Lucien Eugène Geay, né le 4 janvier 1900 à Malakoff et mort le 26 août 1976 à Nice, est un administrateur colonial français qui fut gouverneur de plusieurs territoires de l'Afrique occidentale française.

Biographie
Lucien Geay commence sa carrière dans l'administration coloniale au Togo et à l'âge précoce de 28 ans assure l'intérim du poste de gouverneur au Dahomey,  du 29 août 1928 au 4 avril 1929. Lucien Geay est longtemps en poste au Cameroun français, où il est au début chef de district à Dschang, puis chef de l'administration régionale. En 1945, il atteint le rang d'administrateur en chef. Du 19 juillet 1947 au 31 décembre 1947, il est gouverneur intérimaire de Mauritanie et, du 24 novembre 1948 au 25 février 1949, il remplace par intérim Jean-François Toby en tant que gouverneur du Niger. Du 22 mars 1950 à octobre 1950, il remplace par intérim Albert Mouragues en tant que gouverneur de la Haute-Volta. Il succède à Camille Bailly le 25 avril 1952 en tant que gouverneur du Sénégal. Ce poste est important car le Sénégal est la colonie la plus ancienne de France et sa capitale, Dakar, est aussi la capitale de toute l'Afrique occidentale française. Geay assure aussi l'intérim à partir du 2 décembre 1953 du Soudan français. Le 19 février 1954, Maxime Jourdain devient le nouveau gouverneur du Sénégal. Geay à partir du 10 février 1954 n'est plus gouverneur intérimaire, mais gouverneur du Soudan français. Le suivant n'est plus gouverneur, mais haut-commissaire, ce qui devient le nouveau titre de ce poste. Il s'agit d'Henri Gipoulon en poste à partir du 3 novembre 1956.

Distinctions

 Gouverneur honoraire de première classe de la France d'Outre-Mer.

Notes et références

Naissance à Malakoff (Hauts-de-Seine)
Naissance en janvier 1900
Administrateur colonial français
Décès en août 1976
Décès à Nice
Décès à 76 ans

Lucien Geay


An Chloris filiformis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Vahl, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jean Louis Marie Poiret. An Chloris filiformis in nahilalakip ha genus nga Chloris, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Chloris

Chloris filiformis


Lepa Mabila Saye est un dessinateur, auteur congolais de bande dessinée, né le , en République démocratique du Congo.

Biographie
Lepa Mabila Saye naît le , en République démocratique du Congo. À partir de 1970, comme dessinateur, il participe au développement du magazine Jeunes pour jeunes.

Œuvres
 1980 : Bakanja le martyr de chez nous
 1983 : Les oreilles ne dépassent jamais la tête
 1983 : Un croco à Luozi (un scénario de Zamenga Batukezanga)
 1984 : Bakhita
 1986 : Les belles aux dents taillées et autres contes (avec Charles Djungu Simba Kamatenda)
 1986 : Kipenda roho, le demon-vampire et autres contes (avec Charles Djungu-Simba)
 2005 : Nyota, la fille du soleil (avec Emmanuel Kalombo)
 2007 : L'oiseau qui fait pleurer (avec Nzuji Madiya)

Notes et références

Liens externes

Auteur congolais de bande dessinée
Dessinateur congolais (RDC)

Lepa Mabila Saye


Kanal 7, 24 Temmuz 1994 tarihinde kurulan Kanal 7 Medya Grubu bünyesinde merkez stüdyoları Bayrampaşa'da olan İslami ve dinî içerikli yayınları, aile dizileri, gezi ve yemek programlarıyla ön plana çıkan ulusal televizyon kanalıdır. Günümüzde Kanal 7 Televizyonu'nun Yönetim Kurulu Başkanı Zekeriya Karaman, Genel Yayın Yönetmeni Zahid Akman'dır.

Kanal 7 Logoları

Tarihi
Kanal 7 televizyonu, 27 Temmuz 1994'te dönemin belediye başkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından 8 iş ortağıyla beraber RTÜK kanunuyla kapatılan eski Büyükşehir Radyo Televizyonunun frekansı üzerinden Sarıyer'deki binasında yayın hayatına başladı. Kanal 7 ilk logosunu 27 Temmuz 1994 tarihinden Eylül 1999'a kadar kullanmış, ikinci logosunu da Eylül 1999'dan 30 Eylül 2002 tarihine kadar kullanmış ve üçüncü logosunu da 30 Eylül 2002 tarihinden beri kullanmaktadır.

Kanal 7'nin saat 18:00'da başlayan haber bülteni Kanal 7 Haber'i hafta içi Tümer Doğru sunmaktadır. 2022 yılına kadar Hafta Sonu Haberlerini Hülya Seloni sunmaktaydı. Hülya Seloni kanaldan ayrıldıktan sonra hafta sonu haber bültenlerini genellikle Merve Amaç sunmaktadır.

Kanal 7'nin ana haber bültenini geçmiş yıllarda Ahmet Hakan Coşkun ve Erhan Çelik gibi isimler sunmuştur. Bir Kanal 7 klasiği olan İskele Sancak programı uzun yıllar kanalda yayınlanmıştır. Yine Kanal 7'nin önemli programlarından olan Başkent Kulisi isimli haber ve sohbet programını kanalın Ankara temsilcisi Mehmet Acet sunmaktadır.

Kanalın uzun soluklu yardım programı olan Deniz Feneri uzun yıllar Uğur Arslan'ın sunumuyla Kanal 7'de yayınlanmıştır.

Kanal 7'nin Yönetim Kurulu Başkanı Zekeriya Karaman'dır.

Kanal 7, 19 Aralık 2014'ten itibaren 16:9 geniş ekran formatına geçmiştir.

Kanal 7 Avrupa
9 Kasım 2009 tarihinde Kanal 7'nin Avrupa'da yaşayan Türkler'e yönelik yayın yapması için açılmıştır. Daha önce Kanal 7 int adıyla yayın yapmıştır. 23 Ağustos 2020'de HD yayına geçmiştir.
Kanal Türksat 3A uydusu üzerinden 12685 V 30000 2/3 frekansından izlenebilmektedir.

Kanal 7 HD
Kanal 7 HD, 18 Eylül 2014'te kurulan, Kanal 7 ile eş zamanlı yayın yapan Kanal 7'nin yüksek çözünürlüklü kanalıdır.

18 Eylül 2014 tarihinde Türksat 4A uydusunun devreye girmesiyle birlikte Kanal 7 HD, Türksat 4A 12103 H 8333 2/3 frekansından, Turkcell TV+ 34. kanaldan, D-Smart 27. kanaldan, Digiturk 34. kanaldan, Türksat TKGS 7. kanaldan, KabloTV 27. kanaldan ve tivibu 28. kanaldan izlenebilmektedir. 2020 yılında logodaki HD ibaresi kaldırılmıştır.

Günümüzde yayınlanan programlar

Günlük dizi
 2020-: Emanet (Hafta sonu 19.00)
 2022-: Kan Çiçekleri (Hafta içi her gün 16.30)
 2022-: Esaret (Hafta içi her gün 19.00)
 2023-: Yalancı Yarim(Hafta içi her gün 14.40)
 2023-: Mutlu Ol (Hafta içi her gün 21.20)

 Dinî program
 Hayat Dersleri (Cevat Akşit) Necmettin Nursaçan ile Cuma Sohbetleri Necmettin Nursaçan ile Haftasonu Sohbetleri Mustafa Karataş ile Muhabbet Kapısı Yaşam-Aktüel
 Özlem Tunca ile Dünyayı Geziyorum Yasin Esirgenç ile Dünyanın Tadı Kürşat ile Gündüz Gece Bahar Kapıda Dr. Feridun Kunak'la Evlerinize Sağlık Merhaba Hayat (Sağlık Programı) Haber
 Kanal 7'de Sabah Kanal 7 Haber Saati Hafta Sonu Haberleri Kanal 7'de Sabah - Hafta Sonu Başkent Kulisi - Hafta Sonu Diğer tüm Hindistan dizileri
 Bir Garip Aşk
 Benimsin
 Sensiz Olmaz
 Yalancı Bahar
 Zor Sevda
 İki Yabancı
 Tatlı Bela
 Kördüğüm
 Ah Kalbim
 İkimizin Yerine
 Bıçak Sırtı
 Aşk Bir Rüya
 Masum
 Güz Masalı
 Yaralı Kalbim
 Sev Yeter
 Can Yoldaşım
 Kara Sevdam
 Düşman Başına
 Benimle Kal
 Aşk Yakar
 Baş Tacım
 Candan Öte

 Şuan yayınlanan Pakistan dizileri
  Mutlu Ol (Hafta içi)

 Şuan yayınlanan Hindistan dizileri

 Diğer tüm Pakistan dizileri
 Kardelen
 Kader İsterse
 Seni Kalbime Yazmışlar
 Yalnız Beni Sev

 Kanal 7 Haber

Haber Saati sunucularıKanal 7 Haber Saati'''i sırasıyla hafta içleri;
 Ahmet Hakan (1994-2005)
 Erhan Çelik (2005-2013)
 Tümer Doğru (2013-günümüz)

Kaynakça

Dış bağlantılar

Türkçe televizyon kanalları
Kanal 7
Yimpaş Holding
Türkiye'deki İslami televizyon kanalları
İslami medya
Türkiye'deki genel kanallar
1994'te kurulan televizyon kanalları ve istasyonları
Türkiye'deki dizi kanalları

Kanal 7


عمر والتشيع ثنائية القطيعة والمشاركة هو كتاب أثار جدل في الأوساط الدينية، مؤلفه هو الكاتب والمفكر العراقي حسن العلوي يتحدث هذا الكتاب بشكل أساس عن عمر بن الخطاب.

نبذة عن الكتاب
نشر هذا الكتاب لأول مرة في جريدة الصباح العراقية على شكل حلقات وبعد ذلك في عام 2007 نشر على شكل كتاب كامل، وقام حسن العلوي بكتابة هذا الكتاب وهو في دمشق وأهداه إلى روح عثمان العبيدي، والكتاب يحوي على بابين وأكثر من 320 صفحة.

أبواب الكتاب
يتكون الكتاب من بابين هما:

الباب الأول
كونية عمر- البرية-والدولة-والرعية تحدث هذا الباب عن حياة عمر قبل وبعد الإسلام ووصف مظهره العام، وتحدث عن طريقة إسلامه وكيف أنشأ دولته التي أسماها الكاتب بدولة المشروع المحمدي، وتحدث عن سياسته مثل سياسة التعيينات وسياسة العطاء وكيف كان يستفيد من الخبرات في إدارة الدولة وكيف كان يلزم الولاة بكشف أموالهم وقال أن دولة عمر كان يعمها السلم الأهلي والاستقرار الاقتصادي عدا عام الرمادة الذي تدهورت فيه الأوضاع الاقتصادية في الحجاز.

ولعل أهم مافي هذا الباب حديثه عن علاقة عمر بعلي ابن ابي طالب حيث قال أن علاقتهما كانت على أفضل ما يكون وكان علي يشترك مع عمر في صناعة القرار.

الباب الثاني
عمر في المنظور الشيعي فقه القطيعة وفقهاء المثالب وهذا الباب أثار جدلاً كبيراً حيث انتقد بشدة بعض المرويات التاريخية التي تبغض عمر واستعرض عدد من المؤلفين الذين قال أنهم أساؤوا لعمر وانتقدهم بشدة، وتحدث عن الكثير من الكتاب والمؤلفين الشيعة الذين انتصروا لعمر أمثال علي الوردي وهاشم معروف الحسني وصنف ما يكتبوه في خانة التنوبر الشيعي و التشيع العلوي.

كما تحدث الكاتب أيضاً عن صفات أخيه هادي العلوي التي قال أنها تقترب من صفات عمر في الزهد ووصفه بأنه ماركسي وعلماني ونموذجه عمري.

آراء المنتقدين
انتقد الكثيرون هذا الكتاب واعتبره البعض يسيء إلى المذهب الشيعي لأنه انتقد بعض كبار المؤلفين الشيعة أمثال كاظم القزويني و مرتضى العسكري.

آراء المؤيدين
أيد الكثيرون هذا الكتاب, خصوصا في الوسط السني واعتبروا حسن العلوي كاتباً معتدلاً.

عمر بن الخطاب
كتب 2007
كتب نقد الشيعة

عمر والتشيع


Çokak, Kahramanmaraş ilinin Andırın ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1563 yılı kayıtlarında Çokrak adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Adana'nın Kadirli ilçesine bağlıyken, 23 Ocak 1929'da Maraş'ın Andırın ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Kahramanmaraş il merkezine 102 km, Andırın ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Andırın'ın mahalleleri

Çokak, Andırın


Nancy Nebil Ajram (, d. 16 Mayıs 1983, Beyrut), Lübnanlı şarkıcı ve iş insanı.

Beyrut'un El-Eşrefiye mahallesinde Hristiyan bir ailede doğdu. Babasının desteğiyle çocukken sahne almaya başladı ve küçük yaşlarda birçok televizyon programında yer aldı. Ajram, 15 yaşına geldiğinde EMI ile bir kayıt sözleşmesi imzaladı ve ilk stüdyo albümü Mihtagalak'ı (1998) çıkardı. Yasal yaşın altında olmasına rağmen, Ajram istisnai olarak Lübnan'daki Profesyonel Sanatçılar Sendikasına kabul edildi. Ertesi yıl ikinci albümü Sheel Oyoonak Anni'yi (2001) çıkardı.

