لا ميسا  هي إحدى مدن مقاطعة سان ديغو، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 16 فبراير، 1912.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية للا ميسا في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان لا ميسا 54,749 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 24,186 أسرة وعدد العائلات 13,386 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 24,943 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 80.64% من البيض و4.86% من الأمريكيين الأفارقة و0.66% من الأمريكيين الأصليين و4.09% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.40% من سكان جزر المحيط الهادئ و5.08% من الأعراق الأخرى و4.27% من عرقين مختلطين أو أكثر و13.52% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 24,186 أسرة كانت نسبة 26.7% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 39.8% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 11.6% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 3.9% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 44.7% من غير العائلات. تألفت نسبة 34.2% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 12.9% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.22، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 2.86.

بلغ العمر الوسطي للسكان 37.3 عاماً. وكانت نسبة 19.8% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 9.9% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 32.7% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 20.2% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 15.5% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 90.6 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 87.7 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 41,693 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 50,398 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 37,215 دولارًا مقابل 30,413 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 22,372 دولارًا. وكانت نسبة 5.2% من العائلات ونسبة 9.4% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 11% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 6.2% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان لا ميسا 57,065 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 24,512 أسرة وعدد العائلات 13,767 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 26,167 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 71.78% من البيض و7.71% من الأمريكيين الأفارقة و0.76% من الأمريكيين الأصليين و5.76% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.56% من سكان جزر المحيط الهادئ و7.58% من الأعراق الأخرى و5.85% من عرقين مختلطين أو أكثر و20.50% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 24,512 أسرة كانت نسبة 27.3% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 38.1% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 12.7% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 5.4% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 43.8% من غير العائلات. تألفت نسبة 32.7% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 11.9% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.30، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 2.94.

بلغ العمر الوسطي للسكان 37.1 عاماً. وكانت نسبة 19.6% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 11.2% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 29.4% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 25.6% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 14.2% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 47.6% ذكور و52.4% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة للا ميسا:

أعلام

 ويل إتش. برادلي
 توماس هنري
 جولدي راب
 ستيف روشي
 ديف موستين
 فرانكي هايدوك
 روي هاتسون
 جيمس سبور
 فريدريك و. ستوركو
 جانين هانسون

مراجع

الموقع الجغرافي
الموقع الجغرافي للمناطق المحيطة بهذه النقطة هو كالتالي:

أماكن مأهولة أسست في 1912
تأسيسات سنة 1912 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن مقاطعة سان دييغو (كاليفورنيا)

لا ميسا (كاليفورنيا)


El Siemens AX72 es un teléfono móvil presentado por Siemens en octubre de 2005. Su peso es de 79 gramos y sus dimensiones son de 105,6 x 46,8 x 17,5 mm. Su pantalla es LCD CSTN de 65K colores. La batería del teléfono proporciona 5 horas de tiempo de conversación o hasta 220 horas si se deja en modo stand-by. Envía y recibe SMSs.

Una de las críticas que se le hace al modelo es la facilidad para retirar la trampilla de acceso a la batería de forma involuntaria, incluso en conversaciones.

Características
GSM tribanda 900/1800/1900 MHz
Datos : GPRS Clase 8 (4+1 slots), 32 - 40 kbit/s. WAP 1.2.1
Batería : Li-ion de 600 mAh
Tiempo de espera : hasta 220 horas
Tiempo de conversación : hasta 300 minutos
Pantalla : CSTN 128 x 128 pixels a 65536 colores.
Tamaño : 105,6 x 46,8 x 17,5 mm
Peso : 79 gramos
Volumen : 85 cm³
Carcasa : no intercambiable en color negro basalto. En el frontal keypad, D-pad y dos teclas de opciones. En la parte baja conector Siemens Lumberg. En la trasera trampilla de la batería,
Conectividad : USB y RS-232 (sobre el conector Siemens Lumberg)
Antena : 1 antena integrada (GSM)
Memoria flash : 1,5 Megabytes
 Mensajes : SMS, MMS, EMS. Escritura inteligente T9
 Timbres : polifónicos de 32 canales, MIDI
 Cámara digital : soporta un accesorio externo con cámara de 0,3 Megapíxels a 640 x 48 máximo
 Java MIDP 1.0, soporta juegos y aplicaciones Java instalables.Sin juegos preinstalados.
Tarjeta SIM: Mini-SIM de 1,8 o 3,0 voltios
 Agenda telefónica: En la agenda telefónica se pueden almacenar hasta 500 registros que se gestionan en la memoria del teléfono.
 Organizador : despertado, calendario, citas, notas, franjas horarias
 Otros: admite marcación por voz y vibrador. Memoria de 10 últimas llamadas realizadas/recibidas/perdidas. Manos libres

Véase también
Siemens Mobile

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en GSMspain
 Manuales

Teléfonos móviles Siemens

Siemens AX72


Le USS Orleck (DD-886) était un destroyer de classe Gearing en service dans la marine américaine de 1945 à 1982. En octobre 1982, il fut vendu à la Marine turque et rebaptisé Yécetepe (D 345). Après son déclassement final, le gouvernement turc l'a rendu à la Southeast Texas War Memorial and Heritage Foundation  (Fondation du patrimoine et du mémorial de la guerre du sud-est du Texas) à Orange, au Texas, où il a été amarré en tant que navire musée. En 2009, la Fondation a alors décidé de déplacer le navire sur la rivière Calcasieu à Lake Charles, en Louisiane. Depuis 2021, il est exposé à Jacksonville en Floride.

Nom de baptême
Joseph Orleck est né le 22 janvier 1906 à Columbus, Ohio. Il s'enrôle dans la Marine le 23 juin 1924. Progressant dans les rangs enrôlés, il est nommé maître d'équipage le 14 décembre 1938 et nommé enseigne le 15 juin 1942. Il prend le commandement de l' le 28 mai 1943 avec le grade de lieutenant. Il a coulé avec son navire après une attaque de bombardiers de la Luftwaffe dans le golfe de Salerne le 9 septembre 1943. Récipiendaire de la Médaille de la Marine et du Corps des Marines pour les travaux de sauvetage lors de l'invasion de Casablanca, il a reçu à titre posthume la Croix de la Marine pour sa lutte contre les incendies et les inondations, pour éviter la perte totale de son navire lors de l'assaut de Salerne.

Historique

Marine des États-Unis (1945-1982)
Orleck a été posé par la  à Orange, Texas, le 28 novembre 1944, lancé le 12 mai 1945 par Mme Joseph Orleck, veuve du lieutenant Orleck, et mis en service le 15 septembre 1945.

Orleck a opéré avec la Septième flotte des États-Unis à l'appui des forces des Nations unies pendant la guerre de Corée. Puis il a subi une vaste révision FRAM I en 1962.

Le 7 juin 1965, Orleck participe à la récupération de la capsule spatiale Gemini 4.

Pendant la guerre du Vietnam, Orleck a servi de garde d'avion pour des porte-avions sur la  dans le golfe du Tonkin, a participé à l'opération Sea Dragon, a patrouillé pour des missions de recherche et de sauvetage et a effectué des missions d'appui aux tirs navals.

LOrleck a été désarmé le 1er octobre 1982 et rayé du registre des navires de la marine le 6 août 1987.

 Marine turque (1982–2000) Orleck a été transféré en Turquie pour servir dans la marine turque. Il a été rebaptisé TCG Yécetepe (D 345) en service turc.

 Navire musée (depuis 2000)
Le 12 août 2000, le gouvernement turc a transféré Yécetepe à la Fondation du Mémorial de la guerre et du patrimoine du sud-est du Texas à Orange, au Texas, pour l'utiliser comme mémorial et musée sous son ancien nom, USS Orleck.

Lorsque l'ouragan Rita a frappé la côte du Texas en septembre 2005, Orleck a été gravement endommagé. Après les réparations, le navire était prêt à retourner à sa jetée à Ochiltree-Inman Park; cependant, la Ville d'Orange a refusé de lui permettre de revenir. Orleck a été temporairement transféré à l'île de Levingston, puis amarré au nord de l'île d'Orange Harbour.

Le 6 mai 2009, le conseil municipal de Lake Charles, en Louisiane, a voté en faveur d'une ordonnance autorisant la ville à conclure un accord de coopération avec l'''USS Orleck. Le 20 mai 2010, il a déménagé à Lake Charles, en Louisiane, où il est maintenant exposé depuis le 10 avril 2011. En 2019, le navire faisait actuellement face à la fermeture du musée, le navire étant soit coulé, soit mis au rebut; cependant le musée est resté opérationnel.

En 2019, à la suite de l'échec de l'acquisition de l' en tant que navire-musée à Jacksonville, en Floride, il a été proposé d'acquérir Orleck et de le déplacer vers le poste d'amarrage proposé qui a été obtenu pour le Charles F. Adams. L'association USS Adams a étudié Orleck et a estimé qu'il survivrait au remorquage de Lake Charles à Jacksonville. La proposition est à l'étude.[1]

Le 30 août 2019, le Jacksonville Naval Museum a annoncé que le transfert dOrleck à Jacksonville avait été approuvé et attend la finalisation des plans avec le conseil municipal de Jacksonville.

En février 2020, le déménagement à Jacksonville a été confirmé. Il resterait ouvert à Lake Charles jusqu'au 1er mars 2020, avant de fermer en vue d'une inspection par les garde-côtes américains pour le remorquage vers une cale sèche au Texas pour des réparations avant d'effectuer le remorquage jusqu'à Jacksonville.

Le remorquage vers Jacksonville a été retardé par la pandémie de COVID-19. Orleck'' s'est détaché de son amarrage dans la rivière Calcasieu pendant l'ouragan Laura, dérivant sur un mile en aval avant de s'échouer avec quelques dommages.

En août 2021, le conseil municipal de Jacksonville a approuvé à l'unanimité l'amarrage du navire au centre-ville de Jacksonville.

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Liste des destroyers de l'United States Navy

Liens externes
 USS Orleck - Historic Naval Ships Association
  Jacksonville Naval Museum

Destroyer de l'US Navy de la Seconde Guerre mondiale
Destroyer de l'US Navy de la guerre froide
Bateau lancé en 1945
Navire construit au Texas
Navire de l'United States Navy transféré à la Marine turque
Navire musée en Louisiane

USS Orleck (DD-886)


Bulbii vestibulari sau bulbi clitoridieni (rar: bulbi vaginali; bulbi vulvari, în latină: bulbus vestibuli vaginae) sunt organe sexuale erectile ale vulvei, situate în ambele părți laterale ale vaginului și uretrei. Bulbi vestibulari alcătuiesc, împreună cu clitoris, formațiunile erectile ale femeii.

Structură

Morfologie externă
Fiecare bulb are o formă ovoidală, aplatizat lateral și se îngustează în extremitatea anterioară, cea posterioară fiind rotunjită. Dimensiunile bulbilor variază între 3-4 cm în lungime și, aproximativ, 1 cm în lățime. Extremitatea anterioară este conică și se situează în apropierea corpului clitorisului. În extremitatea anterioară cei doi bulbi se unesc prin plexul venos Kobelt, ce reunește venele bulbilor și clitorisului, formând comisura bulbilor (pars intermedia bulborum). Extremitatea posterioară este mai voluminoasă și adiacentă glandelor Bartholin.

De asemenea, bulbii vestibulari prezintă două fețe: laterală și mediană. Fața laterală este convexă și este atașată de rădăcinile clitorisului, fața mediană - concavă, înconjoară uretra și vaginul. Fețele sunt delimitate prin marginea inferioară, care este orientată spre labia mică, și margine superioară, îndreptate spre diafragma urogenitală.

Anatomie internă

Bulbii vestibulari sunt alcătuiți din țesut erectil, mai puțin dezvoltat, areolele fiind largi cu pereții subțiri. Sunt acoperiți de o membrană albuginee subțire și mușchii bulbocavernoși.

Vascularizație

Inervație

Fiziologie

Bulbii vestibulari joacă un rol important în actului sexual. În timpul excitației sexuale, bulbii devin turgescenți prin acumularea sângelui datorită vasoconstricției venelor. În rezultat, vaginul se îngustează și vulva se mărește în volum proeminând în exterior. De asemenea, bulbii dilatați presează rădăcinile și corpul clitorisului contribuind la producerea senzației de plăcere și a orgasmului.

Contracția ritmică a bulbilor vestibulari în timpul orgasmului determină, alături de mușchii pelvieni, contracția observabilă a vaginului și provoacă evacuarea sângelui. În lipsa orgasmului, sângele va fi eliminat din bulbi în câteva ore.<ref>Chalker, Rebecca (2000). The Clitoral Truth. Seven Seas Press. p. 200. ISBN 1-58322-473-4</bdi>.</ref>

Omologie

Bulbii vestibulari sunt omologi ai bulbului spongios al penisului bărbaților. Spre deosebire bulbii uretrei masculine, care se unesc în perioada embriogenezei, bulbii vestibulari rămân separați prin fanta vulvară.

Referință

Vulvă

Bulb vestibular


Lone Andersen (født 15. april 1964, Gammelby, Vejen) er viceformand for Landbrug & Fødevarer og hun blev den første kvinde i L & F's bestyrelse.

Uddannet landbruger på Borris Landbrugsskole i 1981. Har siden 1984 været selvstændig gårdejer i fællesskab med sin mand Erik, på en gård i Lyne ved Tarm. Gården har de seneste år været drevet som økologisk mælkeproduktion med 115 malkekøer.

Blev bl.a. udnævnt til "Årets Erhvervskvinde 2014" af netværket Erhvervskvinder.

Formandskaber
 Formand for Familielandbruget VEST-Jylland fra 2004.
 Formand for Landdistrikternes Fællesråd fra 2005-2008
 Formand, Familielandbrugssektionen i Landbrug & Fødevarer fra november 2013.
 Viceformand, Landbrug & Fødevarer fra november 2013.
 Formand for CDG Organic, EU-Kommissionens Rådgivende gruppe for økologi, fra 2014. Lone Andersen blev i 2018 genvalgt for 3. gang til posten.

