışı çevresine göre daha azdır.

Bitki örtüsü

Yörenin yaygın bitki örtüsü bozkırlardır. Fakat, yapılan araştırmalardan eski çağlarda Çekerek civarında yoğun ormanlarla kaplı olduğu anlaşılmıştır. İlçe, günümüzde İl'in ormanca zengin sayılan alanlarının birisidir. (% 32.53). Yukarıoba, Ortaoba, Karahacılı, Tipideresi, Fakıdağı,Kavakalan,Arpaç,ilbeyli ve diğer dağlık alanlarda; çam, meşe ve ardıç ağaçlarından oluşan seyrek ormanlar bulunmaktadır.

Nüfus
İlçenin nüfusu 2020 yılı sonuçlarına göre 19.415 kişi olup, bu nüfusun 9.968'i ilçe merkezinde, 9.447'si de köylerde yaşamaktadır. İlçede Km²'ye 23 kişi düşmektedir.

ekonomisi

İlçede, halkın en önemli geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturmaktadır. Arazi dağlık ve eğim kuvveti olduğu için tarıma elverişli arazisi dardır. Mer'aların geniş yer kapladığı ilçede daha çok koyun ve keçi beslenmektedir. Başta Çekerek Irmağı olmak üzere ırmak kenarındaki düzlüklerde tarım yapılarak; arpa, buğday, nohut, mercimek, soğan ve şekerpancarı gibi ürünler yetiştirilmektedir.

Tarihte Çekerek Aynacıoğlu İsyanı

İstiklal Savaşı'nın başlarında ilçenin Özüveren köyünde mukim Aynacıoğulları etrafında topladıkları eşkiyalarla birlikte isyan çıkarmış, Zile ve Akdağmadeni ilçelerini basmışlardır.
Tokat bölgesinde, TBMM kuvvetlerim uğraştıran bir başka isyan ise Aynacıoğlu Hasan tarafından çıkarılan isyandır. Aynacıoğlu çetesi, Akdağ Mağdeni doğusunda bulunan Ayvalıközü'nde Binbaşı Çolak İbrahim Bey kumandasında 2. Kuvva-i Seyyare tarafından dağıtılmasına rağmen Aynacıoğlu Hasan, Hükûmet kuvvetlerini bir süre uğraştırdı. Nihayet 1921'de Batı Anadolu'da Yunanlarla savaşmak şartı ile teslim oldu.

Tarihte bu olaya "Kör Hoca Olayı" da denilir. Daha sonraları Ali Galip Bey'in Milletvekili olan bir kardeşinin ve bucak halkının teşebbüsleri ile şehit subayların kemikleri o zaman bucak merkezi olan ve şimdiki ilçe merkezi bulunan Hacıköyü'ne 1935 yılında getirilerek bir şehitlik abidesi diktirilmiştir. Bu abide ilçenin ortasındadır.

Çekerek Barajı

Çekerek barajı, su toplama ve kapasite açısından Türkiye'deki barajlar arasında 10. sıradadır. Elektrik üretiminde önemli bir yer tutmayacak olan baraj daha ziyade sulama ve taşkınları önleme amaçlıdır. Baraj gölünün uzunluğu 37 km olup setin eni 15 km yi bulacaktır. 4 köy tamamen kalkacak, 8 köyünde arazileri kısmen su altında kalacaktır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Çekerek Kaymakamlığı

Çekerek


The Encyclopedia of Science Fiction (Enciclopedia Științifico-Fantasticului) este o lucrare de referință în limba engleză a literaturii științifico-fantastice și a ficțiunii speculative în general, prima dată publicată în 1979. Din octombrie 2011, a treia ediție este disponibilă online. A primit Premiul Hugo pentru cea mai bună carte non-ficțiune.

Istoric

Prima ediție, editată de  Peter Nicholls cu  John Clute, a fost publicată de Granada în 1979. A fost redenumită The Science Fiction Encyclopedia la publicarea sa de către  Doubleday în Statele Unite. Alături de text, au apărut numeroase fotografii alb-negru care ilustrează autori, cărți și reviste, fotografii de film și TV și exemple de lucrări ale artiștilor.