Ünlü Lübnanlı yapımcı Jiji Lamara ile yaptığı iş birliğinin başlamasıyla birlikte kariyerinde büyük bir atılım oldu. Tartışmalı hit single'ı "Akhasmak Ah" ve üçüncü stüdyo albümü Ya Salam'ı (2003) yaptığı yeni müzik tarzıyla beraber iddialı yeni bir imajla  yayınladı. Ajram'ın dördüncü albümü Ah W Noss (2004) başka bir ticari başarıydı ve listelerde en üst sıralarda yer alan single'lar "Ah W Noss", "Lawn Ouyounak", "Oul Tani Keda" ve "Inta Eyh" ü ortaya çıkardı ve Orta Doğu'da bir pop ikonu oldu. Ajram, 2007 yılında çocuklara özel albümü Shakhbat Shakhabit'i çıkardı ve o dönemde çocuklar için en önemli ve başarılı albüm oldu. Altıncı albümü Betfakkar Fi Eih (2008), ticari olarak başarılı Mısır hitleriyle beraber "Betfakkar Fi Eih", "Min Dally Nseek" ve single "Mashi Haddi" de dahil olmak üzere yedi single üretti. Dünyanın en çok satan Orta Doğulu sanatçısı olarak ilk Dünya Müziği Ödülü'nü kazandı ve bugüne kadar Arap dünyasındaki gelmiş geçmiş en genç World Music Award kazananı oldu.

2007 yılı itibarıyla dünya çapında 30 milyonun üzerinde albüm satan Ajram, Orta Doğu müziğinin en çok satan sanatçılarından biridir. 2010'da, on yılın (2000-2009) en çok satan Orta Doğulu kadın şarkıcısı ilan edildi. Ajram, kariyeri boyunca bugüne kadar on bir stüdyo albümü (ikisi çocuklara adanmış olmak üzere) ve "Yay", "Ya Tabtab", "Moegaba", "Ehsas Jdeed", "Ibn El Giran", "Fi Hagat "," Ya Kether "," Ma Tegi Hena "ve" Badna Nwalee El Jaw "gibi çok sayıda liste başı olmuş şarkı yayınladı. Ajram, Arap dünyasında Coca-Cola'nın ilk ve tek kadın yüzü olmuştur. Ajram, Arap Ticaretindeki En Güçlü Araplar listesinde birkaç kez yer aldı ve benzer şekilde Newsweek tarafından en etkili Araplardan biri olarak seçildi.

Ajram, 2013'ten beri MBC'nin realite yetenek şovu Arab Idol'da jürilik yapıyor. Ayrıca 2016 yılında The Voice Kids Arabia'da koçluk yapıyor.

Biyografi

1983-2001: Erken yaşam ve kariyer başlangıcı
Nancy Ajram, 16 Mayıs 1983'te Lübnan'ın Beyrut ilçesinin Achrafieh semtinde Hristiyan bir ailede dünyaya geldi. Ajram, şarkıcılık yolculuğuna büyükannesiyle eski klasik şarkıları söyleyerek başladığında sadece sekiz yaşındaydı. TL ve LBC olmak üzere iki yerel televizyon kanalında çocuk yarışmalarında başarılı bir şekilde yer aldı. 1995'te, on iki yaşındayken Ajram, yeni solo müzik yetenekleri bulan Lübnan realite televizyon yarışması Future TV'de Noujoum Al-Moustakbal ( Geleceğin Yıldızları) adlı bir varyete şovunda yer aldı. Ajram, Ümmü Gülsüm'ün şarkısını söyleyerek Tarab kategorisinde altın madalya kazandı. Ajram, ünlü Lübnanlı müzisyenlerden müzik eğitimi aldı ve 18 yaşından küçük olmasına rağmen, Lübnan'daki profesyonel sanatçılar sendikası onu üye olarak kabul etti. 13 yaşında ilk single'larını çıkardı. İlki, Antoine Harfouch tarafından yazılan ve Abdo Mounzer tarafından bestelenen "Hobbak Allam Albi El Gheere" idi. İkincisi "Oulha Kelma Ala Shani" idi. Ajram, 15 yaşında ilk albümü Mihtagalak'ı ve ardından üç yıl sonra Sheel Oyoonak Anni'yi çıkardı.

2002-2004: Yükseliş ve yeni imaj
2002 yılının başlarında Ajram ünlü Lübnanlı yapımcı  Jiji Lamara ile bir sözleşme imzaladı. Müzik tarzını ve imajını uslu kızdan uzaklaştıran üçüncü stüdyo albümüne hazırlık için birlikte çalışmaya başladılar.  Ajram'ın çığır açan single'ı "Akhasmak Ah" Aralık ayında yayınlandı. Müzik videosu tartışma yarattı; eski Arap filmlerini anımsatan, klipte müşterileriyle dans edip flört eden bir kafe sahibini oynadı. Çeşitli haber yayınlarından eleştiri aldı ve cinsel içeriği nedeniyle birkaç Arap televizyonunda yasaklanması istendi. Ancak 2003'ün başlarında, Ajram single'ın başarısı ve en çok satan üçüncü stüdyo albümü Ya Salam'ın piyasaya sürülmesiyle tekrar ün kazandı.

Dördüncü albümü Ah W Noss, 14 Nisan 2004'te yayınlandı ve Ajram'ın kariyerinde de önemli bir dönüm noktası oldu. Ah W Noss'un elde ettiği muazzam başarı, Ajram'ın Arap müzik endüstrisindeki bir A-List yıldızı olarak konumunu sağlamlaştırdı. Ajram daha sonra, kendisini geleneksel bir Lübnan düğününde gelin olarak tasvir eden "Lawn Ouyounak" a klip çekti. Albümün yayınlanmasının ardından Ajram, Coca-Cola'nın Orta Doğu ve Kuzey Afrika bölgesinde yüzü oldu. İlk reklamını hit şarkısı "Oul Tani Keda?" eşliğinde Uluslararası İtalyan yönetmen Luca Tomassini yönetmenliğinde çekti. Albümün 4. hit single'ı "Inta Eyh?" (Kimsin Sen?), Samir Sfeir'in bestelediği bir besteydi. Nadine Labaki yönetmenliğinde, Ajram kocasının kendisini aldattığını gören ancak ilişkilerini kurtarmak için bu durumu işkence içinde saklayan bir eşi oynadı. Müzik videosu muazzam olumlu eleştiriler aldı ve Ajram büyük övgü aldı. Faten Hamama gibi önde gelen Mısırlı aktörler ve yönetmenler Ajram'ın oyunculuk yeteneğini övdü ve Ajram için film teklifleri ikiye katlandı.

2005-2007: Ya Tabtab...Wa Dallaa ve Shakhbat Shakhabit
Beşinci albümü Ya Tabtab ... Wa Dallaa, 21 Şubat 2006'da yayınlandı. Ya Tabtab, yayınlanan altı müzik videosu, sekiz radyo hiti ve reklamlarda kullanılan beş şarkıyla Ajram'ın en iyi albümü olarak kabul edildi. Ya Tabtab'ın müzik videosu, Ajram'ın Nadine Labaki ile yaptığı son iş birliği oldu. Ajram daha sonra Coca-Cola hiti "Moegaba"  videosunun yanı sıra yeni imzaladığı Damas Mücevherlik sözleşmesi için "Farfasha" setinin reklamını yapan bir video ve reklam yayınladı. Reklamda kullanılan şarkı, albüm çıkmadan önce tanıtımı yapılan "Ana Yallı" (O... Benim) idi. Ajram, daha sonra Lübnanlı ünlü yönetmen Said El Marouk ile işbirliği yaparak, albümün en başarılı şarkısı olarak kabul edilen "Ehsas Jdeed" (Yeni Bir Duygu) 'e klip çekti.  Klipte sağır ve dilsiz bir adama aşık olan zengin bir kadının hikâyesi anlatıldı. 2007'de daha sonra Ajram, yeni teklisi "El Donia Helwa" yı (Hayat Güzel) Coca-Cola Side of Life reklamıyla beraber yayınladı ve çocuklara yönelik Shakhbat Shakhabit adlı bir albüm çıkardı. Ajram'ın yedinci reklamı olan "El Donia Helwa", onun tarzını ve Coca-Cola'yı renkler, mutluluk ve müzikle temsil eden en başarılı reklamlarından biri olarak kabul edildi ve bu, onu single'ı içeren bir Live albüm çıkarmaya yönlendirdi.

Ajram'ın tamamen çocuklara adanmış ilk albümü, çocuklara iyi değerleri ve ahlakı öğretmeyi amaçlayan çeşitli şarkılar içeriyordu. Müzik videosu, Said El Marouk ile ikinci işbirliğiydi ve albümünden en başarılıları "Shakhbat Shakhabit" ve "Shater Shater" olmak üzere dört şarkı içeriyordu. Ajram, bu şarkıları çocuklar için çeşitli bağış toplama etkinliklerinde ve çocuk TV kanalı MBC3 ve çocuk eğlence programı "Star Zghar" gibi diğer çocuk etkinliklerinde seslendirdi. Daha sonra Fadi Haddad ile birlikte dünya barışından bahseden "Risala Lil Aalam" (Dünyaya Mesaj) adlı şarkının videosunu çekti. Video, Lübnan Cumhurbaşkanı General Michel Süleyman'ın seçildiği gün olan 25 Mayıs 2008'de, Kasım ayından bu yana süren bir çıkmaza son vererek yayınlandı. Bu, tüm dünyadaki çocukların acılarını ve onlar için daha renkli ve mutlu bir dünya ortaya çıkarma ihtiyacını ima eden tamamen grafiksel bir dünyaya sahip olan Ajram'ın ilk videosuydu.

2008-2010: Betfakkar Fi Eih, WMA, FIFA Dünya Kupası ve Nancy 7
Şubat ve Mart 2008'de Ajram, uzun zamandır beklenen albümünden yepyeni bir hit içeren üç Coca-Cola reklamı yayınladı. Meen Ghairy Ana adlı Single anında hit oldu ve albümün yayınlanmasından 5 ay önce oldukça başarılı bir promosyona neden oldu.  Ajram, altıncı stüdyo albümünü 30 Temmuz 2008'de birkaç gecikmeden sonra yayınladı. Uzun zamandır beklenen bu geri dönüş albümü, olgunlaşmış vokal yeteneklerini daha önce hiç olmadığı kadar sunan tarzıyla  hayranları için sürpriz oldu. Ajram'ın altıncı albümü Betfakkar Fi Eih, kariyerindeki ilk Dünya Müzik Ödülü'nü kazanmasıyla bugüne kadarki en başarılı albümlerinden biri olarak kabul ediliyor.  Albüm genel olarak dans, beat, pop, drama, romantizm, Tarab ve klasikler gibi birçok farklı tarzın geniş bir karışımını içeriyordu.  "Betfakkar Fi Eih" müzik videosu karışık görüşlere sahip olsa da, ikinci klibi "Min Dally Nseek" çok daha fazla kabul gördü ve Melody Hits'te art arda yedi hafta boyunca 1 numaraya yükseldi. Ajram, evliliğinden yaklaşık iki ay sonra 9 Kasım 2008'de en çok satan albümü Betfakkar Fi Eih ile ilk Dünya Müzik Ödülü'nü kazandı. Ajram kısa konuşmasında ebeveynlerine, Jiji Lamara'ya, hayranlarına, albüm yapımcılarına ve kocasına teşekkür ederek "2008 harika bir yıl oldu - başarılı bir albüm, düğünüm ve şimdi bir Dünya Müzik Ödülü, daha ne isteyebilirim?" dedi. "Ehsas Jdeed" i yaratan aynı müzikal üçlü, Leila Kanaan ile yüksek bütçeyle klibi de çekilen "Lamset Eed" adlı radyo hitlerinden birini yaptı ve şarkı ve müzik videosu aylarca listelerde zirvede kaldı. Bu albümle Ajram, Sony Ericsson ile anlaşma imzaladı, Ajram'ın imzasını taşıyan özel bir w595 telefon piyasaya sürüldü ve ticari şarkı olarak "Wana Ben Ideik" seçildi.

28 Eylül 2009'da The Oprah Winfrey Show,  dünyanın dört bir yanındaki en ünlülerden bahseden "Dünyada Şöhret" başlıklı bir bölüm yayınladı. Ortadoğu bölgesini ve Arap dünyasını temsil eden Ajram, gösteride yer alan bir raporda yer aldı ve Oprah tarafından "Ortadoğu'nun Britney Spears'ı" olarak tanımlandı.

2010 yazında Ajram, Coca-Cola Orta Doğu tarafından uluslararası hiti ve 2010 FIFA Dünya Kupası şarkısı "Wavin 'Flag" şarkısını K'naan ile birlikte söyledi. Hem video hem de şarkı FIFA sezonunda yoğun bir şekilde yayınlandı ve şarkının bir kısmı özellikle maçları Arap dünyasına özel olarak yayınlayan Al Jazeera kanalındaki reklam molalarında çalındı. Bir ay sonra Ajram, Lactalis ile yeni imzaladığı sözleşmesinin reklamını çekti ve Lactel yoğurdunun reklamını yaptı.