Øvrigt virke
Bestyrelsesmedlem for Seges (Videncenter for Landbrug) fra 2008
 Byrådsmedlem (V), Ringkøbing-Skjern Kommune fra november 2010 til december 2013.
Bestyrelsesmedlem for Ringkøbing-Skjern Forsyning A/S fra 2010 til dec. 2013

Referencer

Eksterne henvisninger
Altinget om Lone Andersen

Personer i Kraks Blå Bog
Personer fra Vejen Kommune

Lone Andersen


Cantelães Portekiz'de Vieira do Minho belediyesine bağlı olan, 11,18 km2 yüzölçümüne sahip, 933 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia). Kilometrekareye düşen insan sayısı ise 83,5'dir.

Portekiz'in freguesiaları
Vieira do Minho

Cantelães


O massacre de Shah Cheragh ocorreu em 26 de outubro de 2022, quando pelo menos 13 pessoas foram mortas e mais de 40 ficaram feridas em um tiroteio em massa no mausoléu Shah Cheragh, um local de peregrinação xiita em Xiraz, no sul do Irã. O Estado Islâmico reivindicou a autoria do ataque, enquanto as autoridades iranianas também culparam os manifestantes pelos ataques.

O ataque foi visto com suspeita por muitos iranianos, descrevendo-o como uma bandeira falsa para atacar os manifestantes iranianos e impedir que houvesse uma reunião na tumba de Ciro, o Grande para o Grande Dia de Ciro.

Antecedentes
Desde os protestos eleitorais no Irã em 2009, houve grandes protestos contra o regime islâmico, que se intensificaram em setembro de 2022 devido ao suposto assassinato da iraniana curda Mahsa Amini sob custódia policial, que foi presa por usar seu hijabe incorretamente.

O Irã é uma teocracia islâmica xiita que sofreu ataques terroristas de islâmicos sunitas e separatistas.

Ataque
Em 26 de outubro de 2022, pelo menos 15 pessoas foram mortas em um tiroteio em massa no mausoléu Shah Cheragh em Xiraz, província de Fars, Irã. A agência de notícias semi-oficial iraniana Tasnim afirmou que houve crianças entre os mortos. As Nações Unidas condenaram o ataque ao local religioso.

Os três atacantes foram descritos pela mídia estatal iraniana como aparentemente sendo terroristas takfiri. Dois agressores foram presos; o outro está foragido. Mais tarde, no mesmo dia, o Estado Islâmico reivindicou a responsabilidade pelo ataque. As autoridades iranianas alegaram que os agressores não eram cidadãos iranianos.

Vítimas
Pelo menos treze pessoas foram mortas e mais de quarenta ficaram feridas como resultado do ataque a tiros, incluindo mulheres e crianças.

Responsabilidade
O grupo terrorista Estado Islâmico (ISIS) reivindicou a responsabilidade pelo ataque através da Amaq, a mídia de propaganda do grupo. De acordo com a Voice of America Persian News Network, alguns manifestantes iranianos especularam que este ataque terrorista foi uma conspiração do governo iraniano para desviar a opinião pública dos protestos nacionais do Irã.

O Instituto para o Estudo da Guerra (IEG) descreveu a possibilidade de responsabilidade do ISIS como "muito improvável". De acordo com o IEG:O Estado Islâmico está tentando capitalizar o ataque ao mausoléu e os protestos para alimentar a instabilidade e o conflito sectário no Irã... O ataque não corresponde ao padrão típico de ataque do Estado Islâmico, sugerindo que o grupo pode não ter dirigido explicitamente o ataque. O agressor não estava usando um colete suicida e foi capturado ferido, mas vivo – uma ocorrência muito incomum para terroristas do Estado Islâmico. As declarações do Estado Islâmico reivindicando o crédito pelo ataque também foram confusas, não ofereceram detalhes além dos já disponíveis na mídia quando foram divulgadas e não tinham a especificidade que é comum nas reivindicações de crédito por ataques que o Estado Islâmico realmente dirige. O Estado Islâmico reivindicou anteriormente ataques de forma oportunista, como o tiroteio em Las Vegas em outubro de 2017... geralmente são mais relutantes em atiçar hostilidades sectárias diretamente.

De acordo com o mesmo instituto, é provável que o governo iraniano explore o massacre para esvaziar os protestos e o use para redirecionar "a atenção do público para longe dos protestos e canalizar a raiva para adversários estrangeiros como o Estado Islâmico e a Arábia Saudita".

O professor associado Fouad Izadi, membro da Faculdade de Estudos Mundiais da Universidade de Teerã, disse que o ataque era "uma marca registrada do ISIS", já que o grupo era conhecido por atacar mesquitas, mausoléus e santuários no passado. Por outro lado, o IEG avaliou que o ataque não corresponde ao padrão típico do ISIS e o vê como uma tentativa de atiçar as tensões sectárias no Irã. Sem hipotetizar quem está por trás do ataque, o instituo espera que o regime o explore para enfraquecer e/ou suprimir os protestos em curso contra a morte de Mahsa Amini.

O ataque foi visto com suspeita por muitos iranianos, descrevendo-o como uma bandeira falsa para atacar os manifestantes iranianos e impedir que houvesse uma reunião na tumba de Ciro, o Grande para o Grande Dia de Ciro. Em 29 de outubro, os manifestantes atribuíram a responsabilidade pelo evento às autoridades e o compararam ao incêndio no Cinema Rex em 1978.

Reações
O secretário-geral das Nações Unidas condenou veementemente o ataque terrorista ao mausoléu Shah Cheragh em Xiraz, Irã, reivindicado pelo Estado Islâmico. A mensagem dizia que atacar locais religiosos é hediondo e o secretário-geral enfatizou "levar à justiça os autores deste crime contra civis que exercem seu direito de praticar sua religião". Além disso, o secretário-geral expressou suas condolências às famílias enlutadas, ao povo iraniano e ao governo iraniano desejou uma rápida recuperação para os feridos.

O Ministro do Interior iraniano, Ahmad Vahidi, culpou os protestos iranianos por pavimentar o terreno para o ataque ao mausoléu.

Ligações externas

2022 no Irã
Massacres em 2022
Tiroteios em massa em 2022
Atentados terroristas da década de 2020
Edifícios e monumentos destruídos pelo Estado Islâmico
Xiraz
Eventos de outubro de 2022

Massacre de Shah Cheragh


Arnaud De Lie (Libramont, Bélgica, 16 de março de 2002) é um ciclista profissional belga que compete com a equipa Lotto Soudal.

Trajetória
Depois de competir na equipa sub-23 do Lotto Soudal em 2021, em julho desse mesmo ano fez-se oficial seu salto ao profissionalismo ao ano seguinte. Dantes de que isso sucedesse conseguiu ganhar duas etapas no Tour de Alsacia, uma, mais a geral, na Volta a Bohemia Meridional e outra no Circuito das Ardenas.

Sua primeira corrida da temporada de 2022 foi a Challenge Ciclista a Mallorca e ali conseguiu a sua primeira vitória do ano no último troféu.

Palmarés
 2021
 2 etapas do Tour de Alsacia
 Volta a Bohemia Meridional, mais 1 etapa
 1 etapa do Circuito das Ardenas

 2022
 Troféu Playa de Palma-Palma
 Grande Prêmio Jean-Pierre Monseré
 Volta Limburg Classic
 Clássica Marcel Kint
 Flecha de Heist
 Tour de Limburgo

Equipas
  Lotto Soudal (2022-)

Referências

Ligações externas

Ciclistas da Bélgica

Arnaud De Lie


An Lepanthopsis microlepanthes in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni August Heinrich Rudolf Grisebach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Oakes Ames. An Lepanthopsis microlepanthes in nahilalakip ha genus nga Lepanthopsis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthopsis

Lepanthopsis microlepanthes


الاضطرابات المتصلة بالدورة الشهرية  هي حالة مرضية تصيب الدّورة الشّهريّة لدى المرأة وتتميّز بغياب انتظام حدوثها. الاضطرابات الشهرية قد تعالج ذاتياً أو تحتاج لمراجعة طبيب، فبعض المشاكل كالتهاب بطانة الرحم (endometriosis) يجب فيها مراجعة الطبيب لإجراء تقييم طبي شامل. في حين يمكن للصيدلي أن يوفر مساعدة للأعراض الأكثر شيوعاً كالتناذر السابق للطمث  وأعراض عسر الطمث .

المتلازمة السابقة للحيض

المتلازمة السابقة للحيض أو التناذر السابق للطمث  هي مجموعة من الأعراض الجسدية والنفسية والعاطفية المرتبطة بحدوث الحيض لدى النساء. بالرغم من أن 80% من النساء في عمر الإنجاب يعانين من بعض أعراض هذه المتلازمة إلا أن التعريف الرسمي للمتلازمة يقتضي أن تكون الأعراض من الشدة بحيث تمنع المصابة من ممارسة أنشطة حياتها بشكل طبيعي.

النسب الحقيقية لحدوثه غير معروفة ولا توجد فحوص مخبرية لاثباته أو نفيه كما أن كثيراً من النساء المصابات به لا يراجعن الطبيب بشأنه ويفضلن معالجته بشكل ذاتي وبالتقريب فإن 40 % إلى 90% من النساء يعطين أعراضاً لتناذر ما قبل الطمث، ولكن 60% من هذه المجموعة لا تسبب لهن الأعراض تغيراً على الأنشطة اليومية ومعظم الأخرى ات تكون لديهن الأعراض شديدة نوعاً ما، يسبب اضطراب ما قبل الطمث عند 3% إلى 8% من النساء الأمريكيات اضطرباً رئيسياً في إحدى مناحي الحياة اليومية على الأقل.

باستثناء الفتيات قبل البلوغ والنساء اللائي يئسن من الحيض فكل الإناث من كل الأعمار تعاني من إحدى الحالتين وعلى المريضة أن تحتفظ بسجل للأعراض لمدة دورتين متتاليتين أو أكثر لمساعدة الطبيب في التشخيص، تبدأ الأعراض قبل أسبوعين أو أقل من بداية الطمث ولكنها تتراجع عند بدايته أو خلال فترة يوم أو يومين من بدايته على الأكثر.

تنقسم ملامح المتلازمة السابقة للحيض إلى ثلاثة أنواع:
 اضطرابات المزاج
 اضطرابات السلوك
 تغيرات بالوظيفة الجسمية
 تشمل اضطرابات المزاج تأرجح المزاج وسرعة الغضب والعدائية والاكتئاب والقلق والتعصيب وكثرة النسيان وتشوش الذهن والأرق.
 أما الاضطرابات السلوكية فمنها الولع بالسكريات وزيادة الأكل من كل أنواع الأطعمة والبكاء وضعف التركيز وزيادة شديدة بالحساسية من الضجيج.
 أما التغيرات البدنية الملاحظة فتشمل بعض ما يلي زيادة الوزن (و تعزى إلى زيادة الأكل المفاجئة أو بسبب احتباس الماء) والصداع وتوسع الحدقة والإرهاق العام والدوخة والنفخة وتورم الثديين مع زيادة الإحساس بالألم والامساك والاسهال.

و رغم أن هذه الأعراض جميعها قد تحدث في غير المتلازمة السابقة للحيض إلا أن ترافقها الدوري مع الدورة الطمثية هو سبب تسميتها كجزء من المتلازمة السابقة للحيض PMS، وفي دراسة على الفتيات في سن البلوغ ظهر أن أكثر الأعراض شيوعاً هو عاطفي سلبي يتجلى بتأرجح المزاج والشدة النفسية (الكرب) والتعصيب (النرفزة)، وكذلك زيادة حساسية الثدي للألم والنفخة البطنية والإرهاق العام والوذمة.

أعراض إكتئابية

و رغم أن هذه الأعراض جميعها قد تحدث في غير المتلازمة السابقة للحيض إلا أن ترافقها الدوري مع الدورة الطمثية هو سبب تسميتها كجزء من تناذر ما قبل الطمث PMS، وفي دراسة على الفتيات في سن البلوغ ظهر أن أكثر الأعراض شيوعاً هو عاطفي سلبي يتجلى بتأرجح المزاج والشدة النفسية (الكرب) والتعصيب (النرفزة)، وكذلك زيادة حساسية الثدي للألم والنفخة البطنية والإرهاق العام والوذمة.

و تتطلب معايير الاضطرابات الاكتئابية ما قبل الطمث تواجد خمسة أعراض مما سبق ويجب أن يوجد أحدها خلال الأسبوع الذي يسبق الطمث ويتحسن بعد بداية الطمث ويختفي نهائياً في الأسبوع الذي يلي انتهاء الطمث.

و بالإضافة لذلك يجب أن تتداخل الأعراض بشكل واضح في مجال حياتي حيوي (مثلاً: الجنس أو المدرسة أو المهنة أو المجتمع)، وأن لا تكون الأعراض مما ينسب بشكل مستقل إلى اضطراب آخر كوجود مسبق لإكتئاب أو قلق.

عسر الطمث

و يعرف أيضاً بآلام الدورة هو ألم دوري يتوضع أسفل البطن وبدايته من وقت ابتداء الدورة الطمثية أو قبلها مباشرةً وينتهي بعد توقف الطمث. وربما كانت نسبة 90 % من الإناث البالغات يعانين من آلام الدورة وهذا هو السبب الرئيسي للتغيب عن العمل والمدرسة.

إن عسر الطمث هو التعبير الطبي لآلام الدورة التي لا تعكس أية حالة مرضية بل تعود حصراً للتقلصات الرحمية بتأثير البروستغلاندين، هذه الحالة حميدة وتعالج ذاتياً ولكن عسر الطمث الثانوي يسببه تطور حالة مرضية مستبطنة ويجب إحالة المريضة إلى طبيب.