Note

Legături externe
 SFE: The Encyclopedia of Science Fiction, 2014–current online edition
 Self-referential entry on the Encyclopedia, written by David Langford
 SF Encyclopedia Editorial Home (sf-encyclopedia.co.uk)—with data on multiple editions
 "Formats and Editions of The Encyclopedia of Science Fiction at WorldCat
 1993 SF Encyclopedia Updates—"New Data, Typographical Errors, Factual Corrections, and Miscellanea; Last updated September 2002"—superseded by the 2011 edition

 Q&A with the Founder of The Encyclopedia of Science Fiction, The Independent, 12 January 2012—Neela Debnath with Peter Nicholls

Vezi și
 The Encyclopedia of Fantasy
 The Visual Encyclopedia of Science Fiction

Fondări în 1979
1979 în literatură
Cărți din 1979
Enciclopedii în limba engleză
Enciclopedii britanice
Enciclopedii libere online
Site-uri web despre ficțiune speculativă
1979 în științifico-fantastic
Cărți St. Martin's Press
Cărți despre filme

The Encyclopedia of Science Fiction


Pan Wołodyjowski (în ) este un roman istoric epic din 1888 al scriitorului polonez Henryk Sienkiewicz. Este al treilea volum al Trilogiei istorice din care mai fac parte romanele Prin foc și sabie și Potopul. Protagonistul romanului este Michał Wołodyjowski.

Personaje

Figuri istorice
 John Sobieski
 Michał Korybut Wiśniowiecki
 Petro Doroshenko
 Mikołaj Potocki
 Kara Mustafa Pasha

Personaje fictive bazate pe figuri istorice
 Michał Wołodyjowski
 Ketling
 Onufry Zagłoba
  Adam Nowowiejski
 Azja
 Barbara Jeziorkowska
 Krystyna Drohojowska
  Ewa Nowowiejska

Ecranizări
 1968 - Colonel Wolodyjowski, film polonez regizat de Jerzy Hoffman
 Przygody pana Michała, serial polonez

Traduceri
 Henryk Sienkiewicz - Pan Wołodyjowski, Biblioteca pentru toți, nr. 1218 - 1219, Editura Minerva, 1985

Note

 Henryk Sienkiewicz, Fire in the Steppe, authorized and unabridged translation from the Polish by Jeremiah Curtin, Little, Brown and Company, Boston, 1917 (copyright 1893, 1898).
 Henryk Sienkiewicz, Fire in the Steppe, Hippocrene Books, 1992, .
 Jerzy R. Krzyżanowski, The Trilogy Companion: A Reader's Guide to the Trilogy of Henryk Sienkiewicz, Hippocrene Books, 1992, .
 Sienkiewicz Trilogy (DVD edition), 2004.

Legături externe
 Fire in the Steppe at One More Library

Romane istorice poloneze
Romane din 1888
Romane epice
Romane de Henryk Sienkiewicz
Cărți după care s-au făcut filme
Romane poloneze după care s-au făcut filme

Pan Wołodyjowski


Elland Road er knattspyrnuvöllur í Leeds á Englandi og heimavöllur Leeds United frá 1919.  Völlurinn hefur verið notaður fyrir fótbolta, rúgbí og tónleika.

Heimildir

Ensk margnota íþróttamannvirki
Stofnað 1897

Elland Road


Hugh Fraser,  Lord Lovat (1666-1696), est le chef héréditaire du clan Fraser de Lovat, mais la période de sa seigneurie est généralement considérée comme une période troublée pour le clan.

Jeunesse
Il est le fils de Hugh Fraser,  Lord Lovat (2 mai 1643/1649-27 avril 1672) et d'Anne MacKenzie. Ses deux parents meurent quand il est jeune, et il est élevé dès l'âge de six ans à Castle Leod par son oncle et tuteur, George Mackenzie (1er comte de Cromartie). Un historien décrit cela comme « une sorte d'enlèvement génétique » de l'autorité principale, afin d'étendre le pouvoir du clan Mackenzie dans les terres adjacentes du Fraser. La gestion des domaines Lovat est placée sous le contrôle du comte de Seaforth, chef du Clan MacKenzie.

Mariage et famille
En 1687, Tarbat renforce encore son contrôle sur le clan Fraser en faisant en sorte que Hugh épouse Lady Amelia Murray. Elle est la fille du marquis d'Atholl, un membre important du puissant clan Murray. Le contrat de mariage contient une clause inhabituelle. Au lieu de la situation habituelle d'une branche cadette prenant en charge la seigneurie en l'absence d'héritier mâle, les domaines et le titre de Lovat reviendraient à la fille aînée. Si elle épouse quelqu'un du nom de Fraser, son mari prendrait alors le contrôle. C'est un moyen possible pour un homme de n'importe quel clan de prendre le contrôle des domaines Lovat simplement en adoptant légalement le nom Fraser.

