The National Assembly of the Republic of Korea, often shortened to the National Assembly in domestic English-language media, is the unicameral national legislature of South Korea. Elections to the National Assembly are held every four years. The latest legislative elections were held on 15 April 2020. The National Assembly has 300 seats, with 253 constituency seats and 47 proportional representation seats; 30 of the PR seats are assigned on additional member system, while 17 PR seats use the parallel voting method.

The unicameral assembly consists of at least 200 members according to the South Korean constitution. In 1990 the assembly had 299 seats, 224 of which were directly elected from single-member districts in the general elections of April 1988. Under applicable laws, the remaining seventy-five representatives were elected from party lists. By law, candidates for election to the assembly must be at least thirty years of age. As part of a political compromise in 1987, an earlier requirement that candidates have at least five years' continuous residency in the country was dropped to allow Kim Dae-jung, who had spent several years in exile in Japan and the United States during the 1980s, to return to political life. The National Assembly's term is four years. In a change from the more authoritarian Fourth Republic and Fifth Republic (1972–80 and 1980–87, respectively), under the Sixth Republic, the assembly cannot be dissolved by the president.

Current composition

Structure and appointment

Speaker
The constitution stipulates that the assembly is presided over by a Speaker and two Deputy Speakers, who are responsible for expediting the legislative process. The Speaker and Deputy Speakers are elected in a secret ballot by the members of the Assembly, and their term in office is restricted to two years. The Speaker is independent of party affiliation, and the Speaker and Deputy Speakers may not simultaneously be government ministers.

Negotiation groups
Parties that hold at least 20 seats in the assembly form floor negotiation groups (, Hanja: 交涉團體, RR: ), which are entitled to a variety of rights that are denied to smaller parties. These include a greater amount of state funding and participation in the leaders' summits that determine the assembly's legislative agenda.

In order to meet the quorum, the United Liberal Democrats, who then held 17 seats, arranged to "rent" three legislators from the Millennium Democratic Party. The legislators returned to the MDP after the collapse of the ULD-MDP coalition in September 2001.

Legislative process

To introduce a bill, a legislator must present the initiative to the Speaker with the signatures of at least ten other members of the assembly. The bill must then be edited by a committee to ensure that the bill contains correct and systematic language. It can then be approved or rejected by the Assembly.

Committees
There are 17 standing committees which examine bills and petitions falling under their respective jurisdictions, and perform other duties as prescribed by relevant laws.

 House Steering Committee
 Legislation and Judiciary Committee
 National Policy Committee
 Strategy and Finance Committee
 Education Committee
 Science, ICT, Broadcasting and Communications Committee
 Foreign Affairs and Unification Committee
 National Defense Committee
 Public Administration and Security Committee
 Culture, Sports and Tourism Committee
 Agriculture, Food, Rural Affairs, Oceans and Fisheries Committee
 Trade, Industry, Energy, SMEs and Startups Committee
 Health and Welfare Committee
 Environment and Labor Committee
 Land Infrastructure and Transport Committee
 Intelligence Committee
 Gender Equality and Family Committee

Election

The National Assembly has 300 seats, with 253 constituency seats under FPTP and 47 proportional representation seats. With electoral reform taken in 2019, the PR seats apportionment method was replaced by a variation of additional member system from previous parallel voting system, although 17 seats were temporarily assigned under parallel voting in the 2020 South Korean legislative election.

As per Article 189 of Public Official Election Act, the PR seats are awarded to parties that have either obtained at least 3% of the total valid votes in the legislative election or at least 5 constituency seats. The number of seats allocated to each eligible party are decided by following formula:

where

  = total number of seats in the National Assembly.
  = number of seats obtained by ineligible parties and independents.
  = number of constituency seats obtained by the party.
  = total number of seats allocated for additional member system.

If the integer is less than 1, then  is set to 0 and the party does not get any seats. Then the sum of initially allocated seats are compared to total seats for additional member system, and recalculated.

Final seats are assigned through the largest remainder method, and if the remainder is equal, the winner is determined by lottery among the relevant political parties.

The voting age was also lowered from 19 to 18 years old, expanding the electorate by over half a million voters.

Legislative violence
From 2004 to 2009, the assembly gained notoriety as a frequent site for legislative violence. The Assembly first came to the world's attention during a violent dispute on impeachment proceedings for then President Roh Moo-hyun, when open physical combat took place in the assembly. Since then, it has been interrupted by periodic conflagrations, piquing the world's curiosity once again in 2009 when members battled each other with sledgehammers and fire extinguishers. The National Assembly since then have preventive measures to prevent any more legislative violence.

History

First Republic

Elections for the assembly were held under UN supervision on 10 May 1948. The First Republic of Korea was established on 17 July 1948 when the constitution of the First Republic was established by the Assembly. The Assembly also had the job of electing the president and elected anti-communist Syngman Rhee as president on 10 May 1948.

Under the first constitution, the National Assembly was unicameral. Under the second and third constitutions, the National Assembly was to be bicameral and consist of the House of Representatives and the House of Councillors, but in practice the legislature was unicameral because the House of Representatives was prevented from passing the law necessary to establish the House of Councillors.

Second Republic

Third Republic

Since the reopening of the National Assembly in 1963 until today, it has been unicameral.

Fourth Republic

Fifth Republic

Sixth Republic

Members
List of members of the South Korean Constituent Assembly
List of members of the National Assembly (South Korea), 1950–1954
List of members of the National Assembly (South Korea), 1954–1958
List of members of the National Assembly (South Korea), 1981–1985
List of members of the National Assembly (South Korea), 1985–1988
List of members of the National Assembly (South Korea), 1988–1992
List of members of the National Assembly (South Korea), 1992–1996
List of members of the National Assembly (South Korea), 1996–2000
List of members of the National Assembly (South Korea), 2000–2004
List of members of the National Assembly (South Korea), 2004–2008
List of members of the National Assembly (South Korea), 2008–2012
List of members of the National Assembly (South Korea), 2012–2016
List of members of the National Assembly (South Korea), 2016–2020
List of members of the National Assembly (South Korea), 2020–2024

Gallery

See also
List of political parties in South Korea
Politics of South Korea
National Assembly TV
Supreme People's Assembly, the North Korean legislature
2019 South Korean Capitol attack

Notes

References

U.S. Library of Congress Country Studies

Korea, South
Government of South Korea
South Korea

National Assembly (South Korea)


Moštanica (Mošćanica, Mošćenica), gradsko naselje Petrinji, Hrvatska

BiH:
 Mošćanica (Zenica, BiH), naselje
 Mošćanica (Stari Grad Sarajevo, BiH), naselje
 Mošćanica (jezero u BiH), jezero kod Zenice
 Mošćanica (rijeka u BiH), rječica u Sarajevu

Mošćanica


Le  d'artillerie, était une unité d'artillerie de l'armée française spécialisée dans la lutte antiaérienne.

Création et différentes dénominations

Colonels et chefs de corps

Historique des garnisons, combats et batailles

Création

Au cours de la Première Guerre mondiale qui voit l'avènement de l'aviation de guerre, les premières unités de lutte antiaérienne se mettent en place dans les deux camps. En France, cette mission est confiée à l'artillerie de l'Armée de terre. Le  janvier 1920 est créé le  régiment de défense contre aéronef ( RDCA). Maintenant rattaché à l'aéronautique militaire, le  RDCA est cependant formé par des éléments transférés de l'artillerie : le  d'artillerie fournit au  RDCA son état-major et son peloton hors-rang, le  régiment d'artillerie fournit ses batteries 1, 2, 25 et 17, équipées d'autocanons de 75mm, le  d'artillerie fournit les compagnies de projecteurs  et 14, le  d'infanterie territoriale fournit la compagnie de mitrailleuses  et l'aérostation fournit la compagnie d'aérostatiers . Initialement formé d'un groupe unique, le régiment est renforcé d'un second groupe le  janvier 1921. Le 25 août 1922, il est décidé de transférer à l'artillerie toutes les formations de DCA qui étaient subordonnées à l'aéronautique. En pratique, le transfert a lieu entre avril 1923 et janvier 1924.

Entre-deux-guerres

Désormais unité de l'arme de l'artillerie, le  RDCA prend l'appellation de  régiment d'artillerie de défense contre aéronefs ( RADCA) le  janvier 1924. Outre le groupe d'état-major stationné au fort de Romainville, le régiment est composé de cinq groupes de canons. Les  et  groupes, composés de quatre batteries d'autocanons de 75mm, sont basés au fort de Romainville et au fort de Noisy. Ce dernier abrite également l'une des deux batteries du  groupe, la seconde occupant le fort de Rosny où se trouve également deux batteries du  groupe. Le  groupe, spécialisé dans les projecteurs, est basé au fort de Noisy.

De 1924 à 1935, ces groupes connaissent un certain nombre de remaniements et de transferts, consécutifs notamment à des changements de matériel. Le régiment passe en effet progressivement des autocanons vers des postes de tir sur plate-forme. En 1928, un  groupe de projecteur est formé à Chartres puis devient groupe de canons en 1934. Un  groupe équipé d'autocanons est créé à Tours en 1933.

Seconde Guerre mondiale
Lors de la mobilisation de 1939, les différentes batteries du  RADCA sont détachées pour former 16 groupes de DCA et de projecteurs, ainsi que 75 batteries indépendantes. Les groupes, principalement affectés à la défense anti-aérienne de Paris, sont équipés des canons de 75mm ainsi que de Bofors 40 mm et de canons de 25 mm antiaérien Hotchkiss. Après avoir participé à la drôle de guerre et à la bataille de France, le  RADCA fait les frais de l'armistice du 22 juin 1940 et est dissous le 5 août suivant.

De 1945 à nos jours
Après la victoire et la mise en place du gouvernement provisoire de la République française, le régiment est recréé le  mars 1945 sous l'appellation de  régiment d'artillerie des forces terrestres anti-aériennes ( RAFTA). Équipé de canon de 88mm pris aux allemands, il retrouve le fort de Romainville bien que certaines de ses batteries soient détachées à Provins et à Nogent-sur-Seine. Le 15 février 1947, le  RAFTA devient  régiment d'artillerie antiaérienne ( RAA). À la fin de l'année 1955, le  RAA participe aux opérations françaises lors de la révolution du Roi et du Peuple au Maroc. Le  groupe du régiment est basé à Meknès alors que le  s'installe à Marrakech. Pendant deux ans, ils participent à la protection des installations françaises avant d'être déplacés vers le pays voisin pour participer à la guerre d'Algérie.

Lors de l'appel au contingent en septembre 1955, des appelés du  manifestent leur opposition, organisant notamment une messe pour la paix à l'Église Saint-Séverin de Paris. Basées à Touggourt et à Zéralda, les unités du  RAA opérent en Algérie jusqu'en 1962 puis retournent en métropole et s'installent au camp de Sissonne où le régiment est dissous le 31 août de la même année.

Il renaît cependant moins d'un an plus tard après l'acquisition par la France de missiles antiaériens MIM-23 Hawk. De janvier à mars 1963, des cadres de l'artillerie française sont détachés à Fort Bliss aux États-Unis pour y être formé sur le Hawk par leurs homologues américains. De retour en france, le détachement français est basé à Nîmes et récrée le 8 mai 1963 le  RAA qui devient le premier régiment Hawk de l'Armée française. Le 30 juin 1964, en plus de sa mission d'unité opérationnelle, le régiment devient unité support de l'école de spécialisation de l'artillerie antiaérienne (ESAA), héritant ainsi de missions d'instruction. Le  RAA est alors formé d'une batterie de commandement, de deux batteries opérationnelles Hawk, d'une batterie de canons de 40mm et d'un groupement d'instruction.

Le  novembre 1970, le  RAA prend l'appellation de  régiment d'artillerie et reçoit en 1977 les premiers systèmes Roland. Après la disparition de l'ESAA, le 401 passe sous tutelle de l'école de l'artillerie et est transféré à Draguignan le  août 1983. Lors de l'opération Épervier de 1986 à 1989, plusieurs cadres du 401, spécialistes du Hawk, sont détachés au Tchad dans les rangs des  et  régiments d'artillerie. Intégré au  corps d'armée le  septembre 1993, le  RA est définitivement dissous à Draguignan le 30 juin 1997.

Traditions

En tant qu'unité d'artillerie, le  RA fête la Sainte-Barbe.

Insigne
L'insigne du , fabriqué en métal par Arthus-Bertrand en 1938, montre deux tubes antiaériens pointés vers le ciel et deux faisceaux de projecteurs qui se croisent. Sur le tout l'insigne porte les armoiries de la ville de Paris.

L'insigne du  RA se compose d'un écusson bleu chargé d'un missile Hawk d'argent chevauché par un aigle d'or.

Devise

 "Droit au but"

Drapeau

Héritier d'unités de DCA ayant opéré durant la Première Guerre mondiale, le drapeau du  RA porte sur ses plis l'inscription Grande Guerre 1914-1918.

Personnalités ayant servi au sein du bataillon

 Robert Kaskoreff (1909-1988), résistant français, Compagnon de la Libération.

Voir aussi

Articles connexes
 Artillerie
 Lutte antiaérienne
 Liste des régiments d'artillerie français
 École de l'artillerie

Liens externes

  Bas'Art - Site associatif sur l'artillerie
  École de l'artillerie - Site officiel
  Musée de l'artillerie - Site officiel

Bibliographie

 .

Notes et références

Unité d'artillerie française dissoute
Unité ou formation militaire créée en 1920
Unité ou formation militaire dissoute en 1997
Unité militaire française de la Seconde Guerre mondiale
Unité militaire française de la guerre d'Algérie

401e régiment d'artillerie


Altuğ Taner Akçam (d. 23 Ekim 1953; Ölçek, Ardahan), Türk tarihçi ve sosyolog.

Taner Akçam, Ahıska Türküdür. ODTÜ İdari İlimler Fakültesinden mezun olmuştur.  1973'ten sonra ODTÜ-DER, ADYÖD gibi derneklerin kurucuları arasında yer alan Akçam, 1975'te yayına başlayan Devrimci Gençlik dergisinin sorumlu yazı işleri müdürü olarak, dergide komünizm ve Kürtçülük propagandası yapıldığı iddiasıyla yargılandı ve 1976'da tutuklandı, 1977'de 9 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 12 Mart 1977'de Ankara Merkez Kapalı Cezaevi'nden kaçtı.
1978-1995 yılları arasında Almanya'da siyasi mülteci olarak yaşadı. 1988 yılında Hamburg Sosyal Araştırmalar Enstitüsü'nde çalışmaya başladı. 1995'te Hannover Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nde "İttihat ve Terakki Yargılamaları ve Ermeni Kırımı" konulu doktora çalışmasını tamamladı. Aynı üniversitede profesörlük tezini hazırladı. Akçam, Minnesota Üniversitesi Tarih Bölümü'nde görev yapıyor.

