Hac (Arapça: ), Müslümanlarca kutsal olan Mekke çevresinde Kâbe ve diğer kutsal yerlerin ziyaret edilmesi ve ilgili dinî gerekliliklerin yerine getirildiği ibadettir.

Tanımlama ve terminoloji
Hac; Kâbe'nin yanı sıra diğer bazı kutsal yerlerin birlikte ziyaret edilmesi, umre ise sadece Kâbe ziyareti olarak tanımlanır. Hac; Kur'ân'da Hac Sûresi'nin 28. âyetinde Müslümanların çeşitli yararlar için Kutsal Ev'i ziyareti olarak tarif edilir.

Mikat; hacca başlarken ihram giyilen, bitişinde de çıkartılan, Harem hudutlarını belirleyen yerlere denir. Hacda Kâbe ziyaret edilir, tavaf yapılır, Safâ ile Merve arasında say yapılır, Arafat'da vakfe yapılır, Mina'da şeytan taşlanır ve kurban kesilir.

Hacca icra şekline göre farklı isimler verilmiştir.
Temettü haccı, hac ve umrenin ayrı ayrı ihramla yapılmasıdır. Umre yapılmayan hacca ifrad haccı, umre ile haccın aynı ihramda yapılmasına ise kıran haccı denilmektedir.

İslam dünyasının hac günü Kurban Bayramı'na denk gelen 10 Zilhicce'dir. Hacı olmayı arzu edenler Kurban Bayramı'ndan 3 gün önce Mekke'ye gider. Kurban Bayramı'nın öncesinde arife gününden bir gün önce Arafat'a gidilir ve orada kalınır.

Tarihçe

Hac islam öncesi toplumunda da icra edilen bir tapınma şekliydi. Araplar Haram aylar adını verdikleri ve nesi' uygulamasıyla yılın hep aynı mevsimine denk getirdikleri belirli aylarda (zilkade, zilhicce, muharrem) savaş yapmazlar ve bu ayları hac, panayır ve ticaret için kullanırlardı. Araplar bu hac sırasında Kâbeyi ve kutsal yerleri ziyaret eder, ilâhları telbiyelerle yüceltir, kurbanlar keserek kanlarını onlara sürerler, etlerini de diğer ziyaretçilere dağıtırlardı. Araplar Hacerülesved'e de büyük saygı duyarlar, Safa ve Merve tepelerinde bulunan putları da ziyaret ederlerdi.

İslam öncesi ve erken İslam tarihinde hac, kıble ve Kâbe'nin yerinin neresi olduğu konusu 1970'li yıllardan bu yana tartışılmaktadır. Arkeolojik araştırmalarda Mekke'nin rivayetlerin aksine yeni bir şehir olarak ortaya çıkışı, bilinen tarih kaynaklarında ve haritalarda adının 8. yüzyıl öncesinde geçmemesi, ticaret yolları üzerinde olmaması yanında tarım açısından arazinin uygunsuz oluşu, erken dönem İslam tarihi hakkında ipuçları veren Kur'an ve hadis rivayetlerinde tanımlanan bazı yer isimleri ve özellikleri ile Mekke coğrafi yapısının uyuşmaması araştırmacıları İslam'ın kökleri konusunda farklı arayışlara yöneltmiştir.
Muâviye'nin ölümü sonrasında çıkan iç karışıklıklarda Kâbe Yezîd'in askerlerince mancınıklar kullanılarak taşa tutulmuş, isabet alan karataş üç parçaya bölünmüş, Kâbe yıkılmıştır. Kanadalı arkeolog ve İslam tarihi araştırmacısı Dan Gibson'a göre sözü edilen yıkım bugünkü Mekke şehrinde değil, bundan yaklaşık 1200 kilometre kuzeyde, Petra'da gerçekleşmişti. Araştırmalarında ulaştığı en eski camilerin  kıble duvarlarının Petra'yı göstermeleri nedeniyle, bu bulgularla  ayet, hadis ve siyer kaynaklarındaki diğer ipuçlarını bir araya getiren Gibson Muhammed'in Petra'da yaşamış ve buradan Medine'ye göç etmiş olduğu sonucuna ulaşmıştır. Ona göre Kur'an'da bahsedilen "bekke" veya "mekke" sözcükleri de Petra'yı ifade ediyordu. Müslümanların ilk kıblesi de Kudüs'teki Mescid-i Aksa değil Petra'da Al-Lat tapınağı olarak kullanılan kübik yapı olmalıydı. Gibson Petrada Haccın nasıl başladığını ve icra şeklini anlattığı bir video yayınladı.

Bu yapı Müslümanların iç savaşlarından birisi olan Abdullah bin Zübeyr ayaklanması sırasında mancınıklarla yıkılmış, İbni Zübeyr karataşı diğer kutsal eşyalarla birlikte alarak Emevi saldırılarından uzakta, bugünkü Mekke'nin bulunduğu yere taşımış, yeni tapınağı burada inşa etmişti. Emevilere karşı Abbasilerin desteğini kazanan yeni mekan birkaç yüzyıllık bir geçiş dönemi sonunda tamamen benimsenmiş, yeni yapılan camilerin yönü Mekke'ye dönük olarak inşa edilmeye başlanmış, Mekke Müslümanların yeni hac merkezi olmuştur.

İslâmi anlatımlarda hac ve ritüeller İbrâhim'e dayandırılır: "İbrahim, eşi Hâcer ve henüz bir bebek olan oğlu İsmâil ile Filistin'den Mekke'ye gider ve onları orada bırakır. Hacer, çölde azıksız ve susuz kalarak önce Safa tepesine sonra Merve tepesine çıkıp etrafı araştırır. Vadiye inince İsmail'i bulamaz, iki tepe arasında 7 kere koşar ve sonunda İsmail'i bulur. İsmail ayağı ile kumu deşelemiş ve zemzem adı verilen suyu çıkartmıştır. İbrahim seneler sonra Filistin'den onların yanına gelir. Rüyasında İsmail'i kurban etmesi istenir. Mina'ya İsmaili kurban  etmeye giderken giderken şeytan ona musallat olur. Şeytanı taşla kovar. Sonra şeytan İbrahim'in karısı Hâcer'e musallat olur. Hacer de şeytanı taşlar. İsmail'e yanaşır, o da taşla kovar. İbrahim tam İsmail'i kurban edecekken gökten bir koç indirilir ve İsmail kurtulur.

İbrahim ile İsmail Kâbe'yi inşa ederler. İbrahim'in inşaat sırasında üzerine çıktığı taştaki ayak izine Makam-ı İbrahim denir. Kabe tamamlanınca köşesine Hacerülesved'i haccın başlangıç ve bitişini göstermek üzere yerleştirdiler. İbrahim'den sonra Kâbe'nin içine putlar yerleştirilir ve putperestlerin hac yeri olur."

İlk İslam haccı Ebû Bekir'in hac emirliğinde hicretin 9., ikincisi ise bir yıl sonra Peygamberin ilk ve son haccı olan Vedâ Haccı ile gerçekleştirilmiştir.

Osmanlılar zamanında peygamberin zamanında da uygulanmış olan hac yöneticiliği işini Osmanlılar yürütmüştür. Surre eminliği veya Surrei Hümayun adıyla bilinen bu kurum, İstanbuldan törenlerle gönderilir, Mekke ve Medine'ye gönderilen hediye ve yardımların denilen yardımları yerlerine ulaştırarak dağıtılmasını sağlardı. Hacca gidenler uğurlanır, dönüşte karşılanır ve tebrik edilirdi. Hacı evinde tehniye merasimi yapılırdı. Misafirlere hacdan getirilen zemzem suyu dağıtılırdı. Osmanlı İmparatorluğunun çökmesiyle surre tarihe karıştı.

Osmanlı zamanında İstanbul-Mekke arası gidiş dönüş 8 ayı bulmaktaydı. 19. yüzyıl başlarına kadar hac ulaşımı at, katır ve deve sırtında yapılırdı. 1869'da Süveyş Kanalı'ndan gemiyle, 1908'de Hicaz hattından trenle gidilmeye başladı.

Cem Sultan dışında Selçuklu ve Osmanlı sultanlarının hiçbiri hacca gitmemiştir. Şeyhülislamlar padişahlara hac lazım değildir diye fetva vermişlerdi. Türkiye cumhurbaşkanlarından Cevdet Sunay ile Kenan Evren umre yapmışlar, Turgut Özal ve Necmettin Erbakan hac yapmışlardır.

1947'lere kadar Türkiye'den hacca resmen izin çıkmadı. 1948'de döviz yokluğu gerekçesiyle hac yasaklandı, ancak 1949'da hac izni ile 7.000 kişi hacca gitti. 12 Mart döneminde de hacılar Mekke'ye gidemedi. 1979'a kadar isteyen her kişi veya kurum hac seyahati düzenleyebilirdi, bu tarihten sonra hac işini Dışişleri Bakanlığı organize etmeye başladı. DİB her yıl kura usulüyle hacı adayları belirlemektedir.

Hacdaki kalabalık ve sıkışma sebebiyle 1990 yılında el-Muaysem tünelinde 1426 kişi ezilerek öldü. Hacı sayısının kapasiteleri zorlaması sebebiyle Suudi Arabistan 1988'de hacda kontenjan uygulaması başlatmıştır. Her ülkenin nüfusuna göre hacı kafilesi olmaktadır.

Dini kaynaklarda
 Haccı da, umreyi de Allah için tamamlayın. Eğer engellenmiş olursanız artık size kolay gelen kurbanı gönderin. Bu kurban, yerine varıncaya kadar başlarınızı tıraş etmeyin. İçinizden her kim hastalanır veya başından rahatsız olursa fidye olarak ya oruç tutması, ya sadaka vermesi, ya da kurban kesmesi gerekir. Güvende olduğunuz zaman hacca kadar umreyle faydalanmak isteyen kimse, kolayına gelen kurbanı keser. Kurban bulamayan kimse üçü hacda, yedisi de döndüğünüz zaman tam on gün oruç tutar. Bu, ailesi Mescid-i Haram civarında olmayanlar içindir. (Bakara: 196)
 "Sayılı günlerde Allah'ı anın. Kim iki gün içinde acele edip dönerse, ona günah yoktur. Kim geri kalırsa, ona da günah yoktur. Bu, Allah'a karşı gelmekten sakınanlar içindir. Allah'a karşı gelmekten sakının ve onun huzurunda toplanacağınızı bilin. (Bakara: 203)
 "Onda apaçık deliller, Makam-ı İbrahim vardır. Oraya kim girerse, güven içinde olur. Yolculuğuna gücü yetenlerin haccetmesi, Allah'ın insanlar üzerinde bir hakkıdır." (Âl-i İmrân: 97)
 "İnsanlar arasında haccı ilan et ki, gerek yaya olarak, gerek uzak yollardan gelen yorgun develer üzerinde sana gelsinler. Gelsinler ki, kendilerine ait bir takım menfaatlere şahit olsunlar ve Allah'ın kendilerine rızık olarak verdiği hayvanlar üzerine belli günlerde Allah'ın adını ansınlar. Artık onlardan siz de yiyin, yoksula fakire de yedirin." (Hac Sûresi: 27-28)
"Şüphesiz Allah haccı farz kıldı, haccı ifa ediniz."

Fıkıh ve yorumlamalar

Hac ibadetinin gerekliliği ile ilgili ayetler Kur'an'da Hac suresinin 27. ve 28. ayetlerindedir. Haccın ne şekilde yapılacağı ve Hac ile Umre arasındaki fark Bakara 203. ayetine ait yorumlardan elde edilir. Ayette geçen, iki gün içerisinde dönüş tümcesi Diyanet'e göre Mina'dan Mekke'ye dönüşü ifade eder. Hac ve Umre ibadetini engellenip de yapamayanlar için bir kurban gönderilmesi ifadesi kurbanın Kutsal Ev olan Kâbe'ye gönderilmesi olarak anlaşılmıştır.

Ayette geçen "acele ederek" ifadesinden Hacda Mina'dan Mekke'ye dönüşün en az iki gün olarak gerçekleştirilmesi gerektiği, Bakara 203. ayetteki "sayılı günler" ifadesi ise "teşrik günleri" olarak anılan Zilhicce ayının, 9,10,11,12 ve 13. günleri olarak anlaşılmıştır.

Kur'an da hac 'Yolculuğuna gücü yetenlerin' üzerine Allah'ın bir hakkı olarak haccetmeleri gerektiği ifade edilir. Fakat İslam dini bilginleri yorumlarında, kişinin hac ile dinen yükümlü olmasını bazı şartların sağlanmış olmasına bağlarlar, bunlar güvenlik ve ulaşım dışında kişinin;

 Müslüman olmak,
 Erginlik çağında bulunmak,
 Akılı olmak,
 Hür olmak,
 Hac masraflarını karşılamaya gücü yetmek. Yani hacdan dönünceye kadar hanımı, küçük çocuğu ve hizmetçinin geçimine yetecek şeylerden başka kendisinin gidiş ve dönüşüne, satın alacağı ve yolcu olarak kiralayacağı şeylere yetecek imkâna sahip bulunması gerekir,
 Öte yandan haccın farz olduğunu da bilmesi icap eder ki, bu şart, dâr-ı harbde Müslüman olanlara mahsustur.

Şeriat hukukunda namaz, oruç, zekât gibi farz kabul edilen dini hükümleri yapmayanlar veya terkedenler için belirli cezalar öngörülür iken hac yapmayanlar için benzer yaptırımlardan söz edilmez.

Prof. Bayraktar Bayraklı hac ibadetinde Kur'anda da bahsedilmeyen şeytan taşlamaya yer olmadığını, bunun bir hurafe olduğunu ifade etmiştir.

Alevî anlayışı diğer ibadetlerde olduğu gibi hac ile ilgili ritüellere de biçimsel olarak karşı çıkmakta, Tanrıya yönelimin gönülden yapılması gerektiği, şekil ve yer ile ilgili olmadığı öğretisini savunmaktadır. Alevilere göre Muhammed tavaf, Hacerülesved'e saygı gibi pagan dönem davranışlarını Arapların gönlünü kazanmak için, geçici ve taktik davranışlar olarak yapmıştır ve aslında hiç önemsememiş ve bunlara saygı duymamıştır. Aleviler bu ritüellerin Sünni-ortodoks islam tarafından içselleştirilerek süreğen hale getirilmesini de yanlış bulurlar.