اضطرابات في مدة الطمث
تشمل هذه المجموعة عدة حالات منها:
 انقطاع الطمث
 غزارة النزف الرحمي
 نزف الرحم
 ندرة الطموث

اضطرابات في جريان الطمث
 غزارة الطمث
 قلة الطمث
 غزارة النزف الرحمي

انظر أيضاً
 طمث
 عسر الطمث

مراجع

اضطرابات الحيض

اضطراب الدورة الشهرية


Alja Koren (født 11. December 1990 i Celje, Slovenien) er en slovensk håndboldspiller, der spiller for RK Krim og Sloveniens håndboldlandshold.

Referencer

Håndboldspillere fra Slovenien

Alja Varagić


Andrija Ilić (Vis, 6. travnja 1917.) - ), hrvatski domovinski i iseljenički književnik, prevoditelj i jezikoslovac

Životopis

Rodio se je u mjestu Visu. U rodnom je mjestu završio pučku i građansku školu. U Splitu je maturirao na klasičnoj gimnaziji. U Zagrebu je diplomirao na Hrvatskom Sveučilištu 1942. iz romanskog jezikoslovlja, latinskog jezika i hrvatske književnosti. Doktorirao je na Sveučilištu u Beču 1944. godine. Neko je vrijeme bio asistentom na Hrvatskom sveučilištu u Zagrebu i lektor hrvatskog jezika i književnosti na Sveučilištu u Beču. Poslije drugoga svjetskog rata ostao je u Austriji. 1947. je godine pošao u Englesku. Nešto poslije nastanio se je u Španjolskoj.

Prije drugoga svjetskog rata objavio je pjesme, jezične studije i prijevode u Omladini, Plavoj reviji, Katoličkom tjedniku iz Sarajeva. Tijekom rata surađivao je u gotovo svim hrvatskim glasilima. Osobito je surađivao u Hrvatskoj reviji i Hrvatskoj smotri. Nakon ostanka u emigraciji, također je surađivao u skoro svim hrvatskim publikacijama. U Engleskoj je priredio i uredio dva broja revije Croatia.

Djela

Objavio je djela:
 Lutanja (pjesme), Zagreb 1942.
 Život sv. Aleksija (prijevod starofrancuskoga hagiografskog spijeva), Zagreb 1942.
 Draga zemlja (pjesme), Madrid 1952.
 O tugama i ljepotama Hrvatske (soneti), Buenos Aires 1952.
 Naša Hrvatska. Zemljopis, Narodopis, Gospodarstvo (urednik), Madrid 1968.

Nagrade i priznanja
Šimun Šito Ćorić uvrstio ga je u svoju antologiju 60 hrvatskih emigrantskih pisaca.

Izvori

Životopisi, Vis
Hrvatski pjesnici
Hrvatski prevoditelji

Andrija Ilić


Tribonijan, Gaj (lat. Gaius Tribonianus), istočnorimski pravnik (rođ. Sida u pokrajini Pamfiliji, danas Eski Adalia u pokrajini Antaliji, Turska, 500. – um. Konstantinopol, 547.).

Postignuća
Radio je kao odvjetnik u Konstantinopolu, i bio je jedan od najpoznatijih i najboljih pravnika svoga doba. Ubrzo je dospio do najviših položaja i do titule koja bi danas odgovarala zvanju ministra pravde, odnosno poziciji "magister sacri palatii".

Bio je glavni pravnik cara Justinijana I. Velikog, koji mu je 530. godine povjerio rad na kodifikaciji prava koje bi važilo za cijelu imperiju. Izradio je Justinijanov kodeks, a bio je vođa komisije za izradu Corpus iuris civillis; zbornika građanskog prava.

Najvažniji i najobimniji dio kodifikacije predstavlja Digesta (grčki Pandekta - hrv. "sveobuhvatno"), sadržana u pedeset kniga podjeljenih na naslove (tituluse) u okviru kojih su skupljeni fragmenti rimskih pravnika koji se odnose na te naslove (pravna pitanja). Ona je stupila na snagu 533. godine.

Izvori

Vanjske poveznice
Tribonijan
Tribonijan, Proleksis enciklopedija

Rimsko pravo
Životopisi, Sirija
Životopisi, Bizant

Tribonijan


Yamanlı, Tufanbeyli - Adana ili Tufanbeyli ilçesine bağlı mahalle
 Yamanlı, Mustafakemalpaşa - Bursa ili Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı mahalle
 Yamanlı, Çarşamba - Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle

Yamanlı


Salizzole ist eine nordostitalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Verona in Venetien. Die Gemeinde liegt etwa 20 Kilometer südsüdöstlich von Verona.

Geschichte
Zeitweise lebte Cangrande I. della Scala in der dortigen Scaligerburg.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Venetien

Salizzole


Les crimes communistes () ont une définition légale utilisée dans le Code pénal polonais. Le concept de crime communiste est également utilisé plus largement à l'échelle internationale et est utilisé par des organisations non gouvernementales de défense des droits de l'homme ainsi que par des agences gouvernementales telles que la Fondation Unitas, l'Institut d'information sur les crimes du communisme, l'Institut pour l'étude des Régimes totalitaires, l'Institut d' enquête sur les crimes communistes en Roumanie et Bureau de documentation et d'enquête sur les crimes du communisme.

Droit polonais
Dans la terminologie juridique – telle que définie par l'article 2.1 du Journal des lois (Dziennik Ustaw, DzU) de la République de Pologne publié le 18 décembre 1998, les « crimes communistes » constituent des crimes commis par les fonctionnaires de l'appareil communiste entre le 17 septembre 1939 (invasion soviétique de la Pologne) et le 31 décembre 1989 (chute du communisme). Les crimes qui y sont définis constituent soit la répression politique, soit la violation directe des droits humains d'un individu ou d'un groupe ; y compris ceux, autrement nommés dans le droit pénal polonais de l'époque. Le concept couvre également plusieurs autres activités illégales interdites par les lois polonaises déjà en vigueur depuis 1932, telles que la falsification de documents et leur utilisation dans l'intention de nuire aux personnes qui y sont mentionnées.

Le concept de crimes communistes a été introduit légalement en 1998 et révisé à plusieurs reprises. Il a été conçu pour faciliter les études d'événements et la poursuite des personnes en position d'autorité qui ont commis des crimes contre les citoyens polonais ainsi que contre l'État polonais. La définition est conceptuellement similaire au concept juridique d'un crime nazi.

Articles 4 à 7
Un fonctionnaire d'un État communiste est défini comme un agent public, y compris ceux qui bénéficient d'une protection juridique similaire aux agents publics, en particulier les agents du gouvernement et les dirigeants du Parti communiste. Les fonctionnaires impliqués travailleraient très probablement pour le renseignement polonais, les services de sécurité et d'autres départements des affaires intérieures (en particulier la censure et les affaires religieuses). Les organisations particulières citées à titre d'exemples comprennent le ministère de la Sécurité publique de Pologne et la direction principale de l'information de l'armée polonaise. Les crimes communistes pourraient également avoir été commis en Pologne par des membres de services civils ou militaires étrangers, tels que le KGB, le NKVD, le SMERSH et la Stasi.

Les crimes, reconnus par le droit international comme crimes contre l'humanité, crimes contre la paix et crimes de guerre, ne sont pas concernés par la prescription en Pologne. Ces crimes ne sont pas concernés non plus par les anciens décrets d'amnistie ou d'abolition publiés en Pologne communiste avant le 7 décembre 1989. En cas de meurtre, le délai de prescription polonais commence le  août 1990 et dure 40 ans, et 30 ans pour les autres délits.

Le concept a remplacé le terme crime stalinien (zbrodnia stalinowska) précédemment utilisé en droit polonais pour des actes similaires, tout comme le concept de crime nazi a remplacé celui de crime hitlérien. Les crimes staliniens et hitlériens ont été définis pour la première fois par la législation polonaise en 1991.

Lors de la rédaction du concept de crime communiste, les législateurs polonais ont spécifiquement écarté l'idée qu'un crime communiste est égal à un crime nazi, ou que la législation du crime communiste peut être basée sur celle du crime nazi (déjà définie dans la législation de 31 août 1944), car bien que similaires à certains niveaux, ils sont suffisamment différents à d'autres pour rendre les analogies inacceptables.

Les crimes communistes font principalement l'objet d'enquêtes par l'Institut de la mémoire nationale, un institut de recherche spécial doté de pouvoirs de poursuite, créé par la même législation qui a défini le concept de crime communiste en 1998. Deux exemples de tels crimes communistes non résolus comme la  et le , également connu sous le nom de massacre de la forêt de Baran.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Décommunisation
 Crimes de guerre en Pologne occupée pendant la Seconde Guerre mondiale
 Le Livre noir du communisme
 République populaire de Pologne
 Crimes de guerre soviétiques
 Occupation de la Pologne pendant la Seconde Guerre mondiale

Liens externes
 Communist Crimes (hosted by the Unitas Foundation)
 Kakolewnica Forest Massacre
 "Not Only Katyn" by Ireneusz Sewastianowicz and Stanisław Kulikowski
 The Augustow Roundup
 Hitler vs. Stalin: Who Killed More? by Timothy Snyder

Atteinte aux droits de l'homme
Droit en Pologne

Crimes communistes


The Voyage (título original en inglés; en español, El viaje es una ópera en tres actos (más un prólogo y un epílogo) con música de Philip Glass y libreto en inglés de David Henry Hwang. Se estrenó el 12 de octubre de 1992 en el Metropolitan Opera de Nueva York, que se la había encargado para conmemorar el quinto centenario del descubrimiento de América por Cristóbal Colón.

El estreno británico tuvo lugar en Leeds, Inglaterra, interpretado por The City Of Leeds Youth Opera, con Johnathon Cliff y Mike Williamson como directores y Richard Pascoe interpretando a Colón.

Personajes

Argumento
Glass no deseaba crear una ópera biográfica sobre Colón, especialmente en un año donde habría incontables películas, documentales y otros acontecimientos relativos al mismo tema. En lugar de ello optó por hacer de su ópera un estudio más general de la exploración - de los océanos, del espacio y el tiempo y de la mente. Colón sigue siendo no obstante un personaje central aunque, apareciendo en el segundo acto y el epílogo.

Grabación
En julio de 2006, estuvo disponible una grabación íntegra de la ópera, largamente esperada, en el sello discográfico de Glass, Orange Mountain Music, basado en la producción del Landestheater Linz (Austria) y dirigida por Dennis Russell Davies.

Referencias

Enlaces externos

Óperas de Philip Glass
Óperas de 1992
Óperas estrenadas en Nueva York
Óperas en inglés
Cristóbal Colón

The Voyage


In geometry, a hypocycloid is a special plane curve generated by the trace of a fixed point on a small circle that rolls within a larger circle. As the radius of the larger circle is increased, the hypocycloid becomes more like the cycloid created
by rolling a circle on a line.

History
The 2-cusped hypocycloid called Tusi couple was first described by the 13th-century Persian astronomer and mathematician Nasir al-Din al-Tusi in Tahrir al-Majisti (Commentary on the Almagest). German painter and German Renaissance theorist Albrecht Dürer described epitrochoids in 1525, and later Roemer and Bernoulli concentrated on some specific hypocycloids, like the astroid, in 1674 and 1691, respectively.

Properties

If the smaller circle has radius , and the larger circle has radius , then the
parametric equations for the curve can be given by either:

or:

If  is an integer, then the curve is closed, and has  cusps (i.e., sharp corners, where the curve is not
differentiable). Specially for  the curve is a straight line and the circles are called Cardano circles. Girolamo Cardano was the first to describe these hypocycloids and their applications to high-speed printing.

If  is a rational number, say  expressed in simplest terms, then the curve has  cusps.

If  is an irrational number, then the curve never closes, and fills the space between the larger circle and a circle of radius .

Each hypocycloid (for any value of ) is a brachistochrone for the gravitational potential inside a homogeneous sphere of radius .

The area enclosed by a hypocycloid is given by:

The arc length of a hypocycloid is given by:

Examples

The hypocycloid is a special kind of hypotrochoid, which is a particular kind of roulette.

A hypocycloid with three cusps is known as a deltoid.

A hypocycloid curve with four cusps is known as an astroid.

The hypocycloid with two "cusps" is a degenerate but still very interesting case, known as the Tusi couple.

Relationship to group theory

Any hypocycloid with an integral value of k, and thus k cusps, can move snugly inside another hypocycloid with k+1 cusps, such that the points of the smaller hypocycloid will always be in contact with the larger.  This motion looks like 'rolling', though it is not technically rolling in the sense of classical mechanics, since it involves slipping.

Hypocycloid shapes can be related to special unitary groups, denoted SU(k), which consist of k × k unitary matrices with determinant 1.  For example, the allowed values of the sum of diagonal entries for a matrix in SU(3), are precisely the points in the complex plane lying inside a hypocycloid of three cusps (a deltoid).  Likewise, summing the diagonal entries of SU(4) matrices gives points inside an astroid, and so on.

Thanks to this result, one can use the fact that SU(k) fits inside SU(k+1) as a subgroup to prove that an epicycloid with k cusps moves snugly inside one with k+1 cusps.

Derived curves

The evolute of a hypocycloid is an enlarged version of the hypocycloid itself, while
the involute of a hypocycloid is a reduced copy of itself.

The pedal of a hypocycloid with pole at the center of the hypocycloid is a rose curve.

The isoptic of a hypocycloid is a hypocycloid.

Hypocycloids in popular culture

Curves similar to hypocycloids can be drawn with the Spirograph toy.  Specifically, the Spirograph can draw hypotrochoids and epitrochoids.

