Astrid Tjalk (født Astrid Hildegard Larsen 27. maj 1925 i Hornbæk, død 19. februar 2014 samme sted) var en dansk kunsthåndværker og billedkunstner, særligt kendt for sin keramik.

Opvækst
Astrid Tjalk voksede op i fødebyen Hornbæk. Hendes fars slægt havde i generationer boet i byen, mens hendes mor stammede fra Skåne. Tjalk viste tidligt interesse og talent for tegning, og fra 1941 studerede hun på Kunsthåndværkerskolen i København.

Karriere

Kähler Keramikk
I 1944 fik Tjalk arbejde hos Kähler Keramik i Næstved, som mønstermaler. Som det skete for Signe Steffensen og Lis Ahlmann før hende, blev arbejdet som mønstermaler hos Kähler udgangspunkt for en egen kunstneriske karriere. Tjalk viste tidlig vilje til at gå sine egne veje. Hos Kähler arbejdede hun selvstændigt og på egne præmisser, og hun fik så sit eget atelier. Mange af Tjalks arbejder for Kähler har form af stiliserede fiske- eller dyremotiver på vaser eller fade. Også maleteknisk gik hun egne veje for at opnå nye effekter. De keramiske emner, som hun dekorerede, var ofte skabt af Nils Kähler. Peder Rasmussen, forfatteren af bogen Kählers værk, skriver, at Tjalk demonstrerer en 'ægte modernistisk dekorationslyst' i sine arbejder.

Fyrbo Keramik
I 1955 sagde Tjalk op hos Kähler og etablerede Fyrbo Keramik i Næstved sammen med sin mand, Tage O. Nielsen. I den periode stod keramikeren Karen Bennicke i lære hos Tjalk. Derudover havde Fyrbo Keramik ikke andre ansatte end ægteparret selv; resten af livet fik de deres udkomme fra dette værksted. I 1960 flyttede de tilbage til Hornbæk og fortsatte virksomheden der. Efterhånden blev meget af produktionen rettet mod mindre produkter som smykker og keramikkakler. I Danmark blev produktionen hovedsagelig solgt gennem veletablerede forhandlere som Magasin du Nord, Illums Bolighus og Den Permanente. Men meget af produktionen blev eksporteret til USA, og en del også til andre lande i Nordeuropa og til Sydafrika.

Billedkunst
Tjalk fortsatte med at tegne og male hele livet. Hornbæk, med husene, havnen og stranden, udgjorde mange af motiverne i hendes billedkunst. Hennes oliemalerier har været udstillet, men blev kun i begrænset omfang solgt. Akvareller og tegninger solgte hun flere af, først og fremmest lokalt i Hornbæk.

Eftermæle

Samlinger og udstillinger
Den største offentlige samling af Tjalks tidlige keramiske arbejder findes i Næstved Museums samling af dansk kunsthåndværk fra det 19. og 20. århundrede. Hun har været repræsenteret på flere vigtige udstillinger i Danmark. I 1955 deltog hun på Charlottenborg Forårsudstilling med keramiske værker, som hun havde lavet for Kähler, og tre år senere deltog hun med to oliemalerier samme sted. Hun har også udstillet på Kunstnernes Påskeudstilling i Aarhus, Kunstmuseet Sophienholm, Det danske Kunstindustrimuseum og Danmarkshuset i Paris. Efter Tjalks død blev der i sommeren 2014 holdt en lokal mindeudstilling på Hornbæk Bibliotek.

Litteratur
Ane Maria og Annimi Holst Schmidt præsenterer en række af Tjalks værker i boken Kähler og Keramikken fra 2001. I bogen Kählers Værk fra 2002 har Peder Rasmussen viet et delkapitel til Tjalks bidrag i tiden hos Kähler. I december 2005 udgav Hornbækegnens historiske forening og lokalhistoriske arkiv et helt temanummer af tidsskriftet Hornbækegnen om Tjalk, forfattet af Lone Kuhlmann.

Referencer

Kilder
 Bennicke, Karen: Karen Bennicke: Keramik og Form 1958-2008 – en jubilæumsudstilling, Næstved Museum – Helligåndshuset 24. maj – 3. august 2008
 Fiell, Charlotte & Peter: Scandinavian Design, Taschen 2002, , s. 96
 Holst Schmidt, Ane Maria & Annimi Holst Schmidt: Kähler & Keramikken, Rhodos 2001, , s. 212-218, 290-293
 Kuhlmann, Lone: "Astrid Tjalk, Hornbækker, keramiker, kunstmalerinde", i Hornbækegnen, december 2005, nr. 78, s. 1-23
 Rasmussen, Peder: Kählers Værk, Nyt Nordisk forlag Arnold Busck 2002, , s. 285-288
 Ugeposten: "Astrid Tjalk", Ugeposten til alle i Gribskov Kommune (www.dinby.dk),

Eksterne henvisninger
 Holmegaard Værk, med samlinger af keramik fra Kähler

Personer fra Hornbæk
Keramikere fra Danmark
Malere fra Danmark

Astrid Tjalk


Hironori Nishi (født 25. februar 1987) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Kamatamare Sanuki.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hironori Nishi


An elytron (; ; : elytra, ) is a modified, hardened forewing of beetles (Coleoptera), though a few of the true bugs (Hemiptera) such as the family Schizopteridae are extremely similar; in true bugs, the forewings are called hemelytra (sometimes alternatively spelled as "hemielytra"), and in most species only the basal half is thickened while the apex is membranous, but when they are entirely thickened the condition is referred to as "coleopteroid". An elytron is sometimes also referred to as a shard.

Description
The elytra primarily serve as protective wing-cases for the hindwings underneath, which are used for flying. To fly, a beetle typically opens the elytra and then extends the hindwings, flying while still holding the elytra open, though many beetles in the families Scarabaeidae and Buprestidae can fly with the elytra closed (e.g., most Cetoniinae; ).

In a number of groups, the elytra are reduced to various degrees, (e.g., the beetle families Staphylinidae and Ripiphoridae), or secondarily lost altogether, as in various Elateroidea lineages with wingless females.

In some flightless groups, the elytra are present but fused together, and the hindwings are absent (e.g., some ground beetles (Carabidae), scarab beetles, and weevils).

References

Insect anatomy

Elytron


Por Excelência foi um programa de televisão, do tipo talk show, exibido aos domingos pela TV JB, apresentado por Clodovil Hernandes, tendo sido o seu último trabalho na televisão, que foi estreiado em 22 de abril de 2007 e encerrou em julho daquele ano.

Sob direção de José Augusto de Souza e gravado em São Paulo, foi também um dos primeiros programas do canal TV JB, que substituiu a CNT.

Em outubro de 2006, então recém eleito deputado federal pelo PTC, Clodovil anunciou à TV Câmara que iria "juntar o útil ao agradável" fazendo um novo programa, paralelamente à sua carreira política, e visando demonstrar os bastidores da política em Brasília, bem como fazer entrevistas marcantes e divertidas, um "misto de colunismo social e político".

Em julho de 2007, a TVJB anunciou a demissão de Clodovil, rescindindo seu contrato com a Clodovil Hernandes Publicidade Ltda. pela abstenção do apresentador para gravar o programa, o qual enfrentava problemas de saúde, tendo sofrido um derrame no mês anterior.

Entrevistas marcantes
A primeira pessoa que Clodovil entrevistou na estreia de Por Excelência foi Dilma Rousseff, então ministra-chefe da Casa Civil, no Palácio do Planalto. Naquela altura, ele havia criticado as mulheres como "vulgares, ordinárias e cheias de silicone", além de "trabalharem deitadas, mas descansarem em pé", mas só teceu elogios à Dilma. Porém, o programa terminou sem a conclusão da entrevista, que seria retomada posteriormente. Durante o programa, Clodovil também entrevistou outras personalidades políticas, como as então deputadas Rita Camata e Luiza Erundina e o então deputado e ex-ministro da Fazenda Antônio Palocci, além da cantora Selma Reis.

Em um episdóio de Por Excelência, Clodovil entrevistou o ex-presidente do Brasil Fernando Collor de Mello, na época senador do PRTB por Alagoas, além dos cantores Claudia Telles e Paulinho Tapajós. Após a entrevista com Collor, Clodovil recitou Poema em linha reta, de Álvaro de Campos.

No programa, Clodovil também mostrava o dia a dia de sua vida parlamentar, em seu gabinete decorado por ele próprio, além de gravar telefonemas por telefone para ministros e secretários federais cobrando providências de questões públicas.

TV JB
Programas de televisão de Clodovil Hernandes
Programas de televisão do Brasil que estrearam em 2007
Programas de televisão do Brasil encerrados em 2007
Programas de televisão em língua portuguesa

Por Excelência


تاهو  مركبة دفع رباعي من شيفروليه التابعة لشركة جنرال موتورز الأمريكية. وهي مركبة جبارة تحتوي على محرك سعة 5.3 لتر من ثمان إسطوانات بقوة 355 حصان ومحرك آخر سعته 6.2 لتر أيضاً من ثماني اسطوانات، وقد قامت الشركة بإجراء تغيير كامل للمركبة في سنة 2007ممن حيث الشكل والقاعدة كما أضافت للمركبة النظام الفعال للتوفير من استهلاك الوقود (AFM) حيث يقوم هذا النظام بفصل أربع اسطوانات عن العمل وذلك عند ثبات السرعة أو التسارع بشكل بطيء، وقد تفوق تصميمها الجديد عل معظم مركبات الدفع الرباعي وخصوصا إنفنتي كيو إكس 56 التي يراها.

معنى الاسم وسبب التسمية
التاهو هي بحيرة مياهها عذبة تقع في الولايات المتحدة الأمريكية في جبال سييرا نيفادا بالولايات المتحدة. تقع على طول الحدود بين ولاية كاليفورنيا ونيفادا وهي ثاني أعمق بحيرة في الولايات المتحدة وقد سمت شركة جنرال موتورز مركبتها نسبةً إلى هذه البحيرة

الفئات والمحركات وأنظمة الدفع

 فئة (LS) وهي الفئة ذات المواصفات القياسية وتأتي بطرازي(1500) و(2500)، حيث أن طراز (1500) المخصص للمدن يأتي بمحرك فورتيك سعته 5.3 لتر بقوة 355 حصاناً وطراز (2500) المخصص للظروف الصعبة يأتي بمحرك فورتيك سعته 6.0 لتر بقوة 379 حصاناً، وبنظامي دفع خلفي ورباعي
 فئة (LT1) وهي الفئة المتوسطة والتي تحتوي على المكونات الأساسية للفخامة والرفاهية وهي تأتي بطرازي (1500)و(2500)،حيث أن طراز(1500)المخصص للمدن يأتي بمحرك فورتيك سعته 5.3 لتر بقوة 355 حصاناً وطراز (2500) المخصص للظروف الصعبة يأتي بمحرك فورتيك سعته 6.0 لتر بقوة 379 حصاناً، وبنظامي دفع خلفي ورباعي
 فئة (LT2) وهي الفئة ذات المواصفات الكاملة وتأتي بطرازي (1500) و(2500)،حيث أن طراز(1500)المخصص للمدن يأتي بمحرك فورتيك سعته 5.3 لتر بقوة 355 حصاناً، وطراز (2500) المخصص للظروف الصعبة يأتي بمحرك فورتيك سعته 6.0 لتر بقوة 379 حصاناً ويتوفر بسعة محرك ضخمة جداً محدودة الإنتاج هي 8.1 لتراً وو بنظامي دفع خلفي ورباعي
 فئة (LTZ) وهي الفئة الخاصة والكاملة المواصفات والأكثر رفاهية وفخامةً من الداخل والخارج وتأتي فقط بطراز (1500) المخصص للمدن بمحرك فورتيك سعته 6.2 لتر بقوة 441 حصاناً، ويتوفر وبنظامي دفع خلفي ورباعي
 فئة (Z71) وهي الفئة الرياضية والأكثر تحملاً للظروف الصعبة في الصحاري وفي الجبال حيث أن هيكل المركبة مرتفع عن سطح الأرض أكثر من نسخة تاهو العادية وتتمتع بنظام تعليق قوي وهي متوسطة الفخامة والمواصفات وتأتي بطراز واحد وهو (2500) وبمحرك فورتيك سعته 5.3 لتراً وبقوة 355 حصاناً، ويتوفر بمحرك آخر سعته 6.0 لتراً وبقوة 379 حصاناً.