30 Ağustos'ta Ajram'ın resmi Facebook sayfası, Ajram'ın bir sonraki single'ı "Fi Hagat" ın müzik videosunun 16 saniyelik bir önizlemesini yayınladı. Daha sonra, videoyu Nadine Labaki'nin yönettiği ve 4 yıllık arasının ardından müzik videosu yönetmenliğine geri dönüş yaptığı açıklandı. Video aynı zamanda Ajram ve Labaki arasında 2006'nın "Ya Tabtab" tan bu yana yapılan ilk işbirliğidir. Tam müzik videosu 6 Eylül 2010 tarihinde saat 20: 00'de Arabica TV ve MTV Lübnan'da, yedinci  stüdyo albümü Nancy 7 ile aynı gün prömiyerini yaptı. Ocak 2011 itibarıyla Ajram, internette ilk ve en çok izlenen Arapça müzik videosunun sahibi oldu.

2011-2014:  Super Nancy,  Arab Idol  ve  Nancy 8
Nissan, Ağustos 2011'de Orta Doğu ve Kuzey Afrika'daki resmi büyükelçi olarak Ajram'ı seçti. 7 Eylül'de Ajram tamamen yeni 2012 Nissan Micra'yı Lübnan'da özel bir basın toplantısında tanıttı. 6 Ocak 2012'de Ajram'ın 2011'de Nancy 7 albüm satışlarıyla Dünyanın En Çok Satan Orta Doğulu Sanatçısı olarak ikinci Dünya Müziği Ödülü'nü kazandığı resmi olarak açıklandı.

13 Eylül 2012'de Ajram, çocuklara adanmış ikinci albümü Super Nancy'yi "Ya Banat" ile çıkardı. Ayın sonunda Anlene, Ajram'ı süt markası için yeni bölgesel Elçisi olarak atadı. Reklam filmi Lübnan doğumlu Amerikalı yönetmen Oliver Ojeil ile Beyrut'ta Ağustos ayında çekildi. 20 Ekim'de Dubai'de düzenlenen basın toplantısında Ajram, Orta Doğu'daki kadınlar arasında osteoporoz ve kemik sağlığı konusunda farkındalığın artmasına yardımcı olacağını belirtti. Bir ay sonra, Ajram'ın popüler yetenek gösterisi Arab Idol'ün ikinci sezonuna, Lübnanlı şarkıcı Ragheb Alama, Emirlik şarkıcı Ahlam ve Mısırlı plak yapımcısı Hassan El Shafei'yle beraber jüri olarak katıldığı resmi olarak duyuruldu. Birçok gecikmeden sonra, Ajram nihayet 21 Mart 2014'te sekizinci tam uzunlukta stüdyo albümü Nancy 8'i çıkardı. Albümün ilk single'ı "Ma Tegi Hena", Ajram'ın çığır açan hit single'ı "Akhasmak Ah" ile karşılaştırıldı ve müzik eleştirmenleri tarafından çok beğenildi. İki ay sonra Ajram, 27 Mayıs 2014'te Monako Monte Carlo'da en çok satan Orta Doğu sanatçısı olarak üçüncü Dünya Müzik Ödülü'nü aldı.

Eylül 2014'te Ajram, Arab Idol'ün üçüncü sezonuna jüri olarak geri döndü. Bir ay sonra,  Huawei, Ajram'ı Dubai'deki Ascend Mate 7 akıllı telefonunun lansmanında Orta Doğu ve Kuzey Afrika Marka Elçisi olarak ilan etti. Bir gün önce, Ajram'ın resmi Facebook sayfasında yayınlanan TV reklamında, Lübnanlı yönetmen Said El Marouk ile birlikte çektiği reklam yeni albümündeki şarkısı "Nam Bi Albi" ile beraber yer aldı. 48 saat sonra TVC 1 Milyon görüntülemeye ulaştı.

2015 – Günümüz:  O Ses Çocuklar  ve  Nancy 9 (Hassa Beek)
Temmuz 2015'te Ajram, Kathem Al-Saher ve Tamer Hosny ile birlikte çok beğenilen TV programı The Voice Kids'in ilk sezonunda jüri üyesi  oldu. Home Center 20. yıldönümünde Ajram'ı marka elçisi yaptı.

Ajram'ın dokuzuncu stüdyo albümü üzerinde çalışmaya başlamasından bir yıl sonra, 15 Kasım 2015'te tekli "Maakoul El Gharam" yayınlandı ve 12 saatte yeni bir rekor kırarak Anghami'de 1 numaraya yükseldi.  Ajram, dördüncü sezonda diğer jüri üyeleri Wael Kfoury, Ahlam ve Hassan El Shafei ile birlikte Arab Idol'da jüri olarak döndü; dördüncü sezon 4 Kasım 2016'da gösterime girdi.

Ajram, 21 Nisan 2017'de dokuzuncu stüdyo albümü Nancy 9'i In2Musica aracılığıyla yayınladı. Albüm HitMarker'in En Çok Satan Albümler Listesi'nde bir numaraya yükseldi ve yayınlanmasından bu yana aralıksız 16 hafta boyunca zirvede kaldı.

2018'de Ajram, resmi olmayan bir YouTube kanalında "Ya Banat" şarkısıyla YouTube'da 100 milyon izlenmeyi aşan ilk Lübnanlı şarkıcı oldu. Eylül 2018'de "Badna Nwalee El Jaw" adlı single'ı önce Anghami'de ve ardından resmi YouTube kanalında yayınladı.

Kişisel yaşam
Ajram, kliniğini sık sık ziyaret ettiği Lübnanlı tanınmış diş hekimi Fadi El Hachem ile 2005 yılında ilişki yaşamaya başladı ve Tunus gezisi sırasında birlikte fotoğraflanıncaya kadar mahremiyetini korumayı başardı. Üç yıllık bir ilişkinin ardından çift, 1 Eylül 2008'de Kıbrıs'ta yakın akrabaları ve arkadaşları arasında samimi bir törenle evlendi. 26. doğum günü olan 16 Mayıs 2009'da Mila adındaki ilk çocuğunu doğurdu.  Ajram aynı gün kızı için "Ya Rabi Tekbar Mila" adlı bir şarkı yayınladı. 23 Nisan 2011'de ikinci kızı Ella'yı doğurdu ve aynı gün kızı için "Hadri Laabek" adlı bir şarkı çıkardı. 30 Ocak 2019'da üçüncü kızı Lya'yı doğurdu. Dört gün sonra Ajram, onun için "Lya" adlı bir şarkı yayınladı.

Ajram, sosyal medyada en çok takip edilen Arap ünlüler arasında yer alıyor.

Tartışmalar
Ajram yıllar içinde yaptırtığı estetikler ve geçirdiği fiziksel değişimlerle tartışma konusu oldu.

İzinsiz giriş olayı
5 Ocak 2020'nin erken saatlerinde, Mohamed Hassan Moussa adlı Suriye asıllı silahlı bir kişi, Ajram ve kocası Fadi El Hachem'in villasına girdi. Ancak Moussa, El Hachem tarafından vurularak öldürüldü. Lübnanlı savcı Ghada Aoun daha sonra El Hachem için tutuklama emri çıkardı ve olayla ilgili soruşturmalar başladı. Ajram, sağ bacağında küçük bir sakatlık geçirdi. 7 Ocak'ta El Hachem, soruşturmalar sonuçlanana kadar yurtdışına seyahat etmesinin engellenmesi şartıyla hapishaneden çıktı. Ajram, kocasının "hırsıza tepkisinin yaklaşık 6 ila 7 dakika süren yoğun tehditten sonra" olduğunu söyledi.

Daha sonra izinsiz giren kişinin, korumaların varlığına rağmen villaya girmeden birkaç saat önce dışarıda maskeli bir şekilde beklerken görüldüğü tespit edildi. Çocukların odasına girmeden önce El Hachem'e silah doğrulttu ve El Hachem meşru müdafaa yaptığını ve izinsiz giren kişiyi vurup öldürdüğünü söyledi. Adli tıp patoloji raporuna göre, Al-Moussa 17 kez vuruldu: bir sağ ön kol, iki sol omuz, bir sol koltuk altına, göğsüne üç, karnına iki, arkadan yedi ve sol uylukta bir atış. Bu sırada Ajram,  banyoda saklanıyor ve babasına ulaşmaya çalışıyordu.

Diskografi

Albümleri
 1998 - Mihtagalak
 2001 - Sheel Oyoonak Anni
 2003 - Ya Salam
 2004 - Ah W Noss
 2006 - Ya Tabtab Wa Dalla
 2007 - Shakhbet Shakhabeet
 2009 - Betfakar Fi Eih
 2010 - Nancy 7
 2012 - Super Nancy
 2014 - Nancy 8
 2017 - Nancy 9 (Hassa Beek)
 2021 - Nancy 10

Videografi

Mihtagalak

 Mihtagalak

Sheel Oyoonak Anni

 Sheel Oyoonak Anni

Ya Salam

 Akhasmak Ah
 Yay (Sehr Oyoono)
 Ya Salam

Ah W Noss

 Ah We Noss
 Lawn Oyounak
 Oul Tany Keda
 Enta Eih

Ya Tabtab Wa Dalla

 Ya Tabtab Wa Dalla
 Moegaba
 Ana Yalli Bahebbak
 Ehsas Jdeed
 Elli Kan

Shakhbet Shakhabeet
 3 Şarkı 1 Klip: Shakhbet Shakhabeet/Katkouta/Shater

Betfakar Fi Eih
 Betfakar Fi Eih
 Mien Delli Nesiyk
 Mashi Haddi
 Ebn El Geran
 Lamset Eid

Nancy 7
 Fe Hagat
 Shiekh El Shabab
 Ya Kather
 Emta Hashofak

Super Nancy
 Super Nancy

Nancy 8
 Ma Tegi Hena
 Mouch Far'a Ktir
 Ma Awedak
 Yalla
 W Bkoun Jayi Wadeak
 Men El Yawm

Nancy 9 (Hassa Beek)
 Hassa Beek
 W Maak
 El Hob Zay El Watar

Nancy 10
 Salamat
 Miyye W Khamsin
 Ma Te'tezer
 Aala Shanak

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmi sitesi

Yaşayan insanlar
1983 doğumlular
Beyrut doğumlular
Lübnanlı Hristiyanlar
Arap Hristiyanlar
Lübnanlı kadın şarkıcılar
Lübnanlı pop şarkıcıları
Dünya Müzik Ödülü sahipleri
21. yüzyıl kadın şarkıcıları

Nancy Ajram


Fakih Usman (também Faqih Usman; [fakɪh ʊsˈman]; 2 de março de 1904 – 3 de outubro de 1968) foi um líder islâmico indonésio e político do Partido Masyumi. Serviu duas vezes como Ministro de Assuntos Religiosos nos governos de Abdul Halim e Wilopo de janeiro a setembro de 1950, e depois novamente de 1952 a 1953. Nos seus primeiros anos, Fakih foi criticado por muçulmanos conservadores pelo seu envolvimento com a organização modernista islâmica Muhammadiyah, embora seja lembrado com carinho pelo grupo. Filho de um comerciante e da sua esposa em Gresik, nas Índias Orientais Holandesas, Fakih estudou com o seu pai e numa série de pesantren (internatos islâmicos) até à década de 1920.

Em 1925, envolveu-se com a Muhammadiyah, subindo rapidamente na liderança até se tornar, em 1938, no chefe da filial de Surabaya. Ele também foi ativo na política local, em 1937, tornando-se no tesoureiro da Assembleia Islâmica da Indonésia. Continuou envolvido na política e em grupos islâmicos durante a ocupação japonesa e a revolução nacional que se seguiu. Após o fim da guerra, foi nomeado Ministro dos Assuntos Religiosos. Como ministro, supervisionou a reforma educacional e institucional, crescendo em destaque dentro da Muhammadiyah. Também serviu como vice-presidente da organização sob vários líderes diferentes antes de ser escolhido como presidente no final de 1968, e viria a falecer vários dias depois.

Início de vida
Fakih Usman nasceu a 2 de março de 1904, em Gresik, Java Oriental, nas então Índias Orientais Holandesas. O seu pai, Usman Iskandar, era um comerciante de madeira, e a sua mãe, dona de casa, era filha de um ulama (estudioso do Islão). O casal, que tinha recursos modestos, teve outros quatro filhos, e a falta de origem nobre da família significava que as crianças não eram elegíveis para receber educação em escolas geridas pelos holandeses. Em vez disso, Fakih estudou o Islão desde tenra idade, recebendo muito da sua instrução do seu pai. Aos dez anos, Fakih começou a estudar num pesantren (internato islâmico) em Gresik, terminando os estudos quatro anos depois. Em 1919 continuou os seus estudos em vários pesantren fora da cidade, incluindo alguns na zona rural de Gresik e nas proximidades de Bungah.

Início de carreira
O pai de Fakih ajudou-o a tornar-se um comerciante, embora Fakih continuasse a estudar de forma independente. Quando a organização islâmica modernista Muhammadiyah abriu uma filial em Gresik em 1922, Fakih foi um dos primeiros a aderir. Extremamente activo no grupo, ele tornou-se no líder da filial de Gresik em três anos e, sob a sua liderança, o grupo foi formalmente reconhecido pela administração central da Muhammadiyah. Através do seu trabalho com a Muhammadiyah em Gresik, Fakih tornou-se mais conhecido. Mais tarde mudou-se para a filial em Surabaya, uma cidade muito maior, onde, em 1929, foi escolhido para fazer parte do conselho municipal.