Hugh et Amelia ont plusieurs filles : Amelia (née en 1686) Anne (née en 1689), Catherine (en av. 1692) et Margaret (née en 1695). Il a deux fils, Hugh (né en 1690) et John (né en 1695), mais les deux garçons sont décédés avant lui, ce qui donne une importance accrue à la clause de son contrat de mariage.

Leader du clan
Hugh, connu uniquement pour son « pauvre calibre physique et mental » est un chef inefficace de son clan. Lors du soulèvement jacobite de 1689 à la suite de la «Glorieuse Révolution », Hugh ordonne à ses membres de son clan de rester en dehors du combat. En cela, il est sans aucun doute influencé par ses parents Mackenzie et Murray, qui se sont rangés du côté du gouvernement. Cependant, les membres du clan affluent du côté jacobite à la place, sous la direction d'autres gentilshommes Fraser.

Mort précoce
En 1696, l'année de la mort de son dernier fils John, il répudie la clause inhabituelle de son contrat de mariage avec Amelia Murray comme ayant été faite sous la contrainte, et il cède la succession à son cousin, . Quelques mois plus tard, peut-être à cause d'une consommation excessive d'alcool, Hugh meurt lui-même, à l'âge de 30 ans. Cela met fin à la lignée masculine directe des Lovat Frasers remontant à 1458.

Références

Décès en septembre 1696
Naissance en septembre 1666

Hugh Fraser (9e Lord Lovat)


Evgheni Alexandr Leontovici (în ) (n. 1 decembrie 1862 – d. 1937) a fost unul dintre generalii Armatei Țariste Ruse din Primul Război Mondial.

A îndeplinit funcția de comandant al Corpului 6 Cavalerie rus în campania acestuia din România, având gradul de general-locotenent.

Note

Bibliografie
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Nașteri în 1862
Decese în 1937
Generali ruși
Comandanți ruși pe frontul românesc (1916-1918)
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Evgheni Alexandrovici Leontovici


Pornhub je mrežna usluga za razmjenu pornografskih videozapisa i najveće pornografsko mrežno mjesto na internetu. Osnovan je u Montréalu 2007. i otad pruža profesionalne i amaterske usluge fotografiranja. Ima urede i poslužitelje u San Franciscu, Houstonu, New Orleansu i Londonu. U ožujku 2010. kupila ga je tvrtka Manwin (danas poznata pod imenom MindGeek) koja također posjeduje druga pornografska mrežna mjesta.

Povijest
Mrežno mjesto, tada u sklopu tvrtke Interhub, osnovao je web-programer Matt Keezer i pokrenuo početkom 2007. godine. U ožujku 2010. tvrtku je kupio Fabian Thylmann, rukovodeći partner konglomerata Manwin, danas poznatijeg pod imenom MindGeek. Pornhub sačinjava MindGeekovu "mrežu Pornhub" (engleski: "Pornhub NETWORK") koja se sastoji od mrežnih mjesta YouPorn, RedTube i njima sličnim. Iako nije najpopularnije pornografsko mrežno mjesto, ipak je najveće na internetu pružajući više videozapisa od bilo kojeg sličnog mjesta.

Posjetiteljima se omogućuje pregled pornografskih videozapisa iz niza kategorija, uključujući profesionalne i amaterske videozapise. Korisnici imaju na raspolaganju razne mogućnosti poput podjele videozapisa na društvenim mrežama ili ocjenjivanje njihova kvaliteta. Korisnici također mogu stvoriti besplatni račun koji im omogućava komentiranje, preuzimanje i dodavanje videozapisa na popis omiljenih videa; također mogu postavljati vlastite videozapise. Kako bi se riješili nelegalnog sadržaja, korisnici se poticaju da prijave neprikladne videozapise koje će Pornhub potom pregledati i ukloniti ako krše uvjete pružanja usluge.

U nastojanju da pruži što bolju kvalitetu sadržaja, tvrtka je u listopadu 2013. pokrenula uslugu "Pornhub Select" (doslovno "Pornhub bira" u značenju "Odabrani sadržaj s Pornhuba"). Dana 9. listopada 2013. Pornhub je pokrenuo mrežno mjesto za kuratorstvo pod nazivom "PornIQ" koji koristi razne algoritme kako bi napravio prilagođene popise za reprodukciju koji se zasnivaju na nizu čimbenika, počev od omiljenih vrsta pornografskih videozapisa, koliko je sati kad korisnik posjećuje, u kojem se dijelu svijeta nalazi, pa do dostupnog vremena kojim korisnik raspolaže da ga (ili ih) gleda. David Holmes s PandoDailyja naglasio je da ovakav način izgradnje prilagođenih popisa za reprodukciju koristeći znatnu količinu podataka, izdvaja Pornhub od drugih usluga koje su pokušale napraviti slične stvari. Također je naglasio da ovo označava novi trend među mjestima zasnovanih na standardu Web 2.0 tako što se prelazi s običnog traženja sadržaja na pasivno kuratorstvo.

