es el protagonista principal del manga y anime Fairy Tail y miembro del gremio del mismo nombre. Forma equipo con Happy, Lucy Heartfilia, Gray Fullbuster, Wendy Marvell, Charle y Erza Scarlet. Su nombre significa .

Después de su entrenamiento en un año, Etherias Natsu Dragneel venció a "Ikusatsunagi", uno de los 18 Dioses de la Guerra (de un solo puño); asimismo, derritió el estadio de los "Grandes Juegos Mágicos"; derrotó a Aldoron, uno de los 5 Dioses Dragón (también de un solo puño).

Actualmente, según el ranking mundial de Kilig News, Natsu ocupa el #1 como "Personaje de Fuego" más fuerte en los mangas japoneses, precedido de Shigekuni Yamamoto-Genryūsai (segundo lugar) e Ikki (tercer lugar). Según Kilig News, Natsu es el más fuerte, puesto que es capaz de asesinar Dioses de un solo golpe, asimismo expresó la prensa japonesa dándole corroboración a la obra de Mashima, diciendo que "Natsu es un Demonio capaz de asesinar Inmortales y Dioses, pero éste contiene todo su poder, puesto que puede ser capaz de destruir galaxias".

Aspecto
Los rasgos más característicos de Natsu son su pelo en punta de color rosa y su bufanda de escamas blancas (que tiene la habilidad de proteger a Natsu de la magia oscura) que le dio Igneel y fue hecha a mano por Anna Heartfilia (el ancestro de Lucy Heartfilia). Natsu tiene una cicatriz en el lado derecho del cuello; el origen es que se la hizo él mismo.
Su emblema de Fairy Tail se encuentra en la parte superior de su brazo derecho, justo debajo de su hombro, y es de color rojo.
Casi siempre usa un chaleco negro con adornos dorados sobre su pecho sin ninguna camisa debajo, una venda en su brazo derecho (después del segundo salto temporal), pantalones holgados blancos que van hasta las rodillas y sandalias, además de la ya mencionada bufanda. Pocas veces se cambia esta ropa, la lleva aunque haga mucho frío (debido a que es un mago de fuego que puede calentarse). Su atuendo parece tener resistencia a las llamas, ya que cuando convierte en fuego alguna parte de su cuerpo, la ropa no se daña.

Personalidad
Natsu tiene un carácter alegre, infantil e ingenuo, pero también es astuto y temerario cuando la situación lo requiere. A pesar de sus constantes peleas con los demás miembros del gremio, es un amigo leal y protector, y también fiable. Tiene una relación muy estrecha con algunos miembros, como Gray, Lucy, Happy y Erza. Con el primero ha tenido una rivalidad constante desde pequeño y, aunque a menudo se pelean y dicen ser enemigos, se preocupan cada uno del otro y, según Happy, son los mejores amigos. También tiene una relación parecida con Erza (tanto Natsu como Gray tienen miedo de ella casi desde que se conocieron). Desde el incidente de la Torre del Cielo, Erza y Natsu tienen una relación más cercana desde la amistad.

Es una persona que piensa las cosas de forma sencilla y aun así llega a la raíz del problema y ayuda a acabar con él, generalmente de forma accidental. Incluso cuando se enfrentan contra un enemigo cruel rara vez guarda rencor hacia él, por lo general ve lo positivo de esa persona. Sin embargo, este sentimiento no siempre está presente, y puede dirigir su enfado contra un enemigo en particular, sobre todo si sus compañeros del gremio pueden o salen lastimados.

Como todos los Dragón Slayer de la serie, cada vez que sube a un transporte se marea, aunque al parecer a Natsu se le da más severo; esto tiene lugar cuando se monta en barcos, trenes, carros e incluso personas; a tal magnitud, que se marea con tan solo mirar o recordar un vehículo. Solo cuando Happy lo lleva de un lugar a otro no sufre de estos mareos, porque él considera a Happy su compañero.

Natsu adora pelear y trata constantemente de demostrar su fuerza a los demás; esta necesidad de mostrar su poder es común. Cuando se siente burlado o ignorado tiende a blasfemar de manera irracional, resaltando su temperamento y siendo un buscapleitos. Debido a su carácter imprudente, cualquier lucha con Natsu implica la destrucción del lugar en que se desarrolla, pero ocurre lo mismo con Gray y Erza, y esto es motivo de frustración para Lucy y Makarov. A pesar de eso y de su ingenuidad para ciertas cosas, Natsu muestra un gran ingenio en la batalla, identifica rápidamente los puntos débiles de sus oponentes y crea estrategias para bloquear los planes del enemigo. Natsu también es muy terco y no suele admitir la derrota o victorias que él considera que fueron injustas o condicionales, como cuando ganó a Laxus con la ayuda de Gajeel.

Historia
Hace aproximadamente 400 años antes del inicio de la serie, Natsu, siendo un bebé, murió, pero su hermano Zeref lo mantuvo en una incubadora para poder revivirlo. Después de que lo hiciera, Zeref tenía intención de cuidar y criar de él, pero éste no quiso, cosa que al final dejó en manos del
rey dragón de fuego; Igneel (su padre adoptivo) y le crio como si fuera su propio hijo, enseñándole a hablar, leer, escribir y usar su poderoso estilo de magia, el Dragón Slayer. Sin embargo, Igneel desapareció el 7 de julio del año 777, dejando a Natsu solo, hasta que Makarov lo encontró y lo llevó a Fairy tail.

Hasta el momento, Natsu se ha reunido con otros cuatro Dragón Slayer: Gajeel Redfox, Wendy Marvell, Sting Eucliffe y Rogue Cheney (cuyos dragones también desaparecieron el mismo día y año que Igneel). Sin embargo, se revela que Gajeel, Wendy, Sting y Rogue, se reunían una vez al año con Natsu, desde hacía 400 años. A lo largo de la serie Natsu también averigua que hay tres generaciones diferentes de Dragón Slayer. La primera generación en la cual reciben la enseñanza de un dragón como es el caso de Natsu, Gajeel y Wendy. La segunda es implantando una lágrima como el caso de Cobra y Laxus (pero no recibieron la enseñanza de parte de un dragón). Y la tercera es que cuentan con la enseñanza de un dragón, pero además cuentan con la lágrima del mismo Dragón implantada en su cuerpo, como es el caso de Sting y Rogue.

Natsu se unió al gremio en una fecha desconocida, pero se sabe que fue después de la llegada de Erza. Cuando era muy pequeño encontró un huevo en el bosque. Al principio pensó que era un huevo de dragón y con la ayuda de Lissana el huevo eclosionó, naciendo Happy, del que Natsu pensó que era un dragón. Natsu fue el que le dio el nombre de Happy, debido a que al momento de eclosionar, el gremio se reunió a su alrededor, dejaron de pelear y se alegraron.

El mago oscuro Zeref conoce a Natsu, pero este no lo reconoce (debido que la memoria no está estable y fue borrada). El motivo por el cual Igneel desapareció fue que los dragones decidieron no interceder por los humanos, por el bienestar de su especie, sin embargo, Igneel siempre estuvo observando el crecimiento de Natsu desde su interior, usó el cuerpo de Natsu como un lugar donde almacenar su espíritu.

Magia
Natsu es un mago Dragón Slayer de tipo fuego. Este tipo de magia utiliza el fuego que crea el mismo usuario como elemento ofensivo y de apoyo, ya que si lo ingiere se hace más poderoso. A pesar de eso, no puede comer su propio fuego.
Su energía parece aumentar cuanto más emocional llega a ser, como cuando tuvo un combate con el mago oscuro Erigor. Este le hizo enfadar, y el poder de Natsu aumentaba conforme más tensión había en el ambiente, llegando al punto de crear una borrasca que hizo ascender el viento que creaba Erigor para defenderse. Además se sabe que Natsu puede comer magia distinta al fuego (pero esto le causa efectos secundarios por un tiempo). Cuando comió el Etherion en la batalla contra Jellal entró al modo Dragón Force, una transformación característica de los Dragón Slayer que les otorga un gran poder, con el cual pudo derrotarlo fácilmente, de manera similar cuando peleó contra el Maestro Zero, de Oración Seis donde ingirió la Llama de la Culpa de Jellal y también cuando comió los rayos de Laxus en la batalla contra el Maestro Hades, entrando al modo Lightning Flame Dragón.
Tras el salto temporal de 7 años, el entrenamiento especial antes de los Juegos Mágicos y la obtención del Segundo Origen por ayuda de Ultear, Natsu es capaz de entrar por su propia voluntad al estado Lightning Flame Dragón, sin necesidad de comer rayos. Sin embargo, aún no puede entrar al modo Dragón Force voluntariamente.

Como Dragón Slayer ("asesino de dragón") usa muchas técnicas distintas:

 Rugido del Dragón de Fuego (火竜の咆哮 - Karyuu no Hokou) Es un ataque de larga distancia, el cual arroja aliento de fuego por la boca. Es uno de sus ataques más poderosos.

 Puño de Hierro del Dragón de Fuego (火竜の鉄拳 - Karyuu no Tekken) Es un ataque de cuerpo a cuerpo que lanza un puñetazo imbuido de poder mágico de fuego.

 Garra del Dragón de Fuego (火竜の鉤爪 - Karyuu no Kagitsume) Es un ataque de combate cuerpo a cuerpo que lanza una patada imbuida de poder mágico de fuego.

 Alas del Dragón de Fuego (火竜の翼撃 - Karyuu no Yokugeki) Es un ataque de media distancia que forma unas llamaradas en los brazos con forma de alas con las que golpea.

 Llama Brillante del Dragón de Fuego (火竜の煌炎 - Karyuu no Koen) Es un ataque de media distancia que junta el poder de fuego en las manos creando una bola de fuego con la que golpea fuertemente a su enemigo.

 Espada Cuerno del Dragón de Fuego (火竜の剣角 - Karyuu no Kenkaku) Un ataque físico en el cual Natsu se prende de fuego todo el cuerpo y se lanza a una gran velocidad contra el oponente golpeándolo con la cabeza.

 Colmillo del Dragón de Fuego (火竜の砕牙 - Karyuu no Saiga) Un ataque de lucha tipo cuerpo a cuerpo en el cual con su mano imbuida con una gran llama, lanza un gancho a su enemigo y rápidamente lo manda fuera de la vista.

 Codo del Dragón de Fuego (火竜の炎肘 - Karyuu no Enchû) Después de imbuir la punta de su codo con sus llamas, este las usa para reforzar su puño, y propulsarse hacia un oponente en el aire.

 Puño de Destrucción del Rey Dragón de Fuego (炎竜王の崩拳, Enryūō no Hōken) Una versión más poderosa del Puño de Hierro del Dragón de Fuego. Natsu carga su puño por un breve momento, liberando una gran cantidad de llamas en el proceso. Después, Natsu golpea a su objetivo, infligiendo un daño masivo al mismo; tan masivo, que incluso rompe a su víctima en pedazos, sin importar su tamaño, siendo capaz de vencer a Ikusatsunagi.

Artes Secretos del Dragón Slayer de Fuego (滅竜奥義 Metsu Ryū Ōgi)

 Loto Carmesí: Puño del Dragón de Fuego (紅蓮・火竜拳 - Guren Karyuuken) Enciende sus manos en llamas para luego Natsu rápidamente golpear a su oponente, causando fuertes explosiones con cada golpe, las cuales son capaces de romper las Escamas del Dragón de Hierro.

 Loto Carmesí: Cuchilla de Llamas Explosiva (紅蓮・爆炎刃 - Metsuryuu Ougi Guren Bakuenjin) Después de una serie de ataques destructivos, Natsu termina con una tormenta de llamas de sable que atacan al enemigo en espiral. Cada vez que el enemigo es dado con una de las hojas de fuego, ésta explota y quema al enemigo.

 Loto Carmesí: Espada del Fénix (不知火型 - 紅蓮・鳳凰剣 - Shiranui Gatta, Guren Houken) Uno de los ataques más poderosos de Natsu, en el que cubre todo su cuerpo con el poder de las Llamas de la Culpa. Entonces se lanza hacia el enemigo y envía un devastador puñetazo que explota en el enemigo, y procede con un cabezazo.

God Slayer de Fuego (火炎の滅神魔法 - Kaen no Metsujin Maho)
En su pelea contra Zancrow, acabó comiendo las llamas de este para darle la oportunidad de crear un poderoso ataque combinando estas llamas con las del Dragón Slayer de Fuego común.

 Llama Brillante del Dios Dragón (竜神の煌炎 - Ryūjin no Kōen) Este hechizo es como la Llama Brillante del Dragón de Fuego, pero en una escala mucho mayor. Natsu invoca llamas en ambos puños como la técnica original, pero combina las llamas del Dragón Slayer de Fuego común en una mano y las llamas de God Slayer de Fuego en la otra. Una vez unidas, crea una gigantesca explosión lo bastante poderosa para destruir el área que le rodea y volar al enemigo a una gran distancia.

Modo Dragón de LLamas Eléctricas (Modo Raienryū): Natsu puede acceder voluntariamente hasta ahora, le permite mejorar de gran manera sus habilidades gracias a la adición del Rayo. Natsu lo consiguió por primera vez en su pelea contra el Maestro Hades tras comerse un rayo lanzado por Laxus.

 Rugido del Dragón de las Llamas Eléctricas (Raienryū no Hōkō) Un version más poderosa del Rugido del Dragón de Fuego, mejorado con el poder del Rayo. Lo usa en primer en su pelea con el Maestro Hades. Sin embargo, al utilizar este hechizo queda totalmente exhausto debido a la magia que debe de utilizar. Incluso en una pelea amistosa contra Max, Natsu apenas puede mantenerse en pie tras haberlo realizado.

Arte Secreto del Modo Dragón de Llamas Eléctricas

 Loto Carmesí: Explosión de la Hoja en Llamas Eléctricas (紅蓮爆雷 刃 - Guren Bakuraijin) Una versión más poderosa del Loto Carmesí: Cuchilla de Llamas Explosiva mejorada con el poder del rayo. Otra de las técnicas que Natsu utilizó para derrotar a Hades. El usuario envuelve en rayos su mano izquierda, mientras tanto su mano derecha es envuelta en fuego de su Dragón Slayer de Fuego. Luego, moviendo los brazos a su alrededor, estos elementos se combinan creando un vórtice, que daña de gravedad al enemigo.
 Dragón Force (ドラゴンフォース, Doragon Fōsu) Es un estado especial o transformación que alcanzan los Dragón Slayer, adquiriendo las cualidades y los poderes de un dragón. Sus colmillos se vuelven más grandes y puntiagudos, también, se forman escamas en diversas partes de su cuerpo (sobre todo en brazos y cara), además de emanar un aura del color de su elemento (en el caso de Natsu, el aura es roja o naranja).

Natsu rara vez es capaz de entrar en este estado, ya que es necesario ingerir una gran fuente de magia para lograr acceder a este estado, además de que aún no ha entrenado para utilizarlo voluntariamente. Sin embargo, al activar Dragon Force su velocidad y fuerza se multiplican varias veces. Las únicas veces que lo ha usado han sido cuando come Etherion en la pelea contra Jellal, y también cuando pelea contra Zero y Jellal le da sus llamas. Natsu consiguió activar su Dragón Force de Fuego en la saga de Arco de Tártaros contra su enemigo final antes de la aparición de Zeref.

Batallas

Victorias
Natsu es uno de los miembros más fuertes de Fairy Tail. Aunque su poder actual es impresionantee hay miembros más podersos que él en el gremio. El miembro más poderoso de Fairy Tail es Gildarts seguido de Laxus, después en una tercera posición se encontrarían Erza, Natsu, Gray y Gajeel (y Mirajane, aunque no se le da tanta importancia a este personaje).

- Acnologia siendo END y más que no fueron añadidas o vistas en el manga.

- Bora el Prominente.

- Mercenarios del gremio Lobos del Sur.

- Kage de Eisenwald.

- Eligor de Eisenwald.

- Lullaby junto con Gray y Erza.

- Toby y Yuka en Isla Galuna.

- Zarti/Ultear en Isla Galuna (aunque ésta no usó ni la mitad de su poder).

- Muchos miembros del Gremio Phantom Lord.

- Totomaru del Elment 4 del Gremio Phantom Lord.

- Gajeel, el segundo miembro más poderoso del gremio Phantom Lord.

- Wally en la Torre del Cielo.

- Mirianna en la Torre del Cielo.

- Jellal, un Mago Santo en la torre del Cielo, usando Dragon Force.

- Laxus junto con Gajeel en la batalla de Fairy Tail.

- Miembros de varios gremios en su lucha contra Oración Seis.

- Cobra del gremio oscuro Oración Seis.

- Zero maestro del gremio oscuro Oración Seis, usando Dragon Force.

- Varios soldados reales en Edoras.

- El comandante de la Tercera División de Milicia Mágica Hughes.

- El Rey de Edoras, quien pilotaba al temible Doroma Animu (armadura gigante en forma de dragón que repelía cualquier ataque mágico), apoyado en la pelea por Gajeel y Wendy.

- Zancrow en la batalla contra Grimoire Heart.

- Precht/Hades, Maestro del Gremio Oscuro Grimoire Heart (segundo maestro de Fairy Tail).

- Sting y Rogue en los Grandes Juegos Mágicos (miembros de Sabertooth).

- Rogue del Futuro

- Jackal de Tártaros

- Franmalth de Tártaros

- Mard Gear de Tártaros, junto con Gray

- Bluenote Stinger en la batalla de Orochi Fin con Blue Pegasus (exmiembro de Grimore Heart, maestro de Orochi Fin).

- Todos los miembros de Avatar.

- Ikusatsunagi, uno de los 18 Dioses de la Guerra

- Jacob Lessio con la ayuda de Lucy y Makarov.

- Neinhart.

- Dimaria Yesta en su forma de E.N.D.

- Zeref

- Acnologia

Derrotas
A pesar de ser tan fuerte, Natsu tuvo varias derrotas a lo largo de la serie:

- Erza lo derrotó de un solo golpe después de que ambos fueron liberados de la cárcel por el consejo.

- Aria le dio una paliza a Natsu antes de que Erza llegara.

- Fukurou del Gremio de Asesinos venció y se tragó a Natsu, que después es salvado por Gray.