Uygulama zamanı ve şekli

Kur'anda haccın zamanı ile ilgili iki deyim bulunur. Tevbe suresi 36. ayetindeki Haram aylar ve bakara 197. ayetteki hac ayları ifadesi.
 "Şüphesiz Allah'ın gökleri ve yeri yarattığı günkü yazısında, Allah katında ayların sayısı on ikidir. Bunlardan dördü haram aylardır. İşte bu Allah'ın dosdoğru kanunudur. Öyleyse o aylarda kendinize zulmetmeyin."
 "Hac (ayları), bilinen aylardır. Kim o aylarda hacca başlarsa, artık ona hacda cinsel ilişki, günaha sapmak, kavga etmek yoktur."(Bakara: 197)

Bu ifadeler haccı tek bir ay ile sınırlandırmadığı halde günümüzdeki uygulamaya göre hac Zilhicce ayında ihrama girerek arefe günü Arafat Dağı'nda vakfe yapmak, sonra da Kâbe'yi tavaf etmek şeklinde anlaşılmakta ve uygulanmaktadır.

Uygulama İhram, erkekler için izar ve rida denilen iki parçalık örtüdür. Kadınların ihramı ise kendi giysileridir. Bu ihrama girmeden hacı adayları, mikat noktalarından geçemezler. Mikat, Mekke'nin etrafındaki ihram sınırları demektir ki, bu sınırlardan ihramsız geçilmez.

Mekke'ye inen hacı adayları evlere yerleşir ve Umre yaparlar. Kabe ziyareti ve tavaf yapılır, zemzem içilir, Safa ile Merve arasında 7 kere gidip dönülür (Say). Saydan sonra saçlar kesilerek ihramdan çıkılır ve umre bitmiş olur. Hac için tekrar ihrama girinceye kadar hac yasakları kalkmıştır.

Hacc; Zilhicce'nin 9'unda, arefe günü tekrar ihrama girilir. Güneşle birlikte Arafat Dağı'nda vakfeye gidilir. Bütün gün telbiye (Lebbeyk Allahümme lebbeyk, lebbeyke la şerikeleke lebbeyk, innel hamde ven nimete leke vel mülk, la şerike lek) tesbih ve ibadetle geçirilip, güneş battıktan sonra yaya olarak 3 saatlik mesafede olan Müzdelife'ye geçilir ve orada gecelenir. Kurban Bayramının ilk günü olan ertesi gün güneş doğmadan Mina'ya hareket edilir. Burada şeytan taşlanır, kurban kesilir. Üç gün Mina'da kalınır veya ilk gün sonunda Mekke'ye dönülerek ziyaret tavafı (Kabe'yi 7 kere dönmek) ve say yapılarak hac tamamlanmış olur.

Hac bittikten sonra isteyen istediği kadar tavaf ve umre yapabilir. İsteyen hacılar bayramın kalan günlerinde yine Cemerat (cemreler, şeytan)'a giderek şeytan taşlar ve taşlama 70 taşa bağlanır. Medine'yi ziyaret etmeyenler Medine'yi ziyaret ederler. Son bir tavaftan sonra herkes memleketine döner.

Edebiyatta Hac
Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi, Şair Nabi'nin Tuhfetülharemeyni, Bedii Şehsuvaroğlu'nun Hac Yolu, Emel Esin'in Lebbeyk Hac Hatıraları, Necip Fazıl Kısakürek'in Hacdan Çizgiler, Renkler ve sesleri, Cenab Şahabeddin'in Hac Yolunda'''sı, Malcolm X'in hac yolculuğu notları en meşhur hac edebiyatıdır.

Malcolm X'in hayatında hac önemli bir dönüşümdür. Şöyle yazar: "Hiç böyle bir şeye şahit olmamıştım. Böyle sıcak kucaklaşmalara, bu kutsal yerde yaşanan, ırkları ve renkleri ne olursa olsun gerçek kardeşlik gösterilerine... Geçen bir hafta içinde etrafımdaki her renkten insanın sergilediği bu cana yakınlık karşısında söyleyecek söz bulamıyorum... Sizler, belki de bu sözcüklerin benden gelmesine şaşıracaksınız. Fakat bu kutsal ziyarette gördüğüm, tecrübe ettiğim şeyler beni sahip olduğum tüm eski düşüncelerimi yeniden gözden geçirmeye ve takındığım birçok tavrı bir kenara atmaya zorluyor... Amerika, İslam'ı anlamak zorunda. Çünkü toplumdan ırk problemini silen tek din o...Kahire'den Cidde'ye, kutsal şehir Mekke'ye kadar gözleri mavinin mavisi, saçları sarının sarısı, derisi beyazın beyazı olan insanlarla aynı tabaktan yemek yedim, sözlerinde Nijerya'nın, Sudan'ın, Gana'nın Afrikalı müslümanların sözlerindeki kardeşliği, içtenliği hissettim." (Malcolm X ve Malcolm X Konuşuyor'dan naklen.)

Ayrıca bakınız
Umre
Kâbe
Kıble
Zemzem
Haram aylar

Kaynakça
Mehmet Babayiğit, Sosyo-Kültürel Yönleriyle Türkiye'de Hac Olayı, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 1998.

Kaynakça
  https://web.archive.org/web/20141025231222/https://www.hacveumre.org/

Dış bağlantılar
 Kur'an-ı Kerim ve Türkçe Meali
 Kur'an-ı Kerim Meali - Diyanet
 Hac ve Umre Organizasyonları Haber ve Bilgi Platformu

İlgili belgeseller
 Inside Mecca (National Geographic)

Hac (İslam)


Stella D. Lux er en film instrueret af Carsten Sparwath.

Handling
Stella d. Lux ankommer i Kastrup Lufthavn fra det store udland. Hun er turist i København for første gang, men hendes kuffert bliver stjålet. Alene, fremmed i en fremmed by uden sine ejendele, skræmmer hende dog ikke. Hun er en optimistisk queen og fester sorgerne af sig, til hun går til grunde i sin groteske skønhed.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1995

Eksperimentalfilm fra Danmark

Stella D. Lux


El Premio Sewall Wright, en inglés Sewall Wright Award es otorgado anualmente por la Sociedad Americana de Naturalistas a un "alto nivel" al investigador activo que haga contribuciones fundamentales a la unificación conceptual de las ciencias biológicas. El premio fue establecido en 1991 y nombrado en honor de Sewall Wright. El destinatario no necesita ser un miembro de la Sociedad o un estadounidense. Una placa y el premio de $ 1000 se entregan en un banquete.

Premios recientes
1992 Russell Lande
1993 Joseph Felsenstein
1994 Richard C. Lewontin
1995 John Maynard Smith
1996 Robert T. Paine
1997 Douglas J. Futuyma
1998 William D. Hamilton
1999 Janis Antonovics
2000 Montgomery Slatkin
2001 Illkka A. Hanski
2002 Linda Partridge
2003 Mary Jane West-Eberhard
2004 Rudolf Raff
2005 Robert E. Ricklefs
2006 Brian Charlesworth
2007 Dolph Schluter
2008 Spencer Barrett
2009 Michael J. Wade
2010 William R. Rice
2011 Robert D. Holt
2012 Richard E. Lenski
2013 Jeanne Altmann
2014 Mark Kirkpatrick
2015 Sarah Otto

Referencias

Enlaces externos

 American Society of Naturalists Awards

Premios de biología

Premio Sewall Wright


Školjkasti cvijet (lat. Moluccella), biljni rod iz porodice usnača kojemu pripada barem 8 vrsta  jednogodišnjeg raslinja i trajnica iz središnje i jugozapadne Azije i Mediterana (afrički i euroski dio). Neke vrste introducirane su i na američko tlo.

Školjkasti cvijet može narasti do jednog metra visine, listovi su nazubljeni, a cvjetovi bijeli.

Vrste
 Moluccella aucheri (Boiss.) Scheen
 Moluccella bucharica (B.Fedtsch.) Ryding
 Moluccella fedtschenkoana (Kudr.) Ryding
 Moluccella laevis L.
 Moluccella olgae (Regel) Ryding
 Moluccella otostegioides Prain
 Moluccella sogdiana (Kudr.) Ryding
 Moluccella spinosa L.

Vanjske poveznice

Izvori

Marrubieae

Školjkasti cvijet


Mathilde Kristensen (født 7. juni 1993 i Viborg, Danmark) er en dansk håndboldspiller, der spiller for Silkeborg-Voel KFUM som stregspiller. Hun har tidligere optrådt for Vipers Kristiansand i Norge.

Referencer

Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra Viborg HK
Håndboldspillere fra Skive fH
Håndboldspillere fra Vipers Kristiansand

Mathilde Kristensen


Aux urnes, citoyens! é um filme francês de comédia lançado no ano de 1932, dirigido por Jean Hémard e estrelado por Léon Belières, Lily Mounet e Henri Poupon.

Enredo
Um rico industrial francês gasta somas consideráveis para ser eleito deputado.

Elenco

Ligações externas

 Aux urnes, citoyens! (em inglês) no IMDb
 Aux urnes, citoyens! (em inglês) no Letterboxd
 Aux urnes, citoyens! (em francês) no AlloCiné

Filmes da França de 1932
Filmes de comédia da França
Filmes em língua francesa
Filmes em preto e branco
Filmes de comédia da década de 1930

Aux urnes, citoyens!


Acest articol descrie fazele de promovare și retrogradare la finalul Ligii Naționale de handbal feminin 2015-2016.

Format
În ediția 2015-2016, Liga Națională de handbal feminin s-a desfășurat doar cu tur și retur, fără Play-Off și Play-Out. La întrecere au participat 14 echipe. Conform regulamentului publicat de FRH, echipele clasate pe ultimele două locuri (13 și 14) după ultima etapă a competiției au retrogradat direct în Divizia A. Echipele care au terminat pe locurile 11 și 12 după ultima etapă a competiției au disputat un turneu de baraj împreună cu formațiile care au terminat sezonul pe locurile 2 și 3 în cele două serii ale Diviziei A. Regulamentul FRH stipula că, la capătul turneului de baraj, primele două echipe clasate vor rămâne sau, după caz, vor promova în Liga Națională.

Ca și în edițiile anterioare, echipele clasate pe locul 1 în cele două serii ale Diviziei A 2015-2016 au promovat direct în Liga Națională. Aceste echipe sunt: CSU Danubius Galați, câștigătoarea Seriei A,  și CSM Bistrița, câștigătoarea Seriei B.

Echipele
Prima echipă retrogradată direct a fost HC Alba Sebeș. În urma meciului din Etapa a XXIII-a, disputat pe 29 martie 2016 și în care a fost învinsă în deplasare de Corona Brașov, echipa din Sebeș a pierdut orice șansă de a mai atinge un loc de baraj și a retrogradat în Divizia A. A doua echipă retrogradată direct, CS Rapid USL Metrou București, a fost stabilită în ultima etapă.

Echipe retrogradate direct

Echipe care au participat la baraj

Partidele
Echipele care au luat parte la turneul de baraj au fost împărțite în două grupe de câte trei. Tragerea la sorți pentru distribuția în grupe a fost efectuată pe 27 aprilie 2016, la sediul Federației Române de Handbal.

Meciurile s-au desfășurat în Sala Sporturilor din Pitești. Programul complet al partidelor a fost publicat pe site-ul oficial al FRH.

Grupa I

Grupa a II-a

În urma meciurilor disputate, CS Măgura Cisnădie și CSM Unirea Slobozia, câștigătoarele celor două grupe ale turneului, și-au păstrat locul în Liga Națională și în sezonul 2016-2017.

Meciurile de plasament
Pe 27 aprilie 2016, Federația Română de Handbal a făcut public faptul că se vor juca încă două meciuri de plasament, între echipele clasate pe locurile 2, respectiv locurile 3 din cele două grupe. În cazul în care una din cele două echipe promovate nu va putea evolua sau se va retrage din Liga Națională, atunci ea ar fi înlocuită cu următoarea clasată, decisă în urma partidelor de plasament.

În realitate, pe data de 31 mai 2016 s-a mai jucat o singură partidă, între echipele de pe locurile 2 în cele două grupe, CS HM Buzău și CSM Cetate Deva. Meciul, programat inițial pentru ora 10:00, a fost mutat la ora 12:00 și s-a încheiat cu victoria echipei din Buzău.

Pe 29 iunie 2016 s-a anunțat oficial că locul vicecampioanei HCM Baia Mare, echipă desființată în urma problemelor financiare, va fi luat de CS HM Buzău, care s-a clasat pe locul al treilea la turneul de baraj. Astfel, echipele rămase sau promovate în Liga Națională 2016-17 în urma turneului de baraj au fost:

Referințe

Liga Națională de handbal feminin 2015-2016

Liga Națională de handbal feminin 2015-2016, promovare și retrogradare


Tigran Hamasian (în ; n. 17 iulie 1987) este un pianist armean de jazz. Cântă în mare parte compoziții originale, puternic influențate de tradiția folclorică a armenilor. În plus față de influența populară a lui Tigran, el este mult influențat de tradițiile jazzului american și, într-o oarecare măsură, ca pe albumul său Red Hail, de rock progresiv. Albumul său solo "A Fable" este albumul cel mai puternic influențat de tradiția populară armeană. Chiar și în cele mai cunoscute compoziții de jazz ale sale și în interpretarea unor piese binecunoscute de jazz, improvizațiile sale conțin adesea înflorituri inspirate din muzica tradițională a Orientului Mijlociu și a Asiei de Sud-Vest.

Tinerețe
Hamasian s-a născut în Gyumri, Armenia. Strămoșii lui erau din regiunea Kars. Tatăl său era bijutier, iar mama lui era designer de modă. La vârsta de trei ani a început să cânte la pianul familiei sale și a fost înscris la o școală de muzică de la vârsta de șase ani. Când era tânăr, el a visat să fie chitarist de thrash metal.

A studiat jazzul de la vârsta de nouă ani, apoi a încercat să încorporeze melodii folclorice locale în improvizații de jazz în timpul adolescenței. În această etapă, Hamasian a fost influențat de compozitorii armeni Arno Babajanian și Avet Terterian. Hamasian, împreună cu părinții și sora lui, s-a mutat la Erevan la vârsta de zece ani  și apoi în California, când avea 16 ani. El locuiește în prezent în Erevan, Armenia.

Carieră
Hamasian a înregistrat primul sau album, World Passion, la vârsta de 18 ani. A petrecut mai mult timp în 2013 în Armenia, pentru a-și îmbogăți cunoștințele despre muzica populară armeană.

Premii

 În 2006 a luat remiul I al Institutului de Jazz Thelonious Monk, iar în 2013: a luat Premiul Vilcek pentru cel mai promițător compozitor de muzică contemporană În 2016 a fost laureat al premiului ECHO Jazz.

Discografie

Albume

Referințe

Legături externe

 Site oficial
 Partituri

Oameni în viață
Nașteri în 1987

Tigran Hamasian


Hagen-Bathey, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde, Hagen kentine bağlı idari bölge.

