WGBH-TV (channel 2), branded on-air as GBH or GBH 2 since 2020, is the primary PBS member television station in Boston, Massachusetts, United States.

Affiliated stations and facilities
WGBH-TV is the flagship property of the WGBH Educational Foundation, which also owns Boston's secondary PBS member WGBX-TV (channel 44) and Springfield, Massachusetts PBS member WGBY-TV (channel 57, operated by New England Public Media), Class A Biz TV affiliate WFXZ-CD (channel 24) and public radio stations WGBH (89.7 FM) and WCRB (99.5 FM) in the Boston area, and WCAI radio (and satellites WZAI and WNAN) on Cape Cod.

WGBH-TV, WGBX-TV, and the WGBH and WCRB radio stations share studios on Guest Street in northwest Boston's Brighton neighborhood; WGBH-TV's transmitter is located on Cabot Street (east of I-95/MA 128) in Needham, Massachusetts, on the former candelabra tower, which is shared with Fox affiliate WFXT and serves as a full power backup facility for sister station WGBX-TV as well as CBS owned-and-operated station WBZ-TV, ABC affiliate WCVB-TV, NBC owned-and-operated station WBTS-CD (which itself shares spectrum with WGBX) and independent station WSBK-TV.

History

Organization and first broadcasts (1951–1955)
The WGBH Educational Foundation received its first broadcast license for radio in April 1951 under the auspices of the Lowell Institute Cooperative Broadcasting Council, a consortium of local universities and cultural institutions, whose collaboration stems from an 1836 bequest by textile manufacturer John Lowell, Jr. that called for free public lectures for the citizens of Boston. WGBH (FM) first signed on the air on October 6, 1951, with a live broadcast of a performance by the Boston Symphony Orchestra.

The Federal Communications Commission (FCC) originally awarded a construction permit to Waltham-based electronics company Raytheon to build a television station that would transmit on VHF channel 2 in Boston. Raytheon planned to launch a commercial television station using the call letters WRTB-TV (for "Raytheon Television Broadcasting"). However, after some setbacks and the cancellation of the construction permit license, WRTB never made it on the air, paving the way for the FCC to allocate channel 2 for non-commercial educational use. WGBH subsequently applied for and received a license to operate on that channel. The WGBH Educational Foundation obtained initial start-up funds for WGBH-TV from the Lincoln and Therese Filene Foundation.

The station's callsign refers to Great Blue Hill (the highest point in the Boston area at an elevation of ), a location in Milton that served as the original location of WGBH-TV's transmitter facility and where the transmitter for WGBH radio continues to operate to this day (the callsign is occasionally jokingly referred as "God Bless Harvard", although the station's connections with the university are at best indirect; Harvard was one of several Boston-area universities which took part in the Lowell Institute Cooperative Broadcasting Council and rented space to WGBH on Western Avenue in Allston for the station's studio operations).

WGBH-TV first signed on the air at 5:20 pm on May 2, 1955, becoming the first public television station in Boston and the first non-commercial television station to sign on in New England. The first program to air on the station was Come and See, a children's program hosted by Tony Saletan and Mary Lou Adams, which was filmed at Tufts Nursery Training School. Channel 2 originally served as a member station of the National Educational Television and Radio Center (NETRC), which evolved into National Educational Television (NET) in 1963; for its first few years on the air, channel 2 only broadcast on Monday through Fridays between 5:30 and 9:00 pm

First studios near MIT (1956–1961)
For the first six years, operations were based out of studio facilities located at 84 Massachusetts Avenue in Cambridge, Massachusetts, directly across from the Rogers Building main entrance to MIT. The first television studios were located in second-floor space which originally had housed a roller skating rink. The uneven and rippled maple floors caused difficulties moving the heavy TV cameras, and loud creaking noises plagued the sound engineers.

In 1957, Hartford N. Gunn Jr. was appointed general manager of WGBH; he would later earn the Corporation for Public Broadcasting's Ralph Lowell Award for his achievements in programming development. Under Gunn, who would serve until February 1970, WGBH made significant investments in technology and programming to improve the station's profile, and set out to become a major producer of public television.

In February 1957, WGBH expanded its programming to weekends for the first time, adding a four-hour schedule on Sunday afternoons from 2:30 to 6:30 p.m. (its sign-on time on Sundays was later extended to 11:00 a.m. that May). In March 1958, channel 2 began offering academic instructional television programs, with the debut of eight weekly science programs aimed at students in the sixth grade, which were televised "in some 48 separate school systems in and around the Boston area". In November of that year, the station installed a new full-power transmitter donated by Westinghouse, which increased channel 2's transmitting power to 100,000 watts.

Fire and recovery (1961–1969)
During the early morning hours of October 14, 1961, a large fire devastated the Cambridge studios of WGBH-TV and WGBH radio. WGBH was only off the air for one day after the fire. Before the conflagration, WGBH had purchased a used Greyhound bus, and had begun refitting it as a mobile TV studio. It was parked behind the 84 Massachusetts Avenue building but somehow survived the disaster, and became a vital temporary facility for continued operations.

Until the WGBH Educational Foundation was able to build a new studio complex to replace the destroyed former building, the two stations arranged to operate from temporary offices, and had to produce their local programming from the studio facilities of various television stations in the Boston area and southern New Hampshire. WGBH-TV maintained a splintered operation, basing its master control operations at Newman Catholic Center at Boston University, production facilities (for which it was reserved to use late nights and on weekends) at the studios of then CBS affiliate WHDH-TV (channel 5, now defunct; allocation as of March 1972 operated by ABC affiliate WCVB-TV) on Morrissey Boulevard in Boston's Dorchester section, and its film and tape library (including those which were salvaged from the fire) was housed at the studios of fellow NET station WENH-TV (channel 11) in Durham, New Hampshire.

Several area universities also chipped in to temporarily house other operations displaced by the fire: WGBH's scenic department was relocated to Northeastern University, its arts department was set up on the Boston University campus, and programming and production offices were based in Cambridge's Kendall Square neighborhood. WHDH, NBC affiliate WBZ-TV (channel 4, as of January 1995 a CBS owned-and-operated station) and ABC affiliate WNAC-TV (channel 7, now defunct; allocation now occupied by independent station WHDH that is unrelated to the above-mentioned WHDH which is now WCVB-TV) also provided technical and production assistance to the WGBH television and radio stations until a permanent facility was built to reintegrate the stations' operations.

On August 29, 1963, WGBH-TV and WGBH radio both began operating from a new studio facility for the stations that was built at 125 Western Avenue in Boston's Allston neighborhood (the post office box address that the station adopted at that time – P.O. Box 350, Boston, MA 02134 – would become associated with a jingle used on the WGBH-produced children's program, ZOOM, both in its 1972 and 1999 adaptations, exhorting viewers to send in ideas for use on the show).

On June 18, 1966, WGBH-TV relocated its transmitter to a broadcast tower in Needham, Massachusetts, The following year on September 25, 1967, WGBH-TV gained a sister television station in the Boston area, WGBX-TV (channel 44), which has transmitted its signal from the Needham site since the station signed on (WGBX's digital signal on UHF channel 32 shares the master antenna at the very top of the tower with several commercial stations in the market, while WGBH-TV's channel 5 digital transmitter operates from a different tower on Cabot St, also in Needham)..

The launch of WGBX was one facet of a plan developed by the WGBH Educational Foundation in the late 1960s to operate a network of six non-commercial television stations around Massachusetts. However, these plans never materialized in their intended form; besides WGBX, the only other station that ultimately made it on the air was WGBY (channel 57) in Springfield, which launched in 1971. Three additional WGBH-owned stations were to have launched, all of which were slated to use the "WGB" prefix for their call letters; these included WGBW, which was to broadcast on channel 35 in Adams (the "W" in its callsign was to stand for "West"; the callsign has since been reassigned to a radio station in Two Rivers, Wisconsin), along with two stations in New Bedford and Worcester.

On the night of April 5, 1968, WGBH-TV (at roughly three hours' notice) broadcast a James Brown concert from the Boston Garden, the night after Martin Luther King Jr. was assassinated. Boston Mayor Kevin White, who was worried that the concert would set off a riot, and certain that cancellation would be worse, contacted WGBH to air the concert on TV, and told the public to stay home and watch, helping prevent boycotts in the region. The concert would later be seen numerous times in the following days, helping the Boston area stay in peace.

PBS affiliation and expansion (1970–2006)

In 1970, longtime WGBH general manager Hartford N. Gunn Jr. resigned, to become founding President of the Public Broadcasting Service (PBS). This new organization was launched as an independent entity to supersede NET (which itself was integrated into its Newark, New Jersey outlet, WNDT (now WNET), per request by the Corporation for Public Broadcasting) and assumed many of the functions of its predecessor network. WGBH itself joined the new network. Over time, WGBH became a pioneer in public television, producing many programs that were seen on NET and later, PBS, that either originated at the station's studio facilities or were otherwise produced by channel 2.

On October 31, 2003, WGBH launched Boston Kids & Family TV, a PBS Kids Channel-affiliated local cable service that was developed in partnership with the City of Boston. Available to Comcast and RCN subscribers, the service took over channel space previously occupied by one of the city's cable access channels, which carried a mix of public affairs programs, footage of city-sponsored events, and mayoral press conferences (some of the aforementioned content was moved to the city-managed Educational Channel). Boston Kids & Family carried a mix of children's programs produced by WGBH and other distributors—which were scheduled to avoid simulcasts with WGBH-TV or WGBX-TV—daily from 7:00 a.m. to 8:00 p.m., and a repeating block of telecourse programs aimed at adults from 8:00 p.m. to 7:00 a.m. The channel intended to affiliate the subchannel with the planned PBS Kids Go! network, which was scheduled to launch in October 2006; however, PBS scuttled plans to launch the Kids Go! network prior to its launch (opting only to launch the brand as an afternoon-only sub-block within PBS's existing children's program lineup). After PBS Kids ceased network operations, Boston Kids & Family was replaced by The Municipal Channel, which carried much of the programming offered by the service prior to the WGBH partnership.

As WGBH's operations grew, the 125 Western Avenue building proved inadequate to support it and its sister stations; some administrative operations were moved across the street to 114 Western Avenue, with an overhead pedestrian bridge connecting the two buildings. By 2005, WGBH had facilities in more than a dozen buildings in the Allston area. The station's need for more studio space dovetailed with Harvard Business School's desire to expand its adjacent campus; Harvard already owned the land on which the WGBH studios were located, which the university had donated to WGBH for use to construct the Western Avenue facility in 1962 at a value of $250,000.

New studios in Brighton and Back Bay (2007–present)

WGBH built a new studio and headquarters complex, designed by James Polshek & Partners, in the nearby Brighton neighborhood of Boston. The building, inaugurated in June 2007, spans the block of Market Street from Guest Street to North Beacon Street (1 Guest Street, where the lobby entrance of the new studio building is located, is the building's postal address), with radio studios facing pedestrian traffic on Market Street. The outside of the building carries a  "digital mural" LED screen, which displays a different image each day to automotive and rail commuters along the nearby Massachusetts Turnpike.

Television and radio programs continued to be recorded at the Western Avenue studios until the WGBH stations completed the migration of their operations into the new facility in September 2007. The old Western Avenue studios were renovated by Harvard University in 2011 to house the Harvard Innovation Lab.

WGBH-TV has been digital-only since June 12, 2009.

In 2016, WGBH opened a new remote television and radio studio on the first floor of the newly-renovated Johnson Building of the Boston Public Library, located in the Back Bay neighborhood of Boston. The facilities included a dedicated area of approximately  for a news desk, three TV cameras, nine video monitors, radio microphones, and a news ticker, all open to public view. The remainder of the  space is shared with the "Newsfeed Cafe", a fast-casual restaurant which is open during and outside of studio operational hours. The facility is believed to be the first collaboration between a library and a permanent on-site news organization studio. The space is used for twice-weekly live broadcasts of Boston Public Radio with Jim Braude and Margery Eagan, weekly taping of Greater Boston, and various special events, such as live music performances, poetry recitals, and interviews with book authors. Events are generally open to the public and free of charge.

Logo and soundmark

On August 27, 2020, it was announced that the WGBH Educational Foundation would re-brand all of its operations as "GBH", with WGBH-TV subsequently re-branding from "WGBH 2" to "GBH 2". The organization felt that the inclusion of the "W" prefix was too synonymous with terrestrial broadcasting, and did not reflect its current multi-platform operations. WGBH also cited that "GBH" was already commonly-used as a shorthand name for the station. Along with the rebrand came a modified version of its iconic wordmark logo, in use since 1974.