جوائز عالمية
حصلت شيفروليه تاهو على العديد من الجوائز العالمية على جميع المستويات والأصعدة مما جعلها واحدة من أفضل سيارات الدفع الرباعي في العالم ومنها :
 جائزة أجمل سيارة في العالم قابلة للتعديل والتطوير في شكلها للعام 2007م
 جائزة أفضل سيارة للدفع الرباعي للعام 2007م

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي لشيفروليه الولايات المتحدة الأمريكية
 الموقع الرسمي لشيفروليه الشرق الأوسط
 صفحة شيفروليه تاهو الويات المتحدة الأمريكية
 صفحة شيفروليه تاهو الشرق الأوسط

جنرال موتورز
سيارات إس يو في هجينة
سيارات إس يو في
سيارات اخترعت في 1995
سيارات تدفع بجميع العجلات
سيارات خلفية الدفع
سيارات رباعية الدفع
سيارات شرطة
سيارات شيفروليه
سيارات صنعت في الولايات المتحدة
سيارات عقد 1990
سيارات عقد 2000
سيارات عقد 2010
سيارات عقد 2020
سيارات نصف نقل
مركبات ظهرت في 1995
مركبات كهربائية هجينة
نقل بري
جي ام سي دينالي

شيفروليه تاهو


Dominion poate fi:

 Dominion - o unitate administrativ-teritorială
 Dominion (Star Trek) - un imperiu militar creat de Fondatori și compus din mai multe rase extraterestre diferite aflate în Cuadrantul Gamma
 Dominion (album) - un album al formației americane Kamelot

Dominion (dezambiguizare)


ශරිරය තුළ හැඟීම, දැනීම සහිත ස්ථිර ආත්මයක් හෝ භූතයෙක් වෙසේ යන මිත්‍යා විස්වාසය. ලව්කික වස්තූන් පිළිබඳ ඇති කරගන්න ඇල්ම. රුපය මමය මාගේය යනුවෙන්ද වේදනාව, සංඥාව, සංකාර, විඥාන යන මේ පංචස්කන්දය ම මමය මාගේය යනුවෙන් ගැනීමද සක්ඛාය දිට්ඨිහි ල්ක්ෂණය වේ. හේතු ඵල දහමට අනුව සක්ඛාය දිට්ඨිය දැඩිව ගැනීම නිසා ම අප මෙතෙක් සංසාරයේ දුක් විඳිමින් යන ගමන අවසන් කරගත නොහැකිව සිටින බව ප්‍රඥාවන්ත පුද්ගලයාට අවබෝධ කරගත හැක.

සක්ඛායදිට්ඨි


Peter Henry Goldsmith, Baron Goldsmith,  (born 5 January 1950), is a British barrister who served as Attorney General for England and Wales and Attorney General for Northern Ireland from 2001 and 2007. His resignation, announced on 22 June 2007, took effect on 27 June, the same day that Prime Minister Tony Blair stepped down. Goldsmith was the longest serving Labour attorney general. He is currently a partner and head of European litigation practice at US law firm Debevoise & Plimpton and Vice Chairperson of the Hong Kong International Arbitration Centre.

Biography
Goldsmith was born in Liverpool, Lancashire (now Merseyside), and is of Jewish descent. He was educated at Quarry Bank School before reading law at Gonville and Caius College, Cambridge and University College London. He was called to the Bar at Gray's Inn in 1972, practising from Fountain Court Chambers in London. He took silk in 1987 and became a deputy High Court judge in 1994 and he was elected the youngest ever chairman of the Bar of England and Wales in 1995. He was raised to the peerage as a Labour peer in 1999, as Baron Goldsmith, of Allerton in the County of Merseyside. He was appointed Her Majesty's Attorney General in June 2001. One of his first acts was to discuss breaches of the injunction against publishing the whereabouts of the offenders in the murder of James Bulger. He was sworn of the Privy Council in 2002.

Goldsmith has also held a number of posts in international legal organisations, including Council Member of the International Bar Association (IBA) and of the Union Internationale des Avocats. From 1998 until his appointment as Attorney General he was co-chairman of the IBA's Human Rights Institute. Between 1997 and 2000 he was Chairman of the Financial Reporting Review Panel, a non-departmental public body responsible for enforcing financial reporting standards. In 1997 he was elected to membership of the American Law Institute and made a member of the Paris Bar.

In 1996 he founded the Bar Pro Bono Unit (now Advocate ) of which he was chairman until 2000 and remains president. He was the Prime Minister's Personal Representative to the Convention for the Charter of Fundamental Rights of the European Union.

In November 2006, he visited a number of pro bono legal and criminal justice charities in Kenya, including Philemon Ministries.

In 2006, Goldsmith gave a speech at the Royal United Services Institute, calling for the closure of the US detention camp at Guantanamo Bay. Goldsmith called it a "symbol of injustice", and said that it did not respect the rights of liberty or freedom.

In 2007 he won a High Court injunction against the BBC, preventing reporting of aspects of the New Labour Cash-for-Honours scandal by successfully arguing a broadcast of confidential information would have harmed a police inquiry.

Al-Yamamah arms deal controversy

In 2007, Goldsmith was accused of attempting to cover up the BAE-Saudi corruption case by ordering the Serious Fraud Office to call off its ongoing investigation into the matter, arguing that it might "compromise national security."

He later admitted that the MI6 had never possessed intelligence that Saudi Arabia planned to cut security links with Britain.

Invasion of Iraq controversy
The nature of Goldsmith's legal advice to the government over the legality of the 2003 invasion of Iraq was a significant political issue at the time.

The government turned down repeated calls to break with tradition and have the advice made public. Goldsmith's original memo to the prime minister written on 30 January 2003 opined that UN Resolution 1441 did not sanction the use of force and that a further resolution would be required before military action. A subsequent memo written on 7 March 2003 was eventually leaked to the press, which led to its official publication on 28 April 2005. In the memo, Lord Goldsmith discussed whether the use of force in Iraq could legally be justified by Iraq's 'material breach', as established in UN Security Council Resolution 1441, of its ceasefire obligations as imposed by Security Council Resolution 687 at the end of the First Gulf War. Goldsmith concluded that "a reasonable case can be made that resolution 1441 is capable in principle of reviving the authorisation [of the use of force] in Resolution 678 without a further resolution." However, Goldsmith did concede that "a court might well conclude that operative paragraphs 4 and 12 do require a further Council decision to revive the authorisation." In this memo he also concluded "the argument that resolution 1441 alone has revived the authorisation to use force in resolution 678 will only be sustainable if there are strong factual grounds for concluding that Iraq has failed to take the final opportunity. In other words, we would need to be able to demonstrate hard evidence of non-compliance and non-cooperation."

In his final advice to the government, written on 17 March 2003, Goldsmith stated that the use of force in Iraq was lawful. This advice stated Goldsmith's preferred view in more unequivocal terms than his earlier memo, without reference to the doubts expressed therein. This has led to allegations that Goldsmith succumbed to political pressure to find legal justification for the use of force against Iraq. Shortly after the leak Goldsmith released a statement in response to such allegations, saying that the two documents were consistent, pointing to the difference in the nature of the two documents and to the firm assurances he claims to have had received between 7 and 17 March that Iraq was indeed in breach of its obligations under Security Council resolutions.

The controversy was heightened by the resignation of Elizabeth Wilmshurst, deputy legal adviser at the Foreign and Commonwealth Office, on 20 March 2003. A full version of her letter of resignation became public in March 2005. In this, Wilmshurst stated that the reason for her resignation was that she did not agree with the official opinion that the use of force in Iraq was legal. She also accused Goldsmith of changing his view on the matter. In the course of her testimony to the Iraq Inquiry commission, Wilmshurst, even though she understood that "Goldsmith was put into an impossible position", expressed her disapproval of the way Goldsmith set about in formulating his eventual opinion. She said she thought "the process that was followed in this case was lamentable," adding that she believed "there should have been a greater transparency within [the British] government" about the "evolving legal advice." On the efforts of the Attorney General to determine the nature of the alleged Iraqi breaches, she expressed her disapproval of Goldsmith relying, in part, for his legal opinion, "on private conversations he had with British and US negotiators on what the French [negotiators] had said," while "of course, he hadn't asked the French themselves."

In November 2008, the former Lord Chief Justice and Senior Law Lord Lord Bingham of Cornhill stated that Goldsmith's advice contained "no hard evidence" that Iraq had defied UN resolutions "in a manner justifying resort to force" and that the invasion was "a serious violation of international law and of the rule of law."

Goldsmith gave evidence to the Iraq Inquiry on 27 January 2010, in which he was asked to explain his position on the legality of the invasion of Iraq.

In July 2017, former Iraqi general Abdulwaheed al-Rabbat launched a private war crimes prosecution, in the High Court in London, asking for Goldsmith, Tony Blair and former foreign secretary Jack Straw to be prosecuted for "the crime of aggression" for their role in the 2003 invasion of Iraq. The High Court ruled that, although the crime of aggression was recognised in international law, it was not an offence under UK law, and, therefore, the prosecution could not proceed.

Present position

Goldsmith has been appointed head of European Litigation at the London office of US law firm Debevoise & Plimpton. He was the first retiring UK Attorney General ever to join a law firm. In August 2008, Goldsmith qualified as a solicitor of the Supreme Court of England and Wales to become a full equity partner of the firm (and so share in the firm's profits and acquire an ownership share in the firm). He was reported – by The Guardian newspaper on 27 September 2007 – to be remunerated at the rate of £1 million a year in his new position. The same report said that he would have expected to earn more than that if he had resumed practice at the English Bar. His former chambers are Fountain Court.

Upon leaving office, former attorneys general usually return to practise at the Bar, often at the chambers which they left upon appointment as attorney. Unlike the position with retired lords chancellor, there is no prohibition on an attorney general returning to practise at the Bar.

As a former minister and holder of public office, Goldsmith had to accept a number of restrictions on his freedom to practise for two years after leaving office. The restrictions are imposed by the prime minister on the advice of the Advisory Committee on Business Appointments, a branch of the Cabinet Office.

Goldsmith's restrictions prevented him, for 12 months after leaving office, from being personally involved in lobbying government Ministers or officials. For two years after leaving office, he was required to stand aside from dealing with any matter about which he had confidential or privileged information acquired while he was Attorney General.

In August 2008, Goldsmith was appointed as an independent non-executive director of the Australian property trust, Westfield Group.

Arms

References

External links
The Legal Secretariat to the Law Officers: Attorney General – a biography
Written answer on Iraq advice – from BBC News
Announcement of Lord Goldsmith's introduction at the House of Lords

|-

1950 births
Alumni of Gonville and Caius College, Cambridge
Alumni of University College London
Attorneys General for England and Wales
Attorneys General for Northern Ireland
British Jews
English King's Counsel
British barristers
Labour Party (UK) life peers
Lawyers from Liverpool
Living people
Members of Gray's Inn
Members of the Privy Council of the United Kingdom
Northern Ireland Government ministers
People educated at Calderstones School
People educated at Quarry Bank High School
20th-century King's Counsel
Stances and opinions regarding the Iraq War
Jewish British politicians
20th-century British lawyers
21st-century British lawyers
People associated with Debevoise & Plimpton
Life peers created by Elizabeth II

Peter Goldsmith, Baron Goldsmith


Kraniónas, en , est un village du dème de Kastoriá, district régional de Kastoriá, en Macédoine-Occidentale, Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village compte cinq habitants.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Macédoine-Occidentale

Kraniónas (Kastoriá)


Five vessels of the British Royal Navy have been named HMS Scylla, after the sea monster Scylla of Greek mythology.

  was an 18-gun brig-sloop launched  in 1809 and broken up 1846.
  was a wooden screw corvette launched in 1856 and sold for breakup in 1882.
  was an  second class cruiser in service from 1891 to 1914.
  was a  light cruiser launched in 1940, seriously damaged by a mine in 1944, and sold in 1950.
  was a  in service from 1970 to 1993, and sunk as an artificial reef in 2004.

Royal Navy ship names

HMS Scylla


Onthophagus omostigma é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por D'Orbigny em 1902.

Referências

Ligações externas

omostigma
Coleópteros descritos em 1902

Onthophagus omostigma


Chilly con Carmen est un film d'animation diffusé en 1930, produit par Walter Lantz et animé par Rollin Hamilton, Tom Palmer et "Bill" Nolan qui met en vedette Oswald le lapin chanceux, la star des studio Universal de l'époque.  C'est une parodie de l'opéra-comique "Carmen" de Georges Bizet qui met en scène Oswald qui tente de s'engager dans un jeu de tauromachie afin de regagné l'amour de ses deux prétendantes . Le titre est un jeu de mots entre le mot "Silly" (qui veut dire "idiot" en français), le chili con carne (chili à la viande) qui est une sorte de ragoût de viandes épicé originaire du sud des États-Unis, et le titre de la pièce de Georges Bizet.

Synopsis
L'histoire se déroule en Espagne où Oswald (Don José) joue un air de guitare et chante sous les beaux yeux de Miss Hippo (Micaëla) qui le regarde depuis un bacon se trémoussant au son de la musique. L'hippopotame entame alors une danse, mais elle glisse et tombe. Oswald tente de la rattraper mais il est littéralement écrasé par Miss Hippo, le lapin est donc obligé de creuser un trou pour pouvoir sortir. Après cette incident, Miss Hippo et Oswald s'embrassent passionnément, cependant Ortensia (Carmen) intervient et essaye de séduire Oswald. Elle se met à danser sur l'aire de Carmen Habanera et envoûte Oswald, sa danse se terminant finalement avec le baiser électrisant de Carmen sous le regard horrifier de l'hippopotame. Mais Miss Hippo refuse d'abandonné Oswald et en réponse à la danse d'Ortensia, se met à faire une danse folle sur le thème du générique d'un autre film d'Oswald, intitulé "Hurdy Gurdy". Il s'ensuit une sorte concours de danse entre les deux femmes, où elles tentent toutes les deux de séduire Oswald et ce dernier rejette finalement Miss Hippo pour la chatte. Après cela, on voit Tory (Escamillo) se rendre à un jeu de tauromachie sur l'air des Couplets du toréador où il va combattre un taureau. En le voyant, les deux filles rejettent Oswald et tentent de charmer Tory en le suivant jusqu'à l'arène. Une fois qu'elles y sont arrivées, Tory commence à combattre le taureau dans un ring de boxe, il est sûr de lui et dessine même une cible sur le ventre du taureau pour le provoquer. Cependant, Tory perd le combat : il reçoit un coup de pied du taureau et est projeté hors de l'arène. Oswald en profite pour lui voler son chapeau et entrer dans l'arène. L'apparition d'Oswald est accueillie par des applaudissements, y compris ceux des deux filles qui l'ont rejeté plus tôt. Oswald ramasse alors un chiffon et danse avec dans le but d'énerver le taureau. À la fin de sa danse, Oswald place le chiffon sur la tête du taureau et poignarde le taureau sur les fesses. Oswald essaie ensuite de poignarder à nouveau le taureau avec l'épée, ce qui se termine par une découpe comique du taureau comme une pomme de terre mais cela ne sert à rien car le taureau se reconstitue de lui-même. Fou de rage, le taureau poursuit alors Oswald, et ce dernier se réfugie sur un poteau mais le taureau monte sur le poteau pour attraper Oswald. Ortensia, qui observait Oswald depuis un podium, embrasse Oswald, ce qui le fait tomber du poteau. Le lapin reprend alors son épée et frappe le taureau avec, puis il laisse l'épée en place afin que le taureau ne puisse pas redescendre du poteau. Oswald gagne le combat puis est porté en triomphe par Tory, Miss Hippo et les spectateurs et le film se termine sur les baisées passionné Oswald et d'Ortensia .

