Sir Winston Leonard Spencer Churchill (30 Kasım 1874 - 24 Ocak 1965) (Nişanları: KG, OM, CH, TD, DL, FRS, RA), 1940-1945 ve 1951-1955 dönemi Birleşik Krallık Başbakanı. II. Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık'ın başında bulunmuştur. Savaşın ardından 5 Mart 1946'da ABD'nin Missouri eyaletinin Fulton kentindeki Westminster Kolejinde verdiği söylevle "Demir Perde" teriminin benimsenmesini sağlamış ve Soğuk Savaş'ın habercisi olarak tanımlanmıştır.

Hayatı
30 Kasım 1874'te, Randolph Churchill ve Amerikalı eşi Jennie Jerome'un oğlu olarak dünyaya geldi. 1895'te Kraliyet Harp Okulunu bitirdi ve orduya girdi. Boer Savaşı'nda esir düştü ve kaçarak millî kahraman haline geldi. On ay sonra, Muhafazakâr Parti'den milletvekili seçildi.

1904'te Liberal Parti'ye girdi. 1911'de Bahriye Nazırı oldu. Başarılı siyasi kariyeri 1915 Gelibolu yenilgisinden sonra düşüşe geçti. Sadece donanmayla Çanakkale Boğazı'nın geçilebileceği, ardından da rahatça İstanbul'a ulaşılabileceği konusundaki ısrarcı tavrı, Türklerin umulandan çok daha başarılı bir savunma yapması; müttefik ordusunun tarihi yenilgisine yol açtı. Bu başarısızlığın mimarı olarak nitelendirilen Churchill, Britanya halkı karşında çok zor bir durumda kaldı ve muhaliflerinin de zorlamasıyla görevinden ayrıldı. Ancak 1917'de Cephane Bakanlığı'na ve Harbiye Bakanlığı'na getirildi. 1924'te tekrar Muhafazakâr Parti'ye girerek Maliye Bakanı oldu (1924-1929).

1939'da bir kez daha Bahriye Nazırlığına ve 1940'ta Neville Chamberlain'ın yerine başbakanlığa getirildi. II. Dünya Savaşı'nda izlediği savaş politikası ve Roosevelt ile kurduğu iyi ilişkiler onu Britanya tarihinin en önemli devlet adamları arasına soktu. Yine bu dönemde Müttefik Devletlerin Balkanlar'a kaydırmaya çalıştığı strateji konusunda Ruslarla çalıştı. Ancak SSCB'nin burada hakim duruma geçmesinden de çekiniyordu. Bu yüzden savaşın başından itibaren stratejik önemi büyük olan Türkiye'yi savaşa sokmaya çalıştı. Kahire ve Adana'da Türk yöneticileriyle bu konuda yaptığı görüşmelerde, Türkiye'nin istediği askeri yardımı vermeye de yanaşmadı. Savaş sonrası Avrupa ülkelerinin birleşmesini sağlayan NATO, Avrupa Konseyi gibi kurumların oluşması için büyük çaba gösterdi. 1951 seçimlerinde tekrar iktidara geldi. 1955'te görevlerini aynı zamanda yeğeni Clarissa Churchill'in eşi olan Anthony Eden'e bırakarak siyasetten çekildi.

Son yıllarını daha çok yazarak ve resim yaparak geçirdi. 1953 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı. 1963'te Amerikan Devleti, kendisine onursal vatandaşlık verdi. 1965 yılında, 91 yaşında inme nedeniyle öldü ve Blenheim Palace'a gömüldü.

Erken dönem

Çocukluğu ve eğitimi
Churchill, 30 Kasım 1874'te ailesinin atalarından kalma evi olan Oxfordshire'daki Blenheim Sarayı'nda doğdu. Marlborough Düklerinin doğrudan soyundan gelen ailesi, İngiliz aristokrasisinin en üst düzeylerindendi. Babası Lord Randolph Churchill, 1873'te milletvekili seçildi. Annesi Jennie, zengin bir Amerikalı iş adamı olan Leonard Jerome'un kızıydı.

1876'da Churchill'in dedesi John Spencer-Churchill, o zamanlar Birleşik Krallık'ın bir parçası olan İrlanda Genel Valisi olarak atandı bunun sonucunda aile İrlanda'nın başkenti Dublin'e taşındı. Aile Dublin'de yaşarken Winston Churchill'in erkek kardeşi Jack (John Strange Spencer) Churchill doğdu. Kardeşlere dadıları olan Elizabeth Everest baktı.

Churchill yatılı okumaya yedi yaşında Berkshire, Ascot'taki St George's okulunda başladı. 1884'te, akademik performansının arttığı Hove'daki Brunswick Okuluna transfer oldu. Nisan 1888'de 13 yaşındayken Harrow Okulu'nun giriş sınavını kıl payı geçti. Babası onun askeri bir kariyere hazırlanmasını istedi ve bu nedenle Harrow'daki son üç yılı ordu formundaydı. Sandhurst Kraliyet Askeri Akademisi'ne kabul edilmek için iki başarısız girişimden sonra üçüncü kez başarılı oldu. Eylül 1893'ten itibaren süvari askeri öğrencisi olarak kabul edildi. Babası, Churchill'in Sandhurst'deki işini bitirmesinden kısa bir süre sonra Ocak 1895'te öldü.

Küba, Hindistan ve Sudan: 1895-1899
Şubat 1895'te Churchill, Aldershot merkezli İngiliz Ordusu'na 4. Kraliçe'nin Kendi Hussars alayında ikinci bir teğmen olarak görevlendirildi. Askerî harekâta tanık olmaya istekli olarak, kendisini bir savaş bölgesine göndermek için annesinin nüfuzunu kullandı. 1895 sonbaharında, o ve o zamanlar bir alt sınıf olan arkadaşı Reggie Barnes, bağımsızlık savaşını gözlemlemek için Küba'ya gitti ve bağımsızlık savaşçılarını bastırmaya çalışan İspanyol birliklerine katıldıktan sonra çatışmalara dahil oldu. Churchill New York'a gitti ve Amerika Birleşik Devletleri hayranlığıyla annesine "Amerikalıların ne kadar olağanüstü insanlar olduğunu" yazdı. Hussar'larla birlikte Ekim 1896'da Bombay'a gitti. Bangalore'da yaşadı, 19 ay boyunca Hindistan'da kaldı, Kalküta'yı üç kez ziyaret etti ve Haydarabad ve Kuzey Batı Sınırına seferlere katıldı.

Hindistan'da Churchill, Plato, Edward Gibbon, Charles Darwin ve Thomas Babington Macaulay gibi bir dizi yazarı okuyarak kendi kendine eğitim projesine başladı. Kitaplar, yurtdışında sık sık yazışmalar yaptığı annesi tarafından kendisine gönderildi. 1898 tarihli bir mektubunda, dini inançlarına atıfta bulunarak, "Hristiyan veya diğer herhangi bir dini inancı kabul etmiyorum" dedi. Churchill, İngiltere Kilisesi'nde vaftiz edilmişti, ancak daha sonra anlattığı gibi, gençliğinde şiddetli bir Hristiyanlık karşıtı evre geçirdi ve bir yetişkin olarak agnostikti. Kuzenlerinden birine yazdığı başka bir mektupta, dinden "lezzetli bir narkotik" olarak bahsetti ve Protestanlığı Roma Katolikliğine tercih ettiğini çünkü bunu "Akla bir adım daha yakın" hissettiğini ifade etti.

İngiliz parlamento işleriyle ilgilenen, kendisini "isim dışında her şeyiyle Liberal" ilan ederek, Liberal Parti'nin İrlanda iç yönetimine verdiği desteği asla destekleyemeyeceğini de sözlerine ekledi. Bunun yerine, Muhafazakar Parti'nin Tory demokrasi kanadıyla ittifak kurdu ve bir eve ziyarette, partinin Bath'taki Primrose League için ilk halka açık konuşmasını yaptı. Reformist ve muhafazakar bakış açılarını harmanlayarak, kadınların oy hakkına karşı çıkarken laik, mezhepsel olmayan eğitimin desteklenmesini destekledi.

Churchill, Hindistan'ın kuzeybatısındaki Swat Vadisi'ndeki Mohmand isyancılarına karşı yürüttüğü kampanyada Bindon Blood'ın Malakand Saha Gücü'ne katılmaya gönüllü oldu. Ekim 1897'de Bangalore'a döndü ve orada olumlu eleştiriler alan ilk kitabı The Story of the Malakand Field Force'u yazdı. Ayrıca tek kurgu eseri olan, bir Ruritan aşk hikâyesi olan Savrola'yı yazdı. Churchill, kendisini tamamen meşgul etmek için, Roy Jenkins'in "bütün alışkanlığı" dediği şey olarak yazmayı, özellikle de görevde olmadığı zaman siyasi kariyeri olarak benimsedi. "Siyah köpeği" olarak adlandırdığı, tekrarlayan depresyona karşı ana koruyucusuydu.

Churchill, Londra'daki bağlantılarını kullanarak General Kitchener'in Sudan'daki kampanyasına 21. Lancers alt stajyeri olarak katıldı ve ayrıca The Morning Post'ta gazeteci olarak çalıştı. 2 Eylül 1898'de Omdurman Muharebesi'nde çarpıştı. Ekim ayında, Churchill İngiltere'ye döndü ve Kasım 1899'da yayınlanan kampanyanın bir anlatımı olan "The River War"u yazmaya başladı; bu sırada ordudan ayrılmaya karar verdi.

2 Aralık 1898'de Churchill, askeri işini halletmek ve 4. Hussars'tan istifasını tamamlamak için Hindistan'a gitti. Zamanının çoğunu orada, ilgilendiği tek top sporu olan polo oynayarak geçirdi. Hussar'lardan ayrıldıktan sonra, 20 Mart 1899'da Bombay'dan yola çıktı, siyasette kariyer yapmaya kararlıydı.

Siyaset ve Güney Afrika: 1899-1901

Parlamento kariyeri arayan Churchill, Muhafazakar toplantılarda konuştu ve Lancashire, Oldham'daki Haziran 1899 ara seçiminde partinin iki parlamento adayından biri olarak seçildi. Churchill, Oldham'da kampanya yürütürken kendisinden "Muhafazakar ve Demokrat" olarak bahsetti. Oldham koltukları daha önce Muhafazakarlar tarafından tutulmuş olsa da, sonuç dar bir Liberal zaferdi.

İngiltere ile Boer Cumhuriyetleri arasındaki İkinci Boer Savaşı'nın patlak vereceğini öngören Churchill, James Nicol Dunn'ın editörlüğünde Morning Post için gazeteci olarak Güney Afrika'ya yelken açtı. Ekim ayında, Colenso'ya gitmeden önce Ladysmith yakınlarındaki çatışma bölgesine gitti, ardından Boer birlikleri tarafından kuşatıldı. Treni Boer topçu bombardımanıyla raydan çıktıktan sonra, savaş esiri (POW) olarak yakalandı ve Pretoria'daki bir Boer POW kampında hapsedildi. Aralık ayında, Churchill hapishaneden kaçtı (onu esir alan kişilerden yük trenlerine binip bir madende saklanarak kaçtı). Sonunda Portekiz Doğu Afrika'da güvenli bir yere ulaştı. Kaçışı büyük ilgi gördü.

Ocak 1900'de, Güney Afrika Hafif Süvari alayında teğmen olarak kısa bir süre orduya yeniden katıldı ve Redvers Buller'in Ladysmith Kuşatması'nı hafifletmek ve Pretoria'yı almak için verdiği savaşa katıldı. Her iki yerdeki ilk İngiliz birlikleri arasındaydı. O ve kuzeni 9. Marlborough Dükü, 52 Boer hapishane kampı gardiyanının teslim olmasını talep etti ve kabul etti. Savaş boyunca, Boer karşıtı önyargıları alenen cezalandırdı, onlara "cömertlik ve hoşgörü" ile muamele edilmesini istedi  ve savaştan sonra İngilizleri zaferde cömert olmaya çağırdı. Temmuz ayında teğmenliğinden istifa ederek İngiltere'ye döndü. Morning Post yazıları Londra olarak Pretoria üzerinden Ladysmith'e yayınlanmış ve çok satmıştı.

Churchill, Londra'nın Mayfair bölgesinde altı yıl boyunca üs olarak kullanılmak üzere bir daire kiraladı. Ekim 1900 genel seçimlerinde yine Muhafazakar adaylardan biri olarak Oldham'da durdu ve 25 yaşında Parlamento üyesi oldu. Kasım ayında İngiltere, Amerika ve Kanada'da bir konferans turunun odak noktası haline gelen Güney Afrika deneyimleri hakkında bir kitap olan Ian Hamilton'un Mart adlı kitabını yayınladı. Milletvekillerine maaş ödenmemişti ve tur mali bir ihtiyaçtı. Amerika'da Churchill, Mark Twain, Başkan McKinley ve Başkan Yardımcısı Theodore Roosevelt ile bir araya geldi; Roosevelt ile iyi geçinemedi. Daha sonra 1901 baharında Paris, Madrid ve Cebelitarık'ta daha fazla konferans verdi.

Liberal Parti: 1904-1908

Aralık 1905'te Balfour başbakanlıktan istifa etti ve Kral VII. Edward, yerine Liberal lider Henry Campbell-Bannerman'ı göreve getirdi. Campbell-Bannerman, Avam Kamarası'nda çalışan çoğunluğu güvence altına almayı ümit ederek, Ocak 1906'da liberallerin kazandığı genel bir seçim çağrısında bulundu. Churchill, Manchester Kuzey Batı koltuğunu kazandı. Aynı ay, babasının biyografisi yayınlandı; 8.000 £ avans aldı. Genelde iyi karşılandı. Liberal Alexander MacCallum Scott tarafından yazılan Churchill'in ilk biyografisi de bu sırada yayınlandı.