Taner Akçam'ın akademik çalışmaları Taşnak Partisi'nin siyasi ajandası doğrultusunda yayın yapan Zoryan Enstitüsü tarafından desteklenmektedir. Amerikalı tarihçi Edward J. Erickson, Akçam'ın Ermeni Soykırımı iddiası üzerindeki çalışmalarını Akçam'ın yeterli akademik altyapıya sahip olmaması gerekçesiyle eleştirmiştir.

Tehcir ve Türk-Ermeni tarihi üzerine çalışmaları
Taner Akçam, akademik kariyeri boyunca Osmanlı Ermenilerini konu alan birçok eser kaleme aldı; çalışma alanlarına 1915 Tehcir politikası ve 1919 İstanbul yargılamaları girmektedir. 1915 Olayları sırasında Ermenilere yapılan muamelenin 1948 Birleşmiş Milletler Soykırım Antlaşması uyarınca "soykırım" olarak nitelendirilebileceğini savunan ve Türklere karşı yapılan katliamları göz ardı eden argümanlar öne sürdü. Bu sebeple araştırmacılar Taner Akçam'ın 1915 tartışmalarında katı bir şekilde Ermeni yanlısı bir tutum izlediğini belirtmektedirler.

Akçam, tezini ispatlamak için arşivlerde Osmanlı Ermenilerine konu alan birçok belge üzerine çalıştı ancak atıfta bulunduğu belgelerden bazılarının sahte olduğu veya onun bu belgeleri bağlamından çıkarılarak kullandığı tarihçiler ve Osmanlı arşivi uzmanları tarafından ortaya konulmuştur. Bu belgelerden en ünlüleri Andonyan Belgeleri, Sarkis Torosyan'ın Anıları, 29 Ağustos 1915 tarihli Talat Paşa telgrafı ve 1919 yargılamalarında kullanılan dava dosyalarıdır.

1919-1920 İstanbul yargılamaları
Taner Akçam, 2006 yılında A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility (Utanç Verici Bir Eylem: Ermeni Soykırımı ve Türk Sorumluluğu Meselesi) adlı bir kitap yayımladı. Bu, onun 1999 yılında yayımlanan İnsan Hakları ve Ermeni Sorunu adlı eski bir kitabını kapsamlı bir şekilde yeniden ele alan bir İngilizce baskıydı. Kitap ağırlıklı olarak Vahakn Dadrian tarafından önceden yapılan çalışmalara dayanmaktaydı ve az sayıda yeni bilgi vermekteydi.

Kitaptaki delillerin önemli bir kısmı 1919-1920 yıllarında İstanbul'da Birinci Dünya Savaşı sırasında "savaş suçu" işledikleri iddiasıyla yargılanan Türk subaylarının ve önderlerinin davalarına dayanmaktadır. Davalar muzaffer İtilaf Devletlerinin denetiminde yürütülmüştü ve bütün sorumluluğu İttihatçılara yükleyerek işin içinden sıyrılmaya çalışan, savaş sonrası başa geçen Osmanlı hükûmeti tarafından desteklenmişti. Soruşturma ve kovuşturma sürecine İtilaf Devletlerinin müdahalesi, Osmanlı hükûmetinin tutumu ve sanıkların haklarının korunmaması davanın güvenilir olmadığını ortaya koydu. İttihatçılara karşı bir figür olan Refik Halit Karay, sanıklardan birisi olan Falik Rıfkı Atay'ın idamının mahkemeden önce kararlaştırıldığını yazmaktadır. Taner Akçam, eserinde davaya ait savcının iddianamesini ve hakimin kararını bunları göz önünde bulundurmadan kullandığı için eseri eleştirlere maruz kaldı.

29 Ağustos 1915 tarihli Talat Paşa telgrafı
Taner Akçam, 2011 yılında The Young Turks' Crimes Against Humanity (Jön Türklerin İnsanlık Suçları) adlı bir kitap yayımladı. Kitaptaki en ünlü bölümlerden birisi Talat Paşa'ya ait bir telgrafta geçen "Ermeni Meselesi hallolunmuştur" yazısıydı. Taner Akçam, bu sözün "soykırım"ın bir delili olduğunu iddia etmişti. Hikmet Özdemir ve Yusuf Sarınay'ın çalışmalarında belgenin tamamının transkripsiyonu yer almaktadır ve burada Akçam'ın iddia ettiğinin aksine Talat Paşa'nın Ermenilerin korunması için önlemlerin alınmasını ve Ermenilere karşı suç işleyenlerin yargılanmasını istediği yazmaktadır.

Sarkis Torosyan'ın anıları
Taner Akçam, 2013-2017 yılları arasında Sarkis Torosyan'ın anıları hakkında, akademik çevrelerce tenkit edilen bir dizi tartışmalı makale yayımladı. 2012 yılında Sarkis Torosyan adlı bir Osmanlı Ermenisinin anılarının Türkçe çevirisi basıldı. Kitap, ilk defa 1947 yılında İngilizce yayımlanmıştı ve güya Osmanlı'da asker olan bir Ermeninin sonradan Ermenilere yapılan katliamı görünce taraf değiştirerek Osmanlı'ya karşı olan savaşını anlatıyordu. Yapılan incelemelerde kitapta tarihi gerçeklelerle uyuşmayan bilgiler bulunduğu ve içindeki Osmanlıca metinlerde dil bilgisi hataları içerdiği tespit edildi. Örneğin kitaptaki bir bölümde Enver Paşa, Torosyan'a "İngilizler Çanakkale'de karaya çıkarma yapıp ilerleyerek İstanbul'u almayı başarabilirler mi?" diye sorar ama bunu sorması mantıksızdır çünkü İngilizlerin Çanakkale'ye çıkarma yapmaktaki amacı İstanbul'u karadan ilerleyerek işgal etmek değil, Gelibolu'daki kıyı tabyalarını ele geçirerek donanmanın Boğaz'dan güvenli bir şekilde geçmesini sağlamaktı. Anıların tutarsızlıklarını tespit edenler arasında hem "soykırım" tezini destekleyen Halil Berktay gibi hem de teze karşı olan Hakan Erdem gibi tarihçiler vardı ve kısa sürede akademisyenler arasında Torosyan'ın anılarının kurmaca olduğu konusunda bir fikir birliği oluştu. Fakat anılar üzerine yapılan tartışmaların çoğunun Türkçe literatürde gerçekleşmesi, yurt dışında yaşayan yabancı akademisyenlerin belgelerin sahteliğinden bihaber olmasına yol açtı. Taner Akçam ve anıların gerçekliğini savunan başka bir akademisyen Ayhan Erdem, Türk tarihçilere karşı Avrupa kamuoyundaki ön yargılı tutumdan faydalanarak, Türk halkının Torosyan'ın "gerçek" anılarını "soykırım inkarcılığı" ve "siyasi bağnazlık" sebebiyle reddettikleri şeklinde yanlış söylemlerde bulundular. Taner Akçam'ın akademik etiğe uygun olmayan bu eylemleri, onun akademik itibarının zedelenmesine neden oldu.

Andonyan belgeleri
Taner Akçam, 2018 yılında Killing Orders: Talat Pasha's Telegrams and the Armenian Genocide (Öldürme Emirleri: Talat Paşa Telgrafları ve Ermeni Soykırımı) adlı bir kitap yayımladı. Burada bir Osmanlı memuru olan Naim Bey'e ait olduğu iddia edilen evrakları inceledi. Bu evraklar 1915 araştırmaları açısından çok önemlidir çünkü Ermenilerin katledilmesine dair emirler içermektedir fakat 1983 yılında iki Türk tarihçi Şinasi Orel ve Süreyya Yuca bu belgelerin sahte olduğunu ispatladığı için akademik çevrelerce ciddi bir delil olarak dikkate alınmamaktaydı. Taner Akçam'ın Killing Orders adlı çalışması bu belgelerin gerçekliğini ispatlama girişimiydi. Kitabı inceleyen araştırmacılar Ömer Lütem ve Yiğit Alpogan kitabın evrakların gerçekliğini ispatlamada başarısız olduğu dile getirdi.

"Yüzde on" tartışması
Taner Akçam, Ermeni Meselesi Hallolunmuştur kitabında savaş zamanı Osmanlı hükumetinin "soykırım" kastını Osmanlı belgelerini kullanarak ispatlamaya çalıştı. Akçam'ın argümanına göre Osmanlı hükumeti, iskan bölgesinde yaşayacak Ermeni nüfusunun Müslüman nüfusunun %10'unu geçmemesini hedefliyordu. Akçam'ın hesaplamalarına göre iskan bölgesindeki Müslüman nüfusun %10'u (yak. 168.000) tehcir edilen Ermenilerin sayısından (yak. 500.000) az olduğu için bu, Ermenilerin bir kısmının -ona göre- sistematik olarak yok edilmesi gerektiği anlamına geliyordu. Tarihçi Fuat Dündar, Toplumsal Tarih dergisinde yayınladığı bir eleştiri yazısında buna karşı çıktı. Dündar'ın bulgularına göre %10 sınırını aşan Ermeni nüfusu kent merkezi dışında kalan, "Ermeni mıntıkaları" denilen mülteci kamplarına yerleştirildi. Dündar, aynı zamanda Taner Akçam'ın kendi kullandığı belgede de bu bilgi bulunmasında rağmen Akçam'ın bunu gözden kaçırdığına dikkat çekti. Tartışma, Taner Akçam'ın 1915 Yazıları ve Fuat Dündar'ın aynı dergide yayınladığı başka bir makale üzerinden farklı konulara kayarak devam etti.

Kitapları

Türkçe
İşkenceyi Durdurun - İnsan Hakları ve Marksizm (1991, Ayrıntı Yayınları)
Siyasi Kültürümüzde Zulüm ve İşkence (1992, İletişim Yayınları)
Türk Ulusal Kimliği ve Ermeni Sorunu (1992, İletişim Yayınları)
İslamda Hoşgörü ve Sınırları (1994, Başak Yayınları)
Türkiye'yi Yeniden Düşünmek (1996, İletişim Yayınları)
İnsan Hakları ve Ermeni Sorunu (1999, İmge Kitabevi)
Ermeni Tabusu Aralanırken: Diyalogdan Başka Çözüm Var mı? (2000, Su Yayınevi)
Ermeni Meselesi Hallolunmuştur: Osmanlı Belgelerine Göre Savaş Yıllarında Ermenilere Yönelik Politikalar (2008, İletişim Yayınları)
Tehcir ve Taktil: Divan-ı Harb-i Örfi Zabıtları - İttihad ve Terakki'nin Yargılanması 1919-1922 (2009, İstanbul Bilgi Üniversitesi)
1915 Yazıları (2010, İletişim Yayınları)
Kanunların Ruhu: Emval-i Metruke Kanunlarında Soykırımın İzini Sürmek (2012, İletişim Yayınları)
Ermenilerin Zorla Müslümanlaştırılması (2014, İletişim Yayınları)
Naim Efendi'nin Hatıratı ve Talat Paşa Telgrafları - Krikor Gergeryan Arşivi (2016, İletişim Yayınları)

İngilizce
From Empire to Republic: Turkish Nationalism and the Armenian Genocide (2004, Zed Books)
A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility (2006, Metropolitan Books)
Judgment at Istanbul: The Armenian Genocide Trials (2011, Berghahn Books)
The Young Turks' Crime Against Humanity: The Armenian Genocide and Ethnic Cleansing in the Ottoman Empire (2012, Princeton University Press)
 Killing Orders: Talat Pasha's Telegrams and the Armenian Genocide (2018)

Kaynakça

Yaşayan insanlar
1953 doğumlular
Ardahan doğumlular
Ahıska Türkleri
20. yüzyıl Türk tarihçileri
21. yüzyıl Türk tarihçileri
Almanya'daki Türk göçmenler
Türk sosyologlar
Türk komünistler
Ermeni Soykırımı iddialarını kabul edenler
Türkiye tarihçileri
Clark Üniversitesi öğretim üyeleri
Türkiye'nin müdahil olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi davaları
Taraf (gazete) kişileri

Taner Akçam


Der Family Circle Cup 2007 war ein Tennis-Sandplatzturnier für Frauen in Charleston. Es war als Turnier der Tier I-Kategorie Teil der WTA Tour 2007. Das Turnier fand vom 9. bis 15. April 2007 statt.

Das Finale im Einzel bestritten Jelena Janković und Dinara Safina, das Janković in zwei Sätzen gewann. Im Doppel gewann die Paarung Yan Zi und Zheng Jie in zwei Sätzen gegen Peng Shuai und Sun Tiantian.

Qualifikation

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Halbfinale, Finale

Obere Hälfte

Obere Hälfte 1

Obere Hälfte 2

Untere Hälfte

Untere Hälfte 1

Untere Hälfte 2

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks

Turnier der WTA Tour 2007
Tennisturnier in Charleston (South Carolina)

Family Circle Cup 2007


Hundeliv er en dansk dramafilm instrueret af René Frelle Petersen fra 2016.

Medvirkende
 Julie Andersen som Sofia
 Simone Lykke som Olivia
 Alexandre Willaume som Adam
 Allan Hyde som William
 Henning Valin Jakobsen som Lars
 Camilla Bendix som Kirsten
 Bjarne Henriksen som Politichefen
 Adam Brix som Thomas
 Søren Poppel som Alex
 Martin Hylander Brucker som Henrik

Eksterne henvisninger

Dramafilm fra Danmark
Danske film fra 2016

Hundeliv (film)


Charles-Éléonore Dufriche-Desgenettes (Alençon, 10 de agosto de 1778 – Paris, 25 de abril de 1860) foi um padre francês que fundou a Arquiconfraria do Santo e Imaculado Coração de Maria.

Biografia
Foi ordenado sacerdote em 1805 e estava na diocese de Séez. Foi pároco da Igreja de Nossa Senhora das Vitórias em Paris desde 1832.