Since the early 1970s, WGBH has used a distinctive soundmark created by composer Gershon Kingsley in conjunction with Creative Director Sylvia Davis and General Manager Michael Rice.  It is an electronic sound using a Moog synthesizer described as a crescendo. The sound has been updated periodically by manipulating the original recording with modern tools through the years, most recently in 2020.

Programming
As a PBS member station, much of WGBH-TV's program schedule consists of educational and entertainment programming distributed by PBS to its member stations, including non-WGBH productions such as the PBS NewsHour, the Nightly Business Report, Sesame Street, Peg + Cat, and Nature; it also carries programs distributed by American Public Television and other sources to fill its schedule, alongside programs produced for exclusive local broadcast in the Boston market.

WGBH features a mix of live-action and animated children's programs produced by the station and other distributors between 6:00 a.m. and 5:00 p.m., as well as on Saturday and Sunday mornings. The remainder of its weekday lineup includes a two-hour block of news and travel programs leading into prime time, with documentary, arts and entertainment programs provided by PBS shown Sunday through Fridays during prime time (encores of WGBH national productions typically air on Saturday evenings). Programming on Saturday afternoons focuses heavily on cooking and home improvement how-to shows (at one point, the station's Saturday afternoon lineup was branded as "How 2 Saturday"), while Sunday afternoons focus mainly on travel shows along with some how-to programs.

Original productions
For the better part of its history, WGBH-TV has been a major producer of programming for PBS and its predecessor, NET. Channel 2 produces more than two-thirds of the programs that PBS distributes nationally to its member stations. Among them are longstanding PBS mainstays such as NOVA, Frontline, Masterpiece, American Experience, The Victory Garden, and This Old House.

Other notable programs originated by WGBH have included The French Chef (a pioneering cooking show featuring Julia Child), and The Scarlet Letter (a major costume drama miniseries produced on-location that was the first challenger to the British dominance in such programming in America, and was PBS's highest-rated series for many years). The station has co-produced many other period dramas in conjunction with British production companies. Broadcasts of concerts by the Boston Symphony established the genre as a staple on television.

WGBH has also engaged in several experiments in programming and technology that have become standard in television, including:
 Nam June Paik's wild morphing of the television image, and antic adventures in narrative story-telling (What's Happening, Mr. Silver?, Nine Heroes)
 Ron Hayes' use of slit-scan imagery inspired by the yearning, driving themes of Wagner's Liebestod
 The two-screen color stereo dance program CITY/motion/space/game.
 Arts series produced in collaboration with Boston's Museum of Fine Arts (Museum Open House, Images, Eye-to-Eye) set the bar for the medium and were a major contributing force in "video art".
 The Workshop for New Television developed works in dance (Dan Wagoner's George's House) and in drama (Mary Feldhaus-Weber's RED, BLUE, GOLD).

Notable general-audience programs produced by WGBH

 Adventure
 Africans in America (1998–1999; PBS)
 America's Ballroom Challenge
 American Experience (1988–present; PBS)
 Andre's Mother
 Antiques Roadshow (1997–present; PBS)
 Antiques Roadshow FYI
 Ask This Old House (2002–present)
 The Art of Logos
 Basic Black
 Beat the Press, a weekly program of media criticism airing Friday evenings, hosted by Emily Rooney
 A Biography of America (2000–2001)
 Camera Three
 The Captioned ABC News (1973–1982)
 Conspiracy of Kindness (2005; PBS)
 Commanding Heights: The Battle for the World Economy (2002; PBS)
 Culture Shock (2000; PBS)
 Destinos: An Introduction to Spanish (1992–1993)
 Discover: The World of Science
 Discovering Psychology
 Endgame: Ethics and Values in America (2002; PBS, produced with Scott Goldstein Productions)
 Evening at Pops (1970–2005; PBS)
 Evolution (2001; PBS, produced with Clear Blue Sky Productions, Inc.)
 Eye-to-Eye
 50 Years War: Israel and the Arabs (January 24–25, 1999; PBS)
 The Fool of the World and the Flying Ship
 The French Chef (1963–1973)
 French in Action (1987)
 Frontline (1983–present; PBS)
 Frontline/World (PBS)
 Gourmet's Diary of a Foodie
 Greater Boston, a public affairs program on issues of local interest, airing Monday–Thursday on WGBH-TV and repeated later on WGBX-TV, hosted by Jim Braude
 High School Quiz Show
 Joyce Chen Cooks (1967)
 Lidia's Italy (from 2009)
 Lidia's Kitchen (2013–present)
 Long Ago & Far Away
 Making Things Grow (1966–1969)
 Masterpiece (formerly known as Masterpiece Theatre; 1971–present, PBS)
 Mill Times (2002; PBS)
 The Mind of a Chef (2012–present; PBS)
 Misunderstood Minds (2002; PBS)
 MIT Science Reporter Moveable Feast with Fine Cooking Magazine (2013-present)
 Mr. Tornado (2020; PBS)
 Neighborhood Kitchens (2011–present; created, written, directed and produced by Patricia Alvarado Nuñez)
 The New Yankee Workshop Nova (1974–present; PBS)
 Nova ScienceNow Odd Job Jack (2017–present; PBS)
 Old Settler (2001–2004; PBS)
 PBS Millennium 2000 People's Century (1995, April 19, 1998–July 5, 1999; PBS, produced in conjunction with the BBC)
 Religious America (1974, 13 episodes; PBS)
 The Scarlet Letter Simply Ming Skinwalkers (2002; PBS)
 Stories from the Stage (2017–present; World)
 The Ten O'Clock News They Made America (2004; PBS)
 This Old House (1979–present; PBS)
 The Victory Garden (1975–present; PBS)
 War and Peace in the Nuclear Age Weekends with Yankee (2017–present)
 The Western Tradition Woof! It's A Dog's LifeNotable children's programs produced by WGBH
 All About You (1974; produced for the Agency for Instructional Television)
 Arthur (1996–2022; PBS, produced with Cookie Jar Group seasons 1–15 (seasons 1–8 as CINAR, seasons 9–15 as Cookie Jar Entertainment), seasons 16–19 with 9 Story Media Group, seasons 20–25 with Oasis Animation)
 Between the Lions (2000–2010, PBS; with Sirius Thinking Ltd. and Mississippi Public Broadcasting)
 Curious George (2006–2015, PBS; with Imagine Entertainment and Universal Animation Studios)
 Design Squad (2007–2011)
 Don't Look Now (1983, PBS; short-lived clone of You Can't Do That on Television by the same producers)
 Fetch! with Ruff Ruffman (2006–2010, PBS)
 Martha Speaks (2008–2014, PBS; produced with Studio B Productions seasons 1–4, seasons 5 and 6 with Oasis Animation)
 Molly of Denali (2019–present; PBS, co-production with Atomic Cartoons)
 Peep and the Big Wide World (2004–2011, PBS; co-produced with 9 Story Media Group for PBS Kids)
 Plum Landing (2014–present; PBS)
 Pinkalicious & Peterrific (2018–present; PBS, co-production with Sixteen South)
 Postcards from Buster (2004–2012, PBS; produced with Marc Brown Studios, Cookie Jar Group seasons 1–2, seasons 3 and 4 with 9 Story Media Group)
 Rebop (1976–1979, PBS)
 Sara Solves It (failed pilot for Amazon Video; 2013, co-production with DHX Media Vancouver and Out of the Blue Enterprises)
 Time Warp Trio (2005–2006, co-production with Soup2Nuts for Discovery Kids)
 Where in the World Is Carmen Sandiego (1991–1995, PBS; in partnership with WQED in Pittsburgh)
 Where in Time Is Carmen Sandiego (1996–1997, PBS; in partnership with WQED in Pittsburgh)
 Work It Out Wombats! (2023–present, PBS)
 ZOOM (1972–1978 and 1999–2005, PBS)

Notable alumni of WGBH productions
 Norm Abram – host of New Yankee Workshop Liliana Abud – host of Destinos: An Introduction to Spanish Russell Baker – host of Masterpiece Theatre Jim Braude – co-host of daily Boston Public Radio and weekly Greater Boston TV program
 Pierre Capretz – host of French in Action Julia Child – host of The French Chef Bud Collins – announcer for Tennis: US Pro; National Doubles Alistair Cooke – host of Masterpiece Theatre James Underwood Crockett – host of The Victory Garden Steve Curwood – anchor for The Ten O'Clock News Michael Dukakis – host of The Advocates Margery Eagan – co-host of daily Boston Public Radio program and weekly Greater Boston TV program
 Roger Fisher – host of The Advocates Michael Kolowich – anchor for The Ten O'Clock News Robert Krulwich – host of NOVA scienceNOW Robert J. Lurtsema (known as "Lurtz") – NOVA Christopher Lydon – anchor for The Ten O'Clock News Will Lyman – Frontline narrator and announcer
 Louis M. Lyons - anchor of The Ten O'Clock News during the 1960s and 1970s
 Thomas J. MacDonald – host of Rough Cut - Woodworking with Tommy Mac Dodge Morgan - host of Adventure Elliot Norton – host of Elliot Norton Reviews Vincent Price – host of Mystery! Diana Rigg – host of Mystery! Emily Rooney – Greater Boston and Beat the Press
 William A. Rusher – host of The Advocates David Rutstein –  host of Facts of Medicine Gene Shalit – host of Mystery! Neil deGrasse Tyson – host of Nova ScienceNOW Bob Vila – host of This Old House Judy Woodruff – Frontline host from 1984 to 1990

WGBH alumni maintain a website where stories and photographs are shared; reunions were held in 2000 and 2006.

Technical information
Subchannels
The station's digital signal is multiplexed. Note that due to WGBX's channel share agreement with NBC's WBTS-CD, WGBH instead carries the high definition feed identified as channel 44.1:

In 2010, WGBH-TV became the first television station in the Boston market to provide a mobile DTV signal. It transmits two free-to-air channels using the ATSC-M/H standard, at 2.75 Mbit/s, with its first subchannel labelled as "WGBH CH 2".

WGBH-DT2
WGBH launched a digital subchannel on virtual channel 2.2 in December 2005, which initially served as an affiliate of the PBS World news and documentary service (the subchannel was branded as "WGBH World"). In 2007, World programming was moved to the 44.2 subchannel of WGBX; WGBH replaced the network with a standard definition simulcast of its analog feed. The station discontinued the SD simulcast of channel 2.1 on April 17, 2012, when WGBH-DT2 re-assumed the local affiliation rights to World, which was simulcast on WGBX-DT2 for several months after the switch, before the former subchannel became its exclusive Boston outlet.

WGBH-DT3
WGBH launched a tertiary subchannel on virtual channel 2.3 in 2005, which offered high definition program content separate from that seen on the station's analog signal via the PBS-HD satellite feed; in 2008, the subchannel switched to a high-definition simulcast of the analog signal, with standard-definition programming presented in a windowboxed or letterboxed format. WGBH decommissioned the DT3 feed in 2010.

Spectrum auction repacking
In a list announcing the winning bids for stations which participated in the 2016 United States wireless spectrum auction released by the FCC on April 13, 2017, WGBH-TV was disclosed to have agreed to sell a portion of the broadcast spectrum allocated to its UHF channel 19 digital signal for a bid of $161,723,929; in a statement, the station said it would "use the proceeds to expand its educational services to children and students, further its in-depth journalism, and strengthen its modest endowment." The station also consigned to move its digital allocation to a low-band VHF channel; the FCC assigned VHF channel 5 (the former analog channel allocation of WCVB-TV) as the post-repack digital allocation to which WGBH was reassigned once the repacking of auction and repack participant stations were occurred on August 2, 2019. WGBH-TV's post repack facility on VHF 5 is located at the nearby American Tower owned facility on Cabot Street, also in Needham.

Because the VHF channel 5 signal was significantly weaker than the prior UHF channel 19 signal, the repack initially left many over-the-air viewers in the Greater Boston area unable to receive the station's primary broadcasts on WGBH 2.1 and WGBX 44.1. A notice posted on the station's website in August 2018 stated that a power upgrade was forthcoming which would boost the signal from 6.9 kW to 34.5 kW, but that the upgrade was "temporarily on hold, pending the mitigation of the COVID-19 pandemic". In the spring of 2021, the upgrade to 34.5 kW was finally completed, but a VHF antenna specifically designed to receive low-band signals (channels 2-6), such as an FM dipole antenna, is now required for most viewers.

