-loji son eki, İngilizcedeki -ology veya -logy den Türkçeye girmiştir. Bir çalışma alanını veya akademik bir disiplini tanımlar. Benzer şekilde -olog son eki de, bu alan üzerinde çalışan kişiyi tanımlar.

Etimoloji
"-loji" genel anlamıyla; "herhangi bir alanındaki çalışmalar" demektir. Bu tür sözcükler genellikle Yunanca veya Latince köke sahip olup son ek -loji, Yunancadaki -λογια (-logia) dan gelir. Eski Yunanca, légō, log- λέγω, λογ- söz söylemek demektir. Bu ek buradan evrilmiştir.

-oloji son eki, bu anlamda yanıltıcı olabilir, zira buradaki 'o', -loji ekini alan asıl sözcükten de geliyor olabilir. Örneğin, biyoloji deki 'o' Yunanca βιος (bios), yaşamın sonunda zaten vardır. Bu nedenle, örneğin mineraloji gibi bazı sözcükler -oloji ile bitmez.

 -loji'lerin listesi Dizin:

 A
 Aerobiyoloji, havaya karışmış organik parçaları (bakteri, mantar sporları, çok küçük böcekler, polenleri) araştıran biyoloji dalı.
 Aeroloji, atmosferi ve havayı inceleyen bilim dalı. (Ayrıca bakınız Meteoroloji)
 Aeropalinoloji, atmosferdeki polen tanelerini ve sporları inceleyen bilim dalı.
 Agnoioloji, doğadaki bilinmeyen, açıklanamayan şeyleri inceleyen bilim dalı.
 Agrobiyoloji, (Tarım biyolojisi) bitkilerin beslenme ve toprak gereksinimlerini inceleyen bilim dalı.
 Agroloji, (toprak bilimi) toprakları ve özelliklerini inceleyen bilim dalı. (Ayrıca bakınız: Pedoloji)
 Agrostoloji, otsu bitkileri inceleyen bilim dalı.
 Akaroloji, keneler ve buna benzer hayvanları inceleyen bilim dalı.
 Akridiloji, çekirgeleri ve ağustos böceklerini inceleyen bilim dalı.
 Aksiyoloji, (Değer felsefesi) doğadaki değerleri inceleyen bilim dalı.
 Aktinobiyoloji, radyasyonun yaşayan organizmalar üzerindeki etkisini inceleyen bilim dalı.
 Aktinoloji, ışığın kimyasallar üzerindeki etkisini inceleyen bilim dalı.
 Alerjiloji, alerjenleri araştıran tıp dalı.
 Algoloji, ağrıları inceleyen bilim dalı.
 Androloji, erkek vücudu ve hastalıklarını inceleyen bilim dalı.
 Anesteziyoloji, anestezik maddeleri inceleyen tıp dalı.
 Angeloloji, melekleri inceleyen bilim dalı..
 Anjiyoloji, kan ve lenf dolaşım sisteminin anatomisini inceleyen bilim dalı.
 Antropoloji, insanları inceleyen bilim dalı.
 Apiyoloji, arıları inceleyen bilim dalı.
 Araknoloji, örümcekler ve benzeri canlıları inceleyen bilim dalı.
 Areoloji, Mars üzerine araştırmalar yapan bilim dalı.
 Arkeoloji, geçmiş kültürlerin kullandığı materyalleri inceleyen tarih dalı.
 Arkeometalurji, arkeolojik buluntuların metalurjisi ile ilgilenen arkeometrinin alt bilim dalıdır.
 Arkaeozooloji, geçmişte yaşamış insan ve hayvanların etkileşimlerini inceleyen tarih dalı. (Ayrıca bakınız zooarkaeoloji)

 Astakoloji, istakoz ve benzeri canlıları inceleyen biyoloji dalı.
 Asterosismoloji, yıldızların ses dalgaları ile ilişkisini araştıran bilim dalı. (Ayrıca bakınız Helioseismoloji)
 Astrobiyoloji, hayatın kaynağını araştıran bilim dalı.
 Astrojeoloji, gezegenlerin, asteroidlerin jeolojisini araştıran bilim dalı.
 Astroloji, yıldızların ve gezegenlerin insanlar üzerindeki etkilerini inceleyen sözdebilim.
 Asuroloji, Asur medeniyetini araştıran bilim dalı.
 Atmoloji, doğa olaylarını araştıran bilim dalı.
 Atomoloji, atomları araştıran bilim dalı.
 Autekoloji, Herhangi bir türe ait bireylerin çevre faktörleri ile karşılıklı ilişkilerini inceleyen ekoloji dalı.

 B
 Bakteriyoloji, bakterileri inceleyen bilim dalı.
 Balneoloji, kaplıca ve şifalı banyoların çeşitli hastalıklar üzerindeki etkilerini inceleyen bilim dalı.
 Bibliyoloji (yazınbilim), dilbilim, dildeki sesleri, kelimeleri, cümlelerin yapılarını inceleyen bilim
 Biyojeomorfoloji (ya da ekojeomorfoloji), organizma ile jeomorfoloji arasındaki etkileşimleri inceleyen bilim dalı.
 Biyoklimatoloji, iklimin yaşayan organizmalar üzerindeki etkisini inceleyen bilim dalı.
 Biyoloji, hayatı inceleyen bilim dalı.
 Biyometeoroloji, atmosferik koşulların canlı organizmalar üzerindeki etkilerini araştıran bilim dalı.
 Biyoseoloji, çeşitli organizmaların kendi aralarındaki ve doğal ortamlarıyla (çevreleriyle) olan ilişkilerini inceleyen bilim dalı.
 Boksoloji, şematik planlarla, örneğin şirketlerin organizasyon grafikleri ile ilgilenen bilim dalı.
 Briyoloji, (Bryophyta bölümü) kara yosunlarını inceleyen biyoloji dalı.

 D
 Deltiyoloji, posta kartlarının resimlerini araştıran, daha çok biriktiren bilim dalı.
 Demonoloji, cinleri araştıran dal.
 Dendrokronoloji, yaşlı ağaçları ve yaş halkalarını inceleyen bilim dalı.
 Dendroloji, ağaçları inceleyen bilim dalı.
 Deontoloji, etik kurallarıyla, görevleri araştıran bilim dalı.
 Dermatoloji, ciltteki problemlerle ilgilenen tıp dalı.
 Dermatopatoloji, Patolojinin dermatolojideki dalı.
 Desmoloji, ligamentleri inceleyen bilim dalı.
 Diyalektoloji, lehçeleri araştıran dal.
 Dipteroloji, sinekleri inceleyen bilim dalı.
 Doksoloji, övgü, ilahi ve benzerlerini inceleyen bilim dalı.
 Dosoloji, ilaçların dozlarını ayarlayan, inceleyen bilim dalı (Ayrıca bakınız Posoloji).

 E
 Ecclesioloji, kilise mimarisini ve dekorasyonunu inceleyen bilim dalı.
 Edafoloji, toprağın hayat üzerindeki etkilerini inceleyen toprak bilimi dalı.
 Ejiptoloji (mısırbilim), eski Mısırlıları araştıran bilim dalı.
 Ekofizyoloji, canlıların fiziksel fonksiyonları ve çevresiyle olan akrabalıklarını inceleyen bilim dalı.
 Ekojeomorfoloji (ya da biyojeomorfoloji), organizma ile jeomorfoloji arasındaki etkileşimleri inceleyen bilim dalı.
 Ekohidroloji, canlıların su döngüsüyle olan hareketlerini inceleyen bilim dalı.
 Ekoloji, yaşayan canlıların çevreleriyle ve birbirleriyle olan ilişkilerini inceleyen biyoloji dalı.
 Eksobiyoloji, uzayın dışındaki hayatı inceleyen bilim dalı.
 Elektrofizyoloji, doğal elektriğin vücutla ilgisini araştıran bilim dalı.
 Embriyoloji, embriyoları inceleyen bilim dalı.
 Emetoloji, emetik (kusturucu) faktörleri araştıran bilim dalı.
 Endokrinoloji, iç salgı bezlerini inceleyen bilim dalı.
 Enigmatoloji, bulmacaları, yap-bozları inceleyen dal.
 Enoloji (ya da önoloji), şarapları ve şarap yapımını inceleyen dal.
 Entomoloji, böcekleri inceleyen biyoloji dalı.
 Enzimoloji, enzimleri inceleyen biyoloji dalı.
 Epidemioloji, salgın hastalıkları araştıran bilim dalı.
 Epistemoloji, bilginin doğası, kapsamı ve kaynağı ile ilgilenen felsefe dalıdır.
 Escapoloji, sınırlamalardan veya diğer tuzaklardan kaçma uygulamasıdır.
 Eskatoloji, teolojinin, insanlık tarihindeki olayların sonuçlarıyla ilgilenen dalı.
 Etimoloji, kelimelerin kökenlerini inceleyen bilim dalı.
 Etnoloji, ırk bilimi.
 Etnomüzikoloji, toplumda müziği inceleyen bilim dalı.
 Etnopsikofarmakoloji, ırk ve etnik grupların psikiyatrik ilaçlara cevap verme biçimlerindeki farklılıkları inceleyen bilim dalı.
 Etoloji, hayvan davranışlarını inceleyen bilim dalı.
 Etyoloji, hastalıkların tıbbi nedenlerini inceleyen bilim dalı.
 Euloji, cümleleri inceleyen bilim dalı.
 Evrim biyolojisi, evrimi inceleyen biyoloji dalı.
 Evrim psikolojisi, (genellikle insanda) evrimin psikolojik etkilerini araştıran bilim dalı.

 F
 Farmakoloji, ilaç bilimi.
 Felinoloji, kedileri inceleyen bilim dalı.
 Fenoloji, çiçeklenme, göç, emzirme gibi periyodik biyolojik olguları inceleyen bilim dalı.
 Fenomenoloji, gerçekliğinden bağımsız olarak bilimi inceleyen bilim dalı.
 Fetoloji, fetüsü (özellikle uterus içindeyken) inceleyen bilim dalı.
 Fikoloji, algleri inceleyen bilim dalı.
 Filoloji, yazı ve metinleri inceleyen bilim dalı.
 Fitoloji, bitkileri inceleyen bilim dalı. (Ayrıca bakınız: botanik)
 Fitopatoloji, bitki hastalıklarını inceleyen bilim dalı.
 Fizyoloji, hücre, doku ve organların işleyişini inceleyen bilim dalı.
 Fleboloji, dolaşım sistemini inceleyen ilaç bilimi dalı.
 Fonoloji, ses bilimi.
 Formikoloji, karıncaları inceleyen bilim dalı.
 Frenoloji, balataların ve fren pedallarının yapısını inceleyen otomotiv bilimi.

 G
 Garboloji, atık ve çöpleri inceleyen bilim dalı.
 Gastroloji ya da gastroentroloji, mide ve bağırsak hastalıklarını inceleyen bilim dalı.
 Gemoloji, süs malzemeleri ve kıymetli taşları inceleyen bilim dalı.
 Genekoloji, çevre ile ilişkili genetik farklılıkları inceleyen bilim dalı.
 Geneloji, aile içindeki ilişkileri, özellikle soy kütüğü çıkarmaya yönelik araştırmaları konu alan blim dalı.
 Gerontoloji, eski çağları araştıran bilim dalı.
 Glasiyoloji, buzulları inceleyen bilim dalı.
 Grafoloji, yazan kişinin karakterini analiz etmek amacıyla, el yazılarını inceleyen bilim dalı.
 Gramatoloji, yazı sistemlerini inceleyen bilim dalı.

 H
 Helioloji, Güneş'i araştıran bilim dalı.
 Helioseismoloji, Güneş'teki titreşimleri ve patlamaları inceleyen bilim dalı.
 Helmintholoji, parazitik solucanları inceleyen bilim dalı. (Ayrıca bakınız Vermeoloji)
 Hematoloji, kan dokuyu inceleyen tıp dalı.
 Henoloji, teolojinin "birliği" (ilahın bir olması durumunu) inceleyen dalı.
 Hepatoloji, karaciğeri inceleyen tıp dalı.
 Herboloji, şifalı bitkilerin kullanımlarını araştıran bilim balı.
 Herpetoloji, sürüngenler ve amfibileri inceleyen bilim dalı.
 Heteroptoloji, gerçek böcekleri inceleyen bilim dalı.
 Histoloji, canlılardaki dokuları inceleyen bilim dalı.
 Histopatoloji, hasta dokuların mikroskobik yapısını inceleyen bilim dalı.
 Historiyoloji, (Tarih) tarihi yazıları ve olayları inceleyen bilim dalı.
 Hidrojeoloji, yeraltı sularını inceleyen bilim dalı.
 Hidroloji, suyu inceleyen bilim dalı.
 Hipnoloji, uykuyu incelyen bilim dalı. (Ayrıca bakınız somnoloji)
 Horoloji, zaman ve saat bilimi.
 Homoloji, embriyonik gelişim kökenleri benzer ancak görevleri farklı ya da aynı olabilen organları inceleyen bilim dalı.
 Hungaroloji, Macar kültürünü inceleyen dal.

 İ
 İhtiyoloji, balıkları inceleyen biyoloji dalı.
 İhnoloji, fosil izlerini inceleyen bilim dalı.
 İmmünoloji, bağışıklık sistemini inceleyen tıp dalı.
 İslamoloji, İslam dinini araştıran bilim dalı.

 J
 Japonoloji, Japonlar üzerine araştırma yapan bilim dalı.
 Jeobiyoloji, biyosfer ve biyosferin litosfer ve atmosferle olan ilişkisini inceleyen bilim dalı.
 Jeokronoloji, dünyanın yaşı ile ilgili çalışmalar yapan bilim dalı.
 Jeoloji, yer bilimi.
 Jeomorfoloji, geleneksel anlamda dünyanın ancak giderek artan sıklıkta olmak üzere yakın gezegenlerin yüzey formlarını inceleyen bilim dalı.
 Jinekoloji, kadın hastalıklarını veya genel anlamda kadını inceleyen bilim dalı.
 Judeoloji, Museviler üzerine araştırma yapan bilim dalı.