Em 3 de dezembro de 1836, teve a ideia de consagrar a paróquia ao Imaculado Coração para a conversão dos pecadores. Em 11 de dezembro, ela criou um grupo de fiéis para a conversão dos pecadores sob a proteção do Imaculado Coração. Com base nisso, fundou a Arquiconfraria do Imaculado Coração, que foi aprovada pelo Papa Gregório XVI em 1838.

Referências

Nascidos em 1778
Mortos em 1860
Padres católicos da França

Charles-Éléonore Dufriche-Desgenettes


ස්කන්ධ මාරු වීම යනු භෞතික පද්ධති තුළ පරමාණු හා අණු අණුකව හා සංවහනයෙන් ගමන් කිරීමේ භෞතික ක්‍රියාවලිය සඳහා ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ දී බහුලව භාවිතා වන වදනයි. ස්කන්ධ මාරුවීම්වලට තරල ගලා යාම හා වෙන් කිරීම් ඒකක ක්‍රියාවලි ඇතුලත් වේ. ස්කන්ධ මාරු වීම් ක්‍රියාවලිවලට බහුල උදාහරණ කිහිපයක් නම් ජලාශයකින් වායුගෝලයට ජලය වාෂ්ප වීම හා වැවක, ගංඟාවක හා මුහුදක ස්වාභාවික හෝ කෘත්‍රීම ලක්ෂ්‍ය ප්‍රභව මඟින් රසායනික අශුද්ධතා විසරණය වීමයි. භාගික ආසවන කුළුණු වැනි උපකරණවල සංරචක වෙන්වීම සඳහා හේතු වන්නේ ද මෙම ස්කන්ධ මාරුවීමයි. තාප ස්කන්ධ හුවමාරුවලට වන HVAC උදාහරණ වනුයේ සිසිලන අටළු හා වාෂ්පීකරණ සිසිලකයයි. ඒවායේ දී ජලය වාෂ්ප වීම ද්‍රවය ලෙස ඉතිරිව ඇති කොටස සිසිල් කරන අතර ඒ හරහා යන වාතය සිසිල් කිරීම හා තෙතමනය කිරීම සිදු කරයි.

ස්කන්ධ මාරුවීම් සඳහා එලවුම් බලය වන්නේ සාන්ද්‍රණයේ වෙනස් වීමයි. අණුවල අක්වක් චලිතය අධි සාන්ද්‍ර ප්‍රදේශයක සිට අඩු සාන්ද්‍ර ප්‍රදේශයක් දක්වා ස්කන්ධ ගෙන යාමට හේතු පාදක වේ. මාරු වූ ස්කන්ධ ප්‍රමාණය ස්කන්ධ මාරු සංරචකවල ගණනය කිරීම් හා යෙදීම තුළින් ප්‍රමාණනය කළ හැකිය. ස්කන්ධ මාරු වීම නිසා යම් සංරචකයක පදාර්ථ තුලනය වීමක් සිදු කරන රසායනික ඉංජිනේරුමය ගැටලුවලදී එය විශාල යෙදීම් ප්‍රමාණයක් අයත් කර ගනී.

තාරකා විද්‍යාවේ දී ස්කන්ධ මාරු වීම යනු පදාර්ථය යම් වස්තුවකට, සාමාන්‍යයෙන් තාරකාවකට, ගුරුත්වාකර්ෂණ බලයකින් බැඳීමෙන් ඇති වන ක්‍රියාවලියකි. තාරකාවක් එහි රොචේ පිණ්ඩය පුරවා ගෙන දෙවන වස්තුවකට, සාමාන්‍යයෙන් සංයුක්ත වස්තුවකට (සුදු කුරු ග්‍රහලෝක, නියුට්‍රෝන තාරකා හෝ කළු කුහර), ගුරුත්වාකර්ෂණ බලයකින් බැඳේ. ඉන්පසු ක්‍රමයෙන් එයට එකතු වේ. මෙය ද්වී තාරකා පද්ධතිවල බහුල සංසිද්ධියක් වන අතර සමහරක් වර්ගවල සුපර්නෝවා හා අඳුරු තාරකාවල වැදගත් භුමිකාවක් රඟ දක්වයි.

වෙන්වීමේ ක්‍රියාවලි සඳහා තාප ගතිකය වෙන්වීම් ප්‍රමාණය තීරණය කරන අතර ස්කන්ධ මාරු වීම වෙන්වීම සිදුවන ශීඝ්‍රතාව තීරණය කරයි.

විද්‍යාව
තාරකා විද්‍යාව
භෞතික විද්‍යාව

ස්කන්ධ මාරුවීම


Çaldıran, Van ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
Çaldıran geçmişi kadim doğunun çok eski yönlerine bakmaktadır. Gerek Pers imparatorluğunun Gerekse de İskenderin ilk uğrak noktalarından biri burası olmuştur. İpek yolunda geçit noktası olan bu ilçe Tarihi kaynaklara göre Çil(40) derân(kilise) Kırk kilisenin bulunduğu yer anlamına gelmektedir. Bu verilere dayanarak yapılan araştırmalar sonucu Çaldıran Merkezde 3 köylerinde ise tam 37 tane kilisenin kalıntıları bulunmuş fakat hiç el değmemiştir. Antik ismi Ebexe olan bu bölgenin tarih serüveni ilkel mezozoik dönemlere kadar dayanmaktadır. Tarih yazımında II. Sargon, Büyük Kiros, İskender, Timur, Şah İsmail,  Çaldıran Savaşı'nın buradaki ovada yapıldığını bilinse de tarihçiler arasında görüş ayrılığı vardır. Nitekim ilçenin doğusunda bulunan İran sınırları içerisindeki yerleşim yerinin adı 2005 yılında Çaldıran diye değiştirilmiştir. Bu ilçede de biraz küçük olmakla birlikte ova mevcuttur. İranlılar, Çaldıran savaşının kendi sınırları içerisindeki bu ovada yapıldığını iddia etmektedirler. Cumhuriyet döneminin başlarından itibaren Muradiye ilçesine bağlı bir nahiye olan yerleşim, 17 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 4 Temmuz 1987 tarihinde ise ilçe oldu.

Coğrafya
Türkiye'de bugüne kadar ölçülen en düşük sıcaklık 9 Ocak 1990 tarihinde -46,4 derece ile Çaldıran ilçesindedir. Temmuz ve Ağustos ayları dışında sıcaklık, geceleri sıfırın altındadır. Çaldıran Ovası üzerine kurulu yerleşimin denizden yüksekliği 2050 metredir. 2012 yılı verilerine göre ilçe 149.614 hektar alana sahip olup, bunun; 27.621 hektarı tarım alanı, 92.307 hektarı mera, 15.063 hektarı çayır, 14.623 hektarı da tarım dışı arazilerdir. Türkiye'deki geniş Çaldıran Ovası İran'daki küçük ova ile geçitlerle bağlantılıdır.

Jeotermal enerji
Çaldıran ilçe merkezinin 3 km güneyinde yapılan sondajlarda jeotermal sıcak su bulunmuştur. Fay hattının geçtiği volkanik kayaçlar içinden 83 °C sıcaklığında su sondaj ile çıkarılmıştır. Doğal sıcak su kaynaklarının sıcaklığı 14–61 °C'dir. Rezervuar sıcaklığının 95–112 °C'dir. Sondaj kuyusunda toplam mineralizasyon 3841 mg/lt'dir. Çıkan su; sodyumlu, klorürlü, borlu, kalsiyumlu-bikarbonatlı sıcak su sınıfındadır. Sıcak sular konut ısıtma, termal turizm, seracılık, Jeotermal elektrik üretilebilecek potansiyeldedir.

Ekonomi
Halkın geçim kaynağı hayvancılıktır. Ayrancılar köyü yakınında jeotermal sular yardımıyla ısıtılan 34.000 m2 serada domates üretimi yapılmaktadır. 2–4 bin metrede bulunan 140 °C sıcaklığındaki sudan elektrik üretimi planlanmaktadır.

Nüfus

Kaynakça

Çaldıran


An Calamagrostis stricta in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Joachim Christian Timm, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Georg Ludwig Koeler. An Calamagrostis stricta in nahilalakip ha genus nga Calamagrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Calamagrostis

Calamagrostis stricta


Salon Belleza er en kortfilm instrueret af Frederikke Gjedde Palmgren efter manuskript af Petra Elise Frydensberg.

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2011
Kortfilm fra Danmark

Salon Belleza


Tanti este un film românesc din 2010 regizat de Șerban Marinescu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Mircea Silaghi, Cecilia Bârbora, Cosmina Păsărin.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Primire
Filmul a fost vizionat de 240 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 2010 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2010
Filme regizate de Șerban Marinescu

Tanti


Ljudsko tijelo nije nikada bilo izričitom temom Kabale (קׇבָּלָה). Govorilo se o fizičkom tijelu (hebr. גוּף guf), ali nikada o višim razinama tijela kao što je to slučaj u hinduističkoj jogi, ili u kršćanstvu, na primjer Pavao koji govori, u 1. poslanici Korinćanima o uskršavanju duhovnog (soma pneumatikos), a ne zemaljskog, fizičkog tijela. Ipak mnoga spominjanja ne samo fizičkog tijela u Kabali, kao na primjer Božjeg tijela u knjizi Šiur Koma (שיעור קומה), stvaranje umjetnog čovjeka (Golem), ukazuju na potrebu jednog sustavnog razmatranja tijela, ne samo tijela u ovom fizičkom (Asija) svijetu, nego i u višim svjetovima (Jecira, Beria, Acilut).  Ta potreba je vidljivija ako se ima na umu govor o reinkarnaciji (gilgul: ponovno utjelovljenje) u Kabali i tijelo Adama Kadmona koje nije od ovog, fizičkog svijeta, nego se javlja prije najviše razine svjetova, prije svijeta Acilut. Stoga je svrha ovog članka ukazati na potrebu tematiziranja višeslojnosti ljudskog tijela ili, na postojanje viših razina tijela.

Odnos duše i tijela
Riječ "duša" označuje ono što oživljuje, sve razine svijesti u čovjeku (ili drugom živom biću).

Prema starom midraškom izvoru (Berešit Rabba 14:9), u Kabali i hasidizmu govori se o pet razina ili stupnjeva duše:

1)  Nefeš ("stvorenje" – niža duša) odnosi se na vanjsko ponašanje.

2)  Ruah ("duh") odnosi se na emocije.

3)  Nešama ("unutarnja duša") odnosi se na um i inteligenciju.

4)  Haja ("živuća") odnosi se na most između prvog bljeska svjesnog uvida i iznad svjesnog izvora. Iskustvo Božje svijesti koja neprekidno stvara svijet.

5)  Jehida ("jedincata") odnosi se na krajnje jedinstvo duše u Bogu, očitovano čistom vjerom, apsolutnom pobožnošću i spremnošću da se za Boga žrtvuje vlastiti život.

Slika čovjeka u Kabali obuhvaća raspon od svijeta Asija do svijeta Acilut. Razine duše bit će u funkciji razine emanacije (kao i u slučaju četiri svijeta): nižim svjetovima pripast će niži slojevi duše, tako da se može uspostaviti korelacije između određenog svijeta i određene duše što je prikazano u sljedećoj tablici:

Odnos duše i tijela Aristotel oprimjeruje na odnosu jednog tjelesnog organa - oka, i duševne funkcije - gledanje, koje je s okom povezano: "Ako bi oko bilo živo biće, vid bi bio njegova duša. Oko je materija (hyle) vida."

Odnos mogućnost-zbiljnost
Primjer: duša Haja sluša u tijelu unutarnjeg zvuka; tijelo je pritom potencija (heb: kohiut)) slušanja, a duša je aktualizacija (heb: l'maase), realizacija (heb: hitmamšut, mimuš) te potencije.

Aristotel (412 b20): "Kad bi oko bilo živo biće (zoon) tad bi viđenje (he opsis) bilo njegovom dušom (he psyhe)".

Spinoza: Duh i tijelo su jedna te ista stvar (una eadem res); gledana pod atributom mišljenja ona je duh (mens), pod atributom protežnosti ona je tijelo (corpus). Etika III. dio, propozicija 2, sholium.

Odnos prostor-funkcija
Tijelo je prostor djelovanja duše; ono što se u tom prostoru odvija to su funkcije duše. One se protežu od čisto fiziologijskih (duša Nefeš) do najviših koje transcendiraju  k Bogu – to je prisustvo samog Boga, njegove volje i uma u tijelu (duša Haja i Jehida).

Duša Nefeš oživljava, stavlja u funkciju pojedinih dijelova tijela;

Duša Ruah gleda unutarnje slike;

Duša Nešama doživljava pokret unutarnje snage.

Ako uzmemo za primjer tijelo unutarnjeg zvuka onda je duša Haja ta koja čuje tihi šapat unutarnjeg zvuka. Funkcija tijela unutarnjeg zvuka svodi se na ono što čini duša Haja. Je li to tijelo u kojem duša čuje, ili je to duša Haja koja čuje u tom tijelu?

Prostor u kojemu duša čuje je tijelo unutarnjeg zvuka;

Funkcija (djelatnost života) koja se u tom prostoru odvija: slušanje unutarnjeg zvuka, čini dušu Haja.

Definicija: Tijelo je prostor u kojem djeluje Bog kroz dušu, kao neka određena duša; tijelo je mogućnost da duša bude djelatnost u tijelu.

U fizičkom tijelu kao duša Nefeš; u tijelu unutarnje slike kao duša Ruah; u tijelu unutarnjeg pokreta kao duša Nešama; u tijelu unutarnjeg zvuka kao duša Haja; u tijelu unutarnjeg svjetla kao duša Jehida.

Odnos snaga-forma
Koji su uzroci tomu da psihička snaga biva oblikovana i pokrenuta nekim određenim likovima?

Ponašanje se sastoji u tome da baš određene forme oblikuju i pokreću duševnu snagu, ali zašto upravo ti-i-ti oblici, i odakle oni potječu?

a)    Odozdo – iz životnih nagona i tjelesnih potreba;

b)     Odozgo – iz svijeta ideja koje individua nalazi u običajima okoline ili u domeni kulture.

Ne zna se iz čega proizlazi sama snaga psihe (psihotnina), no po uobičajenom znanstvenom stanovištu ona je učinak rada živčanog sustava – govori se o fiziološkim osnovama psihičkih pojava. U vidokrugu religije duša se shvaća kao modus prisustva Boga u tijelu.