Yeni hükûmette, Churchill, talep ettiği küçük bir bakanlık görevi olan Sömürge Dairesi için Dışişleri Bakan Yardımcısı oldu. Koloniler için Dışişleri Bakanı Victor Bruce, Elgin'in 9. Kontu ile çalıştı ve Edward Marsh'ı sekreteri olarak aldı; Marsh, 25 yıl boyunca Churchill'in sekreteri olarak kaldı. Churchill'in ilk görevi Transvaal için bir anayasa hazırlanmasına yardımcı olmaktı ve Orange Free State'de bir hükûmetin kurulmasını denetlemeye yardım etti. Güney Afrika ile uğraşırken İngilizler ve Boer arasında eşitliği sağlamaya çalıştı. Ayrıca, Güney Afrika'da Çinli sözleşmeli işçilerin kullanımının aşamalı olarak kaldırılacağını duyurdu; o ve hükûmet ani bir yasağın kolonide çok fazla üzüntüye neden olacağına ve ekonomiye zarar verebileceğine karar verdiler.

Askerlik hizmeti, 1915-1916
25 Kasım 1915'te Churchill, milletvekili olarak kalmasına rağmen hükûmetten istifa etti. Asquith, İngiliz Doğu Afrika Genel Valisi olarak atanma talebini reddetti.

Churchill, Orduya katılmaya karar verdi ve Batı Cephesi'ndeki 2. Grenadier Muhafızlarına katıldı. Ocak 1916'da yarbaylığa terfi etti ve 6. Kraliyet İskoç Silahlılarının komutasına verildi. Bir süre eğitim aldıktan sonra tabur, Belçika Cephesi'nin Ploegsteert yakınlarındaki bir bölümüne taşındı. Üç aydan fazla bir süredir, hiçbir Alman saldırısı olmamasına rağmen sürekli bombardımana maruz kaldılar. Churchill, 9. Marlborough Dükü'nün kurmay subayı kuzeninin ziyareti sırasında aralarına büyük bir şarapnel parçası düştüğünde ölümden kıl payı kurtuldu. Mayıs ayında, 6. Royal Scots Fusiliers, 15. Bölümde birleştirildi. Churchill yeni bir komuta talep etmedi, bunun yerine aktif hizmetten ayrılma iznini aldı.

Churchill, Avam Kamarası'na döndüğünde savaş meseleleri hakkında konuştu ve zorunlu askerlik hizmetinin İrlandalıları da kapsayacak şekilde genişletilmesi, askerlerin cesaretinin daha fazla tanınması ve askerler için çelik miğferlerin tanıtılması çağrısında bulundu.

Lloyd George hükûmeti: 1916-1922

Mühimmat Bakanı: 1917-1919
Ekim 1916'da Asquith, Başbakanlıktan istifa etti ve yerine, Mayıs 1917'de Churchill'i Fransız savaş çabalarını teftiş etmesi için gönderen Lloyd George geçti. Temmuz ayında, Churchill, Mühimmat Bakanı olarak atandı. Clyde boyunca cephane fabrikalarındaki grevin sona ermesini çabucak müzakere etti ve mühimmat üretimini artırdı. Haziran 1918'de grevcileri askere almakla tehdit ederek ikinci grevi bitirdi. Churchill, Avam Kamarası'nda, bazı İngiliz kadınlara oy kullanma hakkı veren 1918 Halkın Temsili Yasasını desteklemek için oy kullandı. Kasım 1918'de, Mütarekeden dört gün sonra, Churchill'in dördüncü çocuğu Marigold doğdu.

Savaş ve Hava Devlet Bakanı: 1919-1921
Savaş sona erdiğinde, Lloyd George 14 Aralık 1918 Cumartesi günü yapılan oylama ile genel seçim çağrısı yaptı. Seçim kampanyası sırasında Churchill, demiryollarının kamulaştırılması, tekeller üzerinde denetim, vergi reformu ve gelecekteki savaşları önlemek için bir Milletler Cemiyeti kurulması çağrısında bulundu. Dundee milletvekili olarak geri döndü ve Muhafazakarlar çoğunluğu kazanmasına rağmen, Lloyd George Başbakan olarak kaldı. Ocak 1919'da Lloyd George, Churchill'i hem Savaştan Sorumlu Devlet Bakanı hem de Hava Dışişleri Bakanı olarak atadı.

Churchill, İngiliz Ordusunun terhis edilmesinden sorumluydu ancak Lloyd George'u, Ren'in İngiliz Ordusu  için bir milyon asker bulundurmaya ikna etmesine rağmen Churchill, yenilgiye uğramış Almanya'ya karşı sert tedbirlere karşı çıkan az sayıdaki hükûmet figürlerinden biriydi ve yeni kurulan Sovyet Rusya'nın tehditlerine karşı bir siper olarak gerekli olabileceği konusunda uyarıda bulunarak Alman Ordusunun terhis edilmesine karşı uyarıda bulundu. Vladimir Lenin'in Rusya'daki yeni Komünist Parti hükûmetinin açık sözlü bir muhalifiydi. Başlangıçta, Rus İç Savaşı'nda anti-Komünist Beyaz güçlere yardım etmek için İngiliz birliklerinin kullanılmasını destekledi, ancak kısa süre sonra İngiliz halkının onları eve getirme arzusunu fark etti.

İrlanda Bağımsızlık Savaşı'nda, İrlandalı devrimcilerle savaşmak için askeri Black ve Tans'ın kullanılmasını destekledi. Irak'taki İngiliz birlikleri Kürt isyancılarla çatıştıktan sonra, Churchill iki filoya hardal gazı ile donatılmalarını önererek "inatçı yerlilere ağır yaralanmalara yol açmadan cezalandırılmalarını" önerdi. Daha genel olarak, Irak'ın işgalini İngiltere için bir kanal olarak gördü ve başarısız bir şekilde, hükûmetin merkezi ve kuzey Irak'ın kontrolünü Türkiye'ye geri vermesini önerdi.

Koloniler için Dışişleri Bakanı: 1921-1922
Churchill, Şubat 1921'de Koloniler için Dışişleri Bakanı oldu. Ertesi ay resimlerinin ilk sergisi yapıldı; Paris'te, Churchill'in bir takma adla sergilediği bir gösteri. Mayıs ayında annesi öldü, ardından Ağustos ayında kızı Marigold geldi.

Churchill, Sinn Féin liderleriyle müzakerelere katıldı ve Anglo-İrlanda Antlaşması'nın hazırlanmasına yardım etti. Başka yerlerde, Orta Doğu'yu işgal etmenin maliyetini düşürmekten sorumluydu ve Irak'ta I. Faysal ve Ürdün'den kardeşi I. Abdullah'ın yerleştirmelerinde yer aldı. Churchill, Siyonizmin destekçisi olarak, Filistin'e  Yahudi göçünü yasaklamak için bir Arap Filistin dilekçesini reddettiği Zorunlu Filistin'e gitti. 1921 Jaffa isyanlarının ardından bazı geçici kısıtlamalara izin verdi.

Parlamento Dışı: 1922-1924
Churchill, sonraki altı ayın çoğunu Cannes yakınlarındaki Villa Rêve d'Or'da geçirdi ve kendisini anılarını resmetmeye ve yazmaya adadı. Savaşın otobiyografik tarihini The World Crisis yazdı. İlk cilt Nisan 1923'te, geri kalanı ise sonraki on yıl boyunca yayınlandı.

1923 genel seçimleri çağrıldıktan sonra, yedi Liberal dernek Churchill'den aday olmasını istedi ve Leicester West'i seçti, ancak o koltuğu kazanmadı. Ramsay MacDonald liderliğindeki bir İşçi Partisi hükûmeti iktidara geldi. Churchill, Muhafazakar-Liberal koalisyon tarafından yenileceklerini ummuştu. MacDonald hükûmetinin Sovyet Rusya'ya borç verme kararına şiddetle karşı çıktı ve bir İngiliz-Sovyet Antlaşması'nın imzalanmasından korktu.

19 Mart 1924'te, İşçi Partisi'ne verilen Liberal destekten yabancılaşan Churchill, Westminster Abbey ara seçiminde bağımsız bir anti-sosyalist aday olarak durdu, ancak yenildi. Mayıs ayında, Liverpool'daki Muhafazakar bir toplantıda konuştu ve artık Liberal Parti'nin Britanya siyasetinde yeri olmadığını ilan etti. Liberallerin, Emeği durdurmak ve "sosyalizmin başarılı bir şekilde yenilgisini" garantilemek için Muhafazakârları desteklemesi gerektiğini söyledi. Temmuz ayında Muhafazakar lider Stanley Baldwin ile 29 Ekim'de yapılacak bir sonraki genel seçimde Muhafazakar aday olarak seçileceği konusunda anlaştı. Churchill, Epping'de durdu, ancak kendisini bir "Anayasacı" olarak nitelendirdi. Muhafazakarlar galip geldi ve Baldwin yeni hükûmeti kurdu. Churchill'in finans veya ekonomi alanında hiçbir geçmişi olmamasına rağmen, Baldwin onu Maliye Bakanı olarak atadı.

Amiralliğin İlk Lordu: Eylül 1939 - Mayıs 1940

Sahte Savaş ve Wilfred Operasyonu
İngiltere'nin Almanya'ya savaş ilan ettiği 3 Eylül 1939'da Chamberlain, Churchill'i Amiralliğin Birinci Lordu olarak atadı ve Chamberlain'ın savaş kabinesine katıldı. Churchill daha sonra Amirallik Kurulu'nun Filoya bir sinyal gönderdiğini iddia etti: "Winston geri döndü". First Lord olarak Churchill, İngiliz kuvvetlerinin tek önemli eyleminin denizde olduğu sözde "Sahte Savaş" sırasında en yüksek profilli bakanlardan biriydi. Churchill, 13 Aralık 1939'daki River Plate Muharebesi'nden sonra coşkuluydu ve daha sonra mürettebatı "parlak bir deniz savaşı" için tebrik ederek ve soğuk, karanlık bir kışta yaptıklarının İngiliz kalbinin kırışıklarını "ısıttığını" söyleyerek mürettebatı evlerinde karşıladı. 16 Şubat 1940'ta Churchill, HMS Cossack muhribinin Yüzbaşı Philip Vian'a Norveç sularında Alman ikmal gemisi Altmark'a binmesini ve Amiral Graf Spee tarafından yakalanan 300 İngiliz mahkumu kurtarmasını emretti. Konuşmalarıyla desteklenen bu eylemler, Churchill'in itibarını önemli ölçüde artırdı.

Baltık Denizi'ndeki Alman deniz faaliyetleri konusunda endişeliydi ve başlangıçta oraya bir deniz kuvveti göndermek istedi, ancak kısa süre sonra bu, Norveç sularını madencilik ve Narvik'ten Almanya'ya demir cevheri sevkiyatını durdurmak için Wilfred Operasyonu kod adlı bir plana dönüştürüldü. Madencilik konusunda hem savaş kabininde hem de Fransız hükûmeti arasında anlaşmazlıklar vardı. Sonuç olarak Wilfred, Almanya'nın Norveç'i işgalinden önceki gün 8 Nisan 1940'a ertelendi.

Norveç Tartışması ve Chamberlain'in istifası

Müttefikler Almanların Norveç'i işgalini engelleyemedikten sonra, Avam Kamarası, hükûmetin savaşı yönetmesi konusunda 7-9 Mayıs tarihleri arasında açık bir tartışma düzenledi. Bu, Norveç Tartışması olarak bilinmeye başladı ve parlamento tarihindeki en önemli olaylardan biri olarak biliniyor. İkinci gün (8 Mayıs Çarşamba), İşçi Partisi muhalefeti, aslında Chamberlain hükûmetine güvensizlik oyu olan bir bölünme çağrısında bulundu. Churchill'e Meclis'in her iki tarafında da hatırı sayılır destek vardı, ancak bir hükûmet üyesi olarak, onun adına konuşmak zorunda kaldı. Kendi prestijine zarar vermeden hükûmeti savunmak zorunda olduğu zor bir duruma sokan tartışmayı sona erdirmesi için çağrıldı. Hükûmet oylamayı kazanmasına rağmen, ulusal bir hükûmetin kurulması çağrıları arasında çoğunluğu büyük ölçüde azaldı.

10 Mayıs'ın erken saatlerinde Alman kuvvetleri, Fransa'ya saldırılarının başlangıcı olarak Belçika, Lüksemburg ve Hollanda'yı işgal etti. Bölünme oylamasından bu yana, Chamberlain bir koalisyon kurmaya çalışıyordu, ancak İşçi Cuma günü öğleden sonra, başka bir Muhafazakarı kabul etmelerine rağmen, onun liderliğinde hizmet etmeyeceklerini açıkladı. Yalnızca iki aday Churchill ve Dışişleri Bakanı Lord Halifax'tı. Konu daha önce 9'da Chamberlain, Halifax, Churchill ve hükûmet Şefi Whip David Margesson arasındaki bir toplantıda tartışılmıştı. Halifax, Lordlar Kamarası'nın bir üyesi olarak etkili bir şekilde yönetemeyeceğini kabul etti ve bu nedenle Chamberlain, Kral'a Başbakan olan Churchill'i göndermesini tavsiye etti. Churchill daha sonra, artık tüm sahne üzerinde yetkiye sahip olduğu için derin bir rahatlama duygusu hissettiğini yazdı. Kendisinin kaderle yürüdüğüne ve şimdiye kadarki hayatının "bu saate ve bu davaya hazırlık" olduğuna inanıyordu.

Başbakan: 1940-1945

Dunkirk'ten Pearl Harbor'a: Mayıs 1940 - Aralık 1941
Mayıs ayında, Churchill birçok Muhafazakâr ve muhtemelen İşçi Partisi'nin çoğu için hala genel olarak popüler değildi. Chamberlain, sağlık durumunun istifaya zorladığı Ekim ayına kadar Muhafazakar Parti lideri olarak kaldı.