Fiche technique

 Titre : Chilly con Carmen
 Série : Oswald le lapin chanceux
 Réalisateur : Walter Lantz
 Scénario : William Nolan, Tom Palmer, Rollin Hamilton
 Animateur : William Nolan, Tom Palmer, Rollin Hamilton
 Narrateur : Carl Laemmle
 Producteur : Charles B. Mintz
 Production : Walter Lantz Productions
 Distributeur : Universal Pictures
 Date de sortie : 15 janvier 1930
 Format d'image : Noir et Blanc
 Musique: Bert Fiske
 Langue :
 Pays :

Commentaires
Le film a été enregistré sur un appareil Western Electric, l'un des premiers systèmes de son sur pellicule. Le même système de sonorisation a été utilisé dans un autre film d'Oswald intitulé Hurdy Gurdy, dans lequel Oswald est désigné pour remplacer un danseur de rue après qu'il a été avalé par le bubblegum vivant d'Oswald

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 1930
Court métrage d'animation américain

Chilly con Carmen


Paphos Diğer Adıyla Baf (), Kıbrıs'ta bir liman kentidir. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin batı kesiminde yer alan Baf kazasının idari merkezidir. Yerlileri tarafından 'Kasaba' diye de anılır. Bir liman kenti olan Baf, farklı ve yeşil bitki örtüsüyle bilinir. Ayrıca canlı bir turizm merkezidir. Kral Mezarları, Kato Paphos Arkeoloji Parkı gibi antik yapılara ev sahipliği yapmaktadır Belediye Başkanı Ozan Demirkol'dur.

Nüfusu 161.200'dür. Baf Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanı olan Rauf Denktaş'ın doğum yeridir.

Ayrıca bakınız
 1953 Baf depremi

Görüntüler

Kaynakça

Baf


Karri Somerville née le 7 avril 1999 à Kensington, est une joueuse australienne de hockey sur gazon. Elle évolue au poste de défenseure au Perth Thundersticks et avec l'équipe nationale australienne.

Elle a participé aux Jeux olympiques d'été de 2020.

Carrière

Jeux olympiques
 Top 8 : 2020

Références

Liens externes

Joueuse australienne de hockey sur gazon
Naissance en avril 1999
Joueuse de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020

Karri Somerville


Le Concerto Armonico, parfois appelé  Concerto Armonico Budapest, est un ensemble hongrois de musique classique fondé en 1983 et basé à Budapest, adepte de l'interprétation historiquement informée, soit l'interprétation sur instruments anciens (ou copies d'instruments anciens).

L'orchestre est spécialisé dans le répertoire de Carl Philipp Emanuel Bach dont il a enregistré une intégrale des concertos pour clavecin, piano à tangentes et piano-forte.

Historique
L'orchestre Concerto Armonico est fondé en 1983 par des étudiants de l'académie de musique Ferenc Liszt à Budapest en Hongrie, qui avaient joué ensemble et étudié l'interprétation baroque.

L'ensemble donne son premier concert en 1986, sur des instruments d'époque.

L'orchestre participe ensuite à plusieurs festivals européens dont le Festival de Flandre, le festival de Hollande, le Festival Estival de Paris, les Journées de musique ancienne de Ratisbonne (Tagen Alter Musik Regensburg), Ambraser Schlosskonzerte Innsbruck et le festival Styriarte à Graz.

La direction artistique de l'orchestre est généralement assurée par Péter Szűts (premier violon) et Miklós Spányi (claveciniste) et, occasionnellement, par Márta Ábrahám et Miklós Spányi.

Répertoire
Le répertoire de l'orchestre s'étend du début du baroque à la fin du , avec un intérêt tout particulier pour la musique des fils de Jean-Sébastien Bach et surtout celle de Carl Philipp Emanuel Bach dont l'orchestre enregistre une intégrale des concertos pour clavecin, piano à tangentes et piano-forte.

Discographie

Hungaroton
De 1989 à 1995, le Concerto Armonico réalise des enregistrements pour le label hongrois Hungaroton :

 1989 : Madrid Mass  de Domenico Scarlatti, Stabat Mater  d'Antonio Caldara, Psalms de Claudio Monteverdi, par le Monteverdi Chamber Choir et le Concerto Armonico, dir. Éva Kollár (Hungaroton SLPD 12 877, republié en CD en 1990)
 1989 : Two Harpsichord Concertos de Carl Philipp Emanuel Bach, Miklós Spányi, clavecin, Concerto Armonico dir. Péter Szűts (Hungaroton SLPD 31268)
 1989 :  Harpsichord Concertos de Carl Philipp Emanuel Bach, Miklós Spányi, clavecin, Concerto Armonico dir. Péter Szűts (Hungaroton Antiqua HCD 31159)
 1991 : 3 Cello Concertos de Carl Philipp Emanuel Bach, Balázs Máté, violoncelle, Miklós Spányi, clavecin, Concerto Armonico dir. Péter Szűts (Hungaroton SLPD 31337)
 1991 : Symphonies de Johann Christian Bach, Alfredo Bernardini et Pierluigi Fabretti (hautbois), Sándor Endrödi et Tibor Maruzsa (cor) et Imre Mohl (basson), Concerto Armonico dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (Hungaroton SLPD 31448)
 1995 : Handel: Solo Cantatas par Mária Zádori et le Concerto Armonico (Hungaroton HCD 31534)

BIS Records : l'intégrale
De 1995 à 2014, le Concerto Armonico enregistre une intégrale des concertos pour clavecin, piano à tangentes et piano-forte de Carl Philipp Emanuel Bach, publiée sur le label suédois BIS Records.

Cette intégrale a été décrite comme  (Gramophone) ainsi que  (MusicWeb International) et  (klassik-heute.de).

Ces enregistrements sont publiés sous le titre générique Carl Philipp Emanuel Bach - The Complete Keyboard Concertos :
 1995 : Volume 1, Miklós Spányi, clavecin, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-707)
 1996 : Volume 2, Miklós Spányi, clavecin, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-708)
 1996 : Volume 3, Miklós Spányi, clavecin, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-767)
 1997 : Volume 4, Miklós Spányi, clavecin et piano-forte, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-768)
 1997 : Volume 5, Miklós Spányi, piano-forte, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-785)
 1998 : Volume 6, Miklós Spányi, piano à tangentes, dir. Péter Szűts (BIS-CD-786)
 1998 : Volume 7, Miklós Spányi, piano à tangentes, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-857)
 1999 : Volume 8, Miklós Spányi, piano à tangentes, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-867)
 2000 : Volume 9, Miklós Spányi, piano à tangentes, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-868)
 2001 : Volume 10, Miklós Spányi, piano à tangentes, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-914)
 2002 : Volume 11, Miklós Spányi, piano à tangentes, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-1097)
 2003 : Volume 12, Miklós Spányi, piano à tangentes, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-1127)
 Volume 13, Miklós Spányi, piano à tangentes, dir. Péter Szűts et Miklós Spányi (BIS-CD-1307)
 2012 : Volume 18, Miklós Spányi, clavecin, dir. Márta Ábrahám et Miklós Spányi (BIS-CD-1787)
 2013 : Volume 19, Miklós Spányi, clavecin et piano-forte, dir. Márta Ábrahám et Miklós Spányi (BIS-CD-1957)
 2014 : Volume 20 (Double Concertos), Miklós Spányi (clavecin), Tamas Szekendy (piano-forte), Cristiano Holtz (clavecin), dir. Márta Ábrahám et Miklós Spányi (BIS-CD-1967)

Les volumes 14 à 17 ont été enregistrés par Miklós Spányi avec un autre ensemble appelé Opus X Ensemble.

Autres labels
Quelques enregistrements ont également été réalisés pour Naxos et pour le label allemand Arts, fondé en 1993 :
 1990 : Ascanio In Alba, opéra en deux actes de Mozart, par le Chœur De L'Université De Paris-Sorbonne et le Concerto Armonico, dir. Jacques Grimbert (Naxos 8.660040-1)
 1995 : Concerti a cinque op.9 (libro I) (1722) de Tomaso Albinoni, par Alfredo Bernardini, Paolo Grazzi et le Concerto Armonico dir. Peter Szüts (Arts CDC 097)
 2013 : Flute Concertos de Johann Joachim Quantz par Mary Oleskiewicz (flûte) et le Concerto Armonico dir. Miklós Spányi (Naxos 8573120)

Références

Liens externes

Ensemble de musique baroque
Orchestre hongrois
Formation de musique classique fondée dans les années 1980

Concerto Armonico


El pijuí gorgicastaño (Synallaxis cherriei), también denominado chamicero gorgicastaño (en Colombia), colaespina golicastaña (en Ecuador), cola-espina de garganta castaña (en Perú) o pijuí de garganta castaña,  es una especie de ave paseriforme de la familia Furnariidae perteneciente al numeroso género Synallaxis. Es nativa de la región amazónica en América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye de forma disjunta en el sur de Colombia y este de Ecuador; norte y centro de Perú, probablemente en el noroeste de Bolivia, y centro de la Amazonia brasileña.

Esta especie es considerada inexplicablemente local, puede ser rara o bastante común en su hábitat natural: el sotobosque de selvas húmedas del noroccidente de la Amazonia, principalmente en los bosque secundarios, los bordes del bosque, entre los 300 y 1100 metros de altitud. Prefiere bosques de bambúes y en los que predomina el género Guadua.

Descripción
Mide entre 13 y 14 cm de longitud y pesa entre 15 y 17 gramos. Presenta cara, frente, garganta y pecho color anaranjado rufo; nuca y dorso castaño a pardo oliváceo; vientre gris; alas negras con coberteras castañas y cola negruzca.

Estado de conservación
El pijuí gorgicastaño ha sido calificado como casi amenazado por la Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza (IUCN) debido a que su presencia se restringe a selvas en regiones donde la actividad humana está causando una rápida degradación y pérdida de hábitat, por lo que se presume que su población, todavía no cuantificada, esté en decadencia moderadamente rápida.

Sistemática

Descripción original
La especie S. cherriei fue descrita por primera vez por el ornitólogo sueco Nils Carl Gustaf Fersen Gyldenstolpe en 1930 bajo el nombre científico Synallaxis cherrieri cherriei; su localidad tipo es: «Barão Melgaço, Rio Ji-Paraná, Mato Grosso, Brasil».

Etimología
El nombre genérico femenino «Synallaxis» puede derivar del griego «συναλλαξις sunallaxis, συναλλαξεως sunallaxeōs»: intercambio; tal vez porque el creador del género, Vieillot, pensó que dos ejemplares de características semejantes del género podrían ser macho y hembra de la misma especie, o entonces, en alusión a las características diferentes que garantizan la separación genérica; una acepción diferente sería que deriva del nombre griego «Synalasis», una de las ninfas griegas Ionides. El nombre de la especie «cherriei», conmemora al ornitólogo estadounidense George Kruck Cherrie (1865–1946).

Taxonomía
Los datos genéticos indican que la presente especie es hermana de Synallaxis rutilans y que ambas están cercanamente emparentadas con S. cinnamomea. Originalmente fue descrita como Synallaxis rufogularis, pero el nombre estaba pre-ocupado y fue enmendado para el actual. La subespecie saturata es considerada como sinónimo de napoensis por algunos autores, pero puede distinguirse por su plumaje en general más pálido.

Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Aves del Mundo se reconocen tres subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Synallaxis cherriei napoensis , 1930 – sur de Colombia (Putumayo) y este de Ecuador (oeste de Sucumbíos, oeste de Napo).
 Synallaxis cherriei saturata , 1934 – localmente en el norte y centro de Perú (Loreto, San Martín, Ayacucho, Cuzco, Madre de Dios); posiblemente también en el oeste de Pando, Bolivia.
 Synallaxis cherriei cherriei , 1930 – centro de la Amazonia brasileña (Rondônia, norte de Mato Grosso, y sur de Pará desde el bajo río Xingu hacia el este hasta la Serra dos Carajás, y norte de Tocantins en Wanderlândia).

La clasificación Clements Checklist/eBird v.2019 no lista la subespecie saturata.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Synallaxis cherriei en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Synallaxis cherriei en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de Synallaxis cherriei en Wikiaves.

cherriei
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1930
Taxones descritos por Nils Carl Gustaf Fersen Gyldenstolpe

Synallaxis cherriei


Indian Standard Time (IST), sometimes also called India Standard Time, is the time zone observed throughout the Republic of India, with a time offset of UTC+05:30. India does not observe daylight saving time or other seasonal adjustments. In military and aviation time, IST is designated E* ("Echo-Star"). It is indicated as Asia/Kolkata in the IANA time zone database.