Ako duša ima svoj temelj u tijelu i ono joj je nužan ali ne i dovoljan uzrok, tada su razinama duše uzroci u različitim razinama tijela pa treba istražiti što je to tjelesno u tijelu unutarnje slike što bi bilo uzrokom duši Ruah; isto tako treba istražiti što je uzrok duši Nešama u tijelu unutarnje snage, a što duši Haja u tijelu unutarnjeg zvuka.

  Čini se prihvatljivim, sa stanovišta znanosti, da je u fizičkom tijelu rad živčanog sustava energijska osnova duši Nefeš, iako je sa stanovišta filozofijske psihologije duša Nefeš ona koja oživljava tjelesne organe, dakle; psihičko bi bilo uzrok životu fizičkog, a ne obrnuto.

Nije mozak uzrok umnim procesima, nego je on mjesto percepcije tih istih procesa. Na primjer, nije mozak taj koji proizvodi mudrost, nego je on tek mjesto očitovanja Božje mudrosti; po Kabali, mudrost otprije postoji kao Božji atribut (Hokma) koji po Božjoj volji emanira kao sefira Hokma, a ova se očituje:

·        u svijetu Beria kao vrlina bitul (otklanjanje egocentričnosti) i kao duševna moć uvida u smisao cjeline;

·        u svijetu Jecira kao emocija divljenja koja prati duševnu moć uvida u Božju mudrost;

·        u svijetu Asija kao neko mudro djelovanje.

Iz znanstvenog očišta svi umni procesi, emocije, vitalni procesi, i slično smatraju se organski vezani uz funkcioniranje mozga. Međutim, iz očišta duhovne tradicije Kabale čitav svijet oko nas je prostor ispunjen svim Božjim atributima, ili, bolje rečeno, Božja narav je protegnuta u prostor oko nas; taj prostor je ekstenzija Božje naravi. Ono što čovjek u znanosti geometrije označuje kao prostor, naime tri dimenzije geometrijskog prostora, samo je apstrakcija od sveukupnog bogatstva Božjeg prostora, zvanog sveti prostor (makom hakodeš). Posao čovjeka je činiti prostor našeg tijela što prikladnijim za otkrivanje što većeg dijela bogatstva sadržanog u svetom prostoru oko nas (makom hakodeš). U praksi to znači djelovati tako kao da se krećemo u posvećenom prostoru: sve na što nailazimo oko sebe otkrit će nam jedan od vidova bogatstva Božje naravi: stolica koju gledam, knjiga na stolu, a što tek kad ugledam planine – tada se to pojavljuje sam Bog u vidu svoje veličanstvenosti.

Mistička spoznaja

Praksa Kabale podrazumijeva konkretne postupke koji joj pripadaju kao mističkom pristupu sadržajima Biblije. Pod mističkim pristupom razumijemo onaj pristup u kojem znanju ili vjerovanju pridolazi osvjedočenje vlastitim življenjem. Biti mistik znači biti to što se zna ili vjeruje. Ako imamo spoznaju o višim razinama tijela onda se mistika sastoji u tome da i budemo ta ista tijela o kojima imamo spoznaju.

Budući Kabala podrazumijeva tri vida – teozofijski, meditativni, teurgijski, to će onda postupci (koraci metode) biti specifični za svaki od tih vidova Kabale.

U teozofijskoj Kabali: tumačenje biblijskog teksta na razini Sod, na pr. kad se u Bibliji spominje ljepota onda nju treba tumačiti tako kako je ona iz-govorena u Boga i, kako ju opaža duša Haja u svijetu Acilut.

U meditacijskoj Kabali: uzdizanje ili sublimacija životnih poriva na više razine, tako da se u:

svijetu Jecira – uživa u čistim likovima bića, na primjer u slikarstvu; svijetu Beria – zadobiva svijest o kretanju snage u tijelu, na primjer u baletu; svijetu Acilut – sluša Božji govor u molitvi.

Spoznaja tijela u Kabali
Opažati, osjećati, misliti, htjeti ne samo u prostoru vlastitog tijela, nego kao da to činimo u čitavom prostoru koji nas okružuje.

Tijelo (soma) i duša (psiha) su dva vida jedne te iste stvarnosti. Kad gledamo vlastitu ruku tada je soma vid ono što vidimo izvana kao tjelesnu ruku; psiha vid je ono što se zbiva unutar ruke, a to je umno zbivanje snage ili umno uređena dinamika ruke. Vanjski vid ruke može se spoznati na razini:

duše Nefeš – tako da gledamo ruku;

duše Ruah – emocionalno doživljavajući izgled ruke;Unutarnji vid ruke može se spoznati na razini:

tijela unutarnjeg pokreta – tako da osjećamo kretanje snage;

duše Nešama – tako da smišljamo umni obrazac ponašanja, što se naziva vrlinom.

 Razine tijela

 Uvodno o razinama tijela
Govor o razinama tijela nužno upućuje na više razine svjetova (olamot). Viši svjetovi u Kabali i nisu baš tako daleko od nas, niti su, kao što ih predstavljamo visoko iznad nas. Ti su svjetovi u nama, pa ih nalazimo onda kad se u sebi usmjerimo na njih kao na dimenzije našeg sveukupnog bića. Realan je ovaj tu svijet (Asija), ali ako usmjerimo svijest na svijet pod vidom same (čiste) forme, onda smo se usmjerili na svijet forme, a to je svijet Jecira (svijet oblikovanja). Isto tako, ako usmjerimo svijest na ovaj tu svijet pod vidom kretanja snage, na njegovu unutarnju dinamiku, tada smo se usmjerili na svijet kretanja snage, a to je svijet Beria. Ako usmjerimo svijest na svijet pod vidom logosa (mišljenja i govora), tada smo se usmjerili na svijet logosa, a to je svijet Acilut. I, to su četiri svijeta (arba olamot). Uzimajući u obzir razine osjetila možemo razlikovati i razine ljudskog tijela u višim svjetovima. Za tijelo je karakteristično to da uspostavlja kontakt s okolinom, bilo osjetilnim organima (uho, oko, nos, koža, usta,…) bilo organima akcije (jezik, ruke, noge,…). Fizičkim organima uspostavljaju se odnosi s fizičkom okolinom   da bismo mogli čuti, vidjeti, osjetiti, onjušiti ono što se zbiva u fizičkoj okolini (izvan nas i u nama). Međutim postoje i osjetila kojima možemo percipirati unutarnje zvukove, unutarnje slike, unutarnji pokret – takve koje ne bismo mogli percipirati fizičkim osjetilima; za to su potrebna unutarnja osjetila, a njih mogu imati samo pripadna im tijela na višim razinama svjetova (arba olamot): tijelo unutarnje slike, tijelo unutarnjeg pokreta, tijelo unutarnjeg zvuka.

Svakoj duši je potrebno tijelo kao instrument opažanja svijeta, pa tako i višim razinama duše Ruah, Nešama, Haja.

1.      Da bi duša Ruah mogla opažati čiste likove – one koje nisu vezani uz nešto materijalno, i reagirati na njih emocionalnim doživljajem, ona mora imati tijelo, ili postojati pod vidom tjelesnosti s pripadnim osjetilom unutarnjeg vida. Na taj način postuliramotijelo unutarnjeg vida.

2.      Da bi duša Nešama mogla osjetiti kretanje čiste snage kao takve i reagirati na to kretanje umnim obrascima koje zovemo vrlinama, ona mora postojati pod vidom tjelesnosti kao tijelo unutarnjeg pokreta kojemu pripada i osjetilo za unutarnji dodir/pokret. Na taj način postuliramo tijelo unutarnjeg pokreta.

3.      Da bi duša Haja mogla čuti čiste zvukove – one koji nisu rezultat vibriranja nekog fizičkog predmeta, i reagirati na njih "svetim" slušanjem (glazbe kao govora Božjeg), ona mora imati tijelo ili, biti pod vidom tjelesnosti ili tijela unutarnjeg govora s pripadnim osjetilom unutarnjeg sluha.

Dakle može se postulirati postojanje sljedećih razina tijela:

Tijelo unutarnjeg vida s osjetilom unutarnjeg vida;

Tijelo unutarnjeg pokreta s osjetilom unutarnjeg dodira;

Tijelo unutarnjeg govora s osjetilom unutarnjeg sluha.

Razine tijela po Kabali
To je prostor u kojem boravi Bog, nastanjuje svoj um i snagu da bi kroz, u taj prostor ugrađenu fiziologiju ( = logos prirode) mogao On djelovati u svijetu. Ipak, u ljudskom tijelu Bog je konkretiziran, postaje neko djelotvorno biće (zapravo neki Tko) i, u tom smislu, Bog potrebuje svakog pojedinačnog čovjeka.

Budući da Bog ispunja ljudsko tijelo, a Bog silazi (emanira) u tijelo ( u svijetu Asija) kroz četiri razine (olamot), onda se može u ovom jednom jedinstvenom tijelu razlučiti četiri razine tijela analogno razinama Božjeg stvaranja:

a)      Bog govori => razina tijela unutarnjeg govora;

b)      Bog iz sebe izvodi snagu => razina tijela unutarnjeg pokreta;

c)      Bog iz sebe izvodi likove => razina tijela unutarnjeg vida;

d)     Bog stvara konkretno biće => ovo fizičko tijelo.

U ovom jednom, jedinstvenom tijelu može se razlučiti četiri razine tijela i to po stupnju emaniranja iz Božje biti (acmut). Ako se u duši (svijesti) uzdižemo, što znači umirujemo i profinjujemo razinu mentalne aktivnosti, utoliko možemo osvijestiti sve više razine tijela – ovog prostora u kojem obitava Bog.

a)      Uzdižući se do razine čistih likova – gledajući bića i pritom zanemarujući tvar od koje su sačinjena kao da su čista forma, i ako na isti način gledamo svoje tijelo, tada je to tijelo unutarnjeg vida – čista forma tijela.

b)      Uzdižući se do razine događanja snage u bićima – osjećajući bića kao mjesto događanja snage (poglavito Božje), i ako na isti način osjetimo i svoje tijelo kao da je mjesto događanja Božje snage, tada je to tijelo unutarnjeg pokreta – čista snaga tijela.

c)      Uzdižući se do razine logosa (um, govor) u bićima – kao da čujemo u njima govor, kao da ona govore, tj. izražavaju sebi inherentnu umnost i iz-govorivost, i ako na isti način "slušamo" svoje tijelo kao da je ono mjesto u kojem govori Bog, tada je to tijelo unutarnjeg govora – čisti logos tijela.

Praksa Kabale na razinama tijela

Uvodno o praksi tijela u Kabali
Da bismo ustanovili praksu Kabale na višim razinama tijela - tijelo unutarnje slike, tijelo unutarnjeg pokreta, tijelo unutarnjeg govora (ili zvuka) - trebalo bi prethodno odgovoriti na tri pitanja:

 Što je to čisti lik Božjih atributa koji pripadaju sefirotima?
 Što je to sama čista snaga svakog od pojedinih Božjih atributa?
 Što je to čisti zvuk (ili riječ) pripadan svakom od Božjih atributa?

Što je to čisti lik, to doznajemo postupkom gledanja u tijelu unutarnje slike; što je to čista snaga to doznajemo u tijelu unutarnjeg pokreta; što je to čisti zvuk to doznajemo slušanjem u tijelu unutarnjeg govora.

Da bismo mogli boraviti u nekom od viših svjetova moramo se odgovarajućim tijelom, razinom tijela, uzdignuti do odgovarajuće više razine svijeta, tako, ako želimo boraviti u:

svijetu Jecira – moramo se uzdignuti u tijelo unutarnje slike, biti to tijelo;

svijetu Beria  – moramo se uzdignuti u tijelo unutarnjeg pokreta, biti to tijelo;

svijetu Acilut  – moramo se uzdignuti u tijelo unutarnjeg govora, biti to tijelo;

To uzdizanje podrazumijeva određenu praksu koja može biti posuđena iz drugih duhovnosti, na primjer iz joge, daoizma, ...Na primjer,

Za uzdizanje tijela u svijetu Asija
Praksa na razni fizičkog tijela sastoji se u: kultiviranju tijela, na primjer, s pomoću joga-asana, kultiviranje disanja s pomoću  pranajame;

Praksa asana povezana sa sefirotima
Postavimo se u neku asanu, napr. Kobru (Bhuđangasana), ostanemo u njoj 10-15 sekundi i normalno (nenaporno) dišemo. Kad nam je postalo ugodno u asani tada počinjemo misliti odgovarajuću sefira – onu koja pripada dijelu tijela koji je najviše aktiviran dotičnom asanom. U slučaju Kobre to su ruke i donji dio kralježnice; sefiroti za ruke su Hesed (za desnu ruku) i Gevura (za lijevu ruku), Jesod za donji dio kralježnice. Dakle, pokušajmo misliti ta tri sefirota dok smo u položaju Kobre. No, kako misliti sefirote?

Tako da osvjestimo( mislimo) dio tijela i pritom u sebi mislimo ime sefirota, na pr. pojačano osjećamo područje donjeg trbuha (zdjelicu) i mislimo (u sebi izgovaramo): "Jesod". Naravno, da pritom imamo na umu što stoji iza same riječi "Jesod", a to je Božji atribut utemeljivanja svega – to da je Bog temelj svemu i izvor svega živoga. Potvrdu za rečeno imamo u Bibliji (1 Ljet 29:11; Psalmi 36,10). Mišljenjem sadržaja sefirota mi se zapravo uzdižemo i otvaramo snazi Božjeg atributa. Psihološko načelo koje je toj praksi u temelju jest ovo: kamo ide misao tamo ide i energija. Znači ako u području zdjelice mislimo sefira Jesod, tada tamo šaljemo energiju, ali ne našu ograničenu energiju, nego pripuštamo u taj dio tijela onu energiju koja dolazi od Boga emaniranu ("kanaliziranu") kroz sva četiri svijeta kroz sefira Jesod.