Former translator
WGBH formerly operated a low-power translator in Hyannis, W08CH (channel 8), which later ceased operations. The translator's license and callsign were deleted by the FCC in 2004.

Related services
Television stations
WGBX-TV

WGBH-TV operates a secondary station in the Boston market, WGBX-TV (channel 44), which signed on the air on September 25, 1967. The station's schedule focuses on program genres not covered by WGBH-TV. Reruns of programs aired the previous evening on WGBX and WGBH-TV also make up a portion of the station's programming schedule. WGBX also maintains several digital subchannels that rebroadcast programs produced by WGBH and other PBS member stations around the US.

WGBY-TV

GBH also owns WGBY (channel 57), the PBS member station for the Springfield, Massachusetts market, which signed on the air on September 26, 1971. It was run separately from the Boston operations of WGBH television and radio and WGBX-TV.

In 2019, the station became part of New England Public Media, a joint venture with the local NPR station WFCR.

Media Access Group
Since its creation in 1990, WGBH's Media Access Group is a leading provider of accessible media services to television producers, home video, websites, and movie theaters throughout the United States. The unit originated with the founding of The Caption Center in 1972, which invented the method of closed captioning to improve access to television programs for the deaf and hard-of-hearing (The French Chef was the first program to offer captioning provided by the unit), and created the Rear Window Captioning System for films. Along with providing closed captions for television programs seen on channel 2 and its sister stations, the Media Access Group is a major captioning provider for programs on other broadcast television networks (with the exception of ABC) and several cable channels. It also developed the Descriptive Video Service, and is the main provider for audio description soundtracks that give blind and low-vision viewers details about events occurring on-screen within an individual program, which can be found on streaming services as well as PBS stations, select broadcast networks and cable channels.

Online resources
The internet is WGBH's third platform; all radio and television programs produced by the stations have web components that are available at wgbh.org. The WGBH website also incorporates "web-only" productions:
 WGBH Forum Network – a service offering free online public lecture videos and podcasts, produced in partnership with Boston's leading cultural and educational organizations
 WGBH Podcasts – available at wgbh.org/podcasts, the service provides exclusive podcasts as well as podcasts related to WGBH original productions (such as Morning Stories], produced for WGBH radio and WGBH.org, The Scrum and Security Mom'') available for mobile download
 WGBH Media Library and Archives – available at openvault.wgbh.org, the site features archived WGBH program content.
 FFFBI (The Fin, Fur and Feather Bureau of Investigation) – an interactive website aimed at children that was developed through a partnership with National Geographic; the site features interactive games themed in the style of a detective story that are designed to help children learn science and engineering principles.
 PBS LearningMedia – a partnership with PBS, which provides digital content and solutions for use in grade school instruction.
 The WGBH Lab – a partnership with the World network, which incorporates featured content produced by independent and public media filmmakers.
 Engineer Your Life – a partnership with the National Science Foundation, the Northrop Grumman Foundation, Stephen D. Bechtel, Jr. and the United Engineering Foundation, featuring stories and vocational information about careers in the engineering field, aimed at high school girls ages 14 to 17.
 American Archive of Public Broadcasting—a collaboration between the Library of Congress and WGBH to coordinate a national effort to digitally preserve and make accessible historically significant public radio and television collections created over the past 70+ years.

See also

 List of television stations in Massachusetts
 List of United States stations available in Canada

References

Video links

External links

 WGBH Media Library and Archives website OpenVault

1955 establishments in Massachusetts
Cultural history of Boston
Culture of Boston
PBS member stations
Peabody Award winners
Television channels and stations established in 1955
GBH-TV
WGBH Educational Foundation

WGBH-TV


Ole Sønnichsen (født 1. oktober 1973 i København) er journalist og forfatter. Han er opvokset i Nordborg på Als. Som teenager blev han sportsreporter på det lokale Jyske Vestkysten og efter 2 år på Amtsgymnasiet i Sønderborg flyttede familien til Kolding. På Aarhus Universitet læste han i 2 år Nordisk Litteratur, og i 1995 blev han optaget på Journalistuddannelsen.

Han er uddannet fra Danmarks Journalisthøjskole og San Francisco State University. Han har tidligere arbejdet for Morgenavisen Jyllands-Posten og været redaktør hos GyldendalI dag er han forlagschef for Storyhouse, et non-fiktion forlag under Lindhardt & Ringhof.

Sønnichsen er forfatter til en række bøger om bl.a. Dirch Passer, Ulf Pilgaard, Johannes Møllehave, Benny Andersen, Vestas og Danfoss-direktøren, Jørgen Mads Clausen. Desuden skrev han sammen med håndboldspilleren, Joachim Boldsen, bestsellerne "Ærligt talt!" og "Færdig", ligesom han har skrevet sportsbiografier i samarbejde med fodboldspilleren William Kvist og håndboldspilleren Jesper Nøddesbo.

Siden 2010 har Ole Sønnichsen beskæftiget sig med historien om de 300.000 danskere, der udvandrede til Amerika mellem 1850 og 1920. Det er foreløbig blevet til tobindsværket "Rejsen til Amerika", som udkom i 2013 og 2015. Bøgerne blev filmatiseret som dokumentarserie til Danmarks Radio. I foråret 2019 udgav Sønnichsen endnu en udvandringshistorie, One Dollar Man, om William S. Knudsen, cykelsmeden der blev chef for General Motors og endte som chef for den amerikanske krigsproduktion under Anden Verdenskrig. Bogen gik direkte ind som nummer 1 på bestsellerlisten , da den udkom.

Bibliografi

 Mulighedernes mand (en bog om Jørgen Mads Clausen, 2006)
 Ærlig talt (med Joachim Boldsen, 2007)
 Arnesen (biografi, 2008)
 Dirch Passer (biografi, 2009)
 Vinderen (den dramatiske historie om Vestas, 2009)
 Møllehave (biografi, 2010)
 Fanget på Østfronten (med Jens Berg, 2011)
 En helt almindelig mand (biografi om Benny Andersen, 2012)
 Rejsen til Amerika (bind 1, 2013)
 Færdig! (med Joachim Boldsen, 2014)
 Rejsen til Amerika (bind 2, 2015)
 Mit liv som Ulf (med Ulf Pilgaard, 2015)
 Med håbet som drivkraft (med Villy Søvndal, 2016)
 Cirkusrevyen (med Søren Anker Madsen, 2016)
 Jagten på frihed (med William Kvist, 2018)
 Yes Man (med Jesper Nøddesbo, 2018)
 One Dollar Man (biografi, 2019)

Referencer
 One Dollar Man - Historie-online.dk 24/3/19
 "Trimmede den amerikanske krigsmaskine: Ny bog portrætterer glemt dansk helt" Jyske Vestkysten 03/03/19
 Forlagschef på på Storyhouse 24/04/17
 Sky bestseller: "Alle kender jo til en rig fætter i Amerika" Børsen 28/08/14
 5 stjerner til ny bog om Vestas, Børsen 11/12/09

Eksterne henvisninger
 Storyhouse hjemmeside
 Læs med landsholdet hjemmeside
 Ole Sønnichsen  på Bibliografi.dk
 Foredrag med Ole Sønnichsen

Journalister fra Danmark
Personer fra København
Faglitterære forfattere fra Danmark
Mandlige forfattere i det 21. århundrede

Ole Sønnichsen


Diese Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 15. April 2020 wieder und enthält sieben Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Gemeindeteilen

Weibersbrunn

|}

Rohrbrunn

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Weibersbrunn

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

Weibersbrunn
!

Liste der Baudenkmäler in Weibersbrunn


An Andropogon glomeratus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Thomas Walter, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Britton, Sterns och Justus Ferdinand Poggenburg. An Andropogon glomeratus in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. g. reinoldii
 A. g. scabriglumus

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Andropogon

Andropogon glomeratus


Tseniut (İbranice: צניעות "tevazu"), bir Musevilik terimidir. Hem kişisel hem de toplumsal bir erdemdir. Özellikle karşı cinslerin ilişkilerinde gözetilir.

Yahudilik felsefesi

Tseniut


දොරකඩ මාරාව යනු 1998 වර්ෂයේ ශ්‍රී ලංකාවේ තිරගත වූ වසන්ත ඔබේසේකර මහතා විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද, අළුතින් විවාපත් වූ යුවලකගේ මරණයක් ගැන කියැවෙන සිංහල චිත්‍රපටයකි.

රංගන ශිල්පීන්

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකීය සිනමාව

බාහිර සබැඳි
ශ්‍රී ලංකා සිනමා ඩේටාබේස්

සිනමාව

දොරකඩ මාරාව (චිත්‍රපටිය)


Kabak kemane, Türk halk müziği'ndeki telli, yaylı ve deri kapaklı sazların tek örneğidir. Menşei Orta Asya'ya dayanmaktadır. Kabak kemane, Türkiye'de özellikle Batı Anadolu'da Ege Bölgesi'nde) yaygın olarak kullanılan bir sazdır. Kabak, kabak kemane, rebap (Güneydoğu Anadolu'da rubaba, Hatay yöresinde hegit) ve ıklığ gibi adlar ile bilinmektedir. Orta Asya Türkmenlerinin Gijek adını verdiği ve Azerbaycan halk müziğinde Kemança adıyla kullanılan çalgı da aynı köktendir. Gövdesi kabak veya hindistan cevizi, göğsü deri, iki veya üç telli olan bir halk çalgısıdır. Yörelere göre farklılık gösterir.

Su kabağı sap kısmından 1/3 oranında kesilir. Bu bölüme tekne adı verilir ve üzeri eskiden tavşan, günümüzde ise yürek zarı ile kaplanır. Tekne çapı yaklaşık 10-15 cm arasındadır. Tekneden sonra sap ve burgular gelir. Gövdenin en alt kısmında, çalgıcının kabak kemaneyi dizine dayayıp çalması için demir çubuk vardır. Bu çubuk aynı zamanda kabak ile sapın birbirini tutmasını da sağlar. Kemane perdesiz bir çalgı olduğu için her türlü kromatik ve komalı ses elde edilebilir. Ses genişliği, 2,5 oktavdır. Kabak kemane geçmişten günümüze kadar otantik görünüşünü korumuş bir halk çalgısıdır. Türkler kemane ve kemençe kültürlerini üç kıta üzerine yaymışlardır. "Iyık" Altaylarda "Yançak komus", Kırgızlarda "Kıl Kıyak", Türkmenlerde "Gıcak" gibi isimlerle anılmıştır. Kabak kemane yapılırken Su kabağı yukarı doğru incelen boğum altından kesilir ve üzerine yürek zarı veya deri geçirilir. Daha sonra kabağa ağaçtan sap (kol) monte edilir. Kemanenin aslı üç telli olup, daha geniş ses elde etmek için daha sonraları dördüncü bir tel ilave edilmiştir. 4 ve 5 telliden farklı olarak 6, 7 ve 8 telli kabak kemaneler de üretilmeye başlanmıştır.

Kabağın çapının büyük veya küçük olması elde edilecek sesin tiz veya pes olması sonucunu doğurur. İki eşik arası (üst ve alt eşik) normal şartlarda 32–33 cm. uzunluğunda olmalıdır. Ancak derinin az veya çok gergin olması bu uzaklığın değişmesinde etkendir. Su kabağının yanı sıra dut ağacından da kemane yapılmaktadır. Şu anda kemanede normal bağlama telleri (çelik ve sırma) kullanılmaktadır. Ancak kemanenin doğal yapısı ile orantılı olarak keman telleri de kullanılabilir. Kemane at kılıfından yapılmış yay ile çalınır. İyi, kaliteli ve gür ses elde etmek için kıllar üzerine reçine sürülür. Tizden peste doğru, bağlama ya göre 1-Re, 2-La, 3-Re, 4-Sol şeklinde (tunere göre F,C,F,A#) akort edilir.

Kaynakça

Keman
Arap halk müziği çalgıları
Türkmen halk müziği çalgıları
Telli çalgılar
Türk yaylı çalgıları
Türk halk müziği çalgıları
Teke yöresi çalgıları
Iğdır'ın yöresel çalgıları

Kabak kemane


Fizik felsefesinin sorgulama alanları
Fizik felsefesinin başlıca soruları uzay, zaman, kuantum mekaniği, termodinamik ve istatistiksel mekanik üzerinedir. Bunun yanında madde, enerji, uzam, parçacıklar, etki-tepki yasası gibi konularda da sorgulamalar gerçekleştirmektedir. Uzay ve zamanı incelemesi nedeniyle kozmolojiyle, evrenin determinizm ve indeterminizme uygunluğunu inceleyerek kuantum mekaniği üzerine sorular sorması nedeniyle de etikle ortak araştırma alanları bulunmaktadır.

