Le Sporta klubs Super Nova est un club letton de football basé à Salaspils. Il évolue en Virsliga.

Histoire
 Le SK Super Nova accède a la Virsliga après sa troisième place en deuxième division lors de la saison 2021. Mais le club redescend après une seule petite saison en terminant lanterne rouge. Cependant, le FK Spartaks Jurmala n'obtient pas sa licence pour continuer de jouer en D1 et Supernova est repêché.

Bilan par saison

Légende

Personnalités du club

Entraîneurs
  Jurģis Kalns (2018 — 2019)
  Oļegs Blagonadeždins (2019 — 2020)
  Sergejs Kožans (2020 — 2021)
 depuis 2021 :  Andrejs Lapsa

Anciens joueurs

Notes et références

Liens externes

Club de football en Lettonie
Club de football fondé en 2000

SK Super Nova


Patronyme

 Adam Ratajczyk (né en 2002), footballeur polonais ;
 Krzysztof Ratajczyk (né en 1973), footballeur polonais ;
 Rafał Ratajczyk (né en 1983), coureur cycliste sur piste polonais.

Ratajczyk


Sweethearts er en dansk popgruppe, der spiller coverversioner af dansktopmusik. Gruppen består af sangerinde Pernille Højmark, bassist Kim Kidholm, trommeslager Holger Kølle, keyboardspiller Peter Michael Jensen og afdøde guitarist Bo Bistrup (1989-2019). Sweethearts debuterede med albummet Lyk'lig i en verden af musik i 1992, hvor også sangerinde Marianne van Toornburg medvirkede. Hun forlod gruppen i 1993.

I 1992 deltog gruppen i Dansk Melodi Grand Prix 1992 sammen med Keld og Hilda Heick under navnet Sweet Keld & The Hilda Hearts med sangen "Det vil vi da blæse på". Sweethearts deltog igen med sangen "I Must Be Crazy" ved Dansk Melodi Grand Prix 2005.

Diskografi

Studiealbums
 Lyk'lig i en verden af musik (1992)
 Hej igen du! (1995)
 Lad hele verden danse (1998)
 Sikken en fest (1999)
 Sikken en julefest (1999)
 Knald på (2002)
 Grand Cru (2004)

Opsamlingsalbums
 Sweetest hits (2000)
 De bedste Sweethearts (2008)
 Det går tit godt – komplet & rariteter (bokssæt, 2012)

Referencer

Eksterne henvisninger

Popgrupper fra Danmark
Deltagere ved Dansk Melodi Grand Prix 1992
Deltagere ved Dansk Melodi Grand Prix 2005

Sweethearts


إعصار نرجس بالإنجليزية (Cyclone Nargis) هو إعصار قوي تشكل في 27 أبريل 2008 م. في منطقة خليج البنغال وازدادت قوته وتوجه نحو وسط ماينمار (بورما سابقا)، حيث ضربه في الثاني من مايو، وصنف على كونه إعصارا من الدرجة الرابعة وفقاً لمقياس سيمبسون للأعاصير الخطرة والمعروف اختصارا ب (SSHS)، وكعاصفة وإعصار «خطيرين جدا» من قبل دائرة الطقس الهندية، وكان اعصارا استوائيا تسبب في انزلاقات طينية ودمارا واسعا في المناطق التي مر بها في الهند الصينية خصوصا في بورما أو (ماينمار) وصحبته عواصف وأمطار رعدية غزيرة، وصل ارتفاعها بعضها الي أكثر من 20 إنشاً في عدة مناطق، اعتبر جزء من موسم الأعاصير في منطقة حوض شمال المحيط الهندي وتشتت في 3 مايو 2008 م.

بلغت أقصي سرعة لتحرك الإعصار نرجس 165 كيلومترا في الساعة، فيما بلغت قوة رياحه 215 كيلومترا في الساعة.

تأثرت بالإعصار كذلك وإن بشكل أقل كل من الهند وبنغلاديش وسريلانكا إضافة إلي ماينمار (بورما).

الدمار وأعداد الضحايا

أفادت التقارير إلى وقوع عدد ضحايا بلغ علي الأقل 78 ألف قتيل، و56 ألف مفقود وملايين المشردين حيث قالت الأمم المتحدة «إن ما يترواح بين 1.5 و2.5 مليون شخص، يعيشون الآن في أوضاع مزرية، حيث يحتاجون إلى الطعام والغذاء والماء والملاذ والرعاية الصحية بصورة ملحة».

و أعلنت وكالات الإغاثة الدولية عن مخاوفها من أن عدد الضحايا قد يزيد عن 100.000 قتيل قد يكونون قضوا من جراء الاعصار المدمر الذي ضرب بشدة دلتا نهر ايراوادي، نسبة كبيرة منهم في مقاطعة واحدة فقط وهي مقاطعة لابوتا ونحو مليون مشرد.
و أعزت السبب الي توقع ارتفاع عدد الضحايا الي التأخر المتعمد من قبل الحكومة العسكرية في ماينمار لمنح تأشيرات لعدد كبير من العاملين في مجال الإغاثة الدولية.

و كانت هيئة الاذاعة البريطانية BBC قد ذكرت بعد نحو يومين من الاعصار نقلا عن القائمة بأعمال السفارة الأمريكية في مدينة يانغون جنوب بورما «أن نحو 95 % من المباني في منطقة دلتا بورما قد تكون دمرت تماما ووصفت الموقف بأنه يزداد ترويعا» وقالت «أن الاعصار قد تسبب في دمار 90% من البنية الأساسية في المناطق التي تأثرت به»، في حين توقع خبراء أن يتجاوز عدد ضحايا الاعصار المدمر ال100.000 قتيل
كما أدي الاعصار الي دمار هائل في المباني واقتلاع الاشجار الكبيرة وتحطم المنازل الصغيرة، كما أدي الي انقطاع التيار الكهربائي عن معظم جنوب ووسط البلاد وكذا خطوط الهاتف، كما تعرضت الطرق المعبدة لأضرار جسيمة.

و تقول الأمم المتحدة أن أكثر المناطق تضررا هي منطقة دلتا إيراوادي في بورما، كما وجهت انتقادات شديدة اللهجة من قبل المجتمع الدولي لا سيما الأمم المتحدة والدول الغربية واليابان الي الحكومة العسكرية الحاكمة في بورما لمماطلتها في السماح للمساعدات الدولية بالدخول الي البلاد وأيضا لاخفاقها في تحذير السكان بالشكل المناسب من خطر الاعصار.

فيما قدرت قيمة الأضرار المادية التي خلفها الإعصار المدمر قرابة (10$ مليار دولار أمريكي)، ما جعله الإعصار الذي تسبب في أكثر دمار تشهده حوض أعاصير منطقة شمال المحيط الهندي، كما اعتبر أسوأ كارثة طبيعية في تاريخ بورما والأكثر تخليفا للضحايا.

من جهة أخرى قام رئيس المجلس العسكري الحاكم في ماينمار (بورما سابقا) الجنرال ثان شوي الأحد 18 مايو 2008 م. بأول زيارة الي المناطق التي ضربها الاعصار أي بعد نحو اسبوعين من الاعصار الذي ضرب البلد الواقع في الهند الصينية بجنوب شرق آسيا.

وكانت حكومة ماينمار العسكرية قد فرضت حالة الطوارئ في البلاد وأغلقت المطار الدولي في يانجون العاصمة القديمة للبلاد.

التسمية (نرجس) أخذت من الكلمة (نركس) في اللغة الأردية المستخدمة في باكستان ويقابلها في العربية زهرة نبات النرجس.

عمان نبض واحد

المساعدات الدولية

هذا وقد أعلنت عدة دول في العالم عن تقديمها لمساعدات مادية وعينية وفرق اغاثة لمنكوبي الاعصار في ماينمار إلا أن الحكومة البورمية ظلت ترفض السماح لعديد الفرق والمساعدات لاسيما من الدول الأوروبية واليابان والولايات المتحدة التي تفرض قيود وعقوبات علي النظام العسكري الحاكم في بورما ومسؤوليه، وقد سمحت الحكومة البورمية في البداية لبعض الدول مثل تايلاند المجاورة وبنغلاديش والصين والهند وإندونيسيا بالسماح لتقديم المساعدة.

كما كانت الأمم المتحدة قد أعلنت عن رصد 30 مليون دولار من صندوق الطوارئ المركزي بالمنظمة الدولية بشكل أولي، وأعلن بان كي مون الأمين العام للأمم المتحدة عن انزعاجه الشديد للأرقام المرتفعة والمتسارعة لعدد الضحايا ولبطء استجابة الحكومة البورمية العسكرية لطلبات المساعدة الدولية.

كما أعلنت جمعية الصليب والهلال الأحمر عن تقديم مساعدات عاجلة إلى ماينمار، تُقدر بنحو 200 ألف فرنك سويسري (نحو 190 ألف دولار) للمساهمة في تخفيف آثار الدمار التي خلفها الإعصار المدمر.

ووفقا لصحيفة Bangkok time التايلاندية فقد سمح الجونتا (junta) وهو مجلس الحكم العسكري في ماينمار بعد ضغوط لطائرات إيطالية بالقاء مساعدات من الأمم المتحدة عن طريق الجو، وقد ظلت عدة دول تنتظر ايصال مساعداتها الي المتضررين من اعصار ماينمار حيث أن معظم هذه المساعدات موجودة في تايلاند أو في مطار يانجون العاصمة التجارية وأكبر مدن البلاد ويعود السبب لذلك لمماطلة الحكومة العسكرية البورمية في منح تأشيرات الدخول لمقدمي المساعدات.

و بعد أسابيع من الكارثة أعلنت السلطات العسكرية الحاكمة في ماينمار عن موافقتها لقبول المساعدات وذلك في مؤتمر عقد في يانجون (رانجون سابقا) كبرى مدن ماينمار (بورما سابقا) شاركت فيه وفود أكثر من 40 دولة مانحة وبحضور بان كي مون كما رحب برنامج الغذاء العالمي بالخطوة بتحفظ إذ قال البرنامج التابع للأمم المتحدة «إن الاختبار الحقيقي هو ما إذا كان سيسمح لموظفيه بالانتقال من يانجون لمنطقة إيراوادي المنكوبة في الجنوب».

والجدول التالي يبين المساعدات التي أعلنت بعض الدول عن تقديمها:

مصادر

 " BBC "
 " CTV، CANADA "
 " CNN ARABIC "
 ARABIC ميانمار:» الجونتا«تلتقي منكوبي إعصار» نرجس«لأول مرة»

ميانمار في 2008
أحداث أبريل 2008
أحداث أبريل 2008 في آسيا
أحداث مايو 2008
أحداث مايو 2008 في آسيا
أعاصير 2008
أعاصير مدارية في 2008
أعاصير مدارية في ميانمار
موسم أعاصير شمال المحيط الهندي 2008
كوارث في ميانمار 2008

إعصار نرجس


تيكنورا  هي علامة تجارية من شركة تيجين لبوليمر مشترك للأميد العطري (aromatic copolyamid).

عملية الإنتاج
في عملية تصنيع تيكنورا يفاعل بارا فينيل ثنائي الأمين (p-Phenylenediamine) مع إثير ثنائي الأمين ثنائي الفينيل(3,4'-diaminodiphenylether ) مع كلوريد التيرفثالويل (Terephthaloyl chloride)ا. وهذه عملية بسيطة نسبيا تستخدم فقط مذيب واحد للأميد وبذلك يمكن للغزل أن يكون مباشرة بعد تصنيع البوليمر.

أبرز الاستخدامات الصناعية
 صناعة السيارات والصناعات الأخرى:
 خراطيم العنفات
 الخراطيم عالية الضغط.
 حزام V و الحزام المؤقت
 تسليح ميكانيكي للمواد المطاطية.
 استخدامات في الشد الخطي:
 كبالات الألياف البصرية.
 حبال، والحبال السلكية، والكابلات.
 الكبل السري (Umbilical cable).
 الإبحار الشراعي Windsurfing.
 أغشية الطبول.

المراجع

اقرأ أيضا
 أراميد
 توارون

ألياف اصطناعية
بوليمرات عضوية
علامات تجارية للمواد
كابلات
مواد

تيكنورا (نسيج)


İyonya (Grekçe: Ἰωνία Ionia), Anadolu'da bugünkü İzmir ve Aydın illerinin sahil şeridine Antik Çağ'da verilen addır. Dor istilası sonucu Yunanistan'dan kaçan Akalar tarafından  Ayvalık, Efes, Foça, İzmir, Kuşadası, Milet ve Milas çevresinde kurulmuşlardır. Dünyanın yedi harikası arasında gösterilen Efes Artemis Tapınağı İyonlar döneminde inşa edilmiştir.

İyonyalılar dönemlerindeki özgür ve halkın haklarını koruyan yönetimleri sayesinde baskı altında kalmadan bilim, ticaret vb. şeylere yönelmişlerdir. Bu yaptıkları şeylerle dönemlerinde gelişmiş bir devlet olmuş ve gelecekteki çoğu özgür devletin kurucusu olmuşlardır. İyonya dönemlerinde halkı baskı altına almayan çok az sayıdaki ülkeden biridir. Ayrıca devletin dini yoktu. Bu sayede çoğu bilim insanını getirerek büyük ilerlemeler sağlamışlardır.

İsim
Aeollerin Anadolu'ya göçünden kısa bir süre sonra ikinci bir göç dalgası gelmiştir. Bu kez Orta Yunanistan'dan özellikle Attika'daki Atina ve Boeotia kentlerinden gelmişlerdir. Bu kavime İon ismi verildiğini ilk olarak Asur tabletlerinde görmekteyiz. İonia ismi Asur dilinde Yaw(a)naya ve Babil dilinde Yam(a)naya'dan haraketle Luwice ile ilişkilendirilmektedir. Halkının denizci
olduğu bilinmektedir.