History

The Indian Standard Time was adopted on 1 January 1906 during the British era with the phasing out of its precursor Madras Time (Railway Time), and after Independence in 1947, the Union government established IST as the official time for the whole country, although Kolkata and Mumbai retained their own local time (known as Calcutta Time and Bombay Time) until 1948 and 1955, respectively. The Central observatory was moved from Madras  to a location at Shankargarh Fort in Allahabad district, so that it would be as close to UTC+05:30 as possible.

Daylight Saving Time (DST) was used briefly during the China–India War of 1962 and the Indo-Pakistani Wars of 1965 and 1971.

Former timezones

Calculation

Indian Standard Time is calculated from the clock tower in Mirzapur nearly exactly on the reference longitude of IST at 82°30'E, within four angular minutes. In 1905, the meridian passing east of Allahabad was declared as a standard time zone for British India and was declared as IST in 1947 for the Dominion of India. The longitude of 82°5'E passing through Naini near Allahabad was chosen as the standard meridian for the whole country because there is a time lag of more than an hour between western India (around +05:00) and northeastern India (around +06:00), hence approximately standardising with UTC+05:30 of central India. Currently, the Council of Scientific and Industrial Research- National Physical Laboratory (CSIR-NPL) maintains the Indian Standard Time with the help of the Allahabad Observatory.

Criticism and proposals
The country's east–west distance of more than  covers over 29° of longitude, resulting in the sun rising and setting almost two hours earlier on India's eastern border than in the Rann of Kutch in the far west. Inhabitants of the northeastern states have to advance their clocks with the early sunrise to avoid the extra consumption of energy after daylight hours.

In the late 1980s, a team of researchers proposed separating the country into two or three time zones to conserve energy. The binary system that they suggested involved a return to British-era time zones, but the recommendations were not adopted.

In 2001, the government established a four-member committee under the Ministry of Science and Technology to examine the need for multiple time zones and daylight saving. The findings of the committee, which were presented to Parliament in 2004 by the Minister of Science and Technology, Kapil Sibal, did not recommend changes to the unified system, stating that 'the prime meridian was chosen with reference to a central station, and that the expanse of the Indian State was not large.'

Though the government has consistently refused to split the country into multiple time zones, provisions in labour laws such as the Plantations Labour Act, 1951 allow the union and state governments to define and set the local time for a particular industrial area. In Assam, tea gardens follow a separate time zone, known as the Chaibagan or Bagan time ('Tea Garden Time'), which is one hour ahead of IST.  Still, Indian Standard Time remains the only officially used time.

In 2014, Chief Minister of Assam Tarun Gogoi started campaigning for another time zone for Assam and other northeastern states of India. However, the proposal would need to be cleared by the union government.

In June 2017, the Department of Science and Technology (DST) indicated that it is once again studying the feasibility of two time zones for India. Proposals for creating an additional Eastern India Time (EIT at UTC+06:00), shifting default IST to UTC+05:00 and daylight saving (Indian Daylight Time for IST and Eastern India Daylight Time for EIT) starting on 14 April (Ambedkar Jayanti) and ending on 2 October (Gandhi Jayanti) was submitted to DST for consideration.

Time signals
Official time signals are generated by the Time and Frequency Standards Laboratory at the National Physical Laboratory in New Delhi, for both commercial and official use. The signals are based on atomic clocks and synchronised with the worldwide system of clocks that support Coordinated Universal Time.

Features of the Time and Frequency Standards Laboratory include:
High-frequency broadcast service operating at 10 MHz under call sign ATA to synchronise the user clock within a millisecond;
Indian National Satellite System satellite-based standard time and frequency broadcast service, which offers IST correct to ±10 microsecond and frequency calibration of up to ±10−10.
Time and frequency calibrations made with the help of pico- and nanoseconds time interval frequency counters and phase recorders.

IST is taken as the standard time as it passes through almost the centre of India. To communicate the exact time to the people, the exact time is broadcast over the national All India Radio and Doordarshan television network. Telephone companies have dedicated phone numbers connected to mirror time servers that also relay the precise time. Another increasingly popular means of obtaining the time is through Global Positioning System (GPS) receivers.

See also
Equation of time
International Atomic Time
John Goldingham
Railway time in India
Sri Lanka Standard Time
Terrestrial Time
Time in India
Time in Sri Lanka
Time zone (list)
UTC+05:30
Zoneinfo

References

External links
National Physical Laboratory
Evaluating two timezones[sic] and Daylight Saving Time for India, by Viral Shah & Vikram Aggarwal.

Time in India
Geography of India
Time zones

Indian Standard Time


CAEXPO sau China-ASEAN Expo este unul dintre cele mai mari târguri internaționale de comerț, un eveniment economic și de cooperare dintre China și țările asiatice. Evenimentul se organizează anual în Republica Populară Chineză, tot în cadrul acestui eveniment se organizează și Nanning International Folk Song Arts Festival.

Organizatori
Organizator principal: Guvernul Popular al Regiunii Autonome Guangxi Zhuang, Republica Populară Chineză prin numeroase ministere și instituții printre care:  Ministerul Științei și al Tehnologiei, Ministerul Industriei și Tehnologiei Informaționale, Ministerul Transportului, Administrația Națională a Turismului, Consiliul pentru Promovarea Comerțului Internațional, Ministerul Afacerilor Externe, Ministerul Culturii, Ministerul Finanțelor, Ministerul Agriculturii, și multe alte instituții și ministere chineze.
Co-Sponsori: Ministerul de Comerț al Republicii Populare Chineze, Ministerul Industriei și Resurselor al Brunei, Ministerul de Comerț al Regatului Cambodiei, Ministerul de Comerț al Indoneziei, Ministerul Industriei și Comerțului al Republicii Populare Democrate Laos, Ministerul Industriei și Comerțului Internațional al Malaeziei, Ministerul de Comerț al Birmaniei, Departamentul de Comerț și Industrie al Republici Filipine, Ministerul Industriei și Comerțului Internațional al Republicii Singapore, Ministerul de Comerț al Regatului Thailandei, Ministerul Industriei și Comerțului al Vietnamului și Secretariatul ASEAN.

În anul 2012 au participat la ceremonia de deschidere a evenimentului numeroase personalități printre care: Xi Jinping, vicepreședinte al Republicii Populare Chineze, U Thein Sein, președinte al Birmaniei, Thongsing Thammavong, prim-ministru al Republicii Populare Democrate Laos, Nguyen Tan Dung, prim-ministru al Vietnamului, Muhyiddin Mohamad Yassin, vice-prim-ministru al Malaeziei, Kittiratt Na-Ranong, vice-prim-ministru al Thailandei, Cham Prasidh, ministrul de Comerț al Regatului Cambodgiei.

Referințe și note

Legături externe
http://www.asianews.network/content/caexpo-cabis-create-buzz-social-media-28112
http://ipc.fmprc.gov.cn/eng/hzdwhdtz/t1390644.htm
http://www.nst.com.my/news/2016/09/172577/half-malaysian-firms-participating-caexpo-2016-are-first-timers https://web.archive.org/web/20170218232827/http://www.nst.com.my/news/2016/09/172577/half-malaysian-firms-participating-caexpo-2016-are-first-timers
http://www.globalnewlightofmyanmar.com/vice-president-u-myint-swe-attends-opening-of-13th-caexpo-china-asean-summit-in-nanning/
http://asean.org/the-9th-china-asean-expo-brings-significant-economic-benefits/
http://www.thaigov.go.th/index.php/en/government-en1/item/95740-95740 http://web.archive.org/web/20170218234946/http://www.thaigov.go.th/index.php/en/government-en1/item/95740-95740
http://www.vir.com.vn/china-asean-expo-and-summit-promises-closer-ties.html
http://dfa.gov.ph/main/index.php/component/content/article/36-photo-releases/658-dfa-holds-blessing-for-new-consular-building

Republica Populară Chineză

CAEXPO


14963 Toshikazu este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
14963 Toshikazu este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Nanyo de Tomimaru Okuni. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,15 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 1,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 14001-15000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

14963 Toshikazu


(14594) Jindrašilhán, denumire internațională (14594) Jindrasilhan, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
14594 Jindrašilhán este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov de Petr Pravec. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,53 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 13,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 14001-15000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

14594 Jindrašilhán


NGC 5797 est une galaxie lenticulaire située dans la constellation de la Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5797 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1787.

L'étoile au sud de NGC 5797 est HR 5581. HR 5581 est à 80,99 années-lumière du Soleil et sa magnitude apparente de 5,63, elle est seulement visible depuis un endroit sombre.

Groupe de NGC 5797
NGC 5797 fait partie d'un trio de galaxies qui porte son nom. Les deux autres galaxies du groupe de NGC 5797 sont NGC 5794 et NGC 5804.

NGC 5797 et NGC 5804 forment une paire de galaxies.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5797 sur le site du professeur C. Seligman

5797
Constellation du Bouvier
Galaxie lenticulaire
Objet céleste découvert en 1787
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5797


NFC may refer to:

Psychology
 Need for cognition, in psychology
 Need for closure, social psychological term

Sports
 NFC Championship Game, the National Football Conference Championship Game
 NCAA Football Championship (Philippines)
 National Football Conference, part of US National Football League
 National football centre, soccer centre in several countries

Organizations
 National Fertilizer Corporation, a state-owned enterprise in Pakistan
 National Finance Center of the US Department of Agriculture
 Nuclear Fuel Complex, a division of the Department of Atomic Energy in India
 National Finance Commission Award, a series of economic reforms in Pakistan

Other
 Near-field communication, a set of communication protocols for electronic devices
 New Friends Colony, a residential neighborhood in India
 News First Class, a news website
 No Fem el CIM, Catalan social movement
 Normalization Form Canonical Composition, one of the forms of Unicode normalization
 Norwegian Forest cat, a breed of domestic cat

See also

NFC


A Cachoeira Véu de Noiva é uma queda d'água situada no povoado de Itaitu, no município de Jacobina, estado brasileiro da Bahia.

Considerada a mais bonita de um complexo de quarenta e duas cachoeiras em Itaitu, a Véu de Noiva é de fácil acesso partindo desse distrito.

Localização, acesso e atrativos
Fica na Serra da Jacobina, e a queda d'água forma piscinas naturais, ideais para o banho. Está localizada no extremo meridional da Chapada Diamantina, e possui uma altura de 64 metros. No seu topo existem pequenas piscinas naturais, sendo o local também utilizado para a prática de rapel, além de pedras que permitem a visualização da paisagem.

O acesso se dá por meio de uma estrada de terra, carroçável por veículos pequenos, até a chegada da trilha que leva até a cachoeira, onde então é realizada uma pequena caminhada que dura cerca de meia hora.

Geografia de Jacobina
Veu de noiva itaitu
Hidrografia da Chapada Diamantina

Cachoeira Véu de Noiva (Itaitu)


La Copa de Alemania 1959/60 fue la 17° edición de la Copa de Alemania. En ella participaron 5 equipos. La final la ganó el Borussia Mönchengladbach 3 - 0 frente al Karlsruher SC, consiguiendo así su 1° Copa de Alemania.

1° Ronda

Fase Final

Semifinales

Final

Enlaces externos
 http://www.fussballdaten.de/dfb/1960/
 http://web.archive.org/web/20080929212649/

1960
Alemania en 1959
Alemania en 1960
Alemania
Alemania
Borussia Mönchengladbach

Copa de Alemania 1959-60


Forndorf ist ein Gemeindeteil der Gemeinde Wieseth im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Durch das Dorf fließt der Rotbach, der 0,5 km weiter südlich als linker Zufluss in die Wieseth mündet. Im Osten liegt das Waldgebiet Hoher Schlag. 1 km nordöstlich erhebt sich der Schmalzbuck (), 1 km nordwestlich der Schindbuck () und der Eberleinsberg (). Die Staatsstraße 2222 führt an der Steigmühle vorbei nach Wieseth (1,5 km westlich) bzw. nach Bechhofen (3,5 km östlich). Eine Gemeindeverbindungsstraße verläuft nach Deffersdorf (1,6 km nördlich).

Geschichte
Forndorf war ursprünglich der Name einer Burg, auf der die Kuchenmeister von Nordenberg saßen. Der Name bedeutet vor dem Dorf. 1364 trug die Tochter des letzten Kuchenmeister, der ohne männliche Nachkommen verstarb, Forndorf der Burggrafschaft Nürnberg die Lehnsherrschaft auf. Im selben Jahr wurden die Erbmarschälle von Pappenheim mit der Burg belehnt. Diese verkauften 1422 ihre Ansprüche an die Schenk von Geyern. 1435 gelangte es an die Herren von Ehenheim, 1529 an die Herren von Seckendorff, 1539 an die Herren von Heideck. Danach fiel das Lehen an das Fürstentum Ansbach heim, das Rechtsnachfolger Nürnberger Burggrafschaft war. Das Rittergut samt Zugehörungen wurde in das markgräfliche Verwalteramt Forndorf umgewandelt. 1590 erbaute Markgraf Georg Friedrich dort Schloss Forndorf, von dem heute allerdings nichts mehr erhalten geblieben ist.

