Basananthe pedata je biljka iz porodice Passifloraceae, roda Basananthe. Sinonim za ovu biljku je Tryphostemma pedatum Baker f.

Raste u Južnoj Africi.

Izvori

Vanjske poveznice
Basananthe na Germplasm Resources Information Network (GRIN) , SAD-ov odjel za poljodjelstvo, služba za poljodjelska istraživanja.

Basananthe

Basananthe pedata


Francine Prose () este o romancieră, nuvelistă și eseistă americană. Ea este profesor invitat de literatură la Bard College și a fost anterior președinte al PEN American Center.

Viața și cariera
S-a născut în Brooklyn și a absolvit cursurile Radcliffe College în 1968. Ea a primit Premiul pentru traducere al PEN American Center în 1988 și a obținut o bursă Guggenheim în 1991. Romanul The Glorious Ones a fost adaptat într-un muzical cu același titlu de către Lynn Ahrens și Stephen Flaherty. El a fost reprezentat pe scena Teatrului Mitzi E. Newhouse de la Lincoln Center din New York, în toamna anului 2007.

În martie 2007, Prose a fost aleasă pentru a-i succeda scriitorului american Ron Chernow începând din luna aprilie pentru un mandat de un an ca președinte al PEN American Center, o societate literară de scriitori, editori și traducători din New York care lucrează pentru promovarea literaturii, pentru apărarea libertății de exprimare și pentru susținerea cooperării literare internaționale. În martie 2008 Prose a candidat singură pentru un al doilea mandat de un an ca președinte al PEN American Center. În aceeași lună, artistului londonez Sebastian Horsley i s-a refuzat intrarea în Statele Unite și președintele PEN Francine Prose l-a invitat ulterior pe Horsley pentru a vorbi la Festivalul anual de literatură internațională de la New York, la sfârșitul lunii aprilie 2008. I-a succedat filosoful și romancierul Kwame Anthony Appiah în calitate de președinte al PEN în aprilie 2009.

Prose a făcut parte din juriul pentru acordarea premiului PEN/Newman's Own First Amendment. Romanul ei, Blue Angel, o satiră despre hărțuirea sexuală în campusurile universitare, a fost finalist al National Book Award. Unul dintre romanele ei, Household Saints, a fost adaptat pentru film de Nancy Savoca.

Prose a obținut Premiul Academiei Americane din Roma în 2006.

În 2010 Francine Prose a primit Medalia internațională pentru umanism a Universității Washington. Medalia, acordat bianual și însoțită de un premiu de 25.000 de dolari, este conferită pentru a onora o persoană ale cărei eforturi umaniste în jurnalism, literatură sau arte au influențat lumea. Printre alți câștigători se numără romancierul turc Orhan Pamuk în 2006, jurnalistul Michael Pollan în 2008 și realizatorul de filme documentare Ken Burns în 2012.

Criticarea PEN American Center
În timpul controversei din 2015 privind decizia PEN American Center de a onora revista Charlie Hebdo cu premiul său anual pentru curajul apărării libertății de exprimare, ea, alături de Michael Ondaatje, Teju Cole, Peter Carey, Rachel Kushner și Taiye Selasi, s-au retras de la gala premiilor anuale ale organizației și au semnat o scrisoare prin care au criticat acordarea acestui premiu, afirmând că, deși crimele au fost "grețoase și tragice", ei nu credeau că activitatea Charlie Hebdo's meritat un premiu. Scrisoarea a fost în curând semnată de mai mult de 140 de membri ai PEN American Center. Francine Prose a publicat un articol în The Guardian în care și-a justificat poziția, afirmând că: "povestea crimelor de la Charlie Hebdo — europeni albi uciși în birourile lor de către extremiști musulmani — este una care se hrănește perfect din prejudecățile culturale care au permis guvernului nostru să facă atât de multe greșeli dezastruoase în Orientul Mijlociu". Prose a fost criticată din cauza opiniilor sale de către Katha Pollitt, Alex Massie, Michael C. Moynihan, Nick Cohen și alții, mai ales de Salman Rushdie, care într-o scrisoare către PEN i-a descris pe Prose și pe ceilalți cinci autori care s-au retras de la gala premiilor anuale, ca fiind călători de drum ai "Islamului fanatic, care este extrem de bine organizat, bine finanțat, și care încearcă să ne sperie pe toți, musulmani și non-musulmani, într-o tăcere lașă".

Opera literară

Romane
 1973: Judah the Pious, Atheneum (Macmillan reissue 1986 )
 1974: The Glorious Ones, Atheneum (Harper Perennial reissue 2007 )
 1977: Marie Laveau, Berkley Publishing Corp. ()
 1978: Animal Magnetism, G.P. Putnam's Sons. ()
 1981: Household Saints, St. Martin's Press ()
 1983: Hungry Hearts, Pantheon ()
 1986: Bigfoot Dreams, Pantheon ()
 1992: Primitive People, Farrar, Straus & Giroux ()
 1995: Hunters and Gatherers, Farrar, Straus & Giroux ()
 2000: Blue Angel, Harper Perennial ()
 2003: After, HarperCollins ()
 2005: A Changed Man, HarperCollins () – câștigător al Premiului Literar pentru Pace Dayton 2006
 2007: Bullyville, HarperTeen ()
 2008: Goldengrove, HarperCollins ()
 2009: Touch, HarperTeen ()
 2011: My New American Life, Harper ()
 2012: The Turning, HarperTeen ()
 2014: Lovers at the Chameleon Club, Paris 1932, Harper ()
 2016: Mister Monkey, Harper ()

Colecții de povestiri
 1988: Women and Children First, Pantheon ()
 1997: Guided Tours of Hell, Metropolitan ()
 1998: The Peaceable Kingdom, Farrar Straus & Giroux ()

Cărți cu poze pentru copii
 2005: Leopold, the Liar of Leipzig, ilustrată de Einav Aviram, HarperCollins (),

Non-ficțiune
 2002: The Lives of the Muses: Nine Women & the Artists They Inspired, HarperCollins ()
 2003: Gluttony, Oxford University Press () – a doua din seria despre cele șapte păcate capitale
 2003: Sicilian Odyssey, National Geographic ()
 2005: Caravaggio: Painter of Miracles, Eminent Lives ()
 2006: Reading Like a Writer, HarperCollins ()
 2008: The Photographs of Marion Post Wolcott. Washington, DC: Library of Congress ()
 2009: Anne Frank: The Book, the Life, the Afterlife, HarperCollins ()
 2015: Peggy Guggenheim – The Shock of the Modern, Yale University Press ()

Recenzii de cărți
 17 aprilie 2005: "'The Peabody Sisters': Reflected Glory": The Peabody Sisters: Three Women Who Ignited American Romanticism, de Megan Marshall, Houghton Mifflin ()
 22 mai 2005: "'Oh the Glory of It All': Poor Little Rich Boy": Oh the Glory of It All, de Sean Wilsey, Penguin ()
 12 iunie 2005: "'Marriage, a History': Lithuanians and Letts Do It", Marriage, a History: From Obedience to Intimacy, Or How Love Conquered Marriage, de Stephanie Coontz, Viking ()
 14 august 2005: "'Eudora Welty': Not Just at the P.O.", The New York Times: Eudora Welty: A Biography, de Suzanne Marrs, Harcourt Trade ()
 4 decembrie 2005: "Slayer of Taboos", The New York Times: D. H. Lawrence: The Life of an Outsider, de John Worthen, Basic Books ()
 2 aprilie 2006: "Science Fiction", The New York Times: The Book About Blanche and Marie, de Per Olov Enquist, Translated by Tiina Nunnally, Overlook ()
 9 iulie 2006: "The Folklore of Exile", The New York Times: Last Evenings on Earth, de Roberto Bolaño, Translated by Chris Andrews, New Directions ()
 decembrie 2008: "More is More: Roberto Bolaño's Magnum Opus", Harper's Magazine: 2666, de Roberto Bolaño, translated by Natasha Wimmer, Farrar, Straus and Giroux ()
 decembrie/ianuarie 2010: "Altar Ego", Bookforum: Ayn Rand and the World She Made, de Anne C. Heller, Nan A. Talese ()

Referințe

Lectură suplimentară

 Autor pagina de la Harpercollins
 O conversație cu Francine Proză pe Atlantic Online
 Proză arhiva de la The New York Review of Books

Legături externe

 2007 Interviu  realizat de Betsy Sussler cu A. M. Homes și Francine Prose, Bomb, 16 septembrie 2007

Nașteri în 1947
Scriitoare din secolul al XX-lea
Scriitoare din secolul al XXI-lea
Romanciere americane
Cadre didactice universitare ale Bard College
Guggenheim Fellows
Oameni în viață

Francine Prose


Betty Marion White Ludden (17. janúar 1922 – 31. desember 2021) var bandarísk leikkona og grínisti. White var brautryðjandi í sjónvarpi, með feril sem spannar yfir níu áratugi, og var þekkt fyrir mikla vinnu sína í skemmtanabransanum. Hún var meðal fyrstu kvenna til að hafa völd fyrir framan og aftan myndavélina,  og fyrsta konan til að framleiða grínþátt sem stuðlaði að því að hún var útnefnd heiðursborgarstjóri Hollywood árið 1955.  Áberandi hlutverk hennar eru Sue Ann Nivens í CBS grínseríunni The Mary Tyler Moore Show (1973–1977), Rose Nylund í NBC grínseríunni The Golden Girls (1985–1992), og Elka Ostrovsky í TV Land grínseríunni Hot in Cleveland ( 2010–2015).

Tilvísanir

Bandarískir leikarar
Fólk dáið árið 2021
Fólk fætt árið 1922

Betty White


Olierørledning Østsibirien-Stillehavet (, , ) er en rørledning for eksport af russisk råolie til Asiatiske Stillehavs markeder, Japan, Kina og Korea. Rørledningen er bygget og drevet af det russiske rørledningsselskab Transneft.

Bygningen af rørledningen indledtes i april 2006. Den 4. oktober 2008 blev sektionen mellem Tajsjet og Talakan oliefeltet sat i drift og pumpede olie fra Surgutneftegas-ejede depot. Den første fase af rørledningen var lagt i maj 2009. Terminalen på Kozmino blev indviet af Russlands premierminister Vladimir Putin den 28. desember 2009.

