Sfinții Cosma și Damian (în ; în ; în ; d. aprox. 287) au fost doi medici arabi, presupuși frați gemeni și martiri creștini din epoca timpurie a creștinismului. Ei au practicat profesia de medici în portul Aegeae și apoi în provincia romană Siria.

Faptul că nu acceptau nici o plată pentru serviciile lor a făcut ca ei să fie numiți Anarghiroi (din cuvântul grecesc Ανάργυροι, care înseamnă "fără arginți", de unde provine expresia "doctori fără de arginți"); s-a spus că prin aceasta ei i-au atras pe mulți la credința creștină.

Biografie

Nu se știe nimic despre viața lor, cu excepția faptului că au suferit martiriul în Siria în timpul persecuției anticreștine a împăratului Dioclețian. Conform tradițiilor creștine, frații gemeni s-au născut în Arabia și au devenit medici pricepuți.

Saladino d'Ascoli, un medic italian din secolul al XVI-lea, susține că excipientul medieval, o pastă alcătuită dintr-un medicament amestecat cu zahăr și apă sau miere destinat administrării orale, cunoscut sub numele de opopira, un compus complex folosit pentru a trata diverse boli, inclusiv paralizia, a fost inventat de Cosma și Damian.

În timpul persecuției anticreștine din vremea împăratului Dioclețian, Cosma și Damian au fost arestați prin ordinul prefectului Ciliciei, un anume Lysias, care le-a cerut sub tortură să renunțe la credința creștină. Cu toate acestea, potrivit legendei, cei doi au rămas credincioși credinței lor, fiind atârnați pe o cruce, loviți cu pietre, săgetați și, în cele din urmă, au fost executați prin decapitare. Anthimus, Leontius și Euprepius, frații lor mai mici, care nu au fost despărțiți de ei de ei pe parcursul vieții, au împărtășit același sfârșit martiric.

Venerarea lor

Venerarea medicilor martiri Cosma și Damian s-a răspândit repede dincolo de Constantinopol; relatări ale martiriului lor au fost rescrise de diverși autori precum Andrei Criteanul, Petru din Argos, Teodor al II-lea Laskaris și un anume Maxim în jurul anului 1300. Au fost păstrate legende și în limbile siriacă, coptă, georgiană, armeană și latină.

Încă din secolul al IV-lea, bisericile dedicate sfinților gemeni au fost înființate la Ierusalim, în Egipt și în Mesopotamia. Devotamentul față de cei doi sfinți s-a răspândit rapid atât în Orient, cât și în Occident. Theodoret menționează răspândirea presupuselor lor moaște. Relicvele lor, considerate miraculoase, au fost îngropate în orașul Cyrus din Siria. Au fost construite biserici în onoarea lor de arhiepiscopul Proclu și de împăratul Iustinian I (527-565), care au restaurat somptuos orașul Cyrus și l-au dedicat gemenilor, dar au adus presupusele lor moaște la Constantinopol; acolo, după vindecarea lui, atribuită mijlocirii lui Cosma și Damian, Iustinian a construit și împodobit în semn de recunoștință o biserică la Constantinopol și a devenit un loc celebru de pelerinaj. La Roma papa Felix al IV-lea (526-530) a rededicat Biblioteca Păcii (Bibliotheca Pacis) ca bazilică a Sfinților Cosma și Damian în Forumul Vespasian. Biserica este în mare parte reconstruită, dar încă renumită pentru mozaicurile din secolul al VI-lea în care sunt reprezentați sfinții.

Sfinții Cosma și Damian sunt considerați patronii medicilor, chirurgilor și farmaciștilor și sunt uneori reprezentați cu însemne medicale.

Venerarea în creștinismul răsăritean

În Biserica Ortodoxă Răsăriteană, Bisericile Catolice Răsăritene și Bisericile Ortodoxe Orientale, Sfinții Cosma și Damian sunt venerați ca un tip de sfinți cunoscuți sub denumirea de doctori fără de arginți (în , anarghiroi, "fără bani"). Această clasificare a sfinților este unică în Biserica Răsăriteană și se referă la cei care se vindecă doar din dragoste pură pentru Dumnezeu și pentru om, respectând cu strictețe porunca lui Isus: "în dar aţi luat, în dar să daţi". («Δωρεὰν ἐλαβέ, δωρεὰν δότε... » ) În timp ce fiecare dintre doctorii fără de arginți are propria zi de prăznuire, toți sunt sărbătoriți împreună în prima duminică din luna noiembrie, într-o sărbătoare cunoscută sub numele de Soborul doctorilor fără de arginți.

Ortodocșii sărbătoresc nu mai puțin de trei seturi diferite de sfinți, numiți Cosma și Damian, fiecare cu o zi de prăznuire distinctă:

 Sfinții Cosma și Damian din Cilicia (Arabia) (17 octombrie) Frați, conform legendei creștine, ei au fost bătuți și decapitați împreună cu alți trei creștini: Leontius, Anthimus și Eutropius.
 Sfinții Cosma și Damian din Asia Mică - alternativ, ai Mesopotamiei (1 noiembrie) Fii gemeni ai Sfintei Teodota. Au murit în mod pașnic și au fost îngropați împreună la Thereman din Mesopotamia.
 Sfinții Cosma și Damian de la Roma (1 iulie) Frați, conform tradiției creștine, ei au fost martirizați în afara Romei de către un medic păgân invidios în timpul domniei împăratului roman Carinus (283-284).

Icoanele ortodoxe ale sfinților îi prezintă ca fiind laici care au cutii de medicamente. Fiecare dintre ei ține adesea în mână o lingură cu care dă medicamente. Mânerul lingurii este reprezentat în mod obișnuit în formă de cruce pentru a indica importanța vindecării spirituale, similară cu cea a vindecării fizice, și a faptului că toate vindecările vin de la Dumnezeu.

Biserici

Australia
 Biserica ortodoxă coptă Sf. Maria și Sf. Cosma și Damian
 Biserica catolică Sf. Damiana din Bundoora, Victoria
 Biserica ortodoxă greacă Sf. Anargiri din Oakleigh, Victoria

Brazilia
 Biserica Sfinților Cosme și Damião din Igarassu, Pernambuco

Bulgaria
 Mănăstirea Sandanski "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian"
 Mănăstirea Kuklen "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian"
 Mănăstirea Ghighinți "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian"
 Biserica "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian" din Sandanski
 Biserica "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian" din Svetovraceane
 Biserica "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian" din Plovdiv
 Biserica "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian" din zona Smolean
 Biserica "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian" din Belaștița
 Biserica "Sf. Bezsrebreniți Cosma și Damian" din Kricim

Canada
 Biserica Saint-Côme din comitatul regional Matawinie, Quebec

Croația
 Biserica Sf. Cosma și Damian din Lastovo

Anglia
În Biserica Anglicană există foarte puține biserici dedicate Sf. Cosma și Damian:
 Blean, Kent, biserica Sf. Cosmus și Sf. Damian din Blean;
 Challock, Kent;
 Keymer, Sussex, Biserica Sf. Cosma și Damian din Keymer;
 Sherrington, Wiltshire, biserica Sf. Cosmo și St Damian de pe valea râului Upper Wylye;
 Stretford, lângă Leominster, Herefordshire, biserică ce nu mai este folosită și se află în grija Churches Conservation Trust.
 Gospel Oak, nordul Londrei, Biserica ortodoxă freacă Sf. Cosma și Damian (la 1 Gordon House Road, Londra NW5)

Franța
 Biserica Saint Côme-Saint Damien din Luzarches, Val d'Oise, Franța
 Biserica Saint Côme-Saint Damien din Paris, Franța
 Biserica Saint Côme-Saint Damien din Chamboulive, Franța
 Biserica Saint Côme-Saint Damien din Serdinya, Franța

Germania
 Biserica Ss. Cosmae et Damiani, Stade

Goa
 Igreja dos Santos Cosme e Damião din Bogmalo

Grecia
 Capela Agioi Anargyroi din orașul Servia, ce datează din secolul al X-lea.
 Biserica din orașul Kastoria, ce datează din secolul al XI-lea.

Italia
 Bazilica Santi Cosma e Damiano din Roma
 Chiesa Matrice-Basilica minore Pontificia din 18 februarie 2000, sanctuar din 12 septembrie 1938, parohie din 16 martie și 19 aprilie 1814 a Sfinților Medici și Martiri Cosma și Damian din Alberobello, Puglia, Italia

Macedonia
 Biserica "Sv. Kuzman i Damjan" din Ohrid
 Biserica "Sv. Kuzman i Damjan" din Jedoarce, Tetovo
 Biserica "Sv. Kuzman i Damjan" din Govrlevo, Skopje
 Biserica "Sv. Kuzman i Damjan" din Triangla, Skopje
 Biserica "Sv. Kuzman i Damjan" (Bolnicka Crkva) din Veles (Sveti Besrebrenici Kozma i Damjan)

Mexic
 Biserica Sf. Cosma și Damian din Mazatecochco, Tlaxcala
 Biserica Sf. Cosma și Damian din Xaloztoc, Tlaxcala
 Biserica Sf. Cosma și Damian din San Damián Texoloc, Tlaxcala

Paraguay
 Misiunea Iezuită San Cosme y San Damian

Rusia
 Biserica Sf. Cosma și Damian din Novgorod

Serbia
 Biserica Sf. Cosma și Damian din Ivanjica

Slovacia
 Kostol sv. Kozmu a Damiána, Bratislava - Dúbravka
 Kostol sv. Kozmu și Damiána, Trenčín - Biskupice
 Kostol sv. Kozmu și Damiána, Kšinná

Statele Unite ale Americii
 Capela San Cosme y Damián din Tucson, Arizona
 Biserica Sf. Cosma și Damian din Punxsutawney, Pennsylvania
 Capela Sf. Cosma și Damian din Utica, NY
 Societatea Sf. Cosma și Damian din Cambridge, MA
 Societatea Sf. Cosma și Damina a Bisericii Sf. Anton și Sf. Agnes din Utica, NY
 Biserica Sf. Damian din Oak Forest, IL
 Biserica Sf. Cosma și Damian din Twinsburg, Ohio

Ungaria
 Biserica Sf. Cosma și Damian din Vát, Ungaria

Note

Lectură suplimentară
 Acta sanctorum, 27 septembrie, p. 432, paragraful 187

Legături externe
 Catholic Encyclopedia:Sts. Cosmas and Damia
 Leslie G. Matthews, "SS. Cosmas and Damian—Patron Saints of Medicine and Pharmacy: Their Cult in England" in Medical History: notes on the few English churches dedicated to these saints
 Wonderworkers and Unmercenaries Cosmas and Damian of Asia Minor (November 1) Eastern Orthodox icon and synaxarion
 Holy Wonderworking Unmercenary Physicians Cosmas and Damian at Rome (July 1)
 Martyrs and Unmercenaries Cosmas Damian in Cilicia (October 17)
 Synaxis of the Holy Unmercenaries Icon
 Representations of Saints Cosmas and Damian
 Saints Cosmas and Damian at the Christian Iconography web site
 "Here Follow the Lives of Saints Cosmo and Damian" from the Caxton translation of the Golden Legend
 The Feast of Saints Cosmas and Damian, Cambridge, MA
 Colonnade Statue St Peter's Square

Nașteri în secolul al III-lea
Decese în 287
Medici romani
Doctori fără de arginți
Martiri creștini din timpul persecuției lui Dioclețian

Cosma și Damian


An Pelexia ghiesbreghtii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Szlach., Mytnik ngan Piotr Rutkowski. An Pelexia ghiesbreghtii in nahilalakip ha genus nga Pelexia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pelexia

Pelexia ghiesbreghtii


Anglo-španjolski pomorski rat (1654. – 1659.), posle uspješno završenog prvog anglo-nizozemskog pomorskog rata, Engleska koja je osigurala, proširila i učvrstila svoj udio u svjetskoj pomorskoj trgovini, ušla je u rat sa Španjolskom s ciljem direktnog napada na njezine kolonije.

Pohodi dviju engleskih eskadri

Eskadra Blake
U ljeto 1654. opremljene su dvije eskadre. Prva, od 25 brodova, upućena je krajem rujna iste godine u Sredozemno more pod zapovjedništvom admirala Roberta Blakea. On je prisilio papu Aleksandra VII. i velikog vojvodu od Toskane da plate odštetu zbog pomaganja engleskog princa Ruperta i Nizozemaca u prvom anglo-nizozemskom ratu. Kako je tuniski dej odbio osigurati sigurnost engleskih brodova i građana od tuniskih gusara, Blake je 9. travnja 1655. uplovio s 15 brodova u dobro utvrđenu luku Porto Farina (Rhār al-Melah), usidrio se ispred bitnica i uništio ih nakon četvorosatne topničke borbe. Engleske naoružane barkase prodrle su u unutrašnju luku i spalile 9 tuniskih ratnih brodova. Početkom lipnja Blake je stigao pred Calais i otpočeo blokadu luke i španjolske obale radi hvatanja Srebrna flota, ali se u rujnu povukao. Blokada španjolske obale nastavljena je sredinom ožujka 1656. U rujnu iste godine Blakeova eskadra je presrela i nakon žestoke bitke zarobila i potopila Srebrnu flotu koja se vraćala iz Meksika u domovinu. Drugi dio flote je Blake uništio 20. travnja 1657. u luci Santa Cruz de Tenerife.

Eskadra Penn
Drugu eskadru od 18 ratnih i 20 transportnih brodova s 3,000 vojnika poveo je admiral William Penn u Zapadnu Indiju. Oslanjajući se na otok Barbados i prikupivši pojačanja s engleskih posjeda na Karibima, Englezi su se u travnju 1655. iskrcali 7,000 vojnika na Hispaniolu (La Española). Španjolci su pobijedili iskrcane jedinice, pa su se one povukle na svoje brodove i otplovile prema Jamajci gdje su od 10. do 17. svibnja osvojile slabo branjeni otok.

Kraj rata i njegove poljedice
Potpisivanjem dvaju sporazuma u Madridu (1667. i 1670.), Španjolska je Engleskoj prepustila Jamajku, Kajmanske otoke te neke posjede u Europi. Uz to engleski su brodovi mogli bez prepreka ploviti po Karipskom moru i prvi put se nisu smatrali kao mogući gusari.