 K
 Kaliyoloji, kuşların yuvalarını inceleyen bilim dalı.
 Kampanoloji, çan ve zil çalma sanatını inceleyen bilim dalı.
 Karakteroloji, karakter inceleyen bilim dalı.
 Kardiyoloji, kalbi konu alan bilim dalı.
 Karpoloji, tohum ve meyvelerin yapısnı inceleyen bilim dalı.
 Karyoloji, hücreyi inceleyen bilim dalı. (Ayrıca bakınız: Sitoloji)
 Kimatoloji, dalga ve dalga hareketlerini inceleyen bilim dalı.
 Killoloji, insanların diğer insanları öldürmesini inceleyen inceleyen bilim dalı. (Grossman teorisi)
 Kinesiyoloji, insan anatomisi ile hareketleri inceleyen bilim dalı (tıbbın bir kolu).
 Klimatoloji, iklim bilimi.
 Kodikoloji, kitap ve elyazması eserlerin (mürekkep, kâğıt, parşömen, vs.) hazırlanması ile ilgili çalışmalar yapan bilim dalı.
 Koleopteroloji, kınkanatlılarla ilgili çalışmalar yapan bilim dalı.
 Konkoloji, hayvan kabukları ve yumuşakçalarla ilgili çalışmalar yapan bilim dalı.
 Konyoloji, atmosferdeki tozu ve bu tozun bitki ve hayvanlar üzerindeki etkisini araştıran bilim dalı.
 Koroloji, biyolojik veya diğer kavramların bulundukları yerlerle olan ilişkilerini inceler.
 Kozmetoloji, kozmetik ve kullanımları ile ilgili alan.
 Kozmoloji, evrenin kendisini veya bizlerin onun içindeki yerini araştıran bilim dalı.
 Kranyoloji, kafatasının karakteristiklerini inceleyen bilim dalı.
 Krayoloji, çok düşük sıcaklıklarla ve ilgili alanlar üzerine yapılan çalışmalar yapan bilim dalı.
 Kremlinoloji, Sovyetler Birliği üzerine çalışmalar yapan bilim dalı.
 Kriminoloji, suç bilimi.
 Kriptoloji, gizli iletilerin şifrelenmesi ve bu şifrelerin çözümlenmesi ile ilgili çalışmalar yapan bilim dalı.
 Kriptozooloji, efsanevi özellik taşıyan ya da taşımayan hayvanlar üzerine yapılan araştırmalar yapan bilim dalı.
 Kronoloji, çeşitli şeylerin zamanla olan ilişkisini veya zamanın kendisini araştıran bilim dalı.
 Kronopsikofizyoloji, sirkadiyen ritimlerin psikofizyolojisini inceleyen bilim dalı.
 Ksiloloji, odun bilimi.

 L
 Leksikoloji, kelimelerin anlamlarını ve kullanımlarını inceleyen bilim dalı.
 Lenfoloji, lenf sistemini inceleyen bilim dalı.
 Lepidopteroloji, kelebekleri inceleyen bilim dalı.
 Limnoloji, göl bilimi.
 Litoloji, kayaç bilimi.
 Ludoloji, video oyunlarını inceleyen bilim dalı.

 M
 Malakoloji, yumuşakçaları inceler.
 Mammaloji, memeli hayvanları inceler.
 Mereoloji, matematikteki bağlantıları inceleyen mantık dalı.
 Meteoroloji, havayı inceleyen bilim dalı.
 Methodoloji, metotları inceleyen bilim dalı.
 Metroloji, ölçüm bilimi.
 Mikoloji, mantarları inceler.
 Mikrobiyoloji, mikroorganizmaları inceler.
 Mikroloji, mikroskobik objeleri incelemeye hazırlayan ve inceleyen bilim dalı.
 Mineraloji, mineral bilimi.
 Mirmekoloji, karıncaları inceleyen bilim dalı.
 Mitoloji, efsane bilimi.
 Miyoloji, kas bilimi.
 Morfoloji, biçem bilimi.
 Müzikoloji, müzik bilimi.

 N
 Nanoteknoloji, moleküler büyüklükte araçlar üreten bilim dalı.
 Neonatoloji, yeni doğan hastalıklarını inceleyen bilim dalı.
 Nepholoji, bulutları inceleyen bilim dalı.
 Nefroloji, böbrek hastalıklarını inceleyen bilim dalı.
 Nosoloji, hastalık bilimi.
 Nöroloji, sinir sistemini inceleyen bilim dalı.
 Nörofizyoloji, sinir sisteminin yapısını inceleyen bilim dalı.
 Nöropataloji, sinir sistemi hastalıklarını inceleyen bilim dalı.
 Nöroantropoloji, kültür ve beyin arasındaki ilişkiyi inceleyen bilim dalıdır.
 Numeroloji, numaraları inceleyen bilim dalı.

 O
 Odonatoloji, yusufçukları ve kızböceklerini inceleyen bilim dalı.
 Odontoloji, diş bilimi.
 Odyoloji, işitme ile ilgilenen tıp dalı.
 Oftalmoloji, göz bilimi.
 Oksoloji, insanın büyümesini inceleyen tıp dalı.
 Oneiroloji, rüyaları inceleyen bilim dalı.
 Onkoloji, kanseri inceleyen bilim dalı.
 Ontoloji, varlık bilimi.
 Ooloji, yumurtaları inceleyen bilim dalı.
 Organoloji, müzikal enstrümanları (sadece organ adı verilen klavyeleri değil) inceleyen bilim dalı; alternatif olarak anatomik organları inceleyen bilim dalı.
 Ornitoloji, kuşları inceleyen bilim dalı.
 Oroloji, dağlar ve dağların haritalanması alanında çalışan bilim dalı.
 Orthopteroloji, çekirge ve cırcırböceklerini inceleyen bilim dalı.
 Osteoloji, kemik bilimi.
 Oşinografi (ya da Oseanografi), okyanus bilimi.
 Otolaringoloji, kulak ve boğaz ile ilgilenen tıp dalı.
 Otoloji, kulak bilimi.
 Otorinolarengoloji , kulak - burun - boğaz (KBB) ile ilgilenen tıp dalı.

 Ö

 Önoloji, şarap bilimi.

 P
 Paleontoloji, fosil bilimi.
 Paleoantropoloji, insan ve insansı maymunların fosillerini inceleyen bilim dalı.
 Paleoekoloji, Fosil organizmaların paleofizik ve paleobiyotik çevreleriyle olan ilişkilerini inceleyerek fosillerin nerede ve nasıl yaşadığını araştıran bilim dalıdır.
 Palinoloji, polenleri  inceleyen bilim dalı.
 Parapsikoloji, bilimsel açıklamalara çözülemeyen paranormal veya psişik fenomenlerin inceleyen bilim dalı.
 Parazitoloji, parazitleri inceleyen bilim dalı.
 Patoloji, hastalıkları inceleyen bilim dalı.
 Pedoloji (toprak), toprak bilimi.
 Pedoloji (çocuk), çocuk bilimi.
 Penoloji, Suçlular bilimi
 Persoloji, Farsların dili, kültürü, tarihi, efsaneleri, edebiyatları, sanatları ve diğer konuları araştıran bilim dalıdır.
 Personoloji, Fizyonomi'nin bir varyasyonu, kişilik bilimi.
 Petroloji, kayaları inceleyen bilim dalı.
 Piroloji, yangın bilimi.
 Planetoloji, gezegenleri inceleyen bilim dalı.
 Planktoloji, planktonları inceleyen bilim dalı.
 Pnömoloji, akciğeri ve akciğer hastalıklarının tedavisini inceleyen bilim dalı. (Ayrıca bakınız: Pulmonoloji)
 Pomoloji, meyve yetiştirmeyi inceleyen bilim dalı.
 Posoloji, ilaç dozajı belirleme bilimi.
 Potamoloji, yeryüzündeki akarsuları inceleyen bilim dalına verilen isimdir.
 Primatoloji, ilkel insanları inceleyen bilim dalı.
 Psikobiyoloji, organizmaların yapıya dayalı psikolojileri inceleyen bilim dalı.
 Psikofizyoloji, psikolojik olayların fizyolojik yönlerini inceleyen bilim dalı.
 Psikoloji, insanlardaki düşünce sistemini inceleyen bilim dalı.
 Psikonöroendokrinoloji, endokrin sistem, sinir sistemi ve psikoloji arasındaki ilişkiyi inceleyen bilim dalıdır.
 Psikonöroimmünoloji, psikolojik süreçler ile insan vücudunun sinir ve bağışıklık sistemi arasındaki etkileşimini inceleyen bilim dalı.
 Pulmonoloji, akciğer hastalıklarını inceleyen bilim dalı.

 R
 Radyoloji, genellikle iyonize radyasyon ile uğraşan ışın bilimi
 Refleksoloji, refleks ve refleks cevabını araştıran bilim.
 Reoloji, akış bilimi.
 Rinoloji, burun ve hastalıklarını inceleyen bilim.
 Romatoloji, romatizmal hastalıkları inceleyen bilim.

 S
 Sedimantoloji, tortulları inceleyen bilim dalı.
 Seksoloji, cinsiyet bilimi.
 Selenoloji, Ay ile ilgilenen bilim dalı.
 Semboloji, sembollerin veya bir dizi sembolleri inceleyen ve yorumlayan bilim dalı
 Semioloji, işaretleri inceleyen bilim dalı.
 Semptomatoloji (ya da simptomatoloji), yaşlanan bireylerde meydana gelen yapısal ve ruhsal bozukluk zayıflıklarını, yaşlanmanın belirtilerini (semptomları) inceleyen bilim dalıdır.
 Seroloji, kan serumunu inceleyen bilim dalı.
 Serpentoloji, yılan bilimi.
 Sinekoloji, Hayvan ve bitki topluluklarını inceleyen bilim dalı
 Sinoloji, Çin'i inceleyen bilim dalı.
 Sismoloji, deprem bilimi.
 Sitioloji (besidüzenbilim) diyetleri inceleyen bilim dalı.

 Somnoloji, uyku bilimi. (Ayrıca bakınız: hipnoloji)
 Sosyobiyoloji, evrimin hayvan davranışları üzerindeki etkisini inceleyen bilim dalı.
 Sosyoloji, toplum bilimi.
 Sovyetoloji, komünist Sovyetler Birliği'ni inceleyen bilim dalı.
 Speleoloji, mağara bilimi
 Splankoloji, viseral (iç) organları inceleyen bilim dalıdır.
 Stomatoloji, ağız ve hastalıklarını inceleyen bilim dalı.

 T
 Tanatoloji (ya da thanatoloji), ölümü inceleyen bilim dalıdır.
 Teknoloji, İnsanoğlunun gereklerine uygun yardımcı alet ve araçların yapılması ya da üretilmesi için gerekli bilgi ve yetenektir.
 Teleoloji, yaşamı ve evreni ereklerle temellendiren ve açıklayan düşünce biçimidir.
 Teoloji, tanrı bilimi.
 Teratoloji, doğuştan gelen bozukluklar ya da kusurları inceler
 Terioloji, Memelilerin inceleyen bilim dalı (ayrıca, daha az kullanımıyla: Mamaloji)
 Teriojenoloji, hayvanların erkek ve dişi üreme sistemlerini inceleyen bilim dalı.
 Thermoloji, ısı ve sıcaklığı inceleyen bilim dalı.
 Termatoloji (ya da thremmatoloji), atalara ait karakterlerin kalıtsal aktarımının sürekliliğini inceleyen bilim dalıdır.
 Tidoloji, gelgitleri inceleyen bilim dalı.
 Tipoloji, sınıflandırma bilimi.
 Tokoloji, doğum bilimi.
 Tonoloji, tonlama bilimi.
 Topoloji, yüzeylerin özelliklerini, genel şekillerini inceleyen geometrinin alt bilim dalıdır.
 Toksikoloji, zehirleri ve zehirlerin sinidirimini inceleyen bilim dalı.
 Travmatoloji, sarsıntı bilimi.
 Triboloji, sürtünme, aşınma ve yağlama konularını inceleyen bilim ve teknoloji dalıdır.
 Trikoloji, saç ve kafa derisini inceleyen bilim dalı.
 Trichopteroloji, caddis sineklerini inceleyen bilim dalı.

 Ufoloji, Tanımlanamayan Uçan Nesne (UFO) olgusunu

 Ü
 Üroloji, ürogenital sistemi inceleyen ve hastalıklarının tedavisi için çalışan bilim dalı.

 V
 Vaksinoloji, aşı bilimi.
 Veksilloloji, bayrak bilimi.
 Venereoloji, cinsel hastalıkları inceler.
 Vermeoloji, solucanları inceler. (Ayrıca bakınız: Helmintoloji)
 Viktimoloji, mağdur bilimi.
 Visseroloji, vücudun 10 ana organını ve iç organlarını inceleyen bilim dalıdır.
 Viroloji, virüsleri inceleyen bilim dalıdır.
 Volkanoloji (ya da yanardağbilimi), yanardağları inceleyen bilim dalıdır.

 X
 Xenobioloji (ya da Ksenobiyoloji), başka gezegenlerden gelen yaratıklar(uzaylılar)ın biyolojisini inceleyen bilim dalı.

 Z
 Zooarkaeoloji, arkeolojik kazılarda bulunan hayvan kemiklerini arkeolojik bir bakış açısı ile değerlendiren bilim dalıdır. (Ayrıca bakınız Arkaeozooloji)
 Zooloji, hayvanları inceleyen bilim dalı.
 Zimoloji', fermantasyon bilimi.