I juni 2009 underskrev Rusland og Kina en aftale om at opbygge rørledningen til Kina, gennem hvilken Rusland årligt skal levere 15 millioner tons olie i 20 år i bytte for et lån 25 milliarder dollar fra Kina til russiske virksomheder Transneft og Rosneft til rørledning og olieudvikling. Opførelse af rørledningen til Kina startede i det russiske område den 27. april 2008 og på kinesisk område den 18. maj 2009. Den 64 kilometer lange strækning fra Skovorodino til Amurfloden på grænsen mellem Rusland og Kina blev bygget af Transneft, og den lange strækning på 992 kilometer fra Rusland-Kina-grænsen til Daqing blev bygget af China National Petroleum Corporation. Det blev afsluttet i september 2010. Den 1. januar 2011 indledte Rusland den planlagte olieeksport til Kina.

Referencer

Eksterne henvisninger

 The Oil pipeline system Eastern Siberia-Pacific Ocean , Transnefts hjemmeside

Olierørledninger
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Rusland
Sibirien

Olierørledning Østsibirien-Stillehavet


Búðarárárvirkjun er vatnsaflsvirkjun í Reyðarfirði. Hún var gangsett árið 1930 og afl hennar er 240 kW. Hún var reist af Rafveitu Reyðarfjarðar og rekin af henni í níu áratugi, en  seld 2020 og kaupandi og eigandi virkjunarinnar síðan þá er Orkusalan ehf.

Vatnsaflsvirkjanir á Íslandi

Búðarárvirkjun


ඈන්-මාරි රෝස් නිකල්සන් (උපත 1991 අප්‍රේල් 7) යනු බ්‍රිතාන්‍ය ගායිකාවකි.ඇය එක්සත් රාජධානියේ කේවල ප්‍රස්ථාරයේ ප්‍රථම ස්ථානයට පත්ව ඇති අතර ,එහි ක්ලීන් බැන්ඩිට්ගේ "ROCKABYE" ඇතුළත් වන අතර එමඟින් සීන් පෝල්ගේ සමග පළමු ස්ථානයට පත්විය, එසේම "Alarm", "Ciao Adios", "Friends", "2002" සහ "Don't Play.ඇයගේ පළමු චිත්‍රාගාර ඇල්බමය වන ස්පීක් යුවර් මයින්ඩ් 2018 අප්‍රේල් 27 දින නිකුත් කරන ලද අතර එක්සත් රාජධානියේ ඇල්බම ප්‍රස්ථාරයේ තුන්වන ස්ථානයට පත්විය. 2019 බ්‍රිතාන්‍ය සම්මාන උළෙලේදී හොඳම බ්‍රිතාන්‍ය කාන්තා ඒකල කලාකරුවා ඇතුළු සම්මාන හතරක් සඳහා ඇය නම් කෙරිණි.  2015 දී ඇය ඇසිලම් (අත්ලාන්තික් වාර්තා වල උප ලේබලයක්) සමඟ වාර්තාගත ගිවිසුමක් අත්සන් කළ අතර ලේබලය හරහා ඇගේ කෘති මුදා හැරීමට පටන් ගත්තාය.  2021 සිට ඇය ද වොයිස් එක්සත් රාජධානියේ දසවන කතා මාලාවේ පුහුණුකාරිනිය ලෙස කටයුතු කළාය.

ළමා අවධිය
ඈන්-මාරි උපත හා හැදී වැඩුණේ එසෙක්ස් හි නැගෙනහිර ටිල්බරි හි ය.  ඇගේ පියා නැගෙනහිර ලන්ඩනයේ උපත ලැබූ අතර මව එසෙක්ස් හි ය.  ඇයට එක් සහෝදරියක් සිටී, සමන්ත.  ඇය වෙස්ට් එන්ඩ් නිෂ්පාදන දෙකක කුඩා දරුවෙකු ලෙස පෙනී සිටියාය - ඇයට වයස අවුරුදු හයේදී ලෙස් මිසරබල්ස්  සහ විස්ල් ඩවුන් ද වින්ඩ්, ජෙසී ජේ සමඟ වයස අවුරුදු 12 දී.

ඈන්-මාරි යනු ෂොටෝකන් කරාතේ  හි කළු පටියකි, වයස අවුරුදු නවයේ කරාතේ පාඩම් ඉගෙන ගැනීමට පටන් ගෙන තිබේ.  ඇය 2002 ෆුනකොෂි ෂොටෝකන් කරාතේ සංගමයේ ලෝක ශූරතාවලියේ ද්විත්ව රන් පදක්කම, 2007 ෆනකොෂි ෂොටෝකන් කරාතේ සංගමයේ ලෝක ශූරතාවලියේ රන් හා රිදී සහ එක්සත් රාජධානියේ සාම්ප්‍රදායික කරාතේ සම්මේලනයේ ජාතික ශූරතාවලියේ රන් පදක්කම දිනා ගත්තාය.   ඇයගේ "විනය හා අවධානය - මූලික වශයෙන් මෙම වෘත්තිය සඳහා මට අවශ්‍ය සියල්ල" ඉගැන්වීමෙන් ඇය මෙය අගය කරයි  නමුත් දැන් ඇයගේ කාර්යසාධනය නිසා නිතර නිතර එය පුහුණු වීමට කාලය නොමැත.  ඇය යෞවනයෙකු ලෙස තුරොක්හි පාමර්ස් විද්‍යාලයට ඇතුළත් වූවාය.

වෘත්තිය

2013–2015: වෘත්තීය ආරම්භය සහ කරාතේ

ඈන්-මාරි 2013 දී "සමර් ගර්ල්" නමින් රොකට් රෙකෝඩ්ස් සඳහා ඒකල නිරූපණයක් කපා දැමීය.  කලාකරුවෙකු ලෙස තමා දියුණු කර ගැනීම සඳහා ඇගේ තනි වෘත්තිය සීමා කරන ලදී;  මෙම අතුරු ඇය විසින් පීලි මත  චුම්බක මිනිසා, Gorgon නගරය වලසුන් හා Raized, පසුව ඇය අවධානයට ලක්විය Rudimental ;  ඔවුන්ගේ එක් ගායිකාවක් ඉවත්ව ගිය අතර, ඔවුන් වෙනුවට ඈන්-මාරිගෙන් ඉල්ලා සිටියේය.  ඇය ඔවුන්ගේ පරම්පරාවේ ඇල්බමය වන ගීත හතරක් මත රඟපෑවාය,  ඉන් දෙකක් ඩිසී රාස්කල් සහ විල් හර්ඩ් සමඟ සම-අංග විය;  දෙවැන්න, " රූමර් මිල් ",  එක්සත් රාජධානියේ කේවල ලැයිස්තුවේ 67 වන ස්ථානයට පත්විය.  ඇය ඔවුන් සමඟ අවුරුදු දෙකක් සංචාරය කළාය.  2015 ජුනි 10 වන දින ඈන්-මාරි සිය මංගල ඊපී කරාටේ නිකුත් කළ අතර එය මේජර් ටොම්ස්ගේ නව ලේබලය මතට ගියේය; "කරාටේ" සහ "මිථුන" යන ගීත දෙක එයින් නිකුත් කරන ලද අතර එමඟින් අ සිය පළමු ඒකල සජීවී ප්‍රසංගය පැවැත්වීය.  එම නොවැම්බරයේ ඇය " Don it Right" නිකුත් කළ අතර එය එක්සත් රාජධානියේ කේවල ලැයිස්තුවේ 90 වන ස්ථානයට පත්විය.  එය මුලින් අදහස් කළේ ඈන්-මාරිගේ ප්‍රථම පූර්ණ-දිග ඇල්බමය වන , ඒ වන විට එහි ක්‍රියාකාරී මාතෘකාව වූයේ හුස්ම ගැනීමේ ගින්නයි .

2016-2018: ස්පීක් යුවර් මයින්ඩ්
ඈන් මාරි 2016 මැයි 20 දින  ඇගේ පළමු ඇල්බමයේ පළමු ගීතය වන "එලාම්" නිකුත් කළාය.  මාසයකට පසු නැවත ඉස්මතු වීමට පෙර එය ජුනි මාසයේදී අංක 76 දරණ සතියක් ගත කළේය; පසුව එය අංක 2  ඉහළ ගිය අතර එක්සත් රාජධානියේ ප්ලැටිනම් සහතිකය ලැබීය.  2016 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී නෙදර්ලන්තයේ ග්‍රොනින්ගන් හි පැවති යුරෝසොනික් නෝර්ඩර්ස්ලැග් හි තිස්එක්වන සංස්කරණය සඳහා මාරි ක්‍රීඩා කරන බව තහවුරු විය.  එම මාසයේම, ක්ලීන් බැන්ඩිට් විසින් ඔවුන්ගේ "රොකාබායි" ගීතය එළිදැක්වූ අතර, ඈන්-මාරි ප්‍රධාන ගායන ශිල්පිනිය ලෙස සහ ජැමෙයිකානු රැප් ගායක ෂෝන් පෝල් සමඟ රංගනයෙන් දායක විය .  එය නොකඩවා සති නවයක් අංක එකේ ගත කළ අතර, නත්තල් අංක එකේ හිමිකම ලබා ගත්තාය.  මෙම ගීතය එතැන් සිට යුරෝපය, උතුරු ඇමරිකාව සහ ඕෂනියා වැනි බහු-ප්ලැටිනම් සහතික කර ඇත.

