Arabidopsis thaliana, turpgiller (Brassicaceae) familyasından görece sık rastlanan bir bitki türü. İlk kez onaltıncı yüzyılda Johannes Thal tarafından tarifi yapılmıştır. Bu bitkiyi Almanya'da Harz Sıradağları bölgesinde bulur ve Pilosella siliquosa adını verir. O zamandan beri adı defalarca değişir ve Carl von Linné'nin verdiği son şekliyle kalır. DNA dizilemesi tamamen yapılan üçüncü canlı ve ilk bitkidir.

Morfolojik özellikleri
Arabidopsis thaliana, 30 santimetre boya kadar büyüyebilen, gösterişsiz, kısa, tek yıllık otsu bitkidir. Bir rozet bitkisi olup, internodu yuvarlaktır. Dipteki yaprakları genelde tırtıllı, buna karşın internod yaprakları genelde düzdür. Beyaz olarak çiçek açar ve çiçeklenme zamanı Nisan'dan Mayıs'a kadardır. Çiçekleri 2 ile 4 milimetre kadar dır. Bundan başka, 10 cm ile 20 cm'ye kadar boya ulaşabilen bezelye kabuğu şeklinde meyveleri vardır. Kökü 40 cm derinliğindedir.

Dağılım
Arabidopsis thaliana, tüm yeryüzünün ılıman kuşaklarında yayılmıştır. Tipik olarak yaban otlu tarla topraklarında, açık kumlu zeminlerde ya da kuru cılız çimlerde büyür.

Resim galerisi

Turpgiller
Genomu dizilenmiş bitkiler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Arabidopsis thaliana


Hip hop, 1970'li yılların sonunda Amerika'da kötü koşullarda ve azınlık olarak yaşayan siyahilerin gündemden uzaklaşmak ve eğlenmek için oluşturduğu bir kültür, yaşam tarzı ve sanat akımıdır. Bu kültür Rap müziği, Graffiti sanatı, Breakdance'ı ve DJ'liği içerir. Hip hop kültürünün doğmasında Blues, Funk, Soul ve Caz müziğinin etkisi büyüktür.

Hip hop kültürleri
West Coast Hip Hop: Amerika Birleşik Devletleri'nin batı bölgesinde doğmuş, hip hop müziğin bir alt türüdür. 1980'li yılların başlarında Kaliforniya'da temelleri atılmıştır. Gangsta rap ve G-funk ağırlıklıdır. Hayat kadınları, para, silah, uyuşturucu kullanımı gibi konulardan bahseder ve yaşam standartlarının zorluklarını anlatır. En önemlisi her rap'te olduğu gibi yaşanmışlık ön plandadır. N.W.A, 1990'larda West Coast Hip Hop'ın önde gelen grubudur.
East Coast Hip Hop: 1970 yıllarında ABD'nin New York bölgesi ve çevresinde doğmuş, hip hop müzik'in bir alt türüdür. Amerika Birleşik Devletleri'nin doğu bölgesini kapsayan alana farklı bölgelerden gelen rap sanatçılarının zaman içinde oluşturdukları tarzdır. Basit kafiye düzeni old school tarzın dışında "East Cost" daha çok lirik becerisi üzerine kurulmuş bir tarzdır. Çok heceli tekerlemeler, karmaşık cinas, sürekli ve serbest akışlı teslimat aynı zamanda karmaşık metaforlar ile karakterize edilmiştir. East Coast Hip Hop'ta sanatçıda düzgün bir ses yeteneği olmasa da agresif bir vurgu eğilimi gerekmektedir. Public Enemy ve EPMD gibi gruplarda bu anlatılanlara örnek niteliğindedir. Ayrıca Eric B. & Rakim, Boogie Down Productions, Big Daddy Kane, Slick Rick gibi gruplar ve sanatçılarında lirik ve flow yeteneği oldukça kuvvetlidir.

Rap
1970'lerin başında New York'un siyah gettolarında doğan hip hop kültürünün müziğidir. Rap "Rhytm And Poem" ("Ritim ve Şiir" ya da "Ritmik Şiir") veya "Rhytmic African Poetry" (Ritmik Afrika Şiiri) sözcüklerinin kısaltması olarak bilinse de aslında Rap, İngilizcede "ağır eleştiri" demektir ve "and" kelimesi kısaltmalarda asla "a" harfiyle sembolize edilmez (&,n,N) [Rock n Roll, R&B, P&G]. Rap, müziğin tempo ve ritmine uyarlanıp beat eşliğinde söylendiği sokak tarzı ve sert sözlerin ağır bastığı hip hop kültürünün içindeki başlıca dört elementten biridir.
MC / Rapper: Açılımı "Master of Ceremony'dir (seremoni ustası)". Rap müzikte şarkı sözünü yazan, şarkıyı söyleyen, rap stilini belirleyen, bas ve ritim ayarını müziğe uyduran kişilere MC denir. MC, bölümlere ve yaptığı işlere göre gruplara ayrılır. MC: Solisttir, şarkıyı söyler ve rap stili düzenlemekle yükümlüdür.
Diss: Rap müzikte rapçilerin birbirlerini yermek için yazıp söyledikleri parçalar.
Acapella: Rap müzikte doğaçlama ve canlı performanslara denir.
Cypher: Birkaç MC'nin canlı olarak bir araya gelip her birinin kendi parçasını okuyarak birleştirmesi.

Breakdance
"Sokak dansı" olarak da bilinen, hip hop kültürüne ait dans türü. Kız break dansçılara b-girl, erkeklere b-boy denir.

Graffiti
Sprey boyalarla duvarlara, trenlere ve özellikle sokaklara çizilen resim ve yazılardır. Türkiye'de İstanbul içerisinde Kadıköy'de ve Beşiktaş'ta sık olarak görülen bu tarz son zamanlarda İzmir'in Karşıyaka ve Ankara'nın Yenimahalle ilçelerinde yer almaktadır.
Writer: Türkçe "yazar" demektir. Hip hop kültürünün dalı olan Graffiti'de ise, Graffiti yazan-çizenler için kullanılan terimdir. Graffiti sokak sanatı olduğu için writer'lar da sokak sanatçılarıdır.

DJ
Açılımı Disk Jokey. Müzik akışını kontrol eden, parça seçiminde ve parçalar arası geçişlerde uyum sağlamakla görevli kişi.

Beat: Rap şarkısının temelidir. Beat, Rap şarkının arka planıdır ama aynı zamanda MC'yi nasıl Rap yapılacağı konusunda (hız, ses, teknik) yönlendirmektedir. Beat, şarkının karakteri ve hissidir. Müziğin altyapısı olarak da değerlendirilir.
BeatBox: Beat'in insan sesiyle manuel olarak seslendirilmesi sanatıdır.
Verse: Parçanın bir bölümü
Flow: Sözler okunurken kafiyeli olan yerleri aynı ritimle okumaktır.
Flex: Sanatçının şarkı sözlerini olabildiğince hızlı bir tempoda okumasıdır. Aynı zamanda "Flex atmak" şeklinde de kullanılabilir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Hip hop türleri listesi
 Hip hop müzikte kadınların tarihi
 Hip hop müzikte kadın düşmanlığı
 Türkçe rap
 Hustle
 Track
 Beatmaker
 Hip Hop Honors
 Hip hop üretimi
 Hip hop modası
 Hot R&B/Hip-Hop Songs
 Rap yapmak

Afrikalı-Amerikalı kültür tarihi
Afro-Amerikan müzik

Hip hop (kültür)


Acı balık (Rhodeus sericeus), sazangiller (Cyprinidae) familyasından küçük bir balık türü.

Midyeler üreme sistemlerinin önemli bir bölümünü oluşturur. Dişi acı balık yumurtalarını midyenin içine bırakır. Yumurtalar midyenin içinde gelişir ve yüzebilir hale geldiklerinde dışarı çıkarlar. Midyenin larvaları midyeden çıkan balıklara yapışır ve düşüp başkalaşım (metamorfoz) geçirirler. Acı balıklar genellikle Sibirya'da bulunurken, Avrupa'da Rusya'nın batı kısımlarında bulunur.

Çek Cumhuriyeti Bilimler Akademisi'nin yeni bir araştırması acı balıklar ve midyelerin sanıldığı gibi simbiyotik değil; aksine parazitik yaşadıklarını ortaya koymuştur. Bu araştırma acı balıkların aslında midyelerin paraziti olduklarını; çünkü üremeleri sırasında midyeye enfeksiyon taşıma riski bulunduğunu göstermiştir.

Acı balıklar genellikle yüksek bitki yoğunluklu yerlerde yaşarlar. Dayanıklı balıklardandırlar; fazla oksijen bulundurmayan sularda yaşayabilirler. En fazla 7 – 10 cm uzunluğunda olurlar. Bitkilerle ve küçük böcek larvalarıyla beslenirler.

Kaynakça

Sazangiller
Asgari endişe altındaki türler

Acı balık


Veolia (áður Veolia Environnement, Vivendi Environnement og áður Compagnie Générale des Eaux) er frönsk fjölþjóðleg, heimsleiðandi í sameiginlegri þjónustu. Veolia markaðssetur stjórnun vatnshringrásar, sorphirðu og endurnýtingu og orkuumsýsluþjónustu við viðskiptavini sem samanstanda af sveitarfélögum og fyrirtækjum.

Það starfa meira en 163.000 manns í fimm heimsálfum. Velta Veolia árið 2015 var 24.965 milljarðar evra. Fyrirtækið er skráð í kauphöllinni í París og var skráð í kauphöllinni í New York þar til það féll út af frjálsum vilja 2014.

Tilvísanir

Tenglar
 Heimasíða Veolia

Fyrirtæki
Framleiðslufyrirtæki
Frönsk fyrirtæki

Veolia


Volksfestplatz steht für:

 Volksfestplatz (Lübeck)
 Volksfestplatz in Nürnberg, siehe Nürnberger Volksfest #Gelände und Verkehr

Siehe auch:
 Festplatz
 Volksfest

Volksfestplatz


Blå staudeklematis (Clematis integrifolia) er en staude med en opret eller svagt overhængende vækst. Modsat de fleste arter indenfor denne slægt er denne plante ikke klatrende. Blomsterne er store og kraftigt blå. Planten dyrkes i haver og parker for både blomsternes og frøstandenes skyld.

Beskrivelse
Blå staudeklematis er en staude med en opret til svagt overhængende vækst. Stænglerne er runde i tværsnit, fint hårede og grønne for neden men brunlige til næsten violette for oven. Bladene er modsat stillede, hele og helrandede med forsænkede bladribber. Oversiden er mørkegrøn og svagt behåret, mens undersiden er noget lysere med fremhævede bladribber og ligeledes svagt behåret. Blomstringen foregår i juni-august, hvor man finder blomsterne endestillet enten enkeltvis eller i små stande. De enkelte blomster er klokkeformet hængende med fire mørkeblå blosterblade og talrige, gule støvdragere. Frugterne er nødder med lange, sølvgrå frøhaler.

Rodsystemet er trævlet med forveddede hovedrødder og højtliggende siderødder. Blomsterne har en behagelig duft.

Planten når en højde på 1 m og en bredde på ca. 0,25 m.

Voksested
Arten har sin naturlige udbredelse i Sibirien, Kina, Centralasien, Kaukasus og i det sydøstlige Europa. Den vokser i fugtig og humusrig jord på lysåbne steder, dvs. langs skovkanter og i lysninger, på enge og overdrev. I det nordøstlige Bulgarien, hvor klimaet er kontinentalt med varm, tørre somre og hårde vintre, findes steppeområder af samme type, som kan ses i f.eks. Ungarn og Ukraine. Her vokser arten sammen med bl.a. agernigella, almindelig blærebælg, almindelig judastræ, almindelig nældetræ, almindelig parykbusk, almindelig syren, asfaltkløver, asiatisk singrøn, balkanpæon, bjergkortkrone, bjergstenfrø, broget salvie, buskhestesko, dværgmandel, farvegåseurt, foderesparsette, fransk rose, glatbladet tidselkugle, gul læbeløs, hvid diktam, hårtotfjergræs, kronelimurt, lav iris, Melica transsilvanica (en art af flitteraks), melittis, opret galtetand, pigget lakrids, Potentilla cinerea (en art af potentil), purpurkongelys, russisk løn, Scabiosa argentea (en art af skabiose), sibirisk klokke, skærmokseøje, slank sternbergia, spinkel kambunke, strandasters, sølvsalvie, sølvbladet pære, Teucrium polium (en art af kortlæbe), uldhåret fingerbøl, våradonis og weichsel

Galleri

Note

Blå blomster
Haveplanter

Blå staudeklematis


Saddle Butte can refer to several places in the United States.