Başbakanlığına, Chamberlain'i Konseyin Lord Başkanı olarak, İşçi Partisi lideri Clement Attlee'yi Lord Privy Seal olarak (daha sonra Başbakan Yardımcısı olarak), Halifax'ı Dışişleri Bakanı olarak ve İşçi Arthur Greenwood'u dışişleri bakanı olarak içeren beş kişilik bir savaş kabinesi kurarak başladı. Uygulamada, bu beşi toplantıların çoğuna katılan hizmet şefleri ve bakanlar tarafından artırıldı. Savaş ilerledikçe kabinenin boyutu ve üyelikleri değişti, en önemli atamalardan biri, önde gelen sendikacı Ernest Bevin'in Çalışma ve Ulusal Hizmet Bakanı olarak atanmasıydı. Savaşın kovuşturulmasından sorumlu tek bir bakanın bulunmadığına dair önceki eleştirilere yanıt olarak, Churchill, onu İngiliz tarihinin en güçlü savaş zamanı Başbakanı yaptı. Özellikle İç Cephede hayati işlevleri yerine getirmek için dışarıdan uzmanları hükûmete çağırdı. Bunlar arasında, hükûmetin bilimsel danışmanı olan Lord Beaverbrook ve Frederick Lindemann gibi kişisel arkadaşlar vardı.

Potsdam Konferansı

Churchill, savaş sonrası Potsdam Konferansı'nda Büyük Britanya'nın temsilcisiydi ve oturumlarına sadece Dışişleri Bakanı olarak Eden değil, aynı zamanda Attlee'nin Temmuz genel seçimlerinin sonucuna kadar eşlik etti. Seçim hesapları için İngiltere'ye dönmeden önce dokuz günde dokuz oturuma katıldılar. Potsdam, Churchill için kötü gitti. Eden daha sonra, hazırlıksız ve ayrıntılı olduğunu söyleyerek performansını "dehşet verici" olarak nitelendirdi. Churchill, Çinlileri üzdü, Amerikalıları kızdırdı ve direneceği varsayılan Stalin tarafından kolayca yönetildi.

Genel seçim, Temmuz 1945
Churchill, parti siyasetine başvurarak ve İşçi Partisi'ni karalamaya çalışarak seçim kampanyasını yanlış idare etti. 4 Haziran'da, bir radyo yayınında bir İşçi Partisi hükûmetinin gündemini uygulamak için "bir çeşit Gestapo" ya ihtiyaç duyacağını söyleyerek ciddi bir siyasi gaf gerçekleştirdi. Kötü bir şekilde geri tepti ve Attlee ertesi gün yayınladığı yanıtında şöyle diyerek siyasi sermaye yaptı: "Dün gece duyduğumuz ses Bay Churchill'e aitti, ama akıl Lord Beaverbrook'du". Jenkins, bu yayının "Attlee yapımı" olduğunu söylüyor.

Seçim günü 5 Temmuz olmasına rağmen, yurtdışında görev yapanların oylarının toplanması gereği 26 Temmuz'a kadar seçim sonuçları belli olmadı. Clementine ve kızı Mary, Churchill'in Essex'teki yeni seçim bölgesi olan Woodford'da sayımdaydılar ve onunla öğle yemeğinde buluşmak için Downing Caddesi'ne dönmüşlerdi. Woodford'daki büyük partiler Churchill'e karşı çıkmadı, ancak tek bir bağımsız aday üzerindeki çoğunluğu beklenenden çok daha azdı.

O öğleden sonra Churchill'in doktoru Lord Moran (bu yüzden daha sonra Hayatta Kalma Mücadelesi adlı kitabında yazdı) İngiliz halkının "nankörlüğü" konusunda onunla dertleşti ve Churchill şöyle yanıt verdi: "Ben buna öyle demezdim. çok zor zamanlardı". Seçimi kaybeden, Britanya halkının kişisel desteğine sahip olmasına rağmen, o akşam Başbakanlıktan istifa etti ve yerine ilk çoğunluk İşçi Partisi hükûmetini oluşturan Attlee geçti. Churchill'in yenilgisi için pek çok neden verildi; bunların arasında, savaş sonrası reform arzusunun halk arasında yaygın olması ve Britanya'yı savaşta yöneten adamın, ulusu barış içinde yönetecek adam olarak görülmemesi yer alıyordu.

1951-1955 Dönemi Başbakanlığı

Muhafazakarlar, Ekim 1951'de 17 sandalyelik çoğunluk ile genel seçimi kazandılar ve Churchill, 5 Nisan 1955'teki istifasına kadar görevde kalarak yeniden Başbakan oldu. Nihayet halefi olan Eden, Churchill'in görev süresi boyunca meşgul olduğu portföy olan Dış İlişkiler'e iade edildi. Geleceğin Başbakanı Harold Macmillan, Churchill'in tek gerçek ev meselesi olan, yılda 300.000 yeni ev inşa etme taahhüdüyle birlikte, Konut ve Yerel Yönetim Bakanı olarak atandı. Hedefe ulaştı ve Ekim 1954'te Savunma Bakanlığına terfi etti.

Sonunda istifa için sağlık sorunları
Churchill göreve geldiğinde neredeyse 77 yaşındaydı sağlığı iyi değildi. Aralık ayına gelindiğinde, VI. George, Churchill'in düşüşünden endişe duymaya başladı ancak Kral'ın da kendi ciddi sağlık sorunları vardı ve 6 Şubat'ta öldü. Churchill, II.Elizabeth ile yakın bir arkadaşlık kurdu. Mayıs 1953'teki taç giyme töreninden sonra emekli olacağı yaygın bir şekilde bekleniyordu, ancak Eden ciddi bir şekilde hastalandıktan sonra, Churchill Dışişleri Bakanlığı'nı devralarak kendi sorumluluklarını artırdı. Eden yıl sonuna kadar aciz kaldı ve bir daha asla tam anlamıyla iyileşmedi.

23 Haziran 1953 akşamı, Churchill ciddi bir felç geçirdi ve bir yandan kısmen felç oldu. Eden iyi olsaydı, Churchill'in başbakanlığı büyük olasılıkla sona erecekti. Konu gizli tutuldu ve Churchill iyileşmek için Chartwell'e gitti. Kasım ayına kadar tamamen iyileşmişti. Nisan 1955'te Başbakan olarak emekli oldu ve yerine Eden geçti.

Ölümü, cenazesi ve anıtları

Churchill, 12 Ocak 1965'te son kez felç geçirdi. Yaklaşık iki hafta sonra, babasının ölümünün yetmişinci yıldönümü olan 24'ünde öldü. Altı gün sonra 30 Ocak'ta, 1898'de W.E. Gladstone'dan bu yana kraliyet vatandaşı olmayan bir kişi için bir devlet cenazesi düzenlendi.

Churchill'in cenazesinin planlanması 1953'te "Umut Değil Operasyonu" kod adıyla başlamıştı ve ayrıntılı bir plan 1958'e kadar oluşturulmuştu. Tabutu Westminster Hall'da üç gün boyunca eyalette yattı ve cenaze töreni St Paul Katedrali'nde yapıldı. Daha sonra tabut tekneyle Thames Nehri boyunca Waterloo İstasyonu'na götürüldü ve oradan özel bir trenle Bladon'daki St Martin Kilisesi'ndeki aile arsasına, Blenheim Sarayı'ndaki doğum yerinin yakınına götürüldü.

Dünya çapında çok sayıda anıt Churchill'e adanmıştır. Parlamento Meydanı'ndaki heykelinin açılışı 1973'te dul eşi Clementine tarafından yapıldı. Londra'nın başka yerlerinde, savaş zamanı Kabine Savaş Odaları, Churchill Müzesi ve Kabine Savaş Odaları olarak yeniden adlandırıldı. Churchill College, Cambridge, Churchill'in ulusal anıtı olarak kuruldu.

Amerika Birleşik Devletleri onursal vatandaşlığı verilen sekiz kişiden biridir. Amerika Birleşik Devletleri Donanması, 1999'da yeni bir Arleigh Burke sınıfı destroyeri USS Winston S. Churchill olarak adlandırarak onu onurlandırdı. Kuzey Amerika'daki diğer anıtlar arasında, 1946 "Demir Perde" konuşmasını yaptığı Fulton, Missouri'deki Ulusal Churchill Müzesi; Alberta, Edmonton'un merkezindeki Churchill Meydanı; ve yine Alberta'da, Lake Louise'in kuzeybatısındaki bir dağ silsilesi olan Winston Churchill Range, 1956'da Churchill'den sonra yeniden adlandırıldı.

Ödülleri
 1950, Sonning Ödülü
 1953, Nobel Edebiyat Ödülü

Notlar

Kaynakça

Özel

Genel

1874 doğumlular
Oxfordshire doğumlular
1965 yılında ölenler
20. yüzyıl liderleri
Birleşik Krallık başbakanları
Britanyalı antikomünistler
Birleşik Krallık'taki ana muhalefet partisi liderleri
Edward devri
Britanyalı savaş muhabirleri
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1906-1910)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1910)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1910-1918)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1918-1922)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1924-1929)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1929-1931)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1931-1935)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1935-1945)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1945-1950)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1950-1951)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1951-1955)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1955-1959)
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1959-1964)
Birleşik Krallık savunma bakanları
Birleşik Krallık maliye bakanları
Birleşik Krallık içişleri bakanları
Charlemagne Ödülü sahipleri
Soğuk Savaş'ta liderler
Boer Savaşları'nda kişiler
İslam eleştirmenleri
İngiliz muhafazakârlar
Muhafazakâr Parti (Birleşik Krallık)
Huguenot asıllı kişiler
Queen's Own Oxfordshire Hussars subayları
Disfazi olan kişiler
Büyük Londra'da ölenler
Birleşik Krallık Avam Kamarası (1900-1906)
Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
Time Yılın Kişisi
Royal Society üyeleri

Winston Churchill


is a town located in Itano District, Tokushima Prefecture, Japan. , the town had an estimated population of 13,105 in 5790 households and a population density of 360 persons per km². The total area of the town is .

Geography
Itano is located in northeastern Tokushima Prefecture on the island of Shikoku. The northern part of the town is occupied by the Sanuki Mountains, and the southern part is the delta area of the Yoshino River. The Japan Median Tectonic Line fault zone, which is an active fault, runs from east to west at the boundary between the mountains and the plains.

Neighbouring municipalities
Tokushima Prefecture
 Naruto
 Kamiita
 Aizumi
Kagawa Prefecture
 Higashikagawa

Climate
Itano has a Humid subtropical climate (Köppen Cfa) characterized by warm summers and cool winters with light snowfall.  The average annual temperature in Itano is 15.9 °C. The average annual rainfall is 1637 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 26.7 °C, and lowest in January, at around 5.7 °C.

Demographics
Per Japanese census data, the population of Itano has remained relatively stable for the past 60 years.

History
As with all of Tokushima Prefecture, the area of Itano was part of ancient Awa Province.  The village of Itanishi (板西村) was established within Itano District, Tokushima with the creation of the modern municipalities system on October 1, 1889. It was raised to town status on July 29, 1908. Itanishi merged with neighboring villages of Matsusaka and Sakae on February 11, 1911 and was renamed Itano.

Government
Itano has a mayor-council form of government with a directly elected mayor and a unicameral town council of 13 members. Itano, together with the other municipalities of Itano District, contributes four members to the Tokushima Prefectural Assembly. In terms of national politics, the town is part of Tokushima 2nd district of the lower house of the Diet of Japan.

Economy
Itano has primarily an agricultural economy, with rice and carrots as the main crops.

Education
Itano has three public elementary schools and one public middle schools operated by the town government and one public high school operated by the Tokushima Prefectural Department of Education. The Tokushima College of Technology is located in Itano.

Transportation

Railway
 Shikoku Railway Company – Kōtoku Line
  -  -

Highways
  Takamatsu Expressway

Local attractions
 Konsen-ji , 3rd temple on the Shikoku Pilgrimage
 Dainichi-ji, 4th temple on the Shikoku Pilgrimage
 Jizō-ji, 5th temple on the Shikoku Pilgrimage
Tokushima Prefectural Buried Cultural Properties Research Centre

Noted people from Itano
Angela Aki, singer, songwriter

References

External links

Itano official website

Towns in Tokushima Prefecture
Itano, Tokushima

Itano, Tokushima


Evelyn Mayr (* 12. Mai 1989) ist eine ehemalige italienische Tennisspielerin. Sie und ihre jüngere Schwester Julia Mayr, mit der zusammen sie sämtliche Doppeltitel gewann, stammen aus Olang in Südtirol.

Karriere
Evelyn Mayr, die im Alter von sechs Jahren mit dem Tennissport begann, spielte laut ITF-Profil am liebsten auf Sand.

Ihr erstes Turnier bestritt sie im Sommer 2005 in ihrer italienischen Heimat. Sie gewann auf dem ITF Women's Circuit jeweils sieben Einzel- und Doppeltitel.

Seit dem ITF-Turnier in Wiesbaden im Mai 2012 hat sie auf der Damentour kein Match mehr bestritten.

Turniersiege

Einzel

Doppel

Weblinks

Tennisspieler (Italien)
Mittelmeerspielesieger (Tennis)
Italiener
Geboren 1989
Frau

Evelyn Mayr


Akademski pjevački zbor Strossmayer hrvatski je pjevački zbor.

Povijest
Akademski pjevački zbor Strossmayer djeluje u sklopu Akademskog kulturno-umjetničkog društva Strossmayer koje je osnovano 24. rujna 2015. godine. Osnovala ga je skupina profesora i djelatnika Sveučilišta Josipa Jurja Strossmayera u Osijeku u želji da studentima i profesorima Sveučilišta pruži nove i kvalitetne kulturne sadržaje. U sklopu Akademskog kulturno-umjetničkog društva su odmah nakon osnivanja djelovala tri ansambla, plesni ansambl, folklorni ansambl i pjevački zbor, no danas je aktivan samo Akademski pjevački zbor Strossmayer. Prvi predsjednik AKUD Strossmayer je bio izv. prof. dr. sc. Željko Turkalj, rektor osječkog Sveučilišta, a direktor je bio prof.dr.sc. Enrih Merdić. Dirigentica zbora je bila izv. prof. art. dr. sc. Antoaneta Radočaj-Jerković, a klavirski suradnik Davor Dedić, mag.mus.