ඈන් මාරි 2017 මාර්තු 10 වන දින  "ciao adios "  නිකුත් කලාය. ඇය මීට පෙර 2016 නොවැම්බර් 28 දින කොකෝවේ සජීවීව ඉදිරිපත් කළාය. මෙම ගීතය එක්සත් රාජධානියේ හොඳම ගීත 10 අතරට පැමිණ 9 වන ස්ථානයට පත් වූ අතර බීපීඅයි විසින් ප්ලැටිනම් සහතිකය ලැබීය.  ඈන්-මාරිගේ ඊලඟ ගීතය ඇය " Either way " හි snakeships සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කරන බව දුටු අතර එහි ජෝයි බැඩාස් ද ඇතුළත් විය.  සැප්තැම්බර් 21 වෙනිදා -න්-මාරි " හෙවි ",  පසුව " පසුව " දෙසැම්බර් 15 දින නිකුත් කළේය.  2018 දී  ඈන්-මාරි මාර්ෂ්මෙලෝ සමඟ " Friends " සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කළාය. මෙම ගීතය 2018 පෙබරවාරි 9 දින නිකුත් කරන ලදී,  එය ප්‍රධාන කලාකරුවෙකු ලෙස ඈන්-මාරිගේ දෙවන ඉහළම එක්සත් රාජධානියේ ජනප්‍රිය ගීත පහ විය.  පෙබරවාරි 22 වෙනිදා ඈන්-මාරි නිවේදනය කළේ ඇගේ මංගල චිත්‍රාගාර ඇල්බමය වන ස්පීක් යුවර් මයින්ඩ් 2018 අප්‍රේල් 27 දින එළි දක්වන බවයි.  ඇයගේ ඇල්බමය නිකුත් කිරීමට පෙර, ගීතයේ සම නිර්මාතෘ එඩ් ෂීරාන්ගේ නිරන්තර ඉල්ලීමට ප්‍රතිචාර වශයෙන් ඈන්-මාරි අප්‍රේල් 20 දින "2002" ගීතය එළි දැක්වීය.  2018 ජූලි මාසයේදී neන්-මාරි ඩේවිඩ් ගුවේටාගේ ගීතයක් වූ " Don't leave me alone" යනුවෙන් නම් කරන ලද අතර එය එක්සත් රාජධානියේ ඒකල ගීත සටහනෙහි 18 වන ස්ථානයට පත්විය. 2018 නොවැම්බරයේදී neන්-මාරි සහ ජේම්ස් ආතර් විසින් " ශ්‍රේෂ්ඨතම ෂෝමන්: රීමාජයින්ඩ් " නම් වූ එහි හඬ පටය නැවත පටිගත කිරීම සඳහා "ශ්‍රේෂ්ඨතම ෂෝමන්" තුළින් "ස්ටාර්ස් නැවත ලියන්න" පටිගත කළහ.

2019 – වර්තමානය: හා එක්සත් රාජධානිය, තනි නිකුත් කිරීම් සහ තෙරපි
ඈන් මාරි 2019 වසරේදී , ඇමරිකානු ගායක ලෝව් විසින් රචිත " ෆක්, අයිම් ලෝන්ලි" නම් ගීතය සඳහා 13 Resons Why කාණ්ඩය සඳහා ඇතුළත් විය. මෙම ගීතය නිකුත් කරන ලද්දේ 2019 අගෝස්තු 1 වෙනිදාය.  ඈන්-මාරි 2020 පෙබරවාරි 7 දින "උපන් දින" ගීතය එළි දැක්වීය. 2020 මව්වරුන්ගේ දිනයේදී ඈන් මාරි විසින් "ඇයගේ" ගීතය එළි දැක්වීය. " තරුණ වීමට " 2020 ජූලි 17 දින ඇමරිකානු රැප් ගායක ඩොජා කැට්ගේ චරිතය සහිතව නිකුත් විය.

28 අගෝස්තු 2020 වන දින ඈන්-මාරි රූඩිමන්ට්ල් ගීතය " කම් ඕවර් " ඉදිරිපත් කලේය.

2020 නොවැම්බර් 12 දින ඈන් මරී "priblems" ගීතය එළි දැක්වීය.  එදිනම ඇයගේ යූ-මාරිගේ වාර්තා චිත්‍රපටය යූටියූබ් ඔරිජිනල්ස් හි එළි දැක්විණි. මෙම වාර්තා චිත්‍රපටය රසිකයින්ට ආලෝකයක් ලබා දෙන අතර ඇයගේ පෞද්ගලික ජීවිතය සහ ඇයගේ "ජනප්‍රියත්වයෙන් ගත වූ කාලය" පිළිබඳව සමීපව බැලිය හැකිය. ඇගේ වාර්තා චිත්‍රපටයේ ලිට්ල් මික්ස් ඇතුළු ජනප්‍රිය පුද්ගලයින් ද ඇතුළත් ය

2021 ජනවාරි 2 දා, ඇය මේගන් ට්‍රේනර් වෙනුවට, ද වොයිස් එක්සත් රාජධානියේ දසවන කතා මාලාවේ නවතම පුහුණුකරු ලෙස ප්‍රථම වරට පෙනී සිටියාය.  ඇගේ කණ්ඩායමේ සාමාජිකාවක වන ක්‍රේග් එඩී 10 ශ්‍රේණිය ජයග්‍රහණය කළ අතර පුහුණුකරු ලෙස ඇයගේ පළමු තරගමාලාවේම පළමු ජයග්‍රහණය ලබා ගත්තාය.

2021 ජනවාරි 15 වන දින ඈන්-මාරි බ්‍රිතාන්‍ය යූටියුබර් සහ රැපර් ගායක KSI සහ ඉංග්‍රීසි ඩීජේ සහ නිෂ්පාදක ඩිජිටල් ෆාම් ඇනිමල්ස් සමඟ එක්ව ඇගේ දෙවන චිත්‍රාගාර ඇල්බමයේ ප්‍රධාන ගීතය ලෙස "ඩොන්ට් ප්ලේ" ගීතය එළි දැක්වීය.

ඈන්-මාරි 2021 අප්‍රේල් 9 දින නේතන් ඩාවේ සහ මොස්ටැක් සමඟ සහයෝගයෙන් "වේ ටු ලෝන්ග් " ගීතය සඳහා ගායනයෙන් දායක විය.

2021 මැයි 13 වන දින ඈන්-මාරි ඇගේ එළඹෙන දෙවන චිත්‍රාගාර ඇල්බමයේ තුන්වන ගීතය ලෙස නියල් හොරන් සමඟ "අවර් සෝන්ග්" ගීතය නිවේදනය කළාය. මෙම ගීතය 2021 මැයි 21 වන දින එළිදැක්වූ අතර, ඇයගේ දෙවන ඇල්බමය වූ තෙරපි මාතෘකාව නිවේදනය කළ දිනයේම එය 2021 ජූලි 23 දින එළිදැක්විණි.

පෞද්ගලික ජීවිතය
2018 දී ඈන්-මාරි හෙළි කළේ තමා ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ශවයටම ආකර්ෂණය වූ නමුත් ද්වීලිංගික ලේබලය සමඟ ඇය හඳුනා නොගන්නා බවයි. ඇය පැවසුවේ, "මම කැමති කෙනෙකුට මම ආකර්ෂණය වූවාක් මෙන් මට දැනෙනවා."

ඈන්-මාරි සාංකාව සමඟ ඇයගේ අරගලය ගැන විවෘතව පවසා ඇත. ඇය කියා සිටියේ "අගුලු දැමීමේදී ඇගේ භූතයන්ට මුහුණ දීමට" චිකිත්සාව උපකාරී වූ බවයි.

ඈන්-මාරි කියා සිටියේ තමාට ADHD, ඩිස්ලෙක්සියා සහ OCD ඇති බවයි.

ඩිස්කෝග්‍රැෆි

 ශබ්දාගාර ඇල්බම

 ස්පීක් යුවර් මයින්ඩි (2018)
 තෙරපි (2021)

චිත්රපට

චාරිකා

ශීර්ෂ පාඨය

 ඔ්පීක් යුවර් මයින්ඩ් ලෝක සස ගැන කතා කරන්න ලෝක සංචාරය (2018-19)
 අක්‍රිය සංචාරය (2022)

සහාය දීම

 සංචාරය (යුරෝපයේ සහ උතුරු ඇමරිකාවේ කකුල්) (2017-18)

සම්මාන සහ නාම යෝජනා

යොමු

ජීවමාන ජනයා
1991 උපත්
Articles with hCards
Musicians from Essex
එක්සත් රාජධානිය-ආශ්‍රිත ලැයිස්තු
සංගීතඥයන්
ගායිකාවකාවන්
ගායිකාවන්
පොප් කලා ශීල්පීන්

ඈන්-මාරී


Merycoidodontidae, también conocidos informalmente como oreodontes o "cerdos rumiantes," son una familia extinta de herbívoros de rostro corto y caninos semejantes a colmillos.

Como su nombre común indica, algunas de las formas mejor conocidas producto de la evolución convergente, poseían cierto parecido a los cerdos y jabalíes, y se creyó alguna vez equívocamente que este grupo era miembro de Suina, que incluye a los cerdos, pecaríes y a sus ancestros, aunque la investigación más reciente indica que estaban más cercanamente relacionados con los camellos.

El nombre de oreodontes significa dientes de montaña, en referencia a la apariencia de los molares. Muchos oreodontes eran del tamaño de una oveja, aunque algunos géneros eran comparables a una vaca. Sus cuerpos eran de constitución pesada, con cuatro dedos con pezuñas en sus patas. A diferencia de los rumiantes actuales, poseían colas muy largas.

Estos animales lucían como una especie de cruce entre una oveja y un cerdo, pero las características de sus dientes los vinculan estrechamente a los camélidos. Probablemente eran ramoneadores que vivían en áreas boscosas y de praderas, y estuvieron muy extendidos en Norteamérica durante el Oligoceno y el Mioceno. Las formas tardías se diversificaron en un rango mayor de hábitats. Por ejemplo, Promerycochoerus tenía adaptaciones que sugieren un estilo de vida semiacuático, similar al de los actuales hipopótamos.

Taxonomía

Se conocen dos familias de oreodontes, los Merycoidodontidae (antes conocidos como Oreodontidae) la cual contiene a todas las especies avanzadas, y los Agriochoeridae, oreodontes pequeños y primitivos. Juntos forman el hoy extinto suborden Oreodonta. Los oreodontes han sido clasificados ṕor algunos expertos en el suborden Suina (o Suiformes), que incluye a los cerdos y sus parientes más cercanos. Otros los han situado como parientes de los camellos en el suborden Tylopoda. Otros expertos han incluido a los oreodontes junto con los poco longevos cainoterios en el suborden Ancodonta que incluye a estos dos grupos extintos. En lo que todos los investigadores están de acuerdo es que los oreodontes fueron un grupo primitivo de artiodáctilos. Actualmente, se les considera tilópodos, junto a los camellos y los xifodontes.