Hagen'in semtleri

Hagen-Bathey


منطقة السفيرة منطقة سورية إدارية تتبع محافظة حلب ومركزها مدينة السفيرة، بلغ تعداد سكان المنطقة 178,293 نسمة حسب التعداد السكاني لعام 2004.

نواحي منطقة السفيرة
 ناحية مركز السفيرة
 ناحية بنان
 ناحية الحاجب
 ناحية خناصر
 ناحية تلعرن

المراجع

سفيرة

منطقة السفيرة


Mehmet Erte, (d. 1978, İzmir) Türk şair ve yazardır.

1978 yılında İzmir'de dünyaya geldi. İlköğrenimini Çeşme Namık Kemal İlköğretim Okulu'nda, lise öğrenimini Ertan Lisesi'nde tamamladı. Sakarya Üniversitesi Fizik Bölümü'nden 2003 yılında mezun oldu.

Yayımlanan ilk ürünü "Yıldırımları Beklemek" (Varlık Dergisi, Aralık 1999) adlı şiiridir. 2003 Yaşar Nabi Nayır Şiir Ödülü'ne değer görülen "Suyu Bulandıran Şey" adlı dosyası, aynı yıl Varlık Yayınları tarafından kitaplaştırıldı.

Öykü, şiir, deneme ve çevirileri Varlık, Özgür Edebiyat, Kül Öykü, Milliyet Sanat, Papirüs, Öküz, E, Yasakmeyve, Akşam-lık ve Kitap-lık gibi dergilerde yayımlandı. "Bakışın Kirlettiği Ayna" adlı öykü kitabı Mayıs 2008'de, "Alçalma" adlı ikinci şiir kitabı Şubat 2010'da, "Sahte" adlı romanı Haziran 2012'de YKY'den çıktı.

İki yıl Yasakmeyve dergisinin yayın müdürlüğünü yaptı. Hâlen yayıncılık dünyasında çalışıyor.

Dış bağlantılar

mehmeterte.wordpress.com

Türk yazarlar
Resim aranan yazarlar
20. yüzyıl Türk hikâye yazarları
21. yüzyıl Türk hikâye yazarları
Yaşayan insanlar
1978 doğumlular
İzmir doğumlular
20. yüzyıl Türk şairleri
21. yüzyıl Türk şairleri
Sakarya Üniversitesinde öğrenim görenler

Mehmet Erte


Gornji Korićani (Travnik, BiH), naseljeno mjesto u općini Travnik, BiH
 Gornji Korićani (Skender Vakuf, BiH), naseljeno mjesto u općini Skender Vakuf, BiH

Gornji Korićani


An Stereochlaena caespitosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Clayton. An Stereochlaena caespitosa in nahilalakip ha genus nga Stereochlaena, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stereochlaena

Stereochlaena caespitosa


Brass Eye var en britisk komedieserie, der parodierede stilen i midt-1990'ernes nyhedsudsendelser, herunder deres vægt på aktualitet. En sæson bestående af seks afsnit blev sendt på Channel 4 i 1997, og et yderligere afsnit blev sendt i 2001. Serien blev skabt og præsenteret Chris Morris, skrevet af Morris, David Quantick, Peter Baynham, Jane Bussmann, Arthur Mathews, Graham Linehan and Charlie Brooker og instrueret af Michael Cumming.

Eksterne henvisninger

Komedieserier fra Storbritannien
Britiske tv-serier fra 1990'erne
Britiske tv-serier fra 2000'erne
Tv-programmer fra Channel 4

Brass Eye


Brački varenik, hrvatski autohtoni prehrambeni proizvod, od 29. rujna 2020. zaštićen oznakom zemljopisnog podrijetla. Rabi ga se kao dodatak jelima.

Povijest
Brački varenik tradicijski je proizvod otoka Brača. Još u starovjekovnom Rimu Marko Cecilije Apicije opisao je način njegove pripreme. Godine 1885. godine S. Bulimbašić zapisao je da se "na posjedu obitelji Didolića s otoka Brača" brački varenik pripremao prema tradicionalnoj recepturi i da je bio "namijenjen vrhunskim kuhinjama u Beču, gdje je kao začin jelu bio posebno cijenjen i tražen". Koliko je Brački varenik vrlo vezan bračku tradiciju, govori da je uvršten u rječnik bračkih čakavskih govora.

Proizvodnja
Proizvodi ga se ukuhavanjem ocijeđenog soka svježeg ili prosušenog grožđa dok se njegov obujam ne smanji na približno trećinu početnog obujma. Proizvodi ga se od autohtonih sorta vinove loze i to od crnih sorti Babića, Crljenka kaštelanskog, Plavca malog i od bijele sorte Maraštine. Ove sorte nakupljaju visok sadržaj šećera što je vrlo važno za Brački varenik. U konačnom proizvodu ove sorta moraju pojedinačno ili zajedno biti zastupljene u udjelu od 80%, a preostali dio smiju biti ine sorte grožđa s otoka Brača. Bobice grožđa od kojih se izrađuje proizvod moraju biti zdrave i neoštećene. Sve proizvodne faze odvijaju se isključivo na području otoka Brača od početka rujna do konca listopada proizvodne sezone u istoj godini.

Ako se proizvodi od svježe ubranog grođa, sadržaj šećera u grožđu mora prijeći 18%. Provjera se čini refraktometrijski prije ukuhavanja. Ako se proizvodi od prosušenog grožđa, onda se do 3 dana na otvorenom mora sušiti svježe ubrano grožđe. Suši ga se pri suhom i sunčanom vremenu ili u hladu uz dotok vjetra.

Prije ukuhavanja, svježe ubrano ili prosušeno grožđe se melje ručno ili u muljačama (ručni ili elektromotorni pogon). Tekući se dio odvaja, a gnječeno grožđe (masulj) se tiješti. Sok od grožđa odnosno mošt treba procijediti kroz rijetko istkanu tkaninu ili sito. Potom ga se ukuhava u odgovarajućoj posudi za kuhanje, pri čemu se tekućina često miješa radi sprječavanja karamelizacije mošta. To je bitno u kasnijim fazama ukuhavanja. Tekućinu se ukuhava sve dok se količina ukuhane tekućine ne smanji na trećinu početne količine. Nakon ukuhavanja brački varenik se ulijeva u ambalažu. Ambalaža mora biti staklena (tamno staklo, do 0,5 l), suha i čista. Pakira ga se na bračkom području, čime se nadzire sljedivost i smanjuje mogućnost biološke kontaminacije, neželjene fermentacije i kvarenja.

Osobine
Slatka je viskozna tekućina medne arome, blago izraženog okusa i mirisa na grožđe i srednje izraženog okusa na karamel. Može biti od tamno crvene do tamno smeđe boje, ako se radi od crnih sorti grožđa, odnosno tamno žute do svijetlo smeđe boje ako se radi od bijele sorte grožđa.

U trenutku stavljanja na tržište mora imati bar 45% topljive suhe tvari (određeno refraktometrijski). pH vrijednost proizvoda mora biti u rasponu od 3 do 5 jedinica, razrijeđen vodom na 25% suhe tvari.

Izvori

Brač
Dalmatinska kuhinja
Hrana i piće u Hrvatskoj

Brački varenik


Alogic 11 este un film românesc din 2007 regizat de Florin Kevorkian. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Roxana Guttman și Zoltan Butuc. Scenariul este bazat pe piesele de teatru Alogic 14 și Visurile de Nicolae Cajal.

Prezentare

Povestea de dragoste dintre un doctor care face cercetări împotriva energiei negative și o reporteriță de război.

Distribuție

Note

Legături externe
 Alogic 11..., ipiff.ro

Vezi și
 2007 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2007
Filme românești de scurt metraj
Filme de dragoste românești
Filme regizate de Florin Kevorkian

Alogic 11


Keşifler Çağı olarak da bilinen coğrafi keşifler dönemi, 15. yüzyılın ilk yarısından 17. yüzyılın ortalarına kadar Portekizli ve İspanyol kaptanlar tarafından Asya'daki baharat ve değerli maden zenginliğine ulaşacak alternatif ticaret yollarının bulunması amacıyla başlatılıp bu yolda yeni kıtalar, okyanuslar ve denizaşırı toprakların Eski Dünya tarafından keşfedilmesine sebep olan tarihsel aralıktır.

Avrupa'yla Asya arasındaki en büyük kara ticareti ağı olan İpek Yolu'nun, Osmanlı İmparatorluğu tarafından vergilendirilmesi ve Avrupalıların talep ettiği ürünün denetlenerek verilmesi, Avrupalı yönetimleri rahatsız ediyordu. Asya'ya ulaşmak için kara yoluna alternatif bir yol bulmak gerekliydi; denizi bir alternatif olarak gören Avrupa'da–özellikle güneybatı Avrupa'da–denizciliğe olan önem arttı ve uzun deniz seferlerine çıkabilecek cesur kaptanların yetiştirilmesi için çaba sarf edildi. Avrupa kültürünün hızla yayılmasına, Avrupa'nın zenginleşmesine ve küreselleşmenin ilk tohumlarının atılmasına yol açan Keşifler Çağı, aynı zamanda sömürgeciliğin ve merkantilizmin, Avrupa'daki ulusal politik sistemin koyu bir şekilde benimsenmesini sağlamıştır. Bu dönem, yerliler tarafından "bilinmeyen kıtalardan işgalcilerin gelişi" olarak yorumlandı.

İlk olarak Portekizli kaptanlar tarafından, 1419 ile 1427 arasında Atlas Okyanusu'ndaki Madeira ve Azor takımadaları keşfedildi. 1434'ten önce Portekizliler ilk olarak Afrika'nın batı kıyılarına, ikinci olarak ise Ümit Burnu'nu fark ederek Hindistan'a uzanacak güzergâhı keşfettiler. Kaptan Kristof Kolomb'un 1492 ile 1502 arasındaki Atlantik-ötesi keşfi olan Amerika seferlerinden, 1543'e kadar Japon adasının, Sri Lanka'nın ve diğer Asya topraklarının keşfine kadar Portekiz ve İspanya deniz seferlerine, keşiflerine, ülkelerine ve Avrupa'ya zenginlik getirmeye devam etti. Bu sayısız deniz seferleri Atlantik, Hint ve Büyük Okyanus ve onlarca deniz aşırı toprağın Avrupalılar tarafından keşfedilmesi, 19'uncu asrın dördüncü çeyreğine kadar devam eden Amerika, Afrika, Asya ve Okyanusya deniz seferlerine, ve 20'nci asrın ilk yarısında kutup bölgelerinin araştırma hedefi olmasına yol açtı.

Genel bakış açısı

Arka plan

Avrupa ticaretinin yükselişi
12. ve 15. yüzyılları arasında Avrupa ekonomisi, nehir ve deniz ticaret yollarının birbirine bağlanmasıyla olumlu yönde evrilmiş ve Avrupa'nın, dünyadaki en müreffeh ticaret ağlarından biri olmasına neden olmuştur. 12. asırdan önce, Cebelitarık Boğazı'nın doğusunda ticaretin önündeki en büyük engel, yetersiz gemi tasarımından ziyade ticari bir teşvik eksikliğiydi. İspanya'nın ekonomik büyümesi Al-Andalus'un (Endülüs) fethedilmesini ve 1147 Lizbon kuşatmasını izledi. Birinci Haçlı Seferi'nden önce başlayan Fatimid Halifeliği, İspanyol ve Portekiz deniz gücünün gerilemesine ancak Venedik, Cenova ve Pisa gibi denizci İtalyan devletlerinin Doğu Akdeniz'de ticarete egemen olmasına yardımcı oldu ve İtalyan tüccarların zengin olmasında etkili oldu.

11. yüzyılın dördüncü çeyreğinde Büyük Britanya, Normanlar tarafından fethedilince, Kuzey Denizi'nde barışçıl ticarete izin verdi. Kuzey Germen toprakları ve Kuzey Baltık Denizi boyunca kuzey Almanya'daki ticaret lobisi konfederasyonu olan Hansa Birliği, bölgenin ticari gelişiminde etkili oldu. 12'nci yüzyılda Flanders, Hainault ve Braband bölgesi, Cenova ve Venedik'teki tüccarları doğrudan Cenova'dan yola çıkmaya teşvik eden Kuzey Avrupa'daki en kaliteli tekstilleri üretmeye başladı. İki geç yelken kulesi ve bir başucu ile bir Caravel. Caraveller Portekizliler tarafından icat edildi, daha fazla manevra kabiliyetine sahiptiler ve Keşif Çağı için gerekliydi.

Teknoloji: gemi tasarımı ve pusula

Coğrafi keşifler dönemini tetikleyen önemli teknolojik yenilikler, manyetik pusulanın benimsenmesi ve gemi tasarımındaki ilerlemelerdi. Pusula, güneşin ve yıldızların referansına dayanan eski navigasyon yöntemine göre daha kullanışlıdır. Pusula 11. yüzyılda Çin'de navigasyon için kullanılmış ve Hint Okyanusu'ndaki Arap tüccarlar tarafından benimsenip kullanılmıştır. 12. yüzyılın sonlarına ve 13. yüzyılın başlarına doğru Avrupa'ya yayıldı. Hint Okyanusu'nda navigasyon için pusulanın kullanımı ilk olarak 1232'de, Avrupa'da ise 1180'de kaydedilmiş.

Denizcilik için Malay halkı, MÖ 1'den en az yüz yıl önce, bambu ile güçlendirilmiş dokuma hasırlardan yapılan kendilerine özgü yelkenleri bağımsız olarak icat etmişti. Han hanedanı zamanında (MÖ 206 ila MS 220) Çinliler, güney kıyılarını ziyaret eden Malay'lardan bu teknolojiyi öğrendiler. Bu tür yelkenlerin yanı sıra, denge yelkenleri de yaptılar (tanja yelkenleri).

Başlıca nedenleri
 Bilimsel ve teknolojik alandaki gelişmeler
 Doğu ülkelerinin zenginliği
 Cesur gemicilerin yetişmesi
 Avrupalıların dünyayı tanıma merakı ve Hristiyanlığı yayma amaçları
 Avrupalıların Hindistan'a ulaşmak için yeni yollar aramaları (İpek ve Baharat Yolları Osmanlı Devletinin elindeydi.)
 Kralların Coğrafi Keşifleri teşvik etmeleri (özellikle Portekiz ve İspanyol krallar)
Ticaret yollarının Türklerin elinde olması
Kristof Kolomb (1451 – 1506), 1492 senesinde baharat, altın ve diğer zenginliklerin fazlasıyla bulunduğu Hindistan'a ulaşma ümidi ile istemeden Amerika Kıtası'nı bulmuştur. Portekizli kaptan Bartolomeu Dias'ın Ümit Burnu'nu keşfetmesinden sonra Vasco da Gama, buradan dolaşarak Hint Okyanusu ve Hindistan'a ulaştı. Portekizli Macellan ve Del Kano, dünyayı dolaşarak geçtiler ve bunun sonucunda dünyanın yuvarlaklığına dair kesinleştirici sonuçlara ulaşmışlardır. Venedikli gezgin Marco Polo (1254 – 1324) Asya gezilerinin anlatımlarıyla Avrupa'nın Doğu uygarlıklarını tanımasını sağlamıştır.