Forndorf lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Feuchtwangen. 1732 bestand der Ort aus 11 Anwesen (1 Ziegelhütte, 1 Wirtschaft, 1 Schmiede, 8 Anwesen, 1 Schafhof). Außerdem gab es 1 Schloss, 1 Hirtenhaus und 1 Fallhaus. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft und die Grundherrschaft über alle Anwesen stand dem Verwalteramt Forndorf zu. An diesen Verhältnissen änderte sich bis zum Ende des Alten Reiches nichts. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Feuchtwangen.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Forndorf dem Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Wieseth zugeordnet.

Baudenkmäler
 Haus Nr. 2: Ehemaliges Bauernhaus, eingeschossiges Wohnstallhaus mit Fachwerkgiebel und angefügter Scheune, 18. Jahrhundert
 Haus Nr. 7: Einfaches Gasthaus mit geschmiedetem Rocailleausleger. Mitte des 18. Jahrhunderts.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Wenzeslaus (Wieseth) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession waren ursprünglich nach St. Laurentius (Großenried) gepfarrt, heute ist die Pfarrei Herz Jesu (Bechhofen) zuständig.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ortsteil von Wieseth
Ort im Landkreis Ansbach
Dorf

Forndorf (Wieseth)


Caleb Ewan (født 11. juli 1994) er en australsk cykelrytter indenfor landevejs- og banecykling, der kører for . Han er en sprinter. Hans stil ligner Mark Cavendish, med en ekstremt lav position, der giver ham en mærkbar fordel med mindre luftmodstand.

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Australien

Caleb Ewan


254876 Strommer este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
254876 Strommer este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Piszkesteto de Krisztián Sárneczky. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,81 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 8,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 254001-255000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2005
Centura de asteroizi

254876 Strommer


An Dendrobium calothyrsos in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Dendrobium calothyrsos in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Myanmar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium calothyrsos


مشيرفة  هي إحدى قرى وادي عارة في منطقة المثلث الشمالي، تتبع إداريًا للمجلس المحلي طلعة عارة في منطقة حيفا. تبعد مشيرفة عن أم الفحم بحوالي كيلومترين باتجاه الشمال الشرقي، وبحوالي 40 كيلومترًا عن مدينة حيفا. بلغ عدد سكانها في منتصف 2016 نحو 3,472 نسمة، وينتمي سكانها بشكل أساسي لحمولتي «الإغبارية» و«الجبارين». سُميَّت مُشيرفة بهذا الاسم نسبةً لإحدى تلالها التي تُشرف على مرج بن عامر.

التسمية
سُمّيت «مشيرفة» بهذا الاسم نسبةً لإحدى تلالها المُشرفة على مرج ابن عامر، وكلمة مشيرفة هي تصغير لكلمة «مشرفة»، والمشرفة هي من الأماكن العالية المُطلّة على غيرها. يُوجد في الأردن ثلاثة قُرى تحمل نفس الاسم؛ اثنتان منها من أعمال مُحافظة عمّان والثالثة في مُحافظة إربد.

التاريخ

عام 1948

في عامِ 1948م هُدّدت القرية للتهجير حيث فرّ أهلُها للمناطقِ المُجاورة، فقريةُ مشيرفة كانت الحدُّ الفاصلُ بين الحرب والهُدنة الّتي نصّت على بقاءِ القُرى والمُدن العربيّة التي يسكنُها أهلُها، فسعى مُختار القرية بذلك الوقت «فيّاض حسن مُوسى» إلى إعادةِ بناء ما هُدم من القريةِ جراء الحرب وإرجاع الأهالي حتّى تبقى مشيرفة إحدى قُرى المثلث في الدّاخلِ الفلسطينيّ.

اليوم

وكغيرها من القُرى العربيّة الّتي لم تُهجَّر مع قيامِ دولة إسرائيل في فلسطين وأصبحت جُزءً من الدولةِ الجديدة ويحملُ سُكّانها الجنسيّة الإسرائيليّة، تُعاني من تمييزٍ عُنصريّ من قبلِ السُلطة. فالبُنية التحتيّة بائسة ولا زالت مياه المجاري تتدفق في بعضِ شوارعها وأزقتها، ومُسطّح القرية المسموح للبناء ضيّق جدًّا على أهلِها ولا تتحرّك السُلطات لتوسيعهِ إلّا بعدَ مُرور عشرات السنين وتفاقم الأزمة واضطرار الأزواج الشّابة للبناءِ دُونَ ترخيص رسميّ، فتقُوم الدولةُ بمقاضاتِهم وتغريمهم وهدمُ قسمٌ من البيُوتِ، وتفتقر القرية لمُؤسساتٍ اجتماعية ومناطق ترفيهيّة.

الجغرافيا
تقع قرية مشيرفة على سلسلة جبال أم الفحم. تتوسط القريةُ عينَ ماء الّتي كانت تُزوّد كُلّ أهالي القرية بالماءِ، وظلّت مياهُها جارية حتّى جفّت في السنواتِ الأخيرة. وهُناك «عين الحجر» التي تبعدُ عنها حوالي 3 كيلو مترات باتجاهِ الغرب كانت تُستعمل لريِّ أراضي أهلُ مشيرفة الغربيّة ولسقي مواشيهم، وكذلك كانت بمثابةِ مكان استجمام وتنزُّه لأهلِ القرية، ما زالت مياهُها جارية رُغمَ أنّها أصبحت شحيحة، ينبتُ قُربَ هذه العين نباتات صالحة للأكل مثل: النعنعُ البريّ، القُرّة والمرار.

العمارة والتخطيط الحضري

تتكوّن القريةُ من حارتين أساسيّتين هُما: مشيرفة الفوقى يسكنها آل إغباريّة وفيها أحياءٌ عِدّة وهي تُعادل 70% من مساحةِ القريةِ، ومشيرفة التحتى التي يسكنها آل جبارين والبعضُ من آل إغباريّة، رُغمَ أَنّ الحارتين أصبحتا مُتلاصقتين مع مرور الوقت، من أهمِّ أحياءِ القرية: المنشيّة، النزلة والخربة أمّا البيّاضة الّتي كانت تُعتبر إحدى أحياء مشيرفة إلّا أنّها أصبحت قريةٌ بحد ذاتها.

في القرية ثلاثة مساجد أولها المسجد القديم في مشيرفة الفوقى ومسجد الهداية في مشيرفة التحتى ومسجد حي المنشية، تحوي كذلك على مركز جماهيري وبيت للمُسنين ونادي للشبيبة. يوجد في القرية ثلاثة مدارس للمراحل التعليمية الثلاث الابتدائية، الإعدادية والثانوية.

السكان

بلغ عدد سكان قرية مشيرفة في عام 1922م 203 نسمة، وفي عام 1931م بلغوا 233 نسمة؛ منهم 113 ذكرًا و120 أنثى، وجميعهم من المسلمين لهم 45 بيتًا. وفي أواخر عام 1940م وصل عددهم إلى 309 نسمة. وفي بداية عام 1961م وصل عددهم إلى 640 نسمة. أمّا اليوم فيبلغُ عدد سُكّانها حوالي 3,000 نسمة.

الإدارة
كان يشغل السُلطة المحليّة في القرية المختار، وأوّل مُختار لقريةِ مشيرفة هو «السيّد حسن موسى» تلاهُ في سنوات الخمسين ابنهُ «فيّاض حسن موسى» الّذي كان يُعتبر من رجالات الصلح والجاهة في منطقة أم الفحم، وبعد وفاته في عام 1971م استلم المخترة أخوه «السيّد مصطفى حسن موسى» والّذي استمر في منصبه حتّى عام 1990م حيثُ عيّنت الدولة لجنة مُعيّنة لاستلامِ السُلطة في القُرى، وبقي المُختار في منصبهِ مُوازيًا لللجنةِ المُعيّنة حتّى وفاته في أواخر القرن الماضي.

واستلم السُلطة خلال تلك الفترة أربعة من رجالاتِ حركة شاس الدينية، وبعد أن قام الأهالي بعدة مُظاهرات؛ تمّ تعيين انتخابات في بدايةِ القرن 21، واستلم زمام الأمور «السيّد محمّد فوزي جبارين»؛ أوّل رئيس مُنتخب لقُرى طلعة عارة، الّتي تضمّ (مشيرفة، مُصمُص، زلفة، سالم والبيّاضة) وقد استلم السُلطة لستِّ سنوات. وبعدها مرّة أخرى عيّنت السُلطات «لجنة مُعيّنة» لعدمِ الاتّفاق على ميزانيةِ المجلس وبقيت في السُلطةِ حتّى أكتوبر 2013م؛ حيثُ تمّ انتخاب «السيّد مُصطفى أحمد إغباريّة» لرئاسةِ المجلس المحلّي. وهكذا استلم السُلطة في مشيرفة ثلاثة مخاتير وخمسة رؤساء مُعيّنين ورئيسان مُنتخبان.

معرض الصور

المراجع

المثلث (إسرائيل)
بلدات عربية في إسرائيل
قرى أم الفحم
منطقة حيفا
وادي عارة

مشيرفة


Die Dschungel-Prinzessin (OT: The Jungle Princess) ist ein US-amerikanischer Spielfilm aus dem Jahr 1936. Unter der Regie von Wilhelm Thiele spielen Dorothy Lamour, Ray Milland und Akim Tamiroff die Hauptrollen in diesem Abenteuerfilm.

Handlung
Eine Expedition trifft im Dschungel von Malaysia ein, um hier Tiere zu fangen. Die Jäger werden von Malaien begleitet, die eines Tages fest davon überzeugt sind, einen "Matjam Kertawa", einen "lachenden Tiger", gesehen zu haben. Aus Angst vor dem sagenumwobenen, gefährlichen Geschöpf weigern sie sich weiterzuarbeiten und so bleibt den Expeditionsteilnehmern nichts anderes übrig, als die Tour abzubrechen. Um die bereits gefangenen Tiere kümmern sich Jäger Christopher Powell, sein Freund Frank und einige Malaien, die zurückbleiben. Als Christopher sich allein auf einen Streifzug begibt, steht plötzlich ein Tiger vor ihm und setzt zum Sprung an. Bei seinem hilflosen Versuch zurückzuweichen, verletzt er sich am Bein. Sein Ende scheint besiegelt, doch zieht der Tiger sich zurück, als eine Frauenstimme ertönt. Die junge Ulah erscheint. Sie ist ein Kind des Dschungels und nach dem Tod des Vaters vor 15 Jahren allein aufgewachsen. Ihr steter Begleiter wurde der Tiger, der Christopher angefallen hat und den Ulah Limau genannt hat. Ulah führt den verletzten Christopher zu ihrer Felsenhöhle, wo er auch Ulahs zahmen Schimpansen Bogo kennenlernt. Christopher wird von Ulah in den nächsten Tagen gesundgepflegt. Obwohl sich beide anfangs kaum verständigen können, zumindest hat Ulah aus ihrer Kinderzeit doch noch einige malayische Worte behalten, verliebt sich Christopher in die junge Frau. Da er jedoch bereits mit Ava, der Tochter des Expeditionsleiters, verlobt ist, unterdrückt er seine Gefühle.

Erst nach dem Ende der Regenzeit kehrt Christopher in das Camp zurück. Ulah folgt ihm zusammen mit Limau und Bogo. Die verbliebenen Expeditionsteilnehmer, die vergeblich nach ihm gesucht hatten und ihn schließlich für tot hielten, sind erfreut aber auch erstaunt, dass Christopher so lange im Dschungel überleben konnte. Auch Christophers Verlobte Ava ist mit ihrem Vater nach dem Ende der Regenzeit zurück ins Camp gekommen. Sie nimmt Ulah sofort als Gefahr für ihre Beziehung wahr, versucht jedoch vergeblich, die junge Frau mit Tricks zu diskreditieren und bloßzustellen. Die malaiischen Hilfskräfte versuchen unterdessen, Limau einzufangen, weil sie glauben, dass es sich bei ihm um den lachenden Tiger handelt. Ulah spürt, dass man ihrem Tiger Böses will und eilt ihm zu Hilfe. Der Hass der Eingeborenen richtet sich daraufhin gegen Ulah. Sie glauben, dass man die Macht des lachenden Tigers nun dann brechen kann, wenn entweder der Tiger oder der ihn Beschützende geopfert wird. Ulah soll sterben. Die Expeditionsteilnehmer um Christopher stellen sich schützend vor die junge Frau, werden jedoch von den Malaien gefangen genommen. Ulah wird von den Eingeborenen in eine Grube gestoßen, in die sie anschließend glühende Asche werfen. Christopher gelingt es, sich zu befreien und Melan, den Anführer der Malaien, zu erschießen, nachdem dieser Limau getötet hat. Zur selben Zeit treffen die von Ulahs Schimpansen Bogo alarmierten Affen des Dschungels ein. Sie greifen die Eingeborenen an und schlagen sie in die Flucht. Ava erkennt, dass sie Christopher an Ulah verloren hat und entbindet ihn von seinem Wort. Ulah und Christopher kehren gemeinsam in den Dschungel zurück, wo sie zusammen leben werden.

Synchronisation
Die deutsche Synchronfassung entstand bei der Paramount Synchronabteilung, Berlin. Bruno Hartwich schrieb das Dialogbuch und Harry Frank führte Regie. Manche Namen wurden geändert, wenn dies der Fall ist, dann steht der deutsche Name in Klammern. Die Synchronfassung wird heute nicht mehr benutzt. Als der Film 1980 im Fernsehen lief, wurde er Untertitelt.