The Pittsburgh Steelers' logo, which is based on the Steelmark, includes three astroids (hypocycloids of four cusps). In his weekly NFL.com column "Tuesday Morning Quarterback," Gregg Easterbrook often refers to the Steelers as the Hypocycloids. Chilean soccer team CD Huachipato based their crest on the Steelers' logo, and as such features hypocycloids.

The first Drew Carey season of The Price Is Right's set features astroids on the three main doors, giant price tag, and the turntable area. The astroids on the doors and turntable were removed when the show switched to high definition broadcasts starting in 2008, and only the giant price tag prop still features them today.

See also
 Roulette (curve)
 Special cases: Tusi couple, Astroid, Deltoid
 List of periodic functions
 Cyclogon
 Epicycloid
 Hypotrochoid
 Epitrochoid
 Spirograph
 Flag of Portland, Oregon, featuring a hypocycloid
 Murray's Hypocycloidal Engine, utilising a tusi couple as a substitute for a crank

References

External links

 A free Javascript tool for generating Hypocyloid curves
Animation of Epicycloids, Pericycloids and Hypocycloids
 Plot Hypcycloid — GeoFun
  Iterative demonstration showing the brachistochrone property of Hypocycloid

Roulettes (curve)

Hypocycloid


دارين الشيخ، ممثلة بحرينية.

عن حياتها
هي أبنة المطرب البحريني خالد الشيخ واخت الممثلة والمذيعة نور الشيخ والمطربة سماوه الشيخ أشتهرت بتمثيلها في الفيلم البحريني أربع بنات و نالت دور البطولة في مسرحية درب المصل.

روابط خارجية

مراجع

صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
ممثلات أفلام بحرينيات
ممثلات مسرح بحرينيات

دارين الشيخ


بلدية شارقة أو قلعة الأشراف أو (نقحرة: خيريكا) ، هي إحدى بلديات مقاطعة قسطلونة التي تقع في منطقة بلنسية، في شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.589 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2006).

مراجع

أماكن مأهولة في كاستيون
بلديات كاستيلون
دوقيات
أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية

شارقة (بلنسية)


Luftfahrtgesetz

 allgemein eine Rechtsnorm zur Luftfahrt, siehe Luftfahrtrecht
im Speziellen (abgekürzt LFG):
 Luftfahrtgesetz (Österreich)
 Luftfahrtgesetz (Schweiz)
 Luftfahrtgesetz (Liechtenstein)

Luftfahrtgesetz


Charles Henry Driver  (Londres, 23 de março de 1832 — Londres, 27 de outubro de 1900) foi um arquiteto britânico da era vitoriana, responsável pelo uso pioneiro do ferro ornamental nas suas obras.

Biografia

Driver iniciou a sua carreira como desenhador no gabinete de Frank Foster, engenheiro dos Comissários de Esgotos, em Londres. Em 1852, foi contratado como desenhador de arquitetura por Liddell e Gordon, tendo planeado as pontes e estações da Midland Railway, principalmente a ferrovia de Leicester e Hitchin. Tinha uma caixa de ferramentas de desenhos, monogramada com uma tampa ChD 1855.

Em 1857, ele trabalhou com Robert Jacomb-Hood no Gabinete de Engenharia da London, Brighton and South Coast Railway, incluindo as obras no término da ponte de Londres. Em 1866, projetou as estações da linha Three Bridges–Tunbridge Wells. Em 1867, projetou a estação ferroviária Box Hill & Westhumble na recente linha de Leatherhead a Dorking.

Em 1862, projetou o chafariz Slade do Parque Kennington para Felix Slade. Em 1863, enviou projetos para a Catedral de São Finbarr, em Cork, e embora tenham sido apreciados, acabou perdendo-os para William Burges.

Em 1864, ajudou o engenheiro civil Joseph Bazalgette nos projetos arquitetónicos dos desembarcadouros e da alvenaria do Thames Embankment, incluindo a obra no padrão das lâmpadas em formatos de golfinhos, e as estações de bombeamento de Abbey Mills e Crossness. Essas instalações reduziram doenças, como epidemias mortais de cólera, que transportavam a água residual e efluentes poluídos a jusante de Londres para o autoclismo no rio Tamisa.

Em 1869, ele começou a trabalhar no Palácio de Cristal, onde projetou e construiu o aquário, laranjal e consertou as Torres Aquáticas. Ele também foi pioneiro no uso dos azulejos ornamentais da área industrial dos interiores. Com base no sucesso do Aquário do Palácio de Cristal, Driver ganhou um contrato em 1872 com o Conselho da Exposição de Viena para projetar um aquário permanente na capital austríaca.

Em 1872, Driver terminou a enfermaria do Hospital Horton de Banbury, em Oxfordshire.

Em 1873, trabalhou com James Brunlees e Alexander McKerrow na ponte de King's Lynn, Clifton e outras estações. Ele também foi o arquiteto das pontes-cais de Llandudno, Nice, e Southend-on-Sea.

Em 1882, ajudou Douglas Fox e Francis Fox nas estações ferroviárias de Preston Fishergate Hill e Southport e outras na extensão das linhas de Cheshire.

Em 1888, ajudou Edward Woods a projetar o Mercado Central de Santiago, e as estações ferroviárias de Buenos Aires ao Porto da Ensenada.

Entre 1894 e 1895, ajudou a projetar as estações ferroviárias de Tottenham e Forest Gate. Também projetou o Pavilhão do Pontão Ocidental de Brighton, e projetou várias estações ferroviárias, incluindo a Estação da Luz, situada na cidade brasileira de São Paulo.

Morreu a 27 de outubro de 1900, tendo sido enterrado no Cemitério de West Norwood.

Arquitetos da Inglaterra
Arquitetos do século XIX
Designers da Inglaterra
Ingleses do século XIX
Naturais de Londres
Sepultados no Cemitério de West Norwood

Charles Driver


U hinduizmu i budizmu, sanskrtski termin svāhā (sanskrt स्वाहा, kineski 薩婆訶, sà pó hē, japanski sowaka, tibetanski soha) koristi se na kraju mantre. To je također ime božice, supruge Agnija.

Mitologija
Svaha je kći boga Dakshe i njegove supruge Prasuti te sestra Khyati. Isprva je bila nimfa, ali je zadobila besmrtnost nakon udaje za Agnija. Neki mitovi spominju da je ona jedna od mnogih božanskih majki Kartikeye. Kći Agnija i Svahe je Agneya (आग्नेयी).

Izvori i bilješke

Hinduističke božice
Dakshine kćeri

Svaha


Kathleen Rose Perkins (nacida en 1974) es una actriz estadounidense. Su carrera despegó en 2001 con un papel en la serie The Fighting Fitzgeralds. Ha aparecido en más de 20 series de televisión y películas, incluyendo papeles en 'Til Death, NCIS: Los Angeles, Trust Me, Gary Unmarried, Tell Me You Love Me, Castle y The Game, entre otros.

Tiene un papel recurrente en Episodes con Matt LeBlanc, Tamsin Greig y Stephen Mangan, estrenándose en enero de 2011.

Filmografía

Películas

Televisión

Referencias

Actores de televisión de Estados Unidos
Actrices de Míchigan

Kathleen Rose Perkins


جامعة كيئو  هي جامعة يقع مركزها الرئيسي في ميناتو طوكيو، اليابان. تعتبر من أرقى الجامعات في اليابان وهي من مستوى الجامعات التي تنتمي إلى رابطة اللبلاب الأمريكية، وهي أقدم جامعة في اليابان أسسها فوكوزاوا يوكيتشي كمدرسة للدراسات الأجنبية في إيدو عام 1858.

تضم الجامعة اليوم 11 حرمًا جامعيًّا موزعة بين طوكيو وكاناغاوا وتضم 9 كليات تغطي طيفًا واسعًا من الاختصاصات الجامعية تعمل كل كلية منها بصفة منفصلة.

خريجون
من أشهر خريجي جامعة كيئو:
 جونيتشيرو كيوزومي، رئيس وزراء اليابان الأسبق (2001 - 2006)
 ريوتارو هاشيموتو، رئيس وزراء اليابان الأسبق (1996 - 1998)
 إنوكاي تسويوشي، رئيس وزراء اليابان الأسبق
 هيروفومي ناكاسوني، وزير الخارجية الياباني
 أوازوا إيتشيرو، سياسي والسكرتير العام للحزب الديمقراطي الياباني الأسبق.
 آكيو تويودا، الرئيس والرئيس التنفيذي لمؤسسة تويوتا للسيارات
 ساكورا مينامي، مغنية وممثلة يابانية.

انظر أيضًا
 جائزة كيو للعلوم الطبية

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي لجامعة كيئو.

جامعات وكليات أسست في 1858
تأسيسات سنة 1858 في اليابان
جامعات خاصة في اليابان
جامعات وكليات في محافظة كاناغاوا
جامعات ومعاهد في طوكيو
كرة قدم أمريكية في اليابان
ميناتو (طوكيو)
هيئات تعليمية أسست في 1858

جامعة كيئو


Azorella compacta (Yareta), Apiaceae (maydanozgiller) familyasından çok yavaş büyüyen ve büyük bir yastık oluşturan, taş sertliğinde bir bitki türü. And yastığı adı da verilir.

Başlıca olarak And Dağları'nda, Peru, Bolivya ve Şili'de 3500 ve 4000 metre arasındaki yükseklikte yetişir. Bitki yıl boyunca yeşil olup, pembe renkten lila rengine kadar çiçeklenir. Olağanüstü şekilde iklim şartlarına uyum sağlar. Besleyici madde açısından fakir zeminde büyüyerek, çok fazla suya gereksinim duymasa da bol güneşe ihtiyaç duyar.

Bitkinin çiçekleri böcekler tarafından döllenir.

Dış bağlantılar
 http://www.chilebosque.cl/shrb/acomp.html
 Bir Yareta fotoğrafı

compacta
Çiçekler
Andlar florası
Arjantin florası
Bolivya florası
Peru florası
Şili florası
1891'de tanımlanan bitkiler

Azorella compacta


Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood,  marquis de Dufferin et Ava ( - ), est un soldat et homme politique britannique. Il est mort dans un accident d'avion en 1930 à l'âge de 55 ans.

Jeunesse
Lord Dufferin est né le 26 février 1875 à Ottawa, Ontario, Canada, pendant le mandat de son père en tant que gouverneur général du Canada. Il est le quatrième fils de Frederick Hamilton-Temple-Blackwood,  marquis de Dufferin et Ava et de Hariot Hamilton-Temple-Blackwood, marquise de Dufferin et Ava. Alors que son père est Gouverneur général des Indes dans les années 1880, sa mère est connue pour avoir dirigé une initiative visant à améliorer les soins médicaux pour les femmes en Inde britannique.

Carrière
Hamilton-Temple-Blackwood rejoint le 9th Lancers en tant que sous-lieutenant le 11 août 1897. Il est promu lieutenant le 9 octobre 1899 et sert avec son régiment pendant la seconde guerre des Boers de 1899 à 1901, où il est présent aux combats de Belmont, Enslin, Modder River, Magersfonstein, la relève de Kimberley, et au siège de Bloemfontein et Pretoria. Il est également présent lors des combats qui suivent dans le Transvaal, la colonie de la rivière Orange et la Colonie du Cap, où il est grièvement blessé la veille de Noël 1900. Mentionné à deux reprises dans des dépêches (dont celle du 31 mars 1900), il est décoré de l'Ordre du Service distingué (DSO) en novembre 1900 pour son service pendant la guerre.

Hamilton-Temple-Blackwood prend sa retraite de l'armée en 1913 avec le grade de capitaine.

Première Guerre mondiale
Après avoir quitté l'armée, Hamilton-Temple-Blackwood est nommé secrétaire militaire du gouverneur général d'Australie, Sir Ronald Munro-Ferguson (plus tard vicomte Novar), qui est son beau-frère. Après le déclenchement de la Première Guerre mondiale, il rejoint son ancien régiment, le 9th Lancers, et est grièvement blessé alors qu'il sert sur le front occidental en octobre 1914 et est ensuite transféré dans les Grenadier Guards. Il est de nouveau grièvement blessé à l'automne 1915, n'ayant repris son service que trois jours. Il sert comme capitaine d'état-major dans la division des gardes en 1916 et est détaché auprès du Machine Gun Corps en tant qu'instructeur en 1918. Après la guerre, il est président de l'Ulster Ex-Servicemen's Association.

Fin de carrière
Hamilton-Temple-Blackwood accède au marquisat à la mort de son frère aîné, Terence Hamilton-Temple-Blackwood,  marquis de Dufferin et Ava, le 7 février 1918. Son frère aîné Archibald, comte d'Ava est tué au combat à Waggon Hill pendant la guerre des Boers en janvier 1900, tandis que son autre frère, Lord Basil Blackwood, a péri dans une attaque contre les tranchées allemandes en juillet 1917.

Lord Dufferin est élu au Sénat du Parlement d'Irlande du Nord en 1921, où il est président de 1921 à 1930, et est admis au Conseil privé d'Irlande le 16 septembre 1921 et au Conseil privé d'Irlande du Nord le 12 décembre 1922. Il est aide de camp de la Royal Naval Reserve (RNVR) du roi George V et est nommé vice-amiral d'Ulster par le roi en 1923, poste que son père avait occupé.

Vie privée
Lord Dufferin se marie le 10 juin 1908 avec Brenda Woodhouse, fille unique du major Robert Woodhouse, d'Orford House, Bishop's Stortford, Hertfordshire. Ils ont deux enfants :

 Basil Hamilton-Temple-Blackwood (4e marquis de Dufferin et Ava) (1909-1945), qui épouse Maureen Constance, la deuxième fille d'Arthur Ernest Guinness (fils d'Edward Guinness,  comte d'Iveagh)
 Veronica Brenda Hamilton-Temple-Blackwood (1910-1971), qui épouse Antony Hornby, deuxième fils de St John Hornby, de Shelley House, Chelsea et Chantemarle, Dorset, le 17 décembre 1931 (div. 1940) puis se remarie avec le chef d'escadron EH Maddick de la Royal Air Force en octobre 1941 (div. 1947); et enfin avec le capitaine Thomas Andrew Hussey de la Royal Navy le 15 juin 1947 (div. 1956); et en quatrièmes noces à Peter Rebuck Wolfe en juillet 1956.