Kaynakça

Loji
Bilim dalları

-loji


226861 Elimaor este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
226861 Elimaor este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Jarnac din Vail-Jarnac. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,70 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 5,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 226001-227000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2004
Centura de asteroizi

226861 Elimaor


Elfrida es una tragedia per musica en dos actos con música del compositor Giovanni Paisiello y libreto en italiano de Ranieri de' Calzabigi. Se estrenó el 4 de noviembre de 1792 en el Teatro de San Carlos de Nápoles.

Antes de las dos óperas sobre texto de Calzabigi, Elfrida se caracteriza por el reparto no usual de todas las partes solistas de los personajes principales.

Enlaces externos

Óperas de Giovanni Paisiello
Óperas en italiano
Óperas de 1792
Óperas estrenadas en Nápoles

Elfrida (ópera)


Najmračniji sat (engleski: Darkest Hour) je film redatelja Joe Wright.

Radnja
Film govori o britanskom premijeru Winstonu Churchillu koji je, unatoč pritiscima drugih političara, odbio sklopiti sporazum s Adolfom Hitlerom.

Uloge
 Gary Oldman
 Kristin Scott Thomas
 Lily James
 Stephen Dillane
 Ronald Pickup

Izvori

Američki filmovi

Najmračniji sat


خجندة أو خجند (بالطاجيكية ) وتسمى خودشند  أو لينين أباد سابقا، وهي عاصمة ولاية صغد الطاجيكية يبلغ عدد سكانها 160000 نسمة حصب إحصائيات عام(1989). وتقع على نهر سيحون عند خروجه من وادي فرغانة، وتبعد حوالي 150 كم عن طشقند، وهي مدينة هادئة يجري في وسطها نهر صغير وتعد من المدن الهامة في ما وراء النهر.

عند فتح قتيبة بن مسلم لبلاد ما وراء النهر استخدمها سكان فرغانة كخط دفاعيٍّ أول لهم، حيث بدؤوا مقاومة الإسلام منها، ولكنهم خسروا المعركة وتقدم المسلمون بسرعة وفتحوا الإقليم.

هي مركز لصناعة المنسوجات القطنية والحريرية. تقوم على موقع مدينة قديمة، وقعت في قبضة الإسكندر الأكبر (حوالي 329ق م). كان اسمها حتى 1936 خجند وعرفت باسم لنين أباد (1936-92) كما يتوقع أن أصل اسم هذه المدينة من لقب خوجة معناه المدرس أو السيد.

التاريخ
ذكرت المدينة في كثير من كتب الجغرافيون العرب باسم خجندة.
قال الإدريسي في نزهة المشتاق في اختراق الآفاق

قال ياقوت الحموي في معجم البلدان

قال الإصطخري في المسالك والممالك

توأمة
لخجندة اتفاقيات توأمة مع كل من:

 شيمكنت
 بخارى
 سمرقند
 أورينبورغ
 نيسابور
 تبريز
 لنكن

أعلام

 بيفل بتروف
 كمال الخجندي
 هنري ويبر
 أبو محمود الخجندي
 أندرياس فولف
 رحمان نبييف

انظر أيضا

مراجع

وصلات خارجية

أماكن مأهولة أسست في القرن 4 ق م
أماكن مأهولة في طاجيكستان
تأسيسات عقد 320 ق م
خوجاند
طريق الحرير
مدن طاجيكستان
مناطق مأهولة تقع على طريق الحرير
ولاية صغد

خجندة


An Tillandsia koideae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Werner Rauh ngan Elvira Angela Gross. An Tillandsia koideae in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia koideae


منجم ليتسينج للألماس  ويوجد في مملكة ليسوتو وهي دولة بالجنوب الأفريقي مقفلة ولا تطل على البحر، يمتلك المنجم شركة جيم دايموند وحكومة ليسوتو. ويعتبر أضخم مناجم الألماس بالعالم حيث ينحدر تحت الأرض لعمق ~3,100 متر (10,000 قدم).

الإنتاج
تتميز بدرجة ركاز منخفضة للغاية (أقل من 2 قيراط / مائة طن) ولكنها معروفة جيدا بإنتاج قطع الألماس ضخمة، فلديهم أعلى نسبة من الألماس الكبير (أعلى من 10 قيراط)، مما يعطيها قيمة بالدولار لكل قيراط أعلى من أي منجم الماس آخر. لأن المتوسط العالمي هو نحو 81 $دولار للقيراط الواحد، بينما بلغ متوسط ليتسينغ أكثر من 1894 دولار للقيراط الواحد وذلك للأشهر الستة الأولى من عام 2007.

بسبب عمق المنجم الشديد، فإن درجة الحرارة بالمنجم تنخفض إلى مادون -20 درجة مئوية، وتتساقط الثلوج بالشتاء بشكل اعتيادي، ولكنه امر غير اعتيادي بأفريقيا الحارة.

اكتشافات الألماس الكبيرة

وعد ليسوتو
وعد ليسوتو  أعلن عن اكتشافها بتاريخ 4 أكتوبر 2006 وتزن 603 قيراط (121 جرام) من الألماس الأبيض، وهي أكبر ماسة اكتشفت بهذا القرن ويأتي تصنيفه في المرتبة 15 من حيث أكبر احجام الألماس المكتشفة، لون الحجر نادر وصنفه (D) وهو أعلى تصنيف لألوان الألماس.

أسمر ليسوتو
أسمر ليسوتو  استخرجت من الأرض عام 1967، وقد كانت بالسابق أكبر جوهرة مكتشفة بمنجم ليتسنغ ووزنها 601 قيراط (120 جرام).

إرث ليتسينغ (سبتمبر 2007)
أعلن عنها بواسطة شركة جيم دايموند وهي ذات الوزن 493 قيراط، ويأتي ترتيبها بالرقم 18 كأكبر جوهرة ماسة اكتشفت. وقد تم بيعها لمجموعة جراف - سافديكو وشركائهم (Graff-SAFDICO partnership) بمبلغ 10$ ملايين دولار.

نجمة ليسوتو
استخرجت عام 2004، ووزنها 123 قيراط.

لم تسم (سبتمبر 2008)
بتاريخ 21 سبتمبر 2008 أعلنت شركة جيم دايموند بأنها عثرت على ألماسة وزنها 478 قيراط وذات جودة عالية، مما يؤهلها بأن تكون الألماسة ذات الترتيب ال20 من حيث حجم الألماس المكتشف. وتصنيف اللون هو (II D) مع احتمال ان يصل وزنه 150 قيراط بعد الصقل.وقال المدير التنفيذي للشركة كليف الفيك (Clifford Elphick): «يشير الفحص الأولى لحجر الألماس المميز إلى أنه سيعطي ماسة صقيلة تحطم الأرقام القياسية لأفضل ماسة من حيث اللون والنقاء. ولا توجد إضافات مرئية بشكلها الطبيعي»
.

المصادر

اقتصاد ليسوتو
مناجم

منجم ليتسينج


Aleksandar Preka (1897. – 1991.), hrv. bh. političar iz Tuzle. Podrijetlom iz katoličke albanske obitelji. On i brat Nikola bili su HSS-ovi političari 1920-ih, 1930-ih i 40-ih. Po zanimanju odvjetnik.

Životopis
Rođen u obitelji katoličkog Albanca Gašpara Precce i majke Hrvatice. Stric Zef Precca također se oženio Hrvaticom. Premda su i otac i stric u srcu do smrti ostali albanski domoljubi, suprugama su pustili djecu odgojiti u hrvatskom duhu.

Prije drugoga svjetskoga rata bio je narodni zastupnik HSS-a u Tuzli. U Tuzli je bio predsjednik Napretkove podružnice u Tuzli. Otvorio vrlo posjećenu prosvjetnu konferenciju u dvorani Hrvatskog doma u Tuzli, sazvanu zbog organiziranja akcije protiv nepismenosti. Angažirao se za spašavanje Hrvatskog doma i velikog vraćanje duga Hipotekarnoj banci, u situaciji novčane i gospodarske krize i protuhrvatske politike koja je zabranjivala priredbe koje su bile važni izvor prihoda. Pokrenuo je široke mase, angažirao Središnjicu HKD Napredak i dug je vraćen, a Dom obnovljen. Rat je dočekao kao predsjednik podružnice u Tuzli i dužnost je obnašao do 1942. godine, kad je predsjednik postao odvjetnik Ivo Baljić.

Član Hrvatskoga državnog sabora u NDH. Kad su partizani zauzeli Tuzlu, cijelo vodstvo HSS-a u Tuzli prešlo je u partizane: predvođeni Aleksandrom Preccom, pošli su Jure Begić, Ante Kamenjašević, Ivo Sunarić, Bogomir Brajković, Luka Šimović i Ivica Martinović(Martinovića su komunisti koristili za organiziranje u derventskom okrugu, jer prema komunistima "Hrvati u Derventi i Doboju bili su prevladavajuće za HSS a neprijateljski prema ustašama"). Već 3. listopada poveo je mjesnu organizaciju u Hrvatski dom gdje su izglasovali pridruživanje NOP-u i odlučili formirati hrvatsku brigadu. Sutradan su Precca, Brajković i Sunarić napisali apel Hrvatima neka priđu partizanima. Potom se HSS-ovo vodstvo iz Tuzle čiji je Precca bio vođa srelo s mjesnim vodstvom komunista, spominjući im Radićevo divljenje bratskoj Rusiji. Obišli su hrvatska sela u okolici Tuzle i u legendarnom Husinu, mjestu poznate rudarske bune, formirali 18. hrvatsku istočnobosansku brigadu. Skupili su 600 ljudi, zapovjedno osoblje bili su domobranski časnici, osim politkomesara, a zapovjednik je bio komunistički veteran Franjo Herljević. Pokrajinski komitet je prigovorio na sastav brigade, ali za početak im je bilo bitno privući što više Hrvata.

Na zapovijed Tita 3. bosanskom korpusu 26. listopada 1943. da bi Pokrajinski komitet za BiH morao odmah poći u srednju Bosnu i da pođe s još nekim uglednim Srbima, Hrvatima i Muslimanima na plenum AVNOJ-a. 1. studenoga iz Tuzle su pošli HSS-ovci Hrvati Aleksandar Preka, Ante Kamenjašević, Bogomir Brajković i Jure Begić, domobranski pukovnik Sulejman Filipović i dr. u Jajce.
Tijekom partizanske okupacije Tuzle, Kamenjašević i Preka su štitili osobe koje su podupirale ustaški pokret od partizanske osvete, čuvavši si tako odstupnicu i ne sjekavši si sveze s ustašama. Neko vrijeme nakon partizanskog poraza u Tuzli, vratili su se živjeti pod ustašama.

Nakon pada partizana u Tuzli i 6. neprijateljske ofenzive, Tuzla je bila ispražnjena i ustaše su se vratile 10. studenoga 1943. godine. Ustaše su da bi izbjegli ekscese, poučene komunističkim primjerom, služile se novčanim nagradama svima onima koji napuste 18. hrvatsku istočnobosansku brigadu. Suradnici komunista umnogome su napustili partizane i vratili se iz šuma i gora natrag u Tuzlu.

Precca je bio izabran u Predsjedništva Prezidija ZAVNOBIH-a na Prvom zasjedanju 25. i 26. studenoga 1943. u Mrkonjić gradu, u koje su ušli: predsjednik - prvak SDS-a iz Bijeljine Vojislav Kecmanović, prvi potpredsjednik - književnik iz Mostara Avdo Humo, drugi potpredsjednik - Aleksandar Precca, treći potpredsjednik - član Oblasnog NOO-a za Bos. Krajinu Đuro Pucar – Stari, sekretar - Hasan Brkić. U radnom predsjedništvu ZAVNOBIH-a bili su isti ljudi, osim Hasana Brkića, te uz njih još pukovnik NOV i POJ iz Sarajeva Sulejman Filipović, svećenik Pravoslavne crkve iz Gacka Novak Mastilović, novinar iz Bijeljine Rodoljub Čolaković.
Vijećnici sreza Tuzla tom zasjedanju, a prema prijedlogu Avde Hume bili su bivši zastupnik u Bosanskom saboru i senator Zemljoradničke stranke Simo Eraković, bivši zastupnik HSS-a Aleksandar Preka, radnik iz Tuzle Pašaga Mandžić. Zamjenici vijećnika bili su gostioničar iz Tuzle Ante Kamenjašević, učitelj iz Tuzle i zapovjednik tuzlanskog odreda NOP Omer Gluhić.

Aleksandar Precca i kolega HSS-ovac Ante Kamenjašević vratili su se također u Tuzlu pod ustaškom vlašću, ali su ih ustaše istjerale i bili su prisiljeni otići u Zagreb. Precca je preživio, a veteran boljševičke revucije i ruskog građanskog rata Kamenjašević je ubijen.
Predsjedništvo ZAVNOBIH nije bilo okrutno prema Kamenjaševiću i Preki kao prema nekim drugima otpalim suradnicima, jer nisu htjeli napustiti te svoje suradnike, pa su ih veljače 1945. samo opozvali iz predsjedništva.

Izvori

Vanjske poveznice
ISTOČNA BOSNA U NOR-u – SJEĆANJA UČESNIKA, knjiga 2.  Aleksandar Preka: Hrvati tuzlanskog bazena pristupaju NOP-u, str. 292

Životopisi, Tuzla
Hrvatska seljačka stranka
Hrvatski političari u Bosni i Hercegovini
Bosanskohercegovački političari u Kraljevini Jugoslaviji
Bosanskohercegovački političari u Drugom svjetskom ratu

Aleksandar Preka


L'ancien observatoire est un édifice de la ville de Pont-à-Mousson dans la région historique et culturelle de Lorraine, en région Grand Est.

Histoire

Les façades avec balcons sont inscrites au titre des monuments historiques par arrêté du 18 mai 1925.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de Pont-à-Mousson

Liens externes

Monument historique à Pont-à-Mousson
Monument historique inscrit en 1925

Observatoire de Pont-à-Mousson


Luigi Lucheni, (Pariz, 22. travnja 1873. — Genève, 19. listopada 1910.), bio je talijanski anarhist i ubojica.