Produktionsnotizen und Hintergrund
Das Budget des von Paramount produzierten Films lag bei 300.000 Dollar. Die Dreharbeiten begannen am 6. Juli 1936. Uraufgeführt wurde der Film in den USA am 24. Dezember 1936. In Deutschland wurde er am 16. Juni 1938 erstaufgeführt und erhielt sogar ein eigenes Programmheft. Da Regisseur Thiele jedoch jüdisch war, verweigerte man ihm, dem Emigranten, im Reich Adolf Hitlers, eine Namensnennung im Vorspann. Nach dem Krieg wurde Die Dschungel-Prinzessin in Deutschland am 26. März 1980 im Programm des NDR-Fernsehens erstmals gezeigt. In Österreich lief der Film noch vor dem Anschluss unter dem Titel Herrin der Dschungel. Arbeitstitel war Königin des Dschungels, so lautet auch der Titel der Geschichte von Max Marcin. Der Plan, den Film Dschungel-Mädchen zu nennen, wurde abgelehnt.

Die von Hans Dreier entworfenen Filmbauten wurden von Robert Usher ausgeführt.

Der Stoff beruht auf einer Geschichte von Max Marcin, zu der Frank Partos, Gerald Geraghty, Charles Brackett und Gouverneur Morris (1876–1953), ein Großenkel von Gouverneur Morris (1752–1816), einem der Gründerväter der Vereinigten Staaten, das Drehbuch schrieben. Es war Dorothy Lamours erste Hauptrolle in einem Spielfilm. Lamour trug in diesem Film als Naturkind einen von Edith Head maßgeschneiderten extrem engen Sarong, der ihre Figur gut zur Geltung brachte und soviel Kurven zeigte, wie der Zensor gerade noch erlaubte. Sie wurde deshalb vom Studio auch als Sarong-Girl präsentiert. In den Folgejahren erhielt Dorothy Lamour viele ähnlich gelagerte Rollen analog der Ulah. Für Regisseur Thiele war es die erste Regiearbeit in seiner neuen Heimat Hollywood.

In ihrer Autobiographie schrieb Dorothy Lamour, dass der Schimpanse Bogo während der Produktion einen Arbeiter am Set angriff und so schwer verletzte, dass er später seinen Verletzungen erlag.

Um die Jahreswende 1938/39 war der amerikanische Spielfilm Die Dschungel-Prinzessin (Jungle Princess) für 13 Wochen auf dem Spielplan des Astoria und wies damit eine der längsten Laufzeiten der zu dieser Zeit in Hannover gezeigten Filme auf.

Kritik
Kay Weniger nannte den Film in seinem Buch Es wird im Leben dir mehr genommen als gegeben eine "billig hergestellte Albernheit um einen weiblichen Tarzan."

Der Movie & Video Guide schrieb: "Lamour's first sarong film is quite unpretentious and pleasant." (Lamours erster Sarong-Film ist ziemlich anspruchslos und angenehm.)

Halliwell's Film Guide meinte: "This is strictly a programmer, but after it's success it was all done again, rather better, as Her Jungle Love". (Das ist klar ein Billigfilm, aber nach seinem Erfolg hat man alles noch einmal gemacht, sogar besser als in Her Jungle Love.)

Weblinks

 Die Dschungel-Prinzessin bei TCM – Turner Classic Movies
 Kino-Nostalgie: Die Dschungel-Prinzessin bei kinogucker.wordpress.com (mit Werbezetteln von 1939)
 Die Dschungelprinzessin bei letterboxd.com (mit Originalfilmplakat)

Einzelnachweise

Filmtitel 1936
US-amerikanischer Film
Abenteuerfilm
Literaturverfilmung
Schwarzweißfilm
Wilhelm Thiele

Die Dschungel-Prinzessin


An Rhipidoglossum rutilum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Rhipidoglossum rutilum in nahilalakip ha genus nga Rhipidoglossum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Rhipidoglossum

Rhipidoglossum rutilum


10289 Geoffperry este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
10289 Geoffperry este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Oak Ridge din Harvard, Massachusetts. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,20 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 2,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 10001-11000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1984
Centura de asteroizi

10289 Geoffperry


La 6ª edición del Tour de San Luis fue una competencia ciclística que se disputó en la provincia puntana desde el 23 hasta el 29 de enero de 2012.
La fecha de comienzo fue cambiada para evitar una superposición con el Tour Down Under que se disputó en Australia y de ese modo contar con una mejor concurrencia de equipos Pro Tour.

Al igual que las ediciones anteriores formó parte del calendario UCI America Tour, siendo la 9ª carrera de dicho campeonato.

El vencedor de la clasificación general fue el estadounidense Levi Leipheimer del equipo Omega Pharma-QuickStep. Lo acompañaron en el podio Alberto Contador y Daniel Díaz. Pero, pocos días después Contador fue desclasificado como consecuencia del Caso Contador (ver sección Alberto Contador y el Caso Contador) pasando Daniel Díaz al segundo lugar y Stefan Schumacher al tercero.

En las clasificaciones secundarias, sprint y montaña fueron dominadas por los colombianos Edwin Ávila y Miguel Ángel Rubiano, mientras que la clasificación por equipos quedó para los italianos del Androni Giocattoli.

Equipos participantes

La 6ª edición contó con la participación de 25 equipos, cinco de ellos de categoría UCI ProTeam. Significó también la primera participación en la competencia del equipo local San Luis Somos Todos. El dos veces ganador del Tour de Francia, Alberto Contador, tomó parte de la carrera con el equipo danés Team Saxo Bank dando inicio a su temporada 2012 al igual que el ganador de la edición 2010, el italiano Vincenzo Nibali (Liquigas-Cannondale). Otros participantes destacados fueron el danés Michael Rasmussen (Christina Watches-Onfone), el italiano Filippo Pozzato (Farnese Vini-Selle Italia), el belga Tom Boonen y el estadounidense Levi Leipheimer (Omega Pharma-QuickStep) quien finalmente fue el ganador de la carrera.

En total comenzaron la carrera 173 ciclistas, variando entre 6 y 10 los integrantes de cada equipo, culminando la prueba 133 de ellos; con 132 clasificados tras la desclasificación de Alberto Contador (ver sección Alberto Contador y el Caso Contador).

Etapas

La competición constó de 7 etapas, una de ellas contrarreloj (la 4ª) y dos con finales en puertos de montaña, los ya clásicos Mirador del Potrero (3ª) el Mirador del Sol (la 5ª). Además se repitió el ascenso al Alto de Nogolí puerto de primera categoría y punto más alto del Tour con 2084 metros de altitud. Por otra parte la localidad de Luján albergó por primera vez un comienzo de etapa.

Se recorrieron un total de 1.051,0 kilómetros.

Desarrollo general
La etapa inicial sin dificultades montañosas, fue ganada por el esprínter italiano Francesco Chicchi del equipo belga Omega Pharma-QuickStep convirtiéndose en el primer líder de la carrera. Chicchi repitió victoria en la 2ª etapa reafirmando su posición y manteniéndose un día más como líder.

La tercera etapa con final en el Mirador del Potrero, modificó las clasificaciones. El ascenso de 4,8 km de longitud fue dominado por el español Alberto Contador (Saxo Bank) quién además de lograr su primera victoria de la temporada, se colocó como nuevo líder aunque con una diferencia de sólo 4" sobre el estadounidense Levi Leipheimer (Omega Pharma-QuickStep). La contrarreloj, significó un nuevo cambio en las posiciones, Leipheimer favorito máximo a ganar la etapa venció con claridad,  subiendo al lugar más alto de la clasificación general, mientras que Contador, con un 6º puesto en la contrarreloj, caía a la 4ª posición a más de 50".

Otro final en alto les espero en la 5.ª etapa, esta vez en el Mirador del Sol, allí nuevamente Contador ganó la etapa seguido del argentino Daniel Díaz y de Leipheimer. Las escasas diferencias en la llegada no modificaron la general y tras esta etapa Leipheimer se consolidó como líder seguido por Contador a 46" y Díaz a 1' 31".

Las últimas dos etapas sin dificultades, volvieron a ser dominadas por los esprínteres y no dieron oportunidad a los rivales de Leipheimer de descontar la ventaja que había acumulado. De esta forma Leipheimer se convirtió en el primer estadounidense en ganar el Tour de San Luis.

Clasificaciones finales

Clasificación general

Clasificación de los sprints

Clasificación de la montaña
{| class="wikitable"
!Posición
!Ciclista
!Equipo
!Puntos
|- bgcolor="#FF8666"
| align="center"|
|  Miguel Ángel Rubiano
| Androni Giocattoli| align=right| 30|-
| 2
|  Levi Leipheimer
| Omega Pharma-QuickStep
| align=right| 14
|-
| 3
|  Daniel Díaz
| San Luis Somos Todos
| align=right| 10
|}

 Clasificación por equipos
{| class="wikitable"
!Posición
!Equipo
!Tiempo
|- bgcolor=#C0C0C0
| align="center"|
|  Androni Giocattoli
| align=right| 79 h 53 min 34 s
|-
| 2
|   Movistar
|align=right| a 52 s
|-
| 3
|  Omega Pharma-QuickStep
| align=right| a 5 min 50 s
|-
| 4
|  Liquigas-Cannondale
| align=right| a 6 min 16 s
|-
| 5
|   Selección de Colombia
| align=right| a 8 min 48 s
|}

Evolución de las clasificaciones

UCI America Tour
La carrera al estar integrada al calendario internacional americano 2011-2012 otorgó puntos para dicho campeonato. El baremo de puntuación es el siguiente:

Nota:Es importante destacar que los puntos que obtuvieron ciclistas de equipos ProTour no van a ésta clasificación, ya que el UCI America Tour es una clasificación cerrada a ciclistas de equipos Pro Continentales, Continentales y amateurs.

 ** Sus puntos no van a la clasificación por equipos del UCI América Tour. Sólo van a la clasificación individual y por países, ya que el equipo al que pertenece no es profesional.

Alberto Contador y el Caso Contador

A pesar de que Alberto Contador no diese positivo en esta carrera ni en las del anterior año, el 6 de febrero de 2012 la UCI, a instancias del TAS, decidió anular todos los resultados del ciclista español durante el 2011 debido a su positivo por clembuterol en el Tour de Francia 2010.

Por lo tanto oficialmente Contador fue desclasificado de la ronda argentina con la indicación "0 DSQ" (descalificado) aunque indicando el tiempo y puntos de las clasificaciones parciales y finales. En la que había ganado la 3ª y 5ª etapa como resultados parciales más destacados; además, en las clasificaciones finales fue segundo en general y en la montaña como resultados finales más destacados. Todos sus resultados parciales fueron anulados y su puesto quedó vacante excepto en los que salió victorioso en el que el segundo cogió su puesto quedándose el segundo vacante; y en la de la clasificación general diaria y final que en ese caso su exclusión supuso que los corredores que quedaron por detrás de él (hasta el 21º) subiesen un puesto en la clasificación, quedando vacante la vigesimoprimera posición. Teniendo su participación solo incidencia en la clasificación por equipos como suele ser habitual en estos casos de expulsión de corredores.

Esta sanción también tuvo incidencia en el UCI America Tour ya que al ascender de posición otros corredores, se reestructuró no solo la clasificación individual sino la de por equipos y la de por países, aunque en esta carrera Contador no aspiraba a puntuación por pertenecer a un equipo ProTour.

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial
 Resultados oficiales en edosof.com
 Tour de San Luis (web oficial de la UCI)

2012

Tour de San Luis 2012


90 minutes peut designer différentes initiatives culturelles :

Télévision
 90 Minutes (investigation), une émission télévisée d'investigation, créée en 1999 par Paul Moreira sur Canal+.
 Jeu vidéo
 90 Minutes (jeu vidéo) : jeu vidéo d'action de football, développé par Smilebit, édité par Sega et sorti sur Dreamcast en 2001. Le jeu est l'un des derniers à être sorti sur la console. Le jeu dispose de trois modes de jeu (, , ) et trente-deux équipes sont disponibles.

 Notes et références

 Voir aussi
 90 minutes au paradis'', film américain sorti en 2015

90 minutes (homonymie)


Keld Nielsen (født 28. juni 1946) er en dansk tidligere kuglestøder, der vandt DM-bronze og -sølv i kuglestød flere gange i slutningen af 1970'erne og havde sjællandsrekorden med 15,85 m.

Hans datter, Karen Westergaard, er gift med Joachim B. Olsen, der også har været kuglestøder, men som nu er politiker.

Referencer

Kuglestødere fra Danmark

Keld Nielsen (kuglestøder)


Peter Fischer (* 4. Dezember 1925 in Leipzig; † 3. Dezember 2004 ebenda) war ein deutscher Oboist.

Leben
Peter Fischer studierte bis 1942 Oboe bei Willi Gerlach am Leipziger Konservatorium. Während des Studiums spielte er als Aushilfe im  Gewandhausorchester. Von 1943 bis 1945 wurde er zum Kriegsdienst eingezogen und geriet Ende des Krieges in Gefangenschaft. Nach 1945 setzte er sein Studium in Leipzig fort und wirkte als Volontär im Rundfunk-Sinfonieorchester Leipzig.

Von 1947 bis 1991 war er Mitglied des Gewandhausorchesters (ab 1950 als Solo-Oboist). Er gehörte von 1961 bis 1982 dem Gewandhaus-Bläserquintett an. Zudem war er von 1961 bis 1966 Dozent an der Leipziger Musikhochschule. Zu seinen Schülern gehört u. a. Axel Schmidt.