Coğrafya
İlk Çağda, Anadolu'nun batı kıyılarına Yunanistan bölgesinden gelen Aiol ve Dorlar gibi yerleşen İyonlar, yaşadıkları bölgeye adlarını vermişlerdir. İyonya, batıda Ege Denizi; doğuda Lidya ve güneyde Karya ile Dor şehir devletleriyle çevrelenmiştir.
Heredot İonların yerleştiği coğrafyayı şöyle tanımlar: "Panion'da toplanan Ionlar, kentlerini bizim yeryüzünde bildiğimiz en güzel gökyüzü altında ve en güzel iklimde kurmuşlardır. Ne daha kuzeydeki bölgeler ne daha güneyde kalanlar İonia ile bir tutulamazlar"
İonia kıyılarının uzunluğu 3430 stadiadır (650 km). Bu durum kıyıların girintili çıkıntılı oluşundan kaynaklanmaktadır. Kuş uçuşu mesafe daha azdır. Smyrna ile Ephesos arası mesafe 320 stadiadır. Kıyı boyunca yapılan İonia gezisi yaklaşık 3430 stadiadır. İonia kıyılarının sınırları şöyle çizilebilmektedir. Miletosluların Poseidon'undan16 ve Karia sınırlarından Phokai'ya ve Hermos nehrine kadar uzanır. 12 İon kenti MÖ 8. Yüzyılda dini bir konfederasyon kurmuştur. Bu birliğe Panionia adı verilir. Güneyden başlayarak ilk kent Miletos'tur. Ephesos, birliğin en güçlü şehirlerindendir. Gücünü, ticaret merkezi olmasından almıştır. Kentteki ticari döngüye tekstil işiyle uğraşan, özellikle palto ve yün, tüccarları hâkimdir. Diğer kentler Myus, Priene, Erythrae, Teos, Phokaea, Kolophon, Klazomenae, Lebedos, Khios ve Samos'dur. Miletos, MÖ 2.binden beri yerleşim önemli bir merkezdir. Bu yerleşim, Girit ve Akhalar'ın koloni kenti olmuştur. 4 büyük limanı vardır. Antik çağın en önemli yün merkeziydi. Myus eski çağda Herakleia adı verilen büyük bir körfezin kenarındaki liman kentidir. Daha sonraları Menderes ırmağının getirdiği alüvyonlar körfezi kapatınca kent önemini yitirmiştir. Phokaia eski çağda denizcilerin yaşadığı bir kenttir. Priene bir liman kenti olarak kurulmuştur. Menderes'in alüvyonları altında kalmış ve oturulamayacak duruma gelmiştir. Kolophon, denizden içeride kurulmuştur. Kolophon Smyrna'yı idaresi altına alınca 13. kent olarak İon birliğine bağlanmıştır.

Strabon bölgenin kuzey ve güney sınırlarını Hermos(Gediz Nehri) ile Maiandros(Büyük Menderes Nehri) Irmakları olarak belirlemiştir. Ayrıca Sakız Adası ve Sisam Adası gibi adalar da, İyonya içinde sayılır.

Bölge genel olarak oldukça dik ancak çok da yüksek olmayan dağlarla çevrili geniş tabanlı vadilerden ve alçak olan koy ve körfezin bulunduğu kıyılardan oluşuyordu. Bölgedeki en önemli yükseltiler; Karaburun Yarımadası'nda Mimas ve Corycus, İzmir'in kuzeyinde Spil(Sipylus), İzmir Körfezi'nin güneyinde Lebedos ile Teos yerşleşimlerinin arasında Corax ve içeri doğru ilerleyen Messgis ile Sisam Adası'nın karşı kıyısındaki  yüksekliği 1200 m'yi bulan Dilek ve Trogilum dağları'dır. Bu dağların arasında ise kuzeyde İzmir Körfezi'ne akan Gediz, ortada Efes'e yakın akan Küçük Menderes(Caÿster) ve en güneyde o dönemler bir liman kenti olan Milet'in önünü getirdiği lığlarla(alüvyon) dolduran Büyük Menderes(Maeander) akarsuları bulunur.

Tarih

Bugün Yunanistan'ın bulunduğu bölgeden gelen İyon kavimleri burada yerleşmişler. Yüksek bir uygarlık kurmuşlardı. Kıyı şehirleriyle Ege Denizi'ndeki adaların bir kısmı İyonlara aitti. İyonlar 12 şehir devleti kurmuşlardır ve bu 12 İyon şehrinin MÖ.1000 yılında kurulduğu tahmin ediliyor. Bu şehirler kısa bir süre içinde gelişmiş, batının birer uygarlık merkezi hâline gelmişti.

Şehirler
 Efes
 Kolofon
 Milet
 Myndos
 Lebedos
 Priene
 Teos
 Erythrae
 Klazomenai
 Phokaia (Foça)
 Smyrna (İzmir)
 Samos (Sisam)
 Khios (Sakız), şehirleridir. Bu şehirler içinde Efes ve Milet, devrin bir kültür ve uygarlık merkezi olmuştur.

MÖ.700 yılında Lidya Kralı Giges, İzmir ve Milet şehirlerini istilâ etti, diğer şehirler ise ekonomik açıdan Lidya'ya bağlandı. MÖ.560-545′te Lidya kralı Kresus, İyonya'yı Lidya Krallığı'nın egemenliği altına aldı. Lidya Krallığı'nın Persler tarafından yıkılması ile Perslerin egemenliğini kabul ettiler.

İyonya nizamı, Grek mimarisinde Dor nizamından sonra ortaya çıkmış yapı nizamıdır. İyonya nizamında da karakteristik özellik sütunlarda toplanmıştır. Bu nizamla yapılmış tapınak sütunları ince uzun sütunlardır. Bir kaide üzerinde yükselmekte ve kıvrımlı başlık taşımaktadır. Sütunlar, taştan basamaklar üzerinde yer alır. Frizler ince uzun bir şerit halinde olup, üzerleri kabartma resimlerle süslenmiştir.

İyonlar denizci insanlardı. Birçok Akdeniz limanlarına mal taşıyarak hayatlarını kazanıyorlardı. MÖ. VIII.-VII. ve VI. yüzyıllarda en parlak devrini yaşayan İyonya Uygarlığı, V. yüzyılda Atina uygarlığının doğmasında önemli rol oynamıştır. İyonya, İyonya felsefesinin beşiğidir. İyonya'da filozoflar, kendi aralarında bir İyonya felsefesi kurmuşlardı.

Bu filozofların başında Thales gelir. Thales doğada en üstün kuvvetin su olduğuna inanmıştır. Thales'ten sonra Anaksimander ile Anaksimenes de her şeyin belirli bir kudrete bağlı olduğunu söylemişlerdir. Anaksimenes en üstün kuvvetin hava olduğunu söylemiştir.

İyonlar heykelcilikte, mimarlıkta da çok ilerlemişlerdi. Efes'teki Artemis Tapınağı, Samos'taki Hera Tapınağı İyonya mimarlığının şaheserleridir.

Bölgede bulunan 12 bağımsız sahil kenti (Kuzeyden Güneye) Phokaia (Foça), Klazomenai, Erythrae, Teos, Kolophon, Lebedos, Ephesos (Efes), Priene, Mydnos ve Miletos (Milet) ile birlikte Khios (Sakız) ve Samos (Sisam) ada kentleri idi. Bu kentler MÖ. 1000 dolayında Dorlardan kaçan Akalar tarafından kurulmuş 12 bağımsız şehir devletidir.

MÖ 7. 8. ve 6. yüzyıllarda İyonya kentleri (özellikle bunların en önemlileri olan Ephesos, Miletos ve Samos) tüm Akdeniz havzası üzerinde güçlü bir ticari egemenlik kurdular; bilim, sanat ve felsefe alanında, daha sonra gelişen Yunan ve Roma uygarlıklarının temeli olarak kabul edilen büyük başarılara imza attılar.

İyonya MÖ. 546 yılında Ahameniş İmparatorluğu egemenliğine girdi. MÖ. 502-496 yıllarındaki İyonya Ayaklanması'ndan sonra yıkıma uğrayarak önemini ve gücünü kaybetti. MÖ. 133'ten sonra Efes ve Milet, Roma İmparatorluğu'nun "Asia" eyaletinin önemli kentleri olarak yeniden kalkındılarsa da, MÖ. 6. yüzyıldaki kültürel ve siyasi önemlerine tekrar kavuşamadılar.

Eski Farsça "İonan" adı, Perslerin İyonyalılara vediği isimdi. Farsça ve Arapçadan Türkçeye Yunan biçiminde geçen bu ad, daha sonra Helen ulusunun tümü için İslam kültürel dairesindeki ulusların kullandığı ad oldu.

Siyasi Yapı
Siyasi yapılanmaları bağımsız şehir devleti şeklinde idi. Şehir devletlerinin temsilcileri "Panionion" adlı kutsal alanda dinî ve siyasi amaçlar için dönemsel olarak toplanmakla birlikte, hiçbir zaman ortak bir siyasi yapıda bir araya gelmediler. Hiçbir zaman bir araya gelmedikleri için ortak karar aldıkları bir yer de yoktur.

Tüm Karadeniz, Kuzey Ege, Güney İtalya ve Sicilya sahillerinde çok sayıda koloni kurarak Akdeniz havzasındaki ticari üstünlüklerini geliştirdiler. Amasra, Sinop, Trabzon, Batum, Kefe, Varna, Enez, Napoli, Sirakuza, Marsilya, Nis gibi birçok kent ilk kez İyonyalılar tarafından kolonize edildi.

İyonya şehir devletlerinin başında en eski dönemde krallar bulunuyordu. MÖ. 7. yüzyılda halkın seçtiği kişiler, meclislerin yardımı ile şehirleri yönetmeye başladılar. 6. yüzyılda seçim yoluyla iktidarı ele geçiren güçlü yöneticiler tiranlık düzenini kurdular.

Kültürel Yapı

Felsefe ve Bilim
Ön Asya ve Akdeniz ticaret yollarının kavşak noktasında bir ülke olmaları bilim ve kültür alanında ileri gitmelerinin en önemli nedenidir. Bunun yanı sıra merkezi otoriteye bağlı olmayan bağımsız kentler olarak örgütlenmeleri, özgür düşünce geleneğinin gelişmesinde önemli bir rol oynamıştır.

Milet'li Thales, Batı felsefesinin ve matematiğinin kurucusu olarak anılır. Thales'in öğrencisi olan Anaksimandros, insanlık tarihinde (resmî kayıtlar ve kutsal kitaplar dışında) ilk kez bağımsız bir kitap yazan kişidir. Milet'li Hekataios eleştirel tarih anlatımının ve ampirik coğrafyanın ilk önemli eserlerini verdi; bilinen ilk dünya haritasını yayımladı. Efes'li Herakleitos "bir insan aynı nehirde iki kez yüzemez" deyimiyle özetlenen değişim felsefesini geliştirdi. Samos'lu Pythagoras üçgenin açıları arasındaki ilişkiyi hesapladı; günümüze dek Batı ve Doğu müziğinin temelini oluşturan ses dizilerini tanımladı. Milet'li Anaksagoras İyonya felsefe ekolünü Atina'ya taşıyarak, Eflatun ve Aristoteles'in öncüsü olmuştur.

İnanç
Eski Yunan halkı arasında yaygın olan tanrılara ilişkin çeşitli inanç ve efsaneler ilk kez M.Ö. 9. yüzyılda İyonyalı destan şairi (muhtemelen Sakızlı veya İzmirli) Homeros tarafından derlenerek sistemleştirildi. Homeros'un sistemleştirdiği mitoloji, Atina'nın egemenliği döneminde (MÖ 5. yüzyıl) tüm Helen dünyasının dinî referans kaynağı olarak benimsendi. Yunan tanrıları insanlara benzerdi. Tanrılarla insanlar arasındaki en önemli fark da insanların ölümlü, tanrıların ise ölümsüz olmalarıydı. İyonyalılar birden fazla tanrıya inanıyorlardı.

Mimari
Grek geleneğindeki ilk anıtsal taş yapılar olan Samos'taki Hera Tapınağı, Efes'teki Artemis Tapınağı ve Didim'deki Apollon Tapınağı, M.Ö. 560 dolayında inşa edildiler. Daha sonra yeniden inşa edilerek erken döneme ait izlerini kaybeden bu üç yapı, Batı mimarisinin başlangıç noktası olarak kabul edilir.

Yazı
Fenike Alfabesi'nden uyarlanan çeşitli Yunan Alfabeleri MÖ. 9. yüzyıldan itibaren yaygınlık kazandı. Bunlar arasında soldan sağa yazılan İyonya Alfabesi zamanla diğerlerini tasfiye ederek tüm Helenler tarafından benimsendi. Hâlen Yunan Alfabesi olarak bilinen alfabe, İyonya Alfabesidir. Latin ve Kiril (Slav) alfabeleri Yunan alfabesinden türemiştir.

Kaynakça

Arkeolojik sitler
Türkiye'deki antik bölgeler

İyonya


Within Temptation, bir Hollandalı senfonik rock grubudur. 1996 yılında vokalist ve söz yazarı Sharon den Adel ile gitarist Robert Westerholt tarafından kurulmuştur. Medya ve dinleyici kitlesi tarafından senfonik metal, gotik metal gibi türlerin altında sayılsalar da Sharon den Adel bir röportajında müziklerini senfonik rock olarak tanımlamıştır.

İlk albümleri Enter'ın 1997'de yayınlanmasından beri yeraltı sahnesine dikkat çeken bir grup olan Within Temptation, genel olarak 2001 yılında satışa sunulan Mother Earth albümü ve "Ice Queen" teklisinden sonra insanlar tarafından bilinmeye başladı. Listelerde 2 numaraya kadar çıkan albümün ardından The Silent Force albümünün çıkar çıkmaz 1 numaraya ulaşması gruba dünya çapında bir şöhret sundu. The Heart of Everything albümü de gruba aynı başarıyı getirdi.

Geçmiş
1996 senesinde iki yakın arkadaş Robert Westerholt (gitar) ve Sharon den Adel (vokal) tarafından Hollanda'da kurulan senfonik metal grubu Within Temptation, sonradan kadrosuna Jeroen Van Veen (bas gitar), Martjin Westerholt (klavye) ve Ivar de Graaf (davul)'ın da eklenmesiyle müzik çalışmalarına başladı. DSFA Records ile anlaşmaya varan grup, ilk albüm "Enter"ı 1997 senesinde piyasaya sürdü.
"Enter" albümüyle 'gothic metal'in soundunu albümüne yansıtan Within Temptation, albümün sözlerinde ise ölüm, karanlık, yokluk, hayaletler, cehennem ve aşk gibi konuları işledi. Albümde Sharon den Adel'in vokali dikkat çekerken, albüm müzik çevresinden beğeniyle karşılandı. Albüm sonrası Dynamo Open Air Festivali'nde sahne alan grup, ayrıca Almanya ve Avusturya'da da performanslar gerçekleştirdi.
1998 senesini turneyle geçiren Within Temptation, seneyi "The Dance" adlı EP'yi yayınlayarak kapattı. 1999 senesinde kendi stüdyosunu kuran grup, senenin sonunda "Mother Earth" adlı 2. albümünü sadece bazı ülkelerde piyasaya sürebildi. Bu albümle de müzik çevresinden beğeni topladı ve albümden "Our Farewell", "Ice Queen" ve "Mother Earth"ü single olarak yayınladı. "Ice Queen" single'ı ile Avrupa'daki bazı ülkelerin listelerine girerek başarı yakalayan topluluk, 2001 senesinde kadrosunda değişikliğe gitti. Ruus Adrianus (gitar)'u gruba dahil eden Within Temptation, Ivar de Graaf'ın yerine Stephen Van Haestregt'i ve Martjin Westerholt'in yerine de Martijn Spierenburg'u kadrosuna ekledi.
Yeni kadrosuyla Fransa ve Meksika'da performanslarda bulunan Within Temptation, 2003 senesinde Paradise Lost ile turneye çıktı. Aynı sene "Mother Earth"ü Avrupa'nın geri kalan kesiminde piyasaya süren grup, sonrasında albümün turnesine kaldığı yerden devam etti.
2003 senesini "Mother Earth Tour" adlı DVD'yi hayranlarına ulaştırarak kapatan Within Temptation, 2004 senesinde "The Silent Force" adlı 3. albümünü yayınladı. Daniel Gibson prodüktörlüğünde hazırlanan albümle Avrupa'nın çoğu ülkesindeki listelerde başarı yakalayan grup, albüm sonrasında turneye çıkarak ilk kez İngiltere'de ve Birleşik Arap Emirlikleri'nde konser verdi.
2006 senesinde Hollanda'da ödüller kazanan Within Temptation, 12 Mart 2007 tarihinde "The Heart Of Everything" adlı 4. albümünü piyasaya sürdü. Roadrunner Records etiketiyle yayınlanan albümden ilk single'ı "What Have You Done" adlı parçaya seçen grup, parçada Life Of Agony'den Keith Caputa ile birlikte çalıştı.
Geçtiğimiz aylarda Türkiye'de canlı izleme fırsatını bulduğumuz Within Temptation 2007 MTV Avrupa Müzik Ödülleri'nde "En İyi Hollanda ve Belçika Sanatçısı" unvanına sahip oldu. Metropol Orkestrası ile sahneyi paylaştıkları Black Symphony adlı konserleri ile 2008 yılının en başarılı konser CD'sine imza atan Within Temptation, albümü 2 DVD'lik versiyonu ile de satışa sundu.