Cerca de 50 géneros de oreodontes se han descrito en la literatura paleozoológica. Sin embargo, se considera que el grupo está taxonómicamente sobre-representado, y muchos de estos géneros pueden ser realmente sinónimos. La más reciente revisión de la taxonomía de los oreodontes, hecha por C. Bertrand Schultz y Charles H. Falkenbach, ha sido criticada por establecer un excesivo número de géneros, basados en diferencias anatómicas aparentes entre diferentes especímenes que en realidad eran deformaciones tafonómicas debido a agentes posteriores a la fosilización. Los cráneos sin deformar podrían ser situados en un género, mientras que los cráneos aplastados de lado a lado podrían ser situados en un segundo género y aquellos aplastados del frente a la parte posterior en un tercero. Los investigadores están comenzando a restudiar a los oreodontes y a sinonimizar a muchos géneros, pero solo unos pocos han sido revisados.

El género más conocido de oreodonte es Merycoidodon, antes conocido más popularmente como "Oreodon".

Historia natural

Este diverso grupo de robustos mamíferos se vivió en zonas de praderas, pastizales y sabanas de Norteamérica y Centroamérica a través de la mayor parte del Cenozoico. Apareciendo hace unos 48 millones de años, durante la cálida época del Eoceno en el Paleógeno, los oreodontes dominaron los paisajes norteamericanos desde 34 hasta 23 millones de años, durante el Oligoceno. Finalmente, desaparecieron misteriosamente hace 4 millones de años durante el inicio del Plioceno durante el Neógeno.

Actualmente, las mandíbulas y dientes fósiles de Merycoidodontidae son comúnmente hallados en los lechos de Oreodon (la Fauna de White River) de las tierras áridas de White River en Dakota del Sur, Nebraska y Wyoming. Muchos huesos de oreodontes han sido reportados en el John Day Fossil Beds National Monument en Oregón. También existen restos en el Agate Fossil Beds National Monument. En la Florida del Oligoceno-Mioceno, los oreodontes son sorprendentemente raros. En vez de la gran variedad encontrada en otros sitios, solo se conocen seis géneros en dicha área, y de ellos solo Mesoreodon es conocido por un esqueleto en buen estado.

Estilo de vida

Kent Sundell sugiere que al menos algunas especies de oreodontes, debido a sus patas cortas y grandes garras comparadas a animales contemporáneos como los caballos de tres dedos y los rinocerontes corredores, cavaban madrigueras como los actuales perros de la pradera, en vez de huir corriendo de sus enemigos. La evidencia que parece apoyar esta idea se encuentra en el Museo Tate en lo que parece ser una serie de madrigueras colapsadas con varios ejemplares bebés y subadultos de Miniochoerus que quedaron atrapados.

Se cree que la mayoría de los oreodontes vivían en manadas, como sugieren los centenares de individuos de varias mortalidades en masa vistos en las tierras áridas de White River, también conocidas como "lechos de Oreodon", o Chula Vista.

Diversidad

Los oreodontes experimentaron una gran diversificación durante el Oligoceno y el Mioceno, adaptándose a varios nichos ecológicos, incluyendo:

 Semiacuáticos- como Promerycochoerus, similar a un hipopótamo.
 Ramoneadores con trompa - Brachycrus similar a un tapir.
 Grandes pastadores - Eporeodon, del tamaño de una vaca.
 Pastadores medianos - Merycoidodon, del tamaño de una cabra.
 Herbívoros pequeños del desierto - Sespia, del tamaño de una cabra al de un gato.
 Herbívoros medianos de desierto - Mesoreodon y el ubicuo Leptauchenia.

Clasificación
La familia Merycoidodontidae se divide en diez subfamilias, con seis géneros no incluidos en ninguna de ellas (incertae sedis) debido a que se consideran oreodontes basales, o su estatus dentro de la familia permanece incierto.

 Familia †Merycoidodontidae
 subfamilia incertae sedis
 †Aclistomycter
 †Merychyus
 †Pseudogenetochoerus
 †Pseudoleptauchenia
 Subfamilia †Oreonetinae
 †Bathygenys
 †Megabathygenys
 †Oreonetes
 †Parabathygenys (sin. Bathygenys)
 Subfamilia †Leptaucheniinae
 Tribu †Leptaucheniini
 †Limnenetes
 †Leptauchenia (sin. Brachymeryx, Cyclopidius, Hadroleptauchenia, Pithecistes, Pseudocyclopidius)
 Tribu †Sespiini
 †Sespia (sin. Megasespia)
 Subfamilia †Merycoidodontinae (sin. Oreodontinae)
 †Merycoidodon (syn. Blickohyus, Genetochoerus, Oreodon, Otionohyus, Paramerycoidodon, Prodesmatochoerus, Promesoreodon, Subdesmatochoerus)
 †Mesoreodon
 Subfamilia †Miniochoerinae
 †Miniochoerus (sin. Paraminiochoerus, Parastenopsochoerus, Platyochoerus, Pseudostenopsochoerus, Stenopsochoerus)
 Subfamilia †Desmatochoerinae
 †Desmatochoerus
 †Eporeodon
 †Megoreodon
 Subfamilia †Promerycochoerinae
 †Promesodreodon
 †Promerycochoerus
 †Merycoides
 Subfamilia †Merychyinae
 †Oreodontoides
 †Paroreodon (sin. Epigenetochoerus)
 †Paramerychyus (sin. Merycoides)
 †Merychyus
 Subfamilia †Eporeodontinae
 †Dayohyus (sin. Eucrotaphus considerado como nomen dubium)
 †Eporeodon
 Subfamilia †Phenacocoelinae
 †Phenacocoelus
 †Hypsiops
 †Submerycochoerus (sin. Hypsiops)
 †Pseudomesoreodon (sin. Hypsiops)
 Subfamilia †Ticholeptinae
 †Mediochoerus
 †Ticholeptus (sin. Poatrephes)
 †Ustatochoerus (sin. Merychyus)
 Subfamilia †Merycochoerinae
 †Merycochoerus (sin. Superdesmatochoerus)
 †Brachycrus (sin. Pronomotherium)

Véase también
Enterodontes

Referencias

Mamíferos del Oligoceno
Mamíferos del Mioceno

Merycoidodontidae


A Nossa Senhora do Bom Sucesso foi uma nau de linha da Marinha Portuguesa, lançada à água em Lisboa em 1766.
Fm 1800 passou a chamar-se D. João de Castro.
Fez parte da expedição contra Argel em 1784 e na expedição a Roussillon em 1793.
Ficou no Brasil após da independência .

Ligações externas
Bernardo Ramires Esquível (1723-1812), por Pedro Miguel Nazaré Pereira (2011), Universidade de Lisboa

Navios de Portugal

Nossa Senhora do Bom Sucesso (nau)


Svjetionik Rt Oštro – Kraljevica je svjetionik na malom poluotoku na jugoistočnoj strani ulaza u Bakarski zaljev.

Izgrađen je 1872. godine kao dio projekta osvjetljavanja pomorskih komunikacija prema riječkoj luci i jedan od najstarijih svjetionika koje je Austro-Ugarska monarhija izgradila u Kvarnerskom zaljevu. Svjetionik je tipska prizemnica s pravilno obrađenim kamenim kvadrima. Standardni rektangularni otvori imaju kamene okvire. Potkrovni je vijenac četvrtasto profiliran. Iznad četverostrešnog krovišta izdiže se okrugli kameni toranj zidan pravilno uslojenim manjim, duguljastim klesancima. Toranj ima plitke kordonske vijence i jače istaknuti zaobljeni vijenac podno šetnice s metalnom ogradom. Na vrhu tornja sačuvan je stariji tip svjetlarnika s metalnom lukovicom.

Zaštita
Pod oznakom Z-347 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Oštro – Kraljevica
Zaštićene komunalne i tehničke građevine u Primorsko-goranskoj županiji

Svjetionik Rt Oštro – Kraljevica


Muzeul Național de Istorie Naturală se poate referi la:
 Muzeul Național de Istorie Naturală "Grigore Antipa"
 Muzeul Național de Istorie Naturală (Franța)
 Muzeul Național de Etnografie și Istorie Naturală din Chișinău

Muzeul Național de Istorie Naturală (dezambiguizare)


J. Charles (Chuck) Guité (born 1943 or 1944 in Dugas, Quebec, on the Gaspé peninsula), raised in Campbellton, New Brunswick,  is a former Canadian civil servant, appointed by Brian Mulroney's Progressive Conservative government. He held his position under the Liberal government of Jean Chrétien and was in charge of the federal sponsorship program from 1996 to 1999.

On April 2, 2004, previously confidential testimony from a 2002 inquiry into suspicious Groupaction contracts was made public. In it, Guité admits to having bent the rules in his handling of the advertising contracts but defends his actions as excusable given the circumstances, saying, "We were basically at war trying to save the country... When you're at war, you drop the book and the rules and you don't give your plan to the opposition."

He became head of federal government advertising in the 1980s, and left the public service in 1999.

On June 6, 2006, a jury in Montreal found Guité guilty on all five counts of defrauding the Federal Government. On June 19, he was sentenced to 42 months in jail. He appealed his conviction and sentence and both appeals were dismissed in 2008. Since he was granted bail pending appeal, his 42-month sentence did not begin to run until 2008.

On December 23, 2008 the National Parole Board authorized Guité's conditional release making him eligible for day parole on February 15, 2009 and full parole on September 16, 2009. Under Canadian law, first time non-violent offenders are allowed an accelerated review and a possible early release.

References

External links
Chuck Guité

20th-century Canadian civil servants
1940s births
Living people
Corruption in Canada

Charles Guité


Carlo Felice Trossi (Biella, Pijemont, Kraljevina Italija, 27. travnja 1908. - Milano, Lombardija, Italija, 9. svibnja 1949.) je bio talijanski vozač automobilističkih utrka.

