Hınıs ( Hnus, Kürtçe: Xinûs), Erzurum ilinin bir ilçesidir.

İlçe, Erzurum ilinin en güneydoğusunda yer almaktadır. Hınıs, Erzurum ilinin sakinlerinin yaklaşık %3,44'üne ev sahipliği yapmaktadır ve ilin en kalabalık 6. ilçesidir.

Tarihçe
Hınıs, Erzurum'un en eski yerleşim alanlarından biri olmakla beraber müstahkem mevkileri ve verimli arazileriyle tarih boyunca önemli bir konumda olmuş; Ermeni krallıkları, Persler ve Romalılar arasında sürekli el değiştirerek sınır karakolu görevi görmüştür. Uzun süre Persler'in hâkimiyetinde kalan Hınıs, daha sonra Bizans İmparatorluğu'nun hâkimiyetine girmiştir.

Bizans egemenliğindeki Erzurum 502-503 yılı gibi Sasaniler'in eline geçtiğinde Hınıs'ın da aynı kaderi paylaştığı düşünülmektedir. Erzurum 504'te Bizanslılar tarafından tekrar geri alınmıştır. Halife Osman zamanında Habîb b. Mesleme kumandasındaki Arap kuvvetlerince 653'te Erzurum ve çevresi ele geçirildi. 686'da Bizanslılar'ın Erzurum'u ele geçirdiyse de 700'de yeniden Arap ordularının hakimiyetine girdi. 753'te yeniden Bizanslılar tarafından ele geçirilen Erzurum, Halife Mansûr'un gönderdiği ordu tarafından 756 yılında Abbasi egemenliğine katıldı. Bizans ve Müslümanlar arasında birkaç defa el değiştiren yerleşim ve çevresinin Ağustos-Eylül 949 yılında Bizans egemenliğine olduğu görülmektedir. Hınıs, 1071 yılında Selçuklu hükümdarı Alparslan'ın galibiyetiyle sonuçlanan Malazgirt Muharebesi ile Selçukluların idaresine geçmiştir. Hemen akabinde de 1080 yılı dolaylarında Selçuklular'a tabi kurulan Saltuklu Beyliği egemenliğine katılmıştır. Saltuklular'ın 1202 yılında yıkılmasıyla bölge de Anadolu Selçuklu Devleti egemenliğine katılmıştır. 1242 yılında Baycu Noyan komutasındaki Moğol ordusu Erzurum'u ele geçirmiş ve 1243 yılında gerçekleşen Kösedağ Muharebesi sonucunda da kesin olarak bölgede hakimiyet kurmuştur. Moğollar'ın devleti bölmesiyle bölgede İlhanlılar hüküm sürmeye başlamıştır. İlhanlılar'ın 1336'da dağılmasıyla Erzurum ve çevresi birçok beyin egemenlik kurma mücadelesine şahit olmuştur. Erzurum 1360 yılında Eretna Beyliği ve bu beyliğin veziri Emir Mutahharten hakimiyetine girmiştir. 1385'de bölge Karakoyunlular tarafından ele geçirilmiştir. 1387'de Erzurum, Timurlular tarafından ele geçirilmiş ve 1403 yılında Erzurum'un idaresi Emir Mutahharten'e bırakılmıştır. Birçok çatışmanın ardından Erzurum ve çevresi 1436 yılında Karakoyunlular'ın hakimiyetine girmiştir.

14. yüzyılda Karakoyunlular'a tabi olarak Bitlis mıntıkasında Şerefoğulları sülalesinin hakimiyet kurduğu bilinmektedir. 1417 yılına ait Karakoyunlu belgesinde Bitlis beylerinin, Bitlis'ten başka hakim oldukları yerler arasında Hınıs'ta yer almaktadır. Karakoyunlular'ın ortadan kalkmasıyla bölge Akkoyunlular'ın egemenliğine katılmıştır.

Hınıs; Akkoyunlular egemenliğinde, kendilerine tabi Pazuki aşireti beyleri tarafından yönetilmiş, Akkoyunlular'ın yıkılışı akabinde de Bitlis Prensliği himayesine girmiştir. I. İsmail döneminde bölge Safeviler'in egemenliğine girdiğinde Hınıs, Pazuki beyi Çolak Halid Bey'in kontrolüne bırakılmıştır. I. Selim'in 1514 yılındaki İran Seferi sırasında Osmanlı hakimiyetine giren yerleşim, Çolak Halid Bey'in Osmanlılar tarafından idam edilmesiyle İskender ve Halil Selmi adlı kişilerin idaresine geçmiştir. Ancak Osmanlı ordusunun geri dönmesiyle yeniden Safevilerce ele geçirilmiş ve yerleşim bir kez daha Pazuki beylerinin kontrolüne bırakılmıştır. 1534 yılında Veziriazam Pargalı İbrahim Paşa komutasında gerçekleşen Irakeyn Seferi sırasında yerleşim yeniden Osmanlı hakimiyetine katılmıştır. 1537 yılı tahririnde Hınıs, Bitlis sancağının bir nahiyesi konumundadır. 1536-1539 tarihlerine ait tevcihat defterlerinde Hınıs, sancak olarak görülmemektedir. 1542 ve 1548 yıllarında Hınıs sancağı Safevilerce yağma edilmiş ve bunun sonucunda da ağır tahribata uğramıştır. Hınıs, 1556 yılı defterinde sancak olarak görülmektedir. Hınıs sancağı; Hınıs, Varto, Handırıs, Bulanık, Bilican, Suşehri, Göksu, Elmalu ve Malazgird olmak üzere toplam 9 nahiyeden oluşmaktadır.

Bu tarihte sancağa bağlı 742 köy ve 308 mezra bulunmaktadır. Ancak Osmanlı-Safevi mücadelesinin yıkıcı etkileri nedeniyle tahririn yapıldığı tarihte 238 köyde kimse yaşamaktadır. Hınıs merkez nahiyesi bu tarihlerdeki bir kayda göre 107 köyden oluşmakta olup, 43 köyde yerleşim varken geri kalan 64 köy ise boş durumdadır.  Yine aynı kayda göre 43 köy; 38'i Müslüman, 5'i ise Eramine (Ermeniler) olarak belirtilmiştir. Buna göre sancak genelinde toplam erkek nüfus; 2.149'u Müslüman,  472'si Ermeni olmak üzere 2.621 kişidir. Aynı kayda göre sancak genelinde Pazuki ve Şikakilerden oluşan iki taife bulunmaktadır. Hınıs sancağı 1559 ve 1565 yılı kayıtlarına göre Erzurum eyaletine bağlıdır. II. Selim döneminde (1566-1574) Hınıs sancağı; Hınıs, Varto, Handırıs, Bulanık, Bilican, Suşehri, Göksu, Elmalu ve Malazgird olmak üzere toplam 9 nahiyeden oluşmaktadır. 1642 tarihli avarız defterinde Hınıs kaza statüsünde olup,  Bulanık ve Varto ise kazaya bağlı nahiyelerdir. Bu kayda göre Hınıs kazası; merkez kasaba ve 45 köy, Varto nahiyesi 35 köy ve Bulanık nahiyesi 14 köyden oluşmaktadır.

Aralık 1641 tarihli Ruûs Defteri'nde ve 1645 yılında Hınıs'a gelen Evliye Çelebi'nin kayıtlarında yerleşim yine Erzurum Eyaleti'nin sancaklarından biri olarak görülmektedir. Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde, Hınıs; Erzurum eyaletinde sancak beyi tahtıdır. Hınıs Kalesi içinde 1.200 adet Kürt evleri vardır. Camileri, mescitleri, bir hanı, hamamı ve küçük çarşısı vardır. Bütün yapılar baştan başa toprak örtülüdür, asla kiremitli yapı yoktur. Ve halkı tamamen Mahmudi Kürtleridir.

Hınıs, 1682 - 1702 ve 1730-1740 yılları arasındaki kayıtlarda Erzurum Eyaleti'ne bağlı yurtluk-ocaklık statüsünde bir sancak olarak görülmektedir. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında 27 Haziran 1828'de Erzurum'un düşmesinden sonra Ruslarca ele geçirilmiştir. Edirne Antlaşması ile Ruslar ele geçirdikleri çoğu yerle birlikte Hınıs'tan da geri çekilmiştir. Ruslar çekilirken, Hınıs kazasından 468 Ermeni hane Ruslar'ın baskısı ya da yönlendirmesiyle o zamanki Rus İmparatorluğu topraklarına göç etmiştir.

1839 yılında ilan edilen Tanzimat Fermanı sonrasında Erzurum Vilayetinde 1845 yılında uygulanmaya başlanan merkezileştirme politikası uyarınca Hınıs sancağının yurtluk-ocaklık statüsü kaldırılmış ve yeni vilayet düzeninin tesis edilmesiyle de 1864 ve 1871 yıllarında Erzurum Sancağı'na bağlı bir kaza olmuştur. 1865 yılından itibaren Hınıs'a bazı Çeçen muhacirleri yerleştirilmiştir. 1866 yılı kayıtlarında, Mirliva Abdurrahman Paşa'nın Hınıs'a bağlı köylerdeki dört yüz küsur hanelik Çeçen muhacirleri silahsızlandırarak Erzurum kazalarına yerleştirildiği belirtilmektedir. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı döneminde de Hınıs'a Oset ve Çeçen mülteciler yerleştirilmiştir.

1892 yılı salnamesine göre Hınıs kazasında 236 köy olup 4.217 hanede 14.162 erkek 10.996 kadın olmak üzere toplam 25.158 kişi yaşamaktadır.

Vital Cuinet'in seyahatnamesinde, 1892 yılına ait verilerine göre Hınıs kazasında; 16.746 Müslüman, 10.073 Ermeni (9.312'si Gregoryen, 761'i Protestan) ve 148 de diğer milletlerden olmak üzere toplam 26.967 kişi bulunmaktadır. 1897 yılı vilayet salnamesine göre Hınıs kazası genelinde 204 köy bulunmaktadır. Kaza genelinde 18.603 Müslüman, 8.506 Ermeni ve 330 diğer milletlerden olmak üzere 27.349 kişi yaşamaktadır.

Çevre yerleşimlerde olduğu gibi Hınıs'ta 1892'de başlayan ve 1893'de de devam eden kuraklıktan etkilenmiştir. Yaşanan kıtlık nedeniyle Hınıs sancağı halkının çoğu bu tarihlerde Diyarbakır'a göç etmiştir.

Birinci Sason İsyanı sırasında ve akabinde bölgenin genelinde olduğu gibi Hınıs'ta da Ermeni isyan hareketleri görülmeye başlamış olup Müslümanlar ile Ermeniler arasında yer yer silahlı çatışmaya dönen gerginlikler yaşanmıştır. 16 Aralık 1895 tarihinde Müslüman ahaliden bazılarının öldürülmesi üzerine Hınıs İsyanı (Hınıs Vakası) olarak da adlandırılan olaylarda 32 Ermeni ile 6 Müslüman ölmüştür. Hınıs'ın içerisinde yer aldığı Doğu Anadolu Bölgesinde, Ermeniler' in bağımsızlık hareketini önlemek ve Osmanlı hakimiyetini etkin olarak sağlamak amacıyla 1891 yılında Hamidiye Alayları kurulmuştur. Ancak çeşitli Müslüman milletlerden oluşan bu alaylar zamanla Ermeni hatta Müslüman köylerinde gasp, yağma, tecavüz ve katliam vb. eylemlerde bulunmaya başlamıştır. Batılı ülkelerin 1895 yılındaki verdikleri muhtırada, Doğu Anadolu'da aşiretlerin yaylak ve kışlak sınırlarının ortaya konulması ve konargöçerlerin yerleşik düzene geçirilmesi gibi ıslah talepleri üzerine Hamidiye Alaylarında yeniden düzenlemede bulunulmuştur. Buna göre Hamidiye Alayları 7 livaya ayrılmış ve Hınıs'ta 2. Livanın merkezi olmuştur. Bu livadaki alaylarda da Cemadanlı, Zirikanlı, Cibranlı ve Çiranlı? aşiretleri görev almıştır. 1900 yılında merkez nahiye ile Halilçavuş,  Karaçoban,  Söylemez ve Madrak nahiyelerinden meydana gelen Hınıs kazasında; 230 köyde 4.806 hane bulunurken, 17.551'i erkek ve 13.045'i kadın olmak üzere kaza genelinde toplam 30.596 kişi yaşamaktadır.

19. yüzyıl sonlarından itibaren Ruslar tarafından Hınıs taraflarına da silah ve mühimmat nakledilmiş ve bağımsızlık yanlısı Ermeniler'e satılmış ya da bedava dağıtılmıştır. Hınıs'ın da içerisinde yer aldığı bölgede yaşanan karışıklıkların devam etmesi sonucunda güvenlik gerekçesiyle yerleşim 1904 yılında yeniden sancak merkezi haline getirilmiştir. 1909 yılı ortasına kadar sancak statüsünde kalan yerleşim sonrasında yeniden kaza statüsünde olmaya başlamıştır. Kısa süreli sancak düzeninde Hınıs sancağı; Hınıs, Madrak, Hacı Halil, Söylemez ve Karaçoban nahiyelerinden oluşmaktadır. Hınıs sancak haline getirilmekle birlikte güvenlik sorunu devam etmiştir. Müslümanlar ve Ermeniler tarafından oluşturulan çeteler, karşılıklı olarak köylerde yağma, cinayet, gasp ve saldırı gibi eylemlerde bulunmuşlardır.

1910 yılı Teftiş Raporuna göre; 244 köye sahip Hınıs kazasında 24.326 Müslüman (14.507 erkek, 9.819 kadın) ve 7.456 Ermeni (3.590 erkek,3.866 kadın) olmak üzere toplam 32.382 kişi yaşamaktadır. Müfettiş raporunda Müslüman halkın bir kısmının da  Alevi/Şii olduğu belirtilmiştir. Aynı raporda kaza merkezinde Müslümanlar'a ait 1 rüştiye ve 1 ibtidai ile Müslümanlar için 3 köyde birer ibtidai ve Hristiyanlar için de 2 köyde ibtidai bulunduğu belirtilmektedir.

1 Haziran 1915'de yürürlüğe giren Tehcir Kanunu uyarınca Hınıs'taki Ermeniler zorunlu göçe tabi tutulmuştur.  Bu göç sırasında birçok Ermeni, kendilerini korumakla görevli askerler ile aşiret güçlerince öldürülmüş, yaralanmış, gasp edilmiştir. Hınıs, 1916 yılında Ruslar tarafından ele geçirilmiştir. Rus İmparatorluğu'nda 1917 yılında yaşanan Ekim Devrimi sonrasında yaşanan süreçte Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla 15 Aralık 1917'de Erzincan Mütarekesi imzalanmış ve anlaşma uyarınca Rus orduları geri çekilmeye başlamıştır. Ruslar çekilirken Hınıs'taki son Ermeni topluluğu da Sovyet Rusya topraklarına gitmiştir. Rus ordularının çekilmesi akabinde, yaşanan otorite boşluğunda Ermeni çeteleri bölgede etkinlik göstermeye başlamıştır. Ermeni çetelerin 1918 yılında Hınıs'taki köylere yaptıkları baskınlarda 870 Müslüman öldürülmüştür. Kâzım Karabekir'in komutasındaki Osmanlı ordusunun ileri harekâtı sonucu Ermeni çeteleri çekilmeye başlamış ve 14 Mart 1918'de Hınıs yeniden Osmanlı hâkimiyetine girmiştir. Bu tarih günümüzde Hınıs'ın kurtuluş günü olarak kutlanmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti döneminde yapılan idari düzenlemede Erzurum merkezli il teşkilatının kuruluşuyla birlikte, Hınıs da yeni kurulan bu ilin ilçesi olmuştur. Şeyh Said İsyanından sonra Osmanlı dönemindeki il statüsünden ilçe statüsüne dönüştürülmüştür. Karaçoban, Tekman, Karayazı ile Varto, Bulanık, Malazgirt, Cumhuriyet döneminde Hınıs'tan ayrılarak Erzurum ve Muş illerine bağlı ilçe haline getirilmiştir.