- Laxus le dio una paliza a Natsu hasta que Gajeel llegó a ayudarlo.

- Zero dejó casi muerto a Natsu junto con Gray, Happy y Lucy.

- Gildarts derrota a Natsu tras mostrarle casi un 30% de su poder. Natsu, aun así, peleó fieramente contra el miembro más fuerte de Fairy Tail.

Aclaración: las únicas derrotas que de verdad ha tenido Natsu fueron contra Erza, Gildartz y Fukurō. En esas peleas quedó fuera de combate, en las otras se levantó para continuar luchando y vencer a su oponente.

Empates
Hubo varias ocasiones en las que Natsu no pudo continuar algún combate o como resultado ambos quedaron fuera de combate.

- Su combate con Erza fue interrumpido por un miembro del consejo.

- Cuando luchó con Lyon, Gray le pidió que le dejara a él encargarse de Lyon; puesto que Natsu debía encargarse a Zalty le dejó a Gray hacer lo que quisiera.

- En su primera lucha contra Gajeel el combate fue interrumpido debido a que Makarov estaba en grave estado obligando a Fairy Tail a retirarse temporalmente.

- En su lucha con Cobra de Oración Seis Natsu venció al primero con su voz pero quedó fuera de combate, ya que había sido afectado por su veneno y no se podía mover.

- Gray, aunque Gray finge haber sido derrotado y Natsu es capturado y usado como fuente de poder del Dragonoid, que Natsu después destruye (solo en el anime). Ya oficialmente se enfrentaron en el manga combatieron en el arco de Avatar y quedan empatados ya que su pelea es interrumpida por miembros de Avatar y cuando despierta sus poderes de E.N.D. donde vuelven a quedar empatados por ser interrumpidos por Erza y luego ambos perderían la consciencia.

Como miembro de Fairy Tail
Natsu es uno de los miembros más fuertes, conocidos y problemáticos de Fairy Tail, y se le apoda "Salamander", aunque este apodo también se le aplicó a Igneel. Según Simón, Natsu tiene un poder dormido que al liberarse le volvería "un verdadero dragón". Natsu también le tiene mucho cariño al gremio, tanto que se enfada si alguien que no es miembro dice serlo, incluso se enfureció como nunca cuando destruyeron el antiguo edificio del gremio durante su pelea con Gajeel.

Referencias

Natsu siendo E.N.D es capaz de acabar con cualquiera que se le enfrente pero al derrotar a Zeref, Natsu también morirá

Personajes de Fairy Tail
Personajes masculinos en anime y manga
Magos ficticios

Natsu Dragneel


Born Villain ist das achte Studioalbum der Rock-Band Marilyn Manson. Es erschien am 1. Mai 2012 bei Cooking Vinyl.

Geschichte
Bereits während der "The High End of Low-Tour" 2009 begann die Band an neuem Material zu schreiben. Sie hatte kurz zuvor den Vertrag mit dem alten Label Interscope Records aufgelöst und somit wieder mehr kreative Möglichkeiten. Im November 2010 gab Twiggy Ramirez bekannt, dass die Band an einem neuen Album arbeitet. Im Februar 2011 hatte Schlagzeuger Ginger Fish die Band verlassen. Die Leadsingle No Reflection wurde schließlich im März 2012 vorgestellt.

Kritiken
Der NME gab dem Album 6 von 10 Punkten. Der Kritiker schrieb: "The truth is, though, there's just a lack of magic, a lack of something special going on. It's not bad. It's not good."

Titelliste
 Hey, Cruel World … – 3:44
 No Reflection – 4:36
 Pistol Whipped – 4:10
 Overneath the Path of Misery – 5:18
 Slo-Mo-Tion – 4:24
 The Gardener – 4:39
 The Flowers of Evil – 5:19
 Children of Cain – 5:17
 Disengaged – 3:25
 Lay Down Your Goddamn Arms – 4:13
 Murderers Are Getting Prettier Every Day – 4:18
 Born Villain – 5:26
 Breaking the Same Old Ground – 4:28

Bonustitel
14. You're So Vain (Cover von Carly Simon, featuring Johnny Depp) – 4:02

Einzelnachweise

Album (Alternative Rock)
Album 2012
Marilyn-Manson-Album
Album (Dark Music)

Born Villain


Çalı kuşu, Regulidae familyasını oluşturan kuşların ortak adıdır.

Çalıkuşu ile şunlardan biri de kastedilmiş olabilir:

Sanat
 Çalıkuşu, Reşat Nuri Güntekin'in 1922 tarihli romanı.
 Çalıkuşu, R. N. Güntekin'in romanından Osman F. Seden'in uyarlayıp yönettiği 1966 tarihli film.
 Çalıkuşu (dizi, 1986), 1986 yılında TRT 1'de yayımlanan Türk televizyon dizisi.
 Çalıkuşu (dizi, 2013), 2013 yapımı Reşat Nuri Güntekin'in romanından uyarlanmış olan 2013-2014 yılları arasında Kanal D'de yayımlanan Türk televizyon dizisi.
 Çalıkuşu, Merih Çimenciler tarafından Reşat Nuri Güntekin'in ünlü romanı Çalıkuşundan uyarlanmış bale eseri.

Diğer
 Çalıkuşu, İzmir ili Karabağlar ilçesine bağlı mahalle
 Çalıkuşu, İzmir metrosunun M3 hattında yer alması planlanan bir istasyon

Çalıkuşu (anlam ayrımı)


Baron Nelson of Stafford, of Hilcote Hall in the County of Stafford, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1960 for the businessman Sir George Nelson, 1st Baronet, who for many years was Chairman of English Electric. He had already been created a Baronet in the Baronetage of the United Kingdom in 1955. He was succeeded by his only son, the second Baron. He was also Chairman of English Electric as well as a director of the Bank of England. As of , the titles are held by his grandson, the fourth Baron, who succeeded his father in 2006.

Barons Nelson of Stafford (1960)

  George Horatio Nelson, 1st Baron Nelson of Stafford (1887–1962)
  Henry George Nelson, 2nd Baron Nelson of Stafford (1917–1995)
  Henry Roy George Nelson, 3rd Baron Nelson of Stafford (1943–2006)
  Alistair William Henry Nelson, 4th Baron Nelson of Stafford (b. 1973)
  (1) Hon. James Jonathan Nelson (b. 1947)

The heir presumptive and sole heir to the titles is the present holder's uncle Hon. James Jonathan Nelson (b. 1947).

References

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1960

Baron Nelson of Stafford


Listă de filme britanice se poate referi la:

 Listă de filme britanice dinainte de 1920

 Listă de filme britanice din anii 1920:
 1920 1921 1922 1923 1924 1925 1926 1927 1928 1929

Listă de filme britanice din anii 1930:
 1930 1931 1932 1933 1934 1935 1936 1937 1938 1939

Listă de filme britanice din anii 1940:
 1940 1941 1942 1943 1944 1945 1946 1947 1948 1949

 Listă de filme britanice din anii 1950:
 1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959

 Listă de filme britanice din anii 1960:
 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969

 Listă de filme britanice din anii 1970:
 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979

 Listă de filme britanice din anii 1980:
 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989

 Listă de filme britanice din anii 1990:
 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999

 Listă de filme britanice din anii 2000:
 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009

 Listă de filme britanice din anii 2010:
 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019

 Listă de filme britanice din anii 2020:
 2020

 britanice

Listă de filme britanice


Constantin Rădulescu-Motru (* 15. Februar 1868 in Butoiești, Kreis Mehedinți; † 6. März 1957 in Bukarest) war ein rumänischer Philosoph, Psychologe, Soziologe, Dramatiker, Autor und Politiker sowie Präsident der Rumänischen Akademie.

Leben und Wirken
Constantin Rădulescu-Motru war der Sohn von Radu Poppescu und Judita Butoi, die bei der Geburt starb.

Nach dem Besuch des Colegiul Național Carol I in Craiova studierte er an der Universität Bukarest an den Fakultäten für Rechtswissenschaft und Literatur. Im Sommer 1889 bereiste er Deutschland, Österreich und die Schweiz. Anschließend studierte er in München und Leipzig. Er war Schüler von Carl Stumpf und arbeitete im Labor von Wilhelm Wundt. Sein Kommilitone Paul Mentz machte ihn 1893 mit dem Werk Nietzsches bekannt. Im selben Jahr promovierte sich Rădulescu-Motru bei Wundt in Leipzig mit der Arbeit Zur Entwicklung von Kant's Theorie der Naturcausalität zum Doktor der Philosophie. Der politisch aktive Rădulescu-Motru übernahm im Jahr 1906 den Lehrstuhl für Philosophie an der Universität von Bukarest und 1918 die Leitung des Bukarester Nationaltheaters. Später war er in der Zeit von 1938 bis 1941 auch Präsident der Rumänischen Akademie.

Nach seinem Tod wurde Rădulescu-Motru auf dem Friedhof Cimitirul Bellu in Bukarest beigesetzt.

Werke (Auswahl)
 F. W. Nietzsche,  Viața și filosofia, 1897
 Problemele psihologiei, 1898
 Psihologia martorului, 1906
 Psihologia industriașului, 1907
 Din psihologia revoluționarului, 1919
 Curs de psihologie, 1923
 Țărănismul. Un suflet și o politică, 1927
 Vocația, factor hotărâtor în cultura popoarelor, 1932
 Românismul. Catehismul unei noi spiritualităţi, 1936
 Psihologia poporului român, 1937
 Timp și destin, 1940
 Etnicul românesc, Comunitate de origine, limbă și destin, 1942
 Zeit und Schicksal (Veröffentlichungen des Deutschen Wissenschaftlichen Instituts in Bukarest. Übersetzungen 1), Jena & Leipzig, 1943

Weblinks

 Ingrid Kästner: Wissenschaftskommunikation in Europa im 18. und 19. Jahrhundert – Beiträge der Tagung vom 5. und 6. Dezember 2008.-, Shaker, 2009, ISBN 3832282068; Auszug Uni Leipzig, Brief von Constantin Rădulescu-Motru an Wilhelm Wundt aus dem Jahr 1919, S. 159 (PDF; 8,4 MB)

Einzelnachweise

Philosoph (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Bukarest)
Mitglied der Rumänischen Akademie
Rumäne
Geboren 1868
Gestorben 1957
Mann

Constantin Rădulescu-Motru


الهدا هو مركز سياحي يقع غرب محافظة الطائف بمنطقة مكة المكرمة، ويرتفع عن سطح البحر حوالي 2000 م. وتبعد عن الطائف حوالي 20 كم، وهي منطقة جبلية تكسوها الخضرة على جبالها الشامخة، يربطها خط سريع مزدوج يؤدي إلى مكة المكرمة بطول 87 كيلو عبر جبل طريق كرا، وتشتهر بجاذبيتها السياحية شتاءً لجمال جوها وعطر رذاذها المتساقط على جيدها بحبات لؤلؤ البرد، ويوجد بمنطقة الهدا أكثر من 37 شاليهاً ومنتجعاً سياحياً وعدد من الملاهي والملاعب الكهربائية والجلسات العائلية والشبابية. ويقصدها كثير من الزائرين والمصطافين من داخل المملكة. وعرف تاريخيا باسم الهدة وذكر الزمخشري الهَدة من بلاد الطائف ويقال هَدَة زليفه وزليفه بطن من هذيل.

السياحة
تمتاز منطقة الهدا بخصائصها السياحية المميزة لكونها تقع على الحافة الغربية لمرتفعات جبال الحجاز، وتطل بصورة مباشرة على سهول إقليم تهامة بارتفاع يزيد عن 2000 متر فوق سطح البحر، وهي بذلك تتمتع بمناخ معتدل وطبيعة جبلية مميزة، مما أدى إلى جذب الاهتمام نحو التنمية السياحية بالمنطقة بإقامة المنتجعات السياحية والفنادق والشقق المفروشة (الإيواء السياحي) قد أدى إلى تطورها ونموها كمنتجع سياحي، حيث تتمتع المنطقة بجمال طبيعي كبير مميز وهواء معتدل خلال فصل الصيف. ومن منتجات الهدا الزراعية، زراعة الفواكه بأنواعها مع الخضروات والبقول كما تشتهر بصناعة الورد.

المناخ
يعتبر مناخ الهدا معتدلا صيفاً حيث تصل درجة الحرارة العظمى 32 والمتوسط اليومي 25 ودرجة الحرارة الصغرى 21 وفي الشتاء فهوا بارد تصل درجة الحرارة العظمى 20 والصغرى 7 ، وتكثر الأمطار في فصلي الربيع والشتاء، كما يكثر الضباب في فصل الشتاء.

المراجع

أماكن مأهولة في منطقة مكة المكرمة
مواقع جذب سياحي في منطقة مكة
شبه الجزيرة العربية
محافظة الطائف
مدن منطقة مكة المكرمة

الهدا


Bamboozled es una película de 2000 escrita y dirigida por Spike Lee sobre un show moderno de TV que hace burla de las personas negras tal y como se hacía en los shows del  y principios del XX en EE.UU., con actores con maquillaje color negro y rojo en su cara para parecer más estereotipados y burlescos. La película es una reflexión sobre la imagen ridiculizadora de las personas negras en los medios de comunicación y cómo esto afecta a la comunidad negra. La película fue lanzada por la New Line Cinema durante el otoño de 2000.

Elenco
 Damon Wayans como Pierre Delacroix/Peerless Dothan.
 Tommy Davidson como Womack/"Sleep 'n Eat".
 Savion Glover como Manray/"Mantan".
 Jada Pinkett Smith como Sloan Hopkins.
 Michael Rapaport como Thomas Dunwitty.
 Mos Def como Julius Hopkins/"Big Blak Afrika".
 Thomas Jefferson Byrd como "Honeycutt".
 Paul Mooney como Junebug.
 Gano Grills como "Double Blak".
 Canibus como "Mo Blak".
 Charli Baltimore como "Smooth Blak".
 MC Serch como "One-Sixteenth Blak".
 The Roots

Producción
La mayor parte de la película fue filmada en Mini DVD usando una cámara Sony VX 1000.

Banda sonora
La banda sonora de la película fue lanzada el 26 de septiembre de 2000 por Motown Records.

Véase también
 La paisana Jacinta

Referencias

Películas afroestadounidenses

Bamboozled


Torneträsk ya da Torne träsk (Saami: Duortnosjávri, Meänkieli: Tornio or Torniojärvi) İsveç'in Norrbotten ilinde bir göldür. Gölün yerel ismi Träsk'dir. İsveç'in yedinci büyük gölü olan Torneträsk'in yüzölüçümü 330 kilometrekare kadardır. UNESCO'nun Dünya Kültür Mirası listesinde yer alan Laponya'nın sınırları içinde kalır. Torneträsk'in oluşumu büyük bir buzulun erimesi ile gerçekleşmiştir. 168 metrelik derinliği ile İsveç'in en derin ikinci gölü durumundadır. Aralık - Haziran arasında tamamen buzla kaplı olan su yüzeyi yılın ufak bir bölümü çözülür.

İsveç'teki göller

Torneträsk Gölü


Julio indo (en latín Iulius Indus) fue un noble galorromano del pueblo de los tréveros que en las segunda y tercera décadas del  ocupó cargos de responsabilidad dentro de su comunidad, transformada en civitas Treverorum por la política de Augusto, con capital en la Colonia Augusta Treverorum (Tréveris, Alemania) y asignada a la provincia de Galia Bélgica.

Carrera
Julio Indo, además de ser ciudadano romano, poseía la fortuna suficiente como para haberle sido concedido el anillo de caballero, por lo que pertenecía al Ordo Equester, segundo escalón de la sociedad romana.

En el año 21, cuando se produjo bajo Tiberio la rebelión de Julio Floro y Julio Sacroviro contra el Imperio Romano, Indo y buena parte de su comunidad permanecieron leales a Roma y éste reclutó un ala de caballería para combatir contra los rebeldes, dirigidos por Floro y fácilmente aplastados por Indo.

Esta unidad fue regularizada poco después como Ala Gallorum Indiana, siendo su primer Praefectus alae el propio Indo, y participó en la conquista de Britannia bajo Claudio.

Descendencia
Su hija Julia Pacata contrajo matrimonio con Cayo Julio Alpino Clasiciano, Procurator de la provincia romana de Britannia entre 61 y 65 y, cuando éste falleció en 65, erigió en su honor una tumba monumental.

Notas

Nobles de la Antigua Roma
Antiguos romanos del siglo I
Gens Julia

Julio Indo


Shivapuri Nagarjun National Park er en nationalpark i Nepal, den niende nationalpark, som blev etableret i 2002. Nationalparken er 159 km2 og ligger i distrikterne Katmandu, Nuwakot og Sindhupalchowk og grænser mod vest mod Dhading.

Shivapuri Nagarjun National Park er beliggende i den nordlige del af Katmandudalen og har fået navn efter bjerget Shivapuri Peak, 2732 m. Trapper fører op til toppen, hvilket giver et næsten 360 graders panorama over Himalaya. I skoven på vejen der op er der et hult træ, hvor den hinduistiske mystiker Todkke Baba mediterede i en årrække.

Klima
Nationalparken ligger præcis på grænsen mellem subtropiskt og tempereret klima. Den årlige nedbør er 1400 millimeter og størstedelen (80 procent) falder i perioden fra maj til september under monsunen. Temperaturen varierer mellem 2-17 °C om vinteren til 19-30 °C om sommeren.

Vegetation

Skovene i parkområdet består hovedsagelig af subtropisk jungle, med træarter fra Schima og Castanopsis-slægterne. I tørre områder vokser Pinus roxburghii og i fugtige områder vokser Alnus nepalensis, der tilhører elletræ-slægten, Prunus cerasoides, Engelhardia (arter i valnød-familien) og Quercus glauca.

I dele af parken forekommer også arter i eg-slægten, laurbær-familien og på den nordlige skråning Rhododendron arboreum.

Botanikere har dokumenteret 129 arter af svampesorter og 2122 planter, 449 karplanter og 16 arter som er endemiske.