Prvi veći uspjeh ostvario je na utrci Mille Miglia 1932. u bolidu Alfa Romeo 8C-2300 Spider Zagato, kada je sa suvozačem Antoniom Briviom osvojio drugo mjesto. Godine 1933. pobjeđuje na utrci Targa Abruzzi, a sljedeće 1934. osvaja treće mjesto na Velikoj nagradi Italije sa suvozačem Gianfrancom Comottijem. Od 1935. do 1938. se natjecao u Europskom automobilističkom prvenstvu, no bez većih uspjeha. Najbolji rezultat ostvario je na Velikoj nagradi Italije 1936. na Monzi, kada je u bolidu Maserati V8RI osvojio sedmo mjesto.

Od 1946. do 1948. nastupao je na neprvenstvenim utrkama Formule 1 u bolidu Alfa Romeo 158. Na Velikoj nagradi Nacija osvojio je drugo mjesto iza momčadskog kolege Nina Farine, a iste godine na stazi Milano pobjeđuje ispred momčadskih kolega Achillea Varzija i Consalva Sanesija.. Sljedeće 1947., nakon dva treća mjesta na Velikoj nagradi Švicarske i Velikoj nagradi Belgije, ostvaruje pobjedu na Velikoj nagradi Italije. Godine 1948. pobjeđuje na Velikoj nagradi Švicarske ispred Jean-Pierra Wimillea, a na Velikoj nagradi Monze iste godine osvaja drugo mjesto. Utrka u Monzi bila je posljednja za Trossija, koji je prekinuo utrkivanje zbog tumora na mozgu, od kojeg je preminuo sljedeće 1949.

Izvori

Vanjske poveznice
Carlo Felice Trossi - Driver Database
Carlo Felice Trossi - Racing Sports Cars
Carlo Felice Trossi - Stats F1

Talijanski automobilisti

Carlo Felice Trossi


This is a list of multivariable calculus topics. See also multivariable calculus, vector calculus, list of real analysis topics, list of calculus topics.

Closed and exact differential forms
Contact (mathematics)
Contour integral
Contour line
Critical point (mathematics)
Curl (mathematics)
Current (mathematics)
Curvature
Curvilinear coordinates
Del
Differential form
Differential operator
Directional derivative
Divergence
Divergence theorem
Double integral
Equipotential surface
Euler's theorem on homogeneous functions
Exterior derivative
Flux
Frenet–Serret formulas
Gauss's law
Gradient
Green's theorem
Green's identities
Harmonic function
Helmholtz decomposition
Hessian matrix
Hodge star operator
Inverse function theorem
Irrotational vector field
Isoperimetry
Jacobian matrix
Lagrange multiplier
Lamellar vector field
Laplacian
Laplacian vector field
Level set
Line integral
 Matrix calculus
Mixed derivatives
Monkey saddle
Multiple integral
Newtonian potential
Parametric equation
Parametric surface
Partial derivative
Partial differential equation
Potential
Real coordinate space
Saddle point
Scalar field
Solenoidal vector field
Stokes' theorem
Submersion
Surface integral
Symmetry of second derivatives
Taylor's theorem
Total derivative
Vector field
Vector operator
Vector potential

list
Mathematics-related lists
Outlines of mathematics and logic
Outlines

List of multivariable calculus topics


වෛද්‍ය විදාවේ හදිසි අවස්ථාවක් යනු පුද්ගලයෙකුගේ ජීවිතයට හෝ දිගුකාලීන සෞඛ්‍යයට ක්ෂණිකව තර්ජනයක් ඇති කරන අනතුරක් හෝ රෝගී තත්ත්වයකි. මෙම හදිසි අවස්ථාවන් සදහා එම අවස්ථාවන්හි ක්‍රියාකාරී වීමට ප්‍රමාණවත් තරම් සුදුසුකම් ලැබූ වෙනත් පුද්ගලයෙකුගෙන් උපකාර අවශ්‍ය වේ. කෙසේ නමුත් ඇතැම් හදිසි අවස්ථා සදහා අදාල රෝගියා විසින්ම ප්‍රතික්‍රියා දක්වනු ලබයි. හදිසි අනතුරු තත්ත්වයෙහි බැරෑරුම්කම අනුව ලබාදෙන ප්‍රතිකාර ක්‍රම ප්‍රථමාධාර ලබාදෙන්නන්ගේ සිට හදිසි අනතුරු සදහා ප්‍රතිකාර ලබාදෙන ශල්‍ය වෛද්‍යවරුන් ඇතුළු වෛද්‍යවරුන් දක්වා විවිධ වේ.

ඕනෑම හිදිසි අනතුරු අවස්ථාවකදී  ඒ සදහා දක්වන ප්‍රතිචාර එම අවස්ථාව, අදාල රෝගියා සහ ඔහුට උපකාර කිරීම පිණිස ඇති සම්පත් ප්‍රභවයන් අනුව විවිධ වේ. තවද අදාල හදිසි අවස්ථාව ඇති වූයේ රෝහලක් තුළද ඉන් පිටතදීද යන්න මත දක්වන ප්‍රතිචාර විවිධ වේ.

ප්‍රතිචාර

රෝහලකින් පිටතදී හදිසි අවස්ථාවන් ඇති වූ විට හදිසි වෛද්‍ය ප්‍රධධතිකාර ක්‍රම ලබාගැනීම පිණිස දේශිය වශයෙන් පවත්නා හදිසි දුරකථන අංක වන 999, 911, 112 හෝ 000 අමතා අදාල සේවය ලබාගත හැකිය. මෙලෙස දුරකථන ඇමතුම් ලැබෙන අවස්ථාවන්හිදී AMPDS වැනි ප්‍රශ්නාවලියකට ලක්කිරීමෙන් ඇමතුම් ලබාදෙන්නාගේ නම හා ස්ථානය අනුව ඔවුන් ප්‍රමුඛතා පිළිවෙලකට ලක් කෙරේ.

ප්‍රථමාධාර ලබාදීම සදහා පුහුණුව ලැබූ පුද්ගලයන්ට ඊළග මට්ටමේ නිත්‍ය ප්‍රතිකාර ලැබෙන තෙක් රෝගියා සදහා සීමිත මට්ටමකට ප්‍රථමාධ‍ාර ලබාදිය හැකිය. ප්‍රථමාධාර ලබාදීමට හැකියාව නොමැති අයටද සංසුන්ව සිටීමෙන් හා අනතුරට ලක්වූ පුද්ගලයා සමග රැදිසිටීමෙන් ප්‍රථමාධාර ලබාගැනීමට උපකාර කළ හැකිය. හදිසි අනතුරු අවස්ථාවලදී සේවාවන් ලබාදෙන පුද්ගලයන් විසින් කරනු ලබන පොදු පැමිණිල්ලක් වනුයේ අනතුරට ලක්වූ ස්ථානය අවට සිටින පුද්ගලයන් එක් රැස්වීමෙන් රෝගියාට ඇතිවන අපහසුතාවය වැඩිවීම සහ ඔවුනට අදාල සේවාව නිසි පරිදි ලබාදීමට නොහැකි වීමයි. හැකිනම් හදිසි අනතුරු අංශයකට දැනුම් දී ඇත්දැයි තහවුරු කර ගැනීම මුලින්ම සිදු කළ යුතුය. තවත් පුද්ගලයෙකු විසින් හදිසි අනතුරු අංශයෙන් පැමිණේදැයි සොයාබැලීම සහ ඔවුන් අදාල ස්ථානයට රැගෙන ඒම සදහා යෙදිය යුතුය. අමතරව ඇති පුද්ගලයින් අනතුරට ලක්වූ රෝගියාගෙන් ඉවතට අවට ඇති ජනතාව ඉවත් කිරීමට යෙදවිය හැකිය. එමගින් ප්‍රතිකාර ලබාදෙන්නන්ට ප්‍රමාණවත් තරම් ඉඩ ලබාගත හැකිය.

ඇතැම් රටවල හිදිසි අවස්ථාවකදී උපකාර කිරීමට ඉදිරිපත් වන සිවිල් ජනතාව ආරක්ෂා කිරීම සදහා හොද නීති පද්ධතියක් ඇත. තමාගේ දැනුම මට්ටම සහ පුහුණුවට අනුව සාධාරණීකරණය කළ හැකි අන්දමට ක්‍රියාකාරීවන පුද්ගලයෙකුට හදිසි අවස්ථාවකදී නිසි පරිදි ක්‍රියාත්මක විය හැකිය. ප්‍රතිකාර ලබාදීම ආරම්භ කළ පසුව ප්‍රථමාධාර ලබාදෙන්නා අදාල රෝගියාට වඩාත් ඉහළ මට්ටමේ ප්‍රතිකාර ක්‍රම ලැබෙන තුරු රෝගියාගෙන් හෝ අදාල ස්ථානයෙන් බැහැර නොයා යුතුය. මෙමගින් රෝගියා අතර මැදදී අත්හැර දැමීමක් සිදු නොවන අතර එසේ සිදු කළ හොත් ප්‍රථමාධාර ලබාදෙන්නාට එරෙහිව නීතිමය ක්‍රියාකාරකම් සිදු කළ හැකිය. මෙලෙස රෝගියා ඉහළ මට්ටමේ සෞඛ්‍ය ආයතනයකට යවන තුරු හෝ තවදුරටත් ප්‍රථමාධාර ලබාදීම ආරක්ෂාකාරී නොවන්නේ නම් හෝ ප්‍රථමාධාර ලබාදෙන්නා ඔහුට එල්ල වන අනතුරුවලින් හෝ විඩාව නිසා පීඩාවට පත්වන්නේ නම් හෝ පමණක් ප්‍රථමාධාර ලබාදෙන්නා හට තමාගේ ප්‍රතිකාර ලබාදීම නැවැත්විය හැකිය.

රෝගීන් හ‍ට ශ්වසනය නොමැති වීම හා හෘද ස්පන්ධනය නතර වූ අවස්ථාවන් වලදී අවධි හතරකින් යුත් මුළධර්මයන් සිදු කරනු ලබයි. ඒවා නම් ඉක්මනින් අදාල ස්ථානයට ලගා වීම, ඉක්මනින් කෘතීම ශ්වසනය ලබාදීම, වහා හෘදයට විද්‍යුත් කම්පන ලබාදීම සහ ඉක්මනින් ජිවිත ආරක්ෂක ක්‍රම ක්‍රියාත්මක කිරීම.