Hınıs'ın ilk yerleşme yeri, yöre halkı tarafından "Dere Mahallesi" olarak nitelendirilen Hınıs Çayı vadisi ile Hınıs Kalesi (Bahçe Mahallesi) arasındaki kesimdir. Hınıs vadisinde 1734 yılımda Muş Beylerinden Alaeddin Bey tarafından yapılmış Hınıs Ulu Cami/Dere Camii, Hınıs Kalesi ve kalıntıları, eski mesken yıkıntıları bulunmaktadır.
Hınıs,

Hınıs'ın manevi yapısını Nakşibendi şeyhi, Şeyh Mahmud Feyzi Efendi oluşturmuştur. Palu'dan, önce Hınıs'ın Parmaksız köyüne, daha sonra Kolhisar mahallesine yerleşen Şeyh Mahmud Feyzi burada tekke ve medrese kurarak irşada ve tebliğe başlamıştır. Hınıs, medrese kültürünün önemli merkezlerinden birisi haline gelmiştir. Doğu illerinde pek çok İslâm âlimi Şeyh Mahmud el-Feyzi'nin temelini attığı bu medreselerde yetişmiştir.
Şeyh Mahmud el-Feyzi'nin vefatından sonra medrese ve tekke hizmetlerini yürütme vazifesi ailenin büyüğü olan oğlu Şeyh Said Efendi'ye kalır. Şeyh Said, kendisine bağlı dört yüze yakın medresesi, beş yüze yakın tekkesinin sevk ve iradesini ikamet ettiği Hınıs Kolhisar ve Hınıs Merkez Medreselerinde yürütmüştür. Bu medreselerin en bilinenleri Palu, Dicle, Hınıs, Bingöl ve Muş'taki medreselerdir.

Hınıs'ın yetiştirdiği büyük âlimlerden birisi Şeyh Said'in büyük oğlu Şeyh Ali Rıza Efendi'dir. Şeyh Said İsyanı'nın ikinci lideri olan Şeyh Ali Rıza Efendi Hınıs'ta doğmuş, ilimle meşgul olup, talebe yetiştirip icazetler vermiştir. Şeyh Ali Rıza Efendi, Türkiye Cumhuriyeti tarafından hazırlanan rapor ve yazılarda Kürtlerin siyasi ve dini lideri olarak kabul edilmiştir. Kürtçe ve Zazacanın yanı sıra Arapça, Farsça ve İngilizce dillerini öğrenmiş, hayatı boyunca Türkiye ve Arap âlemini yakinen takip etmiştir.

Hınıs'ın manevi yapısını şekillendiren son şahıs, Şeyh Muhammed Emin'dir. Şeyh Ali Rıza Efendi'nin büyük oğlu olan Şeyh Muhammed Emin 1921 yılında Hınıs'ta doğmuş vefat edinceye kadar talebe yetiştirmiş, halkın arasında irşad faaliyetlerini devam ettirmiştir. Şeyh Muhammed Emin Fırat; Erzurum, Bingöl, Elazığ, Diyarbakır hinterlandında irşad faaliyetinde bulunan ailesinin ve Nakşibendi tarikatına bağlı muhitlerini mistik planda temsil eden son postnişindir.

Hınıs Ulu Camii, Hınıs Kalesi, Hınıs Kanyonu, Kocasu Çayı, Hınıs Ovası, Aras Nehri, Murat Nehri  gibi önemli tarihi ve doğal değerleri bünyesinde barındırmaktadır. 2016 yıllından itibaren yapılan atılımlarla eğitim, sanat, kültür ve spor alanında gelişen ilçeden Hınıs Kültür Merkezi,Millet Kıraathanesi ve Hınıs Gençlik Merkezi gibi kültür-sanat kurumları ilçede faaliyet göstermektedir. İlçede Atatürk Üniversitesine bağlı bir meslek yüksekokulu, beş lise, on üç ortaokul ve elli iki ilkokul bulunmaktadır. Ayrıca öğrenciler için bir yükseköğrenim kız yurdu, dört lise kız yurdu, dört lise erkek yurdu bulunmaktadır. İlçede biri halk kütüphanesi, diğeri Hınıs Gençlik Merkezi içinde yer alan kütüphane olmak üzere iki kütüphane bulunmaktadır.

Coğrafi yapısı

İdari yönden bağlı olduğu Erzurum İlinin güneyinde yer almaktadır. İlçe; kuzey ve kuzeybatıda Erzurum , batıda ve güneyde Varto ve Karlıova ilçeleri, güneydoğuda Bulanık,  Merkez ve Malazgirt ilçeleri ile, doğuda Karaçoban ve kuzeydoğuda Karayazı ilçeleriyle çevrilidir. Hınıs ilçesi engebeli ve çevresi dağlarla kaplı 1720 rakımlı ova üzerinde kurulmuştur. Bölgenin etrafı yüksek dağlarla çevrili olup, orta kısım ise engebeli ovadır. Hınıs'taki önemli dağlar batıda Bingöl Dağları, güneyde Akdoğan (Hamurpet) Dağları olup, doğuda Akdağları, kuzeyde Kanca Dağları ve Karya Dağı ile çevrilidir. Bu dağlarla bilhassa Bingöl Dağları üzerinde yayla ve platolar mevcuttur. Arazi genellikle çıplak bir görüntüye sahiptir. Tarım alanları azdır. İlçede en yüksek rakım Bingöl Dağları üzerindeki 3070 m kotundaki Koğ Tepesidir.  Ak dağlar 2953 m, Akdoğan Dağı 2879 m, Kulluca Tepesi 2754 m dir. En düşük rakım ise Hınıs ve çevresi; 1650 m civarındadır.

Hınıs, Doğu Anadolu bölgesinde Erzurum-Kars Bölümü, Yukarı Murat-Van, Yukarı Fırat Bölümünün kesiştiği noktadadır.

Hınıs'ın önemli akarsuları Haftrenk çayı, Ambarcı deresi çayı, Kilise deresi çayı, Nacaran çayı, Kolhisar ve Halilçavuş çaylarıdır. Bingöl Dağları üzerinde irili ufaklı 100 kadar göl mevcuttur.

Hınıs deprem kuşağı üzerinde olup, 1959, 1966, 1992 yıllarında üç büyük deprem geçirmiştir.

İl merkezine uzaklığı 148 km olan ilçenin merkezinin yüzölçümü 1.383,6 km²'dir. Yine yüzölçümü bakımında Erzurum ili içinde 11. sırada yer almaktadır.

Hınıs, Türkiye'nin en büyük kükürt madenine sahiptir.

İlçenin Güneybatısından Bingöl Dağları, Şerafettin yaylaları ve Aras Nehri doğar. Güneyinde Hamurpet Gölü, Kuzeyinde Çakmak Dağları, Hınıs Boğazı, Akören Geçidi, Doğusunda Hınıs Ovası ve Murat Nehri iner.

İklim

Hınıs ilçesi Erzurum ilinin en soğuk bölümünde bulunduğu için kış mevsimi yılın yarısından daha uzun süreyi içine alır. Bölgede çok sert bir kara iklimi hüküm sürer.

Ekim ayında düşmeye başlayan sıcaklık değerleri özellikle Ocak ayında ortalama olarak -8.3 dereceye kadar düşer. Kar yağışlı olan bu devre şiddetli soğuktur. Etkisini Nisan ayına kadar sürdürür. Buna karşılık çok kısa süren yaz devresi ise oldukça sıcak geçer

Sıcaklık: Hınıs'ın yıllık ortalama sıcaklığı 8,5 derece olarak tespit edilmiştir. En yüksek sıcaklık ortalaması 15 derecedir. En sıcak ay ağustos ayıdır. 30 derece üstündeki tropikal günlerin sayısı 8,5'tur. 25-30 derece arasındaki yaz günlerinin sayısı 55,3′dür. Bu günlerde Temmuz ve Ağustos aylarıdır.

Toprak üstü ortalama sıcaklık 204,4 gün 5 derece, 149,2 gün 10 derecedir. Donlu günlerin ortalaması 156,6′dır. Aralık ve Ocak ayları bütünü ile donlu günlerle geçmektedir. Şiddetli donlu günleri Kasım, Aralık, Ocak, Şubat ve Mart ayları boyunca devam etmektedir. 0 derece ve altındaki en erken donlu günler Ekim ayı sonunda başlamakta ve Mayıs ayı ortalarında sona ermektedir. Son 30 yıllık meteorolojik vasatlara göre Hınıs yıllık ortalama sıcaklığı 4.9 olarak tespit edilmiştir. Bu uzun rasat devresi içinde termometrelerin eylül ayında -3.8 dereceye, ekim ayında -12 dereceye, aralık ayında ise -30 dereceye düştüğü olmuştur.

Basınç: Hınıs' da en yüksek basınç 587,8 mm., ortalama basınç 607 mm. olup, basıncın düşük olduğu görülmektedir. Yükseklere çıkıldığında havakürenin kalınlığı ve yoğunluğu azalmaktadır

Rüzgâr: Bölge genellikle Sibirya antisiklonu ve Basra siklonu etkisi altındadır. Kış aylarında Sibirya antisiklonu etkisinde bulunmaktadır. Rüzgâr ise SE (Keşişleme), SW (Lodos), S (Kıble) yönlerindedir. İlkbaharda Sibirya antisiklonu etkisini azaltır, kararsız bir rüzgâr ve sıcaklık hüküm sürer. Mayıs ayı sonlarından itibaren kararsız hallerde ortadan kalkarak Asya'dan gelen geçici teşekkül eden termal siklon merkezinin altına girer. Rüzgârlar Güneydoğusu (Poyraz) ve Yıldız yönlerindedir. Sonbaharda Basra termal siklonu etkisi altına girer. Rüzgârlar Keşişleme ve Kıble yönlerinde esmektedir. Ortalama rüzgâr hızı 2,8 m/sn'dir. Bu ortalama değerlerin yanındaki en yüksek rüzgâr hızının 13,7 m/sn ile 27,7 m/sn arasında da değiştiği görülmüştür.

Nem: Nisbi nem ortalaması %61′dir. Kenti etkileyen basınç merkezlerinin sık sık değişmesi, sıcaklığın fazla düşük olması nedeniyle nem aynı seviyede kalabilmektedir.

Su: Kar en erken Ekim ayı sonlarına doğru yağmaktadır. Mayıs ayı ortalarına kadar devam eder. Yıllık toplam yağış 452,8, yağışlı gün sayısı 120,4′dür. En az yağış alan aylar Ağustos-Eylül, en çok yağış alan ay ise Mayıs ayıdır. Kar örtüsünün ortalama kalınlığı 50 cm. olmakla birlikte bu kalınlık şehir dışında 78 cm daha yüksek yerlerde ise 1-1.5 metreye kadar çıkmaktadır  Hınıs' da yılın 79,7 günü açık, 200,8 günü bulutlu, 84,7 günü ise kapalı geçmektedir. Kar yağışlı günleri sayısının 50,1 olduğu Hınıs ilçe merkezi yılın 113,6 günü karla kapalı bulunmaktadır. Yine ilçede 15,9 günün sisli, 7,5 günün dolu, 41,5 günün ise kırağı şeklinde geçtiği belirlenmiştir.

Kültür
İlçe merkezinde 3 bin m² kapalı alana sahip olmak üzere toplamda 10.200 m²  alana sahip olan kültür merkezi bulunmaktadır. Yaklaşık 200 koltuk kapasiteli sinema salonu ilçede yapılan kültür ve sanat faaliyetlerine ev sahipliği yapmaktadır. İlçede mevcut kütüphanede bu binanın üst katında 16 bin civarında güncel kitap ve her ay güncellenen birçok dergi ile hizmet vermektedir. Ayrıca yıl içerisinde çeşitli başlıklarda kültür sohbetleri icra edilmektedir.

ESMEK (Erzurum Büyükşehir Belediyesi Sanat ve Meslek Eğitim Kursları), Hınıslılara çok sayıda meslek ve sanat edindirme kursları vermektedir.

Hınıs'ta bulunan bir mamut fosili British Museum'da sergilenmektedir. Bölge yabancı arkeolog ve antropologların ilgisini çekse de Türk makamların ilgisini çekmemiştir.

1547 yılında, bugün harabe halinde bulunan Aziz Maria Kilisesi'nde  kopyalanan Hınıs İncili, Ermenilerce önemlidir.

Hınıs'ın kültürel ve tarihi yerlerinden bazıları şunlardır;

- "Aras Nehri "

- "Murat Nehri"

- "Hınıs Kanyonu"

- "Bingöl Dağları Yaylaları"

- "Hamurpet (Akdoğan) Gölü"

- "Hınıs Kalesi", Akkoyunlular tarafından yaptırılmış olup Osmanlılar döneminde genişletilmiştir. Günümüzde harabe halindedir.

- "Kalecik Kalesi", günümüzde harabe halindedir.

- "Zernak Kalesi ve Kümbeti", Urartu Krallığı döneminde yapılmıştır. Harabe halindedir.

- "Toprak Kale ve Höyük'ü", Urartu Krallığı döneminde yapılmıştır. Harabe halindedir.

- "Hınıs Ulu Camii" (Muş Beylerinden Alaaddin Bey tarafından 1734 yılında yaptırılmıştır. Alaaddin Bey Camii veya Dere Camii olarak da bilinmektedir. Bir medreseyle birlikte 20 dükkân, bir değirmen şeklinde külliye olarak inşa edilmiştir. Günümüzde sadece cami kısmı kalmıştır.)

- "Kolhisar Medresesi" (Cami ve medrese şeklindedir. 19. yüzyılda Şeyh Mahmud El-Feyzi tarafından kurulmuştur. 20. yüzyılın başlarında oğlu Şeyh Said tarafından genişletilmiştir. Medrese bilindiği kadarıyla 3 kere yıkılmıştır. Şu anki hali 1966 depreminden sonra yaptırılmıştır. Ancak medresenin içindeki iki mihrap yüzyılı geçkin bir tarihe sahiptir. Binlerce öğrenci yetiştirmiş bir merkezdir.)

- "Şehid Şeyh Mahmud El-Feyzi Efendi Hazretleri Türbesi" (Qube olarak da bilinmektedir); Kolhisar Mahallesi, Pınar köyü ile Derince köyü arasında bulunan yüksek bir dağ üzerinde türbe içerisinde gömülüdür. Türbenin etrafı mezarlık haline getirilmiştir. Civar halkı tarafından devamlı ziyaret edilmektedir.

- Hırt Köyü Şehitliği, Erence köyündedir. İslam peygamberi Muhammed'in sakacısı Seyit Ömer Halil'in mezarıdır. Bu ziyaret 1800'lü yılların sonunda Şeyh Mahmud el-Feyzi tarafından bulunmuştur. Mezarın keşfedildiği sırada ortaya su çıkmıştır. O günden günümüze kadar bu su belli mevsimlerde akmakta, belli mevsimlerde de kurumaktadır.

- "Hınıs Kilisesi Kalıntısı", Kilise Deresi adlı mevkide yer alır.

- "Kaya Kilise Kalıntısı", Gülüçimen Mahallesindedir. Kayaya oyma yapılar oluşturmaktadır. Şapel, Bizans hâkimiyeti esnasında yapılmıştır.