Ele também manteve-se activo no comércio, administrando uma loja de comércio de materiais de construção e construção naval. Durante este período, serviu na câmara de comércio local. De 1932 a 1936 Fakih foi membro do conselho regional da Muhammadiyah, servindo simultaneamente como editor da revista oficial da organização, Bintang Islam, e no Comité de Assuntos Jurídicos. À medida que se tornou mais activo, Fakih começou a viajar regularmente de Surabaya para Gresik, tomando conta dos negócios da Muhammadiyah em Surabaya e da empresa madeireira em Gresik; esse trajecto era realizado com o carro pessoal de Fakih, um luxo raro na época.

Estudando holandês no seu tempo livre, Fakih continuou a melhorar o seu conhecimento do Islão, estudando os pensamentos de Muhammad Abduh. No entanto, os muçulmanos conservadores não aprovavam o trabalho de Fakih com a Muhammadiyah, atribuindo-lhe o apelido  ("Holandês com o cu preto"), e muitas vezes atiravam pedras contra a sua casa. No dia 21 de setembro de 1937 a Muhammadiyah, o conservador Nahdatul Ulama (NU), a cooperativa de comerciantes Sarekat Islam e vários outros grupos islâmicos – que na última década combatiam entre si – uniram-se para formar uma organização guarda-chuva: a Assembleia Islâmica da Indonésia (, ou MIAI), com sede em Surabaya. Fakih serviu como tesoureiro na organização. Em 1938 ele foi nomeado chefe do ramo de Surabaya da Muhammadiyah, substituindo Mas Mansoer. Dois anos depois começou a trabalhar em tempo integral com o MIAI, tendo sido escolhido como chefe da sua secretaria em meados de setembro de 1940. Para assumir essa posição, ele renunciou ao cargo de chefe do ramo de Surabaya da Muhammadiyah e como membro do conselho da cidade.

Carreira política

Revolução nacional

No dia 9 de março de 1942 o governador-geral Tjarda van Starkenborgh Stachouwer e o chefe do Exército Real das Índias Orientais Holandesas, o general Hein ter Poorten, renderam-se ao Império do Japão, que havia invadido as Índias no mês anterior. Como resultado, as Índias caíram sob o controlo japonês. Os japoneses baniram todas as formas de organizações, e o MIAI foi dissolvido em maio. A 5 de setembro de 1942 foi reformado após uma reunião de 30 ulemás no hotel Des Indes em Jacarta, e foi reconhecido pelo governo de ocupação como a única organização islâmica no país. No final de 1943 a organização foi renomeada Conselho de Associações Muçulmanas da Indonésia (, abreviado como Masyumi). Fakih foi nomeado membro do conselho consultivo patrocinado pelos japoneses, ou Syu Sangi In, para Surabaya. Ele ocupou esta posição até ao final da ocupação, servindo simultaneamente no conselho Masyumi.

Após os bombardeamentos atómicos de Hiroshima e Nagasaki e a proclamação da independência da Indonésia em agosto de 1945, os japoneses começaram a retirar-se da nascente república. O governo republicano indonésio, com sede em Jacarta e incluindo Sukarno como presidente e Mohammad Hatta como vice-presidente, começou a assumir a infraestrutura dos japoneses que partiam. Em setembro de 1945, no entanto, as forças aliadas britânicas e holandesas começaram a entrar no arquipélago, na esperança de restabelecer o status quo ante bellum. Os britânicos inicialmente concentraram-se em Java e Sumatra e tentaram evitar confrontos armados com as forças republicanas; os holandeses, enquanto isso, passaram os primeiros meses após a rendição japonesa a recuperar as ilhas orientais com a ajuda da Austrália. Fakih, que havia começado a fazer contactos dentro do governo republicano, participou na Conferência Islâmica da Indonésia (), em Yogyakarta, de 7 a 8 de novembro de 1945.

Como resultado dessas negociações, a Masyumi foi transformada num partido político em representação dos interesses islâmicos. Embora Fakih tenha regressado a Gresik após a conferência, ele e a sua família rapidamente evacuaram para Malang devido à eclosão de uma batalha em Surabaya entre soldados republicanos e forças britânicas encarregadas de repatriar prisioneiros de guerra holandeses. Em Malang, Fakih trabalhou com Masjkur e Zainul Arifin para iniciar uma resistência armada para lutar na revolução contra os europeus que regressavam. Ele serviu como vice-chefe no comando dessa resistência, que consistia nas unidades islâmicas treinadas pelos japoneses Sabilillah e Hizbullah. Depois de os holandeses lançarem a Operação Kraai em dezembro de 1948, Fakih e a sua família fugiram para Surakarta, onde novamente se tornou activo na Muhammadiyah. Fakih, servindo como vice-presidente sob Bagus Hadikusumo, frequentemente deslocava-se entre Surakarta e a sede da organização em Yogyakarta.

Ministro da Religião

No final de 1949 os governos indonésio e holandês realizaram uma conferência que durou vários meses, que resultou no reconhecimento holandês da soberania indonésia a 27 de dezembro de 1949. Isso levou à formação dos Estados Unidos da Indonésia (, ou RIS), que consistia em dezasseis estados-membros. No dia 21 de janeiro de 1950 Fakih substituiu Masjkur como Ministro dos Assuntos Religiosos no governo de Halim, representando a República da Indonésia; neste ponto, a república consistia em Yogyakarta, Banten e grande parte de Sumatra. Trabalhando com o Ministro dos Assuntos Religiosos do RIS, Wahid Hasyim, Fakih começou a instituir um currículo religioso padronizado nas escolas públicas e a modernizar a educação nas escolas religiosas.

Os dois também trabalharam para unir os ministérios. A 17 de agosto de 1950 o RIS e os seus estados-membros tornaram-se numa república unificada. Hasyim foi mantido como Ministro de Assuntos Religiosos, com Fakih nomeado director de educação religiosa. Enquanto isso, as diferentes facções do Masyumi estavam em conflito sobre o caminho que o partido estava a tomar; os membros da NU achavam que o Masyumi estava a tornar-se muito político, abandonando as suas raízes islâmicas. Quando o governo Natsir começou a entrar em colapso, o Masyumi apresentou Fakih como um potencial Ministro dos Assuntos Religiosos. Este acto foi controverso porque quatro dos cinco postos alocados para o partido já estavam preenchidos por membros não NU e, finalmente, o NU retirou-se do Masyumi, efectivamente a 5 de abril de 1952. Fakih foi escolhido com uma maioria de cinco votos, enquanto o próximo candidato principal, Usman Raliby, recebeu quatro.

Fakih foi nomeado Ministro dos Assuntos Religiosos no governo Wilopo e tomou posse no dia 3 de abril de 1952, o que levou a que ele e a sua família se mudassem para a capital, em Jacarta. Fakih começou a trabalhar na reforma do ministério, incluindo a formalização da sua declaração de missão: fornecer professores religiosos, promover relações inter-religiosas e estabelecer as datas dos feriados religiosos. Trabalhou na estrutura interna, incluindo a formalização da hierarquia de liderança do ministério e a abertura dos ramos provinciais e regionais. O ministério também continuou a promover a educação religiosa e foi encarregado de lidar com os numerosos peregrinos indonésios que participavam do hajj. O governo Wilopo entrou em colapso a 30 de julho de 1953, após uma disputa de imigração e terra em Medan. Fakih foi substituído por Masjkur.

Proibição do Masyumi
Fakih continuou a trabalhar com o ministério e o Muhammadiyah, servindo como primeiro vice-presidente da organização sob Ahmad Rasyid Sutan Mansur. Em 1956 foi um dos três membros da Muhammadiyah que apresentaram o seu conceito de uma sociedade verdadeiramente islâmica, que salientava a educação social. Durante este tempo ele foi mais activo com o Masyumi, e após a eleição da Assembleia Constituinte de 1955, Fakih foi nomeado membro da Assembleia Constituinte da Indonésia. Esta assembleia, destinada a chegar a um acordo para uma nova constituição nacional, não conseguiu obter um consenso e foi dissolvida pelo presidente Sukarno com o seu decreto de 5 de julho de 1959. Naquele ano, Fakih colaborou com Hamka, Joesoef Poear Abdullah e Ahmad Joesoef para lançar a revista Pandji Masjarakat. Sukarno mais tarde dissolveu o Masyumi, a 17 de agosto de 1960, após os principais membros do Masyumi, como Mohammad Natsir e Sjafruddin Prawiranegara, terem estado envolvidos com o Governo Revolucionário da República da Indonésia; Fakih esteve envolvido nas negociações com o Governo Revolucionário, trabalhando com Mohammad Roem.

Carreira posterior

A dissolução do Masyumi deixou Fakih com mais tempo para se concentrar na Muhammadiyah, servindo como segundo vice-presidente sob Junus Anis. Durante um curso de liderança ministrado pela organização durante o Ramadão de 1380 AH (fevereiro/março de 1961), Fakih começou a promover uma identidade institucional através da sua palestra "Apakah Muhammadiyah Itu" ("O que é Muhammadiyah?"). Isso delineou a organização como baseada em dawah, com foco em questões reais e disposta a trabalhar com o governo para garantir um futuro próspero para os muçulmanos.

Esses conceitos foram posteriormente formulados até 1962 e estabelecidos como uma identidade institucional, que pedia que a Muhammadiyah trabalhasse para criar uma sociedade verdadeiramente islâmica enquanto se opunha à política de esquerda. Isso, por sua vez, foi seguido por uma mudança na organização para melhor se adaptar à nova identidade. De 1962 a 1965 Fakih serviu como primeiro vice-presidente da Muhammadiyah sob Ahmad Badawi, prestando orientação para jovens líderes religiosos. Durante os assassinatos e a mudança de poder que se seguiram à tentativa de golpe do Movimento de 30 de Setembro, Fakih e vários membros da Muhammadiyah enviaram uma carta a solicitar que o Masyumi fosse autorizado a reformar-se; esta permissão não foi concedida. No segundo mandato de Badawi, Fakih serviu como assessor do presidente, muitas vezes assumindo responsabilidades de gestão. Ele foi selecionado como presidente da organização no 37.º Congresso da Muhammadiyah em 1968.

Morte e legado
Ao ser escolhido como presidente, Fakih começou a trabalhar para garantir que houvesse um sucessor, pois a sua saúde estava debilitada. No dia 2 de outubro, numa reunião conjunta do conselho na sua casa, delineou os seus planos para o seu período de três anos de liderança; Fakih também nomeou Rasjidi e Abdul Rozak Fachruddin como líderes temporários enquanto viajava para o exterior para tratamento médico. Fakih faleceu no dia 3 de outubro de 1968, apenas alguns dias após ser selecionado, sendo substituído por Fachruddin no dia da sua morte; Fachruddin serviu como presidente por 24 anos.

A rua onde Fakih viveu quando era criança é agora conhecida como Rua Fakih Usman. Dentro da Muhammadiyah Fakih continua a ser muito respeitado. Ele é creditado com a formulação da "Personalidade Muhammadiyah" (), a identidade institucional da Muhammadiyah. Por respeito a Fakih, a Muhammadiyah continua a registrar o seu período como presidente como tendo durado o mandato completo de três anos. Didin Syafruddin, membro do corpo docente da Universidade do Estado Islâmico de Jacarta, escreve que Fakih era altamente dedicado à educação, observando que cinco dos sete filhos de Fakih acabaram por se tornarem médicos; Syafruddin também escreve que, devido à falta de recursos humanos, Fakih foi limitado nas suas reformas enquanto Ministro dos Assuntos Religiosos. O ex-presidente da Muhammadiyah, Ahmad Syafi'i Maarif, descreveu Fakih como a "água calmante e purificadora" que serviu como uma influência calmante para a Muhammadiyah quando a organização estava em turbulência.

Bibliografia

Políticos da Indonésia
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Fakih Usman


Below is a list of villages and neighbourhoods in Tuvalu. There are no cities in Tuvalu.

 Alapi
 Angafoulua
 Asau
 Fakai Fou
 Fangaua
 Fenua Tapu
 Fongafale
 Funafuti - Capital
 Kulia
 Lolua
Niulakita
 Savave
 Senala
 Tanrake
Tokelau
 Tonga
 Tumaseu
 Vaiaku

References

Lists of cities by country
Lists of cities in Oceania
Tuvalu-related lists

List of villages and neighbourhoods in Tuvalu


Rakovac je rječica u Hrvatskoj u Lici. Duga je 5,3 km. Nastaje u blizini zaselka Brkljačići, koji je dio naselja Trnovac. Kod Debela Brda I se ulijeva u Bogdanicu, koja nastaje spajanjem Bužimnice i Rakovca.

Prolazi kroz Trnovac i Debelo Brdo II.

Rijeke u Hrvatskoj
Porječje Novčice

Rakovac (rijeka)


Galmsbüll (Danca: Galmesbøl, Frizce: Galmsbel), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 49,05 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 605 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 12 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Sinje Stein tarafından yürütülmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 https://www.galmsbuell.de

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Galmsbüll


Menemerus soldani est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Salticidae.

Distribution
Cette espèce se rencontre en Égypte, en Tunisie et en Algérie.

Description
Les mâles mesurent de  à  et les femelles de  à .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite sous le protonyme Attus soldanii par Jean-Victor Audouin en 1826. Elle est placée dans le genre Menemerus par Eugène Simon en 1876.