Kayıtları 7 Şubat 2008'de Rotterdam'ın Ahoy Arenası'nda gerçekleştirilen "Black Symphony"de Within Temptation'a 60 kişiden oluşan Metropole Orkestrası eşlik etti. Ünlü "Kerrang!" dergisi bu konseri "Yeryüzünün En Harika Şovu" şeklinde yorumladı.

Enter (1996–1999)
Uzun zamandır arkadaş olan  Sharon den Adel (vokal) ve Robert Westerholt (gitar) 1996 yılında Within Temptation adındaki senfonik metal projesini hayata geçirdi. Jeroen van Veen (bas), Michiel Papenhove (gitar), Martijn Westerholt (klavye) ve Ivar de Graaf (davul)  kadroya dahil olduktan sonra DSFA Records ile bir anlaşma imzaladılar.

İlk albüm Enter, 1997 yılında yayınlandı. Enter albümünün tarzı, tipik bir gotik/doom albümünde olduğu gibi, melodik ve melankonikti. Hızlı klavye ve davullarla sert gitar rifleri kullanılmıştı. Ayrıca Orphanage üyeleri ve Robert Westerholt'ın brutal vokalleri de albümde mevcuttu. Bu albümü iyi eleştiriler alan grup, ülkelerinde dört konser verdikten sonra Hollanda'nın en büyük heavy metal festivallerinden biri olan Eindhoven'daki Dynamo Open Air′e davet edildi. Grup, 1997'yi Almanya ve Avusturya turnesine çıkarak bitirdi. Sonra davulcu Ivar de Graaf grubu bırakınca yerine Ciro Palma geldi. Festival için yeni bir müzik yayınlamayan grup sonradan The Dance adlı EP'yi yayınlamaya karar verdiler.

Grup turu bitirdikten sonra 1999 yılında çoğunlukla tatile girdi. Bu fırsatı bilerek kendi stüdyolarını inşa ettiler, ayrıca grup üyeleri kendi ilgi alanlarına yöneldi. Grup bir sonraki yıl tekrar birleşecekti.

Mother Earth (2000–2004)
1999 senesinde kendi stüdüyosunu kuran grup, yılın sonunda Mother Earth adlı 2. albümünü sadece bazı ülkelerde piyasaya sürebildi. Müzik çevrelerinden beğeni toplayan bu albümden "Our Farewell", "Ice Queen" ve "Mother Earth"ü tekli olarak yayınladı. "Ice Queen" teklisi 2002 Mart'ta, Hollanda'da 2. olmuş, Belçika'da ise 1. konuma gelmiştir.

2001 yılında kadrosunda değişikliğe gitti; kadroya Ruud Jolie ikinci gitarist olarak eklenmiş, baterist Ivar de Graaf Stephen van Haestregt ile değiştirilmiş ve Martijn Westerholt Martijn Spierenburg ile değiştirilmiştir. Westerholt sonradan Delain adlı grubu kurmuştur.

2002'de ilk defa Fransa'da turneye çıkmış ve Meksika'da büyük bir konser veren Within Temptation, Hollandalı Gümüş Harpı alarak ilk büyük ödüllerini kazanmış oldular. 2003 senesinde Paradise Lost ile turneye çıktılar. Aynı yıl Mother Earth′ü Avrupa'nın geri kalan kesiminde piyasaya süren grup, sonrasında albümün turnesine kaldığı yerden devam etti. 2003 yılını Mother Earth Tour adlı DVD'yi hayranlarına ulaştırarak kapattı.

2004'te çeşitli festival ve konserlerde kendini gösteren grup, Eylül ayında Londra'da Birleşik Krallık'taki canlı çıkış albümünü yayınlamıştır.

The Silent Force (2004–2006)
Within Temptation, 2004 senesinde The Silent Force adlı 3. albümünü yayınladı. Daniel Gibson prodüktörlüğünde hazırlanan albümle Avrupa'nın çoğu ülkesindeki listelerde başarı yakalayan grup, albüm sonrasında turneye çıkarak ilk kez İngiltere ve Birleşik Arap Emirlikleri'nde konser verdi.

The Heart of Everything (2006)
2006 senesinde Hollanda'da ödüller kazanan Within Temptation, 12 Mart 2007 tarihinde The Heart of Everything adlı 4. albümünü piyasaya sürdü. Roadrunner Records etiketiyle yayınlanan albümden ilk tekli olarak "What Have You Done" adlı parçayı seçen grup, şarkıda Life of Agony'den Keith Caputa ile birlikte çalıştı.

2007 yılında Rock'n Coke festivali kapsamında Türkiye'de konser veren Within Temptation, 2007 MTV Avrupa Müzik Ödülleri'nde "En İyi Hollanda ve Belçika Sanatçısı" unvanına sahip oldu.

The Unforgiving (2011)
2008 Kasım ayında, grup 2009'da yeni stüdyo albümü üstünde çalışacaklarını ve Heart Of Everything turnesinin bitişe yaklaştığını duyurmuştur. 1 Haziran 2009'da Sharon Robert Westerholt ile ikinci bir oğlan dünyaya getirmiştir. 2010 yılında grup ikinci bir Tiyatro Turu için yola koyuldular, bu grubun Stephen Van Haestregt (baterist) ile son turu olacaktı.

Bu arada grup yeni stüdyo albümüyle ilgili çalışmalarına devam etti. 2008 yılında yapılan Appelpop festivalinde Metal Ways ile yapılan söyleşide gitarist Robert Westerholt belirti ki yeni albümün "büyük ihtimalle bir çeşit konseptte olacak, ama bunu söylemek için çok erken. Ama bu yolda ilerliyoruz." dedi.

18 Kasım 2010'da grup websiteleri aracılığıyla yeni albümleri olan "The Unforgiving"′in 2011 Mart'ta yayınlayacaklarını açıkladılar. Albümün konsepti Steven O'Connell (BloodRayne & Dark 48) tarafından yazılan ve Romano Molenaar (Witchblade, Darkness and X-Men) tarafından çizilen bir çizgi roman serisine adapte edilecekti. "The Unforgiving" deki her şarkı çizgi romandaki ana karakterleri yansıtacak şekilde Steven'ın anlatımı ile yazılmıştır.

26 Temmuz 2010'da grup yeni çıkan albümlerine destek amaçlı 2011'in başlarında Avrupa turuna başlayacaklarını açıklamış, ancak 26 Kasım 2010'da Sharon'un üçüncü hamileliğinden dolayı turne tarihleri 2011 sonlarına erteleneceği bildirilmişti.

Grup üyeleri

Şimdiki üyeler
 Sharon den Adel – vokalist (1996–şimdi)
 Robert Westerholt – ritim gitar, brutal vokal (1996–şimdi, 2011'den beri sadece stüdyoda)
 Jeroen van Veen – bas (1996–şimdi)
 Ruud Jolie – solo gitar (2001–şimdi)
 Martijn Spierenburg – klavye (2001–şimdi)
 Mike Coolen – bateri (2011–şimdi)
 Stefan Helleblad - ritim gitar (2011–şimdi, sadece canlı konserlerde)

Eski üyeler
 Michiel Papenhove – ön gitar (1996–2001)
 Martijn Westerholt – klavye (1996–2001)
 Dennis Leeflang – davul (1996)
 Richard Willemse – davul (1996)
 Ivar de Graaf – davul (1996–1998, 1999–2001)
 Marius van Pyreen – davul (1998)
 Ciro Palma – davul (1998–1999)
 Jelle Bakker – ön gitar (2001)
 Stephen van Haestregt – davul (2002–2010)

Diskografi

 Enter (1997)
 The Dance (1997)
 Mother Earth (2000)
 The Silent Force (2004)
 The Heart of Everything (2007)
 The Unforgiving (2011)
 Hydra (2014)
 Resist (2019)

Tekliler

 Restless (1997)
 Our Farewell (2001)
 Ice Queen (2001)
 Mother Earth (2003)
 Running Up That Hill (2003)
 Stand My Ground (2004)
 Memories (2005)
 Angels (2005)
 What Have You Done (2007)
 Frozen (2007)
 All I Need (2007)
 Forgiven (2008)

DVD'ler

 Mother Earth Tour (2002)
 The Silent Force Tour (2005)
 Black Symphony (2008)

Ödüller
2002
 Silver Harp
 TMF Award Holland - Most Promising Act
 TMF Award Belgium - Best Rock (International)

2003
 Edison - Best Live DVD: Mother Earth Tour
 Conamus Export Award 2003

2004
 Conamus Export Award 2004

2005
 Edison Award - Best Band
 TMF Awards Holland - Best Rock National
 Popprijs 2005
 Conamus Export Prize 2005
 World Music Award -  Best-selling Dutch Artist

2006
 3 FM Award - Best Rock Artist
 Golden God (Best Video: Angels)
 Buma Culture Export Prize 2006

2007
 3FM Award - Best Rock Artist
 TMF Awards Belgium - Best Live Act (International)
 TMF Awards Holland - Best Live Act
 TMF Awards Holland - Best Video
 MTV Europe Music Awards - Best Dutch & Belgian act
 World Music Awards 2007 - Best Selling Dutch Artist

2009
 Golden Harp
 3FM Award - Best Live Act

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Within Temptation resmi sitesi*
 http://www.youtube.com/user/wtofficial

Müzikal altılılar
Dünya Müzik Ödülü sahipleri
Hollandalı senfonik metal grupları
Hollandalı gotik metal grupları
1996'da kurulan müzik grupları

Within Temptation


Vaza (njemački: Vase, latinski: vas) ukrasna je posuda koja ima nepokrivenu gornju stranicu. U vazu se stavlja rezano cvijeće koje popunjava unutrašnjost. Vaze se izrađuju u različitim oblicima od mnogobrojnih materijala, kao što su: porculan, metali, keramika, staklo, itd. Vaze se često ukrašavaju uzorcima najrazličitijih motiva.

Izgled
Vaza se sastoji od nekoliko dijelova, donji dio stvara ravno dno koje omogućava vazi stajanje na ravnoj podlozi, drugi dio stvara ili valjak ili slični dio u obliku deformirane kugle koji je namijenjen da se u tom dijelu sipa tekućina, u pravcu grla vaze, promjer se smanjuje, odnosno sužava, dok neki oblici nemaju grlo. Krajevi kojim vaza završava mogu biti valoviti, ali i različito profilirani valoviti i sl.

Ming vaze

Vaze nastale tijekom dinastije Ming smatraju se veoma rijetkim i vrijednim. Keramika je uglavnom plave i bijele boje. Ming vaze mogu biti u obliku urne ili čak ptice. Neglazirani prsten u crveno-smeđom prstenu na dnu ili u osnovi vaze znak je prepoznavanja originalnih Ming vaza.

Grčka keramika

Drevna grčka keramika obilježena je naprednim slikama. Do 8. stoljeća pr. Kr., figure čovjeka bile su naslikane na zagrobnim vazama. Atičke vaze obojene su u crnim i crvenim tonovima i na njima su nacrtani likovi iz grčke mitologije, poput Herakla. Grčka keramika često prikazuje priče kroz crteže naslikane na vazama. Na većini Grčkih vaza postoje i drške na sredini.

Oblici starogrčih vaza
 Amfora
 Hidrija
 Krater
 Lekit
 Oinohoa

Izvori

Vidi još
 Portlandska vaza
 Urna

Vanjske poveznice

 Vase, Encyclopædia Britannica

Posude

Vaza


Paseo Infantil fue una revista infantil de periodicidad semanal publicada por Ediciones Generales, con alrededor de 53 números publicados. Entre sus colaboradores, destacaron Castanys, Francisco Ibáñez, Alfonso Figueras, Raf, Schmidt y sobre todo Cerón Núñez, también director de la revista.

Trayectoria editorial
Paseo Infantil formó parte de la larga serie de tebeos que surgieron en Barcelona durante la primera mitad de los años cincuenta del pasado siglo, compitiendo por hacerse un hueco en el mercado: El DDT contra las penas (Bruguera, 1951); Chicolino (Símbolo, 1951 o 1952); La Risa (Marco, hacia 1951-52); Farolito (Manraf, 1953); Sandalio (Exclusivas Ferma, 1953); Tío Vivo (D.E.R., 1957); etc.

Francisco Ibáñez empezó a colaborar en la revista a partir de 1957.

Bruguera se hizo cargo de la edición de la revista desde su número 53 hasta su desaparición.

Contenido
Además de chistes de Raf, incluía las siguientes series:

Valoración
Paseo Infantil mostraba influencias de las dos revistas de humor más populares del momento, TBO y Pulgarcito. En 1989 uno solo de sus ejemplares se tasaba en 600 de las antiguas pesetas. Sin embargo, ninguno de sus ejemplares podía ser consultado en la Biblioteca Nacional de España a principios del nuevo siglo.

Referencias

Bibliografía

Revistas de historieta de España
Revistas de Bruguera
Historieta infantil

Paseo Infantil (Ediciones Generales/Bruguera)


An Eriochloa polystachya in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth. An Eriochloa polystachya in nahilalakip ha genus nga Eriochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eriochloa

Eriochloa polystachya


Omega X (오메가엑스) est un boys band sud-coréen de K-pop formé en 2021 par Spire Entertainment. Il est composé de onze membres tous issus de groupes ayant été dissous. En 2022, les membres du groupe portent plainte contre leur label, Spire Entertainment, suite à des harcèlements répétés. Ils remportent leur procès en 2023 et rompent leur contrat puis rejoignent Ipq Entertainment.