 Saddle Butte, Montana, a census-designated place
Saddle Butte (Carter County, Montana) in Carter County, Montana
Saddle Butte (Hill County, Montana) in Hill County, Montana
Saddle Butte (Phillips County, Montana) in Phillips County, Montana
 Saddle Butte (Wyoming)
 Saddle Butte (Volcano in Oregon)

Saddle Butte


El fútbol fue uno de los deportes jugados en los Juegos del Pacífico Sur 1963 que se realizaron en Suva, Fiyi, entre el 29 de agosto y el 7 de septiembre.

6 equipos participaron en los primeros Juegos del Pacífico Sur.

Sistema de juegos
Para la primera edición de estos juegos se usó un sistema de liguilla.
Cuatro selecciones se enfrentaron en una fase preliminar (Fiyi, Papua Nueva Guinea, Islas Solomon y Nuevas Hebridas).
Pasan dos y se unen a las selecciones (Nueva Caledonia y Tahití) en una semifinal.
Los dos derrotados juegan un partido por el tercer lugar.
Los que vencedores se enfrentan en la final.

Equipos participantes

Resultados

Ronda preliminar

Semifinales

Tercer lugar

Final

Enlaces externos
  Página web del evento (en inglés).
  Página de los eventos (en inglés).

Fútbol en 1963
Deportes en los Juegos del Pacífico Sur 1963
1963

Fútbol en los Juegos del Pacífico Sur de 1963


Den farsisprogede wikipedia blev lanceret 19. december 2003. Den farsisprogede udgave af Wikipedia passerede 1.000 artikler den 16. december 2004 og 200.000 artikler 10. juli 2012. I november 2016 er den farsisprogede wikipedia den 18. største udgave af Wikipedia.

Kilder

Eksterne henvisninger

Wikipedia efter sprog
Etableret i 2001

Persisk Wikipedia


Frederic al VI-lea (30 iulie 1769 – 2 aprilie 1829) a domnit ca Landgraf de Hesse-Homburg din 1820 până la moartea sa, în 1829.

Biografie
Născut la Homburg, Hesse, la 30 iulie 1769, Friedrich Joseph Ludwig Carl August a fost fiul cel mare al Landgrafului Frederic al V-lea de Hesse-Homburg și a soției acestuia, Caroline de Hesse-Darmstadt, fiica Landgrafului de Hesse-Darmstadt, Ludovic al IX-lea.

Frederic a fost numit căpitan al cavaleriei ruse în 1783 și general austriac în timpul Războaielor Napoleoniene. Pentru serviciile sale în aceste conflicte, a fost numit comandor al Ordinului Maria Terezia.

În ciuda obiecțiilor mamei sale,  Charlotte de Mecklenburg-Strelitz, la 7 aprilie 1818, Frederic s-a căsătorit cu Prințesa Elisabeta a Regatului Unit (1770 - 1840), a treia fiică a regelui George al III-lea. N-a fost chiar o căsătorie din dragoste deși a existat înțelegere și respect; de fapt, a fost un aranjament cu care amândoi au fost satisfăcuți. Elisabeta a putut să scape de mediul de acasă, prin mutarea în Germania cu soțul ei, și Frederick a câștigat multe avantaje prin alianța cu familia regală britanică. Cum Elisabeta avea peste 48 de ani la momentul căsătoriei, din mariaj nu au rezultat copii.

La 20 ianuarie 1820, Frederick i-a succedat tatălui său ca landgraf de Hesse-Homburg. Mulțumită zestrei Elisabetei și venitului anual a putut redecora palatul din Homburg. După nouă ani de domnie, Landgraful a murit de complicații de la o rană de picior. A fost urmat de fratele său, Ludwig Wilhelm.

Arbore genealogic

</div>

Note

Nașteri în 1769
Decese în 1829
Casa de Hesse-Homburg
Generali austrieci
Comandanți austrieci ai războaielor napoleoniene
Beneficiari ai Ordinului Vulturul Negru
Luterani

Frederic al VI-lea, Landgraf de Hesse-Homburg


O Aeroporto Fox River (FAA LID: 96C) é um aeroporto de uso público localizado 2 milhas (3,2 km) a noroeste do distrito comercial central de Rochester, uma cidade no condado de Racine, Wisconsin, Estados Unidos.

Embora a maioria dos aeroportos dos EUA usem o mesmo identificador de localização de três letras para a FAA e a IATA, este aeroporto é designado "96C" pela FAA, mas não tem designação da IATA.

O aeroporto não tem serviço de companhias aéreas regulares, o aeroporto mais próximo com serviço de companhias aéreas regulares é o Aeroporto Internacional General Mitchell, cerca de 22 milhas (35 km) a nordeste.

Estrutura
O Aeroporto Fox River cobre uma área de 20 acres (8,1 ha) a uma altitude de 822 pés (251 m) acima do nível médio do mar. Tem uma pista: 1/19 tem 2.500 por 36 pés (762 x 11 m), com superfície de asfalto.

Para o período de 12 meses encerrado em 19 de julho de 2018, o aeroporto teve 5.000 operações de aeronaves, uma média de 13 por dia: 100% de aviação geral.

Ligações externas

 Terminal Procedures for 96C
 Fox River Airport (Rochester, WI) 96C Visão geral e FBOs
 Aeronautical chart for 96C

Aeroportos de Wisconsin

Aeroporto Fox River


كليمنت أتلي  سياسي بريطاني (3 يناير 1883-8 أكتوبر 1967). تولى رئاسة الوزارة في بريطانيا من 27 يوليو 1945 إلى 26 أكتوبر 1951.

مثّل بلاده في مؤتمر بوتسدام في نهاية الحرب العالمية الثانية.

أصبح رئيساً لوزراء بريطانيا بعد الحرب العالمية الثانية، ورفض الشعب البريطاني في الانتخابات العامة ونستون تشرشيل الذي قاد إنكلترا والحلفاء إلى النصر ضد هتلر، ووصل حزب العمل إلى السلطة وصار أتلي رئيساً للوزراء، وكان الفضل يعود في إعطاء الهند حريتها.

ولد أتلي في أسرة ثرية، لكن اهتمامه كان دائماً منصباً نحو الفقراء والمضطهدين. واشتهر عنه أنه كان يعمل جاهداً باستمرار للمحافظة على التعاون والانسجام بين زملائه في مجلس الوزراء، وهذا لا يعني بالطبع عدم وجود خلاف في الآراء بين أعضاء المجلس، غير أن أتلي بطبيعته اللطيفة وطريقته الإيجابية كان ناجحاً دائماً في إبقائهم يداً واحدة؛ إذ كانت له سلطة عليهم. وإضافة لتعاطفه مع القضية الهندية؛ وإعطائه للهند حريتها قام أتلي بنشاطات فاعلة في بلده أيضاً، كتأميمه لبعض الصناعات وشروعه في تطبيق نظام الصحة الوطني.

خسر حزب العمل الذي ينتمي إليه أتلي الانتخابات التي جرت عام 1951 م، وظلّ قائداً للمعارضة حتى عام 1955 م. نال مرتبة النبلاء، وأصبح عضواً في مجلس اللوردات حتى صار اسمه اللورد كليمنت أتلي، وستذكره الهند دوماً لتعاطفه معها ومنحه إياها الحرية.

وتحاكي صورته - عندما يحمل الغليون بيده - صورة تشرشل.

حياته المهنية المبكرة
في عام 1906، تطوَّع أتلي في هيلبيري هاوس، وهو نادي خيري لأولاد الطبقة العاملة في مقاطعة ستيبني في الطرف الشرقي من لندن، والذي تديره مدرسته القديمة، منذ عام 1907 حتى عام 1909، شَغِلَ منصب مدير النادي. حتى ذلك الوقت، اعتُبرت وجهات نظره السياسية أكثر تحفظًا. لكن بعد الصدمة التي تعرَّض لها جراء الفقر والحرمان، رأى أثناء عمله مع أطفال المناطق العشوائية، أن الجمعيات الخيرية الخاصة لن تكون كافية أبدًا كحل للفقر، وأن العمل المباشر وإعادة توزيع الدخل والثروة فقط من جانب الدولة لن يكون له أي تأثير حقيقي. أدَّى هذا إلى إشعال شرارة عملية تسبَّبت بتحويل معتقداته إلى الاشتراكية. ثم انضمَّ بعد ذلك إلى حزب العمل المستقل (آي إل بي) عام 1908 وأصبح ناشطًا في السياسة المحلية. في عام 1909، ترشَّح دون تحقيقه النجاح في الانتخابات الأولى، باعتباره مرشح من حزب العمل المستقل لمجلس ستيبني بوروه.

شغل أتلي أيضًا لفترة وجيزة منصب الأمين لبياتريس ويب عام 1909، قبل أن يصبح أمينّا لمنظمة توينبي هول الخيرية. في عام 1911، تقلَّد منصب «المُفسِّر الرسمي» من قِبَل حكومة المملكة المتحدة ــــــــــــــــــ تجوَّل في البلاد لشرح قانون التأمين الوطني الخاص بمستشار الخزانة ديفيد لويد جورج. وقد أمضى صيف ذلك العام في التجوَّل في إسكس ومقاطعة سومرست بواسطة دراجة، لشرح هذا العمل في الاجتماعات العامة. بعد عام واحد أصبح محاضرًا في كلية لندن للاقتصاد.

الخدمة العسكرية خلال الحرب العالمية الأولى
في أعقاب اندلاع الحرب العالمية الأولى في أغسطس عام 1914، تقدَّم أتلي بطلب الانضمام إلى الجيش البريطاني. لكن طلبه هذا قد رُفِض في البداية، إذ كان يُعتبر سن 31 حينها أكبر من اللازم؛ ومع ذلك، سُمح له أخيرًا بالانضمام بحلول شهر سبتمبر، وتم تكليفه في رتبة نقيب مع الكتيبة السادسة (الخدمة)، فوج لانكشاير الجنوبية، وهي جزء من الفرقة 38 التابع للشعبة 13 (الغربية)، وأُرسِل للقتال في حملة جاليبولي في تركيا. عُدَّ قراره بخوض القتال سببًا في إحداث انفصال بينه وبين شقيقه الأكبر توم، الذي أمضى أغلب فترة الحرب في السجن باعتباره من معارضي الخدمة العسكرية.

بعد فترة من القتال في جاليبولي، انهار أتلي بعد إصابته بمرض الزحار وأُرسِل على متن سفينة متجهة إلى إنجلترا لكي يتلقى المعالجة. عندما استيقظ أراد العودة إلى العمل بأسرع وقت ممكن، وطلب النزول عن السفينة في مالطة حيث أقام في المستشفى حتى يسترد عافيته. تزامنت فترة دخوله المستشفى مع معركة ساري باير التي شهدت مقتل عدد كبير من رفاقه. لدى عودته إلى العمل، أُبلغ بأن رفاقه قد اختيروا للقتال بالصفوف الأخيرة أثناء عملية إجلاء سوفلا. وعلى هذا، كان أتلي الرجل قبل الأخير الذي تم إجلاؤه من خليج سوفلا، في حين كان آخرهم هو الجنرال ستانلي مود.

