الحرب الزائفة ، أو الحرب المتوقفة ، أو الحرب المضحكة  هي الوضع العسكري على الحدود الألمانية الفرنسية بدءاً من 3 سبتمبر 1939 يوم إعلان بريطانيا وفرنسا الحرب على ألمانيا النازية وحتى يوم 10 مايو 1940 يوم الهجوم الألماني في ما يعرف باسم معركة فرنسا، وما بين هذين التاريخين ساد جمود فعلي في العمليات الحربية بعد اشتباكات صغيرة الحجم.

الخلفية التاريخية
 في 19 مايو 1939 التقى المسؤولون الفرنسيون والبولنديون لبحث التهديدات الألمانية المتزايدة على بولندا، وتم الاتفاق على أن يشن الفرنسيون بشكل متصاعد هجوماً على أهداف محددة عند اليوم الثالث بعد يوم التعبئة العامة.
 في 1 سبتمبر 1939 قامت القوات الألمانية بغزو بولندا، فقام الفرنسيون بإعلان التعبئة العامة في نفس اليوم. وفي 3 سبتمبر أعلنت فرنسا مع بريطانيا الحرب على ألمانيا.
 كانت الحدود الألمانية محمية بخط سيغفريد، في حين كانت الحدود الفرنسية محمية بخط ماجينو.

عملية السار

نفذت القوات الفرنسية هجوما محدودا على إقليم السار الحدودي الألماني. كانت القوات الألمانية (مجموعة الجيوش جـ) تحت قيادة ويلهلم ريتر فون ليب، تقابلها القوات الفرنسية المقسمة إلى مجموعتي جيوش. إحداها (مجموعة الجيوش الثانية) كانت تحت قيادة غاستون بريتيلا Gaston Prételat، والأخرى (مجموعة الجيوش الثالثة) تحت قيادة هنري بيسون Henri Besson، وكلاهما كان يتبع موريس غاملين Maurice Gamelin القائد العام الفرنسي.

بدا الهجوم في 7 سبتمبر. من بين 31 فرقة كانت متاحة آنذاك، 14 فقط كانت في الخطوط الأمامية، استخدم منها تسعة فقط، وقد حاولت تلك القوات التقدم 12 كيلومتراً فقط في إقليم السار الألماني. احتل الفرنسيون بعض القرى، ثم استرد الألمان هذه القرى في وقت لاحق.

في 13 سبتمبر تم إيقاف الهجوم الفرنسي تحت حجة أن هزيمة بولندا قد تحققت، رغم أن المقاومة البولندية استمرت بعد ذلك أكثر من أسبوعين. بلغت حصيلة خسائر الجيش الفرنسي من هذا الهجوم 27 قتيلاً، و22 جريحاً، و28 مفقوداً. أما القوات الجوية الفرنسية فقد خسرت 9 طائرات مقاتلة، 18 طائرة استطلاع.

لم تقع بعد ذلك مناوشات تستحق الذكر رغم أن حالة الحرب بين الألمان والحلفاء لم تنته، ولم يحرك الحلفاء ساكناً حتى بعد أن غزى الألمان الدنمارك، والنرويج، ولم يتحركوا إلاّ بعد أن غزا الألمان هولندا، وبلجيكا، ولوكسمبورغ فجر 10 مايو 1940 ضمن ما يعرف باسم معركة فرنسا، والتي انتهت بهزيمة قوات الحلفاء، واحتلال تلك الدول إضافة إلى فرنسا.

الانتقادات
 ألم يكن من الأفضل أن يستغل الحلفاء فرصة انشغال الألمان بغزو بولندا في شن هجوم فعال عليهم؟
 أثناء محكمة نورنبيرغ بعد الحرب اعترف ألفرد يودل، رئيس العمليات في القوات المسلحة الألمانية، بما معناه أنه يعجب من عدم استخدام فرنسا وبريطانيا لـ 110 فرقة تحت تصرفها لغزو ألمانيا التي كان لديها على حدود فرنسا 23 فرقة بينما كانت منشغلة بغزو بولندا، وأيده في ذلك الماريشال فيلهلم كايتل رئيس قيادة القوات المسلحة الألمانية. ثم قام بول رينو (رئيس وزارء فرنسا أثناء معركة فرنسا) عند كتابته لمذكراته بالاستشهاد بشهادة يودل وكايتل في لوم غاملين على ضعف همته، وعدم قيامه بغزو ألمانيا.
 بناءً على كل ذلك استنتج كثير من المؤرخين أنه لو قام الفرنسيون بهجوم فعلي على الألمان أثناء غزو بولندا لهزم الألمان في وقت مبكر من الحرب.
 مع ذلك هناك شكوك حول هذا الاستنتاج:
 أولاً كان لدى الألمان عند قيام الحرب 34 فرقة (وليس 23 كما قال يودل)، كما أن أول قوات بريطانية لم تحط على أرض فرنسا حتى 3 أكتوبر 1939، وكان لدى الفرنسيين بعد التعبئة في بداية الحرب 86 فرقة، وهي تشمل الفرق المرابطة على الحدود مع إيطاليا، وإسبانيا.
 ثانياً ليس هناك دليل على أن النجاح مضمون لو قام الفرنسيون (أو قوات الحلفاء في النهاية) بالهجوم على ألمانيا، فمثلاً في سبتمبر 1944 استطاعت قوات الحلفاء الوصول إلى الحدود الألمانية الفرنسية، وعلى الرغم من تفوقهم على الألمان، وانشغال الألمان في جبهات أخرى، لم يستطع الحلفاء اختراق تلك الحدود حتى فبراير 1945.
 مع ذلك يمكن القول بأن انتظار الحلفاء الهجوم الألماني عامي 1939 و1940 كان خطأً وأنه كان من الأفضل الهجوم عليهم وقت غزو بولندا.

مصادر

 ج.م.جيلبرت، «على هامش محاكمات نورمبرج: مجرمو الحرب والتعذيب في ظلال المشانق»، ترجمة أحمد رائف، الزهراء للإعلام العربي، مدينة نصر، القاهرة، 1991.
 الموسوعة العسكرية، إعداد مجموعة من الخبراء من سوريا، ولبنان.
 رمضان لاوند، «الحرب العالمية الثانية».
 Peter Young (ed.), "The History of World War II", Orbis Publication, 30 vols., 1983.
 Shelford Bidwell (ed.), "Hitler's Generals and Their Battles", Salamander Books- London, Chatwell Books-New York, 1976.
 William L. Shirer, "The Rise and Fall of the Third Reich", Simon & Schuster, New York, 1960.
 ليدل هارت (ed.), "Purnell's History of the Second World War", vol.6, Phoebus Publishing Company, London, 1980.

أوروبا في 1939
أوروبا في 1940
السياسة في الحرب العالمية الثانية
حروب الدنمارك
حروب المملكة المتحدة
حروب النرويج
حروب ألمانيا
حروب فرنسا
مسرح أوروبا الغربية في الحرب العالمية الثانية
نزاعات في 1939
نزاعات في 1940

الحرب الزائفة


El paralelo 50 Sur es un paralelo que está 50 grados al sur del plano ecuatorial de la Tierra.
A esta latitud el día dura 8 horas con 4 minutos en el solsticio de junio y 16 horas con 23 minutos en el solsticio de diciembre.

Comenzando en el Meridiano de Greenwich en la dirección este, el paralelo 50 Sur pasa sucesivamente por:

{|class="wikitable"
! País, territorio o mar
! Notas
|-
|style="background:#b0e0e6;" |Océano Atlántico
|style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
|style="background:#b0e0e6;" |Océano Índico
|style="background:#b0e0e6;" |Pasa al sur de las Islas Kerguelen,
|-valign="top"
|style="background:#b0e0e6;" |Océano Pacífico
|style="background:#b0e0e6;" |Pasa al sur de las Islas Antípodas,
|-
|
|Patagonia, sur de la Región de Aysén
|-
|
|Patagonia, Provincia de Santa Cruz desembocadura del Río Coig
|-Provincia de Tierra del Fuego y Antártida Argentina. Islas Malvinas, Georgias y Sandwich del Sur [Argentina]
|style="background:#b0e0e6;" |Océano Atlántico
|style="background:#b0e0e6;" |
|}

Véase también
 Paralelo 40 Sur
 Paralelo 60 Sur

Referencias
Mapa de todas las coordenadas desde Google (en inglés).
Mapa de todas las coordenadas desde Bing (en inglés).

S50

Paralelo 50 sur


Thio est l'un des cinq arrondissements de la commune de Glazoué dans le département des Collines au Bénin.

Géographie
L'arrondissement de Thio_(Bénin) est situé au nord-ouest du Bénin et compte 8 villages que sont Abessouhoue, Agouagon, Akomya, Assromihoue, Bethel, Hoko, Kpassali et Riffo.

Histoire

Démographie
Selon le recensement de la population de  conduit par l'Institut national de la statistique et de l'analyse économique (INSAE), Thio_(Bénin) compte 11947 habitants  .

Références

Arrondissement au Bénin
Collines

Thio (Bénin)


Lladró es una empresa de figuras y productos de porcelana española con sede en la localidad de Tabernes Blanques, Valencia, España.

Historia

La marca Lladró apareció por primera vez en 1953, cuando los hermanos Juan, José y Vicente Lladró empezaron a elaborar sus primeras piezas de cerámica y vidrio en un horno moruno construido en su casa familiar en Almácera (Valencia). En aquel momento los hermanos Lladró trabajaban por cuenta ajena en una fábrica de azulejos y vajillas. En 1958 trasladaron su empresa a una nave industrial en la población de Tabernes Blanques para poder hacer frente a la creciente demanda de sus piezas. Seguidamente, a partir de los años sesenta la empresa inició su expansión internacional, que la llevó a ser empresa de referencia en la cerámica de lujo. En 1965 Lladró exportaba parte de su producción a Canadá y empezó a introducirse en Estados Unidos. Durante los años 1970 se produjo un significativo incremento de los productos Lladró en el mercado norteamericano. También a mediados de los años setenta Lladró empezó a vender sus productos en Japón.

El éxito internacional llevó a la compañía a inaugurar, en 1988, el Museo y Galería Lladró de Nueva York. El renombre adquirido por las esculturas Lladró propició que en 1991 fuera expuesta una selección en el Museo del Ermitage, en San Petersburgo. Desde entonces, dos piezas forman parte de la colección permanente de este museo: «Carroza siglo XVIII» y «Don Quijote». En 1992 Lladró estuvo presente en el Pabellón de Valencia en la Exposición Universal de Sevilla. En 1995 se inauguró el Centro Lladró en Madrid.

En 2003, la familia Lladró decidió dividir la sociedad. Las tres ramas de la familia, que se repartían la empresa al 33%, alcanzaron un acuerdo para repartirla. De esta manera, a finales de 2003 se constituyó un nuevo consejo de administración en el que cada uno de los tres hermanos fundadores estaba representado por dos de sus hijos: Juan Lladró por Rosa y Ángeles Lladró Sala; José Lladró por Mª Carmen y Mª José Lladró Castelló; y Vicente Lladró por Juan Vicente y David Lladró Roig. En 2007 Juan Lladró asume la propiedad del negocio en su mayor parte, junto a sus hijas Rosa y Ángeles.

Proceso de fabricación de las figuras
Todas las piezas se elaboran en los talleres de La Ciudad de la Porcelana en Tabernes Blanques.

La pieza original se divide en fragmentos de los cuales se obtienen moldes. Estos moldes se rellenan con pasta líquida de porcelana, dando lugar a las partes que después se recomponen utilizando pasta de porcelana como adherente. Diferentes elementos ornamentales, como por ejemplo las flores, se añaden después a mano sobre la pieza recompuesta. A continuación las piezas se pintan a mano y se barnizan. Finalmente se cuecen durante alrededor de veinte horas y una vez salidas del horno se les aplican diversos procesos de control de calidad.

Distinciones

La empresa ha recibido en tres ocasiones el Premios Príncipe Felipe a la Excelencia Empresarial, en sus ediciones de 1993, 1997 y 2002.\

Referencias

Bibliografía
Lladró, José El legado de Lladró. Ed. LID, ISBN 9788488717993.
VV.AA. La Voluntad Creadora. Lladró Comercial, ISBN 9788460575573.

Almácera
Fábricas de alfarería y cerámica en España
Historia de la provincia de Valencia
Empresas de la Comunidad Valenciana
Arte de la Comunidad Valenciana
Empresas fundadas en 1953
España en 1953
Atracciones turísticas de la Comunidad Valenciana
Alfarería y cerámica de la Comunidad Valenciana

Lladró


Ismajilinski rajon (azerski: İsmayıllı rayonu) je jedan od 66 azerbajdžanskih rajona. Ismajilinski rajon se nalazi na sjeveru Azerbajdžana. Središte rajona je Ismajili. Površina Ismajilinskog rajona iznosi 2.060 km². Ismajilinski rajon je prema popisu stanovništva iz 2009. imao 79.330 stanovnika, od čega su 39.390 muškarci, a 39.940 žene.

Ismajilinski rajon se sastoji od 67 općina.

Izvori

Rajoni Azerbajdžana

Ismajilinski rajon


Narsingarh puede referirse a:
 Narsingarh (Tripura), ciudad de la India en el estado de Tripura.
 Narsingarh (Damoh), ciudad en el distrito de Damoh, estado de Madhya Pradesh.
 Narsingarh (Rajgarh), ciudad en el distrito de Rajgarh, estado de Madhya Pradesh.

Narsingarh


قصة الحب الحزينة (هانغل: 슬픈연가)؛ والمعروفة أيضا باسم حزين سوناتا  (الترجمة الحرفية والعنوان الرسمي البديل) هي الدراما الكورية الرومانسية، التي امتدت خلال الفترة من 05 يناير إلى 17 مارس 2005. تم عرضه على قناة ام بي سي كل يوم الأربعاء والخميس من كل اسبوع لمدة من 20 حلقة، وكانت جزء كبير من الموجة الكورية في كل من آسيا وجميع أنحاء الولايات المتحدة.

القصة
في مدرسة ابتدائية، يقابل صبي صغير يدعى سوه جون يونغ (الذي يلعب دوره كوون سانغ وو)، بفتاة جميلة صغيرة عمياء تدعى بارك هاي في (التي تلعب دورها كيم هي سون). في البداية، يبدو الامر وكانه يحتقرها، ولكن عندمايصبحان أكثر قربا فانهما يقعان في حب بعضهما البعض. تستمر فترة طفولتهما وتنتهي في خلال الحلقة الأولى هاي في وجون يونج يظلان دائما معا، والتي تواجه مشاكل مع والدة جون يونج التي تسمى جونغ هوا، الذي لن تتوقف عن السعي للتفريق بينهما، لأنها تحب جون يونج لكنه يتجاهلها، لانه يحب جونغ هوا، ويكره ويمقت جون يونج. في وقت لاحق، ينفصلون إلى أبعد من ذلك في ظروف غير منصفة ومن ثم بعدما يتم لم شملهما ربما بعد شهر أو اثنين، هاي في تنتقل إلى نيويورك مع خالتها وخالها الجديد. ولكن الحظ لا يزال عاثرا معهم بسبب عمه، فلدى هوا جونغ قدرة على اعتراض أي رسائل بينهما وكذبته الهيبة بان جونغ هو ابتعد عن جون يونج واندرج في حب آخر، مع لي غون وو وانه هو أفضل صديق لجون يونج بعد اجتماعهما. كل شيء سرعان ما يؤدي إلى الصدمة، والإعمال، وحسرة القلب، والخيانة.