Salticus rufolimbatus a été placée en synonymie par Simon en 1901.

Menemerus silver a été placée en synonymie par Youcef Alioua, Ben Belhout, Hacini Meriem, Hadj Mahamed Abderrahmane et Robert Bosmans en 2022.

Publication originale
 .

Notes et références

Liens externes
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Espèce d'araignées (nom scientifique)
Salticidae

Menemerus soldani


Os incêndios florestais no Canadá se iniciaram em 1.º de março de 2023, aumentando gradativamente sua intensidade. O Canadá foi afetado por uma série recorde contínua de queimadas. Considerada a pior temporada de incêndios na história do Canadá, eles afetaram todas as províncias e territórios canadenses, exceto Nunavut.

A partir de 5 de junho, 2214 incêndios queimaram 43 mil quilômetros quadrados. Em 6 de junho, havia 413 incêndios florestais ativos, 249 dos quais foram considerados "fora de controle". A fumaça emitida pelos incêndios florestais causou alertas de qualidade do ar e evacuações no Canadá, Estados Unidos e Europa.

Ver também
Incêndio de Chinchaga
Incêndio florestal de Fort McMurray
Incêndio de Richardson

2023 no Canadá
Eventos de março de 2023
Canadá
2023

Incêndios florestais no Canadá em 2023


في علم الفيروسات، يعد فيروس الإنفلونزا أ ذو النوع الفرعي H1N1 (A/H1N1) نوعًا فرعيًا من فيروس الأنفلونزا أ. تشمل حالات تفشي سلالات H1N1 المعروفة بين البشر جائحة إنفلونزا الخنازير عام 2009، بالإضافة إلى جائحة الإنفلونزا الإسبانية عام 1918. يعد الفيروس من الفيروسات المخاطية القويمة التي تحتوي على بروتينات سكرية مثل الهيماغلوتينين والنورأمينيداز. لهذا السبب، تسمى بـ H1N1، أو H1N2 وما إلى ذلك اعتمادًا على نوع مستضدات الهيماغلوتينين أو النورأمينيداز التي تعبر عنها بالتآزر الاستقلابي. يتسبب الهيماغلوتينين في تكتل خلايا الدم الحمراء مع بعضها ويربط الفيروس بالخلية المصابة. يعد النورأمينيداز نوعًا من إنزيمات الغليكوزيد هيدروليز ويساعد على حركة جزيئات الفيروس عبر الخلية المصابة وتبرعمها من الخلايا المضيفة.

تستوطن بعض سلالات H1N1 بين البشر وتسبب جزءًا صغيرًا من جميع الأمراض الشبيهة بالإنفلونزا وجزءًا صغيرًا من جميع الأنفلونزا الموسمية، على سبيل المثال في عامي 2004-2005. تستوطن سلالات أخرى من H1N1 في الخنازير (أنفلونزا الخنازير) وفي الطيور (إنفلونزا الطيور). يقدر قطر الفيروس بنحو 80 إلى 120 نانومتر.

إنفلونزا الخنازير
إنفلونزا الخنازير (يُعرف أيضًا باسم أنفلونزا الحلوف أو أنفلونزا الخنازير)، هي مرض تنفسي يحدث لدى الخنازير وينتج عن فيروس الأنفلونزا أ. تُعرف فيروسات الإنفلونزا التي توجد عادة في الخنازير باسم فيروسات أنفلونزا الخنازير (إس آي في). تشمل سلالات الإس آي في المعروفة الأنفلونزا سي والأنواع الفرعية للأنفلونزا أ المعروفة باسم H1N1 وH1N2 وH3N1 وH3N2 وH2N3. يمكن أن تصاب الخنازير أيضًا بالنوعين الفرعيين H4N6 وH9N2.

يعد فيروس أنفلونزا الخنازير شائعًا بين مجموعات الخنازير في جميع أنحاء العالم. لا يشيع انتقال الفيروس من الخنازير إلى البشر ولا يؤدي دائمًا إلى حدوث الإنفلونزا البشرية، ويتسبب أغلب الأحيان بزيادة إنتاج الأجسام المضادة في الدم فقط. إذا تسبب انتقال العدوى في حدوث الإنفلونزا البشرية، يدعى حينها بأنفلونزا الخنازير حيوانية المنشأ أو الفيروس المتغير. يعتبر الأشخاص الذين يكونون على تماس أكبر مع الخنازير معرضين لخطر متزايد للإصابة بأنفلونزا الخنازير. يزول خطر العدوى بطهي لحم الحيوان المصاب طهيًا صحيحًا.

أظهرت الخنازير المحقونة عمدًا بسلالة أنفلونزا الخنازير التي تسببت في الجائحة لدى البشر في عامي 2009-2010 علامات سريرية للإنفلونزا في غضون أربعة أيام، وانتشر الفيروس إلى الخنازير الأخرى غير المصابة والمقيمة مع تلك المصابة.

حوادث بارزة

الإنفلونزا الإسبانية 1918-1919
كانت الإنفلونزا الإسبانية سلالة استثنائية خطيرة ومميتة من إنفلونزا الطيور H1N1، وهو مرض فيروسي معدٍ، أودى بحياة ما يقارب 17 إلى 50 مليون شخص أو أكثر في جميع أنحاء العالم على مدار عام تقريبًا بين عامي 1918 و1919. تعد إحدى أخطر الأوبئة في تاريخ البشرية.

تسببت إنفلونزا عام 1918 في ارتفاع عدد الوفيات ارتفاعًا غير طبيعي، قد يعود ذلك إلى تحريض عاصفة سايتوكينية في الجسم. (تملك إنفلونزا الطيور H5N1 الحالية، وهي أيضًا نوع من فيروس الأنفلونزا أ، تأثيرًا مشابهًا). بعد أن تُصاب خلايا الرئة بالإنفلونزا الإسبانية، يحدث تحريض مفرط لجهاز المناعة عن طريق إطلاق السيتوكينات (وهي بروتين يحفز الاستجابة المناعية) في أنسجة الرئة. يؤدي ذلك إلى هجرة الكريات البيض نحو الرئتين هجرة مكثفة، ما يتسبب بتدمير خلايا الرئة وإفراز الدم والمخاط داخل الحويصلات والممرات الهوائية. ينتج عن هذا الأمر عسر تنفس لدى المريض ويمكن أن يؤدي إلى الاختناق. على عكس الأوبئة الأخرى، التي تقتل المعمرين أو الرضع أغلب الأحيان، قتلت الجائحة عام 1918 أعدادًا فائقة للعادة من الشباب، ولربما كان السبب في ذلك هو أن أجهزتهم المناعية السليمة حرضت استجابة قوية جدًا ومدمرة بفعل العدوى.

صيغ مصطلح الإنفلونزا «الإسبانية» لأن إسبانيا كانت الدولة الأوروبية الوحيدة آنذاك التي طبعت فيها الصحافة تقارير عن تفشي المرض، إذ قتل المرض آلاف الجنود ضمن الجيوش التي خاضت الحرب العالمية الأولى (1914-1918). قمعت الدول الأخرى الصحافة من أجل الحفاظ على الروح المعنوية.

تفشي إنفلونزا الخنازير 1976

في عام 1976، تسببت إنفلونزا الخنازير أ (H1N1) في حدوث مرض تنفسي حاد لدى 13 جنديًا، وتوفي شخص واحد في فورت ديكس في نيو جيرسي. سُجل وجود الفيروس في الفترة من 19 يناير حتى 9 فبراير فقط ولم ينتشر خارج فورت ديكس. أظهرت الاختبارات المصلية بأثر رجعي لاحقًا إصابة ما يصل إلى 230 جنديًا بالفيروس الجديد الذي كان سلالة من H1N1. ما يزال سبب تفشي المرض غير معروف ولم يُكتشف حدوث أي تماس مع الخنازير.

الإنفلونزا الروسية 1977-1978
نتج وباء الأنفلونزا الروسية 1977-1978 عن سلالة أنفلونزا أ/اتحاد الجمهوريات الاشتراكية السوفياتية/90/77 (H1N1). أصاب الأطفال والشباب دون سن 23 أغلب الأحيان؛ إذ سبق أن ظهرت سلالة مماثلة في 1947-1957، وطور معظم البالغين مناعة كبيرة. نظرًا للتشابه المذهل في الحمض النووي الريبي الفيروسي للسلالتين، والتي كان ظهور أحدهما في الطبيعة نتيجة الانسياق المستضدي أمرًا غير مرجح، خُمن أن التفشي الأخير كان بسبب حادثة معملية في روسيا أو شمال الصين، على الرغم من إنكار علماء تلك البلدان لهذا الأمر. وجد التحليل اللاحق أن السلالة التي عاودت الظهور كانت تنتشر لمدة عام تقريبًا قبل أن تُكتشف في الصين وروسيا. أُضيف الفيروس إلى لقاح الأنفلونزا عام 1978-1979.

التسمية

تسمى فيروسات الإنفلوزا تبعاً لنوع البروتينات السكرية التي تغطي المادة النووية. فالحرف H يرمز لبروتين الراصة الدموية  والحرف N يرمز لنورامينداز . وكما كل الفيروسات التابعة لمجموعة الأورثوميكسوفيريداي يتم إضافة المكان الجغرافي التي وجد فيها الفيروس وسنة عزل الفيروس للاسم العلمي.

الإنفلونزا الأسبانية

الإنفلونزا الأسبانية (1918 - 1919) هو وباء فيروسي قاتل انتشر في أعقاب الحرب العالمية الأولى في أوروبا والعالم. تميز الفيروس بسرعة العدوى حيث تقدر الإحصائيات الحديثة أن حوالي 500 مليون شخص أصيبوا بالعدوى وأظهروا علامات أكلينيكية واضحة،  وما بين 70 -100 مليون شخصا توفوا جراء الإصابة بالمرض أي ما يعادل ضعف المتوفيين في الحرب العالمية الأولى.

الغالبية العظمى من ضحايا هذا الوباء كانوا من البالغين واليافعين الأصحاء بعكس ما يحصل عادة من أن يستهدف الوباء كبار السن والأطفال والأشخاص المرضى أو ضعيفي المناعة. ويعتقد أن سبب الوفاة ناتج من التضاعف العديدي السريع للفيروس في خلايا الرئة مما سبب ارتفاع هائل للسيتوكين داخل الجسم وبالتالي حدوث أعراض أكثر شدة وأعظم فتكاً.

إنفلونزا روسيا

تعرضت روسيا لوباء إنفلونزا H1N1 ما بين عامي 1977 - 1978. وأصابت العدوى بشكل كبير من أعمارهم أقل من 23 سنة ولذلك لاكتساب من هم أكبر سناً للمناعة ضد الفيروس جراء إصابتهم بعدوى مماثلة في الفترة 1947 - 1957. وهذا الوباء لا يعتبر وباءً حقيقياً كونه أقتصر على فئة عمرية محددة.

إنفلونزا الخنازير

إنفلونزا الخنازير هي عدوى فيروسية انتشرت في المكسيك والولايات المتحدة ودول أخرى، سببها أحد فصائل فيروس الإنفلونزا أ H1N1 الذي نتج من إعادة تشكيل لأصناف تصيب الخنازير وأخرى تصيب الطيور وأخرى تصيب البشر.

انظر أيضًا
 FI6 (جسم مضاد)

المراجع

أصنوفات فيروسية ضمن نوعية
فيروس الإنفلونزا A من النمط الفرعي H1N1

فيروس الإنفلونزا أ H1N1


Darkest Hour. Ziua decisivă (titlu original: Darkest Hour) este un film britanic  din 2017 regizat de Joe Wright. Este creat în genurile biografic, dramă, istoric, de război. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Gary Oldman ca  Winston Churchill, Kristin Scott Thomas ca soţia lui Churchill și Ben Mendelsohn ca George al VI-lea al Regatului Unit. Scenariul este scris de Anthony McCarten. Filmul este produs de Tim Bevan, Lisa Bruce, Eric Fellner,  Anthony McCarten și Douglas Urbanski.

Titlul filmului (în original) face referire la o frază creată de premierul britanic Winston Churchill (The Darkest Hour - Cea mai întunecată oră) pentru a descrie perioada celui de-al doilea război mondial între căderea Franței în iunie 1940 și invazia Uniunii Sovietice în iunie 1941 de către Puterile Axei (în total 363 de zile sau 11 luni și 28 zile), când Imperiul Britanic era singur (sau aproape singur după invazia italiană a Greciei) împotriva Puterilor Axei din Europa.

A avut premiera mondială langa Telluride Film Festival la 1 septembrie 2017, a fost prezentat și la Festivalul de Film de la Toronto din 2017. A avut o lansare limitată în SUA la 22 noiembrie 2017, urmat de o lansare generală la 22 decembrie. A fost lansat în Regatul Unit la 12 ianuarie 2018. A avut încasări de peste 124 milioane $ în toată lumea și a fost lăudat de criticii de film.

Prezentare

Distribuție

Producție
Filmările au avut loc în perioada . Cheltuielile de producție s-au ridicat la 30 milioane $.

Lansare și primire
A avut încasări de 124 milioane $.