قاد حملة جاليبولي القبطان الأول السير ونستون تشرشل. على الرغم من فشل الحملة، إلا أنه اعتقد بأنها كانت حملة إستراتيجية جريئة، إذ كان من الممكن أن تحقق النجاح لو تم تنفيذها على أرض الواقع على نحو أفضل. وفي إطار هذا، شعر أتلي بإعجاب كبير بالسير تشرشل على أنه خبير استراتيجي عسكري، وهو ما من شأنه أن يجعل علاقة العمل بين الطرفين مثمرة في السنوات اللاحقة.

في وقت لاحق، خدم أتلي في حملة بلاد الرافدين التي تُعرف الآن باسم العراق، حيث تعرَّض لإصابة بليغة في أبريل عام 1916، إذ أصيب في ساقه بشظية أثناء اقتحامه خندق العدو في معركة حنا. أُرسِل في البداية إلى الهند، ثم عاد إلى المملكة المتحدة لتلقى العلاج. في فبراير عام 1917، تم ترقيته إلى رتبة رائد ما جعله يُعرف باسم «الرائد أتلي» في معظم فترة ما بين الحربين العالميتين. أقضى معظم وقته في عام 1917 في تدريب الجنود ضمن مواقع مختلفة من إنجلترا. في الفترة من 2 حتى 9 يوليو من عام 1917، تقلَّد منصب ضابط القيادة المؤقت (سي أو) للكتيبة إل (الكتيبة 10 لاحقًا)، وهي فيلق الدبابات الملكي في معسكر بوفينغتون، دورست. في 9 يوليو، تولَّى قيادة السرية الـ 30 التابعة لنفس الكتيبة؛ غير أنه لم ينشر جنوده نحو فرنسا في ديسمبر عام 1917.

بعد أن تعافى بالكامل من إصاباته، أرسِل إلى فرنسا في يونيو عام 1918 للخدمة على الجبهة الغربية في الأشهر الأخيرة من الحرب. وبعد أن خرج من الجيش في يناير عام1919، عاد إلى ستيبني، وإلى منصبه القديم ليحاضر بدوام جزئي في كلية لندن للاقتصاد.

حياته المهنية السياسية المبكرة

الحكومة المحلية
عاد أتلي إلى الحكومة المحلية في فترة ما بعد الحرب مباشرة، ليتولَّى منصب عمدة مدينة متروبوليتان بورو في ستيبني، وهي واحدة من أكثر المناطق حرمانًا في وسط مدينة لندن، في عام 1919. أثناء فترة ولايته كعمدة، اتخذ المجلس إجراءات لمعالجة أوضاع مالكي الأراضي في الأحياء الفقيرة الذين كانوا يطلبون أجارات بمبالغ مرتفعة لكنهم يرفضون إنفاق المال على إبقاء ممتلكاتهم في حالة قابلة للعيش والسكن. وقد أصدر المجلس أوامره القانونية إلى مالكي المنازل لإصلاح ممتلكاتهم. كما عيَّن المجلس مفتشين عن الصحة والنظافة، ما قلَّل من معدل وفيات الرضع، واتخذ المجلس أيضًا إجراءات للعثور على عمل للجنود السابقين العاطلين عن العمل.

في عام 1920، أثناء فترة توليه منصب عمدة المدينة، كتب أتلي أول كتاب له، تحت عنوان «العامل الاجتماعي»، والذي حدَّد العديد من المبادئ التي أبلغت فلسفته السياسية والتي كانت لتدعم تصرفات حكومته في السنوات اللاحقة. هاجم الكتاب فكرة أن رعاية الفقراء يجب أن تبقى محصورة للعمل التطوعي. وكتب في الصفحة 30:في مجتمع متحضر، فعلى الرغم من أنه قد يكون مؤلفًا من أفراد يعتمدون على ذاتهم، فثمَّة بعض الأشخاص الذين لن يتمكنوا من إعالة أنفسهم في فترة من حياتهم، وقد تُحَل هذه المسألة من خلال ثلاث طرق – من الممكن أن يتم تجاهلهم أو إهمالهم، أو قد يعتني المجتمع المنظم بهم باعتبار ذلك من حقهم، أو قد يُترَكون لتلقي العناية النابعة عن حسن نية بقية الأفراد في المجتمع.ومضى يقول في الصفحة 75:يكون الإحسان أمرًا ممكنًا فقط في حال عدم خسارة الكرامة بين الأفراد المتساويين. والحق الذي ينص عليه القانون، مثل الحق في معاش الشيخوخة، أقل إثارة للغضب من العلاوة التي يقدمها الرجل الغني إلى الرجل الفقير، إذ يعتمد هذا على رأي الفرد في شخصية المتلقي، والتي يمكن إنهاؤها عند أي نزوة.في عام 1921، أطلق جورج لانسبوري، عمدة حزب العمل في منطقة بوبلار المجاورة وزعيم حزب العمل المستقبلي، ثورة أسعار بوبلار؛ وهي حملة عصيان تسعى إلى معادلة عبء الإغاثة الرديء عبر كل المناطق في لندن. ولقد أيَّد أتلي، الذي كان صديقًا شخصيًا لـ لانسبوري، هذا الموقف بكل قوة. لكن هربرت موريسون عمدة حزب العمال في منطقة هاكني القريبة وأحد الشخصيات الرئيسية في حزب العمال في لندن، أدان بشدة حملة لانسبوري وتمرده. خلال هذه الفترة، طوّر أتلي كرهًا أبديًا لموريسون.

روابط خارجية

مراجع

اشتراكيون إنجليز
اشتراكيون بريطانيون
اشتراكيون ديمقراطيون
الإمبراطورية البريطانية في الحرب العالمية الثانية
المملكة المتحدة الجبهة الداخلية خلال الحرب العالمية الثانية
أشخاص متعلمون في هيليبيري وامبريال سيرفيس كوليج
أشخاص من باتني
أعضاء الجمعية الفابية
أعضاء الهيكل الداخلي
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1922–23
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1923–24
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1924–29
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1929–31
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1931–35
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1935–45
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1945–50
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1950–51
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1951–55
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1955–59
أعضاء مجلس الشورى البريطاني
أعضاء نيشان الاستحقاق
أعضاء هيئة تدريس كلية لندن للاقتصاد
أفراد الجيش البريطاني في الحرب العالمية الأولى
أكاديميون من كلية روسكين
إنجليز معادون للشيوعية
بريطانيون في الحرب العالمية الثانية
خريجو كلية أكسفورد الجامعية
خريجو مدرسة إنز أوف كورت للقانون
ديمقراطيون اجتماعيون
رؤساء بلديات في لندن الكبرى
رؤساء وزراء المملكة المتحدة
رؤساء وزراء المملكة المتحدة القرن 20
زعماء الحرب العالمية الثانية
زملاء الجمعية الملكية
سياسيون إنجليز في القرن 20
شخصيات الحرب الباردة
صهاينة بريطانيون
فرسان الرباط
قادة حزب العمال (المملكة المتحدة)
لاأدريون إنجليز
لاعبو كرة قدم إنجليز
لاعبو كرة قدم رجالية إنجليز
مدفونون في دير وستمنستر
مستشارو دوقية لانكستر
مشككون أوروبيون بريطانيون
مواليد 1883
مواليد في واندزورث
نواب حزب العمال البريطاني عن الدوائر الانتخابية الإنجليزية
نواب رؤساء وزراء المملكة المتحدة
وزراء دولة بريطانيون
وفيات 1967
وفيات الالتهاب الرئوي في إنجلترا
وفيات بأمراض معدية في إنجلترا
وفيات بسبب ذات الرئة
وفيات في لندن

كليمنت أتلي


[[Archivo:Global Village Construction Set.jpg|miniaturadeimagen|derecha|Los cincuenta equipos que componen el Global Village Construction Set.]]

La Open Source Ecology (OSE''', en español ecología de fuentes abiertas), es una red de agricultores, ingenieros y otros simpatizantes, cuyo objetivo principal es construir el Global Village Construction Set (GVCS) o Conjunto Constructivo de la Villa Global.Fue fundada por Marcin Jakubowski en 2003.

Esta es una plataforma de código abierto que permite la fabricación de cincuenta tipos diferentes de máquinas industriales de manera fácil, que facilitan la construcción de una pequeña civilización con las comodidades modernas.

Existen grupos en: Oberlin (Ohio), Pensilvania, Nueva York y California. Todos ellos están desarrollando planos y construyendo prototipos con el objetivo de llevarlos luego a Misuri. Las máquinas serán probadas en la granja en Misuri.

Recientemente, la web 3D-Print informó que la OSE ha estado experimentando con impresoras 3D de tipo RepRap como sugerencia del mundo académico para el desarrollo sostenible

 Historia
El Doctor Marcin Jakubowski fundó el grupo en el 2003. En el último año de su tesis doctoral en la Universidad de Wisconsin-Madison, tenía la sensación de que su campo profesional estaba demasiado cerrado a los problemas del mundo y quería ir por un camino diferente. Después de graduarse, se consagró por completo a la OSE.

La OSE hizo su aparición en el escenario mundial en el 2011, cuando Jakubowski presentó en una charla en TED sobre su Global Village Construction Set (GVCS). Poco después, GVCS ganó el Green Project Contest de la revista Make. Los blogs de internet Gizmodo y Grist hicieron reseñas detalladas sobre la OSE. Desde entonces, Jakubowski se ha convertido en miembro de la Fundación Shuttleworth (2012) y en miembro de TED Senior (2012).

La Open Source Ecology también se está desarrollando en Europa como OSE Europe

 Factor e-Farm
La Factor e Farm es la sede principal, donde las máquinas son prototipos y se prueban. La propia granja (Farm'') también sirve como un prototipo. Los residentes cultivan sus propios alimentos, recogen agua de la lluvia, y producen toda su electricidad a través de los paneles solares.

Progreso actual
A fechas del 2014, doce de las cincuenta máquinas han sido diseñadas, impresas ecológicamente y prototipadas, con cuatro de ellas alcanzando la fase de documentación. En octubre de 2011, una campaña de recaudación de fondos en Kickstarter recaudó 63,573$ para gastos del proyecto y la construcción de instalaciones para formación. El proyecto ha sido financiado por la Shuttleworth Foundation y es semifinalista en el Focus Forward Film Festival.

Premios y reconocimientos
 En 2011, el proyecto ganó el Green Project Contest organizado por la revista Make.
 También fue seleccionado como uno de los 21 semifinalistas para el Buckminster Fuller Challenge entre 162 participantes.
 La revista TIME calificó el Civilization Starter Kit de la OSE como el invento número 1 del año 2012.

Lista de máquinas
El Global Village Construction Set (GVCS) abarca 50 máquinas industriales:

Réplica del GVCS
Durante octubre de 2011, se completó con éxito el primer duplicado de un Global Village Construction Set producido por un tercer grupo. Jason Smith junto con James Slade y su organización, Creation Flame, desarrollaron una prensa de bloques de tierra comprimida funcional y de fuente abierta. Un grupo en Baltimore, Maryland, y un grupo en Dallas, Texas, también han empezado la producción de máquinas GVCS.

Véase también
 Aerogenerador
 Código abierto
 Comunidades de transición: proyectos ciudadanos comunitarios que persiguen crear resiliencia social contra el progresivo colapso social provocado por el cambio climático, el pico de producción del petróleo y la inestabilidad económica
 Diseño abierto
 Energía sostenible
 Energía solar térmica
 Energía termosolar de concentración
 Ecociudad
 Fab lab
 Hardware libre
 Impresión 3D
 Localismo (política)
 Makerbot
 Movimiento del software de código abierto
 Software libre
 Proyecto RepRap

Referencias

Enlaces externos
En español:
 La Filosofía del Código Abierto. YouTube

En inglés:
 Sitio web de Open Source Ecology
 TED Talk on the Global Village Construction Set

 Open Source Ecology: Wiki
 Open Source Ecology: Blog
 Open Source Ecology (OSE) Europe
 NPR: Building A Village Starts With Building The Tractor
 Bloomberg Businessweek:The Post-Apocalypse Survival Machine Nerd Farm
 Global Village Construction Set
 List of open source hardware projects

Código abierto
Términos de ecología
Proyectos de ingeniería

Open Source Ecology


Cupressus sargentii er barrtré í Cupressaceae (Einiætt), frá Bandaríkjunum (Kaliforníu).