بطولة
 كوون سانغ وو
 كيم هي سون
 يون جونغ هوون

المشاهدات

الإنتاج
في هذه الدراما كان من المفترض أن يلعب الممثل سونغ سونغ هون دور غون وو. ولكن، فضيحة تورط فيها سونغ سيونغ هون، مما دفعه إلى دخوله في الخدمة العسكرية. في غضون فترة قصيرة، تم اختياريان جنغ هون بدلا من سونغ سيونغ هون للعب دور غون وو.

تم تصوير المسلسل جزئيًا في الخارج وبميزانية قدرها 7 مليار وون، وكانت واحدة من أغلى الأعمال الدرامية الكورية في منتصف العقد الأول من القرن الحادي والعشرين.

البث الدولي
عرض المسلسل في اليابان على Fuji TV في أغسطس 2005 كل يوم سبت في الساعة 4:00 مساءً، حيث حصل على تقييمات حوالي 10٪.

وفقًا لاستطلاع أجرته محطة Asahi TV المتنوعة، في مايو 2007 ، احتل المسلسل المرتبة السادسة مع أشهر الدراما الكورية في اليابان.

المراجع

وصلات خارجية

  الموقع الرسمي
 ناشرالولايات المتحدة
 نقاش استعراضي دي في دي
 WWCast موقع (الكورية)
 KoreanWiz
 استعراض minny1104

مسلسل تلفزيوني من إنتاج كيم جونغ هاك الإنتاج
برامج تلفزيونية باللغة الكورية
دراما تلفزيونية من هيئة بث منهوا
مسلسلات تلفزيونية رومانسية كورية جنوبية
مسلسلات تلفزيونية كورية جنوبية انتهى عرضها في 2006
مسلسلات تلفزيونية كورية جنوبية بدأ عرضها في 2005
مسلسلات تلفزيونية كورية جنوبية في عقد 2000
مسلسلات تلفزيونية ميلودراما كورية جنوبية

قصة حب حزينة (مسلسل)


Gün Batmadan (), 2004 yılı yapımı romantik dram türündeki film. Bundan önce 1995 yılında Gün Doğmadan filmi, 2013 yılında ise ardılı olan Gece Yarısından Önce yayımlandı.

Filmin Konusu
9 sene önce Jesse ile Fransız Celine, Budapeşte'den Viyana'ya giden bir trende tanışan iki gençti. Beraber Viyana sokaklarında geçirdikleri saatler, belki de hayatlarının en güzel saatleriydi. Birbirlerine âşık olmuşlar ancak bir daha görüşememişlerdi. Dokuz yıl sonra yeni kitabının tanıtımı için Fransa'ya gelen Jesse, burada Celine ile karşılaşır. Jesse'nin uçağı kalkacağından yine az vakti vardır. Jesse ve Celine bu sefer birkaç saati Paris manzarası içinde dolaşarak ve hiç fırsatını bulamadıkları şeylerden konuşarak ve yakınlaşarak geçireceklerdir. Hala birbirlerine aşık olsalar da Jesse artık evlidir ve bir oğlu vardır.

Richard Linklater'in uluslararası festivallerde epey ilgi gören filmi, her zaman olduğu gibi yazar/yönetmenin insan ilişkilerinin doğasına yapmayı sevdiği yolculuklardan biri. Zeka dolu diyaloglarıyla izleyeni hipnotize ediyor.

Filmle İlgili Bazı Bilgiler

 "Gün Batmadan" filminin çekimleri sadece 15 gün sürmüştür.
 Film Amerikan Akademi Ödülleri'nde "En İyi Uyarlama Senaryo" dalında Oscar'a aday gösterilmiş olmasına rağmen, ortada filmin uyarlandığı herhangi bir kitap, hikâye vb. yoktu. Ancak Akademi kurallara göre tüm devam filmlerinin uyarlama olduğunu belirtti.
 Julie Delpy'nin apartmanının avlusunda konuştuğu kadın ve erkek, Delpy'nin anne ve babası tarafından canlandırılmıştır, Albert Delpy ve Marie Pillet. Ayrıca, Delpy'nin yazıp yönettiği ve aynı zamanda rol aldığı Deux Jours a Paris filmindeki ebeveyn rollerini  de gerçek anne ve babası üstlenmiştir.
 Julie Delpy film müzikleri için 3 şarkı yazmış ve seslendirmiştir.
 Film  Nina Simone'un seslendirdiği Just in Time şarkısı ile sona ermektedir.
 Film zaman olarak öğleden sonra da geçtiğinden, yönetmen Richard Linklater çekimler için günün sadece bu saatini kullandı. Yönetmen bunun filme inanılmaz bir gerçekçilik kattığını ve oyuncuların en iyi performansı göstermesini sağladığını belirtiyor.
 Filmin afişi; "Giden biriyle ya ikinci bir şansın daha olsaydı?" diyor.
 Filmin neredeyse aynı ekiple ilkinden tam 9 sene sonra çekilmesinin gerçekçiliği arttırdığına inanıyor. 9 sene süresinde Ethan Hawke ve Julie Delpy'nin gençlikten, ortayaşlara ulaşması, gençlik sorunlarından konuşurlarken, dünya sorunlarından konuşmaya başlaması gibi ayrıntılarda bunu  kanıtlıyor.
 Film ABD'de 5,820,649 $, uluslararası olarak 10,171,966 $ hasılat ile toplam kazancı 15,992,615 $'a ulaşmıştır.

Çekim ve Mantık Hataları

 Celine ve Jesse apartmana girerken, Celine kapı kolu sağ tarafta olan bir kapıyı açmaktadır, ancak bir sonraki sahne olan evin içinden kapının kolunun sol tarafta olduğu görülmektedir. İki farklı kapı vardır.
 Jesse ve Celine parkta yürürken, sağ tarafta önlerindeki bankta kırmızı tişörtlü bir adam ayağa kalkarken, bir sonraki sahnede aynı adam ikilinin oldukça gerisinde görünmektedir.
 Celine ve Jesse kafetaryadayken, Jesse'nin tişörtü üzerinde bir mikrofon kablosu görülmektedir.
 Celine ve Jesse imza gününden kafetaryaya giderken, camcının önünde yanlarından geçtikleri çiftin kamera açısı değiştiğinde farklı kıyafetler giydiği görülür.

Ödüller

Ayrıca bakınız
 Gün Doğmadan (Before Sunrise) (1995)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 IMDb'de Gün Batmadan
Soundtrack şarkısözleri

2004 çıkışlı filmler
Amerika Birleşik Devletleri romantik dram filmleri
2000'lerde romantik dram filmleri
Film ödülü sahipleri
Richard Linklater'ın yönettiği filmler
Amerika Birleşik Devletleri bağımsız filmleri
Amerika Birleşik Devletleri devam filmleri
2000'lerde devam filmleri
2000'lerde İngilizce filmler
2004 çıkışlı dramatik filmler

Gün Batmadan


දේවී  (සංස්කෘත:  देवी) යනු "දෙවඟන" සඳහා යෙදෙන සංස්කෘත වදනයි; මෙහි පුරුෂ ලිංග වදන දේව යන්නයි. දේවී යන ස්ත්‍රී ලිංග ස්වරූපය, සහ දේව යන පුරුෂ ලිංග ස්වරූපය මඟින් "දිව්‍යමය, දෙවි, අති විශිෂ්ට" යන අර්ථ හැඟවේ. එසේම මේවා හින්දු ආගමේ දේවතාවුන් සඳහා යෙදෙන ලිංගභේදී වදන් වේ.

මේවාත් බලන්න
දේව (හින්දු ආගම)
ශාක්ත ආගම
ශක්ති පීඨ
සෞන්දර්ය ලහාරි

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

 දේවී: මහා දෙවඟන, ප්‍රදර්ශනයකි  ස්මිත්සෝනියානු
 දේවී: ස්වරූප සහ දෘෂ්ටීන් , ආතර් එම්. සැක්ලර් ගැලරිය සහ ෆ්‍රියර් කලා ගැලරිය
 ශ්‍රීමද් දේවී භාගවතම් පරිවර්තනය ස්වාමි විඥානනන්ද
 දේවී, ප්‍රාක්-ඉන්දු-යුරෝපීය දෙවඟන

මාතෘ දේවතාවියෝ
හින්දු ආගමේ දෙවියන්ගේ නම්

දේවී


ŽNL Ličko-senjska (također kao Ličko-senjska županijska nogometna liga) u sezoni 1995./96. je predstavljala jedinu županijsku ligu u Ličko-senjskoj županiji, te ligu petog stupnja hrvatskog nogometnog prvenstva.
Sudjelovalo je 9 klubova, a prvak je bio klub "Bunjevac" iz Krivog Puta.

Sustav natjecanja
Devet klubova je igralo dvokružnu ligu (18 kola, 16 utakmica po klubu).

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 ŽNL Ličko-senjska
 1. ŽNL Istarska 1995./96.
 1. ŽNL Primorsko-goranska 1995./96.

Vanjske poveznice
 Nogometni savez Ličko-senjske županije

Izvori
 Sportske novosti, Zagreb, br. 12010, god. LII, izdano 5. lipnja 1996., str. 10 (18. kolo i ljestvica)

1995-96
Ličko-senjska-1

ŽNL Ličko-senjska 1995./96.


Narendra Damodardas Modi (rođen 17. rujna 1950.) je indijski političar koji je bio 14. i trenutni indijski premijer od 2014. Bio je glavni ministar Gujarata od 2001. do 2014. i zastupnik u Varanasiju. Modi je član stranke Bharatiya Janata.

Izvori

Vanjske poveznice

Predsjednici indijske vlade

Narendra Modi


برنامج الولايات المتحدة في أنتاركتيكا (أو  يوساب ؛ كانت تعرف سابقا باسم برنامج الولايات المتحدة لبحوث أنتاركتيكا أو USARP ودائرة الولايات المتحدة في أنتاركتيكا أو USAS) هي منظمة حكومية تابعة للولايات المتحدة لها وجود في قارة أنتاركتيكا تنسق البحث والدعم التشغيلي للبحث في المنطقة. أهداف المنظمة

 «... لتوسيع نطاق المعرفة الأساسية في المنطقة، وتعزيز البحوث حول المشاكل العالمية والإقليمية ذات الأهمية العلمية الراهنة، وعلى استخدام هذه المنطقة كنقطة انطلاق أو قاعدة تنطلق منها لدعم البحوث.»

برنامج الولايات المتحدة في أنتاركتيكا، الذي تموله مكتب البرامج القطبية في المؤسسة الوطنية للعلوم، إلا أنها تدعم البحوث التي يمكن القيام به على وجه الحصر في أنتاركتيكا أو ما يمكن القيام به من أنتاركتيكا.

حاليا البرنامج يمتلك على 3 محطات بحوث على مدار السنة في القارة القطبية الجنوبية (محطة ماك موردو، محطة أمندسن سكوت، ومحطة بالمر)، فضلا عن العديد من المعسكرات الميدانية الموسمية. بالإضافة إلى ذلك، يمتلك البرنامج سفنا للأبحاث التي تبحر في مياه البحر الجنوبي.

مراجع

انظر أيضا
 عملية العمق المتجمد

وصلات خارجية
 برنامج الولايات المتحدة في أنتاركتيكا
 شمس أنتاركتيكا

برامج في القارة القطبية الجنوبية
برنامج الولايات المتحدة في القارة القطبية الجنوبية
تأسيسات سنة 1959 في الولايات المتحدة
منشآت في القارة القطبية الجنوبية


An Deuterocohnia schreiteri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alberto Castellanos. An Deuterocohnia schreiteri in nahilalakip ha genus nga Deuterocohnia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Deuterocohnia

Deuterocohnia schreiteri


San Eugenio es una estación ferroviaria ubicada en la localidad homónima, Departamento San Jerónimo, Provincia de Santa Fe, Argentina.

Servicios
La estación corresponde al Ferrocarril General Bartolomé Mitre de la red ferroviaria argentina.

Se encuentra actualmente sin operaciones de pasajeros.

Hasta 2007, Trenes de Buenos Aires operaba esta estación cuando el servicio iba a Santa Fe.

Véase también
 Ferrocarril General Bartolomé Mitre
 Ramal Bernardo de Irigoyen - Santa Fe del Ferrocarril Mitre

Referencias

San Eugenio
San Eugenio
Departamento San Jerónimo

Estación San Eugenio


Eliud Kipchoge () este un atlet kenyan specializat pe alergare pe distanțe lungi, campion mondial pe distanța de 5.000 de metri în 2003 și campion olimpic la maraton în 2016 și 2020.

Carieră
S-a născut în Provincia Rift Valley, în Kenya, mezinul unei familii cu cinci copii. El aparține poporului Kalenjin, care a produs un mare număr de campioni internaționali la alergare.

Primul rezultat de notat l-a avut la Campionatul Mondial de Cross-Country pentru juniori din 2003, unde a cucerit medalia de aur pe distanța de 5.000 de metri. Câteva luni mai târziu a creat surpriză la Campionatul Mondial de Atletism din 2003, câștigând cursa în fața favoriților  Kenenisa Bekele și Hicham El Guerrouj cu timpul de 12:52,79, noul record al competiției. La Jocurile Olimpice de vară din 2004 s-a clasat pe locul trei, după El Guerrouj și Bekele. În 2007 a cucerit medalia de argint la Campionatul Mondial, fiind depășit de americanul Bernard Lagat. Argintul a luat și la Jocurile Olimpice din 2008: chiar dacă și-a îmbunătățit timpul de la Atena 2004, a fost devansat de Bekele. După niște calificări dezastruoase nu s-a putut calificat la Jocurile Olimpice din 2012, ceea ce a descris ca cel mai dureros moment al carierei.

După eșecul de la Londra 2012 s-a reorientat spre maraton. A alergat mai întâi semimaratonul de la Lille timp de 59:25, apoi a câștigat maratonul de la Hamburg cu timpul de 2:05:30, noul record al probei. În anul 2016 și-a îmbunătățit recordul personal cu timpul de 2:03:05 realizat în cadrul maratonului de la Londra, pe care l-a câștigat. Câteva luni mai târziu, a devenit campion olimpic la Rio de Janeiro, după ce s-a detașat de pluton încă de la km 35. La Jocurile Olimpice din 2020 a câștigat din nou medalia de aur. În 2022 a stabilit recordul mondial la Berlin cu timpul de 2:01:09.