Literatura

 "Anglo-španski pomorski ratovi", U: Vojna enciklopedija, sv. 1., Beograd: Izdanje redakcije Vojne enciklopedije, 1970., str. 153. – 154.
 J. S. Corbett, The Navy During the Spanish War 1585—1587, London, 1894.
 F. C. Duro, Armada Española desade la unión de los reinos de la Castilla y de León et Aragón, 9 t., Madrid, 1895.;1903.
 J. S. Corbett, Drake and the Tudor Navy, I—II t., London 1898.
 J. S. Corbett, England in the Mediterranean, I—II t., London 1904.
 A. Stenzel, Seekriegsgeschichte, II t., Hannover-Leipzig, 1909.

Povijest Španjolske
Povijest Engleske
Nizozemska vojna povijest
Španjolska vojna povijest
Povijest Italije
Povijest Tunisa
Povijest Haitija
Ratovi 17. stoljeća


Jakob Fellman (født 25. marts 1795 i Rovaniemi, død 8. marts 1875 i Lappajärvi) var en finsk præst og videnskabelig forsker.

Fellman levede hele sin præstetid i det nordligste Finland. Han lærte der det samiske sprog og skrev på det religiøse bøger. Han studerede de økonomiske og naturvidenskabelige forhold i Lapland, gav oplysning derom til finske og russiske videnskabsmænd samt skrev selv om disse ting. Fellman samlede en mængde stof til belysning af Laplands historie og oldtidsreligion, udgivet 1906 af sønnen, præsident i Vasa hovrätt, Isak Fellman, i 4 bind: Anteckningar under min Vistelse i Lappmarken af Jakob Fellman.

Kilder

Præster fra Finland
Religionshistorikere
Historikere fra Finland

Jakob Fellman


Adam Bandt, né le   à Adélaïde, est un homme politique et avocat australien, chef du parti des Verts australiens et premier représentant de ce parti à la Chambre des représentants.

Biographie
Après des études de droit à l'université Murdoch en Australie-Occidentale, il devient solliciteur pour un cabinet d'avocat de 1997 à 2008. Il complète une thèse de doctorat à l'université Monash et devient barrister (avocat plaidant) en 2008, jusqu'à son entrée au Parlement en 2010.

Aux élections fédérales australiennes de 2010, il entre à la Chambre des représentants comme député de la circonscription de Melbourne, couvrant le centre de cette ville. Il est le premier Vert à entrer à cette Chambre, les Verts ayant surtout des élus au Sénat. Les élections de 2010 ayant produit un parlement sans majorité, le Parti travailliste australien de Julia Gillard ne peut gouverner qu'avec l'appui d'Adam Bandt et de députés sans étiquette (Tony Windsor, Robert Oakeshott et Andrew Wilkie). En échange, les Verts et les indépendants obtiennent notamment une réforme des procédures parlementaires, permettant davantage aux députés d'arrière-ban de s'exprimer à la Chambre. Durant cette législature 2010-2013, Adam Bandt introduit et fait adopter avec le soutien des travaillistes une proposition de loi reconnaissant la maladie professionnelle des pompiers atteints d'un cancer à cause de leur travail.

Réélu député de Melbourne aux élections de 2013, 2016 et 2019, Adam Bandt brigue sans succès la direction des Verts en 2015, puis est élu chef du parti en 2020, succédant à Richard Di Natale. Il annonce les priorités du parti pour les années à venir : une Nouvelle Donne verte (Green New Deal) pour relancer l'industrie manufacturière ; et la gratuité des soins dentaires et de l'enseignement supérieur.

Notes et références

Liens externes

Naissance en mars 1972
Personnalité des Verts australiens
Membre de la Chambre des représentants australienne

Adam Bandt


Triple boogie er en dansk eksperimentalfilm fra 1948 instrueret af Richard Winther.

Handling
En collage af forskellige billedelementer, bl.a. papirklip og kundstværker, der tematiserer forholdet mellem kunstneren og hans muse. Men der er også billeder, som ligger uden for denne 'rammehistorie'.

Referencer

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 1948

Triple boogie


Animals, aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Animals (albüm), Pink Floyd'un 1977 yılında çıkardığı müzik albümü
 Animals (Maroon 5 şarkısı), Maroon 5 grubunun bir şarkısı
 The Animals, 1960'lı yıllarda kurulmuş bir müzik grubu

Animals


Osmanlı Devleti'nde sadrazamlık yapmış kişilerin isimleri Osmanlı tarihi dönemlerine göre şu listelerde bulunmaktadır:

 (1299-1453): Kuruluş dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
 (1453-1579): Yükseliş dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
 (1579-1699): Duraklama dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
 (1699-1773): Gerileme dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
 (1773-1922): Dağılma dönemi Osmanlı sadrazamları listesi

Osmanlı İmparatorluğu'nda Kuruluş dönemi 11, Yükseliş dönemi 34, Duraklama Dönemi 82, Gerileme dönemi 48 ve Çöküş dönemi 117 olmak üzere toplam 292 sadrazam ataması yapıldı. Birden fazla aynı göreve gelen sadrazamlar sayılmazsa, toplamda 218 farklı isim Osmanlı Sadrazamı olarak görev yaptı.
Osmanlı İmparatorluğu 623 sene hüküm sürdü. 36 padişah görev yapmış bazıları birden fazla sürelerle görev yaptığında toplamda 39 defa padişahlık cülusu ve toplam 292 defa sadrazam ataması yapıldı.
En uzun süre sadrazamlık görevini 1364-1387 yılları arasında toplam 22 yıl süreyle Çandarlı Kara Halil Hayrettin Paşa yapmıştır.
En kısa süre sadrazamlık görevini 5 mart 1656 tarihinde 4 saat süreyle Zurnazen Mustafa Paşa yapmıştır.
En fazla sadrazam atamasını 18 sadrazamla IV. Mehmed yaptı.
En az sadrazam ataması 1 sadrazamla I. Bayezid'dir.
En fazla sadrazamlık görevine 9 kez atanan Mehmed Said Paşa'dır.

Dış bağlantılar
 T.C. Devlet Arşivleri

Osmanlı sadrazamları listesi


Charles-Alphonse Du Fresnoy (París, 1611- Villiers-le-Bel,16 de enero de 1668) pintor, poeta y crítico literario francés hijo de un boticario.

Quisieron que fuera médico y fue educado en latín y griego, pero tenía una vocación por las bellas artes y estudió con François Perrier, Simon Vouet y Pierre Mignard, con quien visitó Italia.

Como poeta su obra más representativa es De Arte graphica, publicada póstumamente por Roger de Piles en París en 1668.

Bibliografía
 Jacques Thuillier, À propos de Charles-Alphonse Du Fresnoy: du «Maître de Stockholm» au «Maître de Cassel», en Revue de l'Art, n.° 111, 1996.

Notas

Pintores de Francia del siglo XVII

Escritores de Francia del siglo XVII
Escritores en latín
Pintores de París
Escritores de París

Miembros de la Academia real de arquitectura
Nacidos en París

Charles Alphonse du Fresnoy


Skógafoss er en 25 m bred og 60 m høj foss (vandfald) ca. 5 km vest for Skógar og syd for Eyjafjallajökull på det sydlige Island. Fossen, som er en af Islands smukkeste, blev fredet i 1987. På grund af mængden af vanddamp, som vandfaldet vedvarende producerer, er en enkelt eller dobbelt regnbue normalt synlig på solrige dage.

Geografi

Fossen ligger på klipperne af en tidligere kystlinie. Efter, at kystlinjen var trukket tilbage ud mod havet (den ligger nu i en afstand af ca. 5 km fra Skógar) forblev de tidligere havklipper tilbage liggende parallelt med kysten over hundreder af kilometer og skabte sammen med nogle bjerge en klar grænse mellem kystnære lavland og Islands højland.

På den østlige side af vandfaldet fører et vandresti og tursti op til passet Fimmvörðuháls mellem gletsjerne Eyjafjallajökull og Mýrdalsjökull. Stien går ned til Þórsmörk på den anden side og fortsætter som den berømte Laugavegur til Landmannalaugar.

Folklore

Ifølge legenden begravede den første landnamsviking i området, Þrasi Þórólfsson, en skat i en hule bag vandfaldet. Legenden fortsætter, at lokalbefolkningen langt senere fandt en kiste, men de nåede kun at få fat i ringen på kistens ene side, før kisten forsvandt igen. Ringen blev angiveligt givet til den lokale kirke. Den gamle dørring fra kirken er nu i et museum, men der er tvivl om dens dokumentationsværdi for sandheden bag den folkelige overlevering.

I populærkulturen

Vandfaldet dannede baggrund for Sólstafirs musikvideo Fjara 2012 fra deres album Svartir Sandar.

Vandfaldet indgik som en lokalitet i filmen Thor-The Dark World fra Marvel Studio, samt The Secret Life af Walter Mitty. Vandfaldet er blevet brugt som en baggrundsscene for sangen Geruwa i 2015 i Bollywood-filmen Dilwale med Shahrukh Khan og Kajol.

Den officielle musikvideo af "I'll Show You" indeholder glaciale laguner og floder på det sydlige Island, herunder vandfaldet Skógafoss.

Noter

Vandfald i Island

Skógafoss


BG kısaltması başka anlamlara da gelmektedir, diğer anlamları için BG maddesine bakınız.

Beygir gücü, genellikle otomobil ve elektrik motorlarının  güçlerinin belirlenmesi için kullanılan güç birimi. Birimin kısaltması hp'tir. Terim, buhar makinelerinin üretilmeye başlandığı yıllarda, bu makinelerin güçlerinin olası alıcılar tarafından kolayca anlaşılabilmesi için James Watt tarafından kullanılmıştır.

Tanım

İskoçyalı mühendis ve fizikçi James Watt, ürettiği buhar makinelerinin iş yapabilme yeteneklerini müşterilerinin kolayca mevcut sistemlerle karşılaştırabilmeleri amacı ile 1782 yılında "Beygir Gücü" kavramını kullanmıştır.

Watt, bir atın bir 12 fit yarıçaplı bir değirmen çarkını saatte 144 kez veya dakikada 2,4 kez çevirebildiği ve çarka uyguladığı kuvvetin 180 libre-kuvvet olduğunu öngörerek aşağıdaki hesabı yapmıştır.

Buradaki birimlerin SI karşılıkları:

 1 ft (fit) = 0,3048 m
 1 libre = 0,45359237 kg
 1 lbf (libre-kuvvet) = g × 1 libre = 9,80665 m/s2 × 1 lb × 0,45359237 kg/lb = 4,44822 kg·m/s2 = 4,44822 N
 180 lbf (libre-kuvvet) = 180 × 4,44822 N = 800,6796 N

İş = Kuvvet x Yol ; Güç = İş / Zaman ; Güç = (Kuvvet x Yol) / Zaman

(ya da P =τ.ω ; τ=r×F ; τ=r.F.sinθ ; P = r.F.sinθr.F.sinθ.ω) (τ:tork, kuvvet momenti, birimi tork, tork=N.m=kg.m2/s2) (ω = açısal hız (rad/s))

ifadelerinden,

ve buradan çıkan 32.572 sonucunu 33.000'e yuvarlatan Watt bu rakamı 1 Beygir gücü olarak tanımlamıştır.

Günümüzde James Watt'ın adı ile anılan SI güç birimi Watt olarak, 1 AG:

 veya

olur.

Horse Power kelimelerinin ilk harflerinden türeyen HP ifadesi Türkçeye Beygir Gücü olarak çevrilmiş ve BG olarak sembolleştirilmiştir. Otomobillerin motor gücü beygir gücü kavramında bazı nüansları bulunan kW, PS gibi birimlerle de ifade edilmektedir.

1 metrik AG veya PS: 735,49875 W'a eşittir.

İndike beygir gücü
İndike (belirtilen) beygir gücü, pistonlu motorun içinde genleşen gazın enerjisinin (piston basıncı × motor hacmi) sürtünme hariç tutularak hesaplandığı bir ölçümdür. İndike gücün ölçümü indikatör cihazlarıyla yapılır. Bu cihazlar silindir içi basıncı mekanik, optik veya elektrikli olarak ölçer ve p-V diyagramında göstererek gücün hesaplanmasını sağlar. İndike beygir gücü, buhar basıncını da hesaba kattığı için nominal beygir gücünden daha doğru bir ölçümdür. Daha sonraları geliştirilen şaft beygir gücü (shp) ve fren beygir gücü (bhp) gibi ölçümlerin aksine makinelerin iç sürtünmesinden kaynaklanan kayıpları hesaba katmaz.

Kaynakça

Güç birimleri
SI olmayan metrik birimler
Motor gücü
James Watt

Beygir gücü


Retorik ya da eski ismiyle Belagat, etkileyici ve ikna edici konuşma sanatıdır. Sözcük güncel kullanımda "etkileyici ve ikna edici olmakla beraber içtenlikten veya anlamlı içerikten yoksun lisan" anlamında da kullanılır. Kavram Yunanca rhētorikos (ῥητορικός) "hitabet" kavramından türemiştir. Antik Yunanistan'da MÖ 5. yüzyılda Sokrates çevresindekiler tarafından kullanılmış olan bu kelime, ilk kez Platon'un Gorgias adlı eserinde geçmiştir.

Retorik felsefede, edebiyatta, siyasette, hukukta, doğal dilde, bilim dışı akıl yürütmede, fikirde, güzel konuşmada ve örtülü ifadelerde kullnılabilir. Farklı disiplinlerdeki anlamları her zaman bire bir örtüşmez.

Unsurları
Retoriğin olabilmesi için üç temel öge gereklidir: Bir söylemci, bir dinleyici ve bunların düşündüklerini ve görüşlerini iletebilmelerine aracılık eden bir dil.

Retorik, bir konu üstünde bireylerin farklılığı tartışmalarıdır. Retorik aracılığıyla, benzerlik, farklılık, kendimizin veya başkasının benzerliği, bunları donduran toplum, bunları yasallaştıran ve kimi zaman sarsan siyaset, bunların içlerinde dalgalandığı psikoloji ve ahlak tartışılır.