Başlıca sonuçları
 İpek ve Baharat yolları önemini kaybetti yerine Atlantik Okyanusu kıyısındaki limanlar (Lizbon, Amsterdam, Rotterdam ve Londra) önem kazandı. Bu durum özellikle Osmanlı'yı ekonomik açıdan olumsuz etkilemiştir.
 Yeni bulunan topraklardan Avrupa'ya bol miktarda altın ve gümüş girdi. Keşfedilen yerlere özellikle Amerika Kıtasına Avrupa'dan büyük göçler oldu. Avrupa kültürü bu bölgeye yayıldı.
 Avrupa'da zengin ve sanattan zevk alan bir sınıf olan Burjuva sınıfı ortaya çıktı. Bu durum, Rönesans hareketlerinin başlamasında etkili olmuştur.
Avrupalılar bilinmeyen birçok bitki ve hayvan türünü Avrupa'ya taşıdı.
 Avrupalılar keşfedilen yerlerde sömürge imparatorlukları kurdular.
Hristiyanlık dini geniş alanlara yayıldı. Fakat bilimsel gelişmeler sonucu ortaya çıkan gerçekler kiliseye ve din adamlarına olan güveni azalttı.

Reform ve Rönesans hareketlerinin etkileriyle gelişmiş oldukları gibi kendileri de bu hareketlerin gelişimini etkilemişlerdir. Bu keşifler sonucunda Avrupa yeni kıtalara yayılma ve onların zenginlik kaynaklarını ele geçirme olanağı elde etmiştir. Avrupa düşüncesi ve kültürü, evrensel bir değer olarak bu süreçten itibaren yayılmaya ve egemen kılınmaya başlanmıştır. Bunu yaparken Avrupalılar, yerli halkları ve yerel yaşamı dağıtmış ve hatta yok etmiş, Avrupa kültürünü egemen kılma sürecini şekillendirmiştir. Hem doğal hem de kültürel farklılıkları yok eden bir süreç olmuştur. Bu klasik sömürgecilik olarak bilinen sömürgecilik süreci bu dönemle başlamıştır.

14. yüzyılın sonlarından başlayarak 16. yüzyıla kadar Avrupalıların yeni ticaret yolları keşfetmek adına yeni deniz yolları araması sonucu oluşturdukları organizasyon, gezi Amerika da dahil pek çok popüler kıtanın keşfiyle son bulmuştur.

15. yüzyılda özellikle birçok Avrupa ülkesi, Avrupa'da son derece pahalı olan ipek ve baharatın önemini anlamış ve Hindistan'a ulaşmanın, ticaret yapmanın bir yolunu aramasıyla başlamıştır. Hindistan'a karadan ulaşmak o dönem ve koşullar içinde oldukça zorluydu bu yüzden Hindistan'a ulaşmanın yeni bir deniz yolunun keşfedilmesiyle mümkün olacağı fikri pek çok krala cazip gelmiştir. Lakin bu fikirlerle pek çok cimri kral bile dönemin önde gelen denizcilerine hazinesinden yüklü miktarda servet ödemiştir.

Özellikle Portekiz tahtına prens Henry'nin geçmesiyle başlayan coğrafi keşifler, onun kurduğu okullardan çıkmış Vasco da Gama, Bartolomeo Diaz gibi pek çok ünlü denizcilerle başarılı sonuçlar elde etmiştir.

Fakat bugün Amerika'yı keşfetmesiyle ünlenen ve en popüler denizci olarak tanınan Kolomb bile Amerika kıtasına doğru gitmeyi tercih ederken yeni bir kıta için değil, dünyanın diğer tarafından dolanıp Hindistan'a ulaşabileceğini düşünmüş ve İspanyol ile Portekiz krallarına bu şekilde bir fikir ortaya atarak onların desteğini almaya çalışmıştır. Bunun imkânsız olduğu ancak günümüz şartlarında anlaşılacaktı.

Osmanlı İmparatorluğuna etkileri

 Avrupa'nın, Osmanlı Devleti'ne bağımlılığı azaldı.
 Akdeniz limanlarının önem kaybetmesi, Osmanlı Devleti'nin ticari gelirlerini önemli ölçüde azalttı.
 Osmanlı Devleti, Coğrafi Keşiflerin getirdiği olumsuzlukları önlemek için Süveyş Kanalı Projesi'ni oluşturdu. Lakin bunu ancak 1869'da Fransızlar gerçekleştirdi.
 Hint Okyanusu'nda Portekizliler ile savaştı fakat galibiyet elde edemedi.
 Don - Volga Kanalı Projesi'ni gerçekleştirerek İpek Yolu'nu tekrar canlandırmak istedi. Ancak bunda da başarılı olamadı.
 Akdeniz limanlarını yeniden canlandırarak gümrük gelirlerini artırmak için Avrupalı devletlere kapitülasyonlar vermek zorunda kaldı.

Ayrıca bakınız

 Aydınlanma Çağı
 Rönesans
 Reform (tarih)
 Sanayi Devrimi
 Fransız Devrimi

Kaynakça

15. yüzyıl

Coğrafi keşifler


Karl Marx City is a 2017 German documentary film, written, produced and directed by Michael Tucker and Petra Epperlein. The film was premiered at the 2016 Toronto International Film Festival.

Synopsis
After her father commits suicide in 1999, filmmaker Petra Epperlein journeys through the former East Germany in search of answers.

Cast
Christa Epperlein
Douglas Selvage
Hubertus Knabe
Petra Epperlein
Udo Grashoff
Uwe Epperlein
Volker Epperlein

Reception
On review aggregator website Rotten Tomatoes the film has an approval rating of 96% based on 26 critics, with an average rating of 8/10. On Metacritic, Karl Marx City has an above average score of 73 out of a 100 based on 10 critics, indicating "generally favorable reviews".

A.O. Scott of The New York Times called the documentary "unsettling" and added that "[it] is a smart, highly personal addition to the growing syllabus of distressingly relevant cautionary political tales".

Scott Tobias of Variety has compared the film's atmosphere to the one of today.

Stephen Dalton of The Hollywood Reporter, following the film's screening at Toronto International Film Festival, wrote: "a key joy of Karl Marx City is its strong, arty aesthetic".

Slant Magazines Jake Cole said that the lead heroine (Petra Epperlein), "[who have] personal ties to the subject matter[,] provides the documentary with a necessary anchor point".

Ella Taylor of NPR wrote that "[the film] suffers now and then from the same breathy tendency to overdramatize already incendiary material that marred Epperlein and Tucker's 2005 Iraq doc[umentary] Gunner Palace.

References

External links

2017 documentary films
2017 films
German documentary films
2010s German films

Karl Marx City


Basketball under sommer-OL 2016 blev holdt i Rio de Janeiro i perioden 6. august til 21. august.
De indledende kampe og knockout kampene i mændenes turnering blev spillet inde i Carioca Arena 1 i Olympic Park med plads op til 16.000 tilskuere, og kampene for kvinderne blev spillet i Youth Arena. Dette markerede den første gang, at mændenes og kvindernes olympiske turneringer blev spillet på flere forskellig steder. Værtsnationen Brasilien kom ikke til kvartfinalen i både mændenes og kvindernes turnering efter at være blevet slået ud af gruppespillet. Tre lande i begge turneringer tog alle medaljer: USA (der tog begge guldmedaljer), Serbien og Spanien.

Medaljer

Medaljeoverigt

Events

Referencer

Basketball under sommer-OL 2016


Slovačka ženska vaterpolska reprezentacija predstavlja državu Slovačku u međunarodnom športu ženskom vaterpolu.

Prvo veliko natjecanje na koje se kvalificirala je europsko prvenstvo u Budimpešti 2020. godine.

Nastupi na velikim natjecanjima

Europska prvenstva

 2020.:

Utakmice

EP 2020.

 12. siječnja 2020.:  Slovačka -  Rusija 2:31
 14. siječnja 2020.:  Slovačka -  Mađarska 2:20
 16. siječnja 2020.:  Grčka -  Slovačka 18:2
 18. siječnja 2020.:  Slovačka -  Srbija 6:2
 20. siječnja 2020.:  Slovačka -  Hrvatska 9:7

 četvrtzavršnica, 21. siječnja 2020.:  Slovačka -  Nizozemska 2:22

 doigravanje za plasman od petog do osmog mjesta, 23. siječnja 2020.:  Italija -  Slovačka 16:4

 utakmica za sedmo mjesto, 25. siječnja 2020.:  Francuska -  Slovačka 17:8

Izvori

Ženske vaterpolske reprezentacije
Slovačke reprezentacije


علي محمد الفخرو طبيب وأديب وسياسي بحريني، تولى سابقاً منصبي وزير الصحة بمملكة البحرين في الفترة من 1971- 1982، ووزير التربية والتعليم في الفترة من 1982- 1995. كما عمل سفير لمملكة البحرين في كل من فرنسا، بلجيكا، اسبانيا، وسويسرا، ولدى اليونسكو.

حياته
ولد في العشرينيات لأب قطري وهو الوجيه محمد بن عبد الرحمن الملقب بـ«نص الدنيا» وأم بحرينية وهي بنت «يوسف العود» يوسف بن عبد الرحمن آل فخرو وكلاهما ينتميان لأسرة آل فخرو. توفيت والدته وهو في سن الأثني عشر عاما فعاش مع أخواله في البحرين، حصل على بعثة حكومية من البحرين للدارسة في الجامعة الأمريكية في بيروت ليصبح أول طبيب في تاريخ البحرين، ليعود ويعيين في لجنة الدستور آنذاك.

شغل عدة مناصب في مسيرته المهنية فكان رئيس جمعية الهلال الأحمر البحريني سابقا، وعضو سابق المكتب التنفيذي لمجلس وزراء الصحة العرب، وعضو سابق للمكتب التنفيذي لمنظمة الصحة العالمية، وعضو مجلس أمناء مؤسسة دراسات الوحدة العربية، وعضو مجلس أمناء مؤسسة دراسات فلسطينية. وعضو مجلس إدارة جائزة الصحافة العربية المكتوبة والمرئية في دبييشغل حاليا عضو اللجنة الاستشارية للشرق الأوسط بالبنك الدولي، وعضو في لجنة الخبراء لليونسكو حول التربية للجميع، عضو في مجلس أمناء الجامعة العربية المفتوحة، ورئيس مجلس أمناء مركز البحرين للدراسات والبحوث.

مراجع

آل فخروه
أطباء بحرينيون
أعضاء المؤتمر القومي العربي
خريجو الجامعة الأمريكية في بيروت
سفراء بحرينيون
سفراء لدى بلجيكا
سفراء لدى فرنسا
صفحات تحتاج تصنيف سنة الوفاة
مفكرون بحرينيون
وزراء بحرينيون

علي فخرو


Moufflet ist der Familienname folgender Personen:

 André Moufflet (1883 bis nach 1948), französischer Sprachpurist
 Louis Joseph Moufflet (1869 bis nach 1920), französischer Offizier, Organisator der französischen Hundeschlitteneinheiten an der Vogesenfront im Ersten Weltkrieg

Moufflet


Svijet

Književna djela

 Mit o Sizifu Alberta Camusja
 Stranac Alberta Camusja

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

 23. veljače – Stefan Zweig, austrijski književnik (* 1881.)
 28. lipnja – Janka Kupala, bjeloruski književnik (* 1882.)

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

 30. lipnja – Mihovil Pavlek Miškina,  hrvatski književnik, političar (* 1887.)

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1942.


Rota Margrethe Vullum (født Lehmann, senere gift Rode, født 14. februar 1846 i København, død i 14 . august 1918 smstds.) var en dansk-norsk forfatter, underviser og kvindesagsforkæmper, bosat i Norge 1879–1914 .

Hun var datter af den danske politiker Orla Lehmann, og var gift med den danske forfatter Gotfred Rode fra 1866 til 1877. Efter Rodes død giftede hun sig med den norske journalist Erik Vullum. I sit første ægteskab med fik hun to sønner, politikeren Ove Rode og digteren Helge Rode, kendt for sangen Der er ingenting i verden så stille som sne. Hun grundlagde sammen med sin første ægtemand folkehøjskolen Skovgaard, hvor hun underviste i kunsthistorie. Efter at hende og en af skolens elever Erik Vullum havde indledt et forhold, anmodede hun i 1876 om separation fra Rode. Fra 1877 – 1878 boede hun i Paris, som korrespondent for Aftonbladet og Dagbladet.

Efter Gotfreds Rodes død i 1879 flyttede hun med sine to sønner til Norge og giftede sig sammen år med Vullum ved et bryllup der fandt sted på i Bjørnstjerne Bjørnsons hjem, Aulestad. I Norge blev hun Dagbladets første faste kvindelige medarbejder. Hun skrev kunst- og litteraturanmeldelser, og senere også kritiske indlæg om kvindesagen. De sidste blev også stilet til det nyopprettede tidsskrift Nylænde. Hun var ifølge Irene Iversen en ''selvstændigt og autoritativ'' litteraturkritiker, som blandt anden vakte opsigt da hun i Verdens Gang skrev en begejstret omtale af Christian Krohgs Albertine.

Hun meldte sig ind i Venstre, bistod i etableringen af Norsk Kvindesagsforening i 1884, stod bag de første kvindestrejker i 1889, og stod derudover i spidsen for Norsk Fyrstikkpakkerforening. Hun deltog i stiftelsen af Frisinnede Venstre i 1909 .

Ægteparret Vullum levede et ustabilt liv, i lang tid baseret på hendes svindende formue og få faste indkomster. De boede i Valdres, på Askø, og flere steder omkring Østlandet. Mellem 1898 – 1905 boede parret i udlandet, blandt andet Italien. I 1912 slog de sig ned i Lillehammer, hvor de blev en del af byens kulturelle elite. Han døde i 1916, hvorefter hun flyttede tilbage til København. De ligger begravet side ved side på Lillehammer kirkegård. Hendes begravelse blev arrangeret af Landkvindestemmeretforeningen og Norske Kvinders Sanitetforening.