Formation
Le groupe sort son premier EP le 30 juin 2021.

Membres
Jaehan (재한)
Hwichan (휘찬)
Sebin (세빈)
Hangyeom (한겸)
Taedong (태동)
Xen (젠)
Jehyun (제현)
Kevin (케빈)
Junghoon (정훈)
Hyuk (혁)
Yechan (예찬)

Discographie
EP
Vamos (2021)
Love Me Like (2022)
Album single
What's Goin' On (2021)
Full album

 樂서 (Story Written in Music) (2022)

Singles
Vamos (2021)
What's Goin' On (2021)
Love Me Like (2022)
Play Dumb (2022)

Distinctions

Autres titres

Affaire judiciaire
En octobre 2022, un scandale explose avec des vidéos et des photos qui montre le groupe se faire harcèler physiquement et verbalement par leur manager qui aussi la CEO de Spire Entertainment.

L'agence a prétendu qu'il s'agissait d'un malentendu et que les voix s'étaient élevées lors d'une discussion, mais qu'il n'y avait pas de problème de maltraitance. L'affaire se poursuit avec de nouvelles révélations. Des conversations montrent la CEO Kang menacer les membres de les faire payer des sommes d'argent grotesques s'ils décident de divulguer de quelconques preuves. Les membres du groupe décident alors de porter plainte.

Le 11 janvier 2023, Omega X annonce avoir remporté leur procès face à Spire Entertainment pour obtenir une injonction permettant de suspendre leur contrat avec l'agence.

Notes et références

Liens externes
 Site officiel

Groupe de K-pop
Groupe sud-coréen de pop
Boys band sud-coréen
Groupe musical formé en 2021

Omega X


Macabro, y por extensión Macabre en inglés, puede referirse a:

 Macabro.
 Macabre (músico)
 Macabre (1958), película de William Castle.
 Macabro (Macabre) (1980), película de Lamberto Bava.
 Macabre (2010), película indonesia.
 Macabre (1985-), banda de death metal estadounidense.
 Macabre (2000), álbum de Dir en Grey.

 Enlaces externos

Macabro (desambiguación)


Jacqueline Daane-van Rensburg (* 17. Dezember 1937 in Kapstadt) ist eine südafrikanische Anti-Apartheidsaktivistin.

Leben

Daane wurde in eine weiße südafrikanische Familie geboren und hatte ihre erste Begegnung mit der Apartheid 1956, als sie einen stummen schwarzen Jungen adoptierte. Bei dem Versuch, ihren Adoptivsohn auf eine Gehörlosenschule in Worcester einzuschulen, wurde sie von der Polizei gezwungen umzuziehen. 1958 reichte sie in Swellendam eine Beschwerde gegen einen Polizisten ein, nachdem er einen Farbigen ohne Grund geschlagen hatte. Infolge dieser Beschwerde musste die Familie erneut umziehen. 1959 und 1960 wurde Daane von der Polizei verwarnt, nachdem sie sich für einen Inder eingesetzt und Schwarzen erlaubt hatte, ihr Wasser zu nutzen. Kurz danach ging die Familie freiwillig ins Exil in die Niederlande, wo Daane sich weiterhin gegen die Apartheid engagierte und Kontakt zu Marga Klompé hatte. 1967 siedelte sie nach Neuseeland über. Dort baute sie ihren Kampf gegen die Apartheid auf internationaler Ebene aus, unter anderem über CARE International und mit einer eigenen Hilfsorganisation namens H.A.R.T, die sich der Adoption von Kindern aus Homelands widmete. Mit Petitionen und Reden verhinderte sie die Tour der Springboks nach Neuseeland, was zu Bombendrohungen und Telefonterror führte.

1982 kehrte Daane in die Niederlande zurück. Sie baute H.A.R.T weiter aus, obgleich sie die Leitung abgegeben hatte. Nach der Ermordung von Dulcie September 1988 veröffentlichte sie einen Nachruf in einer Lokalzeitung, woraufhin sie eine telefonische Morddrohung erhielt. Bis zu ihrer Rückkehr nach Südafrika war Daane mit Veröffentlichungen und Reden für ihre Organisation und gegen die Apartheid tätig. 2004 durfte sie offiziell nach Südafrika zurückkehren. Sie lebt in Gordon's Bay bei Kapstadt.

Auszeichnungen
Daane erhielt 2007 durch Präsident Jacob Zuma den Order of Luthuli in Bronze.

Weblinks
 South African History Online: Jacqueline Daane-van Rensburg. auf www.sahistory.org.za (englisch)
 The Presidency, Republic of South Africa: Jacqueline Daane-van Rensburg (1937 - ). auf www.thepresidency.gov.za (englisch)

Südafrikaner
Apartheidgegner
Bürgerrechtler
Geboren 1937
Frau

Jacqueline Daane-van Rensburg


Parcul din satul Temeleuți, raionul Florești, este amplasat în partea de sud-est a satului sus-numit. Are o suprafață de 3,8 ha. Este o arie protejată din Republica Moldova, reprezentând un monument de arhitectură peisagistică. În 1998, se afla în administrarea Întreprinderii agricole "Progres".

Istoric

Parcul boieresc cu complexul de clădiri a fost fondat în anii 1903–1908 în stil landșaft. Conacul este cunoscut drept conacul Meleghi. Deși unele surse susțin că numele boierului este necunoscut, cele mai multe surse atribuie conacul familiei Meleghi, de altfel numele uzual al edificiului în prezent. Meleghi a fost numele cucoanei românce Elena, cu care s-a căsătorit boierul de origine poloneză Dumitru Granoțchi și au înființat o familie la București, mutându-se ulterior la Temeleuți. Se presupune că parcul a fost sădit cu puieți aduși de boier din călătoriile lui, iar arhitectul parcului a fost un prieten al lui Meleghi din Anglia. Teritoriul a fost moștenit de fiul boierului, apoi preluat de autoritățile sovietice.

Conacul nu s-a păstrat. Un timp îndelungat în clădirea bucătăriei conacului a funcționat un muzeu, apoi o școală. Prin 1984, lângă parc a fost construit un bloc nou, în care a fost transferată școala. Clădirea conacului a rămas pustie și a început să fie devastată rapid: au fost furate ușile, ferestrele, podelele și unele elemente ale acoperișului. Pe teritoriul parcului pot fi observate rămășițele unui gard de fontă: acesta a fost distrus și furat, accesul spre parc devenind deschis pentru animalele erbivore. S-a păstrat în schimb poarta de lemn, albastră, instalată în anii 1980.

Arborii din parc au fost afectați grav de chiciura din anul 1999.

Autoritățile comunei susțin că au un plan de restaurare a parcului și conacului, care ar include amenajarea acestora, instalarea gardului, a unor bănci și felinare și săparea unui apeduct. Costurile lucrărilor s-ar ridica la peste un milion de lei, iar cererea de finanțare a proiectului a fost depusă la Fondul Ecologic Național.

Descriere

Parcul este situat pe o pantă cu expoziția nord-est, pe soluri cenușii de pădure, cu o înclinare nesemnificativă. Intrarea este dinspre șoseaua care delimitează satul de parc. Conacul era situat în mijlocul parcului, înconjurat de un sistem simplu de alei. În fața conacului se deschidea o poiană largă cu arbori, care probabil inițial era populată și de arbuști dispăruți între timp. Din poiană pornesc câteva alei pavate spre alte poieni și fântâna din parc, secată dar cu pietrele păstrate. Puțin mai jos de fântână, este amplasată o altă poiană, închisă și mai puțin îngrijită, în mijlocul căreia crește un salcâm alb, cu diametrul tulpinii de 1 m și înălțimea de 20–22 m. Mai sus de fântână se găsește o altă poiană închisă, mărginită de copaci de platan londonez, paltin argintiu, salcie albă ș.a., datați de la sfârșitul secolului al XIX-lea. La sud-est de această poiană este situată încă una, relativ mare, alungită, cu paltin de câmp, volniș, salcie pletoasă, sâmbovină americană și alte plante.

Structura compozițională a parcului a fost afectată de construcția gimnaziului în 1984, care, fiind ridicat la o anumită distanță de parc, a lăsat între el și parc un teren gol de 1 ha, folosit ca teren de sport.

Dendroflora

Parcul este populat de plantații dese la margini, iar în mijloc sunt amplasate poieni formate din specii de plante decorative. La marginea poinenilor cresc arbori de molid înțepător, molid Enghelman, mesteacăn, stejar etc. Spre sud-vest poienile sunt închise de exemplare de paltin argintiu, platan londonez, tei american ș.a.

În parc sunt identificate peste 40 de specii și forme de plante lemnoase. În anii 1960, cifra era de peste 50 de specii, dar între timp au dispărut specii ca Ginkgo biloba, Cotoneaster lucidus, Elaeagnus angustifolia, Tecoma radicans ș.a. Din speciile rămase, unele, cum ar fi sofora japoneză, sunt pe cale de dispariție. Parcul este acaparat de specii invazive autohtone.

Lista speciilor de plante lemnoase din parcul Hincăuți este prezentată în tabel.

Referințe

Bibliografie

Legături externe

Temeleuți
Raionul Florești
Temeleuți, Parcul

Parcul din satul Temeleuți


Brutal Attack je engleski Rock Against Communism/nazi punk bend iz Mitchama, London, Engleska.

Opći podatci
Međunarodno je poznat kao neonacistički sastav. Pripadaju osnivačima neonacističke glazbene mreže Blood and Honour. Osnovani 1979., među najstarijim su bendovima žanra white power music i važe među najslušanijim bendovima unutar krajnje desne političke scene.

Brutal Attack je dio skupine punk bendova koji djeluju s neonacističkog spektra kao Skrewdriver i White Pride. Mnogi su londonski punk bendovi naginjali progresivnoj ljevici; punk neki glazbeni kritičari povezuju sa Situacionističkom internacionalom, avangardnim revolucionarima iz Pariza 1968., no neonacistički glasovi nažalost su također bili prominentni u punk rocku, stvarajući oporbene identitete duž rasističkih, fašističkih i neonacističkih pravaca.

Povijest
Formirali su ga krajem 1979. South London High school basist Scrome i bubnjar George. Nekoliko su prijatelja doveli na probe za vokaliste i na kraju su pozvali Scromeova kolegu iz razreda pridružiti im se. Prve svirke bile su u Mitchamu, Carshaltonu i Suttonu i svirali su kao trio, sve dok se nije iz iste škole pridružio John na gitari.

Izvori

Vanjske poveznice
Discogs
Brutal Attack, MusicBrainz
Rateyourmusic

Neonacistički glazbeni sastavi
Britanski glazbeni sastavi

Brutal Attack


التنين الياباني هي مخلوقات أسطورية مقدسة في الفلكلور الياباني. ترجع أغلب حكايا التنين الياباني إلى نظيراتها من التراث الصيني والكوري، وذلك عند إدخال البوذية إلى اليابان. ومثل معظم التنانين الآسيوية الأخرى فإن التنين الياباني أيضًا هو إله مائي متصاحب مع المطر والمسطحات المائية، ويصور على أنه مخلوق كبيرة بدون أجنحة وذو أرجل بمخالب. هناك العديد من الكلمات في اللغة اليابانية لكلمة تنين، أشهرها كلمة ريو .

معرض صور

مراجع

تنانين يابانية
تراث شعبي بوذي
تراث شعبي ياباني
مخلوقات أسطورية يابانية
وحوش

تنين ياباني


Victor Moritz Goldschmidt () a fost un mineralog evreu norvegian considerat (alături de Vladimir Vernadsky) a fi fondator al geochimiei moderne, cosmochimiei și a cristalochimiei, dezvoltator al clasificării Goldschmidt a elementelor.

Viața timpurie și educația
Goldschmidt s-a născut în Zürich, Elveția la 27 ianuarie 1888. Tatăl său, Heinrich Jacob Goldschmidt, a fost profesor de chimie fizică la Polytechnikum Eidgenössisches. Mama sa, Amelie Koehne, a fost fiica unui comerciant de cherestea. L-au numit Viktor (Victor) după un coleg al lui Heinrich, Victor Meyer. Originea evreiască a familiei tatălui său - care aparținea elitei, rabini, judecători, avocați și ofițeri militari - poate fi urmărită înapoi în timp până cel puțin la 1600.   Pe măsură ce cariera tatălui său a progresat, familia s-a mutat mai întâi la Amsterdam (în 1893), Heidelberg (în 1896) și – în final – la Kristiania (mai târziu Oslo), Norvegia (în 1901), unde a preluat catedra de chimie fizică de la universitate. Familia a primit cetățenie norvegiană în 1905.

Goldschmidt a fost admis în Universitatea din Kristiania (mai târziu Universitatea din Oslo) în 1906 și a studiat chimie anorganică, chimie fizică, geologie, mineralogie, fizică, matematică, zoologie și botanică.  A obținut o bursă a universității pentru a urma doctoratul la vârsta de 21 de ani (în 1909). A lucrat la acestă teză cu geologul Waldemar Christofer Brøgger și a obținut diploma de doctor (în limba norvegiană) la vârsta de 23 de ani (1911).  Pentru disertația Die Kontaktmetamorphose im Kristianiagebiet ("Metamorfismul de contact în regiunea Kristiana"), Academia Norvegiană de Științe i-a acordat premiul Fridtjof Nansen în 1912. În acelasi an a fost numit docent (profesor asociat) de Mineralogie si Petrologie în cadrul universității.

Cariera
În 1914, Goldschmidt a fost admis ca profesor la Stockholm, Suedia. Pentru a-l face să rămână, Universitatea din Kristiania a convins guvernul să înființeze un Institut Mineralogic și o poziție de profesor pentru el.  În 1929, Goldschmidt a fost numit profesor de mineralogie la Göttingen, angajându-i pe Reinhold Mannkopff și Fritz Laves ca asistenții acestuia.   Cu toate acestea – ca urmare a ascensiunii nazimului în Germania a demisionat, întorcându-se la Oslo în 1935.

La 9 aprilie 1940, germanii au invadat Norvegia și, la 26 octombrie 1942 Goldschmidt a fost arestat, ca parte a persecuției naziste a evreilor din Norvegia și internat în lagărul de concentrare din Berg, unde s-a îmbolnăvit  grav și, după o ședere într-un spital din apropiere de Oslo, a fost eliberat pe 8 noiembrie, doar pentru a fi reîntors pe 25 noiembrie. Cu toate acestea, în momentul în care urma să fie deportat la Auschwitz a fost eliberat, ca urmare a faptului că unii colegi l-au convins șeful poliției că expertiza sa științifică era esențială pentru stat. Goldschmidt s-a refugiat curând în Suedia.