Dana 10. rujna 1898. godine, talijanski anarhist Luigi Lucheni izveo je u Ženevi atentat na caricu Elizabetu koja je bila u šetnji sa svojom pratnjom, zarivši joj u prolazu oštru tanku turpijicu ravno u srce. Nesretna carica srušila se od posljedica uboda nakon nekoliko koraka. Počinitelj ovog besmislenog atentata, jer se Elizabeta nikada nije bavila politikom, osuđen je na doživotnu tamnicu.

Luigi Lucheni je u zatvoru u Genèvi započeo pisati autobiografiju. Uprava zatvora mu je oduzela napisani tekst 1910. godine i to je bio razlog zašto je napravio samoubojstvo, vješajući se u zatvorskoj ćeliji.

Atentatori
Anarhizam

Luigi Lucheni


Luca Montuori (Avellino, 18. veljače 1859. – Genova, 8. ožujka 1952.) je bio talijanski general i vojni zapovjednik. Tijekom Prvog svjetskog rata zapovijedao je 10. i 4. divizijom, XX. i II. korpusom, te 2.  i 6. armijom na Talijanskom bojištu.

Obitelj
Luca Montuori je rođen 4. svibnja 1859. u Avellinu. Sin je Nicole i Tommaine Montuori rođ. Soldutti. Godine 1892. sklopio je brak s Anninom Fano s kojom je imao dvije kćeri. Supruga Annina je preminula 1900. godine, nakon čega je sklopio drugi brak s Carlottom Margheritom Beyerle.

Vojna karijera
Djetinjstvo je proveo u Irpiniji, nakon čega od listopada 1878. s 19 godina počinje pohađati Vojnu akademiju u Torinu. Po završetku iste služi u 5. pješačkoj pukovniji u kojoj je, u lipnju 1883., promaknut u čin poručnika. U lipnju 1888. unaprijeđen je u čin satnika, te raspoređen na službu u 1. artiljerijsku pukovniju. Od 1889. pohađa Ratnu školu u Torinu, nakon koje služi u Glavnom stožeru. Godine 1898. promaknut je u čin bojnika, te zapovijeda 2. bojnom 57. pješačke pukovnije Abruzzi. Zapovijedajući navedenom formacijom sudjeluje u gušenju Milanskog ustanka u svibnju 1898. za što je i odlikovan.

U prosincu 1901. unaprijeđen je u čin potpukovnika, te dodijeljen na službu u Vojni geografski institut u Firenzi. Potom predaje logistiku u vojnoj školi, da bi 1907. kao vojni ataše bio upućen u Berlin. Te iste godine promaknut je u čin pukovnika. Po povratku u domovinu najprije služi u Glavnom stožeru, da potom preuzeo zapovjedništvo s 50. pješačkom pukovnijom Parma. Nakon što je u rujnu 1911. godine izbio Talijansko-turski rat sa svojom jedinicom upućen je u Libiju gdje ostaje dvije godine. Tu se ističe u Bitci kod Zanzura, nakon čega je u lipnju 1912. unaprijeđen u čin general bojnika. Nakon povratka u Italiju imenovan je 1914. zapovjednikom Brigade Pisa, da bi potom zapovijedao 3. brigadom alpina. Početkom 1915. imenovan je zapovjednikom Ratne škole. Navedenu dužnost nije međutim, dugo obnašao zbog talijanskog ulaska u Prvi svjetski rat

Prvi svjetski rat
Nakon ulaska Italije u rat na strani Antante imenovan je zapovjednikom brigade Parma. Navedeno brigadom zapovijeda do početka lipnja 1915. nakon čega preuzima zapovjedništvo nad 10. divizijom koja je držala položaje u regiji Cadore. Ubrzo je, u rujnu 1915., promaknut u čin general poručnika. U prosincu postaje zapovjednikom 4. divizijom kojom pokušava zauzeti Monte Sabotino. U svibnju 1916. preuzima zapovjedništvo nad XX. korpusom zamijenivši na tom mjestu Ettorea Mambrettija. Zapovijedajući navedenim korpusom koji je držao položaje na visoravni Sette Comuni sudjeluje u borbama na Monte Plani, te u srpnju 1917. u Bitci na Ortigari.

U kolovozu 1917. imenovan je zapovjednikom II. korpusa kojim je do tada zapovijedao Pietro Badoglio. Navedeni korpus držao je položaje na Krasu, te s istim sudjeluje u Jedanaestoj bitci na Soči. Dana 12. listopada 1917., privremeno preuzima zapovjedništvo nad 2. armijom umjesto Luigija Capella koji je obolio. Usprkos toga što je obolio i što je bio hospitaliziran, Capello je i dalje stvarno zapovijedao 2. armijom, što uzrokovalo sukobe između njih dvojice, i što je dijelom bio i jedan od uzroka talijanskog neuspjeha u Bitci kod Kobarida. Pritom je Montuori slijepo izvršavao naredbe načelnika Glavnog stožera Luigija Cadorne koje često nisu bile u skladu sa situacijom na bojištu, što je još više povećalo talijanske gubitke i pad morala talijanske vojske. No usprkos toga, i posebice što je zatajio Badogliovu odgovornost kao zapovjednika XXVII. korpusa za katastrofu kod Kobarida, u ožujku 1918., imenovan je zapovjednikom 6. armije koja je držala položaje na visoravni Sette Comuni. Zapovijedajući 6. armijom sudjeluje u lipnju 1918. u Bitci na Piavi, te u listopadu u konačnom austrougarskom porazu u Bitci kod Vittorija Veneta.

Poslije rata
Nakon završetka rata ostao je zapovijedati 6. armijom do srpnja 1919. godine kada je stavljen na raspolaganje. Njegov položaj se značajno popravio dolaskom fašista na vlast. Tako je imenovan u Vojno vijeće, te je u siječnju 1923. promaknut u čin generala armije. U svibnju 1928. imenovan je senatorom. Tijekom Drugog svjetskog rata, nakon pada fašizma i kapitulacije Italije, pristupa Talijanskoj Socijalnoj Republici koju je Mussolini po patronatom Njemačke ustrojio u sjevernoj Italiji. Zbog navedenog talijanski sud mu je u srpnju 1945. oduzeo titulu senatora.

Luca Monuori preminuo je 8. ožujka 1952. u 94. godini života u Genovi.

Izvori
     Luca Montuori na stranici Treccani.it
   Luca Montuori na stranici Senato.it
     Luca Montuori na stranici Notiziedalfronte.it
   Luca Montuori na stranici Hrono.ru

Talijanski vojni zapovjednici u Prvom svjetskom ratu

Luca Montuori


Robert Allen Palmer (Batley, 19. siječnja 1949. – Pariz, 26. rujna 2003.) britanski pjevač, tekstopisac i glazbeni producent.

Životopis
Glazbenu karijeru započeo je krajem 1960-ih kao član jazz-rock sastava Dada. Nakon tri slabo zapažena albuma, Palmer je 1974. snimio prvi samostalni album ritam i blues, rock i soul zvuka, Sneakin' Sally Through The Alley. Drugi studijski album, ovoga puta pod utjecajem reggaea, Pressure Drop objavio je 1976., ali je kao i naslovni prošao poprilično nezapaženo. Double Fun je njegov treći album snimljen 1978. na kojem je zabilježen prvi američki hit "Every Kinda People". Četvrti album je donio novu promjenu stila, ovoga puta rock. Bio je to Secrets, snimljen 1979. s poznatim singlom "Bad Case Of Loving You (Doctor, Doctor)". Slijedio je album novovalnog izričaja Clues iz 1980. te Pride 1983.

Album Riptide objavljen 1985. donio je mu status zvijezde. Uspjehu albuma najviše je doprinio singl "Addicted To Love" te atraktivni video spot sniman za MTV, što je singlu donijelo status velikog hita polovice 1980-ih. Sličan uspjeh polučio je i album iz 1988. Heavy Nova popraćen singlom "Simply Irresistible". "I'll Be Your Baby Tonight" bio je uspješan singl koji je snimio sa sastavom UB40 a objavljen na sljedećem albumu Don't Explain 1990. Slijedili su komercijalno manje uspješni albumi Ridin' High (1992.), Honey (1994.) te Rhythm And Blues (1999.).  Zadnji studijski album koji je snimio bio je Drive 2003. tijekom čije je promocije u Parizu preminuo od srčanog udara.

Dobitnik je dviju nagrada Grammy, i to za skladbe "Addicted to Love" (1987.) i "Simply Irresistible" (1989.)

Studijski albumi
 Sneakin' Sally Through the Alley (1974.)
 Pressure Drop (1975.)
 Some People Can Do What They Like (1976.)
 Double Fun (1978.)
 Secrets (1979.)
 Clues (1980.)
 Pride (1983.)
 Riptide (1985.)
 Heavy Nova (1988.)
 Don't Explain (1990.)
 Ridin' High (1992.)
 Honey (1994.)
 Rhythm & Blues (1999.)
 Drive (2003.)

Izvori

 Britanski pjevači
 Britanski tekstopisci
Dobitnici nagrade Grammy

Robert Palmer


L'Association sportive féminine de Sousse (), plus couramment abrégé en AS féminine de Sousse, est un club tunisien de football féminin fondé en 1978 et basé dans la ville de Sousse.

Histoire

Palmarès

Présidents
  Mounira El Aroui

Références

Lien externe
 .

Club féminin de football en Tunisie
Club de football fondé en 1978

Association sportive féminine de Sousse


Santalha Portekiz'de Vinhais belediyesine bağlı olan, 27,67 km2 yüzölçümüne sahip, 254 nüfuslu (2011) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vinhais'in bucakları

Santalha


Santa Cruz es un sector de la ciudad de Cabimas en el estado Zulia (Venezuela), pertenece a la parroquia Jorge Hernández. Recibe su nombre en honor a la tradición de la cruz de mayo.

Se encuentra ubicado entre los sectores La Gloria al norte y al oeste (Av Intercomunal), El Carmen al este (calle Oriental) y Santa Clara al sur (calle San Mateo).

Luego del reventón del pozo Barroso II (R4) en 1922, llegaron inmigrantes del estado Falcón, estableciéndose en campamentos improvisados en los alrededores del pozo, uno de estos sectores paso a llamarse Santa Cruz.

Santa Cruz se encuentra cerca de la intersección conocida como las 5 bocas.

Las líneas de autos por puesto Corito y El Lucero pasan por la Av Intercomunal y la calle Oriental.

Referencias

 Humberto Ochoa Urdaneta.Memoria Geográfica de la Costa Oriental del Lago de Maracaibo.
 Emilio Strauss, William Fuenmayor, José Romero.Atlas del Estado Zulia.

Barrios de Cabimas

Santa Cruz (Cabimas)


La route régionale 569 () est une route régionale allant de Kaavi jusqu'à Nilsiä à Kuopio en Finlande.

Présentation
La seututie 569 est une route régionale de Savonie du Nord.

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

569

Transport à Kaavi
Transport à Kuopio
Juankoski

Seututie 569


Michael Rex Giles (nascido em 1 de março de 1942) é um baterista, percussionista e vocalista inglês, mais conhecido por ser um dos co-fundadores do King Crimson em 1969. Antes da formação do King Crimson, ele fez parte do excêntrico trio Giles, Giles e Fripp, ativo de 1967 a 1968 junto com seu irmão, o baixista Peter, e o guitarrista Robert Fripp.

Vida e carreira
Giles nasceu em Waterlooville, Hampshire, Inglaterra.

Sua técnica de bateria é complexa e polirrítmica, baseada principalmente na tradição do jazz, mas também na tradição do rock progressivo em desenvolvimento. Sua forma de tocar ditou muito da estrutura composicional do primeiro álbum do King Crimson, In the Court of the Crimson King . O ouvido composicional de Giles é evidenciado por sua habilidade de tecer mudanças de tempo contínuas e desvios melódicos sutis em sua bateria ao longo do álbum.

Giles e Ian McDonald deixaram o King Crimson em dezembro de 1969, embora Giles tenha tocado no segundo álbum da banda, In the Wake of Poseidon, como músico de estúdio. Ele e McDonald gravaram um álbum chamado McDonald and Giles, que era mais leve em estilo do que King Crimson, mas ainda tecnicamente exigente. Giles então trabalhou como músico de sessão durante a década de 1970, aparecendo em álbuns de Anthony Phillips, Leo Sayer e Kevin Ayers . Ele também tocou no álbum solo do McDonald's em 1999, Driver's Eyes.

O único álbum solo de Giles, Progress, foi gravado em seu estúdio caseiro em 1978, mas não foi lançado até 2003.

Em 2002, co-fundou a 21st Century Schizoid Band, grupo composto por ex-músicos do King Crimson, com exceção de seu genro, o guitarrista e vocalista Jakko Jakszyk, que mais tarde se juntou ao King Crimson. Após uma sessão de estúdio e uma única turnê, Giles passou o cargo para outro ex-baterista do King Crimson, Ian Wallace.

No final de 2008, foi anunciado um grupo experimental focado na improvisação, Michael Giles' MAD Band, com Adrian Chivers e Dan Pennie.

Ele é frequentemente citado pelo baterista do Rush , Neil Peart, como uma influência.