Recorduri personale

Note

Legături externe

Nașteri în 1984
Nașteri pe 5 noiembrie
Atleți kenyeni
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2004
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2008
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2016
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2020
Medaliați olimpici cu aur kenyeni
Medaliați olimpici cu argint kenyeni
Medaliați olimpici cu bronz kenyeni
Alergători
Maratoniști

Eliud Kipchoge


MHP may refer to:

Companies and organizations
Mieschke Hofmann und Partner, a management and IT consultancy owned by Porsche
Mississippi Highway Patrol
Montana Highway Patrol
Myronivsky Hliboproduct, a Ukrainian agricultural company
Nationalist Movement Party (Milliyetçi Hareket Partisi), a Turkish political party
Trade Union Federation for Professionals (formerly Vakcentrale Voor Middengroepen en Hoger Personeel), Netherlands

Other uses
Human processor model or model human processor, a cognitive modeling method
Melissa Harris-Perry (TV series), an American current affairs and political commentary program
Minsk-1 Airport, Belarus (IATA code)
Multimedia Home Platform, an open middleware system standard for interactive digital television
Maritime Helicopter Project, which led to the development of the Sikorsky CH-148 Cyclone

MHP


Brainiac (also stylized as 3RA1N1AC), is an American indie rock band from Dayton, Ohio. It was formed in January 1992 by Tim Taylor, Juan Monasterio (Monostereo), Michelle Bodine and Tyler Trent. They disbanded after the sudden death of lead singer Tim Taylor in a car accident on May 23, 1997.

History
Brainiac was formed in Dayton, Ohio, United States in January 1992 with vocalist, guitarist and keyboard player (particularly Moog synthesizers) Tim Taylor (July 20, 1968 – May 23, 1997), bassist  Juan Monasterio (Monostereo), guitarist Michelle Bodine and drummer Tyler Trent.  On March 12, the band played its first show at Wright State's University Cafeteria, under the name We'll Eat Anything.

After a slew of singles, they released their debut album, Smack Bunny Baby, on Grass/BMG Records in 1993. Shortly after the album's release, Gary Gersh offered Brainiac a $2 million record deal with Geffen Records; allegedly, the band's response was to tell him to "fuck off." In November 1993, Bodine left the band, and was replaced by John Schmersal. The band's next album, Bonsai Superstar, was released in 1994. In 1995 they played on the Lollapalooza side stage and recorded four songs in the UK for the BBC Radio 1 Peel Sessions. They joined Touch and Go Records and released Internationale, produced by Kim Deal (of The Breeders). The following year, their third album, Hissing Prigs in Static Couture, was released on the Touch & Go label. All three of their albums were produced by Eli Janney (of Girls Against Boys).

Brainiac generated buzz as a live act to see that resulted in opening slots on tours for Beck, the Breeders and the Jesus Lizard, and received offers from major labels. The most prominent bids came from Elektra Records and Interscope Records, although it looked like the band would be signing with Interscope. In 1997, they released an electronic-based EP called Electro-Shock for President which turned out to be their last record. On May 23, 1997, while driving back home, Taylor lost control of his vintage Mercedes car and crashed into a lamppost, which burst into flames. According to Schmersal, a post-mortem toxicology report indicated that Taylor had succumbed to carbon monoxide poisoning, and was dead before his vehicle crashed. The group, who were in the middle of pre-production for their fourth album, soon disbanded. A benefit show featuring The Breeders and Guided By Voices took place a few months later.

After recording a solo album under the name John Stuart Mill, guitarist John Schmersal later went on to form Enon. Monasterio directs music videos, including two for Enon, and released in 2008 an EP with a new band called Model/Actress with Curtis Mead and Charlie Walker from Chamberlain and ex-Bullet LaVolta drummer Philips; Schmersal makes appearances on this album. Trent briefly joined the Breeders and most recently played with The Dirty Walk.  Bodine became the guitarist and singer of O-matic and Shesus.

In early 2019, a documentary entitled Transmissions After Zero was released by director Eric Mahoney to favorable reviews. This included several live performances at various locations, with friend Tim Krug including New York, Los Angeles and their hometown of Dayton, Ohio.  The film was released on DVD and streaming on February 21, 2020.

The surviving members of Brainiac also appeared on an episode of Conan Neutron's Protonic Reversal to discuss the career of the band, the death of Tim Taylor and the documentary.

In 2022, the band was announced as UK tour support for Mogwai for February 2023. These dates were followed by a headlining tour in the UK, again in February 2023. In January the band released The Predator Nominate EP featuring never-before-heard demos.

Influence and legacy
Chris Walla of Death Cab for Cutie claimed Brainiac influenced his work on Narrow Stairs.

Matt Bellamy of Muse claims that a certain section in the song "Exo-Politics" from Black Holes and Revelations was heavily influenced by Brainiac.

Cedric Bixler and Omar Rodríguez-López of The Mars Volta state Brainiac, specifically Electro-Shock for President as an influential record. On their influence Cedric states:

During a BBC radio session, Nine Inch Nails' frontman Trent Reznor commented on Brainiac that they were a major influence on him, "from a sonic standpoint." He also revealed that while recording 2005's With Teeth he would use Electro-Shock for President as a "sound reference."

Members
Current members
 John Schmersal – guitar, keyboards, backing vocals (1993–1997), lead vocals (2022–2023)
 Juan "Monostereo" Monasterio – bass (1992–1997, 2022–2023)
 Tyler Trent – drums (1992–1997, 2022–2023)

Past members
 Tim Taylor – vocals, guitar, keyboards (1992–1997; died 1997)
 Michelle Bodine – guitar, backing vocals (1992–1993)

Timeline

Discography

Studio albums
 Smack Bunny Baby (1993)
 Bonsai Superstar (1994)
 Hissing Prigs in Static Couture (1996)

References

External links

Musical groups from Dayton, Ohio
Indie rock musical groups from Ohio
Wright State University
Musical groups established in 1992
Musical groups disestablished in 1997
Touch and Go Records artists

Brainiac (band)


La saison 2021 du championnat d'Anguilla de football est la vingt-deuxième édition de la AFA Senior Male League, le championnat de première division à Anguilla. Les onze meilleures équipes de l'île sont regroupées au sein d'une poule unique.

Les Roaring Lions sont le tenant du titre. Comme la saison précédente, cette édition est fortement marquée par la pandémie de Covid-19 qui amène à la suspension du championnat le , ce dernier ne reprend finalement pas et aucun titre n'est décerné. Néanmoins, le , les Roaring Lions sont déclarés champions par le biais d'une publication sur les réseaux sociaux de la Fédération d'Anguilla de football.

Les équipes participantes

The Valley :ALHCS SpartanAttackers FCDiamond FCEnforcers FCKicks UnitedLymers FCUprising FC

Légende des couleurs

Compétition
Après une saison régulière où chaque équipe dispute dix rencontres, les quatre meilleures se retrouvent pour une phase finale à élimination directe.

Saison régulière
Le barème utilisé pour établir le classement est le suivant :
 Victoire : 3 points
 Match nul : 1 point
 Défaite : 0 point

Voici le dernier classement connu, peu avant la suspension du championnat le .

|width=50%|

|}

Résultats

Statistiques

Buteurs

Bilan de la saison

Voir aussi

Notes et références

Notes

Références

Lien interne
 Championnat d'Anguilla de football

2021
Anguilla

Championnat d'Anguilla de football 2021


Das Olympische Velodrom Athen () ist eine Radrennbahn im Olympia-Sportkomplex Athen in der Vorortgemeinde Marousi der griechischen Hauptstadt Athen. Bei den Olympischen Sommerspielen 2004 war das Velodrom Austragungsort der Bahnradsport-Wettbewerbe.

Beschreibung
Die Radrennbahn ist 250 Meter lang, besteht aus dem afrikanischen Hartholz Afzelia und hat eine Kurvenüberhöhung von 42 Grad. Planer der Bahn war der australische Rennbahn-Architekt Ron Webb, das Dach über der Bahn wurde von dem Spanier Santiago Calatrava entworfen. Das Velodrom bietet Platz für mehr als 5000 Zuschauer.

Vor den Olympischen Spielen 2004 wurde die Bahn renoviert und erhielt ein Dach. Um die Nutzung unabhängiger vor Witterungseinflüssen zu machen, wurde 2006 die Konstruktion verglast. Seitdem handelt es sich um geschlossene Halle.

Geschichte
Vor Bau des heutigen Velodroms befand sich die alte Radrennbahn auf dem Gelände des Karaiskakis-Stadions, welche dortigen Ausbauten weichen musste. Daher erfolgte in den späten 1980er Jahren der Neubau eines Velodroms auf dem Olympia-Sportkomplex.

Das Bauwerk wurde anlässlich der Mittelmeerspiele 1991 eröffnet und hieß ursprünglich  Velodrome Konstantinidis, benannt nach dem griechischen Radsportler Aristidis Konstantinidis, dem ersten Olympiasieger der Neuzeit 1896.

1995, 1996 und 1997 fanden hier Läufe des Bahnrad-Weltcups statt, 1992 und 1999 die UCI-Bahn-Weltmeisterschaften der Junioren sowie 2015 die UEC-Bahn-Europameisterschaften der Junioren/U23. Jährlich finden hier die nationalen Bahnmeisterschaften statt.

Am 6. Oktober 2023 wurde bekannt, dass am Dach des Velodroms und des nahegeledenen Olympiastadions, die beide vom selben Architekten entworfen wurden, Mängel entdeckt wurden, die zur sofortigen Aussetzung aller Veranstaltungen in beider Sportstätten führten. Eine Folgeuntersuchung wurde eingesetzt. Die Mängel wurden im Rahmen von Renovierungsarbeiten an beiden Sportstätten, die vom Betreiber des Olympiasport-Komplexes OAKA, dem Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού [Ypourgeío Paideías, Thriskevmáton kai Athlitismoú, dt. Ministerium für Bildung, religiöse Angelegenheiten und Sport] und dem Assets Development Fund of the Hellenic Republic (TAIPED) getragen werden.

Weblinks

 olympics.com: Olympic Velodrome (englisch)
  (englisch)

Einzelnachweise

Radrennbahn
Wettkampfstätte der Olympischen Sommerspiele 2004
Santiago Calatrava
Erbaut in den 1990er Jahren
Sportstätte in Attika
Sport (Marousi)

Olympisches Velodrom Athen


En Dag blandt Militærflyvere er en dansk dokumentarisk stumfilm fra 1916 med ukendt instruktør. Mange af klippene i filmen er identiske med klip i En Flyvetur over København A & B.

Handling
Luftbilleder af København. Amager land. Flyvetur over Søerne, banegårdsterrænet mod Christiansborg, Dronning Louises Bro, Nørrebro med Assistens kirkegård øverst i billedet. Frederiksberg Have, landing på Amager. Flere flyvebilleder: Henover Christianshavns volde. Fly lander på Kløvermarken. Flyvning over Christianshavn hen imod Kløvermarkens flyveplads og landing. Flyvemaskiner ses i luften over havnen. Landing igen. Flyvemaskinen filmet fra jorden under landingen. Flere luftbilleder, mest af flyvepladsen. Amager fra luften. Landing. Københavns havn fra luften. Maskine filmet fra anden maskine.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1916

Flyvemaskiner
Stumfilm fra Danmark

En Dag blandt Militærflyvere


ජින් () රාජ්‍යය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ක්‍රි.පූ. 2වන සහ 3වන සියවස්වල කොරියානු අර්ධද්වීපයේ ඇතැම් දකුණුදිග ප්‍රදේශවල පිහිටා තිබූ මුල්කාලීන කොරියානු යකඩ යුගයට අයත් රාජ්‍යයකි. මෙය උතුරින් ගෝජොසොන් නැමැති කොරියානු රාජධානියෙන් මායිම් විය. එහි අගනුවර හන් ගංගාවට දකුණින් වූ කිසියම් ප්‍රදේශයක පිහිටා තිබෙන්නට ඇත. මෙම රාජ්‍යය සම්හන් සංයුක්ත රාජ්‍යවල පූර්වප්‍රාප්තික රාජ්‍යය වූ අතර, ඒ සෑම සංයුක්ත රාජ්‍යයක්ම ජින් රාජ්‍යයේ අනුප්‍රාප්තිකය්න ලෙස සැලකෙයි.

නම
"ජින්" යනු කොරියානු වදනක් වන  යන්නෙහි ප්‍රතිශෝධිත රෝමානුකරණයයි. මෙය මුලින් කොරියානු චීන අක්ෂර (හන්ජා) අනුසාරයෙන්  ලෙස ලියන ලදී. මෙම අක්ෂරයේ පැරණි චීන උච්චාරණය  ලෙස ප්‍රතිනිර්මාණය කොට ඇති අතර, එය මුලින් 5වන සියවසේ චීන සහ කොරියානු රාශි චක්‍රයේ 5වන පෘථිවි ශාඛාව සඳහා භාවිතා විය. මෙය මකරා නැමැති රාශිය හා සම්බන්ධ යැයි සැලකුණු බ්‍රහස්පතිගේ කක්ෂයේ කොටසක් ලෙස සැලකේ. මෙය 120° (ESE සහ SE අතර) දිගංශයට අදාළ යැයි සැලකෙන නමුත්, එය පෙ.ව. 7 සහ 9 අතර පැය දෙකක කාල සීමාව සමග ද සම්බන්ධ ය. මේ නිසා එය හිරුඋදාව සහ නැගෙනිහර දිශාව සමග සම්බන්ධ යැයි සිතිය හැක.

මෙය තවත් රෝමානුකරණ ප්‍රභේදයක් අනුව චින් ලෙස ද හැඳින්විය හැක.

ඉතිහාසය
ජින් රාජ්‍යය කෙතරම් දුරට සංවිධානය වූ රාජ්‍යයක් ද යන්න පැහැදිළි නැත. මෙය ඉන් අනතුරුව එළැඹි සම්හන් මෙන් රාජ්‍ය සන්ධානයක් විය හැකි බව පෙනේ. මෙම රාජ්‍යය විමන් ජොසොන් සමග තරග කිරීමට සහ චීනයේ හන් රාජවංශයේ මාලිගයට දූතයන් ද යවා ඇති බැවින්, මෙහි යම්තාක් දුරට ස්ථායී මධ්‍යම අධිකාරයක් තිබෙන්නට ඇත. කොරියානු ඉතිහාසඥ කි-බෙක් ලී (1984, පි. 24) ද යෝජනා කරන්නේ රාජධානිය විසින් ඍජු සම්බන්ධතා ආරම්භ කිරීමට උත්සාහ දරා ඇති බැවින් "චීනයේ ලෝහ සංස්කෘතියේ වාසි අත් විඳීමට චින් [ජින්] තුළ පැවති දැඩි අවශ්‍යතාවය මෙමගින් පෙනේ." කෙසේනමුත්, බොහෝදුරට විමන් ජොසොන් රාජ්‍යය විසින් ජින් සහ චීනය අතර ඍජු සම්බන්ධතා ඇතිවීමට වළකන ලදී.