Goldschmidt a fost adus în Anglia pe 3 martie 1943 de către o unitate britanică de informații și a furnizat detalii despre evoluțiile tehnice din Norvegia. După o scurtă perioadă de incertitudine cu privire la statutul său viitor, a fost repartizat la Institutul de Cercetare a Solului din Macaulay (din Aberdeen) al Consiliului pentru Cercetare Agricolă. A participat la discuțiile referitoare la utilizarea materiilor prime de către germani și producția de apă grea. A participat la diverse întruniri organizate la Cambridge,Manchester, Sheffield, Edinburgh și Aberdeen și conferențiat la British Coal Research Research Association cu privire la prezența unor elemente rare în cenușa rezultată din arderea cărbunelui. Printre contactele sale profesionale britanice se numără Leonard Hawkes, C.E. Tilley, W.H. Bragg , J.D. Bernal, Dr. W.G. Ogg etc.

Goldschmidt sa mutat de la Aberdeen la Rothamsted, unde și-a primit porecla "Goldie". În ciuda popularității, el a vrut să se întoarcă la Oslo, chiar dacă decizia nu a fost salutată de către toți norvegienii. La scurt timp după repatrierea din 26 iunie 1946, a murit la vârsta de 59.

Activitatea științifică

În cadrul teza sale, Goldschmidt a studiat riftul Oslo, o depresiune formată prin deplasarea negativă a unei formațiuni geologice de-a lungul defectelor laterale. Regiunea fusese recent cartografiată de către Brøgger. În Permian, intruziunile magmatice au pătruns în rocile mai vechi, încălzind rocile înconjurătoare. Acest proces a condus la schimbări mineralogice cunoscute în prezent drept metamorfism de contact.  Goldschmidt a efectuat un studiu sistematic, arătând că doar anumite asociații mineralogice s-au format în zona de contact termic. În baza observațiilor sale, Goldschmidt a dedus o regulă de faze mineralogice pentru faze aflate în echilibru termodinamic (de fapt, un caz special al teoremei fazelor a lui Gibbs):

unde  este numărul minim de componente chimice,  este numărul de faze și  este numărul de grade de libertate (de exemplu temperatura și presiunea) care pot varia fără modificarea lui  sau .

De exemplu, compusul chimic Al2SiO5 poate să apară în mod natural ca trei minerale diferite: andaluzit, disten și sillimanit.  Există o singură componentă (), deci dacă toate cele trei minerale coexistă (), atunci . Întrucât nu există grade de libertate, va fi posibilă o singură combinație de presiune și temperatură.  Aceasta corespunde punctului triplu din diagrama de faze.

Dacă aceeași asociație mineralogică se găsește în mai multe roci dintr-o anumită regiune, ea trebuie să fi cristalizat în anumite intervale de temperatură și presiune.  În acest caz,  trebuie să fi fost cel puțin 2, deci:

Aceasta exprimă regula de faze mineralogice a lui Goldschmidt: numărul de faze nu poate fi mai mare decât numărul componentelor.

La începutul secolului XX, Max von Laue și William L. Bragg au demonstrat că difracția radiației X ar putea fi utilizată pentru a determina structura cristalină.  În perioada 1920-1930, Goldschmidt și asociații săi de la Oslo și Göttingen au aplicat această metodă asupra mai multor minerale comune, formulând un set de reguli pentru modul în care elementele sunt grupate. Goldschmidt a publicat aceaste rezultate în seria Geochemische Verteilungsgesetze der Elemente (Legi geochemice de distribuție a elementelor).

În 1938, Goldschmidt și colegii săi au realizat o listă a ceea ce ei numeau "abundență cosmică", bazată pe analiza mai multor probe terestre sau de meteoriți. Goldschmidt justifica includerea datelor referitoare la compoziția meteoriților în tabelele sale, întrucât el considera că rocile de origine terestră ar fi suferit alterări chimice importante, atât geologice cât și öa contactul cu atmosfera. Prin acesta, el sublinia faptul că studiul exclusiv al rocilor terestre nu va conduce la o imagine de ansamblu corectă în ceea ce privește compoziția chimică a Universului. Prin urmare, Goldschmidt a concluzionat că materia extraterestră trebuie înclusă în aceste studii, pentru a se obține date mai precise și mai corecte. Aceste cercetări au constituit bazele cosmochimiei moderne.

A observat și descris fenomenul de contracție a lantanidelor, sau a contribuit la înțelegerea altora, precum metamictizarea. Este probabil că el este acela care a introdus termenul de actinide în 1937. A avut contribuții la estimarea razei atomice a metalelor și la teoretizarea legăturii metalice.

Publicații
Un manual, Geochemistry, a fost editat și publicat postum în Anglia în 1954.

Premii și distincții
Goldschmidt a fost numit cavaler al Ordinului Sf. Olav în 1929.

În timpul stagiului său la Institutul Macaulay, Goldschmidt a fost ales membru strain al Royal Society of London, primind titlul Doctor de Drept onorific (LLD) al Universității din Aberdeen. De asemenea, i s-a acordat Medalia Wollaston, cea mai înaltă distincție a Societatii Geologice din Londra.

Cinstirea memoriei
Peste tot în lume, școli, străzi, piețe și poduri îi poartă numele. Mai multe de țări i-au onorat memoria prin emitere de monede, medalii sau timbre cu portretul său. Creasta muntoasă Goldschmidtfjella din Spitsbergen (Norvegia),  este numita dupa el, la fel ca și asteroidul 1614 Goldschmidt sau un crater important de la polul nord al Lunii.

Una dintre cele mai importante conferințe internaționale anuale de geochimie și cosmochimie se numește – simplu – Goldschmidt. În cadrul acestei conferințe, Societatea de Geochimie acordă anual premiul "G.M. Goldschmidt" pentru contribuții importante în domeniile geochimiei și cosmochimiei.

Vezi și

Clasificarea Goldschmidt
Contracția lantanidelor
Diagramă de fază
Metamictizare

Note

Lectură suplimentară

 Baur, Werner H. (17/02/2014). One hundred years of inorganic crystal chemistry – a personal view. Crystallography Reviews. 20 (2): 64–116.
Brown, Jr., Gordon; Calas, Georges (10/2012–01/2013). Mineral-aqueous solution interfaces and their impact on the environment. Geochemical Perspectives. 1 (4–5): 509–510.
Correns, C.W. (1947). Victor Moritz Goldschmidt. Die Naturwissenschaften. 34 (5): 129–131.
Levinson, A.A.; Sclar, C.B. (07/1988). Victor Moritz Goldschmidt (1888–1947): a pictorial tribute. Applied Geochemistry. 3 (4): 393–414.
Ottosen, Kristian, ed. (2004). Nordmenn i fangenskap 1940–1945 [Norwegians in captivity 1940–1945] (in Norwegian) (ediția a doua). Oslo: Universitetsforlaget. p. 241.
Reinhardt, Carsten (2008). Victor Moritz Goldschmidt and the transition from geo- to cosmochemistry. Chemical sciences in the 20th century: bridging boundaries. John Wiley & Sons. pp. 169–175.
Rosbaud, P. (1961). Victor Moritz Goldschmidt 1888–1947. În Faber, E. Great Chemists. New York, NY: Interscience Publishers. pp. 1563–1586.
Scheumann, K.H. (1948). Victor Moritz Goldschmidt. Geologische Rundschau. 35 (2): 179–18.
Spencer, L.J. (12/1947).  Biographical notices of mineralogists recently deceased. (Eighth series.) Victor Goldschmidt (1888-1947). Mineralogical Magazine. 28 (199): 195–196.
Wedepohl, K. Hans (04/1996). The importance of the pioneering work by V. M. Goldschmidt for modern geochemistry. Naturwissenschaften. 83 (4): 165–171.
Weintraub, B (December 2005). Victor Moritz Goldschmidt (1888-1947): Father of Modern Geochemistry and of Crystal Chemistry. Bull. Isr. Chem. Soc. 20: 42–46

Legături externe

 Goldschmidt Conference
  Victor Goldschmidt biography

Nașteri în 1888
Decese în 1947
Laureați ai Medaliei Wollaston
Evrei elvețieni
Oameni din Zürich
Chimiști evrei
Membri străini ai Royal Society
Norvegieni din secolul al XX-lea
Chimiști din secolul al XX-lea
Oameni de știință din secolul al XX-lea
Oameni de știință evrei

Victor Goldschmidt


Sazansılar (Cypriniformes), ışınsal yüzgeçliler (Actinopterygii) sınıfına ait büyük bir balık takımı. Farklı iklimlere başarılı bir şekilde ayak uydurmuş çok sayıda türleri mevcuttur.

Ortak özellikleri
 Çenelerinde diş bulunmaz ama kursaklarında dişe benzer kemik çıkıntıları vardır. Ağızlarını dışarıya doğru kıvırabilirler. Çoğunun dudaklarında bıyıkları bulunur.
 Yüzgeçleri çok iyi gelişmiştir ve yağ yüzgeçleri yoktur.
 Çoğu pullarla kaplıdır.
 Solungaçlarının ve kafalarının üzerinde pulları yoktur.
 Yüzme keseleri bazı incelen kesimleri ile ama tamamen bölünük olmayarak iki ya da üç bölüme ayrıktır.

Ayrıca
 Dünyanın en küçük balığı Cypriniformes takımına aittir: Paedocypris progenetica adlı balık sadece 8 mm büyüklüğüne ulaşır. 2005 yılında bulunan ve ilk kez 2006 yılında bilimsel tarifi edilen bu balık, bundan önceki dünyanın en küçük balığı olan Schindleria brevipinguis'un unvanını elinden almıştır.

Familyalar
 Cyprinidae (Sazangiller)
 Gyrinocheilidae
 Catostomidae
 Cobitidae
 Balitoridae
 Psilorhynchidae

Dış bağlantılar

 Fishbase'de Cypriniformes (İngilizce)
 www.wissenschaft.de: Dünyanin en kücük baligi (Almanca)

Sazansılar


Der Fonds für Arbeitsunfälle ist eine belgische öffentliche Einrichtung für soziale Sicherheit in Brüssel. 1967, nach der Fusion mehrerer Hilfseinrichtungen für Opfer von Arbeitsunfällen, wurde er gestiftet.

Ziel
Der Fonds will in seiner Eigenschaft als öffentliche Einrichtung einen aktiven Beitrag zur optimalen Wirkung des Arbeitsunfallsektors innerhalb der sozialen Sicherheit leisten.

Organisation
Ein Verwaltungskomitee ist für die strategische Verwaltung des Fonds zuständig. Es wird dabei von vier technischen Komitees unterstützt, die paritätisch aus Vertretern der Arbeitnehmer und Arbeitgeber zusammengestellt werden. Die tägliche Verwaltung des Fonds wird einer Generalverwalterin und ihrem beigeordneten Generalverwalter anvertraut. Sie sollen die Entscheidungen durchführen, die vom Verwaltungskomitee getroffen werden. Die Direktoren der unterschiedlichen Dienste des Fonds helfen ihnen dabei.

Aufträge
Die meisten Anträge des Fonds beziehen sich auf die Arbeits- und Arbeitswegeunfälle im Privatsektor. Diese Unfälle werden vom belgischen Gesetz über die Arbeitsunfälle vom 10. April 1970 geregelt. Die Arbeitsunfälle im öffentlichen Sektor werden vom belgischen Gesetz über die Vorbeugung gegen oder den Schadenersatz für Arbeitsunfälle, Wegeunfälle und Berufskrankheiten im öffentlichen Sektor vom 3. Juli 1967 geregelt. Für diese Unfälle hat der Fonds weniger Befugnisse. Er wacht nur darüber, dass die Gesetzgebung respektiert wird, und dass die Opfer informiert werden.

Weblinks
 Webseite des Fonds für Arbeitsunfälle
 Soziale Sicherheit in Belgien
 Gesetz über Arbeitsunfälle vom 10. April 1970 (DOC-Datei; 317 kB)
 Nationale Strategie zum Wohlbefinden am Arbeitsplatz (PDF-Datei; 300 kB)

Hilfsorganisation
Gegründet 1967
Organisation (Brüssel)

Fonds für Arbeitsunfälle


Canada deltog under Sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro som blev arrangeret i perioden 5. august til 21. august 2016.

Rosie MacLennan, trampolingymnast og landets eneste guldmedaljevinder i 2012, er udnævnt som Canadas fanebærer ved åbningen af sommer-OL 2016.

Medaljer

Medaljevinderne

Svømning

Resultater

Svømmede i heats kun

Referencer

Lande ved sommer-OL 2016
2016

Canada ved sommer-OL 2016


Premiul Edgar pentru cea mai bună piesă de teatru este acordat, cu întreruperi, din 1950 de către Mystery Writers of America.

Lista câștigătorilor

Anii 1950-1970
1950 Sidney Kingsley, Detective Story
1953 Frederick Knott, Dial M for Murder
1955 Agatha Christie, Witness for the Prosecution
1962 Frederick Knott, Write Me a Murder
1971 Anthony Shaffer, Sleuth

Anii 1980-1990
1980 Ira Levin, Deathtrap
1981 Paul Nathan, Ricochet1982 Jerome Chodorov and Norman Panama, A Talent for Murder1986 Rupert Holmes, The Mystery of Edwin Drood1990 Larry Gelbart, City of Angels1991 Rupert Holmes, Accomplice1998 David Barr III,The Red Death1999 John Pielmeier, Voices in the DarkAnii 2000
2000 Joe DiPietro, The Art of Murder2003 Philip DePoy, Easy2005 Neal Bell, Spatter Pattern (Or, How I Got Away With It)2006 Gary Earl Ross, Matter of Intent2007 Steven Dietz, Sherlock Holmes: The Final Adventure2008 Joseph Goodrich, Panic2009 Ifa Bayeza, The Ballad of Emmett TillAnii 2010
2011 Sam Bobrick, The Psychic''

Referințe și note

Legături externe
 The official website of Edgar Awards

 Edgar Allan Poe Award
Premiul Edgar
Fondări în 1950

Premiul Edgar pentru cea mai bună piesă


العجرف هي إحدى القرى الواقعة تحت السيادة السورية, التابعة لمركز خان أرنبة التابع لمحافظة القنيطرة في هضبة الجولان بجنوب غرب سوريا.
العجرف: هي قرية في الجمهورية العربية السورية وتقع تحديدا في محافظة القنيطرة وهي حاليا في القسم المحرر، تتبع من الناحية الإدارية لناحية خان أرنبة.
الموقع: تقع العجرف شرقي مدينة القنيطرة بـ 5 كم متر وجنوب خان ارنبة بحوالي 6 كم.
يحدها من الجنوب قرية المشيرفة وقرية أم باطنة ومن الغرب يحدها سد المنطرة الذي تم إنشاءه حديثا.
ويحدها من الشمال والشمال الغربي قريتي الصمدانية الشرقية والغربية. ويحدها من الشرق قرية جبا.
يبلغ عدد سكان العجرف حوالي الألف نسمة، ويعيش قسم منهم في ريف دمشق والقسم الآخر في قرية كودنة، كما ويعش البعض من أبناء القرية في الخليج العربي منذ زمن ويحملون جنسيات عربية أخرى غير الجنسية السورية.
يوجد في القرية مسجد ومدرسة ابتدائية وهي تابعة لبلدية أم باطنة.