Discografia

Giles, Giles e Fripp

 One in a Million/Newly Weds, Thursday Morning/Elephant Song (1968; singles)
 The Cheerful Insanity of Giles, Giles and Fripp (1968)
 The Brondesbury Tapes (2001)
 Metamorfose (2001)

King Crimson

 In the Court of the Crimson King (1969)
 In the Wake of Poseidon (1970)

McDonald & Giles

 McDonald and Giles (1970)

Luther Grosvenor

 Under Open Skies (1971)

Murray Head

 Nigel Lived (1972)

Jackson Heights

 The Fifth Avenue Bus (1972)
 Ragamuffins Fool (1972)
 Bump n' Grind (1973)

Leo Sayer

 Silverbird (1973)
 Just a Boy (1974)
 Another Year (1975)

Kevin Ayers

 The Confessions of Dr. Dream and Other Stories (1974)

Roger Glover & Guests

 The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast (1974)

John G. Perry

 Sunset Wading (1976)
 Seabird (1995)

Anthony Phillips

 Wise After the Event (1978)
 Sides (1979)

Ian McDonald

 Drivers Eyes (1999)

21st Century Schizoid Band

 Official Bootleg Volume One (2002)
 Live in Japan – Official Bootleg Volume Two (2002)

Solo

 Progress (gravado em 1978) (2002)

Trilhas sonoras

 Ghost Dance (gravado em 1983, com Jamie Muir e David Cunningham) (1996)

Bateristas do Reino Unido
Músicos de rock progressivo
Músicos de jazz fusion
Músicos de sessão
King Crimson

Michael Giles


La serpentinita es una roca metamórfica compuesta .. principalmente de serpentina. Las serpentinitas se forman cuando rocas ultramáficas son alteradas por  la circulación de agua hidrotermal en un proceso llamado serpentinización. Protolitos de la serpentinita pueden ser la dunita o la peridotita entre otros. La serpentinización es una proceso exotérmico donde se consume agua y se libera calor.

Referencias

Enlaces externos

Rocas metamórficas
Alteración hidrotermal

Serpentinita


Olaylar
 İznik Konsili, Roma İmparatorluğu topraklarında izinli olarak düzenlenen ilk resmî Hristiyanlık toplantısı

Doğumlar

Ölümler
 Licinius - 308'den 324 yılına kadar görev yapmış Roma İmparatoru .(d. 250)
 Martinianus - Temmuz - 18 Eylül 324 yılları arasında görev yapmış Roma İmparatoru.

325


Ivica Osim (født 6. maj 1941, død 1. maj 2022) var en bosnisk fodboldspiller.

Jugoslaviens fodboldlandshold

|-
|1964||6||4
|-
|1965||1||0
|-
|1966||0||0
|-
|1967||3||3
|-
|1968||5||1
|-
|1969||1||0
|-
!Total||16||8
|}

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Bosnien-Hercegovina

Ivica Osim


El Fondo Nacional de Desarrollo Científico y Tecnológico, abreviado FONDECYT, es el principal fondo público del Gobierno de Chile, dependiente de la Comisión Nacional de Investigación Científica y Tecnológica (CONICYT), para incentivar la investigación científica en todas las áreas del conocimiento.

Fue abierto en 1984 y desde entonces ha financiado más de 13.500 proyectos de investigación, que incluyen la participación de más de 12 mil investigadores.

Modalidades

El programa contempla tres modalidades:
 Concurso Regular: para investigadores con trayectoria reconocida y demostrable.
 Concurso de Iniciación a la Investigación: abierto en 2006 y para investigadores jóvenes y emergentes.
 Concurso de Posdoctorado en Chile: para investigadores que hayan recientemente obtenido el grado de doctor, y quisieran realizar una investigación postdoctoral en el país.

Concurso Nacional de Proyectos FONDECYT
Una lista con las distintas Universidades de Chile que se adjudicaron proyectos de este tipo el año 2014 figuran en el sitio web de FONDECYT. A continuación se muestran las cinco Universidades con la mayor cantidad de proyectos aprobados.

(1) Porcentaje de proyectos  aprobados con respecto a proyectos concursados por institución.
(2) Porcentaje de proyectos aprobados con respecto al total de proyectos aprobados en el Concurso.

Véase también
 Comisión Nacional de Investigación Científica y Tecnológica

Referencias

Enlaces externos
Página oficial FONDECYT

Servicios públicos de Chile
Ciencia y tecnología de Chile
Ministerio de Educación de Chile


Salem Open steht für folgende Tennisturniere:

 ATP Hongkong, Herrenturnier in Hongkong (1973–2002)
 ATP Osaka, Herrenturnier in Osaka (1993, 1994)

Winston-Salem Open steht für folgendes Tennisturnier:
 ATP Winston-Salem, Herrenturnier in Winston-Salem, North Carolina (seit 2011)

Salem Open


جامعة بياويستوك Uniwersytet w Białymstoku هي جامعة تقع في بولندا ، فتحت أبوابها في 19 يونيو 1997 في بياويستوك أكبر مدينة في شمال شرق بولونيا، في منطقة بودلاشي ، يوجد بالجامعة أكثر من 15000 طالب.

مراجع

جامعات وكليات أسست في 1997
تأسيسات سنة 1997 في بولندا
جامعات بولندا
هيئات تعليمية أسست في 1997
جامعات وكليات في بياويستوك

جامعة بياويستوك


الشهادة المعتمدة هي شهادة رسمية مرخصة ومصرح بها من الهيئات التعليمية الرسمية بالدولة المدروس بها (أي الدولة التي حصل الطالب أو الدَارِس منها على الشهادة). والتي تتم من خلال هيئات اعتماد قائمة في كل دولة وتكون مسؤولة عن تنظيم جودة التعليم والحفاظ عليه. وعلى سبيل المثال فهي في المملكة المتحدة تتمثل في هيئة حفظ جودة التعليم Quality Assurance Agency واتحاد المدارس والكليات في المملكة المتحدة Colleges and Schools Organisation.

مراجع

ش.م

شهادة معتمدة


O ganês-americano Lewis Kofi Nana Antwi, mais conhecido pelo seu nome artístico Nana Kottens, é cantor/compositor/produtor e o CEO & fundador da Sound Lion Records & Nana Kottens Tunes Publishing.

Início de vida
Nana Kottens nasceu e cresceu em Acra, na região da Grande Acra, em Gana, filho de uma mãe e um pai ganeses. Frequentou a Elta International Preparatory School, onde desenvolveu a sua paixão pela música e pela arte. Frequentou a Hansen Road SDA no ensino médio. Nana Kottens frequentou a Koforidua Secondary Technical School (KSTS), onde estudou Building Construction na esperança de se tornar num Engenheiro Civil. Iniciou a licenciatura na Regional Maritime Academy. Foi admitido como Cadete e estudou Marine Engineering por 3 anos. Na Regional Maritime Academy, colaborou com alguns amigos e formou o grupo de canto chamado "The Sailors". Apesar de não terem oficialmente lançado uma música juntos, o grupo reuniu-se e escreveu músicas durante a faculdade.

Ele continuou os seus estudos nos Estados Unidos na Maine Maritime Academy (MMA), Castine, ME e estudou Power Plant Engineering por um tempo breve. Nana Kottens mudou de major durante o seu último ano na MMA para Business Management e foi transferido para a Liberty University, onde obteve o seu primeiro diploma de Licenciatura em Science Business Management. Kottens tirou um Mestrado (Masters of Arts) em Executive Leadership na Liberty University, em 2019.

Antes de completar o curso, alistou-se na Marinha dos EUA como Frota das Forças Marinhas (FMF)  Assistente Dentário do Corpo Auxiliar das Praças (HMDA). Concluiu o Mestrado em Public Health Environmental Health Science e obteve o Certificado de Pós-Graduação em Industrial Hygiene em 2015 pela New York Medical College, Valhalla, NY. Atualmente, é um Profissional do Ambiente Registado.

Em 2022, Nana Kottens foi induzido na sociedade honorária estadunidense Delta Omega National Honorary Society in Public Health.

Serviço militar
Nana Kottens juntou-se à Marinha dos Estados Unidos como Assistente Dentário do Corpo Auxiliar de Praças (HMDA) em fevereiro de 2011 e foi liberado antecipadamente em outubro de 2015 para aceitar uma comissão com o Corpo Comissionado do Serviço de Saúde Pública dos Estados Unidos. Em dezembro de 2016, foi comissionado a Oficial de Saúde Ambiental e foi atribuído à Administração de Alimentos e Medicamentos dos EUA (FDA) como Investigador de Biotecnologia.

Discografia

 Mama Don't Give Up
 Odo
 One More Chance
 Call Girl (ft Lowekey)
 Say No (Nana Kottens & Sugar Ranking)
 Mama We Miss You

Prémios e nomeações
Ano: 2022 - Vocalista Masculino Estadunidense do Ano, Melhor Colaboração Estadunidense Internacional do Ano, Música Hiplife/HipHop Estadunidense do Ano.

Referências

Produtores musicais
Cantores de música country dos Estados Unidos

Nana Kottens


Eduardo Aranda (født 28. januar 1985) er en paraguayansk fodboldspiller.

Paraguays fodboldlandshold

|-
|2012||1||0
|-
|2013||0||0
|-
|2014||0||0
|-
|2015||4||0
|-
!Total||5||0
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Paraguay

Eduardo Aranda


رسم نايكست أو مخطط نايكست هو رسم يعد بمثابة طريقة تكشف الاستجابة الترددية لنظام خطي ما، ويطهر الرسم شكل الاستجابة على هيئة إتساع وطور في رسمة واحدة على عكس رسم بودي الذي يعرضهما في رسمتين مختلفتين.

يرسم نايكست قيمة الاستجابة وزاويتها لكل قيمة من التردد بدأ ن الصفر وحتى المالانهاية، حيث أن التردد هو المتغير في رسم نايكست وهو الذي يمثل محور السينات بينما تمثل الاستجابة بمحور الصادات، ويمكن عبر مشاهدة الرسم وبعد القيام بعملية رياضية تسمى معيار نايكست للاستقرارية معرفة إذا ما كان النظام مستقر أو غير مستقر.

رسم نايكست هو رسم إحداثي قطبي يقوم برسم الأرقام التخيلية (المركبة) أوجده هاري نايكست حينما كان يعمل في معامل بل المتطورة حينها.

مراجع

مخطط (رسم بياني)
معالجة الإشارة
نظرية التحكم

رسم نايكست


El domingo 3 de marzo de 1974 hubo elecciones generales en Guatemala para elegir al nuevo presidente y vicepresidente de la república, así como a 60 diputados del Congreso.

Elecciones presidenciales
En las elecciones presidenciales del 3 de marzo de 1974 ninguno de los candidatos ganó más del 50% de los votos.  Por consiguiente el 12 de marzo de 1974 se realizó una votación en el Congreso de Guatemala, en la que fue elegido el general Kjell Eugenio Laugerud García como presidente de la República de Guatemala.

Resultados elecciones presidenciales del 3 de marzo de 1974

¹ El Frente de Oposición Nacional (FON) era una alianza entre la Democracia Cristiana Guatemalteca (DCG) , el Frente Unido Revolucionario Democrático (FURD),  y el Partido Revolucionario Auténtico (PRA) (después conocido como Partido Social Demócrata (PSD)).

Elecciones legislativas
Resultados elecciones legislativas del 3 de marzo de 1974

Referencias

Guía del organismo legislativo República de Guatemala. Preparada por el Instituto Nacional de Administración para el Desarrollo, Gobierno de la República. 1968.
Villagrán Kramer, Francisco. Biografía política de Guatemala: años de guerra y años de paz. FLACSO-Guatemala, 2004.
Political handbook of the world 1974. New York, 1975.

1974
Guatemala
Guatemala en 1974

Elecciones generales de Guatemala de 1974


La plaza de toros de Lloret fue un coso taurino al cual se le conoció también con el nombre de José Luis Andrés, un famoso torero español, situada en Lloret de Mar, en la provincia de Gerona. Su inauguración se llevó a cabo en el año 1962 tras tan solo cuatro meses de obras.

Edificación
De idénticas características a la vecina plaza de toros de San Feliú de Guixols, fue edificada también a base de hormigón armado y ladrillo. También poseía, como es lógico, diversos arcos para minimizar el coste de la obra y  un redondel de tamaño exacto a la del coso de la localidad vecina: 40 metros. Las localidades también eran de un total de 6000. El color escogido para la plaza fue el amarillo.

Adquisición por el Ayuntamiento
El año 2003 torearon los diestros Ortega Cano, El Cordobés y Rafael de Julia. No obstante ese año fue la última temporada que en el año 2006, y por orden del consistorio lloretense, se llevaron a cabo las obras de derribo del coso taurino.

Véase también
 Tauromaquia en Cataluña

Bibliografía
Felices, Raúl: "Catalunya taurina", Edicions Bellaterra, 2010.

Lloret
Lloret
Arquitectura de la provincia de Gerona
Lloret de Mar
Arquitectura en Cataluña en el siglo XX
Arquitectura de España de 1962
España en 2006

Plaza de toros de Lloret de Mar


An Setaria clivalis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jan Frederik Veldkamp. An Setaria clivalis in nahilalakip ha genus nga Setaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Setaria

Setaria clivalis


Eileen Farrell (February 13, 1920 – March 23, 2002) was an American soprano who had a nearly 60-year-long career performing both classical and popular music in concerts, theatres, on radio and television, and on disc. NPR noted, "She possessed one of the largest and most radiant operatic voices of the 20th century." While she was active as an opera singer, her concert engagements far outnumbered her theatrical appearances. Her career was mainly based in the United States, although she did perform internationally. The Daily Telegraph stated that she "was one of the finest American sopranos of the 20th century; she had a voice of magnificent proportions which she used with both acumen and artistry in a wide variety of roles." And described as having a voice "like some unparalleled phenomenon of nature. She is to singers what Niagara is to waterfalls."

Farrell began her career in 1940 as a member of the CBS Chorus on CBS Radio. In 1941 CBS Radio offered Farrell her own program, Eileen Farrell Sings, on which she performed both classical and popular music for 5 years. In 1947 she launched her career as a concert soprano and nine years later began performing on the opera stage. The pinnacle of her opera career was five seasons performing at the Metropolitan Opera from 1960 to 1966. She continued to perform and record both classical and popular music throughout her career, and is credited for releasing the first successful crossover album: I've Got a Right to Sing the Blues (1960). After announcing her retirement from performance in 1986, she still continued to perform and record music periodically up into the late 1990s. She was also active as a voice teacher, both privately and for nine years at Indiana University.