Note

Legături externe

Vezi și
Listă de filme despre cel de-al Doilea Război Mondial produse în anii 2010
Listă de filme despre cel de-al Doilea Război Mondial
A 75-a ediție a Premiilor Globul de Aur
Oscar 2018

Filme din 2017
Filme britanice
Filme în limba engleză
Filme regizate de Joe Wright

Filme biografice
Filme dramatice
Filme istorice
Filme despre Al Doilea Război Mondial
Neville Chamberlain în cultura populară
Winston Churchill în cultura populară
Filme cu acțiunea în avioane

Darkest Hour. Ziua decisivă


Olaylar
 769 - FMU (French Mason Union) kuruldu.
 1099 - Birinci Haçlı seferi: Haçlı ordusu Kudüs kalesi önüne geldi ve Kudüs Kuşatması başladı.
 1494 - Dönemin deniz güçleri Portekiz ve İspanya, Tordesillas Antlaşması'na vardı.
 1557 - Mimar Sinan tarafından inşa edilen Süleymaniye Camii açıldı.
 1654 - XIV. Louis, Fransa Kralı oldu.
 1692 - Jamaika'nın Port Royal kentinde deprem: 1600 kişi öldü, 3000 kişi ağır yaralandı.
 1801 - Portekiz ve İspanya, "Badajoz Antlaşması"nı imzaladılar. Portekiz "Olivenza" şehrini kaybetti.
 1832 - Québec'te Asya kolerası salgını: Yaklaşık 6000 kişi öldü.
 1856 - Dolmabahçe Sarayı kullanıma açıldı.
 1862 - Gennaios Kolokotronis, Yunanistan Başbakanı oldu.
 1863 - Meksiko, Fransız birliklerince ele geçirildi.
 1866 - Anadolu'da kurulan ilk Demiryolu hattı olan İzmir-Aydın demiryolu açıldı.
 1890 - Ertuğrul Fırkateyni, Japonya'da Yokohama Limanı'na ulaştı.
 1893 - Gandhi, ilk sivil itaatsizlik ve pasif direniş eylemine başladı.
 1905 - Norveç Parlamentosu İsveç ile olan birliğinden ayrılarak bağımsızlığını ilan etti. 13 Ağustos'ta düzenlenen referandum ile bağımsızlık onaylandı.
 1918 - Osmanlı'nın 9. Ordusu kuruldu.
 1929 - Vatikan bağımsız devlet oldu.
 1935 - Stanley Baldwin, Birleşik Krallık Başbakanı oldu.
 1939 - CHP Yönetim Kurulu devlet ve parti yönetimini yeniden ayırma kararı aldı.
 1942 - Etimesgut fabrikasında yapılan ilk Türk uçağı havalandı.
 1942 - II. Dünya Savaşı: Midway Muharebesi, ABD'nin kesin zaferi ile resmen sona erdi.
 1943 - İstanbul'da tifüs salgını başladı, bazı sinemalar kapatıldı ve eskicilerin satış yapması yasaklandı.
 1945 - Celâl Bayar, Adnan Menderes, Fuad Köprülü ve Refik Koraltan tarafından imzalanan ve dörtlü takrir olarak anılan önerge, CHP Meclis Grubuna verildi.
 1957 - Atatürk Üniversitesi kuruldu.
 1958 - İstanbul, Beyazıt Meydanı'nda Büyük Kıbrıs Mitingi yapıldı.
 1964 - Türkiye'nin 26 ilinde kısmi senato seçimleri yapıldı. AP 31, CHP 19, bağımsızlar 1 senatörlük elde etti.
 1966 - Ronald Reagan, Kaliforniya'nın 33. Valisi oldu.
 1967 - İsrail birlikleri Kudüs'e girdi (Altı Gün Savaşları).
 1973 - "Yavuz" zırhlısı Deniz Kuvvetleri'nden törenle emekliye ayrıldı.
 1977 - Semiha Yankı, 13'üncü Uluslararası Altın Orfe Şarkı Yarışması'nda birinci oldu.
 1980 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): THKP/C-Devrimci Yol militanı İlyas Has, Bekçi Süleyman Tosun'u öldürdü.
 1981 - İsrail savaş uçakları, Irak'ın bir nükleer reaktörünü, nükleer silah üretiminde kullanılıyor gerekçesiyle imha etti.
 1982 - Türkiye'nin Lizbon Büyükelçiliği İdari Ataşesi Erkut Akbay ve eşi Nadide Akbay, Ermeni örgüt ASALA tarafından düzenlenen saldırıda öldürüldü.
 1985 - TRT Yönetim Kurulu, parlamento dışındaki partilerin etkinliklerini yayınlamama kararı aldı.
 1989 - Surinam Havayolları'na ait Douglas DC-8 tipi bir yolcu uçağı Johan Adolf Pengel havaalanı (Surinam) yakınlarında düştü: 168 kişi öldü.
 1994 - Sosyetenin ünlü ismi Ayşegül Tecimer, tarihi eser kaçakçılığından gözaltına alındı.
 1996 - Hükûmeti kurma görevi Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından Refah Partisi Genel Başkanı Necmettin Erbakan'a verildi.
 2001 - Tony Blair başkanlığındaki İşçi Partisi, İngiltere'deki seçimleri kazandı.
 2005 - MacGyver adlı Amerikan dizisinin 2. sezon DVD'si çıktı.
 2007 - Birinci Türk İşaret Dili Çalıştayı Ankara'da toplandı.
 2008 - 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası başladı.
 2012 - Eşcinsel evliliğin yasallaştırılması için Thorning-Schmidt Hükûmeti'nin öne sürdüğü yasa tasarısı, Folketing (Danimarka Parlamentosu) tarafından onaylandı.
 2015 - Türkiye'de genel seçimler yapıldı.
 2015 - Diyarbakır'da HDP mitingi sırasında bombalı saldırı düzenlendi. IŞİD'in üstlendiği saldırıda 5 kişi öldü, 400'den fazla fazla kişi yaralandı.
 2016 - İstanbul'un Fatih ilçesinin Vezneciler semtinde bombalı intihar saldırısı gerçekleşti. (Bknz. 2016 Vezneciler Saldırısı)

Doğumlar
 1422 - Federico da Montefeltro, Rönesans kültür hazinesine çevirmesiyle tanınan Urbino Dükü (ö. 1482)
 1502 - III. João, Portekiz Kralı (ö. 1557)
 1561 - VII. Johann, Siegen'de ki Nassau Kontluğu kontu (ö. 1623)
 1770 - Robert Jenkinson, İngiliz devlet adamı (ö. 1828)
 1811 - James Young Simpson, İskoç kadın doğum uzmanı ve tıp tarihinde önemli bir figürdür (ö. 1870)
 1837 - Alois Hitler, Adolf Hitler'in babası (ö. 1903)
 1840 - Charlotte, Meksika İmparatoru I. Maximilian'ın eşi olan Belçika prensesi (ö. 1927)
 1848 - Paul Gaugin, Fransız ressam (ö. 1903)
 1862 - Philipp Lenard, Alman fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 1947)
 1868 - Charles Rennie Mackintosh, İskoç mimar ve ressam (ö. 1928)
 1879 - Knud Rasmussen, Danimarkalı kâşif ve etnolog (ö. 1933)
 1886 - Henri Coandă, Bükreş doğumlu mucit (ö. 1972)
 1893 - Gillis Grafström, İsveçli buz patenci (ö. 1938)
 1896 - Robert S. Mulliken, Amerikalı fizikçi, kimyacı ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (ö. 1986)
 1896 - Imre Nagy, Macar siyasetçi (ö. 1958)
 1899 - Irene Condachi, Maltalı doktor (ö. 1970)
 1902 - Herman B Wells, Amerikalı akademisyen (ö. 2000)
 1905 - James J. Braddock, Amerikalı boksör (ö. 1974)
 1907 - Sigvard Bernadotte, İsveçli bir prens ve endüstriyel tasarımcıydı (ö. 2002)
 1909 - Virginia Apgar, Amerikalı bir doktor, obstetrik anestezist ve tıbbi araştırmacıydı (ö. 1974)
 1909 - Jessica Tandy, Amerikalı aktris ve En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 1994)
 1917 - Gwendolyn Brooks, Amerikalı şair, yazar ve öğretmen (ö. 2000)
 1917 - Dean Martin, İtalyan asıllı Amerikalı şarkıcı ve sinema oyuncusu (ö. 1995)
 1920 - Georges Marchais, Fransız komünist siyasetçi (ö. 1997)
 1923 - Giorgio Belladonna, İtalyan briç oyuncusu (ö. 1995)
 1928 - James Ivory, Amerikalı film yönetmeni ve senarist
 1929 - John Turner, Kanadalı avukat ve politikacı (ö. 2020)
 1931 - Okot p'Bitek, Ugandalı şair ve toplum bilimci (ö. 1982)
 1931 - Virginia McKenna, İngiliz tiyatro ve sinema oyuncusu, yazar
 1933 - Arkady Arkanov, Rus oyun yazarı ve komedyen (ö. 2015)
 1935 - Diana Millay, Amerikalı aktris (ö. 2021)
 1940 - Tom Jones, Galli şarkıcı
 1940 - Ronald Pickup, İngiliz oyuncu (ö. 2021)
 1941 - Temel Karamollaoğlu, Türk tekstil mühendisi ve siyasetçi
 1942 - Kirsten Lundsgaardvig, Danimarkalı ressam (ö. 2014)
 1942 - Muammer Kaddafi, Libya eski lideri (ö. 2011)
 1945 - Wolfgang Schüssel, Avusturyalı siyasetçi
 1948 - Anna Záborská, Slovak siyasetçi
 1952 - Liam Neeson, Kuzey İrlandalı aktör
 1952 - Orhan Pamuk, Türk yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi
 1954 - Cem Ceminay, Türk radyo programcısı ve köşe yazarı
 1954 - Jan Theuninck, Belçikalı ressam ve şair
 1956 - L.A. Reid, Amerikalı müzik yapımcısı ve besteci
 1956 - Marty Whelan, İrlandalı radyocu ve televizyoncu
 1957 - Juan Luis Guerra, Dominikli şarkıcı, gitarist, söz yazarı
 1958 - Prince, Amerikalı müzisyen (ö. 2016)
 1959 - Mike Pence, Amerikalı politikacı ve avukat
 1960 - Kemal Merkit, Türk motosiklet yarışçısı (ö. 2012)
 1962 - Lance Reddick, Amerikalı tiyatro, film ve televizyon oyuncusu (ö. 2023)
 1965 - Mick Foley, ABD'li bir profesyonel güreşçi
 1965 - Damien Hirst, İngiliz ressam
 1966 - Zlatko Yankov, Bulgar futbolcu
 1967 - Cristina Adela Foisor, Rumen satranç oyuncusu (ö. 2017)
 1967 - Dave Navarro, Amerikalı bir gitarist, şarkıcı, söz yazarı, sunucu ve oyuncu
 1967 - Yuji Sakakura, Japon futbolcu
 1968 - Sarah Parish, İngiliz aktris
 1970 - Cafu, Brezilyalı millî futbolcu
 1970 - Tomoaki Ogami, Japon futbolcu
 1972 - Karl Urban, Yeni Zelandalı oyuncu
 1972 - Kerem Deren, Türk senarist
 1973 - Jennie Widegren, İsveçli dansçı
 1974 - Bear Grylls, Büyük Britanyalı bir maceraperest, televizyon sunucusu, yazar ve izci lideri
 1975 - Allen Iverson, Amerikalı basketbol oyuncusu
 1975 - İsmail Cem Doğru, Türk şair ve edebiyatçı
 1976 - Mirsad Türkcan, Türk basketbol oyuncusu
 1978 - Bill Hader, Amerikalı oyuncu, komedyen, yazar, yapımcı ve yönetmen
 1979 - Catalina Castaño, Kolombiyalı tenisçi
 1981 - Anna Kournikova, Rus tenisçi
 1982 - Germán Lux, Arjantinli futbolcu
 1983 - Piotr Małachowski, Polonyalı atlet
 1984 - Marcel Schäfer, Alman futbolcu
 1984 - Shu Abe, Japon futbolcu
 1985 - Alejandro Bergantiños García, İspanyol futbolcu
 1985 - Kenny Cunningham, Kosta Rikalı futbolcu
 1988 - Michael Cera, Kanadalı sinema ve dizi oyuncusu
 1988 - Arsène Copa, Gabonlu millî futbolcu
 1988 - Leonardo Ferreira, Brezilyalı futbolcu
 1989 - Berna Koraltürk, Türk oyuncu
 1990 - Iggy Azalea, Amerikalı rapçi ve manken
 1990 - Shinya Awatari, Japon futbolcu
 1991 - Emily Ratajkowski, İngiliz-Amerikalı oyuncu ve modeldir
 1992 - Abdul Khalili, İsveçli futbolcu
 1992 - Jordan Clarkson, Amerikalı basketbolcu
 1993 - Jordan Fry, Amerikalı aktör
 1993 - Takumi Kiyomoto, Japon futbolcu
 1994
Emre Can Coşkun, Türk futbolcu
Maksad İsayev, Azeri futbolcu
 1995 - Frank Bagnack, Kamerunlu futbolcu
 1996 - Godfred Donsah, Ganalı futbolcu
 1996 - Ryosuke Shindo, Japon futbolcu
 1997 - Deniz Tekin, Türk müzisyen ve söz yazarı