Bitno je usmjeravanje svijesti

Uzdizanje tijela u svijetu Jecira
Ako u tijelu usmjerimo svijest na tijelo pod vidom čiste forme, onda smo dodirnuli tijelo forme (tijelo unutarnje slike); njemu korespondira duša Ruah koja gleda čiste likove (ideje) i emocionalno reagira na njih. To tijelo je prisutno onda kad u sebi gledamo čiste likove, ne fizičkim okom, nego dušom Ruah. Za uzdizanje tijela u svijetu Jecira praksa je: odvlačenje osjetila od područja zlih poriva (jecer hara) i njihovo preusmjeravanje na područje dobrih poriva (jecer hatov).

Za uzdizanje tijela u svijetu Beria
Ako u tijelu usmjerimo svijest na kretanje snage kao nekakav unutarnji pokret, onda dodirujemo tijelo unutarnjeg pokreta; njemu korespondira duša Nešama koja osjeća kretanje snage i na nj reagira smišljanjem optimalnih umnih obrazaca.

Praksa je: hitbonenut (meditacija) i djelovanje u vrlini (lehagiv musari).

Za uzdizanje tijela u svijetu Acilut
Ako u tijelu usmjerimo svijest na tijelo pod vidom unutarnjeg govora, ili slušamo unutarnje zvukove u tijelu, tada dodirujemo tijelo unutarnjeg govora kojemu korespondira duša Haja koja čuje taj govor.

Za uzdizanje tijela u svijetu Acilut  praksa je: molitva (hebr: tfila) prakticirana s kavana (כַוַנַה); zazivanje Božjih imena; priljubljivanje Bogu (hebr: d'vekut, doslovno "priljepljivanje")

Za uzdizanje tijela do Adam Kadmon
Ako u ovom tu, realnom tijelu usmjerimo svijest na unutarnje svjetlo koje prethodi svakom stvaranju i postoji kao beskrajno Božje svjetlo na razini En Sof (Or En Sof), onda imamo tijelo unutarnjeg svjetla kojemu korespondira duša Jehida koja je svijest tog svjetla, a ono je svjetlo te iste svijesti. Svijest i svijetlo su na razini En Sof istovjetni. Ako je tijelo – tijelo svijetla, a duša je svijest tog svijetla, onda je duša svijetlo tijela svijetla, pa slijedi da su duša i tijelo na toj razini istovjetni. To tijelo ima ime u Kabali, a to je Adam Kadmon   (praiskonski čovjek – ono što je čovjek u svijetlu En Sofa, ne treba brkati s prvim čovjekom u knjizi Postanka – Adam Rišon). Temeljna tehnika, ili postupak, za praksu tijela Adam Kadmona bila bi ova: uzdignuti svoje prirodno tijelo do suobličenosti Adam Kadmonu koji je slika Boga na razini koja prethodi emaniranju Božjih atributa kroz svjetove.

Izvori

Literatura

 Amerl, Rudolf (1997), Hebrejsko-hrvatski rječnik. Zagreb: Kršćanska sadašnjost.
 Brkić, Miljenko (2021), Psihologija Kabale. Zagreb: IEP-D2
 Brkić, Miljenko (2021), Teosomatska Kabala. www.digitalne-knjige.com
Coulmas, Corrina (2012), Metaphores des cinq sens dans l'imaginaire occidental. Les Éditions La Métamorphose.
 Drob, Sanford (2000), Symbols of Kabbalah. Jason Aronson.
 Elior, Rachel (2010), Jewish Mysticism: The Infinite Expression of Freedom.
 Idel, Moshe (1995), Hasidism Between Ecstasy and Magic. SUNY Press.
 Idel, Moshe (2009), Kabbala und Eros. Frankfurt/Main: Verlag der Weltreligionen.
 Jeruzalemska Biblija (2004). Zagreb: Kršćanska sadašnjost.
 Kaplan, Aryeh (1985), Meditation and Kabbalah. Boston; Weiser Books.
 Kaplan, Aryeh (1985), Jewish Meditation: A Practical Guide. New York: Schocken Books.
 Kaplan, Aryeh (1997), Sefer Yetzirah: The Book of Creation. Boston: Weiser Books.
 Leet, Leonora (1999), The Secret Doctrine of the Kabbalah. Rochester, Vermont: Inner Traditions.
 Scholem, Gershom (1995), Major Trends in Jewish Mysticism. New York: Schocken Books.
 The Interlinear NIV Hebrew-English Old Testament (1987). Grand Rapids (MI): Zondervan Publishing House.

Vanjske poveznice
 JewishEcyclopedia, Body in Jewish Theology

Duhovnost
Epistemologija
Kabala
Filozofske teorije
Metafizički pojmovi
Neuroznanost
Povijest filozofije
Umjetna inteligencija
René Descartes

Kabala i razine tijela


21st Congress may refer to:
21st Congress of the Communist Party of the Soviet Union (1959)
21st Nur Otan Extraordinary Congress (2022)
21st United States Congress (1829–1831)

21st Congress


An Tillandsia truncata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Tillandsia truncata in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 T. t. major
 T. t. truncata

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia truncata


هذه قائمة ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 1904 التي أقيمت في الولايات المتحدة وقد تحصلت الولايات المتحدة على المركز الأول برصيد 79 ذهبية.

مراجع

الألعاب الأولمبية الصيفية 1904
جداول ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية

جدول ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية 1904


Arman oder Årman ist der Familienname folgender Personen:

 Arman (1928–2005), französisch-US-amerikanischer Künstler
 Arman Manukyan (1931–2012), Professor, Schriftsteller und Wirtschaftswissenschaftler armenischer Abstammung
 Burhan Arman (* 1996), türkischer Fußballspieler
 Cihat Arman (1915 od. 1918–1994), türkischer Fußballspieler und -trainer
 Erik Årman (* 1970), schwedischer Opernsänger der Stimmlage Tenor
 Florence Arman (* 1994), britische Singer-Songwriterin
 Howard Arman (* 1954), britischer Chorleiter und Dirigent
 John Arman (* 1986), britischer Jazzmusiker
 Mohammad Hossein Arman (* 1935 od. 1936), afghanischer Sänger und Musiker

Arman bezeichnet:
 Arman (Ochotskisches Meer), Zufluss des Ochotskischen Meeres in Russland

 Arman (Nepal), Village Development Committee im Distrikt Myagdi (Nepal)
 Arman (Russland), Siedlung städtischen Typs in der Oblast Magadan (Russland)

 Arman (Tageszeitung), eine iranische Tageszeitung

ARMAN steht auch für:
 ARMAN-Gruppe, ein Archaeen-Taxon (Archaeal Richmond Mine Acidophilic Nanoorganisms)

Siehe auch:
 Armann
 Filmtheater Arman

Arman (Begriffsklärung)


محطة مركز التجارة العالمي (World Trade Center (PATH station)), في الأصل افتتح بتاريخ 19 يوليو 1909 باسم محطة هدسون. عندما هدم هذا المبنى لإفساح المجال للمحطة الجديدة: «مركز التجارة العالمي»، التي افتتحت عام 1971. هذه المحطة بمثابة محطة لنيوارك-مركز التجارة العالمي وهوبوكين-مركز التجارة العالمي حتى دمرت خلال 11 سبتمبر 2001. تم بناء مركز مؤقت للمحطة، والذي افتتح يوم 23 نوفمبر 2003.

تصميم جديد للمحطة
سيتم استبدال المحطة المؤقتة بشكل دائم بالمركز التجارة العالمي للنقل هوب، بطلب من قبل هيئة ميناء نيويورك ونيوجيرسي بتكلفة 3.2 مليار دولار.

بناء المشروع بدأ في أيلول / سبتمبر 2005، ووفقا لهيئة الموانئ، سوف تكون جاهزة بحلول عام 2011

تقع بالقرب من الركن الشمالى الشرقى لمركز التجارة العالمي في موقع الكنيسة والشوارع فولتن (بين الأبراج 2 و 3)، مركز النقل مصمم لاستيعاب 250000 من المارة يوميا—وهو ما يعادل عدد الركاب المتوقع لعام 2025. (المحطة المؤقتة يمكن أن تستوعب ما يصل إلى 50000 يوميا من المارة.)

التصميم
مصمم المحطة المهندس المعماري الأسباني سانتياغو كالاترافا، قال أنها تشبه الطائر الذي يطلق سراحه من يد طفل.
سطح المبنى كان مصمما أصلا لتفتح ألياً لزيادة التهوية والضوء.

تصميم مبتكر ارتفاعة 150 قدم (45,72 م)، الجناحين مصنوعين من والزجاج والفولاذ التي تسمح للضوء الطبيعي للمرور إلى منصات السكك الحديدية الموجودة 60 قدما (18,28800 م) أسفل الشارع

هربرت موشامب، ناقد عمارة في صحيفة نيويورك تايمز، قال:
تصميم كالاترافا للمركز التجارة العالمي في محطة باث يرضي أولئك الذين يعتقدون أن المباني يجب أن تكون تطلع إلى البعد الروحي. المسؤولين الحكوميين وصفوا مشروع كالاترافا بالتصميم المبهر (breathtaking).

وكتب ناقد آخر:
محطة مركز التجارة العالمي لسانتياغو كالاترافا، هو ما يجب أن يكون موجود في «نقطة الصفر». ليس بتعديل الضواحي والمراكز التجارية ونافورات المياه، ولكن مساهمة ثقافية كبير للمدينة.

ارتفاع المشروع الأصلي كالاترافا تصاعد قد انخفض بسبب مخاوف أمنية. وأشارت نيويورك تايمز، "باسم الأمن، نمى طير منقار سانتياغو كالاترافا.
تضاعف عددأضلاعه واجنحته فقدت فجوات من الزجاج.... [ صالة العبور الرئيسية بين الكنيسة غرينتش والشارع، فقدت شيئا من الحساسية النوعية، في حين الهيكلية كسبت تعبير أكبر وهي الآن قد يستثير أكثر هيئة الستيغوصور (stegosaurus) بدلاً من تلك للطير.

في التصميم كان هناك تعديل آخر وهو حذف العملية آلألية لفتح وإغلاق السقف، بسبب قيود بالميزانية وبضيق الفضاء.

كان هناك مشاكل أخرى مع المطور لاري سيلفرستاين الذي يمتلك عقد الإيجار لموقع مركز التجارة العالمي.

موقع مركز التجارة العالمى الجديد للنقل هوب سوف يشمل
 صالة عبور مركزية متعددة الاستعمال، تتضمن شرفة، ومساحة عامة للانتظار، ومتاجر؛
 ممر يحسن دائمة مدّد تسهيلات وخدمات يدمج ثلاثة خدمات-كاملة (full-service) تسع 10 منصات للسيارات ومنصة إضافيّة لخدمة حاجات خمسة خطوط.

مراجع

وصلات خارجية
 Transportation Hub
 صورة للتصميم الجديد للمحطة

تأسيسات سنة 1971 في ولاية نيويورك
تأسيسات سنة 2003 في مدينة نيويورك
عمارة مستقبلية جديدة
كالاترافا
محطات السكك الحديدية في الولايات المتحدة افتتحت في 1971
محطات السكك الحديدية في الولايات المتحدة افتتحت في 2003
محطات سكك الحديد في أمريكا الشمالية
محطات سكك حديدية أغلقت عام 2001
مركز التجارة العالمي
محطات السكك الحديدية في الولايات المتحدة افتتحت في 2016
تأسيسات سنة 1971 في مدينة نيويورك

محطة مركز التجارة العالمي


طريقة الاستنفاد  هي طريقة لحساب مساحة شكل ما، عن طريق تأطير قيمة المساحة بمساحة مضلعات محيطة أو محاطة بالشكل.

عمليا، كلما كبر عدد الأضلاع، صار بالإمكان الاقتراب من المساحة الحقيقية أكثر. وبذلك يُحصل على تقريب لمساحة الشكل عندما «نستنفد» كل القيم الممكنة بدقة معينة (مثلا: رقمين بعد الفاصلة).

نفس المنهاج ينطبق على حساب طول منحنا ما (أو حجم شكل ما) عبر تقريبه بطول خط منكسر (أو بحجم شكل متعدد الأوجه)

التاريخ
استخدم اليونانيون القدماء هذه الطريقة حيث أن أرخميدس استخدمها لحساب قيمة تقريبية للعدد ط.

استعملت هذه الطريقة من طرف الرياضيين اليونان لحساب مساحة أشكال كالدائرة والقطع مكافئ (الشلجم) ولإيجاد التقريبات الأولى ل ط (رياضيات).

مراجع

القرن 5 ق.م في اليونان
تاريخ الرياضيات
تكامل عددي
حجم
حساب تكاملي
هندسة إقليدية

طريقة استنفاد


UEFA Champions League finalen 2020 er en fodboldkamp der blev spillet 23. August 2020. Kampen blev afviklet på Estádio da Luz i Portugals største by Lissabon og vinderen af UEFA Champions League 2019-20 blev fundet. Den er kulminationen på den 65. sæson i Europas fineste klubturnering for hold arrangeret af UEFA, og den 28. finale siden turneringen skiftede navn fra European Champion Clubs' Cup til UEFA Champions League.

FC Bayern München vandt 0-1 over Paris Saint-Germain F.C. Kampen blev spillet for lukkede døre grundet Coronaviruspandemien. Det er FC Bayern Münchens fjerde UEFA Champions League trofæ, syvende hvis man inkluderer European Champion Clubs' Cup.

Spillested
For anden gang nogensinde blev der den 22. september 2017 startet en åben budproces af UEFA, så landes nationale fodboldforbund kunne byde ind på lokaliteter til afvikling af finalerne i klubkonkurrencefinalerne. (UEFA Champions League, UEFA Europa League, UEFA Women's Champions League og UEFA Super Cup). Forbundene havde indtil 31. oktober 2017 for at udtrykke interesse.

UEFA meddelte den 3. november 2017, at følgende to lokaliteter indgav bud på værtskab af finalen.

 Estádio da Luz, Lissabon
 Atatürk Stadion, Istanbul

Værtsskabet blev afgjort af UEFAs eksekutiv-komité på et møde i Kyiv den 24. maj 2018., hvor tyrkiske Atatürk Stadion blev valgt.

Grundet COVID-19 situationen blev finalen derfor afholdt i Lissabon på Estádio da Luz, som ellers var afskrevet i første omgang.