විමන් විසින් සිහසුන පැහැර ගෙන විමන් ජොසොන් රාජ්‍යය පිහිටුවීමෙන් පසු ගෝජොසොන්හි ජුන් රජු ජින් රාජ්‍යය වෙත පලාගිය බව වාර්තා වේ. ඇතැමුන් විශ්වාස කරන්නේ චීන මූලාශ්‍රවල දැක්වෙන ගේගුක් හෝ ගේමගුක් (蓋馬國, සන්නාහ ලූ අසුන්ගේ දේශය) යන්න ජින් රාජ්‍යය සඳහා භාවිතා වන්නට ඇති බවයි. ක්‍රි.ව. 26දී ගොගුර්යෝව විසින් "ගේමගුක්" යටත් කරගත් බැව් පැවසේ. නමුත් මෙය ඇතැම්විට උතුරුදිග කොරියාවේ වෙනස් ගෝත්‍රයක් සඳහා භාවිතා වන්නට ඇත.

ජින්හි අවසානය පිළිබඳ සඳහන් වාර්තා එකිනෙකට පරස්පරතාවක් පෙන්වයි. මෙය පසුකාලීන ජින්හන් රාජ්‍ය සන්ධානය බවට පත්වූයේ ද, නැතහොත් සම්හන් ලෙස විසිර ගියේ ද යන්න අවිනිශ්චිත ය. ජින්හි පුරාවිද්‍යාත්මක වාර්තා පසුකලෙක මහන් සංයුක්ත රාජ්‍යයට අයත් භූමියේ කේන්ද්‍රණය වී තිබී හමුව ඇත.

පුරාවිද්‍යාව
පුරාවිද්‍යාත්මකව, සාමාන්‍යයෙන් ජින් සැලකෙන්නේ කොරියානු ලෝකඩ සිරි සංස්කෘතියට අයත් ලෙසයි. මෙම යුගය පසුකාලීන ක්‍රි.පූ. පළමුවන සහස්‍රකයේ ලියාඕනිං ලෝකඩ සිරි සංස්කෘතියට පසුව එළැඹියේ ය. මෙම සංස්කෘතියට අයත් අනාවරණ බහුල වශයෙන් නිරිතදිග කොරියාවේ චුංචොං සහ ජොල්ලා ප්‍රදේශවලින් හමුවේ. මේ අනුව යෝජනා වන්නේ ජින් රාජ්‍යය මුල් බැසගත්තේ ද මෙම ප්‍රදේශයේම බවයි. එය දළ වශයෙන් අර්ධමය ඓතිහාසික සාක්ෂි හා සමකාලීන වේ. මෙම සංස්කෘතියට අයත් කෞතුක භාණ්ඩ දකුණුදිග කොරියාව පුරාම දක්නට ලැබෙන අතර, ඒවා ජපානයේ කියූෂූහි යායොයි ජනයා වෙත අපනයනය කිරීම ද සිදුවී ඇත.

උරුමය
ජින් රාජ්‍යයෙන් පසුව සම්හන් අනුප්‍රාප්තියට පත් විය: මෙය මහන්, ජින්හන් සහ බ්යොන්හන් යන රාජ්‍ය සන්ධානවලින් සමන්විත ය. චීන ඓතිහාසික මූලාශ්‍රයක් වන තුන් රාජධානිවල වාර්තා පවසන්නේ ජින්හන් යනු ජින් රාජ්‍යයේ අනුප්‍රාප්තික රාජ්‍යය බවයි. නමුත් පසුකාලීන හන්හි ග්‍රන්ථය පවසන්නේ මහන්, ජින්හන් සහ බ්යොන්හන් යන තුනම පැරණි ජින් රාජ්‍යයට අයත් වූ බවත්, එහි ජනපද 78ක් අන්තර්ගත වූ බවත් ය.

ජින් රාජ්‍යයේ නාමය ජින්හන් සංයුක්තය සහ බ්යොන්හන් සඳහා විකල්ප නාමයක් වූ "බ්යොන්ජින්" යන රාජ්‍ය සිය නාමය සඳහා දිගටම භාවිතා කොට තිබේ. මීට අමතරව, මහන් සංයුක්තයේ ඇතැම් නායකයින් සමහර කාලවකවානුවල තමන් "ජින් රජ" ලෙස හඳුන්වාගෙන ඇත. මෙලෙසින් ඔවුන් සියලු සම්හන් ගෝත්‍රවලට නාමික අධිපතීත්වයක් ප්‍රකාශ කොට ඇත.

මේවාත් බලන්න
 කොරියාවේ ඉතිහාසය
 කොරියාව හා සම්බන්ධ මාතෘකා ලැයිස්තුව
 සම්හන්

ආශ්‍රේයයන්

උද්ධෘත

ග්‍රන්ථාවලිය
Lee, C.-k.  (1996).  The bronze dagger culture of Liaoning province and the Korean peninsula.  Korea Journal 36(4), 17-27.
Lee, K.-b.  (1984).  A new history of Korea. Tr. by E.W. Wagner & E.J. Schulz, based on the 1979 rev. ed.  Seoul: Ilchogak.  ISBN 89-337-0204-0.

මුල්කාලීන කොරියානු ඉතිහාසය
කොරියානු ඉතිහාසයේ පැරණි රටවල්
ක්‍රි.පූ. 4වන සියවසේ ආසියාවේ ස්ථාපිත කිරීම්
ක්‍රි.පූ. 2වන සියවසේ ආසියාවේ අහෝස කිරීම්

ජින් (කොරියානු රාජ්‍යය)


Takuya Okamoto (født 18. juni 1992) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Shonan Bellmare.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuya Okamoto


Shusaku Tokita (født 9. september 1990) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Matsumoto Yamaga FC og Grulla Morioka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shusaku Tokita


Villafer es una localidad y pedanía española perteneciente al municipio de Villaquejida, en la provincia de León, comunidad autónoma de Castilla y León. Se ubica en la Vega del Esla. Está situado en la LE-412.

Fue cabecera de su propio municipio hasta 1975, quedando desde entonces incorporado al municipio de Villaquejida.

Demografía

Tiene 216 habitantes, 109 varones y 107 mujeres, de los cuales 208 viven concentrados en el núcleo y 8 diseminados.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

  Ayuntamiento de Villaquejida

Localidades de Villaquejida
Municipios desaparecidos de la provincia de León
Municipios desaparecidos entre 1970 y 1981
Localidades de Esla-Campos

Villafer


Erken Modern Dönem Avrupası veya Yeni Çağ Avrupası kabaca 15'inci yüzyılın sonundan 18'inci yüzyılın sonuna kadar süregelen Orta Çağ'ın sonuyla Sanayi Devrimi'in başlangıcı arasındaki zamanda yer alan Avrupa dönemidir. Tarihçiler, 1450'lerde taşınabilir tip baskının icadı, 1453'te İstanbul'un Fethi, 1487'de Güller Savaşı'nın sonu, 1490'larda İtalya'da Yüksek Rönesans'ın başlangıcı, Reconquista'nın sona ermesi ve ardından Kristof Kolomb'un 1492'de Amerika'ya yaptığı yolculuklar veya 1517'de Protestan Reformu'nun başlangıcı ile Erken Modern Dönem'in başlangıcını çeşitli şekillerde belirlerler. Bitiş noktasına dair kesin tarihlerde değişiklik gösterir ve genellikle ya 1789'daki Fransız Devrimi'nin başlangıcıyla ya da 18. yüzyılın sonlarında İngiltere'deki Sanayi Devrimi'nin daha belirsiz bir şekilde tanımlanmış başlangıcıyla bağlantılıdır.

Erken modern dönemin daha kayda değer eğilimleri ve olaylarından bazıları Reform ve kışkırttığı dini çatışmaları (Fransız Din Savaşları ve Otuz Yıl Savaşı dahil), kapitalizmin yükselişi ve modern ulus devletler, yaygın cadı avları ve Amerika'nın Avrupalılar tarafında sömürgeleştirilmesidir.

Kaynakça

Yeni Çağ

Yeni Çağ Avrupası


Klaus Diehl ist der Name folgender Personen:

* Klaus Jürgen Diehl (* 1943), deutscher Pfarrer und Buchautor
 Klaus-Peter Diehl (* 1966), deutscher Posaunist

Klaus Diehl


An Stipa durifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Maria Amelia Torres. An Stipa durifolia in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa durifolia


Die Groupe Charles-Martel (auch als Charles Martel Club bezeichnet) war eine rechtsextreme antiarabische französische Terrororganisation. Sie war in den 1970er und 1980er Jahren aktiv. Benannt war die Gruppe nach dem fränkischen Hausmeier Karl Martell, der 732 in der Schlacht von Tours und Poitiers ein arabisch-muslimisches Heer besiegt hatte.

Die Anschläge richteten sich gegen in erster Linie das Eigentum, vor allem Geschäfte, von Algeriern bzw. algerischstämmigen Franzosen. Auch Einrichtungen der algerischen Regierung sowie Moscheen und religiöse Einrichtung von Muslimen wurden angegriffen. Im Mai 1980 erklärte die Gruppe nach einem Anschlag, dass sie sich auch gezielt gegen "die [katholische und evangelische] Kirche, die Juden, die Hungerleider der Dritten Welt" richte.

Die Gruppe berief sich auf eine Feindschaft zwischen beiden Völkern, die im Algerienkrieg (1954–1962) entstanden sei. Algerien war über hundert Jahre lang französische Kolonie bzw. Teil des französischen Mutterlandes gewesen. Im besonders blutig geführten Unabhängigkeitskrieg hatte Algerien sich von der französischen Kolonialmacht befreien können. Etliche europäischstämmige Algerier (Pieds-noirs) waren danach nach Frankreich geflohen.

Anschläge
 14. Dezember 1973 – Bombenanschlag auf das algerische Konsulat in Marseille. Vier Algerier wurden ermordet und 20 verletzt.
 2. März 1975 – Bombenanschläge auf Büros der Air Algérie in Toulouse und Lyon. Niemand wurde verletzt.
 1. April 1975 – Eine Autobombe explodiert vor der algerischen Botschaft in Paris. Niemand wurde verletzt. Die GCM wollte damit gegen den Staatsbesuch des französischen Präsidenten in Algerien protestieren.
 24. Dezember 1976 – Der Prinz Jean de Broglie, der 1962 die Evian-Verträge zur Unabhängigkeit Algeriens ausgehandelt hatte, wird ermordet.
 1. November 1977 – Zwei Algerier in Paris werden entführt, um gegen die Entführung von Franzosen in Mauretanien zu protestieren. Jedoch werden die Algerier später freigelassen.
 2. Dezember 1977 – Der Wachmann der Vereinigung Amicale des Algériens in Paris, Laïd Sebaï, wird ermordet.
 10. Januar 1978 – Angriff mit Maschinengewehren auf ein Wohnheim für Arbeitsmigranten in Nizza. Niemand wird verletzt.
 24. April 1980 – Angriff auf das protestantische Studentenwohnheim in Paris mit vier Verletzten.
 4. Mai 1978 – Der kommunistische Politiker und antikolonialistische Aktivist Henri Curiel wird ermordet.
 7. Mai 1980 – Bombenanschlag gegen die association des étudiants musulmans nord-Africains in Paris. Niemand wurde verletzt.
 11. Mai 1980 – Bombenanschlag auf das algerische Konsulat in Aubervilliers. Niemand wurde verletzt.
 20. Dezember 1981 – Bombenanschlag auf ein Büro des polnischen Unternehmens Botrans. Niemand wurde verletzt. Dieser Anschlag wurde antikommunistisches Signal nach der Wahl des linksgerichteten Präsidenten François Mitterrand gedeutet.
 18. Februar 1982 – Angriff mit Molotow-Cocktails auf eine Moschee in Montpellier. Niemand wurde verletzt.
 22. Februar 1982 – Angriff mit Schusswaffen auf eine bei Maghrebinern beliebte Bar. Drei Menschen wurden verletzt.
 6. Mai 1982 – Sprengstoffanschlag auf eine Moschee in Romans-sur-Isère. Niemand wird verletzt.
 14. März 1983 – Bei einem Bombenanschlag in Marseille, bei dem die Bombe von einem vorbeifahrenden Motorroller geworfen wurde, werden zwei Kinder verletzt.
 9. August 1983 – Bombenanschlag auf das Büro der Air Algérie in Marseille. Niemand wurde verletzt.

 Am 20. Juni 1991 bekannte sich ein Commando Charles-Martel zu einem Bombenanschlag auf ein algerisches Vereinslokal in Paris. Diese Spur konnte jedoch nie bestätigt werden, weshalb die französischen Behörden davon ausgehen, dass die Gruppierung seit 1983/84 nicht mehr aktiv war.

Im Januar 1974 erhielt der damalige französische Präsident Georges Pompidou außerdem ein Traktat der Gruppe zugeschickt, in dem die Gewalttaten der Gruppe unter anderem mit Verweis auf die "Invasion" Frankreichs durch die Einwanderung von Algeriern und die "Besatzung unseres Bodens durch vollkommen nicht assimilierbare Ethnien mit keinerlei qualitativem Mehrwert" begründet wurde.

Einzelnachweise

Rechte bewaffnete Untergrundorganisation

Groupe Charles-Martel


Jeana Lee Yeager (born May 18, 1952) is an American aviator.  She co-piloted, along with Dick Rutan, the first non-stop, non-refueled flight around the world in the Rutan Voyager aircraft from  December 14 to 23, 1986. The flight took 9 days, 3 minutes, and 44 seconds and covered 24,986 miles (40,211 km), almost doubling the old distance record set by a Boeing B-52 strategic bomber in 1962.

Early life and career
Jeana Lee Yeager was born on May 18, 1952, in Fort Worth, Texas, to Royal Leland "Lee" Yeager (March 12, 1918 - March 17, 2001) and Alice Evaree Snider ( Harris; October 21, 1924 – February 5, 2013). As a child, she and her family variously lived in Garland, Texas, Oxnard, California, and Commerce, Texas. Following graduation from high school, Yeager, at age 19, married a police officer; they divorced five years later. She then worked as a draftsman and surveyor for a geothermal energy company in Santa Rosa, California. In 1978, Yeager obtained her private pilot's license while still living in Santa Rosa.

Yeager worked for Robert Truax while he was developing a reusable spacecraft. She met Dick Rutan in 1980 and they soon both set distance records in the Rutan VariEze and Long-EZ planes, designed by Dick's brother Burt Rutan. In early 1982, Yeager set a new women's speed record for the 2,000-kilometer closed course and in the fall of 1984 using the VariEze, she set the open-distance record of 2,427.1 statute miles.

Despite having the same last name, Jeana Yeager is not related to fellow aviator and test pilot General Chuck Yeager.

Round-the-world flight

Yeager and Dick Rutan decided to attempt to fly around the world without refueling. They formed Voyager Aircraft, Inc., and Burt Rutan began designing the aircraft. Initially unable to find a commercial sponsor, Yeager started the Voyager Impressive People (VIP) program which became the major source of money to build, test, and fly the aircraft. By mid-1986, Voyager was ready for the flight. Yeager flew as co-pilot on the 216-hour flight and set a world absolute distance record. This was the first time a woman had been listed in an absolute category.