අදාල අවස්ථාව හානිකර නම් සහ එමගින් රෝගියා තවදුරටත් අනතුරට ලක්කරයි නම් අදාල ප්‍රදේශයෙන් තුවාල ලැබූවන් ඉවත් කිරීම සදහා විශේෂ දැනුමක් අවශ්‍ය වේ. එය හදිසි වෛද්‍ය සහ ගිනි නිවන සේවාවන්හි වෘත්තිකයන් මගින් සිදු කළ යුතුය.

සායනික ප්‍රතිචාර

රෝහල් මට්ටමේදී ප්‍රමාණවත් තරම් සේවක මණ්ඩලයක් හදිසි අවස්ථාවක් සදහා ක්‍රියාකාරී වීම පිණිස සිටිය යුතුය. බොහෝ හදිසි අනතුරු වෛද්‍යවරුන් හදිසි අනතුරු අවස්ථා, කෘතිම ශ්වසනය ලබාදීම සහ ACLS සහතික කරණය ලබාදීම සදහා පුහුණු වී ඇත. විනාශකාරී සහ සංකිර්ණ හදිසි අවස්ථාවලදී බොහෝ රෝහල් සදහා අදාල ස්ථානය තුළ හා ඉන් පිටත තම සේවකයින් ක්ෂණිකව බෙදා හැරීම සදහා කෙටුම්පත් ඇත.

හදිසි අනතරු අංශවලදී සහ නේවාසික රෝගීන්ගේ හදිසි අවස්ථාවලදී ක්‍රියාකාරී වීම සදහා මූලික වැඩි දියුණු කරන ලද ජීවිතාරක්ෂක ක්‍රම පිළිබද මූලික කෙටුම්පත් පවතී. හදිසි අවස්ථාවන් ඇති වීම සදහා හේතුව බැහැර කිරීමට ප්‍රථම ප්‍රමාණවත් තරම් රුධිර පීඩනයක් සහ ඔක්සිජන් සැපයීමක් රෝගියාට තිබේදැයි සොයා බැලීම වැදගත්ය. දරුණු රුධිර වහණියකදී රුධිරවාහිණී කලම්ප කිරීම මගින් ලේ ගමනය වැළැක්වීම සිදු කළ හැකිය.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Medical_emergency

වෛද්‍ය විද්‍යාවෙහි හදිසි අවස්ථා


Vacanța domnului Hulot (în ) este un film de comedie francez din 1953, regizat de Jacques Tati.

Distribuție
 Jacques Tati - domnul Hulot
 Nathalie Pascaud - Martine
 Micheilne Rolla - mătușa

Referințe

Legături externe

Filme din 1953
Filme în limba franceză
Filme de comedie din anii 1950
Filme franțuzești
Filme regizate de Jacques Tati
Filme de comedie

Vacanța domnului Hulot


Small Island 4 (puno ime Small Island Indian Reserve 4), maleni indijanski rezervat Tlowitsis Indijanaca, plemena iz grupe Kwakiutl. Nalazi se na otoku Small Island u prolazu Beware, između otoka Cracroft i Turnour, u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija; 50°33'59"N, 126°29'05"W.

Izvori

Indijanski rezervati
Kwakiutl

Small Island 4


La cérémonie de remise des prix de l'African Movie Academy Awards 2021 s'est tenue le dimanche 28 novembre 2021 à l'hôtel Marriott de Lagos au Nigeria.

Les soumissions pour l'attribution des prix ont eu lieu entre le 31 mai et le 31 juillet 2021. Plus de 500 films ont été soumis pour examen.

Les nominés dans 26 catégories ont été annoncés lors d'une cérémonie tenue à Ebony Life Place, Victoria Island Lagos, le vendredi 29 octobre 2021 par le président du jury, . Le film somalien Gravedigger's Wife a reçu le plus grand nombre de nominations, notamment celles du meilleur film en langue africaine, du meilleur acteur dans un rôle principal et du meilleur réalisateur. Les autres films nominés incluent Omo Ghetto: The Saga, Ayinla et Eyimofe . Oluwabamike Olawunmi-Adenibuyan, une ancienne colocataire de , a été nominée dans la catégorie Meilleur jeune acteur prometteur pour son rôle dans le film Collision Course.

Récompenses

Références

Récompense de cinéma en 2021
2021 au Nigeria
Pages avec des traductions non relues
2021

17e cérémonie des Africa Movie Academy Awards


Nöroanatomi insan beyninde işlevlerin yerini bulmaya çalışan tıp dalıdır. Görüntüleme ve deneysel araştırmalar beynin değişik nörolojik ve bilişsel etkiler yaratmasına neden olan bölgelerin ortaya çıkmasına yardımcı olur. Beyin yapısında, beyin işlevini değiştiren patolojik değişikliklerin ve lezyonların etkisinin incelenmesi işlevsel nöroanatomik bilgiyi ileriye götürmektedir.

İnsanın sinir sistemi merkezi ve periferik olarak ikiye ayrılır. Merkezi sinir sistemi beyin ile omurilikten oluşur ve davranışı düzenlemekte önemli bir rol oynar. Periferik sinir sistemi merkezi sinir sistemi dışında vücutta bulunan tüm nöronlardan oluşur; somatik ve otonom sinir sistemi olarak ikiye ayrılır. Somatik sinir sistemi duyu organlarından beyne ve omuriliğe algısal bilgiyi getiren (afferent) nöronlardan ve kaslara motor talimatları götüren efferent nöronlardan oluşur. Otonom sinir sistemi ikiye ayrılır: vücudu eyleme hazırlayan sempatik sinir sistemi ve vücudu dinlenmeye, enerjisini korumaya hazırlayan parasempatik sinir sistemi.

Dış bağlantılar
 Nöroanatomi nedir
 Neuroanatomy , klinik nöroanatomi yıllık dergisi.
 Mouse, Rat, Primate and Human Brain Atlases (UCLA Center for Computational Biology)
 brainmaps.org: High-Resolution Neuroanatomically-Annotated Brain Atlases

Ayrıca bakınız
 Anatomi
 Nöroloji

Nöroanatomi


U23 herrernes linjeløb ved VM i landevejscykling 2018 blev afholdt fredag den 28. september 2018. Løbet blev vundet af schweiziske Marc Hirschi.

Hold og ryttere

Danske ryttere
 Jonas Vingegaard
 Jonas Gregaard
 Mikkel Frølich Honoré
 Mikkel Bjerg
 Magnus Bak Klaris

Resultater

Eksterne henvisninger

Linjeløb (U23 herrer)

VM i landevejscykling 2018 – Linjeløb (U23 herrer)


Microcreagris es un género de pseudoscorpiones de la familia Neobisiidae. Se distribuyen por Europa, Norte de África y en Oriente Próximo.

Especies
Según Pseudoscorpions of the World 1.2:

Publicación original
 Chamberlin, 1930: A synoptic classification of the false scorpions or chela-spinners, with a report on a cosmopolitan collection of the same. Part II. The Diplosphyronida (Arachnida-Chelonethida). Annals and Magazine of Natural History, ser. 10, n. 5, p. 1-48 & 585-620.

Referencias

Enlaces externos

 En ION
 Nomenclator Zoologicus

Géneros de arácnidos

Neobisium


While You Were Out is an American reality series that aired episodes on the cable channel TLC. The format of the show is similar to TLC's  Trading Spaces (which, in turn, is based on the BBC TV series Changing Rooms). While You Were Out adds a suspenseful gimmick by keeping the entire redecoration a secret from the homeowner.

The series was revived in 2019, as a collaboration between TLC and new sister network HGTV.

Premise of show
The series began with the following premise: An individual sets up a friend or family member with a surprise room redecoration. A typical example of an episode would be a wife who wants to surprise her husband by having the living room redone. The person being set up is sent out of the house for two days on a phony premise, such as a vacation.

While the person is out, the friend or family member with the help of a designer redecorates one room in the house, though gardens have also been made over. The initial budget for the makeover was U.S. $1000, later raised to $1500, and then $2000.

The designers must work with the homeowner to come up with a design, shop for supplies  and redecorate the selected area within a 32-hour time frame, though during the beginning of the show's run, the designers designed a room, and it was a surprise to the helping homeowner/friend when the host and designer showed up on the first day.  While the redecoration is in progress, a "secret shooter" trails the person who has been sent out of the house and tapes an interview with the unsuspecting person. The footage is then used for the purpose of quizzing the spouse, friend or relative at home. If the person who sets up the individual answers the questions correctly, they will win a prize that further enhances the room's décor.

At the end of the show, the person being surprised returns home to the redecoration, and their reaction is recorded. The surprised person is then quizzed for the opportunity to win a further prize.

One of the aspects that made both Trading Spaces and While You Were Out stand apart from previous home renovation shows was that they openly depicted conflict between the cast, crew and homeowners. These conflicts were usually fairly friendly, but sometimes devolved into rather bitter arguments. While You Were Out, in particular, revealed many personality quirks of both the cast and guests.

On some occasions, the individual to be surprised disliked the redesign of the home. Teresa Strasser's final episode has become infamous for just this reason. The homeowner returned to find that his deck had a large hole in it, and subsequently launched into a lengthy tirade while his wife wept.

The premise of the show evolved somewhat as the series progressed (see below for details).

History
During season 1 there were four quizzes. The individual who was arranging the surprise (referred to as the "homeowner") for their loved one had to answer three of the quizzes. For each quiz there was a "booby prize" in case the homeowner failed the quiz. Normally the "booby prize" was a fun, toy version of the real thing (for example, a globe pencil sharpener instead of a real globe). The show was first hosted by Anna Bocci, who swiftly departed and was replaced by actress and writer Teresa Strasser, who remained for the rest of the first season. Strasser never considered herself terribly handy but compensated with her empathy for the homeowners—their travails drove her to tears on several occasions—and a sometimes dark sense of humor. During the Strasser era, the humorously "sneaky" aspect of the show was stressed, and many episodes began with Strasser and the designer hiding in a van or a neighbor's house early in the morning and observing the departure of the unsuspecting makeover subject.