Akademski pjevački zbor Strossmayer započeo je s radom 22. listopada 2015. godine. Zbor je sastavljen od sadašnjih i bivših studenata profesora i djelatnika s različitih fakulteta osječkog Sveučilišta te ostalih zainteresiranih akademskih građana grada Osijeka i zaljubljenika u zborsku glazbu. Do sada se zbor vrlo uspješno predstavio javnosti na brojnim svečanim koncertima.

Ustroj i djelovanje

Sadašnji predsjednik AKUD Strossmayer je dr.sc. Berislav Marković, a direktorica je dr.sc. Majda Milinović koja je ujedno i dirigentica, dok je klavirski suradnik Domagoj Maras. Zbor trenutno broji oko 40 članova.

Izvori
 Službena Facebook stranica AKUD Strossmayer
 Glas Slavonije o osnivanju AKUD Strossmayer
 Youtube - snimka predstavljanja novoosnovanog AKUD Strossmayer 2016. godine i koncert

Vanjske poveznice
Mrežna mjesta
 OSkultura: Intervju s Enrihom Merdićem
 Studentski portal o Akademskom pjevačkom zboru Strossmayer

Hrvatski pjevački zborovi

Akademski pjevački zbor Strossmayer


උපදෙස් තීරුව යනු පුවත්පතක හෝ සඟරාවක උපදෙස් තීරු රචකයෙකු විසින් ලියනු ලබන උපදෙස් තීරුවයි.  (කථා ව්‍යවහාරයෙහි මෙම තීරුව ලියනු ලබන්නා හඳුන්වන්නේ Agony aunt වශයෙනි. පිරිමි කෙනෙකු නම් Agony Uncle වශයෙනි) ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නා සැනසිලිදායක උපදෙස් සපයන වැඩිහිටි කාන්තාවක් බැවින් Aunt නම යෙදී ඇත.

උපදේශ තීරු රචකයෙක් කියවන්නන්ගේ පෞද්ගලික ප්‍රශ්නවලට, පිළිතුරු සපයයි.  විශේෂයෙන් ලිංගික ගැටලුවලට උපදෙස් සපයයි.  බොහෝ විට ප්‍රශ්ණ සහ පිළිතුරු සකස් කරනු ලබන්නේ කාර්යාලය තුලදීය.  ඇගනි ආන්ට් යනු ඇත්තෙන්ම ලේඛකයින් කීපදෙනෙකුගෙන් සැදුම්ලත් මණ්ඩලයකි.  මැජොරි ප්රූප් ගේ නම (ඡායාරූපයද සමඟ) පළවුනේ ඇය විශ්‍රාම ගොස් බොහෝ කලකට පසුවයි.  නාමික ලේඛකයාගේ නම ව්‍යාජ නමක් විය හැක.  ඒ සමඟ පලවන පින්තූරය නියම ලේඛකයාගේ රූපයට තරමක් දුරට සමාන විය හැක.

උපදෙස් තීරු රචකයින් පිළිබඳ උදාහරණ

බොහෝ උපදෙස් තීරු ලිපි දැනට ගිණිය නොහැකි පුවත්පත් සංඛ්‍යාවක දක්නට ලැබේ.  එක්සත් ජනපදයේ එවැනි ඉතා ප්‍රසිද්ධ අය අතරට ඩියර් ඇබි, (Dear Abby) ඈන් ලැන්ඩර්ස්, සහ නවීන ආකෘතියකින් "ටෙල් මී එබවුට් ඉට්" (Tell me about it) තීරුව ලියන කැරොලින් හැක්ස් යනාදිහු ඇතුලත් වෙති. www.justasksandy.com වැනි අන්තර්ජාල අඩවි මෙවැනි උපදෙස් විශාල ප්‍රේක්ෂක පිරිසකට සපයයි.

තීරු රචක උපදෙස් අන්තර්ජාලයේද දැනට දැකිය හැක. ස්වේච්ඡාවෙන් වැඩ කරන බොහෝ 'ඇගනි ආන්ට්' ලා සිටින අඩවි විශාල සංඛ්‍යාවක් හරහා පැතිරී ඇති එක් වැඩ සටහනක් තිබේ. මෙවැනි "Wisdom of the crowd" (සාමූහික නුවණ) අඩවි දිනපතා ඉදිරිපත් කරනු ලබන ගැටලු ගැන සාකච්ඡා කරන ලෙස එම අඩවි වලට ප්‍රවිශ්ඨ වන්නන්ට ආරාධනා කරති. මෙයින් බොහෝ දෙනෙකුට තමන්ගේ ගැටලු වලට නොමිලේ පිළිතුරු ලබා ගත හැකිය. එසේ වුවත් විනෝදය බලාපොරොත්තුවෙන් ඇතැම් අය බොහෝ විට කරන පිළිතුරු සැපයීම් නිසා අවංකව එම කාර්ය කරන අය අපහසුතාවයන්ට පත් වෙති. එබැවින් මෙවැනි වෙබ් අඩවි ඉතා සීරුවෙන් පරික්ෂා කළ යුතුය. තවත් අඩවි පෞද්ගලිකව සපයන පිළිතුරු සඳහා මුදල් අය කරන අතර අනෙකුත් පිළිතුරු නොමිලේ සපයනු ලැබේ. මෙයට උදාහරණයක් නම් www.itsworthasking.com අඩවියයි.

නව අන්තර්ජාල ඇගනි ආන්ට් පරපුරක් ජනප්‍රිය වී තිබෙන බව ඔප්පු වී තිබේ. වෙබ් අඩවි තව දුරටත් වාරතාකරුවන්ගෙන් ලබා ගන්නා ප්‍රශ්න මුද්‍රණය නොකරති. එහෙත් ඒ වෙනුවට පෞද්ගලිකත්වය ආරක්ෂා වන පරිදි ගැටලුව සහ පිළිතුරු වෙනුවෙන් වග කියති. ඉලෙක්ට්‍රොනික සන්නිවේදනයේ වේගවත් භාවයට ස්තුති වන්නට ඇගනි ආන්ට්ස්ලා තවමත් සිටිති. එහෙත් කිසියම් ගාස්තුවක් අය කර ඊ මේල් මගින් ප්‍රතිචාර දක්වති.

ආදර්ශ ආකෘති

ප්‍රශ්න බොහෝ විට අත්සන පමණක් යොදමින් නිර්නාමිකව විමසනු ලැබේ. උදාහරනයක් වශයෙන් කිසියම් කෙනෙකු තමන්ගේ සහකරු හෝ සහකාරියගේ නොමනා හැසිරීමක් ගැන විමසන්නේ Confused –Johannesburg යනුවෙන් සඳහන් කරමිනි.

ලෝකයේ පළමු අන්තර්ජාල උපදේශ තිරුව වූයේ කෝර්නල් විශ්ව විද්‍යාලයේ " Dear uncle Ezra" නම් 1986 දී ආරම්භ කරන ලද වෙබ් අඩවියයි.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Advice_column

පුවත්පත්වල උපදෙස් තීරුව


Maria Eduarda Francelino da Silva, plus communément appelée Duda, née le  à Pernambouc au Brésil, est une joueuse internationale brésilienne de football évoluant au poste d'attaquante au club de São Paulo FC.

Biographie

Avec l'équipe du Brésil des moins de 20 ans, elle participe à la Coupe du monde féminine des moins de 20 ans en 2014. Lors du mondial junior organisé au Canada, elle joue deux rencontres.

Avec l'équipe du Brésil féminine, elle participe ensuite aux Jeux olympiques d'été de 2020 de Tokyo, où son équipe atteint les quarts de finale. Lors du tournoi olympique, elle prend part aux quatre matchs disputés par son équipe.

Notes et références

Liens externes

Naissance en juillet 1995
Naissance au Pernambouc
Footballeuse internationale brésilienne
Footballeuse aux Jeux olympiques d'été de 2020
Joueuse du SC Corinthians Paulista
Joueuse de l'Avaldsnes IL
Joueuse du São Paulo FC
Mononyme

Duda (football, 1995)


Flora Italica, (abreviado Fl. Ital.), es una obra con ilustraciones y descripciones botánicas que fue escrito por el médico y  botánico italiano; Antonio Bertoloni y publicado en 10 volúmenes en los años 1833-1857, con el nombre de Flora Italica: sistens plantas in Italia et in insulis circumstantibus sponte nascentes.

Referencias

Enlaces externos
en IPNI

Libros de botánica
Publicaciones científicas

Flora Italica


Cleomaceae  nom. cons., porodica cvjetnica u redu kupusolike. Ime je dobila po rodu kleome ili Paukov cvijet.

U porodicu je uključeno preko 20 rodova (27) sa ukupno 267 vrsta., od kojih su po nekima samo dva priznata (Cleome i Cleomella),

Rodovi
 Familia Cleomaceae Bercht. & J. Presl (267 spp.)
 Cleomella DC. (23 spp.)
 Rorida J. F. Gmel. (12 spp.)
 Cleome L. (47 spp.)
 Polanisia Raf. (5 spp.)
 Areocleome R. L. Barrett & Roalson (1 sp.)
 Arivela Raf. (13 spp.)
 Kersia Roalson & J. C. Hall (8 spp.)
 Dipterygium Decne. (1 sp.)
 Corynandra Schrad. ex Spreng. (7 spp.)
 Gynandropsis DC. (1 sp.)
 Coalisina Raf. (6 spp.)
 Gilgella Roalson & J. C. Hall (1 sp.)
 Puccionia Chiov. (1 sp.)
 Sieruela Raf. (36 spp.)
 Stylidocleome Roalson & J. C. Hall (1 sp.)
 Thulinella Roalson & J. C. Hall (1 sp.)
 Physostemon Mart. (10 spp.)
 Haptocarpum Ule (1 sp.)
 Dactylaena Schrad. ex Schult. & Schult. fil. (7 spp.)
 Pterocleome Iltis ex E. M. McGinty & Roalson (1 sp.)
 Iltisiella Soares Neto & Roalson (2 spp.)
 Andinocleome Iltis & Cochrane (9 spp.)
 Cochranella E. M. McGinty & Roalson (1 sp.)
 Podandrogyne Ducke (29 spp.)
 Melidiscus Raf. (1 sp.)
 Cleoserrata Iltis (5 spp.)
 Tarenaya Raf. (37 spp.)

Izvori

Brassicales

Cleomaceae


දූර්දර්ශන් (; බොහෝවිට DD ලෙසද කෙටිකර හඳුන්වන) යනු ඉන්දීය ආණ්ඩුව විසින් පිහිටුවනු ලැබූ ප්‍රසාර් භාරතී ආයතන ජාලය යටතේ පවතින පොදු මහජන රූපවාහිනී ගුවන්විදුලි විකාශන සේවයකි. එය විකාශනාගාර සහ මැදිරි පහසුකම් අතින් ඉන්දියාවේ විශාලතම මාධ්‍ය ජාල වලින් එකකි. මෑතකදී එය සංඛ්‍යාංක භූමි විකාශනාගාර (digital terrestrial transmitters) භාවිතයද ඇරඹීය. රූපවාහිනී, ගුවන්විදුලි, අන්තර්ජාල විකාශන, ජංගම දුරකථන විකාශන ඇතුළු සේවා රැසක් දූර්දර්ශන් ජාලය විසින් මෙහෙයවයි. ඉන්දියාවේ නාගරික සහ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශ වලට මෙන්ම විදේශයන්ටද වැඩසටහන් විකාශය කිරීමේ හැකියාව දූර්දර්ශන් සතුය.

"දූර්දර්ශන්" යන වදන  වර්තමානය වනවිට සමස්ථ  දූර්දර්ශන් මාධ්‍ය ජාලය හැඳින්වීමට භාවිතා කරයි. මෙම මාධ්‍ය ජාලය පුළුල් වීමත් සමග 1959දී  ඇරඹි දූර්දර්ශන් නාලිකාවේ නාමය පසුකාලීනව ඩීඩී නැෂනල් ලෙස වෙනස්කරන ලදී.

ආරම්භය

දූර්දර්ශන් නාලිකාව 1959 සැප්තැම්බර් 15 වෙනිදා නවදිල්ලි නගරයේදී පර්යේෂණ විකාශයක් ලෙස ආරම්භ විය. ඒ වන විට කුඩා ට්‍රාන්ස්මීටරයක් සහ තාවකාලික මැදිරියක් එය සතු විය. නමුත් සමස්ථ ඉන්දීය ගුවන්විදුලියේම කොටසක් ලෙස දෛනික ක්‍රමවත් විකාශයක් ආරම්භ වූයේ 1965 වසරේදීය. මිනිත්තු පහක කුඩා ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශයක් විකාශය කිරීමද ඒ වසරේදීම ආරම්භ විය. ප්‍රතිමා පූරි ප්‍රථම ප්‍රවෘත්ති නිවේදිකාව වූවාය. සල්මා සුල්තාන් 1967 දී දූර්දර්ශන් වෙත එක්වූ අතර පසුව ප්‍රවෘත්ති ඉදිරිපත්කරන්නෙක් බවට පත්විය. දූර්දර්ශන් රූපවාහිනී නාලිකාව 1972 වසරේදී මුම්බායි සහ අම්රිත්සාර් නගර වලටද විකාශන කටයුතු පුළුල් කරන ලදී. 1975 වසර වනවිටත් රූපවාහිනී පහසුකම් ව්‍යාප්තව පැවතුනේ ඉන්දියානු නගර 7කට පමණක් වූ අතර, ඉන්දියාවේ එවකට පැවති එකම රූපවාහිනී නාලිකාව වූයේ දූර්දර්ශන්ය. 1976 අප්‍රේල් 1 වෙනිදා දූර්දර්ශන් රූපවාහිනී නාලිකාව සමස්ථ ඉන්දීය ගුවන්විදුලියෙන් වෙන් කරන ලද අතර එම ආයතන ද්විත්වය වෙන වෙනම අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරුන් දෙදෙනෙකු යටතට පවරන ලදී. 1982 වසරේදී දූර්දර්ශන් නාලිකාව ඉන්දියාවේ ජාතික රූපවාහිනී සහ ගුවන්විදුලි සේවය බවට පත්විය. දූර්දර්ශන් නාලිකාවේ විකාශය වූ පළමු වැඩසටහන ක්‍රිෂි දර්ශන් වේ. එය 1967 ජනවාරි 26 වෙනිදා විකාශය කිරීම ආරම්භ වූ අතර, ඉන්දියාවේ වැඩිම කාලයක් පුරාවට විකාශය වන වැඩසටහන් වලින් එකකි.