Dick Rutan and Voyager sued Yeager in 1995, alleging that she had misappropriated memorabilia and funds from Voyager. The lawsuit was dropped in 1996.

Awards
In recognition of the 1986 Voyager flight, Yeager received both the Harmon and National Air and Space Museum (NASM) trophies, the FAI De la Vaulx Medal, the Presidential Citizens Medal from President Ronald Reagan and the Collier Trophy (becoming its first female recipient). She shared the Presidential Citizens Medal and Collier Trophy with Dick and Burt Rutan (as well as the NASM Trophy and De la Vaulx Medal with Dick).  She was also awarded the Edward Longstreth Medal from the Franklin Institute in 1988. In 2013, Flying magazine ranked Yeager and Dick Rutan No. 33 on their list of the 51 Heroes of Aviation.

References

Further reading

External links

Jeana Yeager Collection at Texas A&M University–Commerce
Round the world flight at National Air and Space Museum

1952 births
Living people
Aviators from Texas
Harmon Trophy winners
Collier Trophy recipients
Flight distance record holders
People from Fort Worth, Texas
Presidential Citizens Medal recipients
American aviation record holders
American women aviation record holders
21st-century American women

Jeana Yeager


An Eragrostis rigidiuscula in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karel Domin. An Eragrostis rigidiuscula in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis rigidiuscula


Johan Henrik Nebelong (20 July 1817 – 2 March 1871) was a Danish architect. He worked in Norway from 1840 to 1853 and was best known for interior design work on Oscarshall (1847–1852). Nebelong also taught at the Royal Academy of Arts in Copenhagen.

Biography
He was born in Copenhagen, Denmark. He was the son of Johan Henrik Nebelong and Anna Christine Schreyber and was a younger brother of architect Niels Sigfried Nebelong. Nebelong was a student of Professor Gustav Friedrich Hetsch in Copenhagen. He later enrolled at the Royal Academy of Arts. At the Academy, he won the prestigious silver medal in 1839. The accolade was followed immediately by a proposal to come to Christiania (now Oslo) and assist the architect Hans Linstow. Nebelong was hired to assist Linstow in drawing interior works of the Norwegian Royal Palace. In 1842, he received a government grant to study in Germany.

His buildings include the customs house (Tollpakkhuset), Commanders living quarters at Akershus festning (Kommandantboligen) and De naturhistoriske samlinger at Bergen Museum.
He was also involved in renovation projects including the excavations of the Hovedøya monastery and reconstruction on Heddal Stave Church (Heddal stavkirke) in Telemark (1851).

Nebelong also worked closely with architect Heinrich Ernst Schirmer, decorative painter Peter Frederik Wergmann (1802–1869), and painter Johannes Flintoe. This quartet worked under the guidance of Hans Linstow. Although Linstow's influence stimulated much in Nebelong, the latter soon developed his signature designs and style. Nebelong is often associated with the new Swiss style and the unique style with which he infused his refurbished masonry designs such as the large apartment building for Danish builder Nestor Malthe.

Buildings
The apartment building (Heiberggården) of Professor Christen Heiberg was the first building Nebelong designed in Swiss style.  The building on the corner of Karl Johans gate and Rosenkrantz gate in Oslo was erected in 1844. The swiped brick building, featured a protruding, post borne roof over a porch. It had two wings with low brick tiled gable roof.

In 1847 Nebelong designed the Santa's Boys School in Rosenkrantz. It had a brick facade with round arched window openings.

Gallery

References

1817 births
1871 deaths
19th-century Danish architects
Royal Danish Academy of Fine Arts alumni

Johan Henrik Nebelong


بِطْرَوْش أو بطروج ، هي إحدى بلديات مقاطعة قرطبة إحدى مقاطعات إسبانيا، و التي تقع في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.662 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات قرطبة

بطروش (قرطبة)


Kjartan Sturluson (født 27. december 1975) er en islandsk tidligere fodboldspiller (målmand).

På klubplan tilbragte Sturluson hele sin aktive karriere, fra 1995 til 2010, i hjemlandet. Her var han tilknyttet først Fylkir og siden Valur. Han nåede at spille næsten 300 kampe i den islandske liga.

Sturluson blev desuden noteret for syv kampe for Islands landshold.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Island
Fodboldspillere fra Valur
Fodboldspillere fra Fylkir

Kjartan Sturluson


An Carex takoensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Y.Endo ngan Yashiro. An Carex takoensis in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex takoensis


Raymond A. Moody Jr. (born June 30, 1944) is an American philosopher, psychiatrist, physician and author, most widely known for his books about afterlife and near-death experiences (NDE), a term that he coined in 1975 in his best-selling book Life After Life. His research explores personal accounts of subjective phenomena encountered in near-death experiences, particularly those of people who have apparently died but been resuscitated. He has widely published his views on what he terms near-death-experience psychology.

Early life and education

Moody was born in Porterdale, Georgia, the son of an agnostic surgeon. He earned a BA (1966), an M.A. (1967) and a PhD (1969) in philosophy from the University of Virginia. He also obtained a PhD in psychology from the University of West Georgia, then known as West Georgia College, where he later became a professor in the topic. In 1976, he received an M.D. from the Medical College of Georgia.

Career

Early career
After obtaining his M.D., Moody worked as a forensic psychiatrist in a maximum-security Georgia state hospital. In 1998, Moody was appointed chair in Consciousness Studies at the University of Nevada, Las Vegas.

Near-death research
While an undergraduate at the University of Virginia in 1965, Moody encountered psychiatrist, Dr. George Ritchie, who told Moody about an incident in which he believed he had journeyed into the afterlife while dead for nearly nine minutes at the age of 20 (which Ritchie would later recount in his book, Return From Tomorrow, published in 1978).  Moody began documenting similar accounts by other people who had experienced clinical death and discovered that many of these experiences shared common features, such as the feeling of being out of one's body, the sensation of traveling through a tunnel, encountering dead relatives, and encountering a bright light.  In 1975, Moody published many of these experiences in his book, Life After Life, in which he coined the term "near-death experience."

In an interview with Jeffrey Mishlove, Moody shared his personal conclusions about his research into near-death experiences:

Later research
Inspired by the Greek psychomanteums where the ancient Greeks would go to consult the apparitions of the dead (which Moody had read about in classic Greek texts that he encountered while a student at the University of Virginia), Moody built a psychomanteum in Alabama, which he calls the Dr. John Dee Theater of the Mind.  By staring into a mirror in a dimly lit room, Moody claims that people are able to summon visions of spiritual apparitions (see mirror gazing).

Moody has also researched past life regression and believes that he personally has had nine past lives.

Criticism of Moody's near-death research

Barry Beyerstein, a professor of psychology, has written that Moody's alleged evidence for an afterlife is flawed, both logically and empirically. The psychologist James Alcock has noted that Moody "...appears to ignore a great deal of the scientific literature dealing with hallucinatory experiences in general, just as he quickly glosses over the very real limitations of his research method."

Moody has been described as a "strong personal believer" in the paranormal. His methods have drawn criticism from the scientific community as many of the personal reports he collected on NDEs were given by the patients themselves, months and even years after the event. Terence Hines commented "such reports are hardly sufficient to argue for the reality of an afterlife."

The philosopher Paul Kurtz has written that Moody's evidence for the NDE is based on personal interviews and anecdotal accounts and there has been no statistical analysis of his data. There also is the question of interpreting such data as has been published assuming that the factual matter is objectively correct; according to Kurtz, "there is no reliable evidence that people who report such experiences have died and returned, or that consciousness exists separate from the brain or body."

The philosopher Robert Todd Carroll has written that a characteristic of Moody's work is the omission of cases that do not fit his hypothesis, confirming the aspect of cherry picking. Carroll writes that what Moody describes as a typical NDE may be due to brain states triggered by cardiac arrest and anesthesia. Moody believes NDEs are evidence for an afterlife but Carroll states they can be explained by neurochemistry and are the result of a "dying, demented or drugged brain."

Personal life

Moody claims to have had a near-death experience in 1991 when he attempted suicide (which he talks about in this book Paranormal) which he says was the result of an undiagnosed thyroid condition which affected his mental state.  In an interview in 1993, Moody stated he was placed in a mental hospital by his family for his work with mirror gazing.

Bibliography

 Raymond Moody, Life After Life: the investigation of a phenomenon – survival of bodily death, San Francisco, CA: HarperSanFrancisco, 2001. .
 Raymond Moody, Reflections on Life After Life, Harrisburg, PA: Stackpole Books, 1977. .
 Raymond Moody and Paul Perry, The Light Beyond, New York, NY: Bantam Books, 1988. .
 Raymond Moody and Paul Perry, Life Before Life: Regression into Past Lives, Pan Books, 1991 .
 Raymond Moody and Paul Perry, Glimpses of Eternity: Sharing a loved one's passage from this life to the next, New York, NY: Guideposts, 2010. .
 Raymond Moody and Paul Perry, Paranormal: My Life in Pursuit of the Afterlife, New York, NY: HarperOne, 2013. .
 Raymond Moody and Paul Perry, Reunions: visionary encounters with departed loved ones, New York, NY: Villard Books, 1993. .
 Raymond Moody and Dianne Arcangel, Life After Loss: conquering grief and finding hope, San Francisco : HarperSanFrancisco, 2001. .
 Raymond Moody and Paul Perry, Coming Back: a psychiatrist explores past life journeys, New York, NY: Bantam Books, 1991. .
 Raymond Moody, Laugh after laugh: the healing power of humor, Jacksonville, FL: Headwaters Press, 1978. .
 Raymond Moody, The Last Laugh: a new philosophy of near-death experiences, apparitions, and the paranormal, Charlottesville, VA: Hampton Roads Pub., 1999. .
 Raymond Moody, Elvis After Life: Unusual psychic experiences surrounding the death of a superstar, New York, NY: Mass Market Paperback, Bantam Books, July 1, 1989. .
 Raymond D. Moody, Making Sense of Nonsense: The Logical Bridge Between Science & Spirituality, Woodbury, Minnesota - Llewellyn 2020 Paperback
 Raymond Moody, God Is Bigger Than the Bible, we are God's stories, Independently published, March 2021

References

External links

1944 births
Living people
21st-century American psychologists
American spiritual writers
New Age writers
American parapsychologists
University of Nevada, Las Vegas faculty
University of Virginia alumni
Near-death experience researchers
People from Newton County, Georgia
20th-century American psychologists

Raymond Moody


Ñande Ru Tenondé (nosso primeiro pai), "Nhanderu" ou "Ianderu" é considerado o ser criador na mitologia tupi-guarani. Na cosmogonia da obra Ayvú rapyta é descrito primeiramente como colibri e posteriormente com aspectos antropomórficos (não sendo, porém, restrito a estes) e portando figuras próprias da simbologia guarani, como o cetro (Yvyra'i), o cocar, entre outros.

No princípio, "em meio aos ventos originários" e pelo reflexo de sua própria sabedoria, Nhanderu originou-se; e após estabelecer os fundamentos da criação e cada um de seus aspectos, gerou também às outras divindades criadoras: Jakaíra, Karaí, Tupã e Nhamandu, dentre os quais este último prevaleceu, sendo o responsável por criar os demais seres.

Referências

Mitologia tupi-guarani
!Mais Teoria da História na Wiki (Povos originários)

!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Povos Originários)

Nhanderu


Lawrence Joseph "Larry" Mullen, Jr. (d. 31 Ekim 1961, Artane, Dublin) U2 grubunun İrlandalı kurucusu ve davulcusudur. Her şey Larry'nin grup elemanları aradığına dair bir ilanı okulun panosuna asmasıyla ve aynı gün öğleden sonra U2'nun bugün var olan kadrosunun yine onun evinde toplanması ile muhteşem kariyer öyküsü yazılmaya başlamıştır. Larry Mullen'ın stili, bir davulcunun nasıl sadelikle diğer çalgılara eşlik ederek altyapı kurmasına çok iyi bir ders niteliğindedir.

1961 doğumlular
İrlandalı bateristler
Ivor Novello Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
İrlandalı vejetaryenler
Dublin doğumlu müzisyenler
Altın Küre Ödülü kazanan müzisyenler
En İyi Şarkı Altın Küre Ödülü sahipleri
Grammy Ödülü sahipleri
Yılın Şarkısı Grammy Ödülü sahipleri
Yılın Kaydı Grammy Ödülü sahipleri

Larry Mullen Jr.


الباخرة فينيزولوس (بالأحرف اللاتينية: Venizelos) هي باخرة تستأجرها الشركة التونسية للملاحة من شركة Anek Lines (اليونان)، صنعت في بولندا واليونان عام 1992، وبدأت الخدمة في تونس عام 2004.

معرض صور

مراجع

انظر أيضا
 زيارة افتراضية للباخرة فينيزولوس على موقع الشركة التونسية للملاحة.

بواخر تونسية
سفن 1984
سفن بنيت في غدينيا
عبارات في اليونان

فينيزولوس (باخرة)


Vũ Hà Anh (1982–) er en vietnamesisk skuespillerinde.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Vietnam
Modeller fra Vietnam
Sangere fra Vietnam
Personer fra Hanoi

Vũ Hà Anh


Narodna skupština (arm. Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողով, transkr. Hayastani Hanrapetyut'yan Azgayin zhoghov odn. Azgajin žoġov) je jednodomno zakonodavno tijelo i zakonodavna vlast u Armeniji. Čini ju najmanje 101, a najviše 200 zastupnika izravno biranih na petogodišnji mandat.

Utemeljilo ju je Armensko narodno vijeće Proglasom neovisnosti 1918. pod nazivom Khorhurd (arm. Խորհուրդ). Nakon parlamentarnih izbora 1918. ustrojeno je s osamdesetero zastupnika te je djelovalo do priključenja dotad neovisne Armenije u sastav Sovjetskoga Saveza. U dvogodišnjem razdoblju neovisnosti prevladavajuću većinu u Skupštini držali su socijalisti i narodnjaci.  Za razdoblja Armenske SSR (1936. – 1991.) pseudoparlamentarnu ulogu obnašalo je Vrhovno vijeće Armenije, sve do raspada SSSR-a. Usvajanjem armenskoga Ustava 1995. obnovljena je Narodna skupština.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice

Parlamenti
Politika Armenije

Narodna skupština Armenije


Britney Jean Spears, (d. 2 Aralık 1981), Grammy Ödüllü Amerikalı şarkıcı, dansçı ve oyuncu. Spears, dünya genelinde 150 milyondan fazla kayıt satarak tüm zamanların en çok satan müzik sanatçılarından biri olmuştur. Amerikan müzik tarihinde En Çok Satan 8. Kadın, En Çok Satan En Genç Kadın Şarkıcıdır. 2009 yılında Guiness Rekorlar Kitabına 21. yüzyılın En İyi Kadın Şarkıcısı olarak geçmiştir. Forbes dergisinin 2003 yılında belirlediği En Zengin 25 Yaş Altı Ünlüler listesinde birinci sırada, 2006 yılında belirlediği En Zengin Ünlüler listesinde ise 100 milyon dolarlık servetiyle dokuzuncu sırada yer almaktadır.