يعمل سكان القرية بمهن مختلفة كالزراعة وتربية الأبقار إضافة إلى مهن أخرى.

قرى الجولان المحررة
قرى محافظة القنيطرة

العجرف (قرية)


Les élections législatives nord-coréennes de 1972 ont eu lieu le . Un seul candidat a été présenté dans chaque circonscription, tous sélectionnés par le Parti du travail de Corée, bien que certains se soient présentés sous la bannière d'autres partis ou organisations étatiques pour donner l'illusion de la démocratie. Le taux de participation était de 100 %, 100 % des votants en faveur des candidats présentés.

Lors de la première session, entre le  et le , l'Assemblée populaire suprême approuva une nouvelle constitution, mettant en vigueur un régime présidentiel, avec Kim Il-sung élu comme président. Les sujets principaux étaient « L'adoption de la construction socialiste et du système présidentiel » et « renforçons davantage le système socialiste de notre pays ».

Les élections ont eu lieu en même temps que les élections aux assemblées populaires provinciales, municipales et départementales.

Résultats

Notes et références

Ouvrages

Liens externes
 Élection parlementaire nord-coréenne, 1972 sur l'Union interparlementaire

Corée du Nord
1972
Décembre 1972

Élections législatives nord-coréennes de 1972


En runddysse er, som navnet antyder, en rund dysse eller en gravhøj fra yngre stenalder (bondestenalder), der er omgivet af randsten. Runddysser indeholder hovedsageligt kun ét gravkammer, hvorimod langdysser godt kan indeholde flere.

Se også
 Gravhøj
 Langdysse
 Nordisk før-kristen begravelse
 Megalit
 Tragtbægerkultur

Referencer

Stenalder
Forhistoriske stensætninger

Runddysse


Das Hugo-Distler-Ensemble ist ein Kammerchor, der im Jahr 1988 in Lüneburg erstmals unter diesem Namen aufgetreten ist. Bereits Mitte der 1980er Jahre hatte er sich als Freundeskreis an der Lüneburger St.-Nicolai-Kirche zusammengefunden.

Heute besteht das Hugo-Distler-Ensemble aus rund 35 Sängerinnen und Sängern. Unter seinem Leiter Erik Matz widmet es sich vorzugsweise selten aufgeführter Chormusik verschiedener Stilepochen. Besonders die Begegnung mit Werken seines Namensgebers Hugo Distler war prägend für den Chor: Dessen Bekenntnis zur musikalischen Tradition des 17. und 18. Jahrhunderts und die daraus für ihn erwachsenen Impulse für die Erneuerung der geistlichen (und weltlichen) Musik der Gegenwart spiegeln auch den Rahmen der musikalischen Arbeit des Ensembles wider.

Der Chor konzertiert hauptsächlich mit a-cappella-Werken und ist aus mehreren Chorwettbewerben als Preisträger (Niedersächsische Chorwettbewerbe 1997–2005) sowie als Sieger ("Cantemus 2004", Niedersächsischer Chorwettbewerb 2009) hervorgegangen. Bei zwei Wettbewerben erhielt das Ensemble Sonderpreise für die Interpretation zeitgenössischer Werke. Das Hugo-Distler-Ensemble ist Mitglied im "Verband deutscher KonzertChöre".

Diskografie
Im Jahr 2008 veröffentlichte der Chor eine CD zum 100. Geburtstag Hugo Distlers mit Ersteinspielungen zweier seiner Chorwerke (Herzlich lieb hab ich dich, o Herr, op. 2 und Eine deutsche Choralmesse, op. 3 – Thorofon CTH 2551).

Quellen

Weblinks
 Offizielle Website Hugo-Distler-Ensemble

A-cappella-Gruppe
Gemischter Chor
Kammerchor
Vokalensemble
Chor (Niedersachsen)
Organisation (Lüneburg)
Hugo Distler
Gegründet 1988

Hugo-Distler-Ensemble Lüneburg


رأس مصطفى (ذكره سترابون ب باسم: Ταφῖτις ἄκρα، وهو ب: Taphitis promontorium) أحد الرؤوس على الساحل الشرقي للبلاد التونسية، ويقع بشمال شرقي ولاية نابل، قرب مدينتي قليبيةوحمام الأغزاز

مصطفى

رأس مصطفى


هاينريش هارت  (ولد في 30 ديسمبر 1855 في فيزل - ومات في 11 يونيو 1906 في تيكلنبورج) هو أديب وناقد أدبي ومسرحي ألماني، وهو شقيق الأديب يوليوس هارت وهما ينتميان إلى الحركة الطبيعية.

روابط خارجية

مراجع

كتاب ألمان في القرن 19
كتاب وكاتبات ألمان
كتاب ومؤلفو الحركة الطبيعية
مواليد 1855
مواليد في فيزل
نقاد مسرحيون
وفيات 1906
وفيات في تكلنبورغ

هاينريش هارت


Triple Nickel, Triple Nickels or Triple Nickles may refer to:

Warren Elliott Blackwell, I (1951-2018)
555th Engineer Brigade (United States)
555th Parachute Infantry Battalion (United States), aka "Triple Nickles"
555th Fighter Squadron, part of the United States 31st Fighter Wing
555 Field Artillery Battalion, part of the United States 5th Infantry Regiment
Triple Nickel Books, published by Solomon Gelman
555 timer IC, an integrated circuit popular with hobbyists
Triple Nickel lift at Bluewood Ski Area
College Eye EC-121D, a Lockheed EC-121 Warning Star aircraft
555th Mobile Infantry Regiment, an elite military unit in John Ringo's Legacy of the Aldenata series
Interstate 555, a highway in Arkansas
N555GT, a Piper Navajo aircraft based out of Norwood Massachusetts

Triple Nickel


Matt Bettinelli-Olpin est un réalisateur, scénariste, acteur et musicien américain né le  en Californie. Il a notamment fait partie du groupe de punk rock Link 80 et des collectifs de réalisateurs  et Radio Silence. Il réalise ensuite des longs métrages, principalement des films d'horreur, comme Wedding Nightmare (2019) et Scream (2022). Il collabore fréquemment avec Tyler Gillett.

Biographie
Matt Bettinelli-Olpin nait en Californie en 1978. Il est élevé dans la région d'Oakland. Durant ses études, il fréquente notamment le lycée  puis l'université de Californie à Santa Cruz.

Carrière musicale

En 1993, il participe à la formation du groupe de punk rock issu de la baie de San Francisco, Link 80. Il joue de la guitare sur les deux premiers albums, 17 Reasons et Killing Katie, et coécrit certaines chansons avec Nick Traina. Après avoir quitté le groupe, il travaille comme journaliste musical et interviewe plusieurs artistes et groupes comme Alkaline Trio, Blur, Violent Femmes, The Breeders, The Mars Volta ou encore The Psychedelic Furs.

Carrière cinématographique
En 1999, il réalise le clip de la chanson Goodbye Forever du groupe Alkaline Trio, alors qu'il est encore à l'université. Au début des années 2000, il apparait dans plusieurs vidéos de The Lonely Island, ancien colocataires à l'université. Alors qu'il travaille au service courrier de New Line Cinema, il forme en 2007 le collectif de réalisateurs , avec Chad Villella et Rob Polonsky. Le trio se fait connaitre avec son style mêlant comédie, aventure, science-fiction et horreur. Ils réalisent plusieurs courts métrages viraux en found footage comme Roommate Alien Prank Gone Bad ou la série Interactive Adventures, qui totalisent de nombreuses vues sur Internet.

Après la dissolution du collectif Chad, Matt & Rob, il forme Radio Silence avec Tyler Gillett,  et . Ils coréalisent le segment 10/31/98 du film d'horreur à sketches V/H/S (2012).

Il réalise ensuite son premier long métrage, The Baby (2014), coréalisé avec Tyler Gillett. Ils refont équipe pour Wedding Nightmare (2019). En mars 2020, les deux hommes sont annoncés à la réalisation du  film de la franchise Scream. Intitulé Scream, le film sort début 2022.

Filmographie

Réalisateur
Longs métrages
 2012 : V/H/S - segment 10/31/98 (coréalisé avec le collectif Radio Silence)
 2014 : The Baby (coréalisé avec Tyler Gillett)
 2015 : 666 Road (Southbound) - segments The Way In et The Way Out (coréalisé avec le collectif Radio Silence)
 2019 : Wedding Nightmare (Ready or Not) (coréalisé avec Tyler Gillett)
 2022 : Scream (coréalisé avec Tyler Gillett)
 2023 : Scream 6 (coréalisé avec Tyler Gillett)

 Autres
 1998 : It Came from Hollywood (documentaire)
 1999 : Goodbye Forever d'Alkaline Trio (clip musical)
 2007 : Happy Halloween (court métrage)
 2008 : Prison Break (court métrage)
 2008 : Danger Zone (court métrage)
 2008 : Chad Hates Aliens (court métrage)
 2008 : The Time Machine (court métrage)
 2009 : The Murder (court métrage)
 2010 : The Birthday Party (court métrage)
 2010 : Mountain Devil Prank Fails Horribly (court métrage)
 2010 : The Teleporter (court métrage)
 2011 : The Treasure Hunt (court métrage)

Scénariste
 2015 : 666 Road (Southbound)
 1998 : It Came from Hollywood (documentaire)
 2007 : Happy Halloween (court métrage)
 2008 : Prison Break (court métrage)
 2008 : Danger Zone (court métrage)
 2008 : Chad Hates Aliens (court métrage)
 2008 : The Time Machine (court métrage)
 2009 : The Murder (court métrage)
 2010 : The Birthday Party (court métrage)
 2010 : Mountain Devil Prank Fails Horribly (court métrage)
 2010 : The Teleporter (court métrage)
 2011 : The Treasure Hunt (court métrage)
 2012 : V/H/S - segment 10/31/98

Discographie
 The Link 80 & Wet Nap Split (1995)
 Remember How It Used To Be EP (1995)
 Rumble At The Tracks EP (1996)
 17 Reasons (1996)
 Killing Katie (1997)

Notes et références

Liens externes

Naissance en Californie
Naissance en février 1978
Réalisateur de film d'horreur
Réalisateur américain
Scénariste américain de cinéma
Guitariste américain de rock
Étudiant de l'université de Californie à Santa Cruz

Matt Bettinelli-Olpin


Hamza Mendyl (født 21. oktober 1997 i Casablanca, Marokko), er en marokkansk fodboldspiller (venstre back). Han spiller for Lille i Frankrigs Ligue 1.

Allerede som ungdomsspiller skiftede Mendyl til Lille, og var fra og med sæsonen 2016-17 en del af klubbens førstehold på seniorbasis. Hos Monaco var han i 2017 med til at vinde det franske mesterskab.

Landshold
Mendyl har (pr. maj 2018) spillet 11 kampe for Marokkos landshold, som han debuterede for 4. september 2016 i et opgør mod São Tomé og Príncipe. Han var en del af den marokkanske trup til VM 2018 i Rusland.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Marokko
Fodboldspillere fra Lille OSC

Hamza Mendyl


Monte Afadjato es la montaña más alta de Ghana, a una altitud de . La montaña está situada en la cordillera de Agumatsa cerca de las aldeas de Liati Wote y Gbledi, en la región de Volta en la frontera con Togo. El lugar conocido como Aduadu, es de hecho, el punto más alto en Ghana, pero debido a una pequeña altura relativa (diferencia de altura entre la base y el pico) no se considera una montaña.

De acuerdo algunas fuentes el nombre de la montaña se deriva de la palabra  del lenguaje Ewe "Avadzeto", que significa "en guerra con el arbusto". El nombre se deriva de la presencia en la ladera de una planta que causa la irritación severa de la piel.

Véase también
 Geografía de Ghana
 Geografía de África

Referencias

Montañas de Ghana
Puntos más altos de los países de África

Monte Afadjato


Salisbury er det andet studiealbum fra det britiske hård rock-band Uriah Heep. Det blev udgivet i februar 1971, og det blev produceret af Gerry Bron.

Til forskel fra deres første album, så blev halvdelen af sangen på albummet tilskrevet Ken Hensley alene, modsat samarbjdet mellem og Box/Byron på debuten.

Salisbury blev oprindeligt udgivet på pladeselskabet Vertigo, ligesom forgængeren ...Very 'Eavy ...Very 'Umble, men begge blev snart genudgivet, da bandet skrev kontrakt med det nye Bronze Records forud for udgivelsen af deres tredje album. Albumcoveret har et billede af britisk Chieftaintank, der er forbundet med titlen, da Salisbury Plain i Wiltshire er et militært øvelsesområde.

Albummet indeholder sangen "Lady in Black", der var gruppens første top-10 hit i både Tyskland og Schweiz.

Spor
Side 1

Side 2

Referencer

Uriah Heep-album
Album fra 1971

Salisbury (album)


Federico Ochando y Chumillas (Fuentealbilla, 13 de marzo de 1848-Madrid, 2 de febrero de 1929) fue un político y militar español.

Biografía
Nació el 13 de marzo de 1848 en Fuentealbilla, distrito de Casas Ibáñez, provincia de Albacete. Ingresa en la academia militar de Estado Mayor en 1864, siendo promovido a alférez en 1867 y a teniente de Estado Mayor en junio de 1869. La historia de sus ascensos y méritos va pareja a la luchas y guerras mantenidas por la monarquía alfonsina. Una de sus primeras acciones militares fue el encuentro librado en Barcelona, contra los insurrectos republicanos, combatió a varias partidas republicanas y libro combate en San Celoni, por el que obtuvo como recompensa el grado de capitán.
Posteriormente fue destinado a Valencia para combatir a los carlistas del Maestrazgo, por lo que se le concedió la Cruz Roja de primera clase al mérito militar.

Las crónicas de la época, recogen el continuo ascenso de Federico Ochando y Chumillas como militar "No satisfecho su ardor patriótico, por la pacificación de España, hombre de guerra ante todo, a la guerra había de ir donde quiera que se ascendiese".
Unido a su brillante carrera militar ha de atribuirse su larga vida política y parlamentaria en el Congreso y en el Senado, desde 1879 a la dictadura de Primo de Rivera, en el que se disolvió el parlamento, a excepción de algunas legislaturas.

Ochando, que fue el eje en torno al cual giró una tupida red caciquil que controló la política de los distritos de Casas Ibáñez y Alcaraz durante la Restauración, resultó elegido diputado a Cortes por dichos distritos en varias ocasiones; fue senador electo por La Habana (1896-1898), por Albacete a partir de 1898, senador vitalicio desde 1906 y vicepresidente del Senado en la legislatura de 1902 y 1911.

Llegó a ejercer de gobernador interino de las Filipinas en 1892.

Fue nombrado inspector general de la Guardia Civil en julio de 1901. Fue cesado en agosto de 1902 al pasar a convertirse en director general de Carabineros.