Literatur
 Hans-Rainer Jung, Claudius Böhm: Das Gewandhaus-Orchester. Seine Mitglieder und seine Geschichte seit 1743. Faber & Faber, Leipzig 2006, ISBN 978-3-936618-86-0, S. 244.

Klassischer Oboist
Musiker (Deutschland)
Gewandhausmusiker
Hochschullehrer (HMT Leipzig)
Deutscher
Geboren 1925
Gestorben 2004
Mann

Peter Fischer (Oboist)


Svanesang stammer fra ældre tid, hvor man opfattede sangsvanens skrig, som dens klagende sang i dødens stund. I dag bruges ordet også i overført betydning, om den afsluttende fase på et glorværdigt forløb eller en karriere, men især om en digters sidste arbejde.

Referencer

Folkesagn

Svanesang


Atto I este primul album al lui Al Bano înregistrat împreună cu Romina Power, lansat în Italia în 1975. în Spania a fost publicat cu titlul Arena blanca mar azul și conține două melodii cântate în spaniolă.

Track list

Dialogo
 Evasione o realtà (Albano Carrisi, Romina Power)  Un uomo diventato amore (Romina Power)
 Sognando Copacabana (Romina Power)  Come ti desidero (Albano Carrisi, Romina Power)
 Sensazione meravigliosa (Romina Power)  Dialogo (Albano Carrisi, Romina Power)
 Se ti raccontassi (Romina Power)  Amore nel 2000 (Albano Carrisi, Romina Power)
 Il pianto degli ulivi (Albano Carrisi, Paolo Limiti)  Moderno Don Chisciotte (Romina Power)
 Mai mai mai (Albano Carrisi)  Paolino maialino (Paolo Limiti, Romina Power)

Track list

Arena blanca mar azul

 Arena blanca mar azul (Spanish Version) (Albano Carrisi, Romina Power)  Un uomo diventato amore (Romina Power)
 Sognando Copacabana (Romina Power)  Come ti desidero (Albano Carrisi, Romina Power)
 Sensazione meravigliosa (Romina Power)  Se ti raccontassi (Romina Power)
 Año 2000 (Spanish Version) (Albano Carrisi, Romina Power)  Il pianto degli ulivi (Albano Carrisi, Paolo Limiti)
 Moderno Don Chisciotte (Romina Power)  Mai mai mai (Albano Carrisi)

Albume pop
Albume de Al Bano
Albume din 1975

Atto I


Europeada 2008 blev arrangeret af rætoromanerne i kantonen Graubünden i Schweiz. Det var første gang, der afholdes EM for sproglige mindretal . Mesterskabet havde deltagelse af 17 folkegrupper fra hele Europa. I alt 5.000 tilskuere så kampene direkte i Schweiz. Den første europamester blandt de nationale mindretal blev sydtyrolerne. Holdet fra Sydtyrol vandt finalen i Chur foran 600 tilskuere med 1-0 mod kroaterne fra Serbien. Romaerne fra Ungarn fik et tredjeplads. De danske sydslesvigere kom på fjerdeplads.

De deltagende hold var:

Eksterne henvisninger
 Europeadas officielle hjemmeside   /
 Sydslesvigs landshold
 Europeada 2008

Referencer

EM i fodbold
Fodbold i 2008
Etniske mindretal

Europeada 2008


An Uncinia koyamae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gómez-laur.. An Uncinia koyamae in nahilalakip ha genus nga Uncinia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Uncinia

Uncinia koyamae


Lycoperdon (Pier Antonio Micheli, 1729) respectiv Christian Hendrik Persoon, 1794) din încrengătura Basidiomycota, în ordinul Agaricales și familia Agaricaceae este un gen de ciuperci saprofit și, atât timp cât este tânăr, mai mult sau mai puțin comestibil, conținând aproximativ 50 de specii, dintre ele 35 europene. El este denumit în țările române pufai,  tipul de specie fiind  Lycoperdon perlatum (para cerbului).

Istoric

Atribuirea genului nu este clară. Astfel Index Fungorum (vezi sub "Note" IF 1 și 2) scrie odată, că numele binomial  se datorează micologului italian Pier Antonio Micheli (1679-1737), descris foarte exact în cartea sa Nova plantarum genera din 1729, altă dată, că a fi fost idea lui Christian Hendrik Persoon, de verificat în volumul 1 al Neue Annalen der Botanick din 1794 și precizat de el în volumul 1 al operei sale Synopsis methodica Fungorum din 1801. Ulterior au fost făcute mai multe încercări de redenumire (vezi în infocasetă) care însă nu au fost aplicate niciodată și sunt astfel neglijabile.

Sistematică
Genul Lycoperdon a  aparținut în trecut clasei Gasteromycetes în ordinul Lycoperdales astăzi termeni învechiți. În prezent (2018) genul  este alăturat clasei Agaricomycetes în ordinul Agaricales.

Micologul german Hanns Kreisel (1931-2017) a încercat o redenumire parțială a unor specii acestui gen (de exemplu pentru Lycoperdon excipuliforme sau Lycoperdon utriforme), publicată în jurnalul Nova Hedwigia din 1989. care, acceptată de numai foarte putini micologi, nu s-a impus (redenumirea pentru genul complet refuzată de toți).

Descriere

 Corpul fructifer: diferă între 4 și 15 cm în diametru, cu o înălțime maximă de 15 cm, având un aspect sferic până ovoidal. Prezintă mereu două peridii (înveliș al corpului de fructificație la unele ciuperci) una exterioară (Exoperidium), destul de groasă precum verucoasă până țepoasă la suprafață, și una subțire inferioară (Endoperidium). Aspectul este pe dinăuntru și pe dinafară inițial alb până albicios, peridia devenind cu vârsta de culoare din ce în ce mai închisă, ocru-maronie până brună, interiorul colorându-se peste galben, galben-verzui, verde-măsliniu în brun-măsliniu, brun-negricios sau negricios-purpuriu.

Gleba se transformă la bătrânețe mereu în praf (= sporii maturi) care poate evada, după ce în partea centrală se deschide un orificiu (opercul). Astfel sporii pot fi răspândiți de vânt.

Acest gen este definit prin partea fertilă în partea de sus, adică corpul globulos, baza fiind mereu sterilă.
 Piciorul: ori nu prezintă nici un fel de tijă, ori sugerează una falsă care este numai  prelungirea corpului fructifer spre jos cu aparența unui trunchi. Ciuperca este în acest domeniu sterilă.
 Sporii: sunt rotunjori, netezi sau fin verucoși respectiv țepoși și destul de mici, având o mărime de numai 3,5-6 microni. Pulberea lor este brun-măslinie.
 Carnea (gleba): este la exemplarele tinere fermă, compactă și albă. Gleba mai întâi pufoasă și la sfârșit pulverulentă se decolorează destul de timpuriu, începând în centru și devenind din ce în ce mai brun-măslinie. Mirosul este variabil, gustul exemplarelor tinere plăcut.

Delimitare
Pe lângă genul Lycoperdon există trei genuri foarte asemănătoare pe exterior care însă au calități parțial diferite: Bovista, Calvatia și Scleroderma.
 Bovista: Peridia este tare sfărâmicioasă (asemănător cojii de ou), partea de sus și baza corpului fructifer sunt fertile (de exemplu Bovista plumbea).
 Calvatia: Speciile sunt mult mai mari, tot corpul fructifer este fertil (de exemplu Calvatia gigantea).
 Scleroderma: Peridia pieloasă este de culoare mai închisă, verucoasă, interiorul deja foarte repede colorat albastru-negricios până negricios, speciile fiind cu toate otrăvitoare (de exemplu Scleroderma citrinum sau Scleroderma verrucosum).

Specii europene
Global există aproximativ 50 de specii, dintre ele apar (sau sunt exceptate) în Europa 35 (cu variații), cum sunt:

Specii europene în imagini (selecție)

Note

Bibiliografie
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Gustav Lindau, Eberhard Ulbrich: "Die höheren Pilze, Basidiomycetes, mit Ausschluss der Brand- und Rostpilze", Editura  J. Springer, Berlin 1928
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983

Legături externe

 Lycoperdon, răspândirea sporilor

Lycoperdon
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1729 în știință

Lycoperdon


ميلوكسيكام ( Meloxicam )هو علاج مضاد للالتهابات غير الستيرويدية (NSAID) مع تأثيرات كمسكنة للألم ومضادات الحمى ومخفضة لدرجة الحرارة. هو مشتق من عقار الأوكسيكام، ترتبط ارتباطا وثيقا بيروكسيكام، ويقع في المجموعة حمض enolic من المسكنات. تم تطويره من قبل بورنغير إنغلهايم-. يسوق تجارياً باسم موبيك و أيضا تحت أسماء تجارية أخرى وهو مسكن من مشابهات الأسبرين.

التأثير وآلية عمله
مقالة رئيسية : (مضادات التهاب لاستيرويدية)

ينقص الالتهاب والألم والحرارة ربما عبر تثبيط فعالية أنزيم السيكلو أوكسيجيناز وتثبيط تصنيع البروستغلاندينات

ميلوكسيكام يمنع انزيمات الأكسدة الحلقية (COX)، وهو الانزيم المسؤول عن تحويل حمض الأراكيدونيك إلى بروستاغلاندين H2- الخطوة الأولى في إنتاج البروستاجلاندين، وهو وسيط الالتهاب. لقد تبين ان ميلوكسيكام وخصوصا في الجرعة العلاجية منخفضة بشكل انتقائي يمنع COX-1 على COX-2.

تركيز ميلوكسيكام في نطاق السائل الزليلي من 40٪ إلى 50٪ من تلك الموجودة في البلازما. الكسر الحرة في السائل الزليلي هو 2.5 أضعاف في البلازما، وذلك بسبب انخفاض محتوى الزلال في السائل الزليلي بالمقارنة مع البلازما. أهمية هذا التغلل غير معروف، ولكن قد تكون مسؤولة عن حقيقة أنه يؤدي جيدا بشكل استثنائي في علاج التهاب المفاصل في النماذج الحيوانية.

الجرعة
7.5 إلى 15 ملغ مرة يومياً (الحد الأقصى 15 ملغ/اليوم).

التآثرات (التداخلات)
 مثبطات الأنزيم المحول للأنجيوتنسين (مثل كابتوبريل) :قد يقل التأثير الخافض للضغط.
 أسبرين : زيادة السمية المعوية للأسبرين.
 كوليسترامين : قد تنقص مستويات البلازما من الميلوكسيكام.
 المدرات العروية مثل فروسميد والمدرات الثيازيدية مثل كلوروتيازيد: قد تقل تأثيرات المدرات.
 الليثيوم : قد يزيد مستوى الليثيوم.
 وارفارين : قد يزداد اختطار التخرب المعوي والنزف.

الأعراض الجانبية
استخدام ميلوكسيكام قد يؤدي إلى سمية الجهاز الهضمي والنزيف، وطنين في الأذن، الصداع الشديد والطفح الجلدي، وبراز أسود اللون أو غامق جداً (علامة على نزيف في الأمعاء). لديه عدد أقل من الآثار الجانبية الهضمية من علاج ديكلوفيناك، بيروكسيكام، نابروكسين، وربما جميع المسكنات الأخرى التي ليست انتقائية COX-2.
على الرغم من أن ميلوكسيكام يمنع الثرموبوكسان A، التي لا يظهر أن تفعل ذلك في المستويات التي من شأنها أن تتدخل في وظيفة الصفائح الدموية.
 القلبية الوعائية: اضطراب النظم، خفقان ، تسرع قلبي.
 الجلدية: طفح، شرى، وذمة وعائية، نفر فقاعي، احمرار متعدد الأشكال، الحساسية للضوء، متلازمة ستيفنز جونسن، التعرق، تقشر أنسجة بشروية متومتة سمي، حكة.
 أذن أنف حنجرة: التهاب البلعوم، التهاب المريء، الرؤية غير الطبيعية، التهاب الملتحمة، انحراف الذوق الطعامي.
 الجهاز الهضمي: ألم بطني، إسهال، غثيان، إمساك، عسر هضم، نفخة، التهاب الكولون، جفاف الفم، القرحة العفجية، التجشوء، القرحة المعدية، الانثقاب المعوي، تغوط مسود ، التهاب البنكرياس، التهاب المعدة.
 البولي التناسلي: تبول متكرر، عدوى مجرى البول، بيلة ألبومين، زيادة آزوت البولة الدموية والكرياتينين، البيلة الدموية، التهاب الكلية الخلالي، الفشل الكلوي.
 الدمويات: فقر الدم، ندرة المحببات ، قلة الكريات البيض ، فرفرية ، قلة الصفيحات ، فرط بيلوربين الدم.
 الكبدية: زيادة ALT - AST، التهاب الكبد، اليرقان، فشل الكبد.
 الاستقلاب: الوذمة، التجفاف.
 التنفس : عدوى الطرق التنفسية العلوية، السعال، الربو، التشنج القصبي، ضيق تنفس.

تحذيرات
 الحمل: زمرة ج
 الإرضاع: لم يدرس
 الأطفال: لم يتم التأكد من السلامة والفعالية
 المسنين : يستخدم بحذر
 المرض القلبي الوعائي: نظراً لاحتمال حدوث وذمة واحتباس سوائل يستخدم الميلوكسيكام بحذر عند وجود احتباس سوائل أو ارتفاع ضغط دموي أو فشل قلبي.
 تأثيرات معدية معوية: قد يحدث سمية معدية معوية خطيرة (مثلاً نزف، تقرح، انثقاب) في أي وقت مع أو دون أعراض منذرة.
 الفشل الكبدي: تقيم الوظيفة الكبدية أثناء المعالجة.
 الاعتلال الكلوي: تقيم الوظيفة الكلوية قبل وأثناء العلاج لأن مستقلبات مضادات الالتهاب غير الستيروئيدية تطرح عبر الكلية.