1990'ların başlarında "The Mickey Mouse Club" ile tanındı. Beş yıllık bir aradan sonra ilk albümü "...Baby One More Time" ile geri döndü ve pop müzikte bir süre çok genç şarkıcıların hakim olacağı bir dönem başlattı. Ertesi yıl ikinci albümü "Oops!... I Did It Again" ile yine birçok listenin ilk sırasına oturdu. Albüm ilk haftasında 1,3 milyon satarak tüm zamanların bir haftada en çok satan albümü oldu.

2000'li yılların gelişiyle beraber öncelikle Pepsi ile yaptığı reklam anlaşmasıyla, sonra da o dönemki erkek arkadaşı Justin Timberlake ile sürekli gündemde kalan Spears, bu dönemde arka arkaya üçüncü ve dördüncü albümünü çıkardı. Bu albümleri öncekilerine göre içerik olarak daha sanatsal, ancak satış olarak daha düşüktü. 2004'te dansçı Kevin Federline ile evlenen sanatçı bir yıl içinde ilk oğlu Sean Preston'ı, 12 Eylül 2006'da da ikinci oğlu Jayden James'i dünyaya getirdi. 2007'de Federline'dan boşandı ve bunu izleyen dönemde düştüğü bunalımlar ve skandallarla gündeme geldi.

2007 yılında yeni albümü Blackout ile tekrar müzik kariyerine dönen Spears, bu albümü ile önemli başarılar yakaladı. 2008 yılında Circus albümünü çıkaran Spears, Amerikan albüm listesinde ve birçok diğer uluslararası albüm listesinde zirveye çıktı. 2009 yılında The Singles Collection adlı toplama albümünü yayınlayarak 3 teklisiyle Billboard Hot 100 listesine ilk sıradan giriş yaptı.

2011 yılında yayımladığı albümü Femme Fatale Billboard 200 listesine yine ilk sıradan giriş yapmıştır. Dört albümünün dördü birden listelere bir numaradan giriş yapan tek kadın sanatçıdır. Amerika'da en çok bir numara albümü bulunan kadın sanatçılar sıralamasında üçüncü sırada bulunmaktadır. Ayrıca albümün ilk teklisi "Hold It Against Me" Billboard Hot 100 listesine ilk sıradan girmiştir ve Britney, Mariah Carey'den sonra Billboard Hot 100 listesinde iki şarkısı arka arkaya bir numaradan listelere giriş yapan ikinci kadın şarkıcıdır.

Spears, 29 Kasım 2013 yılında yayınladığı ''Britney Jean'' ile Amerika'da ilk hafta 107.000 sattı. Bu albümle iTunes'ta ''En kısa sürede bir numara olan albüm'' rekorunu kırmış oldu (19 dakika). Albümden yalnızca iki tane tekli çıktı. (Work B**ch-Perfume) Spears'ın bu albümü diğerlerine nazaran fazla satış gerçekleştiremedi ve dünya çapında yaklaşık 1.3m satmıştır.

Spears 29 Aralık 2013'te Vegas konserleri olan ''Britney: Piece Of Me'' konserlerine de start verdi. Konserin beklendiğinden fazla ilgi görmesi üzerine yeni showlar da eklenmiş oldu. Spears'ın iki yıl süren Las Vegas konserleri Aralık 2015'te son bulmuştur.

Spears kadın iç çamaşırı sektörüne de girdi. ''Intimate Britney Spears'' adını verdiği koleksiyonun tanıtımını 9 Eylül 2014'te New York'ta yaptı.

Bu arada 9. albüm için çalışmalarını titizlikle sürdürdüğünü ve yeni bir tarzla karşımıza çıkacağını röportajlarında duyurdu. ''Pretty Girls'' adını verdiği ''Iggy Azalea'' düeti 5 Mayıs 2015'te yayınlanmıştır.

Spears 26 Ağustos 2016'da 9. stüdyo albümü Glory'i RCA Records etiketiyle piyasaya sürdü. Albüm ilk haftasında 111.000 satış yaptı ve ABD Billboard 200 listesine 3 numaradan giriş yaptı.

Hayatı

1981-97: Önceki hayatı, kariyerinin başlangıcı

Spears, McComb, Mississippi'da doğdu ve Kentwood, Louisiana'da büyüdü. Lynne Irene (née Bridges) ve James Parnell Spears'ın ikinci çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Britney, anne tarafından İngiliz kökenlidir. Erkek kardeşi Bryan Spears, (1977) menajerlerinden biridir, kız kardeşi Jamie-Lynn (1991) ise oyuncu ve şarkıcıdır. 3 yaşındayken Britney, Kentwood'da dans derslerine katılmaya başladı. Çocukluk yıllarında Britney, okulunun jimnastik derslerine katıldı, kilise korosunda da söyledi. Bu sırada Disney kanalının seçmelerine de katılıyordu. Bu seçmelerden birinde The Mickey Mouse Club'a seçildi. Yaşı çok küçük olduğu için yapımcılardan biri onun New York 'Broadway'de bir ajans ile tanıştırarak 3 yıl boyunca gösteri sanatları okuluna gitmesini sağladı.

Daha sonra Spears Disney kanalına New Mickey Mouse Club ile geri döndü. Programdaki diğer isimler, Justin Timberlake, Christina Aguilera, Joshua Chasez, oyuncu Keri Russell ve aktör Ryan Gosling idi. Birkaç yıl sonra Spears bir demo hazırladı ve bu Jive Record'un eline geçti. Plak şirketi Britney Spears ile anlaşma imzaladı ve Britney tüm gençlik dergilerinde ve televizyon programlarında görünmeye başladı. Nsync grubunun da reklamlarını seslendirmeye devam etti.

1998-2000: ...Baby One More Time ve Oops!... I Did It Again

1998'in sonlarına doğru Britney'nin ilk teklisi ...Baby One More Time radyolarda çalınmaya başladı. Klibi ise müzik kanallarında dönmeye başlamıştı. Bu tekli Britney'nin uluslararası alanda büyük bir başarı kazanmasına ve tanınmasına neden oldu. O dönem yeni çıkan 'N Sync grubu için grupla birlikte yaptığı Oppening for Nsync Mall turu onun birinci ve en az gelirli ilk turnesiydi. Spears, bu turda kendini tanıtmaya başladı.

2 Ocak 1999 tarihinde ilk albümü ...Baby One More Time Jive Records tarafından piyasaya sürüldü. Albüm sadece Amerika'da 14 milyon satarak Elmas Sertifika aldı ve tüm dünyada yaklaşık 32 milyon sattı. Albümü ve Single'ı aynı anda listelere 1 numaradan giriş yapan Spears bu albüm ve Single ile haftalarca bir numarada kaldı.

1999 yapımı Longshot isimli video filmde N'SYNC grubuyla kısa bir rol aldı. Nisan 1999'da Spears, Rolling Stone dergisinin kapağına çıktı. 1999 yazında ikinci turnesine çıktı ve 1999'un sonunda Britney, eleştirmenlerce o yılın en büyük yıldızı kabul edilmişti.

Her yandan övgü dolu eleştiriler alan Spears, MTV Avrupa Müzik Ödülleri'nde "...Baby One More Time" adlı şarkısındaki gösterisi ile herkesin beğenisini topladı. O yılın en iyi şarkısı kategorisinde ödülü kimseye kaptırmamasının yanında toplamda 4 ödül kazanarak diğer sanatçılara da fark attı. Ödülünü alırken "Tanrı'ya lütuflarından dolayı ve buraya kadar beni getirdiği için teşekkürler ederim" dedi ve geniş çevrelere göre adeta şirin pop idol imajını pekiştirdi. Bu dönemde ilk dizi deneyimi olan Sabrina'da küçük bir rolle hayranlarının karşısına çıktı.

Albümden çıkan diğer tekliler ise sırasıyla "Sometimes, "(You Drive Me) Crazy", "Born To Make You Happy" ve "From The Bottom Of My Broken Heart" oldu.

Almanya'da da 2000 yılında, Uluslararası yılın gelecek vadedeni (Newcomer des Jahres international) ödülüne Britney Spears aday gösterildi, diğer üç aday Tarkan, Jennifer Lopez ve Bloodhound Gang idi.

2000'de Britney 2. stüdyo albümü Oops!...I Did It Again'''i piyasaya çıkardı. Albüm ilk haftasında 1.3 milyon sattı. O yılın En İyi İlk Hafta satışını elde eden Britney, toplamda yaklaşık 25 milyonluk bir satış grafiği yakaladı. Oops!...I Did It Again adlı albüme de ismini veren şarkıya çekti. Klip yine listelere bir numaradan giriş yaptı. Hayallerini süsleyen Grammy ödüllerinde 2 dalda aday gösterildiği için çok mutluydu. Asıl hedefi Grammy'i kazanmaktı. Ama ödülü Christina Aguilera'ya kaptırdı. Britney, son 50 yılın en başarılı kadınları arasında 8. sırayı aldı. Ardından peş peşe klipler çekti. Bu albümden çıkan diğer tekliler sırasıyla "Lucky", "Stronger" ve "Don't Let Me Be The Last To Know" oldu. Oops!...I Did It Again adlı turneye çıktı. Britney, annesi ile birlikte yazdığı "Britney Spears' Heart-to-Heart" isimli kitabını çıkardı.
2000'in sonlarına yaklaşırken sanatçı Oops!...I Did It Again adlı turnesinden büyük bir gelir elde ederek geri döndü. Britney uzun albüm hazırlıkları için stüdyoya kapandı.

 2001-03: Britney, Crossroads ve In the Zone

2001 yılı başlarında adı tekrar, Pepsi ile 8 milyon dolarlık reklam antlaşması yaptığında duyuldu. Aynı yıl MTV Müzik Ödülleri "I'm A Slave For You" isimli çıkış şarkısında bir pitonla dans ettiği için hayvan hakları, Peta savunucularını kızdırdı. Gençlere kötü örnek olan sanatçı olma imajını kazandığı için kınandı. Ardından bu şarkıya çektiği olaylı klip aylarca konuşuldu. Temmuz'da da Dream Within' A Dream tour adlı dördüncü büyük gelirli turnesine çıktı.

Kasım ayında tamamen kadınlığını ön plana çıkaran 3. stüdyo albümü Britneyi çıkardı. Bu albümü de listelere bir numaradan girdi ve Britney, Amerikan müzik tarihinde peşpeşe üç albümü de listelere bir numaradan giriş yapan tek kadın şarkıcı oldu. Bu albüm satışları 10 milyondan fazlaydı. Bu dönemde Dream Within A Dream turnesine çıktı.

Şubat 2002'de ilk filmi Crossroadsu çekti. Tanınmamış oyuncularla kamera karşısına geçti. Filmde Britney adlı albümünden üç parça kullandı. Filmin asıl müziği "I'm Not a Girl, Not Yet a Woman", karaoke parçası canlı olarak söylediği ve düzenlenmiş bir eski şarkı olan "I Love Rock'n Roll", kamera arkası olarak kullanılan "Overprotected"dır. Film büyük bir gişe başarısızlığı göstermesinin yanında yılın en kötü filmleri arasında kendine yer buldu. Bunun ardından da dört yıllık erkek arkadaşı Justin Timberlake'ten ayrıldı. Timberlake ilk solo albümünde ikinci tekli olarak Cry Me a River adlı şarkıya yer verdi, şarkının videosunda Spears'a benzeyen birisi ve ona sadık olmadığına ilişkin söylentileri barındırıyordu. Bundan sonra kariyeri bir anda düşüşe geçti ancak Forbes dergisi onu yılın en güçlü ünlü ismi seçti.

Bu kadar kötü giden giden hayatının yanı sıra ailesinde de sorunlar yaşanmaya başladı.

Ağustos 2003'te Madonna ve Christina Aguilera ile MTV Müzik Ödülleri'nde olay yaratan gösteriyi gerçekleştirdi. Madonna'nın 80'ler hiti Like a Virgin'in sergilendiği sırada Spears ile Madonna dudak dudağa öpüştü. Bu olay aylarca konuşuldu ve kısa sürede bir eşcinsel sembol haline geldi. Madonna'nın etkisi ile Kabbala ile ilgilenmeye başladı ve Kabbala Merkezi'nin üyesi haline geldi.

Kasım 2003'te 4. stüdyo albümü In the Zone'u çıkardı. İlk haftasında 750 bin satan Britney, 2003 yılının En İyi İlk Hafta Satış'ını gerçekleştirdi. In The Zone'da bulunan parçaların çoğunun sözlerini de yazan Britney, bu albüm ile de arka arkaya dört albümü de listelere 1 numaradan giren tek kadın şarkıcı oldu. Albüm toplamda 7 milyon sattı. Bu albümde yer alan Toxic parçası ile en iyi dans parçası kaydı dalında ilk Grammy Ödülü'nü kazandı. Sanatçı, büyük gelirli Onyx Hotel Tour isimli dünya turnesine çıktı. Turnenin yarısında Outrageous klibinin çekimlerinde diz kapağını incitti ve turneyi tamamlayamadı. Bu turdan yüksek bir kazançla geri döndü.

Yine 2003 yılında Spears'ın ismi Hollywood Bulvarı'na yazıldı. Böylelikle Britney Spears Bulvarda ismi olan en genç 2. yıldız oldu.

Son yılların en başarılı ismi olan Britney Spears'ın Londra'daki Madame Tussauds balmumu müzesine balmumundan bir heykelinin dikilmesi teklifi götürüldü. "I'm a Slave 4 U" isimli şarkısında dans ederken figüratifize edilen Britney Spears'ın heykeli hâlâ Londra'da sergilenmektedir.

 2004-07: Derleme albümler, annelik, kişisel mücadeleler ve Blackout

Ocak 2004'te çocukluk arkadaşı Jason Allen Alexander ile Las Vegas'ta evlendi. Evliliği 54 saat sürdü. Britney'e neden evlendiği sorulduğunda ise "sadece evlenmenin nasıl bir şey olduğunu görmek istedim" yanıtını verdi. Sadece bir reklam olarak Temmuz 2004'te ise dansçı Kevin Federline ile nişanlandığını açıkladı. Tanıştıktan üç ay sonra nişanlanan çift, ailelelerine ve tüm dünyaya sürpriz yaparak Eylül 2004'te evlendiler. Britney'in ailesi bu olaya karşı çıktı. Boşanmasını isteseler de Britney'e dinletemediler. Bir süre ailesinde kardeşi Jamie Lynn dışında kimse onunla konuşmadı. O sırada Kevin, oyuncu Shar Jackson'dan ikinci çocuğunu bekliyordu. Balayından döndükten sonra Britney genç bir anne olmak istediğini söyledi.

Bir röportajında Başkan Bush'un her kararını desteklediğini açıkladı ve bu Michael Moore'un belgesel filmi Fahrenheit 9/11'de de kullanıldı. Zaten sevilmeyen başkan olan George W. bush'un yanında yer alan Britney popülaritesini bir miktar kaybetti. Eylül 2004'te Britney, 12 milyon dolar kazandığı, ilk parfümü Curiousu çıkardı. 1 yıl içinde parfüm 100 milyon dolar kazandı. Bunun devamında Britney ikinci parfümü Fantasyi çıkardı.