 Dyreliv

Da nationalparken blev etableret i 2002, blev der foretaget flere undersøgelser for at identificere fauna i området. Under feltstudier 2003-2004 fundet underarten Panthera pardus fusca af leopard, junglekat, stor asiatisk civette, guldsjakal, underarten Ursus thibetanus laniger af kravebjørn, charsamår, javanesisk mungo, goral, muntjaker, vildsvin, rhesusabe, hulmanaber, kinesisk skældyr, hvidhalet hulepindsvin, himalayapiphare, indisk hare, Dremomys lokriah, Mus cervicolor, Episoriculus caudatus og Sort rotte . Yderligere arter blev fanget på kamera 2010: træleopard, asiatisk leopardkat, maskepalmeruller, krabbemangust og indisk skældyr.

2008 blev der fanget flagermusarterne Rhinolophus affinis, stor hesteskonæse og Rhinolophus macrotis i spejlnet ved indgangen til Nagarjunagrotten.

I de vestlige dele af parkområdet har herpetologer gjort fund af Monokelkobra, snogarterne Amphiesma platyceps, Trachischium laeve og Trachischium tenuiceps, øglearterne Japalura variegata, praktkalot, Eutropis carinatak og slægten Asymblepharus, samt padderne sortpigget tudse, Fejervarya syhadrensis og slægten Megophrys'' sommeren 2009.

Ornitologer har listet 318 arter af fugle i parken, herunder stor hornugle, langnæbbet segltimalie, hvidstrubet fluesnapper, gøgedue og guldstrubet skægfugl.

Referencer

Noter

Eksterne links
 Oplysninger om nationalparken fra Institut for Nationalparker og Wildlife Conservation, Nepal: Shivapuri Nagarjun National Park
 Faktablad om fugleliv i Shivapuri Nagarjun National Park

Nationalparker i Asien
Nepals geografi
Etableret i 2002

Shivapuri Nagarjun National Park


Le Renault EP est un camion conçu par Renault en 1914. Il est utilisé pendant la Première Guerre mondiale.

Histoire
Il est présenté au concours de poids lourds organisé par le Ministère de la guerre de . Le déclenchement de la guerre interrompt le concours mais le Renault EP est immédiatement commandé en série par l'Armée française. Plusieurs types de camions Renault sont produits en même temps en 1914 mais en septembre 1915 la production se concentre sur le Renault EP.  sont produits pendant la guerre, dont 504 pour l'Armée impériale russe, un pour la Belgique et 96 pour le marché civil.

L' est construit en 1915 sur le châssis du Renault EP. Le châssis Renault EP est également utilisé dans des versions spécialisées comme les camions de radiologie type 1915 et type 1917, les camions de lavage des ypérites, les voitures bactériologiques de l'Institut Pasteur, les camions de stérilisation type 1917 pour ambulance chirurgicale, les stations groupes électrogènes d'alimentation électrique ou encore les fourgons radios et téléphone.

Après l'armistice, les Renault EP les plus usés sont retirés du service ou reconditionnés, d'autres sont vendus sur le marché civil et une partie est gardée en service par l'Armée. Les derniers quittent le service vers le milieu des années 1930.

Conception

Le Renault EP a une charge utile de  et un moteur avec une cylindrée de  développant environ .

Références

Bibliographie

 .
 .

Voir aussi

 Liste des codes projets Renault (1899-1941)
 Débuts de la mécanisation automobile des armées françaises

Renault
Véhicule militaire de la Première Guerre mondiale
Camion militaire

Renault EP


Karl Emmanuel 4. af Sardinien-Piemont (italiensk: Carlo Emanuele Ferdinando Maria di Savoia) (født 24. maj 1751 på Kongeslottet i Torino, Piemonte, Italien, død 6. oktober 1819 på Palazzo Colonna, Rom, dengang Kirkestaten, nu Italien) var konge af Sardinien fra 1796 til 1802. Han abdicerede til fordel for sine yngre brødre.

Forfædre
Karl Emmanuel 4. var den ældste søn af kong Viktor Amadeus 3. af Sardinien-Piemont og Maria Antonia af Spanien.

Han var barnebarn af kong Karl Emmanuel 3. af Sardinien-Piemont, kong Filip 5. af Spanien og Elisabeth Farnese samt oldesøn af Viktor Amadeus 2. af Sardinien-Piemont, Anne Marie af Bourbon-Orléans, kronprins Ludvig  af Frankrig (1661–1711) (Den Store Dauphin).

Karl Emmanuel 4. var også tipoldesøn af regerende hertug Karl Emanuel 2. af Savoyen, Philippe af Frankrig, Hertug af Orléans, Henriette af England, kong Ludvig 14. af Frankrig, Maria Theresia af Spanien (1638–1683), Ferdinand Maria, kurfurste af Bayern og kurfyrste Filip Vilhelm af Pfalz.

Familie
Karl Emmanuel var gift med Marie Clotilde af Frankrig.

Hun var datter af  Maria Josepha Carolina af Sachsen og kronprins Ludvig Ferdinand af Frankrig (1729–1765). Marie Clotilde var søster til kongerne Ludvig 16. af Frankrig Ludvig 18. af Frankrig og Karl 10. af Frankrig.

Marie Clotilde og Karl Emmanuel fik ingen børn.

Konge under Revolutionskrigene
Under Revolutionskrigene erobrede Frankrig Nice den 29. september 1792. Den samme skæbne fik Savoyen. I maj 1796 afstår Sardinien formelt Nice og Savoyen til Frankrig, og den franske hær får ret til fri passage gennem Kongeriget Sardinien.

I 1798 bliver Karl Emmanuel 4. tvunget til at afstå sine resterende territorier (Piemonte mv.) på fastlandet. I 1798–1802 hørte teritorierne  under skriftende franske lydstater. Derefter blev de indlemmede i selve Frankrig.

Fra 1798 til 1814 består staten Sardinien kun af Øen Sardinien.

Karl Emmanuel 4. regerede Øen Sardinien i 1798–1802. I denne periode opholder han og hans gemalinde sig skiftevis på Sardinien og i Rom.

I marts 1802 dør dronning Marie Clotilde, og i juni samme år afstår Karl Emmanuel 4. tronen til en yngre bror. Derefter flytter han til Rom.

Jakobittisk tronprætendent
Efter at Karl Emmanuel i 1802 havde abdiceret til fordel for sine yngre brødre, forlod han for stedse Sardinien. I resten af sit liv boede han i Kirkestaten, hvor han levede dels i Rom og dels i den nærliggende by Frascati.

Karl Emmanuel var overbevist katolik. I 1815 blev han novice hos jesuiterne.

Det sidste medlem af Huset Stuart var Henry Benedict Stuart (Henrik, titulær af hertug af York (1725–1807)). Henrik af York var også kardinal i den Romerskkatolske kirke. Henrik af York boede i Frascati. Under sit ophold i Frascati besøgte Karl Emmanuel ofte Henrik af York, der var hans slægtning.

Henrik af York var søn af Jakob Edvard Stuart (The Old Pretender) og sønnesøn af Jakob 2. af England. Efter sin ældre brors død i 1788 blev Henrik af York jakobitternes tronprætendent, og kan antog navnet king Henry IX of England and Ireland, and I of Scotland.

Gennem sin tipoldemor Henriette Anne Stuart (søster til Jakob 2. af England (den sidste katolske konge på de britiske øer) og Karl 2. af England samt datter af Karl 1. af England) havde  Karl Emmanuel en fjern arveret til de britiske troner.

Efter Henrik af Yorks død i 1807 blev den katolske Karl Emmanuel 4. tronprætendent for den katolsk orienterede Jakobitter, der anså ham for at være king Charles IV of England and Ireland, and Charles IV of Scotland (eller Teàrlach IV Stiùbhairt).

Efter Karl Emmanuel 4.'s død i 1819 blev hans yngre bror Jakobitternes  tronprætendent. Derefter blev den ældste af broderens døtre tronprætendent.

Kilder

Konger af Sardinien-Piemont
Huset Savoyen

Karl Emmanuel 4. af Sardinien-Piemont


Vaterpolo klub "Zvončac" - Split (VK Zvončac; Zvončac; Zvončac Split) je muški vaterpolski klub iz Splita, Splitsko-dalmatinska županija.
Sjedište kluba je na adresi Sustjepanski put 23, Split.

O klubu
VK "Zvončac" je osnovan 2013. godine, a od 2014. se natječe u 3. HVL - skupina Split. Utakmice igra na "Jadranovu" bazenu na Zvončacu.

Uspjesi
 3. HVL - skupina Split
 prvak: 2017.

Pregled plasmana

Poznati igrači

Poznati treneri
 Mile Smodlaka

Unutrašnje poveznice
 Vaterpolski klub Jadran Split

Vanjske poveznice
 hvs.hr, Zvončac

 sportilus.com, VATERPOLO KLUB ZVONČAC - SPLIT

Izvori
 dalmacijanews.hr, Kreće 3. vaterpolska liga, Zvončac poručuje: Idemo po naslov!, objavljeno 12. srpnja 2015., pristupljeno 8. studenog 2018.
 dalmacijanews.hr, Zvončac furiozno krenuo po naslov, objavljeno 14. srpnja 2015., pristupljeno 8. studenog 2018.
 bosnode.hr, VATERPOLO KLUB "ZVONČAC" - SPLIT
 poslovna.hr, VATERPOLO KLUB ZVONČAC - SPLIT

Zvončac
Zvončac

VK Zvončac Split


نوكيا E66، هو إحدى الأجهزة الحديثة التي قدمتها نوكيا في الآونة الأخيرة. تمتاز فئة E من نوكيا بأنها تستهدف شريحة رجال الأعمال أكثر من المستخدمين الذين يبحثون عن أجهزة للترفيه.

مواصفات
يحتوي الجهاز على العديد من المواصفات التي تميزه عن بقية الأجهزة من نفس الفئة وهنا بعض المواصفات المهمة في هذا الجهاز:
 يفتح بطريقة الانزلاق Slide
 كاميرا 3.2 ميجا بيكسل
 كاميرا من الأمام لمكالمات الفيديو
 بلوتوث
 إنترنت لاسلكي Wireless internet (Wifi)
 حساس الحركة
 نظام تحديد المواقع والملاحة
 متوفر بلونين (أبيض ورمادي وأحمر)
 منفذ أشعه تحت الحمراء IR

عيوب
لا يقارن هذا الجهاز بأي من أجهزة فئة N من ناحية الصوت «السماعة الخارجية» لأن أجهزة الـ N صممت لتخدم المستخدمين الباحثين عن الترفيه.

كما أن أغلب البرامج المصممة لتعمل على الأجهزة المتوافقة مع N95 لا تعمل على هذا الجهاز.

مراجع

أجهزة تحديد المواقع والملاحة
أجهزة نوكيا
هواتف محمولة عرضت في 2008

نوكيا E66


Lucky loser (hr. sretni gubitnik), skraćeno LL u rezultatskim tablicama, engleski je športski izraz koji se upotrebljava kad neki igrač izgubi dvoboj, partiju ili utrku tijekom kvalifikacija, ali dobije dozvolu sudjelovanja u predstojećim igrama. Izraz se najviše koristi na teniskim turnirima kada igrači koji su izgubili u kvalifikacijama, dobiju prigodu nastupiti na glavnom turniru zato što neki od već kvalificiranih igrača otkažu nastup npr. zbog bolesti, ozljeda, pravila igre ili drugih razloga.

Izraz se također koristi i na turnirima s neparnim brojem igrača, kada se dozvoli jednom ili više igrača, koji su izgubili u kvalifikacijama; (s najvećim brojem bodova, najbržim vremenom, najdužim hitcem itd.) nastupanje na natjecanju da bi se dobio paran broj igrača u skupini.

Šport

Lucky loser


Președintele Filipinelor este șeful statului și al guvernulului din Filipine. Președintele conduce ramura executivă a guvernului filipinez și este comandant suprem al Forțelor Armate.

Acesta este ales direct de către popor pentru 6 ani, având dreptul la un singur mandat.

Deținători ai funcției

 Emilio Aguinaldo
 Manuel L. Quezon
 José P. Laurel
 Sergio Osmena
 Manuel Roxas
 Elpidio Quirino
 Ramon Magsaysay
 Carlos P. Garcia
 Diosdado Macapagal
 Ferdinand Marcos
 Corazon Aquino
 Fidel Ramos
 Joseph Estrada
 Gloria Macapagal-Arroyo
 Benigno Aquino III
 Rodrigo Duterte
 Bongbong Marcos

Filipine

Președintele Filipinelor


බෙනින් ( ,  ;  ), නිළ වශයෙන් බෙනින් ජනරජය ලෙස (), සහ අතීතයේ ඩහෝමි, ලෙස හදුන්වන බටහිර අප්‍රිකානු රටකි. එහි මායිම් වන්නේ බටහිරින් ටෝගෝ, නැගෙනහිරින් නයිජීරියාව, වයඹ දෙසින් බුර්කිනා ෆාසෝ සහ ඊසාන දෙසින් නයිජර් ය. එහි ජනගහනයෙන් බහුතරයක් ජීවත් වන්නේ අත්ලාන්තික් සාගරයේ උතුරුදිග නිවර්තන කොටසේ ගිනියා බොක්කෙහි කොටසක් වන බයිට් ඔෆ් බෙනින් හි දකුණු වෙරළ තීරයේ ය. අගනුවර පෝර්ටෝ-නොවෝ වන අතර, රජය ක්‍රියාකාරී වන්නේ වඩාත්ම ජනාකීර්ණ නගරය සහ ආර්ථික අගනුවර වන කොටනොව් හි ය. බෙනින් වර්ග කිලෝමීටර් 114,763 (වර්ග සැතපුම් 44,310 ) ක ප්‍රදේශයක් ආවරණය කරන අතර එහි ජනගහනය 2021 දී දළ වශයෙන් මිලියන 13ක් ලෙස ගණන් බලා ඇත. එය කෘෂිකර්මාන්තය මත යැපෙන ඝර්ම කලාපීය ජාතියක් වන අතර පාම් ඔයිල් සහ කපු අපනයනකරුවෙකි. යැපුම් ගොවිතැනින් යම් රැකියා සහ ආදායමක් ඇති වේ.

බෙනින්හි නිල භාෂාව ප්‍රංශ වන අතර දේශීය භාෂා වන ෆොන්, බරිබා, යොරුබා සහ ඩෙන්ඩි ද කතා කරයි. බෙනින් හි විශාලතම ආගමික කණ්ඩායම වන්නේ සුන්නි ඉස්ලාම් (27.7%), පසුව රෝමානු කතෝලික (25.5%), වොඩුන් (11.6%) සහ රෙපරමාදු ආගමයි. බෙනින් එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, අප්‍රිකානු සංගමය, බටහිර අප්‍රිකානු රාජ්‍යවල ආර්ථික ප්‍රජාව, ඉස්ලාමීය සහයෝගීතා සංවිධානය, දකුණු අත්ලාන්තික් සාම සහ සහයෝගීතා කලාපය, ෆ්රැන්කොෆෝනි (ප්‍රංශ භාෂාව කථා කරන රටවල එකමුතුව), සහෙල්-සහරානු ප්‍රාන්ත ප්‍රජාව, අප්‍රිකානු ඛනිජ තෙල් නිෂ්පාදකයින්ගේ සංගමයේ සහ නයිජර් ද්‍රෝණි අධිකාරියහි සාමාජිකයෙකි.

17 වැනි සියවසේ සිට 19 වැනි සියවස දක්වා, ප්‍රදේශයේ දේශපාලන ආයතනවලට ඩහෝමි රාජධානිය, පෝටෝ-නොවෝ නගර රාජ්‍යය සහ උතුරේ වෙනත් ප්‍රාන්ත ඇතුළත් විය. අත්ලාන්තික් සාගරයේ වහල් වෙළඳාමේ දී නව ලෝකයට විකුණන ලද සහ ජාවාරම් කරන ලද පුද්ගලයින්ගේ අධික සංඛ්‍යාව හේතුවෙන් මෙම කලාපය 17 වන සියවසේ මුල් භාගයේ සිට කොම්පඤ්ඤ වෙරළ ලෙස හැඳින්විණි. ප්‍රංශය 1894 දී මෙම ප්‍රදේශ අත්පත් කර ගත් අතර එය ප්‍රංශ ඩහෝමි ලෙස ප්‍රංශ බටහිර අප්‍රිකාවට ඇතුළත් කළේය. 1960 දී ඩහෝමි ප්‍රංශයෙන් පූර්ණ නිදහස ලබා ගත්තේය. ස්වෛරී රාජ්‍යයක් ලෙස බෙනින් සතුව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආණ්ඩු, හමුදා කුමන්ත්‍රණ සහ හමුදා ආණ්ඩු ඇත. බෙනින් මහජන සමූහාණ්ඩුව නමින් ස්වයං-විස්තර කරන ලද මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී රාජ්‍යයක් 1975 සහ 1990 අතර පැවතුනි. 1991 දී එය බෙනින් බහු-පක්ෂ ජනරජය මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය විය.

ඉතිහාසය

1600 ට පෙර, වර්තමාන බෙනින් විවිධ දේශපාලන පද්ධති සහ ජනවර්ග සහිත විවිධ ප්‍රදේශවලින් සමන්විත විය. මේවාට වෙරළ දිගේ නගර-රාජ්‍ය (මූලික වශයෙන් අජා ජනවාර්ගික කණ්ඩායමේ සහ යොරුබා සහ ජීබී ජනයා ද ඇතුළුව) සහ රට අභ්‍යන්තරයේ ගෝත්‍රික ප්‍රදේශ (බරිබා, මහී, ගෙදේවි සහ කබී ජනයාගෙන් සමන්විත) ඇතුළත් විය. ඔයෝ අධිරාජ්‍යය, ප්‍රධාන වශයෙන් බෙනින් නගරයට නැගෙනහිරින් පිහිටා ඇති අතර, වෙරළබඩ රාජධානි සහ ගෝත්‍රික ප්‍රදේශවලින් වැටලීම් සහ කප්පම් ගනිමින් සිටි කලාපයේ හමුදා බලකායක් විය.  17 වන සහ 18 වන ශතවර්ෂ වලදී, බොහෝ දුරට ෆොන් ජනයාගෙන් සමන්විත ඩහෝමි රාජධානිය, ඇබොමි සානුව මත පිහිටුවා වෙරළබඩ ප්‍රදේශ අත්පත් කර ගැනීමට පටන් ගත් බැවින් තත්වය වෙනස් විය. 1727 වන විට ඩහෝමි රාජධානියේ අගජා රජු අල්ලද සහ වයිදහ් වෙරළබඩ නගර යටත් කර ගත්තේය. ඩහෝමි, ඔයෝ අධිරාජ්‍යයේ අතු ගංගාවක් බවට පත් වී ඇති අතර, තරඟ කළ නමුත් ඔයෝ-අනුකූල නගර-ප්‍රාන්තය වන පෝර්ටෝ-නොවෝ වෙත සෘජුවම පහර දුන්නේ නැත. ඩහෝමි හි නැගීම, පෝර්ටෝ-නොවෝ සමග එහි එදිරිවාදිකම් සහ උතුරු ප්‍රදේශයේ ගෝත්‍රික දේශපාලනය යටත් විජිත සහ පශ්චාත් යටත් විජිත යුගය දක්වා පැවතුනි.