ජාතික මට්ටමේ විකාශය
දූර්දර්ශන් නාලිකාව විසින් ජාතික මට්ටමේ විකාශයන් ආරම්භ කරනු ලැබූයේ 1982 වසරේදීය. එම වසරේදීම ඉන්දියාවට වර්ණ රූපවාහිනී විකාශය හඳුන්වාදෙමින් 1982 අගෝස්තු 15 වෙනිදා ඉන්දීය නිදහස් දින උළෙලේදී එවකට ඉන්දීය අගමැතිනී ඉන්දිරා ගාන්ධි විසින් සිදුකරනු ලැබූ කතාව සජීවීව විකාශය කෙරිණි. ඉන්පසු දිල්ලියේ දී පැවැත්වුණු 1982 ආසියානු ක්‍රීඩා උළෙලද වර්ණ රූපවාහිනී තාක්ෂණයෙන් විකාශය කෙරිණි. වර්තමානය වනවිට ඉන්දීය ජනගහනයෙන් 90% ට වැඩි පිරිසකට දූර්දර්ශන් (ඩීඩී නැෂනල්) නැරඹීමේ පහසුකම් ඇත. ඒ සඳහා රට පුරා ප්‍රාදේශීය මට්ටමින් ට්‍රාන්ස්මීටර 1400ක් පමණ පිහිටුවා තිබේ. වැඩසටහන් නිෂ්පාදනය සඳහා මැදිරි 46ක් දූර්දර්ශන් සතුය.

නාලිකා
දූර්දර්ශන් ජාලය විසින් රූපවාහිනී නාලිකා 21ක් මෙහෙයවයි.
 සමස්ථ ඉන්දියාව පුරා විකාශය වන නාලිකා දෙකකි; ඩීඩී නැෂනල් සහ ඩීඩී නිව්ස්
 ප්‍රාදේශීය භාෂා චන්ද්‍රිකා නාලිකා (RLSC) 11 කි.
 ජාතික මට්ටමේ චන්ද්‍රිකා නාලිකා 4 කි.
ජාත්‍යන්තර නාලිකාව වන ඩීඩී ඉන්ඩියා
ක්‍රීඩා විකාශය සඳහා වන ඩීඩී ස්පෝට්ස්
පාර්ලිමේන්තු සැසි සජීව විකාශය සඳහා රාජ්‍ය සභා ටීවී සහ ලෝක් සභා ටීවී

ජාත්‍යන්තර විකාශය
ඩීඩී ඉන්ඩියා නාලිකාව චන්ද්‍රිකා තාක්ෂනය ඔස්සේ ලොව පුරා විකාශය කෙරේ. එය රටවල් 146කදී නැරඹිය හැක. නමුත් එම රටවලදී එය නැරඹීම සඳහා දැනගත යුතු විකාශන තොරතුරු සොයාගැනීම අසීරු වී ඇත. එක්සත් රාජධානියේදී යූරෝබර්ඩ් චන්ද්‍රිකාව හරහා ස්කයි සේවයේ නාලිකා අංක 833 ඔස්සේ රායත් ටීවී නමින් ඩීඩී ඉන්ඩියා  නැරඹිය හැක.  කෙසේවෙතත් ස්කයි ඩිජිටල් සේවය ඔස්සේ විකාශය සහ ඇමරිකාවේ DirectV  සේවය ඔස්සේ විකාශය පිලිවෙලින් 2008 ජූනි  සහ ජූලි මාස වලදී අත්හිටුවන ලදී.

දූර්දර්ශන් යළි එළිදැක්වීම
2014 නොවැම්බර් 17 දින නව තේමාවකින් දූර්දර්ශන් නාලිකාව වයලි එළිදැක්විණි. එය රෝස සහ දම් පැහැයන් ඇති තනවා වර්ණ තේමාවකි. නාලිකාවේ ආදර්ශ පාඨය "දේශ් කා අප්නා චැනල්" (ජාතියේ නාලිකාව) ලෙස වෙනස්කෙරිණි.

ක්‍රීඩා විකාශය
2012 ලන්ඩන් ඔලිම්පික් උළෙලේ සමාරම්භක උළෙල හා සමාප්ති උළෙල ඉන්දියාව තුල සජීවීව විකාශය කරනු ලැබුයේ දූර්දර්ශන්හි ජාතික නාලිකාව වන ඩීඩී නැෂනල් මගිනි.

විවේචන
දූර්දර්ශන් අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයට නිලධාරීන් පත්කිරීම සිදුකරනු ලබන්නේ ඉන්දීය රජය විසිනි. එමෙන්ම ජාතික උත්සව අවස්ථා විකාශය කිරීමේ නිල අයිතිය කිසදු තරගයකින් තොරව නිතැතින්ම එයට හිමිවේ.  එමගින් විශාල ආදායමක් දූර්දර්ශන් විසින් උපයයි. මෙවැනි කරුණු නිසා දූර්දර්ශන් විවේචනයට ලක්ව තිබේ.

1991 වසරේ සිට ඉන්දියාව තුල පෞද්ගලික නාලිකා ඇරඹීමට රජයේ අවසරය ලැබීම  නිසා දූර්දර්ශන් ප්‍රේක්ෂක පිරිස අඩුවී තිබේ.
ඉන්දියාවේ රූපවාහිනී නාලිකා

දූර්දර්ශන්


Calathea cylindrica é uma espécie de planta do gênero Calathea e da família Marantaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1902 por Karl Moritz Schumann.

Os seguintes sinônimos já foram catalogados:

 Phrynium cylindricum  Roscoe
 Calathea grandifolia  Lindl.

Forma de vida
A espécie florece o ano inteiro e tem polinização por abelhas.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil. É encontrada na Bahia.

Ligações externas

 Calathea cylindrica no projeto Flora e Funga do Brasil

Calathea
Plantas descritas em 1902
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Calathea cylindrica


Bortolo Belotti (Zogno,  - Sonvico, ) est un homme politique, historien et juriste italien. Il est également un poète raffiné et est considéré comme l'une des figures les plus représentatives du Val Brembana au XX siècle. Bortolo Belotti doit sa renommée principalement à sa "Storia di Bergamo e dei Bergamaschi", le plus important traité sur l'histoire de Bergame et de sa province.

Biographie
Il est né le 26 août 1877 à Zogno, une ville de la vallée de la Brembana, de Cesare Belotti et Maria Offredi, dans une famille bourgeoise de tradition libérale. Après l'école primaire dans sa ville natale, il est inscrit au Collegio Vescovile Sant'Alessandro de Bergame, où il obtient une distinction au concours Barca Vitalba à l'âge de 14 ans avec un travail sur l'histoire des Lombards. Il suit la dernière année du lycée classique "Paolo Sarpi" de Bergame. Il est admis au "Collège Ghislieri" de l'université de Pavie et obtient sa licence en droit en 1899, avec une thèse sur les galeries du Fédécommissariat à Rome. Il s'installe ensuite à Milan pour exercer la profession d'avocat à la Cour ; il y poursuit son activité scientifique, enseignant le droit commercial et financier dans certains instituts et collaborant directement à certaines revues de droit et de jurisprudence.

Il est membre de la franc-maçonnerie.

En 1907, il commence une activité politique au sein du Partito Economico (Parti économique), un mouvement de la droite libérale. Il est élu conseiller et échevin dans la municipalité de Zogno, puis conseiller à Milan de 1909 à 1914. À partir de 1914, il est également conseiller provincial du district de Zogno, poste qu'il occupe pendant une dizaine d'années. En 1913, il est également élu député national pour la circonscription de Zogno, après un duel jusqu'au dernier vote avec le candidat catholique Carugati : 49,7 contre 49,4 %.

Sa politique vise le développement économique et industriel du vallée de la Brembana (Val Brembana), se battant par exemple pour l'extension du chemin de fer jusqu'à Piazza Brembana et pour la réalisation de projets hydroélectriques. Réélu député aux élections de 1919, il est nommé sous-secrétaire au Trésor en 1921, puis ministre de l'industrie et du commerce dans le premier gouvernement Bonomi, en fonction entre 1921 et 1922. De cette dernière expérience, on se souvient surtout de la vente de la villa Cargnacco à Gabriele D'Annunzio pour la construction du complexe Vittoriale. La politique n'empêche pas Belotti de faire des recherches dans les domaines du droit, de l'histoire et de la littérature : en 1919, il publie un traité, presque unique au monde, sur le "droit du tourisme", préparé pendant son administration du Touring Club d'Italie (Touring Club Italiano).
Entre 1919 et 1921, Belotti promeut plusieurs partis libéraux tels que le Parti libéral-réformateur (Partito Liberale Riformatore), le Parti libéral italien (Partito liberale italiano - PLI) et le Parti libéral démocratique italien (Partito Liberale Democratico Italiano - PLDI), tandis qu'en 1922, il adhère finalement au PLI. Au sein du parti libéral, Belotti appartient au groupe de la droite cavourienne. En ce qui concerne le fascisme, il adopte d'abord une attitude modérément favorable et vote au Parlement en faveur du gouvernement Mussolini. Ses critiques de plus en plus virulentes à l'égard de l'alliance entre le PLI et le Parti national fasciste (Partito Nazionale Fascista - PNF) l'empêchent de se représenter aux élections de 1924, ce qui aboutit au discours qu'il prononce au congrès libéral de Livourne en octobre 1924. Il retourne donc à la profession d'avocat, se consacrant à la recherche historique et à la production poétique. Le 27 octobre 1930, il est arrêté à Milan sous l'accusation de vouloir fonder une revue politique avec Ivanoe Bonomi (en réalité pour antifascisme obstiné) et est envoyé en exil à Cava dei Tirreni, où il reste jusqu'à Pâques 1931.

En 1940, il publie son œuvre la plus célèbre : la Storia di Bergamo e dei Bergamaschi (Histoire de Bergame et des Bergamasques), chez l'éditeur Ceschina de Milan, qui reste encore aujourd'hui l'ouvrage le plus complet et le plus détaillé jamais écrit sur le sujet. Il est suivi en 1942 par Storia di Zogno e di alcune terre vicine (Histoire de Zogno et de quelques terres voisines). Après la chute du fascisme en juillet 1943, il reprend contact avec les hommes du libéralisme italien et dirige la transition de Bergame vers la démocratie, mais après les événements du 8 septembre (armistice de Cassibile), il est contraint de fuir en Suisse. Il y participe aux organisations des exilés modérés italiens et fonde avec Ettore Janni et Luigi Einaudi le périodique "L'Italia e il Secondo Risorgimento" et organise des conférences sur Camillo Cavour et la Première Guerre mondiale.

Il décède le 24 juillet 1944 à Sonvico, près de Lugano. Quelques mois auparavant, les bombardements alliés avaient détruit sa maison à Milan, ainsi que sa vaste bibliothèque et son studio professionnel.

Après la guerre, sa dépouille est transférée de Lugano à Zogno le 22 septembre 1945, où des funérailles solennelles ont lieu.

Remerciements
Bergame et Milan ont chacune donné son nom à une rue, tandis qu'à Zogno, en 1954, à l'occasion du dixième anniversaire de sa mort, un monument a été érigé par le sculpteur Piero Brolis et l'ingénieur Luigi Angelini. Zogno dédia également à Belotti un buste des jumeaux Carlo et Luigi Rigola, exécuté en 1921 à l'occasion de l'inauguration du Monument aux morts de Zogno; une copie du buste fut donnée en 1960 à la Biblioteca Civica Angelo Mai de Bergame par Bernardino Belotti, le frère de l'illustre personnage.

L'"Istituto Tecnico Commerciale" (Institut technique commercial) de Bergame porte son nom.

Œuvres littéraires
On se souvient également de Bortolo Belotti comme d'un historien et d'un poète distingué : il a concentré sa production sur les traditions et les événements historiques de sa patrie.

Parmi ses œuvres, citons :
 La vita di Bartolomeo Colleoni [La vie de Bartolomeo Colleoni] (1923)
 La parola di Camillo Cavour [La parole de Camillo Cavour] (1924)
 Il Dramma di Gerolamo Olgiati [Le drame de Gerolamo Olgiati] (1929)
 Una sacrilega faida Bergamasca del '500 [Une querelle bergamasque sacrilège du 16 siècle] (1934)
 Studi colleoneschi [Études collégiales] (1939)
 Storia di Bergamo e dei Bergamaschi [Histoire de Bergame et des Bergamasques] (1940)
 Storia di Zogno e di alcune terre vicine [Histoire de Zogno et de quelques terres voisines] (1942)

En 1959, une deuxième édition de sa Storia di Bergamo e dei Bergamaschi a été éditée, imprimée en 6 volumes avec des photos et des illustrations, qui a été suivie en 1990 d'une troisième édition en 9 volumes avec des pages mises à jour, de nouvelles notes et des photographies.

En 1965, il y a eu une deuxième édition de Il Dramma di Gerolamo Olgiati avec le titre Storia di una congiura (Histoire d'une conspiration d'Olgiati).

Sa riche production poétique, dont une grande partie est en dialecte bergamasque, est recueillie dans les volumes Poesie della montagna del fiume e della valle, Poesie bergamasche e Val Brembana.

Il a également publié des dizaines d'écrits juridiques, sur le droit de la famille et le droit économique.