At the beginning of season 2, Evan Farmer came aboard as host. An actor, singer and former boyband member, Farmer was much more high-energy than Strasser and was a skilled carpenter in his own right. While Strasser's humor had been verbal, Farmer tended more toward physical comedy. Farmer also enjoyed a teasing relationship with the show's designers and carpenters: where Strasser tended to lead with a nervous, mother-hen approach, Farmer was likely to chide the crew for wasting time or for their personal quirks such as Jason Cameron's sideline as a bodybuilder. New music and some new graphics were introduced, the quizzes were reduced to three, and booby prizes were eliminated. The homeowner only had to answer two quizzes, and the unsuspecting person would answer the third quiz. The third quiz question was always the same: Why did the homeowner want to do the room makeover for their loved one? Only once did an unsuspecting person get the answer wrong and lose the prize.

Both Strasser and Farmer had considerable difficulty letting guests lose prizes; on more than one occasion, they would offer "hints" so obvious that they essentially gave the prize away.

In the beginning of season 3, the budget was raised to $2,000 and quizzes kept the same. Toward the end of season 3, the quizzes and secret shooter were eliminated entirely. The homeowners also became more involved in the designing of the room.

Originally during the first season, once the rooms were finished, the carpenters drove away with the show's work truck, leaving only Strasser and the designer to greet the subjects and get their reactions. During one episode, however, the build ran so long that the carpenters were not able to leave (although the truck was hidden to avoid ruining the surprise), and they participated in the final reveal. Since then, the format changed so that once everything was finished, the truck was driven away and the carpenters were present at the reveals, allowing them to see the reactions and accept the subjects' thanks themselves.

Season 4 was the show's final season, with the concluding episode airing on August 5, 2006. The final episode was beset with problems, including illnesses on set and Farmer's flight not arriving until the final day of the shoot. The episode ended without an obvious acknowledgment that it was the series finale, although Farmer did passingly refer to the final scene as "the end of the era" and designer John Bruce addressed the camera in close up to say, "Thank You, While You Were Out."

Due to the success of the show in Latin America, Mientras No Estabas was created for the Discovery En Español channel. The show's name is a literal translation of While You Were Out and is hosted by Arturo.

In October 2018, building upon its successful revival of sister series Trading Spaces, as well as Discovery's recent acquisition of Scripps Networks Interactive, it was announced that TLC and HGTV had jointly ordered a revived, fifth season of While You Were Out. The new season, which premiered March 16, 2019, featured teams representing personalities associated with TLC, and personalities associated with HGTV and DIY Network. New episodes aired simultaneously on both channels, with TLC airing a cut of the episode focusing on the participants and their personal lives (as with the original series), and HGTV airing a cut of the episode that featured a larger focus on the renovation process.

Other variations
Over the series, the producers have created different formats of the show including:

Bringing in designers or carpenters from Trading Spaces (and vice versa—the carpenters from While You Were Out have made several appearances on Trading Spaces)
Having "on the fly" designs in which the designer does not see the room until the day before the makeover begins, although the carpenters and host are sometimes allowed to see it early. Late in the series run, they started filming the carpenters and designers shopping for supplies on what is called day 0 (the day before general taping).
Remaking a room with a celebrity guest. These guests have included Penn Jillette (for his partner, Teller), Shannon Elizabeth (for her then-husband), Miss Alabama 2003 Catherine Crosby (for her then-boyfriend), and football player LaVar Arrington, for his brother.
 In 2004, the series aired a crossover with another TLC series, What Not to Wear, billed as Double Crossed, in which the surprisee secretly received a makeover from the show while the home was being worked on.
Royal Renovation: An entire home was redecorated; the episode featured 3 designers: Nadia Gellar, John Bruce and Chayse Dacoda, celebrity guest Stacy "Fergie" Ferguson and a budget of $10,000.
 For one episode shot near Atlantic City NJ. the home owner allowed Farmer, designer Chase Dacoda and the day's carpenters to gamble with $500 of the budget money the day before investing any winnings into the makeover, the crew raised another $300 making the budget for that makeover $1,800.
 Some members of the on camera cast have swapped their typical roles, Farmer himself served as designer in one episode (designer John Bruce served as host in the interim), carpenter/seamstress Leslie Segrete and carpenter Andrew Dan-Jumbo have also taken turns as designer on different episodes (designer Mark Montano filled in as seamstress for Leslie, while designer John Bruce filled in as carpenter for Dan-Jumbo).

Cast
A list of the crew is as follows:

Original run (2002–2006)

Hosts
Evan Farmer (season 2 - 4)
Teresa Strasser (season 1, episodes 11-60)
Anna Bocci (season 1, episodes 1-10)

Designers
John Bruce (decorator) (season 1 - 4)
Chayse Dacoda (season 1 - 4)
Nadia Geller (season 2 - 4)
Lauren Lake (season 1)
Mark Montano (season 2 - 4)
Christy Schlesinger (season 1)
Stephen Saint-Onge (seasons 1 - 2)

Landscape designers
Peter BonSey (season 1)
Mayita Dinos (season 1)

Carpenters
Ali Barone (season 2 - 3)
Jason Cameron (season 2 - 4)
Andrew Dan-Jumbo (season 1 - 4)
Troy Dunn (season 1)
Jennifer Ann Halpern (season 1)
Adrienne Haitz (season 1)
Jaqui Jameson (season 1)
Leslie Segrete (season 1 - 4)

Revival (2019)

Host
Ananda Lewis

Designers
For the revival, designers from TLC's Trading Spaces and various HGTV and DIY Network shows will work as teams of two. The teams are as follows:

TLC
Carter Oosterhouse and Sabrina Soto
Doug Wilson and Kahi Lee
Frank Bielec and Vern Yip
Hildi Santo-Tomas and Ty Pennington

HGTV/DIY Network
Bristol and Aubrey Marunde (Flip or Flop Vegas)
David Visentin and Hilary Farr (Love It or List It)
Karen E. Laine and Mina Starsiak (Good Bones)
Nicole Curtis (Rehab Addict) and Rob "Vanilla Ice" Van Winkle (The Vanilla Ice Project)

Carpenters
Eric Griffin
Jordan Thompson

References

External links
 Official TLC website: While You Were Out

2002 American television series debuts
2006 American television series endings
2000s American reality television series
English-language television shows
Home renovation television series
TLC (TV network) original programming
2019 American television series debuts
2019 American television series endings
American television series revived after cancellation

While You Were Out


An Ichnanthus glaber in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Giuseppe Raddi, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Albert Spear Hitchcock. An Ichnanthus glaber in nahilalakip ha genus nga Ichnanthus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ichnanthus

Ichnanthus glaber


Le conservatisme social, également appelé conservatisme sociétal, est une branche du conservatisme axée sur la défense de ce qui est perçu comme étant la « moralité traditionnelle » ou les « bonnes mœurs ».

Cette idéologie relativement jeune émerge comme une forme distincte de conservatisme au cours des années 1960 en réponse aux transformations sociales initiées par la révolution sexuelle, le mouvement féministe et le mouvement pour les droits LGBTQI+. Bien que les revendications du conservatisme social ne lui soient pas exclusives, comme on les retrouve dans le conservatisme plus large, ce qui distingue cette idéologie est le fait qu'elle s'appuie davantage sur la pensée religieuse plutôt que politique pour faire avancer ses causes.

Aux États-Unis, le conservatisme social a pris beaucoup d'ampleur pendant les années 1980 durant la présidence de Ronald Reagan. Cette période a été particulièrement marquée par des campagnes moralisatrices telles que Mothers Against Drunk Driving (MADD) et le mouvement anti-avortement qui, en sus de leurs enjeux respectifs, dénonçaient ce qu'elles percevaient comme étant les excès de la tradition libérale. Du côté du Canada, les principales revendications des conservateurs sociaux dans les années 1980 concernaient le mouvement anti-avortement avant de se tourner vers les droits des personnes homosexuelles la décennie suivante. Cependant, il n'y a pas de politiques ou de positions qui définissent de façon universelle tous les conservateurs sociaux.

Définition
De manière générale, il existe un large consensus selon lequel le conservatisme social est une idéologie qui se définit par l'adhésion à des attitudes traditionnelles et moralistes en ce qui concerne les droits reproductifs, l'orientation sexuelle et la sexualité en général ainsi qu'à la protection de l'unité familiale. Les conservateurs sociaux préconisent également une philosophie qui diffère de celle des conservateurs traditionnels et fiscaux en ce qui concerne le rôle de l'État. D'abord, le conservatisme social considère que l'État et ses institutions peuvent et doivent être utilisés pour défendre ses positions de fond par rapport à l'avortement, l'homosexualité, l'aide médicale à mourir et le « féminisme radical ». De plus, étant donné qu'une grande partie de l'impulsion derrière le mouvement est ancrée dans les croyances religieuses, notamment l'évangélisme, le fondamentalisme et le catholicisme, les conservateurs sociaux sont en faveur de l'application directe des enseignements religieux au domaine de la politique. Ainsi, le conservatisme social fait donc appel à une certaine « régulation étatique de la moralité ». En revanche, la politisation des mœurs et des valeurs religieuses n'est pas un principe que défendent les conservateurs traditionnels et fiscaux.

Selon le politologue canadien Jim Farney, le conservatisme social fait au moins une de deux affirmations philosophiques. La première est que les forces morales que l'on retrouve ancrées dans des institutions comme la famille traditionnelle sont nécessaires pour assurer la santé des démocraties libérales et du système économique capitaliste. La deuxième affirmation est que le conservatisme social, en s'inspirant du mouvement féministe, accepte l'idée selon laquelle « le privé est désormais politique » et que la promotion et la défense des valeurs traditionnelles doivent s'effectuer à travers les moyens politiques que l'État permet. De la même manière que les mouvements progressistes et contrairement aux autres branches du conservatisme, les conservateurs sociaux ont fait de l'action politique sur les enjeux sociaux l'une de leurs priorités.