- "Surp Sarkis Kilisesi Kalıntısı", Yolüstü köyü sınırları içerisindedir.

- "Garmurak", Ermenilerin kutsal kabul ettikleri dikili kayanın bulunduğu yer ve mesire alanıdır. Bahçe mahallesindedir.

Nüfus ve Sosyal Yapı
Hınıs nüfusu 2014 yılına göre 28.607'dir. Bu nüfus, 14.531 erkek ve 14.076 kadından oluşmaktadır. Yüzde olarak ise: %50,80 erkek, %49,20 kadındır.

İlçede etnik grup olarak ağırlıklı olarak Kürtler, ikinci sırada Türkler yaşamaktadır. Kürtlerin çoğunluğu Şafii, Türkler ise Hanefi mezhebine bağlıdır. İlçede Lazlar, Çerkesler ve Muhacır diye adlandırılan Erivan göçmenleri, nüfusun küçük bir bölümünü oluşturmaktadır. Hınıs'ta Zaza Alevi   inancına bağlı köyler de bulunmaktadır.  Hınıs'ta I. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Hristiyan dinine mensup Ermeni halkı azınlık olarak yaşamıştır.

Hınıs-Varto Depremi

Verilere göre 1900'lü yılların ilk depremi 24 Nisan 1903 tarihinde Malazgirt'te 6,7 şiddetinde olmuş ve 2.626 kişi ölmüştür. Buna müteakiben 31 Mayıs 1946 Varto Hınıs'ta 5,7 şiddetinde olan depremde 839 kişi ölmüştür.

En etkili ve birçok şeyin altüst olmasına, göçe ve ailelerin dağılmasına, konut - sağlık - okul - yol sorunun hâlen çözülmemesi gibi yaşamın yeniden idame edilmesinin hayli zorlaşmasına neden olan deprem, 19 Ağustos 1966 yılında olmuş şiddeti tam olarak bilinmiyor ve 2.394 kişi ölmüştür. Varto'da zaman zaman irili ufaklı deprem sarsıntıları olmaktadır.

Ekonomi
Hınıs ekonomisi tarım, hayvancılık ve ticarete dayalıdır. Hınıs ilçesine özgü tarla bitkilerinden olan Hınıs Şeker Fasulyesi , Hınıs'ın doğal kaynak suları, balı ve hayvancılık potansiyeli değerlendirilerek ilçeye ekonomik anlamda bir kalkınma sağlatılabilir. Şehirde kurulan organize sanayi bölgesiyle bölgenin ekonomik gücünü elinde tutmayı hedeflemektedir.

Hınıs Fasulyesi, 555 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname gereği tescilli coğrafi işaret başvurusu kabul edilmiş olup; belirgin bir niteliği, ünü veya diğer özellikleri itibarıyla kökenin bulunduğu bir yöre, alan, bölge veya ülke ile özdeşleşmiş bir ürünü gösteren işaret tescilini almıştır.

Eğitim
İlçede elli iki ilkokul, on üç ortaokul ve beş lise bulunmaktadır. İlçe genelinde beş yüze yakın öğretmen görev yapmaktadır. İlçede bulunan liseler:
 Hınıs Anadolu Lisesi
 Hınıs Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi
 Hınıs Nene Hatun Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi
 Hınıs İmam-Hatip Anadolu Lisesi
 Hınıs Çok Programlı Anadolu Lisesi
 Hınıs Erdoğan Eren Fen Lisesi
 Hınıs Fen ve Sosyal Bilimler Proje Okulu

İlçede Atatürk Üniversitesi'ne bağlı Hınıs Meslek Yüksekokulu  bulunmaktadır. Bu Meslek Yüksekokul'da; Çocuk Gelişimi Programı, Gıda İşletme, Gıda Kalite Kontrol ve Analizi, Laboratuvar Veteriner Sağlık, Muhasebe ve Vergi Uygulamaları, Sağlık Kurumları İşletmeciliği, Su Ürünleri Bölümleri bulunmaktadır. Ekim 2016'da, Meslek Yüksekokulu'nun yurt ihtiyacını karşılamak üzere KYK'ya bağlı 50 kontenjanlı kız yurdu açılmıştır.

First Lego League Robot Yarışmaları Ligi'nde, devlet okullarını Hınıs Çernezyom Robot Takımı temsil etmektedir. 2016 yılı yarışmalarından bir kupa ve beş madalya kazanarak dönmüştür.

İçişleri Bakanlığının sağladığı destek ile Erzurum Valiliği ile Hınıs Kaymakamlığı koordinesinde etkinlik, inşaat, malzeme ve kurulum giderleri giderleri için yaklaşık 500.000 liralık bütçeyle 2018 yılında Hınıs Gençlik Merkezi açılmıştır. Merkez içinde; 5000 kitaplı Yaşar Kemal Kütüphanesi, İdil Biret Müzik Atölyesi (keman, bağlama, gitar), Şeker Ahmet Paşa Resim Atölyesi (yağlı boya, karakalem), bilişim-yazılım ve robot atölyesi (EV3, Arduino), yabancı dil eğitim sınıfı, Muhsin Ertuğrul Tiyatro Atölyesi, çok amaçlı konferans salonu oluşturulmuştur. Hınıs Gençlik Merkezi Projesi'nde; Erzurum Valiliği adına Erzurum SODES görevlisi İlhami Atasever ve Süheyla Doğrudil, Hınıs Kaymakamı Bülent Ay, Proje Koordinasyon Birimi Koordinatörü Ramazan Volkan Çoban, Hınıs Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Başkanı Rahşan Bingöl katkıda bulunmuştur. Merkezin binası, eski Hınıs Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi binasının Kasım 2017 tarihinde başlanan modernize işlemleriyle bina Mayıs 2018 tarihinde hazır hale getirilmiştir.

Sağlık
İlçe merkezinde bulunan Hınıs Şehit Yavuz Yürekseven Devlet Hastanesi   elli yatak ile yedi ayrı branştaki doktor kadrosu ile hizmet vermektedir. Acil durumlar ve çok özel hastalar için hava ambulansı hizmeti bulunmaktadır. Yine ilçe merkezinde iki adet sağlık ocağı bulunmaktadır. Bu sağlık ocakları da periyodik aşı, tedavi ve kontrolleri takip etmektedir.

Hayvan sağlığı için ise; Hınıs Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü 'nün ekipleri  ve iki adet özel veteriner polikliniği hizmet vermektedir.

Yerel yönetim

1980 ihtilalinde Hınıs Belediyesinde fen memuru olarak görev yapan  Süleyman Sekmen Belediye başkanlığı görevine getirilir. Daha sonraki iki seçim döneminde Belediye başkanlığını tekrar kazanır. 2014 yerel seçimlerinde Hınıs Belediye başkanı olan Hasan Basri Fırat'ın yerine 1 Eylül 2016 tarihinde yürürlüğe giren 674 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca kayyum olarak kaymakam Bülent Ay atandı. 31 Mart 2019  Yerel seçimlerinde Hınıs Belediye Başkanlığını Ak Parti kazandı.

Ulaşım
Hınıs, il Merkezine (Dere yolundan) Erzurum – Muş karayolu üzerinden 140 km, Hınıs – Karayazı – Erzurum karayolu üzerinden 160 km uzaklıktadır. Erzurum - Karlıova- Varto - Hınıs istikametinden 170 km dir.

Kendi aracınızla gelebileceğiniz gibi diğer şehirlerden düzenlenen otobüs seferleriyle, Erzurum Mahallebaşı Semt Garajından Hınıs minibüsleri veya Hınıs istikamete giden Karaçoban, Varto ve Muş, Bulanık minibüslerini kullanılarak Hınıs'a gelmek mümkündür. Hınıs-Muş arası 90 km dir.

Hınıs'a 150 km uzaklıktaki Erzurum Havaalanı, 116 km uzaklıktaki Muş Havalimanı, 164 km uzaklıktaki Bingöl Havalimanına  kadar uçakla gelebilir, buradan da toplu taşıma veya özel araçlarla ulaşabilirsiniz.

Hınıs'lı siyasetçiler
Hınıs Erzurum siyasetinde önemli bir yer almıştır. 1960 Darbesi sonrası oluşturulan Millî Birlik Komitesi başkanı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin dördüncü Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel Hınıs'lıdır. Milletvekili seçimlerinde Hınıs'lı birçok kişi milletvekili olarak TBMM'ye girmiştir. Bunlardan bazıları şunlardır; Abdülmelik Fırat, Gıyasettin Karaca (Devlet bakanı), Mehmet Fuat Fırat, Nihat Diler, Sabahattin Aras (Devlet bakanı), Abdulilah Fırat.

Dış bağlantılar
 Hınıs Belediyesi
 Hınıs Kaymakamlığı

Kaynakça

Hınıs


සීත යුද වකවානුවේ නේටෝ වෙත හෝ සමසමාජ කඳවුර වෙත සම්බන්ධ නොවී නොබැඳි ප්‍රතිපත්තිය අනුගමනය කල රටවල් තුන්වෙනි ලෝකය හෝ තුන්වෙනි ලෝකයේ රටවල් ලෙස හැඳින්වේ.

තුන්වෙනි ලෝකය


Vodovod je naseljeno mjesto u općini Novi Travnik, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Nalazi se jugozapadno od općinskog središta.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 134

 Muslimani - 79
 Hrvati - 49
 Srbi - 7
 Jugoslaveni - 2
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 3

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 49

 Bošnjaci - 44
 Hrvati - 5

Izvori

Naselja u županiji Središnja Bosna
Novi Travnik

Vodovod (Novi Travnik, BiH)


Bekir Büyükarkın, (1921, İstanbul - 7 Ağustos 1998) Yazar, şair.

İstanbul Vefa Lisesi'nden 1939 yılında mezun oldu. Daha sonra İstanbul Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nden 1942 yılında mezun oldu. Türk Ticaret Bankası'nda devlet memuru ve serbest muhasebeci olarak çalıştı.

Yayımlanmış 2 adet şiir kitabı olmasına karşın; daha çok romanları ve oyunları ile bilinir. "Dökmeci" isimli oyunu CHP'nin tiyatro yarışmasını kazanmıştır (1947).

Eserleri
Şiir
 1959: Eski Dost
 1965: Rüzgâr

Roman
 1946: Cadıların Kırbacı
 1955: Maske (roman)
 1962: Bir Sel Gibi (Romanda Osmanlı'nın 25 yıllık bir devresi anlatılmaktadır.)
 1963: Son Akın
 1965: Belki Bir Gün (roman)
 1966: Suların Gölgesinde (Kurdoğlu Muslihittin Reis'in hayatının anlatıldığı romandır. 1966'da Bekir Büyükarkın tarafından yazılmıştır.)
 1967: Tanyeri
 1969: Bozkırda Sabah (Gayret Remzi ve Teğmen Ali karakterleri üzerinden anlatılan öykü, İzmir'de Yunan askerlerinin karaya çıkması ile başlamakta ve düşmanın 1922'de denize dökülmesi ile son bulmaktadır.)
 xxxx: Kutlu Dağ

Oyun
 1954: Dökmeci
 1967: Yarısı
 1970: Üç Oyun (Armutlar - Yolcular - Tanyeri)
 1970: Duman
 1970: İki Oyun (Duman - Keçiler)
 1974: Soytarı

Kaynakça

1921 doğumlular
1998 yılında ölenler
Vefa Lisesinde öğrenim görenler
Resim aranan yazarlar
İstanbul doğumlu yazarlar
İstanbul'da ölenler
İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl Türk şairleri
Edirnekapı Şehitliği'ne defnedilenler

Bekir Büyükarkın


Shinya Yoshihara (født 19. april 1978) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Albirex Niigata og Kawasaki Frontale.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shinya Yoshihara


Mira Estrela es un municipio brasileño del estado de São Paulo. La ciudad tiene una población de 2.820 habitantes (IBGE/2010) y área de 216,8 km². Mira Estrela pertenece a la Microrregión de Fernandópolis.

Geografía
Se localiza a una latitud 19º58'46" sur y a una longitud 50º08'14" oeste, estando a una altitud de 458 metros.

Demografía
Datos del Censo - 2010

Población total: 2.820
 Urbana: 1.881
 Rural: 939
 Hombres: 1.401
 Mujeres: 1.419
Densidad demográfica (hab./km²): 13,01

Mortalidad infantil hasta 1 año (por mil): 13,21

Expectativa de vida (años): 72,70

Tasa de fertilidad (hijos por mujer): 2,20

Tasa de alfabetización: 86,87%

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,771
 IDH-M Salario: 0,669
 IDH-M Longevidad: 0,795
 IDH-M Educación: 0,848
(Fuente: IPEADATA)

Clima
El clima de Mira Estrela puede ser clasificado como clima tropical de sabana (Aw), de acuerdo con la clasificación climática de Köppen.

Hidrografía
 Rio Grande

Carreteras
 SP-527

Administración
 Prefecto: Márcio Hamilton Castrequini Borges (2009/2012)
 Viceprefecto: Santo Francisco de Oliveira
 Presidente de la cámara: Antônio César Inácio (2009/2010)

Referencias

Enlaces externos

Localidades de São Paulo

Mira Estrela


İntegral, Matematikteki temel işlemlerden biridir. Bu maddede yaygın integrallerin hesaplanışını bulacaksınız.

C harfi burada integral sabiti olarak kullanılmıştır.

Genel Fonksiyonların İntegralleri için Kurallar

Basit Fonksiyonların İntegralleri

Rasyonel Fonksiyonlar

İrrasyonel Fonksiyonlar

Logaritmik Fonksiyonlar

Üstel Fonksiyonlar

Trigonometrik Fonksiyonlar

Kapalı formda integrali alınamayan  belirli integraller

Bazı fonksiyonların kapalı formda ters türevleri [integralleri] alınamazlar. Buna karşın, belirli integral şeklinde bazı fonksiyonların integral değerleri hesaplanabilir. Bunlardan en çok bilinen ve kullanılanlar şunlardır:

 (ayrıca bakınız Gama fonksiyonu)

 (Gauss integrali)

 (ayrıca bakınız Bernoulli sayısı)

 (  Gama fonksiyonu'dur)

 (  olduğunda ,Bessel fonksiyonu'nun birinci çeşidi olarak düzenlenebilir.)

--

 Not: Daha çok ve ayrıntılı integraller için İngilizce sayfadaki more integrals about ... linklerine tıklanabilir.

Konuyla ilgili yayınlar

 (Several previous editions as well.)
 . Second revised edition (Russian), volume 1–3, Fiziko-Matematicheskaya Literatura, 2003.
 Yuri A. Brychkov (Ю. А. Брычков), Handbook of Special Functions: Derivatives, Integrals, Series and Other Formulas. Russian edition, Fiziko-Matematicheskaya Literatura, 2006. English edition, Chapman & Hall/CRC Press, 2008, ISBN 1-58488-956-X / 9781584889564.
 Daniel Zwillinger. CRC Standard Mathematical Tables and Formulae, 31st edition. Chapman & Hall/CRC Press, 2002. ISBN 1-58488-291-3. (Many earlier editions as well.)
 , Integraltafeln oder Sammlung von Integralformeln (Duncker und Humblot, Berlin, 1810)
 , Integral Tables Or A Collection of Integral Formulae (Baynes and son, London, 1823) [English translation of Integraltafeln]
 David Bierens de Haan, Nouvelles Tables d'Intégrales définies (Engels, Leiden, 1862)
 Benjamin O. Pierce A short table of integrals - revised edition (Ginn & co., Boston, 1899)

Dış bağlantılar

İntegral tabloları
 Paul's Online Math Notes
 A. Dieckmann, Table of Integrals (Elliptic Functions, Square Roots, Inverse Tangents and More Exotic Functions): Indefinite Integrals Definite Integrals
 Math Major: A Table of Integrals
  Derived integrals of exponential, logarithmic functions and special functions.
 Rule-based Mathematics Precisely defined indefinite integration rules covering a wide class of integrands

Türevler
 Victor Hugo Moll, The Integrals in Gradshteyn and Ryzhik

Çevrimiçi servisler
 Integration examples for Wolfram Alpha

Açık kaynak yazılımlar
wxmaxima gui for Symbolic and numeric resolution of many mathematical problems

Matematiksel analiz
İntegral listeleri

İntegral tablosu


Richard M. "Rick" Romley (born April 28, 1949) is an American lawyer and politician. As a Republican, he served as  the County Attorney for Maricopa County, Arizona from 1989 to 2004 and again in 2010.