Références

Liens externes

 , ,  Bortolo Belotti, sur le site hls-dhs-dss.ch, Dictionnaire historique de la Suisse.
  Gian Paolo Nitti, BELOTTI, Bortolo, dans le Dizionario biografico degli italiani, vol. 8, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1966.
  Bortolo Belotti, sur le site BeWeb, Conférence épiscopale italienne.
  Ouvrages de Bortolo Belotti, sur le site Open Library, Internet Archive.
  Bortolo Belotti, sur le site storia.camera.it, Chambre des Députés.
  Page sur le site dell'ITC Belotti, sur le site istitutobelotti.it. URL consulté le 10 avril 2011 (archivé de l'url original le 2 février 2012)).
  Page sur le site Valbrembanaweb, sur le site valbrembanaweb.com. URL consulté le 20 août 2006 (archivé depuis l'url original le 27 septembre 2011).
  Histoire du site de la vallée de Brembana, sur le site brembanastoria.ca.tc. URL consulté le 20 août 2006 (archivé depuis l'url original le 28 septembre 2007).

Naissance en août 1877
Décès en juillet 1944
Décès à 66 ans
Personnalité politique italienne du XXe siècle
Ministre de l'Agriculture, de l'Industrie et du Commerce du royaume d'Italie (1861-1946)
Député de la XXIVe législature du royaume d'Italie
Député de la XXVe législature du royaume d'Italie
Député de la XXVIe législature du royaume d'Italie
Étudiant de l'université de Pavie
Naissance à Zogno

Bortolo Belotti


Demba Traoré (* 29. August 1972 in Markala) ist ein malischer Politiker und Rechtsanwalt. Er ist Vorsitzender der Nonviolent Radical Party, Transnational, Transparty (NRPTT). Darüber hinaus ist er Vorstandsmitglied der NGO Hands off Cain, einer Teilorganisation der Radikalen Partei.

Leben
Seit 2003 ist Traoré Mitglied der Radikalen Partei. Am 11. Dezember 2011 wurde er in Rom während des 39. Kongresses der Radikalen Partei (NRPTT) zum Vorsitzenden gewählt. Am Kongress nahmen Mitglieder und Persönlichkeiten aus 45 Ländern teil, darunter Bernard Kouchner und Joschka Fischer (jeweils ehemalige Außenminister in Frankreich beziehungsweise Deutschland). Giulio Terzi di Sant'Agata, Außenminister Italiens, richtete ein Grußwort an den Kongress.

Seit 1995 ist Traoré als Anwalt tätig, von 2002 bis 2007 war er Abgeordneter der Nationalversammlung von Mali und auch Vorsitzender des parlamentarischen Ausschusses Commission des lois, de la législation, de la justice et des institutions de la République. Ferner war er auch Richter des Obersten Gerichtshofs von Mali. Auf Einladung der britischen Regierung nahm er im Februar 2003 an einem Austausch- und Arbeitsbesuch in Großbritannien teil, wo er an Arbeitssitzungen im House of Commons, bei der DID und in den Vertretungen der International Save The Children Alliance, der Islamic Relief Worldwide und der Christian Aid mitwirkte. Im Mai 2003 wurde er Mitglied des Assemblée parlementaire de la francophonie (APF). Im April 2004 nahm er an der Sitzung der APF in Vientian (Laos) teil, im Juli 2004 an der 30. Generalversammlung in Charlottetown (Kanada) und der 32. Generalversammlung in Rabat (Marokko).

Traoré engagiert sich für viele transnationale Themen, insbesondere und an vorderster Front für den Kampf gegen die Todesstrafe, gegen die Genitalverstümmelung und für die Transnationalisierung des Rechts. Im Dezember 2003 nahm er an einem internationalen Kolloquium über den Internationalen Strafgerichtshof in Ouagadougou (Burkina Faso) teil.

Im Rahmen der Initiative für die offizielle Abschaffung der Todesstrafe in Mali organisierte Traoré einen Besuch der Mitglieder der Radikalen Partei, Marco Pannella und Elizabetta Zamparutti, in Bamako. Auf Einladung des Außenministeriums der Vereinigten Staaten war er im September/Oktober 2006 auf Staatsbesuch in den USA, mit Arbeitssitzungen im Kapitol mit US-Senatoren und Abgeordneten, Arbeitssitzungen im Obersten Gerichtshof und Arbeitsbesuchen in einigen US-Bundesstaaten wie in Wisconsin, South Carolina und Oregon. Im Jahr 2008 wurde er während einer internationalen Tagung in Brüssel (11. bis 13. Dezember) zum Mitglied des Vorstandes der NGO Hands off Cain – Partner der Radikalen Partei (NRPTT) – gewählt, die sich für ein weltweites Moratorium der Todesstrafe einsetzt, mit dem Ziel der völligen Abschaffung derselben.

Derzeit ist Traoré seitens des Vorstandes der Union für die Republik und Demokratie (URD), in deren Namen er 2009 im VI. Bezirk des Stadtgebietes Bamako gewählt wurde, für die Beziehungen mit der öffentlichen Verwaltung zuständig. Zwischen dem 7. und 8. März 2012 wurde er von den höchsten Repräsentanten Italiens in Rom empfangen. Am 7. März traf er im Senat der italienischen Republik in Begleitung der Vize-Präsidentin des Senats, Emma Bonino, und des Senators Marco Perduca mit Staatspräsident Giorgio Napolitano und Senatspräsident Renato Schifani zusammen. Am nächsten Morgen wurde Demba Traoré mit Maurizio Turco (Schatzmeister der Radikalen Partei), Marco Pannella und Emma Bonino vom Präsidenten der Abgeordnetenkammer, Gianfranco Fini, empfangen. "Das Treffen war eine institutionelle Pflicht, doch auch sehr willkommen. Und es ist wichtig, dass es eine starke Betonung der Bürgerrechte seitens der Radikalen Partei, nicht nur auf nationaler und europäischer, sondern auch auf internationaler Ebene gibt", erklärte Fini nach der Sitzung.

Demba Traoré liebt Sport (Fußball, Handball, Basketball, Kung Fu). Am 4. Februar 2012 sponserte er im Kreis Bougoni im Dorf Bougoula als Parteivorstandsmitglied den URD-Cup. Seit 2005 ist er Erster Vizepräsident der malischen Föderation von Kung Fu. Traoré ist Muslim, verheiratet und hat vier Kinder.

Politiker (Mali)
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Rechtsanwalt (Mali)
Geboren 1972
Malier
Mann
Richter (Oberstes Gericht)

Demba Traoré


The 1811–1812 New Madrid earthquakes () were a series of intense intraplate earthquakes beginning with an initial earthquake of moment magnitude 7.2–8.2 on December 16, 1811, followed by a moment magnitude 7.4 aftershock on the same day. Two additional earthquakes of similar magnitude followed in January and February 1812. They remain the most powerful earthquakes to hit the contiguous United States east of the Rocky Mountains in recorded history. The earthquakes, as well as the seismic zone of their occurrence, were named for the Mississippi River town of New Madrid, then part of the Louisiana Territory and now within the U.S. state of Missouri.

The epicenters of the earthquakes were located in an area that at the time was at the distant western edge of the American frontier, only sparsely settled by European settlers. Contemporary accounts have led seismologists to estimate that these stable continental region earthquakes were felt strongly throughout much of the central and eastern United States, across an area of roughly , and moderately across nearly 3 million km2 (1 million sq mi). The 1906 San Francisco earthquake, by comparison, was felt moderately over roughly . The New Madrid earthquakes were interpreted variously by American Indian tribes, but one consensus was universally accepted: the powerful earthquake had to have meant something. For many tribes in Tecumseh's pan-Indian alliance, it meant that Tecumseh and his brother the Prophet must be supported.

The three earthquakes and their major aftershocks
 December 16, 1811, 8:15 UTC (2:15 am local time): M 7.2–8.2, epicenter in what is now northeast Arkansas. It caused only slight damage to man-made structures, mainly because of the sparse population in the epicentral area. The future location of Memphis, Tennessee, experienced level IX shaking on the Mercalli intensity scale. A seismic seiche propagated upriver, and Little Prairie (a village that was on the site of the former Fort San Fernando, near the site of present-day Caruthersville, Missouri) was heavily damaged by soil liquefaction. Modified Mercalli intensity VII or greater was observed over a  area.
 December 16, 1811 (aftershock), 14:15 UTC (8:15 am local time): M 7.4, epicenter in northeast Arkansas. This shock followed the first earthquake by six hours and was similar in intensity.
 January 23, 1812, 15:00 UTC (9:00 am local time): M 7.0–8.0, epicenter in the Missouri Bootheel. The meizoseismal area was characterized by general ground warping, ejections, fissuring, severe landslides, and caving of stream banks. Johnston and Schweig attributed this earthquake to a rupture on the New Madrid North Fault. This may have placed strain on the Reelfoot Fault.
 February 7, 1812, 9:45 UTC (3:45 am local time): M 7.4–8.6, epicenter near New Madrid, Missouri. The town of New Madrid was destroyed. In St. Louis, Missouri, many houses were severely damaged and their chimneys were toppled. This shock was definitively attributed to the Reelfoot Fault by Johnston and Schweig. Uplift along a segment of this reverse fault created temporary waterfalls on the Mississippi at Kentucky Bend, created waves that propagated upstream, and caused the formation of Reelfoot Lake by obstructing streams in what is now Lake County, Tennessee. The maximum Modified Mercalli intensity observed was XII.

The many more aftershocks include one magnitude 7 aftershock to the December 16, 1811, earthquake which occurred at 6:00 UTC (12:00 am local time) on December 17, 1811, and one magnitude 7 aftershock to the February 7, 1812, earthquake which occurred on the same day at 4:40 UTC (10:40 pm local time). Susan Hough, a seismologist of the United States Geological Survey (USGS), has estimated the earthquakes' magnitudes as around magnitude 7.

Eyewitness accounts
John Bradbury, a fellow of the Linnean Society, was on the Mississippi on the night of December 15, 1811, and describes the tremors in great detail in his Travels in the Interior of America in the Years 1809, 1810 and 1811, published in 1817:

Eliza Bryan in New Madrid, Territory of Missouri, wrote the following eyewitness account in March 1812:

John Reynolds (1788–1865), the fourth governor of Illinois, among other political posts, mentions the earthquake in his biography My Own Times: Embracing Also the History of My Life (1855):

The Shaker diarist Samuel Swan McClelland described the effects of the earthquake on the Shaker settlement at West Union (Busro), Indiana, where the earthquakes contributed to the temporary abandonment of the westernmost Shaker community.

Geologic setting

The underlying cause of the earthquakes is not well understood, but modern faulting seems to be related to an ancient geologic feature buried under the Mississippi River alluvial plain, known as the Reelfoot Rift. The New Madrid Seismic Zone (NMSZ) is made up of reactivated faults that formed when what is now North America began to split or rift apart during the breakup of the supercontinent Rodinia in the Neoproterozoic era (about 750 million years ago). Faults were created along the rift and igneous rocks formed from magma that was being pushed towards the surface. The resulting rift system failed, but has remained as an aulacogen (a scar or zone of weakness) deep underground.

In recent decades, minor earthquakes have continued. The epicenters of over 4,000 earthquakes can be identified from seismic measurements taken since 1974. They originate from the seismic activity of the Reelfoot Rift. The zone, colored red on the map, is called the New Madrid Seismic Zone. New forecasts estimate a 7 to 10 percent chance, in the next 50 years, of a repeat of a major earthquake like those that occurred in 1811–1812, which likely had magnitudes  between 7.6 and 8.0. A 25 to 40% chance exists, in a 50-year time span, of a magnitude 6.0 or greater earthquake.

In a report filed in November 2008, the U.S. Federal Emergency Management Agency warned that a serious earthquake in the New Madrid Seismic Zone could result in "the highest economic losses due to a natural disaster in the United States", further predicting "widespread and catastrophic" damage across Alabama, Arkansas, Illinois, Indiana, Kentucky, Mississippi, Missouri, and particularly Tennessee, where a 7.7 magnitude quake or greater would cause damage to tens of thousands of structures affecting water distribution, transportation systems, and other vital infrastructure.

Aftermath
The quakes caused extensive changes to the region's topography. Subsidence, uplift, fissures, landslides and riverbank collapses were common. Trees were uprooted by the intense shaking; others were drowned when subsided land was flooded. Reelfoot Lake was formed in Tennessee by subsidence ranging from 1.5 meters, up to 6 meters in some places. Lake St. Francis, in eastern Arkansas, was expanded by subsidence, with sand and coal being ejected from fissures in the adjacent swamps as water levels rose by 8 to 9 meters. Waves from the Mississippi River caused boats to wash ashore; river banks rose, sand bars were destroyed, and some islands completely disappeared. Sand blows also occurred in Missouri, Tennessee, and Arkansas, destroying farmland.

Due to the nature of the underlying rock mass, which contains few fractures or faults, the seismic waves generated from the earthquakes were able to travel great distances without being interrupted. Persons as far away as Canada felt the ground shaking. Intense effects were widely felt in Illinois, Arkansas, Tennessee, Kentucky and Missouri.

The number of people who died as a result of the earthquake is unknown; the frontier setting meant that the region was sparsely populated and communications and records were poor. Predominantly wood construction meant that few people died from falling buildings, though the intense shaking caused many chimneys to fall, wood structures to crack, and damage from falling trees, particularly in the epicentral area during the first earthquake on December 16, 1811.

Rated at VII on the Mercalli Intensity Scale, the New Madrid earthquakes remain the strongest recorded earthquakes east of the Rocky Mountains. The Reelfoot Rift, a 500 million year old rift zone identified as the primary driver of the quakes, remains poorly understood; however, geologists estimate the risk of another earthquake as great as the New Madrid Earthquake within the next 50 years is 7 to 10 percent. While the risk of a smaller magnitude earthquake to occur in this location in the next 50 years is about 25 to 40 percent. As a result of these findings, highways, buildings, skyscrapers, and bridges were all reevaluated.

The earthquakes strengthened the Shawnee prophet, Tenskwatawa after the defeat at the Battle of Tippecanoe and the destruction of Prophetstown, with local Native Americans seeing it as a vindication of his teachings.