Early life and education
Farrell was born in Willimantic, Connecticut, the youngest of three children born to Irish American Catholics Michael Farrell and Catherine Farrell (née Kennedy). Her parents were vaudeville singers who had performed under the name 'The Singing O'Farrells' prior to having children. The family moved quite frequently during Farrell's childhood to various towns in Connecticut. Eileen's first clear memories were of her family's home in Storrs, Connecticut which was where her parents were working as teachers of music and drama at Storrs Agricultural College (now the University of Connecticut).

When Farrell was five years old, her family moved back to Willimantic. After she attended first grade there, her family moved once again to Norwich, Connecticut, after her mother obtained the post of organist at St. Mary's Church in that city. The family remained in Norwich for almost the next 10 years, with Farrell completing her freshman year of high school at Norwich Free Academy in 1935. The family then moved to Woonsocket, Rhode Island, and Farrell entered Woonsocket High School in Fall 1936. She graduated from the school in 1939.

Farrell received her early vocal training from her parents during her childhood. Her mother, a talented coloratura soprano, was her primary teacher, but her father, a baritone, also occasionally taught her. Miss Farrell's early singing career was greatly encouraged by her local pastor, Father Cornelius J. Holland, at St. Charles Borromeo Church in Woonsocket, Rhode Island. After graduating from high school, she moved to New York City in August 1939 to study with retired Metropolitan Opera contralto Merle Alcock. While studying singing with Alcock, she received language coaching from Charlie Baker, who was the music director of Rutgers Presbyterian Church. After working with him for a few months, he hired her as a paid singer at Rutgers. When her radio career took off, Baker became Farrell's vocal coach and helped her prepare most of her music. In her autobiography, Can't Help Singing: The Life of Eileen Farrell (1999), she credits Baker with helping her succeed during the early years of her career on radio. Farrell later was a student of vocal and opera coach Eleanor McLellan, whom she credited for giving her a solid technique.

Early career in radio
In 1940 Farrell began her career as a member of the CBS Chorus. After three months with the chorus, CBS offered her a weekly half-hour radio program, Eileen Farrell Sings (also sometimes called Eileen Farrell Presents), on which she would perform both classical and popular music accompanied by the CBS Orchestra under conductor Howard Barlow. The program was coordinated by music director Jim Fassett and was mostly recorded at what is now the Ed Sullivan Theater. On the program she got to sing with several notable guest artists, including Margaret Harshaw, Frank Sinatra, Martial Singher, and Risë Stevens. The program first aired in early 1941 and quickly became popular. It ran through 1946.

While singing on her own program, Farrell also appeared as a guest on several other radio programs. She was a regular guest on Andre Kostelanetz's The Pause That Refreshes and Bernard Herrmann's Invitation to Music. She also made appearances on The Bell Telephone Hour, The Prudential Family Hour, Songs of the Centuries, and Your Hit Parade among others. In 1944 she made a special Christmas recording that was for the American soldiers stationed abroad during World War II, with Shirley Temple as mistress of ceremonies.

Concert and opera career
During 1947–1948, she toured the US as a concert singer, and in 1949 she toured South America

Farrell's song recital in New York in October 1950 was enthusiastically acclaimed and gained her immediate recognition. That year, she also appeared in a concert performance of Berg's Wozzeck as Marie. In 1952, she was engaged by Arturo Toscanini for his first and only RCA Victor studio recording of Beethoven's Ninth Symphony, with the NBC Symphony Orchestra.

In the 1955 film Interrupted Melody, which starred Eleanor Parker as Australian soprano Marjorie Lawrence, Eileen Farrell supplied the singing voice. As early as 1956 she appeared before an audience of over 13,000 under the direction of the conductor Alfredo Antonini in a performance of arias from Verdi's Ernani at the Lewisohn Stadium in New York City.

In 1956, she made her stage debut as Santuzza in Mascagni's Cavalleria rusticana with the San Carlo Opera in Tampa, Florida. In 1957 she debuted with the Lyric Opera of Chicago; in 1958, with the San Francisco Opera. She made her Metropolitan Opera debut on December 6, 1960, singing the title role in Gluck's Alceste. She opened the 1962–63 Met season as Maddalena in Giordano's Andrea Chénier, opposite Franco Corelli. She remained on the Met roster through the 1963–64 season, singing forty-four performances in six roles, then returned in March 1966 for two final performances as Maddalena. Her other roles at the Met included the title role in Ponchielli's La Gioconda, Leonora in Verdi's La forza del destino, Isabella in de Falla's Atlàntida, and Santuzza.

Farrell was equally at home singing pop material and opera.  She recorded four albums of popular music for Columbia Records: I've Got a Right to Sing the Blues, Here I Go Again, This Fling Called Love and Together with Love.

Throughout the 1960s she was a frequent soloist with the New York Philharmonic under the direction of Leonard Bernstein; she was also a favorite of Thomas Schippers.  With Eugene Ormandy, the Philadelphia Orchestra, and the Mormon Tabernacle Choir, she was a featured soloist in an abridged recording of Handel's Messiah. The other featured soloists were Martha Lipton, Davis Cunningham and William Warfield.

From 1971 to 1980, Farrell was professor of music at the Indiana University School of Music in Bloomington. From 1983 to 1985, she was professor of music at the University of Maine in Orono. She also made several recordings of blues music late in her career, as well as a well-received duet with Frank Sinatra on his Trilogy album (1979), in which they sang a version of the country music hit "For the Good Times".  This introduced her to a new group of fans, especially Sinatra expert Charles Fasciano, who considered this song his personal favorite.  She published a memoir, Can't Help Singing, in 1999.

Beginning in 1987 she began to record pop albums again.  Her first was for the Audiophile label called With Much Love.  She later recorded several albums for the Reference label that were well received.

Farrell was married to a New York Police Department officer, Robert Reagan, with whom she maintained homes in the Grymes Hill and Emerson Hill areas of Staten Island, New York. They had a son and daughter. He died in 1986. She was elected to Woonsocket's Hall of Fame. A resident of Cliffside Park, New Jersey, Farrell died at a nursing home in Park Ridge, New Jersey, on March 23, 2002, aged 82.

Selected discography
 Eileen Farrell Sings Torch Songs, Arrangements by Loonis McGlohon, Reference Recordings, 1990
 Rodgers: The Sound of Music, conducted by Erich Kunzel, Telarc 1988
 Carols for Christmas Eve, conduct every single  by Luther Henderson and His Orchestra, Sony BMG Masterworks, 1960
 I Gotta Right to Sing the Blues, conducted by Luther Henderson and his Orchestra, Sony Classics 1959 & 1961
 Eileen Farell—Puccini Arias, conducted by Max Rudolf and the Columbia Symphony Orchesta, Sony Classics 1959 & 1960
 Eileen Farrell sings Verdi, conducted by Max Rudolf and Fausto Cleva, Columbia Symphony Orchestra 1960& 1961
 Wagner—Wesendonck Lieder, Siegfried, Act III, Scene 3; Eileen Farrell and Set Svanholm; Leopold Stowkowski and Erich Leinsdorf, conductors;Testament SBT 1415
 Eileen Farrell sings Opera Arias & Songs, conducted by Thomas Schippers and the Philharmonia Orchestra 9/1957;Testament 1073

References

Sources

External links
Biography and discography
MetOpera database
Glenn Pressler papers, 1839–1989 Music Division, The New York Public Library.

1920 births
2002 deaths
American people of Irish descent
American operatic sopranos
Grammy Award winners
Jacobs School of Music faculty
People from Cliffside Park, New Jersey
People from Grymes Hill, Staten Island
People from Willimantic, Connecticut
People from Woonsocket, Rhode Island
Singers from Connecticut
People from Storrs, Connecticut
20th-century American women opera singers
American music educators
American women music educators
Singers from New Jersey
Classical musicians from New Jersey

Eileen Farrell


Şeyh Bedreddin Mahmud, Bedreddin Simâvî veya Simavnalı Bedreddin (1359 -  18 Aralık 1420, Serez), İslâm tasavvufunun Vahdet-i Vücud okuluna mensup mutasavvıf, filozof ve Osmanlı kazaskeri. Şeyh Bedreddin İsyanı diye bilinen dini ve siyasi ayaklanmanın lideri.

Yaşamı
Yaşamı hakkında bilinenler büyük oranda torunu Hafız Halil'in yazdığı Menakıbname'''ye dayanır. Şeyh Bedreddin'in atası olan Abdülaziz, Osmanlı beyliğinin Rumeli fethine katılmış ve Dimetoka'da yapılan savaşta hayatını kaybetmiştir. Franz Babinger'e göre II. İzzeddin Keykavus'un kardeşi Abdülaziz'in Musevi asıllı hanımından olan İsrail adındaki oğlu, Dimetoka kalesi Rum Beyi'nin kızı olan Melek Hatun ile evlenmiş ve bu evlilikten Şeyh Bedreddin doğmuştur. Şeyh Bedreddin, Edirne yakınlarında ve Karaağaç ile Dimetoka arasında kalan Samona kalesinde doğduğundan "Samavna kadısıoğlu" diye tanınmış, daha sonradan yakıştırma sonucu yanlışlıkla Kütahya'nın Simav yerleşimiyle ilişkilendirilerek Bedreddin Simavi denilmiştir.

Şeyh Bedreddin eğitim çağına gelince Bursa'ya gelerek ders arkadaşı Bursalı Kadızade Rumi diye bilinen Musa (meşhur matematikçi ve astronom) ile birlikte onun babası Bursa kadısı Koca Mahmud efendiden, daha sonra da Konya'da Allame Feyzullah'dan ders almıştır. Buradan sonra ilk olarak Suriye'ye, sonrasında Kahire'ye gitmiştir. Burada Mübarekşah Mantıkî'den ilahiyat, felsefe ve mantık okuyarak yüksek eğitimini tamamlamış ve bu arada Kahire'de inziva halinde yaşayan Hüseyin Ahlati'den de tasavvuf okumuştur. Onun emriyle Tebriz'e ve sonrasında Kazvin'e giderek Bâtınî inancını öğrenerek Kahire'ye dönmüştür. Şeyh Bedreddin, Memlûk sultanı Berkuk' un saygı gösterdiği Hüseyin Ahlatî'nin tavsiyesiyle sultanın oğlu Ferenc'in hocalığına tayin edilmiş ve burada bulunduğu sırada fıkıh eserlerini yazmaya başlamış ve 1397'de şeyhinin ölmesi üzerine onun yerine şeyh olduktan bir süre sonra Anadolu'ya dönmüştür. Anadolu'ya geldiği  zaman yerleşimleri dolaşarak tasavvufunu yaymaya başlamıştır.

Şeyh Bedreddin önce Karaman ve Germiyan Beyliklerinin topraklarına gider. Gittiği yerlerde tanınmaktadır. Buradan Menderes Vadisi boyunca ilerleyerek Aydın'a gelir. Menakıbname'ye göre yolu üzerindeki Nizar köyünde en önemli müritlerinden Börklüce Mustafa ile tanışır. Daha sonra Tire üzerinden İzmir'e geçer. Menakıbname'de İzmir'den Hristiyan nüfuslu Ceneviz hakimiyetindeki Sakız Adası'na geçtiği anlatılır. Kütahya ve Domaniç üzerinden Bursa'ya yaptığı yolculuğu sırasında Sürme köyünde diğer önemli müridi Torlak Kemal ile tanışır.

Rumeli'ye geçerek Edirne'ye yerleşen Şeyh Bedreddin burada kendisini ziyarete gelenlerle görüşerek faaliyetlerini genişletmiştir. Şeyh Bedreddin'in bu faaliyetleri Osmanlı Devleti'nin parçalanıp şehzadelerin birbirleriyle mücadele ettiği döneme denk gelmiştir. İlim ve erdemi etrafta duyulmuş ve Edirne'de hükümdarlığını ilan etmiş olan Musa Çelebi tarafından 1411 yılında kazasker tayin edilmiştir. Çelebi Mehmet, kardeşi Musa Çelebi karşısında galip gelip 1413 yılında hükümdar olunca Şeyh Bedreddin kazaskerlik görevinden alınmış, ilim ve erdemine saygı duyulduğundan maaş bağlanarak İznik'te oturtulmuştur. Şeyh Bedreddin, eski müritleri Börklüce Mustafa ve Torlak Kemal'in faaliyetlerini ayrı ayrı yerlerde (Aydın ve Manisa) arttırdıklarını duyunca hacca gitmek bahanesiyle çocuklarını bırakarak önce  Kastamonu'ya, oradan da Sinop'a geçmiştir.

1416 yılının yaz aylarında maiyeti ile birlikte Kırım'a geçmek üzere gemiyle Sinop limanından ayrılmış, ancak aynı sıralarda o bölgede Trabzon İmparatorluğu ve Ceneviz donanmaları arasındaki mevcut savaş hali nedeniyle oraya ulaşamamıştır. Bunun üzerine mecburen rotasını Karadeniz'in batı sahillerine çevirmiş ve Eflak voyvodasına sığınmıştır.

Daha sonra Eflak'tan ayrılıp, Osmanlı topraklarına geçmiş ve Silistre, Dobruca taraflarında görüşlerini yayarak çok sayıda taraftar kazandıktan sonra ayaklanmanın merkezi olarak Deliorman'ı seçmiştir. Şeyh Bedreddin üç ayrı yerde birden müritleriyle birlikte ayaklanma başlatmıştır. Börklüce Mustafa ve Torlak Kemal isyanlarının bastırılması sonucu Şeyh Bedreddin ve yanındakilerin moralleri bozulmuş ve şeyhin etrafındakilerin bir kısmı dağılmıştır. Küçük bir çarpışmadan sonra ele geçirilen Şeyh Bedreddin, padişahın bulunduğu Serez'e gönderilmiş ve burada yargılanarak 1420 yılında Serez'de idam edilmiştir.