Early life
A veteran of the Vietnam War, serving in the United States Marine Corps, he received numerous commendations for his service in that war, including the Purple Heart medal. He was severely wounded by a land mine, losing both legs above the knee and suffering other injuries. Following the war, Romley went to Arizona State University in Tempe as a business management student, and graduated in 1974. He later attended ASU's law school and attained his Juris Doctor degree in 1981.

Career highlights
Romley was elected Maricopa County attorney in 1989. One of his highest publicized cases was his prosecution of the AzScam scandal of the early 1990s.  In 2002, he initiated an investigation of the Roman Catholic Diocese of Phoenix and its part in the Catholic sex abuse cases, that led to an admission of wrongdoing by the then-Bishop Thomas O'Brien.
Romley also prosecuted Ray Krone for the murder of Kim Ancona.  Krone, who had no prior criminal record, was convicted and sentenced to death.  After spending ten years in prison, four on Death Row, Krone was freed after DNA conclusively proved that he was innocent.  Romley defended his prosecution of Ray Krone by saying there was "strong circumstantial evidence" of his guilt. In response to the conclusive proof that an innocent Ray Krone spent  years in prison, four of which was spent on Arizona's death row, Prosecutor Romley said, "we will try to do better." He neglected to mention that the prosecution's concealment of the odontologist's report that cast doubt on Ray's guilt prior to his first trial indicates they may have knowingly prosecuted an innocent man.
(See: "Twice Wrongly Convicted of Murder - Ray Krone Is Set Free After 10 Years" by Hans Sherrer, Justice Denied Magazine, Vol. 2, Issue 9.)

In 2001, he received the Disabled American Veterans' (DAV) Outstanding Disabled Veteran of the Year Award.

After leaving the county attorney's post, Romley served as a special advisor to the Arizona Attorney General for six months. In August 2007, he became a personal advisor to James Nicholson, Secretary of Veterans Affairs, in Washington, D.C.
In April 2010 the Board of Supervisors appointed him as Interim Maricopa County Attorney when Andrew Thomas resigned amid ethics investigations from that position to run for the office of Attorney General of Arizona, making Romley only the third interim ever since 1912, following Donald Harris in 1976 and Phil MacDonnell (Andrew Thomas' Chief Deputy) in 2010.

Romley's success as the interim county attorney came to an end on August 24, 2010, when Bill Montgomery beat Romley in the Republican primary. Rick Romley ended his appointed term on November 3, 2010.

See also

Richard Romley on IMDb

References

External links
Maricopa County Attorney's Office
Rick Romley campaign website

1949 births
Living people
American amputees
W. P. Carey School of Business alumni
United States Marine Corps personnel of the Vietnam War
United States Marines
District attorneys in Arizona
Arizona Republicans
American politicians with disabilities
People from Maricopa County, Arizona
Sandra Day O'Connor College of Law alumni

Rick Romley


Fellov sustav planinske željeznice bio je prvi željeznički sustav koji koristi tri vozne tračnice, namijenjene planinskim željeznicama, koje su bile prestrme, te se ne bi mogle efikasno voziti prianjanjem na samo dvije tračnice.

Ovaj sustav izumio je britanski inženjer John Barraclough Fell.

Za razliku od klasične željeznice, koja ponekad umjesto žica koristi treću tračnicu za napajanje električnom energijom,  Fellov sustav koristi uzdignutu središnju tračnicu između dviju standardnih, kako bi osigurao dodatnu trakciju i kočenje ili zaustavljanje.

Vlakove pokreću kotači i kočne papučice, koje su  vodoravno pritisnute na središnju tračnicu.
Dodatne kočne papučice ugrađuju se u posebno dizajnirane ili prilagođene Fellove lokomotive i kočnice, a za vuču lokomotiva ima pomoćni motor koji pokreće vodoravne kotače, koji se pričvršćuju na treću tračnicu.
Fellov sustav razvijen je 1860-ih, ali ubrzo su ga zamijenile različite vrste zupčanih željeznica.
Međutim, neki Fellovi željeznički sustavi ostali su u uporabi do 1960-ih, a planinska željeznica Snaefell na Manskom otoku još uvijek koristi ovaj sustav.

Vanjske poveznice

 Fellova središnja tračnica (opis funkcioniranja Fellovog sustava, s slikama)

 The Fell Engine and Rimutaka Incline railway
 The Cantagallo railway
 Fell mountain railway system

Željeznička vozila
Željezničke pruge
Planinske željeznice

Fellov sustav planinske željeznice


متلازمة الضائقة التنفسية الحادة هو نوع من أنواع فشل في الجهاز التنفسي يتميز بحدوث التهاب في الرئتين سريع الانتشار، وتشمل أعراضه ضيق التنفس، تسرع التنفس، تزرق الجلد. انخفاض جودة الحياة في المرضى الباقين على قيد الحياة.

تشمل أسباب متلازمة الضائقة التنفسية الحادة كل من الإنتان، التهاب البنكرياس، الرضات الخطيرة، الالتهاب الرئوي، والشفط الرئوي. وتتضمن الآلية الأساسية لحدوثها وجود تأذي سنخي منتشر يُصيب الخلايا التي تشكل حاجز الحويصلات الهوائية في الرئتين، وضعف الفاعل بالسطح الرئوي، تفعيل الجهاز المناعي وضعف تنظيم الجسم لعملية تخثر الدم. وفي الإجمالي فإن متلازمة الضائقة التنفسية الحادة تُضعف قدرة الرئتين على تبادل الأكسجين وثاني أكسيد الكربون، ويعتمد التشخيص على نسبة مؤشر هورويتز أقل من 300 ملم زئبق رغم وجود ضغط نهاية الزفير الإيجابي أكثر من 5 سم ماء. مع ضرورة وذمة الرئة المصاحبة لأمراض القلب.

يشمل العلاج الأساسي التهوية الميكانيكية بجانب العلاجات الموجهة للسبب الأساسي، وتشمل استراتيجيات التهوية استخدام أحجام منخفضة وضغوط منخفضة، كما يُمكن -بحسب الحاجة- استخدام مناورة توظيف الرئة والحاصرات العصبية العضلية، والأكسجة الغشائية خارج الجسم، وترتبط هذه المتلازمة بمعدل وفيات يتراوح بين 35 و50٪.

تؤثر متلازمة الضائقة التنفسية الحادة في أكثر من 3 مليون شخص سنويا، وقد وُصفت الحالة لأول مرة عام 1967، وأحيانا يُستخدم مصطلح «متلازمة الضائقة التنفسية لدى البالغين» لتمييزها عن «متلازمة الضائقة التنفسية لدى الرضع»، لكن الإجماع الدولي على «متلازمة الضائقة التنفسية الحادة» كأفضل مصطلح، لأنها تؤثر على جميع الأعمار.

العلامات والأعراض
غالبًا ما تبدأ علامات وأعراض متلازمة الضائقة التنفسية الحادة في غضون ساعتين من وقوع الحدث المحرض، ولكن من المعروف أنها تستغرق من يوم إلى ثلاثة أيام؛ وقد تشمل الأعراض ضيق التنفس وتسرع التنفس ونقص تأكسج الدم بسبب ضعف التهوية،  كما تشمل الأعراض الشائعة الأخرى إجهاد العضلات والضعف العام، وانخفاض ضغط الدم، والسعال الجاف، والحمى.

المضاعفات
قد تشمل المضاعفات ما يلي:

 الرئتين: الرض الضغطي والرضح الحجمي، استرواح الصدر، الانصمام الرئوي، التليف الرئوي، الالتهاب الرئوي المرتبط بأجهزة التنفس الصناعي.
 الجهاز الهضمي: نزيف، خلل الحركة، استرواح الصفاق.
 الجهاز العصبي: تلف الدماغ الناجم عن نقص التأكسج الدماغي.
 القلب: اضطراب نظم القلب، ضعف عضلة القلب
 الكلى: قصور كلوي حاد.
 إصابة الأوعية الدموية (عن طريق وضع القسطرة في الشريان الرئوي)، التضيق الحنجري الرغامي (نتيجة التنبيب أو تهيج أنبوب القصبة الهوائية)
 التغذية: سوء التغذية (التقويض)، اضطرابات الكهرل.

كما تشمل المضاعفات الأخرى ما يلي:

 همود الرئة.
 مضاعفات تنشأ عن العلاج في المستشفى: تكون جلطات الدم نتيجة الاستلقاء لفترات طويلة، ضعف في عضلات التنفس، قرح الإجهاد، الاكتئاب أو غيره من الأمراض العقلية.
 فشل الأعضاء المتعدد.
 ارتفاع ضغط الدم الرئوي.

الأسباب
تتعد أسباب متلازمة الضائقة التنفسية الحادة المباشرة والغير مباشرة اعتمادًا على إصابة الرئتين في البداية، وتشمل الأسباب المباشرة الالتهاب الرئوي (البكتيري والفيروسي)، رضات الرئة، جروح الصدر، والغرق. وتشمل الأسباب غير المباشرة الإنتان، الصدمة، التهاب البنكرياس، والرضات الخطيرة، المجازة القلبية الرئوية، إصابة الرئة الحادة المتعلقة بنقل الدم، الحروق، زيادة الضغط داخل القحف.

الفيزيولوجيا المرضية

تُعد متلازمة الضائقة التنفسية الحادة شكل من أشكال الوذمة الرؤوية التي لا يمكن تفسيرها بفشل القلب (ولذا تُسمى بالوذمة الرؤوية غير القلبية)، وتحدث هذا المتلازمة بسبب مرض حاد في الرئتين، مايؤدي إلى إغراق الحويصلات الهوائية المسؤولة عن تبادل الغازات (الأكسجين وثاني أكسيد الكربون) مع الشعيرات الدموية في الرئتين. وترتبط المتلازمة بنتائج مرضية قد تشمل الالتهاب الرئوي، والالتهاب الرئوي الالتهاب الرئوي اليوزيني، التهاب القصيبات المسد لذات الرئة المنظم، التأذي السنخي المنتشر، والذي يتميز بالتهاب منتشر في أنسجة الرئة، وعادةً ما ينتج عن تهييج المرض لأنسجة الرئة إطلاق للسيتوكينات وغيرها من دلالات الالتهاب الأخرى التي تُفرزها خلايا النسيج الطلائي والبطانية الغشائية.
[ بحاجة لمصدر ]
تهاجر الخلايا المتعادلة وبعض الخلايا اللمفاوية بسرعة إلى أنسجة الرئة الملتهبة، ويظهر في النسيج -بشكل نموذجي- انتشار تأذي الحويصلات وتشكيل الغشاء الزجاجي (الهيالين) في جدرانها.
[ بحاجة لمصدر ]

التشخيص

تغيرت معايير تشخيص متلازمة الضائقة التنفسية الحادة بمرور الوقت بالتزامن مع تطور فهم الفيزيولوجيا المرضية لها، وقد حُدثت معايير الإجماع الدولي المتعلقة بمتلازمة الضائقة التنفسية الحادة مؤخرًا في عام 2012 وصارت تُعرف باسم «تعريف برلين». والذي شمل توسيع التشخيص بشكل عام، وتضمن تغييرات ملحوظة لمعايير الإجماع السابقة (عام 1994)، وترك مصطلح «إصابة رؤية حادة»، وتحديد درجات شدة متلازمة الضائقة التنفسية الحادة وفقًا لدرجة النقص في تأكسج الدم.
[ بحاجة لمصدر ]
وفقًا لتعريف برلين لعام 2012، تتميز متلازمة الضائقة التنفسية الحادة بما يلي:
[ بحاجة لمصدر ]

 إصابة رؤية ذات طبيعة حادة، خلال أسبوع واحد من الإصابة الإكلينيكية الظاهرة يصاحبه تطور أعراض الجهاز التنفسي.
 وجود عتامات على جانبي الصدر (عند تصوير الصدر بالآشعة السينية أو بالتصوير المقطعي المحوسب) لا يمكن تفسيرها بأمراض الرئة الأخرى.
 قصور في الجهاز التنفسي لا يُمكن تفسيره بقصور القلب أو زيادة حجم السوائل.
 انخفاض مؤشر هورويتز حسب الآتي:
 خفيفة: من 300 - 201 مم زئبق (≤ 39.9 كيلو باسكال)
 معتدلة: من 200 - 101مم زئبق (≤ 26.6 كيلو باسكال)
 شديدة: ≤ 100 مم زئبق (≤ 13.3 كيلو باسكال)
 لاحظ أن تعريف برلين يتطلب حدًا أدنى من ضغط نهاية الزفير الإيجابي يبلغ 5 سم ماء.

التصوير الطبي
لطالما كان التصوير الإشعاعي معيارًا لتشخيص متلازمة الضائقة التنفسية الحادة، وقد أكدت التعريفات الأصلية لمتلازمة الضائقة التنفسية الحادة على وجود نتائج علامات على الأشعة السينية حتي يكتمل التشخيص، وقد توسعت معايير التشخيص بمرور الوقت فصارت تقبل نتائج علامات التصوير المقطعي المحوسب والموجات فوق الصوتية كمساهمات متساوية، وتشمل نتائج الموجات فوق الصوتية التي قد توحي بوجود متلازمة الضائقة التنفسية الحادة كل مما يلي:

 الاندمال (التصلب) الأمامي تحت الغشاء البلوري
 غياب أو انخفاض انزلاق الرئة
 «مناطق خالية» من النسيج الطبيعي
 تشوهات الخط الجنبي (غشاء جنبي سميك متفكك غير منتظم)
 توزيع غير متجانس للخطوط ب (علامة مخصصة في الموجات فوق الصوتية توحي بتراكم السوائل في الرئتين).

العلاج
تُعالج متلازمة الضائقة التنفسية الحادة عن طريق التهوية الميكانيكية في وحدة العناية المركزة، والتي تتم عبر الأنبوب الحنجري أو ثقب القصبة الهوائية عند الحاجة لتهوية طويلة الأمد (أكبر من أسبوعين)، ويقتصر دور التهوية الغير باضعة على الفترة المبكرة جدًا من المرض، أو لمنع تفاقم الضائقة التنفسية لدى المصابين بالالتهاب الرئوي اللانموذجي أو رضات الرئة، أو مرضى الجراحات الكبرى المعرضين لخطر الإصابة بمتلازمة الضائقة التنفسية الحادة، كما يتوجه العلاج نحو السبب الأساسي، حيث يُصف المضاد الحيوي في أقرب وقت بعد ظهور نتائج المزرعة، أو عند الاشتباه في وجود عدوى (أيهما أقرب)، وقد يكون العلاج التجريبي مناسبًا إذا كانت المراقبة الميكروبيولوجية المحلية فعالة، أو استئصال مكان أصل العدوى (إن أمكن)، واتباع البروتوكولات المحلية المناسبة عند تشخيص الإنتان.
[ بحاجة لمصدر ]

التهوية الميكانيكية
تهدف التهوية الميكانيكية بشكل عام إلى الحفاظ على تبادل الغازات (في الرئة) لتلبية متطلبات التمثيل الغذائي في الجسم، وتقليل الآثار الضارة من تراكمها، ويُستخدم فيها ضغط نهاية الزفير الإيجابي للحفاظ على الحويصلات الهوائية مفتوحة، وضغط مجرى الهواء متوسط (لتعزيز فتح الحويصلات الهوائية القابلة للطي بسهولة، والتنبؤ بتأثيرات الدورة الدموية) والضغط المستقر (كأفضل مؤشر على التمدد الزائد للحويصلات).