ඩහෝමි හි, සමහර තරුණ අය වැඩිහිටි සොල්දාදුවන් වෙත ආධුනික වූ අතර, ඔවුන් හමුදාවට බැඳීමට තරම් වයසින් පසුවන තෙක් රාජධානියේ හමුදා චාරිත්‍ර ඉගැන්වූහ. ඩහෝමි විසින් අහෝසි (රජුගේ භාර්යාවන්), මයිනෝ (ෆොන්ග්බේ හි "අපේ මව්වරුන්") හෝ "ඩහෝමි ඇමර්සන්ස්" ලෙසින් හැඳින්වෙන ප්‍රභූ කාන්තා සොල්දාදුවන් බළකායක් පිහිටුවන ලදී. යුධමය සූදානම සහ ජයග්‍රහණ පිළිබඳ මෙම අවධාරනය, යුරෝපීය නිරීක්ෂකයින් සහ ශ්‍රීමත් රිචඩ් බර්ටන් වැනි 19වන සියවසේ ගවේෂකයින් වෙතින් ඩහෝමිට "බ්ලැක් ස්පාටා" යන අන්වර්ථ නාමය ලබා දුන්නේය.

ඩහෝමි හි රජවරු ඔවුන්ගේ යුද සිරකරුවන් අත්ලාන්තික් සාගරයේ වහල්භාවයට විකුණා ඇත. හෝ වාර්ෂික චාරිත්‍ර ලෙස හැඳින්වෙන උත්සවයකදී චාරිත්‍රානුකූලව ඔවුන් මරා දැමූහ. 1750 පමණ වන විට ඩහෝමි රජු අප්‍රිකානු වහලුන් යුරෝපීය වහල් වෙළෙන්දන්ට විකිණීමෙන් වසරකට පවුම් 250,000ක් උපයමින් සිටියේය. සමෘද්ධිමත් වහල් වෙළඳාමක් නිසා මෙම ප්‍රදේශය "වහල් වෙරළ" ලෙස නම් කරන ලදී. රාජධානියේ සටන් වලින් යුද සිරකරුවන්ගෙන් කොටසක් හිස ගසා දැමිය යුතු යැයි ඉල්ලා සිටි උසාවි ප්‍රොටෝකෝල, ප්‍රදේශයෙන් අපනයනය කරන ලද වහල් මිනිසුන්ගේ සංඛ්‍යාව අඩු කළේය. එම සංඛ්‍යාව 1780 ගණන්වල දශකයකට පුද්ගලයන් 102,000 සිට 1860 ගණන් වන විට දශකයකට 24,000 දක්වා වැඩි විය. 1807 වහල් වෙළෙඳ පනත මගින් බ්‍රිතාන්‍යය විසින් 1808 දී අත්ලාන්තික් සාගරය හරහා වහල් වෙළඳාම තහනම් කිරීමත්, පසුව අනෙකුත් රටවල් විසින්ත් මෙම තීරණය ගැනීම පරිහානියට හේතු විය. 1885 දී අවසන් වහල් නෞකාව නූතන බෙනින් ජනරජයෙන් බ්‍රසීලයට පිටත් වන තෙක් මෙම පරිහානිය දිගටම පැවතුනි, එය තවමත් වහල්භාවය අහෝසි කර නැත. අගනුවර පෝර්ටෝ-නොවෝ (පෘතුගීසි භාෂාවෙන් "නව වරාය") මුලින් සංවර්ධනය කරන ලද්දේ වහල් වෙළඳාම සඳහා වූ වරායක් ලෙසය.

පෘතුගීසීන් සොයන භාණ්ඩ අතර බෙනින් හි ශිල්පීන් විසින් කැටයම් කළ ලුණු බඳුන්, හැඳි සහ දඩයම් අං ආකාරයෙන් සාදන ලද ඇත් දත්, කැටයම් කරන ලද භාණ්ඩ - විදේශීය වස්තූන් ලෙස විදේශයන්හි විකිණීම සඳහා නිෂ්පාදනය කරන ලද අප්‍රිකානු කලා කොටස් විය.

යටත් විජිත යුගය
19 වන ශතවර්ෂයේ මැද භාගය වන විට, ඩහෝමි "දුර්වල වීමට සහ කලාපීය බලවතා ලෙස එහි තත්ත්වය නැති කර ගැනීමට පටන් ගත්තේය". 1892 දී ප්‍රංශ ජාතිකයන් එම ප්‍රදේශය අත්පත් කර ගත්හ. 1899 දී ප්‍රංශ ජාතිකයන් විසින් විශාල ප්‍රංශ බටහිර අප්‍රිකානු යටත් විජිත කලාපය තුළ ප්‍රංශ ඩහෝමි නම් භූමිය ඇතුළත් කරන ලදී.

ප්‍රංශය ඩහෝමි සහ කලාපයෙන් ප්‍රයෝජන ගැනීමට උත්සාහ කළේ "මහා පරිමාන ධනේශ්වර සංවර්ධනය සඳහා අවශ්‍ය කෘෂිකාර්මික හෝ ඛනිජ සම්පත් නොමැති බව පෙනී ගියේය". එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, ප්‍රංශය විසින් ඩහෝමි සැලකුවේ අනාගත සොයාගැනීම් මගින් දියුණු කිරීමට වටිනා සම්පත් අනාවරණය වුවහොත් යම් ආකාරයක සංරක්ෂණයක් වශයෙනි.

ප්‍රංශ රජය වහලුන් අල්ලා විකිණීම තහනම් කළේය. කලින් වහල් හිමියන් වහලුන් මත ඔවුන්ගේ පාලනය ඉඩම්, කුලී නිවැසියන් සහ පෙළපත් සාමාජිකයන් පාලනය කිරීම ලෙස නැවත අර්ථ දැක්වීමට උත්සාහ කළහ. මෙය ඩහෝමියානුවන් අතර අරගලයක් අවුලුවා, "1895 සිට 1920 දක්වා කාලය තුළ, ඉඩම් සහ ශ්‍රමය පිළිබඳ පාලනය යලි බෙදා හැරීම සඳහා සංකේන්ද්‍රණය විය. ගම්මාන ඉඩම් සහ ධීවර සංරක්‍ෂිත මායිම් නැවත නිර්වචනය කිරීමට උත්සාහ කළේය. ආගමික ආරවුල් ඉඩම් සහ පාලනය පිළිබඳ කන්ඩායම් අරගල යාන්තමින් වැසී ගියේය. ඒවා යටින් පවතින වාණිජ්‍යය, මහා පවුල්වල නායකත්වය සඳහා කන්ඩායම් අරගල කළහ".

1958 දී, ප්‍රංශය ඩහෝමි ජනරජයට ස්වයං පාලනයක් ලබා දුන් අතර, 1960 අගෝස්තු 1 වන දින පූර්ණ නිදහස ලබා දුන් අතර එය සෑම වසරකම ජාතික නිවාඩු දිනයක් වන නිදහස් දිනය ලෙස සමරනු ලැබේ. රට නිදහස කරා ගෙන ගිය ජනාධිපතිවරයා හියුබට් මාගා ය.

පශ්චාත් යටත් විජිත සමය

1960 න් පසු, කුමන්ත‍්‍රණ සහ පාලන තන්ත්‍ර වෙනස්කම් ඇති වූ අතර, හියුබර්ට් මාගා, සවුරෝ අපිති, ජස්ටින් අහමඩෙග්බේ සහ එමයිල් ඩර්ලින් සින්සූගේ චරිත ආධිපත්‍යය දැරීය. පළමු 3 දෙනාම රටේ විවිධ ප්‍රදේශයක් සහ වාර්ගිකත්වයක් නියෝජනය කළහ. 1970 මැතිවරණයේදී ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියාවලින් පසු ජනාධිපති කවුන්සිලයක් පිහිටුවීමට මෙම තිදෙනා එකඟ වූහ.

1972 මැයි 7 වන දින මාගා අහෝමදෙග්බේට බලය ලබා දුන්නේය. 1972 ඔක්තෝම්බර් 26 දින ලුතිනන් කර්නල් මැතිව් කෙරෙකෝ, පාලක ත්‍රිත්වය පෙරලා දමා, ජනාධිපති වී, "විදේශීය මතවාදයන් පිටපත් කිරීමෙන් රටට බරක් නොවන බවත්, ධනවාදය, කොමියුනිස්ට්වාදය හෝ සමාජවාදය අවශ්‍ය නොවන" බවත් ප්‍රකාශ කළේය. 1974 නොවැම්බර් 30 දින, ඛනිජ තෙල් කර්මාන්තය සහ බැංකු ජනසතු කරන ලද විප්ලවයේ හමුදා කවුන්සිලයේ (CMR) පාලනය යටතේ රට නිල වශයෙන් මාක්ස්වාදී බව ඔහු නිවේදනය කළේය. 1975 නොවැම්බර් 30 දින, ඔහු රට බෙනින් මහජන සමූහාණ්ඩුව ලෙස නම් කළේය. බෙනින් මහජන සමූහාණ්ඩුවේ පාලන තන්ත්‍රය එහි පැවැත්ම තුළ විවිධ වෙනස්කම්වලට භාජනය විය. ජාතිකවාදී කාල පරිච්ඡේදයක් (1972-1974); සමාජවාදී අවධියක් (1974-1982); සහ බටහිර රටවලට විවෘත වීම සහ ආර්ථික ලිබරල්වාදය (1982-1990) ඇතුළත් අදියරකි.

1974 දී, තරුණ විප්ලවවාදීන්ගේ බලපෑම යටතේ - "ලිගුවර්ස්" - ආන්ඩුව සමාජවාදී වැඩසටහනක් ආරම්භ කළේය. ආර්ථිකයේ උපාය මාර්ගික අංශ ජනසතු කිරීම, අධ්‍යාපන පද්ධතිය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම, කෘෂිකාර්මික සමුපකාර සහ නව පළාත් පාලන ව්‍යුහයන් පිහිටුවීම සහ ව්‍යාපාරයක් ගෝත්‍රිකවාදය ඇතුළු "වැඩවසම් බලවේග" තුරන් කිරීම සිදු කලේය. රෙජීමය විපක්ෂයේ කටයුතු තහනම් කළේය. මැතිව් කෙරෙකෝ 1980 දී ජාතික විප්ලවවාදී සභාව විසින් ජනාධිපති ලෙස තේරී පත් කලේය, 1984 දී නැවත තේරී පත් විය. චීනය, උතුරු කොරියාව සහ ලිබියාව සමඟ සබඳතා ඇති කර ගනිමින් ඔහු "සියලුම" ව්‍යාපාර සහ ආර්ථික ක්‍රියාකාරකම් රාජ්‍ය පාලනය යටතට පත් කරමින් බෙනින් වෙත විදේශ ආයෝජන ඇති කළේය. කෙරෙකෝ අධ්‍යාපනය ප්‍රතිසංවිධානය කිරීමට උත්සාහ කළේය, "දරිද්‍රතාවය මාරාන්තික නොවේ" වැනි ඔහුගේම පුරාවෘත්තයන් තල්ලු කළේය. න්‍යෂ්ටික අපද්‍රව්‍ය ගෙනයාමේ කොන්ත්‍රාත්තුවෙන්, පළමුව සෝවියට් සංගමයෙන් සහ පසුව ප්‍රංශයෙන්, පාලන තන්ත්‍රය මූල්‍යාධාර ලබා ගත්තේය.

1980 ගණන් වලදී, බෙනින් ඉහළ ආර්ථික වර්ධන අනුපාත අත්දුටු අතර (1982 දී 15.6%, 1983 දී 4.6% සහ 1984 දී 8.2%), සහ බෙනින් සමඟ නයිජීරියානු දේශසීමාව වසා දැමීම රේගු සහ බදු ආදායම පහත වැටීමට හේතු විය. රජයට තවදුරටත් සිවිල් සේවකයන්ගේ වැටුප් ගෙවීමට නොහැකි විය. 1989 දී, තම හමුදාවට ගෙවීමට පාලන තන්ත්‍රයට ප්‍රමාණවත් මුදලක් නොතිබූ විට කැරලි ඇති විය. බැංකු පද්ධතිය කඩා වැටුණා. අවසානයේදී, කෙරෙකෝ මාක්ස්වාදය ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, දේශපාලන සිරකරුවන් නිදහස් කිරීමට සහ මැතිවරණ සංවිධානය කිරීමට ගිවිසුමක් මගින් කෙරෙකෝ හට බල කෙරුනි. මාක්ස්වාදය-ලෙනින්වාදය ජාතියේ ආණ්ඩු ආකෘතිය ලෙස අහෝසි කරන ලදී.

අලුතින් පිහිටුවන ලද රජයේ ව්‍යවස්ථාව සම්පූර්ණ කිරීමෙන් පසුව, 1990 මාර්තු 1 දින රටේ නම නිල වශයෙන් බෙනින් ජනරජය ලෙස වෙනස් කරන ලදී.

කෙරෙකෝ 1991 මැතිවරණයකදී නිසෙෆෝර් සොග්ලෝ වෙතින් පරාජය වූ අතර මැතිවරණයකින් බලය අහිමි වූ අප්‍රිකානු ප්‍රධාන භූමියේ පළමු ජනාධිපතිවරයා බවට පත්විය. කෙරෙකෝ 1996 ඡන්දය ජයග්‍රහණය කිරීමෙන් පසු නැවත බලයට පත් විය. 2001 දී, මැතිවරණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස කෙරෙකෝ තවත් වාරයක් ජයග්‍රහණය කළේය, ඉන් පසුව ඔහුගේ විරුද්ධවාදීන් මැතිවරණ අක්‍රමිකතා වලට හිමිකම් කීවේය. 1999 දී, කෙරෙකෝ අත්ලාන්තික් සාගරයේ වහල් වෙළඳාමේ අප්‍රිකානුවන් විසින් ඉටු කරන ලද සැලකිය යුතු කාර්යභාරය වෙනුවෙන් ජාතික සමාව අයැදීමක් නිකුත් කරන ලදී.

කෙරෙකෝ සහ හිටපු ජනාධිපති සොග්ලෝ 2006 මැතිවරනයට ඉදිරිපත් නොවු අතර, දෙදෙනාම අපේක්ෂකයින්ගේ වයස සහ සම්පූර්ණ කාලසීමාවන් පිලිබඳ ව්‍යවස්ථාවේ සීමාවන් විසින් තහනම් කරන ලදී. 2006 මාර්තු 5 වන දින, මැතිවරණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස යායි බොනි සහ ඇඩ්‍රියන් හවුන්බෙඩ්ජි අතර තරඟයක් ඇති විය. දෙවන මැතිවරණය මාර්තු 19 වන දින පවත්වන ලද අතර එය ජයග්‍රහණය කරන ලද්දේ අප්‍රේල් 6 වන දින බලයට පත් වූ බොනි විසිනි. බොනි 2011 දී නැවත තේරී පත් වූ අතර, පළමු වටයේ දී 53.18% ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබා ගත්තේය - දෙවන මැතිවරණයක් වළක්වා ගැනීමට ප්‍රමාණවත් විය. 1991 දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීමෙන් පසු දෙවන වටය ඡන්ද විමසීමකින් තොරව මැතිවරණයක් ජයග්‍රහණය කළ පළමු ජනාධිපතිවරයා ඔහු විය.

2016 මාර්තු මස පැවති ජනාධිපතිවරණයේදී බොනි යායි හට තුන්වන වාරයක් සඳහා තරඟ කිරීම ව්‍යවස්ථාවෙන් තහනම් කරන ලද අතර, ව්‍යාපාරික පැට්‍රිස් ටැලෝන් දෙවන වටය ජයග්‍රහණය කළේ 65.37% ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබා ගනිමින් ආයෝජන බැංකුකරුවෙකු සහ හිටපු අගමැති ලයනල් සින්සු පරාජය කරමිනි. ටැලෝන් 2016 අප්‍රේල් 6 දින දිවුරුම් දෙන ලදී. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා අධිකරණය ප්‍රතිඵල තහවුරු කළ දිනයේම කතා කරමින්, ටලෝන් කියා සිටියේ තමා "පළමුව සහ ප්‍රධාන වශයෙන් ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රතිසංස්කරණවලට මුහුණ දෙන" බවත්, "තෘප්තිමත් භාවයට" එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා ජනාධිපතිවරුන් වසර 5 ක තනි ධුර කාලයකට සීමා කිරීමේ ඔහුගේ සැලැස්ම සාකච්ඡා කරන බවයි. ආණ්ඩුවේ ප්‍රමාණය මන්ත්‍රීවරුන් 28 සිට 16 දක්වා කප්පාදු කිරීමට තමා සැලසුම් කර ඇති බව ඔහු පැවසීය. 2021 අප්‍රේල් මාසයේදී, බෙනින්නා ජනාධිපතිවරණයේදී 86.3% කට වඩා වැඩි ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබා ගනිමින්, ජනාධිපති පැට්‍රිස් ටැලොන් නැවත තේරී පත් විය. මැතිවරණ නීති වෙනස් කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ජනාධිපති ටැලොන්ගේ ආධාරකරුවන් විසින් පාර්ලිමේන්තුව සම්පූර්ණයෙන් පාලනය කිරීමට හැකි විය.