Litteratur
 Hanne Engberg: En frigørelseshistorie, Gyldendal, 1994.
 Irene Iversen. Norsk biografisk leksikon
 Harald Tveterås. «Erik og Margrethe Vullum» I: Samtiden, nr 6, 1982.

Eksterne henvisninger
 Dansk Kvindebiografisk Leksikon.

Feminister fra Norge
Litteraturkritikere fra Norge
Personer fra Lillehammer
Faglitterære forfattere fra Danmark
Kvindelige forfattere i det 19. århundrede

Margrethe Vullum


Fra Mato Nikolić (Kreševo, 12. veljače 1784. – Žepče, 12. svibnja 1844.) bio je bosanski franjevac i prvi diplomirani liječnik na području Bosne. U nekrologiju Bosne Srebrene uz njegovo ime stoji doctor medicinae peritissimus. U nekim izvorima navodi se kao Nikolić fra Mato od Kreševa. Budući da postoje čvrsti dokazi da je zaista imao diplomu o završenom studiju medicine, smatra se prvim diplomiranim doktorom medicine u povijesti Bosne. Po njemu je nazvana ratna i poslijeratna bolnica u Novoj Biloj.

Životopis
Rođen je 12. veljače 1784. godine u središtu Kreševa, bosanskog rudarskog gradića poznatog po trgovini i brojnim obrtima. Sin je Petra Nikolića iz Kreševa i Katarine Stojić iz Vranaca. Dakle, potječe iz uglednog roda Nikolić, tada najbrojnijeg u Kreševu, posebice u naseljima Tomić, Lepenica, Pokojište i Korča. Iz tog su roda u 18. stoljeću potekli kreševski franjevci Martin, Ilija, Bartol i Juro.

Školovanje
Najprije je pet godina studirao filozofiju i teologiju u Ugarskoj. Postoje navodi da je dio studija proveo i u Italiji. Nakon tog studija je 1803. godine kao devetnaestogodišnjak od Ugarskog kraljevskog namjesničkog vijeća zatražio dopuštenje za studiranje farmacije i kirurgije. Dobivši pristanak i stipendiju u visini od 200 forinti godišnje, od 1803. godine počinje i studirati medicinu u Feldsbergu u Austriji (danas Valtice u Češkoj). Istom je vijeću 19. siječnja 1805. godine uputio molbu da studij nastavi u Pešti. Molba mu nije uvažena, već mu je u odgovoru 5. veljače 1805. godine predloženo da studij do kraja nastavi u Feldsbergu, što je i učinio.

Odmah nakon školovanja odlazi u Dalmaciju kako bi prisustvovao prvom cijepljenju protiv velikih boginja 1807. godine, provedenoj po Naredbi za Ilirske provincije, Dalmaciju i grad Split francuskog generalnog providura Vincenza Dandola. U razdoblju od studenog 1806. do konca 1807. godine ukupno su cijepljenje 24.273 osobe.

Osim svog narodnog jezika koji je pisao bosančicom i latinicom, služio se i njemačkim, talijanskim i latinskom jezikom.

Prvi liječnik u Bosni
Vrativši se u svoju Bosnu 1807. godine, od Rima je zatražio dopuštenje za obavljanje liječničke prakse, uz napomenu biskupa fra Augustina Miletića (Fojnica, 16. veljače 1763. – Livno, 18. srpnja 1831.) preko kojega je molba poslana, da Nikolić posjeduje autentičnu svjedodžbu o položenom ispitu iz medicine. Dopuštenje je dobio 12. lipnja 1807. godine posebnim dokumentom pape Pija VII. (1742. – 1823.) u kojem stoji da smije obavljati liječničku praksu, osim većih kirurških zahvata, što je svećenicima inače bilo zabranjeno. Tako je postao prvi bosanski liječnik.

Osim što se istaknuo svojim djelovanjem za vrijeme kuge, manje je poznato da je uspješno zbrinjavao i ugrize zmija otrovnica. Također je prvi koji je u Bosni primjenjivao akupunkturu, metodu tradicionalne kineske medicine. Igle koje je koristio se i danas mogu pronaći u samostanskom muzeju u Kreševu. U istom muzeju je pohranjen i njegov kirurški nožić koji mu je služio za obavljanje manjih kirurških zahvata.

Osnivatelj je ljekarne (apoteke) u franjevačkom samostanu u Kreševu koju je od osnutka 1813. godine i vodio kao prvi školovani ljekarnik (apotekar). Smatra se da je to prva moderno uređena ljekarna na području Bosne. Dekretom starješinstva Bosne Srebrene dana 21. lipnja 1813. godine određeno je da samostani u Kreševu, Fojnici i Kraljevoj Sutjesci godišnje izdvoje po 500 groša da bi fra Mato Nikolić mogao osnovati ljekarnu i za nju pribavljati različite biljne ekstrakte i druge lijekove, sprave za pripremanje lijekova te medicinske knjige i instrumente, ali uz odredbu da se medicinske usluge pružaju članovima svih triju samostana i svim drugim ljudima bez obzira kojoj vjeroispovijesti pripadali, dok bi novac bio povraćen samostanima iz dobivenih nagrada. Tako Kreševo postaje bosansko medicinsko središte. Starješinstvo je istim dekretom fra Matu Nikolića kao osobito vrsna liječnika proglasilo liječnikom sve braće naše redodržave. Izdan mu je i nalog kojim mu se dozvoljavalo da pokupuje sve što mu je za liječenje potrebno, ali da o svemu tome polaže račune pred definitorijem bosanske redodržave.

Originalni tekst Dekreta je glasio:

Decretum circa Medicum et medicinas.

Cum post curam salutis animae, cura valetudinis corporeae conservandae, aut morbis destructae, medio pharmacorum recuperandae praeprimis habenda sit; ideo vnbie Definitorium V. P. Mathaeum Nikolich artis medicae apprime gnarum, medicum omnium Fratrum nostrae Provinciae agnoscit, utque idem Fratribus aegrotantibus facilius pharmaca adhibere possit, et valeat, praecipit, ut quilibet Conventus quingentos Reales in subsidium comparandorum medicaminum, instrumentorum apothecae, librorum, aliorum magis necessariorum ad curam aegrotantium Fratrum conferat, Praefatus vero V. P. Mathaeus Medicus procuret ex praefata summa medicinas pro Fratribus nostrae totius Provinciae, a quibus vel ab eorum Conventuum superioribus expensas recipiat, rationem vero specificam introitus, et exitus Venbli Definitorio repraesentet. In hujus vero ordinationis majus robur, atque firmitatem omnes totius Venerabilis Defnrii Patres propriis subscribimus manibus, utque idem V. P. Mathaeus subscribat ex sua parte ordinamus.

Datum ex Aula Veneblis Definitorii tempore 2.(dae) intermediae Capitularis Congrnis die 21. Junii Cressevii in Convtu nostro S.(ae) Catharinae V. et M. rite et canonice celebratae.

Ita est Fr: Mathaeus Nikolich mppa.

Ita est Fr: Petrus Kordich Defr: Provinciae mppa.

Ita est Fr: Georgius a Varess Defr: Proviae mppa.

Ita est Fr: Paulus Bargnich Defr: Proviae mppa.

Ita est Fr: Elias Glavoçevich Defr: Proviae mppa.

Ita est Fr: Petrus Martinçevich Custos Proviae mppa.

Et ego Fr: Dominicus a Varess Mintar Provlis, et Praeses Congnis confirmo mppa.

Ita tamen, ut si decursu temporis fructus Medicinarum ad aequalitatem et ulterius ascenderent hujus capitalis, hoc restituendum sit respectivis Conventibus.

Sic omnes supra discti Pres decernunt.

L + S

Protocollum Provinciae Bosnae Argentinae, a. 1793. – 1835.

Kuga
Uz fra Franju Gracića (1740. – 1799.), spasio je bosansko stanovništvo od kuge. Njihova ordinacija se nalazila na otvorenom, odnosno na ulazu u špilju. Na tom je mjestu, koje se nalazi na putu iz Kreševa prema Tarčinu, 2003. godine podignuto obilježje nalik onome u Lourdu. Na spomen-ploči stoji tekst: U doba kuge kad puk nije imao nikoga osim svojih franjevaca, na ovome mjestu utemeljiše ordinaciju na otvorenome fra Franjo Gracić (1740. – 1799.) i prvi diplomirani liječnik u Bosni fra Mato Nikolić (1784. – 1844.), uz njihovu i Božju pomoć mnogi ozdraviše, a molitva i zagovor Majci Božjoj ostade do danas u tadiciji kreševskog puka. U Kreševu, 2003. To je mjesto danas nazvano Svetište pod špiljom, a samo pedesetak metara od njega, preko rijeke Kreševčice, nalazi se i rodna kuća fra Mate Nikolića, jedan od najznačajnih kreševskih spomenika. U blizini špilje u novije je vrijeme pronađena velika količina ljudskih kostiju.

Val koji je započeo 1782. godine u Sarajevu se tijekom 1783. proširio na Kreševo, Fojnicu, Kraljevu Sutjesku, Visoko, Zenicu i Travnik. Fra Mato Nikolić, specijaliziran za liječenje kuge, posebno se istaknuo marljivim liječenjem za vrijeme još smrtonosnijeg vala, u razdoblju od 1813. do 1818. godine. U tom su valu najprije bili zahvaćeni Kraljeva Sutjeska, Travnik, Jajce, Kotor i Krajina, dok se zadnjih dviju godina kuga proširila po cijeloj Bosni. Smrtnost je bila tolika da su nastajala tzv. kužna groblja u koja su se pokapali samo umrli od kuge. Zbog velikog straha od širenja kuge ljudi su mrtvace ukopavali čak metar i pol u zemlju, a grob su zalijevali vapnom. Umjesto nadgrobnih spomenika, na tim se grobljima može uočiti na desetke malih križeva bez imena.

Zapisano je da su franjevci odigrali značajnu ulogu kao ispovjednici oboljelih rimokatolika.

Župa Žepče
Fra Mato Nikolić je prije drugog vala kuge djelovao u župi Žepče čije se središte od 1742. godine nalazilo u Žepču. Župa je obuhvaćala veliko područje, ali je zbog povećanja broja vjernika kasnije rascjepkana na manje župe. Zabilježeno je da je u Osovi 8. kolovoza 1811. godine krstio blizanca fra Ivu Kresića (1811. – 1865.) kojemu je šestero braće i sestara umrlo od kuge. Upravo se zbog pojave kuge vraća u Kreševo i započinje borbu za spas stanovništva.

Lašvansko-travnička župa
Porast broja vjernika doveo je 1827. godine do podjele Lašvansko-travničke župe na župu Dolac i župu Guču Goru kao njenu filijalu. Župa Guča Gora se kasnije, 1840. godine, odvaja i postaje samostalna. Fra Mato Nikolić djelovao je u  Lašvansko-travničkoj župi prije razdiobe u razdoblju od 13. prosinca 1818. do 1919. godine. U maticama krštenih (svezovi od 1811. – 1853.) na dan 13. prosinca 1818. fra Mato Nikolić potpisan je kao poznati liječnik-franjevac, Capellanus Aulicus Consularis in Travn. Zapisano je i da je kao uvažena ličnost, bio dvaput definitorom i dvaput kustodom (provincijalom).

Župa Osova
Sjedište župe Žepče 1830. godine preneseno je u Osovu, sjeveroistočno od Žepča, gdje je fra Mato Nikolić, kao žepački župnik ispred kreševskog samostana, kupio zemljište i sagradio župni stan. Lokalne su ga vlasti u početku sprječavale u izgradnji, pa se fra Mato obratio veziru Fazli-paši koji mu dopušta da, ako želi, izgradi ne samo župni stan, već i dvorove. Danas se 1830. godina smatra godinom osnutka, a fra Mato Nikolić osnivateljem župe Osova. Župom su od osnutka upravljali franjevci iz Kraljeve Sutjeske, a kasnije franjevci iz Kreševa. Rad fra Mate Nikolića rasvjetljava i jedan sačuvani liječnički recept koji je 9. svibnja 1831. godine iz Osove poslao nekom bolesnom franjevcu, a u njemu detaljno objašnjava kako pripraviti lijek.

Potkivanje jaja
Među stanovnicima Kreševa postoji usmena predaja da je fra Mato Nikolić poznavao i tradicionalnu kreševsku tehniku potkivanja jaja, odnosno umijeće ukrašavanja jaja minijaturnim potkovicama, koju ga je navodno naučio kreševski kovač Ivo, zvani Župan.

Kreševljaci osposobljeni za liječnički posao
Osim fra Mate Nikolića i fra Franje Gracića (1740. – 1799.), poznato je još franjevaca Kreševljaka koji su obavljali liječnički posao, a neki od naznačajnih su fra Tadija Logarić/Lagarević (1761. – 1840.), fra Nikola Ilić/Ilijić (1767. – 1840.) i fra Petar Marešević.

Kreševski narod se fra Mate Nikolića sjećao još dugo godina, "lijepe stvari pričao" i nazivao ga "praktičnim liječnikom".

Smrt
Preminuo je 12. svibnja 1844. godine u 60. godini života. Pokopan je na groblju Milišić u osovskoj župi u Žepču.

Djela
Autor je dviju ljekaruša, zbirki rukom pisanih recepata i uputa za liječenje, i jedne farmakopeje.

Ljekaruše su dovršene 1835. godine i nazvane Fragment medica.

U jednoj ljekaruši (liekaruši) spominje različite bolesti i liječenja te ih naslovljava Od Jerbobolje, Od kamena u životu, Kad zmija ujede, Od groznice koja fata treći dan... Sebe u naslovu oslovljava Matthaes Nikolich Medico Laureato. Za ugriz zmije navodi da najprije treba pronaći i ubiti zmiju, izvaditi joj crijeva i njima zaviti ranu. Uz druge bolesti detaljno opisuje kako pripraviti i primjenjivati lijek.

U samostanskom muzeju u Kreševu izložena je njegova Pharmacopoeia Austriaca iz 1928. godine.

Svoju Farmakopeju je dovršio u Osovi dvije godine prije smrti, 1842. godine. Ona je najvećim dijelom zbirka latinskih recepata, njezin veći dio pisao je na svom jeziku, a manji dio na njemačkom. Ukupno ima 310 stranica, a recepti su poredani abecednim redom. Rukopis se nalazi u knjižnici Zemaljskog muzeja u Sarajevu.

U uvodu rukopisne ljekaruše iz 1868. godine, fra Mijo Nikolić navodi da su recepti, koji su pisani na latinskom jeziku, sastavljeni od ljudi naučni liječnika bosanski, tj. od fra Mate Nikolića i fra Tome Dafinića rodom iz Kreševa.''