Retorik, bireyler arasındaki benzerlik ve farklılıklar üstünde durur ve mesleğini somutlaştıran özel, kesin sorular aracılığıyla bu sorunu işler. Retorikle insanlara, onların durumlarına, onlarda bulunduğunu sandığımız özelliklere, onlarda bulunmasını istediğimiz ya da reddettiğimiz özelliklere hitap ederiz.

Boyutları
Retoriğin Logos, Pathos ve Ethos boyutu vardır;
 Ethos: Ben simgesi, karakter, yaşam ve amaç tercihidir. Ethos hatiptir, daha doğrusu hatibin erdemidir. Söylevcinin mesleği ya da sosyal kökeni ne olursa olsun ahlaken herkese örnek olması gerekir. Ethos, Latince mores (ahlak) anlamındadır. Yani güzel konuşan kişi ahlaksal yetiye sahip olmalıdır. Söylevci tartışma yaratan ve üstünde tartışılan sorulara cevap vermesi gereken kişidir. Söylevci karşı karşıya bulunduğu sorunsala göre kendisini gizler ya da gösterir; silinir ya da çarpıcı biçimde sergiler. Temkinlidir veya öyle görünür.
 Pathos: Söylevcinin kandırmak, razı etmek, heyecanlandırmak ya da büyülemek istediği dinleyiciyi niteler. Pathos dinleyicinin duygulanımıdır. Ethos cevaplara gönderme yapar, Pathos ise soruların kaynağıdır. Yani dinleyici çekingendir; kendi duygularının ve söylevcinin etkisinde kalır.
 Logos: Dinleyici ve söylevciyi kendi kurallarına bağlar. Dinleyiciyi güçlü kanıtlarla ikna eder ve güzel üslubuyla onun beğenisini kazanır. Soruları ve cevapları farklılıklarını koruyarak açıklayabilmedir.

Retorik, kendi içinde bir bilgi bütünü oluşturmaktan çok kendi dışındaki bir nesneye, düşüncenin gerçeklikle, önermelerin verili bir olguyla uyuşmasına yani doğruluğa (Aletheia) erişme yolu, yordamıdır. Retoriğin nesnesi olan doğruluk türü bilimsel tanıtlamayla (Latince, demonstratio) doğruluğu bilinen öncüllere dayanarak yapılan çıkarımla gösterilemez; konuşanla dinleyeni ortak varsayımlar temelinde buluşturan olası öncüllere dayalı çıkarımla ancak yaklaşık olarak betimlenebilir. Antik retoriğin kurucu ilkesi bu yüzden, doğruluğun zorunlu olarak ancak belli koşullarda, belli kişiler içinde geçerli olduğu biçimindedir.

Tarihçe

Antik Yunan toplumu sözlü kültürün egemen olduğu bir toplumdu. Hukuk, eğitim, siyaset, felsefe konuşmaya dayanır. Antik Yunanların doğal bir konuşma yeteneğine sahip oldukları söylenebilir. Nitekim daha Homeros'ta kahramanların olağanüstü söylevleriyle meclislerde ve toplantılarda halkı etkilediklerini görüyoruz. Fakat anlık bir ilhamla doğan ve iz bırakmadan kaybolan bu söylev ile söylevcinin hiçbir şeyi tesadüfe bırakmadan belirli bir düzene göre hazırlayıp yaptığı konuşmalar, yani edebi bir tür halindeki söylev ancak 5. yüzyılın sonlarına doğru ve özellikle 4. yüzyılda gelişmiştir. Yani söylev bu çağda henüz doğal bir yetenek halindedir. MÖ 5. yüzyıla kadar bir konuşmayı belli bir düzen göre hazırlamayı, özenle seçilmiş kelimeleri kullanarak sonuca varmayı öğreten bir söylev doktrini yoktu.

Retorik kuramının doğuşu doğrudan demokrasiyle bağlantılıdır. Atina'nın siyasal, hukuksal yapısı retoriğin ortaya çıkması için uygun bir ortamdır. Özellikle MÖ 5. yüzyıl Atina'sında tüm yurttaşlar askeri görev dışında, yargıçlık gibi her türlü kamu görevini kısa süreli dönüşümlü olarak üstleniyorlardı. Her özgür yurttaş halk meclisinin doğal üyesidir, kenti ilgilendiren her türlü sorunla doğrudan ilgilenir. Bir dava açılacağında önce şikâyet kamu görevlisine iletilir ardından halktan kurulu bir jüri önünde davalı ile davacı doğrudan konuşarak jüriyi ikna etmeye, yanlarına çekmeye çalışırlar; davayı yürütecek bir savcı ya da savunmayı üstlenecek bir avukat yoktur. Davalı kendini savunmak durumunda olduğundan dolayı, kendini daha iyi savunabilmek için belli bir konuşma yetisine sahip olmalıdır. Böylece konuşma yetisine sahip olanlar sivrilip önder olabilir. İşte böyle bir ortamda retorik zamanla sanat haline gelebilmiştir.

Demokrasilerde doğru ile yanlış kavramlarının içeriğinin belirlenmesi bir buyruğun konusu olmaktan çok bir toplumsal uylaşımın (Latince; consensus) sonucudur. Diktatörlükte retorik gereksizdir. Çünkü kişinin inanmak dışında bir seçeneği yoktur. 'Özgür' biri seçebilir, seçiminin sonucuna gönüllü olarak katlanır.

Retorik, antik dünya demokrasisinin desteği, yardımcısı olmuştur. Retoriğin tarihsel evriminde iki önemli sonuç doğmuştur: Demokrasilerde retorik özgür bir konuşmanın altında yatan törel ilkeleri altüst edebilir, retorik retoriği yıkabilir, yıkmıştır da; Öte yandan uygun 'doğru' retoriği oluşturma yolunda harcanan çabalar özgür konuşmanın en çok tehlikeye düştüğü dönemlerde gündeme gelmiştir.

Atina dönemi

Retorik türünün edebi bir nitelik kazanması ve gelişmesi Atina'da olmuştur. Atina bu gelişme için çok uygun bir ortamdı. Çeşitli siyasi sorunlar halk meclislerinde incelenirdi ve bütün vatandaşların söz alma hakkı vardı. Özel davaların bakıldığı mahkemelerde ise vatandaşlar kendilerini savunmak zorundaydı. Bunların dışında siyasi veya hukuki amaçlı olmayan bir söylev türü daha vardı. Buna örnek olarak, vatan uğruna savaşırken ölmüş olan kahramanların övüldüğü konuşmaları verebiliriz. O halde Atina'da retorik üç tür haline gelmiştir: Adli (hukuki) söylev, Siyasi söylev ve Serilmeme söylevi.

Adli söylev

Adli davalar; özel davalar ve kamu davaları olarak ikiye ayrılırdı. Özel davalarda her iki taraf çıkarlarını kendisi korurdu. Kamu davalarında ise her vatandaş suçlayıcı olabilirdi, sanık da kendisini bizzat savunurdu. Fakat kendisini savunmayı beceremeyen kimseler için konuşmalar yazan logograph adlı yazarlar da vardı. Davacı bunlar tarafından yazılan konuşmayı öğrenip yargıçların önünde söylemekle yetinirdi. Ayrıca davalarda bugünkü avukatların görevini yerine getiren synegoros adlı kişiler de vardı. Halk meclisi tarafından görevlendirilen synegoroslar, bazı siyasi davalarda şehrin çıkarlarını korurlardı.

Atina'da bütün vatandaşlar yargı görevini yerine getirmek için seçilebilirdi. Seçilmek için 30 yaşın üzerinde olmak gerekiyordu. Yargıçlar her yıl halk tarafından yeniden seçilirdi. Bu yargıçların toplam sayısı 6 bine kadar çıkabiliyordu. Ancak bu yargıçlar kura yoluyla çeşitli mahkemelere dağıtılıyordu. En önemli mahkemeler şunlardı: Areios Pagos, Heliaia Mahkemesi, Ephetai.

Siyasi söylev

Mahkemelerde herkes kendi davasını savunurdu. Konuşmayı hazırlayan logograph, nadiren ortaya çıkardı. Ayrıca, bunların hitabet oyunlarına başvurması yasaktı, yalnızca olayları sergilemekle yetinmeleri gerekiyordu. Öte yandan konuşmalarını aşırı şekilde süsleyerek yapay söylev eserleri yaratan söylevciler de vardı.

Devletin çeşitli sorunlarını serbest bir şekilde tartışıldığı halk meydanı ise gerçek söylevcilik için daha uygun bir yerdi. Siyasi söylevcilerin yeteneklerini göstermeleri ve geliştirmeleri için burada her gün birçok fırsat doğuyordu. Ayrıca halk meclisinde de siyasi söylevler verilirdi. 4. yüzyılda halk meclisinin toplantı yeri Pnyks idi. Fakat Dionysos tiyatrosunun tamamlanmasından sonra oturumlar tiyatroda yapılmıştır.

Serimleme söylevi

Retorik yüzyıllar boyunca Serimleme denen türle özdeşleşmiştir. Serimleme söylevi, ölmüş askerler için söylenen ağıt söylevlerini veya İsokrates'in Paneygrikos söylevleri gibi söylevleri içerir. Bu söylev türü diğer söylevler kadar coşkulu olmamakla beraber, söylev kurallarına uygundur. Bu türde özellikle şekle özen göstermek ve çeşitli üslup süsleriyle konuşmayı zenginleştirmek gerekiyordu.

Savaşta ölen askerler için ağıt söylevleri verecek söylevciyi meclis seçerdi. Bu söylev Atina'nın Kerameikos adlı semtinde okunurdu. Ağıt söylevleri genellikle iki kısımdan oluşurdu. İlk kısımda ölen savaşçılar ve ülkeleri övülürdü. İkinci kısımda ise, ölen savaşçıların yakınları için yapılan tesellileri ve bu kahramanların cesaretlerini örnek almaları için teşvikleri içerirdi. Bu tür söylevlere örnek olarak Perikles'in Peloponnesos Savaşı'nda ölen askerler için verdiği ve Demosthenes'in Khaironeia'da ölen askerler için verdiği söylevi verebiliriz.

Sicilya söylevi / Koraks-Teisias

Söylevcilik hakkında ilk çalışmalar Sicilya'da MÖ 5. yüzyılda tiranların devrilmesini izleyen, mülklerin ilk sahiplerine geri verilmesine ilişkin davalarda gerçekleştirilmiştir. Söylevciliğin bu mülkiyet davalarından doğduğuna inanılır. MÖ 485 yılında Sicilya'da tiranları halk topraklardan sürer; 467'de tiranlar alaşağı edildikten sonra, mülklerin eski sahiplerine verilmesine ilişkin davalar açılarak halktan kurulmuş jüriler önüne getirilir. 465 yılına doğru uzun zamandır tiranlar tarafından yönetilen davalar tekrar mahkemelere bağlanınca Koraks ve onun öğrencisi olan Teisias, konuşma deneyimi olmayan davacıların kullanması amacıyla Rhetorike Tekhne (Konuşma Sanatı) adlı eserlerinde söylevin kurallarını yazmışlardır. Bu eser söylevcilik konusundaki ilk yazılı eserdir.

Koraks ile Teisias, ayrıca bir söylevcilik okulu kurmuşlar ve paralı dersler vermişlerdir. Onlara göre söylevin amacı, ikna etmeyi sağlamaktır. Bundan da söylevci için önemli olan şeyin gerçek değil, gerçeğe benzerlik (Eikos) olduğu sonucu çıkar. O halde gerçeği aramak değil, bir fikri dinleyicilere gerçek gibi göstermek söz konusudur. Koraks ve Teisias bu sonuca ulaşmak için çeşitli uygulamalara ve örneklere başvurmuşlar, öğrencilerine tipik bir sorunu değişik açılardan incelettirmişlerdir. Ayrıca savunma için fikirleri anlaşılması kolay bir düzen içinde sıralamayı da öğretmişlerdir.

Sofistler

Retoriğin ilk öğretmenleri 5. yüzyılın Yunan dünyasında kendilerinden oldukça söz ettiren gezgin sofistlerdir. Sofistler, Koraks ve Teisias'ın söylev konusundaki çalışmalarını sürdürmüşler, konuşmalarının özü ve biçimini geliştirmişlerdir. Konuşmanın özü konusunda, çeşitli konular hakkında doğru gibi görünen fikirleri bulmak düşüncesini bir düzene sokmaya çalışmışlardır. Sofistler aldatılmış olanları savunmak amacıyla bilgelik dersleri veriyorlardı. Bu amaç için en önemli çalışmaları tartışma (Anthilogia) olmuştur. Ayrıca bu konuda çalışanlar için örnek kompozisyonlar yazarak çeşitli konular hakkında lehte veya aleyhte düşünceleri ortaya koymuşlardır.

Sofistler kısa sürede her alanda kendilerini satmayı bilmişlerdir. Ve bu tavırları nedeniyle de Platon'un eleştirileriyle karşılaşmışlardır. Platon'a göre sofist (sözle inandırma yeteneği ve sanatına sahip olan kişi) filozofun antitezidir.

Biçim konusunda ise dil ve üslup çalışmaları yapmışlardır; Çünkü dil ve üslubun güçlü bir ikna aracı olduğunu fark etmişlerdi. Akragaslı Polos, dilin inceliklerini gösteren bir eser yazmış Mouseia Logon, Prodikos, eşanlamlı kelimeleri tespit etmeye çalışmıştır. Titiz bir üslup sahibi olan Gorgias ise, düşüncelerin paralellik veya zıtlığını biçim ve seslerin uyumu sayesinde daha belirgin kılmaya gayret göstermiştir.

Sofistlere karşı olan eleştirinin belirgin bir biçimde yer aldığı en eski eserlerden biri de Aristophanes'in Bulutlar adlı eseridir. MÖ 423'e tarihlenen komedi eseri eski sofistlerin en parlak dönemlerinde sahnelenmiştir.

İsokrates

İsokrates söylev sanatını beceriksizlikleri yüzünden yanıltıcı biçimde kullanan ve bu beceriksizliklerini övgü konusu yapan sofistlere, olanaksız bilgiyi araştırıp faydasız konular üzerinde konuşan felsefecilere ve kendini sadece yasal konularla sınırlandıran mahkeme konuşmacılarının öğretilerine, karşı çıkar. O, söylevciliği hiçbir zaman birçok eski sofistin anladığı gibi yasal alanda pratik bir sonuca ulaştırarak para kazandıran bir araç olarak görmemiştir.