التحكم بالسوائل
أظهرت العديد من الدراسات أن الوظائف الرؤية تكون أفضل في المصابين بمتلازمة الضائقة التنفسية الحادة والذين فقدوا الوزن أو انخفض لديهم الضغط الإسفيني الشعيري الرئوي باستخدام مدرات البول أو تقييد إعطاء السوائل.

الأكسجة الغشائية خارج الجسم
تُستخدم الأكسجة الغشائية خارج الجسم لدعم القلب والرئتين ميكانيكيا لفترات طويلة، ويوجد منها نوعان: وريدية-وريدية، وتوفر دعمًا للتنفس (وهو النوع الذي يخضع له المصابون بمتلازمة الضائقة التنفسية الحادة)، ووريدية شريانية، وتوفر دعمًا للتنفس والجهاز الدوري، وقد أظهرت دراسات متعددة فعالية الأكسجة الغشائية خارج الجسم في حالات فشل الجهاز التنفسي الحاد.

علاجات غير فعالة
اعتبارًا من عام 2019 فقد انعدم وجود دليل يوضح فعالية استخدام العلاجات بمؤثرات السطح أو الستاتين أو حاصرات بيتا أو أسيتيل سيستين.

المآل
يُعد المآل العام لمتلازمة الضائقة التنفسية الحادة ضعيف، حيث تبلغ معدلات الوفيات حوالي 40٪. وتُشكل القيود على ممارسة الرياضة والعواقب الجسدية والنفسية وانخفاض جودة الحياة الجسدية وزيادة التكاليف واستخدام خدمات الرعاية الصحية أهم تبعات متلازمة الضائقة التنفسية الحادة.
[ بحاجة لمصدر ]

انظر أيضا

 التهوية الميكانيكية

المراجع

أسباب الموت
أمراض الجهاز التنفسي التي تستهدف بصورة رئيسية النسيج الخلالي
طب العناية المركزة
فيزيولوجيا تنفسية
متلازمات تؤثر على الجهاز التنفسي

متلازمة الضائقة التنفسية الحادة


Crónica del Asesino de Reyes (título original: The Kingkiller Chronicle) es una trilogía de novelas del género fantástico del escritor Patrick Rothfuss.

En ella se narra la vida de Kvothe (pronunciado "cuouz"), aventurero, arcanista y músico famoso. La trama está dividida en dos tiempos diferentes: el presente, en el que Kvothe le cuenta su historia a Devan Lochees (más conocido como Cronista), y el pasado, en el que se desarrolla la mayor parte de la historia.

Libros de la serie
A día de hoy solo dos de los tres libros han sido publicados, y la fecha de publicación del tercero está sin concretar.
 Primer día: El nombre del viento (abril de 2007)
 Segundo día: El temor de un hombre sabio (marzo de 2011)
 Tercer día: Las puertas de piedra (TBA)
 Otros:
La música del silencio (octubre de 2014) Historia corta sobre Auri
El árbol del relámpago (junio de 2014) Historia corta sobre Bast

Estructura
La serie es, en esencia, la biografía de un famoso músico, simpatista y aventurero llamado Kvothe. Después de ganar notoriedad a una edad temprana, desaparece de la vida pública y finalmente es localizado en una posada de un pueblo perdido por Devan Lochees, quien es conocido como Cronista. Después de un poco de persuasión, Cronista convence a Kvothe para que le cuente la historia de su vida, lo que llevará a Kvothe a contarla durante tres días (de ahí la división en tres volúmenes).

La historia de Kvothe se ve interrumpida por interludios en el presente. Mientras tanto, el amigo y aprendiz de Kvothe, Bast, no está dispuesto a dejar que se convierta en un simple posadero e intenta hacer despertar al antiguo Kvothe. La historia prosigue así en dos niveles: Kvothe cuenta la historia de su vida a través de narración en primera persona, mientras que los interludios en el presente se relatan en tercera persona y dejan entrever que hay más cosas de las que cuenta el protagonista. Los tres libros son solo las divisiones en la misma narrativa, ninguno de ellos por sí solo son una historia.

Lugares
El mundo en el que se desarrolla la historia se denomina «Los cuatro rincones de la civilización» y, oficialmente Temerant. Kvothe viaja por numerosos lugares a lo largo de sus aventuras y no siempre aparecen en el mapa.

Tarbean
Tarbean es descrito como la capital de la Mancomunidad (uno de los cuatro rincones de la civilización), y se divide en varios barrios diferentes, como son: El Conejal, Arrieros, Lavanderas, Centro, Cererías, Toneleros, El Puerto, La Brea y Sastrerías. También se puede dividir en "La Ribera" y "La Colina". La Ribera es la sección pobre de la ciudad, descrita como una barriada llena de ladrones, mendigos y prostitutas. La Colina es la parte más rica de la ciudad, llena de artesanos, políticos y cortesanos.

Universidad
Situada tres kilómetros al oeste de la ciudad de Imre, la Universidad es el mayor centro de aprendizaje avanzado en toda la historia. Los estudiantes vienen de muy lejos para estudiar allí.

Numerosas asignaturas se estudian en la Universidad, incluidas las siguientes:
 Historia
 Álgebra y Geometría
 Simpatía: No es magia, en el sentido estricto de la palabra. Se trata de la manipulación de los vínculos inherentes entre las diferentes cosas, pasando energía de unos a otros
 Artificería:  Una clase de ingeniería basada en runas y simpatía. Cuando la simpatía se plasma en los objetos la denominan Sigaldría.
 Nominación: La «verdadera» magia, se basa en conocer y manipular el poder subyacente en los nombres de las cosas, para «llamarlas» en caso de necesidad.
 Biología
 Medicina
 Retórica y Lógica
 Psicología
 Lingüística
 Lenguas Modernas
 Física
 Química
 Alquimia

Durante la estancia de Kvothe en la Universidad hay nueve Maestros —Mtro. Mandrag, Mtro. Elodin, Mtro. Herma, Mtro. Hemme, Mtro. Brandeur, Mtro. Lorren, Mtro. Arwyl, Mtro. Kilvin, Mtro. Elxa Dal—, cada uno especialista en un área diferente. Uno de los maestros también posee el título de Rector. Los graduados en la Universidad en la especialidad de simpatía o alguna de sus variantes (silgaldría, por ejemplo) son conocidos como Arcanistas.

Ademre
Una tierra árida, rocosa y con mucho viento habitada por el pueblo de Adem. Ademre es famoso por su reputación de producir grandes luchadores capaces y con talento conocidos como mercenarios Adem. Tiene muchas escuelas que enseñan caminos diferentes, o estilos de lucha. Los habitantes de Ademre siguen una filosofía conocida como el Lethani.
La gente apenas se comunica mediante gestos faciales. Consideran que es de bárbaros usar expresiones faciales y utilizan un tipo de lenguaje de señas para comunicar emociones.

El Reino de los Fata
Es el mundo creado en la guerra de la creación por los nominadores modeladores donde no se cumplen las mismas leyes físicas que en el mundo de los hombres. Es el lugar en el que habitan las criaturas fantásticas y mágicas de las historias que se cuentan en el mundo ordinario.

En Fata, el sol no se mueve por el cielo, da la sensación de que de existir está enclavado en un punto fijo del firmamento, pudiendo estar siempre en el atardecer como en el caso del claro de Felurian. Puedes desplazarte sobre el terreno avanzando hacia la claridad deslumbrante y cegadora, pasando por todos los niveles de intensidad, y a la inversa, avanzar a la oscuridad, cada vez más y más densa, hasta incluso poder tocarla, cosa que parece que los habitantes de Fata pueden hacer con facilidad.

La Luna se balancea entre el Reino Fata y el mundo de los hombres. Cuando la luna está llena, los dos mundos están muy cerca y es fácil para un ser Fata entrar en el mundo de los hombres mortales por medio de una de los miles de puertas que conectan ambos mundos. Por el contrario, cuando hay luna nueva los hombres mortales pueden entrar en el Reino Fata sin darse cuenta. Esto es por lo que hay un dicho sobre una de las cosas que ha de temer un hombre sabio: una noche sin luna.

Se cree que los itinolitos juegan un papel importante en el rol de traspaso entre ambos mundos, sin estar totalmente clarificado.

Personajes

Centrales
Kvothe: Kvothe (pronunciado "cuouz") es el protagonista principal de la Crónica del asesino de reyes. Kvothe es un Edena Ruh (artistas itinerantes que son a menudo despreciados) y de su familia le viene su talento a la hora de tocar instrumentos (sobre todo el laúd). Trágicamente se queda huérfano a una edad muy temprana y se ve forzado a sobrevivir como ladrón y vagabundo. Gracias a su talento y habilidades naturales, sobrevive y consigue llegar a la Universidad, convirtiéndose en el alumno más joven jamás admitido (después del maestro nominador Elodin). Kvothe se caracteriza por su determinación, fuerza de voluntad, memoria e inteligencia. Aun con sus virtudes, suele ser un joven fácilmente irritable y tiende a tomar muchas cosas por hechas o a suponer, equivocadamente, conclusiones que al final resultan falsas. Una curiosidad es que odia que la gente use la palabra «liante» en su presencia, debido a que a los Edena Ruh se los caracteriza con dicha palabra.

Denna: Una chica joven de la que Kvothe está enamorado. Raramente se queda en el mismo lugar mucho tiempo, por lo que los encuentros con Kvothe son esporádicos. Denna nunca habla de su pasado y cada vez que aparece se cambia de nombre y de acompañante. Kvothe va aprendiendo cosas sobre ella. Como, por ejemplo, que padece de una afección respiratoria y que no es capaz de dormir más de tres horas seguidas por las noches, y eso la hace despertarse y volver a dormirse continuamente. Hermosa, inteligente, elegante y valiente, también tiene talento para la música y el canto. Trabaja para un misterioso mecenas que la maltrata.

En la posada
Devan Lochees: También conocido como Cronista, es el biógrafo más famoso de todos los tiempos. Es rescatado por Kvothe de unos escrales y llevado a la posada Roca de Guía. Después de darse cuenta de quién es en verdad el posadero, convence a Kvothe de que le cuente la historia de su vida, para lo cual Kvothe establece tres días.

Bast: Bast ayuda a Kvothe a dirigir su posada. En apariencia, Bast es humano pero en realidad es un ser Fata; ha estado viajando y estudiando junto a Kvothe. La principal preocupación de Bast es que Kvothe se convierta de verdad en el posadero que finge ser para mantener su anonimato. Por eso insta a Kvothe a que cuente su historia para que deje de ser un simple posadero y vuelva a ser el hombre que fue.

En la Universidad e Imre
Simmon: Sim para los amigos. Es uno de los mejores amigos de Kvothe. Simmon es experto en alquimia y poesía. Es bastante ingenuo a pesar de su inteligencia. Sus padres tienen una gran fortuna, pero Sim tiene mala relación con su familia. Ha tenido varias relaciones desde que está en la Universidad. Entre ellas están Mola y Fela. Esta última se ha convertido en su relación más larga y con la cual aún continúa. Valora su amistad con Wil y Kvothe más que nada. Junto con Wilem llegaron a pasar varias noches turnándose para cuidar de que no le hicieran felonía a Kvothe. Kvothe llegó a describir su relación de amistad con Wil y Sim diciendo: «Son la clase de amigos que todo el mundo quiere pero que nadie merece. Y yo menos que nadie».

Wilem: Wil para los amigos. Es uno de los mejores amigos de Kvothe. Wilem es Ceáldico y trabaja como escribano en el Archivo de la Universidad. Al igual que Sim, tiene relaciones esporádicas con varias chicas. Según la descripción de Kvothe, Wil es un chico que tiende a presentar siempre una expresión totalmente calmada, rara vez se sorprende o muestra otra facción cuando sus amigos le hablan de algo que desconocía o que debería asombrarle. A pesar de ello, le gusta divertirse y beber junto a sus amigos. Junto con Sim llegaron a pasar varias noches turnándose para cuidar de que no le hicieran felonía a Kvothe.

Sovoy: Amigo de Kvothe. Joven con ojos azules, atractivo, con una barba muy bien recortada y unos prominentes pómulos modeganos. Muy simpático, a pesar de ser noble no mira a los demás por encima del hombro, según una descripción de Sim: «Sabe que es mejor que tú, pero no te lo reprocha porque sabe que no tienes la culpa».

Ambrose Anso: El primogénito de un poderoso barón en la línea de sucesión al trono. Proviene de Vintas. Ambrose y Kvothe tienen una relación de odio desde su primera aparición.  Ambrose considera que Kvothe es muy joven, pobre y de una familia que no es noble; Kvothe odia a Ambrose por su arrogancia y su carácter prepotente. Su rivalidad alcanza niveles peligrosos y se sabotean el uno al otro continuamente. Kvothe lo describe como «un asno redomado».

Maestro Elodin: Maestro Nominador. Excéntrico pero brillante. Fue el rector antes del Maestro Herma, Elodin fue admitido en la Universidad con 14 años y con 18 se graduó. Hace años ocurrió un incidente del cual no quiere hablar y fue encerrado en el sanatorio de la Universidad hasta que se fugó. Elodin enseña a Kvothe a encontrar el nombre del viento y se hace también amigo llegando a pasar varios momentos vergonzosos juntos. Elodin sabe muchas cosas de las que no suele hablar. Cosas sobre Felurian o los Adem.

Maestro Kilvin: Maestro Artificiero y uno de los mentores de Kvothe. Kilvin es un hombre Ceáldico, grande y fuerte, con una barba larga, en numerosas ocasiones se lo compara con un enorme oso. La principal preocupación de Kilvin es fabricar una lámpara de llama perpetua.

Maestro Hemme: Maestro Retórico. Odia a Kvothe porque le avergonzó durante el primer bimestre en una de sus clases. Desde entonces, intenta hacer lo más dura posible la vida de Kvothe en la Universidad.

Maestro Herma: Rector de la Universidad y Maestro Lingüista. Ayuda a Kvothe a aprender a interpretar el lenguaje yldico (que se basa en la lectura de nudos). A pesar de ser el rector, es una persona muy justa, correcta y amable. No cae en los arrebatos de Hemme contra Kvothe, y siempre apoya a este último cuando considera que sus argumentos son, de sobra, válidos.

Maestro Arwyl:  Maestro de Medicina. Enseña a Kvothe en la clínica. Es una de esas personas que no cree en la suerte. Detesta que le mientan, esto lo pone furioso.

 Maestro Brandeur:  Maestro Matemático. En pocas palabras «el lame-culos de Hemme». No es muy participativo en los juicios por incumplimiento de normas o durante los exámenes en los que Kvothe ha estado presente, y siempre que es necesario muestra su apoyo al maestro Hemme.

Maestro Mandrag: Alquímico.

Maestro Elxa Dal: Maestro Simpatísta. Amable y cercano. Suele celebrar «concursos» o «exámenes prácticos» de entrenamiento de simpatía con sus alumnos. Dal convenció a Kvothe de que dejara un tiempo la Universidad para evitar atascarse.