2004'ün sonlarında ilk Best of albümü Greatest Hits:My Prerogative'i çıkardı. Albümde üç tane de yeni parça bulunmaktaydı. Eski bir Bobby Brown şarkısı olan My Prerogative'i yeniden düzenledi. Albüm öncekiler kadar ses getirmese de toplama albüm olmasına rağmen 5 milyon sattı. Artık Britney için zor günler başladı.

2005'in ortalarında kocası Kevin ile Britney and Kevin:Chaotic isimli bir televizyon programı hazırladı. Program beklenen ilgiyi görmedi. Nisan 2005'te Britney ilk bebeğine hamile olduğunu açıkladı. 14 Eylül 2005'te ilk oğlu Sean Preston'ı dünyaya getirdi. Bu doğum Daniel Edwards'e ilham verdi, Daniel Edwards, Britney'nin garip bir şekilde doğum yaparken heykelini yaptı. Doğumla birlikte Britney'in kariyeri iyice düşüşe geçti ve bir düzenleme albümü çıkardıysa da çok az sattı. Britney bir yandan düşüşe geçen popüleritesini düşünürken Kevin'in onu aldattığı ortaya çıktı. Britney çocuğu için evliliğine devam etme kararı aldı. Dünyaca bu evliliği fazla sürmeyeceği düşüncesi yavaş yavaş gerçekleşiyordu.

Mart 2006'da ünlü komedi programı Will & Grace'te konuk oyuncu olarak yer aldı. Mayıs 2006'da The Late Show with David Letterman'da da ikinci hamileliğini açıkladı. Bunun ardında da adı Baby's All Rock 'n' Roll yeni bir bebek giyim serisi çıkaracağını açıkladı. Harper's Bazaar dergisinin Ağustos 2006 sayısının kapağı için çıplak poz verdi. Japonya'da sansürlenen bu poz yine aylarca konuşuldu.

12 Eylül 2006'da ikinci oğlu Jayden James'i doğurdu. Evliliğini kurtardığını düşünürken eşler iyice işi abartmış ve ayrı yaşamaya başlamışlardı. 6 Kasım 2006'da kocası Kevin Federline'den boşanmak için mahkemeye başvurdu. Britney'in tek ayrılma sebebi aldatılmış olmasıydı. Federline Britney ile balaylarında kaydettiği özel görüntüleri basına sızdıracağını söyleyerek çocukların haklarını tümü ile istedi. Buna rağmen Britney, hakların %50'sini devretmeyi kabul etmedi. Boşanmanın hemen ardından yaşadıklarını sindiremedi ve bunalıma girdi, kendini içki ve gece hayatına vurdu. Sürekli Paris Hilton ile gezen Britney'in adı, önce Isaac Cohen, sonra ise JR Rotem ile aşk dedikodularına karıştı. Ardından da Kevin Federline velayet davası açtı. Mahkeme çocukları Kevin Federline'e verdi ve Britney haftada kısıtlı olarak çocuklarını görme kararı alındı. Bir süre sonra Spears, yeni albümü için çalışmaya başladı.

100.000.000 dolarlık servetiyle dünyanın 12. en zengin kadını seçildi. Yeni albümü için 3. albümünde birlikte çalıştığı Pharrell Williams görüşmelere başladı. Bu sırada çarpıcı bir haberle dünyası karardı. 25 Ocak'ta teyzesi Sandra Bridges Covington kansere yenik düştü ve hayatını kaybetti. Şubat ayında ikinci oğlu Jayden James'in resimleri basına sızdı. 16 Şubat'ta bir günlük rehabilitasyondan sonra saçlarını tamamen kazıttı ve iki dövme daha yaptırdı.

Zamanların pop ilahesi çökmüş bir halde hayatına geri döndü. Serveti bitme dercesine geldi. Mayıs ayında hayranlarına kendini gösterebilmek için 12-15 dakikalık konserler vermeye başladı. Konserleri gereken ilgiyi görmedi. Haziran ve Temmuz aylarında ise dansçı ve albüm başlığı seçimlerine başladı. Nihayet 31 Ağustos 2007 sabahı internette yayınlanan teklisi Gimme More daha çok yeni olmasına rağmen büyük ilgi gördü ve 2 günde çoklu ortam indirme listesinde 59. sıraya yükseldi. 13 Kasım 2007 tarihinde albümünü resmî olarak satışa çıkaracak olan Spears'ın klibi de gösterime girdi. Bu sırada Spears, Believe adlı yeni bir parfüm çıkarttı. Aynı zamanda bir paparazzi ile aşk yaşamaya başladı. Hayatı gittikçe düzensizleşti, çocuklarını daha seyrek görmeye başladı. Yanında bulundurduğu menajeri olaylara kayıtsız kalmaya devam etti.

Spears, sonrasında albümünden ikinci teklisi Piece of Me yayınlandı. Bu tekli listelerde ortalama üstü başarı gösterdi. Şarkıda magazincileri eleştiren Britney, kendini savunmayı da ihmal etmedi. Blackout albümü ve albümdeki şarkılar bazı eleştirmenler tarafından yerden yere vurulurken, bazı eleştirmenler tarafından bir başyapıt olarak gösterildi. 3. tekli olarak animasyon şeklinde klibe sahip Break the Ice, Amerikan listelerine 50 numaradan girdi. Her ne kadar listelerde başarı gösterememiş olsa da şarkı radyo istasyonlarında ve müzik kanallarında sıkça çalınmaya başladı.

 2008-2010: Vesayet davaları, Circus ve The Circus Starring Britney Spears

4 Ocak 2008'de medyanın eskiye döndüğünü düşündüğü Britney, evinde belirsiz bir maddenin etkisine girdi. Çocuklarını görmek için kocası Kevin Federline'dan Sean Preston ve Jayden James'i alan şarkıcı çocuklarını geri vermek istemeyince yüksek dozda madde bağımlılığı şüphesi ile hastaneye kaldırıldı. Durumunun iyi olduğu belirtilen şarkıcı 1 gün sonra hastaneden taburcu oldu.

Spears'ın tüm serveti babası Jamie Spears'a devredildi. Daha önceki menajeri Sam Luthfi ani bir kararla işten çıkarıldı ve sanatçının ünü, parası ve isminden yararlanmak suçu ile dava açıldı. Rehabilitasyondan, umulandan daha kısa sürede çıkan Spears, önceleri terapi için girdiği stüdyoda başarılı işler çıkarınca yeni bir kararla albüm çalışmalarına başladığını duyurdu. Mart'ta tek tek her şeyini gözden geçiren Spears ve babası, daha temkinli adımlar atmaya, kendine çekidüzen vermeye başladı.

Britney, yeni albümü Circus'ı 2 Aralık 2008'de, 27. yaş gününde çıkaracağını duyurdu. Ağustos'ta görünümünü yenileyen ve tekrar sağlıklı bir birey olan Spears, albümünün üzerine yoğunlaştı, bazı haklarını geri aldı, daha önce çalıştığı menajer ve asistanlarını geri çağırdı.

İlk tekli olan Womanizer'ın yapımını, Atlantalı yapım grubu The Outsyders üstlendi.

Bu tekli çıkar çıkmaz Billboard listelerine 93. sıradan giriş yaptı ve 1 hafta sonra #1 olarak, Billboard tarihinde en büyük sıçrayışı gerçekleştirdi.

Eylül ayında düzenlenen MTV Video Müzik Ödülleri gecesinde Piece of Me videosuyla En İyi Pop Videosu, En İyi Kadın Sanatçı Videosu ve Yılın Videosu dallarında kazandığı 3 MTV Ödülü'nün ardından klibi gelen tekli, daha çok ilgi gördü ve satış rakamı itunes listelerinde tavan yaptı.

Aralık ayında Jive Records, Spears'ın yeni albümü Circus'u piyasaya çıkardı. Spears albüm tanımıtmın Britney bu albümde, Dr. Luke (albüme adını veren Circus adlı şarkının yazarı ve bestecisi), Danja, Max Martin (Spears'ın ünlü şarkısı "...Baby One More Time" şarkısının bestecisi ve yazarı), Bloodshy & Avant ve Guy Sigsworth gibi besteci ve söz yazarlarından yardım aldı.
Spears albümünün tanıtımını Big Apple Circus ve Good Morning America işbirliği ile yine kendi doğumgününe denk gelen 2 Aralık 2008 de gerçekleştirdi. Olağanüstü performansı ve göz dolduran fiziği ile Britney, artık geri döndüğünü tüm dünyaya duyurdu. Albümü Circus, 2008 yılının sonunda çıkmasına rağmen, o yıl en çok satanlar listesine girdi.

Bu sırada Spears, Hidden Fantasy adlı yeni bir parfüm daha çıkardı.

İkinci klip "Circus" şarkısına çekildi. Bu şarkı sözleriyle dikkat çektiği gibi, başlayan yeni turnenin simgesi olan "sirk" temasını tanıttı. Candie's adlı giyim markasının yüzü olan Spears, fiziğini ve güzelliğini tekrar tekrar göz önüne serdi. Sanatçı, The Circus Starring: Britney Spears Tour kapsamında gittiği şehirlerde verdiği konserlerle büyük ilgi topladı. Toplamda 96 konser verdi. Üçüncü klip "If U Seek Amy" şarkısına çekildi. Şarkı gerek söz oyunu, gerek klibi ile büyük ilgi topladı. Bu klipten sonra yüzü olduğu Candie's markası sponsorluğunda "Radar" şarkısına klip çekildi. Britney, tüm yılını turne kapsamında ülkeleri dolaşıp, konser vererek geçirdi.

Albümünün adını da kullanarak daha öncekilerin devamı niteliğinde Circus Fantasy adlı yeni bir parfüm çıkaran sanatçının bu ürünü oldukça ilgi gördü.

Bu sırada MTV Video Müzik Ödüllerinde Womanizer teklisi ile En İyi Pop Videosu ödülünü aldı.

Kariyerinin onuncu yılına özel bir albüm için çalışmalara başlayan Spears, The Singles Collection adlı bir toplama albüm çıkaracağını duyurdu.Eylül ayında turnesinin son ayağına başlayan sanatçı, toplama albümünde yeni bir şarkının yer alacağını da ekledi. Ekim ayında, 3 adlı son derece sansasyon yaratan teklisini yayınladı. Şarkıda ...Baby One More Time yaratıcısı ile çalışan Spears, adından da anlaşılacağı gibi üçlü ilişkilere dikkat çekti. Daha önceki Billboard rekoru yine kendi elinde olan sanatçı, 3 teklisi ile 98 numaradan 1 numaraya atlayarak, kendi rekorunu egale etti. Amerika müzik listelerine bir numaradan giriş yaptı ve bununla birlikte 2006 yılından beri bu listelere bir numaradan giriş yapan ilk sanatçı oldu.

Kasım ayında "3" adlı şarkıya klip çekti. Bu klip yayınlandığı günden itibaren büyük etki uyandırdı. Şarkının video klibi, YouTube'da yayınlandığı bir hafta içinde 1 milyon kişi tarafından izlenerek bir rekora imza attı. Birçok radyo ve televizyon kanalında en çok istek alan şarkılar arasına girdi. Tekli ilk hafta içinde 285.000 kopya sattı. Ayrıca ITunes listelerinin zirvesine oturdu. "The Circus: Starring Britney Spears" adını verdiği turnesini ise 29 Kasım'da Adelaide'de verdiği bir konserle bitirdi. Bu turnenin bilet satışlarının geliri ise 131.8 milyon dolardır ve en kazançlı kadın turneleri arasında ilk 5'e giren en genç sanatçı oldu. Ocak 2010'da, Womanizer teklisi ile Grammy'ye aday oldu. Fakat Ödülü küçük bir farkla Lady GaGa ya kaptırdı. Ödül törenine kahverengi saçlar ve gösterişten uzak bir kıyafetle katılan sanatçı, uzun süredir birlikte olduğu Jason Trawick ile el ele gösterileri izledi ve artık olgunlaştığını herkese gösterdi. 2010 yılı kreasyonları için tekrar Candie's markasıyla anlaştı. Ardından kendi kreasyonu için kamera karşısına geçti ve reklam filmlerinde boy gösterdi. 2010'un yaz aylarında Spears,yeni parfümünü çıkaracağını duyurdu. Eylül'de Radiance adlı parfümü Elizabeth Arden tarafından piyasaya sürüldü. 28 Eylül 2010'da yayınlanacak Glee adlı dizide hit şarkılarının yer alacağı Britney/Brittany bölümünde kendini oynadı. Dizide yer aldığı bölüm Madonna ve Lady GaGa bölümünü geçerek Glee'nin en çok izlenen bölümü oldu ve dizide seslendirilen şarkılar iTunes listelerinde büyük başarılar elde etti.

 2011-2013: Femme Fatale ve The X Factor

2 Aralık 2010'da Britney, Twitter hesabı aracılığıyla hayranlarına müjdeli haberi vererek yeni albümünün 29 Mart 2011'de çıkacağını duyurdu. Bu albümden çıkacak olan ilk single çalışmasının adının ise "Hold It Against Me" olduğu açıklandı. Şarkı Billboard listelerine 1 numaradan girdi ve iTunes da yeni bir rekor kırdı. Şarkının klibi Rolling Stone tarafından 2011 yılının En İyi Klibi seçildi. Britney Spears'ın yeni şarkılarını dinleyen müzik otoriteleri şarkıcının en iyi dönemini yaşayacağını iddia etti. Ardından çıkardığı 2. single olan Till The World Ends müzik otorotilerince tam not aldı. Şarkı Amerika radyolarında Britney'nin şimdiye kadarki en büyük hiti haline geldi. Hot 100 Airplay listesinde 4 numaraya kadar yükseldi ve listede Britney'in en yüksek zirve noktası oldu. Albümün 3. single'ı olarak ilk önce Big Fat Bass düşünülse de daha sonra fan favorisi olan I Wanna Go seçildi ve 3. single olarak yayımlandı. Britney aynı zamanda kariyerinin 7. dünya turu olan The Femme Fatale Tour Amerika'da start verdi. Tur 79 konserden sonra sona erdi. Konser 2D ve 3D olarak filme alındı. Konser DVD'si 21 Kasım'da satışa sunuldu.