Le 21 juillet 1930, Lord Dufferin vole avec un groupe d'amis de Berck, un petit village de France près du Touquet, vers l'Angleterre lorsque l'avion s'écrase à l'extérieur de Meopham, dans le Kent, tuant tous les passagers à bord : Edward Simons Ward, la vicomtesse Ednam, épouse du vicomte Ednam (héritier du comte de Dudley) et fille de Cromartie Sutherland-Leveson-Gower (4e duc de Sutherland); et Mme Loeffler, une hôtesse bien connue de la société, ainsi que le pilote, le lieutenant-colonel George Lochart Henderson et le pilote assistant, CD Shearing. Lord Dufferin est enterré dans le cimetière familial de Clandeboye, comté de Down.

La veuve de Lord Dufferin se remarie après sa mort avec Henry Charles Somers Augustus Somerset (1874-1945), le fils unique d'Henry Somerset (lui-même le frère de Henry Somerset (9e duc de Beaufort)) le 28 janvier 1932. Mme Somerset est décédée le 17 juillet 1946.

Références

Liens externes

Membre du Sénat d'Irlande du Nord (1921-1925)
Membre du Sénat d'Irlande du Nord (1925-1929)
Membre du Sénat d'Irlande du Nord (1929-1933)
Marquis de la pairie du Royaume-Uni
Personnel de l'armée de terre britannique pendant la Première Guerre mondiale
Personnel de l'armée de terre britannique pendant la Seconde Guerre des Boers
Compagnon de l'ordre du Service distingué
Membre du Conseil privé d'Irlande du Nord
Membre du Conseil privé d'Irlande
Décès en juillet 1930
Naissance en février 1875
Décès à 55 ans

Frederick Hamilton-Temple-Blackwood (3e marquis de Dufferin et Ava)


An Aloe inyangensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hugh Basil Christian. An Aloe inyangensis in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Mabibilngan ini ha Zimbabwe.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. i. inyangensis
 A. i. kimberleyana

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aloe

Aloe inyangensis


The Ume River (Swedish: Ume älv or Umeälven) is one of the main rivers in northern Sweden. It is around  long, and flows in a south-eastern direction from its source, the lake Överuman by the Norwegian border within the Scandinavian mountain range. For large parts, the European route E12, also known as Blå Vägen (Blue Route), follows its path.

The river passes through Vindelfjällen Nature Reserve and Lake Storuman and drains into the Gulf of Bothnia on Sweden's east coast at the small town of Holmsund, and adjacent to the city of Umeå. Its chief tributary is the Vindel River, which is the biggest tributary river in Sweden. The Ume and Vindel rivers meet at the village of Vännas.

At the mouth of the river, where it meets the Gulf of Bothnia, lies Obbolaön (Obbola Island). The island divides the river into two streams just as it runs out into the sea.

Early history

People have lived in the Ume river valley for at least five thousand years. At Norrforsen, the site of large rapids along the river, there are petroglyphs from about 3,000 BCE. The rock carvings are from hunter-gatherer culture, and depict mainly elk (forty figures), some boats (ten figures) and one human being, along with some unidentified fragment carvings. Along with hunting, fishing has been an important activity for the inhabitants of the Ume river valley since pre-historic times.

Fishing

A number of fish species, notably salmon, live in the Ume river and its tributaries. Ume River and its main tributary, the Vindel River, are crucial habitat for the salmon population of the Baltic Sea. Early settlements were built along the river in the 1200–1300s, to be near the source of salmon. During the early 1700s, local people began to build salmon traps in the river rapids, but spring floods were a danger to the fishing huts and boats. Fishing continued to be an important industry through the 19th century.

Salmon populations continue to be important both ecologically and as a source of economic activity. In the main channel of the Ume River before the hydropower era, salmon could migrate up to Fällforsen, a little over a mile upstream of the town of Vännäs. In the Vindel River, the salmon could go considerably further, at least to Vindelgransele, but sometimes all the way up to Stensundsforsen at Sorsele. With the construction of the power station in Stornorrfors, the salmon migration into the Vindel River would have been closed if it weren't for the salmon ladder constructed there. With it, the salmon can still make it to spawning grounds, mainly in the upper Vindel River, where nearly half of all smolts that reach the Baltic Sea are born. In addition, since 1959 there has been a compensatory fish farm in Norrfors, from which more than 100,000 fish fry are released annually.

Industries

Timber industry

At the beginning of the 19th century, the timber industry began to grow along the Ume River. The original sawmill at Baggböle Rapids, built in 1813-14, stemmed from a partnership between Johan Unander, Eric Nyberg and Johan Vikner, who obtained permission to build there. Development of the industry around Baggböle continued with the arrival of Scottish-Swedish brothers James and Robert Dickson in the 1830s, as a timber market emerged in Great Britain. The Dicksons had built a timber business in the Värmland province but in the 1820s they constructed two large water-powered sawmills. The sawmill at Baggböle was the largest in Sweden powered by water. So infamous were their methods that a new word in Swedish was derived from the name of "Baggböle". The Swedish word baggböleri is a pejorative term for reckless deforestation. The sawmills worked from May to October each year employing 170 workers, excluding women and children.

The water-powered sawmill was under threat when steam power was introduced further south at Tunadal in Sweden in 1849. Twenty more steam-powered Swedish saw mills began operating within a decade. These sawmills were usually located near ports, and the earlier saw mills situated near water power were closed. The water-powered saw mill on the Ume River was one of the last to close in 1884, when a steam-powered mill was erected in Holmsund at the mouth of the river.

Hydroelectricity

A hydroelectric power plant was built to replace a steam power plant providing electricity to the city of Umeå in 1899, Klabböle Kraftverk, on the south bank of the river. The plant delivered electricity to Umeå for the first time on December 6, 1899, but problems arose due to its location along the river, where supercooling produces ice slush. The plant nevertheless supplied electricity until 1958, when it was replaced by the newly constructed state-owned power plant at Norrforsen.

An expansion site, constructed on the former Baggböle sawmill site in 1914, was eventually sold to the city of Umeå in 1947 and the land is a park and arboretum called Arboretum Norr. The former plant Klabböle Kraftverk is now a museum.

In the 1950s, hydroelectricity development required building reservoirs and dams throughout Sweden, but concerns were being raised about the environmental impact of these power plants. In particular, there were heated discussions about the developments on the Ume River and Vindel River. This eventually led in 1961 to an agreement called the Peace of Sarek (), which prevented development on some rivers of the Vindel River and in exchange gave freedom to develop the other rivers, including the Ume River.

The Ume River has since been extensively cultivated for hydroelectric power. There are now thirteen power stations on the river, all but two having been established in the late 1950s to late 1960s. The power station at Stornorrfors generates more electricity annually than any other hydroelectric power plant in Sweden, incorporating five turbines. It is second largest in terms of power output after the Hårsprånget power station  on the Lule River, further north.

Places named after Ume River

In Schiedam in the Netherlands, Swedish-like houses are built and one of the streets, the Umefors, is named after this river.

See also
Some of the other large rivers in northern Sweden:
 Kalix River
 Torne River
 Lule River
 Pite River
 Skellefte River
 Ångerman River

References

External links

Ume River

Rivers of Västerbotten County
Umeå
Drainage basins of the Baltic Sea

Ume River


Eurylychnus es un género de coleópteros adéfagos perteneciente a la familia Carabidae.

Especies
Relación de especies:

 Eurylychnus blagravii (Castelnau, 1868)
 Eurylychnus cylindricus Sloane, 1916
 Eurylychnus dyschirioides (Castelnau, 1868)
 Eurylychnus femoralis Sloane, 1915
 Eurylychnus kershawi Sloane, 1915
 Eurylychnus olliffi Bates, 1891
 Eurylychnus ovipennis Sloane, 1915
 Eurylychnus regularis Sloane, 1911
 Eurylychnus victoriae Sloane, 1892

Referencias

Enlaces externos

 Nomenclator Zoologicus

Nothobroscina

Eurylychnus


Sevgi çiçeği veya bilimsel adıyla Centaurea tchihatcheffii, Asteraceae (Papatyagiller) familyasının Centaurea (Peygamberçiçeği) cinsine ait ve Türkiye'ye endemik olan bir türdür.

Özellikleri
Halk arasında yanar döner, gelin düğmesi, türbe ya da kırmızı peygamber çiçeği ve hasırcı çiçeği olarak da bilinen sevgi çiçeği dünyada yalnızca Ankara'nın Gölbaşı ilçesi Hacı Hasan Köyü yakınında yetişmektedir. Nesli, tarım ilaçları yüzünden yok olma tehlikesi ile karşı karşıya kalınca Bern Sözleşmesi kapsamında koruma altına alınmıştır. İlk kez 1848 yılında Rus bilim insanı Pierre de Tchihatcheff tarafından Ankara: Gölbaşı, Gölbek-Yavrucak arasından toplanmıştır. Türkiye bitkileri eserinde belirtilen Afyonkarahisar-Mehmetköy kaydı yanlışlıkla yazılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Ankara florası

Kaynakça
 Centaurea tchihatcheffii : Ankara - Gölbaşı sevgi çiçeği / editör Prof. Dr. Ayşe Boşgelmez. -- Ankara, 2005.
 Prof. Dr. Mecit Vural, Gazi Üniversitesi, Biyoloji Bölümü.

Dış bağlantılar
 Yanardöner Hatıra Parası (Türkiye'nin Çiçekleri Serisi)
Fotoğraf Galerisi

tchihatcheffii
Türkiye'deki endemik bitkiler
Ankara florası

Centaurea tchihatcheffii


APCR (İngilizce→Armour-Piercing, Composite Rigid)(Türkçesi→Sert başlıklı zırh delici) bir tür tanksavar mermisidir. Merminin başlık kısmının içerisinde çok sert tungsten madeni kaplı bir çekirdek vardır. Bu çekirdeğin dış kısmında daha yumuşak alüminyum madeninden bir başlık kaplaması bulunmaktadır. Mermi tanka isabet ettiği zaman alüminyum kısım hemen dağılmasına karşın tungsten başlık zırhı delerek tankın içerisine etki eder. Böylece tankın içindeki mürettebatı, aletleri etkisiz hale getirebilir. Bu mermiye Amerikalılar High Velocity Armour Piercing (HVAP)(Türkçesi→Yüksek namlu çıkış hızlı zırh delici); Almanlar ise Hartkernmunition demektedir.

Tanksavar mühimmatları

Sert başlıklı zırh delici


Brad Meltzer (1 de abril 1970) es un novelista Americano, escritor de no ficción, creador de programas de televisión y premiado autor de cómics. Sus novelas abarcan los géneros de thriller político, thriller legal y conspiraciones ficticias. También ha escrito cómics de superhéroes para DC Cómic y series de biografías cortas sobre personas de renombre para jóvenes.

Primeros años

Brad Meltzer nació el 1 de abril 1970. Se crio en Brooklyn, Nueva York, y luego se trasladó al sur de Florida, donde se graduó de la preparatoria North Miami Beach Senior High en 1988. Obtuvo el título de la Universidad de Míchigan, convirtiéndose en el primero de su familia inmediata en asistir a una Universidad durante cuatro años.
En 1993, Meltzer vivía en Beacon Hill, Boston, Massachusetts, con su compañero Judd Winick quien trabajaba como guionista de cómics. En ese momento Meltzer compaginaba su trabajo en el departamento de ventas en Games Magazine mientras escribía por las noches su primera novela. Meltzer se graduó de la escuela de leyes de Columbia, y fue seleccionado para publicar en la prestigiosa Revista de Derecho de Columbia.

Carrera

De acuerdo con su sitio web , su primera novela Fraternidad obtuvo 24 cartas de rechazo, pero luego vendió su segunda novela, La Justicia En décimo lugar, mientras que en la escuela de leyes.

En 1994, él co-escribió la toma de posesión en el original juramento que se toma por todos los miembros de AmeriCorps, y ha sido entregado por los presidentes Bill Clinton y George W. Bush.

En 1996, Meltzer creado lo que podría haber sido la primera web del autor nunca para su primera novela, La Décima Justicia.

Además de sus novelas, fue el cocreador de la serie de televisión Jack & Bobby, que duró una temporada (2004-2005) en la cadena de televisión WB.

Él creó un arco argumental de seis números de Green Arrow de DC Comics # 16 - # 21 (octubre 2002-abril 2003), y en 2004 la polémica miniserie Crisis de Identidad. Meltzer fue uno de los muchos escritores y artistas que han contribuido a Superman / Batman # 26, un libro homenaje dedicado a Sam Loeb, el hijo del escritor Jeph Loeb, quien murió de cáncer en 2005 a la edad de 17 años. Meltzer guion en las páginas 11-12 y 19 del libro, que fue portada de junio de 2006.

Meltzer se hizo cargo de las tareas de escritura para una temporada de 13 en la nueva edición mensual de la Liga de la Justicia de América la serie, que comenzó con la edición # 0 el 19 de julio de 2006, y el número 1 después de un mes más tarde. Meltzer y artista Gene Ha recibido el Premio Eisner 2008 a la Mejor solo tema (o One-Shot) por su trabajo en el número 11 de la serie. El premio fue presentado por Samuel L. Jackson y Gabriel Macht.

En septiembre de 2006, Meltzer participado en un grupo de trabajo junto con la CIA, el FBI, varios psicólogos, y el Departamento de personal de inteligencia de seguridad de una lluvia de ideas nuevas formas de que los terroristas podrían atacar a los EE.UU.