Bolnica u Novoj Biloj
U posljednjem ratu franjevci u Novoj Biloj (općina Travnik) 13. prosinca 1992. godine ustupaju prostorije crkve i pastoralnog centra župne crkve Svetog Duha za smještaj ratne bolnice koja je nazvana "Franjevačka bolnica dr. fra Mato Nikolić". Zanimljivo, u trenutku osnivanja bolnice, fra Mato Nikolić je bosanskoj javnosti bio gotovo nepoznat. Njezino djelovanje u tim neadekvatnim prostorijama se nastavilo do 27. studenoga 1999. godine, kada je preseljena u novoizgrađeni bolnički kompleks u naselju Dubrave, a naziv je promijenjen u "Hrvatska bolnica dr. fra Mato Nikolić", zbog svesrdne donacije Republike Hrvatske. Ravnatelj bolnice u izgradnji bio je fra Franjo Križanac, gvardijan samostana u Gučoj Gori.

Danas je ovo jedna od najmodernijih i najopremljenijih bolnica na području Bosne.

Godišnjica
Obljetnica rođenja prvog bosanskog liječnika i osnivača prve ljekarne u Bosni fra Mate Nikolića obilježava se 12. veljače. Godine 2024. obilježava se 240. godišnjica njegovog rođenja.

Također se, 12. svibnja, na obljetnicu njegove smrti, na njegovom grobu na groblju Milišić u Žepču polaže cvijeće i odaje počast u znak sjećanja na lik i djelo prvog bosanskog liječnika, farmakologa i farmaceuta. Godine 2024. obilježava se 180. godišnjica njegove smrti.

Izvori

Franjevci u Bosni i Hercegovini
Životopisi, Kreševo
Životopisi, Žepče

Mato Nikolić


Khan Abad (pashtun/dari: خان آباد) er en by i det nordlige Afghanistan. Byen ligger i provinsen Kunduz. Den har  indbyggere.

Referencer

Byer i Afghanistan

Khan Abad


Corentin Tolisso (født 3. august 1994 i Tarare, Frankrig), er en fransk fodboldspiller (central midtbane). Han har siden 2017 spillet for Bayern München i den tyske Bundesliga.

Klubkarriere
Efter i en årrække at have været en del af klubbens ungdomssystem blev Tolisso i 2012 rykket op i seniortruppen hos den franske storklub Olympique Lyon. Han debuterede for klubbens førstehold 10. august 2013 i en Ligue 1-kamp mod Nice og blev efterfølgende hurtigt en etableret del af startopstillingen. Allerede i sæsonen 2014-15 spillede han samtlige Lyons 38 Ligue 1-kampe, og scorede undervejs syv mål.

Tolisso fortsatte med at imponere, og i sommeren 2017 blev han solgt til tyske Bayern München for en pris på ca. 40 millioner euro. Dermed blev han det dyreste indkøb i både Bayern München og i Bundesligaens historie. Han var i sin første sæson, 2017-18, med til at vinde det tyske mesterskab med klubben.

Landshold
I perioden 2014-2016 spillede Tolisso 19 kampe og scoredet seks mål for det franske U/21-landshold. Han debuterede for A-landsholdet 28. marts 2017 i en venskabskamp mod Spanien og har (pr. december 2022) spillet 28 landskampe. Han blev udtaget til VM 2018 i Rusland.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Frankrig
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2020
Fodboldspillere fra Olympique Lyon
Fodboldspillere fra FC Bayern München

Corentin Tolisso


Treću HNL – Jug u sezoni 2021./22. čini 18 klubova koji  igraju dvokružnu ligu (34 kola).
Ligu je osvojio klub "Jadran Luka Ploče".

Sudionici

Sustav natjecanja
18 klubova igra dvokružnu ligu (34 kola).

Ljestvica

Raspored i rezultati utakmica
''Posljednje ažuriranje: 10. lipnja 2022. (kraj sezone)

Najbolji strijelci
Izvori:

Strijelci 10 i više pogodaka:

 Ažurirano: 16. lipnja 2022.

Povezani članci
 3. HNL – Jug
 2. HNL 2021./22.
 1. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2021./22.
 1. ŽNL Splitsko-dalmatinska 2021./22.
 ŽNL Šibensko-kninska 2021./22.
 1. ŽNL Zadarska 2021./22.

Vanjske poveznice
 hns-cff.hr, 3. HNL Jug
 hns-cff.hr, Središte Split
 facebook.com, 3. HNL Jug
 dalmatinskinogomet.hr, 3. HNL - Jug

Izvori
 hns-cff.hr, 3. HNL Jug
 hns-cff.hr, 3. HNL – Jug (2021./22.), wayback arhiva od 4. lipnja 2022.
 , objavljeno 3. lipnja 2022., preuzeto 16. lipnja 2022.
 hns-cff.hr, Središte Split
  int.soccerway.com, 3. HNL – South - 2021./22.''
  sofascore.com, 3. HNL, South
  tipsscore.com, 3. HNL, South 2021-2022
  rsssf.com, Croatia 2021/22 - Third Level

2021-22
3 Jug

3. HNL – Jug 2021./22.


Pierre Edouard Leopold Verger, alias Fatumbi or Fátúmbí (4 November 1902, in Paris – 11 February 1996, in Salvador, Brazil) was a photographer, self-taught ethnographer, and babalawo (Yoruba priest of Ifà) who devoted most of his life to the study of the African diaspora — the slave trade, the African-based religions of the new world, and the resulting cultural and economical flows from and to Africa.

Life
At the age of 30, after losing his family, Pierre Verger took up the career of journalistic photographer. Over the next 15 years, he traveled the four continents, documenting many civilizations that would soon be effaced by progress. His destinations included Tahiti (1933); United States, Japan, and China (1934 and 1937); Italy, Spain, Sudan (now Mali), Niger, Upper Volta, Togo and Dahomey (now Benin, 1935); the West Indies (1936); Mexico (1937, 1939, and 1957); the Philippines and Indochina (now Thailand, Laos, Cambodia and Vietnam, 1938); Guatemala and Ecuador (1939); Senegal (as a conscript, 1940); Argentina (1941), Peru and Bolivia (1942 and 1946); and finally Brazil (1946).  His photographs were featured in magazines such as Paris-Soir, Daily Mirror (under the pseudonym of "Mr. Lensman"), Life, and Paris Match, and in 1955 his graphic composition of three women bearing vases of flowers on turbaned heads was selected by curator Edward Steichen for MoMA's 1955 world-touring The Family of Man exhibition, seen by 9 million visitors.

In the city of Salvador, Brazil he fell in love with the place and people, and decided to stay for good. Having become interested in the local history and culture, he turned from errant photographer to a researcher of the African diaspora in the Americas. His subsequent voyages are focused on that goal: the west coast of Africa and Paramaribo (1948), Haiti (1949), and  Cuba (1957). After studying the Yoruba culture and its influences in Brazil, Verger became an initiate of the Candomblé religion, and officiated at its rituals.  During a visit to Benin, he was initiated into Ifá (ikin divination), became a babalawo (priest) of Orunmila, and was renamed Fátúmbí ("he who is reborn through the Ifá oracle").

Veger's contributions to ethnography are embodied in dozens of conference papers, journal articles and books, and were recognized by Sorbonne University, which conferred upon him a doctoral degree (Docteur 3eme Cycle) in 1966 — quite a feat for someone who dropped out of high school at 17.

Verger  continued to study and document his chosen subject right until his death in Salvador, at the age of 93. During that time he became a professor at the Federal University of Bahia in 1973, where he was responsible for the establishment of the Afro-Brazilian Museum in Salvador; and served as visiting professor at the University of Ifé in Nigeria. The non-profit  in Salvador, which he established to continue his work, holds more than 63,000 photos and negatives taken until 1973, as well as his papers and correspondence.

His life has been documented in a book by Jérôme Souty and a movie.

References

External links
 Dieux D'Afrique - prefaces
 Pierre Verger Foundation, Salvador
 Pierre Fatumbi Verger and his works
 Pierre Fatumbi Verger by Cida Nóbrega

Photographers from Paris
French emigrants to Brazil
1902 births
1996 deaths
French Candomblés
Babalawos
Academic staff of Obafemi Awolowo University
French ethnographers
French expatriates in the United States
French expatriates in Japan
French expatriates in China
French expatriates in Italy
French expatriates in Spain
French expatriates in Benin
French expatriates in Mexico
French expatriates in Cambodia
French expatriates in Bolivia
French expatriates in Argentina
Expatriates in Guatemala
French expatriates in Ecuador
French expatriates in Thailand
French expatriates in Peru
French expatriates in Niger
French expatriates in Haiti
French expatriates in Senegal
French expatriates in Nigeria
Anthropologists of the Yoruba
20th-century anthropologists
20th-century explorers
20th-century French photographers
Brazilianists
Explorers from Paris

Pierre Verger


An Tillandsia pinnata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez ngan Luis Aloysius, Luigi Sodiro. An Tillandsia pinnata in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia pinnata


Þelgró (teliospore eða teleutospore) á við um sérhæfð gró sveppa, til dæmis sumra ryðsveppa (Uredinomycetes) og brandsveppa (Ustilaginomycetes). Þelgró hafa þykka frumuveggi sem auðveldar þeim að liggja í dvala í langan tíma. Grókólfur vex út úr þelgrói þegar það spírar.

Útlitseinkenni
Þelgró eru samansett af einni, tveimur eða fleiri tvíkjarna frumum.

Þelgró eru gjarnan dökkleit og með þykka frumuveggi, sérstaklega meðal tegunda sem leggjast í dvala yfir vetur. Ættkvíslin Puccinia einkenndist áður ef tvífruma þelgróum en það greiningareinkenni er ekki notað lengur.

Sveppafræði

Þelgró


The Eclipse Foundation AISBL is an independent, Europe-based not-for-profit corporation that acts as a steward of the Eclipse open source software development community, with legal jurisdiction in the European Union. It is an organization supported by over 350 members, and represents the world's largest sponsored collection of Open Source projects and developers. The Foundation focuses on key services such as intellectual property (IP) management, ecosystem development, and IT infrastructure.

Projects
The Eclipse Project was originally created by IBM in November 2001 and was supported by a consortium of software vendors. In 2004, the Eclipse Foundation was founded to lead and develop the Eclipse community. It was created to allow a vendor-neutral, open, and transparent community to be established around Eclipse. The Foundation utilizes a hierarchical project structure. Each project stems from a primary parent project and may have sub-projects. The uppermost projects, which do not have a parent project, are called Top Level Projects.

The Eclipse Foundation is considered a "third generation" open-source organization, and is home to Jakarta EE, and over 425 open source projects, including runtimes, tools, and frameworks for a wide range of technology domains such as the internet of things (IoT), cloud and edge computing, automotive, systems engineering, digital ledger technologies, and open processor designs. The Foundation is best known for developing Eclipse IDE, an IDE primarily targeted at developing in Java. The Foundation as a whole is largely centred around Java development, with more than 90% of its codebase written in Java.

As of December 2022, the Eclipse Foundation hosts more than 425 open-source projects. The Foundation also hosts 20 Industry Collaborations, including groups devoted to the Eclipse IDE, Internet of Things, and scientific research.

The Eclipse Foundation hosts DemoCamps, Hackathons, and conferences; its flagship event is EclipseCon.

Membership
There are four types of membership in the Eclipse Foundation: Strategic, Contributing, Associate, and Committer. Each member organization pays annual dues based on its membership level.

Strategic Members are organizations that invest in developers and other resources to further develop the Eclipse technology. Each strategic member has a representative on the Eclipse Foundation Board of Directors. Strategic Members include the European Space Agency, Microsoft, and Oracle. Contributing Members are organizations that participate in the development of the Eclipse ecosystem and offer products and services based on, or with, Eclipse.  Associate Members are non-voting members who can submit requirements, participate in project reviews, and participate in the Annual Meeting of the Membership at Large and scheduled quarterly update meetings. Committer Members are committers who become full members of the Eclipse Foundation. Committers are the core developers of Eclipse projects and can commit changes to project source code. Committer Members have representation on the board of directors.

A majority of Foundation members contribute to the Foundation by creating new applications and tools based on previous Eclipse applications, while a third of Foundation members interact with multiple Foundation projects.

References

Further reading

External links
 Eclipse.org
 Eclipsepedia

Free software project foundations

Eclipse Foundation


Der Kremlin Cup 2010 war ein Tennisturnier der WTA Tour 2010 für Damen und ein Tennisturnier der ATP World Tour 2010 für Herren im Olimpijski in Moskau und fand zeitgleich vom 18. bis 24. Oktober 2010 statt.

Titelverteidiger im Einzel war Michail Juschny bei den Herren sowie Francesca Schiavone bei den Damen. Im Herrendoppel war die Paarung Pablo Cuevas und Marcel Granollers, im Damendoppel die Paarung Marija Kirilenko und Nadja Petrowa Titelverteidiger.

Herrenturnier
→ Hauptartikel: Kremlin Cup 2010/Herren

→ Qualifikation: Kremlin Cup 2010/Herren/Qualifikation

Damenturnier
→ Hauptartikel: Kremlin Cup 2010/Damen

→ Qualifikation: Kremlin Cup 2010/Damen/Qualifikation

Weblinks
 Offizielle Homepage des Turniers

Turnier der WTA Tour 2010
Turnier der ATP World Tour 2010
Tennisturnier in Moskau
Olimpijski

Kremlin Cup 2010


Bixega () ist ein Ort und ein Kirchspiel (Parroquia) in der Gemeinde Belmonte de Miranda der Autonomen Region Asturien im Norden Spaniens.

Bixega ist Verwaltungssitz der gleichnamigen Parroquia, deren 65 Einwohner (2011) in fünf Dörfern auf einer Fläche von 13,34 km² leben.

Bekannt ist Bixega durch seine Landschaft und die bereits durch die Römer im Tagebau betriebene Goldmine. Diese wurde 2004 im Untertagebau erweitert und 2006 geschlossen.

Sehenswürdigkeiten
 Pfarrkirche Santa Eulalia in Bixega.
 Tagebau der Goldmine. (Kann nach vorheriger Anmeldung von Gruppen besichtigt werden.)

Dörfer und Weiler der Parroquia

Einzelnachweise

Weblinks
 Infoseite im Tourismusportal vivirasturias (englischer und spanischer Text)
 Karte von Asturien (PDF; 12,52 MB)

Ort in Asturien
Belmonte de Miranda

Bixega


ප්‍රසව අත්හදාබැලීම යනු ගර්භණී කාන්තාවක් විසින් සාර්ථකව  යෝනිමාර්ගීය දරු උපතක් සිදුකිරීමට හැකිද යන්න පිරික්සා බැලීම සඳහා  ප්‍රසව වෛද්‍යවරයෙකුගේ ගේ අධීක්ෂණය යටතේ ප්‍රසවයේ යම්තාක් දුරට  සිදුවීමට ඉඩහැර කරන නිරීක්ෂණයයි. මෙහිදී සාර්ථක ප්‍රතිඵල නොමැතිනම් සිසේරියානු කැපුම වෙතින් දරු උපත සිදුකරනු ලැබේ.