Gallery

See also

 List of earthquakes in the United States

References

Further reading
 Jay Feldman. When the Mississippi Ran Backwards : Empire, Intrigue, Murder, and the New Madrid Earthquakes Free Press, 2005.
 Conevery Bolton Valencius, The Lost History of the New Madrid Earthquakes The University of Chicago Press, 2013.
 Conevery Bolton Valencius, "Accounts of the New Madrid earthquakes: personal narratives and seismology over the last two centuries," in Deborah R. Coen, ed., "Witness to Disaster: Earthquakes and Expertise in Comparative Perspective," *Science in Context*, 25, no. 1 (February 2012): 17–48.

External links
 The Enigma of the New Madrid Earthquakes of 1811–1812. Johnson, A.C. and Schweig, E.S. (1996)  Annual Review of Earth and Planetary Sciences, Volume 24, pp. 339–384. SAO/NASA Astrophysics Data System (ADS)
 The Introduction to The Lost History of the New Madrid Earthquakes by Conevery Bolton Valencius.
 The New Madrid Fault Zone (NMFZ)  (links to maps, history, predictions, etc. from the Arkansas Center for Earthquake Education)
 Steamboat Adventure: The New Madrid Earthquakes (dozens of contemporary accounts of the earthquake, provided by Hanover College)
USGS, Summary of 1811-1812 New Madrid Earthquake Sequence, at https://www.usgs.gov/natural-hazards/earthquake-hazards/science/summary-1811-1812-new-madrid-earthquakes-sequence?qt-science_center_objects=0#qt-science_center_objects
  The "Hard Shock:" The New Madrid Earthquakes. The History Guy

1811 earthquakes
1812 earthquakes
Earthquakes in the United States
Natural disasters in Arkansas
Natural disasters in Illinois
Natural disasters in Kentucky
Natural disasters in Missouri
Natural disasters in Mississippi
Natural disasters in Tennessee
December 1811 events
January 1812 events
February 1812 events
1812 in Missouri Territory

1811–1812 New Madrid earthquakes


Ferhan Nil Karaibrahimgil Erener (d. 17 Ekim 1976, Ankara), Türk şarkıcı-şarkı yazarıdır.

Özel hayatı
Türk pop müziği sanatçılarından Suavi Karaibrahimgil ile modacılık ile uğraşan Berrin Karaibrahimgil'in kızıdır. Dedesi eski kaymakam ve valilerden Nihat Karaibrahimgil, amcası ise Modern Folk Üçlüsü mensuplarından Selami Karaibrahimgil'dir.

21 Ocak 2010 tarihinde Sertab Erener'in kardeşi reklamcı Serdar Erener ile Nil Nehri kıyısında yapılan düğünle evlendi. Mayıs 2014'te çiftin Aziz Arif adında oğulları dünyaya geldi.

Müzik kariyeri
Babası Suavi Karaibrahimgil'in de müzisyen olmasından dolayı çok erken yaşlarda müzikle tanışan Nil Karaibrahimgil; "I see clouds, rain is coming..." (Bulutları görüyorum, yağmur geliyor...) adını verdiği ilk bestesini henüz 12 yaşındayken yapmıştır. Ortaokulda piyano dersleri almaya başlayan şarkıcı, daha sonraki yıllarda gitara yönelmiş ve kendini bu alanda geliştirmiştir.

2000'ler
2002 yılı Mart ayında İlhan Erşahin'in "Harikalar Diyarı (Wonderland)" albümünde "Girl" adlı şarkıyı seslendirdi. Aynı yıl Ozan Çolakoğlu ile bir araya gelen Nil Karaibrahimgil, Mayıs ayında Sony Müzik firmasından Nil Dünyası adlı ilk albümünü çıkardı. Albümün ilk klip parçası "XL" ve daha sonra "Rüzgâr" ve "Kek" adlı farklı tarzdaki parçalarla pop müzikte dikkat çekmeyi başardı.

2004'te çıkardığı 2. albümü Nil FMdeki tüm şarkı söz ve müzikleri kendisine aittir. Albümün çıkış ve klip parçası "Gitme Yoksa" hit olmuştur.

2006 yılı Şubat ayında İlhan Erşahin'in "İstanbul (Wax Poetic)" albümünde "Hoppala" adlı şarkıyı seslendirdi. Aynı yıl Mayıs ayında çıkardığı Tek Taşımı Kendim Aldımın çıkış şarkısı "Pırlanta" ile dikkatleri üzerine çekerek; günlerce medyada kadınların tektaşlarını nasıl elde etmeleri gerektiğinin tartışılmasına neden oldu. MTV Avrupa Müzik Ödülleri 2007'de En İyi Türk Sanatçı dalında aday oldu.

2008 yılı Şubat ayında Teoman'ın Söz Müzik Teoman, adlı tribute albümünde "İstanbul'da Sonbahar" adlı şarkıyı seslendirdi.

26 Ocak 2009 tarihinde dördüncü albümü Nil Kıyısında piyasaya sürüldü. Albümün çıkış parçası olan "Seviyorum Sevmiyorum" Türkiye müzik listelerinde altı hafta bir numarada kaldı. Şarkı yalnızca Türkiye'de değil, aynı zamanda Balkan ülkelerinde de popüler oldu ve Balkanika TV'de gösterime girmeyi başardı.

2010'lar
2011 yılı Mayıs ayında Hakkında Her Şeyi Duymak İstiyorum adlı single çalışmasında şarkının  kahve fincanından esinlenerek oluşturduğu sade, şekerli, az şekerli ve orta isminde 4 versiyonunu yayımladıktan sonra 2012 yılında bu şarkının da içinde bulunduğu beşinci stüdyo albümü olan Ben Buraya Çıplak Geldim'i çıkardı. Albümde Ben Buraya Çıplak Geldim ve He-Man adlı şarkılara klip çekildikten sonra diğer 8 şarkıya yaklaşık birer dakikalık kısa filmler çekilmiştir.

2013 yılı Temmuz ayında çıkan Pop Yaz 2013 adlı albümde sözü ve müziği kendisine ait olan Senden Başkasının Yanında adlı şarkıyı seslendirdi.

2015 yılının Temmuz ayında yeni çıkış yapan Originel dergisinin ilk sayısına kapak oldu. Fotoğrafları Nihat Odabaşı çekmiştir. En orijinal Nil Karaibrahimgil demişlerdir.

2016 yılı Nisan ayında Sekizinci Renk Otizm Farkındalık Projesi kapsamında söz ve müziği kendisine ait olan, otizmli çocuklar için yazdığı Sekizinci Renk adlı proje şarkısını Otizm Korosu ile birlikte ilk kez seslendirdi. Aynı yıl sözleri Kelebeğin Hayat Sırları kitabında yer alan Gençliğime Sevgilerle adlı şarkısını Ocak ayında, yine aynı kitaptan Anneler Günü'ne özel olarak Meğer Ben Aziz Arifmişim adlı şarkısının oğlu ile birlikte oynadığı videosunu sosyal medya hesabından Mayıs ayında ve Niltemenni isimli yeni yıl için iyi dileklerini anlatan ve klibinde, çam ağacı şeklinde seslendirdiği şarkıyı ise Aralık ayında single çalışması olarak yayımladı.

2017 yılı Şubat ayında Mirkelam'ın
Mirkelam Şarkıları adlı tribute albümünde Asuman adlı şarkıyı yorumladı. Aynı yıl Mart ayında oğlu Aziz Arif için bestelediği Benden Sana adlı single çalışmasını onun karda yürüdüğü görüntüler eşliğinde kiliplendirdi. Mayıs ayında ise Annelere Ninni adlı single çalışmasını yayımladı. Aynı yıl Ekim ayında Avustralya'da Film Akademisinde okuyan arkadaşının çektiği Bitmeyen Aşklar isimli kısa filmi için yazdığı Vah ki Ne Vah isimli şarkıyı single çalışması olarak yayımladı.

2018 yılı Temmuz ayında İyi ki adlı single çalışmasını çıkardı. Aynı yıl Aralık ayında Nino Varon'un Şarkı Gibi Şarkılar adlı saygı albümünde Göreceksin Kendini adlı şarkıyı seslendirdi.

2019 yılında Millî Eğitim Bakanlığı için 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'nda Ben Çocuğum, okulların açıldığı Eylül ayında ise, okul zili olarak kullanılan Gelecek Biziz adlı sözleri Şermin Yaşar'a ait olan şarkıları besteledi. Aynı yıl Haziran ayında Erol Evgin'in 12 farklı kadın şarkıcıyla hazırladığı Altın Düetler 2 adlı albümünde Canım Benim adlı şarkıda düet yaptı. Ekim ayında ise sözlerini İyi Gelen Yazılar adlı kitabından esinlenerek yazdığı ortalama birer dakikalık sekiz şarkının yer aldığı Nil'den İyi Gelen Sesler adlı albümünü çıkardı. Albümdeki tüm şarkılara elbisesi ve ukuleleyle suya girip küçük video klipler çekti ve sosyal medya hesaplarından yayımladı.

2020'ler
2020'li yıllarda single çalışmalarına yoğunlaşan Nil, 2020 yılı Nisan ayında daha önce tatile gidip etkilendiği Sakız Adası için aynı isimde bestelediği şarkıyı single çalışması ile dinleyicilerle buluşturdu. Aynı yıl Mayıs ayında tüm dünyayı etkisi altına alan koronavirüs için karantina günlerinde bestelediği ve ilk olarak Şu Anki Duygularım notuyla sosyal medya hesabından paylaştığı Özlüyorum isimli single çalışmasını yayımladı.

Bir psikoloğun kendisine Evliliklerin en büyük imtihanı, her iki tarafın da sürekli değişiyor olması. Karşındaki yeni değişmiş insanı, yeniden eş olarak seçiyor musun? O senin değişmiş hâlinle bugün karşılaşsa, yine seni seçiyor mu? Bu farklı insanı, farklı hâlinle sevmeye devam ediyor musun? demesi üzerine bu sözlerden etkilenip bestelediği   Hep Yanımda Kal adlı single çalışması 2021 yılı Şubat ayında yayımlandı. Aynı yıl Temmuz ayında Diskotek adlı single çalışmasını yayımladı. Ekim ayında ise 2016 yılındaki köşe yazısı Hikayenin Peşini Bırakma'''nın  sözlerini besteleyerek single olarak yayımladı. Aralık ayında ise iklim krizine dikkat çekmek adına Yuvam Dünya için Bu şarkıyı 2050 yılında çocukların elma bulamayacağını duyduğum gün yazdım dediği Uyan Anne adlı single çalışmasını yayımladı. Şarkıyı Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası ile birlikte seslendiren sanatçı klibinde de birlikte oynadı.

2022 yılı Nisan ayında Rusya / Ukrayna Savaşı sırasında 11 yaşındaki Hassan adlı Ukraynalı çocuğun annesinin yazdığı bir not ve eline yazılı telefon numarası ile tek başına Slovakya'ya göç ederek ülkesini terk etmek zorunda kalmasından etkilenerek bestelediği Boy adlı single çalışmasını yayımladı ve şarkının bütün gelirini Ukrayna'daki savaştan etkilenen çocuklar için bağışladı. Ardından 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kapsamında Türkiye'de ilk kez 5G teknolojisiyle Vodafone Park'ta gerçekleşen konser için kurulan sahneye Nil Karaibrahimgil, bir stüdyoda dijital olarak dönüştürülmüş hologram görüntüsüyle çıkarken; seslendirdiği 5 şarkıda dünyanın farklı yerlerinden toplam 10 ülkenin çocukları da yöresel kıyafetleri içinde dans ederek hologramlarıyla eşlik etti.

2023 Haziran ayında Seni Bir Daha Görmezsem Olmaz adlı single çalışmasını yayımladı.

 Reklamcılık sektörü
2000 yılında Boğaziçi Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümünde lisans eğitimini tamamladıktan sonra da uzun yıllar boyunca çalıştığı reklamcılık sektöründeki kariyerini devam ettiren Karaibrahimgil; eşi Serdar Erener'in de çalıştığı bir reklam ajansında uzun yıllar boyunca metin yazarlığı yapmıştır. Yaptığı çalışmalardan ötürü sektörün en prestijli ödüllerinden biri olarak kabul edilen Kristal Elma Ödülleri'ne aday olarak gösterilmiş ve iki defa ödül kazanmıştır.

 2000'ler
Üniversitede okurken kendisindeki müzik, yazı ve bir şeyi bulma yeteneğinin farkında olduğu için stajyer olarak bir Reklamevi'nde işe başladı. Kısa sürede yazdığı reklamların ödül alması ile dikkatleri üzerine çekti. Sonra 2000 yılında Turkcell'in yeni kampanyası için "Özgürlük" temalı şarkı yazması istendi. O ana kadar Türkçe şarkı yazmadığını belirten Nil "Ben Özgürüm" adlı şarkıyı yazdı. Şarkıyı çok beğenen yetkililerin "Bu şarkıyı madem bu kız yazdı, o zaman reklamda da o oynasın" demesiyle birlikte televizyon dünyasına dâhil oldu ve bu şarkı sayesinde uzun yıllar boyunca insanlar tarafından "Özgür Kız" olarak tanınmış, bu isim âdeta sanatçının bir lakabı hâline gelmiştir. Hazır Kart reklamları ise ilerleyen süreçte bir seri hâline gelmiş, reklamların bazı bölümlerinde ona Tarkan eşlik etmiştir.

Hazır Kart reklamındaki başarısından sonra kendisinden metin yazarlığının yanında reklam müziği de yazması istenmiş ve 2001 yılında Cornetto için Aşkımla Erir misin?, 2002 yılında Sunny için Bana Derler Sunny, 2003 yılında ise Bellona için Bellonayla, Halley için Hayal Değil Gerçek Olamaz ve Cola Turka için reklam müzikleri yaparken Orkid için Çocuk da Yaparım Kariyer de adlı şarkıyı besteledi. 2000 - 2003 yılları arasında yaptığı tüm bu çalışmaları müzik kariyerinin ilerleyen yıllarında çıkarttığı Nil FM albümünde, "Reklamlar" başlığı altında derleyerek yayınlamıştır.