Fizik felsefesi, aynı zamanda tanımlanması zor olan fizik kavramlarını açıklamak için çalışmalar gerçekleştirmektedir. Günümüzde fizik felsefesi, bilim felsefesinin en önemli dalıdır.

Fizik ve felsefe
Fizik ve felsefe, tarih boyunca birbirlerini karşılıklı olarak birçok yönden etkilemiştir. Antik Yunan'da doğa felsefesinin ortaya çıkmasıyla fizik ve felsefe arasında başlayan ilişki, 1800'lü yıllarda bu disiplinler arasındaki ayrımın netleşmesine kadar çok yakın bir şekilde devam etmiştir.

Bilim felsefesindeki ilerlemelere bağlı olarak gelişen metodoloji fizik çalışmaları için zemin hazırlamakta, fizik felsefesi ise klasik ve modern fizik için yeni sorgulama alanları açmaktadır.

Isaac Newton ve Gottfried Leibniz'in çalışmalarının fizik felsefesinde ilişkicilik ve mutlakiyetçilik akımlarına öncülük etmesi, Ernst Mach ve Thomas Kuhn'un fizikten yola çıkarak bilim felsefesine önemli katkılarda bulunmuş olmaları gibi örnekler, fiziğin felsefe üzerindeki etkilerini göstermektedir. Albert Einstein'ın görelilik teorisini geliştirirken felsefi görüşlerden yararlanmış olması ise, felsefenin fiziği etkilediği örnekler arasında yer almaktadır.

Tarihi

Antik Yunan
Antik Yunan'ın en önemli filozoflarından biri olan Aristoteles, doğa felsefesine önemli katkılarda bulunmuştur. MÖ 300'lü yıllarda Aristoteles fiziğini kurmuş ve "Fizik" kitabını yazarak doğa felsefesi çalışmalarını bir araya getirmiştir.

Doğa yasalarına ulaşmanın en etkili yolunun gözlem olduğunu savunmuştur. Hareketi, "doğal hareket" ve "doğal olmayan hareket" olarak ikiye ayırmıştır. Bir nesnenin doğal durumunu, hareketsiz olmak şeklinde ele almıştır. Boşlukta düzen bir cismin hızının sonsuz olacağını düşünmüş, bu nedenle boşluğun var olamayacağını dile getirmiştir.  ve  gibi formüller geliştirmiştir.

Empedokles'in geliştirdiği toprak, su, hava ve ateş olmak üzere dört elementten oluşan sistemi, sıcaklık-soğukluk ve kuruluk-ıslaklık eksenlerine yerleştirmiştir. Madde-form kuramını öne sürmüş, Herakleitos'un da yaptığı gibi ontoloji ve doğa felsefesi arasında bir ilişki kurmuştur.

Varlıkların, madde ve form olmak üzere iki temel unsurdan meydana geldiğini düşünmüştür. Maddi neden, formal neden, hareket ettirici neden ve ereksel neden olmak üzere, bir varlığın dört nedene ihtiyaç duyduğunu savunmuştur. Fiziksel nedenlerin arkasında metafiziksel nedenlerin olduğunu öne sürmüştür.

Güneş'in Dünya'dan daha büyük olduğunu tespit etmiş ve diğer yıldızların Dünya'dan çok daha uzakta olduğunu belirlemiştir. Optik üzerine de deneyler gerçekleştirmiştir.

Aristoteles fiziğindeki çalışmalar, yüzyıllarca kabul gören bir bilimsel paradigma olarak kalmış ve içerisindeki hatalar, kendisinden sonraki doğa filozofları ve fizikçiler tarafından düzeltilmiştir. Isaac Newton ve Galileo Galilei'nin çalışmalarıyla birlikte, Aristoteles fiziği geçerliliğini büyük ölçüde yitirmiştir.

Aristoteles'ten sonra, doğa filozoflarından bağımsız olarak da fizik çalışmaları yapılmaya başlanmıştır. MÖ 240 yılında Eratosthenes, Dünya'nın çevresini doğru bir şekilde tahmin etmiştir. Sisamlı Aristarkus ve Seleucialı Seleucus ise günümüzdekine çok yakın bir astronomi modeli öne sürmüştür.

Arşimet, geliştirdiği matematiksel formüllerle makara sistemi ve vida gibi pratik fiziksel icatlar gerçekleştirmiştir. Hipparkos, Güneş tutulmalarının olacağı zamanları hesaplamış, Ay ve Güneş'in Dünya'ya olan uzaklıklarını bulmaya çalışmıştır.

100'lü yıllarda Batlamyus, Greko-Romen coğrafyasını inceleyerek elde ettiği sonuçları kayıt altına almış ve Almagest kitabında gezegenlerin konumlarını hesaplamaya çalışarak yeni bir astronomi modeli geliştirmiştir.

Hint felsefesi ve Çin felsefesi de, doğa felsefesinin gelişmesine kayda değer katkılarda bulunmuştur.

İslam coğrafyası
Aristoteles'in kitaplarının Arapça'ya çevrilmesiyle, İslam coğrafyasındaki fizik çalışmalarının temelleri atılmıştır. İbn-i Heysem, ışığın göze ulaşma sürecini açıklamaya çalışmıştır. Avrupa'da optik alanında yaşanan ilerlemelere zemin hazırlaması nedeniyle, modern optiğin kurucusu olarak tanınmıştır. Empirizmin, tümevarımsal yöntem ve a-posteriori bilgi başta olmak üzere birçok esasının belirlenmesini sağlayarak, epistemoloji ve bilim felsefesine de önemli katkılarda bulunmuştur.

Biruni, hidrostatik dengeyi kullanarak bir yoğunluk hesaplama yöntemi geliştirmiş ve birçok nesnenin yoğunluğunu bulmuştur. Galileo Galilei ve Isaac Newton'un yoğunluk üzerine yaptığı çalışmaları etkilemiştir. İbn-i Sina'yla mektuplaşmalarında, Aristoteles'in boşluğun var olamayacağı yönündeki düşüncesine eleştiriler getirmiştir. Empirizmi çalışmalarında ön plana çıkararak bilim felsefesinin ilerlemesini sağlamıştır. İslam'ın içerisindeki mezhepleri ve dinler tarihini inceleyerek din felsefesi alanında da görüşler ortaya koymuştur.

İbn-i Sina, nesnelerin doğal hareketlerine ters bir durum içerisinde bulunduklarında güç kazandığını dile getirerek, kuvvet ve eğilim tanımlarında bulunmuştur. Hareketin devamlılığını "meyil" olarak kullandığı eğilime bağlamış ve ivmenin, hava direnci gibi dış etkenlerin etkisiyle her durumda azaldığını düşünmüştür. Aristoteles fiziğinin içerisindeki hataların giderilmesi ve Newton fiziğine zemin hazırlanmasında büyük rol oynamıştır. İbn-i Sina, aynı zamanda olumsal varlıklar ve zorunlu varlıklar arasındaki bağlantıyı inceleyerek din felsefesi üzerine de çalışmıştır. Tanrı'nın varlığı üzerine, hareket ettirici nedenden yola çıkarak argümanlar geliştirmiştir. Öz ve varoluş arasında yaptığı ayrım, ontoloji üzerinde etkili olmuştur. Kitabü'ş-Şifa'yı yazarak bilim ve felsefe gibi alanlardaki çalışmalarını bir araya getirmiştir.

Ebu'l-Berekat Bağdadi, hareket ettirenin hareket edene bir eğilim verdiği görüşüyle ön plana çıkmış ve hareket edenin uzaklaşmasının, eğilimi azalttığını düşünmüştür. Düşen nesnelerin ivmesini, ardışık hız ve güç artışları üzerinden açıklamaya çalışmıştır.

Kuantum mekaniği felsefesi
Kuantum mekaniği felsefesi, fizik felsefesinin kuantum teorisini inceleyen alt dalıdır.

Kuantum mekaniği felsefesinin temel tartışma konularından biri, kuantum nesnelerinin gözlemlenmelerine bağlı olarak birden fazla halde bulunabileceğini öngören süperpozisyon durumudur.

Elektronun içsel özelliklerinden biri olan dönüş, kuantum teorisinde kabul edildiği haliyle x ve y noktaları için +1 ve -1 değerlerini alabilmektedir. Bu noktalardan birinin gözlemlenmesi, diğerinin alabileceği değeri bozarak x ve y'nin değerlerinin doğru bir şekilde belirlenmesini engellemektedir. Bu durum belirsizlik ilkesinin ortaya çıkmasına yol açmakta, nokta eş zamanlı olarak +1 ve -1 değerlerini alarak süperpozisyon durumunu oluşturmaktadır.

Belirsizlik ilkesi, süperpozisyon üzerinden yola çıkarak niceliklerin başlangıç durumları bilinse bile sonuç durumlarının hiçbir şekilde kesin olarak belirlenemeyeceği görüşü üzerine kuruludur. Kuantum teorisinde olasılıklar, belirsizlik ilkesinin bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır.

Kuantum mekaniği felsefesinde, ölçüm problemi başta olmak üzere birçok konuda fiziksel sistemler, dalga fonksiyonları üzerinden incelenmektedir. Dalga fonksiyonlarının yapısı üzerine, kuantum mekaniği felsefesindeki tartışmalar devam etmektedir.

David Bohm dalga fonksiyonlarını, fonksiyonların türevlerini inceleyen doğrusal diferansiyel hareket denklemlerine bağlı olarak ele almıştır. Buna rağmen, dalga fonksiyonlarının bilinmesinin bütün sonuçlara ulaşılmasını sağlayamayacağını düşünmüştür.

Giancarlo Ghirardi, Alberto Rimini ve Tullio Weber ise, dalga fonksiyonlarını fiziksel sistemler için bir temel olarak kabul etmekle birlikte, her durumda doğrusal diferansiyel hareket denklemlerine bağlı olamayacağı yönünde değerlendirmiştir.

Albert Einstein, Boris Podolsky ve Nathan Rosen'in çalışmalarından yola çıkarak John Stewart Bell, kuantum teorisinde deneylerin sonucunu etkileyen bütün değişkenlerin hesaplanamadığı ve bazı gizli değişkenlerin de göz önünde bulundurulması gerektiği görüşüne dayanan bir teorem geliştirmiştir. Deneyler yoluyla bu teorem kanıtlanmaya çalışılmış, ancak kayda değer bir sonuca varılamamıştır.

Kopenhag yorumu, kuantum mekaniği felsefesinin belirsizlikleri göz önünde bulundurarak, gözlem sonuçlarının olasılıklar üzerinden hesaplanması gerektiğini savunan yorumlarından biridir. Sadece belirli büyüklüklerin ölçülebilir olduğunu öne süren Kopenhag yorumu, parçacıkların konumu ve momentumu aynı anda ölçülmeye çalışıldığında ortaya belirsizliklerin çıkacağını savunmaktadır.

Born kuralı adı altında bir formül dizisi geliştirerek olasılıkların hesaplanması için bir yöntem ortaya koymaya çalışan Kopenhag yorumu, nesnelerin eş zamanlarda doğru olarak ölçülemeyen belli tamamlayıcı özelliklere sahip olduğu görüşüne dayanan tamamlayıcılık ilkesini doğru kabul etmektedir.

Schrödinger denklemiyle yakından bağlantılı olan Kopenhag yorumu, kuantum teorisindeki ölçüm probleminin en önemli örneklerinden birini ortaya koymuştur. Kuantum sistemlerinde ölçümlerden sonra değişiklikler yaşandığı, bu nedenle ölçümlerin geri alınamayacağı ve ölçüm sonuçları dışındaki gerçekliklerin de kabul edilemeyeceği gibi görüşlerle temellendirilmiştir.

Everett yorumu gibi Kopenhag yorumunu eleştiren bazı diğer kuantum teorisi yorumları ise, olasılığın rolüne karşı çıkarak felsefi açıdan daha determinist bir tutum sergilemektedir. Kuantum teorisi araştırmalarında klasik fiziğe dayalı bir evren üzerinden hareket edilmemesi gerektiğini savunan Everett yorumu, kuantum kozmoloji alanının geliştirilmesinde etkili olmuştur.