Yunanların ve sofistlerin en ünlü eğitimcisi olan İsokrates'in asıl çıkış noktası zihinsel eğitim ve güçlü bir karakter eğitimini bir arada sağlamaktır. Ona göre bir kişinin başarılı bir söylevci olabilmesi için gerekli üç ölçüt vardı; doğal beceriler, iyi bir öğretmen ve uzun bir eğitim. Bu sayede başarılı bir söylevci olunabilirdi. Ona göre retorik yaratıcı bir sanattır ve öğrencide hayal gücü yüksek bir zihin ister.

Retorik sanatıyla uğraşmanın Atina'yı ve Yunanistan'ı eski canlı yaşamına kavuşturacağına inanır. İsokrates Logos aracılığıyla toplumun liderleri olacak öğrencilerine en yüce değerleri kazandırmak ve siyaseti olumlu yönde etkilemek amacını güdüyordu.

Felsefe karşısında retoriğe öncelik tanıyarak, hatta ona felsefe yapmanın ön koşulu gözüyle bakarak retoriğin eğitsel önemini vurgulasa da felsefecilerin retoriğe karşı edindikleri önyargıyı silememiştir.

Platon

Platon'a göre retorik doğru düşüncenin zıddı ve dinleyicilerin yönlendirilmesidir. Doğruluk (Aletheia) onun için öylesine merkezi bir kavramdır ki, sanatsal ve yazınsal değerlerin ölçütü bile yapıtının verdiği haz değil, doğruluğudur.

Platon Aristoteles gibi düşünmez, ona göre dili yönlendiren gerçek değil, Pathos'dur. Akıl retoriğe yabancıdır. Çünkü açık seçik olmak ister ve dolayısıyla sadece felsefeyle ilişkilidir. Ama o da öğrencisi Aristoteles gibi söylevin ikna etmeyi içerdiğini düşünür.

Söylevciliğin en etkili eleştirildiği önemli bir eser de Platon'un Gorgias adlı eseridir. Hatip, söylevci kelimesi (rhetor) sadece konuşmacı değil aynı zamanda siyasetçi anlamında kullanılmıştır. Gorgias'daki Sokrates 5. yüzyılın siyasi söylevcilerini insanların ahlakını bozduğu gerekçesiyle eleştirir.

Aristoteles

Aristoteles'in sofistlerin geleneğini bir anlamda sürdürdüğünü söyleyebiliriz. O retoriği ciddiye almış ona olumlu ve soylu nitelikler katmıştır. Ona göre retorik bilimin zorunlu ters yüzüdür: Bilim ulaştığı sonuçları kesinler ama günlük yaşamın ve entelektüel yaşamın birçok sorunu hiçbir kesinlik sunmaz. Retoriğin uygulandığı tüm alanlar farklılık ve çeşitlilik gösterir.

Retorik, gerçek ve öğretilmeli olanın, doğrudan varlığın ve geri planda olanın içinde yer alır, dolayısıyla retorik dinsel zihniyetlerin ama aynı zamanda şiir ve romanda değişmeceli anlamlarla oynayan edebi yaratıcıların önceliğidir.

Aristoteles'in yazdığı iki kitap da söylev konusundadır. Ars Rhetorica'da kamu önünde yapılan konuşmanın, dinleyicinin beklentilerini de hesaba kattığı gündelik iletişimin yordamını işlerken; Poetica'da tam tersine söylevin alıcısının beklentilerinin göz önüne alınmadığı imgeleme dayanan iletişimin sanatsal yordamını işler. İlkinde düşünce üstüne düşünce eklenerek söylem oluşturulurken, ikincisinde imgeye eklenerek yapı oluşturulur. Ars Rhetorica elimize eksiksiz geçen ilk retorik kuramı kitabıdır. Aristoteles kendi geliştirdiği mantık kuramını bu kitapta retoriğe uygulamıştır.

Aristoteles'e göre retorikte üç büyük tür vardır ve bunlar edebiyatta, roman ya da şiir türünde de bulunur.
 Serimleyici: Dinleyicinin övgü ya da yergileriyle rolü kesinlikle çok belirgin olan türdür.
 Yargılayıcı: Bir eylemin doğru olup olmadığının belirlendiği türdür.
 Tartışmacı: Yararlı ya da zararlı olana göre karar vermenin gerektiği türdür.

Aristoteles'e göre retorik kuramının en eksiksiz biçiminde beş yordam vardır:
 Buluş: (inventio /heuresis) Konuya uygun düşen kandırıcı, kanıtlayıcı gerecin seçimi ve eklemlenişi.
 Düzenleme: (taxis/dispositio) Söylevin bölümlerinin düzenlenmesi.
 Deyiş: (lexis/elocutio) Konuşmacının neyi nasıl söyleyeceğinin planlaması. Deyişin üç bölümü var; kelimelerin seçimi, kelimelerin cümleler haline getirilmesi ve ritmi.
 Bellek: Söylevi doğru sıralanışında anımsamak için düşünceleri yerler ve imgelerle hafızada tutmak.
 Sunuş: Sesin, gözlerin ve mimiklerin konuşma sırasında denetimi.

Roma'da

Sofistlerin kamusal, siyasal yaşamda önder olmak üzere iyi eğitilmiş devlet adamı tasarısı Roma'da birden canlanır. Bu konu üzerine Latince en eski kılavuz kitap Rhetorica ad Herennium'dur (Bazı kişiler Cornificus'un bazıları ise Cicero'nun yazdığını düşünür.)

Edebi, şiirsel ve duygusal türde, heyecan üstünde duran üslup figürleri teorilerini geliştiren ilk retorik Roma retoriğidir.

Quintilianus

Quintilianus'a göre retorik güzel konuşma sanatıdır. Hitap, ifade, insanın kendisi, niyet ve amacıyla ilişkilidir. O hem söylevin tüm yetkinliklerini hem de söylevcinin ahlakını kucaklar; çünkü ona göre iyi insan olmadan gerçekten iyi konuşmak mümkün değildir.

Ona göre Pathos ve Logos, Ethos'un hatiplik değerlerine örtük biçimde katılsalar da ikincil gözükürler. Bu durumda güzel söz söyleme hem üslup etkilerine (Logos), hem heyecana, hem de duyguya (Pathos) açılır.

Cicero

Cicero'nun Retorik hakkındaki öğretisindeki temel önermelerden biri; iyi yetişmiş bir söylevcinin her konuda inandırıcı konuşacağı biçimindedir, çünkü bütün tartışma türlerinde aynı kurallar yürürlüktedir, kişi ne kadar iyi yetiştirilirse o kadar ikna edici konuşabilir. Cicero, aynı zamanda tarihi bir çeşit hitabet olarak görüyor ve tarihin retoriğe çok şey borçlu olduğunu belirtiyordu.

Retorik okulları
Klasik Yunan'da yurttaşların siyasal yaşama büyük ölçüde katılmalarından doğmuş olan retorik giderek eğitimin temeli olmuştur. İsokrates ile başlayarak 4. yüzyılda retorik okulları kurulmaya başlamış ve Yunan-Roma dönemi boyunca retorik dersleri genç erkeklerin eğitiminin önemli bir parçası olmuştur.

Ayrıca MÖ 4. ve 3. yüzyıllarda Antik Kolhis Krallığı'nda faaliyet göstermiş Kolhis Retorik Okulu bulunmaktaydı. Gürcistan'ın Poti şehrinde kurulduğu düşünülen bu akademi, Yunan filozof Themistius'un yazdıklarına göre döneminin en gelişmiş retorik okuluydu. Akademide Grekçe ve Antik Kolh dilinde eğitim verildiği düşünülmektedir.

Retorik sözde ve yazıda tümceden daha büyük birimleri konu edinmiş, böylece bir yazı tipolojisinin, bu yazı tipolojisine dayalı bir yazın eleştirisinin eğitiminin yolunu açmıştır. Dilin bu estetik kullanımı belirli biçimsel sınırlamalara konu olmuş, söylevin üretimi, yazınsal metinlerin üretimi, geniş ölçüde dinleyicilerin beklentilerinin belirlenmesi okullarda ders olarak verilmiştir.

Edebi retorik

Edebiyat gösteriyle birlikte doğmuştur. O dönemde okunmaktan çok anlatılıyordu eserler. Uygun olan epik şairin anlattıklarını dinlemekten çok eserin kendisini izlemekti. Heyecan ve eğlence Pathos'a bağlıdır. Retorik ve Poetik uzun zamandan beri birleşmiştir ama çok açık seçik değildir bu. Aristoteles'e göre retorik olana ama olmayabilecek olana bağlıdır, Poetik ise olmayana ama olabilecek olana, düşsel olana bağlıdır.

Edebi retorik ve günlük yaşam retoriği arasındaki en büyük fark karşılıklı konuşma bağlamıdır. Edebi söylemin retoriğinde konuşan biri ve hitap ettiği dinleyiciler vardır ama fiziksel anlamda karşı karşıya gelen bir hatip ve dinleyiciyle birlikte gerçek anlamda bir söyleşme olmadığından bu boyutlar ancak şu ya da bu biçimde edebi metnin içinde yer alabilirler. Soru soran ve cevap veren olarak kimliklerini belirleyen işaretlerle varlıklarını, her halükarda ilişkilerini göstermek söz konusudur.

Retorik ve felsefe

Filozoflar kendilerine söylemlerin kanıtlayıcı olduğunun söylenmesinden pek hoşlanmazlar. Filozof birey olarak düşündüklerini söyler ve düşünceleri içinde, her halükarda uygulamaları içinde, ileri sürülen fikir başka bir fikir kadar değerli olsa da inandırmak için bunun yeterli olması gerektiğini düşünür. Retorik içinse karşıdaki kişiyi ikna etmek önemlidir fikrin ne kadar doğru olduğu değil.

Bununla birlikte felsefe yapmak kanıtlamak, temelden sonuçlara kadar olabildiğince uzağa gidebilen bir söylemi yapılandırmaktır. Felsefe de kesinlik vardır uygulama için bu kesinliğin ne ile bağlantılı olduğunun bilinmesi önemlidir. Akıl yürütmenin amacı bir sonuca ulaşmaktır. Başka bir deyişle kendimize ve başkalarına sorduğumuz sorulara cevap verebilmeye çalışmaktır. Bilim bu amaca mantıksal, deneysel yöntemle ulaşır: Daha öncekileri çözdükçe bulduğu ya da keşfettiği seçenekleri test eder. Retorikte amaç ikna etmektir, karşıdaki kişiyi konuşarak etkilemektir.

Filozof kendi sorunsalının cevabını kendisi bulabilmelidir; çünkü başvurabileceği başka bir şey yoktur elinde: buna problematolojik tümdengelim denir. Felsefe tarihinde en azından Aristoteles, Descartes, Kant ya da Hegel gibi büyük filozoflarda rastlanır bu kavrama. Aristoteles'te çelişkisizlik ilkesinin değerlendirilmesi problematolojik bir tümdengelimdir mesela.

Felsefi akıl yürütmenin özelliği başka türlü düşünmeye alışkın, filozof olmayanlara çoğu zaman tuhaf, hatta gizlemli gözüken bir şaşırtıcı karakteristikte yatar. Soruların amacı soruları ortadan kaldıracak cevaplara varmaktır. Filozof bu soruları sorgular. Cevapları onları kavramaya açıklamaya ayakta tutmaya yöneliktir, tek kelimeyle onları olabildiğince sistemli biçimde düşünmeye yöneliktir.

Felsefecilerin retoriğe olan önyargılarını İsokrates bile çok uğraşmasına rağmen silememiştir. Felsefe ve retorik arasındaki çekişme Roma İmparatorluğu dönemine kadar sürmüş. Problem hükümdarları despotluklarından dolayı eleştiren Stoik ve Kynik filozoflar tarafından devam ettirilmiştir.

Söylevleri zaman ekseni üstünde konumlayabiliriz; Geçmişte olmuş bitmiş olayların belli bir değişkesini sunan hukuksal söylev; belli bir dinleyici kitlesini geleceğe ilişkin belli eylemlerin olabilirliği konusunda ikna eden siyasal söylev; şimdiye ilişkin bir konuyu ya da kişiyi övmeye ya da yermeye kışkırtan Serimleme söylevi. Oysa felsefe her yerde her zaman geçerli olabilecek 'öncesiz sonrasız' sorunları konu edinir. Retorik, mantık gibi tasım (sullogismos: kıyas) kullanarak belirsizliği ortadan kaldırır ve Helenistik dönemde felsefeye hazırlayıcı eğitimin temel taşı olarak inceden inceye işlenir.

Retorik ve siyaset

Siyaset her zaman retoriğin ayrıcalıklı alanlarından birini oluşturmuştur ama bunun için tartışmanın en azından ilke olarak serbest olduğu demokratik bir rejim gerekir. Yine de retoriğin en yoğun olduğu yer genel tartışma alanı değil, oy toplama siyasetine yönelik kaygılardır.

Siyasette doğru olandan ya da hukukta ortak çıkara yararlı olandan söz edilir ve bunlar retorik sorular kuramını savunabilmeyi güçleştirirler.

Retorikle ben, başkaları ve dünya bir sorgulamada, öteki dinleyici, yargıç ve muhatap; cevap verme ve tartışma konumundadır. Atina'nın siyasi durumuyla bağlantılı olarak, 5. yüzyılda devlet adamları arasında önemli hatiplere rastlıyoruz. Bu şahıslar halk üzerindeki nüfuzlarını büyük ölçüde konuşmalarının gücüne borçludurlar. Bunlar arasında en önemlisi Perikles'tir. Fakat ne yazık ki söylevleri yazılı değildir. Sadece Thukydides'in eserindeki söylevi sayesinde hitabeti hakkında fikir elde edebiliyoruz.

Avrupa tarihi boyunca da retorik kendisini toplum önünde ve özellikle siyasal mahkemelerde ikna etme yolu olarak göstermiştir.