فرط الجرعة

أعراض فرط الجرعة
 نُوام
 الصداع
 التقيؤ
 النزف الهضمي
 ارتفاع ضغط الدم
 فشل كلوي حاد
 تعطل وظيفة الكبد
 تثبيط التنفس
 الإغماء
 التشنجات
 انهيار قلبي وعائي
 توقف القلب

مراجع

أدوية بدون وصفة طبية
أدوية بيطرية
أدوية لاستيرويدية مضادة للالتهاب
بنزوثيازينات
بوهرينجر إنجلهيم
ثيازولات
كاربوكساميدات

ميلوكسيكام


government  servants  retirement  and  pension  gratuity details  lk  in  sinhal

රාජ්‍ය පරිපාලනය


Frank Schröder (* 28. April 1963 in Frankenthal/Pfalz) ist ein deutscher Snookerspieler, der mehrmals deutscher Meister der Senioren wurde.

Leben
Schröder ist studierter Psychologe und Sport-Psychologe. Seinen Lebensmittelpunkt hat er in Schwetzingen.

Seit 2007 spielt Schröder für den SC 147 Karlsruhe, zunächst in der 2. Snooker-Bundesliga. Nach dem Abstieg des Clubs im Jahr 2011 spielte er ein Jahr lang in der Oberliga, in der Saison 2014/2015 in der 1. Snooker-Bundesliga. Schröder gewann in den Jahren 2005, 2006, 2007, 2011, 2016 und 2019 die deutsche Meisterschaft der Seniorenklasse. Bei der Weltmeisterschaft der Senioren erreichte er 2005, 2006, 2008, 2009 jeweils den 17. Platz. 2006 wurde er Neunter bei der Europameisterschaft der Senioren. Sein höchstes Break beträgt 101.

Schröder arbeitet als Snooker-Landestrainer für Baden-Württemberg und ist Mitautor der Snooker-Trainingsanleitung PAT-Snooker (zwei Bände) seines Trainerkollegen Thomas Hein. Zudem engagiert er sich im Vorstand des Snooker-Clubs Heidelberg.

Mitautorenschaft

Weblinks
 Internetpräsenz von Frank Schröder

Einzelnachweise

Snookerspieler (Deutschland)
Seniorensportler (Deutschland)
Geboren 1963
Mann
Deutscher

Frank Schröder (Snookerspieler)


Motorring 5 er en foreslået ringmotorvej omkring København. Den forventes at blive ca. 70 km lang og vil gå fra Køge til Helsingør. Motorvejen skal være med til at lede den tunge trafik uden om København. Så der bliver mere plads på de eksisterende motorveje som Køge Bugt Motorvejen, Holbækmotorvejen, Motorring 3, Frederikssundmotorvejen, Hillerødmotorvejen, og Helsingørmotorvejen.

Motorvejen forventes at udgå fra Køge Bugt Motorvejen E47/E55/E20 og føres derefter vest om Greve og ind i Tværvej, der skal udvides fra en motortrafikvej til en motorvej. Motorvejen passerer derefter Holbækmotorvejen, primærrute 21, og føres derefter vest om Sengeløse og passerer Frederikssundmotorvejen, primærrute 17, Hillerødmotorvejen, primærrute 16 og Isterødvejen, primærrute 19.

Motorvejen udmunder i Helsingørmotorvejen syd for Helsingør.

På grund af modstand mod linjeføringen i Nordsjælland, foreslog fem borgmestre på Vestegnen at forkorte Motorring 5 så den kun gik fra Køge til Frederikssundsvej. Borgmestrene vil godt have første del af motorvejen, så den vil kunne aflaste de andre store motorveje i Storkøbenhavn, samt få transit-trafikken uden om byen.

I december 2022 bekræftede Bolig- og Planstyrelsen at næsten 18 kvadratkilometer af korridoren (de 14 km mellem Ejby og Tune) er en af kandidaterne til nye solcelleanlæg. I givet fald kunne det blive Danmarks største.

Kilder

Motorveje i Danmark

Motorring 5


هي المنطقة الأكثر رقي في داكار عاصمة السنغال.

الموقع
تقع إلى الجنوب من شبه جزيرة الرأس الأخضر بمواجهة جزيرة غوري"Gorri" بين خطي عرض 14ْ و 16ْ شمالاً وخطي طول 16ْ و 18ْ غربًا هي امتداد لشارع الحاج مالك والكورنيش الغربي، تقدر مساحتها ب 700هكتار.

السكان
حسب إحصاء عام2002م فإنه يقطنها حوالي 32795 نسمة غير أنها يزورها يوميا حوالي مليون وخمسمائة ألف مواطن والذين يزاولون مهام مختلفة فيها

مراجع

وصلات خارجية
معلومات عن منطقة تلة داكار باللغة الفرنسية

بلديات داكار
دوائر السنغال
دوائر داكار

تلة داكار


Soldați fără uniformă este un film de acțiune românesc din 1960 scris și regizat de Francisc Munteanu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Liviu Ciulei, Colea Răutu.

Prezentare

Un mecanic de locomotivă este luat prizonier în 1944 și ajunge într-un lagăr dincolo de linia frontului. Acesta evadează alături de un prizonier sovietic și de un profesor și străbat împreună drumul înapoi spre România.

Distribuție

Producție
Filmările au avut loc în perioada 29 iunie – 9 februarie 1960. Cele  exterioare au avut loc în comunele din jurul Bucureștiului și la Brașov, iar filmările interioare la Buftea. Cheltuielile de producție s-au ridicat la 4.824.000 lei.

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.902.649 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1960 în film
 Listă de filme românești despre cel de-al Doilea Război Mondial

Filme din 1960
Filme românești
Filme în limba română
Filme regizate de Francisc Munteanu
Filme cu naziști
Filme despre Al Doilea Război Mondial

Soldați fără uniformă


Alfonso de la Cerda, OP (falecido em 25 de junho de 1592) foi um prelado católico romano que serviu como bispo de La Plata o Charcas de 1587 a 1592 e bispo de Comayagua de 1578 a 1587.

Ligações externas
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)

Mortos em 1592
Bispos católicos
Bispos nomeados pelo Papa Gregório XIII
Bispos nomeados pelo Papa Sisto V

Alfonso de la Cerda (bispo)


Francesca Schiavone () este o jucătoare profesionistă de tenis din Italia. În anul din 2010 reușește să câștige cel mai important titlu al carierei French Open. În anul 2011 ajunge din nou în finala turneului de Grand Slam, dar pierde în fața chinezoiacei Na Li.

Performanțe la turneele de Grand Slam

Simplu: 2 (1 titlu, 1 finală)

Dublu: 1 (1 finalist)

Note

Legături externe

Nașteri în 1980
Jucătoare de tenis italiene
Italieni în viață
Jucători de tenis la Jocurile Olimpice de vară din 2004
Jucători de tenis la Jocurile Olimpice de vară din 2008
Jucători de tenis la Jocurile Olimpice de vară din 2012

Francesca Schiavone


An Laelia moyobambae in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Schweinfurth. An Laelia moyobambae in nahilalakip ha genus nga Laelia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Laelia (Orchidaceae)

Laelia moyobambae


U sezoni 2022./23. NK Osijek II natjecao se u Drugoj NL, trećem stupnju hrvatskog nogometnog prvenstva. Bila je to sedma natjecateljska sezona za drugu momčad NK Osijek i prva u jedinstvenoj Drugoj NL. Prethodne četiri sezone Osijek II nastupao je u Drugoj HNL, koja je bila drugi natjecateljski stupanj, ali je reformom natjecateljskog sustava promijenila ime u Prva nogometna liga, a drugim momčadima prvoligaša, među kojima je i Osijek II, onemogućeno je natjecanje u istoj. Istovremeno je Treća HNL, do sada podijeljena na nekoliko skupina, postala jedinstvena i preimenovana u Druga nogometna liga. U prvim dvjema sezonama svog postojanja Osijek II natjecao se u Trećoj HNL – Istok.

Natjecanja

Utakmice

Druga NL

Statistika igrača
ažurirano: 3. lipnja 2023.

Strijelci

Vratari po broju utakmica bez primljenog pogotka

Kartoni

Nastupi i pogotci

Transferi

Dolasci

Odlasci

Dolasci na posudbu

Odlasci na posudbu

Povezani članci
 NK Osijek 2022./23.

Izvori i bilješke

2022-23

NK Osijek II 2022./23.


ماثيو جوزيف «مات» دالاس  (ولد في 21 أكتوبر 1982) هو ممثل أمريكي اشتهر بدوره الرئيسي في مسلسل كايل إكس واي الذي عُرض على ABC Family.

حياته الشخصية
ولد دالاس في فينيكس، أريزونا وقد درس لفترة وجيزة بمدرسة ولاية أريزونا للفنون. وقد أصبح مهتما بالتمثيل في سن ال 12، عندما أخذته جدته لمسرحية البطة القبيحة، منذ ذلك الحين وهو يريد أن يصبح ممثلا. انتقل دالاس إلى لوس انجيلس، كاليفورنيا وهو في سن ال 18.

حياته المهنية

لعب دالاس دور البطولة في عدة أفلام، بما في ذلك مطلوب حاضنة، فضلا عن الشخصية الرئيسية في مسلسل ايه بي سي فاميلي التلفزيوني كايل إكس واي. كما ظهر دالاس في أفلام ليفينج ذا دريم، وانابل، كامب ديزي، طريق مصاص الدماء. وكان ضيفا في المسلسل التلفزيوني انتوراج. وفي عام 2004، تألق دالاس في الأغنية المصورة «جيك لاف» لفريق fan_3. وفي عام 2005، تألق دالاس مع ميشا بارتون في أغنية جيمس بلانت المصورة «جودباي ماي لافر»، وفي عام 2008 مثل في أغنية كاتي بيري' المصورة "أفكر فيك". ثم لعب دور البطولة في كايل إكس واي، وهو مسلسل عُرض على ايه بي سي فاميلي لمدة ثلاثة مواسم. وقد انتهى المسلسل في 16 مارس، 2009. وقد أُختير دالاس في الحلقة الأولى من مسسلسل أي بي سي إيستويك، لاعبا دور محبوب روكسي (ريبيكا رومين).

قائمة أفلامه

المراجع

روابط إضافية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من فينيكس (أريزونا)
شخصيات إل جي بي تي من أريزونا
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون مثليو الجنس
ممثلون من فينيكس (أريزونا)
مواليد 1982
مواليد في فينيكس (أريزونا)

فنانون ترفيهيون مثليون من الولايات المتحدة
ممثلون مثليون أمريكيون

مات دالاس


Köpek kovucu, köpek fobisi olan, köpeğini eğitmek isteyen ya da doğayla başbaşa kalmayı tercih edip de istenmeyen hayvanlardan sıkça kendini kurtarmak zorunda kalmış kişiler için üretilmiş ultrasonik özelliklere sahip bir cihazdır.

Sağlıklı bir insanın kulak zarı 60-20.000 hz arasındaki frekanslara rahatça tepki verebilir. Bu frekans değerleri bazı kişilerde küçük de olsa değişiklikler gösterebilmektedir. Hayvanlarda bu durum oldukça değişiktir.

Bazı türlerin tepki verdikleri frekans aralıkları (Fay,1988)(Warfield,1973):

 Köpek: 67-45000 hz
 Kedi: 45-64000 hz
 İnek: 23-35000 hz
 At : 55-33500 hz
 Koyun: 100-30000 hz
 Fare: 1000-91000 hz
 Yarasa: 2000-110000hz

Köpek kovucu cihazının piyasada farklı markalarını bulmak mümkündür ancak birkaç özellik ile birbirlerinden farklılık gösterseler de, cihazların çalışma prensipleri aynıdır.

Cihaz, 27000 hz'lik bir frekansı yüksek desibel değerlerinde üreterek, saldırgan hayvanın olduğu yerde donup kalmasını ya da kaçmasını sağlamaktadır.

Cihazın hayvanların sağlığında olumsuz etkilere yol açtığı yapılan deneylerde gözlemlenmemiştir. Sorumluluk sahibi herkes tarafından rahatça kullanılabilir.

Sesbilim

Köpek kovucu


A placa das Novas Hébridas é uma placa tectónica secundária da litosfera do planeta Terra cobrido uma superfície de  esterorradianos, situada na região das Novas Hébridas, no Oceano Pacífico. A placa está ligada à placa do Pacífico.

Descrição
A placa das Novas Hébridas está localizado no oeste do Oceano Pacífico do qual cobre uma pequena parte, em tono do arquipélago das Novas Hébridas.

A placa das Novas Hébridas está em contato com a microplacas do recife Balmoral e do recife Conway e com as placas do Pacífico e Australiana.

As fronteiras com as outras placas são maioritariamente formadas pela fossa das Novas Hébridas, na costa oeste de Vanuatu.

O deslocamento da placa das Novas Hébridas ocorre a uma velocidade rotacional de 2,70° por milhão de anos de acordo com um polo euleriano localizado a 13°00' de latitude Sul e 12°00' de longitude Oeste (tomando como referência a placa do Pacífico).

A placa das Novas Hébridas tem como epónimo o arquipélago das Novas Hébridas.

Referências

Tectónica de placas
Geologia do Oceano Pacífico

Placa das Novas Hébridas