Everett yorumu, süperpozisyon durumlarının nesnelerin birçok dünyadaki gerçekliklerini tanımladığını savunmuştur. Ölçüm problemini, kuantum sistemlerinin gözlemlenebilirliğinin, izolasyonlarının mükemmel olmadığını gösterdiğini ve kuantum özelliklerinin zamanla ortadan kalkacağını öne süren dekoherans yoluyla çözmeye çalışmaktadır.

Roland Omnes gibi bazı fizikçiler, kuantum mekaniği felsefesinde etkili olan bu yorumlar arasında deneysel olarak ayrım yapılamayacağını dile getirmiştir.

Kuantum teorisinde elde edilen sonuçların, etik ve bilim felsefesinde determinizm başta olmak üzere birçok konu hakkındaki görüşler için temel sağlaması da, kuantum mekaniği felsefesinin önemini gösteren bir diğer etkendir.

Termal ve istatistiksel felsefe
Termal ve istatistiksel felsefe, fizik felsefesinin klasik termodinamik ve istatistiksel mekanik teorilerini inceleyen alt dalıdır.

Isaac Newton, fizik felsefesinin diğer alt dallarında olduğu gibi termal ve istatistiksel felsefe üzerine de birçok çalışma gerçekleştirmiştir. Newton mekaniği, fiziksel süreçlerin doğa yasalarına göre değerlendirilmeleri durumunda ileri veya geri hareket etmediği görüşü üzerine kuruludur.

Fiziksel süreçlerin teorik olarak tersine dönebileceğini ve geçmişteki fiziksel durumlardan yola çıkarak gelecekteki fiziksel durumlar üzerine belirlemeler yapılabileceğini savunan Newton mekaniği, geçmiş ve gelecek arasında, doğa yasaları tarafından belirlenmiş bir fark olmadığını öne sürmektedir.

Newton mekaniği tarafından ortaya konulan bu görüşler, günlük deneyimlerle çeliştikleri gerekçesiyle eleştirilere maruz kalmıştır. Epistemik erişim asimetrisi ve müdahale asimetrisi gibi birçok felsefi görüş, Isaac Newton'un teorilerine karşı eleştiriler getirmiştir.

Zamansal asimetrilerin termodinamik üzerinden açıklanmaya çalışılması da, termal ve istatistiksel felsefenin ön plana çıktığı bir diğer konudur. Newton mekaniği, nesneleri oluşturan bütün parçacıkları inceleyerek sonuçlara ulaşmaya dayalı bir yöntem geliştirmiştir.

Isaac Newton'un bu yöntemi karşısında, pratik olmaları nedeniyle büyük ölçekli çıkarımlar yapılması ve ısı üzerinden hareket edilmesi gerektiği görüşleri giderek daha çok kabul edilmiştir. Bunun sonucunda, düzensizliğin giderek artması üzerine kurulu olan entropi tanımlanmış ve termodinamik yasalarına eklenmiştir.

Ludwig Boltzmann başta olmak üzere bazı fizikçiler, Newton mekaniği ve termodinamik yasaları arasındaki bağlantıyı inceleyerek birleşme noktaları oluşturmaya çalışmışlardır. Evrenin başlangıcında entropinin çok düşük bir değerde olduğunu öne sürmüş ve büyük ölçekli çıkarımların parçacıkların hareketleriyle değil, parçacıkların toplamının oluşturduğu özel yörüngeyle bağlantılı olduğunu dile getirmişlerdir.

Termal ve istatistiksel felsefe içerisinde tartışılan konulardan biri de, evrenin başlangıç koşullarında olasılıkların dağılımıdır. Evrenin başlangıç koşullarının kendi içerisinde olasılıklara sahip olmasının bir çelişki ortaya çıkaracağı görüşü ön plana çıkmakla birlikte, birden fazla başlangıç koşulu üzerinden açıklamalar getirmeye çalışan görüşler de bulunmaktadır.

Felsefe

Fizik felsefesi


Martin Luther (10 Kasım 1483 - 18 Şubat 1546), Alman keşiş, teolog, üniversite profesörü, Protestanlığın babası ve Lüterciliği yaratan, geliştiren ve yayan kişi. Almanya'da baskılara rağmen Kutsal Kitap'ın Latinceden Almancaya tercüme edilmesinde rol oynamıştır.

Hayatı

İlk yılları ve akademik yaşamı

Almanya'nın Eisleben şehrinde doğan Martin Luther, Erfurt Üniversitesi'nde okudu. Ailesine yaptığı bir ziyaret dönüşü, Erfurt yolunda yıldırım çarpma tehlikesiyle karşılaşınca keşiş olmaya karar verdi. 21 yaşındayken Aziz Augustin tarikatına bağlı bir manastıra girip ilahiyat eğitimine başladı ve aynı yıl rahip oldu. Ertesi sene Wittenberg Üniversitesi'nde doktorasını tamamlayarak ders vermeye başladı. O günlerde, Roma'nın görevlendirdiği bir Dominiken keşişi olan Johann Tetzel, Wittenberg civarında endüljans satıyordu.

Luther manastırdaki günlerinden beri sorguladığı bu uygulamaya karşı bir eleştiri yazdı. "Endüljansın Kuvvetine Dair Tezler" başlıklı, 95 maddeden oluşan bu metni 31 Ekim 1517 günü piskoposlara gönderdi ve aynı zamanda birer mektupla endüljans konusundaki vaazların teolojik açıdan sağlam bir zemine oturtulmasını istedi. Martin Luther'in bu tezleri üniversitenin bülten panosu sayılabilecek bir yer olan Wittenberg Saray Kilisesi'nin kapısına astığı yolundaki, ancak yıllar sonra yayılan rivayet kanıtlanmış değildir. Sonuçta bu tezler Almanya'da ve komşu ülkelerde Luther'in kendisinin de öngörmüş olmadığı bir hızla yayılınca sadece endüljans satışlarında bir düşüş yaşanmakla kalmadı, bu olay bütün reform hareketinin başlangıcı oldu.

1518 yılında Roma'da Luther'in fikirlerine karşı bir Papalık davası açıldı. Bu engizisyon davasında Luther gıyabında yargılandı. Papa her ne kadar aforoz ettiyse de o, aforoz nameyi halk arasında yaktı. İmparator Maximillian onu heretik (dinden çıkmış, sapkın) ilan etti; Luther, suçlamalara cevap vermek üzere Roma'ya çağrıldı. Ama o, Roma'ya gitmek yerine, Augsburg'da Kardinal Cajetan'a ifade vermeyi tercih etti. Cajetan ondan fikirlerinden ve Kilise'ye yaptığı saldırılarından vazgeçmesini isteyince, Luther, Wittenberg'e döndü. Burada Kutsal Roma Germen İmparatorluğu'nun imparator seçme yetkisi olan Saksonya Dükü III. Frederick onu himayesi altına aldı. Papa X. Leo, III. Frederick'ten Luther'in sürgüne gönderilmesini talep ettiyse de, dük bu emre itaat etmedi. Bu arada bazı görüşlerinden vazgeçen, hatta Papa'ya bir özür mektubu bile gönderen Luther, Ingolstadt Üniversitesi rektörü Johann Eck ile endüljans konusunda bir münazaraya katıldı.

15 Haziran 1520 günü Papa X. Leo, Luther'i bir bildiriyle aforoz etti. Ekim ayında Papalık bildirisi Luther'in eline geçti ama Erfurt Üniversitesi'ndeki öğrencileri onu parçalayıp suya attı. Üniversite yetkilileri ise bu olaya müdahale etmedi. Derken Luther, belki de en meşhur kitabı olan "Von der Freiheit des Christenmenschen" (Hristiyan Kişinin Özgürlüğü Üzerine) isimli kitabını Papa X. Leo'ya yönelttiği bir açık mektupla birlikte yayımladı. Onun düşüncesinin teolojik ve ideolojik temellerini yansıtan bu küçük eserin özünde  "Freiheit" (özgürlük) kavramı vardır.

1521 yılında Luther bu sefer de İmparator V. Karl tarafından Worms Kurulu'na ifade vermek üzere çağrıldı. Yolda Erfurt, Eisenach, Gotha ve Frankfurt'ta vaazlar verdi ve Worms'a büyük bir kalabalık eşliğinde zafer kazanmış komutan edasıyla girdi. Burada kendisinden yazmış olduğu kitaplardaki heretik fikirlerinden vazgeçmesi istendi. Luther şöyle bir ifade verdi: "Kutsal Metinler ve akıl yoluyla ikna edilmediğim sürece papalar ve konsüllerin otoritesini kabul edemem. Zira bunlar kendi aralarında çelişmekte ve benim vicdanım da sadece Tanrı'nın sözüne bağlıdır. Bu sebeple hiçbir görüşümden dönmüyorum çünkü kişinin vicdanına rağmen yazdıklarını inkar etmesi doğru ve güvenilir olmaz. Tanrı yardımcım olsun".

Worms Kurulu, sonuç alınamadan dağıldı. Luther de yerleştiği Wartburg'da Kutsal Kitap'ın Almancaya tercümesine başladı. Luther, Wartburg'dayken Wittenberg'de de önemli değişiklikler oluyordu. Özel ayin isteklerini reddeden keşişler Augustinien tarikatını terk etti. Kale Kilisesi'nin rahibi evlendi; öğrenciler Fransisken manastırındaki sunağı tahrip etti; ayinler Almanca yapılmaya başlandı ve şarap kadehi ilk defa kiliseye gelen cemaate de sunuldu. Luther hakkındaki yasaklamalar kaldırıldı ve o da Wittenberg'e dönerek kilisede vaaz vermeye başladı. Nürnberg Kurulu, Luther'den artık kitap yayımlamamasını isteyerek Katolik doktrini dışındaki vaazları yasakladıysa da Luther yazmaya devam etti; hatta şair ve müzisyenlerden ayinlerde kullanılacak yerel dile katkıda bulunmalarını istedi.

1524, Almanya'da karışıklıkların yaşandığı bir yıldı. Köylüler Luther'in öğretileri doğrultusunda ekonomik koşullarının iyileştirilmesi için ayaklandı. Liderleri arasında Wittenberg'de eğitim almış bir ilahiyatçı olan Thomas Müntzer de vardı. Luther köylülerin saldırılarına karşı bir kitap yazdı ve ayaklanma Frankenhausen'de bir çatışmada 50 bin kadar köylünün öldürülmesiyle sona erdi, Protestan rahiplerden bazıları Katolik prensler tarafından idam edildi ve köylüler Luther'in kendilerini aldattığına inandı.

Eski bir rahibe olan Katharina von Bora ile evlenmiş olan Luther, 1526'da Deutsche Messe und Ordnung des Gottsdienstes (Almanca Ayin ve Kutsal Merasim Düzeni) adıyla yayımlamış olduğu ayinlere başladı. 1529 senesinde önce Batı medeniyetini İslam tehlikesinden korumak için Türklere karşı savaşmanın her Hristiyan'ın üzerine vazife olduğunu bildiren bir eserden (Türklere Karşı Savaşta) sonra, Hristiyanlığın temel inanç ve doktrinlerinin soru-cevap şeklinde öğretildiği "Küçük ve Büyük Kateşizm"i yayımladı. Üç yıl sonra Nürnberg Dini Barış Komitesi, Alman Protestanlara özgürlük tanıdı. Luther, Wittenberg İlahiyat Fakültesi'nin dekanlığına getirildi. Sağlık sorunları olmasına rağmen yazmayı sürdürdü. Önce Anabaptistler (vaftiz uygulamasının sadece ergenlikte olabileceğini iddia eden bir Protestan mezhebi), daha sonra Yahudiler aleyhine yazdı ve Kutsal Metinler'den hareketle Papalığa karşı oldukça ağır bir dille eleştiri olarak "Wider das Papsttum zu Rom vom Teufel Gestiftet" (Roma'da Şeytan Tarafından Kurulmuş Papalığa Karşı) eseriyle Papalığa son darbesini indirdi. 17 Şubat 1546 günü doğduğu yer olan Eisleben'de kalp ve böbrek yetmezliğinden öldü. Luther'in endüljans uygulamasına karşı 95 tezinin yayılmasıyla başlayan ve 1521'de savaşlara ve şiddete varacak ölçüde tırmanan reform hareketi Avrupa'da o zamana kadar tek mezhep olan Katolikliğin bölünmesine ve genel olarak Reform Kiliseleri adı verilen yeni oluşumların doğmasına yol açmıştır: Daha çok Almanya, Avusturya, İskandinavya'da (ve dolayısıyla ABD'de) yaygın olan Lutheryan Kilisesi ve özellikle İsviçre, Fransa, Hollanda ve İskoçya'da (dolayısıyla ABD'de) bulunan Presbiteryan Kilise, daha çok İngiltere'de ve dünyada Büyük Britanya'nın etkili olduğu ülkelerde hakim olan Anglikan Kilisesi.