Prema podacima iz 2009. tri najveća pornografska mrežna mjesta "RedTube, YouPorn i PornHub – zajedno imaju 100 milijuna pojedinačnih posjetitelja". Nakon što je Njemačka porazila Brazil na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2014., Pornhub je apelirao korisnicima da prestanu postavljati snimke s naslovima koji sadrže seksualne aluzije na poraz.

U lipnju 2015. PornHub je objavio da će početi snimati pornografske filmove u svemiru, nazivajući ih Sexplorations. Nadaju se da će pokrenuti svemirsku misiju i snimiti film 2016. godine, s tim da će donatori s IndieGogoa pokriti troškove produkcije od 3,4 milijuna dolara. U Sexplorationsu glumit će Eva Lovia i Johnny Sins koji će proći kroz "šest mjeseci rigorozne obuke" prije svemirske misije.

Dana 1. veljače 2016. PornHub je pokrenuo internetski kazino koga pokreću Betsoft, Endorphina i 1x2gaming. Za prvotravanjsku šalu 2016. godine glavna stranica promijenjena je u CornHub ("corn" je engleska riječ za kukuruz) koja je prikazivala videozapise kukuruza u kombinaciji sa seksualno primamljivim naslovima.

Navodi kršenja autorskih prava
Godine 2010. pornografske tvrtke Pink Visual i Ventura Content pokrenule su sudski spor navodeći da su vlasnici Pornhuba, Mansef Inc. i Interhub, prekršili njihova autorska prava pokazivajući 95 videozapisa na mrežnim mjestima Pornhub, Keezmovies, Extremetube i Tube8. Ventura Content naveo je da je 45 videozapisa reproducirano "na desetine milijuna puta" i da piratstvo ugrožava "cijelu industriju za odrasle". Parnica je riješena u listopadu 2010. s tim da se pojedinosti ne znaju. Stranke su se dogovorile da će mrežna mjesta sadržavati digitalne otiske prstiju videozapisa kako bi ubuduće lakše mogli otkriti kršenje autorskih prava. Smatra se da Pornhub i slične tvrtke predstavljaju jaku konkurenciju mrežnim mjestima s plaćenim sadržajem, tradicionalnim pornografskim časopisima i pornografskim DVD-ovima.

Nosivi uređaj
U veljači 2015. godine kompanija je najavila da rade na narukvici opremljenoj električnim generatorom kinetičke energije. Prvenstveno namijenjen muškarcima, uređaj koristi gornje i donje kretanje prilikom samozadovoljavanja za punjenje potrošačke elektronike.

Vidi i
 Pornografija

Izvori

Pornografija

Pornhub


Ascot Park est une banlieue de la cité de Porirua, située dans l'île du Nord de la Nouvelle-Zélande.

Situation
Elle est localisée approximativement à  au nord de la cité de Wellington, qui est la capitale de la Nouvelle-Zélande.

Municipalités limitrophes

Voir aussi

 Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Notes et références

Liens externes
 Ascot Park Community Profile dans Statistiques en Nouvelle-Zélande

Ville en Nouvelle-Zélande
Banlieue de Wellington City
Porirua

Ascot Park (Nouvelle-Zélande)


St. Marien ist die katholische Kirche in Schillig, Gemeinde Wangerland, im niedersächsischen Landkreis Friesland. Das am 4. Februar 2012 von den Bischöfen Felix Genn und Heinrich Timmerevers geweihte moderne Gotteshaus gehört zur Pfarrei St. Benedikt, Jever.

Geschichte
Seit Einführung der Reformation in der Herrschaft Jever im 16. Jahrhundert waren alle Kirchen des Wangerlands evangelisch. 1824 wurde in Jever wieder eine katholische Kirche gebaut. Nach Schillig kam eine nennenswerte Zahl von Katholiken erst nach dem Zweiten Weltkrieg, als viele Heimatvertriebene in den ehemaligen Marinekasernen Unterkunft fanden. In den folgenden Jahren gewann der Tourismus immer größere Bedeutung. Der 1954 gegründete Campingplatz am Deich entwickelte sich in den 1970er Jahren zum größten Zeltplatz an der Nordseeküste mit 1500 Stellplätzen.