ආශ්‍රිත
 Trial of labor after caesarian (TOLAC)
 සිසේරියානු කැපුම

ප්‍රසව අත්හදාබැලීම


Angel City may refer to:

Music
Angel City (electronic music group), dance project of Zentveld & Oomen
Angel City, alternative name of Australian band The Angels
Angel City (album), a 2012 album by Roscoe Mitchell
"Angel City", a song from the 1991 Motörhead album 1916
Angel City Outcasts, punk rock group
Angel City Chorale, choir in Los Angeles

Places
Angel City, Florida, location in the US
Angel City, Texas, an unincorporated community
Angel City, California, a fictional city in which the computer and video games Juiced and Juiced: Eliminator are set
Angels Camp, California, called "Angel City" on some archaic maps
Los Angeles, California, referred to as the "City of Angels" or occasionally "Angel City"

Roller Derby
Angel City Derby, Los Angeles-based roller derby league

Soccer
Angel City FC, Los Angeles-based women's soccer team in the National Women's Soccer League (NWSL)
Angel City Brigade, LA Galaxy support group

Theatre, film and television
Angel City (play), a 1976 play by Sam Shepard
Angel City (miniseries), an American documentary miniseries
Angel City (1977 film), a film featuring Robert Glaudini
Angel City (1980 film), a television film directed by Philip Leacock and Steve Carver

See also
Angels City

Angel City


قائمة بالأبطال في بطولة 1987 أمريكا المفتوحة:

الكبار

فردي رجال

 إيفان ليندل هزم  ماتس ويلندر, 6-7, 6-0, 7-6, 6-4

فردي سيدات

 مارتينا نافراتيلوفا هزم  شتيفي غراف, 7-6, 6-1

مراجع

الرياضة في مدينة نيويورك في 1987
أحداث سبتمبر 1987 الرياضية في الولايات المتحدة
أمريكا المفتوحة حسب السنة (كرة مضرب)
كرة المضرب في 1987
كرة مضرب أمريكية في 1987

أمريكا المفتوحة 1987 (كرة مضرب)


Volkstümliche Musik (German for "folksy/traditional/popular music") is a modern popular derivation of the traditional Volksmusik genre of German-speaking regions. Though it is often marketed as Volksmusik, it differs from traditional folk music in that it is commercially performed by celebrity singers and concentrates on newly created sentimental and cheerful feel-good compositions. Volkstümliche Musik is sometimes instrumental, but usually presented by one or especially two singers and is most popular amongst an adult audience in Germany, Austria, Switzerland, and also in South Tyrol (Italy), Alsace-Moselle (France), Netherlands, Flanders (Belgium), Slovenia, Silesia (Poland) and northern Croatia.

Characteristics
Closely related to the German schlager genre, many titles stress a Heimat affect, being presented in regional dialects (e.g. Bavarian, Upper Saxon, Low German or Rhinelandic) or colloquial language and invoke local and regional lifestyles and traditions, particularly dances. Brass and Alpine musical instruments, such as Alphorns, Zithers, acoustic guitars, violas, and harmonicas are frequently featured, although most commercial productions nowadays employ drum machines and synthesizers. Yodeling is also common.

History
From the early 1960s onwards, Volkstümliche Musik was conceived for commercial reasons as a counterweight to youth-oriented rock and pop music. The adjective volkstümlich refers to the borrowing of German folklore elements, connecting them to virtually all kinds of light dance and popular music of the 19th and early 20th centuries, from waltz to swing music. The large popularity of this music genre led to the development of volkstümliche record charts and various radio and television broadcasts with popular presenters like Carolin Reiber or Maria Hellwig.

Volkstümliche Musik was influenced by Flower Power songs as well as by popular classical pieces during the 1970s and has been increasingly mingled with schlager music, promoted by successful singers like Heino serving as a model for performers like Die Flippers, Andy Borg or Kristina Bach. Its diffusion was further boosted by comprehensive TV broadcasting with some of the most popular programmes including Musikantenstadl (since 1981), Grand Prix der Volksmusik (1986–2010) and Lustige Musikanten with Marianne & Michael. Beside Volkstümliche Musik, these telecasts also feature big bands, country and even samba music.

Reception
Modelled on immensely popular Musikantenstadl, since the early 1990s Volkstümliche Musik features strongly in numerous peak-time television broadcasts on German, Austrian and Swiss public TV networks including ARD, ZDF, ORF and Schweizer Fernsehen as well as several regional TV networks and local radio stations. Commercial broadcasters nowadays tend to stay clear of it because it is not very popular with the commercially desirable younger target groups up to 49 years of age, however, there are several cable and satellite television stations focusing on the genre.

Not unlike schlager, Volkstümliche Musik is often belittled by younger or more sophisticated audiences as a massively commercialized product created for the lower strata of society, conveying idyllic, reactionary, irrational ideas. Those holding these views sometimes sarcastically deride the expression "volkstümliche Musik" (folksy/folk-like music) by replacing the "-tümlich"(-like)-suffix by "-dümmlich", meaning roughly "featherbrained", turning it into "folk-featherbrained Music", e.g. dim-witted, daft or dopey. Sociological surveys confirm a predominant conservative attitude among the target population, who often feel that Volkstümliche Musik performances provide a means of stress alleviation and escapism. In this perception, Volkstümliche Musik differs somewhat from its ancestor, the traditional folk (Volksmusik), which continues to be performed by many local groups and orchestras in different areas.

The Volkstümliche Musik market is the largest section of the music business in German-speaking areas. Due to the advanced age of the main target group, copyright infringement has not been prevalent so far.

United Kingdom

Though the term is mainly unknown in the United Kingdom, volkstümliche Musik has attracted a fanbase there including BBC Radio Manchester commentator, Ian Cheeseman. A number of British singers have also been attracted to this style of music, even featuring on Musikantenstadl, such as Ross Antony, Tony Christie and Roger Whittaker.

See also
Music of Germany
Austrian folk dancing

References

External links
Radio Heimatmelodie – a radio format specialized on German Volksmusik and "volkstümlicher Schlager"
Radio VHR – one major source of German Volksmusik and Schlager (online-stream)
Radio Herz: Radio station from Toronto playing Volksmusik 24 hours a day via the internet
 Schlager/Volksmusik – various online-streams
Volksmusik.TV: Schlager, volkstuemliche,- and Volksmusik available via Cable, Satellite and IPTV

German folk music
German words and phrases

Volkstümliche Musik


මෙත්තා හෙවත් මෛත්‍රීය යනු කරුණාව, දයාව ආදී වදන් වලට තරමක් ආසන්න තේරුමක් වචනයකි.

බුදු දහම අනුව මෙය දස පාරමිතා වලින් එකක් වන අතර සතර බ්‍රහ්ම විහරණයේ පළමු අංගයයි. මෛත්‍රී භාවනාව යනු බෞද්ධ භාවනා ක්‍රමවල එක් ප්‍රසිද්ධ ක්‍රමයකි.

මෛත්‍රී  භාවනාව
මෛත්‍රී භාවනාවේ අරමුණ කරුණාව හා දයාව පැතිරවීමයි. (බැඳීමකින් තොරව දයාව පෙන්වීම) මෙම භාවනාව ආරම්භ‍වන්නේ භාවනා කරන්නා විසින් තමාටම මෛත්‍රීය පතුරුවා ගනිමිනි. ඉන්පසු පිළිවෙලින් තම දෙමාපියන්ට, මිතුරන්ට, ගුරුවරුන්ට, හිතුවතුන්ට, අහිතව හා අවසානයේදි සියළුම සත්වයා වෙත මෛත්‍රීය පතුරුවයි.

බුදුදහමට අනුව මෛත්‍රීය ප්‍රගුණ කළ තැනැත්තාට අයහපත් ක්‍රියා හෝ ක්‍රෝධ සිතුවිලි සිතෙහි දරා ගැනීමට අවශ්‍ය නොවේ.ඒ හෙයින් ඔවුන් වඩා පහසුවෙන් හා සැහැල්ලුවෙන් වාසය කරති. නින්ද නොයාමේ රෝගයට හා නපුරු සිහින පෙනී‍මට ප්‍රතිකර්මයක් ලෙස ද මෛත්‍රී  භාවනාව භාවිතා වේ. මෛත්‍රීයෙන් පිරුණු තැනැත්තෙක් ආශ්‍රය කිරීම පහසු වන අතර ඔහු වටා සිටින්නන්ට ඉන් සතුටක් ලැබේ. මෛත්‍රීය දයාවෙන්, සාමයෙන් හා සතුටෙන් පිරුණු ලෝකයක් බිහිකිරීමට උපකාරී වේ.

මෛත්‍රී  භාවනාව ක්‍රෝධයෙන් කැළ‍ඹුනු සිත් සුවපත් කර ගැනීම සඳහා යොදා ගත හැකි ඔසුවකි. මෛත්‍රීය පුහුණු කරගත් කෙනෙකු පහසුවෙන් කේන්තියට පත් නොවන අතර වෛරය ඇතිවුවත් එය පහසුවෙන් යටපත් කර ගනී.

මෛත්‍රීය සතුරු බවින් හා ප්‍රචණ්ඩත්වයෙන් තොර වේ. ඉන්  සියළු දෙනාගේම සතුට  ප්‍රාර්ථනා කෙරේ. ඉවසීම, අන් අය කෙරෙහි ගෞරවය දැකිවීම හා අන් අය අගය කොට සැලකීම ද මෙහි කොටසක් වේ. මෛත්‍රීය යනු ආත්මාර්ථයෙන් තොරව යමෙකුට දක්වන දයාව ලෙසද  පෙන්වා දීමට පුළුවන. එය දෙමාව්පියන් විසින් තම දරුවෙකුට දක්වන ආදරය හා සමානය.මෛත්‍රී  භාවනාවේදි සිමාරහිත අයුරින් දයාන්විත හදවතක් ඇති කර ගැනීම සඳහා වු පාඨ පිළිබඳව සිත යොමු කරයි. මෛත්‍රීය හේතුවෙන් සියළු ජීවින් කෙරෙහි කරුණාව හා පරිත්‍යාගශීලිත්වය දක්වන අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මෛත්‍රිය වැඩූ තැනැත්තා සියළු සත්වයාගේ සතුටේදි සතුටු විය හැකි තත්වයකට පත් වේ.

බුදු දහම

මෛත්‍රිය


Midnapore occidental (en bengalí: পশ্চিম মেদিনীপুর জেলা) es un distrito de la India en el estado de Bengala Occidental. Código ISO: IN.WB.PM.

Comprende una superficie de 9 345 km².

El centro administrativo es la ciudad de Midnapore.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 5 944 330 habitantes, de los cuales 2 910 670 eran mujeres y 3 032 630 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Midnapore occidental

Distrito de Midnapore occidental


Paris-Roubaix 2018 var den 116. udgave af cykelløbet Paris-Roubaix. Det var det 15. arrangement på UCI's World Tour-kalender i 2018 og blev arrangeret 8. april 2018. Løbet blev vundet af slovakiske Peter Sagan fra .

Hold og ryttere

Danske ryttere
Lars Bak kørte for
Matti Breschel kørte for
Søren Kragh Andersen kørte for
Mads Würtz Schmidt kørte for
Magnus Cort kørte for
Mads Pedersen kørte for
Michael Carbel kørte for

Resultater

Referencer

Eksterne henvisninger

2018
UCI World Tour 2018

Paris-Roubaix 2018


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

 29. rujna  Frederick Webb Hodge, američki antropolog, povjesničar i arheolog (* )

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Znanost u 1956.


This is a list of aircraft of the Fleet Air Arm (FAA).

On 1 April 1918 the Royal Naval Air Service (RNAS) was merged with the Royal Flying Corps (RFC) to form the Royal Air Force (RAF) which directly operated and controlled all naval aircraft. On 1 April 1924 the Fleet Air Arm of the Royal Air Force was created as a distinct component of the RAF, which existed until 24 May 1939 when command of the Fleet Air Arm was transferred back to Royal Navy control.
Coastal Command patrol aircraft, including most large seaplanes, remained with the RAF despite their operations in a naval environment. Prototypes were largely under the control of the Air Ministry and not the Fleet Air Arm until their introduction into service.

Aircraft
Acronyms in table
ASW; Anti-submarine warfare
AEW; Airborne Early Warning
ECM; Electronic counter measures
EW;  Electronic Warfare aircraft

Helicopters to support the Royal Marines
 Westland Gazelle
 Agusta-Bell Sioux/Westland-Bell Sioux
 Westland Lynx
 Westland Scout

Airships and balloons

 List of British airships
 Barrage balloons

UAVs and drones

 Airspeed Queen Wasp (retired)
 Curtiss Queen Seamew (retired)
 de Havilland DH.82 Queen Bee (retired)
 Miles Queen Martinet (retired)
 Boeing Insitu ScanEagle

Gliders
 Akaflieg München Mü13 – One former Luftwaffe (1945–1957)
 DFS SG 38 Schulgleiter – Three (1947–1952)
 Eliotts Olympia I – One (1946–1955)
 DFS Kranich I – One (1946–1960)
 DFS Kranich II – One (1946–1953)
 Schneider Grunau Baby – Six (1946–1952)
 Slingsby Cadet – One (1946–1949)
 Slingsby Prefect – One (1953–1956)

Weapons of the Fleet Air Arm

Air-to-air missiles
 Hughes/Raytheon AMRAAM: Medium-range air-to-air missile – Carried by the Sea Harrier (retired).
 de Havilland Firestreak: Air-to-air missile – Carried by the Sea Venom and Sea Vixen (retired).
 Hawker Siddeley Red Top: Air-to-air missile – Carried by the Sea Vixen (retired).
 Raytheon Sidewinder: Short-range air-to-air missiles – Carried by the Buccaneer. Phantom, Scimitar and Sea Harrier.
 Raytheon Sparrow: Medium-range air-to-air missile – Carried by the Phantom

Air-to-surface missiles
 Nord AS.11: air-to-surface anti-tank, anti-ship missile. Carried by the Wessex and Wasp helicopter (retired).
 Aérospatiale AS.12: Air-to-surface anti-ship missile. Carried by the Wasp and Wessex helicopters (retired).
 Martin Marietta Bullpup: Air-to-surface missile – Carried by the Scimitar and Sea Vixen (retired).
 Hawker Siddeley/Matra Martel – Carried by the Buccaneer and Sea Harrier (retired).
 BAe Dynamics Sea Eagle: Anti-ship missile, carried by the Buccaneer and Sea Harrier (retired).
 British Aircraft Corporation Sea Skua: Anti-ship missile, carried by the Lynx (retired).
 Thales Air Defence Lightweight Multirole Missile (Martlet), Carried by the Wildcat
 MBDA Sea Venom: Anti-ship missile, on order for use on the Wildcat.