2011 MTV MVA ödüllerinde ömür boyu başarı ödülü aldı. 9 Eylül'de Spears yeni remix albümü, B in the Mix: The Remixes Vol. 2'yi çıkaracağını duyurdu. 16 Aralık'ta uzun süredir birlikte olduğu erkek arkadaşı Jason Trawick'le nişanlandı. 2012 yılının başında will.i.am 4. stüdyo albümü #willpower için Britney'le şarkı kaydedeceklerini duyurdu. Bu sırada Simon Cowell, The X Factor juriliği için Spears'la görüştüğünü bildirdi. Spears bir yılda 15 Milyon Dolar karşılığında juri olmayı kabul etti aynı zamanda Britney'in eski nişanlısı Jason Trawick de X Factor'de prodüktör olarak alındı. X Factor 12 Eylül'de Amerika'da yayınlanmaya başladı. Will.i.am ile yaptığı büyük düet Scream and Shout'un ilk 1 dakikalık gösterimi burada yayımlandı. Britney Spears, jüri olarak yer aldığı ilk sezonun sonunda programdan ayrılacağını duyurdu. Bu sırada Scream and Shout 71 ülkede 1 numaraya yerleşti. 2013 Ocak ayında, 2011'de nişanlandığı Jason Trawick'ten ayrıldı. Britney 8. albümünün 2013 yılının sonunda çıkacağını hayranlarıyla paylaştı. Aynı yıl Şirinler filmi için şarkı söylemek üzere stüdyoya girdi.

 2013-2017: Britney Jean ve Las Vegas Konserleri

2013 yazında vizyona girecek olan Şirinler 2 filmi için bir şarkı kaydeden sanatçı, şarkının adının "Ooh La La" olduğunu duyurdu. Şarkının demosu sızdı fakat Britney Spears 17 Haziran'da yayınlanacağını ve klipte de çocukları Jayden James ve Sean Preston'un oynadığını duyurdu. Britney boş durmayıp, sonbaharda Las Vegas konserlerine  başlayacağını belirtti. Başta Celine Dion olmak üzere birçok şarkıcı tarafından Las Vegas konserlerine destek geldi. Shape dergisinin kapağına bikinili ve seksi fotoğraflarıyla konuk oldu. Ooh La La şarkısının video klibi 11 Temmuz 2013 tarihinde yayınlandı. Klipte çocukları Sean Preston ve Jayden James de oynamaktadır. Britney, 28 Temmuz 2013 tarihinde yapılan Şirinler 2 galasına çocuklarıyla beraber katılmıştır. Britney, yeni albümünün çıkış teklisinin Work Bitch olduğunu, 17 Eylül'de yayınlanacağını ve aynı gün Las Vegas konserlerini duyuracağını açıkladı. Britney, Work Bitch'in video klip çekimlerini Nevada Çölü'nde gerçekleştirdi. Ancak şarkının internete sızmasıyla ve 15 Eylül'de yayınlamak zorunda kaldı. 17 Eylül'de Good Morning America programına katılarak Las Vegas konserlerinin isminin Piece Of Me olduğunu ve detayları açıkladı. Ayrıca yeni albümün de 3 Aralık'ta çıkacağını duyurdu. Work Bitch klibini 2 Ekim'de yayınladı. Britney, Londra'ya giderek albüm tanıtımı yapmaya başladı. Albümünün en kişisel albümü olduğunu söyleyen şarkıcı, albümün isminin kendi adını taşıyan ''Britney Jean'' olduğunu açıkladı. Britney Jean 3 Aralıkta yayınlandı. İlk haftasında 107 Bin satarak Billboard 200 Listesine 4 Numaradan girdi. Las Vegas Konserleri 27 Aralık'ta başladı. 2 yıl sürecek olan konserlerde Britney toplam 50 show yapacaktı. Konserlerin beklenenden daha fazla ilgi görmesi üzerine 30 show daha eklendi ve toplam 80 showa çıkarıldı.

Spears kadın iç çamaşırı sektörüne girerek ''Intimate:Britney Spears'' adını verdiği koleksiyonu Eylül'de tanıttı. Amerika ve Avrupa'da tanıtımlar gerçekleşti. Britney Spears, "Piece Of Me" konser serisiyle Las Vegas'ın kalkınmasına katkı sağladığı için şehrin sembolik anahtarı Las Vegas valisi tarafından kendisine sunuldu ve her yıl Kasım aynın beşinci gününün bundan sonra "Britney Günü" olarak kutlanacağı bildirildi.

Iggy Azalea, 25 Mart tarihinde Britney Spears'la "Pretty Girls" adında ortak bir şarkı üzerinde çalıştıklarını onayladı. Şarkı 5 Mayıs 2015'te piyasaya sunuldu. Billboard Hot 100 listesine 29 numaradan girdi. Spears ve Azalea 2015 Billboard Müzik Ödülleri'nde performans sergilediler. Performans müzik otoriteleri tarafından büyük beğeni topladı.16 Haziran 2015'te Giorgio Moroder'ın yeni albümü için Suzanne Vega şarkısı ''Tom's Diner''ı coverladı. Şarkı büyük beğeni topladı. 2015 Teen Choice Awards'da Candies Stil ikonu ödülü ile 9. Teen Choice Awards ödülü kazandı. 9 Ekim'de İtalyan DJ Giorgio Moroder Britney Spears'ın seslendirdiği Tom's Diner adlı şarkısını dördüncü single olarak yayınladı. Kasım ayında kendisi olarak The CW kanalında yayınlanan Jane The Virgin adlı dizinin ikinci sezon beşinci bölümünde konuk oyuncu olarak yer aldı. Dizide Gino Rodriguez'in canlandırdığı karakterle epik Toxic performansını gerçekleştirdi. Dizinin ilk yayınlandığı günden itibaren en çok reyting alan bölümü oldu.

 2016: Glory
2016'da Spears, yeni albüm kayıtlarının başladığını sosyal medya üzerinden duyurdu. 1 Mart 2016'da V dergisi 100. sayısında Spears'ın kapak kızı olabileceğini ve 8 Mart 2016'ya ayarlandığını ayrıca üç farklı kapak çekimi için Mario Testino ile çalışacaklarını duyurdu. Derginin baş editörü Stephen Gan, Spears'ın "V100" için seçildiğini çünkü müzik endüstrisinin ikonu olduğunu söyledi ve "Kim onun müziklerini dinleyerek büyümedi ki?" diye yazdı. Gündelik oyun olan RPG oyunu Britney Spears: American Dream 2016 yılının Mayıs ayında Glu Mobile tarafından iOS ve Google Play platformlarında yayımlandı. 22 Mayıs 2016'da Spears, 2016 Billboard Müzik Ödülleri gecesinde eski single'larından oluşan bir performans sergiledi. Gecenin açılışında Billboard Milenyum Ödülü'nü aldı.

15 Temmuz 2016'da, yakında yayımlanacak olan dokuzuncu stüdyo albümü Gloryden ilk single'ı "Make Me..." yayımlandı. 3 Ağustos 2016'da Spears yeni albümünün 26 Ağustos 2016'da yayımlanacağını duyurmuş ve albümünü de çıkarmıştır. Spears 25 Agustos'ta James Corden Carpool Karaoke programında eski ve Glory'den bazı şarkıları seslendirdiler. 26 Agustos'ta 9 yıllık aradan sonra VMA'ya muhteşem bir dönüş yapan Spears; birçok kaynaktan da muhteşem övgüler aldı. 1 Eylül'de 15 yıllık aradan sonra Today Show programına katıldı. 8 Eylül'de Ellen DeGeneres programına katıldı. 24 Eylül'de İHeartRadio Müzik Festivali'nde performans yaptı. 27 Eylül'de Londra'da Apple Müzik Festivali'nde sahne aldı. 1 Ekim'de 8 yıllık aradan sonra The Jonathan Ross Show programına katıldı. 10 Aralık'ta ise Britney B96 Pepsi Jingle Bash'da sahne alacak.

 #FreeBritney Hareketi

() Amerikalı şarkıcı Britney Spears'ın 2008'den beri devam eden hukuksal vasiliğinin sona erdirilmesini savunan bir sosyal harekettir. 13 yıldan fazla bir süre boyunca özgür iradesi dışında işine, hayatına el konuldu ve ailesi Britney'in mal varlığını elde etmek için onu bir çocuk gibi yönetti. #FreeBritney' hareketi, Spears'ın kendi iradesi dışında, zorla bir psikiyatri tesisine gönderildiğinin ortaya çıktığı 2019 senesinde Twitter'da başladı ve giderek büyüdü. 2021 yılında Britney'in hayatını ve vasiliği ele alan Hulu yapımı belgesel Framing Britney Spears yayınlandıktan sonra olay tüm dünyada duyuldu ve büyük bir ses getirdi. Aynı zamanda Netflix'te vasiliği derinlemesine ele alan Britney VS Spears adında bir belgesel yayınlamıştır. Britney'in ve fanlarının uzun mücadelesinden sonra vasilik 12 Kasım 2021 tarihinde sona ermiştir.

 Hayırseverlik

Şarkıcı, ihtiyaç sahibi çocuklara yardım etmek için kurulmuş bir hayır kurumu olan Britney Spears Vakfı'nı kurdu. Vakfın arkasındaki felsefe, müzik ve eğlencenin çocuklara fayda sağlayabilecek iyileştirici bir niteliğe sahip olmasıydı. Vakıf ayrıca, kampçıların yeteneklerini keşfetme ve geliştirme fırsatına sahip oldukları yıllık Britney Spears Sahne Sanatları Kampı'nı da destekledi. Nisan 2002'de, Spears ve Britney Spears Vakfı'nın çabalarıyla İkiz Kuleler Fonu'na New York Şehri de dahil olmak üzere 11 Eylül 2001'deki terörist saldırılardan etkilenen üniformalı hizmet kahramanlarının çocuklarını desteklemek için 1 milyon dolar bağış yapıldı. İtfaiye ve Acil Sağlık Hizmetleri Komutanlığı, New York Polis Departmanı, New York ve New Jersey Liman Başkanlığı, New York Eyalet İdare Ofisi ve diğer devlet daireleri çocuklarına bağışlarda bulundu. Ancak, 2008 yılında Vakfın 200.000 $ açık vermiş olduğu bildirilmiştir.

 Diskografi

 Stüdyo albümleri
 1999: ...Baby One More Time 2000: Oops!... I Did It Again 2001: Britney 2003: In the Zone 2007: Blackout 2008: Circus 2011: Femme Fatale 2013: Britney Jean 2016: Glory Toplama albümler
 2004: Greatest Hits: My Prerogative 2005: B in the Mix: The Remixes 2009: The Singles Collection 2011: B in the Mix: The Remixes Vol. 2 2012: Oops!... I Did It Again: The Best Of Britney Spears 2012: Playlist: The Very Best Of Britney Spears 2013: The Essential Britney Spears 2020: Oops!... I Did It Again (Remixes and B-Sides) EP'ler
 2004: Britney Spears: In the Zone 2005: Chaotic 2005: Key Cuts from Remixed Turneleri ve Konserleri
1998: The L'Oreal Hair Zone Mall Tour
1999: ...Baby One More Time Tour2000: Crazy 2K Tour 2000: Oops!... I Did It Again World Tour 2001-2002: Dream Within a Dream Tour 2004: The Onyx Hotel Tour2007: The M+M's Tour
2009: The Circus Starring: Britney Spears 2011: Femme Fatale Tour 2013-2017: Britney: Piece of Me''

Filmografi
 Corporate Animals (2019)
 Jane The Virgin (2015)
 I am Britney Jean (2013)
 I am The Femme Fatale (2011)
 Glee (2010)
 For The Record (2008)
 How I Met Your Mother (2008)
 Will&Grace (2006)
 Britney & Kevin: Chaotic (2005)
 Brave New Girl (2004)
 Pauly Shore Is Dead (2003)
 Fahrenheit 9/11 (2003)
 Crossroads (2002)
 Austin Powers in Goldmember (2002)
 Longshot (1999)
 The Mickey Mouse Club (1991-1993)

Kaynakça

Dış bağlantılar

1981 doğumlular
Mississippi doğumlular
20. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
Amerikalı kadın müzisyenler
Amerikalı çocuk şarkıcılar
Amerikalı kadın pop şarkıcıları
Amerikalı kadın dizi oyuncuları
Amerikalı kadın sinema oyuncuları
Amerikalı kadın tiyatro oyuncuları
Amerikalı Hristiyanlar
İngiliz asıllı Amerikalılar
Malta asıllı Amerikalılar
MTV Video Müzik Ödülü sahipleri
Grammy Ödülü sahipleri
Dünya Müzik Ödülü sahipleri
Gey ikonu
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
En İyi Dans Kaydı Grammy Ödülü sahipleri
En İyi Şarkı MTV Avrupa Müzik Ödülü sahipleri
MTV Avrupa Müzik Ödülü sahipleri
MTV Video Müzik Ödülleri En İyi Pop Video Klibi sahipleri
En Kötü Yardımcı Kadın Oyuncu Altın Ahududu Ödülü sahipleri

Britney Spears


Lissèzoun est l'un des dix arrondissements de la commune de Bohicon dans le département du Zou au centre du Bénin.

Géographie

Localisation
Lissèzoun est situé au centre Ouest de la commune de Bohicon.

Administration
Sur les soixante six villages et quartiers de ville que compte la commune de Bohicon, l'arrondissement de Lissèzoun en groupe  villages.

Histoire
L'arrondissement de Lissèzoun est une subdivision administrative béninoise.

Dans le cadre de la décentralisation au Bénin, il devient officiellement un arrondissement de la commune de Bohicon, le 27 mai 2013, après la délibération et adoption par l'Assemblée nationale du Bénin. Ceci se déroule lors de la séance du 15 février 2013 de la loi N° 2013-O5 du 15/02/2013 portant création, organisation, attributions et fonctionnement des unités administratives locales en République du Bénin.

Démographie
Selon le recensement de la population de  conduit par l'Institut national de la statistique et de l'analyse économique (INSAE), Lissèzoun compte 1700 ménages avec .

Galerie de photos

Notes et références

Zou
Bohicon
Arrondissement au Bénin

Lissèzoun


Brendibadesi (O.L.: Brandywine), Tolkien'in kurguladığı hayalî Orta Dünya evreninde bir nehirdir.

Üçüncü Çağ'da Eriador'un üç büyük ırmağından biri idi. Tepelerden aşağıya, yok olan Arnor krallığının bir zamanlar merkezini oluşturan Evendim Gölü kıyısındaki Annúminas'tan geçerek güneybatıya doğru akan bu ırmak, Shire ile Eski Orman'ı geçtikten sonra Mavi Dağlar'ın güney ucundan denize dökülüyordu.

Etimoloji
Bütün nehir boyunca yalnızca iki yerden geçit vardı: Bunlar, Shire'ın güneyindeki Sarn Geçidi ile Shire'ın doğusunda, Eski Orman'ın hemen kuzeyinde ve Büyük Doğu Yolu'nun üzerinde yer alan Bridge of Stonebows (Taşkemerler Köprüsü) idi. Irmağın Elfçe ismi, rengine atfen ve "sarı-kahverengi ırmak" anlamına gelen Branduin idi. Brandywine adı ise, Shire'ın doğu sınırını belirlediğinden "sınır-suyu" anlamına gelen ırmağın asıl Hobbitçe ismi Branda-nîn'in Ortak Lisan'a tercüme edilmiş halidir. Zamanla bu ad, "eski bira" anlamına gelen Bralda-hîm biçiminde bozulmuş olduğundan, Brandywine olarak tercüme edilmiştir.

Orta Dünya nehirleri

Brendibadesi


Tatsuki Noda (født 2. april 1998) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Vissel Kobe.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Tatsuki Noda