දේශපාලනය
රටේ දේශපාලනය සිදු වන්නේ බෙනින් ජනාධිපතිවරයා, බහු-පක්ෂ පද්ධතියක් තුළ රාජ්‍ය නායකයා සහ රජයේ ප්‍රධානියා වන ජනාධිපති නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයක රාමුවක් තුළ ය. විධායක බලය ක්‍රියාත්මක වන්නේ රජය විසිනි. ව්‍යවස්ථාදායක බලය රජයට සහ ව්‍යවස්ථාදායකයට පැවරී ඇත. අධිකරණය නිල වශයෙන් විධායකයෙන් සහ ව්‍යවස්ථාදායකයෙන් ස්වාධීන වන අතර, ප්‍රායෝගිකව එහි ස්වාධීනත්වය ක්‍රමානුකූලව ටලෝන් විසින් හිස් කර ඇති අතර, ව්‍යවස්ථා අධිකරණයේ ප්‍රධානියා වන්නේ ඔහුගේ හිටපු පුද්ගලික නීතිඥවරයා විසිනි. දේශපාලන ක්‍රමය ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ 1990 බෙනින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් සහ පසුව 1991 දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට සංක්‍රමණය වීමෙනි.

එය අප්‍රිකානු රටවල් 52ක් අතුරින් 18 වන ස්ථානයට පත් වූ අතර ආරක්ෂාව සහ නීතියේ ආධිපත්‍යය සහ සහභාගීත්වය සහ මානව හිමිකම් යන කාණ්ඩ යටතේ හොඳම ලකුණු ලබා ගන්නා ලදී. එය 2007 ලෝක ව්‍යාප්ත මාධ්‍ය නිදහස දර්ශකය හි, දේශසීමා රහිත වාර්තාකරුවන් විසින් රටවල් 169ක් අතරින් බෙනින් 53 වැනි ස්ථානයට පත් කරන ලදී. එම ස්ථානය ටැලෝන් බලයට පත්වන විට 2016 වන විට 78 වන ස්ථානය දක්වා පහත වැටී ඇති අතර එය තවදුරටත් 113 දක්වා පහත වැටී ඇත. 2005 වසරේ පොලිස්, ව්‍යාපාරික සහ දේශපාලන දූෂණ පිළිබඳ විශ්ලේෂණයක දී බෙනින් රටවල් 159 කින් 88 වැනි ස්ථානයට සමාන ලෙස ශ්‍රේණිගත කර ඇත.

ජනාධිපති ටැලෝන් බලයට පත් වූ දා සිට එහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමය "ඛාදනය වී ඇත". 2018 දී ඔහුගේ රජය අපේක්ෂකයින් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා නව නීති හඳුන්වා දුන් අතර ලියාපදිංචි කිරීමේ පිරිවැය ඉහළ දැමීය. ටලෝන්ගේ සහචරයන්ගෙන් පිරුණු මැතිවරණ කොමිසම, 2019 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් සියලුම විරුද්ධ පක්ෂවලට තහනම් කළ අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මුළුමනින්ම ටැලෝන්ගේ ආධාරකරුවන්ගෙන් සැදුම්ලත් පාර්ලිමේන්තුවක් ඇති විය. එම පාර්ලිමේන්තුව පසුව මැතිවරණ නීති වෙනස් කළේ ජනාධිපති අපේක්ෂකයින් අවම වශයෙන් බෙනින් හි මන්ත්‍රීවරුන් සහ නගරාධිපතිවරුන්ගෙන් 10% කගේ අනුමැතිය ලබා ගත යුතු බවයි. පාර්ලිමේන්තුව සහ බොහෝ නගරාධිපතිවරුන්ගේ කාර්යාල ටලෝන් විසින් පාලනය කරනු ලබන බැවින්, ඔහුට ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් විය හැක්කේ කාටද යන්න පාලනය කරයි. මෙම වෙනස්කම් ජාත්‍යන්තර නිරීක්ෂකයින්ගේ හෙලාදැකීමට ලක්ව ඇති අතර එක්සත් ජනපද ආන්ඩුව රටට ලබා දෙන සංවර්ධන ආධාර අර්ධ වශයෙන් අවසන් කිරීමට හේතු වී ඇත.

පරිපාලන අංශ
බෙනින් දෙපාර්තමේන්තු 12 කට බෙදා ඇත. ඒවා කොමියූන් 77 කට බෙදා ඇත. 1999 දී, පෙර දෙපාර්තමේන්තු 6 බැගින් කොටස් 2 කට බෙදා, පසුව 12 පිහිටුවන ලදී.

ජනවිකාසය

බෙනින් හි 11,485,000 ක්වූ වැසියන්ගෙන් බහුතරයක් ජීවත් වන්නේ රටේ දකුණේය. ආයු අපේක්ෂාව අවුරුදු 62 කි. අප්‍රිකානු ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් 42 ක් පමණ මේ රටේ ජීවත් වන අතර, ගිනිකොන දෙසින් පිහිටි යොරුබා (12 වන සියවසේදී නයිජීරියාවෙන් සංක්‍රමණය වූ); උතුරු-මැද ප්‍රදේශයේ ඩෙන්ඩි (16 වන සියවසේ මාලි සිට පැමිණි); ඊසාන දෙසින් බාරිබා සහ ෆුලා; අටකෝර කඳුකරයේ බීටාමරිබේ සහ සොම්බා; දකුණු මැද අබෝමි අවට ප්‍රදේශයේ ෆොන් සහ වෙරළ තීරයේ මිනා, ෂුඑඩා සහ අජා (ටෝගෝ සිට පැමිණි).

සංක්‍රමණ නිසා නයිජීරියානුවන්, ටෝගෝලියානුවන් සහ මාලියන් ඇතුළු අනෙකුත් අප්‍රිකානු ජාතිකයන් බෙනින් වෙත ගෙනවිත් ඇත. විදේශ ප්‍රජාවට ලෙබනන් සහ ඉන්දියානුවන් වෙළදාම සහ වාණිජ කටයුතුවල නියැලී සිටිති. යුරෝපීය තානාපති කාර්යාලවල සහ විදේශ ආධාර දූත මණ්ඩලවල සහ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල සහ මිෂනාරි කණ්ඩායම්වල පිරිස් 5,500 යුරෝපීය ජනගහනයෙන් කොටසක් වේ. යුරෝපීය ජනගහනයෙන් කොටසක් ප්‍රංශ පරම්පරාවේ බෙනිනීස් පුරවැසියන්ගෙන් සමන්විත වේ.

ආගම්
2013 සංගණනයේදී, බෙනින් ජනගහනයෙන් 48.5% ක් ක්‍රිස්තියානි (25.5% රෝමානු කතෝලික, 6.7% ක්‍රිස්තු දේවස්ථානය, 3.4% මෙතෝදිස්ත, 12.9% වෙනත් ක්‍රිස්තියානි නිකායන්), 27.7% ක් ඉස්ලාම් 11.6% ක් වොඩුන් 26% ක් වෙනත් දේශීය සම්ප්‍රදායික ආගම් අදහමින්, 2.6%ක් වෙනත් ආගම් අදහමින් සිටි අතර, 5.8%ක් කිසිදු ආගමික සම්බන්ධයක් නොමැති බව ප්‍රකාශ කළහ. 2011-2012 ජනවිකාස සහ සෞඛ්‍ය සමීක්ෂණ වැඩසටහන මගින් සිදු කරන ලද රජයේ සමීක්ෂණයකින් පෙන්නුම් කළේ ක්‍රිස්තියානි ධර්මයේ අනුගාමිකයින් ජනගහනයෙන් 57.5% (කතෝලිකයන් 33.9%, මෙතෝදිස්තවරුන් 3.0%, සෙලෙස්ටියල්ස් 6.2% සහ අනෙකුත් කිතුනුවන් 14.5%) වන බවයි. ඉස්ලාම් 22.8%ක් විය.

සාම්ප්‍රදායික ආගම්වලට අටකෝරා (අටකෝරා සහ ඩොංගා පළාත්) හි දේශීය සතුරු ආගම් ඇතුළත් වන අතර රටේ මධ්‍යයේ සහ දකුණේ පිහිටි යොරුබා සහ ටාඩෝ ජනයා අතර වොඩුන් සහ ඔරිෂා වන්දනාව ඇතුළත් වේ. මධ්‍යම වෙරළ තීරයේ ඔයිඩා නගරය බෙනිනීස් වොඩුන්හි අධ්‍යාත්මික මධ්‍යස්ථානයයි.

විශාලතම ආගම් අතර ක්‍රිස්තියානි ධර්මය වන අතර එය දකුණු සහ බෙනින් මධ්‍යයේ සහ අටකෝරා හි ඔටම්මාරි රට පුරා අනුගමනය කරන අතර ඉස්ලාම්, සොංහයි අධිරාජ්‍යය සහ හවුසා වෙළෙන්දන් විසින් හඳුන්වා දෙන ලද අතර අලිබොරි, බෝර්ගෝ සහ ඩොංගා පළාත් සහ යොරුබා අතර අනුගමනය කරන ලදී (ක්‍රිස්තියානි ධර්මය ද අනුගමනය කරන අය). සමහරු වොඩුන් සහ ඔරිෂා විශ්වාසයන් දිගටම පවත්වා ගෙන යන අතර වොඩුන් සහ ඔරිෂා යන දේවස්ථානය ක්‍රිස්තියානි ආගමට ඇතුළත් කර ඇත. 19 වන සියවසේ ආරම්භ වූ මුස්ලිම් නිකායක් වන අහමදියා මුස්ලිම් ප්‍රජාව රට තුළ පවතී.

අධ්‍යාපනය

සාක්ෂරතා අනුපාතය: 2015 දී එය 38.4% (පිරිමි සඳහා 49.9% සහ කාන්තාවන් සඳහා 27.3%) ලෙස ඇස්තමේන්තු කර ඇත. යුනෙස්කෝ සංඛ්‍යාලේඛන ආයතනයට අනුව බෙනින් විශ්වීය ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය ලබා ඇති අතර ළමුන්ගෙන් අඩක් (54%) 2013 දී ද්විතීයික අධ්‍යාපනයට ඇතුළත් විය.

එක් කාලයකදී අධ්‍යාපන ක්‍රමය නොමිලේ නොතිබුණද, බෙනින් පාසල් ගාස්තු අහෝසි කර ඇති අතර එහි 2007 අධ්‍යාපනික සංසදයේ නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කරයි. 2009 වසරේ සිට රජය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 4% කට වඩා අධ්‍යාපනය සඳහා වෙන් කර ඇත. 2015 දී අධ්‍යාපනය සඳහා රාජ්‍ය වියදම් (සියලු මට්ටම්) දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 4.4% ක් වූ බව සංඛ්‍යාලේඛන සඳහා වන යුනෙස්කෝ ආයතනය පවසයි. මෙම වියදම තුළ බෙනින් තෘතීයික අධ්‍යාපනයට කොටසක් වෙන් කළේය: දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 0.97%.

2009 සහ 2011 අතර, විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුළත් වූ පුද්ගලයින්ගේ කොටස අවුරුදු 18-25 වයස් කාණ්ඩයෙන් 10% සිට 12% දක්වා ඉහළ ගියේය. තෘතියික අධ්‍යාපනය සඳහා සිසුන් බඳවා ගැනීම 2006 සහ 2011 අතර 50,225 සිට 110,181 දක්වා දෙගුණයකට වඩා වැඩි විය. මෙම සංඛ්‍යාලේඛනවලට ඇතුළත් වන්නේ උපාධිය, ශාස්ත්‍රපති සහ ආචාර්ය උපාධි පමණක් නොවේ. වැඩසටහන් පමණක් නොව උපාධි-නොවන පශ්චාත්-ද්විතියික ඩිප්ලෝමා සඳහා බඳවා ගන්නා ලද සිසුන් ද වේ.

සෞඛ්‍ය
බෙනින් හි HIV/AIDS අනුපාතය වයස අවුරුදු 15-49 අතර වැඩිහිටියන්ගෙන් 1.13% ලෙස 2013 දී ඇස්තමේන්තු කර ඇත. මැලේරියාව යනු බෙනින් හි ගැටලුවක් වන අතර එය අවුරුදු 5 ට අඩු ළමුන් අතර රෝගාබාධ හා මරණ සඳහා ප්‍රධාන හේතුවකි.

1980 ගණන්වල ප්‍රාථමික සෞඛ්‍ය සේවා සඳහා ප්‍රවේශය තිබුණේ රටේ ජනගහනයෙන් 30%කට අඩු පිරිසකටය. බෙනින්හි ළදරු මරණ අනුපාතය සෑම සජීවී උපත් 1000කටම මරණ 203ක් විය. මව්වරුන් 3 දෙනෙකුගෙන් 1 දෙනෙකුට ළමා සෞඛ්‍ය සේවා සඳහා ප්‍රවේශ විය. බමකෝ මුලපිරීම ප්‍රජා-පාදක සෞඛ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ හඳුන්වා දීමෙන් එය වෙනස් කරන ලද අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස "වඩා කාර්යක්ෂම සහ සාධාරණ" සේවා සැපයීමක් සිදු විය. 2015 වන විට, බෙනින් ලොව 26 වැනි ඉහළම මාතෘ මරණ අනුපාතය විය. 2013 යුනිසෙෆ් වාර්තාවකට අනුව, කාන්තාවන්ගෙන් 13%ක් කාන්තා ලිංගික ඡේදනයට ලක්ව ඇත. සෞඛ්‍ය ආරක්ෂණ දර්ශකවල පසුකාලීන වැඩිදියුණු කිරීම් සහ සෞඛ්‍ය ආරක්ෂණ කාර්යක්ෂමතාව සහ පිරිවැය වැඩිදියුණු කිරීම සමඟින් සෞඛ්‍ය ආරක්ෂණයේ සියලුම ක්ෂේත්‍ර සඳහා ප්‍රවේශ උපාය මාර්ගයක් ව්‍යාප්ත කරන ලදී. ජනවිකාස සහ සෞඛ්‍ය සමීක්ෂණ මගින් 1996 සිට බෙනින් හි මෙම ගැටලුව සමීක්ෂණය කර ඇත.

භූගෝලය

බටහිර අප්‍රිකාවේ උතුරු-දකුණු බිම් තීරුව පිහිටා ඇත්තේ 6° සහ 13°N අක්ෂාංශ අතර සහ දේශාංශ 0° සහ 4°E අතර ය. එය බටහිරින් ටෝගෝ, උතුරින් බුර්කිනා ෆාසෝ සහ නයිජර්, නැඟෙනහිරෙන් නයිජීරියාව සහ දකුණින් මුහුදට මායිම් වේ. උතුරේ නයිජර් ගඟේ සිට දකුණේ අත්ලාන්තික් සාගරයට ඇති දුර කිලෝමීටර් 650 (සැතපුම් 404) පමණ වේ. වෙරළ තීරය කිලෝමීටර් 121 (සැතපුම් 75) ක් වුවද, රට එහි පළලම ස්ථානයේ කිලෝමීටර් 325 (සැතපුම් 202) පමණ වේ. භෞමික පරිසර කලාප 4ක් බෙනින් දේශසීමා තුළ පිහිටා ඇත: නැගෙනහිර ගිනියානු වනාන්තර, නයිජීරියානු පහත්බිම් වනාන්තර, ගිනියානු වනාන්තර-සවානා මොසෙයික් සහ බටහිර සුඩානියානු සැවානා. එහි 2018 වනාන්තර භූ දර්ශන අඛණ්ඩතා දර්ශකයේ මධ්‍යන්‍ය ලකුණු 5.86/10ක් තිබූ අතර එය රටවල් 172ක් අතරින් ගෝලීය වශයෙන් 93 වැනි ස්ථානයට පත් විය.

බෙනින් උන්නතාංශයේ යම් වෙනසක් පෙන්නුම් කරන අතර දකුණේ සිට උතුරට ප්‍රදේශ 4 කට බෙදිය හැකි අතර, පහත් බිම්, වැලි සහිත, වෙරළබඩ තැනිතලාවෙන් (ඉහළම උන්නතාංශය මීටර් 10 (අඩි 32.8) එනම් උපරිම වශයෙන් කි.මී. 6.2 පළල. එය වගුරු සහිත වන අතර සාගරය සමඟ සන්නිවේදනය කරන විල් සහ කලපු වලින් පිරී ඇත. වෙරළට පිටුපසින් දකුණු බෙනින් මීටර් 20 සහ 200 (අඩි 66 සහ 656) අතර උන්නතාංශය හි ගිනියානු වනාන්තර-සවානා මොසෙයික් ආවරණය කරන ලද සානුව පිහිටා ඇත, ඒවා කූෆෝ, සූ සහ ඕමේ ගංගා ඔස්සේ උතුරේ සිට දකුණට දිවෙන නිම්නවලින් බෙදී ඇත.

මෙම භූගෝලය දේශගුණික විපර්යාසවලට ගොදුරු වේ. රටේ බහුතරයක් වෙරළ ආසන්නයේ ජීවත් වන පහත් ප්‍රදේශවල මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාම ආර්ථිකයට සහ ජනගහනයට බලපෑම් ඇති කළ හැකිය. උතුරු ප්‍රදේශ අමතර ප්‍රදේශ කාන්තාර බවට පත්වනු ඇත. නිකී සහ සේව් වටා මීටර් 400 (අඩි 1,312) ක උන්නතාංශයකට ළඟා වන පාෂාණමය කඳු වලින් වට වූ සමතලා භූමි ප්‍රදේශයකි.