Nuclear weapons 1950 to 2000
 AWRE Red Beard nuclear bomb – Carried by the Buccaneer, Scimitar and Sea Vixen (retired).
 AWRE WE.177 nuclear bomb – Carried by the Buccaneer, Sea Harrier and Sea Vixen (retired).
 AWRE WE.177 nuclear depth charge – Carried by the Westland Lynx, Wasp and Wessex helicopters (retired).

Unguided rockets
 2-inch RP - Air-to-air, air-to-surface rockets. Carried by the Buccaneer and Sea Vixen (retired).
 Thomson-Brandt/Matra SNEB – 68-mm (2.7-inch) air-to-surface rockets. Carried by the Buccaneer, Phantom, Sea Harrier and Sea Vixen (retired).
 RP-3 – 3-inch (76-mm) air-to-surface rockets. Carried by the Attacker. Firefly, Scimitar, Sea Fury, Sea Hawk, Sea Hurricane, Sea Vixen, Swordfish, Tarpon/Avenger (retired).

Torpedoes
 18" Mark 30 torpedo – Carried by the Fairey Gannet and Westland Whirlwind helicopter (retired).
 British 18-inch torpedo Mark XVII – Carried by the Blackburn Firebrand (retired).
 General Electric/Western Electric Mark 24 mine (retired).
 Brush Development Company Mark 43 torpedo (retired).
 General Electric Mark 44 torpedo – Carried by the Westland Sea King, Wasp, Wessex and Whirlwind helicopters (retired).
 Aerojet/Honeywell/Raytheon Mark 46 torpedo – Carried by the Westland Lynx, Sea King, Wasp, Wessex and Whirlwind helicopters (retired).
 GEC-Marconi Sting Ray torpedo – Carried by the AgustaWestland Merlin, Westland Lynx and Sea King helicopters.

Free fall bombs
 Hunting Engineering, Ltd BL755

See also
List of aircraft of the Royal Air Force
List of aircraft of the Royal Naval Air Service
List of aircraft of the Army Air Corps (United Kingdom)

References

Citations

Bibliography

External links

Fleet Arm Arm Archive: Aircraft
Fleet Air Arm - Phantom F4K

Fleet Air Arm aircraft
Fleet Air Arm
United Kingdom Fleet Air Arm, List of aircraft of the

List of aircraft of the Fleet Air Arm


Belejringen af Pskov var en begivenhed under den ingermanlandske krig. Belejringen indledtes af den svenske hærfører Jacob De la Gardie i juli måned 1615. Pskov var da en meget stærkt befæstet by med cirka 14.000 indbyggere.

Den 3. juli 1615 rejste Gustav II Adolf til Rusland med forstærkninger. Fem dage senere ankom han til byen Narva for derefter at marchere mod belejringen i Pskov. Gustav Adolf ankom den 29. juli til den svenske lejr, hvor Evert Horn var øverstbefalende, da De la Gardie var optaget af fredsforhandlingerne i Novgorod. Allerede næste dag lod Gustav Adolf sine styrker opstille foran byen. De forsvarende kosakker gjorde et udfald mod hæren; Horn døde under kampene. Det planlagte stormangreb kunne ikke gennemføres, efter som artilleriet led af mangel på ammunition.

Den 15. august døde øverste kvartermester og teknikekspert Robert Moore. Byen blev omringet efter, at yderligere forstærkninger var ankommet. Under tiden fortsatte fredsforhandlingerne i Novgorod. De polske og engelske diplomater, som medvirkede, mente ikke, at svenskerne skulle fortsætte belejringen, mens forhandlinger om fred fandt sted, men Gustav II Adolf var fast. Artilleriet led mere og mere af mangel på ammunition; i september bombarderede det svenske artilleri endnu mere end ellers. Ved et held for den svenske hær ankom den 28. september ny ammunition.

Den 9. oktober stormede svenskerne, men forgæves. Cirka 20 mand døde ved forsøget. Yderligere et forsøg gjordes dagen efter, den 10. oktober med at bombardere byen. En snes huse brændte ned. Under bombardementet eksploderede et svensk krudtforråd imidlertid. Efter en uge trak den svenske hær sig tilbage. De engelske fredsforhandlere i Novgorod forstod ikke hvorfor, den svenske hær trak sig tilbage og troede, att de havde formået Gustav II Adolf at afslutte sine krigshandlinger.

De urolige tider
Den ingermanlandske krig

Belejringen af Pskov 1615


Convenția pentru unificarea anumitor norme referitoare la transportul aerian internațional, denumită în mod obișnuit Convenția de la Varșovia, este o convenție internațională care reglementează răspunderea pentru transportul internațional de persoane, bagaje sau mărfuri realizate de către aeronave contra cost.

Inițial semnat în 1929 la Varșovia (de aici și numele), a fost modificat în 1955 la Haga, Olanda și în 1971 în Guatemala City, Guatemala. Curțile din Statele Unite au afirmat că, cel puțin pentru anumite scopuri, Convenția de la Varșovia este un instrument diferit de Convenția de la Varșovia, astfel cum a fost modificată prin Protocolul de la Haga.

Convenția de la Montreal, semnată în 1999, a înlocuit sistemul Convenției de la Varșovia.

Referințe

Bilete de avion
Istoria Varșoviei
Tratate ale României

Convenția de la Varșovia


غرام وانتقام فيلم مصري وهو ثاني أفلام أسمهان وآخرها، وقد توفيت على نحو غامض قبل إتمامه؛ فاضطر يوسف وهبي إلى إحضار ممثلة بديلة لتصوير بعض المشاهد، ومن تلك المشاهد: مشهد نشيد الأسرة العلوية. غنت أسمهان في الفيلم مجموعة من الأغاني من أشهرها: «إمتى حتعرف»، و«ليالي الأنس في فيينا».

أوضح الفنان يوسف وهبي في برنامج تلفزيوني أنه قبل دفنها أظهر جثمانها في آخر مشهد بنهاية الفيلم بعد الحادث المشئوم.

القصة

سهير (أسمهان) هي مطربة مشهورة تحب وحيد عزت (أنور وجدي) الثري، وتعتزل من أجله، لكنه يموت برصاصة طائشة مجهولة. تدور الشبهات حول الموسيقار جمال حمدي (يوسف وهبي)، لكن لا تتوافر أدلة كافية على إدانته، فتحاول سهير إغراءه لكي تعرف الحقيقة منه، ويعترف لها بأنه قتل وحيد في مشاجرة، لأنه غرر بأخته الساذجة. ثم يُقبض على جمال، ويعرف بأن سهير خدعته، ولكنها تعترف له بأنها أحبته. يُفرج عن جمال، وفي ليلة زفافه من سهير تموت في حادث.

بطولة

أغاني الفيلم

وصلات خارجية

ملاحظات

أعمال مقتبسة عن أعمال بيير كورني
أفلام أنور وجدي
أفلام باللغة العربية
أفلام محمود المليجي
أفلام مصرية إنتاج 1944
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام موسيقية درامية مصرية
أفلام يوسف وهبي

غرام وانتقام (فيلم)


පූජා භාට් (උපත 1972 පෙබරවාරි 24) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂිකාවක, හඬ ශිල්පිනියක, නිළියක, නිරූපිකාවක සහ චිත්‍රපට නිර්මාණශිල්පිනියකි. ජාතික චිත්‍රපට සම්මාන දෙකක් ඇතුළත්ව, සම්මාන ගණනාවකට හිමිකමි කියන ඇය, භාට් පවුලේ ඉන්දියානු චිත්‍රපට නිර්මාණකරුවකු වන මහේශ් භාට්ගේ දියණියයි. භාට් ඇගේ ප්‍රථම ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කළේ 1989 මහේශ් භාට්ගේ රූපවාහිනී චිත්‍රපටයක් වූ ඩැඩී තුළ ය. එම චිත්‍රපටය සඳහා ඇයට හොඳමා කාන්තා රංගන ප්‍රවිෂ්ටය වෙනුවෙන් ලක්ස් වසරේ නවල මුහුණ සඳහා ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානය හිමි විය.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

1972 උපත්
ජීවත්වන්නෝ
ඉන්දියානු චිත්‍රපට නිළියෝ

පූජා භාට්


Le  est un fleuve situé dans la préfecture de Hyōgo au Japon.

Géographie
Le fleuve Kako, long de , prend sa source à  d'altitude sur les pentes du mont Awaga à Tamba. Il suit un cours orienté du nord vers le sud et traverse les villes de Nishiwaki, Katō et Ono, avant de se jeter dans la mer de Harima entre les villes de Takasago et Kakogawa.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Cours d'eau dans la préfecture de Hyōgo
Nishiwaki

Kako-gawa


La síntesis de Kiliani-Fischer, nombrada así por los químicos Heinrich Kiliani  y Hermann Emil Fischer, es un método para la síntesis de monosacáridos. Procede a través de la síntesis de hidrólisis de una cianhidrina del carbonilo de  una aldosa, por la cual se alarga la cadena de carbono del carbohidrato precursor, conservándose así la estereoquímica en todos los carbonos quirales presentes anteriormente. El carbono quiral nuevo se produce con las dos estereoquímicas posibles, por lo que el producto de la síntesis de Fischer-Kiliani es una mezcla racémica de dos epímeros]. Por ejemplo, la  D-arabinosa se convierte en una mezcla de D-glucosa y D-manosa.

Síntesis clásica de Kiliani–Fischer
La versión original de la síntesis de Kiliani-Fischer procede a través de la cianhidrina y la lactona aldónica intermedia del ácido. El primer paso consiste en hacer reaccionar el azúcar a partir de cianuro acuoso (por lo general NaCN); el cianuro se somete a la adición nucleofílica en el grupo carbonilo del azúcar (mientras que los azúcares tienden a existir sobre todo como un hemiacetal cíclico piranósico, siempre están en equilibrio químico con su apertura de cadena forma aldehído o cetona, y en el caso de estos aldosas es la forma aldehído la que reacciona en esta síntesis). La cianhidrina resultante de esta adición se calienta en agua, que hidroliza el cianuro en un grupo ácido carboxílico, que rápidamente reacciona con un grupo hidroxilo intramolecular para formar una lactona más estable. Ahora hay dos lactonas diastereoisoméricas en la mezcla de reacción. Se pueden separar  separados por cromatografía o partición en diferentes solventes) y luego la lactona deseada  se reduce con una amalgama de sodio. Como se ilustra a continuación, la D-arabinosa se convierte en una mezcla de D-glucononitrilo y D manononitrilo, que luego se convierten en D-gluconolactona y D-manonolactone, se separan, y se reducen a D-glucosa o D-manosa. El rendimiento químico por este método tiende a ser alrededor del 30%.

Modificaciones
Más recientemente, se ha desarrollado un método de reducción mejorado, el cual produce rendimientos más altos de los azúcares alargados. En lugar de la conversión de la cianhidrina a una lactona, la cianhidrina se reduce con hidrógeno,utilizando paladio sobre sulfato de bario como catalizador y  agua como disolvente, para formar una imina. Debido a la presencia de agua, la imina rápidamente se hidroliza para formar un aldehído, por lo tanto que el extremo carbonílico de los azúcares se produce en solo dos pasos en lugar de tres. La separación de los isómeros  se realiza en los productos del azúcar  y no en las lactonas intermedias. Un catalizador especial es necesario para evitar una mayor reducción del grupo aldehído a un grupo hidroxilo, lo cual produciría un alditol. Estos catalizadores de hidrogenación que limitan a un solo paso se denominan venenos catalíticos; un ejemplo es el  paladio Lindlar. Las reacciones que siguen ilustran este método mejorado para la conversión deL-treosa a la L-xilosa y L-lixosa.

Usos y limitaciones
Los dos enantiómeros del gliceraldehído están disponibles comercialmente, por lo que se puede acceder a cualquier estereoisómero de cualquier aldosa con cualquier longitud por un número adecuado de aplicaciones repetidas de la síntesis de Fischer-Kiliani. La triosa D-gliceraldehído (1) produce por reacción de Killiani-Fischer las tetrosas D-eritrosa (2a) y D-treosa (2b). Estas pueden producir las pentosas D-ribosa (3a), D-arabinosa (3b), D-xilosa (3c) y D-lixosa (3d). La siguiente iteración conduce a la hexosas D-alosa (4a), D-altrosa (4b), D-glucosa (4c), D-manosa (4d), D-gulosa (4e), D-idosa (4f), D-galactosa (4g) y D-talosa (4h). Las D-heptosas y otros azúcares de cadenas más largas están disponibles al seguirse la secuencia; la serie  enantiomérica L está disponible al iniciar la secuencia con L-gliceraldehído.

Las iteraciones sucesivas  de la síntesis de Kiliani-Fischer permite el acceso a todos los diastereómeros de cualquier longitud de cadena para una estereoquímica específica absoluta de los reactivos iniciales.
En la práctica, la síntesis de Kiliani-Fischer se utiliza generalmente para la producción de azúcares que son difíciles o imposibles de obtener de fuentes naturales. A pesar de que permite el acceso a todos los estereoisómeros posibles de cualquier aldosa deseada, el proceso tiene limitaciones por su bajo rendimiento y el uso de reactivos tóxicos. Además, el proceso requiere contar con un suministro de azúcares anteriores de la serie, lo cual puede requerir trabajo de síntesis sustancial si dichos azñucares no están fácilmente disponibles. Por ejemplo, si las sucesivas iteraciones de la síntesis de Kiliani-Fischer se utilizan, el rendimiento general cae aproximadamente en función exponencial para cada iteración adicional.
El proceso que solo proporciona acceso directo a aldosas, mientras que algunos azúcares de interés pueden ser cetosas. Algunas cetosas pueden ser accesibles desde aldosas similares por isomerización a través de un intermediarios enodiólicos; por ejemplo, al agregar una base acuosa, la glucosa, fructosa y manosa se interconvierte, dado que comparten una forma enodiol. Algunos azúcares poco comunes son también accesibles a través de condensación aldólica.

Referencias
Carey, Francis A. (2006). Organic Chemistry, Sixth Edition, New York, NY: McGraw-Hill. ISBN 0-07-111562-5.

Reacciones orgánicas

Síntesis de Kiliani-Fischer