Tilvísanir

Barrtré

Cupressus sargentii


Mehmet Moğultay (d. 1945, Tunceli - ö. 4 Temmuz 2017, Amerika Birleşik Devletleri), Türk avukat, siyaset - devlet adamı, eski Adalet Bakanı, eski Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı.

Hayatı
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. 1969-1987 tarihleri arasında serbest avukatlık yaptı. 1987-1999 yılları arasında TBMM 18., 19. ve 20. Dönemleri'nde üç dönem İstanbul Milletvekili seçildi. 1999 Genel Seçimleri'nde TBMM 21. Dönemi'nde, İstanbul'da, CHP'den tekrar liste başı oldu. Sosyaldemokrat Halkçı Parti'de ve Cumhuriyet Halk Partisi'nde Genel Sekreter Yardımcısı, MYK Üyesi ve Parti Meclisi Üyesi seçilerek bu partilerin üst düzey kademelerinde görev aldı.

Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Plan ve Bütçe Komisyonu Üyesi, TBMM Başkanvekili ve TBMM Hesaplarını İnceleme Komisyonu Başkanı olarak görev yaptı. 1991-1995 yılları arasında 49. ve 50. DYP-SHP Koalisyon Hükûmetleri'nde ve sonrasında CHP ve SHP'nin CHP adı altında birleşmesiyle DYP-CHP Hükûmetlerinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve Adalet Bakanlığı görevlerinde bulundu. Az Fransızca bilen Moğultay evli ve üç çocuk babasıdır.

Ölümü
ABD'de tedavi gördüğü hastanede 4 Temmuz 2017 günü öldü. 8 Temmuz 2017 günü Teşvikiye Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Kaynakça

Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
1945 doğumlular
Tunceli doğumlu siyasetçiler
2017 yılında ölenler
TBMM 18. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 19. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 20. dönem İstanbul milletvekilleri
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
TBMM 19. dönem başkanvekilleri
TBMM Hesaplarını İnceleme Komisyonu Başkanları
TBMM Adalet Komisyonu
TBMM Anayasa Komisyonu
TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu
Cumhuriyet Halk Partisi Parti Meclisi üyeleri
SHP MYK üyeleri
Resim aranan siyasetçiler
Alevi siyasetçiler
20. yüzyıl Türk avukatları
21. yüzyıl Türk avukatları

Mehmet Moğultay


Billeder fra Strandengens Fugleliv er en naturfilm fra 1940 med ukendt instruktør.

Handling
Hættemågekoloni (rugning og klækning af unger), stormmåge, søterne, rødben, klyde på rede, vibe brushaner, ryle, strandskadens rede, edderfugl, pibeand.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1940

Naturfilm fra Danmark

Billeder fra Strandengens Fugleliv


Jean Baptiste Guesnay, né en  à Aix-en-Provence et mort le  à Avignon, est un jésuite et historien français.

Biographie
Né en 1585 à Aix-en-Provence, fut admis dans la Compagnie de Jésus à l'âge de dix-sept ans, y professa la philosophie et ensuite la théologie, fut nommé successivement recteur des collèges de Besançon, Avignon, Arles et Marseille, et mourut dans la maison de son ordre à Avignon, le 4 novembre 1658.

Œuvres

 Magdalena Massiliensis advena, sive de ejus in Provinciam appulsu dissertatio historica, Lyon, 1645, in-4°. Il cherche à prouver, contre le sentiment de Launoy, que Ste-Madeleine a véritablement fait un voyage en Provence.
 Auctuarium historicum de Magdalena Massiliensi advena, ibid., 1644, in-4°. C'est une réponse à la réfutation que Launoy avait publiée de la dissertation précédente : le P. Guesnay se tint caché sous le nom de Pierre Henri, et se donna ainsi la facilité de défendre son opinion avec une aigreur très-déplacée, même dans la bonne cause.
 Le Triomphe des reliques de Ste-Madeleine, ibid., 1647, in-8°, sous le nom de Denys de la Ste-Baume.
 Cassianus illustratus, sive chronologia vitæ Sancti Joannis Cassiani, ibid., 1632, in-8°. Le cardinal Noris dit que Guesnay y représente Cassien, non tel qu'il a été, mais comme il aurait voulu qu'il eut été.
 Provinciæ Massilierisis annales, seu Massilia gentilis et christiana, libri tres, ibid., 1657 ou 1659, in-fol. Cette histoire de Marseille n'est point estimée. L'auteur y suit pas à pas Clapiers et Nostradamus, et ne se montre ni plus exact ni plus judicieux que ces deux écrivains. On retrouve à la fin ses deux réponses à Launoy.

Annexes

Bibliographie et sources

Liens externes

Naissance en 1585
Naissance à Aix-en-Provence
Décès en novembre 1658
Décès à Avignon
Jésuite français
Historien français du XVIIe siècle
Décès à 83 ans

Jean Baptiste Guesnay


A Região Geográfica Imediata de Curvelo é uma das 70 regiões imediatas do estado brasileiro de Minas Gerais, uma das cinco regiões imediatas que compõem a Região Geográfica Intermediária de Belo Horizonte. Criada em 2017 pelo Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE), é composta por 11 municípios, sendo o município de Curvelo o mais populoso com uma população estimada de  habitantes.

Municípios

Ver também

 Lista de regiões geográficas intermediárias e imediatas de Minas Gerais
 Subdivisões do Brasil

Curvelo

Região Geográfica Imediata de Curvelo


Dinastija Pili (kuća Pili, loza Pili; havajski jezik: Hale o Pili) bila je havajska kraljevska obitelj iz koje je potekla dinastija Keawe.

Dinastiju je osnovao kralj otoka Havaji, poglavica Pilikaaiea (Pili), čiji su roditelji bili Laʻau i Kukamolimaulialoha. Prema mitu, Pili je bio potomak poglavice Ulua, čiji je brat bio poglavica Nanaulu. Pili je rođen na Tahitiju, ali je došao na Havaje i svrgnuo tamo kralja Kapawu te je postao kralj i osnivač nove dinastije. Oženio je svoju sestru Hinu.

Pilija je naslijedio praunuk, Kukohou. (Prema jednom pojanju, Kukohou je bio Pilijev sin.)

Vladari dinastije Pili
Pilikaaiea (osnivač)
Kukohou
Kaniuhu
Kanipahu, muž Hualani
Kalapa

Kahaimoelea
Kalaunuiohua
Kuaiwa
Kahoukapu
Kauholanuimahu
Kihanuilulumoku
Liloa
Hākau
ʻUmi-a-Liloa
Kealiiokaloa
Keawenuiaumi
Kaikilani, kći Kukailanija
Keakealanikane
Keakamahana
Keakealaniwahine
Keaweikekahialiʻiokamoku (dinastija Keawe)

Izvori

David Malo. Hawaiian Antiquities. Honolulu: Bishop Museum Press, 1951.
Genealogija loze Pili  (kekoolani.org)

Dinastija Pili
Vladarske dinastije
Havajski vladari

Dinastija Pili


William Lancelot Holland (* 28. Dezember 1907 in South Malvern, Canterbury, Neuseeland; † 8. Mai 2008 in Amherst, Massachusetts)  war ein neuseeländisch-US-amerikanischer Ökonom, der von 1928 bis 1960 für das Institute of Pacific Relations (IPR) geforscht hat. Er war dessen amerikanischer Exekutivsekretär, Herausgeber des Forschungsjournals Far Eastern Survey, später Generalsekretär des IPR und Herausgeber der Zeitschrift Pacific Affairs. Von 1961 bis 1970 lehrte er an der University of British Columbia.

Leben

Holland war der älteste von vier Söhnen eines Eisenbahnarbeiters und Schaffarmers. Er besuchte die Timaru Boys' High School und erlangte 1928 einen ersten Studienabschluss am Canterbury College in Christchurch. Seine Ausbildung finanzierte er durch seine Arbeit auf Schaffarmen der Umgebung.

Im Alter von 21 Jahren reiste er nach Kyōto in Japan, um die für 1932 geplante Konferenz des Institute of Pacific Relations vorzubereiten. Für das IPR sollte er bis zu dessen Schließung im Jahre 1960 tätig sein. 1934 erlangte er den Abschluss als Master in Wirtschaftswissenschaften am King's College der University of Cambridge, dort gehörte John Maynard Keynes zu seinen Lehrern. Um die Aufgabe des stellvertretenden Direktors im Büro Chungking des Office of War Information in China wahrnehmen zu können, wurde er 1944 US-amerikanischer Staatsbürger.

Zu Beginn der 1950er Jahre schränkten die unbewiesen gebliebenen Anschuldigungen seitens des amerikanischen Kongresses, dass das IPR kommunistisch beeinflusst würde, dessen Tätigkeit stark ein. Die steuerliche Förderungswürdigkeit ging verloren und die finanziellen Ressourcen gingen zur Neige. Holland wurde US-amerikanischer Exekutivsekretär des IPR und Herausgeber von dessen Journal Pacific Affairs. Die University of British Columbia (UBC) im kanadischen Vancouver bot ihm die Leitung des neu geschaffenen Forschungsbereichs Asian Studies an, wo auch die Zeitschrift Pacific Affairs weiter erscheinen sollte. 1961 nahm er das Angebot an und machte die University of British Columbia zu einem bedeutenden Zentrum der Asienforschung. 1972 wurde er emeritiert, die Zeitschrift Pacific Affairs gab er noch bis 1978 heraus. 1989 verlieh ihm die Universität den Titel eines Ehrendoktors der Rechte.

Holland hatte 1932 in Hongkong Doreen Patricia McGarry aus dem neuseeländischen Auckland geheiratet. Nach ihrem Tod im Jahr 1990 zog er nach Amherst, Massachusetts, wo er bis zu seinem Tod bei seiner einzigen Tochter Patricia G. Holland lebte.

Hollands schriftlicher Nachlass findet sich an der Columbia University, der University of British Columbia und der University of Hawaiʻi. 2003 stiftete er den William L. Holland Prize für den besten, im jeweiligen Jahr in der Zeitschrift Pacific Affairs veröffentlichten Artikel.

Schriften
 "Source Materials on the Institute of Pacific Relations", Pacific Affairs  58:1, 1985,  S. 91–97
 Remembering the Institute of Pacific Relations: The Memoirs of William L. Holland, Tokio 1995, herausgegeben und mit Einführung von Professor Paul F. Hooper, University of Hawaiʻi.

Literatur

 John King Fairbank: "William L. Holland and the IPR in Historical Perspective", Pacific Affairs 52:4, 1979, S. 587–590
 E. G. Pulleyblank: "William L. Holland's Contributions to Asian Studies in Canada and at the University of British Columbia", Pacific Affairs 52:4, 1979, S. 591–594

Ökonom (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (University of British Columbia)
Ehrendoktor der University of British Columbia
US-Amerikaner
Person (Christchurch)
Neuseeländer
Geboren 1907
Gestorben 2008
Hundertjähriger
Mann

William Holland (Asienforscher)


Der Österreichische Berufsverband der Sozialen Arbeit (obds) vertritt die Interessen von Sozialarbeitern und Sozialpädagogen in ganz Österreich. Er ist ein eingetragener Verein (ZVR 275736079).

Der Verband hat seinen Sitz in Wien und erstreckt seine Tätigkeit auf das ganze Bundesgebiet. Er vertritt die Berufsgruppen der Sozialarbeit und Sozialpädagik Österreichs und bezweckt die Wahrung und Förderung ihrer Berufs- und Standesinteressen. Der obds ist für alle bundesweit relevanten Themen und Materien zuständig. Er hat die Aufgabe, österreichweit Öffentlichkeitsarbeit zu machen und die Soziale Arbeit in ganz Österreich zu fördern. Schwerpunkte der Verbandsarbeit sind Berufs- und Sozialpolitik. Hauptanliegen des obds ist die rechtliche Absicherung der Tätigkeit von Sozialarbeitern und Sozialpädagogen, die Förderung und Implementierung von Qualitätsstandards in der Berufspraxis, Berufsethik und die Beobachtung und Einhaltung von Menschenrechten, Kinderrechten und Klientenrechten in der Sozialen Arbeit. Der Verband ist überkonfessionell, verfolgt keine parteipolitischen Ziele und ist nicht auf Gewinn ausgerichtet.