Retoriğin, yönetimin halka açık olduğu ve demokrasiyle yönetilen toplumlarda özgürce konuşabilme hakkıyla geliştiği söylenir. 16-18. yüzyıllarda ise retorik yalnızca deyişe indirgenmiştir. Bugün bile retorik denince akla gelen belagat, güzel konuşma sanatıdır.

Attika Hatipleri

Atinalı on hatip bir listede toplanmışlardır. Bu hatiplerin isimleri M. Hadas'a göre şunlardır: Antiphon, Andokides, Lysias, İsokrates, İsaios, Lykourgos, Hypereides, Aiskhines, Deinarkhos, Demosthenes.

Attika Hitabeti Demetrikos'la hatta Demosthenes'in ölümüyle sona erer. Bu durum yalnızca hatiplere değil, siyasi ortama da bağlıdır. Çünkü Atina demokrasisi sırasındaki siyasal mücadeleler sayesinde güçlenen hitabet, demokrasi ortamının ortadan kalkması ve özgürlüklerin son bulmasıyla yok olmaya mahkûm olur.

Attika döneminin sonunda yalnızca hitabet parlaklığını kaybetmekle kalmaz; Yunan edebiyatının bütün türleri için bir gerileme devri başlar. Bu zamana kadar yaratıcı ve özgün eserler yaratılırken, Demosthenes'ten sonra birkaç istisna hariç bu özelliğin kaybolduğunu ve yalnız taklit niteliğinde eserler meydana geldiğini görüyoruz.

Kaynakça

Kapsamlı okuma
 Bayram, Gökhan, Siyasette Hitabet, Pozitif Yayinevi, 2011
 Meyer, M., Retorik, Dost Kitabevi Yayınları, 2009
 Said, S., Trede, M., A Short History of Greek Literature, Routledge, 1999
 Lesky, A., A History of Greek Literature, London, 1996
 Murphy, J.J., Katula, R.A., A Synoptic History of Classical Rhetoric, Hermagoras Press, 1995
 Kennedy, G.A., A New History of Classical Rhetoric, Princeton University Press, 1994
 Dover, K.J., Ancient Greek Literature, Oxford University Press, Second Edition, 1997
 Çelgin, G., Eski Yunan Edebiyatı, Remzi Kitabevi, İstanbul, 1993
 Tepebaşılı Fatih, Retorik, Konuşma Sanatı - Söz Bilimi. Konya 2016: Çizgi Kitabevi

Retorik


كابوس فيلم مغربي من إنتاج 1984 من إخراج أحمد ياشفين و بطولة عز العرب الكغاط و تصوير عبد الكريم الدرقاوي.

يحكي الفيلم قصة رجل يسير أثناء نومه يتمكن في ظروف غامضة من العودة إلى الماضي و بالتحديد إلى فترة أربعينات القرن الماضي يعيش خلالها أحداث تلك الفترة من الزمن و يقدم لنا المخرج صورة واقعية عن المغرب في الأربعينيات من خلال ديكور متقن جسد الأوضاع المعيشية للمملكة في تلك الفترة بدقة متناهية تجعل بطل فيلم في حيرة من أمره هل ما عاشه حلم أم حقيقة، كما تمنح المشاهد قدرا عاليا من التشويق خصوصا أن نهاية الفيلم هيتشكوكيةجعل المخرج سرها في مفتاح.

الفيلم نال جائزتين بالنسخة الثانية لمهرجان الدارالبيضاء، الأولى عن الديكور لمصممه عبدالكريم الغطاس و الثانية جائزة الجمهور لمخرج أحمد ياشفين.

مراجع

وصلات خارجية

 كابوس على كاروهات

أفلام مغربية إنتاج 1984

كابوس (فيلم مغربي)


Le Forum du livre de Lviv (  ) est la plus grande foire du livre en Ukraine. Il se tient à Lviv chaque septembre depuis 1994 et est organisé par le Forum des éditeurs, une ONG fondée après le succès du premier forum du livre de Lviv. Il a été dit l'événement le plus populaire de Lviv. Les expositions principales sont situées dans le Palais des Arts près du Palais Potocki. Le programme du Forum comprend des événements et concours littéraires, des présentations de maisons d'édition et d'auteurs, des rencontres avec des auteurs, des lectures littéraires, des séances de dédicaces, des débats, des tables rondes et des performances. Cela participe à l'organisation d'expositions collectives dans les salons internationaux du livre de Varsovie, Moscou, Francfort, Leipzig, Pise et Vilnius.

Histoire

1994 – Le forum est créé par Oleksandra Koval et se tient pour la première fois en septembre, avec un salon du livre et une série de 25 événements professionnels et littéraires.

1995 - Le prix du meilleur livre du Forum des éditeurs est créé.

1997 – Le Festival littéraire de Lviv, événement très populaire auprès de la jeunesse ukrainienne, se sépare du Forum.

2001 – Les invités étrangers commencent à participer au Festival littéraire.

2002 - Le concours "Le meilleur jeune lecteur d'Ukraine" est créé. T Au fil des ans, environ 500 milliers d'enfants de toute l'Ukraine y ont participé.

2005 - Le concours "Le meilleur jeune lecteur d'Ukraine" devient national.

2006 - Un événement caritatif annuel, "Présenter un enfant avec un livre!" est introduit.

2006 – Le Festival Littéraire devient international.

2007 - "Le meilleur jeune lecteur d'Ukraine" et le festival "Bookmania" deviennent une partie de la foire du livre "Forum des éditeurs pour les enfants". Cet événement, entièrement consacré à la littérature et à la lecture pour enfants, est un événement unique en Ukraine et l'un des rares du genre en Europe centrale et orientale.

2007–2010 – Le Forum international de l'éducation « Éducation » a lieu. Il comprend une exposition spécialisée sur les technologies éducatives, le matériel éducatif et pédagogique et les établissements d'enseignement et le colloque international "La dimension européenne de l'éducation ukrainienne" avec les chefs du ministère ukrainien de l'éducation et des sciences et scientifiques impliqués.

2008–2012 – Chaque année, deux semaines avant le « Forum des éditeurs pour enfants », se tient le « Marathon des lecteurs » au cours duquel des écrivains ukrainiens visitent les écoles de Lviv et organisent des concours, des lectures, des discussions, etc.

2010 – Au sein du Forum des éditeurs de Lviv, un programme d'événements professionnels pour les bibliothécaires, appelé « Biblioforum », est organisé. Au sein du Forum des éditeurs de Lviv, le festival international de traduction TRANSLIT est créé.

2011 – En raison de l'extension du format et de la géographie du festival, le « Forum des éditeurs pour les enfants » change de nom pour devenir le Festival international des enfants de Lviv.

2011–2012 – Projet international « ArtDrome : littérature et plus » dans le cadre du programme d'échange de managers culturels « TANDEM : Ukraine – Union européenne – Moldavie ».

2012 – L'ONG « Forum des éditeurs » organise le stand de l'Ukraine à la Foire du livre de Leipzig.

2012 – L'ONG « Publishers' Forum » devient le partenaire local du projet « Book Platform » en Ukraine.

2012 - Au sein du Forum des éditeurs de Lviv, le festival de gestion culturelle et de critique littéraire CONTEXT est créé.

2013 - Au sein du Forum des éditeurs de Lviv, le statut de "Pays - Invité d'honneur" est établi et accordé pour la première fois à la Pologne.

2017 - L'auteur Larysa Denysenko est forcée d'annuler sa conférence au Forum car les organisateurs de l'événement estimaient qu'ils ne pouvaient pas garantir la sécurité après avoir reçu des menaces, notamment une lettre de 15 groupes nationalistes radicaux d'extrême droite, basée sur le contenu de son livre pour enfants qui inclut les parents de même sexe.

2020 -- Tenue en ligne en raison de la pandémie de COVID-19.

Références

Liens externes

 Page Web officielle du Forum du livre de Lviv (Офіційна сторінка Форуму видавців)

Pages avec des traductions non relues

Forum du livre de Lviv


DanNet er et dansk ordnet udarbejdet af Center for Sprogteknologi på Københavns Universitet og af Det Danske Sprog- og Litteraturselskab
med Bolette Sandford Pedersen og Sanni Nimb som de centrale udviklere.
Inspireret af det amerikanske WordNet indeholder DanNet 65.000 synonymsæt (synsets) svarende til et begreb.
Nogle tusinde synsets er forbundet til tilsvarende synsets i det engelsk-sprogede WordNet.
Det er ikke altid muligt at matche synsets mellem DanNet or WordNet.

DanNet er frit tilgængelig fra websiden https://cst.ku.dk/projekter/dannet/ hvor det udgives under en variant af MIT-licensen.
Seneste offentliggjorte version er 2.2 udgivet den 3. januar 2013.
Wikidatas danske leksemer linker til et mindre antal af DanNets ord.

Referencer

Sprogforskning
Det Danske Sprog- og Litteraturselskab

DanNet


An Cyperus vandervekenii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Reynders, Dhooge ngan Paul Goetghebeur. An Cyperus vandervekenii in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Rwanda. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus vandervekenii


جسر جنوبي  ويعرف أيضا باسم I/O Controller Hub ICH و Platform Controller Hub PCH في شركة إنتل (لكن تستخدم شركات إيه أم دي و فيا تكنولوجيز و سلكون إنتغريتد سيستم اسم Southbridge). وهي رقاقة من مجموعة شرائح تتحكم بمكونات لوحة أم الأبطأ من غيرها (مثل ناقل متسلسل عام). ويمكن تمييزه في لوحة الأم عن الجسر الشمالي بعدم تواصله مباشرة مع وحدة المعالجة المركزية فهو يتواصل مع الجسر الشمالي والجسر الشمالي يتواصل مع وحدة المعالجة المركزية.

مراجع

أنظمة متوافقة مع آي بي إم الحاسب الشخصي
لوحة أم

جسر جنوبي (حاسوب)


Afrička šahovska konfederacija (eng.  African Chess Confederation, ACC, fra. Confédération Africaine des Echecs), odnosno Afrička šahovska unija (eng. African Chess Union), kontinentska administrativna podružnica Svjetske šahovske organizacije koja predstavlja kontinent Afriku.

Današnji statut utvrđen je 4. studenoga 1999. u Maroku u Agadiru. Prvi amandmani odobreni su na izvanrednoj općoj skupštini 21. siječnja 2018. u Tunisu u Soussei. Cilj ACC-a je popularizirati, razvijati i promicati šah u Africi, članicama štititi i braniti interese, zastupati ih kod FIDE i ostalih međunarodnih organizacija, usvojiti pravila kontinentskih natjecanja sukladnos FIDINIM, organizirati kontinentska natjecanja pod krovom FIDE te uspostaviti i razviti prijateljsku suradnju članica s ostalim kontinentskim šahovskim organizacijama.
Današnji predsjednik je Lewis Ncube iz Zambije.

Izvori

Vanjske poveznice
(eng.) Službene stranice
(eng.) FIDE Directory African Chess Confederation (ACC) / African Chess Confederation (ACC)
(eng.) Facebook

Afrika
Šahovske organizacije

Afrička šahovska konfederacija


Tetbury is a town and civil parish inside the Cotswold district in Gloucestershire, England. It lies on the site of an ancient hill fort, on which an Anglo-Saxon monastery was founded, probably by Ine of Wessex, in 681. The population of the parish was 5,250 in the 2001 census, increasing to 5,472 at the 2011 census. The population further increased to 6,453 in the 2021 Census.

History
During the Middle Ages, Tetbury became an important market for Cotswold wool and yarn. Notable buildings in the town include the Church House and the late 18th century Gothic revival parish church of St Mary the Virgin and St Mary Magdalene and much of the rest of the town centre, dates from the 16th and 17th centuries. The Market House, dating from 1655 with restorations done in 1817, is a fine example of a Cotswold pillared market house that used to trade wool and yarn which was the main source of the town's wealth, it is still in use as a meeting place and market. Other attractions include the Tetbury Police Museum and Courtroom, Chavenage House, Highgrove House and Westonbirt Arboretum lie just outside the town.

The Tetbury Woolsack Races, founded 1972, is an annual competition where participants must carry a  sack of wool up and down a steep hill (Gumstool Hill). The Tetbury Woolsack Races take place on the "late May Bank Holiday", the last Monday in May each year.

Tetbury has won five consecutive Gold awards in the Regional "Heart of England in Bloom" competition in 2006, 2007, 2008, 2009 and 2010 and was category winner "Best Small Town" in 2008, 2009 and 2010. In 2010 Tetbury was Overall Winner of Heart of England in Bloom and won a Judges Discretionary Award for Community Achievement. Tetbury won Silver Gilt as a first-time entrant in the National Britain in Bloom Campaign in 2009 and a second Silver Gilt in Britain in Bloom in 2011.

Geography

Tetbury is situated in a landscape of gently rolling hills primarily used for farmland, including grazing of sheep and grain production. Its location is associated with a nearby major east–west trade or drovers trail, which would account for its early importance as a wool trade centre. Nearby to the west are Owlpen Manor, Beverston Castle and Calcot Manor. The Tetbury Avon, a tributary of the Bristol Avon, known locally as the Ingleburn rises to the north of the town.

Governance
Most of Tetbury falls in the Tetbury parish, although some of the northern parts of the town are officially in Tetbury Upton.

Tetbury is in the Cotswold district, and amenities are run by Cotswold District Council. Gloucestershire County Council is also responsible for parts of the town.

Nationally, Tetbury is in the Cotswold constituency, and has been represented in Parliament by Geoffrey Clifton-Brown (Conservative) since 1997. He has a majority of 20,000 over the Liberal Democrats.

Economy

Tetbury is renowned for its antique and bric-à-brac shops; Homes & Antiques magazine named Long Street one of the UK's top 10 favourite streets for shopping in December 2018. The town centre also has a number of independent specialist food and clothing shops, banks, charity shops, estate agents and other shops including lifestyle clothing brand Overider and the Prince of Wales's original "Highgrove Shop" which opened in 2008.

A Tesco supermarket branch was opened a quarter of a mile from the town centre in July 2002. The town's high street is the home to a number of specialist shops selling cheese, breads, meats, dairy and frozen products, entertainment supplies, among others.

The town has pubs and hotels, including the Royal Oak Inn which was featured in the 1971 film Dulcima and in an episode of BBC One's Bonekickers. The Trouble House, immediately outside the town, was served by Trouble House Halt between 1959 and 1964.