කඳු පරාසයක් වයඹ දිග මායිම දිගේ සහ ටෝගෝ දක්වා විහිදේ; මේවා ඇටකෝරා ය. උසම ස්ථානය, මොන්ට් සොක්බරෝ, මීටර් 658 (අඩි 2,159) වේ. බෙනින්හි කෙත්වතු, කඩොලාන සහ වනාන්තරවල අවශේෂව ඇත. රටේ සෙසු ප්‍රදේශවල, සැවානා කටු පඳුරු වලින් වැසී ඇති අතර බයෝබැබ් ගස් වලින් තිත් ඇත. සමහර වනාන්තර ගං ඉවුරේ පිහිටා ඇත. බෙනින් හි උතුරේ සහ වයඹ දෙසින්, රක්ෂිත ඩු ඩබ්ලිව් ඩු නයිජර් සහ පෙන්ජරි ජාතික වනෝද්‍යානයේ අලි ඇතුන්, සිංහයන්, ඇන්ටිලෝප්, හිපෝ සහ වඳුරන් ඇත. බුර්කිනා ෆාසෝ සහ නයිජර් වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති බටහිර අප්‍රිකානු සිංහයන්ගේ බලකොටු අතර වේ. ඇස්තමේන්තුගත සිංහයන් 356 (පරාසය: 246-466) සමඟ, බටහිර අප්‍රිකාවේ ඉතිරිව ඇති විශාලතම සිංහ ගහනය ඩබ්ලිව්-ආර්ලි-පෙන්ඩ්ජාරි හි වාසය කරයි. ඓතිහාසික වශයෙන් බෙනින් වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති තීන්ත දඩයම් බල්ලා, ලයිකාඕන් පික්ටස් සඳහා වාසස්ථානයක් ලෙස සැලකේ.

වෙරළබඩ ප්‍රදේශයේ වාර්ෂික වර්ෂාපතනය සාමාන්‍යයෙන් මිලිමීටර් 1300 ක් හෝ අඟල් 51 ක් පමණ වේ. බෙනින් ප්‍රදේශයට වසරකට වැසි සහ වියළි කාල 2ක් ඇත. ප්‍රධාන වැසි සමය අප්‍රේල් සිට ජූලි අග දක්වා වන අතර, සැප්තැම්බර් සිට නොවැම්බර් දක්වා කෙටි අඩු තද වැසි කාලයකි. ප්‍රධාන වියළි කාලය දෙසැම්බර් සිට අප්‍රේල් දක්වා වන අතර සිසිල් වියළි සමයක් ජූලි සිට සැප්තැම්බර් දක්වා වේ. නිවර්තන වෙරළ තීරයේ උෂ්ණත්වය සහ ආර්ද්රතාවය වැඩි වේ. කොටනොව්හි සාමාන්‍ය උපරිම උෂ්ණත්වය 31 °C (87.8 °F); අවම අගය 24 °C (75.2 °F) වේ.

සැවානා සහ සානුව හරහා සහෙල් දෙසට උතුරට ගමන් කරන විට උෂ්ණත්වයේ වෙනස්කම් වැඩි වේ. දෙසැම්බර් සිට මාර්තු දක්වා සහරා සිට හර්මැටන් නමින් හැඳින්වෙන වියළි සුළඟක් හමයි, තණකොළ වියළෙන විට, අනෙකුත් වෘක්ෂලතා රතු දුඹුරු පැහැයට හැරේ, සහ සිහින් දූවිලි වැස්මක් රට පුරා එල්ලී, අහස "වලාකුළු" ඇති කරයි. ගොවීන් කෙත්වල පිදුරු පුළුස්සා දමන කාලය ද එයයි.

ආර්ථිකය

ආර්ථිකය යැපුම් කෘෂිකර්මය , කපු නිෂ්පාදනය සහ කලාපීය වෙළඳාම මත රඳා පවතී. කපු දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 40% ක් සහ නිල අපනයන ලැබීම්වලින් දළ වශයෙන් 80% ක් පමණ වේ.

සැබෑ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ වර්ධනය 2008 සහ 2009 දී පිළිවෙලින් 5.1% සහ 5.7% ලෙස ඇස්තමේන්තු කර ඇත. වර්ධනයේ ප්‍රධාන ධාවකය කෘෂිකාර්මික අංශය වන අතර, කපු ප්‍රධාන අපනයනය වන අතර, බෙනින් හි භූගෝලීය පිහිටීම හේතුවෙන් සේවා, එහි අසල්වැසි ප්‍රාන්ත සමඟ වෙළඳාම, ප්‍රවාහනය, සංක්‍රමණ සහ සංචාරක ක්‍රියාකාරකම් සක්‍රීය කිරීම හේතුවෙන් දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ විශාලතම කොටස සදහා අඛණ්ඩව දායක වේ. බෙනින් හි සමස්ත සාර්ව ආර්ථික තත්ත්වයන් 2017 දී "ධනාත්මක" වූ අතර 5.6% ක පමණ වර්ධන වේගයක් විය. ආර්ථික වර්ධනය බොහෝ දුරට මෙහෙයවනු ලැබුවේ කපු කර්මාන්තය සහ අනෙකුත් ආර්ථික බෝග, කොටනොව් වරාය සහ විදුලි සංදේශ මගිනි. ආදායම් ප්‍රභවයක් වන්නේ කොටනොව් වරාය වන අතර රජය එහි ආදායම් පදනම පුළුල් කිරීමට උත්සාහ කරයි. 2017 දී බෙනින් සහල්, මස් සහ කුකුළු මස්, මධ්‍යසාර පාන, ඉන්ධන ප්ලාස්ටික් ද්‍රව්‍ය, විශේෂිත පතල් කැණීම් සහ කැණීම් යන්ත්‍ර, විදුලි සංදේශ උපකරණ, මගී වාහන, සහ වැසිකිළි ද්‍රව්‍ය සහ ආලේපන වැනි භාණ්ඩ ඩොලර් බිලියන 2.8 ක් පමණ ආනයනය කර ඇත. ප්‍රධාන අපනයන වන්නේ ජින් කපු, කපු කේක් සහ කපු ඇට, කජු, එඬරු බටර්, පිසින තෙල් සහ දැව ය.

ජෛව ධාරිතාව සඳහා ප්‍රවේශය ලෝක සාමාන්‍යයට වඩා අඩුය. 2016 දී බෙනින්ට එහි භූමි ප්‍රදේශය තුළ එක් පුද්ගලයෙකුට ගෝලීය හෙක්ටයාර 0.9 ජෛව ධාරිතාවක් තිබුණි, එය එක් පුද්ගලයෙකුට ගෝලීය හෙක්ටයාර 1.6ක ලෝක සාමාන්‍යයට වඩා අඩුය. 2016 දී බෙනින් එක් පුද්ගලයෙකු ගෝලීය හෙක්ටයාර 1.4 ක ජෛව ධාරිතාවක් භාවිතා කළේය. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඔවුන් බෙනින් වල අඩංගු ජෛව ධාරණාව මෙන් "තරමක් දෙගුණයක් යටතේ" භාවිතා කරන බවයි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බෙනින් ජෛව ධාරිතා හිඟයක් පවත්වාගෙන යයි.

වර්ධනය තවදුරටත් ඉහළ නැංවීම සඳහා, වැඩි විදේශ ආයෝජන ආකර්ෂණය කර ගැනීමට, සංචාරක ව්‍යාපාරයට වැඩි අවධානයක් යොමු කිරීමට, නව ආහාර සැකසුම් පද්ධති සහ කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන සංවර්ධනයට පහසුකම් සැලසීමට සහ නව තොරතුරු සහ සන්නිවේදන තාක්ෂණය දිරිගැන්වීමට බෙනින් සැලසුම් කරයි. ඉඩම් හිමිකම් පද්ධතිය, වාණිජ යුක්තිය පද්ධතිය සහ මූල්‍ය අංශය ප්‍රතිසංස්කරණ මගින් ව්‍යාපාරික වාතාවරණය වැඩිදියුණු කිරීමේ ව්‍යාපෘති, 2006 පෙබරවාරි මාසයේදී අත්සන් කරන ලද මිලේනියම් චැලේන්ජ් එකවුන්ට් මගින් ලැබෙන ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 307 මගින් ඉටුකර ගැනීමට සැරසේ.

පැරිස් ක්ලබ් සහ ද්විපාර්ශ්වික ණයහිමියන් බාහිර ණය තත්ත්වය ලිහිල් කර ඇති අතර, වඩාත් වේගවත් ව්‍යුහාත්මක ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා බලපෑම් කරන අතරම, 2005 ජූලි මාසයේදී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද G8 ණය අඩු කිරීමකින් බෙනින් ප්‍රතිලාභ ලබයි. "ප්‍රමාණවත් නොවන" විදුලි සැපයුමක් බෙනින් හි ආර්ථික වර්ධනයට "අහිතකර ලෙස බලපාන" අතර දේශීය බලශක්ති නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීමට රජය පියවර ගෙන ඇත.

බෙනින් හි වෘත්තීය සමිති විධිමත් ශ්‍රම බලකායෙන් 75% ක් දක්වා නියෝජනය කරන අතර, අවිධිමත් ආර්ථිකය ජාත්‍යන්තර වෘත්තීය සමිති සම්මේලනය (ITCU) විසින් සටහන් කර ඇති අතර, කාන්තා වැටුප් සමානාත්මතාවය නොමැතිකම, ළමා ශ්‍රමය භාවිතය සහ බලහත්කාර ශ්‍රමය පිළිබඳ අඛණ්ඩ ගැටලුව පවතී. බෙනින් යනු අප්‍රිකාවේ ව්‍යාපාර නීතිය සමගි කිරීම සඳහා වූ සංවිධානයේ (OHADA) සාමාජිකයෙකි.

කොටනොව් හි රටේ එකම වරාය සහ ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපළ ඇත. බෙනින් එහි අසල්වැසි රටවලට (ටෝගෝ, බුර්කිනා ෆාසෝ, නයිජර් සහ නයිජීරියාව) මංතීරු 2 කින් යුත් ඇස්ෆල්ට් මාර්ග මගින් සම්බන්ධ වේ. ජංගම දුරකථන සේවා ක්‍රියාකරුවන් හරහා රට පුරා පවතී. ADSL සම්බන්ධතා සමහර ප්‍රදේශවල තිබේ. බෙනින් අන්තර්ජාලයට සම්බන්ධ වන්නේ චන්ද්‍රිකා සම්බන්ධතා (1998 සිට) සහ තනි සබ්මැරීන් කේබල් SAT-3/WASC (2001 සිට) මගිනි. 2011 දී අප්‍රිකානු වෙරළට යුරෝපයට කේබලය ආරම්භ කිරීමත් සමඟ "ඉහළ මිල" සහනයක් අපේක්ෂා කෙරේ .

4-5% ක දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ වර්ධන වේගය දශක 2 ක් පුරා ස්ථාවරව පැවතීමත් සමඟ දරිද්‍රතාවය වැඩි වෙමින් පවතී. බෙනින් හි ජාතික සංඛ්‍යාලේඛන සහ ආර්ථික විශ්ලේෂණ ආයතනයට අනුව, දරිද්‍රතා රේඛාව යටතේ ජීවත් වන අය 2011 දී 36.2% සිට 2015 දී 40.1% දක්වා වැඩි වී ඇත.

ජාතික ප්‍රතිපත්ති රාමුව
උසස් අධ්‍යාපන හා විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ අමාත්‍යාංශය, විද්‍යා ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ වගකීම දරයි. ජාතික විද්‍යාත්මක හා තාක්ෂණ පර්යේෂණ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය සැලසුම් කිරීම සහ සම්බන්ධීකරණය හසුරුවන අතර විද්‍යාත්මක හා තාක්ෂණික පර්යේෂණ සඳහා වූ ජාතික සභාව සහ ජාතික විද්‍යා, කලා සහ ලිපි ඇකඩමිය එක් එක් උපදේශන කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ සහ තාක්ෂණික නවෝත්පාදන සඳහා බෙනින් ජාතික අරමුදලෙන් මූල්‍ය ආධාර ලැබේ. පර්යේෂණ ප්‍රතිඵල සහ තාක්‍ෂණික නවෝත්පාදන ප්‍රවර්ධනය සඳහා වූ බෙනින් නියෝජිතායතනය පර්යේෂණ ප්‍රතිඵල සංවර්ධනය සහ බෙදා හැරීම හරහා තාක්‍ෂණික හුවමාරුව සිදු කරයි. බෙනින් 2021 දී ගෝලීය නවෝත්පාදන දර්ශකයේ 128 වැනි ස්ථානයට පත් වූ අතර 2019 දී 123 වැනි ස්ථානයට පත් විය.

විද්‍යා ප්‍රතිපත්තියක් සකස් කළ නියාමන රාමුව 2006 සිට විකාශනය වී ඇත. මෙය විද්‍යාව සහ නවෝත්පාදනය පිළිබඳ නව පාඨයන් මගින් යාවත්කාලීන කර අනුපූරකය කර ඇත (වර්ෂය වරහන් අතර වේ):

 පර්යේෂණ ව්‍යුහයන් සහ සංවිධාන අධීක්ෂණය සහ ඇගයීම සඳහා අත්පොතක් (2013).
 පර්යේෂණ වැඩසටහන් සහ ව්‍යාපෘති තෝරා ගැනීම සහ තරඟකාරී ප්‍රදාන සඳහා විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ සහ තාක්ෂණික නවෝත්පාදන සඳහා ජාතික අරමුදල (2013) වෙත අයදුම් කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ අත්පොතක්.
 විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ සහ නවෝත්පාදන සඳහා අරමුදල් සැපයීම සඳහා කෙටුම්පත් පනතක් සහ විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ සහ නවෝත්පාදන සඳහා ආචාර ධර්ම කෙටුම්පතක් යන දෙකම 2014 දී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලදී.
 විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ සහ නවෝත්පාදන සඳහා උපාය මාර්ගික සැලැස්මක් (2015 දී සංවර්ධනය වෙමින් පවතී).

පවතින ප්‍රතිපත්ති ලේඛනවලට විද්‍යාව ඒකාබද්ධ කිරීමට බෙනින් ගත් උත්සාහයන් ද ඒ හා සමානව වැදගත් ය:

 බෙනින් සංවර්ධන උපාය මාර්ග 2025: බෙනින් 2025 ඇලෆියා (2000);
 දරිද්‍රතාවය අඩු කිරීම සඳහා වර්ධන උපාය මාර්ගය 2011-2016 (2011);
 2013-2015 ආවරණය වන පරිදි අධ්‍යාපන අංශය සඳහා දස අවුරුදු සංවර්ධන සැලැස්මේ 3 වන අදියර;
 උසස් අධ්‍යාපනය සහ විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ සඳහා සංවර්ධන සැලැස්ම 2013-2017 (2014).
2015 දී, විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ සඳහා බෙනින් හි ප්‍රමුඛතා ක්ෂේත්‍ර වූයේ: සෞඛ්‍යය, අධ්‍යාපනය, ඉදිකිරීම් සහ ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය, ප්‍රවාහනය සහ වෙළඳාම, සංස්කෘතිය, සංචාරක සහ හස්ත කර්මාන්ත, කපු/රෙදිපිළි, ආහාර, බලශක්තිය සහ දේශගුණික විපර්යාස.

බෙනින් හි පර්යේෂණ සහ සංවර්ධනයට මුහුණ දෙන සමහර ඊනියා අභියෝග නම්:

 පර්යේෂණ සඳහා අහිතකර සංවිධානාත්මක රාමුව: දුර්වල පාලනය, පර්යේෂණ ව්යුහයන් අතර සහයෝගීතාවයක් නොමැතිකම සහ පර්යේෂකයන්ගේ තත්ත්වය පිළිබඳ නිල ලේඛනයක් නොමැති වීම;
 මානව සම්පත් ප්‍රමාණවත් නොවීම සහ පර්යේෂකයන් සඳහා කිසිදු අභිප්‍රේරණ ප්‍රතිපත්තියක් නොමැතිකම; හා
 පර්යේෂණ සහ සංවර්ධන අවශ්‍යතා අතර නොගැලපීම.

පර්යේෂණ සඳහා මානව හා මූල්‍ය ආයෝජන
2007 දී බෙනින් විසින් පර්යේෂකයන් 1,000 (හිස් ගණනින්) ගණන් කරන ලදී. මෙය ජනගහනය මිලියනයකට පර්යේෂකයන් 115 ට අනුරූප වේ. "ප්‍රධාන පර්යේෂණ ව්‍යුහයන්" වන්නේ විද්‍යාත්මක හා තාක්‍ෂණික පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානය, ජාතික කෘෂිකර්ම පර්යේෂණ ආයතනය, අධ්‍යාපනය පිළිබඳ පුහුණු සහ පර්යේෂණ සඳහා වූ ජාතික ආයතනය, භූ විද්‍යා හා පතල් පර්යේෂණ කාර්යාලය සහ කීට විද්‍යා පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානයයි.

අබෝමි-කලවි විශ්ව විද්‍යාලය ලෝක බැංකුව විසින් 2014 දී එහි විශිෂ්ටතා මධ්‍යස්ථාන ව්‍යාපෘතියට සහභාගී වීමට තෝරා ගන්නා ලදී, ව්‍යවහාරික ගණිතය පිළිබඳ එහි ප්‍රවීණත්වය හේතුවෙනි. මෙම ව්‍යාපෘතිය තුළ ලෝක බැංකුව බෙනින් වෙත ඩොලර් මිලියන 8ක් ණයට දී ඇත. ව්‍යාපෘතියට සම්බන්ධ බටහිර අප්‍රිකාවේ විශ්ව විද්‍යාල 19 අතර දැනුම බෙදාගැනීම සම්බන්ධීකරණය කිරීමට අප්‍රිකානු විශ්ව විද්‍යාල සංගමයට අරමුදල් ලැබී ඇත.

පර්යේෂණ සහ සංවර්ධන කටයුතු සඳහා බෙනින් හි ආයෝජන මට්ටම පිළිබඳ "ලබා ගත හැකි දත්ත නොමැත".

2013 දී රජය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 2.5% ක් මහජන සෞඛ්‍ය සඳහා කැප කළේය. 2014 දෙසැම්බරයේ, බටහිර අප්‍රිකානු රාජ්‍යයන්ගේ ආර්ථික ප්‍රජාවේ (ECOWAS) ඒකාබද්ධ මුලපිරීමක කොටසක් ලෙස ස්වේච්ඡා සෞඛ්‍ය වෘත්තිකයන් 150 ක් බෙනින්, අයිවරි කෝස්ට්, ඝානා, මාලි, නයිජර් සහ නයිජීරියාවේ සිට ගිනියාව, ලයිබීරියාව සහ සියෙරා ලියොන් වෙත ගමන් කළහ. සහ එහි විශේෂිත නියෝජිතායතනය, බටහිර අප්‍රිකානු සෞඛ්‍ය සංවිධානය, වසංගතයට එරෙහිව සටන් කිරීමට උපකාර කිරීම, ඉබෝලා වසංගතය බටහිර අප්‍රිකානු සෞඛ්‍ය පද්ධතිවල අඩු ආයෝජනය මතක් කිරීමක් විය.