Geschichte des Berufsverbands
Die erste Gründung eines österreichweiten Dachverbandes erfolgte am 31. März 1919 in Wien als "Reichsverband der Fürsorgerinnen Österreichs". Die Gründung einer bundesweiten und regionalen Berufsvertretung ging Hand in Hand mit der Gründung von Ausbildungseinrichtungen von Sozialarbeitern, die damals als Fürsorgerinnen bezeichnet wurden. Bereits ab Gründung hatte der Reichsverband mit unterschiedlichen Ausbildungen, Einstufungsproblemen, fehlenden Dienstposten, prekären Dienstverhältnissen (sogenannten "Praktikantinnenposten") und unterschiedlicher Besoldung zu kämpfen. Fürsorgerinnen (es war dies zu Beginn ein reiner Frauenberuf) arbeiteten vorwiegend im öffentlichen Bereich. Ihre Dienstgeber waren mehrheitlich Kommunalverwaltungen, vor allem in der Jugendwohlfahrt und in der Gesundheitsfürsorge. Im privaten Bereich waren es kirchliche Einrichtungen.

Nach dem Anschluss Österreichs 1938 wurden alle Berufsvertretungen in Österreich aufgelöst und im öffentlichen Bereich in den "Reichsbund der deutschen Beamten" zwangsweise übergeleitet. Über die Tätigkeit von Fürsorgerinnen während der NS-Zeit gibt es wenig Forschung und auch kaum Dokumente.

Nach 1945 wurde der Dachverband als "Verband der diplomierten Fürsorgerinnen Österreichs" am 26. Januar 1950 neu gegründet. Die Namensbezeichnung des Dachverbandes wurde im Laufe der Jahre parallel zur Aufwertung der Ausbildungsabschlüsse ebenfalls verändert. Ab 2006 lautete der Name "Österreichischer Berufsverband der SozialarbeiterInnen", bis der Berufsverband 2015 durch eine Zusammenlegung auch die Interessenvertretung der Sozialpädagogik übernahm und seither als "Österreichischer Berufsverband der Sozialen Arbeit" geführt wird.

In den letzten Jahren unternimmt der obds weitere Professionalisierungsschritte, sodass die neun Landesgruppen und die somit aufgeteilten Kompetenzen 2017 ins Büro nach Wien wanderten. Weiters passiert die inhaltliche Auseinandersetzung und Repräsentation der Sozialen Arbeit dank der Anstellung von Mitarbeitern erstmals nicht mehr nur als Ehrenamt. Aktuell wird der obds durch eine zweiköpfige Geschäftsführung und den Bundesvorstand geführt.

Sozialarbeiterausbildung in Österreich
1912 gründete Ilse Arlt die erste Ausbildungsstätte für Fürsorgerinnen, "Die vereinigten Fachkurse für Volkspflege". 1930 gab es bereits sieben Ausbildungsformen, die alle private Ausbildungseinrichtungen waren bis auf die "Akademie der Fürsorgerinnen Wiens". Die Ausbildung dauerte zwei Jahre und beinhaltete Berufspraktika. 1938 wurden alle sieben Einrichtungen geschlossen und nur die Ausbildung zur NS-Volkspflegerin erlaubt: "Frauenschule für Volks- und Gesundheitspflegerinnen".

Im November 1945 begannen die ersten Kurse für Fürsorgerinnen der Nachkriegszeit in der "Fürsorgeschule der Stadt Wien", 1946 wurde die "Soziale Frauenschule der Diözese Innsbruck" gegründet. Von 1946 bis 1950 konnte Ilse Arlt ihre private Ausbildung, die "Vereinigten Fachkurse für Volkspflege" neuerlich eröffnen, musste diese aber wegen Krankheit 1950 endgültig schließen.
1947 erhielt die "Fürsorgeschule der Stadt Wien" das Öffentlichkeitsrecht, Ausbildungsdauer zwei Jahre. 1963 kam es im Zusammenhang mit einem neuen Schulorganisationsgesetz zur Gründung der "Lehranstalt für gehobene Sozialberufe", 1976 wurden diese in "Akademien für Sozialarbeit" umgewandelt. Ab 1987 wurde die Ausbildung auf drei Jahre verlängert, Abschluss mit Diplom.

2001 begannen die ersten Fachhochschul-Studiengänge für Soziale Arbeit. 2002 wurde die Ausbildung nochmals verlängert auf 8 Semester, der Abschluss war der Mag.(FH). Ab 2007 wurden die ersten Masterstudiengänge an den Fachhochschulen eingerichtet und 2008 wurde die Ausbildung nach dem Bolognasystem umgestellt: Grundausbildung 6 Semester, Abschluss Bachelor, danach 4 Semester Masterstudiengang möglich. Der Abschluss lautet: Bachelor oder Master für sozialwissenschaftliche Berufe. Der Mag.(FH) war lediglich ein Übergangsmodell und wurde durch den Bolognaprozess beendet, was vom obds als Rückschritt angesehen wurde, da sich die Grundausbildung um 2 Semester verkürzte. Der Begriff Sozialarbeit ist im Bildungsabschluss nicht mehr sichtbar.

obds heute
Zu den Zahlen von Sozialarbeitern und Sozialpädagogen gibt es nur Schätzungen (etwa 43.000 Aktive in Österreich). Es gibt in Österreich kein Berufsgesetz und keinen Titelschutz für Sozialarbeiter und Sozialpädagogen.
Die Mitgliedschaft im obds ist freiwillig. Der obds selbst ist seit 1966 Mitglied im IFSW, International Federation of Social Workers, dem weltweiten Dachverband für professionelle Sozialarbeit.
Die Fachzeitschrift SIÖ – Soziale Arbeit in Österreich erscheint seit 1966 vierteljährlich, zusätzlich gibt es Sondernummern, die zumeist fremdfinanziert sind und spezielle Themen vorstellen. Mitglieder des obds erhalten ein Abonnement des SIÖ gratis. Eine Auflistung der Themen kann auf der Homepage des obds nachgelesen werden. Der Abonnentenkreis hat sich seit Ende der 1990er Jahre vervielfacht und wird in den deutschsprachigen Ländern zunehmend als Fachblatt für Soziale Arbeit geschätzt.

Weblinks
 obds-Homepage
 Entstehungsgeschichte
 SIÖ – Fachzeitschrift für Soziale Arbeit in Österreich, Hrsg.: obds SIÖ (abgerufen am 9. Juli 2021)
 ZVR – Zentrales Vereinsregister des Bundesministeriums für Inneres, ZVR
 IFSW International Federation of Social Workers, IFSW
 IFSW-Europe e. V., International Federation of Social Workers, Region Europa, Vereinssitz Berlin,IFSW-Europe
 90 Jahre Jugendamt Ottakring, 1913 bis 2003, Von der Berufsvormundschaft zur Jugendwohlfahrt der MAG ELF, Von DSA Gabriele Ziering, Hrsg.: Stadt Wien, MA 11, Amt für Jugend und Familie, 200390 Jahre Jugendamt Ottakring (abgerufen am 15. April 2012; PDF; 624 kB)
 Judith Haberhauer-Stidl, 1995, Diplomarbeit Seite 23, Fragner Brigitte: Die Geschichte des Berufsverbandes. Ein Stück Sozialgeschichte. Unveröffentlichtes Manuskript, o.A.1989/90
 Maria Köstler, Die Fürsorgerinnen, Handbuch der Frauenarbeit, Arbeiterkammer Wien, 1930, S. 281–294
 Dieter Kreft, Ingrid Mielenz Hrsg., Wörterbuch Soziale Arbeit, Juventa, 6. Auflage 2008, Seite 808
 Johannes Schilling, Susanne Zeller, Soziale Arbeit, Geschichte.Theorie. Profession, 3. Auflage, Seite 90, Reinhardt UTB, 2005
 Werner Steinhauser, Geschichte der Sozialarbeiterausbildung, Öksa, Wien 2000, S. 261 f.
 Gudrun Wolfgruber: Zwischen Hilfestellung und Sozialer Kontrolle. Jugendfürsorge im Roten Wien, dargestellt am Beispiel der Kindesabnahme. Wien 1997.
 Gudrun Wolfgruber, Subjektive Beiträge zur Entwicklung des Professionalitätsverständnisses in der Sozialen Arbeit am Beispiel der Wiener Jugendwohlfahrt zwischen den 1920er und 1990er Jahren (verfasst von Gudrun Wolfgruber 2006)

Einzelnachweise

Berufsverband (Österreich)
Verein (Soziale Arbeit)


Biyopsi, mikroskop altında incelenmek üzere canlıdan belirli bir doku parçasının çıkarılmasıdır.

Muayene ya da benzeri incelemelerle tanı konulamayan hastalıklarda biyopsiye başvurulur. Biyopsi, çeşitli hastalıklar sırasında meydana gelen lezyonların mikroskopik tanısı için yapılan bir cerrahi uygulamadır. Hangi biyopsi yöntemi uygulanırsa uygulansın, doğru yerden-doğru örnek alındığında patoloji tanısı da doğru olacaktır. Yanlış ya da yetersiz örnek alımı veya yanlış fiksasyon, patoloji tanısını olanaksızlaştırır. Sonuç alınamayan biyopsi uygulanmalarının yinelenmesi gerekir. Böyle bir tablo biyopsi sonucunu merakla bekleyen hasta için çekilmez bir durumdur.

Doku örneklemesi ve örneklerin gönderilmesi

İntraoral bir lezyonun mikroskopik tanısına ulaşabilmek biyopsi ile olanaklıdır. Oluşumun tümüyle çıkarıldığı bazı olgularda, biyopsi ile tedavi de gerçekleştirilmiş olur. Klinik incelemesi yapılan bir lezyona cerrahi girişim yapmadan önce aşağıdaki aşamaların uygulanması gerekir:

 Ayrıntılı tıbbi öykü: hastanın yakınlarına, geçirmiş olduğu hastalıklar ile tedavisi süren hastalıkların neden olabileceği unutulmamalıdır. Klinik incelemede saptanan bulgular sürmekte olan sistemik bir hastalığın sonuçları olabileceği gibi tedavide kullanılan ilaçların yan etkilerini yansıtabilir. Konjenital kalp defektleri, hipertansiyon, koagülopatiler, kontrolsüz diabet ve bağışıklık sistemi aksamalarının varlığında hastalara daha da fazla bir özen gösterilmelidir.
 Hastanın lezyonla ilgili yakınmaları: hastanın yakınmalarının süresi, lezyonun büyüme hızı, gösterdiği değişiklikler, yaşam kalitesi üzerine etkileri (solunum-yutkunma güçlüğü, tad alma bozukluğu, anestezi ve parestezi gibi nörolojik yakınmalar, ağrı, kanama, ateş, bulantı, kusma, iştahsızlık, vb) ayrıntılı olarak bilinmelidir. Lezyon bölgesine yönelik geçirilmiş bir travma ile hastanın alışkanlıkları (sigara, alkol, yanak ısırma, vb) araştırılmalıdır.
 Klinik inceleme: klinik incelemede inspeksiyon, palpasyon, vb klasik inceleme yöntemlerini uyguladıktan sonra intraoral lezyonun ayrıntılı özellikleri gözlemlenmelidir. Lokalizasyon, fiziksel nitelikler (renk, kıvam, biçim ve boyut), sayı (tek ya da multipl), çevre dokularla ilişkileri (hareketli, fikse), mukoza ile örtülü ise yüzey özellikleri (soluk, hiperemik, ülsere, vb) değerlendirilmeli, santral lezyonların incelenmesinde ekspansiyon düzeyi, krepitasyon, flüktüasyon gibi bulgular araştırılmalıdır. Son aşamada baş-boyun lenf düğümlerinin palpasyonu yapılmalıdır.
 Radyolojik inceleme: özellikle santral lezyonlarda ve kemiği etkileyen yumuşak doku lezyonlarında oldukça önemlidir. Lezyon sınırlarının litik ya da sklerotik oluşu, kalsifikasyonlar, periost reaksiyonu, kemik korteksinin ekspansif ya da infiltratif etkilenmeleri oldukça önemli radyolojik bulgulardır.
 Laboratuvar incelemeleri (biyokimya, mikrobiyoloji, hematoloji, vb): ağız lezyonları sistemik bir hastalığın erken bulguları olabilir ya da sonuçlarını yansıtabilir. AIDS hastalarında saptanan CD4 lenfosit sayısı azalması patognomonik bir bulgudur. Hiperparatiroidizm, multipl myeloma, diabetes mellitus gibi hastalıklarda biyokimyasal yöntemleri önemli katkıları vardır. Lösemik infiltrasyon, nötropeni, anemi, vb hematolojik hastalıklarda periferik kan incelemeleri kısa sürede tanıya ulaştırır.
 Biyopsi örneğinin histopatolojik olarak değerlendirilmesi: yukarıdaki tüm çalışmaların tamamlanmasından sonra biyopsi endikasyonu irdelenmelidir. İntraoral bir lezyondan biyopsi yapılmasında uygulanan endikasyon ilkeleri şunlardır:

 Anlaşılabilir bir neden olmaksızın beliren ve 12 günü aşan tüm lezyonlar,
 Tedaviye yanıt vermeyen yangısal reaksiyonlar,
 Renk değişikliği (pigmentasyon, hiperkeratoz, kırmızılık, vb) olanlar,
 Kitle yapan oluşumlar,
 Estetik ve fonksiyon bozukluklarına yol açanlar,
 Tüm kemik lezyonları,
 Malign tümör kuşkusu uyandıran her tür ve lokalizasyondaki lezyon (iyileşmeyen ülserler, hızla gelişen lezyonlar, çevre dokulara fikse olanlar, renkli lezyonlar, vb).

Biyopsi tipleri

Oral sitoloji

Mukozalara özgü displastik lezyonların tanısında ve izlenmesinde yardımcı olabilen bir yöntemdir; jinekolojide uygulanan PAP-smear yöntemine benzer (exfoliative cytology). Değerlendirme güçlükleri ve yalancı pozitif sonuçların çokluğu nedeniyle fazlaca kullanılmamaktadır. Uygulamada tekniği basittir: yüzey kenarları keskin olamayan bir spatula ile kazınır ve bir lama yayılır. Alınan örnek bu tür çalışmalarda kullanılmak üzere hazırlanmış ve içerisinde özel sıvı bulunan şişelere aktarılarak patolojiye gönderilir.

Sıvı bazlı sitoloji tekniğinde ise "swab" adı verilen özel çubuklar kullanılır.

Patoloji laboratuvarı gönderilen materyali uygun yöntemlerle boyayarak inceler.

Son yıllarda geliştirilen "bilgisayar destekli fırça biyopsisi" yöntemiyle sitolojideki olumsuzlukların azaldığı gösterilmiştir. Söz konusu yöntemde örnekler özel fırçalarla alınır. Mikroskopik inceleme aşamasında bilgisayara aktarılan görüntüler özel bir program tarafından değerlendirilir.

Aspirasyon biyopsisiMcCarthy EF. CT-guided needle biopsies of bone and soft tissue tumors: a pathologist's perspective. Skeletal Radiology, 36:181–182, 2007

Sıvı ile dolu boşluk içeren kistik oluşumlarda, sıvının fiziksel ve kimyasal nitelikleri ile hücresel içeriğini değerlendirmekte yararlı bir yöntemdir. Genellikle santral (kemik-içi) ve derindeki lezyonlara uygulanır. Özel iğneler kullanılarak injektörde yaratılan negatif basınçtan yararlanarak sıvı çekme ilkesine dayanmaktadır.

"İnce iğne aspirasyon biyopsisi" solid tümörlere de uygulanan yöntemdir; özellikle santral lezyonlardaki büyük operasyonlara karşı bir seçenektir. Bu yöntemde, uygun kalınlıktaki iğne ile lezyona girilerek doku örneği alınır (tru-cut yöntemi). Girişim sırasında patoloji uzmanının da bulunması, materyalin tanı için yeterli olup olmadığının belirlenmesinde yarar sağlamaktadır.

Girişimsel radyoloji, görüntüleme (ultrason, MR, vb) tekniklerindeki hızlı gelişmelerin ürünü olan bir uygulamadır. Bu yöntemi kullanan radyoloji uzmanı, aspirasyon biyopsisi yapılacak dokuya uygun bir görüntüleme tekniğinin yardımıyla ulaşarak biyopsi alabilmektedir.

İnsizyonel biyopsiPohlig F, Kirchhoff C, Gradinger R, von Eisenhart-Rothe R, Rechl H. Bone and soft tissue sarcoma: principles of biopsy. InFo Onkologie, 13:34–37, 2010

Genellikle büyük lezyonlardan, lokalizasyonu nedeniyle eksizyon yapılamayanlardan ve malignite kuşkusu bulunan lezyonlardan örnek alınmasıdır. Biyopsi örneği üç boyutta da bir miktar sağlam doku alanı içermeli, nekroz ve dejenerasyon alanlarından sakınmalıdır. Cerrahi girişim sırasında, biyopsi örneğinin yeterli derinliğe inmiş olmasına, pens ve benzeri araçlarla tutulan dokuların ezilmemesine ve hırpalanmamasına özen gösterilmelidir.

Punch biyopsi tekniği, özellikle deri ve mukoza örneklerinin alınmasında başka bir seçenek olarak uygulanmaktadır. Bu tekniğin uygulanmasında kullanılan araç, ucunda kenarları çok keskin içi boş bir metal silindir bulunan plastik gövdeli bir çubuktur. Plastik gövdesinden tutularak keskin kenarı biyopsi yapılacak alana dairesel hareketlerle ve hafifçe bastırılarak uygulanır.

Marsüpiyalizasyon, tümü çıkarılamayan büyükçe kistik oluşumların tedavisinde uygulanan bir tekniktir; kist çeperinde büyükçe bir pencere açılarak drenaj sağlanır ve sıvı birikmesi önlenir. Pencere açılırken alınan örnekler patoloji laboratuvarına gönderilir.

Eksizyonel biyopsi

Klinik lezyonun tümüyle çıkarılmasıdır. Genellikle 1 cm ve daha küçük lezyonlarda, benign izlenim verenlerde ve lokalizasyon açısından elverişli olanlarda eksizyonal biyopsi yöntemi uygulanır. Cerrahi sınıra dikkat edilmelidir; biyopsinin çevresinde ve derinliğinde en az 2–3 mm'lik normal doku bulunmalıdır. Malign, damarsal ve pigmentli lezyonlarda cerrahi sınır geniş tutulur (en az 5 mm). Cerrahi girişim sırasında, pens ve benzeri araçlarla tutulan dokuların ezilmemesine ve hırpalanmamasına özen gösterilmelidir. Enükleasyon, doku derinliklerindeki kistik ya da solid oluşumların kapsülü ile birlikte çıkarılmasıdır.

Frozen tekniği

Radikal operasyonlara karar verme aşamasında uygulanan bir yöntemdir. Meme, beyin, vb bölgelerde saptanan, klinik ve radyolojik tanı yöntemleriyle habis ya da selim olduğuna karar verilemeyen tümörlere uygulanır. Biyopsi alanı genel anestezi altında açılır ve örnek alınır. Patoloji uzmanı, "dondurarak" elde edilen ve boyanan kesitleri mikroskopla inceler, lezyonun niteliğini belirler ve sonucu cerrahi ekibine iletir. Bu işlem yaklaşık 10-15 dakika içerisinde tamamlanır. Patoloji uzmanı habis tümör tanısı bildirmişse radikal operasyona gidilir, iyi huylu bir lezyon söz konusu ise total eksizyon yapılarak operasyon tamamlanır.

Formalin fiksasyonu yapılmadan uygulanacak özel boyama yöntemleri söz konusu olduğunda frozen tekniğine başvurulur. Örneğin, immunfloresan tekniklerinin uygulanmasını gerektiren vezikülobüllöz nitelikli otoimmun hastalıklarda frozen uygulaması yapılır.

Anatomik niteliklerine göre biyopsi uygulamaları

Kemik biyopsileri

Santral (kemik-içi) lezyonların araştırılmasında radyolojinin çok önemli bir yeri vardır. Radyolojik olarak saptanan lezyon malign tümör özellikleri gösteriyorsa, büyük bir alanı etkiliyorsa ya da anatomik açıdan tümünün çıkarılması sakıncalı ise, uygun bir cerrahi yöntemle biyopsi alınmalıdır. Litik lezyonlarda önce aspirasyon biyopsisi ya da tru-cut tekniği uygulanır, biyopsi sırasında gelen materyal (varsa) incelenir. Böylece lezyonun kist ya da kistik bir lezyon olup olmadığı belirlenir. Biyopsi örneklerinin histopatolojik tanı için yetersiz olması durumunda açık biyopsi kaçınılmazdır.

Radyolojik ve klinik olarak iyi huylu izlenimi veren küçük lezyonlar kürete edilebilir. Büyük lezyonlardan örnek alınarak histopatolojik incelemesi yapılmalıdır. Lezyonunun cerrahi tedavi endikasyonunun olup olmadığı, varsa uygulanacak cerrahi yöntemin seçilmesi histopatolojik tanıya göre saptanır.

Apikal-periapikal biyopsiler

Dişhekimliğinde çok sık karşılaşılan apikal-periapikal lezyonların büyük bölümü granülom ya da kist niteliği taşır. Daha az bir olasılıkla da olsa, radyolojik görünümleri apikal granülom ya da periapikal kiste benzeyen ancak farklı yapıda lezyonlarla karşılaşılabilir; örneğin odontogen tümörlerin birkaçı, depo hastalıkları, kimi metastatik tümörler, myeloma ya da dev hücreli reparatif granülom gibi lezyonlar bunların başlıcalarıdır.

Mukoza biyopsileri

Mukoza biyopsileri, özellikle prekanseröz ve kanseröz lezyonların ayırıcı tanısında büyük önem taşır; özellikle kanserleşme riski yüksek olan non-homojen lökoplakilerde ve eritroplakilerde, biyopsi yerinin seçimindeki yanılmalar invazif karsinoma dönüşen alan(lar)ın belirlenmesini engeller. Bu nedenle, lezyondan alınan biyopsi örneklerinin en az 1/3'ü normal doku içermelidir.

Ülserli ya da nekrotik alanlardan alınan örnekler mikroskopik incelemeler için uygun değildir. Likenoid değişiklikler ya da vezikül içeren lezyonlardan alınacak biyopsilerde, erozyon bulunmayan alanların seçilmesi gerekir.

Deskuamatif gingivitis olgularında ise, olaydan genellikle daha az etkilenen yapışık dişeti alanlarının seçilmesine özel gösterilmelidir.

Biyopsi örneklerinin saklanması ve gönderilmesi

Biyopsi örnekleri gaz bezi ya da pamuk içerisinde gönderilmemelidir; dokular kısa süre içerisinde kurumaya başlayacağından histopatolojik inceleme sonuçları etkilenecektir. Bu nedenle özellikle cerrahi yöntemlerle alınan doku örneklerinin –anında- içerisinde %10 formalin bulunan, doku örneğinin kolayca geçebileceği genişlikle ağzı bulunan, kapaklı, etiketlenmiş, cam ya da plastik kaplar içerisinde gönderilmesi uygundur. Klinik ön tanıya göre, %10 formalin yerine farklı fiksatiflerin kullanılması gerekebilir. Bu gibi olgularda Patoloji laboratuvarı ile işbirliği yapılarak uygun fiksatif kullanılmalıdır. Frozen örnekleri fiksatife konulmaz. Biyopsinin gönderilmesi sırasında, daha önce Patoloji laboratuvarından alınmış "Bilgi formu"nun eksiksiz doldurulması, hasta ve lezyon ile ilgili ayrıntılı bilgi verilmesi gerekir.