Culture
Events in the town include Woolsack Day, held on the last Bank Holiday in May, famous for the races and street fair. A flower show is held at the recreation ground. The first "Tetbury Fiesta" was held on the recreation ground in July 2008. Tetbury Music Festival is held in early October.

Hospital
Tetbury Hospital is a privately run facility which funds itself from government funding and charitable donations. The hospital, which homes a Minor Injuries Unit, was rated as "needing improvement" by the Care Quality Commission in 2016. In 2005 it was announced that beds at the site would be cut. The nearest Accident and Emergency Department is in Cirencester.

Education
The town has two schools, St Mary's Primary School and Sir William Romney's School, a secondary school which specialises in creative arts. In 2006 Sir William Romney's announced that it would be closing its Sixth Form centre, meaning students wishing to sit A-Levels now travel to Cirencester, Stroud or Filton College in Bristol. Westonbirt School is an independent school for girls aged 11 to 18.

Some Tetbury children travel further afield, with students at the two grammar schools, Marling School for boys and Stroud High School for girls, both in Stroud, and some at the comprehensive Deer Park School in Cirencester.

Transport

Tetbury has bus services which serve local towns. Tetbury railway station closed in 1964, and the nearest railway station is now at Kemble; the nearest major airport is Bristol Airport. General aviation uses Kemble Airport at Kemble. The former airfield at Long Newnton,  southeast of Tetbury, was home to the Cotswold Gliding Club from 1964 to 1967 when it moved to nearby Aston Down.

Tetbury is on the A433, with easy access to the M4 and M5 motorways. The A4135 originates in Tetbury and proceeds westerly through Beverston.

Notable people

Present
Jet Black, drummer and founder member of rock band The Stranglers
King Charles III, has a private residence of Highgrove House at Highgrove, Doughton, near Tetbury
Anne Hooper, journalist, author and counsellor
Jake Meyer, the youngest British person to climb Mount Everest
Josh Kumra, singer/songwriter
Neil Woodford, investment fund manager
David Mabberley, Professor of botany, writer, and educator
Gaynor Norris, Regional salsa championships winner, North West England, 1994

Past
Charlotte Eliza Collins, the noted diarist, married Edward Tenney Bousfield at Tetbury in 1853.
Cecil "Sam" Cook, Gloucestershire cricketer and umpire, died 1996
Robert Crowley, stationer, poet and Protestant clergyman in the 16th century
Alice Liddell Hargreaves, inspiration behind Alice in Wonderland
Ester Lewis, poet (1716–1794), married Robert Clark of Tetbury in 1760 and is buried there.
Laurens van der Post, a writer, owned a nearby farm in the 1930s, died 1996
Brian Trubshaw, first British test-pilot of Concorde, died 2001

See also
St Saviour's Church, Tetbury

References

External links

Tetbury Online
 Town Council
Tetbury Town Football Club
Tetbury Music Festival
Tetbury Town Guide
St Mary's Primary School
Sir William Romney's School

Towns in Gloucestershire
Civil parishes in Gloucestershire
Cotswold District
Cotswolds

Tetbury


Compsobuthus satpuraensis est une espèce de scorpions de la famille des Buthidae.

Distribution
Cette espèce est endémique du Maharashtra en Inde. Elle se rencontre dans le district de Jalgaon dans les monts Satpura.

Description
La femelle holotype mesure  et le mâle paratype .

Étymologie
Son nom d'espèce, composé de satpura et du suffixe latin , « qui vit dans, qui habite », lui a été donné en référence au lieu de sa découverte, les monts Satpura.

Publication originale
 Waghe, Gangalmale & Khandekar, 2022 : « First record of the genus Compsobuthus(Scorpiones: Buthidae) from Maharashtra, India, with description of a new species. » Euscorpius, ,  (texte intégral).

Liens externes
 The Scorpion Files : Jan Ove Rein, Trondheim, Norwegian University of Science and Technology

Notes et références

Buthidae
Espèce de scorpions (nom scientifique)
Faune endémique du Maharashtra

Compsobuthus satpuraensis


A prova do trampolim 3 m individual feminino dos saltos ornamentais no Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos de 2022 foi realizada nos dias 1 e 2 de julho, em Budapeste, na Hungria.

Calendário
Horário local (UTC+2).

Medalhistas

Resultados

Ligações externas

 Site da Federação Internacional de Natação
{{Portal3|desporto|Hungria|natação

Eventos do Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos de 2022

Saltos ornamentais no Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos de 2022 - Trampolim 3 m individual feminino


This is a list of aviation-related events from 1909:

Events
 Fort Omaha Balloon School becomes the first United States Army school for balloon observers.
 The Austro-Hungarian Navy sends officers abroad for flight training.
 In the book L'Aviation Militaire ("Military Aviation"), Clément Ader writes ...an aircraft carrier will become indispensable. Such ships will be very differently constructed from anything in existence today. To start with, the deck will have been cleared of any obstacles: it will be a flat area, as wide as possible, not conforming to the lines of the hull, and will resemble a landing strip. The speed of this ship will have to be at least as great as that of cruisers or even greater...Servicing the aircraft will have to be done below this deck...Access to this lower deck will be by means of a lift long enough and wide enough to take an aircraft with its wings folded...Along the sides will be the workshops of the mechanics responsible for refitting the planes and for keeping them always ready for flight. Discussing the landing of aircraft, he writes, The ship will be headed straight into the wind, the stern clear, but a padded bulwark set up forward in case the airplane should run past the stop line.

January–March
 23 February – John McCurdy makes the first aeroplane flight in Canada in the AEA Silver Dart. He flies  from the ice of Bras d'Or Lake at Baddeck on Cape Breton Island.
 3 March – American aviators Glenn Curtiss, Augustus Moore Herring and Cortlandt Field Bishop announce plans to manufacture airplanes commercially in the United States. They found the Herring-Curtiss Company.

April–June
 15 April – The first airport and flying school in Italy opens at Centocelle Airport in Rome. The opening coincides with a visit by Wilbur Wright, who gives a flight demonstration of a Wright airplane.
 2 May – John Moore-Brabazon the first resident British citizen to make a recognised powered heavier-than-air flight in the United Kingdom, flying from The Aero Club's ground at Leysdown on the Isle of Sheppey in his Voisin biplane Bird of Passage.
 7 May – The British Royal Navy awards a contract to build its first rigid airship to Vickers.
 14 May – Samuel Cody makes an aeroplane flight in the United Kingdom longer than  in British Army Aeroplane No. 1.
 26 May – The Zeppelin LZ 5 sets an endurance record by completing a  nonstop trip in 37 hours 39 minutes.
 30 May – Count Ferdinand von Zeppelin pilots a Zeppelin on a 22-hour flight that covers 400 miles (644 km).
 2 June – The United States Army orders its Signal Corps, which includes the Armys Aeronautic Corps as one of its divisions, to prepare plans for the air defense of the United States East Coast.
 5 June – Alliott Verdon Roe begins flights in the first fixed-wing aircraft of all-British manufacture, the Roe I Triplane, from Walthamstow Marshes.
 27 June – 17-year-old Eric Gordon England flies French-born painter José Weiss's tailless glider Olive from a launch ramp above Amberley, West Sussex, England in the first recorded soaring flight, origin of sport gliding.

July–September
 The International Exhibition of Aviation opens in Frankfurt-am-Main (now known as ILA and regularly held in Berlin).
 3 July – Louis Blériot achieves a flight of over 26 miles (42 km) in just over 47 minutes.
 12 July – Flying the Blériot XII, Louis Blériot makes the worlds first airplane flight with two passengers, one of whom is Alberto Santos-Dumont.
 19 July – Hubert Latham makes the first attempt to cross the English Channel. He flies  from Calais in an Antoinette IV monoplane before suffering engine failure and making history's first landing of an aircraft in the sea about halfway across. He becomes the first aviator to be rescued from the English Channel when French Navy destroyer Harpon picks him up.
 20 July – Orville Wright sets a new United States airplane endurance record, remaining aloft for 1 hour 20 minutes 25 seconds.
 25 July
Louis Blériot claims a £1,000 prize from the British Daily Mail newspaper for being the first pilot to cross the English Channel in an airplane. He makes the crossing in his Blériot Type XI, flying 21 miles (34 km) from Les Barraques near Calais to Northfall Meadow near Dover Castle in 37 minutes. Blériot also receives an additional £3,000 from the French government.
While Bleriot warms up his Blériot XI prior to his flight, a farm dog runs into the plane's propeller and is killed. It is the first terrestrial wildlife strike involving an aircraft ever recorded.
 28 July – Harold Barnwell makes the first powered flight in Scotland, an 80-yard (75 m) hop at 4 m altitude in a canard biplane built with his brother Frank at Stirling, before crashing.
 30 July
The Imperial Japanese Army, the Imperial Japanese Navy, and Tokyo Imperial University form the Provisional Military Balloon Research Society to investigate flying machines for Japanese use.
Orville Wright flies with passenger Lt. Benjamin Foulois at an average  mph over a measured round-trip course, successfully completing flight tests in the Wright Military Flyer for the U.S. Army at Fort Myer, Virginia. The Army buys the airplane for $30,000.

 7 August – French aviator Roger Sommer sets a new world airplane endurance record, remaining aloft for 2 hours 27 minutes 15 seconds.
 22–29 August – The Grande Semaine d'Aviation (the Rheims Aero meet) is held at Bétheny, near Rheims:
 26 August – The Antoinette IV airplane sets a world distance record at Rheims, flying  in 2 hours 17 minutes 21 seconds:
 27 August – Henri Farman raises the airplane distance record to .
 28 August
At Rheims, Glenn Curtiss wins the first airplane race held for the Gordon Bennett Cup, flying 20 km (12.42 miles) in 15 minutes 50.6 seconds at an average speed of 47 mph (75.7 km/h), finishing 5.6 seconds ahead of Louis Blériot.
Louis Blériot sets a world speed record over a  circuit at a speed of .
 29 August – 100,000 people gather at Tempelhof Field to witness the arrival at Berlin, Germany, of the Zeppelin LZ 3, with Hugo Eckener in command and Count Ferdinand von Zeppelin aboard. More than two million more people watch from rooftops.
 2 September – Scarborough Beach Amusement Park in the Beaches neighborhood of Toronto, Ontario, Canada hosts one of the first, if not the first, air shows in North America.  The show features one plane, a Curtiss Golden Flyer piloted by Charles Willard, which on the first evening is forced to make an emergency landing in Lake Ontario after only a few seconds in the air.
 7 September – Eugene Lefebvre is killed in the crash of an aeroplane when his controls jam at Juvisy France.
 8 September – Samuel Cody flies from Aldershot to Farnborough and back (46 miles in 1 hour and 3 minutes), the first recorded cross-country flight in the United Kingdom.
 22 September – Ferdinand Ferber is killed in taxying accident at Boulogne.
 24 September – Wilbur Wright express his desire that foreign aircraft be prohibited from entering the United States.
 25 September
The French governments third airship, the semi-rigid La République, collapses in flight after a broken propeller blade pierces her envelope and crashes near the Château of Avrilly, France, killing her entire crew of four.
The first National Aeronautic Show opens at Madison Square Garden in New York City.
 26 September – The brothers Alexander and Anatol Renner fly an airship (which they have designed and built themselves) for the first time, making eight flights over the autumn fair at Graz. These are the first airship flights in Austria-Hungary.
 29 September – Wilbur Wright begins flights as part of New York City's Hudson-Fulton Celebration.

October–December

 2 October – Orville Wright sets a new world altitude record for airplanes, reaching an estimated 500 meters (1,640 feet) over Potsdam, Germany.
 15–23 October – Britain's first Aviation Meeting held at Doncaster Racecourse.
 22 October – Baroness Raymonde de Laroche flies in a fixed-wing aircraft. (See also September 1908).
 26 October – Marie Marvingt pilots a balloon across the North Sea and the English Channel from Europe to England.
 30 October – John Moore-Brabazon flies a circular mile in the Short Biplane No. 2 in the UK and wins £1,000 from the Daily Mail newspaper.
 The Austro-Hungarian Armys first airship,  Militärluftschiff I (or M.I), makes its first flight. Among its passengers on the flight is Ferdinand Porsche.
 3 November – Alec Ogilvie patents the first airspeed indicator.
 4 November – John Moore-Brabazon makes the first live cargo flight by airplane when he puts a small pig in a waste-paper basket tied to a wing-strut of his airplane.
 16 November – The first air transport company (or airline) in the world, the German Airship Travel Corporation (known by its German language acronym DELAG), is founded at Frankfurt-am-Main, Germany, flying Zeppelins.
 20 November – Cerchez & Co., the first aircraft company, the first aerodrome and the first flight school in Romania is founded at Chitila by Mihail Cerchez.
 5 December – George Taylor becomes the first person to fly a heavier-than-air craft in Australia, in a glider he designed. On the same day Florence Taylor becomes the first woman in Australia to fly a heavier-than-air craft, in the glider designed by her husband.
 8 December – With Enea Bossi, Sr., at the controls, the first Italian-designed and -built airplane to fly takes to the air for the first time. Bossi, Giuseppe Bellanco, and Paolo Invernizzi had designed it.
 31 December – Harry Ferguson becomes the first person to fly an aircraft in Ireland, when he takes off in a monoplane he had designed and built himself.

First flights

January
 23 January – Blériot XI

May
 21 May – Blériot XII

June
 5 June – Roe I Triplane
 28 June – Breguet Type I

August
 17 August – Grade monoplane

December
 De Havilland Biplane No. 1 (crashes)

Entered service

March
 Zeppelin LZ 3 into the German Army as the Z 1.

August
1 August – Wright Military Flyer into the US Army as Aeroplane No. 1

References

aviation
1909

1909 in aviation


La Agrupación de Cofradías y Hermandades de la Ciudad de Jaén, más comúnmente Agrupación de Cofradías de Jaén o simplemente Agrupación de Cofradías, es un organismo fundado en 1946 por las cofradías y hermandades de pasión existentes en la ciudad en tal año.

Su principal fin es «Organizar y coordinar las actividades de las hermandades o cofradías y fomentar una colaboración y buena relación entre ellas.» En 1998, se sumaron a la agrupación las cofradías de gloría.