බෙනින් රජය 2010 දී කෘෂිකාර්මික සංවර්ධනය සඳහා දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 5% කට වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් කැප කළ අතර, අප්‍රිකානු සංගමයේ සාමාජිකයින් 2003 මාපුටෝ ප්‍රකාශනයේ දී අවම වශයෙන් දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 10% ක් මෙම ප්‍රදේශයට කැප කිරීමට එකඟ වී ඇත. 2014 දී සමක ගිනියාවේ දී සම්මත කරන ලද මලබෝ ප්‍රකාශනයහි අවසාන ප්‍රකාශයේ දී, ඔවුන් තම ජාතික අයවැයෙන් 10% කෘෂිකාර්මික සංවර්ධනය සඳහා කැප කිරීමේ ඔවුන්ගේ අභිප්‍රාය යලි තහවුරු කළ අතර කෘෂිකාර්මික ඵලදායිතාව දෙගුණ කිරීම, පසු අස්වනු පාඩු අඩකින් අඩු කිරීම සහ පල්වීම අඩු කිරීම වැනි ඉලක්කවලට එකඟ විය. අප්‍රිකාව පුරා 10% සමක ගිනියාවහි රැස් වූ අප්‍රිකානු නායකයින් 10% ඉලක්කය සඳහා පොදු මිනුම් සම්මතයක් ස්ථාපිත කිරීම පිළිබඳ විවාදය විසඳීමට අසමත් විය.

පර්යේෂණ ප්‍රතිදානය
බටහිර අප්‍රිකාවේ විද්‍යාත්මක සඟරා සඳහා තුන්වන ඉහළම ප්‍රකාශන තීව්‍රතාවය බෙනින් සතු බව තොම්සන් රොයිටර්ස් වෙබ් අඩවියට අනුව පෙන්වා දේ. 2014 දී මෙම දත්ත ගබඩාවේ මිලියනයකට විද්‍යාත්මක ලිපි 25.5ක් ලැයිස්තුගත කර ඇත. මෙය ගැම්බියාව සඳහා 65.0, කේප් වර්ඩ් සඳහා 49.6, සෙනගල් සඳහා 23.2 සහ ඝානාව සඳහා 21.9 සමඟ සැසඳේ. මෙම දත්ත සමුදායේ ප්‍රකාශන පරිමාව 2005 සහ 2014 අතර බෙනින් හි 86 සිට 270 දක්වා තුන් ගුණයකින් වැඩි විය. 2008 සහ 2014 අතර බෙනින්ගේ "ප්‍රධාන විද්‍යාත්මක සහයෝගිතාකරුවන්" පදනම් වූයේ ප්‍රංශය (ලිපි 529), එක්සත් ජනපදය (261), එක්සත් රාජධානිය (254), බෙල්ජියම (198) සහ ජර්මනිය (156) වේ.

ප්‍රවාහන
බෙනින් හි ප්‍රවාහනයට මාර්ග, දුම්රිය, ජලය සහ ගුවන් ප්‍රවාහනය ඇතුළත් වේ. බෙනින් සතුව මුළු අධිවේගී මාර්ගය කිලෝමීටර 6,787 ක් වන අතර ඉන් කිලෝමීටර 1,357 ක් පදික කර ඇත. රට තුළ සකස් කර ඇති අධිවේගී මාර්ග අතරින් අධිවේගී මාර්ග 10 ක් ඇත. මෙමගින් කිලෝමීටර් 5,430 ක දුරක් නොකැඩූ මාර්ගයක් ඉතිරි වේ. ට්‍රාන්ස්-වෙස්ට් අප්‍රිකානු වෙරළබඩ අධිවේගී මාර්ගය බෙනින් හරහා ගමන් කරයි, එය නැගෙනහිරින් නයිජීරියාවට සහ බටහිරින් ටෝගෝ, ඝානා සහ අයිවරි කෝස්ට් වෙත සම්බන්ධ කරයි. ලයිබීරියාවේ සහ සියෙරා ලියොන්හි ඉදිකිරීම් අවසන් වූ විට, අධිවේගී මාර්ගය බටහිර අප්‍රිකානු රාජ්‍යවල (ECOWAS) වෙනත් ආර්ථික ප්‍රජාවන් 7ක් දක්වා බටහිර දෙසට ගමන් කරනු ඇත. සකස් කරන ලද අධිවේගී මාර්ගයක් බෙනින් උතුරු දෙසින් නයිජර් සහ එම රට හරහා බුර්කිනා ෆාසෝ සහ මාලි වෙත වයඹ දෙසට සම්බන්ධ කරයි.

බෙනින් හි දුම්රිය ප්‍රවාහනය කිලෝමීටර් 578 (සැතපුම් 359) තනි මාර්ගයකින් ද, මිමී 1,000 (අඩි 3+3⁄8 අඟල්) මීටර් මාපක දුම්රිය මාර්ගයකින් ද සමන්විත වේ. ටෝගෝ සහ බුර්කිනා ෆාසෝ වෙත තවදුරටත් සම්බන්ධතා සඳහා දළ සටහන් සැලසුම් ප්‍රකාශයට පත් කරමින් බෙනින්, නයිජර් සහ නයිජීරියාව සම්බන්ධ කරන ජාත්‍යන්තර මාර්ගවල ඉදිකිරීම් කටයුතු ආරම්භ කර ඇත. බෙනින් අප්‍රිකා දුම්රිය ව්‍යාපෘතියට සහභාගිවන්නෙකු වනු ඇත.

කොටනොව්හි පිහිටා ඇති කැඩ්ජෝන් ගුවන් තොටුපළ, ඇක්රා, නියාමි, මොන්රෝවියා, ලාගෝස්, ඔවාගඩෝගු, ලෝම් සහ ඩුවාලා සහ අප්‍රිකාවේ අනෙකුත් නගර වෙත සෘජු ජාත්‍යන්තර ජෙට් සේවාවක් ඇත. සෘජු සේවා කොටනොව් සිට පැරිස්, බ්‍රසල්ස් සහ ඉස්තාන්බුල් වෙත සම්බන්ධ කරයි.

සංස්කෘතිය

කලාව
ප්‍රංශ භාෂාව ප්‍රමුඛ භාෂාව වීමට පෙර බෙනිනීස් සාහිත්‍යයට වාචික සම්ප්‍රදායක් තිබුණි. ෆීලික්ස් කූචෝරෝ 1929 දී පළමු බෙනිනීස් නවකතාව වන L'Esclave (වහල්ලා) ලිවීය.

නිදහසින් පසු, දේශීය ජන සංගීතය ඝානාවේ හයිලයිෆ්, ප්‍රංශ කැබරට්, ඇමෙරිකන් රොක්, ෆන්ක් සහ සෝල් සහ කොංගෝ රම්බා සමඟ ඒකාබද්ධ විය.

බයිනාලේ බෙනින්, සමහර සංවිධානවල සහ කලාකරුවන්ගේ ව්‍යාපෘති දිගටම කරගෙන යමින්, 2010 දී "බෙනින් ගැන සලකා" නමින් සහයෝගිතා උත්සවයක් ලෙස රට තුළ ආරම්භ විය. 2012 දී, ව්‍යාපෘතිය දේශීය සංගම් සම්මේලනයක් වන සම්මුතිය විසින් සම්බන්ධීකරණය කරන ලද ද්විවාර්ෂිකයක් බවට පත් විය. 2012 බයිනාලේ බෙනින් හි ජාත්‍යන්තර ප්‍රදර්ශනය සහ කලාත්මක වැඩසටහන අබ්දෙල්ලා කරෝම් සහ භාරකාර නියෝජිත කණ්ඩායම විසින් පාලනය කරනු ලැබේ.

චාරිත්‍ර නම්
රටේ දකුණේ සමහර බෙනිනීස් ජාතිකයින්ට ඔවුන් ඉපදුණු සතියේ දිනය දැක්වෙන අකාන් පදනම් වූ නම් ඇත. මෙය අක්වාමු සහ වෙනත් අය වැනි අකාන් ජනයාගේ බලපෑම නිසාය.

භාෂාව
ප්‍රාථමික පාසල්වල ඉගැන්වීමේ භාෂාවන් ලෙස දේශීය භාෂා භාවිතා වන අතර වසර ගණනාවකට පසු ප්‍රංශ හඳුන්වා දෙනු ලැබේ. ද්විතීයික පාසල් මට්ටමේදී ප්‍රංශ භාෂාව එකම ඉගැන්වීමේ භාෂාවයි. ප්‍රංශ භාෂාවෙන් හෝ ඉංග්‍රීසියෙන් මෙන් ඩිග්‍රැෆික් භාවිතා කරනවාට වඩා බෙනීනීස් භාෂාවන් "සාමාන්‍යයෙන් පිටපත් කර ඇත". නයිජීරියාවේ උච්චාරණ සහ රූප සටහන්යන දෙකින්ම ලියා ඇති බෙනිනීස් යොරුබා මෙයට ඇතුළත් වේ. නිදසුනක් ලෙස, ප්‍රංශ භාෂාවෙන් é, è, ô, o යන මධ්‍ය ස්වර බෙනීනිස් භාෂාවෙන් e, ɛ, o, ɔ ලෙස ලියා ඇති අතර ව්‍යාංජනාක්ෂර ng සහ sh හෝ ch ඉංග්‍රීසියෙන් ලියා ඇත ŋ සහ c. Fon භාෂාවේ Fon gbe /fõ ɡ͡be/ නමින් නාසික ස්වර සහ ලේබල්-වේලර් ව්‍යාංජනාක්ෂර kp සහ gb සඳහා රූප සටහන් භාවිතා වන අතර උච්චාරණ ස්වර ලකුණු ලෙස භාවිතා වේ. ප්‍රංශ භාෂා ප්‍රකාශනවල, ප්‍රංශ සහ බෙනීනිස් අක්ෂර වින්‍යාසවල මිශ්‍රණයක් දැකිය හැකිය.

ආහාර පිසීම

ආහාර පිසීමේදී විවිධ ප්‍රධාන සෝස් වර්ග සමඟ පිරිනමන නැවුම් ආහාර ඇතුළත් වේ. දකුණු බෙනින් ආහාර පිසීමේදී, අමුද්‍රව්‍යයක් වන්නේ රටකජු හෝ තක්කාලි මත පදනම් වූ සෝස් සමඟ පිටි ගුලිය සකස් කිරීම සඳහා භාවිතා කරන ඉරිඟු ය. මාළු සහ කුකුල් මස්, හරක් මස්, එළු මස් සහ බුෂ් මීයන් පරිභෝජනය කරයි. උතුරු බෙනින් හි ප්‍රධාන ආහාරය වන්නේ ඉහත සඳහන් කළ සෝස් සමඟ සේවය කර ඇති අල ය. උතුරු පළාත්වල ජනගහනය තල් හෝ රටකජු තෙල්වල බදින ලද හෝ සෝස්වල පිසින ලද හරක් මස් සහ ඌරු මස් භාවිතා කරයි. චීස් සමහර කෑම වර්ග වල භාවිතා වේ. අඹ, දොඩම්, අලිගැටපේර, කෙසෙල්, කිවි, අන්නාසි වැනි පලතුරු සමඟ කොස්කුස්, බත් සහ බෝංචි අනුභව කරනු ලැබේ.

ආහාර සාමාන්‍යයෙන් මස්, එළවළු මේදය මත තවරන බව කියනු ලැබේ. පාම් හෝ රටකජු තෙල්වල බදින ලද මස් සකස් කිරීම, සහ දුම් මාළු බෙනින් සූදානම් වේ. ඉරිඟු පිටි සකස් කිරීම සඳහා ඇඹරුම් යන්ත භාවිතා කරනු ලැබේ. එය පිටි ගුලිය බවට පත් කර සෝස් සමඟ සේවය කරයි. "රෝස්ට් චිකන්" යනු ලී කූරු මත ගින්නක් මත කුකුල් මස් බදින ලද වට්ටෝරුවකි. තල් මුල් සමහර විට ලුණු වතුර සමග භාජනයක පොඟවා ඒවා මෘදු කිරීම සඳහා පෙති කපන ලද සුදුළූණු, පසුව පිඟන් කෝප්ප සඳහා භාවිතා කරයි. සමහරුන්ට උයන්න එළිමහනේ මඩ ලිප තිබේ.

ක්‍රීඩා
21 වන සියවසේදී බේස්බෝල් රටට හඳුන්වා දෙන ලදී.

සම්ප්‍රදායික බලධාරීන්
බෙනින් රට තුළ ස්වෛරී නොවන රාජාණ්ඩු රාශියක් ඇත, ඒවායින් බොහොමයක් පූර්ව යටත් විජිත රාජධානිවලින් (ආර්ඩා වැනි) ව්‍යුත්පන්න වේ. ස්වෛරී නොවන රජවරුන්ට නිල, ව්‍යවස්ථාමය භූමිකාවක් නොමැති අතර, බොහෝ දුරට චාරිත්‍රානුකූල සහ දේශපාලන සහ සිවිල් බලධාරීන්ට යටත් වේ. එසේ තිබියදීත්, ඔවුන් ඔවුන්ගේ විශේෂිත ක්ෂේත්‍රයන් තුළ ප්‍රාදේශීය දේශපාලන කාරණාවලදී බලගතු භූමිකාවක් ඉටු කරන අතර බොහෝ විට මැතිවරණ සහාය සඳහා බෙනිනීස් දේශපාලනඥයන් විසින් ආචාර කරනු ලැබේ. බෙනින් රජුන්ගේ උසස් කවුන්සිලය වැනි උපදේශක කණ්ඩායම් ජාතික වශයෙන් රජවරුන් නියෝජනය කරයි.

යොමු කිරීම්

බෙනින්


Geranium é um restaurante gourmet dinamarquês, situado em Parken, no centro de Copenhaga. O chef principal é o chef dinamarquês Rasmus Kofoed, que ganhou o Bocuse d'Or em 2011. Foi o primeiro restaurante dinamarquês com três estrelas de acordo com o Guia Michelin ao lado do Noma que recebeu suas três estrelas em 2021. Em 2022, foi eleito o melhor restaurante do mundo pela lista Os 50 Melhores Restaurantes do Mundo.

História
O Restaurante Geranium foi inaugurado na primavera de 2007 em Kongens Have em Copenhague por Rasmus Kofoed e Søren Ledet. Embora o restaurante tenha recebido uma estrela Michelin em 2008, foi forçado a fechar em 2009, mas reabriu em Parken, Østerbro, em 2010.

Em março de 2013 o restaurante recebeu duas estrelas Michelin.  Em abril do mesmo ano foi nomeado o 45º melhor restaurante do mundo pela lista da San Pellegrino, The World's 50 best restaurants in 2013, o que representou uma melhoria de quatro posições, saindo da 49ª posição.  O restaurante manteve as duas estrelas Michelin para 2014.  Em 24 de fevereiro de 2016, o Geranium foi o primeiro restaurante dinamarquês a receber três estrelas Michelin. O restaurante norueguês Maaemo também recebeu três estrelas, o que fez destes dois restaurantes os primeiros restaurantes nórdicos a ter três estrelas Michelin.   Em 2022, o Geranium foi nomeado o melhor restaurante do mundo pela lista da San Pellegrino.

Referências

!Artigos com coordenadas no Wikidata
Restaurantes com estrela Michelin
Gastronomia

Geranium (restaurante)


Mara Mukuna (6. listopada 1993.) je rukometaš iz Demokratske Republike Kongo. Nastupa za domaći klub Heritage Handball i rukometnu reprezentaciju Demokratske Republike Kongo.

Natjecao se na Svjetskom prvenstvu u Egiptu 2021., gdje je reprezentacija DR Konga završila na 28. mjestu.

Izvori

Rukometaši iz Demokratske Republike Kongo

Mara Mukuna


, né le  à Bayonne, est un entraîneur français exerçant en tant que préparateur physique, auprès d'équipes de rugby à XV et de football.

Biographie
Pierre Lassus est né le  à Bayonne. Après avoir pratiqué le football au niveau amateur, il devient titulaire d'un doctorat en physiologie de l'exercice.

Il exerce tout d'abord auprès du centre de formation du club de rugby à XV du Stade montois dans les Landes voisines pendant une saison, avant d'intégrer l'Aviron bayonnais en tant que responsable performance pendant neuf ans, en divisions professionnelles du championnat de France, en Top 14 qu'en Pro D2.

En 2018, contacté par Olivier Echouafni, entraîneur de l'équipe féminine de football du Paris Saint-Germain, il devient le préparateur physique de ces dernières évoluant en première division du championnat de France.

Il retourne dans le Sud-Ouest après la saison 2019-2020 interrompue par la pandémie de Covid-19. Il prend en charge à partir de l'intersaison 2020 l'équipe de rugby de l'US Dax, pour sa première saison en Nationale, la nouvelle division fédérale mise en place en tant que passerelle entre les divisions professionnelles et les compétitions fédérales de niveau amateur. La saison suivante, il reste dans les Landes mais dans la division supérieure, signant un contrat de trois ans avec le Stade montois, alors pensionnaire de Pro D2.

Après une saison dans la préfecture landaise, il choisit de quitter le club pour rejoindre celui du Lyon OU en Top 14, en tant que responsable du pôle performance et au sein de l'équipe de préparateurs physiques.

Notes et références

Liens externes

Entraîneur français de rugby à XV
Entraîneur de l'US Dax
Entraîneur du Stade montois
Entraîneur français de football
Naissance en novembre 1984
Naissance à Bayonne

Pierre Lassus (sport)


الداسر أو المادة الدافعة هي مادة سواء كانت غازية أو سائلة أو بأي صورة أخرى تستخدم في إنتاج الطاقة أو الغاز المضغوط الذي يتم استخدامه لاحقا لخلق حركة السائل أو لتوليد الدفع (تحديدا الدسر) في المركبات أو القذائف، أو أي جسم آخر.