Se også
 UEFA Europa League finalen 2020

Referencer

Eksterne henvisninger
 UEFA Champions League på UEFAs hjemmeside

2020
Finalen 2020
Fodbold i 2020
Begivenheder i 2020
Sport i Istanbul

UEFA Champions League finalen 2020


Armageddon, başrollerini Bruce Willis, Liv Tyler ve Ben Affleck'in paylaştıkları, Michael Bay'in yönettiği Amerikan filmi. Filmin müziğini Aerosmith grubu I Don't Want to Miss a Thing adlı şarkısıyla yapmıştır.

Uluslararası gişe başarısına ve dünya çapında 1998'in en yüksek hasılat yapan filmi olmasına rağmen, film genel olarak olumsuz eleştiriler aldı. Gökbilimciler, benzer felaket filmi Derin Darbe'nin bilimsel olarak daha doğru olduğunu kaydetti.

Konusu
Dünya'nın sonunu getirecek büyüklükte bir göktaşının gezegene çarpmasını engellemek amacıyla bir grup sondajcı bir araya getirilir. Göktaşına gidecek olan bu grubun görevi, göktaşını delip içine nükleer bir bomba yerleştirmektir.

Oyuncular
 Bruce Willis - Harry S. Stamper
 Billy Bob Thornton - Dan Truman
 Ben Affleck - A.J. Frost
 Liv Tyler - Grace Stamper
 Will Patton - Charles "Chick" Chapple
 Steve Buscemi - "Rockhound"
 William Fichtner - Albay Willie Sharp
 Owen Wilson - Oscar Choice
 Michael Clarke Duncan - Jayotis Kerleen Bear
 Peter Stormare - Lev Andropov
 Ken Campbell - Max Lennert
 Jessica Steen - Co-Pilot Jennifer Watts
 Keith David - General Kimsey
 Chris Ellis - Uçuş Direktörü Clark
 Jason Isaacs - Ronald Quincy
 Grayson McCouch - C. Gruber
 Clark Brolly - Freddy Noonan
 Marshall Teague - Albay L. Davis
 Anthony Guidera - Co-Pilot S. Tucker
 Greg Collins - Teğmen Halsey
 John Mahon - Karl
 Grace Zabriskie - Dottie
 Eddie Griffin - Bisiklet Habercisi
 Jim Ishida - Müşteri #3
 Stanley Anderson - Amerika Birleşik Devletleri başkanı
 Anlatıcı - Charlton Heston

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Armageddon  an essay by Jeanine Basinger Criterion Collection'da

1998 çıkışlı filmler
1990'larda aksiyon filmleri
1990'larda felaket filmleri
1990'larda bilimkurgu filmleri
Amerika Birleşik Devletleri uzay macerası filmleri
Aerosmith
New Mexico'da çekilmiş filmler
Çarpma olayları ile ilgili filmler
Michael Bay'in yönettiği filmler
Touchstone Pictures filmleri
Tony Gilroy'un senaryosunu yazdığı filmler
Satürn Ödülü kazanan filmler
Michael Bay'in yapımcısı olduğu filmler
Kurguda asteroitler
Amerika Birleşik Devletleri felaket filmleri
Jerry Bruckheimer'ın yapımcısı olduğu filmler
Trevor Rabin'in müziğini yaptığı filmler
Konusu Uttar Pradeş'te geçen filmler
Konusu Florida'da geçen filmler
Konusu Houston'da geçen filmler
Konusu İstanbul'da geçen filmler
Konusu New York'ta geçen filmler
Konusu Paris'te geçen filmler
Konusu Şanghay'da geçen filmler
Konusu Beyaz Saray'da geçen filmler
Astronotlar ile ilgili filmler
Gale Anne Hurd'ın yapımcısı olduğu filmler
J. J. Abrams'ın senaryosunu yazdığı filmler
Amerika Birleşik Devletleri bilimkurgu aksiyon filmleri
1990'larda İngilizce filmler
En İyi Bilimkurgu Filmi Saturn Ödülü kazanan fimler

Armageddon (film)


María Santísima de la Esperanza Macarena es una advocación mariana venerada en la Real Colegiata de San Isidro ubicada en el barrio de los Austrias de la ciudad de Madrid (España).

Imagen
La imagen es una copia de la afamada Esperanza Macarena de Sevilla, siendo fruto de la devoción universal que recibe esta advocación. Fue realizada en 1941 por Antonio Eslava Rubio, para la Hermandad del Gran Poder y de la Esperanza Macarena, siendo una de sus titulares.

Fue bendecida en la iglesia de la Santa Cruz el día 15 de marzo de 1941 por Leopoldo Eijo y Garay, obispo de Madrid, siendo vestida la imagen con el manto conocido como «El Camaronero», que la hermandad de la Macarena de Sevilla prestó para la ocasión. Realizó su primera estación de penitencia con su hermandad el día de Jueves Santo de 1948.

Restauración
Fue restaurada en el año 2000 por Raimundo Cruz Solís e Isabel Poza Villacañas, y el 6 de octubre de 2004, el cardenal Antonio María Rouco Varela le otorgó el reconocimiento canónico de la coronación que goza la imagen sevillana.

Bibliografía

 Imágenes de la Hermandad del Gran Poder y de la Esperanza Macarena de Madrid

Esperanza Macarena de Madrid
Hermandad del Gran Poder y la Macarena (Madrid)
Archidiócesis de Madrid
Esculturas de la Virgen María
Escultura en la Comunidad de Madrid
Esculturas de España de los años 1940
Esculturas de 1941

Esperanza Macarena de Madrid


Penrose may refer to:

Places

United States
 Penrose, Arlington, Virginia, a neighborhood
 Penrose, Colorado, a town
 Penrose, St. Louis, Missouri, a neighborhood
 Penrose, Philadelphia, Pennsylvania, a neighborhood
 Penrose, North Carolina, an unincorporated community
 Penrose, Utah, an unincorporated community
 Penrose, Virginia, an historic district in Arlington County

Elsewhere
 Penrose, New South Wales (Wingecarribee), Australia
 Penrose, New South Wales (Wollongong), New South Wales, Australia
 Penrose, Cornwall, a country house and National Trust estate in England
 Penrose, New Zealand
 Penrose Peak (disambiguation)
 Penrose railway station (disambiguation)

People

 Penrose Stout (1887–1934), American architect
 Penrose Hallowell (c. 1928–2021), Pennsylvania secretary of agriculture
 Penrose (surname), including a list of people with the name

Other uses
 Penrose (brand), a brand name owned by ConAgra Foods, Inc.
 The Penrose Annual, a London-based review of graphic arts (1895–1982)
 Penrose Building, a building of Somerville College, Oxford
 Penrose drain, a rubber tube used in post-surgical wound care
 Penrose Medal, awarded by the Geological Society of America
 Penrose tiling, an aperiodic tiling discovered by Roger Penrose
 Penrose triangle and Penrose stairs, optical illusions

See also

 Penrhos (disambiguation)

Penrose


27955 Yasumasa este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
27955 Yasumasa este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Nanyo de Tomimaru Okuni. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,40 ua, o excentricitate de 0,21 și o înclinație de 6,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 27001-28000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

27955 Yasumasa


Akishige Kaneda (født 26. februar 1990) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Oita Trinita.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Akishige Kaneda


() est un film sud-coréen réalisé par Jung Cho-sin, sorti en 2002.

Il s'agit de l'adaptation du film  (1999), qui n'a pas eu de succès au box-office coréen contrairement à ce film.

Il a pour suite , sorti en 2005.

Synopsis
Un groupe de lycéens est très curieux de la sexualité.

Fiche technique
 Titre original :
 Titre français : Mongjeonggi
 Titre international :
 Réalisation : Jung Cho-sin
 Scénario : Park Chae-woon
 Musique : Lee Yeong-ho
 Décors : Seo Myeong-hye
 Costumes : Lee Ja-young
 Photographie : Seo Jeong-min
 Montage : Nam Na-young
 Production : Choi Jin-hwa
 Société de production : Gang Je-Gyu Film
 Société de distribution : A-Line
 Pays de production :
 Langue originale : coréen
 Genre : comédie
 Durée :
 Date de sortie : Corée du Sud :

Distribution
 Lee Beom-soo : Byeong-chool
 Kim Seon-a : Yoo-ri
 Ahn Jae-hong : Yeong-jae
 Jeon Jae-hyung : Seok-goo
 Jung Dae-hoon : Sang-min
 Kim Ki-yeon : So-jeong
 Kong Hyeong-jin : Min-soo
 No Hyung-wook : Dong-hyoon

Accueil
Le film sort le  et, au total, ne compte que .

Notes et références

Liens externes

Film sud-coréen sorti en 2002
Comédie sud-coréenne
Teen movie
Film se déroulant dans un lycée
Film sur la sexualité des mineurs

Mongjeonggi


Hovedstadens Beredskab oprettedes 1. januar 2016 ved sammenlægning af Dragør, Frederiksberg, Københavns og Vestegnens brandvæsener.
Dækningsområdet er de 8 ejerkommuner, Albertslund, Brøndby, Dragør, Frederiksberg, Glostrup, Hvidovre, København og Rødovre. Hovedstadens Beredskab har 11 brandstationer, fordelt imellem de 8 ejerkommuner. Christianshavns brandstation, Fælledvej brandstation, Tomsgården brandstation, Vesterbro brandstation, Østerbro brandstation, Hovedbrandstationen, Frederiksberg brandstation, Hvidovre brandstation, Glostrup brandstation, Store Magleby brandstation og Dragør brandstation.

Eksterne henvisninger
 Hovedstadens Beredskabs hjemmeside

Redningsberedskaber
Etableret i 2016

Hovedstadens Beredskab


El Gran Erg Oriental (, al-'Irq al-Sharqī al-Kabīr) es una región desértica del noreste del Sahara comprendida entre Túnez y Argelia, un gran erg o campo o mar de dunas. Cubre un área de 190.000 km², de los que 35.000 km² están en territorio tunecino, y tiene forma de cuadrilátero, de unos 500 km de largo por 300 km de ancho. Está compuesto en dos tercios de dunas de arena que pueden alcanzar más de 250 metros. Está separada del Gran Erg Occidental, dos veces más pequeño, por una gran meseta rocosa.

Sus límites son:

 al este, las montañas de Jebel Dahar (Túnez) y la hamada El Homfl (Libia);
 al sur, la hamada Tinrhert (Argelia);
 al oeste, la meseta de Tademaït (Argelia);
 al norte, el Chott el Djerid (Túnez).

El Gran Erg Oriental está salpicado de oasis en su límite norte. En Túnez, los mayores oasis son Douz, Tozeur y Nefta, y, en Argelia, El-Oued y Touggourt. Recorrido desde siempre por caravanas, su principal actividad es el turismo saharariano, particularmente activo en Túnez. Ksar Ghilane es el oasis la más meridional.

Véase también
 Erg
 Gran Erg Occidental
 Desierto del Sahara
 Barján

Notas

Referencias

Desiertos de África
Desiertos de Túnez
Desiertos de Argelia

Gran Erg Oriental


Blaze the Cat (ブレイズ・ザ・キャット/ Bureizu za Kyatto) fiktivna je čovjekolika mačka iz Seginog serijala Sonic the Hedgehog. Princeza je iz alternativne dimenzije u kojoj je regent vlastita svijeta i zaštitnica smaragda Sol, inačice Smaragda kaosa iz tog svijeta. Zbog toga je Blazeina uloga slična Sonicovoj i Knucklesovoj. Kao što joj ime kaže, Blaze se rodila s pirokinetičkim moćima koje joj dopuštaju kontrolirati i stvarati vatru. Koristeći moć smaragda Sol Blaze postaje Burning Blaze, nalik Super Sonicu. U formi Burning Blaze postaje snažnija, može letjeti i prekriva je vatreni štit.

Blaze je često elegantna i smirena, no zbog njezine ozbiljnosti nikad nije bila društvena ili prijateljski nastrojena. Iskrena je o tome da ne voli pomoć, ali njena narav promijenila se kad je upoznala Sonica i Cream.

Nastanak
Blaze je dizajnirana kao lik koji bi bio sličan Sonicu, ali u isto vrijeme bio i njegova alternativna inačica. U starom konceptu, koji je bio vrlo sličan njezinom sadašnjem dizajnu, oči su joj bile više okrugle i repić joj je stršio prema naprijed, a trebala je nositi i odjeću sličnu arapskoj.

U staroj proračunskoj tablici likova igrice Sonic the Hedgehog (2006.) navodi se da Blaze nosi plašt kako bi prekrila svoj plamen zbog kojeg su je zadirkivali. Međutim, u igricama se nikad nije pojavila s plaštom, nego samo nosi ljubičasto odijelo.  Ipak, na jednoj slici u galeriji koncepcijskih ilustracija u inačici videoigre Sonic Generations na Nintendo 3DS-u Blaze nosi ružičasti plašt.

Bivši član Sege na mrežnom je mjestu Sonic Wrecks postavio koncepcijske ilustracije Blaze koje su, prema njegovim riječima, oblikovane 2005. u PowerPointu. Dizajn joj je bio sličan Shadowu, ali moguće je da je to bila samo Blazeina silueta.

Fizički izgled
Blaze ima svijetloljubičasto krzno, žutozelene uši, crveni rubin na glavi, repić i valovitu kosu koja strši nazad, oči s crnim trepavicama i zlatnim zjenicama, tamnobijelu njušku i mali crni nos. Blazein je rep šiljast i ljubičast na kraju, no većinom je bijel i svijetloljubičast. Blaze nosi bijele rukavice s debelim dlakavim rukavima, ljubičastu majicu s magenta prugama, zlatnu ogrlicu i bijele hlače uz svijetloroze cipele s bijelom prugom koje su na dnu sive i imaju dugu petu.

U igricama kao što je Sonic Riders Blaze nosi tanko ljubičasto odijelo s roza cipelama koje imaju bijelu prugu. Odijelo joj tad na koljenima, grudima i laktovima ima žute pruge.

Opis

Blaze je opisana kao često plemenita, smirena, svečana i razumna, no zna i skrivati svoje prave osjećaje. Blazeina elegantnost vidljiva je u stilu na koji napada i kreće se. Blaze se vrti i skače kao balerina, kreće se delikatno i miče se nježno. Kao član kraljevske obitelji Blaze je tiha, otmjena i ozbiljna. Nepristrana je i ne voli se šaliti. Nije hiperaktivna i entuzijastična kao većina ostalih likova.