Actualmente, engloba a las cofradías fundadoras, además de las que con el tiempo se han ido integrando en su seno, conservando su función original.

Listado de cofradías agrupadas

Cofradías y Hermandades de Pasión

Cofradías y Hermandades de Gloria

Además de las hermandades de Pasión que procesionan en la Semana Santa jiennense, existen otras tantas hermandades sacramentales que realizan multitud de actos a lo largo de todo el año. Estas son:

 Primitiva, Antigua e Ilustre Archicofradía Sacramental de la Basílica Menor de la Sacra Iglesia Parroquial de San Ildefonso: fundada en 1523, es la más antigua de cuantas cofradías hay en Jaén. Su fiesta principal es el 23 de enero, onomástica de San Ildefonso, el titular de su sede canónica, celebrándose previamente un triduo.

 Antigua y Real Cofradía de la Stma. Virgen de la Cabeza: cofradía filial de la de Andújar, reside en la Iglesia de la Merced. Realiza una procesión con una copia de la Virgen por las calles de la feligresía y una romería.

 Cofradía de la Santísima Virgen Blanca: fundada en 1527, era una cofradía puramente hortelana. Reside en la iglesia de Santa María, Madre de la Iglesia, desde donde realiza una romería el tercer domingo de septiembre hasta la pequeña ermita donde se guarda la imagen original.

 Ilustre, Fervorosa y Muy Antigua Hermandad de la Pura y Limpia Concepción de María y Archicofradía de la Divina Pastora de las Almas: conocida como la Pastora, es una cofradía de gloria fundada en 1595 que reside en Basílica Menor de San Ildefonso. Realiza una procesión por el casco antiguo el primer domingo de septiembre. Es de destacar el revoloteo de banderas.

 Cofradía del Santísimo Cristo de Charcales: más conocido como el Cristo del Arroz, reside en la parroquia de la Inmaculada y San Pedro Pascual. Realiza una romería a las afueras de la ciudad el segundo domingo de mayo.

 Primitiva, Antigua, Muy Ilustre y Real Cofradía de Nuestra Señora del Carmen: cofradía afiliada a la orden del Carmen, fue fundada en 1600, y reside en la Iglesia de San Juan y San Pedro. Realiza una procesión por el casco antiguo cada 16 de julio.

 Ilustre, Pontificia y Real Cofradía de Nuestra Señora de la Capilla, Patrona Principal y Alcaldesa Mayor de la Ciudad de Jaén: fundada en el s. XVI, da culto a una imagen anónima de la Virgen con el Niño para rememorar la bajada de la Virgen a la ciudad. Realiza una procesión por el casco antiguo desde la iglesia de san Ildefonso cada 11 de junio.

 Ilustre Cofradía de la Virgen del Carmen y de Ánimas, de la Orden del Carmelo Descalzo: cofradía fundada en 1941 en la parroquia de San Bartolomé, por el estamento docente de la ciudad. No realiza ningún culto externo.

 Cofradía de Santa Catalina de Alejandría: cofradía medieval refundada en 1964, da culto a la co-patrona de Jaén, Santa Catalina de Alejandría. Su sede es la iglesia de San Pedro Pascual, desde donde se hace una romería hasta el Castillo el 25 de noviembre si es festivo o el domingo más próximo.

 Hermandad Nuestra Señora del Rocío de Jaén: cofradía filial de la de Almonte, fundada 1983. Reside en la parroquia de San Juan de la Cruz, desde donde peregrina en Pentecostés hacia la localidad onubense.

 Cofradía de Jaén del Santísimo Cristo de Chircales: cofradía hermana de la de Valdepeñas que venera el lienzo sito en esta localidad. Fundada en 1867 y refundada en 1987, reside en la parroquia de San Juan de la Cruz.

 Cofradía Santísimo Cristo del Perdón de la Asomada: cofradía hortelana fundada en el s. XVIII y refundada en 1981, reside en la parroquia de Santa Cristina, de la zona conocida como el Puente de la Sierra. Cada 24 de junio o el domingo siguiente saca en romería a un pequeño crucificado.

Desaparecidas
 Cofradía de Nuestra Señora de los Reyes y san Benedicto de Palermo: Era la Cofradía de los «Negros». Fue fundada en 1600 por Juan Cobo, un esclavo liberto. Acogía a personas procedentes del comercio de esclavos, africanos y mulatos en general. Tuvo su sede en la basílica de san Ildefonso. Desapareció a mitad del .

Referencias

Véase también
 Semana Santa de Jaén

Semana Santa en Jaén
Cofradías de Semana Santa de Jaén
Jaen


Le gouvernement de Tavastehus (en , en , en ) est une division administrative du Grand-duché de Finlande au sein de l'Empire russe, qui exista de 1831 jusqu'à l'indépendance de la Finlande en 1917. Sa capitale est Hämeenlinna (Tavastehus en suédois).

Géographie
Situé à l'intérieur de la Finlande, le gouvernement de Tavastehus était bordé à l'ouest par le gouvernement d'Åbo et Björneborg, au nord par le Vasa, à l'est par celui de Sankt Michel et au sud par celui de Nyland.

Le territoire du gouvernement de Tavastehus correspond à peu près aux provinces de Kanta-Häme, Päijät-Häme et Pirkanmaa.

Subdivisions administratives
À la fin du , le gouvernement de Tavastehus était divisé en six ouïezds : Hauho, Pirkkala, Ruovesi, Tammela, Hollola et Jämsä. Le gouvernement comptait deux villes (Tampere et Tavastehus) ainsi que 1236 villages.

Population
En 1905, la population du gouvernement était de  habitants, dont 93,4 % de Finnois et 1,4 % de Suédois.

Gouverneurs
  -  — Johan Fredrik Stichaeus
  -  — Carl Otto Rehbinder
  -  — Samuel Werner von Troil
  -  — Carl Herman Molander
  -  — Hjalmar Sebastian Nordenstreng
  -  — Edvard Reinhold von Ammondt
  -  — Torsten Costiander
  -  — Edvard von Boehm
  -  — Gustaf Axel von Kothen
  -  — Isidor Svertschkoff
  -  — Alexander Papkoff
  -  — Viktor Semenoff
  -  — Alexander Papkoff
  -  — Ivar Sune Gordie
  -  — Arthur Brofeldt
  -  —Rafael Knut Harald Spare

Histoire de la Finlande
Histoire de la Russie
Gouvernement de l'Empire russe

Gouvernement de Tavastehus


Eşref Apak (d. 3 Ocak 1982, Kalecik), Türk çekiç atma sporcusu. Şu anda Enka adına yarışmaktadır.

Hayatı
2004 yılında Atina'da yapılan Olimpiyatları dördüncü olarak tamamlayan Apak, üçüncü olan Macar atlet Adrián Annus'un dopingli çıkması ile bronz madalya alma hakkını kazandı. Ancak 2004'ten sonra doping suçları nedeniyle spordan uzaklaştırıldığı için Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC) gümüş ve bronz madalyaları vermeme kararı aldı.

2005 yılında İspanya'nın Almería kentinde yapılan Akdeniz Oyunları'na katıldı ve 77,88 metre atarak altın madalya kazandı.

Üst düzey bir turnuvada iyi bir derece elde etmek için gerekli olan 80 metre üstü atma başarısına ulaştığı takdirde çok daha başarılı sonuçlar elde edeceğini iddia eden Apak, 4 Haziran 2005'te Cezmi Or anısına yapılan müsabakalarda 81,45 m. atarak hem kendisini en iyi derecesini elde etti, hem de Türkiye rekoru kırdı.

Apak; doping kontrolleri sonucu yasak madde kullandığı gerekçesiyle Türkiye Atletizm Federasyonu tarafından Ağustos 2013'te iki yıl spordan men edildi.

2021 yılında Smederevo'daki Balkan Şampiyonasını 74.60m ile kazandı. Tokyo 2020 ile birlikte beşinci kez olimpiyatlara katılım hakkı elde etti. 2008, 2012 ve 2016 olimpiyatlarında finallere kalamayan sporcu, 2020 Tokyo Olimpiyatlarında finallere kaldı ve 76.71 metrelik atışla yarışı 9. sırada tamamladı.

Apak, 2001'de, 2008'den 2011'e kadar ve 2013, 2018 ve 2021'de çekiç atmada Türkiye şampiyonu oldu.

Başarıları

Kaynakça

Dış bağlantılar
IAAF Eşref Apak

1982 doğumlular
Kalecik doğumlular
Yaşayan insanlar
Ankara doğumlu sporcular
Türk erkek çekiç atıcılar
Türk Olimpiyat atletleri
2004 Yaz Olimpiyatları atletleri
2008 Yaz Olimpiyatları atletleri
2012 Yaz Olimpiyatları atletleri
2016 Yaz Olimpiyatları atletleri
2020 Yaz Olimpiyatları atletleri
ENKA SK atletleri
2005 Akdeniz Oyunları atletleri
Atletizmde doping vakaları
Doping vakalarında Türk sporcular
Fenerbahçe SK atletleri
Gazi Üniversitesinde öğrenim görenler
Türk İslami Dayanışma Oyunları sporcuları
2005 Dünya Üniversite Yaz Oyunları'nda madalya kazananlar
Altın Akdeniz Oyunları madalyalı Türk sporcular
Akdeniz Oyunları madalyalı atletler
Olimpiyat erkek çekiç atıcıları
Dünya Üniversite Oyunları madalyalı atletler
Gümüş Dünya Üniversite Oyunları madalyalı Türk sporcular
Türk Dünya Atletizm Şampiyonası atletleri
Altın İslami Dayanışma Oyunları madalyalı Türk sporcular

Eşref Apak


Takanori Nunobe (født 23. september 1973) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Vissel Kobe og Cerezo Osaka.

Han har tidligere trænet Kyoto Sanga FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Takanori Nunobe


An Steudnera capitellata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker. An Steudnera capitellata in nahilalakip ha genus nga Steudnera, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Myanmar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Steudnera

Steudnera capitellata


Küp (Cube), 1997 Kanada yapımı bağımsız bilimkurgu gerilim filmi. Kanadalı genç sinemacı Vincenzo Natali'nin yönettiği, düşük bütçe ile çekilen film, ilginç konusu ve nitelikli işleniş biçimi ile yoğun ilgi görmüştür. İlk filmin gösterdiği başarı üzerine, Küp 2: Hiperküp (2002) ve Küp Sıfır (2004) adlı iki devam filmi de çekilmiştir.

365.000 Kanada doları gibi düşük bir bütçeyle çekilen Küp, kült filmler arasında kendine yer edinmiştir.

Konu
Birbirlerini tanımayan, yedi kişi bilmedikleri bir biçimde kendilerini bir küp sisteminin içinde bulurlar. Kenarlarında yan bölümlere geçmek için birer kapı bulunan küpler içinde çıkış yolunu ararlar. Farklı meslek ve yaş gruplarından kahramanlar çıkış yolunu ararken, küplerin içindeki tehlike ve acayipliklerle savaşırlar. Zor durumda kalan karakterlerin birbirleri ve kendileri ile yaşadıkları çatışmalar konuyu daha ilginç hale getirir.

Oyuncu kadrosu

Psikolojik bilimkurgu filmleri
Vincenzo Natali'nin yönettiği filmler
1990'larda bilimkurgu filmleri
Matematik ile ilgili filmler
Küp filmleri
Psikolojik deney filmleri
Kanada bilimkurgu filmleri
Kanada bağımsız filmleri
Otizm ile ilgili filmler
1990'larda İngilizce filmler
1997 çıkışlı dramatik filmler
1997 çıkışlı korku filmleri
1990'larda Almanca filmler

Küp (film)


Primul asediu al Krujei a avut loc în 1450 când o armată otomană de aproximativ 100.000 de ostași a asediat orașul albanez. Liga de la Lezha, condusă de Skanderbeg, era pe atunci demoralizată în urma pierderii cetăților Svetigrad și Berat între 1448 și 1450. Cu toate acestea, la îndemnul lui Skanderbeg și cu ajutorul preoțimii care relatau despre viziuni prevestitoare de victorie, albanezii au fost motivați să apere cu orice preț capitala ligii, Kruja. Skanderbeg a încredințat apărarea orașului unei garnizoane de 4.000 soldați sub comanda locotenentului său de încredere, Vrana Konti (contele Vrana), iar el însuși împreună cu restul trupelor sale a hărțuit taberele otomane din jurul Krujei și a atacat caravanele de aprovizionare ale armatei lui Murad al II-lea. Fiind lovită de epidemii și cu moralul la pământ tabăra otomană era deja dezorganizată în septembrie. Liderii turci au ajuns la concluzia că Kruja nu putea fi cucerită cu forța armelor, au ridicat asediul și s-au îndreptat spre Edirne (Adrianopol). Murad al II-lea a murit puțin mai târziu, în iarna dintre anii 1450 și 1451, și a fost succedat de fiul său, Mehmed al II-lea.

Campaniile din 1448 și începutul lui 1450

După tentativele eșuate ale mai multor căpitani otomani de a cuceri Albania, la 14 mai 1448 Murad al II-lea a început asedierea cetății Svetigrad (se presupune că ar fi orașul Demir Hisar de astăzi) în fruntea a 80.000 de ostași. Cetatea era un punct strategic important deoarece controla drumurile dintre Macedonia și Albania. O mică garnizoană formată din albanezi, bulgari și alți europeni a rămas să apere cetatea, în timp ce Skanderbeg hărțuia tabăra otomană din afară. După ce otomanii au otrăvit fântânile, însă, un grup de apărători a deschis porțile și le-a dat voie turcilor să preia controlul asupra cetății. Sultanul s-a retras din Albania și Skanderbeg a încercat să recucerească Svetigradul, asediind-o începând cu 23 septembrie 1448, dar după mai multe asalturi nereușite a hotărât să se retragă. La începutul anului 1450 pașaua Gjirokastrei a cucerit cetatea Berat în urma unui atac de noapte, ceea ce l-a determinat pe Gjergj Arianiti să părăsească alianța acestuia cu Skanderbeg.