مراجع

تقانة نارية
ذخيرة
غازات صناعية
بالستيات
مواد دافعة

مادة دافعة


إلزه كورن Ilse Korn (1907 – 1975) هي أديبة ألمانية. نشرت أيضا تحت اسم مستعار هو كورنيليا هولم.

عملت أمينة مكتبة في لايبزج. ثم في مكتبة زاكسن الإقليمية. في عام 1933 تزوجت فيلموس كورن الذي كان شيوعيا. في عام 1943 اعتقلها الجستابو وظلت معتقلة حتى عام 1945. وبعد الحرب عينت مشرفة على شؤون المكتبات في زاكسن. ثم في وزارة الثقافة الشعبية في ألمانيا الشرقية في عام 1951. واستقالت لأسباب شخصية 1952 وتفرغت للكتابة.

من أعمالها

 مور وغربان لندن 1962
 الصقر تحت القبعة 1965
 عن ثلج اللادوجا 1973

وقد حول اثنان من كتبها إلى فيلم سينمائي وهما: مور وغربان لندن – وهانس روكله والشيطان.

روابط خارجية

مراجع

كتاب وكاتبات ألمان
مواليد 1907
مواليد في درسدن
وفيات 1975

إلزه كورن


Bolvinnus ist der Name eines gallischen Gottes, der nach der Interpretatio Romana mit Mars gleichgesetzt wird.

Die Gottheit ist durch zwei Weiheinschriften aus Bouhy (Département Nièvre) im ehemaligen Siedlungsgebiet der Senonen in der  römischen Provinz Lugdunensis belegt (CIL XIII 2899 und 2900). Die in der ersten Inschrift genannte Göttin Duna wird als eigentliche Quellgottheit der Thermalquelle des Ortes angenommen.

Siehe auch
 Liste keltischer Götter und Sagengestalten
 Keltische Religion
 Keltische Mythologie

Literatur
 Bernhard Maier: Lexikon der keltischen Religion und Kultur (= Kröners Taschenausgabe. Band 466). Kröner, Stuttgart 1994, ISBN 3-520-46601-5, S. 47.
 Bernhard Maier: Die Religion der Kelten. Götter, Mythen, Weltbild. Beck, München 2001, ISBN 3-406-48234-1, S. 85.

Weblinks
 John Rhys: Lectures on the Origin and Growth of Religion as Illustrated by Celtic Heathendom. Kessinger Publishing, 2004, S. 35.

Einzelnachweise

Gallische Gottheit

Bolvinnus


Junceira Portekiz'de Tomar belediyesine bağlı olan, 13,02 km2 yüzölçümüne sahip, 833 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Tomar

Junceira


Belvedere Ostrense (bis 1863 einfach Belvedere, im lokalen Dialekt: Bélvédé) ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Ancona in den Marken. Die Gemeinde liegt etwa 28 Kilometer westsüdwestlich von Ancona.

Geschichte
Das Castrum Belvideris wurde im 12. Jahrhundert errichtet und wurde ab dem 13. Jahrhundert von der Stadt Jesi zur Kontrolle des Zolls zwischen Esino und Misa genutzt.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in den Marken

Belvedere Ostrense


Die Albanisch-ungarischen Beziehungen (; ) stehen historisch in Zusammenhang mit Österreich-Ungarn und dem Osmanischen Reich. Ungarn ist ein enger Unterstützer Albaniens in dessen Ambitionen um eine Mitgliedschaft in der Europäischen Union.

Geschichte

Geprägt durch die jahrhundertelang währende Herrschaft der Osmanen auf der Balkanhalbinsel hegten Albanien und Ungarn lange politische Sympathien zueinander. Bei der Schlacht auf dem Amselfeld 1448 gründeten die Ungarn unter dem Heerführer Johann Hunyadi eine römisch-katholische Allianz mit der Walachei und den Albanern, die vom Prinzen Skanderbeg geführt wurden. Doch auf dessen Weg zum Schlachtort wurde seine Armee in einen serbischen Hinterhalt gelockt, der vom serbischen Despoten Đurađ Branković angeführt wurde. Branković wollte so einer Vergrößerung der römisch-katholischen Allianz entgegenwirken (mehr dazu in den Artikeln Johann Hunyadi und Schlacht auf dem Amselfeld (1448)).

Die albanisch-ungarischen Beziehungen vertieften sich dann im 20. Jahrhundert wieder. 20 Tage bevor die Albaner am 28. November 1912 ihre politische Unabhängigkeit vom Osmanischen Reich in der Hafenstadt Vlora ausriefen, bekamen sie von offizieller österreichisch-ungarischer Seite volle Unterstützung bei ihren politischen Vorhaben. Der österreichisch-ungarische Außenminister Leopold Berchtold sowie der spätere ungarische Ministerpräsident János Hadik sagten dem späteren ersten Ministerpräsident Albaniens, Ismail Qemali, politische Unterstützung für die Albaner durch die k.u.k. Doppelmonarchie zu. Von da an beginnt die albanisch-ungarische "Partnerschaft".

1938 heiratete der albanische König Ahmet Zogu die ungarische Gräfin Geraldine Apponyi, mit der er einen gemeinsamen Sohn hatte, Leka Zogu. Während des Kalten Krieges pflegten die Volksrepublik Albanien und die Ungarische Volksrepublik wirtschaftliche und politische Beziehungen unter der gemeinsamen Mitgliedschaft im Warschauer Pakt.

Während der Ungarischen EU-Ratspräsidentschaft 2011 erklärte der ungarische Ministerpräsident Viktor Orbán, dass Albanien bis Ende 2011 den EU-Kandidatenstatus erhalten sollte. Tirana bekam damals jedoch eine negative Antwort von der Europäischen Kommission. Erst im Oktober 2012 empfahl sie dann die Zusage des Kandidatenstatus für Albanien, jedoch mit drei Bedingungen (siehe auch Albanien und die Europäische Union).

Belastung der Beziehungen
Bisher wurden die Beziehungen zwischen den südost- bzw. osteuropäischen Ländern nur von einem größeren Fall zum Teil belastet. Ende Januar 2012 einigten sich Albanien und Kosovo für die Verwaltung des kosovarischen Luftraumes (über ), der seit 1999 geschlossen ist. Demnach sollte in Zukunft die albanische Zivilluftfahrtbehörde alleine die Verwaltungsaufgaben übernehmen. Dabei werden die Albaner von den Vereinigten Staaten unterstützt. Ungarn jedoch ist auch im Rennen um diesen Luftraum und wird hierbei von der NATO als geeigneter Verwalter gesehen. Weitere wirtschaftliche Belastungen traten jedoch nicht auf; Ungarn investiert jährlich Millionen von Euro in die Wirtschaft Albaniens.

Diplomatie

Albanien und Ungarn unterhalten gegenseitige Botschaften. Die ungarische Ambassade befindet sich in der Hauptstadt Tirana, die vom Botschafter Heizer Antal geleitet wird. Konsul ist Szabolcs Varga. In Budapest steht zudem die albanische Botschaft, die von der Botschafterin Mira Hoxha geleitet wird.

Einzelnachweise

Zwischenstaatliche Kooperation in Europa

Albanisch-ungarische Beziehungen


Dagslátta er forn mælieining fyrir tún eða engi, það er svæði sem einn maður er einn dag  að slá með ljá.

Heimild
 Dagslátta (Íslensk nútímaorðabók)

mælieiningar

Dagslátta


Baicangling (chinois : 白苍岭站 / pinyin : Báicānglǐng zhàn / zhuang : Camh Bwzcanghlingj) est une station de métro de la ligne 1 du métro de Nanning. Ouverte le , la station comprend trois entrées et une seule plateforme.

Situation sur le réseau
La station est située dans le district de Xixiangtang de la ville de Nanning et est la dixième station à partir de Shibu (seizième à partir de la gare de Nanning est). Elle est située de part et d'autre de la rue Hengyangxi Lu.

Histoire
La station est ouverte le .

Services aux voyageurs

Accès et accueil
Accessible les sept jours de la semaine, la station est ouverte de 6h00 à 23h00. Elle dispose de trois accès : le A, à Hengyangxi Lu (rue de Hengyang ouest), est proche de : Nantie Yijie (1ère rue Nantie), Nantie Erjie (2e rue Nantie), École intermédiaire No. 36, École expérimentale bilingue de Yucai, Hôpital populaire No. 8 de Nanning, Tribunal ferroviaire de Nanning, Marché de Baicangling, Quartier de Baicangling ; le C, à Hengyangxi Lu (rue de Hengyang ouest), est proche de : Didongkou Lu (rue Didongkou), École primaire Huaheng, Centre de recharge hydroélectrique de Nanning, Bureau de affaires civiles du district de Xixiangtang ; le D est de part et d'autre de la rue Hengyangxi Lu. cet accès comprend un ascenseur pour les personnes handicapées.

La station a deux étages au-dessous du sol et ses trois entrées sont au niveau du sol. Le premier sous-sol contient les divers commerces et postes de services, tandis que le quai central encadré par les deux voies se situe au second.

Desserte
La desserte a lieu de 7h30 à 9h00 et de 17h30 à 19h30, le métro y passe aux 6 minutes et demie, tandis qu'il passe aux 7 minutes le reste de la journée. Les premiers et derniers passages en direction de Shibu sont à 6h47 et 23h02, tandis que ceux en direction de la gare de Nanning est sont à 6h37 et 22h5

Intermodalité
La station est desservie par les autobus 8, 14, 52, 61, 62, 71, 72, 75, 204, 608 et 610.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de Nanning
 Ligne 1 du métro de Nanning

Lien externe

Station du métro de Nanning
Station de métro mise en service en 2016

Baicangling (métro de Nanning)


كيم ديكينز  ممثلة وعارضة أزياء أمريكية اشتهرت بدورها في المسلسل الأمريكي «ديدوود».

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
خريجو الأكاديمية الأمريكية للفنون المسرحية
خريجو الأكاديمية الأميركية للفنون المسرحية
خريجو جامعة فاندربيلت
خريجو مسرح لي ستراسبرغ ومعهد السينما
شخصيات إل جي بي تي من ألاباما
عارضات أزياء أمريكيات
ممثلات أفلام أمريكيات
ممثلات أمريكيات في القرن 20
ممثلات أمريكيات في القرن 21
ممثلات تلفزيون أمريكيات
ممثلات مثليات الجنس
ممثلات من ألاباما
ممثلون مثليون من الولايات المتحدة
ممثلون من هنتسفيل (ألاباما)
مواليد 1965
مواليد في هنتسفيل (ألاباما)

كيم ديكينز


|}
Lufthavnsbanen er en jernbane mellem Lindholm i Nørresundby og Aalborg Lufthavn, der åbnede for driften 13. december 2020. Banen er blandt andet lavet for at tilgodese de mange rejsende, der rejser til og fra Aalborg Lufthavn, og samtidig gøre det nemmere for dem, der kommer fra Aalborg, at komme dertil.

Baggrunden for anlæggelsen af banen var en aftale mellem partierne Socialdemokraterne, Radikale Venstre, Dansk Folkeparti og SF - Socialistisk Folkeparti, der 21. marts 2013 blev enige om at afsætte ca. 276. mio. DKK til en ny bane fra til Aalborg Lufthavn. Banen blev vedtaget ved lov af Folketinget 29. november 2016. Forundersøgelserne gik i gang i 2017 og blev efterfulgt af detailprojektering og ekspropriationer i 2018. Selve anlægsarbejdet fandt sted i 2019-2020.

Banen som sådan er en 2,8 km lang sidebane, der grener af fra Vendsysselbanen nord for Lindholm Station. Der er anlagt en ny station ved lufthavnen, hvor der også kommer et nyt klargøringsanlæg i stedet for det nuværende ved Lindholm. Undervejs er der anlagt der en bro over Lindholm Å, der samtidig omlagdes. Desuden førtes Thistedvej over banen på en ny bro.

Stationer
 Aalborg Lufthavn Station (2020)

Referencer

Eksterne henvisninger
 Banedanmark: Ny bane til Aalborg Lufthavn, hentet 4. februar 2018

Aalborg
Jernbanestrækninger i Danmark

Lufthavnsbanen


Bufniță moartă este o pictură în ulei pe pânză din 1881 realizată de pictorul francez Édouard Manet. Una dintre puținele naturi statice legată de vânătoare în opera lui Manet, înfățișează o bufniță moartă atârnată cu capul în jos pe o masă, ca trofeu de vânătoare. Bufniță moartă face parte dintr-o serie de naturi statice pe care Manet le-a pictat în același an la Versailles, în timpul recuperării sale ca urmare a unei boli grave. Există precedente pentru această lucrare morbidă în pictura naturii statice franceze a secolului al XVIII-lea și în pictura naturii statice olandeză a secolului al XVII-lea (de exemplu, Chardin și Weenix). Pictura se află în colecția Fundației E.G. Bührle din Zürich.

Referințe
 Hans Jucker, Theodor Müller, Eduard Hüttinger: Sammlung Emil G. Bührle. Kunsthaus Zürich, Zürich 1958.
 George Mauner: Manet – the still life paintings. Harry N. Abrams, New York 2000,

Picturi din 1881
Picturi realizate de Édouard Manet

Bufniță moartă


Die Scottish Premier League wurde 1999/2000 zum zweiten Mal ausgetragen. Es war zudem die 103. Austragung der höchsten Fußball-Spielklasse innerhalb der Scottish Football League, in welcher der Schottische Meister ermittelt wurde. In der Saison 1999/2000 traten 10 Vereine in insgesamt 36 Spieltagen gegeneinander an. Jedes Team spielte jeweils zweimal zu Hause und auswärts gegen jedes andere Team. Bei Punktgleichheit zählte die Tordifferenz.

Die Glasgow Rangers gewannen zum insgesamt 49. Mal in der Vereinsgeschichte die schottische Meisterschaft. Die Gers qualifizierten sich als Meister für die Champions League Saison-2000/2001. Der Zweit- und Drittplatzierte, Celtic Glasgow und Heart of Midlothian, sowie der unterlegene Pokalfinalist FC Aberdeen qualifizierten sich für den UEFA-Pokal.

Da die Liga für die folgende Saison auf zwölf Teams aufgestockt wurde, gab es in dieser Spielzeit keinen Absteiger. Mit 25 Treffern wurde Mark Viduka von Celtic Glasgow Torschützenkönig.

Statistik

Abschlusstabelle

Siehe auch
 Edinburgh Derby
 Dundee Derby
 New Firm
 Old Firm
 Liste der Torschützenkönige der Scottish Premier Division

Einzelnachweise

Weblinks
 Scottish Premier League 1999/2000 bei statto.com
 Scottish Premier League 1999/2000 in der Datenbank der Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
 Scottish Premier League 1999/2000 bei www.kicker.de

1999/2000
Fußballsaison 1999/2000

Scottish Premier League 1999/2000


U matematičkoj analizi, Leibnizov kriterij je metoda koja se koristi da se pokaže da je izmjenični (alternirani) red konvergentan kada njegovi članovi opadaju po apsolutnoj vrijednosti i kada je niz tih članova konvergentan s limesom u nuli. Ovaj test je koristio njemački matematičar i filozof Gottfried Leibniz te je po njemu i nazvano ovo pravilo.

Ovaj test je samo dovoljan, no ne i nužan uvjet, tako da neki konvergentni alternirani nizovi mogu pasti na prvom dijelu testa.

Iskaz teorema
Ako je ,  opadajući nula-niz (niz s limesom u nuli), tada je alternirani red  konvergentan i za njegovu sumu  i njegov -ti ostatak  vrijedi  te je

Ako je pak , dokaz se provodi posve analogno.

Dokaz
Iz relacija  i , vidimo da niz  monotono raste, a da niz  monotono pada. Također, iz  vidimo da je niz  ograničen odozgo sa , a da je niz  ograničen odozdo sa  pa su oba ova niza konvergentna. Dakako, postoje  i  u . Zato imamo da vrijedi

 i zaključujemo da je  pa niz  konvergira k , što znači da je .

Sada iz  slijedi , tj. . (*)

Preostaje još ocijeniti -ti ostatak . Iz  koristeći (*) zaključujemo da je , što je i trebalo pokazati.

Izvori

Matematika

Leibnizov kriterij


Obični bezlistac (grozdasti bezlistac, lat. Hypopitys monotropa; sin. Monotropa hypopitys), vrsta mikoheterotrofne trajnice iz porodice vrjesovki rasprostranjene po Europi, Aziji i Sjevernoj Americi, ima je i u Hrvatskoj.

Obični bezlistac naraste od 15-25 cm (6-10 inča), sablasno je blijede boje, ponekad žučkaste pa i crvene. Može godinu dana ili više može provesti pod zemljom. Ne stvara klorofil, a hranu uz pomoć gljiva uzima od domaćina, obično bora, pa joj i ime slobodno prevedeno znači »pustinjak koji raste pod borovim drvetom«. Stabljika je jednostavna, usptravna i mesnata.

Vrijeme cvjetanja je od srpanj do kolovoza.

Nekada je uključivan u rod Monotropa (bezlistac). Postoje brojni sinonimi

Izvori

Vrjesolike

Obični bezlistac


Principesa X este o sculptură din bronz lustruit realizată de Constantin Brâncuși în 1916. Are forma unui falus stilizat. Din cauza acestei forme provocatoare, considerată obscenă, a fost retrasă de la expoziția Salon des indépendants din 1920, iar Brâncuși a păstrat-o toată viața în posesia sa. Se află în prezent la Musée national d'art moderne de la Centrul Cultural "Georges-Pompidou" din Paris.

Lucrarea este inspirată de prințesa Marie Bonaparte.

Referințe

Vezi și
 Lista sculpturilor lui Constantin Brâncuși

Legături externe

 Sit web oficial despre Brâncuși

 Falusul în opera lui Brâncuși. Cum a văzut-o genialul sculptor pe frigida prințesă Marie Bonaparte și cum a apărut "Sula lui Tătărăscu"

Sculpturi de Constantin Brâncuși
Sculpturi din 1916

Principesa X