En 2008, se anunció que iba a escribir Meltzer un arco de Buffy Joss Whedon the Vampire Slayer Season Ocho cómic de Dark Horse Comics. Whedon más tarde sería la estrella como él mismo, junto a Brian K. Vaughan y Damon Lindelof en el tráiler de 2008 Meltzer lanzamiento de El Libro de las Mentiras. Whedon, Vaughan y Lindelof - que retratan a sí mismos - actúan como teóricos de la conspiración que creen en el llamado "Libro de las Mentiras", que en la novela de Meltzer se conecta la historia del asesinato original (Caín y Abel) con el asesinato del padre de Jerry Siegel, poco antes de la concepción del icónico personaje de Superman. En 2010, Meltzer escribió # 32 - # 35 de la temporada de Buffy cazavampiros Ocho.

En mayo de 2010, Meltzer publicó su libro de no ficción en primer lugar, los héroes para mi hijo, un libro que había trabajado durante casi una década, desde la noche de su primer hijo .

El libro es parte de un acuerdo de dos libros con el editor de Meltzer, y declaró en un 05 2010 entrevista que él estaba trabajando en los héroes de mi hija. El libro es una colección de historias de la vida de 52 personas como Jim Henson, Rosa Parks y el Sr. Rogers, y fue escrito por su hijo, Jonas. Debutó en el número 2 en la lista de superventas del New York Times, .

Meltzer es anfitrión de la serie de History Channel Decodificado , que se estrenó 2 de diciembre 2010.

Mientras realizaba  investigaciones para su novela El Inner Circle,el expresidente de EE.UU. George W. Bush dio a Meltzer una copia de la carta secreta que le habían dejado en el mostrador de la Oficina Oval de Bill Clinton .

Vida personal

Meltzer vive en Florida con su esposa, una abogada. Él tiene dos hijos y una hija.

Brad Meltzer


The Scottish Junior Cup is an annual football competition organised by the Scottish Junior Football Association. The competition has been held every year since the inception of the SJFA on the 2nd October 1886 and, as of the 2022–23 edition, 108 teams compete in the tournament. The cup has an unseeded knockout format with semi-finals played as single legs, and the final played at a neutral venue of an SPFL club.

Since the 2006–07 season, the winner of the Junior Cup Final has qualified for the following season's senior Scottish Cup. The competition is named the Macron Scottish Cup for sponsorship reasons.

Cumnock Juniors are the current holders, having defeated Rutherglen Glencairn 1–0 in the 2022–23 final on 2 June 2023 at Broadwood Stadium.

Format
The competition is open to all member clubs of Scottish Junior Football Association, and all tier 6 clubs and below on payment of entry fee, subject to the approval of the committee.

Matches which are tied after 90 minutes proceed directly to penalty kicks, and semi-finals take place as single matches. Prior to the 2020–21 season, drawn matches were replayed and semi-finals took place as two legged ties.

History
The Cup has been competed for since the 1886–87 season, when Fairfield Govan became the first winners. The SJFA purchased an exact replica in 2007, to replace the original which was showing its age.

Auchinleck Talbot are the most successful club, winning the trophy 14 times to date, including three times in a row from 1986 to 1988 and 2018 to 2022 (no team won in 2020 and 2021 due to the COVID-19 pandemic).

The record attendance for a Junior Cup Final is 77,650 for the 1951 final between Petershill and Irvine Meadow XI.

In 2010, Linlithgow Rose lifted the Scottish Junior Cup for the fourth time in their history and third in a decade. They now join a small group of teams that have managed to lift the cup more than three times.

Sponsorship
The cup's long-term sponsor, the OVD Rum company, which, as of 2006, had an eighteen-year-long association with the competition, withdrew their backing before the start of the 2006–07 competition. Unlike most other sponsored contests whose names change often, OVD had become so ingrained into the Scottish Junior Cup that it was often simply referred to as the "OVD Junior Cup". The Scottish Junior Football Association announced in 2006 that they would provide the sponsorship and prize money themselves, meaning the cup would be known simply as the Scottish Junior Cup. A new sponsor was found during the 2006–07 competition for the semi-finals and final - Scottish Citylink, a long-distance coach operator. The competition was sponsored by Emirates between 2009 and 2013. The tournament was without a sponsor in 2013–14, with Barr Construction sponsoring the final only, then the SJFA entered a partnership with Dementia Scotland for the latter stages of the 2014–15 competition.

The cup had been without a sponsor since ETHX Energy sponsored the 2015-16 competition, however from 2018, sportswear company Macron has sponsored the tournament.

Finals

 (R) = Won after a replay/2nd replay.
 (aet) = Result after extra time.
 (P) = Won on penalties.

Club Performance

Clubs which are currently members of the SJFA are indicated in bold.

League Performance

References

External links
 Results of all ties from 1886-1950 at SCOTTISH FOOTBALL HISTORICAL ARCHIVE
 Finals 1887–1956
 Finals 1957–2009
 Scottish Junior Football Association
 Scottish Junior Football Association East Region

1886 establishments in Scotland
4
Cup
Annual sporting events in the United Kingdom
Annual events in Scotland
Recurring sporting events established in 1886

Scottish Junior Cup


Le foramen zygomatico-orbitaire est le point d'entrée du canal temporo-malaire. Il est situé sur la face orbitaire de l'os zygomatique.

Il permet le passage du nerf zygomatique avant sa division en nerf zygomatico-temporal et en nerf zygomatico-facial.

Notes et références

Crâne

Foramen zygomatico-orbitaire


John Fowler (* 27. April 1756 im Chesterfield County, Colony of Virginia; † 22. August 1840 in Lexington, Kentucky) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1797 und 1807 vertrat er den Bundesstaat Kentucky im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
John Fowler besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat. Danach war er während des Unabhängigkeitskrieges Hauptmann in der Miliz von Virginia. Nach dem Krieg begann er eine politische Laufbahn. 1787 war er Mitglied einer in Danville stattfindenden Versammlung, auf der bereits über die Gründung des neuen Staates Kentucky beraten wurde. Im selben Jahr gehörte Fowler dem Abgeordnetenhaus von Virginia an. Er saß auch in jener Kommission, die für den Staat Virginia die Verfassung der Vereinigten Staaten ratifizierte. Danach zog Fowler nach Lexington, das heute im 1792 gegründeten Staat Kentucky liegt.

Fowler wurde Mitglied der von Thomas Jefferson gegründeten Demokratisch-Republikanischen Partei. Bei den Kongresswahlen des Jahres 1796 wurde er im zweiten Wahlbezirk von Kentucky in das damals noch in Philadelphia tagende US-Repräsentantenhaus gewählt, wo er am 4. März 1797 die Nachfolge von Christopher Greenup antrat. Diesen Distrikt vertrat er bis zum 3. März 1803. Bei den Wahlen des Jahres 1802 wurde Fowler im damals neugeschaffenen fünften Bezirk erneut in den Kongress gewählt. Diesen vertrat er bis zum 3. März 1807. Während seiner zehn Jahre im Kongress erlebte er den Umzug der Regierung nach Washington, D.C. Im Jahr 1803 wurde durch den von Präsident Jefferson getätigten Louisiana Purchase das Staatsgebiet der Vereinigten Staaten beträchtlich erweitert. 1804 wurde der zwölfte Verfassungszusatz ratifiziert.

Nach dem Ende seiner Zeit im US-Repräsentantenhaus zog sich Fowler aus der Politik zurück. Zwischen 1814 und 1822 war er Posthalter in Lexington. Außerdem betrieb er dort ein Erholungsheim namens "Fowler's Gardens". John Fowler starb am 22. August 1840 in Lexington.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Kentucky
Mitglied der Demokratisch-Republikanischen Partei
US-Amerikaner
Geboren 1756
Gestorben 1840
Mann

John Fowler (Politiker)


غورنوزافودسك  هي مدينة في مقاطعة ساخالين أوبلاست في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 5478 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة ساخالين

غورنوزافودسك (ساهالين)


An Ischaemum afrum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Friedrich Gmelin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni James Edgar Dandy. An Ischaemum afrum in nahilalakip ha genus nga Ischaemum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ischaemum

Ischaemum afrum


Tamsin Alice Mather () é uma geóloga britânica, professora de geociência na Universidade de Oxford e fellow do University College, Oxford. Estuda processos vulcânicos e seus impactos sobre o ambiente terrestre e tem aparecido em televisão e rádio.

Formação
Mather cresceu em Bristol e estudou na Universidade de Cambridge, onde obteve o grau de Master of Science (MSci) em 1999, um grau de Master of Philosophy (MPhil) em 2000 e um grau de Doctor of Philosophy em 2004. Na graduação estudou Natural Sciences Tripos antes de mudar para história e filosofia da ciência para seu MPhil (na mesma classe de MPhil que Helen Macdonald e Katherine Angel). Passou um ano trabalhando no exterior antes de retornar à ciência para seu doutorado, que foi concluído no Departamento de Ciências da Terra e investigou a química de colunas vulcânicas na troposfera. Seu doutorado envolveu trabalhos no Chile, Nicarágua e Itália.

Carreira e pesquisa
Mather estuda o comportamento vulcânico trabalhando para entender os vulcões como perigos naturais, processos em escala planetária e recursos naturais. É professora de geociências na Universidade de Oxford e fellow do University College, Oxford.

Faz parte do projeto do Centro de Observação e Modelagem de Terremotos, Vulcões e Tectônica (COMET), que é um "centro colaborativo para a compreensão de processos tectônicos e vulcânicos e riscos por meio da aplicação integrada de dados de Observação da Terra, medições baseadas no solo e modelos geofísicos".

Prêmios e honrarias
2010: Prêmio Philip Leverhulme
2018: Prêmio Rosalind Franklin
2021: Eleita membro da Academia Europaea (MAE)

Membros da Academia Europaea
Geólogos do Reino Unido
Alunos da Universidade de Cambridge

Tamsin Mather


Salma omurga (veya kısaca salma) ya da işler omurga, yelkenli teknelerin altında bulunan, temelde denge sağlamaya yarayan ağırlıktır. Yelkenlerin yarattığı kuvvete dengeleyici bir ters kuvvet üretmesi gerektiğinden genelde kurşundan yapılır. Zira eğer yeteri kadar ağır olmazsa tekne sert bir rüzgârda alabora olabilir. Salmanın bir diğer önemli işlevi de yandan gelen rüzgârın tekneyi rüzgâr altına sürüklemesine engel olmaktır. Bu iki işlevinden ötürü salma, yelkenli teknelerin temel parçalarından biridir.

Küçük teknelerde, yelkenci dengeyi kendi ağırlığıyla sağlayabildiği için, bu tür teknelerde salmanın ağır olması gerekmez. Hatta çoğu zaman bu teknelerde salma sabit değildir ve yelkenci gerektiğinde salmayı teknenin içine çekebilir. Örneğin geniş apaz ve pupa seyrinde tekne üzerinde oluşan yanal kuvvetler az olduğundan yelkenci salmaya ihtiyaç duymaz.

Çalışma şekli
Yelkenli bir tekne gövdesi su yüzeyinde, kanatları ise dikey düzlemde ilerleyen
farazi bir uçağa benzetilebilir. Gerçek bir yelkenli teknenin de bu farazi uçak gibi iki
"kanadı" vardır: Salması ve yelkeni. Böyle bir benzetmenin yapılması uçakta kanatların,
yelkenli teknede ise salmanın ve yelkenin temelde aynı fizik kuralına bağlı olarak
çalışmasından dolayıdır. Bu ortaklığı yaratan fiziksel ilke Bernoulli Prensibi'dir.

Bernoulli Prensibi basitleştirilmiş haliyle şu kuralı ortaya koyar: Akmaya direnç göstermeyen bir akışkan kümesinin hızı arttıkça yarattığı basınç düşer. Su ve hava akmaya karşı az da olsa direnç gösteren akışkanlardır fakat gündelik yaşamımızdaki çoğu uygulamada su ve
hava akmaya direnç göstermeyen akışkanlar olarak kabul edilebilir. Yapılan bu varsayım
bu akışkanların akış davranışlarını Bernoulli Prensibi ile incelemeyi mümkün hale getirir. Bu sayede ise salma ve yelken etrafındaki akışı gerçekte olduğundan daha basit ama
gerçeğine çok yakın bir şekilde biçimlendirebiliriz.

Bir uçak kanadı etrafında akan hava kanat üzerinde değişik
büyüklükte basınç bölgeleri yaratır. Kanadın burnuna ulaşan hava molekülleri
burada kanadın iki tarafından akmaya zorlanır. Kanadın üst tarafından akan moleküller kanadın
şeklinden ötürü daha uzun bir yol katetmek zorunda kalırlar. Bunu sağlamak için kanadın üst tarafı dışbükey, alt tarafı ise düz olarak tasarlanmıştır. Bir varsayım yapalım: Burunda
ayrılan ve üst uzun taraftan akan hava eğer alt kısa taraftan akan havayla eş hızda aksaydı kuyruğun üstünde havasız bir bölge, yani boşluk (vakum) oluşurdu. Gerçek hayatta hava bu boşluğun içine doğru çekilir veya başka bir ifadeyle hava boşluk oluşumunu engellemek için hızlanmak zorundadır. Bernoulli Prensibi bu durumda kanadın üst kanadında basıncın düşeceğini öngörür. Hava yüksek basınçtan alçak basınca doğru akmak isteyeceğinden kanat üzerinde yukarı doğrultuda bir kaldırma kuvveti ortaya çıkar ve bu sayede uçağımız havalanır. Bu olgu konuyla ilgili yazılmış eserlerde "Uzun Yol Açıklaması" diye de adlandırılmaktadır.