Eserleri

Latince
Epistola Lutheriana ad Leonem decimum summum pontificem 1519.
Dissertatio de libertate Christiana per autorem recognita 1519.
De Captivitate Babylonica ecclesiae praeludium 1520.
De votis monasticis 1521.
Enarrationes epistolarum et evangeliorum, quas postillas vocant 1521.
De servo arbitrio 1525.
Libellus de vita et moribus Turcarum 1529.

Almanca
Von den guten Wercken 1520.
Von welltlicher Uberkeytt, wie weyttman yhr gehorsam schuldig sey 1523.
Das diese Wort Christi (Das ist mein leib etce.) noch fest stehen widder die Schwermgeister 1527.
Vermahnung zum Gebet Wider den Türchen 1530.
Von den Jüden und iren Lügen (Yahudiler ve Yalanları Üzerine)

Kaynakça

1483 doğumlular
Sachsen-Anhalt doğumlular
1546 yılında ölenler
Martin

Kutsal Roma İmparatorluğu'nda kişiler
İslam eleştirmenleri
Yahudilik eleştirmenleri
Katolik Kilisesi eleştirmenleri
Protestanlık dini kişilikleri
Reform (tarih)
Geç Orta Çağ
Almanya'da defnedilenler
Hristiyan ilahiyatçılar
Lüterci ilahiyat
Protestan ilahiyatçılar
Alman Hristiyan dinî liderler
Alman Hristiyanlar
16. yüzyılda Latince eser veren yazarlar
Anglikan azizler
Hristiyan İbranice uzmanları
Din kurucuları
Katolik Kilisesi tarafından aforoz edilenler
Hukuk filozofları
Wittenberg Üniversitesi öğretim üyeleri
Almanya'da antisemitizm

Martin Luther


Byens Højhus er Odense centrums højeste bygning og er beliggende på Fisketorvet ved den gamle Thomas B. Thriges Gade (TBT). Bygningen bliver også kaldt for Danske Bank-bygningen, men efter at Odense Byråd har påbegyndt projekt "Fra stor by til storby" er den nu officielt kaldt Byens Højhus i stil med resten af byens projekter, så som Byens Bro.

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Odense

Byens Højhus


Adessiv er en grammatisk kasus, der angiver en position, lokation, i nærheden af et objekt. Ordet er afledt af latin adesse = være til stede. Adessiv er en sekundær lokalkasus (lokativ) i finsk-ugriske sprog, men kan også anvendes til at udtrykke agens for en handling.

Et eksempel fra finsk: bord hedder pöytä, hvoraf adessiv pöydällä betyder: på bordet.

Grammatik
Kasus

Adessiv


Cephalochordata, Chordata şubesine bağlı bir hayvan altşubesidir.

Filogen
Filogeni, soyu tükenmiş ve var olan türlerin çalışmalarının bir kombinasyonuna dayanmaktadır.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Chordata
Ernst Haeckel tarafından adlandırılmış taksonlar
1866'da tanımlanan taksonlar

Cephalochordata


Silveira Portekiz'de Torres Vedras belediyesine bağlı olan, 24,76 km2 yüzölçümüne sahip, 6.496 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Torres Vedras

Silveira


Aetokremnos is a rock shelter near Limassol on the southern coast of Cyprus. It is situated on a steep cliff site c.  above the Mediterranean sea. The name means "Cliff of the eagles" in Greek. Around  have been excavated and out of the four layers documented, the third is sterile.

Discovery
The site, which is located on a British Royal Air Force base, was discovered in 1980 by an anonymous amateur, who reported the find to Stuart Swiny (director of the Cyprus American Archaeological Research Institute in Nicosia). Swiny noted the existence of flint artifacts and a large number of hippo bones and that much of the site had eroded into the Mediterranean. Subsequent study and excavation of the site was conducted by Swiny and other archaeologists.

Archaeology

The site contains mainly bones of the Late Pleistocene endemic Cyprus Dwarf Hippopotamus (Hippopotamus minor), a lesser amount of the Cyprus dwarf elephant (Palaeoloxodon cypriotes) and artifacts (c. 1,000 flints including thumbnail scrapers of the Mesolithic type). There is no evidence of a land bridge linking Cyprus to Turkey, meaning the normally sized ancestors of the hippos and elephants most likely swam to the island. There are no bones that show marks of butchery, but an unusually high frequency (30%) of burned bones. The pygmy hippos make up c. 74% of the bones, followed by fish remains (25%) and birds, mainly bustards. Dwarf elephants are comparatively rare (3 individuals). The presence of fallow deer (4 bones) and pig (13 bones) is puzzling, since these animals are thought to have been introduced only in the Neolithic period.

According to the excavators, hearth remains are found in the layer containing the bone beds of the extinct megafauna. This would make it the oldest site on the island and evidence of Epipalaeolithic occupation. The original 31 radiocarbon dates put the date of the bones at c. 12,500 years BP. and suggest a short-term occupation. These dates have been challenged as the excavators considered the nine bone dates to be the least reliable and did not agree with the dates of the stratigraphy where they were found. As of 2013 there are now 36 radiocarbon dates of which 13 were taken from animal bones (pig and hippo). A 2013 report states that even discarding these and relying on the other 23 determinations on charcoal, sediment and shell "we reaffirm our original interpretation of a relatively short occupation of some 300 years centered around 11,775 years BP, with a range of 11,652 to 11,955 years BP at one standard deviation, or 11,504 to 12,096 years BP at two standard deviations. This is in general accord with Manning's (2013:501 to 503) masterful compilation of all early Cypriot radiocarbon determinations, in which he places Aetokremnos within an approximate 12,950 to 10,950 years BP range while also preferring a somewhat longer occupation than we presented."

There are other deposits with bones of pygmy elephants and hippopotami on the island, but these do not contain artifacts.

The origin of the bones at the site is disputed. Some authors have suggested that the bones were accumulated at the site by humans, while other authors contend that the age distribution curve of the hippotamus bones suggests that the bones accumulated naturally at the site over hundreds of years, and the burnt bones are the result of later fires lit in the rockshelter by humans following their arrival to Cyprus, by which time the bones were already several centuries old.

References

Sources

Archaeological sites in Cyprus
Former populated places in Cyprus
Prehistoric Cyprus
1980 archaeological discoveries
Mesolithic sites of Asia
Mesolithic sites of Europe

Aetokremnos


Star Wars Outlaws é um futuro jogo eletrônico de ação e aventura desenvolvido pela Massive Entertainment e publicado pela Ubisoft sob a licença da Lucasfilm Games. O jogo será ambientado no universo da franquia Star Wars, durante o período entre os filmes The Empire Strikes Back e Return of the Jedi.

Jogabilidade
Star Wars Outlaws é um jogo eletrônico de ação e aventura, jogado a partir de uma perspectiva de terceira pessoa, feito para um jogador e ambientado no universo de Star Wars. Situado em um mundo aberto, o jogo contará com elementos de furtividade e combate aberto, combate com veículos, batalhas espaciais e diálogos com múltiplas escolhas. Os eventos do jogo acontecem no período entre os filmes The Empire Strikes Back e Return of the Jedi. Os jogadores assumem o controle de Kay Vess (interpretada por Humberly González), uma vigarista fora da lei, e o seu companheiro Nix (interpretado por Dee Bradley Baker) enquanto "tentam um dos maiores assaltos já visto na Orla Exterior".

Desenvolvimento
Em 13 de janeiro de 2021, a Ubisoft anunciou que um jogo Star Wars estava em desenvolvimento pela Massive Entertainment sob a licença da Lucasfilm Games. O jogo será focado na história e no mundo aberto. A Massive Entertainment começou a recrutar membros adicionais para sua equipe de desenvolvimento, em parte devido ao trabalho simultâneo sendo feito em Avatar: Frontiers of Pandora.

Um trailer cinematográfico foi revelado durante o Xbox Games Showcase em junho de 2023. No dia seguinte, dez minutos de gameplay foram revelados durante o evento Ubisoft Forward. O jogo tem previsão de lançamento em 2024 nas plataformas Microsoft Windows, PlayStation 5 e Xbox Series X/S. Ele está sendo feito com o motor de jogo Snowdrop. O desenvolvimento do jogo é liderado pelo diretor do jogo Mathias Karlson e pelo diretor criativo Julian Gerighty. Nikki Foy é o roteirista principal e Navid Khavari o diretor narrativo.

Gerighty disse que escolheu o período entre The Empire Strikes Back e Return of the Jedi porque seus colegas "são todos grandes fãs da trilogia original". Ele também disse que o cenário criou um ambiente ideal para um "vigarista estabelecido ou novato quebrar os dentes", pois criou um momento em que a Aliança Rebelde não "faz parte do cenário", o Império Galáctico está "tomando cada vez mais controle " e os sindicatos criminosos, por sua vez, estão "tomando mais poder".

Notas

Referências

Ligações externas

 Página oficial

Jogos para Windows
Jogos para PlayStation 5
Jogos para Xbox Series X e Series S
Jogos eletrônicos para um jogador
Jogos de Star Wars
Jogos eletrônicos desenvolvidos na Suécia
Jogos eletrônicos da Ubisoft

Star Wars Outlaws


Heimatecke er en miniaturepark i Waschleithe i Sachsen. Parken blev åbnet i 1961 og er på ca. 3.000 m² med over 80 modeller i størrelsesforholdet 1:40. Landskabet er en efterligning af et weihnachtsberg fra Erzgebirge indpasset i et naturligt landskab med klipper og bonsaiagtige træer. Nogle af modellerne drives af vand fra Seifenbach, et tilløb til Oswaldbach, mens andre drives elektrisk. Derudover er der gengivet typiske scener af livet i Erzgebirge.

Modeller
Blandt modellerne i Heimatecke er en række kendte bygningsværker fra Erzgebirge:
 Burg Scharfenstein
 Kloster Grünhain
 Schloss Augustusburg
 Schloss Schlettau
 Schloss Schwarzenberg
 Burg Kriebstein
 Burg Scharfenstein
 Rundkirche Carlsfeld
 Dudelskirche i Waschleithe
 Stadtkirche St. Georgen i Schwarzenberg
 Talsperre Pöhl
 Drahtseilbahn Erdmannsdorf–Augustusburg
 Frohnauer Hammer
 Silberwäsche i Antonsthal
 Pulverturm (Johanngeorgenstadt)

Noter

Eksterne henvisninger

 Officiel hjemmeside

Miniatureparker
Seværdigheder i Tyskland
Etableret i 1961

Heimatecke


Tomás Sánchez puede referirse a:

Tomás Sánchez de Ávila (1550-1610), teólogo español;
Tomás Sánchez de la Barrera (1709-1796), militar español, fundador de Laredo (Texas) en 1749;
Tomás Armando Sánchez de Bustamante (1921-1991), militar argentino.Tomás Antonio Sánchez (1723-1802), escritor, medievalista, lexicógrafo y editor español;Tomás Sánchez (1948), pintor cubano;Tomás Sánchez Santiago (1957), escritor español;Tomás Sánchez Mesa (1993), futbolista español;
Con Sánchez como segundo apellido:Tomás Romojaro Sánchez, político español del siglo XX; oTomás Legido Sánchez''' (1972), locutor y empresario español.

Tomás Sánchez


O bombardeio do centro comercial Retroville em Kiev ocorreu em 20 de março de 2022, no shopping Retroville, localizado em Kiev, na Ucrânia. O shopping em questão foi bombardeado pela Rússia. Pelo menos oito pessoas morreram.

Antecedentes
As Forças Armadas russas invadiram a Ucrânia em 24 de fevereiro de 2022, incluindo uma ofensiva em Kiev, entrando pela Bielorrússia. Uma batalha na cidade começou no dia seguinte. O shopping Retroville media  de tamanho, tinha área de  e abrigou mais de 250 lojas. O shopping foi concluído em maio de 2020. É gerido pela BT Invest, uma empresa de investimento lituana .