Maestro Lorren: Maestro Archivero e historiador. Castiga a Kvothe un año y un día sin que pueda entrar al archivo, pero gracias a Elodin le levanta el castigo. Es según parece un hombre inexpresivo, pero sabio de palabras (se muestra en la discusión de Kvothe, cuando este busca y pregunta por los Amyr). No se sabe nada de él, incluso entre maestros. Probablemente sea el más viejo. Sabe mucho más de lo que parece. Existe una teoría de que sea Amyr, aunque no confirmada. A pesar de ser parco en palabras y bastante frío e inexpresivo, su expresión se vuelve severa y tenebrosa cuando alguien amenaza la seguridad de un libro del archivo.

Auri: Una chica joven y antigua alumna de la Universidad hasta que se volvió loca y ahora vive escondida en los pasajes subterráneos de la Universidad. Auri se asusta de los extraños, los ruidos fuertes y de las preguntas directas (sobre todo las que son sobre ella), pero se hizo amiga de Kvothe y le encanta escucharle tocar el laúd. Auri no sólo se hace muy amiga de Kvothe, sino que lo ayuda varias veces y él es en el único que confía. Kvothe la aprecia como una amiga muy importante, y se preocupa mucho por ella. Le compra ropa nueva y le lleva comida y algún que otro objeto que le pueda resultar interesante. Ella trata a Kvothe como un hermano pequeño y le consuela e incluso deja que la abrace en varias ocasiones. Todo lo que Kvothe ha aprendido sobre ella, ha sido por ensayo y error. Entre las ya citadas, cabe mencionar que Auri odia que se hable durante la comida. También se sabe que durante esas cenas Auri muestra una porte de lo más elegante y un entorno totalmente pulcro, por lo que podría deducirse que alguna vez perteneció a una familia noble. Tiene buenas ideas y gracias a eso ayudó a Kvothe a evitar que siguieran usando su sangre.

Devi: Es una prestamista de Imre que hace negocios con Kvothe para que pueda pagar la matrícula de la Universidad. Es una antigua alumna experta en Simpatía. Al principio, la relación con Kvothe es sólo de negocios pero poco a poco se convierte en amistad. Físicamente es de baja estatura, pelirroja y con cara de duendecillo (descrita así por Kvothe varias veces). Tiene una obsesión (casi histérica) por entrar en el archivo, e incluso llega a ofrecerse «sexualmente» a Kvothe para que le diga cómo entrar en él por otro pasaje. En una ocasión se hicieron enemigos, pero gracias a Mola y el resentimiento que le tenía a Ambrose se perdonaron mutuamente. Se rumorea que venció a Elxa Dal, pues su alar es como una tormenta en el mar. Es capaz de partirlo en ocho partes, mientras que Kvothe apenas llega a hacerlo en seis o siete.

Manet: Estudiante que lleva en la Universidad más de treinta años. Mucha gente lo llama «el eterno E'lir». Aun así, todo el mundo sabe que Manet no se irá nunca de la Universidad si puede evitarlo. Enseña artificiería a Kvothe.

Fela: Estudiante y amiga de Kvothe. Es descrita como la mujer más hermosa de la Universidad. Fela se enamoró de Kvothe cuando él le salvó la vida en la Factoría (le regaló una capa nueva en agradecimiento), pero cuando dieron a Kvothe por muerto Sim y ella se consolaron por su muerte y terminaron juntos.

Mola: Estudiante que trabaja en la Clínica, siendo una de las mejores. Ayuda en numerosas ocasiones a Kvothe. Curiosamente, cada vez que Kvothe termina en la Clínica, es Mola quien lo atiende. Salió con Simmon en una ocasión. Fela llega a insinuar que Mola coquetea con Sim a veces, aunque este la ignora.

Conde Threpe: Mecenas musical que vive en Imre. Quiere ayudar a Kvothe e intenta conseguirle un mecenas, pero no lo consigue. Es el que envía a Kvothe a disposición del maer de Vintas.

Anker: Dueño de la posada en la cual duerme Kvothe, es un viejo de buena voluntad.

En Tarbean
Skarpi: Un viejo excéntrico que cuenta una historia todos los días en una taberna de Tarbean. Es amigo de Cronista y una de las pocas personas que conoce la verdadera historia sobre los Chandrian y Lanre.

Trapis: Un anciano amable que vive en el sótano de un edificio destruido y que ayuda a los niños que viven en la calle. Es la primera persona que ayuda a Kvothe en Tarbean. Kvothe piensa que fue un sacerdote tehlino.

En Vintas
Maer Lerand Alveron: Gobernante de la mayor porción de Vintas y descendiente del Rey de Vintas. Kvothe le sirve durante un tiempo como consejero. Le hace numerosos favores, tres de ellos más importantes que los demás, pero su esposa (Meluan Lackless) odia a los Edena Ruh, por lo que no le da la merecida recompensa. El Cthaeh le dijo a Kvothe que el Maer estaba muy cerca de los Amyr y que si se quedaba con él los encontraría. También es un hombre severo cuando no se respetan sus normas. Prepotente, quizás, por pertenecer toda su vida a la nobleza. Eso provoca que en más de una ocasión se enfadara con Kvothe y haya estado a punto de expulsarlo, o algo peor.

Meluan Lackless: Heredera de la familia Lackless, la tercera en sucesión al trono de Vintas. Es cortejada por el Maer gracias a la ayuda de Kvothe, y termina casándose con Alveron. Aunque al principio se llevaba bien con Kvothe, cuando descubrió que era un Ruh lo despreció profundamente. Su hermana mayor, Netalia, se fugó con los Edena Ruh, por lo cual fue desheredada y Meluan pasó a ser la única heredera. Existen varias cancioncillas infantiles sobre la familia Lackless. Kvothe recuerda una cuando Meluan le enseña una misteriosa caja sin bisagras ni cerraduras que guardan desde hace generaciones.
En una caja sin tapa ni candado/encierra Lackless las piedras de su amado.
La otra la escucha durante su viaje al Eld de una troupe itinerante:
Siete cosas hay delante/de la entrada de los Lackless/Una es un anillo que no se ha usado/otra, una palabra que se ha invalidado/otra, un momento que no sea tarde/otra, una vela que no arde/otra, un hijo que con la sangre viene/otra, una puerta que la riada contiene/otra, algo custodiado celosamente/Y entonces llega lo que le sobreviene al durmiente. En esta última también se menciona el «secreto custodiado celosamente».

Stapes: Ayudante del Maer y amigo suyo desde la infancia. Le da un anillo de hueso (lo que significa una deuda profunda y duradera) por salvar la vida al Maer.

Caudicus: Arcanista y alquimista al servicio del Maer que intenta asesinarlo, pero Kvothe lo descubre a tiempo, así que huye. Más tarde lo atrapan, pero se desconoce con exactitud su destino.

Bredon: Noble de Vintas que vive en la corte del Maer y se convierte en amigo de Kvothe, enseñándole cómo funciona la corte y las costumbres de la zona. Una de las razones por la que se cree que sea el mecenas de Denna es porque el Cthaeh le reveló a Kvothe, mientras estuvo en Fata, que el mecenas de Denna le había pegado «con un bastón», lo que no sería muy importante si no fuera porque Bredon lleva un bastón consigo siempre. Además de lo dicho, cabe destacar que Bredon nunca ha revelado su identidad, ni su categoría social, no se conocen sus intereses, no ha enviado ningún anillo a Kvothe (por lo que es imposible deducir nada). Únicamente se sabe de él que aparece varias veces para jugar al tak con Kvothe, que se va largos períodos de tiempo, y que parece un anciano agradable, de pelo y barba blancos y ojos castaños. El mecenas de Denna ha evitado revelar su identidad también, por lo que Kvothe se refiere a él como «Maese Fresno».

En el Reino Fata
Felurian: Es un ser Fata, es la mujer más hermosa tanto en el mundo de los hombres como en el de los Fata. Se la podría describir como caprichosa e infantil, sin olvidar que se trata más bien de un ser salvaje que de una persona humana, pero a veces se muestra sensata (no le gusta hablar de los Chandrian) y fácilmente irritable (ante tanta pregunta de Kvothe y cuando este hace algo que la molesta). Cruza al mundo de los mortales para seducir a los hombres y atraerles a su mundo. Entonces, utiliza todo su poder de seducción hasta enloquecer a los hombres o incluso matarles. Tiene un largo encuentro con Kvothe (probablemente haya sido un año en el mundo Fata) y estos se hacen amigos. Kvothe practica con ella relaciones sexuales muy constantemente, y aprende nuevas técnicas y posturas. Le regala un shaed a Kvothe (una capa de sombras que permite a Kvothe ser menos visible en la oscuridad). El shaed tiene la particularidad de que, cuando alguien lo observa, no ve «nada extraño» en él (excepto Elodin) y que es capaz de moldearse a gusto de su propietario. Ella lo deja marchar con la promesa de que él volverá cuando termine la canción para ella.

Cthaeh: Una entidad maliciosa que vive en un árbol en el Reino Fata. Todo aquel que habla con él es asesinado por los fata, dado que el Cthaeh puede ver todos los posibles futuros y usa su poder para manipular a los seres. El Cthaeh habla con Kvothe, y según Bast todo el que habla con él termina provocando algo malo y su propia muerte, porque te dice las cosas que él sabe que te afectarán de alguna manera y harás lo que él quiera.

En Ademre

Tempi: Un mercenario Adem que conoce a Kvothe en Vintas. Tempi enseña a Kvothe el Ketan y el Lethani. También se hacen buenos amigos.

Shehyn: Una anciana que es maestra de la escuela de Haert, donde Kvothe vive. Aprueba a Kvothe como alumno de su escuela. Tiene un gorro de lana amarillo hecho por su nieta.

Vashet: Llamada «El Martillo», es la maestra de Kvothe y encargada de evaluar si tiene las habilidades para convertirse en Adem. Después de un tiempo, Kvothe empieza a tener relaciones sexuales con ella en mitad de sus entrenamientos. Aunque estos «encuentros» no parecían molestar a Vashet, Kvothe lo tomaba como una preocupación.

Penthe: Una chica joven considerada como de las mejores luchadoras de la escuela. Es la primera en hacerse amiga de Kvothe. También tiene varios encuentros sexuales con él. Una curiosidad sobre Penthe (aunque no es solo de ella sino de todos los Adem) es que tienen la creencia de que las mujeres se embarazan solas, sin ayuda de los hombres. No creen en que los hombres tengan que ver con ello. De hecho, en la cultura Adem, las mujeres están mejor valoradas que los hombres.

Carceret: Una mercenaria Adem que está en contra de enseñar a Kvothe los secretos de los Adem. Le odia porque le considera un ladrón de la sabiduría adémica, y más tarde, porque Kvothe recibió a Cesura (Saicere. La espada que Vashet elige para Kvothe), la cual fue antes de la madre de Carceret.

Celean: Una niña que se convierte en compañera de lucha de Kvothe.

Magwyn: Abuela de Vashet, Magwyn le da a Kvothe el nombre Adem de Maedre, que significa la llama, el trueno o el árbol partido.

Mitos e historias

Origen del Lethani
Los Adem tratan de vivir bajo la luz del Lethani, una comprensión de lo que se debe hacer y cómo se debe actuar. El Lethani fue desarrollado a partir de los 99 cuentos que Rethe contó a Aethe.
Aethe disparó a su estudiante Rethe en un duelo a muerte por el control de la escuela. Rethe se dejó matar para enseñar a su maestro el verdadero camino del Lethani. Al ver el comportamiento de su alumna, Aethe se arrepintió de lo que había hecho y le cedió la dirección de la escuela. Rethe vivió tres días más durante los cuales dictó 99 historias que se convirtieron en la base del entendimiento del Lethani y las raíces de Ademre. Sin embargo, no vivió lo bastante para contar la número 100, la que según ella era la más importante de todas.

Los Chandrian
Los Chandrian también son conocidos como «los siete» y por los Adem como los «Rhinta». Generalmente se les considera como un cuento para asustar a los niños, pero la mayoría de la gente piensa que da mala suerte hablar de ellos. Kvothe tuvo un encuentro con ellos después de que mataran a su troupe y con ellos a sus padres, lo dejaron vivo porque algo los asustó y huyeron. Tiene otro encuentro con Ceniza o Ferule, su verdadero nombre, cuando hace una misión al Maer, pero él no sabe quién es hasta que habla con el Cthaeh y se lo dice.

Tienen la habilidad de saber cada vez que se pronuncian sus nombres, siendo así capaces de llegar hasta todos aquellos que los investigan y de alguna manera dan con sus auténticos nombres. Según se deduce de la historia que le cuentan a Kvothe en Ademre no pasa nada si solo se pronuncia una vez ya que no son capaces de ubicar la procedencia, pero si se repite constantemente, encuentran el origen y matan a las personas que han llegado hasta los nombres y todos los testigos, sean la cantidad que sean. De esta forma borran todas las pistas e informaciones que pueda haber sobre ellos, manteniéndose en el imaginario colectivo como una historia infantil a pesar de ser reales.

En una historia sobre los Chandrian que cuenta Skarpi a Kvothe descubrimos que el líder es Lord Haliax, que anteriormente también fue conocido como Lanre. Después de convertirse en un gran héroe, Lanre muere en la batalla, pero su mujer, gracias a su gran amor consigue traerle al mundo de los vivos de nuevo. Más tarde, tras la muerte de su esposa, no puede devolverla a la vida ni tampoco morir con ella. Lleno de desesperación, conspira para destruir las pocas ciudades libres que quedan en el mundo y traiciona a Selitos, el gobernante de la mayor ciudad del mundo, Myr Tariniel, Selitos entonces le maldice para que las sombras le envuelvan para siempre y su propio nombre sea su maldición. Se cree que a raíz de esta maldición se le puede ahuyentar pronunciando su nombre.
En otra historia de Skarpi, nos cuenta que Selitos reúne a los supervivientes de Myr Tariniel y crean la orden de los Amyr, jurando perseguir y destruir a los Chandrian.

Existe otra historia contada por el pueblo Adem. Una vez existió un imperio con siete ciudades y una ciudad. Las siete cayeron y sus nombres se olvidaron. La otra ciudad también fue destruida pero su nombre se recuerda todavía, Myr Tariniel. El imperio tenía un gran enemigo que convenció a siete personas para traicionar cada una de las siete ciudades del imperio. Seis de ellos traicionaron a la ciudad, pero uno de ellos no, y la ciudad resistió. Los nombres de esos siete traidores son estos:

Estos son los nombres verdaderos de los Siete, y no pueden repetirse hasta no haber dormido 1000 noches y haber recorrido 1000 kilómetros según la tradición Adem por los motivos arriba referidos.

En la «Canción de los Siete Dolores», compuesta por Denna con la ayuda de su misterioso mecenas, Lanre es retratado como un héroe caído.

Entre los Fata, Lanre traiciona al imperio después de hablar con el malvado Cthaeh.

Las Guerras de la Creación y el Robo de la Luna
Las Guerras de la Creación terminaron con el mundo dividido en dos y la luna atrapada entre ambos mundos. Según Felurian, el robo de la Luna puso fin a la última oportunidad para la paz. Le cuenta a Kvothe que antes de los hombres y de los Fata, cuando sólo existía un cielo, había hombres que caminaban por la tierra con los ojos abiertos y conocían los nombres de las cosas viviendo en paz. Entonces llegaron aquellos que veían una cosa y pensaban en cambiarla. Eran los modeladores y tenían grandes sueños. Creció el poder de los modeladores y los antiguos habitantes intentaron pararles, pero los creadores se negaron y crearon el Reino Fata, un lugar donde podían hacer lo que ellos quisieran. Durante un tiempo hubo dos mundos y dos cielos, pero entonces el mayor y más poderoso de los modeladores deseó robar la luna y llevarla al mundo Fata. Pero no pudo hacer que se quedara en su mundo, por lo que ahora la Luna se mueve entre los dos mundos provocando la guerra entre los creadores y los antiguos habitantes.