Uçak kanatlarında görülen bu olgu benzer bir şekliyle yelkenli teknenin salmasında da görülmektedir. Bilindiği üzere salma etrafında hava molekülleri yerine su molekülleri akar ama salmalar ve kanatlar birçok yönden benzer şekilde tasarlanırlar. İkisinin de uzunlukları tasarımın üretmesi gereken kaldırma kuvvetine göre belirlenir. Genelgeçer bir kural olarak daha yüksek bir kaldırma kuvveti gerektiren kanat veya salma tasarımları daha uzun olmalıdırlar. İkinci olarak tasarımlardan ileri götürücü kuvvetten azami derecede faydalanmaları beklenir. Bu nedenle yapıları harekete karşı oluşan direnci azaltmaya yönelik tasarlanır. Örnek olarak bıçak incelikleri veya yüzey pürüzleri hem uçak kanadı hem de salma için önemlidir.

Tekne üzerindeki etkisi
Salma, yelkenli teknenin vazgeçilmez bir parçasıdır. Teknenin ihtiyaç duyduğu
safraya ev sahipliği yapar. Taşıdığı safranın yerleştirilmesi, teknenin baş ile kıçının yatay
çizgiye göre konumunu belirler. Taşıdığı safranın büyüklüğü, teknenin su hattını çizer.
Tekneye etkiyen yanal kuvvetlere karşı kaldırma kuvveti üreterek direnç gösterir ve aynı
zamanda teknenin bu kuvvetlere karşı gösterdiği toplam direncin merkezini belirler.
Ürettiği kaldırma kuvveti ile teknenin hızına katkıda bulunur. Teknenin ağırlık merkezini
derine çeker ve teknenin dengesini arttırır.

Salma tasarımı
Salmanın yukarıda bahsi geçen tüm işlevlerini yerine getirmesi elbette belli başlı fiziksel kurallara bağlı olarak gerçekleşebilmektedir fakat özellikle salmanın su akışıyla ilgili tasarımında teorik çalışmalar yapmak hesaplamaların karmaşıklığından ötürü tercih edilmemektedir ve bazı zamanlar mümkün bile değildir. Bu yüzden çağdaş salma üretimi ağırlıklı olarak su havuzlarında uygulanan deneysel yöntemler ile birlikte yürütülmektedir. Buna karşın teorik çalışmalar tasarımcıya temel bazı görüşleri edinmesinde yardımcı olması açısından önemlidir. Zira tasarımcının neyin işe yarayıp neyin yaramayacağını örnek üretimden önce kestirebilmesi ona hem zaman kazandırır hem de son ürünün maliyetini düşürür.

Ayrıca bakınız
Denizcilik terimleri

Kaynakça

Denizcilik terimleri

Salma


A École Duperré é uma faculdade pública de arte e design.

A Escola Duperré treina estudantes para carreiras criativas em moda e têxteis, bem como design ambiental e gráfico. Possui também programas de formação para designers-fabricantes em têxteis (bordados, tecelagens e estofos) e cerâmica.

Graduados famosos
 Brigitte Smadja, uma escritora francesa de livros infantis e romances

Ligações externas

Grandes escolas da França

École Duperré


Lier Station (Lier stasjon) var en jernbanestation på Drammenbanen, der lå i Lierbyen i Lier kommune i Norge.

Stationen åbnede sammen med Drammenbanen 7. oktober 1872. Den bestod af flere spor og en stationsbygning i træ opført efter tegninger af Georg Andreas Bull. Stationen blev nedlagt 3. juni 1973, da Lieråsen tunnel åbnede, og banen fik et andet trace mellem Asker og Brakerøya. På den nye strækning åbnedes som erstatning Tuverud Station, der skiftede navn til Lier Station i 1996.

12. juli 1904 åbnede privatbanen Lierbanen fra Lier til Svangstrand ved Tyrifjorden. Trafikken på banen blev indstillet 23. oktober 1932, men strækningen fra Lier til Tronstad Bruk blev udlejet til sidstnævnte fra 1934 til 1936, før banen blev nedlagt 1. januar 1937.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Drammenbanen
Nedlagte jernbanestationer i Norge
Etableret i 1872
Ophørt i 1973
Jernbanestationer i Viken

Lier Station (1872-1973)


කොළඹ කොටස් වෙළෙඳපොළ ලෙස කටවහරින් හඳුන්වන කොළඹ ව්‍යාපාර වස්තු හුවමාරුව ශ්‍රී ලංකාවේ එකම කොටස් හුවමාරුවයි.

පිහිටීම
මෙහි මූලස්ථානය කොළඹ ලෝක වෙළෙඳ මධ්‍යස්ථාන ගොඩනැගිල්ලෙහි පිහිටා ඇති අතර එහි ශාඛා ගම්පහ, කිරිබත්ගොඩ, පානදුර, මහනුවර, මාතර, කුරුණෑගල, අනුරාධපුර, යාපනය සහ මීගමුව යන නගර වල පිහිටා ඇත.

නීතිගත කිරීම
2007 අංක 7 දරණ සමාගම් පනත යටතේ ලියාපදිංචි කරඇති සමාගමක්වන මෙහි දැනට ව්‍යාපාර කොටස් හුවමාරුව සඳහා සාමාජික ආයතන 15 කට සහ වෙළෙඳ සාමාජික ආයතන 14 කට කොටස් තැ‍රැව්කාර ආයතන ලෙස ක්‍රියාකාරීත්වය දැරීමට ශ්‍රී ලංකා සු‍රැකුම්පත් හා විනිමය කොමිෂන් සභාව විසින් අවසර ලබා දී තිබේ.

බාහිර සබැඳි
 කොළඹ කොටස් වෙළඳපළ සම්බන්ධ සිංහල අධ්‍යාපනික ලිපි අඩංගු වෙබ් අඩවිය

ව්‍යාපාර වස්තු හුවමාරු

කොළඹ ව්‍යාපාර වස්තු හුවමාරුව


මිහිදු මහ රහතන් වහන්සේ අනුරාධපුර සීමා නිර්ණය කිරීමේදී සදහන් කරන ලද අටමස්ථාන.

 බෝධිගෘහය
 ලෝවාමහාපාය
 සන්නිපාත ශාලාව
 රාශ්‍රි මාලකය
 ලහබත් ගෙය
 මහාථූපය
 කණිෂ්ඨක ථූපය
 ප්‍රතිමා ගෘහය

දේවානම්පියතිස්ස රජු සමයේ අටමස්ථාන.

 තිස්සමහාරාමය
 කර්මමාලක සීමාව
 ජන්තාඝාර පොකුණ පිහිටි ස්ථානය
 ශ්‍රී මහාබෝධිය
 සංඝයාගේ පොහෝය ගෙය
 සංඝයාට ලැබුන දේ බෙදන ස්ථානය
 චතුස්සාගාරය
 රත්නමාලි චෙෙත්‍ය භූමිය

13 වන සියවස වන විට අටමස්ථාන.

 දකුණු මහා සෑය
 ශ්‍රී මහාබෝධිය
 ලෝවාමහාපාය
 පිරිත් ශාලාගෙය
 ජන්තාඝාර පොකුණ පිහිටි ස්ථානය
 ථූපාරාමය
 රූවන්වැලිසෑය
 මිහින්තලේ මහා සෑය

මහනුවර යුගය වන විට අටමස්ථාන.

 ශ්‍රී මහාබෝධිය
 ලෝවාමහාපාය
 රූවන්වැලිසෑය
 අභයගිරිය
 ථූපාරාමය
 ජේතවනාරාමය
 මිරිසවැටිය
 මිහින්තලේ මහා සෑය

1856 දී ඉංග්‍රීසින් විසින් නිර්දේශ කරන ලද අටමස්ථාන.

 ජේතවනාරාමය
 ලංකාරාමය
 ථූපාරාමය
 අභයගිරිය
 ලෝවාමහාපාය
 ශ්‍රී මහාබෝධිය
 මිරිසවැටිය
 රූවන්වැලිසෑය

බ්‍රිතාන්‍ය පාලන සමයේ නම් කරන ලද අටමස්ථාන

 ශ්‍රී මහාබෝධිය
 ලෝවාමහාපාය
 ථූපාරාමය
 මිරිසවැටිය
 රූවන්වැලිසෑය
 අභයගිරිය
 ජේතවනාරාමය
 ලංකාරාමය

ඉතිහාසය
අටමස්ථාන

අනුරාධපුර අටමස්ථාන ඒදා සහ අද


G naredbe ili G funkcije su naredbe računalnog programa za CNC upravljanje kojima se kazuje način kretanja reznog alata (brzi hod, radni hod i slično).

Popis G naredbi

Popis M naredbi
M naredbe ili M funkcije su naredbe računalnog programa za CNC upravljanje kojima se određuju pomoćne strojne funkcije.

Struktura i sadržaj programa
Struktura i sadržaj računalnog programa za CNC upravljanje određeni su standardom DIN 66025. Svakom programu slobodno se odabire naziv pri čemu je pravilo da prva dva znaka moraju biti slovo ili znak za podvlačenje, a ostali znakovi mogu biti slova engleske abecede ili brojke (najviše ukupno 24 znaka).

Svaki redak programa naziva se blok ili programska rečenica. Blok se sastoji od riječi (na primjer G90), a riječi od adrese i pripadajuće brojčane vrijednosti.

Za riječi često koristimo naziv naredbe programa.

Blok može sadržavati najviše 512 znakova uključujući komentar i znak za kraj retka (LF).

Preporučeni redoslijed riječi u bloku jest:
N.(broj bloka  ) G. (način gibanja) X. Y. Z. (koordinate ciljne točke u smjeru koordinatnih osi) I. J. K. (koordinate kod kružnih gibanja) S. (brzina vrtnje) F. (posmak) T. (alat broj) D. (korekcija alata) M. (pomoćne funkcije) H. (ostale funkcije)

Između riječi treba se nalaziti najmanje jedno prazno mjesto. Pri pisanju riječi nema razlike u velikim i malim slovima.

Zauzete adrese u programu
Pojedine zauzete (rezervirane) adrese imaju sljedeće značenje:

Pridruživanje vrijednosti adresi
Ako se adresa sastoji od jednog znaka, pridruživanje brojčane vrijednosti obavlja se pisanjem adrese i uz nju brojčane vrijednosti (na primjer X17), iako je moguće pisati i X = 17. Uporaba znaka "=" obavezna je za sljedeće slučajeve:
 ako se adresa sastoji od dva ili više znakova (na primjer NRD = 8);
 ako se jednoj adresi pridružuje više vrijednosti;
 ako je vrijednost određena aritmetičkim izrazom (na primjer X = 14*(7 + sin(36)).

Brojčane vrijednosti mogu biti cjelobrojne ili decimalne. Primjeri nekih pridruživanja vrijednosti adresi:
 X10,25 - pridružuje vrijednost +10,25 adresi X;
 X-l4,5 - pridružuje vrijednost -14,5 adresi X;
 Y0,37 - pridružuje vrijednost +0,37 adresi Y;
 Y,37 - pridružuje vrijednost +0,37 adresi Y;
 Z=-,2EX-3 pridružuje vrijednost -0,2∙10-3 adresi Z.

Modalne i nemodalne naredbe
U jednom programskom bloku može se nalaziti i više od jedne G naredbe. Na primjer:
N70 G90 G0 X20 Y20 Z20
Pri tome treba paziti da se u istom bloku ne budu naredbe koje ne mogu biti aktivne u isto vrijeme. Na primjer u bloku:
N90 G0 Gl X20 Y20 Z20
zadano je gibanje u brzom hodu (G0) i gibanje u radnom hodu (G1). Očito je da se u isto vrijeme ne mogu ispuniti oba zahtjeva jer su međusobno u suprotnosti. Isto tako, G1 i G2, to jest G2 i G3 ne mogu biti u istom bloku. Da bi se ovakvi slučajevi lakše izbjegli, na primjer SINUMERIK 840D, svrstava naredbe u 29 grupa. Naredbe iz iste grupe ne mogu se postavljati u istom programskom bloku. U tablici navedene su samo neke najčešće grupe i naredbe:

Pomoćne strojne naredbe (M naredbe) također se mogu svrstati u grupe prema svojoj namjeni. Te grupe su prikazane u tablici, a također vrijedi pravilo da u jednom bloku ne mogu biti dvije M naredbe iz iste grupe jer su međusobno u suprotnosti.

Neke M naredbe izvršavaju se na početku bloka bez obzira na kojem se mjestu u bloku nalazile. To su naredbe M3, M4, M6, M8, M9. Na primjer u bloku:
N30 G0 x10 Y10 Z10 M8
uključivanje rashladnog sredstva (M8) je na kraju bloka, ali će se početi izvršavati istovremeno s početkom gibanja alata (G0).

Pomoćne strojne naredbe koje se izvršavaju na kraju bloka su: M0, M1, M2, M5, M9 i M30. Ove naredbe se mogu pisati u bloku zajedno s ostalim G naredbama, ali ih češće pišemo u zasebnom bloku radi preglednosti programa.

Neke M naredbe izvrše se u bloku u kojem su navedene i time prestaje njihovo djelovanje (M0, Ml, M2, M6 i M30) – nemodalne naredbe. Djelovanje drugih M naredbi (M3, M4, M5, M8 i M9) traje sve dok se ne zada neka druga M naredba iz iste grupe.

Izbor mjernih jedinica
Na osnovu izmjera s crteža zadaju se koordinate putanje alata. Izmjere (dimenzije) na crtežu mogu biti izražene u metričkim ili engleskim mjernim jedinicama, pa i upravljačka jedinica stroja omogućuje unos izmjera (koordinata) u metričkim ili engleskim mjernim jedinicama. Naredbe kojima se određuje vrsta mjernih jedinica su:
 G70 - mjerni sustav u inčima;
 G71 - mjerni sustav u milimetrima.