Falleció el 2 de febrero de 1929 en Madrid.
Sus restos reposan en la Sacramental de San Justo en Madrid.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Nacidos en Fuentealbilla
Fallecidos en Madrid
Diputados por Casas Ibáñez de las Cortes de la Restauración
Diputados por Alcaraz de las Cortes de la Restauración
Senadores de España de la Restauración por la provincia de La Habana
Senadores de España de la Restauración por la provincia de Albacete
Senadores de España de la Restauración vitalicios
Directores generales de la Guardia Civil
Militares de la provincia de Albacete
Generales de España del siglo XX

Federico Ochando


Agent Nick Fury – Einsatz in Berlin ist ein US-amerikanischer Fernseh-Actionfilm aus dem Jahr 1998. Die Comicverfilmung basiert auf der Marvel-Figur des Nick Fury.

Handlung

HYDRA dringt in die Trinity Base ein, um den eingefrorenen Körper von Wolfgang von Strucker aus der Cryogenic Section zu stehlen. Weil sie dabei mehrere Agenten töten, wird Colonel Nicholas "Nick" Joseph Fury durch Contessa Valentina "Val" de Allegro Fontaine und Alexander Goodwin Pierce in Yukon benachrichtigt, damit dieser nach fünf Jahren wieder zu S.H.I.E.L.D. zurückkehren kann, um die brenzlige Situation zu lösen. Ihm wird die Gedankenleserin Kate Neville zur Seite gestellt, und schnell wird klar, warum HYDRA den Körper gestohlen hat. Er enthält die Reste eines Virus, entwickelt von Dr. Arnim Zola für Hitlers Massenvernichtungswaffenprogramm. HYDRA hofft damit, das Virus zu reproduzieren. Also machen sich Fury und die Contessa nach Berlin auf, um Inspector Runciter von Interpol zu treffen, damit sie gemeinsam Dr. Zola verhören können. Doch Runciter ist nicht Runciter, sondern die verkleidete Andrea von Strucker, Tochter von Wolfgang und Anführerin von HYDRA. Sie überwältigt Fury und vergiftet ihn mit dem Gift des Kolumbianischen Baumfrosches, einer Art des Dendropsophus, für das es kein Gegengift gibt. Vielmehr ist es eines der tödlichsten bekannten Gifte, und Fury bleiben weniger als 48 Stunden zu leben.

Mit einem Cyborg schickt Andrea anschließend eine Nachricht an S.H.I.E.L.D., in der sie das Lösegeld von 1 Milliarde US-Dollar fordert, damit sie New York City nicht mit dem tödlichen Virus attackiert. Man habe dafür bis 18 Uhr Greenwich Mean Time Zeit. Und damit man ihr glaubt, dass sie das Virus hat, wird die echte Inspector Runciter in ein Berliner Krankenhaus eingeliefert, infiziert mit dem Virus. Die Lage ist ernst, und man macht sich schnell an die Planung. Fury, Kate und Pierce fliegen zum HYDRA-Hauptquartier, während die Contessa in Manhattan nach dem Virus sucht. Unglücklicherweise wird Furys Flugzeug abgeschossen, sodass er mit Kate und Pierce auf der Insel nahe dem Hauptquartier landen muss. Sie brechen ein, werden schnell gestellt und in den Kerker geworfen. Dementsprechend hat es die Contessa in New York umso schwerer, nachdem sie Werner von Strucker und die Virusraketen endlich gefunden hat. Zwar kann sie alle HYDRA-Männer überwältigen, aber die Kontrolle über die Raketen liegt im Hauptquartier, und ohne Furys Einsatz können sie nichts anderes machen, als zuzuschauen, wie die Raketen nach Manhattan fliegen.

Dank Furys Glasauge können sich die drei aus dem Kerker befreien. Sie kämpfen sich bis zum Kontrollraum durch, wo Fury Andrea überwältigt und mit Hilfe von Kates Psychofähigkeiten den Abschusscode aus Andreas Verstand holt. Nachdem der Code "3-7-9-0-6" eingegeben wurde, wird die Startvorrichtung der Raketen deaktiviert. Allerdings kann Andrea dank einer Ablenkung mit dem tiefgefrorenen Körper ihres Vaters fliehen. Nachdem Fury ein synthetisches Gegengift von Gabriel erhalten hat, New York City gerettet und HYDRA vorerst zerschlagen wurde, ist Fury immer noch enttäuscht. Er befürchtet, dass Andrea ihren Vater wieder auftauen könnte. Und genau das macht sie auch.

Kritik

Hintergrund
In den Comics erscheinen die HYDRA-Schergen mit grünen Uniformen und nicht in Schwarzen Anzügen. Außerdem hat Andrea in den Comics einen Zwillingsbruder namens Andreas und  Werner ist nicht ihr jüngerer Bruder, sondern ihr älterer Halbbruder.

Nachdem der Film am 26. Mai 1998 in den USA zum ersten Mal ausgestrahlt wurde, lief er in Deutschland am 1. Dezember 1999 auf PREMIERE World.

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 1998
US-amerikanischer Film
Actionfilm
Marvel-Comics-Verfilmung
Fernsehfilm (Fox Broadcasting Company)

Agent Nick Fury – Einsatz in Berlin


Göçmen balıklar, düzenli periyotlarla göç eden bazı balık türlerine denir. Balıkların büyük bir kısmı, örneğin alabalıklar oldukça küçük ve sınırlı bir bölge içinde yer değiştirdikleri halde yılan balıkları gibi bazıları uzun yolculuklar yaparlar. Bir göçte tipik olarak göçün başladığı yere dönüş vardır ve çoğunlukla göç yumurtlamak veya besin bulmak amacıyla yapılır.

Göçler, günlük olabilirken bazılarında yıllık olarak yapılır. Katedilen mesafeler birkaç metreden birkaç bin kilometerye kadar olabilir.

Göçteki amaç genellikle beslenme veya üremeyle ilişkilendirilir, ancak bazı göçlerin nedenleri hala bilinmemektedir.

Bazı türlerde görülen günlük dikey göç doğal bir davranıştır, bazı denizel türler beslenmek için geceleri yukarı çıkar ve gün içinde eski derinliklerine inerler.

Tuna gibi deniz balıklarının bir kısmı kuzeye ve güneye okyanuslardaki sıcaklıkları takip ederek yıllık olarak göç eder. Bu balıkçılık için önemli bir değişimdir.

Tatlı su balıklarının yumurta dökme amaçlı yapılan göçleri genellikle daha kısadır.

Göç eden balıklar şu şekilde sınıflandırılabilir:

Diadrom balıklar
Tuzlu sular ve tatlı sular arasında göç eden balıklardır. Üç alt grubu bulunur:

Anodrom balıklar
Çoğunlukla denizlerde büyüyüp beslenen, yumurtlamak için iç sulara gelen ve orada yumurtlayan, yavruları hayatlarının bir kısmını iç sularda geçiren ve daha sonra denizlere göç eden balıklardır.

Anadrom balıklardan en iyi bilineni Pasifik som balığıdır. Bu balık küçük tatlı su akıntılarında yumurtadan çıkar, denizlere doğru gider ve burada yıllarca yaşar. Daha sonra yumurtadan çıktığı tatlı sulara doğru geri döner, yumurtalarını bırakır ve kısa süre sonra ölür. Balık bu şekilde yukarıya doğru yüzlerce kilometre gider.

Başka örnekler ise deniz alabalığı, üç dikenli balık ve tirsi balıklarıdır.

Katadrom balıklar
İç sularda büyüyüp beslenen yumurtlamak için denizlere göç eden ve orada yumurtlayan, yavruları hayatlarının bir kısmını denizlerde geçiren balıklardır.

Katadrom balıklardan tatlı sularda yaşayan yılan balığının Anguilla larvaları açık denizlerde aylar bazen yıllarca dolaşır, erginleşir ve daha sonra akarsulara geri dönerler. Üreme zamanı yumurtlamak için denizlere tekrar göç ederler.

Amfidrom balıklar
Hayatlarının bir kısmında tatlı sular ve tuzlu sular arasında göç yaparlar. Ancak bu üreme için değildir.

Yaşamlarını genellikle iç sularda geçirirler. Fakat üreme döneminde akarsularda yaşayanlar akarsuyun kaynak kısımlarında, göllerde yaşayanlar ise göle bağlı akarsulara girerler. (Örn. tatlısu kefali)

Oseanodrom balıklar
Hayatlarının tamamını denizlerde geçiren fakat yumurtlama zamanı denizlerde bir yerden diğer bir yere göçeden balıklardır. (Örn. hamsi)

Kaynakça

 Carl E. Bond, Biology of Fishes, 2nd ed. (Saunders, 1996), pp. 599–605.
 Michael Blumm, J.D., Sacrificing the Salmon: A Legal and Policy History of the Decline of Columbia Basin Salmon , Bookworld Publications, 2002.

İhtiyoloji
Balık
Su ekolojisi
Balıkçılık

Göçmen balıklar


La Mesorregión del Este Rondoniense (en portugués Mesorregião do Leste Rondoniense) es una de las dos mesorregiones del estado de Rondonia, en Brasil. Es la mayor mesorregión territorialmente y también en número de habitantes, a pesar de no contar con el municipio más poblado. Por este motivo, gran parte de los políticos que gobiernan el estado vienen de esta región, y no de la capital, Puerto Velho.

Esta mesorregión es dividida en seis microrregiones.

Microrregiones
 Alvorada d'Oeste
 Ariquemes
 Cacoal
 Colorado del Oeste
 Ji-Paraná
 Vilhena

Véase también
 Mesorregión de Madeira-Guaporé
 Anexo:Mesorregiones de Rondonia

Mesorregiones de Rondonia

Mesorregión del Este Rondoniense


Indústria Automobilística Helênica (em grego: Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων Α.Β.Ε. (ΕΛΒΟ), romanizada: Ellinika Viomihanya Ohimaton, ELVO) é uma empresa automobilística grega. A empresa foi fundada em 1972 sob o nome de Steyr Hellas e assumiu o nome atual em 1987 . Produz principalmente ônibus, caminhões e veículos militares. A empresa está sediada em Salónica.

História
A empresa foi fundada sob o nome de Steyr Hellas S.A. fazendo montagem e fabricação de caminhões, motocicletas e tratores agrícolas (modelos Steyr e Puch). Encomendas significativas de caminhões e ônibus das autoridades militares e estatais gregas rapidamente deram impulso à empresa. A divisão de tratores caiu na década de 1980 quando a empresa se concentrou em veículos militares; em 1986 mudou seu nome para Hellenic Vehicle Industry S.A.

Em 2000, a Indústria Automotiva Helênica foi parcialmente privatizada, quando o grupo grego de metais e engenharia Mytilineos ganhou 43% e assumiu a gestão da empresa. A empresa enfrentou sérios problemas financeiros devido à redução de pedidos em 2009, após a produção (em cooperação com várias empresas gregas). A gestão da empresa voltou ao estado grego em 2010.

Em 2019, o governo grego lançou um concurso internacional para a venda de ações da Indústria Helênica de Veículos. Em 2020, a venda da empresa a um consórcio de interesse israelense que inclui a Plasan Sasa Ltd, Naska Industries - SK Group e o empresário helênico Aristidis Glinis parece ter sido concluída com sucesso. Segundo fontes, o consórcio israelense foi anunciado como o maior licitante no concurso público para a venda dos ativos da ELVO e o consórcio israelense prometeu investir entre 95 e 135 milhões de euros na ELVO nos próximos cinco anos.

A aquisição terminou em 14 de fevereiro de 2021 com o consórcio israelense assumindo o controle da produção de veículos ELVO, nos quais as Forças Armadas Gregas estavam interessadas.

Ligações externas

 https://www.elvo.gr (Página oficial da ELVO)
 https://www.sk-g.net (Página oficial da SK-Group)
 https://www.plasan.com (Página oficial da Plasan)

Empresas fundadas em 1972
Fabricantes de automóveis da Grécia
Fabricantes de caminhões
Multinacionais da Grécia

Indústria Automobilística Helênica


Tilburg-háskóli er almenningsháskóli sem sérhæfir sig í félagsvísindum, hagfræði, lögfræði, viðskiptafræði, guðfræði og hugvísindum. Hann er í Tilburg, í syðri hluta Hollands.

Tilburg er með rúmlega 17.400 nemendur, þar af eru 18 prósent sem eru alþjóðlegir nemendur. Þessi prósenta hefur hækkað stöðugt á undanförnum árum. Tilburg býður bæði upp á kennslu á hollensku og ensku. 2019 voru 48 af 71 námsgráðu kenndar á ensku. Tilburg verðlaunar árlega 120 PhD nema árlega.

Saga
Tilburg var stofnaður 1927 sem Roomsch Katholieke Handelshoogeschool (Kaþólski rómverski viðskiptaháskólinn) og var staðsettur í syðri, kaþólska hluta Hollands. Hann breytti um nafn 1938 og kenndi þá sig við hagfræði. 1963 breytti hann aftur um nafn og kallaðist þá kaþólski háskólinn í Tilburg og síðar í kaþólska háskólann Brabant. Að endingu hætti skólinn að tengja sig við kaþólsku, en enn er litið á hann sem kaþólskan skóla.

Heimildir

Háskólar í Hollandi

Tilburg-háskóli


Diese Liste der Michigan State Historic Sites im Antrim County nennt alle als Michigan State Historic Site eingestuften historischen Stätten im Antrim County im US-Bundesstaat Michigan. Die mit † markierten Stätten sind gleichzeitig im National Register of Historic Places eingetragen.

Siehe auch
 Liste der Denkmäler im National Register of Historic Places im Antrim County

Weblinks
 Historic Sites Online – Antrim County. Michigan State Housing Developmental Authority.

Belege

!
Antrim County


Die Liste der Ständigen Vertreter Deutschlands bei den Vereinten Nationen in New York enthält alle bisherigen Beobachter (bis 1972) und Ständigen Vertreter – gemeinhin bezeichnet als UN-Botschafter – der Bundesrepublik Deutschland bei den Vereinten Nationen am UN-Hauptquartier in New York.

Siehe auch
 Deutschland bei den Vereinten Nationen
 Liste der Ständigen Vertreter Deutschlands bei den Vereinten Nationen in Genf
 Liste der Ständigen Vertreter Deutschlands bei den Vereinten Nationen in Wien
 Ständige Vertretung der DDR bei den Vereinten Nationen in New York
 Ständige Vertretung der DDR bei dem Büro der Vereinten Nationen in Genf
 Ständige Vertretung der DDR bei dem Büro der Vereinten Nationen in Wien

Weblinks
 Ständige Vertretung Deutschlands bei den Vereinten Nationen in New York

!
Vereinte Nationen
Deutschland


لونغ بيتش  هي مدينة في ولاية نيويورك الأمريكية.