Ölümler
 555 - Vigilius, 29 Mart 537 tarihinden 555 yılındaki ölümüne kadar görevde kalmış papa
 1329 - I. Robert, İskoçya kralı (d. 1274)
 1358 - Ashikaga Takauji, Japon savaşçı ve devlet adamı (d. 1305)
 1394 - Anne, Kral II. Richard'ın ilk karısı olarak İngiltere Kraliçesi idi. (d. 1366)
 1438 - Barsbay, Sultan (d. 1369)
 1492 - IV. Kazimierz Jagiellon, Polonya Kralı (d. 1427)
 1660 - II. György Rákóczi, Erdel Prensi (d. 1621)
 1821 - Louis Claude Richard, Fransız bitki bilimci ve bitki ressamı (d. 1754)
 1826 - Joseph von Fraunhofer, Alman optik fizikçi (d. 1787)
 1840 - III. Friedrich Wilhelm, 1797-1840 yılları arasında Prusya kralı (d. 1770)
 1843 - Friedrich Hölderlin, Alman şair (d. 1770)
 1848 - Vissarion Belinski, Rus yazar ve edebiyat eleştirmeni (d. 1811)
 1871 - August Immanuel Bekker, Alman filolog ve eleştirmen (d. 1785)
 1880 - John Brougham, İrlanda asıllı Amerikalı oyuncu ve oyun yazarı (d. 1814)
 1893 - Edwin Booth, 19. yüzyılda yaşamış Amerikalı oyuncu (d. 1833)
 1894 - Nikolay Yadrintsev, Rus kaşif, arkeolog ve Türkolog (d. 1842)
 1937 - Jean Harlow, Amerikalı sinema oyuncusu (d. 1911)
 1945 - Nikola Mandić, Bağımsız Hırvatistan Devleti'nin Başbakanı (d. 1869)
 1954 - Alan Turing, İngiliz matematikçi ve bilgisayar bilimcisi (d. 1912)
 1960 - Bogoljub Jevtić, Yugoslavya Krallığı'nda başbakanlık görevi görev yapan Sırp politikacı ve diplomat (d. 1886)
 1966 - Jean Arp, Alman asıllı Fransız heykeltıraş, ressam ve şair (d. 1886)
 1967 - Asaf Çiyiltepe, Türk tiyatro sanatçısı (d. 1934)
 1970 - E. M. Forster, İngiliz roman, öykü ve deneme yazarı (d. 1879)
 1978 - Ronald George Wreyford Norrish, İngiliz kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1897)
 1979 - Forrest Carter, Amerikalı yazar (d. 1925)
 1979 - Oğuz Özdeş, Türk gazeteci ve yazar (d. 1920)
 1980 - Philip Guston, Amerikalı ressam (d. 1913)
 1980 - Henry Miller, Amerikalı yazar (d. 1891)
 1981 - Johannes Martinus Burgers, Hollandalı fizikçi (d. 1895)
 1985 - Georgia Hale, Amerikalı sessiz film dönemi sinema oyuncusu (d. 1905)
 1987 - Cahit Zarifoğlu, Türk şair, yazar ve fikir adamı (d. 1940)
 1993 - Dražen Petrović, Hırvat basketbolcu (d. 1964)
 1993 - Kurt Weitzmann, Alman-Amerikalı sanat tarihçisi (d. 1904)
 2002 - Ahmet Koyuncu, Türk siyasetçi (d. 1922)
 2003 - Trevor Goddard, İngiliz oyuncu (d. 1962)
 2003 - Selahattin Ülkümen, Türk diplomat ("Türk Shindleri" diye anılan) (d. 1914)
 2004 - Quorthon, İsveçli müzisyen (d. 1966)
 2004 - Don Potter, İngiliz heykeltıraş, çömlekçi ve öğretmen (d. 1902)
 2005 - Mehmet Ulusoy, Türk tiyatro yönetmeni (d. 1942)
 2006 - Ebu Musab ez-Zerkavi, Ürdünlü asker ve Irak el-Kaidesi lideri (d. 1966)
 2008 - Dino Risi, İtalyan sinema yönetmeni (d. 1916)
 2011 - Mietek Pemper, Polonya doğumlu Alman Yahudi ve Holokost'tan sağ kurtulan biri (d. 1920)
 2011 - Jorge Semprun, İspanyol yazar (d. 1923)
 2012 - Abdürrahim Karakoç, Türk şair, yazar ve fikir adamı (d. 1932)
 2013 - Pierre Mauroy, Fransa Başbakanı (d. 1928)
 2013 - Richard Ramirez, Amerikalı idam mahkûmu seri katil (d. 1960)
 2014 - Fernandão, Brezilyalı futbolcu (d. 1978)
 2015 - Christopher Lee, İngiliz aktör (d. 1922)
 2015 - Erol Simavi, Türk gazeteci (d. 1930)
 2016 - Tanju Gürsu, Türk sinema oyuncusu, senarist ve yönetmen (d. 1938)
 2016 - Stephen Keshi, Nijeryalı kaleci ve teknik direktör (d. 1962)
 2017 - Jan Høiland, Norveçli şarkıcı (d. 1939)
 2017 - Deo Rwabiita, Ugandalı siyasetçi ve diplomat (d. 1943)
 2018 - David Dauglas Duncan, Amerikalı savaş karşıtı gazeteci ve foto muhabiri (d. 1916)
 2018 - Arie den Hartog, Eski Hollandalı bisiklet yarışçısı (d. 1941)
 2018 - Francis Smerecki, Fransız eski futbolcu ve teknik direktör (d. 1949)
 2018 - Viktor Tolmaçov, Rus mühendis ve tasarımcı (d. 1934)
 2018 - Stefan Weber, Avusturyalı sanat eğitimcisi ve şarkıcı (d. 1946)
 2019 - Kazım Arslan, Türk avukat, iş insanı ve siyasetçi (d. 1954)
 2019 - Noémi Ban, Macaristan doğumlu Amerikalı Yahudi Holokost Katliamı mağduru eğitimci ve aktivist (d. 1922)
 2019 - Ryszard Bugajski, Polonyalı film yönetmeni ve senarist (d. 1943)
 2019 - Nonnie Griffin, Kanadalı oyuncu ve seslendirme sanatçısı (d. 1933)
 2019 - Elisabeta Ionescu, Rumen hentbol oyuncusu (d. 1953)
 2020 - Hubert Gagnon, Kanadalı aktör ve seslendirme sanatçısı (d. 1946)
 2020 - Lynika Strozier, Amerikalı biyoloji uzmanı (d. 1984)
 2021 - David C. Lewis, Amerikalı müzisyen ve besteci (d. ?)
 2021 - Ben Roberts, İngiliz-Galli aktör (d. 1950)
 2021 - Shaleen Surtie-Richards, Güney Afrikalı aktris ve TV sunucusu (d. 1955)
 2021 - Fulvio Varglien, İtalyan profesyonel futbolcu ve teknik direktör (d. 1936)
 2021 - Yoo Sang-chul, Güney Koreli eski millî futbolcu ve teknik direktör idi (d. 1971)
 2022 - Carl von Württemberg, Alman soylu (d. 1936)
 2022 - Anne Cutler, Avustralyalı psikodilbilimci ve akademisyen (d. 1945)
 2022 - Erasmus Schöfer, Alman yazar (d. 1931)
 2023 - The Iron Sheik, İran asıllı Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1942)

Tatiller ve özel günler
 Türk İşaret Dili Bayramı (2007)

0607
07

7 Haziran


معركة سجنان الأولى (فيفري-مارس 1943)
أصبحت مدينة سجنان ذات أهمية إستراتيجية أثناء غزو قوات التحالف لشمال أفريقيا في الحرب العالمية الثانية. إثر إنزال القوات الأمريكية والبريطانية على شواطئ شمال أفريقيا أثناء عملية الشعلة، أسرعت قوات التحالف نحو مدينة تونس، لكنها أُوقفت عند التلال الشرقية قرب مدينة سجنان من قبل جنود المظلات الألمان في نوفمبر 1942. وقع جنود من الكتيبة الثامنة (Argyll and Sutherland Highlanders) البريطانية في كمين أثناء تقدمهم على الطريق خلال التلال في 29 نوفمبر 1942، فتحطمت آليات الكتيبة، وأصبح ذلك رمزًا قاتما لحالة الجمود لدى قوات التحالف على مدى عدة أشهر أثناء حملة تونس. كانت هذه التلال المهيمنة، وهي ثلاث تلال عرفت لدى الحلفاء بأسماء التلة الخضراء  والتلة الصلعاء  ورغيف السكر ، عائقا أمام مزيد من التقدم في الشمال في فيفري 1943. كتب مراسل الحرب الأمريكي ألان مورهاد في كتابه الثلاثية الأفريقية  عام 1944 :

في 26 فيفري 1943، كسر الألمان حالة الجمود بعمليتهم رأس الثور الهجومية . كانت ضربة تكميلية لهجومهم في معركة القصرين الذي حدث في وقت سابق من ذلك الشهر، وكانت تلك محاولة لحصار القوات البريطانية في سجنان وفي التلة الخضراء بواسطة هجوم على الشريط الساحلي التلالي الشمالي الواقع بين المدينة ورأس سيرات الذي كان يتمركز فيه عدد قليل من القوات الفرنسية التابعة لفيلق إفريقيا الفرنسي (بالفرنسية: Corps Franc d'Afrique) ذات العتاد الضئيل.

واجه التقدم الألماني، الذي قادته كتيبة المهندسين المظليين التابعة للعقيد رودولف فيتسيك، سلسلة من الهجمات المضادة من قبل الكتيبة السادسة عشرة من فوج دورهام للمشاة الخفيفة  وفرقتين من قوات المغاوير رقم 1  في 27 فيفري 1943، بدعم من الفوجين الخامس المتوسط والسبعين الميداني من المدفعية الملكية. قام فوج دورهام للمشاة الخفيفة بشن هجمة مضادة أخرى خائبة في فجر يوم 2 مارس 1943، مما أدى إلى وقوع عدة إصابات شديدة في صفوفه. حقق الألمان، بعد ظهر ذلك اليوم، تقدمًا ناجحًا من الشرق نحو سجنان واخترقوا صفوف الكتيبة الخامسة لغابيي شيروود .

شاركت الكتيبة السادسة لفوج لينكولنشير الملكي  وعدة دبابات تشرشل التابعة لوحدة الحصان الأيرلندية الشمالية ، بالإضافة إلى عناصر من قوات المغاوير رقم 1 ومن الكتيبة السادسة عشرة من فوج دورهام للمشاة الخفيفة، في الدفاع عن المدينة التي سقطت أخيرا في أيدي الألمان في 4 مارس 1943.

معركة سجنان الثانية
استعاد الحلفاء المدينة في 1 أفريل 1943، إذ استطاعت هجمات الحلفاء المضادة في مارس 1943 وقفَ التقدم الألماني ثم استردادَ مدينة سجنان، وقد مثّل ذلك المرة الأولى التي التقت فيه قوات المظليين البريطانية والألمانية.

المراجع

انظر أيضا

مواضيع ذات علاقة
 حملة تونس.
 سجنان.

وصلات خارجية
  معركة سجنان.

تونس في 1943
حملة تونس
حملة شمال إفريقيا
معارك ألمانيا في الحرب العالمية الثانية
معارك الحرب العالمية الثانية
معارك المملكة المتحدة في الحرب العالمية الثانية
معارك إيطاليا في الحرب العالمية الثانية
نزاعات في 1943

معركة سجنان


Ernest Müller (* 10. März 1906 in Wien, Österreich-Ungarn; † 8. Mai 1962 in Spitz, Österreich) war ein österreichischer Filmkaufmann und Filmproduzent.

Leben
Der Sohn eines Brauerdirektors hatte in seiner Heimatstadt Wien die Technische Hochschule besucht und war 1927 zur Filmbranche gestoßen. In den Folgejahren arbeitete er als technischer Leiter der Rosenhügel-Ateliers und war  seit 1935 Mitinhaber bei diversen österreichischen und deutschen Filmfirmen, zum Beispiel der Rex Film Bloemer & Co. Während der Annexion Österreichs, von 1938 bis 1945, hielt er sich im Schweizer Exil auf.

Ab 1950 ging Ernest Müller mit seiner eigenen Gesellschaft, der Schönbrunn-Film, in Produktion. Bis zu seinem überraschenden Tod im Mai 1962 stellte Müller eine Fülle von reinen Unterhaltungsfilmen – vor allem Heimatfilme, Lustspiele und Melodramen der Regieveteranen Franz Antel, Eduard von Borsody, E. W. Emo, Wolfgang Liebeneiner und Hermann Kugelstadt – her. Darunter befanden sich 1957/58 auch drei Spätwerke mit Hans Moser in der Hauptrolle. Außerdem firmierte Müller als Geschäftsführer der Luxfilm-Produktion und war in selbiger Funktion bei der Austria-Wochenschau-Gesellschaft tätig.

Ernest Müller starb wenige Tage vor der Uraufführung seines letzten Filmes, dem düsteren deutschen Thriller Der rote Rausch mit Klaus Kinski in der Hauptrolle.

Filmografie (Auswahl)

Literatur
 Kay Weniger: Das große Personenlexikon des Films. Die Schauspieler, Regisseure, Kameraleute, Produzenten, Komponisten, Drehbuchautoren, Filmarchitekten, Ausstatter, Kostümbildner, Cutter, Tontechniker, Maskenbildner und Special Effects Designer des 20. Jahrhunderts. Band 5: L – N. Rudolf Lettinger – Lloyd Nolan. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2001, ISBN 3-89602-340-3, S. 576.