Cerrahi girişimle elde edilen biyopsi materyalinin tümü aynı laboratuvara gönderilmelidir. Materyalin iki ya da daha fazla bölümlere ayrılarak farklı laboratuvarlara gönderilmesi çok sakıncalıdır; böyle bir girişimde;

 (i) Cerrahi sınırlar bozulur ve lezyonunun tümünün çıkarılıp çıkarılamadığı konusunda kuşkular oluşur,
 (ii) İkiye bölünen bir materyalin birinde diferansiyasyonu bozuk hücrelerden oluşan bir malign tümör, diğerinde normal doku varsa histopatolojik tanılar arasında farklılıklar ortaya çıkar; bu durum, radikal operasyonların gerektiği olgularda hastanın yıkıcı bir ikileme düşmesine yol açar ve gereken tedavinin uygulanmasında gecikmelere neden olur.

Biyopsi ya da ameliyat materyalinin parçalara ayrılarak farklı laboratuvarlara gönderilmesine gerek yoktur. Patoloji laboratuvarları istendiğinde hastaya ya da operasyonu yapan hekime mikroskopi preparat örneklerinden verebilir. Ayrıca patoloji laboratuvarları tanı açısından güçlük çektikleri olguları birbirlerine danışırlar (konsültasyon).

Histopatolojik inceleme: Laboratuvara %10 formalin içerisinde gelen doku örnekleri, önce makroskopik yöntemlerle incelenir ve özellikleri saptanır. Küçük parçaların tümü, büyük parçaların ise seçilen örnekleri işleme alınır. Özel işlemlerden geçirilen örnekler parafin içine gömülür (parafin blok). Mikrotom olarak bilinen özel bir araç yardımıyla parafin bloklardan 3-4 mikron kalınlığında kesitler elde edilir, kesitler lam üzerine yapıştırılır. Bu kesitler hematoksilin-eozin (H-E) ile boyanır ve kesitlerin bulunduğu lam yüzeyi lamelle kapatılır. Işık mikroskopunda incelenir. Böyle bir işlem çağdaş bir patoloji laboratuvarında 24 saat içerisinde tamamlanır ve rapor hazırlanır. Gerektiğinde özel boya ya da immunohistokimya teknikleri uygulanarak lezyonla ilgili önemli ayrıntıların belirlenmesi yöntemi uygulanır. Bu durumda biyopsi sonucunun rapor edilme süresi uzayabilmektedir.

Histopatolojik inceleme sonucu ile klinik bulgular arasında uyumsuzluk ortaya çıkarsa, klinisyen ve patolog tüm bulguları birlikte irdeleyerek kesin bir tanıya ulaşmaya çalışırlar.

Kaynakça

Tıbbi testler

Biyopsi


Daraboshegy é um município da Hungria, situado no condado de Vas. Tem  de área e sua população em 2015 foi estimada em 91 habitantes.

Localidades de Vas (Hungria)

Daraboshegy


Taco Ockerse (born 21 July 1955), known mononymously as Taco, is an Indonesian-Dutch singer and entertainer who started his career in Germany.

Early life
Taco Ockerse was born in Jakarta, Indonesia, on 21 July 1955. He spent many of his childhood years moving around the world, residing in the Netherlands, the United States, Singapore, Luxembourg, Belgium, and Germany. He attended the International School of Brussels, Belgium, and graduated in 1973. Afterwards, he studied interior decoration and finished acting school in Hamburg. He held lead roles in numerous school productions, including You're a Good Man, Charlie Brown; Carousel; The Fantasticks; and Fiddler on the Roof.
In 1975, he began his first professional theatrical engagements in Hamburg. This included roles in Children's Theatre, and roles as an ensemble member of the Thalia Theatre in a number of plays, including Sweet Charity, Chicago, and Three Musketeers. He also directed and choreographed for the musical Nightchild. In 1979, he played "Chino" in John Neumeier's West Side Story at Hamburg Opera House. He founded his first band, Taco's Bizz, in 1979.

Career
In 1981, Taco signed his first record contract with Polydor in West Germany for two record releases, whereon he released his first single, "Puttin' On the Ritz", which in 1982 was issued by RCA Records for US release. The single was widely played throughout the US by late summer of 1983, eventually peaking at No. 4 in September 1983 on the Hot 100 as well as No. 1 on Cashbox. Although the single eventually earned him a Gold-certification for selling over one million copies, it was Taco's only Top 40 hit in the US. In 1983 and 1984, he toured extensively throughout Europe. While the single "Puttin' on the Ritz" topped the charts in Sweden and New Zealand, it entered the Top 5 in numerous countries including Norway, Austria, and Canada. His subsequent album, After Eight, was released in over 40 countries and managed to reach No. 4 in Norway, No. 5 in Canada, No. 11 in Austria, No. 17 in New Zealand, No. 23 in the United States, and No. 59 in Germany.  The album earned Taco a number of Gold certifications including one in Finland for selling over 25,000 copies.

Taco's second single "Singing in the Rain" was a moderate success peaking at No. 49 in Germany, No. 46 in Canada, and No. 98 in the UK.

He appeared as a guest on The Merv Griffin Show, Alan Thicke, Solid Gold, Good Morning America, a Bob Hope TV special, and many other TV shows while touring.

Taco's follow-up album, Let's Face the Music, was recorded in 1984 for Polydor, which peaked at No. 58 in his home of West Germany and managed to enter the Top 100 in Canada peaking at No. 92. Taco continued to record, focusing mostly on the German market with albums Swing Classics/In the Mood of Glenn Miller in 1985 and Tell Me That You Like It in 1986 for Polydor. In 1987 he recorded the self-titled album Taco.

In 1989, he briefly flirted with contemporary dance music by releasing a pair of singles, "Love Touch" and "Got to Be Your Lover", that were styled after the high energy disco sound popularized by Stock Aitken Waterman. Afterwards, he repositioned himself as a swing/soul singer. He has collaborated with Geff Harrison of Kin Ping Meh fame.

Between 1989 and 1996, Taco worked as an actor. He had television acting roles in Friedrichstadt Palast and Das Erbe der Guldenburgs, and an appearance in the film . He also appeared as "Chico" in the theatre production of Marx Brothers Radio Show, and played lead roles in Shakespeare Rock n Roll in Berlin and Shakespeare as We Like It in Austria.

On 11 October 2009, the first channel of Russian TV, 1TV, filmed the program Songs of the 20th Century. Taco appears with "Puttin' On the Ritz" in the sequence about the 1930s. The show was broadcast in January 2010.  On 27 November 2009 he performed "Puttin' On the Ritz" and "Singin' in the Rain" at the Olympic Stadium in Moscow, Russia. Furthermore, he was the star guest in the "New Year's Eve Show 2009" of Russian TV, which had about 84 million viewers in more than 20 countries.

In July 2010, Cleopatra Records Los Angeles released an entirely new re-recording of "Puttin' On the Ritz". Taco's vocals were recorded in Germany and the backing tracks with top studio musicians in their studio in L.A.

On 1 March 2011, DingDing Music released the original song "Timeless Love" that was written and produced by Edgar Rothermich and Matthias Muentefering in the late 1980s. The studio recording that Taco performed as a duet with the singer Rozaa Wortham in Berlin was remixed in late 2010 in the U.S. and is now available for download.

On 11 March 2011, RTL Germany broadcast The Ultimate Chartshow - the most successful Evergreens of all time, where he appeared with "Puttin' On The Ritz".

Discography

Albums

Studio albums

Compilation albums

EPs

Singles

References

External links

Official YouTube Channel
Discography at Discogs

Official "Timeless Love" Release Site

1955 births
Living people
Dutch male singers
Dutch new wave musicians
Indonesian emigrants to the Netherlands
Musicians from Hamburg
Polydor Records artists
RCA Records artists
Singers from Jakarta

Taco (musician)


Svatý Jan nad Malší (deutsch Johannesberg, 1939–45 Johannisberg an der Maltsch) ist eine Gemeinde in Tschechien. Sie liegt vier Kilometer östlich von Velešín in Südböhmen und gehört zum Okres České Budějovice.

Geographie
Svatý Jan nad Malší befindet sich nördlich des Hühnergebirges im Vorland des Gratzener Berglandes. Das Dorf liegt rechtsseitig über dem mit der Trinkwassertalsperre Římov gefluteten Tal der Maltsch auf dem Hügel Ločenická hora. Nordöstlich erhebt sich der Stráž (630 m), im Süden die Chlumská hora (655 m). Gegen Nordwesten befinden sich auf einem Sporn über dem Stausee die Reste der Burg Velešín.

Nachbarorte sind Lahuť, Argentina und Mokrý Lom im Norden, Polžov und Todně im Nordosten, Ločenice im Osten, Zadní Cihelna und Nesměň im Südosten, Chlum nad Malší, Pod Horou und Zahrádky im Süden, Dlouhá und Chodeč im Südwesten, Úlehle, Svachov, Sedlce und Velešín im Westen sowie Hrachovy Hory im Nordwesten.

Geschichte
Im 9. und 10. Jahrhundert siedelte entlang der Moldau und Maltsch der slawische Stamm der Dúdlebi. Anhand der Verteilung erhaltener Grabhügel befand sich das Gebiet der heutigen Gemeinde an der Südgrenze seines Siedlungsgebietes.

Der Hügel Ločenitz war bis ins 18. Jahrhundert unbesiedelt und gehörte zu den Fluren von Ločenice in der Herrschaft Krumau. Nachdem der Weleschiner Pfarrer Joanes Bernardius Riezenschopfer 1732 über dem Hügel eine Erscheinung von fünf Sternen wahrnahm, die er für eine Offenbarung des hl. Johannes von Nepomuk hielt, ließ er im selben Jahre dort eine Wallfahrtskapelle errichten. Riezenschopfer erlebte die Vollendung nicht mehr, die Weihe erfolgte am 16. Mai 1735 durch seinen Nachfolger Theofil Ignác Hostounský. Johann Friedrich Anton Nütz Reichsgraf von Wartenberg auf Klein Umlowitz kaufte am 27. November 1737 der Herrschaft Krumau die sechs Anwesen in Ločenice ab. Nachfolgender Besitzer war Josef Gundakar Graf Thürheim, der Ločenice am 1. September 1751 an Franz Leopold von Buquoy verkaufte. Damit wurde das Gut Teil der Herrschaft Gratzen. Um die vielbesuchte Kapelle entstand eine aus 13 Anwesen bestehende Siedlung, die nach dem Wallfahrtsort den Namen Johannesberg erhielt und der Administration von Ločenice unterstand. Zum Ausbau der Kapelle zur Kirche initiierte der Kaplan Vojtěch Metla 1777 eine Sammlung. Bis 1782 entstand mit Unterstützung des Grundherren Johann Nepomuk von Buquoy eine einschiffige Kirche mit Kreuzgängen, die 1786 mit dem Anbau eines 37 m hohen Turmes vollendet wurde. Anschließend wurde der Komplex bis 1789 um eine Schule und das Pfarrhaus erweitert. Auf Befehl des Kaisers Joseph II. wurde die Kirche 1786 zur Lokalkirche mit eigenem Pfarrer erhoben. Bezahlt wurden der Lokalist und der Lehrer aus dem Religionsfond. Der Sprengel der neuen Lokalie Johannesberg umfasste die Ortschaften Chlum, Ločenice, Sedlce, Mokrý Lom und Polžov mit 4020 Gemeindegliedern. Im Jahre 1840 lebten in den 71 Häusern von Svatý Jan / Johannesberg 508 Tschechen. Zu dem Dorf gehörte die aus sechs Häusern bestehende Dominikalansiedlung Ulehle. Bis zur Mitte des 19. Jahrhunderts blieb das Dorf immer nach Gratzen untertänig.