Für die kleine katholische Ortsgemeinde, vor allem aber für die Urlauber wurde 1967 in unmittelbarer Nachbarschaft zum Campingplatz von dem Cloppenburger Architekten Gerd Rohling die erste Marienkirche gebaut. Die Baumaterialien hielten den rauen klimatischen Bedingungen jedoch nicht stand; 2008 wurde ein Bedarf von 1,6 Millionen Euro allein für die Bauerhaltung festgestellt. So fiel auf Bistumsebene die Entscheidung, an dem exponierten und viel besuchten Ort einen einladenden Neubau in Angriff zu nehmen. Der Grundstein wurde nach Abriss der alten Kirche im Herbst 2010 gelegt. Die Baukosten werden auf 4,7 Millionen Euro beziffert, ein großer Teil davon für die aufwendige Fundamentierung im weichen und feuchten Untergrund. Zur Finanzierung trugen das Bonifatiuswerk sowie zahlreiche Einzelspender bei.

Architektur
Die neue Marienkirche aus dunklem Backstein wurde von den Kölner Architekten Ulrich und Ilse Maria Königs entworfen. Der Grundriss hat die Form eines lateinischen Kreuzes, das jedoch nicht rechtwinklig, sondern gerundet umschrieben ist. Dadurch sind die Wandflächen wellenförmig rhythmisiert. Das Motiv der Welle kehrt in der Dachkonstruktion wieder, die an anrollende und aufbrandende Meereswogen erinnert. Das Dach gibt durch große Glasflächen den Blick zum Nordseehimmel frei.

Der helle Innenraum ist vom Kontrast der weißen geschwungenen Wände zum dunklen Steinfußboden mit Spuren fossiler Meerestiere geprägt. Die sandfarbenen Bänke sind im Halbkreis auf den Altar hingeordnet. Die dreieckig an den Hauptraum angefügte Marienkapelle, in deren Spitze das Marienbild steht, lädt zur Einzelandacht ein.

Ausstattung
Das aus dem Jahre 1967 stammende und von dem Goldschmiede-Atelier Schwerdt+Förster entworfene Tabernakel der Vorgängerkirche wurde wieder übernommen und fand seinen Platz in einer Wandnische nahe beim Altar.

Die Orgel stammt aus der abgerissenen St.-Ludgerus-Kirche in Waltrop. Das Instrument war von dem Orgelbauer Friedrich Fleiter (Münster) erbaut worden. Es hat 21 Register auf zwei Manualwerken und Pedal und steht in französisch-romantischer Klangtradition.

 Koppeln: II/I (auch als Sub- und Superoktavkoppeln), II/II (Sub- und Superoktavkoppeln), I/P, II/P

Die Glocken der Kirche stammen aus der profanierten St.-Paulus-Kirche in Oldenburg. Es sind Bronzeglocken, die im Jahr 1967 von der renommierten Glockengießerei Otto aus Bremen-Hemelingen gegossen wurden. Ihre Disposition ist: fis' – a' – h'. Die Glocken haben folgende Durchmesser: 1089 mm, 915 mm, 815 mm.

Auszeichnungen
2014 erhielten die Architekten Ilse und Ulrich Königs sowie das Bauwerk den Fritz-Höger-Preis für Backstein-Architektur in Silber in der Kategorie Öffentliche Bauten. 2015 wurde der Kirchenbau für seine besondere Architektur mit dem Preis der Oldenburgischen Landesbank für Architektur und Ingenieurbau ausgezeichnet.

Literatur
 Lars Bratke, Wolfgang Koppen (Hrsg.): Kirche am Meer – die St.-Marien-Kirche zu Schillig, Dialogverlag, Münster 2013, ISBN 978-3-941462-76-2.
 Ellen Kranz: "Kirche am Meer" verbindet Alt und Neu. In: Jeversches Wochenblatt vom 28. März 2019.

Weblinks

 Beschreibung auf der Website der Pfarrei, abgerufen am 7. September 2018.
 Die neue Kirche an der Küste, abgerufen am 7. September 2018.
 Kirchweihe im Schnee, abgerufen am 7. September 2018.
 Die katholische Kirche St. Marien Schillig, abgerufen am 7. September 2018.
 Geläut der St.-Marien-Kirche in Schillig, abgerufen am 7. September 2018.

Einzelnachweise

Sakralbau in Wangerland
Kirchengebäude im Landkreis Friesland
Kirchengebäude im Offizialatsbezirk Oldenburg
Bauwerk der Moderne in Niedersachsen
Erbaut in den 2010er Jahren
Marienkirche
Kirchengebäude der Moderne
Schillig
Schillig

St. Marien (Schillig)


Nicolas  d'Alexandrie est un  patriarche melkite d'Alexandrie  d'avant février 1210 à 1243.