Weblinks

Filmproduzent
Österreicher
Geboren 1906
Gestorben 1962
Mann

Ernest Müller (Filmproduzent)


بريوكوفيتشي (Брюховичі) هي مدينة في مقاطعة لفيفسكا في أوكرانيا.

مراجع

مدن أوكرانيا

بريوكوفيتشي (لفيفسكا)


Takumi Wada (født 20. oktober 1981) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Shimizu S-Pulse, JEF United Chiba og Avispa Fukuoka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takumi Wada


Sibirska ruta (ruski: Сибирский тракт; Sibirsky trakt), poznata i kao Moskovska magistrala i Velika autocesta bila je povijesna ruta koja je povezivala europsku Rusiju sa Sibirom i Kinom.

Izgradnju ceste odredio je ruski car i bila je završena tek sredinom 19. stoljeća. Prije se sibirski prijevoz uglavnom odvijao sibirskim riječnim putovima. Prvi ruski doseljenici stigli su u Sibir putem rijeke Čerdin, a to je poslije zamijenjeno kopnenim putem Babinov krajem 1590-ih. Grad Verhoturje na Uralu bio je najistočnija točka Babinove ceste.

Mnogo duža sibirska ruta započela je u Moskvi kao Vladimirska magistrala i prolazila je kroz Murom, Kozmodemjansk, Kazanj, Perm, Kungur, Jekaterinburg, Tjumenj, Tobolsk, Taru, Kainsk, Tomsk, Jenisejsk i Irkutsk. Nakon prelaska jezera Bajkal, cesta se razdvojila u blizini Verhneudinska. Jedan krak nastavio je prema istoku do Nerčinska, dok je drugi otišao na jug do graničnog prijelaza Kjahta, gdje se povezao s kamp prikolicama deva koje su prelazile Mongoliju do vrata Velikog zida u Kalganu.

Početkom 19. stoljeća, ruta je premještena na jug. Iz Tjumena je put nastavila kroz Jalutorovsk, Ishim, Omsk, Tomsk, Ačinsk i Krasnojarsk prije nego što se pridružila starijoj ruti u Irkutsku. Ostala je vitalna arterija koja je povezivala Sibir s Moskvom i Europom sve do posljednjih desetljeća 19. stoljeća, kada su je zamijenile Transsibirska željeznica i Amurska kolska cesta. Automobilski ekvivalent je Transsibirska autocesta.

Sibir
Povijest Rusije

Sibirska ruta


Žirany este o comună slovacă, aflată în districtul Nitra din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.361 de locuitori.

Localitatea este înfrățită cu Dorog.

Istoric
Localitatea Žirany este atestată documentar din 1113.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Žirany


කොළඹ කොටු‍වේ ඉදිකොට තිබෙන පැරණි කොළඹ ලන්දේසි රෝහල (' ලන්දේසි රෝහල' ), මෙරට ලන්දේසි සමය දක්වා දිවෙන ඉතිහාසයක් සහිත පැරණි ගොඩනැගිලි කිහිපය අතුරින් එකකි. වර්ථමානයේ එය නවීන සාප්පු සංකීර්ණයක් ලෙස සංවර්ධනය කොට තිබේ.

අතීතය
1686 වර්ෂයේදී ලන්දේසින් විසින්, ඔවුන්ගේ නිලධාරීන්ට හා සේවකයන්ට ප්‍රතිකාර සේවා ලබා දීමේ අරමුණින් කොළඹ කොටු‍ව ආශ්‍රිතව රෝහලක් ඉදිකරන ලදී. රොබට් නොක්ස්ගේ වාර්ථාවන්ට අනූව, මෙම රෝහලින් ලන්දේසි නිලධාරීන්ට අමතරව, 1739 වර්ෂයේදී එකල මෙරට පාලනය කල නරේද්‍රසිංහ රජතුමා ද ප්‍රතිකාර ලබා ගත් බවට සාක්‍ෂි තිබේ.

1980 වසර වන විට මෙම ගොඩනැගිල්ල පොලිසියට පැවරී තිබූ අතර, ඒ සමයේදී මෙයට අලුතින් වැසිකිළි පද්ධතියක් එකතුව තිබේ. 1996 වර්ෂයේ එල්ල වූ මහ බැංකු බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් ලන්දේසි රෝහලටද බරපතල හානි සිදුවිය.

කාලයත් සමග ගරාවැටීමට ලක්ව තිබූ ගොඩනැගිල්ල, කොළඹ නගර සංවර්ධන වැඩපිළිවෙල යටතේ සුපිරි සාප්පු සංකිර්ණයක් බවට පත්කොට 2011 වර්ෂයේ දෙසැම්බර් මස 2 වන දිනදී විවෘත කරන ලදී.

වාස්තු ශෙෙලිය
හෙක්‌ටයාර භාගයක පමණ භූමි භාගයක ඉදිකොට ඇති මෙම රෝහල් ගොඩනැගිල්ල යුරෝපීය ගොඩනැඟිලි කලාවට සමීප ලන්දේසි ලක්‍ෂණ පෙන්නුම් කරයි. භූමි නිර්මාණය කුරුසියක හැඩය ගෙන තිබෙයි. රෝහල මැද මිදුලක් සහිතව නිර්මාණය කොට ඇත.

මේවාද බලන්න
ආකේඩ් නිදහස් චතුරස්‍රය

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි

කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

පැරණි කොළඹ ලන්දේසි රෝහල


Muzeul Memorial Paul Constantinescu este un muzeu din orașul Ploiești dedicat memoriei marelui compozitor român Paul Constantinescu este o secție a Muzeului Județean de Istorie și Arheologie Prahova. []

Muzee din Ploiești

Muzeul memorial Paul Constantinescu


Kolonnawa es una ciudad de Sri Lanka en el distrito de Colombo, provincia del Occidental.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 7  a 5 km de la capital nacional, Colombo, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 64 707 habitantes.

Referencias

Enlaces externos
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Localidades de Sri Lanka

Kolonnawa


Gorniak (Горня́к en ruso) es una localidad rusa del krai de Altái localizada a 360 km del suroeste de Barnaúl, la capital del krai. Según el censo de 2002, la población era de 15 779 habs.

La localidad fue fundada en el  como aldea rural de Zolotukha. En 1942 se estableció un asentamiento minero en la antigua Zolotukha llamada Gorniak. En 1946 fue considerada asentamiento de tipo urbano y en 1969 alcanzó el estatus de ciudad.

Demografía

Referencias

Enlaces externos
 Сайт о городе Горняк
 Сайт о Локтевском районе и городе Горняке

Localidades del krai de Altái

Gorniak


ألفريد بلويتز  (22 أغسطس 1860 - 20 مارس 1940) كان طبيبًا ألمانيًا وعالم بيولوجيا ، ومن أعلام علم تحسين النسل.

مراجع

أشخاص من اشوينواويشتشه
أشخاص من مقاطعة بوميرانيا
أطباء ألمان في القرن 19
أطباء القرن 19
أطباء نازيون
ألمان في الحرب العالمية الثانية
خريجو جامعة زيورخ
علماء أحياء ألمان
علماء ألمان متخصصون في تحسين النسل
مواليد 1860
مواليد في اشوينواويشتشه
وفيات 1940

ألفريد بلوتز


Olaylar
 25 Eylül - Stamford Köprüsü Muharebesi gerçekleşti.
 14 Ekim - Hastings Muharebesi gerçekleşti.
 Normanlar, Büyük Britanya adası'nı istila etti. (bkz: İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi)
 Halley kuyruklu yıldızı, Dünya'nın yakınından geçti (önceki: 989 ; sonraki : 1145).

Doğumlar
 El-Efdâl Şehinşâh, Fâtımîler Hâlifeliği veziri (ö. 1121)

Ölümler
 5 Ocak - Günah Çıkartıcı Aziz Edward, İngiltere Kralı. Anglo-Sakson Wessex Hanedanı'na mensup olarak İngiltere tahtına çıkan son kral (d. 1003)
 9 Nisan - Beyhakî, Şafii fıkıh bilgini, muhaddis (d. 994)
 2 Eylül - İbn Butlan, Bağdatlı Nasturi Hristiyan hekim
 25 Eylül - III. Harald, Norveç kralı (d. 1015)
 14 Ekim - Harold Godwinson, İngiltere'nin son Anglo-Sakson kralı (d. 1022)
 tarihi bilinmeyen
 Antakyalı Yahya, Melkani Hristiyan hekim ve tarihçi
 Ebu Hasan Behmenyar, Doğu peripatetizminin (Meşşailik ya da Meşşai okulunun) temsilcilerinden biri (d. 993)

1066


Gary Neal (* 3. Oktober 1984 in Baltimore, Maryland) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Basketballspieler, der unter anderem sechs Jahre in der National Basketball Association (NBA) aktiv war.

Karriere

High School und College
Neal spielte anfangs für die La Salle University. In seiner Freshman-Saison dort wurde er gleich zu einem wichtigen Bestandteil seines Teams, er erzielte 18,6 Punkte bei einer Trefferquote von 40 % aus dem Feld und wurde aufgrund seiner Leistungen zum Atlantic 10 Conference Rookie of the Year gewählt.

Im Juni 2004 jedoch wurde Neal zusammen mit seinem Mitspieler Michael Cleaves wegen Vergewaltigung angeklagt. Der Fall entwickelte sich zu einem Skandal, da den Cheftrainern der beiden Basketballmannschaften der Universität, Billy Hahn (Herren) und John Miller (Damen), vorgeworfen wurde, im Jahr zuvor über einen weiteren Fall mutmaßlicher sexueller Nötigung unterrichtet worden zu sein, dies aber weder der Polizei noch der Universitätsleitung mitgeteilt zu haben. Beide Trainer mussten schließlich ihre Ämter aufgeben. Neal selbst wurde freigesprochen, er war jedoch bereits zuvor von der La Salle University freigestellt worden.

Nach seiner Zeit an der La Salle University wechselte er zur Towson University. In seinen beiden letzten Collegejahren konnte er dort unter anderem einen Schnitt von 26,1 bzw. 25,3 Punkten pro Spiel erzielen, wurde aber trotzdem im NBA-Draft 2007 nicht ausgewählt.

Ausland
Daraufhin wechselte er in die Türkei, und wiederum danach zum europäischen Spitzenverein FC Barcelona, bei dem er allerdings schwach spielte. Er wechselte daraufhin zu Pallacanestro Treviso, wo er sich wieder stark verbesserte und in das All-Eurocup Second Team der Saison 2008/09 gewählt wurde. Nach seinem Wechsel zu CB Málaga blieb seine Leistung gut, sodass ihn die San Antonio Spurs unter Vertrag nahmen.

NBA

In seiner ersten Saison dort konnte er über 9 Punkte in 21 Minuten pro Spiel erreichen und wurde ins NBA All-Rookie First Team gewählt.
Vor der Saison 2013/14 wechselte er als Free Agent zu den Milwaukee Bucks. Dort konnte er jedoch nicht wie erhofft sportlich überzeugen. Bereits im Februar 2014 wurde er von den Bucks zu den Charlotte Hornets transferiert.

Auch 2014/2015 lief Neal zunächst für die Hornets auf. Im Februar 2015 wurde er jedoch via Trade von den Hornets zu den Minnesota Timberwolves transferiert.

Im Sommer 2015 wechselte er zu den Washington Wizards. Dort spielte er bis zum Ende der NBA-Saison 2015/16.

Ab 2016
Im Dezember 2016 unterschrieb Neal einen Vertrag bei den Westchester Knicks aus der NBA-G-League. Am 2. Januar 2017 transferierten diese ihn im Rahmen eines Tauschgeschäfts zu den Texas Legends. Nach einem Kurzvertrag (10-Day-Contract) bei den Atlanta Hawks aus der NBA am 18. Januar 2017, wechselte er wieder zurück in die G-League zu den Legends. Am 30. Januar 2017 wurde er abermals getraded, diesmal zu den Reno Bighorns (G-League).

Zu Beginn der Saison 2017/18 unterschrieb Neal bei Basket Saragossa aus der spanischen Liga ACB. Nach durchschnittlich 22,7 Punkten und 4 Assists in drei Spielen des Monats November wurde er als Spieler des Monats ausgezeichnet. Am Ende der Saison wurde er Dritter im Voting des Most Valuable Players der Liga ACB.

Im Dezember 2018 wechselte er zum türkischen Club Banvit BK, wo er bis Ablauf der Spielzeit aktiv war. Im Anschluss daran begann er seine Karriere als Trainer.

Weblinks

 Gary Neal – Spielerprofil auf espn.go.com
 Gary Neal – Spielerprofil auf sports-reference.com
 Gary Neal – Spielerprofil auf draftexpress.com

Einzelnachweise

Basketballspieler (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1984
Mann
Basketballspieler (FC Barcelona)
Basketballspieler (CB Málaga)
Basketballspieler (Basket Saragossa 2002)
Basketballspieler (Karşıyaka SK)
Basketballspieler (Banvit BK)

Gary Neal


ماهوك يمكن أن تعني :

 موهوك : قبيلة من الأمريكيون القدماء.
 موهوك : قصة شعر

صفحات توضيح أسماء أماكن

موهوك (توضيح)