Bombardeio
Durante a noite de 20 de março de 2022, as Forças Armadas russas bombardearam Retroville, na capital ucraniana, Kiev. Os serviços de emergência ucranianos receberam relatos de um incêndio no centro comercial às 22h48.

O shopping foi em grande parte destruído, assim como os carros próximos, o clube desportivo Sport Life e um centro de negócios. O prefeito de Kiev, Vitali Klitschko, anunciou que prédios próximos foram seriamente danificados e pelo menos oito pessoas foram mortas. A sede da empresa da rede de supermercados Novus, localizada no centro empresarial, foi "quase completamente destruída" O seu supermercado principal, localizado no centro comercial, também foi afetado, os tetos desabaram e outros danos estruturais.

Alvos
O Ministério da Defesa russo disse que lançou o ataque porque o shopping foi usado como cobertura para armazenar e recarregar munições, incluindo os lançadores múltiplos de foguetes BM-21 Grad, pelas Forças Armadas da Ucrânia. No dia seguinte ao ataque, as autoridades ucranianas detiveram um homem que, segundo elas, compartilhou imagens

mostrando veículos militares ucranianos estacionados perto do shopping no TikTok no final de fevereiro, e alertaram os ucranianos para não publicarem informações sobre movimentos militares ucranianos.

Invasão da Ucrânia pela Rússia (2022–presente)

Bombardeio do centro comercial de Kiev


Ortatepe, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Kahramanmaraş iline 97 km, Göksun ilçesinin  5 km kuzey doğusunda bulunmaktadır.

Nüfus

Göksun'un mahalleleri

Ortatepe, Göksun


Crkva u Križanima kod Tuzle je rimokatolička crkva. Filijalna je crkva tuzlanske samostanske župe sv. Petra i Pavla.

Povijest
Izgrađena je 1971., a zvonik je dograđen 1990. godine.

Izvori

Katoličke crkve u Bosni i Hercegovini

Katolička crkva u Križanima


Majstor Vilim (slikar) (tal. Mastro Guglielmo), konvencionalno ime anonimnoga talijanskog slikara s početka 12. stoljeća poznatog po oslikanom raspelu iz Sarzane
 Vilim (kipar) (tal. Maestro Guglielmo), kipar iz Pise koji je u 12. stoljeću djelovao u tamošnjoj katedrali
 Majstor Vilim (kipar) (tal. Guglielmo), kipar iz 15. stoljeća, tvorac cisterne zamka Orsini-Cesi-Borghese u talijanskoj općini San Polo dei Cavalieri (1439.)

Napomena: riječ mastro je u talijanskom jeziku zastarjelica od maestro (hrv. majstor, od lat. magistrum).

Izvori

Majstor Vilim (razdvojba)


Mezzamorphis es el segundo álbum de estudio de la banda de rock Delirious?. Fue lanzado en 1999 y representó un gran paso hacia un sonido más electrónico y secular para la banda recibiendo críticas en su mayoría positivas. Sin embargo, y a pesar de la aclamación de la crítica muchos fanes de Delirious? cuestionaron el álbum afirmando que la banda se había vendido a la industria secular.

Mezzamorphis tuvo dos sencillos "See the Star" e "It's OK", los cuales estuvieron dentro del Top 20 del UK Singles Chart, mientras que el álbum alcanzó el puesto número 25 en las listas de álbumes.

Grabación y producción
En 1998 Delirious? volvió al estudio para grabar el álbum, durante ese año intercalaron sesiones de grabación con presentaciones en festivales verano a lo largo de los EE. UU. y el Reino Unido. La mayor parte de la grabación tuvo lugar en una vieja escuela en West Sussex. En palabras de Martin Smith: "un aula de clase se convirtió en una sala de control, y algunas habitaciones donde los estudiantes cenaban fueron transformadas en un set de batería. Al final de los primeros seis meses del tour de verano nos fuimos a un estudio más pequeño en Ford para terminar el álbum". La banda utilizó cortinas móviles para experimentar con diferentes sonidos de percusión y reverberaciones; La mayor parte de las baterías del álbum son naturales y sin procesar.

Para Mezzamorphis Delirious? destino su rumbo hacia un sonido más denso y electrónico inspirándose en Radiohead. El productor fue Tedd T, quien fue contratado para añadir los aspectos electrónicos a la producción.

El disco fue mezclado por Jack Joseph Puig en Los Ángeles, California a principios de 1999. En palabras del guitarrista Stuart Garrard: "fuimos Martin y yo a Los Ángeles en enero durante tres semanas y nos sentamos con Jack para explicarle lo que estábamos haciendo y hacia dónde queríamos llegar con el álbum. Él fue muy perceptivo, tomó las pistas y las convirtió en algo que no hubiéramos podido hacer nosotros mismos". Puig mezcló el álbum profundizando el sonido del bajo llevándolo a un grado mayor de notabilidad.

Contenido
Al igual que con el álbum anterior, Mezzamorphis manejó un midtempo; Canciones como "Bliss" y "Heaven" mostraron la nueva dirección electrónica adoptada por la banda que incorporó un Theremin y un contrabajo interpretado por el bajista Jon Thatcher; Además, Stuart Garrard utilizó delays Revox para los efectos de guitarra.

Aunque Mezzamorphis no fue estrictamente un álbum conceptual, más de un crítico señaló que hay un tema principal de ir al cielo que se enfatiza en todo el álbum. La banda confirmó esto comentando: "tenemos que llegar a darnos cuenta que venimos del polvo, sin embargo, que un día vamos a encontrarnos con Jesús, mientras tanto estamos atrapados entre dos mundos. El cielo es mi hogar".

La primera canción "The Mezzanine Floor", es el tema central orientado al cambio musical de la banda. De acuerdo con Stuart Garrard: "sentimos que estamos en un punto más alto de donde estábamos, pero aún no estamos donde creemos que vamos a terminar. Por lo tanto, estamos en el camino, en el centro, en el medio. El nombre del álbum es una mezcla de dos términos metamorfosis y mezzanine.

Otro de los temas del álbum es la presión a la banda. La canción "Gravity" se refiere a las influencias del cielo y el mundo tirando de la banda en direcciones opuestas, mientras que "Metamorphis" según Stuart Garrard: "explora el hecho de que el mundo quiere que seamos como ellos, sin ser lo que deseamos". "Bliss" se refiere a las afirmaciones que acusaban a la banda de venderse, en palabras de Garrard: "sabemos exactamente hacia dónde queremos ir y hacia donde queremos llegar, pero no vamos a alejarnos de nuestra integridad como cristianos".

Promoción, recepción y respuesta
El primer sencillo "See the Star", fue lanzado en el Reino Unido en 1999 vendiendo más de 5.000 ejemplares en el primer día y 12.000 copias en la primera semana; esto fue suficiente para llevarlo al puesto número 16 en la lista de sencillos del Reino Unido y al número 2 en la sección indenpendiente. Un año más tarde la banda lanzó otro sencillo "It's OK", el cual entró en la lista de sencillos en el número 18.

Mezzamorphis fue lanzado el 12 de abril de 1999. El álbum debutó en el número 25 de la lista de álbumes del Reino Unido y en la número 2 de la sección independiente. El álbum también alcanzó el número 2 en la lista de álbumes cristianos de los Estados Unidos.

La respuesta crítica del álbum fue generalmente positiva. La revista Rock Sound elogió el talento de la banda para escribir canciones pop y dijo: "Delirious? definitivamente una de las más brillantes nuevas bandas de Gran Bretaña", mientras que el Q (revista) nombró a la banda como: "La cosa más caliente que ha salido del rock cristiano" y predijo: "Mezzamorphis será el álbum que los llevara al éxito". Cross Rhythms dio el visto diez de diez al álbum catalogándolo como un: "Clásico absoluto".

Lista de canciones

UK
 "The Mezzanine Floor"
 "Heaven"
 "Follow"
 "Bliss"
 "It's OK"
 "Metamorphis"
 "See the Star"
 "Gravity"
 "Beautiful Sun"
 "Love Falls Down"
 "Blindfold"
 "Kiss Your Feet"

US
 "The Mezzanine Floor"
 "Heaven"
 "Follow"
 "Bliss"
 "Beautiful Sun"
 "Metamorphis"
 "See the Star"
 "Gravity"
 "It's OK"
 "Love Falls Down"
 "Blindfold"
 "Kiss Your Feet"
 "Jesus' Blood"
 "Deeper 99"

Chart

Referencias

Álbumes de 1999
Álbumes en inglés

Mezzamorphis


Yakuts or Sakha (, ;  , ) are a Turkic ethnic group who mainly live in the Republic of Sakha in the Russian Federation, with some extending to the Amur, Magadan, Sakhalin regions, and the Taymyr and Evenk Districts of the Krasnoyarsk region. The Yakut language belongs to the Siberian branch of the Turkic languages.

Etymology
According to Kulakovskiĭ, the Russian word  was taken from Evenk  , but the Russian word is actually a corruption from the Tungusic form. The Yakuts call themselves , or  (Yakut: , ) in some old chronicles. All of these are derived from a word related to Turkish yaka (geographical edge, collar) referring to the Yakuts' remote position in Siberia.

Origin

Early scholarship
An early work on the Yakut ethnogenesis was drafted by the Russian Collegiate Assessors I. Evers and S. Gornovsky in the late 18th century. At an unspecified time in the past certain tribes resided around the western shore of the Aral Sea. These peoples later migrated eastward and settled near the Tunka Goltsy mountains of modern Buryatia. Pressure from the expansionist Mongolian Empire later made many of those around the Tunka Goltsy relocate to the Lena River. Several additional Altai-Sayan region tribes later arrived on the Lena to flee from the Mongols. The subsequent cultural melding that occurred between these incoming migrants eventually created the Yakuts. The Sagay Khakas of Abakan River were presented as the origin of the ethnonym Sakha by Evers and Gornovsky.

In the mid-19th century Nikolai S. Schukin wrote "A Trip to Yakutsk" based on his experiences visiting the area. He presented a somewhat different origin of the Yakuts based upon local oral histories. Groups of Khakas inhabiting the southern Yenisey watershed migrated north to the Nizhnyaya Tunguska River to the Lena Plateau and finally onward to the Lena River. Schukin is credited as introducing the concept of Yenisey Khakas as the ancestors of the Yakut into Russian historiography. The most authoritative account in support of the Yenisey origin hypothesis was written by Nikolai N. Kozmin in 1928. He concluded that some Khakas moved from the Yenisey to the Angara River due to difficulties in the regional economy. In the 12th century Buryats arrived at Lake Baikal and through military force pushed the Khakas to the Lena.

Lake Baikal
In 1893 Turkologist scholar Vasily Radlov connected the Kurykans or Gǔlìgān () Tiele people from Chinese historical accounts with the Yakuts. They are mentioned as 7th century tributaries of the Tang Dynasty, reportedly living on the Angara and around Lake Baikal. Radlov hypothesized they were a mixture of Tungusic and Uyghur peoples and the forebears of the Yakut.

Khoro
The Khoro (Khorin, Khorolors) Yakut maintain their progenitor was Uluu Khoro, rather than Omogoy or Ellei. Scholarship has not definitively established their ancestral ethnic affiliations. Their homeland was somewhere in the south and called Khoro sire. When the Khorolors arrived in the Middle Lena remains uncertain, with scholars estimating from the first millennium to the 16th century CE.

Among scholars a commonly accepted hypothesis is that the Khoro Yakut originate from the Khori Buryat of Lake Baikal, and therefore spoke a Turko-Mongolic language. This is largely based on their similar ethnonyms. Proponents see the word Khoro as arising from the Tibetan word hor (). For example, according to G. N. Runyanstev, during the 6th through 10th centuries CE the inhabitants of Lake Baikal were called Chor.
Okladnikov guessed that Khoro sire was near China and adjacent to the X.

This premise is not universally accepted and has been challenged by some researchers. George de Roerich has argued that the word is based on the Chinese word hu (), a term used as general reference by the Chinese to refer to various Iranian or Turkic-Mongolian peoples of Central Asia. In contemporary Tibetan hor is used to describe any pastoralist "nomad of mixed origin" regardless of their ethnonym. After researching their origins, Ksenofontov concluded that while the Khorolors were "formed from parts of some alien tribe that mixed with the Yakuts", there was no compelling evidence connecting them with the Khori Buryat.