Kemikleri 1961'de Divanyolu'ndaki II. Mahmut Türbesi haziresine defnedilmiştir.

 Şeyh Bedreddin İsyanı

Kazaskerliği sırasında kethüda olarak yanına aldığı Börklüce Mustafa, Bedreddin'in sürgüne gitmesiyle beraber Aydın'a döner. Burada Osmanlı idaresinden memnun olmayan köylüleri ve yoksul dervişleri etrafına toplayarak isyan eder. İsyanın merkezi Karaburun Yarımadası'dır. İsyancıların sayısını Bizanslı tarihçi Dukas 6.000, Osmanlı tarihçilerinden Şükrullah bin Şehabettin 4.000, İdris-i Bitlisî ise 10.000 olarak verir. İsyanı bastırmak üzere harekete geçen Saruhan Beyinin ordusu bozguna uğrar. Bunun üzerine Sultan Çelebi Mehmed (I. Mehmed) oğlu Murat ile veziri Beyazıt Paşa'yı bölgeye yollar. İsyan bastırılır, isyancılar Börklüce Mustafa'nın gözü önünde kılıçtan geçirilir. Börklüce Mustafa ise bir deve üzerinde çarmıha gerilerek öldürülür ve şehirde dolaştırılır.

Börklüce isyanıyla muhtemelen aynı zamanlarda, Manisa civarında Torlak Kemal liderliğinde bir isyan daha patlar. Daha küçük olan bu isyan da şiddetle bastırılır ve isyancılar öldürülür.

Börklüce Mustafa ve Torlak Kemal isyanlarının Bedreddin'in onayıyla gerçekleşip gerçekleşmediği belirsizdir. Ancak bu kişilerin Bedreddin'in müritleri olduğu konusunda tüm kaynaklar hemfikirdir.

Bedreddin gizlice Sinop limanından Rumeli'ye kaçar ve Deliorman bölgesinde Alevi Türkmenlerin yoğun yaşadığı bölgelerdeki propaganda faaliyetleri yürütür. Üzerine gönderilen Osmanlı kuvvetleri isyanı bastırır ve Şeyh Bedreddin yakalanarak Serez'e, padişah I. Mehmed'in huzuruna getirilir. I. Mehmed, Şeyh Bedreddin'in idamını infaz etmeden önce ulemaya danışır ve fetva ister. Şeyhülislam ve beraberindekilerin kararı idam olmuştur. Şeyh Bedreddin 1420'de Serez çarşısında idam edilmiştir.

 Mutasavvıflığı

İslâm tasavvufu Vahdet-i Vücud okuluna mensup diğer mutasavvıfların etrafındaki tartışmaların bir benzeri Şeyh Bedreddin için de yapılmıştır. Kimileri kendisini bâtıl olarak, kimileri de büyük bir sûfî olarak görmüş, hatta eseri Varidat'a şerhler yazmışlardır. Mutasavvıflardan Sofyalı Bâlî Efendi, Aziz Mahmud Hüdayi Efendi ilk görüşe sahip olanlardır. Ancak mutasavvıf ve şair Niyazi Mısri ve son devrin Melamî şeyhlerinden Seyyid Muhammed Nûr'ül Arabî ikinciler arasında yer almışlardır.

 Yapıtları
Ölümünden sonra eserlerinin birçoğu gizlenmiş veya kaybolmuştur. Menakıbnameye göre 48, başka kaynaklara göre 38 yapıtı vardır. Bazı yapıtlarının adı bilinmekle beraber günümüze ulaşmamıştır. En iyi incelenmiş yapıtı Varidat'tır.

 Varidat Camiu'l-fusulin Letai'fü'l-işarât Teshil Meserretü'l-kulûb Ukudü'l-cevahir Çerağu'l-fütuh
 Nurü'l-kulubLetâifu'l-İşârât, Camiu'l-Fusuleyn ve et-Teshil adlı eserleri 2012'de Fıkıh Ekolleri Arasındaki Tartışmalı Konuların İncelikleri adı altında Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından yayınlandı.

 Şeyh Bedreddîn hakkında son dönemde yapılan çalışmalar
Şaban Er, "Şeyh Bedreddîn Hakkında Son Söz"  kitabında Şeyh Bedreddîn'in Ehl-i Sünnet Mezhebi'nde, kâmil ve mükemmil bir mürşid olduğunu, kendisine isnâd edilen isyânla, sosyalist ideolojiyle, Osmanlı düşmanlığıyla alâkasının olmadığını savunmuş; Kemalpaşazade'nin, Çatalcalı Alî Efendi'nin, Şeyh İbn-i Nüceym-i Mısrî'nin, Seyyid İbn-i Âbidîn Efendi de dâhil onlarca Ehl-i Sünnet âliminin kitaplarına Şeyh Bedreddîn'in hepsi Arapça "Câmi'u'l-Fusûleyn", "Letâ'ifü'l-İşârât", "Teshîl" kitaplarından yüzlerce kez alıntı yaptıklarını bildirmiş; Şeyh Bedreddîn'in lehinde ve aleyhinde yazılan bütün orijinal kaynakları tercüme etmiş, bilhâssa en çok tartışma ve itirâz konusu olan "Vâridât" kitâbı hakkında kaynaklar ortaya koymuştur.'' Ayrıca; Hakikat Şeyh Bedrettin adında bir filmi çekilerek 2021 yılında vizyona girmiştir.

Konuyla ilgili yayınlar
 Cemil Yener, Varidat, İstanbul: Elif Yayınları, 1970
 Vecihi Timuroğlu, Şeyh Bedrettin Varidat, Ankara: Türkiye Yazıları Yayınları, 1979
 İsmet Zeki Eyüboğlu, Şeyh Bedreddin Varidat, Derin Yayınları, 1980
 Cengiz Ketene, Varidat: Simavna Kadısıoğlu Şeyh Bedreddin Simavi, 823/1420; trc. Cengiz Ketene, Ankara: Kültür Bakanlığı, 1990
 Seyyid Muhammed Nûr : Varidat şerhi . Simavna Kadısıoğlu Şeyh Bedreddin Simavi, 823/1420; Haz. Mahmut Sadettin Bilginer, H. Mustafa Varlı, İstanbul : Esma Yayınları, 1994
 Michel Balivet, Şeyh Bedreddin Tasavvuf ve İsyan Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 2000
 Radi Fiş, Ben de Halimce Bedreddinem, Evrensel Basım Yayın
 Nazım Hikmet, Simavne Kadısı Oğlu Şeyh Bedreddin Destanı, YKY
 Esat Korkmaz, Şeyh Bedreddin ve Varidat, Anahtar Kitaplar Yayınevi, 2007
 Ernst Werner, Şeyh Bedreddin ve Börklüce Mustafa Kaynak Yayınları
 Eren Omay, "Şeyh Bedreddin'in soyu ve gençliği" Bilim ve Ütopya Dergisi(sayı:105)
 Eren Omay, "Şeyh Bedreddin'in düşüncesi ve eserleri" Bilim ve Ütopya Dergisi (sayı:105)
 Eren Omay, "Şeyh Bedreddin'in ihtilali" Bilim ve Ütopya Dergisi (sayı:105)
 Radi Fiş, "Ben de Halimce Bedreddinem" Evrensel Basın Yayın, 2002
 Hikmet Kıvılcımlı, "Şeyh Bedreddin" Bilim ve Ütopya Dergisi (sayı: 105)
 Hikmet Kıvılcımlı, "Şeyh Bedreddin" (sayı: 106)
 Ömer Tuncer, "Karşıdevrime direnen filozof: Şeyh Bedreddin" Bilim ve Ütopya Dergisi (sayı:107)
 Erol Toy, Azap Ortakları
 Orhan Asena, Simavnalı Şeyh Bedrettin, Gerçek Sanat Yayınları
 Mine G. Kırıkkanat, Gülün Öteki Adı
 Hamit Baldemir, Şeyh Bedreddin'in Toplumsal Düzeni, Nam Yayıncılık
 Beyaz Arif Akbaş, Bir Ayşekadın Masalı Kadı Bedrettin, Edirne 2010
 Kaya Ataberk, Bedreddin Yaşamı ve Mücadelesi, İleri Yayınları
 Hasan Aktaş, Yeni Türk Şiirinde Şeyh Bedreddin Arkeolojisi ve Doktrini, Yort Savul Yayınları, Edirne, 2003
 Selahattin Döğüş, Şeyh Bedrettin ve Rumeli Gazileri, Ankara Üniversitesi Basımevi
 Attilâ İlhan, Şeyh Bedrettin-i Simaviye Gazel
 Murat Kaya, "Türk-Yunan Nüfus Mübadelesine Mezarlıklar Penceresinden Bir Bakış: Şeyh Bedreddin Mezarı", Mübadele Sempozyumu Bildiri Kitabı, Tekirdağ, 2017
 Kadir Mısıroğlu, Kavuklu İhtilalci Şeyh Bedreddin, Sebil Yayınevi, İstanbul, 2010
 Bezmi Nusret Kaygusuz, Şeyh Bedreddin Simaveni, Yayına Hazırlayan, Haydar Ersöz, La Kitap Yayınları, Ankara 2019

Bibliyografya
 Şaban Er, "Melâmîlik ve Osmânlı Devri Melâmîleri", Kutupyıldızı Yayınları, İstanbul, Ağustos 2015 ( Cildli 638 Sayfa, ISBN 978-605-5291-54-9 )
 Kemal Derin  : Kalplerin Işığı: Börklüce Mustafa,Destek Yayınları 2014
 Kemal Derin  : Şeyh Bedreddin-Her Yüce Duruma, Aşamaya ve Durağa "Cennet" Dendiğini Bilesin, Destek Yayınları 2020
 Michel Balivet : Şeyh Bedreddin Tasavvuf ve İsyan Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 2000
 Mehmet Yavuz: Şeyh Bedreddin'in Alevi-Bektaşi Toplumundaki Yeri ve Alevi-Bektaşi Şairlerinde Şeyh Bedreddin Telmihi, Winter 2010, Civilacdemy Journal of Social Sciences. sf, 97-121
 Kim Kimdir?
 Abdülbâki Gölpınarlı, Melâmilik ve Melâmîler, Gri Yayın, İstanbul, 1992.
 Dr. Mesut Keskin : Das Toleranzverständnis der anatolischen Heterodoxie am Beispiel Scheich Bedreddin Mahmud Israils, 2 cilt, Berlin 1999

Ayrıca bakınız
Molla Lutfî
İsmail Maşuki
Nadajlı Sarı Abdurrahman

Dış bağlantılar
 www.seyhbedreddin.net ("Edirne-Simâvne Kâdîsı ve Emîri İsrâ'îl Oğlu Şeyh Bedreddîn Hakkında Son Söz" kitabının müellifi Şaban Er'in orijinal vesîkalar paylaştığı sayfası)
 http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/19/23/101.pdf
 https://web.archive.org/web/20120824161359/http://www.turkiyat.selcuk.edu.tr/pdfdergi/s30/10.pdf
https://www.selcuk.edu.tr/dosyalar/files/303/39_%20Bozk%C4%B1rl%C4%B1%20%C5%9Eeyh%20Bedrettin%E2%80%99in%20Hayat%C4%B1,%20T%C3%BCrbesi%20ve%20Vak%C4%B1flar%C4%B1%20-%20Dr_%20Hamit%20%C5%9EAFAK%C3%87I.pdf
 https://web.archive.org/web/20160304194025/http://w3.gazi.edu.tr/~iarslan/seyhbedrettin.pdf

Kaynakça

Fetret Devri'nde kişiler
Mutasavvıflar
İslam alimleri
İsyancılar
Vahdet-i Vücud
Ekberi sufiler/filozoflar
Osmanlı tarihinde isyanlar
Asılarak idam edilmiş kişiler
İdam edilmiş Osmanlılar
II. Mahmud Türbesi haziresine defnedilenler
1420 yılında ölenler
1359 doğumlular
15. yüzyılda Osmanlılar
Osmanlı mutasavvıfları
Osmanlı döneminde Anadolu
Panteistler
Osmanlı isyancılar
Türk Müslümanlar

Şeyh Bedreddin


Kazım Ayvaz  (11 Nisan 1931 Rize - 19 Ocak 2020), Türk güreşçi. 1964 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazanmıştır.

Kariyeri
1938 yılında Türkiye'nin Rize kentinde doğdu. Güreşe 1953 yılında 15 yaşında İstanbul Fatih'te bir kulüp olan İstanbul Güreş İhtisas Kulübü'nde başladı. Gençler ve ümitler güreşindeki ilk başarıları kısa süre sonra geldi. Türk güreşçiler için ender rastlanan ve çoğunlukla serbest stili tercih ettikleri Greko-Romen stilde güreşti.

1957 yılında ilk kez Türkiye velter sıklet şampiyonu oldu ve daha sonra uluslararası şampiyonalara da katıldı. Katıldığı ilk şampiyonada, 1958 yılında Romanya'nın Budapeşte kentinde düzenlenen 1958 Dünya Güreş Şampiyonası'nda grekoromen stil 73 kiloda henüz 20 yaşındayken dünya şampiyonu oldu. O dönemde kendi ülkesindeki en zorlu rakibi, 1956 ve 1960'ın çifte Olimpiyat ağır sıklet şampiyonu Mithat Bayrak'tı.

Roma'daki 1960 Olimpiyat Oyunları için yapılan elemelerde velter sıklette Bayrak'a yenildiği için Roma'da orta sıklette yarışmak zorunda kaldı. 1960 Yaz Olimpiyatları'nda ilk turda İtalyan Marziano Magnani'yi hakem kararıyla, ikinci turda Lüksemburglu Raymond Schummer'i tuşla, üçüncü turda İranlı Mansour Hazrati'yi hakem kararıyla, dördüncü turda Çekoslavak Jiří Kormaník'i tuşla yendi. Beşinci turda Polonyalı Bolesław Dubicki ile berabere kaldı, altıncı turda Bulgar Dimitar Dobrev'e hakem kararıyla yenildi. Rumen Ion Ţăranu ve Ayvaz 6. turu 7 puanla 3. sırada tamamladılar. Bronz madalya maçında Rumen Ion Ţăranu'ya hakem kararıyla yenildi ve olimpiyatları dördüncü tamamladı.