Yaptığı reklam müzikleriyle jingle piyasasının aranan ismi hâline gelen Karaibrahimgil; 2004 yılında Hürriyet (Kelebek), 2005 yılında Evy Lady (O Bir Evy Lady), 2006 yılında Turkcell (Turkcell'le Bağlan Hayata), Sanofi Aventis, 2007 yılında Cow Parade (Bir Öküzü Çok Sevdim), HP (Bilgisayarın Hayatındır), 2008 yılında Kanal 1, Turkcell (İki Sıfır Sıfır Dokuz), 2009 yılında Garanti Bankası (Flexi Kart), Penti (Ruhum Desen Desen), Masuder (İçiyosam Sebebi Çok), Yapı Kredi Bankası (Durma Play), Pepsi (Pepsi Yaşatır Seni), Toyota (Çıkarım Senle Her Yola)  markalarının reklam müziklerini yapmıştır. Ayrıca şarkılarını bestelediği birçok reklamda bizzat reklam yüzü olarak da rol almaktadır. 2010'lar Nil'in İşleri adını verdiği kendi reklam stüdyosunu açan sanatçı artık reklam müziklerini bu stüdyoda yapmaya başladı. 2010 yılında Türk Hava Yolları (We Are Turkish Airlines, We Are Globally Yours), Bridgestone (Emniyet Lastiği), 2011 yılında Derimod (Derimod Hali), Ka-Der (275 Kadın), Dove (Bırak Sana Dove Baksın), 2012 yılında Lassa (Sağlamsa Lassa), Pınar Süt (Pınar'la Büyüdüm), Enpara (Enpara.com), Varyap Meridian (Bak Orda Ne Var), Korkmaz (Korkmaz'la Lezzeti Tatmak İstiyorum), 2013 yılında n11.com (Alışverişin Uğurlu Adresi), lidyana.com (Lidyana), HSBC (Modern Hesap), Yandex (Ben Ne Bileyim Yandex miyim), Pepsi (O Anların Hepsi), Pınar Ayran (Pınar Ayrana Hayranız), Toyota Corolla (Bekle Hayat Geliyoruz Biz), Rexona (Duş Ferahlığı), Boyner (Neyle Ne Gider), Derimod (Baksınlar), hepsiburada (Herşey Ayağına Gelsin), Lumberjack (Lumberjack İs Back), Digitürk (Dilediğin Zaman Dilediğin Yerde, Karaoke Candır, Yıldızlar), QNB Finansbank (Finansçı da Finansçı), 2014 yılında Pınar Labne (Bi Dene Bak Pınar Labne), Kinetix (Kendine Çeker), Flo (Herkesin Ayakkabıcısı O), Algida Classics (Kasma), Toyota Corolla (Bütün Dilekler), LC Waikiki (Mutlu Yüzler), Digitürk (Hayallerine Dokun), 2015 yılında Garanti BBVA (Esnaf Beratı), Toyota Hilux (Yeni Hilux), Biscolata (Aşkının Tadı Damağımda), Balparmak, Turkish Leather (There Is No Better), Pınar Süt (Ben Bir Pınar Annesiyim), Flo (Bahar Seni Çağırıyor), Simit Sarayı, Orkid (#KızGibi), Dominos, 2016 yılında Garanti BBVA (Fakat O Ne, Yalnız Değilsiniz), VitrA (Hayallerini Tasarla), Ülker (Çikolatam Ülker Küçük Küçük Mutlu Eder), LC Waikiki (Seninle Güzel) adlı markalar için reklam müzikleri besteledi.

2017 yılında Marketing Türkiye dergisi tarafından yayımlanan "Türk reklam tarihinin en etkili reklam jingle'ları" listesindeki 23 şarkıdan 5 tanesi (Pınarla Büyüdüm, Finansçı da Finansçı, Pepsi Yaşatır Seni, Sağlamsa Lassa, We Are Turkish Airlines We Are Globally Yours) Nil Karaibrahimgil'e aittir. 2017 yılında QNB Finansbank (Minik Eller Büyük Hayaller), Toyota (Hybrid=Toyota), LC Waikiki, 2018 yılında Garanti BBVA (Teknoloji İle Barış), Balparmak (Ballı Mix), Polo (O Nasıl Bi Nane), Züber (Çok Züber Bi Şey Bu Züber), Sütaş Meyveli (Kaşık Kaşık Yemeli), Migros/Sanal Market (Sana Geliyor), 2019 yılında Fibabanka, Damla Su (Damla Damla), Aptamil (Bırak Hayata Hazır Olsun) markaları için reklam müzikleri yapmıştır.

 2020'ler
Zaman zaman markalar için jingle yerine şarkı besteleyen Nil, 2020'li yıllarda bu şarkıları single olarak da yayımlamaya başladı. 2020 yılında reklamlarında da oynadığı Pharmaton markası için bestelediği "Daha Fazla Sen" adındaki single çalışmasını yayımladı. Aynı yıl Pınar Süt ("Pınarla Büyüttüm" ve "İçelim Büyüyelim"), Armis Yatak (Aaarmis gibi uyumak) adlı reklam müziklerine imza atarken; 2021 yılı Şubat ayında Sleepy firmasının reklamında seslendirdiği "Hep Yanımda Kal" adlı şarkısını single olarak da çıkardı. Aynı yıl Ülker Çikolatalı Gofret için XL adlı şarkısının sözlerinin markaya uyarlanmış versiyonu (Ekstra Yaşa) reklamda yayımlandı. 2023 yılında bu sefer Ülker Fındık Aşkı reklamında Resmen Aşığım adlı şarkısının sözlerini ürüne uyarladı.

 Sinema sektörü
Reklamcılık sektöründe dâhil olduğu ve gerçekleştirdiği projelerde başarılı olan şarkıcı, 2000'li yılların başında girdiği sinema dünyasındaki çalışmalarına özellikle 2012 senesinden itibaren daha çok ağırlık vermeye başlamıştır.

Daha çok film ve dizi jenerikleri üzerinde çalışsa da birkaç televizyon dizisi ve sinema filminde oyuncu olarak boy göstermiştir. Gülse Birsel ile yakın ilişkiler içinde olan ve sıkça ortak projelerde bir araya gelen Nil Karaibrahimgil; 2007 yılında Avrupa Yakası'nda, 2012'de Yalan Dünya'da ve son olarak 2018'de Jet Sosyete'de birer bölümlük ufak roller canlandırmıştır. Ayrıca 2008 yılında vizyona giren ve Cem Yılmaz'ın yazıp yönettiği A.R.O.G filminde Mimi karakterine hayat vermiştir.

Daha çok müzikleri ile bu sektöre katkı sağladığını belirttiğimiz Nil'in bu alandaki ilk çalışması 2001 yılında vizyona giren Komser Şekspir filmi için yaptığı Masal adlı şarkısı olmuştur. 2005 yılında vizyona giren Organize İşler filmi için Organize İşler Bunlar şarkısını yapmıştır. 2006 yapımı bir proje olan Sınav'da ise Karaibrahimgil'in film için özel bestelediği Yaş 18 şarkısının yanı sıra Nil FM ve Nil Dünyası albümlerinde yer alan Havuz Problemi ve Rüzgâr parçaları da kullanılmıştır. Bu filmde geçen bütün müzikler Sınav Soundtrack adı altında bir albümde toplanmış ve Yaş 18 için bir de klip çekilmiştir. Aynı yıl Show TV'de yayımlanan Kızlar Yurdu dizisinde Bütün Kızlar Toplandık şarkısı jenerik müziği olarak kullanıldı.

Sonrasında uzun süre bu sektörden uzaklaşan şarkıcı, 2012 yılında Pazarları Hiç Sevmem için  aynı yıl Ben Buraya Çıplak Geldim adlı albümünde de yer verdiği İstanbuldayım adlı şarkısını yaptı. 2012-2014 yılları arasında Kanal D'de yayımlananYalan Dünya dizisi için yaptığı jenerik müziği ile tekrar adından söz ettirmeye başlamıştır. 14 Şubat 2014 tarihinde vizyona giren Bi Küçük Eylül Meselesi içinse Kanatlarım Var Ruhumda şarkısını yazmış, filmden sahnelerin de yer aldığı klip 4 Mart 2014'te internet üzerinden yayımlanmıştır. Yine aynı yılın Ekim ayında, başrollerini Büşra Pekin ve Murat Boz'un paylaştığı Hadi İnşallah filmi için de filmle aynı ismi taşıyan bir parça çıkarmıştır. 1 Ocak 2016 tarihinde vizyona giren Kocan Kadar Konuş: Diriliş filmi için yaptığı Gel Aşka Gel adlı single çalışmasının klibinde filmden görüntüler eşliğinde yer aldı. Aynı yıl 12 Şubat'ta vizyona giren Hesapta Aşk adlı filmi içinse Bizi Anlatsam adlı single çalışması çıkarıldı. 2019 yılında 14 yıl sonra 2. filmiyle vizyona giren ve ilkinde olduğu gibi Organize İşler Sazan Sarmalı'nın da film müziğini yaparak Burası İstanbul adlı şarkıyı yayımladı. Aynı yıl Alice Müzikali adlı tiyatro oyunu için Serenay Sarıkaya'nın seslendirdiği Duy Beni ve Kuzey Yıldızı adlı şarkıları besteledi. Alice Müzikali

2021 yılı Ocak ayında yayımlanmaya başlayan İşte Bu Benim Masalım adlı Exxen yapımı müzikal türündeki internet dizisi için başrol oyuncusu Aleyna Tilki'nin seslendirdiği Hayalimden Yapılmışım adlı şarkıyı besteledi.Aleyna Tilki - Hayalimden Yapılmışım

 Köşe yazarlığı ve kitapları
2004 yılı Mart ayında Hürriyet gazetesinin "Kelebek" ekinde köşe yazarlığı yapmaya başlamıştır. Köşe yazılarında öyküsel/şiirsel deneme & eleştiri tarzında yazılar yazan Nil, 2011 yılında bu yazılardan 140 tanesinin yer aldığı  Nil'in Kelebekleri adlı ilk kitabını çıkardı.

2015 yılında şimdiki yaşından 17 yaşına verdiği öğütleri ve tavsiyeleri konu alan deneme türündeki "Kelebeğin Hayat Sırları" adlı 2. kitabını çıkardı.

2018 yılında ise bu sefer daha çocuk yaştaki Nil'e öğütleri ve tavsiyeleri konu alan deneme türündeki "Nil'e Hayat Dersleri"  adlı 3. kitabını çıkardı.

2019 yılında ise önce kendine sonra da okurlara iyi gelmesini umduğu yazıları konu alan kişisel gelişim türündeki "İyi Gelen Yazılar" adlı 4. kitabını çıkardı.

2022 yılı  Şubat Ayında "Kelebeğin Hayat Sırları" kitabında yer alan ve 2016 yılında besteleyerek single çalışması olarak da yayınladığı "Gençliğime Sevgilerimle" yazısını yeni eklemelerle birlikte bu sefer yıllık hafta sayısı düşünülerek 52 adet  kartpostal şeklinde çıkardı. "Gençliğime Sevgilerimle Kartları" adını verdiği bu projenin tüm gelirlerini TEV Nil'in Kızları Eğitim fonuna bağışlanacağı açıklandı.Hayalin gerçek olduğu bir gün daha

 Diskografi

 Nil Dünyası (2002)
 Nil FM (2004)
 Tek Taşımı Kendim Aldım (2006)
 Nil Kıyısında (2009)
 Ben Buraya Çıplak Geldim (2012)
 Nil'den İyi Gelen Sesler (2019)

 Filmografi

 Kitapları
 Nil'in Kelebekleri, 2011, Doğan Kitap, ISBN 978-605-111-982-3
 Kelebeğin Hayat Sırları, 2015, Doğan Kitap, ISBN 978-605-09-2856-3
 Nil'e Hayat Dersleri, 2018, Doğan Novus, ISBN 978-605-095-091-5
 İyi Gelen Yazılar'', 2019, Doğan Novus, ISBN 978-605-096-607-7

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar

1976 doğumlular
Ankara doğumlu kadın şarkıcılar
Boğaziçi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde öğrenim görenler
Türk kadın pop şarkıcıları
20. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
Türk kadın şarkıcı-şarkı yazarları
Hürriyet (gazete) kişileri
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Jingle yazarları
Jingle bestecileri
Epic Records sanatçıları
Sony Müzik sanatçıları
GNL Entertainment sanatçıları
DMC sanatçıları

Nil Karaibrahimgil


Olaylar
 2 Eylül - Roma İç Savaşı sırasında Caesar Divi Filius Augustus ve Marcus Vipsanius Agrippa'nın komuta ettiği Roma donanması, Mısır Kraliçesi Kleopatra VII ile ittifak kuran Marcus Antonius'u Yunanistan'ın batı kıyısındaki Aktium Savaşı'nda yendi.
 Helenistik dönem sona erdi. (Bazı akademisyenler ise MÖ 14 yılını varsayarlar)
 Yahudiye'de yıkıcı bir deprem meydana geldi.
  I. Alexio, kardeşini öldürerek Emesa Krallığı tahtını ele geçirdi.
 Gaius Sosius, Marcus Antonius'ın filolarından birine komuta ederek Lucius Arruntius'un filosunu yendi ve geri çekilmeye zorladı, ancak Arruntius'un Marcus Vipsanius Agrippa'nın desteği ile geri dönmesi üzerine, Sosius'un müttefiki Kilikya kralı Tarcondimotus öldürüldü ve Sosius'un kendisi de kaçmak zorunda kaldı.
 Lejyon XVIII lejyonu, Marcus Antonius tarafından terhis edildi. (bkz: Roma lejyonları listesi)

Doğumlar

Ölümler
 II. Artavazd, Ermenistan imparatoru
 Aemilia Lepida, Roma İmparatoru Nero'nun babaannesi
 Gnaeus Domitius Ahenobarbus, Ahenobarbus ailesine mensup Roma soylusu
 Ho-han-ye, Hiung-nu'nun Tanhu'su
 Tarkondimotos, Hierapolis kentinin kralı

MÖ 31