Iako zna skrivati svoje osjećaje, Blaze je izrazito osjetljiva. Kad izgubi strpljenje može postati agresivna, ispustiti svu svoju vatru i donositi loše odluke. Kao princeza vrlo je sumnjičava prema svima, a u susretima s neprijateljima nikad se ne suzdržava i pokazuje svoje prave emocije.

U početku je mrzila svoje pirokinetičke moći jer se bojala da je presnažna i smatrala se drugačijom od ostalih. Međutim, prilagodila se i sad ih koristi bilo kad, bilo gdje, kako bi napala ili kako bi pomogla prijateljima. Primjer je videoigra Sonic Generations, u kojoj Sonicu pomogne srušiti vatrene zidove.

U početku je Blaze bila samostalna i povučena, ali pri upoznavanju Sonica i Cream naučila se bolje ponašati prema onima koje poznaje i Cream joj je postala prva prijateljica. Danas se ne voli uzdati u druge likove, ali im je zahvalna na pomoći; kad joj prijatelji trebaju pomoć, pridružit će im se i pomoći im. Takvo je ponašanje pokazala u stripovima IDW Publishinga – ondje se priključila ratu protiv Eggmanovih robota, a Silveru je pomogla s vrtom.

Životopis

Pojave u igricama

 Sonic Rush
 Sonic the Hedgehog (2006.)
 Sonic Rivals (kartica)
 Sonic and the Secret Rings
 Sonic Rush Adventure
 Mario & Sonic at the Olympic Games
 Sonic Rivals 2 (kartica)
 Sonic Riders: Zero Gravity
 Super Smash Bros. Brawl (Kameo)
 Sega Superstars Tennis (Kameo)
 Sonic and the Black Knight
 Mario & Sonic at the Olympic Winter Games
 Sonic at the Olympic Winter Games
 Sonic Free Riders
 Sonic Colors (DS inačica)
 Sonic Generations
 Mario & Sonic at the London 2012 Olympic Games
 Sonic Jump (2012.)
 Sonic and All-Stars Racing Transformed (Kameo)
 Sonic Dash
 Mario & Sonic at the Sochi 2014 Olympic Winter Games
 Sonic Jump Fever
 Super Smash Bros. for Nintendo 3DS and Wii U (Kameo)
 Sonic Runners
 Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games
 Sonic Forces: Speed Battle
 Super Smash Bros. Ultimate (Kameo)
 Team Sonic Racing
 Mario & Sonic at the Olympic Games Tokyo 2020
 Sonic Racing

Stripovi

 Archie Comics
 IDW Publishing

Odnosi s drugim likovima

Cream the Rabbit
Blaze je u početku putovala sama, ali ju je iznenadila Cream. Blaze se nije htjela družiti s njom, ali ju je Cream pozvala u kuću kod njezine majke Vanille. Blaze je mislila da se Cream ponaša prebrižno prema strancu, ali je pristala kad joj je Cream htjela pokazati svoj grad. Blaze se samo usredotočila na pronalaženje smaragda Sol, ali je osjećala da postaju prijateljice. Blaze se zabrinula za Cream kad ju je oteo robot i prestravljeno ju je tražila. Od Sonic Rusha bliske su i vole se družiti.

Sonic the Hedgehog
Dok je Blaze putovala svi su joj govorili da bi joj mogao pomoći Sonic, ali Blaze nije htjela njegovu pomoć jer je smatrala da sve može sama. Nakon što joj je previše likova reklo da zatraži Sonicovu pomoć, obratila mu se i sprijateljili su se. Blaze i Sonic potom su zajedno išli u pustolovine.

Knuckles the Echidna
Knuckles i Blaze nisu u početku bili prijatelji. Upoznali su se kad ga je Cream pozdravila uz Blaze. Kad je Knuckles vidio Blazein smaragd Sol mislio je da je Smaragd kaosa i pokušao joj ga je oteti, a kad mu je Blaze rekla da nije u pitanju Smaragd kaosa, Knuckles ju je nazvao lažljivicom i napao, što je na koncu dovelo do toga da ga je Blaze izmlatila i onesvjestila. Do kraja igrice Cream je uvjerila Blaze da je Knuckles dobar.

Amy Rose
Blaze i Amy bliske su u serijalu Mario & Sonic. Prvo su se upoznale u Sonic Rushu; Amy joj nije bila naklonjena jer je mislila da Blaze voli Sonica, a htjela je Sonica za sebe. Nakon što joj je Blaze rekla da ju za Sonica nije briga, Amy je počela misliti pozitivno o njoj. U serijalu Mario & Sonic drže se za ruke, grle se, druže se i međusobno se natječu.

Silver the Hedgehog
Silver je Blazein najbolji prijatelj iz budućnosti s kojim ima "bratski odnos". Zajedno se bore protiv Iblisa i na kraju Silverove priče u igrici Sonic the Hedgehog (2006.) Blaze se žrtvuje kako bi spasila Silverov svijet. Nakon Solariseva gubitka događaji igre izbrisani su i zato se Blaze i Silver nikad ne upoznaju. U inačici videoigre Sonic Colors na DS-u Blaze i Silver upoznaju se prvi put nakon resetiranja vremenske linije. U Sonic Generationsu (na inačici za konzole i PC) Blaze i Silver razgovaraju. U serijalu Mario & Sonic izazivaju jedno drugog na izazove, zajedno se natječu i dobiju posebnu zlatnu medalju ako zajedno igraju u timskom događaju. U Team Sonic Racing su u timu s Vectorom.

Miles "Tails" Prower
Kao što je bio slučaj i s većinom ostalih likova, Tails i Blaze upoznali su se u Sonic Rushu kad je Tails sa Sonicom tražio Blaze. Tails joj je rekao da joj Sonic može pomoći na putu. Blaze je bila zahvalna, ali je inzistirala na tome da sama dovrši svoj put. Blaze uz to smatra Tailsa pametnim i koristim za izrađivanje sprava.

Marine the Raccoon
Marine i Blaze vidjele su jedna drugu samo u Sonic Rush Adventureu. Blaze prije nije voljela Marine, ali zato što se družila sa Sonicom i Tailsom Blaze joj je postala bliska, pogotovo jer su joj Sonic i Tails dobri prijatelji. Marine je bila vrlo tužna kad su je Sonic i Tails morali napustiti, ali ju je Blaze smirila i rekla da će se jednog dana ponovno vidjeti. Marine se spominje u Sonic Colorsu na DS-u, u kojoj se tvrdi da se "ponaša tipično" (neoprezno i uzbuđeno).

Doktor Eggman Nega
Doktor Eggman Nega, inačica pravog Eggmana iz Blazeina svijeta, Blazein je glavni neprijatelj. Brani smaragde Sol od njega i jedno drugome pokušavaju prekinuti planove, što je nalik odnosu Sonica, Tailsa i Eggmana.

Captain Whisker
Blaze nije draga prema Captainu Whiskeru jer joj je ukrao draguljasto žezlo. Kad ga pronađe, ne ponaša se ozbiljno prema njemu, kao i prema ostalim neprijateljima.

Dr. Eggman
Baš kao Sonic, Blaze ne voli Eggmana i mrzi ideju "Eggmanlanda".

Ostali

Prijatelji

 Cheese
 Vanilla the Rabbit (Creamina majka)
 Vector the Crocodile
 Espio the Chameleon
 Coconut Crew
 Gardon
 Klasični Sonic

Neprijatelji

 Pirati
 Johnny
 Mini & Mum
 Iblis
 Time Eater
 Metalni Sonic
 Zavok

Kritike
Blaze je vrlo popularan lik među Sonicovim obožavateljima. IGN je izjavio da "zaslužuje svoje mjesto u timu" vidjevši ju u najavi za STH (2006.). Način na koji se njome upravlja u videoigri nazvan je "brzim i zabavnim", ali je kritiziran zbog sličnosti Sonicu. Blaze je opisana i "lijepim dodatkom postavi likova Sonica" i "jednim od zanimljivijih likova". GameSpot je zadivila njezina "vatrena opskrba". Nintendov tim IGN-a videoigru Sonic Rush stavio je na sedamnaesto mjesto popisa "Top 25 igara za Nintendo DS"; izjavio je: "ništa nije posebno u dodavanju novog lika u franšizu Sonic, osim što Blaze nije grozna". Blaze je favorit mnogim obožavateljima i postala je poznata u obožavateljskim ilustracijama likova. No, neki su te umjetnike kritizirali zbog seksualiziranja Blaze jer je maloljetna.

Zanimljivosti

 Blaze je akrofobična
 Blaze ima dva različita oblika
 Burning Blaze, njena super-transformacija
 Moći boja koje pokrene Wispovima

Izvori

Izmišljeni likovi
Likovi iz računalnih igara
Sega
Junaci stripa

Blaze the Cat


Rebecca Catherine Gibney (Levin, (14 de diciembre de 1964) es una actriz neozelandesa, conocida por haber interpretado a Jane Halifax en las películas Halifax, a Chrissy Hindmarsh en las películas de Small Claims, a Tracy Lawson en All Together Now, a Emma Patterson en The Flying Doctors y a Julie Rafter en la serie Packed to the Rafters.

Biografía
Es la menor de seis hermanos, una de ellas es Stella Gibney.

En 1992 se casó con el cantante Jack Jones, más conocido como Irwin Thomas, pero el matrimonio terminó en 1995.

En 1997 salió con el actor Marcus Graham.

En noviembre del 2001 se casó con el productor Richard Bell, más tarde su hijo Zachary Edison Bell nació el 7 de abril de 2004.

Carrera
En 1985 se unió al elenco de la serie The Zoo Family donde interpretó a Julie Davis.

Entre 1986 a 1991 interpretó a Emma Patterson en la serie The Flying Doctors.

En 1991 se unió al elenco de la serie All Together Now donde interpretó a Tracy Lawson hasta 1993.

El papel de Jane Halifax fue escrito especialmente para ella. En 2002 apareció por primera vez en la serie policíaca Stingers donde interpretó a la abogada criminalística Ingrid Burton hasta el 2003.

En el 2006 interpretó a Sally Blair Kinnell en un episodio de la serie Nightmares & Dreamscapes: From the Stories of Stephen King.

El 26 de agosto de 2008 se unió al elenco principal de la exitosa serie australiana Packed to the Rafters donde interpretó a Julie Rafter, hasta el final de la serie el 2 de julio de 2013 después de que su personaje decidiera viajar por toda Australia junto a su esposo Dave.

En septiembre del 2013 se anunció que Rebecca aparecería y co-produciría la película para la televisión The Killing Field donde dio vida a la detective sargento de la policía Eve Winter, una mujer que es la líder de un grupo de policías que es enviado a un pueblo en el campo para investigar un horrible crimen.

En el 2015 aparecerá como uno de los personajes principales en la serie Winter donde interpretará nuevamente a la oficial Eve Winter. La serie es un spin-off del telefilm "The Killing Field" transmitida en el 2014.

Filmografía

Series de televisión

Películas

Productora y escritora

Teatro

Premios y nominaciones

Referencias

Enlaces externos

 Digital Spy > Celebrity News > Rebecca Gibney
 Packed to the Rafters Official Website > Cast > Rebecca Gibney
 Rebecca Gibney on TV.com

Actores de televisión de Australia

Rebecca Gibney


Tereza Margarida do Coração de Maria , nascida Maria Luiza Rezende Marques (Borda da Mata, 24 de dezembro de 1915 – Três Pontas, 14 de novembro de 2005), foi uma freira carmelita do interior do estado de Minas Gerais. É carinhosamente chamada "Nossa Mãe" em virtude do acolhimento, das orações e conselhos que destinava aos que lhe procuravam.

Os trabalhos por sua beatificação foram iniciados em julho de 2011. Em 20 de maio de 2023, o Papa Francisco reconheceu suas virtudes heroicas.

Vida

Maria Luiza Rezende Marques nasceu em 24 de dezembro de 1915 em Borda da Mata, interior de Minas Gerais. Era a quinta dos doze filhos do casal Francisco Marques da Costa Júnior e Mariana Resende Costa. Os pais, preocupados com a formação sua e de seus irmãos, mudaram-se para Cruzeiro, em São Paulo. Em Taubaté, estudou no colégio das Irmãs da Congregação de São José de Chambéry.

Em sua juventude, pôs-se a leitura do livro "História de uma alma" de Santa Teresinha do Menino Jesus e "Memórias de Santa Elizabeth da Trindade". Desde então, sentiu-se atraída pela espiritualidade carmelita.

Vencendo a resistência do pai, em 1937, ingressou no carmelo de Mogi das Cruzes como noviça. Em 2 de fevereiro de 1939 emitiu os votos temporários e, em 2 de fevereiro de 1942, fez sua profissão solene. Em 1946, a comunidade religiosa mudou-se para o novo carmelo construído em Aparecida, onde desempenhou sua vocação religiosa.

A pedido da Diocese de Campanha, juntamente com sete irmãs, em 16 de julho de 1962, fundou um mosteiro carmelita em Três Pontas. Ali cumpriu os deveres de prioresa, subprioresa e mestra de noviças. Rapidamente, o recém-fundado carmelo tornou-se destino para muitos fiéis da região que buscavam seus sábios conselhos, direção espiritual e demais formas de ajuda. Por estes peregrinos, foi intitulada como "Nossa Mãe" como forma de carinho e admiração.

Conforme a idade avança, sua saúde começava a debilitar, no entanto, não deixou de manter-se à escuta dos numerosos fiéis que a procuravam. Sua vida chegou ao fim na madrugada de 14 de novembro de 2005, quando contava com seus 89 anos de idade. Estava então em seu leito, na enfermaria do carmelo de Três Pontas. Rapidamente, a notícia da morte espalhou-se, provocando comoção nos muitos católicos que a admiravam na região.

Beatificação

Após sua morte, lhe foram atribuídos muitos relatos de graças alcançadas. Em 7 de julho de 2011, após o recebimento do nihil obstat, foram iniciados os trabalhos por sua beatificação. Em 4 de maio de 2012 teve início a fase diocesana do processo, com o recolhimento de testemunhos acerca da vida de Madre Tereza Margarida. A fase foi concluída em 12 de maio do ano seguinte, com o envio de todo o material para a Congregação para a Causa dos Santos, no Vaticano.

Em 20 de maio de 2023, o Papa Francisco acolheu o parecer positivo da mesma congregação e concedeu-lhe oficialmente o título de Venerável.

O postulador desta causa é o Dr. Paolo Vilotta.