Contexte
Malgré le schisme d'Orient entre Rome et Constantinople la patriarche Nicolas  est toujours en relation avec le Pape Innocent III qui lui envoie un message  en février 1210 pour le féliciter de sa fidélité à son siège  et l'invite à participer au Quatrième concile du Latran en 1215. Nicolas a délégué un parent et son diacre pour y participer à sa place. À la suite du siège de Damiette par les croisés, les chrétiens locaux subissent des représailles de la part des musulmans. Nicolas  écrit au pape Honorius III pour l'informer du harcèlement subi par les chrétiens égyptiens  mais attend en vain son aide. Il est meurt dans la misère.

Notes et références

Bibliographie

Patriarche orthodoxe d'Alexandrie du XIIIe siècle

Nicolas Ier d'Alexandrie


Anders Skjødt Voergaard (født 14. maj 1988) er en dansk fodbolddommer, der siden 2017 har dømt kampe i den danske 1. division. Tidligere har Voergaard dømt kampe i 2. division.

Referencer

Fodbolddommere fra Danmark

Anders Skjødt Voergaard


Shankar-Ehsaan-Loy es un grupo musical de la India, formado por Shankar Mahadevan, Ehsaan Noorani y Loy Mendonsa en 1997. Ambos son productores de fonogramas, músicos, compositores e instrumentistas múltiples, Shankar-Ehsaan-Loy ha participado en las bandas sonoras de más de cincuenta películas cantando en cuatro idiomas. Siendo una de las agrupaciones más aclamadas por el público, el trío ha sido reconocido con más de veinte premios, entre ellos el Premio Nacional de Cine Indio, tres premios Filmfare, tres premios IIFA entre varias nominaciones. Ellos fueron citados como "Amar Akbar Anthony", en la industria del cine por muchos críticos de música, incluyendo el famoso crítico de Rajeev Masand.

Discografía

 Dus(1997)
 Mission Kashmir (2000)
 Aalavandhan (2001)
 Dil Chahta Hai (2001)
 Kal Ho Naa Ho (2003)
 Lakshya (2004)
 Bunty Aur Babli (2005)
 Kabhi Alvida Naa Kehna (2006)
 Don: The Chase Begins Again (2006)
 Salaam-e-Ishq (2007)
 Jhoom Barabar Jhoom (2007)
 Heyy Babyy (2007)
 Johnny Gaddaar (2007)
 Taare Zameen Par (2007)
 Rock On!! (2008)
 Luck By Chance (2008)
 Wake Up Sid (2009)
 Konchem Ishtam Konchem Kashtam (2009)
 My Name Is Khan (2010)
 Karthik Calling Karthik (2010)
 Housefull (2010)
 We Are Family (2010)
 Zindagi Na Milegi Dobara (2011)
 Don 2: The King is Back (2011)
 Vishwaroopam (2012)

Enlaces externos
 Sito Oficial

Grupos de música de India
Cantautores de India

Shankar-Ehsaan-Loy


Kurija Adamović-Hellenbach-Mikšić', rimokatolička građevina u mjestu Sveta Helena, općini Sveti Ivan Zelina.

Opis
Kurija Adamovich-Hellenbach-Mikšić nalazi se na osami uz rub naselja Sveta Helena. Sagrađena je na temeljima starijeg dvorca stradalog u potresu 1880. To je prizemnica tlocrtno u obliku slova H zaključena dvostrešnim krovištem. Sastoji se od izduženog središnjeg trakta i poprečno položenih te zabatno završenih krila. Neostilski elementi najočitiji su na eksterijeru: niz slijepih arkadica ispod krovnog vijenca, ugaona rustika izvedena u gruboj žbuci i dr. Unutrašnje prostorije imaju drvene grednike s vrijednim izrezbarenim i oslikanim medaljonima. Planski oblikovan perivoj s početka 19. stoljeća uništen je 1946. Jedna je od značajnijih kurija zelinskog kraja.

Zaštita
Pod oznakom Z-3831 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Zagrebačkoj županiji
Kurije u Hrvatskoj

Kurija Adamović-Hellenbach-Mikšić


الأمير فيصل بن عبد الرحمن بن سعود بن عبد العزيز آل سعود أحد أبناء الأمير عبد الرحمن بن سعود بن عبد العزيز آل سعود والدته الأميرة سلمى بنت محمد بن سعد وأشقاؤه الأمير خالد بن عبد الرحمن بن سعود، والأميرة الجوهرة بنت عبد الرحمن بن سعود.