Preludiu

Moralul albanez înainte de asediu

Moralul albanezilor a căzut la pământ după înfrângerile din ultimii ani. Când turcii au pornit spre Kruja la 5 aprilie 1450, oamenii au pretins că au văzut îngeri și heruvimi zburând deasupra Albaniei. Skanderbeg însuși a afirmat că a primit o viziune în care Sf. Gheorghe i-a înmânat o sabie de foc pentru "a distruge dușmanii religiei adevărate (creștinism)". Acest discurs împreună cu multe alte viziuni ale preoțimii i-au motivat pe ostașii albanezi să lupte|.

Dispunerea forțelor albaneze

Înainte de începerea asediului Skanderbeg a ieșit din Kruja împreună cu 8.000 de soldați - mulți dintre ei slavi, italieni, francezi și germani. Dintre aceștia 2.000 erau infanteriști, iar 6.000 erau cavaleri. Ei au găsit o poziție avantajoasă pe muntele Tumenishta (în prezent muntele Skënderbeu) de unde urmau să-i atace pe otomani. În Kruja au rămas 4.000 de soldați sub comanda lui Vrana Konti. Vrana avea și el câțiva germani, italieni și francezi printre trupele sale, cărora le-a explicat importanța acestui asediu înainte de a-i trimite să-și ocupe pozițiile. Cetatea avea resurse suficiente pentru a rezista unui asediu de 16 luni. Femeile și copiii au fost trimiși în orașele controlate de venețieni, iar ceilalți au primit ordinul să-și ardă culturile agricole și să se retragă în munți și cetăți.

Dispunerea forțelor otomane

Murad a ajuns în fața cetății la 14 mai în fruntea unei armate de 100.000 de ostași, dintre care 60.000 cavaleri. Sultanul i-a propus lui Vrana să predea cetatea, dar acesta a refuzat. Murad apoi i-a indicat armatei sale să toarne zece tunuri, dintre care unul putea lansa ghiulele de 180 kg, iar altul - de 90 kg. În ciuda puterii de foc, pozițiile turcești se aflau în dezavantaj având în vedere că Kruja "era aproape o parte integră a muntelui în care a fost construită". Tunurile puteau trage de 2-3 ori pe zi și nu erau exacte. Două tunuri mari și patru mici au fost plasate dinspre Tirana, iar restul au fost îndreptate înspre poarta principală.

Asediul

Faza întâi

Murad a tras în cetate timp de patru zile până când a apărut în sfârșit o breșă în ziduri. Sultanul credea că deține avantajul și a ordonat trupelor să pătrundă în interior. Garnizoana a reușit să respingă atacul, obținând astfel răgaz pentru a repara zidurile. Murad, temându-se de un contraatac din partea lui Skanderbeg, a trimis o patrulă de cercetași în direcția munților pentru a identifica din timp orice astfel de încercare. Skanderbeg a reușit totuși să efectueze un raid asupra taberei otomane în amurg, ucigând câteva sute de oameni, capturând sau distrugând o parte din proviziile turcești. El însuși a fost aproape de a-și pierde viața. Când s-a întors împreună cu trupele sale "scutul său era atât de stricat încât nu-i puteai desluși forma". Incursiunea l-a costat pe Skanderbeg zece vieți și mai mulți răniți. Asaltul a continuat însă, tunurile reluându-și bombardamentul din când în când. Pe de altă parte apărătorii nu au întâmpinat mari dificultăți. Șaizeci dintre ei au spart asediul pentru a cauza cât mai multe daune, în timp ce restul au respins toate încercările turcilor de a pătrunde în interior. Principala forță de atac a venit din direcția Tiranei, acolo unde turcii au suferit cele mai mari pierderi.

Faza a doua

Otomanii au început al doilea asalt încercând să treacă prin poartă cu ajutorul lăncilor. Atacatorii au fost forțați să se retragă după ceva timp din cauza pierderilor mari și în următoarele două zile Murad a stat la sfat cu toți generalii săi. Împiedicarea altor atacuri surpriză din partea lui Skanderbeg a fost considerată de primă importanță. Astfel, aceștia au plasat o forță adițională de soldați sub comanda prințului Mehmed în zona în care a avut loc primul atac. Moisi Arianit Golemi a simulat un atac în fruntea a 500 de cavaleri și turcii au sunat imediat alarma. Între timp Skanderbeg și trupele sale au înconjurat tabăra și au atacat-o acolo unde otomanii se așteptau cel mai puțin, reușind să se retragă înainte ca aceștia din urmă să organizeze un contraatac. În urma acestei incursiuni unele tunuri au fost îndreptate spre exterior, acolo de unde credeau că putea ataca Skanderbeg. Un detașament mare al cavaleriei turcești a fost trimis pe urmele albanezilor până când au ajuns la gura râului Ishëm, după care s-au întors la Kruja.

În lipsa lui Skanderbeg otomanii au mai încercat un asalt major asupra cetății, dar din neatenție tunurile lui Murad au ajuns să tragă în propriii lui soldați și atacul a fost oprit. Un alt eșec a fost încercarea de a mina fortăreața deoarece aceasta era construită direct în stâncă. Rezervele de alimente erau pe sfârșite și ambele armate au primit provizii din Veneția. Atacurile ulterioare ale turcilor nu au înregistrat niciun succes. Armata otomană avea deja mulți morți și răniți, în timp ce forțele lui Skanderbeg au pierdut numai 1000 de ostași, iar Moisi Golemi și Tanush Thopia au reușit să mai strângă câteva mii de oșteni. Forțele albaneze erau acum împărțite între cei trei comandanți. Odată ce Skanderbeg a pornit înspre tabără, turcii au strâns 8.000 de oameni pentru a-l înfrunta. Liderul albanez a început atunci să se retragă încet cu scopul de a-i momi pe aceștia într-o capcană la poalele dealurilor. Între timp Moisi Golemi și Tanush Thopia au atacat tabăra. În dimineața următoare (25 iulie) Skanderbeg a înconjurat și a zdrobit complet forțele turcești trimise împotriva lui, iar în ziua următoare, el a fost văzut pe stâncile deasupra Krujei împreună cu Vrana Konti, ceea ce l-a surprins pe Murad.

Faza finală

După ce Vrana s-a întors în cetate, un pașă a fost ales să ducă tratative cu acesta. El i-a adus multe daruri prețioase și a încercat să-l convingă că Murad ar fi un stăpân mult mai convenabil și că asediul era aproape pe sfârșite, dar Vrana a refuzat să se predea. Ca răspuns a fost declanșat un nou atac otoman. Între timp, Murad a trimis un alt sol pentru a-l convinge pe Skanderbeg să capituleze, oferindu-i anual 10.000 de coroane. Acesta a refuzat și el, zicând: "Nu, chiar dacă Murad s-ar împărți cu mine și m-ar face co-partener al întregului său imperiu, nu voi răbda niciodată ca numele Albaniei să fie murdărit și necinstit de această pată a rușinii și nemerniciei". Asediul a continuat și situația albanezilor părea disperată, așa încât la 14 octombrie Skanderbeg a oferit Kruja venețienilor, amenințând că o va lăsa să cadă în mâinile turcilor dacă nu o acceptă. După ce Murad a ridicat asediul și s-a retras la 26 octombrie a venit și răspunsul venețienilor, aceștia respingând propunerea lui, oferind în schimb ajutor să amelioreze relațiile albanezilor cu Poarta.

Consecințe

Asediul a lăsat în urmă 20.000 de morți de partea otomanilor și 1.000 de partea albanezilor. Marin Barleti a susținut că Murad a fost răpus de o boală la zidurile Krujei, dar de fapt acesta a murit în Edirne în 1451. Sultanul s-a retras din Albania fiindcă se temea să nu piardă și mai mulți oameni din cauza iernii care se apropia. Totuși, însăși retragerea a cauzat moartea a mii de ostași otomani, aceștia fiind hărțuiți constant de milițiile locale albaneze.

Resursele lui Skanderbeg erau aproape epuizate. Acesta a plecat la Ragusa pentru a cere asistență, iar diplomații de acolo l-au informat pe papa Nicolae al V-lea. Căpătând ajutor financiar, Skanderbeg a reușit să țină orașul Kruja și să-și restabilească majoritatea teritoriilor. Succesul acestuia a fost lăudat de curțile Europei; ambasadori din Roma, Neapole, Ungaria și Burgundia au venit să-l viziteze. Ulterior, la 26 martie 1451, Skanderbeg a devenit vasalul lui Alfonso al V-lea, fapt consemnat prin Tratatul de la Gaeta. Aceasta i-a permis să obțină oamenii și proviziile de care avea nevoie din partea coroanei de Aragon.

Potrivit legendei, într-o noapte din timpul asediului Skanderbeg a trimis o turmă de capre înspre tabăra otomană, cu lumânări aprinse pe fiecare corn. Turcii au crezut că este un atac al albanezilor și s-au mișcat să-i intercepteze. După ce aceștia au avansat destul, Skanderbeg a lansat un atac surpriză împotriva lor, zdrobindu-i complet. După sfârșitul asediului Skanderbeg a decis să comemoreze această victorie făurind un coif cu vârful în forma unui cap de capră.

Moștenire

Renumitul poet albanez, Naim Frashëri, a scris despre cum asediul Krujei a salvat Europa de la o invazie otomană. În prezent acțiunile din timpul asediului sunt un subiect de mândrie pentru albanezi. Muzeul Skanderbeg din Kruja expune publicului multe obiecte legate de acesta; filmul Skënderbeu (1953) reprezintă și el evenimentele din timpul asediului. Conflictul militar a stat la baza romanului "Asediul" de scriitorul albanez Ismail Kadare.

Referințe

Bibliografie

Gibbon, Edward. History of the Decline and Fall of the Roman Empire. Ed. Hart Milman. Vol VI. New York: Peter Fenelon Collier & Son, 1957.
Hodgkinson, Harry. Scanderbeg: From Ottoman Captive to Albanian Hero. London: Centre for Albanian Studies, 1999. ISBN 1-873928-13-0.
Housley, Norman. The Later Crusades, 1274-1580. Oxford: Oxford University Press, 1992. ISBN 0-19-822136-3.
Jacques, Edwin. Shqiptarët: Historia e popullit shqiptar nga lashtësia deri në ditët e sotme. Trans. Edi Seferi. Tirana: Mcfarland, 1995. ISBN 0-89950-932-0.
Jacques, Tony.  Dictionary of Battles and Sieges: A Guide to 8,500 Battles from Antiquity Through the Twenty-first Century. Westport: Greenwood Publishing Group, 2007. ISBN 0-313-33536-2.
 Setton, Kenneth Meyer. The Papacy and the Levant (1204-1571). Vol. II. Darby, PA: DIANE Publishing, 1978. ISBN 978-0-87169-127-9.

1450
Bătălii medievale
Bătăliile Imperiului Otoman
Conflicte din secolul al XV-lea
Secolul al XV-lea în Imperiul Otoman

Asediul Krujei (1450)


Finn Winge Nielsen (født 19. september 1935 i Odense, død 7. oktober 2022) var en dansk maler og grafiker. Han blev uddannet på tegneskole hos Albert Elmstedt i Odense fra 1953 til 1955, Københavns Kunstakadami, malerskole hos Niels Lergaard 1962 og grafisk skole hos Holger J. Jensen 1963. Finn Winge Nielsen boede og arbejdede på Langeland.

Rejser: Norge 1958, Frankrig 1959 – 60, Holland 1969, Paris 1993 og Spanien 1995.

Kunstkarriere

Finn Winge Nielsen arbejdede i sit voksenliv med serier som fortællende forløb. To samlede emner har stået som overskrift i forløbet af serierne: «Eksistens» og «Myte». Det er fællesbetegnelser for mere end 20 serier af forskellige antal arbejder fra 4 stk. til 24 stk. De har hver sin livshistorie at fortælle. En anden stor serie er Det europæiske menneske som omhandler en lang række tolkninger af og om Jacques-Louis Davids maleri af Den døde Marat i badekaret fra 1793. Tolkningen er udført i mange forskellige materialer og indeholder 40 forskellige størrelser på arbejder, fra 315×240 cm. og nedefter. Det europæiske menneske har været udstillet på Galleri Asbæk, København 1991; Dansk Centralbibliotek for Sydslesvig, Flensborg, 1996; Oksbøl Kunstsal 1999.

Bogudgivelse
Winge Nielsen udgav en bog i 2009 med titlen Samlede løsblade. Forord til bogen er skrevet af Vagn Lundbye.

Udstillinger

Litteratur
 Elisabeth Frank-Rasmussen: "Finn Winge Nielsen : en kunstner i tiden : samlede løsblade", 2009

Referencer

Eksterne henvisninger
 Finn winge Nielsen er død
fyens.dk; Nekrolog - Finn Winge Nielsen var en legende, eftertenksom og enestående kunstner
 https://www.sologstrand.nl - Winter Exhibition art in Nowhuset
 www.kulturarv.dk - Works by the artist Finn Winge Nielsen in Danish museums
 Finn Winge Nielsens hjemmeside
 www.fyens.dk - Tegninger fra en god gammel ven
 Ugeavisen Øboen - Guld, sort på hvidt - udstilling
 Yumpu - Linjer fra Langeland
 www.kristeligt-dagblad.dk - paa-jagt-med-blicher-efter-et-specielt-gevaer
 nordjyske.dk - kuuuuunst
 www.kulturarv.dk - Artist: Finn Nielsen
 Finn Winge Nielsen - Billedkunstner  langeland.dk

Malere fra Danmark
Grafikere fra Danmark
Illustratorer fra Danmark
Personer fra Odense

Finn Winge Nielsen


Mabitac ist eine philippinische Stadtgemeinde in der Provinz Laguna, in der Verwaltungsregion IV, Calabarzon. Sie hat  Einwohner (Zensus ), die in 15 Barangays lebten. Sie wird als Gemeinde der fünften Einkommensklasse auf den Philippinen und als teilweise urbanisiert eingestuft.

Mabitacs Nachbargemeinden sind Santa Maria im Norden, Famy im Südosten, Pakil und Pangil im Südwesten. Die Topographie der Stadt ist gekennzeichnet durch Flachländer, sanfthügelige und gebirgige Landschaften, der Ausläufer der Sierra Madre im Osten. Im Süden grenzt die Gemeinde an den größten Binnensee der Philippinen, den Laguna de Bay.

Baranggays

Weblink

Ort auf den Philippinen

Mabitac