Ver também
Padre Victor
Nhá Chica

Ligações externas
 Causa de beatificação de Nossa Mãe
Igreja Católica no Brasil

Nascidos em 1915
Mortos em 2005
Naturais de Borda da Mata
Freiras católicas do Brasil
Carmelitas Descalços
Veneráveis do Brasil

Tereza Margarida do Coração de Maria


الثمن ؛ وتدعى باللاتينية: Octans.

برج الثمن هو من أبراج النصف الجنوبي للكرة الأرضية.، وكان هذا البرج يستخدم كأداة ملاحية قديمة تستعمل لتحديد ارتفاع نجم معين وخط عرضه على الأرض.

كان اختيار اسم هذا البرج هاماً لكونه يستعمل في قياس موقع وأوقات النجم القطبي في الأزمنة القديمة في السنوات الأولى للملاحة الفلكية؛ ثم استبدل فيما بعد ببرج السدس.

من أهم التجمعات النجمية في برج الثمن: Mel 227.

وأما أهم نجوم البرج فهو سيغما الثمن ( النجم القطبي الجنوبي) رغم ضعف ضوئه.

المصادر الخارجية
 موقع الكون

مراجع

اكتشافات نيكولاس لويس دو لكيل
الكوكبات الجنوبية
كوكبة الثمن

الثمن (كوكبة)


Jean Agélou (Alejandría, Egipto, 16 de octubre de 1878- Gien, Loiret, Francia, 2 de agosto de 1921) fue un fotógrafo francés especializado en desnudos femeninos, rama o modalidad en la que llegó a ser el mayor productor de tarjetas postales durante el período 1908-1916. Su modelo preferida fue la francesa Fernande Barrey (1893-1960).

Biografía

Empezó publicando sus obras en la revista L'Étude académique, teóricamente destinada a los artistas, pero que llegaría a tener 20 000 suscriptores, y, posteriormente, fue editor de tarjetas postales.

El desnudo integral en fotografías fue prohibido en 1908 en Francia, por lo que estas imágenes empezaron a circular clandestinamente y sus autores tenían que actuar con discreción. Jean Agélou firmaba sólo con sus iniciales. Las postales eróticas se vendían por correspondencia en sobres cerrados.

Jean Agélou murió, junto con su hermano Georges, en un accidente de automóvil, cuando tenía 43 años. Georges se ocupaba de la comercialización y Jean de la selección de modelos y de las fotografías, que realizaba en un estudio con luz natural. Las telas de fondo, que representaban distintos tipos de decorados, estaban hechas por pintores.

Bibliografía

Véase también
 Fotografía erótica femenina

Referencias

Enlaces externos

Artículo sobre Jean Agélou (en inglés)

Fotógrafos de Francia
Fotógrafos del siglo XX
Arte erótico
Fallecidos por accidentes de tráfico en Francia
Nacidos en Alejandría

Jean Agélou


Kate Miller-Heidke () este o cântăreață, compozitoare și actriță australiană. Deși a fost instruită clasic, ea a urmat o carieră în muzica pop alternativă. Ea a semnat contracte cu casele de discuri Sony Australia, Epic în SUA și RCA în Marea Britanie, dar acum este un artist independent. Ea a reprezentat Australia la Concursul Muzical Eurovision 2019 din Tel Aviv, Israel, plasându-se pe locul 9. Este singura persoană care să fi cântat la festivalul Coachella, Metropolitan Opera, și la Eurovision.

Tinerețe

Kate s-a născut în Gladstone, Queensland. Mama sa, Jenny Miller, a fost profesoară de dans iar tatăl său, Greg Heidke, a fost directorul unui liceu. Kate a absolvit St Aidan's Anglican Girls' School, după o încercare eșuată de a trece prin Brigidine College, Indooroopilly. După terminarea facultății Kate, la momentul respectiv fiind cântăreață de muzică clasică, câștigă numeroase premii, cum ar fii Premiul Elizabeth Muir (2000), Premiul Donald Penman (2001), Premiul Memorial Linda Edith Allen (2002), și Premiul Horace Keats (2002).

Kate a jucat în operetele "Orfeu în infern" (2000), "Venus și Adonis" (2002) și "Procesul lui Pilgrim" (2002).

Referințe

Legături externe

 Profile pe musichall.uk.com

Cântărețe australiene
Soprane australiene
Eurovision 2019
Oameni în viață
Câștigători ai Premiului Helpmann

Kate Miller-Heidke


Ibrahima Koné peut désigner :
 Ibrahima Koné (1969-), footballeur ivoirien ;
  (1977-), footballeur malien ;
 Ibrahima Koné (1989-), footballeur guinéen ;
 Ibrahima Koné (1999-), footballeur malien.

Voir aussi

Ibrahima Koné


Kaarle Sigurd Mattsson (Helsinque, 19 de junho de 1892 – Helsinque, 1970) foi um agrônomo, governador e ministro finlandês. Ele cresceu em Tampere, onde se formou em agronomia e trabalhou como professor em alguns colégios.

No âmbito político, ocupou o cargo de governador da província de Häme por três décadas seguidas. Foi também ministro da agricultura durante os dois governos de Juho Sunila.

Mattsson presidiu inúmeras instituições de classes e foi agraciado com as ordens do Leão da Finlândia, da Rosa Branca e da Cruz da Liberdade.

Nascidos em 1892
Mortos em 1970
Naturais de Helsínquia
Ministros da Agricultura da Finlândia
Professores da Finlândia

Sigurd Mattsson


Anjelah Nicole Johnson-Reyes  (14 de mayo de 1982) es una actriz, comediante y animadora estadounidense. Es conocida por ser parte del elenco de comediantes en la serie de comedia MADtv, durante su temporada N.º 13. Sus personajes incluían a una empleada grosera de un local de comida rápida llamada Bon Qui Qui y una empleada de un salón de belleza vietnamita.

Primeros años
Johnson nació y se crio en San José, California, en una devota familia cristiana. Es de ascendencia mexicana, estadounidense y nativoamericana. Después de tres años en la universidad, Johnson se mudó a Los Ángeles para perseguir una carrera en el entretenimiento. Posteriormente, se convirtió en una animadora para el equipo de los Oakland Raiders. Como miembro de las Raiderettes Oakland fue nombrada novata del año y participó en el Super Bowl XXXVII.

Carrera

MADtv

Johnson se unió al elenco del programa televisivo de comedia MADtv en 2007, en su decimotercera temporada, destacándose con sus interpretaciones. Hizo su debut en el programa en noviembre de 2007, representando a Bon Qui Qui, una empleada de un local de comida rápida que trata a los clientes con rudeza. El clip se abrió camino en YouTube, donde ganó fama, llegando a más de 50 millones de vistas. También se hizo conocida por su papel de Tammy en un sketch de MADtv, una empleada muy chismosa de un local de belleza vietnamita. Antes de llegar al show ella hacía stand-up, lo que le permitió hacerse con un pequeño reconocimiento del público de Los Ángeles. En 2008, Johnson fue nominada a un premio ALMA a la Mejor Interpretación Femenina en una Serie de Televisión de Comedia por su trabajo en MADtv.

Filmografía

Televisión

Cine

Discografía

Álbumes de estudio
Como Bon Qui Qui

EP
Como Bon Qui Qui

 The Come Up (2012)

Videos musicales
Como Bon Qui Qui

Premios y nominaciones

Referencias

Enlaces externos

Mexicano-estadounidenses
Artistas de comedia en vivo
Actrices de Estados Unidos
Actrices de cine de Estados Unidos
Actrices de televisión de Estados Unidos

Anjelah Johnson


10117 Tanikawa este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
10117 Tanikawa este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kitami de Masayuki Yanai și Kazuro Watanabe. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,98 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 10,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 10001-11000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1992
Centura de asteroizi

10117 Tanikawa


Menschen mit einer häufigen Muskel-Skelett-Erkrankung, dem so genannten Hexenschuss, haben es oft schwer, die alltäglichen Aktivitäten zu genießen, die ihnen früher Spaß gemacht haben. Was ist Hexenschuss? Im Grunde genommen bezieht sich diese Erkrankung auf einen Schmerz, der aus der unteren Rückenregion kommt. Wenn Sie einen Hexenschuss haben, sind Sie nicht allein, da er etwa 80 Prozent der westlichen Weltbevölkerung betrifft. Vielleicht haben Sie Schmerzen im unteren Rückenbereich, sind sich aber der Symptome des Hexenschusses nicht sicher. Hier sind einige der häufigsten Anzeichen und Ursachen, zusammen mit der Art und Weise, wie dieses Problem mit chiropraktischer Pflege behandelt werden kann.

Häufige Symptome

Es ist wichtig, die grundlegenden Anzeichen zu erkennen, die auf Hexenschuss hinweisen könnten.

Schmerzen, die sich im Lendenbereich der Wirbelsäule befinden, sind das Hauptsymptom. Typischerweise beinhalten diese Schmerzen die Steifigkeit des unteren Rückens, Muskelverspannungen und Schmerzen. Im schlimmsten Fall kann die Mobilität beeinträchtigt werden.

Der Schmerz ist lokalisiert, d.h. er ist auf einen kleinen Bereich beschränkt.

Eine eingeschränkte Bewegung der Wirbelsäule kann ein Symptom sein, z.B. wenn Sie versuchen, sich zu beugen oder sich nach hinten zu lehnen.

Ein weiterer Hinweis auf Hexenschuss können Schmerzen im unteren Teil des Rückens sein, die sich bis in das Gesäß, die Leiste oder bis zur Rückseite des Oberschenkels ausbreiten können.

Wenn die Schmerzen Taubheitsgefühl im Gesäß, Rücken oder Bein sowie ein Kribbeln beinhalten, das vom Bein bis zum Fuß reicht, spricht man von Ischias. Dies geschieht, wenn der Ischiasnerv gereizt ist.

Schwellungen oder Entzündungen im Rücken oder Bein können ein Warnzeichen sein.

Schmerzen im unteren Rückenbereich beim Niesen oder Husten können auch auf Hexenschuss hinweisen.

Ursachen für Hexenschuss

Manchmal ist die Ursache des Hexenschusses schwer zu lokalisieren, selbst wenn umfassende medizinische Tests durchgeführt wurden. Hexenschuss kann durch mehrere Faktoren verursacht werden, aber der Hauptgrund ist die Überbeanspruchung des unteren Rückens und das plötzliche Anheben einer schweren Last.

Hexenschuss kann das Ergebnis übermäßiger Beugung oder anderer sich wiederholender Bewegungen sein, die den unteren Rücken betreffen. Arthrose und Wirbelsäulenarthrose (Spondylose) können Faktoren sein.

Weitere Ursachen können ein Bandscheibenvorfall, Osteoporose, Spinalkanalstenose oder Kompression der Spinalnerven, Skoliose und bösartige oder gutartige Wirbelsäulentumore sein.

Behandlungsmöglichkeiten für Hexenschuss

Die Behandlung von Hexenschuss hängt von vielen verschiedenen Faktoren ab, darunter Alter, Gewicht, Aktivität und vieles mehr. Nachfolgend sind die Behandlungsmöglichkeiten aufgeführt:

entzündungshemmende Mittel zur vorübergehenden Schmerzlinderung

 heiße oder kalte Kompressen
 Bewegung und sanfte Dehnungen
 Yoga
 Akupunktur
 Chiropraktik & Wirbelsäulenmanipulation
 Physiotherapie
 Operation

Lassen Sie sich nicht von Rückenschmerzen davon abhalten, Ihr bestes Leben zu führen! Rufen Sie die Orthopäden von Hampton Roads Orthopedics and Sports Medicine an und erfahren Sie mehr über unsere vielfältigen Behandlungsmöglichkeiten. Bitte kontaktieren Sie uns, um noch heute einen Termin zu vereinbaren.

Hexenschuss


Elsie Eleanore Wayne (née Fairweather; April 20, 1932 – August 23, 2016) was a Canadian politician who served as a Progressive Conservative Member of Parliament for Saint John from 1993 to 2004. She was born in Shediac, New Brunswick.

Political career
In 1977, she was elected to the Saint John municipal council. In 1983, she became the first female mayor of Saint John, and became extremely popular in the city.

In the 1993 federal election, she ran as the governing Progressive Conservative Party's candidate in the riding of Saint John. In this election, the Tories suffered the worst ever defeat for a governing party at the federal level in Canada. Wayne was one of only two Tories elected nationwide, the other being Jean Charest; Charest won his third term at Sherbrooke in 1993. She was also the only non-Liberal elected in Atlantic Canada that year. She was elected by 4,000 votes, but never faced another contest nearly that close.

In 1998, when Charest resigned the leadership of the PC party to become leader of the Quebec Liberal Party, Wayne was appointed the PC party's interim leader, a post she held until former Prime Minister Joe Clark was elected party leader later that year.

She supported the merger of the Progressive Conservatives (led by Peter MacKay) and the Canadian Alliance (led by Stephen Harper) in 2003.

Wayne announced her retirement from politics on February 16, 2004 and did not run for re-election in the 2004 election to the House of Commons of Canada.

Political positions
Politically, she was known as being socially conservative, vehemently opposing same-sex marriage. She was also against abortion rights, decriminalization of marijuana, and Viagra for war veterans.

Fiscally, Wayne was a strong believer in Canada's social safety net and the welfare state, which was typical for most Tories from Atlantic Canada. She was also among Canada's most vocal monarchists.

Later life and death
Wayne considered a run for her old seat in the 2006 election, but decided against a comeback. She did, however, serve as chairwoman of the Conservative campaign in Atlantic Canada.

She was married to Richard Wayne, with whom she had two sons, Daniel and Stephen. In November 2009, she suffered a stroke. She was released from hospital in February 2010. She died on August 23, 2016, at her home in Saint John.

Electoral history

References

External links

1932 births
2016 deaths
20th-century Baptists
21st-century Canadian women politicians
Canadian Baptists
Canadian monarchists
Conservative Party of Canada MPs
Female Canadian political party leaders
Mayors of Saint John, New Brunswick
Members of the House of Commons of Canada from New Brunswick
People from Shediac
Progressive Conservative Party of Canada MPs
Women mayors of places in New Brunswick
Women members of the House of Commons of Canada

Elsie Wayne


An Melica tenuis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni José Arechavaleta. An Melica tenuis in nahilalakip ha genus nga Melica, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Melica

Melica tenuis