شغل بالفترة الأخيرة الماضية منصب رئيس مجلس إدارة نادي النصر وله تاريخ طويل مع نادي النصر حيث خدمه كلاعب ثم إداري ثم مديرًا للكرة ثم عضوًا لمجلس الإدارة، كما شغل عددًا من المناصب القيادية وهي:
 شغل العديد من المناصب الإدارية بالفريق بالتدرج (إداري - مدير كرة - مشرف فريق) من عام 1407 هـ وحتى 1417 هـ.
 رئاسة النادي من 1417 هـ حتى 1420 هـ.
 المتحدث الرسمي ونائب رئيس هيئة أعضاء الشرف عام 1422 هـ - 1423 هـ.
 رئيس النادي للمرة الثانية من عام 2005 وحتى نهاية موسم 2008 - 2009.
يلقب بـ أبو فهد، أو الرئيس الذهبي.

حياته الشخصية
متزوج وله من الأبناء الأميرة الجوهرة، والأمير فهد.

آل سعود
أبناء أحفاد عبد العزيز آل سعود
أشخاص على قيد الحياة
أصحاب أعمال سعوديون
أمراء سعوديون
رؤساء نادي النصر (السعودية)
شخصيات أعمال سعودية في القرن 20
شخصيات أعمال سعودية في القرن 21
ملاك ألعاب رياضية
مليارديرات سعوديون
نادي النصر (السعودية)

فيصل بن عبد الرحمن بن سعود آل سعود


Le gluconate de magnésium est un composé organique de formule MgC12H22O14. C'est le sel de magnésium de l'acide gluconique.

Il est utilisé comme régulateur de l'acidité, affermissant et exhausteur de goût et identifié sous le numéro E580.

Le gluconate de magnésium possède une biodisponibilité importante, qui lui permet d'être utilisé par ailleurs en tant que complément de magnésium.

Notes et références

Gluconate
Composé du magnésium

Gluconate de magnésium


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Šípkové enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Šípkové im Okres Piešťany.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Sipkove


Lucio Topatigh (* 19. Oktober 1965 in Gallio) ist ein ehemaliger italienischer Eishockeyspieler. Er gilt als einer der besten und erfolgreichsten italienischen Eishockeyspieler aller Zeiten und ist sowohl Rekordnationalspieler Italiens mit 243 Länderspielen für die Azzurri als auch erfolgreichster Scorer mit 131 Scorerpunkten. 2015 wurde er mit der Aufnahme in die IIHF Hall of Fame geehrt.

Karriere
Lucio Topatigh begann seine Karriere als Eishockeyspieler bei Asiago Hockey, für dessen Profimannschaft er von 1984 bis 1986 in der Serie A1, der höchsten italienischen Spielklasse, aktiv war. Anschließend spielte der Flügelspieler fünf Jahre lang für dessen Ligarivalen HC Bozen, mit dem er 1988 und 1990 jeweils Italienischer Meister wurde. Von 1991 bis 1993 trat er erneut für Asiago an, ehe er von 1993 bis 1995 für den HC Devils Milano auflief, mit dem er 1994 ebenfalls den italienischen Meistertitel gewann. Die Saison 1995/96 begann der Linksschütze erneut in Asiago, wechselte jedoch bereits nach nur zehn absolvierten Partien zum HC Bozen, mit dem er am Saisonende erneut Meister wurde. Diesen Erfolg konnte er mit seiner Mannschaft in den Jahren 1997 und 1998 wiederholen.

Von 1999 bis zu seinem Karriereende 2008 im Alter von 42 Jahren trat Topatigh erneut für Asiago Hockey an und gewann mit der Mannschaft in der Saison 2000/01 seinen siebten und letzten Meistertitel. Für den Verein selbst war es der erste Meistertitel der Vereinsgeschichte. In den Jahren 2001 und 2002 gewann der langjährige Nationalspieler und vierfache Olympiateilnehmer mit Asiago zudem die Coppa Italia sowie 2003 die Supercoppa Italiana.

International
Für Italien nahm Topatigh an den B-Weltmeisterschaften 1986, 1987, 1989 und 1990 sowie den A-Weltmeisterschaften 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000 und 2002 teil. Zudem stand er im Aufgebot seines Landes bei den Olympischen Winterspielen 1992 in Albertville, 1994 in Lillehammer, 1998 in Nagano und 2006 in Turin.