A more recent argument by Zoriktuev proposes that the Khorolors were originally Paleo-Asians from the Lower Amur River. In contrast to their Yakut relatives, Khoro folklore focuses largely on the Raven, with some tales about the Eagle as well. In the mid 18th century Lindenau noted the Khorolors focused their religious devotion on the Raven, who was alternatively referred to as "Our ancestor", "Our deity", and "Our grandfather" by the Khorolors. This reverence arises from the Raven enabling a struggling human (either the first Khoro man or his mother) to survive by giving a flint and tinder box. Their mythos is similar to cultures from both sides of the Bering Sea; the Haida, Tlingit, Tshisham of the North American Pacific Northwest Coast and the Paleoasians of the Siberian Coast like the Chukchi, Itelmen, and Koryaks all share reverence for the Raven.

Autochthonous ancestry
Many researchers have concluded that the Yakut ethnogenesis was an admixture of Turko-Mongols migrating from Lake-Baikal and native Yukaghir and Tungusitic peoples residing around the Lena River. Okladnikov detailed this conceived admixture process as the following:"...the Turkic-speaking ancestors of the Yakuts not only pushed out the aborigines but also subjected them to their influence by peaceful means; they assimilated and absorbed them into their mass... With this, the local tribes lost the former ethnic name and a proper ethnic consciousness, no longer separating themselves from the mass of Yakuts, and [were] not opposed to them... Consequently, as a result of the mixing with Northern aborigines, the southern ancestors of the Yakuts supplemented their culture and language with new features distinguishing them from other steppe tribes."

In 1996 Aleksei N. Alekseev and S. I. Nikolaeva-Somogotto alternatively proposed that Paleo-Asian and Samoyedic peoples populations instead intermarried with the incoming Turko-Mongols, for which there is some evidence.

Traditional Yakut histories contain stories of the aboriginal peoples of Yakutia. From the subarctic Bulunsky and Verkhoyansky Districts accounts state that the Black Yukaghir (Yakut: хара дъукаагырдар) descended from migrants pushed north from the Lena River. Related stories recorded in Ust'-Aldanskiy Ulus and Megino-Kangalassky District mention certain tribes leaving the region due to rising pressure from the incoming Yakuts. While some remained and intermarried with the newcomer, most went to the northern tundra.

Ymyyakhtakh
The Ymyyakhtakh are an ancient people of the Lena River. A burial ground was excavated and anthropologists I.I. Gokhman and L.F. Tomtosova studied the human remains and published their results in 1992. They concluded that some of the Late Neolithic population took part in the formation of the modern Yakuts. The consistency of related artistic embellishments on the traditional clothing of the Buryat, Samoyed, and Yakut led one scholar to conclude they are related. Toponymic data of Yakutia indicates there was once a presence of Paleoasian and Samoyed habitation in the region. Vilyui Tumats reportedly practiced anthropophagy and seen as an "ethnocultural marker" of the Samoyedic peoples.

Tumats
The Tumat stand out in Yakut tradition as a numerous and powerful society, with constant conflict once happening with them on the Vilyuy River. Their households were semi-subterranean with sod roofing and are comparable to traditional Samoyed dwellings. The term Doubo () was used in medieval Chinese historical works in reference to the Sayano-Altai forest peoples. Vasily Radlov concluded that Doubo referred to the Samoyedic peoples. Doubo is additionally seen as the origin of the ethnonym "Tumat" by L. P. Potapov.

The Yakuts called the Tumat people "Dyirikinei" or "chipmunk people" (Yakut: Sдьирикинэй), arising from the Tumatian "tail-coat." Bundles of deer fur were dyed with red ocher and sewn into Tumatian jackets as adornments. Tumat hats were likewise dyed red. This style was likely spread by the Tumatians to some Tungusic peoples. Similar clothing has been reported during the 17th century for the Evenks on the upper Angara and for Evens residing on the lower Kolyma in the early 19th century. Additionally there are many similarities between the clothing of the Tumats and Altaic cultures. Archeological work on Pazyryk culture sites have turned up both hats dyed red and tail-coats made of sables. While the "tails" were not dyed red, they were sewn with red dyed thread. Stylistic and design choices are also comparable to traditional Khakas and Kumandin clothing.

Some peaceable interactions including intermarriage did occur with the Tumats. One such example is the life of Džaardaakh (), a Tumatian woman. She was renowned for her physical strength and martial repute as an archer. However Džaardaakh eventually married a Yakut man and is considered a notable ancestor of the local Vilyuy Yakut. The origin of her name has been linked to a Yukaghir word for ice (Yukaghir: йархан).

The ancestors of Yakuts were Kurykans who migrated from Yenisey river to Lake Baikal and were subject to a certain Mongolian admixture prior to migration in the 7th century. The Yakuts originally lived around Olkhon and the region of Lake Baikal. Beginning in the 13th century they migrated to the basins of the Middle Lena, the Aldan and Vilyuy rivers under the pressure of the rising Mongols. The northern Yakuts were largely hunters, fishermen and reindeer herders, while the southern Yakuts raised cattle and horses.

History

Imperial Russia
In the 1620s the Tsardom of Muscovy began to move into their territory and annexed or settled down on it, imposed a fur tax and managed to suppress several Yakut rebellions between 1634 and 1642. The tsarist brutality in collection of the pelt tax (yasak) sparked a rebellion and aggression among the Yakuts and also Tungusic-speaking tribes along the River Lena in 1642. The voivode Peter Golovin, leader of the tsarist forces, responded with a reign of terror: native settlements were torched and hundreds of people were killed. The Yakut population alone is estimated to have fallen by 70 percent between 1642 and 1682, mainly because of smallpox and other infectious diseases.

In the 18th century the Russians reduced the pressure, gave Yakut chiefs some privileges, granted freedom for all habitats, gave them all their lands, sent Eastern Orthodox missions, and educated the Yakut people regarding agriculture. The discovery of gold and, later, the building of the Trans-Siberian Railway, brought ever-increasing numbers of Russians into the region. By the 1820s almost all the Yakuts claimed to have converted to the Russian Orthodox church, but they retained (and still retain) a number of shamanist practices. Yakut literature began to rise in the late 19th century, and a national revival occurred in the early 20th century.

Russian Civil War
The last conflict of the Russian Civil War, known as the Yakut Revolt, occurred here when Cornet Mikhail Korobeinikov, a White Russian officer, led an uprising and a last stand against the Red Army.

Soviet Union
In 1922, the new Soviet government named the area the Yakut Autonomous Soviet Socialist Republic. In the late 1920s through the late 1930s, Yakut people were systematically persecuted, when Joseph Stalin launched his collectivization campaign. It is possible that hunger and malnutrition during this period resulted in a decline in the Yakut total population from 240,500 in 1926 to 236,700 in 1959. By 1972, the population began to recover.

Russian Federation

Currently, Yakuts form a large plurality of the total population within the vast Republic of Sakha. According to the 2010 Russian census, there were a total of 466,492 Yakuts residing in the Sakha Republic during that year, or 49.9% of the total population of the Republic.

Culture

The Yakuts engage in animal husbandry, traditionally having focused on rearing horses, mainly the Yakutian horse, reindeer and the  ('Yakutian cow'), a hardy kind of cattle known as Yakutian cattle which is well adapted to the harsh local weather. There is a widespread notion among other ethnic minorities in Russia based on their experience (for example, among geographically close Mongolic Buryats) that the Sakha (i.e. Yakuts) are the least russified ethnic group in Russia and that the knowledge of the native language is widespread, particularly (as is often said) due to the cold and freezing nature of their geographical habitat, and Russians' general avoidance of colonizing those lands.

Certain rock formations named Kigilyakh, as well as places such as Ynnakh Mountain, are held in high esteem by Yakuts.

Cuisine

The cuisine of Sakha prominently features the traditional drink kumis, dairy products of cow, mare, and reindeer milk, sliced frozen salted fish stroganina (), loaf meat dishes (), venison, frozen fish, thick pancakes, and —a millet porridge with butter and horse fat.  () or , a popular dessert, is made of cow milk or cream with various berries.  is a traditional fish salad. This cuisine is only used in Yakutia.

Language

According to the 2010 census, some 87% of the Yakuts in the Sakha Republic are fluent in the Yakut (or Sakha) language, while 90% are fluent in Russian. The Sakha/Yakut language belongs to the Northern branch of the Siberian Turkic languages. It is most closely related to the Dolgan language, and also to a lesser extent related to Tuvan and Shor.

DNA and genetics analysis

The primary Y-chromosome DNA haplogroup for the Yakut is N-M231. While found in around 89% of the general population, in northern Yakutia it is closer to 71%. N-M231 is shared with various other Eastern Siberian populations. The remaining haplogroups are approximately: 4% C-M217 (including subclades C-M48 and C-M407), 3.5% R1a-M17 (including subclade R1a-M458), and 2.1% N-P43, with sporadic instances of I-M253, R1b-M269, J2, and Q.

According to Adamov, haplogroup N1c1 makes up 94% of the Sakha population. This genetic bottleneck has been dated approximately to 1300 CE ± 200 ybp and speculated to have caused by high mortality rates in warfare and later relocation to the Middle Lena River.

The primary mitochondrial DNA haplogroups are various East Asian lineages, making up 92% of the total: haplogroup C at 36% to 45.7% and haplogroup D at 25.7% to 32.9% of the Yakut. Minor Eastern Eurasian mtDNA haplogroups include: 5.2% G, 4.49% F, 3.55% M13a1b, 1.89% A, 1.18% Y1a, 1.18% B, 0.95% Z3, and 0.71% M7. According to Fedorova, besides East Asian maternal lineages, "the mtDNA pool of the native populations of Sakha contains a small (8%), but diverse set of western Eurasian mtDNA haplogroups, mostly present among Yakuts and Evenks", the most common being H and J.

Notable people

Academia
Georgiy Basharin, professor at the Yakutsk State University
Zoya Basharina, professor at Yakutsk State University

Arts
 Evgenia Arbugaeva, photographer

Cinema and Television
Anna Kuzmina, actress

Military
Vera Zakharova, was a Po-2 air ambulance pilot in the Soviet Air Force during World War II
Valery Kuzmin, Soviet pilot
Fyodor Okhlopkov, was a Soviet sniper

Models
Natalya Stroeva, Miss Russia 2018

Musicians
Kjuregej, painter, actor, musician
Sarantuya, mezzo-soprano singer

Politicians
Yegor Borisov
Aysen Nikolayev
Mikhail Nikolayev

Rulers
Tygyn Darkhan, king of the Yakuts

Sports
Georgy Balakshin, boxer
Vasilii Egorov, boxer
Pavel Pinigin, former Soviet wrestler and Olympic champion
Roman Dmitriyev, former Soviet wrestler and Olympic champion

Writers
 Anastasia Syromyatnikova, writer

See also
 Aisyt (Ajysyt/Ajyhyt), the name of the mythic mother goddess of the Sakha people
 Kurumchi culture
 Music in the Sakha Republic
 Turkic people
 Yakutia
 Yakut language
 Yakutian cattle

References

Bibliography

Books

Articles

Census information

Websites

Further reading
 Conolly, Violet. "The Yakuts," Problems of Communism, vol. 16, no. 5 (Sept.-Oct. 1967), pp. 81–91.
 Tomskaya, Maria. 2018. "Verbalization of Nomadic Culture in Yakut Fairytales". In: Przegląd Wschodnioeuropejski 9 (2): 253–62. https://doi.org/10.31648/pw.3210.
 Tomskaya, Maria. 2020. "Fairy Tale Images As a Component of Cultural Programming: Gender Aspect" [Сказочные образы как составляющая культурного программирования: гендерный аспект]. In: Przegląd Wschodnioeuropejski 11 (2): 145–53. https://doi.org/10.31648/pw.6497.

External links

Ethnic groups in Russia
Indigenous peoples of North Asia
Indigenous peoples in the Arctic
Modern nomads
Nomadic groups in Eurasia
Turkic peoples of Asia

Yakuts


401 (CDI) salı günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 Romalı general Stilicho Rhaetia'da Vandallar'a karşı bir akın başlattı.
 Selçuk'taki Artemis Tapınağı yıkıldı.

Doğumlar
 10 Nisan - II. Theodosius, Roma imparatoru (ö. 450)
 tarihi bilinmeyen
 I. Leo, Roma imparatoru (ö. 474)
 Aelia Eudocia, II. Theodosius'ün karısı, Bizans İmparatoriçesi (ö. 460)
 İmparator Ankō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 20. imparatoru (ö. 456)

Ölümler
 19 Aralık - I. Anastasius, papa
 tarihi bilinmeyen
 Murong Sheng, Çin imparatoru (d. 373)

401