Amerika Birleşik Devletleri'nin Toledo kentinde düzenlenen 1962 Dünya Güreş Şampiyonası'nda grekoromen stil 70 kiloda finalde Yugoslav Stevan Horvat'ı yenerek ikinci kez dünya şampiyonu oldu. Kazım Ayvaz, 1963 Dünya Şampiyonasını Yunanistan'dan Moissidis ve Norveç'ten Skauen'e karşı kaybettikten sonra beklenmedik bir şekilde Olimpiyat şampiyonu oldu.

Japonya'nın Tokyo kentinde düzenlenen 1964 Yaz Olimpiyatları'nda ilk turda Mısırlı Mahmoud Ibrahim'i ve ikinci turda Sovyet Davit Gvantseladze'yi hakem kararıyla yendi. Üçüncü turu bay geçtikten sonra dördüncü turda Bulgar Ivan Ivanov da hakem kararıyla yendi. Beşinci turda Rumen Valeriu Bularcă ile berabere kaldı. O dönem uygulanan ceza puanı sisteminde Ayvaz 6 puanın altında kalan tek güreşçi olarak altın madalyanın sahibi oldu.

Kazım Ayvaz 1969'a kadar aktif kaldı, ancak 1960'ların başındaki büyük başarılarını tekrarlayamadı.

Grekoromen stilde ülkesini temsil ederek 1960, 1964 ve 1968 yıllarında üst üste üç olimpiyata katıldı, ancak sadece Tokyo'da başarılı oldu. Kazım Ayvaz, 1964'ten itibaren zaferle sonuçlanan maçlarını tekrarlayamadı. En iyi kullandığı teknikler tek kol, salto, supleks ve çırpmadır.1969'da aktif sporculuktan emekli oldu ve 1968 Olimpiyatları'ndan sonra göç ettiği İsveç'te antrenör olarak görev yaptı. Güreş sporuna yaptığı hizmetlerden dolayı Eylül 2011'de FILA Uluslararası Güreş Onur Listesi'ne dahil olmuştur.

18 Ocak 2020 tarihinde 83 yaşında ölmüştür. İsveç'te Helsinborg kentinde toprağa verilmiştir.

Başarıları
 1958 yılı Budapeşte, Macaristan da Greko-Romen stil 73 Kg da Dünya 1.
 1959 yılı İstanbul da Greko-Romen stil 73 Kg da Balkan 1.
 1960 yılı Burgaz'da Serbest stil 73 Kg da Balkan 2.
 1960 yılı Roma Olimpiyatlarında Greko-Romen stil 79 Kg da 4.
 1962 yılı Toledo, ABD de Greko-Romen stil 70 Kg da Dünya 1.
 1964 yılı Tokyo Olimpiyatlarında Greko-Romen stil 70 Kg da 1.
 1964 Yılı Köstence, Romanya da Greko-Romen stil 70 Kg da Balkan 2.
 1966 yılı Essen Federal Almanya da Greko-Romen stil 70 Kg da Avrupa 4.
 1966 yılı Toledo, ABD'de Greko-Romen stil 70 Kg da Dünya 6.

Kaynakça

1937 doğumlular
Türk erkek güreşçiler
Altın Olimpiyat madalyalı Türk sporcular
2020 yılında ölenler
Resim aranan sporcular
Rize doğumlu sporcular
Türk Olimpiyat güreşçileri
1960 Yaz Olimpiyatları güreşçileri
1964 Yaz Olimpiyatları güreşçileri
Altın Olimpiyat madalyalı güreşçiler
Dünya Güreş Şampiyonası madalyalı güreşçiler
Dünya güreş şampiyonları

Kazım Ayvaz


Esta é a lista de episódios do De Férias com o Ex: Caribe, reality show brasileiro que estreou na MTV Brasil em 13 de janeiro de 2022.

O reality está atualmente exibindo a 3ª temporada.

Resumo

1ª temporada (2022)

2ª temporada (2022)

Séries de televisão do Brasil
Listas de episódios de séries de televisão do Brasil
Reality shows do Brasil
Programas da MTV Brasil

Lista de episódios do De Férias com o Ex Caribe


Nikolaos Michaloliakos oder Nikos Michaloliakos (, * 11. Dezember 1957 in Athen) ist der Vorsitzende der neonazistischen griechischen Partei Chrysi Avgi.

Leben
Michaloliakos trat mit 16 Jahren der nationalistischen "Partei des 4. August" von Konstantinos Plevris, einem Holocaustleugner und antisemitischen Vertreter der extremen Rechten, bei. Er war auch in der Athener Organisation der EOKA-B aktiv. Er studierte Mathematik an der Universität Athen.

Zum ersten Mal wurde er im Juli 1974 während einer Demonstration vor der britischen Botschaft in Athen gegen die Haltung Großbritanniens zur türkischen Invasion auf Zypern festgenommen.

Eine erneute Festnahme erfolgte wegen Körperverletzung an Journalisten im Dezember 1976 anlässlich der Beerdigung von Evangelos Mallios, einem von der Terrororganisation 17. November getöteten Polizeibeamten, der während der griechischen Militärdiktatur Gefangene gefoltert hatte. Während seines Aufenthalts im Gefängnis von Korydallos lernte er die inhaftierten Anführer der Militärjunta kennen. Seinen Wehrdienst leistete er bei einer Fallschirmjägereinheit ab, bis er 1978 wegen unerlaubten Waffen- und Sprengstoffbesitzes verhaftet und aus der Armee entlassen wurde.

Nach seiner Freilassung gründete er die Zeitschrift "Chrysi Avgi" (griechisch für "Goldene Morgenröte"). 1984 trat Michaloliakos der "Nationalen Politischen Union" (EPEN) bei, die auf Initiative des ehemaligen Diktators Georgios Papadopoulos gegründet wurde; dieser ernannte ihn zum Anführer der Jugendorganisation der Partei. Im Januar 1985 brach er mit der EPEN und gründete die "Völkische Nationale Bewegung Chrysi Avgi".

Er ist mit Eleni Zaroulia verheiratet, die seit Juni 2012 ebenfalls für die Chrysi Avgi im Parlament sitzt und Mitglied in der europäischen Kommission für Gleichheit und Nicht-Diskriminierung ist.

Im Juni 2012 wurde kurzfristig die Tochter von Michaloliakos festgenommen, mit ihr fünf andere Personen. Unter den Festgenommenen befanden sich auch Ilias Panagiotaros und Ioannis Vouldis, zwei Chrysi Avgi-Abgeordnete. Grund für die Festnahme war der Verdacht eines Angriffs auf einen 31-jährigen Pakistani. Alle sechs Festgenommenen kamen mangels Beweisen nach kurzer Zeit wieder auf freien Fuß.

Michaloliakos lebt in Pefki, einem Vorort im Norden Athens.

Nachdem der linksgerichtete Musiker Pavlos Fyssas von einem Anhänger der Chrysi Avgi erstochen worden war, wurde Michaloliakos am 28. September 2013 wegen des Vorwurfs der Bildung einer kriminellen Vereinigung festgenommen. Im Gegensatz zu anderen Mitgliedern der Partei, die festgenommen wurden und später gegen Kaution freikamen, verblieb Michaloliakos in Haft. Ein Polizeisprecher teilte mit, dass in Michaloliakos' Haus ein Jagdgewehr, ein Revolver und eine Pistole gefunden wurden, für die keine Waffenscheine vorhanden gewesen seien. Zudem hat Michaloliakos ein großes Porträt von Adolf Hitler besessen.
Im Oktober 2020 wurden Michaloliakos und sechs weitere Parteimitglieder schuldig gesprochen. Das Gericht sah es als erwiesen an, dass sie als Anführer einer kriminellen Organisation fungierten. Gegen Michaloliakos und sechs weitere Führungsmitglieder wurde eine Haftstrafe von 13 Jahren ausgesprochen.

Politische Karriere
Michaloliakos ist seit Gründung der Chrysi Avgi deren Anführer. Offiziell "Generalsekretär" der Partei, lässt er sich von deren Anhängern als "Führer" () bezeichnen. Bei nationalen Wahlen verzeichnete die Partei 25 Jahre lang keine nennenswerten Erfolge und scheiterte an der Dreiprozenthürde.

2010 wurde Michaloliakos in den Stadtrat der Hauptstadt Athen gewählt, wo er mit dem Hitlergruß provozierte.

Bei der Parlamentswahl im Mai 2012 profitierte die Partei jedoch vom Verdruss der Wähler über die etablierten Parteien, von der Ablehnung der Sparpolitik infolge der griechischen Finanzkrise und der Rezession und von der Empörung über die illegale Einwanderung, die sie mit ihrem Fremdenhass kräftig schürte. Sie erhielt 6,97 % und Michaloliakos wurde mit 20 weiteren Parteigenossen als Abgeordneter in das griechische Parlament gewählt. Als Michaloliakos nach Bekanntgabe der Wahlresultate vor die Presse trat, wurden die Journalisten von einem Leibwächter aufgefordert, sich zu erheben. Wer sich weigerte, wurde angeschrien und aus dem Raum geworfen. Michaloliakos verkündete: "Griechische Bürger brauchen keine Angst vor uns zu haben, die einzigen, die Angst vor uns haben müssen, sind Verräter." In einer anderen Äußerung stellte er fest, dass die Partei das Parlament jederzeit verlassen und auf die Straße gehen könne: "Dann werden sie sehen, was 'Sturmtruppen' bedeutet, was Kampf meint und was es heißt, die Bajonette zu schärfen."

Bei der erneuten Parlamentswahl im Juni 2012 bekam die Partei 18 Sitze im Parlament. Die Partei ist mit leicht abnehmender Stimmenzahl auch 2015 wiedergewählt worden und Michaloliakos war bis seine Partei 2019 nicht wieder ins griechische Parlament gewählt wurde, Abgeordneter.

Sonstiges
Nach einem Artikel der Zeitung To Ethnos ist Michaloliakos Miteigentümer eines Stundenhotels in Athen, das auch Ausländer beschäftigt.

In einem am 13. Mai 2012 vom Fernsehsender Mega TV gesendeten Fernsehinterview leugnete Michaloliakos den Holocaust:

Als er ein anderes Mal gefragt wurde, ob er an den Holocaust glaube, behauptete er, dass "die ganze Geschichte von Gewinnern geschrieben" worden sei.

In einem Interview mit dem Sender Mega TV bezeichnete Michaloliakos Adolf Hitler als eine "große Persönlichkeit des 20. Jahrhunderts".

Als Parteifunktionäre der Chrysi Avgi den in Griechenland nicht verbotenen Hitlergruß zeigten, erklärte Michaloliakos, es handele sich um einen antiken griechischen Gruß, um die Morgenröte und den Gott Apollon zu ehren. Bei einer anderen Gelegenheit behauptete er, es handle sich um den Gruß der Jugendbewegung des Diktators Ioannis Metaxas, auf den sich seine Partei positiv bezieht.

Als der Pressesprecher der Partei Ilias Kasidiaris im Juni 2012 die beiden Parlamentarierinnen Liana Kanelli und Rena Dourou angriff und auf eine von ihnen mehrmals einschlug, verteidigte Michaloliakos die Aktion. "Die Frauen sollten nicht meckern. Sie wollten doch Gleichberechtigung", meinte er im zyprischen Fernsehsender Sigma.

Die Ankündigung des konservativen Ministers für öffentliche Ordnung, Nikos Dendias, er wolle "Sturmtruppen" bekämpfen, antwortete Michaloliakos, indem er vor hunderten uniformierter Anhänger rief: "Lasst sie kommen! Ihr seid die Sturmabteilungen der Chrysi Avgi!"

Im Oktober 2012 zeigte Michaloliakos auf einer Demonstration von Jugendlichen den Hitlergruß. Währenddessen sagte er: "Wir grüßen manchmal so, aber unsere Hände sind sauber."

Michaloliakos schlug im Dezember 2012 vor, gegen die hohe illegale Einwanderung in Griechenland mit Landminen im Grenzgebiet vorzugehen.

Weblinks
Rede Michaloliakos am Abend nach der Wahl vom 6. Mai 2012

Einzelnachweise

Abgeordneter (Griechenland)
Holocaustleugner
Kriminalfall 2013
Kriminalfall in Griechenland
Verurteilte Person (Hasskriminalität)
Chrysi-Avgi-Mitglied
Islamfeindlichkeit
Grieche
Geboren 1957
Mann

Nikolaos Michaloliakos


Eden es un distrito municipal de Sudáfrica en la provincia del Cabo Occidental

Comprende una superficie de 23,323 km².

El centro administrativo es la ciudad de George.

Geografía
El distrito de Eden se extiende sobre una superficie de 23.331km² en la parte sureste de la provincia Occidental del Cabo, incluyendo las regiones conocidas como Garden Route y Little Karoo.

Está dividido en siete municipios locales, que se describen en la siguiente tabla:

Demografía
Según datos oficiales, contaba con una población total de 513 307 habitantes.Una persona notable de Sedgefield, Cabo Occidental del Distrito del Eden del Municipio de George (Sudáfrica), es Demi-Leigh Nel-Peters, modelo sudafricana y ganadora de los títulos de Miss Sudáfrica 2017 y Miss Universo 2017. En el municipio de George (Sudáfrica), Demi-Leigh Nel-Peters fue la alcalde menor cuando tenía 17 años.

Referencias

Enlaces externos

Eden

Distrito Municipal de Eden


Noer, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 13,9 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2004 itibarıyla yaklaşık 892 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Marlies Mißfeldt tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-daenischenhagen.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Noer