Erfolge und Auszeichnungen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Italien)
Eishockeyspieler (HC Bozen)
Eishockeyspieler (HC Devils Milano)
Eishockeyspieler (Asiago Hockey)
Olympiateilnehmer (Italien)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1992
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1994
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1998
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 2006
Italienischer Meister (Eishockey)
Mitglied der IIHF Hall of Fame
Italiener
Geboren 1965
Mann

Lucio Topatigh


أليخاندرو فالا  (من مواليد 14 نوفمبر 1983) هو لاعب كرة مضرب كولومبي.

مراجع

وصلات خارجية

لميني

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كالي (مدينة)
رياضيون من مدينة كالي
فائزون بميداليات برونزية في ألعاب أمريكا الوسطى والكاريبي من كولومبيا
فائزون بميداليات فضية في ألعاب أمريكا الوسطى والكاريبي من كولومبيا
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من كولومبيا
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2012
لاعبو كرة مضرب كولمبيون
منافسون في ألعاب أمريكا الوسطى والكاريبي 2002
مواليد 1983
مواليد في كالي (مدينة)
فائزون بميداليات في ألعاب أمريكا الوسطى والكاريبي في كرة المضرب

أليخاندرو فالا


Sir George Head Barclay (n. 23 martie 1862 – d. 26 ianuarie 1921) a fost un diplomat britanic trimis extraordinar și ministru plenipotențiar al Marii Britanii în România pe perioada Primului Război Mondial. A fost la post în România în perioada 1913–1916 și 1918–1919.

Note

Bibliografie
 Duca, Ion G., Amintiri politice, vol. I-III, Jon Dumitru Verlag, München, 1981-1982
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Diplomați străini în România în Primul Război Mondial
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

George Head Barclay


An Bulbostylis warei in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Torrey, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Baron Clarke. An Bulbostylis warei in nahilalakip ha genus nga Bulbostylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bulbostylis

Bulbostylis warei


Čaranje, bajanje ili vračanje, u pučkom vjerovanju, tajni magijski postupak kojim se prirodne i natprirodne sile podvrgavaju ljudskoj volji u svrhu izazivanja pozitivnih ili negativnih posljedica po drugoga. Najčešće se čaranje izvodi u svrhu izlječenja, stupanja u kontakt s nadnaravnim bićima i skidanja uroka prilikom čega se izgovaraju magijske govorne formule (bajalice) i provode tajni obredi poput prelijevanja vode iz jedne posude u drugu, bacanja užarenog ugljena ili žeravice u vodu i slično. U liječenju su se koristile i ljekovite biljke od kojih su pravljeni melemi i lijekovi, a davali su se pacijentima često uz ponavljanje magičnih formula.

Čaranje ili vračanje se često koristilo i za zaštitu od uroku, kod ljubavne magije. Čaranjem su se najčešće bavile žene, a vjerovalo se da se ta natprirodna sposobnost i umijeće prenosi s majke na kćer. Kršćanstvo je takve pojedince nazivalo vješticama protiv kojih je pokrenut okrutan progon krajem 15. stoljeća. Muškarci su se bavili rjeđe prakticiranjem nižih oblika magije, koji su uključivali bajanje, travarstvo i bacanje uroka.

Najčešća mjesta na kojima se izvodilo čaranje bila su ognjište, kućni prag, izvor ili bunar, najčešće se bajalo utorkom ili petkom, a najbolje vrijeme za skidanje uroka ili izlječenje bilo je razdoblje zalaska Sunca.

Bilješke

Vanjske poveznice

 Vračanje - Hrvatska enciklopedija
 Bajanje - Proleksis enciklopedija
 Čarenje - Proleksis enciklopeidja

Ezoterija
Vještičarstvo

Čaranje


Sporsammenfletning er et arrangement af togskinner, som løber parallelt på et enkelt skinnespor. Typisk anvendes fire parallelle togskinner, men andre antal togskinner er også set anvendt - fx tre, fem og seks.

Ulempen ved sporsammenfletning er at de er overlappende sådan, at kun et par togskinner kan anvendes ad gangen (i modsætning til dobbeltspor).

Fordelen er, at sporsammenfletningen kun kræver lidt større bredde, end et enkelt togspor - og det anvendes fx steder hvor veje, tunneler eller broer, vil være for dyre at udvide. Herudover kan sporsammenfletningen deles om perroner, køreledning, sveller og ballast. En anden væsentlig fordel er at sporskifter ikke er nødvendig, men det skal sikres at kun ét tog kan være på de sporsammenfletningen ad gangen.

Kilder/referencer

Jernbaneanlæg

Sporsammenfletning