Adaptaciones

En 2015, la productora Lions Gate Entertainment se hizo con los derechos definitivos de Crónica del Asesino de Reyes, y adaptará la saga al cine, la televisión y los videojuegos permitiendo que Rothfuss conserve el control creativo de cada proyecto.

Televisión
Antes de la compra de Lions Gate, 20th Century Fox y New Regency Productions habían comprado a Rothfuss los derechos de Crónica del asesino de reyes para su adaptación como serie de televisión. Eric Heisserer, guionista de Pesadilla en Elm Street (2010) y The Thing (2011), sería el encargado de dirigir la serie, siendo también su principal productor ejecutivo. Su elección como principal responsable de la serie, junto a los productores Arnon Milchan y Robert Lawrence, levantó dudas entre ciertos lectores.

Siguiendo el orden de la trilogía, la serie comenzaría con los hechos de El nombre del viento. El 21 de julio de 2014 se confirmó que el guion del episodio piloto había sido finalizado a través de la cuenta de Twitter de Eric Heisserer. El guion estuvo en venta a las cadenas de televisión  hasta que los derechos de 20th Century Fox caducaron ante la imposibilidad de llevar a cabo el proyecto.

Lionsgate confirmó que Chris Selak será ahora la encargada de la serie de televisión.

Cine

Antes de que Lionsgate comprase los derechos de Crónica del Asesino de Reyes, varias productoras se interesaron por la adaptación cinematográfica de El nombre del viento, incluyendo Warner Bros. y Metro-Goldwyn-Mayer. Rothfuss expresó en un primer momento no estar interesado en una película por la falta de tiempo que había para desarrollar el contenido de sus libros, aunque acabó accediendo por el acuerdo multiplataforma ofrecido por Lionsgate.

El encargado de la película es el productor Erik Feig.

Videojuego
Peter Levin, quien encabeza la división de Lionsgate encargada de los videojuegos, será quien se encargue de su producción.

Véase también
Gemma Rovira Ortega

Referencias

Enlaces externos
 Wiki en castellano de la saga
 Entrevista en Adria's News (Verano 2014)

Series de novelas fantásticas
Trilogías
Obras literarias de Patrick Rothfuss

Crónica del Asesino de Reyes


An Calamagrostis menhoferi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Rafaël Herman Anna Govaerts. An Calamagrostis menhoferi in nahilalakip ha genus nga Calamagrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Calamagrostis

Calamagrostis menhoferi


توضيح : هناك قرية في حلب تحمل اسم العامرية , والعامرية هنا هي واحدة من قرى الجولان

العامرية هي إحدى القرى المحتلة والمدمرة التابعة لمركز الخشنية التابع لمحافظة القنيطرة في هضبة الجولان بجنوب غرب سوريا.

قرى الجولان المحتلة
قرى الجولان المدمرة
قرى محافظة القنيطرة

العامرية (الجولان)


An Eragrostis psammophila in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Sylvia Mabel Phillips. An Eragrostis psammophila in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Somalia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis psammophila


Darko Bajo (Nova Bila, 14. ožujka 1999.), hrvatski košarkaš iz Bosne i Hercegovine.

Karijera

Klupska karijera

Košarku je počeo igrati u HOKK Vitez gdje je prošao školu košarke. Kasnije je igrao za sarajevski KK Spars.

Godine 2015. prelazi u Cedevitu. Na početku je igrao za juniore Cedevite i Mladost, drugu momčad Cedevite. Od 2016. igra za prvu momčad Cedevite.

2019. godine prijavio se za NBA Draft.

Reprezentativna karijera

Za hrvatsku reprezentaciju do 16 godina igrao je na Europskom prvenstvu 2015. godine. Igrao je i za hrvatske reprezentacije do 18 i do 19 godina.

Izvori

Vanjske poveznice

 Darko Bajo  na kkcedevita.hr
 Darko Bajo na aba-liga.com
 Darko Bajo na eurocupbasketball.com

Hrvatski košarkaši iz Bosne i Hercegovine
Životopisi, Travnik
Nova Bila

Darko Bajo


(en vieux perse : 𐎳𐎠𐎼𐎴𐎣, et en ), né et mort au  dans l'empire perse, est un satrape perse de l'époque achéménide appartenant à la dynastie des Pharnacides, qui dirige la Phrygie hellespontique de  à

Biographie
Membre de la dynastie des Pharnacides, il est le fils de  et le neveu (ou peut-être petit-fils selon certaines sources) d'.

Peu de chose sont connues à son sujet mais on sait que Pharnace est satrape en , puisqu'il est mentionné que lors de la guerre du Péloponnèse, une ambassade de Péloponnésiens désiraient entrer en pourparler avec le roi perse achéménide , par l'intermédiaire de « Pharnacès, fils de Pharnabazos ». Il semble en effet jouer un rôle d'arbitre dans la guerre entre les Athéniens et les Péloponnésiens. En , il accueille dans sa satrapie, des habitants de Délos expulsé par les Athéniens.

Son mandat de satrape prend fin entre  et , et son fils  le remplace à la tête de la satrapie de Dascylion.

Famille

Mariage et enfants
De son mariage avec une femme inconnue, il eut :
 .

Ascendance

Galerie

Annexes

Bibliographie

Sources antiques
 .

Ouvrages
 .
 .

Liens externes

Notes et références

Date de naissance incertaine (Ve siècle av. J.-C.)
Date de décès incertaine (Ve siècle av. J.-C.)
Personnalité achéménide du Ve siècle av. J.-C.
Anatolie antique
Satrape de Phrygie
Général de l'Antiquité
Satrape du Ve siècle av. J.-C.
Personnalité militaire du Ve siècle av. J.-C.

Pharnace II (satrape)


The Zeiformes  are a small order of exclusively marine ray-finned fishes most notable for the dories, a group of common food fish. The order consists of about 33 species in six extant families, mostly deep-sea types.

Zeiform bodies are usually thin and deep. Mouths are large, with distensible jaws, and there is no orbitosphenoid. Pelvic fins have 5–10 soft rays and possibly a spine, 5–10 dorsal fin spines and up to 4 anal fin spines. They range in size from the dwarf dory (Macrurocyttus acanthopodus), at  in length, to the Cape dory (Zeus capensis), which measures up to .

The boarfishes (Caproidae) have been included in this order though they are currently included in the Perciformes.

Families
Family Cyttidae (lookdown dories)
Family Grammicolepididae (tinselfishes)
Family Oreosomatidae (oreos)
Family Parazenidae (parazens)
Family Zeidae (dories)
Family Zenionidae (zeniontids) (formerly known as Macrurocyttidae)
Family †Sorbinipercidae (extinct)
Family †Bajaichthyidae (extinct, Bajaichthys elegans)

Timeline of genera

References

 J.S. Nelson, Fishes of the World

Ray-finned fish orders
Extant Cenomanian first appearances

Zeiformes


Heiko K. L. Schulze (* 1954 in Mülheim an der Ruhr; † 20. August 2023) war ein deutscher Kunsthistoriker und Denkmalpfleger, ferner von Juni 2011 bis Juni 2013 Generalsekretär des Landesverbands Schleswig-Holstein der Piratenpartei Deutschland.

Biografie
Schulze studierte nach dem Abitur 1973 Kunstgeschichte, klassische und mittelalterliche Archäologie sowie Städtebau und Raumplanung an den Universitäten Köln, Tübingen und Bonn, wo er 1981 mit einer Dissertation über die Abtei Rommersdorf promoviert wurde. Im Anschluss war er zwei Jahre als Wissenschaftlicher Mitarbeiter am Westfälischen Landesmuseum tätig. Von 1984 bis 1986 war er an einem Forschungsprojekt der VolkswagenStiftung in Hamburg beteiligt (Sepulkralkultur auf dem Friedhof Ohlsdorf), seitdem war er am Landesamt für Denkmalpflege Schleswig-Holstein, Kiel, beschäftigt, seit 2010 als Fachreferent für städtebauliche Denkmalpflege, seit November 2017 im Ruhestand.

Politisches Engagement
Schulze trat am 24. Oktober 2009 nach der Bundestagswahl in die Piratenpartei ein. Bei der Landtagswahl in Schleswig-Holstein 2012 kandidierte er als Direktkandidat in seinem Wahlkreis Kiel-Ost (10,0 % Erststimmen) und auf Platz 10 der Landesliste, erzielte aber keinen Sitz im Landtag. Oktober 2012 bis Mai 2017 Mitglied des Landesplanungsrats Schleswig-Holstein.
Schulze wurde am 16. März 2013 auf dem Landesparteitag der Piratenpartei Schleswig-Holstein auf Platz Eins der Landesliste für die Bundestagswahl 2013 gewählt. Schulze trat im Oktober 2017 aus der Partei aus.

Veröffentlichungen (Auswahl)
 Die ehemalige Prämonstratenser-Abtei Rommersdorf: Untersuchungen zur Baugeschichte unter besonderer Berücksichtigung des 12. und 13. Jahrhunderts. (Quellen und Abhandlungen zur mittelrheinischen Kirchengeschichte 44) Mainz : Gesellschaft für Mittelrhein. Kirchengeschichte, Trier: Bistumsarchiv 1983, , Zugl.: Bonn, Univ., Diss., 1981
 Das Westfälische Provinzialmuseum Münster, 1983, ISBN 3-88789-060-4
 Der Hamburger Hauptfriedhof Ohlsdorf. Geschichte und Grabmäler (zus. mit Barbara Leisner und Ellen Thormann). (Themenreihe des Hamburg-Inventars Bd. 4), hg. von der Kulturbehörde/Denkmalschutzamt der Freien und Hansestadt Hamburg, 2 Bde., bearb. von Andreas von Rauch. Hamburg: Christians 1990, ISBN 3-7672-1060-6
 Schloss Eutin. Eutin: Struve 1991, ISBN 3-923457-15-4
 Der Meldorfer Dom (Hg.). Heide: Boyens 1992, ISBN 3-8042-0605-0
  Bauforschungsbericht Schloss Gottorf. in: Nordelbingen 62 (1993), S. 189–233,
 "... darauf man mit Andacht gehen kann" – historische Friedhöfe in Schleswig-Holstein. (Kleine Schleswig-Holstein-Bücher 49) Heide: Boyens 1999, ISBN 3-8042-0834-7
 Quer durch Schleswig-Holstein – Theodor Möller: Fotografien 1900-1950 (zus. mit Astrid Hansen und Deert Lafrenz). Hrsg. vom Landesamt für Denkmalpflege Schleswig-Holstein, Neumünster: Wachholtz 2007, ISBN 978-3-529-02798-7
 Bauforschungsbericht Schloss Plön. in: Nordelbingen 77 (2008), S. 215–274,

Weblinks

Einzelnachweise

Mitglied der Piratenpartei Deutschland
Parteifunktionär (Deutschland)
Person (Kiel)
Person (Mülheim an der Ruhr)
Deutscher
Geboren 1954
Gestorben 2023
Mann

Heiko K. L. Schulze


Bartosz Marek Białkowski (født d. 6. juli 1987) er en polsk professionel fodboldspiller, som spiller for EFL Championship-klubben Millwall.

Klubkarriere

Górnik Zabrze
Białkowski begyndte sin karriere hos Górnik Zabrze, hvor han gjorde sin professionelle debut i oktober 2004.

Southampton
Białkowski skiftede i januar 2006 til Southampton. Han spillede her som reservemålmand bag Kelvin Davis.

Białkowski blev i marts 2009 udlejet til Ipswich Town. Lejeaftalen var dog ikke en succes, da han aldrig kom til at spille for førsteholdet. Han blev igen udlejet i september 2009, denne gang på et to ugers langt lån til Barnsley, som havde en skadeskrise på målmandpositionen. Han vendte tilbage til Southampton efter to kampe for klubben.

Efter mange rygter om, at han ville skifte til S.C. Braga, så bekræftede Białkowski, at han ville blive hos Southampton i juni 2010. Efter to yderlige sæsoner som reservemålmand, så forlod han klubben ved kontraktudløb i maj 2012.

Notts County
Białkowski skiftede i juni 2012 til League One-klubben Notts County. Han tilbragte to sæsoner i klubber som førstevalgsmålmand.

Ipswich Town
Białkowski skiftede i juli 2014 til Ipswich Town, som han tidligere havde haft en mislykket lejeaftale hos. Han etablerede sig med det samme som førstevalgsmålmand.

I sin anden sæsonen i klubben, sæsonen 2015-16, blev han kåret som årets spiller i klubben. Han fortsatte i sin gode form, og i 2016-17 sæsonen blev han igen kåret som årets spiller. Dette fortsatte igen sæsonen efter, hvor han i 2017-18 sæsonen vandt prisen for tredje sæson i streg.

Millwall
Białkowski skiftede i juli 2019 til Millwall på en lejeaftale. Efter at han havde imponeret, blev aftalen gjort permanent i januar 2020. Hans debutsæson var meget imponerende, da han holdte rent bur 16 gange, som var nok gange til at vinde Golden Glove prisen, som han dog måtte dele med David Raya.

Han blev kåret som årets spiller i klubben i både 2019-20 og 2020-21 sæsonen.

Landsholdskarriere

Ungdomslandshold
Białkowski har repræsenteret Polen på flere ungdomsniveauer.

Seniorlandshold
Białkowski debuterede for Polens landshold den 23. marts 2018, i en venskabskamp mod Nigeria. Han var en del af den polske trup til VM 2018 i Rusland.

Titler
Southampton
 Football League Trophy: 1 (2009-10)

Individuelle

 Ipswich Town Årets spiller: 3 (2015-16, 2016-17, 2017-18)
 EFL Championship Golden Glove: 1 (2019-20)
 Millwall Årets spiller: 2 (2019-20, 2020-21)

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Polen
Fodboldlandsholdsspillere fra Polen
Fodboldspillere fra Górnik Zabrze
Fodboldspillere fra Southampton F.C.
Fodboldspillere fra Ipswich Town F.C.
Fodboldspillere fra Barnsley F.C.
Fodboldspillere fra Notts County F.C.
Fodboldspillere fra Millwall F.C.
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018

Bartosz Białkowski


La saison 2022 du Championnat de Norvège de football est la  édition de la première division norvégienne. Les seize équipes s'affrontent au sein d'une poule unique, en matches aller-retour, à domicile et à l'extérieur. À l'issue de la saison, les deux derniers du classement sont relégués et remplacés par les deux meilleures formations de 1. divisjon, la deuxième division norvégienne. Le club classé  doit disputer un barrage de promotion-relégation face au vainqueur du tournoi accession de deuxième division. FK Bodø/Glimt est le tenant du titre. Hamarkameratene, Aalesunds FK et FK Jerv accèdent à l'élite norvégienne.

Participants

Autour d'Oslo:VålerengaLillestrøm SK

Légende des couleurs

Compétition

Classement
Le classement est établi sur le barème de points classique (victoire à 3 points, match nul à 1, défaite à 0).
Pour départager les égalités, on tient d'abord compte de la différence de buts générale, puis du nombre de buts marqués, puis des confrontations entre les équipes concernées (points, différence de buts, buts marqués à l'extérieur, buts marqués).