يبلغ عدد سكانها حسب تعداد سنة 2000: 35,462 نسمة. ويبلغ عددهم حسب تقدير 2007 حوالي:34,588 نسمة.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية للونغ بيتش في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان لونغ بيتش 35,462 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 14,923 أسرة وعدد العائلات 8,106 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 16,128 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 84.20% من البيض و6.18% من الأمريكيين الأفارقة و0.21% من الأمريكيين الأصليين و2.32% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.08% من سكان جزر المحيط الهادئ و4.75% من الأعراق الأخرى و2.26% من عرقين مختلطين أو أكثر و12.80% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 14,923 أسرة كانت نسبة 24.1% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 40% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 10.8% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 3.6% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 45.7% من غير العائلات. تألفت نسبة 36.7% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 10.7% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.26، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.02.

بلغ العمر الوسطي للسكان 39.6 عاماً. وكانت نسبة 18.3% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 6.4% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 34.1% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 23% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 13.4% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 93.9 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 91.5 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 56,289 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 68,222 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 50,995 دولارًا مقابل 40,739 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 31,069 دولارًا. وكانت نسبة 6.3% من العائلات ونسبة 9.4% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 13.8% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 10.7% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان لونغ بيتش 33,275 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 14,809 أسرة وعدد العائلات 7,595 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 16,450 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 83.25% من البيض و6.45% من الأمريكيين الأفارقة و0.28% من الأمريكيين الأصليين و2.74% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.05% من سكان جزر المحيط الهادئ و4.98% من الأعراق الأخرى و2.25% من عرقين مختلطين أو أكثر و14.10% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 14,809 أسرة كانت نسبة 21.1% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 37.1% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 10.5% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 3.7% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 48.7% من غير العائلات. تألفت نسبة 38.8% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 11.3% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.17، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 2.95.

بلغ العمر الوسطي للسكان 42.5 عاماً. وكانت نسبة 16.3% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 7.1% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 30.2% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 30.3% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 16.1% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 48.3% ذكور و51.7% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة للونغ بيتش:

أعلام
 إد لايتير
 براين كيني
 ريتشارد جيكيل
 فيل ألدن روبنسون
 جيم ماكمولان
 راسيل جوستين
 هاري ديفيد بيلك
 بيرت كيلي

المراجع

أماكن ساحلية مأهولة في ولاية نيويورك
مدن ولاية نيويورك
مدن في مقاطعة ناسو (نيويورك)
مدن في منطقة نيويورك الكبرى الحضرية

لونغ بيتش (نيويورك)


Su yalıtımı, bir nesnenin veya yapının su geçirmez veya suya dayanıklı olması, böylece sudan nispeten etkilenmemesi veya belirli koşullar altında su girmesine direnç göstermesi işlemidir. Bu gibi malzemeler ıslak ortamlarda veya belirli derinliklerde su altında kullanılabilir. Su yalıtımı yapıların dış etkenlerden korunması ve konforlu bir yaşam alanı oluşturmak ve yapının beton ve demir gibi elemanlarının suyun oluşturduğu olumsuz etkilerden korunması için yapılan bir uygulamadır. Su yalıtımı yapılmayan veya hatalı yapılan uygulamalar sonucunda yapıların başta temel, perde gibi toprak altında kalan ve suya sürekli temas halinde olan bu yapı elemanları zaman içinde korozyona uğradığından beton mukavemetini, demir donatıda et kalınlığını olumsuz etkilediğinden yapı ömründe kısalma, deprem vb. gibi sismik hareketlerde yıkılma, çatlama gibi sonuçlar görülebilir.

Su
Fiziksel nicelikler

Su yalıtımı


"Occidentali's Karma" er en sang fremført af Francesco Gabbani som deltog i Eurovision Song Contest 2017. Sangen opnåede en 6. plads.

Eksterne kilder og henvisninger

Singler fra 2017
Sange fra Eurovision Song Contest 2017
Eurovision Song Contest-sange fra Italien

Occidentali's Karma


ෂියාම් සෙල්වදුරේ උපත ලැබුවේ කොළඹ දී ය.ඒ 1965 වර්ෂයේදීය. ශ්‍රී ලංකා-කැනඩානු නවකතාකරුවෙකු වන ඔහු විසින් Funny Boy (1994) හා Cinnamon Gardens (1998) යන කතා රචනා කරන ලදී.ඒ සඳහා කැනඩා ප්‍රථම නව කතා සම්මානය  ඔහුට හිමිවිණි.

සෙල්වදුරේ දෙමළ හා සිංහල මිශ්‍ර වටපිටාවක හැදී වැඩුනෙකි. 1983 වර්ෂයේදී කොළඹ නගරයේ ඇතිවූ කලකෝලහාලවලින් පසුව ඔහු සිය පවුලේ සමාජිකයින් සමඟ කැනඩාවට සංක්‍රමණය විය. එවිට ඔහුගේ වයස අවුරුදු 19 කි. වර්තමානය වනවිට ඔහු ඔහුගේ කොටස්කරුවා වන ඇන්ඩෲ චැම්පියන් සමඟ ටොරොන්ටෝහි වෙසේ .

වර්ෂ 2003 දී ආසියානු විසිර යාම පිළිබඳ Time Asia හි විශේෂ ගැටළුවක දී "Coming out" නම් වූ වාක්‍ය රචනය තුළ දී සෙල්වදුරේ විසින් 1997 දී ඔහු හා ඔහුගේ සඟයා ශ්‍රී ලංකාව තුළ ගත කළ කාලය තුළ දී අත් විඳින ලද අපහසුතා නැවත සිහිපත් කරන ලදී.

වර්ෂ 2004 දී සෙල්වදුරේ විසින් කෙටි කතා එකතුවක් සංස්කරණය කරන ලදී. (Story – Wallah, Short Fiction from South Asian Writers ) ඒවාට සල්මන් රෂ්ඩි, මොනිකා ඇලි හා හනීෆ් කුරෙයිෂි ගේ හා තවත් බොහෝදෙනෙකුගේ කාර්යයන් ඇතුළත් විය. තරුණ, වැඩිහිටි නවකතාවක් වූ Swimming in the Monsoon Sea ග්‍රන්ථය 2005 දී ඔහු ප්‍රකාශයට පත් කළේය. එම ග්‍රන්ථයට 2006 දී ළමා හා තරුණ සාහිත්‍ය කාණ්ඩය යටතේ ලැම්ඩා සාහිත්‍ය සම්මානය හිමිවිණි. ඔහු TOK ට දායකයෙක් ද වේ. ඒ New Toronto පළමු ග්‍රන්ථය ලිවීමෙනි.

ප්‍රකාශන

 Funny Boy, ටොරොන්ටෝ: මැක්ලෙලන්ඩ් හා ස්ටුවට්, 1994. ISBN 0771079508 (හා අනෙක් අය). හොඳම පිරිමි සමලිංගික නවකතාව සඳහා ලැම්ඩා සාහිත්‍ය සම්මාන හා 1994 සඳහා කැනඩා ප්‍රථම නවකතා සම්මානයේ උළෙලේ දී සම්මාන දිනා ගන්නා ලදී. (සුගතපාල ද සිල්වා විසින් මෙම පොත අමුතු ඉලංදාරියා නමින් සිංහලයට පරිවර්තනය කරන ලදුව සරසවි ප්‍රකාශනයක් ලෙස නිකුත් වී ඇත)
 Cinnamon Gardens, ටොරොන්ටෝ: මැක් ලෙලන්ඩ් හා ස්ටුවට්, 1998. ISBN 0786864737
 Swimming in the Monsoon Sea, 2005. ISBN 0887767354. 2006 ළමා හා තරුණ සාහිත්‍ය කාණ්ඩය යටතේ ලැම්ඩා සාහිත්‍ය සම්මාන.
 Story – Wallah : දකුණු ආසියානු ලේඛකයන් විසින් ලියන ලද කෙටි කතා එකතුවක් වන අතර ෂියාම් සෙල්වදුරේ විසින් සංස්කරණය කරන ලදී. නිව් යෝර්ක් : හෆ්ටන් මිෆ්ලින් Co., 2005. ISBN 0618576800

1965 උපත්

ෂියාම් සෙල්වදුරෙයි


est un film britannique réalisé par Walter Summers et sorti en 1931. Le scénario est inspiré d'une pièce de théâtre du même nom sortie en 1929.

Synopsis

Fiche technique
 Réalisation : Walter Summers
 Scénario : Walter Summers, d'après la pièce de 1929  d'Arnold Ridley et Bernard Merivale
 Photographie : Claude Friese-Greene, Stanley Rodwell, James Wilson
 Production : British International Pictures
 Montage : Walter Stokvis
 Musique : John Reynders
 Distributeur : Wardour Films
 Durée: 77 minutes
 Date de sortie :

Distribution
 Henry Kendall : Vincent Floyd
 Benita Hume : Marion Lee
 Wallace Geoffrey : Michael Marlowe
 Martin Walker : Jim Lancer
 Ursula Jeans : Morella Arlen
 Barbara Gott : Madame Charron
 Charles Farrell : Ponder
 Syd Crossley : Hicks

Notes et références

Liens externes

Film britannique sorti en 1931
Comédie dramatique britannique
Film britannique en noir et blanc
Adaptation d'une pièce de théâtre britannique au cinéma

The Flying Fool (film, 1931)


جوجل دوكس  أو مستندات جوجل هو برنامج معالجة كلمات وجداول ممتدة وعروض تقديمية مجاني يعمل على الوب مُقدم من جوجل. البرنامج يسمح للمستخدمين بإنشاء وتحرير الملفات عبر الإنترنت بالتشارك مع مستخدمين آخرين في نفس الوقت. جوجل دوكس يجمع بين خصائص خدمتي معالجة الكلمات والجداول الممتدة والتي تم دمجهما في منتج واحدة في 10 أكتوبر ، 2006. تم إطلاق منتج ثالث للعروض التقديمية متضمناً تكنولوحيا صُممت من قبل أنظمة تونيك في 17 سبتمبر ، 2007.

التاريخ
نشأ مُحرر مستندات جوجل من ريتلي، وهو معالج نصوص على الويب تم إنشاؤه بواسطة شركة البرمجيات أبستارتل وتم إطلاقه في أغسطس 2005. بدأت كتجربة قام بها المبرمجون سام شيلاس وستيف نيومان وكلوديا كاربنتر، حيث جربوا تقنية أجاكس الجديدة في البرمجة في ذلك الوقت وخاصية "المحتوى القابل للتحرير" الخاصة بلغة توصيف النص الفائق. في 9 مارس 2006، أعلنت جوجل أنها استحوذت على أبستارتل. في يوليو 2009، أسقطت جوجل حالة الاختبار التجريبي من محرر مستندات جوجل. في مارس 2010، استحوذت جوجل على دوكفيرس، وهي شركة تعاون عبر الإنترنت للمستندات. سمح دوكفيرس بتعاون العديد من المستخدمين عبر الإنترنت على مستندات مايكروسوفت وورد، بالإضافة إلى تنسيقات مايكروسوفت أوفيس الأخرى، مثل مايكروسوفت إكسل ومايكروسوفت باوربوينت. تم الإعلان عن التحسينات المستندة إلى دوكفيرس ونشرها في أبريل 2010. في يونيو 2012، استحوذت جوجل على كويك أوفيس، وهي مجموعة إنتاجية مجانية مملوكة لأجهزة الجوال. في أكتوبر 2012، أعادت جوجل تسمية منتجات جوجل درايف وأصبحت مستندات جوجل محرّر مستندات جوجل. في الوقت نفسه، تم إطلاق إصدارات تطبيقات جوجل كروم من جوجل دوكس وجوجل شيت وجوجل سلايدز، والتي قدمت اختصارات للخدمة في صفحة علامة التبويب الجديدة في كروم. في فبراير 2019، أعلنت جوجل عن اقتراحات نحوية في المستندات، لتوسيع التدقيق الإملائي باستخدام تقنيات الترجمة الآلية للمساعدة في اكتشاف الأخطاء النحوية الصعبة. في مارس 2023، قدم جوجل دوكس، جنبًا إلى جنب مع سلايدز وشيت، مظهرًا جديدًا لواجهة المستخدم.

مراجع

وصلات خارجية
 جوجل دوكس
 Official Google Docs Blog on بلوغر
 Tonic Systems web page (with a few details on Google acquisition)
 Some examples of how Google Docs is used

استحداثات 2006
برمجيات 2012
برمجيات جداول ممتدة
برمجيات جوجل
تخزين سحابي
خدمات النسخ الاحتياطي عبر الإنترنت
معالجات كلمات على الإنترنت
مواقع ويب أسست في 2006

مستندات جوجل


Eine Pupusa ist eine Tortilla mit eingebackener Füllung. Es ist das Nationalgericht von El Salvador und auch in anderen Ländern Mittelamerikas verbreitet.

Die Tortilla besteht aus Maismehl, die Füllung meist aus Bohnenmus, Käse oder einer Mischung aus beidem. Varianten können auch mit Fisch, Huhn, Avocado, Wurst oder Käse mit Schweineschwarte gefüllt sein. Pupusas werden meistens mit Curtido, einem eingelegten Krautsalat mit Chili, sowie einer Tomatensoße serviert und typischerweise mit den Fingern gegessen.

Día Nacional de las Pupusas
Seit 2005 ist dem Nationalgericht El Salvadors ein nationaler Feiertag gewidmet, im zugehörigen Gesetzesdekret werden die indigene Herkunft sowie die Popularität des Gerichts als Begründungen aufgeführt. Der "Día Nacional de las Pupusas" findet am zweiten Sonntag im November eines jeden Jahres statt. Das Kulturministerium führt an diesem Tag zahlreiche Veranstaltungen im ganzen Land durch, um den Brauch und die Kultur zu erhalten und den Export zu fördern. Die Aktivitäten reichen sogar so weit, dass landesweite Wettbewerbe veranstaltet werden.

Im November 2012 wurde die bislang größte Pupusa mit einem Durchmesser von 4,25 Metern von 30 Personen in San Salvador hergestellt und in das Guinness-Buch der Rekorde eingetragen. Für die Zubereitung wurden 150 Kilogramm Maismehl, 40 Kilogramm Käse, 22 Kilogramm Schweineschwarte und 22 Kilogramm Bohnen verwendet.

Wirtschaftliche Bedeutung

Trotz der geringen Einzelstückkosten von rund 50 bis 100 Cent (¢) in El Salvador sind die Pupusas ein nicht unbedeutender Bestandteil in der Wirtschaft des Landes. Nach Angaben des Ministeriums für Wirtschaft von El Salvador wurde zwischen 2001 und 2003 ein Umsatz von 22,8 Millionen US-Dollar erzielt. Der Export, alleine in die USA, betrug im Jahr 2005 rund 605 Millionen US-Dollar. In den USA werden die Pupusas für rund zwei US-Dollar pro Stück verkauft.

In Bezug auf die Arbeitsplätze berichtet das Wirtschaftsministerium weiter, dass rund 250.000 Menschen in El Salvador an der Produktion von Pupusas beschäftigt sind.

Weblinks

Einzelnachweise

Essen und Trinken (El Salvador)
Wirtschaft (El Salvador)
Maisgericht

Pupusa