Veza između engleskih i metričkih jedinica jest:
 1 inč (in) = 25,4 mm;
 1 foot ili stopa (ft) = 304,8 mm;
 1 yard ili jard (yd) = 914,4 mm.

Izbor radne površine
Pri programiranju moguće je biranje radne površine u kojoj će se izvoditi obrada. Najčešća radna površina obrade pri glodanju je XY ravnina, dok je kod tokarenja obično jedina ravnina obrade XZ. Os alata je okomita na radnu površinu:
 G17 - naredba za rad u XY ravnini;
 G18 - naredba za rad u XZ ravnini;
 G19 - naredba za rad u YZ ravnini;

Naredbe G41 i G42 odnose se na ravninu obrade. Nije moguće mijenjanje ravnine obrade dok su aktivne naredbe G41 ili G42.

Zadavanje mjernog sustava
Apsolutni mjerni sustav zadaje se naredbom G90.

Inkrementni mjerni sustav zadaje se naredbom G91.

Istodobna upotreba apsolutnog i inkrementnog mjernog sustava
Postoji mogućnost uporabe apsolutnog i inkrementnoga mjernog sustava u istom bloku.

Ako je prethodno pozvana naredba G90 (apsolutni sustav mjerenja), koordinate u inkrementnomu mjernom sustavu zadat ćemo u obliku X=IC(...) Y=IC(...) Z=IC(...).

Ako je aktivan inkrementni sustav mjerenja (G91), koordinate u apsolutnomu mjernom sustavu zadat ćemo u obliku X=AC(...) Y=AC(...) Z=AC(...).

Naredba IC i AC je nemodalna naredba i vrijedi samo u bloku u kojemu je napisana. Naredbe G91 i G90 su modalne naredbe.

Upravljanje alatom
Da bi se izradio složeniji predmet potrebno je izvršiti više operacija strojne obrade i upotrijebiti više različitih alata. Da bi se vrijeme izmjene alata svelo na najmanju moguću mjeru, većina današnjih alatnih strojeva ima automatsku izmjenu alata. Prije izvođenja obrade potrebni alati se smještaju u revolversku glavu ili u magazin alata. Tijekom obrade ti alati se po potrebi pozivaju i automatski izmjenjuju.

Na tokarilicama alati se smještaju u revolversku glavu na određena mjesta koja su označena brojevima od 1 do 8 (do 12 kod većih tokarilica). Brojevi mjesta su nepromjenjivi, a alati se smještaju na odgovarajuća mjesta prema planu alata ili prema unaprijed dogovorenom pravilu.

Svaki postavljeni alat treba izmjeriti te potrebne podatke upisati pod Parameters → Tool offset. To znači da ćemo podatke o alatu koji se nalazi na mjestu označenom 2 upisati pod alatom T2.

Alat u programu određujemo adresom (naredbom) T. (od T1 do T99) gdje broj iza alata označuje mjesto na koje je alat fizički smješten u revolverskoj glavi (ili magazinu alata). Uz navedenu naredbu treba odrediti korekciju alata. Ona se zadaje adresom D (od D1 do D8) gdje broj iza adrese D označava aktivnu korekciju alata.

Naredbe T. D. neće pozicionirati odgovarajući alat u revolver glavi u položaj za obradu nego će samo učitati podatke o alatu u memoriju računala te ih učiniti aktivnim. Naredba koja fizički okreće revolversku glavu tako da mjesto (alat) navedeno u T naredbi bude u poziciji za obradu je M6. Primjer određivanja alata u programu:

T4 D1 M6

Programiranje alata kod manjih glodalica se vrši na sličan način.

Kod obradnih centara gdje se u magazin alata smješta i više od stotinu alata, postupak je ponešto drugačiji, a može se i razlikovati na pojedinim upravljačkim jedinicama. Alati se smještaju na proizvoljna mjesta u magazinu alata, a operater na stroju u posebnoj tablici u postavkama stroja pojedinom mjestu u magazinu alata pridružuje pojedini broj alata. Time je omogućeno da programer naredbom T zadaje broj alata, a ne broj mjesta na koje se alat smješta što je puno praktičnije i fleksibilnije.

Naredbom T u ovom slučaju se zadaje mehanizmu za automatsku izmjenu alata da postavi alat u pripremni položaj za izmjenu alata. Naredba M6 vrši izmjenu alata, to jest postavljanje alata u vreteno stroja. Da bi se izvršila izmjena alata moraju biti ispunjeni sljedeći uvjeti:
 vrtnja vretena mora biti zaustavljena (naredbom M5 ili M0);
 alat treba dovesti u točku izmjene alata.
Također, treba voditi računa da se deaktiviraju naredbe koje su vezane za određeni alat (na primjer kompenzacija polumjera alata). Operater prilikom postavljanja alata na određena mjesta u magazinu alata treba voditi računa o najvećoj dozvoljenoj težini alata kao i najvećem dopuštenom promjeru alata.

Upravljanje glavnim vretenom

Programiranje brzine vrtnje
Na CNC strojevima vrlo je važno upravljanje brzinom vrtnje vretena te posmakom (brzinom posmaka) kako bi se postigli najbolji (optimalni) rezultati obrade. Kontrola brzine vrtnje u programu se obavlja adresom S. Vrijednosti su cjelobrojne, a nalaze se u području od 1 do 9 999, a za visokobrze CNC strojeve od 1 do 99 999. Najveća brzina vrtnje (broj okretaja) vretena na pojedinom stroju ograničena je konstrukcijom stroja, to jest u postavkama stroja, a ne ograničava ju upravljačka jedinica.

Postoje dva načina zadavanja brzine vrtnje glavnog vretena:
 direktno (okr/min);
 posredno preko obodne brzine (m/min).

Na CNC tokarilicama u upotrebi su oba načina, a na glodalicama samo prvi. Direktni način zadaje se naredbom G97, a posredni naredbom G96.

Primjer direktnog programiranja:
 S1200 (brzina vrtnje vretena je 1 200 okr/min).

Smjer vrtnje
Osim brzine vrtnje, upravljačka jedinica treba podatak o smjeru vrtnje glavnog vretena. Smjer može biti istovjetan smjeru kretanja kazaljke na satu (M03) ili suprotan
(M04). Pri tome je referentni smjer gledanja od nosača vretena u kućištu duž osi vretena prema steznoj glavi u koju se stavlja obradak (ili alat). U programu smjer okretanja se zadaje naredbama:
 M3 - uključivanje vrtnje vretena u smjeru kretanja kazaljke na satu;
 M4 - uključivanje vrtnje vretena u smjeru suprotnom od kretanja kazaljke
Smjer okretanja i brzina okretanja po pravilu se zadaju u istom bloku. Ako nisu zadani u istom bloku, vreteno se neće početi okretati dok upravljačka jedinica ne dobije oba podatka. Primjer zadavanja smjera okretanja i brzine okretanja:

N30 S2000 M03
(brzina okretanja je 2 000 okr/min pri vrtnji vretena u smjeru kretanja kazaljke na satu.)

Napomena: M03 i M3, to jest M04 i M4 imaju jednako značenje.

Zaustavljanje vrtnje glavnog vretena
Ponekad je u tijeku obrade potrebno zaustaviti vrtnja vretena. Primjerice, pri izmjeni alata okretanje se mora zaustaviti da bi se moglo izvaditi jedan i staviti u steznu glavu drugi alat. Također, pri urezivanju navoja vrtnja vretena se mora zaustaviti na dnu provrta, a zatim promijeniti smjer vrtnje pri povratnom kretanju. Neke naredbe, kao što su M0, M1, M2 i M30, uz druge aktivnosti, automatski zaustavljaju i vrtnju vretena. Naredba koja ima namjenu samo zaustavljanje vrtnje vretena je M5. Koristi se u slučajevima kad je potrebno zaustaviti vrtnju vretena bez utjecaja na provedbu ostalih naredbi programa.

Ograničenje brzine vrtnje
Programira se na sljedeći način:
 G25 S... - najmanja dozvoljena brzina vrtnje vretena;
 G26 S... - najveća dozvoljena brzina vrtnje vretena.

Napomena: te vrijednosti mijenjaju osnovne postavke stroja te ostaju u memoriji i nakon završetka programa.

Upravljanje brzinom posmaka alata
Posmak je usko povezan sa smjerom i brzinom vrtnje vretena, a može se zadati u dva oblika:
 brzina posmaka u jedinici vremena (koristimo naziv brzina posmaka)
 posmak po jednom okretaju vretena (koristimo naziv posmak).

Naredbe kojima se određuje jedan ili drugi način su:
 G94 - naredba za brzinu posmaka (mm/min);
 G95 - naredba za posmak (mm/okr).

Na posmak nema utjecaja naredba G71 ili G70.

Naredba kojom se zadaje veličina posmaka, to jest brzine posmaka je F. Naredba je modalna i može se promijeniti samo drugom F naredbom.

Posmak primjenu nalazi uglavnom na tokarilicama, a označuje udaljenost koju alat prijeđe za vrijeme jednog okretaja vretena. Oblik zadavanja je Fx.xxx za metrički mjerni sustav i Fx.xxxx za engleski mjerni sustav.

Zadani iznos posmaka pri pravocrtnom gibanju je u smjeru putanje alata, a pri kružnom gibanju tangencijalno na smjer gibanja alata u svakoj točki putanje alata.
Brzina posmaka je brzina pomoćnog gibanja alata ili obratka, a označuje udaljenost koju alat prijeđe u jedinici vremena (mm ili inča ovisno o odabranim mjernim jedinicama). Oblik zadavanja je Fxxx.x, a područje iznosa brzina posmaka ovisi o mogućnostima stroja.

Vrijeme čekanja
To je razdoblje vremena u kojem je zaustavljeno gibanje duž koordinatnih osi dok ostale funkcije ostaju nepromijenjene. Nakon isteka tog vremena upravljačka jedinica nastavlja izvoditi naredbu koja neposredno slijedi nakon narede za vrijeme čekanja.
Naredba se primjenjuje u dva primjera:
za vrijeme rezanja materijala dok je alat u dodiru s materijalom;
pri izvršavanju pomoćnih radnji kad se ne obavlja rezanje materijala.
Za vrijeme rezanja upotrebljava se za lom odvojene čestice pri bušenju, upuštanju, odrezivanju i slično. Može se koristiti i za upravljanje usporavanjem prilikom obrade kutova pri velikim posmacima. To se posebno odnosi na starije upravljačke jedinice. U oba slučaja naredba osigurava da se trenutačna operacija izvede do kraja prije no što se počne izvoditi sljedeća operacija.

Pri provedbi pomoćnih operacija vrijeme čekanja se koristi nakon određenih M naredbi. Obično te naredbe upravljaju konjićem, automatskom dostavom pripremka i slično. Time se osigurava da se potpuno izvede pomoćna radnja, a tek onda operacija obrade.

Programiranja vremena čekanja:
G04 F... (sekundi);
G04 S... (broj okretaja glavnog vretena).
Naredba se programira u zasebnom bloku, izuzev pri standardnim ciklusima i nije modalna.

Najmanje vrijeme čekanja
Bez obzira na način zadavanja vremena čekanja bitno je odrediti najmanje vrijeme čekanja. Po definiciji to je vrijeme potrebno da se izvede jedan okret glavnog vretena:
najmanje vrijeme čekanja = 1 / n
Primjerice, ako je brzina vrtnje glavnog vretena 20 okr/s, najmanje vrijeme čekanja je 1/20 = 0,05 sekundi.

U praksi ponekad postoji potreba da se posmak smanji i do 50%, pa se zbog toga najmanje vrijeme čekanja uzima dvostruko veće kako bi se osigurao jedan puni okretaj vretena.

U nekim primjerima (na primjer pri bušenju provrta) potrebno je osigurati tri ili više okretaja vretena. Vrijeme čekanja (u sekundama) tada se računa po izrazu
vrijeme čekanja = željeni broj okretaja za vrijeme čekanja / n.

Pošto je vrijeme čekanja jalovo (neproduktivno), vrijeme treba biti najmanje koje zadovoljava svrhu za koju je pozvano. Odaberemo li vrijeme čekanja od samo 1 sekunde duže od potrebnog pri bušenju 600 provrta, nepotrebno ćemo izgubiti 10 minuta.

Primjer programa za tokarenje
Na tokarilicima se prvi pomak koordinatnog sustava provodi naredbom G54 na čelo stezne glave (ponekad na čelo steznih čeljusti – referentna međutočka A), a zatim naredbom TRANS (ponekad ATRANS) na čelo obrađene površine izratka. Time se lako određuje položaj referentne točke W mjerenjem duljine izratka.

Drugi način je da se etalonom dotakne čelom obratka, očitaju koordinate na stroju, te na osnovi njih upiše vrijednost za G54. U programu tada imamo samo G54 bez naredbe TRANS.
Primjer programa:
%100 ;broj programa
N10 G54 ;prebacivanje strojne nul točke M na privremenu nul točku A
N20 TRANS Z110 ;pravocrtni pomak na nul točku obratka W
N30 T1 D1 M6 ;naredba za odabir alat na poziciji T1 s korektivnim brojem D1, naredbom M6 pozicionira se odabrani alat
N40 S200 F1 M3 ;naredba za brzinu vretena od 200 o/min, posmak od 0,5 mm/okr, rotacija vretena u smjeru kazaljke sata
N50 G0 Z-2 ;naredba za brzi hod po osi Z
N60 G1 X-20 ;naredba za radni hod po osi X
N70 G0 X18 ;naredba za brzi hod po osi X
N80 G1 Z-100 ;naredba za radni hod po osi Z
N90 G0 X30 ;naredba za brzi hod po osi X
N100 G0 Z0 ;naredba za brzi hod po osi Z
N110 M30 ;naredba za kraj glavnog programa

Izvori

Obrada metala
Industrijska automatika

G naredbe