Résultat des rencontres
Les deux cent quarante rencontres des trente journées de la saison régulière se déroulent du  au . Le tableau ci-dessous résume leurs résultats.

Barrages de relégation
Un barrage de relégation est disputé en fin de saison afin de déterminer les derniers participants pour l'exercice suivant.

|}

Légende des couleurs

Statistiques

Leader par journée
La frise chronologique ci-dessous montre le club leader d'Eliteserien à chaque journée.

Dernier par journée
La frise chronologique ci-dessous montre le club dernier d'Eliteserien à chaque journée.

Évolution du classement
Évolution du classement :

Buts marqués par journée
Ce graphique représente le nombre de buts marqués lors de chaque journée.

Meilleurs buteurs
Amahl Pellegrino, l'attaquant norvégien du Bodø/Glimt, est le meilleur buteur de la saison 2022 avec  inscrits, devant son compatriote et coéquipier Hugo Vetlesen (). Il succède à un autre Norvégien : Ohi Omoijuanfo ( avec Molde en 2021).

Bilan de la saison

Notes et références

Notes

Références

Lien externe
Classement et résultats sur Soccerway.com

2022
Norvège 2022
Norvège 2022

Championnat de Norvège de football 2022


زهيغانسك  هي مدينة في جمهورية ياقوتيا في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 3345 نسمة.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لجيغانسك:

مراجع

أماكن مأهولة في ياقوتيا

جيغانسك


රෙදිපිළි යනු බොහෝ විට නූල් ලෙස හදුන්වන ස්වභාවික හෝ කෘතීම තන්තු ජාලයකින් සමන්විත සුනම්‍ය පදාර්ථයකි. නූල් නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ භ්‍රමණ රෝදයක් මත අමු වූල් තන්තු, ලිනන්, කපු හෝ අනෙකුත් ද්‍රව්‍ය භ්‍රමණය කිරීම මගිනි. මෙහිදි ලැබෙන දිග තන්තු නූල් ලෙස හදුන්වනු ලැබේ. රෙදි පිලි නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ මෙම තන්තු එකට වීවිමෙන් ගෙනීමෙන් ගෙතීමෙන් හෝ තද කිරීමෙනි.

ඉතිහාසය

රෙදි පිලි නිෂ්පාදනය වැදගත් කර්මාන්තයකි. එහි වේගය හා නිෂ්පාදන ප්‍රමාණය, කර්මාන්ත කරණය හා නවීන නිෂ්පාදන තාක්ෂණික ක්‍රම වල හදුන්වාදීම මගින් ලැබිය යුතු තත්ත්වයටත් වඩා ඉහළින් ඔසවා තබා ඇත. එසේ නමුත් ප්‍රධාන රෙදි පිලි වර්ග සදහා (සාමාන්‍ය ගෙතිම්, හරහට වන සේ ගෙතීම හා සැටීන් ගෙතීම්) පවුරාණික හා නූතන ක්‍රම අතර ඇත්තේ කුඩා වෙනසක් පමණි.

ඉන්කා ඉන්දියන්වරු වසර දහස් ගණනක් සදහා ස්පන් වැනි ප්‍රෝටීන් වලින් හෝ  බැටළුවන්, ලාමා සතුන් හා ඔටුවන් වැනි ඔටුකුලයේ සතුන්ගෙන් ගත් වූල් හෝ ලොන් මගින් හෝ කපු වැනි සෙලියුලෝස් මගින් ගන්නා ලද තන්තු වලින් සාදන ලද කියුපස් (quipus) නිර්මාණය කළ කියුපස් යනු නූල් කැබැල්ලක් දිගේ ඇති ගැට ශ්‍රේණියකි.

ඔවුන් විශ්වාස කරන්නේ ඒවා ගණනය කිරීමේ ආකාරයක් ලෙස පමණක් ක්‍රියාත්මක වු බව නමුත් හාවඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ මහාචාර්යය වරයෙකු වු ගැරී අර්ට්න් මගින් පෙන්වා දුන් නව සාධක වලට අනුව මේවා ඊට වඩා වෙනස් කර්තව්‍යයන් සදහා භාවිතා කර ඇති බවට ඇඟ වෙයි. කියුපස් වල සංරක්ෂිත සාම්පල කෞතුකාගාර වල ඇති අතර එම එකතු සාමාන්‍ය රෙදි පිළි සංරක්ෂණ මූලද්‍රව්‍ය හා පුහුණු ක්‍රම අනුගමනය කර ඇත.

භාවිතයන්
රෙදිපිළි සම්මිශ්‍රිතව භාවිතා වේ. ඒවා අතරින් වඩාත් පොදු වන්නේ ඇඟලුම් හා බෑග් හා බාස්කට් වැනි නිමි භාණ්ඩයි. ගෘහාශ්‍රිතව ඒවා පලස් ඇතිරීමට ගෘහ භාණ්ඩ සදහා තිර රෙදි සදහා තුවා සදහා මේස ආවරණ සදහා ඇදන් වල‍ට හා වෙනත් පැතලි මතුපිට සදහා මෙන්ම කලා කටයුතු සදහා භාවිතා වේ. වැඩ බිමේදි ඒවා පෙරීම කොඩි කූඩාරම් දැල් ලේන්සු වැනි පිරිසිදු කිරීමේ උපකරණ බැලුන් සරුන්ගල් හා පැරිෂුට් වැනි පරිවාහක උපකරණ සවිගැන්වුම් සංඝටක මූලද්‍රව්‍ය වශයෙන් ෆයිබර් ග්ලාස් හා කර්මාන්තමය භූ රෙදි පිළි හා කුඩා ඇදුම් ලෙස භාවිතා වන අතර හුදු සබන්ගෑමකින් තොරව සබන් ගා සේදීමේ ක්‍රමයකට භාවිතා වේ.

කර්මාන්තමය කටයුතු සදහා රෙදි පිළි යොදා ගන්නා අතර පෙනුමට වඩා ගති ලක්ෂණ වෙනුවෙන් තෝරා ගැනේ. එවැනි රෙදි පිළි තාක්ෂණික රෙදි පිළි ලෙස ව්‍යවහාර වේ. තාක්ෂණික රෙදි පිළි අතරට ස්වයං පරිවාහක උපකරණ වෛද්‍යමය රෙදි පිළි (රෝපණ මාධ්‍ය) භූ රෙදි පිළි (අමුණු සවිගැන්වුම් කාරක) , කෘෂිකාර්මික රෙදි පිළි (බෝග ආරක්ෂා කිරීමේ රෙදි පිළි, ආරක්ෂක රෙදි පිළි (තාපය හා විකිරණ වලට ප්‍රතිරෝධි රෙදි පිළි ගිනි නිවන බටයන් භාවිතා කරන අතර පෑස්සුම් කරුවන් ද්‍රව ලෝහ වලට එරෙහි රෙදි පිළි භාවිතා කරයි. පිහි ඇනීම් වලින් ආරක්ෂා කරන හා වෙඩි නොවදින ඇදුම් උදාහරණ ලෙස ගත හැක.  මේ සියළු යෙදවුම් වලදී සවිගැන්වුම් ඉල්ලුම සැපයිය යුතුය. සින්ක්ඔක්සයිඩ් නැනෝ නූල් වලින් ආවරණය  වු වියූ කැටි නූල්, විද්‍යාගාර සියුම් නූල් ස්වයං බලගැන්වුම් නැනෝ පද්ධති හැකියාව සුළඟ හෝ දේහ චලන වැනි එදිනෙදා කටයුතු වලින් බලය ලබාගනී.

නිපැයුම් ක්‍රම

විවීම යනු රෙදි පිළි නිපදවීමේ ක්‍රමයක් වන අතර දිගු නූල් එකට බැදවීම අඩංගු වන අතර එහිදි හරස් නූල් කාණ්ඩයක්ද භාවිතා වේ. මෙය වියන යන්ත්‍රය නම් වු රාමුවක හෝ යන්ත්‍රයක් මත සිදුවන අතර ඒවායේ වර්න ගනනාවක් ඇත. බහුතරයක් යන්ත්‍රණු සාරයෙන් සිදු වුවද ඇතැම් විවීම් අදටත් අතින් සිදු කෙරේ.

ගෙතීම හා අණ්ඩ දැමීම කැටි නූල් සමුහයන් කැටි කිරීමට අයත් වෙයි. මේවා ගෙතුම් ඉදිකටුවකින් හෝ ගෙතුම් කොක්කක් මගින් රේඛාවක් දිගේ සිදු කෙරේ. ක්‍රියාපටිපාටීන් දෙක වෙනස් වන්නේ පෙරකී ක්‍රමයේදී එකම වෙලාවකදී සක්‍රීය කාණ්ඩයන් කිහිපයක් පවතින බැවිනි. එම ඉදි කටුව අනෙක් කාණ්ඩය සමග අගුල් වැටී පවති. එසේ නමුත් ගෙතීමේ වරකට එක් කාණ්ඩයකට වඩා භාවිතා නොවේ.

හැඩ පලු වැටීම හෝ ගෙතීම නූල් එකට කැටි කොට රෙද්දක් බවට පත් කිරීමේදි සිදු වේ. නූල් රටාවක් නිර්මාණයේදී භාවිතා වන ශිල්ප ක්‍රමයේදී නූල් එකට ගැට ගැසීම සිදුවේ.

රේන්ද ගෙතීමේදී නූල් ස්වාධීනව ඉහත කී ඕනෑම ක්‍රමයක ආධාරයෙන් එකට ඇමිණීම සිදු වේ. එහිදි මනාව නිම වු රෙද්දක් ලැබෙන අතර වැඩ කිරීමේදී තිබු සිදුරු පියවෙයි. රෙන්ද අතින් හෝ යන්ත්‍රාණුසාරයෙන් නිර්මාණය කල හැක.

පලස්, කම්බිලි, වෙල්වට්, විල්ලුද හා කපු විල්ලුද වියු රෙද්දක් මත ද්වීතිකව රේන්ද ගෙතීම් මගින් සිදු කෙරේ. එහිදි සියුම් ලොම් නම්වු සිනිදු ස්ථරයක් නිර්මාණය වෙයි.

තහඩු ලොම් ශිල්ප ක්‍රමයේදී කෙදි පැදුරක් එකට සම්පීඩනය කිරීමෙන් පසු ඒවා එකට හා වන තුරු විවීම සිදු කෙරේ. සබන් වතුර වැනි ද්‍රවයක් එක් කොට කෙදි ස්නේහනය සිදු වන අතර එහිදී ලොම් රෙද්දේ එන්වීක්ෂීය පරිමාණය විවෘත වීම් ඇති වේ.

විලාසිතාවල ප්‍රතිකාරකයා

රෙදි පිළි බොහෝ විට සායම් ගැන්වේ. එබැවින් සියළුම වර්ණ වල පාහේ අමු රෙදි දක්නට ලැබෙයි. වර්ණ ගැන්වු රෙදි පිළි විවිධ වර්ණ වල කෙදි එකට විවීම මගින් සිදු කළ හැක. එසේත් නොමැති නම් නිමවු අමුරෙද්දට වර්ණ ගැන්වූ මැසීම් එක් කළ හැකිය. ඊට අමතරව වර්ණ ගැන්වීම් ප්රතිරෝධි ක්රම භාවිතා කරමින් රටා ගැන්වීම, රෙද්දේ ප්රදේශ එකට ගැට ගැසීම වර්ණ ගැන්වීම, රෙද්දේ ඉටි රටා ඇති කොට ඒවා අතර වර්ණ ගැන්වීම හෝ නිමවු අවු රෙද්දේ විවිධාකාර මුද්රණශීල්ප ක්රම ඇති කිරීම සිදු කෙරේ. ලී රාමු මුද්රණ ක්රමය ඉන්දියාවේ හා වෙනත් ප්රදේශ වල අදටත් භාවිතා වේ. එහි පැරණිම ක්රමය ක්රි.ව. 220 දී චීනය දක්වා දිවයයි.

ඇතැම් විට රෙදි පිළි විරංජනය කෙරෙයි. මෙම ක්රමයේදී රෙද්දේ මූලික වර්ණය රසායන ද්රව්ය මගින් හෝ හිරු එළියෙන් නිරාවරණය කිරීමෙන් රෙද්ද එකවර්ණයකට හෝ සුදු වර්ණයට හැරවෙයි.

රෙදි පිළි ඇතැම් විට ඒවායේ ගති ලක්ෂණ වෙනස් කිරීමට රසායනික ක්රම භාවිතා කෙරෙයි. 19 වන ශත වර්ෂයේ සිට 20 වන ශත වර්සයේ මුල් භාගය දක්වා කැද දැමීම රෙද්දේ රැලි ඇතිවීමට හා පොඩිවීමට ප්රතිරෝධි ලෙස භාවිතා විය. 1990 සිට තාක්ෂණයේ දියුණුවත් සමග ස්තීර සම්පීඩක ක්රියාදාමය වැනි ක්රම භාවිතා කෙරුණු අතර නිමවුම් කාරක මගින් අමුරෙදි සවිගැන්වු අතර ඒවා රැලිවැටීම වැළැක්විය. වඩාත් නූතන කාලයේදී නැනෝ අමුද්රව්ය පරීක්ෂණ තවදුරටත් වාසි දායක තත්ත්වයන්ට පත්විය. නැනෝ ටෙක්ස් හා නැනෝ හොරිසන් වැනි ආයතන ලෝහමය නැනෝ අංශුමත පාදක වු ස්ථිර ප්රතිකාරකයන් යොදා ගෙන ජලය ආතතීන් රැලිවැටීම් හා බැක්ටිරියා හා දීලීර රෝග කාරක වලට ප්රතිරෝධි රෙදිපිළි නිමවීය.

References
අන්තර්ජාල අලෙවිකරණය

රෙදිපිළි


An Epidendrum physodes in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Epidendrum physodes in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum physodes


Steven Matebo Cheptot (* 30. März 1974) ist ein ehemaliger kenianischer Marathonläufer.

2001 wurde er Achter beim Turin-Marathon und Fünfter beim Amsterdam-Marathon. Im Jahr darauf wurde er jeweils Zweiter beim Rom-Marathon und beim Marathon de la Baie du Mont Saint-Michel und wurde mit seiner persönlichen Bestzeit von 2:07:59 h Dritter in Amsterdam. 2003 wurde er Siebter und 2004 Fünfter beim Rotterdam-Marathon.

2005 gelang ihm ein Sieg beim Prag-Marathon. Nach einem zwölften Platz beim Eindhoven-Marathon desselben Jahres kehrte er 2006 nach Prag zurück und wurde Vierter.

Weblinks

 Athletenporträt von Steven Matebo Cheptot bei der IAAF (englisch)

Fußnoten

Marathonläufer (Kenia)
Leichtathlet (Kenia)
Kenianer
Mann
Geboren 1974

Steven Matebo Cheptot


حوش بردى هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء بعلبك في محافظة بعلبك الهرمل.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء بعلبك
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات مارونية في لبنان
قرى لبنان
قضاء بعلبك

حوش بردى


Grand îlet est un îlet inhabité des îlets de Carénage, situés dans le Grand Cul-de-sac marin, appartenant administrativement à Sainte-Rose en Guadeloupe. Il fait partie du Parc national de la Guadeloupe.

Description

Situé à l'est de Petit îlet, à fleur d'eau, il s'étend sur environ  de longueur pour une largeur approximative de . Il est constitué de bosquets de type mangrove.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des îles de Guadeloupe
 Sainte-Rose (Guadeloupe)

Liens externes

 Description

Île inhabitée en Guadeloupe
Île de l'océan Atlantique nord
Île dans le parc national de la Guadeloupe
Sainte-Rose (Guadeloupe)

Grand îlet