Nach der Aufhebung der Patrimonialherrschaften bildete Svatojanské Hory/Johannesberg einen Ortsteil der Gemeinde Ločenice/Lotschenitz in der Bezirkshauptmannschaft Budějovice/Budweis. 1884 wurden die Grundstücke im Dorf durch einen Geometer vermessen. In Anwesenheit von Kaiser Franz Joseph I. fand 1895 im Maltschtal unterhalb von Johannesberg ein großes Kaisermanöver mit 50.000 Mann statt, bei dem erstmals auch ein Heißluftballon für die Übermittlung von Befehlen und Orientierungshinweisen im Feld zu militärischen Zwecken eingesetzt wurde. 1910 erfolgte auf dem Dorfplatz die Anpflanzung von 75 Kirschbäumen, Robinien und Kastanien. Am 16. April 1914 beantragte Svatý Jan/Johannesberg einvernehmlich mit Ločenice die Bildung einer eigenen Gemeinde, wobei letztere die entschädigungslose Abtretung des Waldes Radištnej zusicherte. Der Ausbruch des Ersten Weltkrieges und der Zusammenbruch der Monarchie verzögerten eine Entscheidung. Vor der Kirche pflanzten 1919 die Sozialdemokraten die Linden Libuše und Masaryk, der Sokol enthüllte am selben Tage das Denkmal für die Gefallenen des Ersten Weltkrieges. Am 13. Dezember 1922 genehmigte das Innenministerium der 1918 gegründeten Tschechoslowakei die Bildung der Gemeinde Svatý Jan und am 25. April 1923 die Landesfinanzdirektion Prag die Bildung eines eigenen Katastralbezirks. Seit 1924 führt die Gemeinde den amtlichen Namen Svatý Jan nad Malší. 1948 wurde die Gemeinde dem Okres Kaplice zugeschlagen. Mit Beginn des Jahres 1961 erfolgte die Eingemeindung von Chlum nad Malší und Sedlce (mit Babka, Hrachové Hory, Svachov, Úlehle); zugleich wurde die Gemeinde dem Okres České Budějovice zugeordnet. In den 1970er Jahren wurde das als Ausflugsziel beliebte tief eingeschnittene Mäandertal der Maltsch durch den Talsperrenbau in Římov überflutet. Damit erloschen auch die Einschichten Babka, Kolínův Mlýn und Kozákův Mlýn. Im Jahre 1997 wurde Svatý Jan nad Malší Sieger im Landeswettbewerb Dorf des Jahres und belegte 1998 in Echternach beim Europäischen Dorferneuerungspreis den dritten Platz unter 24 Teilnehmern. Bei ihrer erneuten Teilnahme am Wettbewerb Dorf des Jahres gewann die Gemeinde 2002 zunächst im Jihočeský kraj sowie anschließend auch landesweit das Grüne Band für Landschafts- und Umweltpflege und gewann 2003 bei der Entente Florale Europe in der Kategorie Dorf eine Silbermedaille.

Seit 1995 findet in Svatý Jan nad Malší jährlich der internationale Oldtimerwettbewerb S kopce do kopce statt.

Gemeindegliederung
Die Gemeinde Svatý Jan nad Malší besteht aus den Ortsteilen Chlum (Chum), Sedlce (Selze) und Svatý Jan nad Malší (Johannesberg), die zugleich auch Katastralbezirke bilden. Zu Svatý Jan nad Malší gehören zudem die Ansiedlungen Argentina, Hrachovy Hory (Hrachowy Hory), Pod Horou, Svachov (Schwachahof), Úlehle (Ulehle) und Zahrádky. Grundsiedlungseinheiten sind Chlum, Hrachovy Hory, Sedlce, Svatý Jan nad Malší und Úlehle-Zahrádky.

Sehenswürdigkeiten
 Wallfahrtskirche des hl. Johannes von Nepomuk, der einschiffige Barockbau mit dem 37 m hohen Turm und Kreuzgängen entstand zwischen 1777 und 1786 aus einer Kapelle
 Schule, errichtet 1787–1789
 Pfarrhaus, errichtet 1787–1789, es dient heute als Galerie Na faře
 Statue des hl. Johannes von Nepomuk, gestiftet 1873 durch Jan Nepomuk Vrzal-Šimek aus Svatý Jan. Sie ist ein Werk von Jan Kadlec aus Trhové Sviny
 Domovina, das aus Granit gefertigte Denkmal auf dem Dorfplatz wurde 1923 vom örtlichen Bund der Landwirte zum Gedenken an die Parzellierung des Hofes Svachov errichtet
 Reste der Burg Velešín
 Gehöfte im südböhmischen Bauernbarock in Chlum nad Malší
 Trinkwassertalsperre Římov

Weblinks

 Geschichte von Ločenice und Svatý Jan nad Malší
 Geschichte von Svatý Jan nad Malší

Einzelnachweise

Svatý Jan nad Malší


Imam Sjamil (; ; ; ; også stavet Shamyl, Schamil, Schamyl og Shameel; født 26. juni 1797, død 4. februar 1871) var en avarisk politisk og religiøs leder af de muslimske stammer i det Nordlige Kaukasien. Han var en af lederne af den anti-russiske modstand i Kaukasuskrigene og var den tredje Imam i Kaukasiske Imamate (1834–1859).

Referencer

Eksterne henvisninger

Muslimer
Sharia
Kaukasuskrigene
Russiske krige

Sjamil


Cephalotaxus koreana er sígrænt tré frá Kína, Kóreu og Japan.
Sumir grasafræðingar telja hana til C. harringtonii.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Cephalotaxus koreana


İyad Allavi (; d. 31 Mayıs 1944, Bağdat), Iraklı siyasetçi ve sinirbilimcidir. Haziran 2004-Mayıs 2005 arasında Irak başbakanı olarak görev yapmıştır.

Hayatı
1945 yılında Şii bir ailenin çocuğu olarak Irak'ta dünyaya geldi. 1960 yılında Bağdat'ta tıp okumaya başlayan Allavi, Saddam Hüseyin'le burada tanıştı. Daha sonra sinirbilimci (nörolog) olarak Bağdat Üniversitesi'nden mezun oldu.

Irak halkı Irakiye Bloku'nun Lideri Allavi'yi Bıyıksız Saddam diye sevmişlerdir. Baas Partisinin kuruluş yıllarında birlikte çalıştığı Saddam Hüseyin'in emrini verdiği Londra'daki suikasttan yaralanarak kurtulmuştur. Kendisini öldürmeye çalışan Saddam Hüseyin'e düşman olan Allavi'nin CIA ve MI6 ile yakın ilişkileri oldu. Allavi 1994'te Saddam'a karşı askeri darbe girişimi yapmış fakat başarısız olmuştur.

Irak'ın 2003 yılında Amerika Birleşik Devletleri önderliğinde işgalinden sonra kurulan Irak Geçici Hükümeti'nde Başbakan sıfatıyla göreve başladı. Saddam Hüseyin sonrası Irak'ın ilk başbakanı oldu. 28 Mayıs 2004 - 7 Nisan 2005 tarihleri arasında görev yaptı.

Eski bir Baas Partisi üyesidir ve İngiliz vatandaşıdır.

7 Mart 2010 tarihinde yapılan seçimler sonucunda Irak Yüksek Seçim Kurulu'nun açıkladığı sonuçlara göre Allavi'nin liderliğindeki el-Irakiye koalisyonu 91 milletvekili ile seçimlerin galibi oldu. Allavi'nin bu sonuçlardan sonra yeni hükûmeti kurması beklenmekteydi fakat Nuri el-Maliki bunu kabul etmeyerek kendisi kaldı. Allavi'ye ise başka bir görev verilerek devlet kuruldu.

Kaynakça

1945 doğumlular
Irak başbakanları
Iraklı nörologlar
Yaşayan insanlar
Iraklı siyasetçiler
Iraklı Şiiler
Bağdat doğumlu siyasetçiler
Bağdat Üniversitesinde öğrenim görenler
Londra Üniversitesinde öğrenim görenler
Birleşik Krallık'taki Iraklı gurbetçiler
Irak cumhurbaşkanı yardımcıları
Panama Belgeleri'nde adı geçen kişiler

İyad Allavi


, privremene oznake , je asteroid na ekscentričnoj orbiti, klasificiran kao objekt blizu Zemlji i potencijalno opasan asteroid grupe Amor, promjera 2 km. Otkrili su ga 24. srpnja 1998. astronomi programa NEAT u opservatoriju Haleakala na Havajima.  Postoje slike predotkrića iz 1987. i 1996. godine. To je jedan od najsjajnijih i stoga najveći potencijalno opasan asteroid za kojih se zna da postoje.  S lukom promatranja od 32 godine, asteroid ima dobro određenu orbitu, a njegova putanja dobro je poznata se do 2197. godinu. Orbita asteroida može biti opasna samo u vremenskim razmjerima stotinama, ako ne i tisućama godina.

Fizička svojstva
Prema opažanjima NASA IRTF teleskopa tijekom programa ExploreNEOs Warm Spitzer,  prilično je rijedak asteroid L-tipa. Kašnjenja Dopplerovog efekta radarskim opažanjima opservatorije Arecibo u travnju 2020. pokazala su da  ima veliku konkavnost u obliku kratera. Ova radarska promatranja također su odgonetnula nekoliko drugih topografskih značajki na površini asteroida, poput brda i grebena.

Rotacijski period
Rotacijski svjetlosni tokovi iz  dobiveni su iz fotometrijskih opažanja astronoma u Salvadoru, Brazil, i tijekom Lowell Observatory Near-Earth Asteroid Photometric Survey (NEAPS). Analiza svjetlosnog toka dala je vrijeme rotacije od 3.198 i 4.112 sati s amplitudom svjetline od 0.29 i 0.16 magnitude, odnosno (). Posljednje razdoblje rotacije od 4,1 sat kasnije je potvrđeno radarskim opažanjem asteroida 2020. godine.

Promjer i albedo
The Collaborative Asteroid Lightcurve Link (CALL) pretpostavlja standardni albedo za kamene asteroide od 0,20 i izračunava promjer 2.15 km na osnovu apsolutne veličine od 15,7.

Zemlji bliski asteroidi

(52768) 1998 OR2


Abildå eller Abild Å er et dansk vandløb i Vestjylland, hvor det er tilløb til Vorgod Å og videre til Skjern Å. Abildå er cirka 14,3 km lang, hvoraf begyndelsen ligger i Herning Kommune, mens de sidste 8,3 km ligger i Ringkøbing-Skjern Kommune. Åen har flere udspring, heriblandt ét lidt nord for bebyggelsen af samme navn.

Der findes ikke større fisk af betydning i åen, men der har været arbejdet med udsættelse af yngel.

Referencer

Vandløb i Herning Kommune

Abildå (å)


الحي الأولمبي هو أحد الأحياء السكنية بشمال العاصمة التونسية، وهو يحاذي حي الخضراء والمنزه والشرقية. يحتوي الحي على قسم إداري يحتوي على عدد من مقار المؤسسات من بينها الشركة الوطنية لتوزيع البترول ودار الجامعات الرياضية.

مراجع

أحياء مدينة تونس

الحي الأولمبي


Scanderbeg (RV 732) es un dramma per musica en tres actos con música de Antonio Vivaldi y libreto en italiano de Antonio Salvi. Se estrenó con ocasión de la inauguración del Teatro della Pergola de Florencia, la ópera tuvo la participación de la célebre soprano Francesca Cuzzoni en el papel de Doneca

Personajes

Véase también
 Anexo:Óperas de Antonio Vivaldi

Referencias

Enlaces externos

Óperas de Antonio Vivaldi
Óperas en italiano
Óperas de 1718
Óperas estrenadas en Florencia

Scanderbeg (ópera)