Les prises de position du conservatisme social ne se limitent pas toutefois à la défense d'enjeux moraux tels que l'avortement, l'homosexualité et l'unité familiale. Notamment, certaines recherches ont identifié une dimension punitive en vertu de laquelle les adhérents à cette branche du conservatisme vont avoir tendance à appuyer des mesures comme la peine de mort ainsi que des peines de prison plus sévères. L'importance qui est accordée aux enseignements du fondamentalisme religieux et à l'autorité biblique est l'un des principaux facteurs à l'origine de cette dimension punitive. L'ethnocentrisme est une autre dimension importante du conservatisme social et est représenté à travers des mesures visant à limiter l'immigration et le refus du multiculturalisme. D'autres recherches plus récentes identifient également le patriotisme, le militarisme et la sécurité nationale comme des valeurs que défendent les conservateurs sociaux. Dans la même veine, le droit à la possession d'armes à feu est souvent évoqué comme un enjeu que défendent les conservateurs sociaux.

Il faut toutefois noter qu'il n'existe pas une définition universelle du conservatisme social. Cette branche de l'idéologie conservatrice se manifeste sous différentes formes en fonction de l'époque et du lieu dans laquelle elle évolue. Tout comme le conservatisme et le libéralisme, les échelles mesurant les attitudes du conservatisme social sont un produit de leur époque. Ainsi, la notion de temps souligne le besoin de mettre à jour les principes qui sont attribués au conservatisme social, puisque ceux-ci sont voués à changer au fil du temps. Finalement, le conservatisme social doit prendre en compte les spécificités (culturelles, politiques, institutionnelles) des différents pays et territoires dans lequel celui-ci se trouve. Par exemple, les spécificités du contexte canadien vont faire en sorte que le pays va adopter une version du conservatisme social qui est différente de celle que l'on observe aux États-Unis.

Principes
Il y a quatre principes fondamentaux qui caractérisent la pensée des conservateurs sociaux :

 1- La préservation de la « famille traditionnelle »
Le conservatisme social tend ainsi à s'opposer notamment au mariage homosexuel, à l'homoparentalité, au concubinage ou encore au divorce, etc. Cette opposition varie selon les époques et les endroits.

 2- La sacralité de la vie humaine, conçue comme allant de la fécondation à la mort
Le conservatisme social est donc généralement plus ou moins hostile à l'IVG (on parle de positionnement « pro-vie »), à l'euthanasie ou au suicide assisté.

 3- Religiosité
La religion joue un rôle important dans la construction du conservatisme social. D'abord, les individus qui ont des croyances religieuses sont plus susceptibles d'adhérer aux valeurs véhiculées par le conservatisme social. Ensuite, en plus de ses origines religieuses, le conservatisme social est en faveur d'une certaine application des enseignements religieux à la politique. Finalement, les conservateurs sociaux évoquent fréquemment la liberté de religion pour défendre leurs causes, notamment en ce qui concerne l'opposition au mariage entre personnes de même sexe. Dans ce contexte, l'argument de la liberté de religion sert à défendre un « espace de conscience personnelle imperméable à l'intervention de l'État ».

 4- Défense des conventions morales
Contrairement aux conservateurs fiscaux, les conservateurs sociaux sont particulièrement préoccupés par la violation des conventions morales auxquelles ils adhèrent. Ainsi, les défendeurs de cette idéologie ont tendance à appuyer l'imposition de mesures punitives ou agressives à l'endroit des contrevenants. Cette tendance peut s'exprimer par l'imposition de peines de prison plus sévères, voire au recours à la peine de mort en fonction des crimes commis. Les conservateurs sociaux sont également plus susceptibles d'appuyer des actes d'agressions militaires afin de défendre leurs conventions morales. La politique étrangère soutenue par certains conservateurs sociaux met l'accent sur le hard power, ou les forces armées, afin d'être en mesure d'agir contre les adversaires potentiels. Plus généralement, la défense des conventions morales s'accompagne parfois d'une plus grande intolérance à l'endroit des individus ou groupes qui n'y adhèrent pas.

Conservatisme social dans différents pays

Canada

Au Canada, le conservatisme social est historiquement incarné par des partis politiques de droite tels que le parti créditiste et le parti réformiste du Canada. De nos jours, il existe une faction du Parti conservateur du Canada qui penche vers le conservatisme social.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
  Russell Kirk The Conservative Mind: From Burke to Eliot, Regnery, 1995  (). Une version condensée (toujours en anglais) de ce livre peut être trouvée sur le site du Alabama Policy Institute :

Conservatisme social
Politique sociale
Concept de science politique

Conservatisme social


(بالإسبانية:Universidad Nacional Mayor de San Marcos) هي جامعة مستقلة في ليما (البيرو)، تم إنشائها في 12 مايو عام 1551 بطلب من شارل الخامس، وبذلك فهي تعتبر حتى اليوم، أقدم جامعة في القارة الأمريكية.

انظر أيضًا

 جامعة كمبلوتنسي بمدريد
 جامعة بلد الوليد
 جامعة بلنسية
 جامعة سانتياغو دي كومبوستيلا

مصادر

وصلات خارجية
 موقع الجامعة الرسمي.

جامعة سان ماركوس الوطنية
تأسيسات سنة 1551
تأسيسات سنة 1551 في الإمبراطورية الإسبانية
جامعات وطنية
جامعات في ليما
عمارة المستعمرات الإسبانية في بيرو
عمارة كلاسيكية جديدة في بيرو
ليما
هيئات تعليمية أسست في عقد 1550

جامعة سان ماركوس الوطنية


Pascuala Rosado Cornejo (n. Arequipa, 15 de abril de 1954 - f. Huaycán, 6 de marzo de 1996) fue una activista y luchadora social peruana que se opuso al accionar del grupo terrorista Sendero Luminoso. La Comisión de la Verdad y Reconciliación, cuya labor fue principalmente la de elaborar un informe sobre la violencia armada en el Perú, la describe como una persona vigorosa, dinámica y con gran sentido social.

En 6 de marzo de 1996, fue asesinada en Huaycán, por un comando de aniquilamiento del grupo terrorista PCP-Sendero Luminoso. En momentos en que el Perú se encontraba sumido en un tenso conflicto interno, Pascuala Rosado asumió una posición clara contra la violencia, enfrentándose abiertamente a Sendero Luminoso e instando a la población de Huaycán para que se defendiera y rechazara las acciones del grupo subversivo. Rosado Cornejo, fue una de las primeras lideresas de la comunidad de Huaycán.

Biografía
Pascuala Rosado Cornejo nació el 15 de abril de 1954, en el distrito de Cayma. En 1984 se muda con su familia al Asentamiento Humano de Huaycán, en las afueras de Lima. Los inicios de la comunidad fueron difíciles, ya que los pobladores tenían que vencer el aislamiento del lugar, la indiferencia de las autoridades, fue una mujer asombrosa y sobre todo la presencia de Sendero Luminoso que buscaba tomar el control, primero para formar un comité popular abierto, y, luego para crear bases de apoyo en las vías de acceso a Lima y cuando se lo propusieran, aislarla de los centros de producción de alimentos, combustibles, etc.

La intensa actividad que Pascuala desplegó en diversos cargos de la comunidad, fue su carta de presentación para que el 6 de mayo de 1991, fuera elegida Secretaria General de la Comunidad Urbana Autogestionaria de Huaycán, el máximo cargo al que se podía aspirar. A diferencia de dirigentes de su generación, como María Elena Moyano, Pascuala no había pasado por las escuelas partidarias y su visión de la política se reducía al ámbito de Huaycán.

La labor de Pascuala generó importantes beneficios para la comunidad. Así, durante su gestión como Secretaria General de Huaycán, se construyó el Instituto de Educación Superior Tecnológico Público Huaycán y el Hospital Materno Infantil de Huaycán, se realizaron obras de agua, desagüe, instalaciones de luz eléctrica y se implementó el cuerpo de autodefensa para combatir la delincuencia.

Rechazo a Sendero Luminoso

Pascuala se enfrentó abiertamente a la violencia de PCP-SL. Efectivamente, el 7 de mayo de 1991, apenas un día después de su elección, ella formuló declaraciones al diario "La República" contra el grupo subversivo.

En  1993, migra a Chile por las amenazas de muerte de Sendero Luminoso. Regresa a Huaycán en 1995. El 6 de marzo de 1996 la asesinan de un disparo en la cabeza cuando se destinaba a realizar sus actividades diarias por la Avenida 15 de Julio. Antes del asesinato había recibido amenazas previas y pedido protección. Sin embargo, no solo fue asesinada, sino también despedazada utilizando una carga de dinamita con la finalidad de asustar a sus seguidores, como había sucedido con María Elena Moyano en 1992.

Referencias

Arequipeños
Víctimas de Sendero Luminoso
Activistas asesinados
Activistas de Perú
Huaycán

Pascuala Rosado


Louis Boyard, né le  à Fontenay-le-Comte (Vendée), est un homme politique et député français de la 3ème circonscription du Val-de-Marne, ainsi que membre de la direction de La France insoumise. Auparavant, il a été syndicaliste lycéen et militant étudiant.

Président de l'Union nationale lycéenne de 2018 à 2019, il est ensuite chroniqueur sur des chaînes de radio et de télévision en 2021. En 2022, il est élu député dans la troisième circonscription du Val-de-Marne, sous l'étiquette de La France insoumise. Avec le Polynésien Tematai Le Gayic, élu la même année et né deux mois après lui, il fait partie des deux plus jeunes députés français de la législature. En décembre 2022, il intègre la direction de LFI.

Biographie
Né à Fontenay-le-Comte, en Vendée, il est le fils d'un cadre d'entreprise ferroviaire et d'une employée du groupe Samsung. Durant sa jeunesse, il déménage beaucoup au gré des déplacements professionnels de son père et habite notamment aux Mureaux, à Amiens, à Bruxelles et à Ablon-sur-Seine. Il effectue ses études secondaires au lycée Georges-Brassens à Villeneuve-le-Roi (Val-de-Marne).

Président de l'Union nationale lycéenne
Louis Boyard se fait connaître lors du mouvement de protestation du lycée Georges-Brassens de Villeneuve-le-Roi à la suite de la découverte de la présence d'amiante. Il participe également à la mobilisation contre Parcoursup, dispositif d'orientation vers l'enseignement supérieur jugé inefficace et lent. Le , il est élu président de l'Union nationale lycéenne (UNL) à l'occasion du  congrès du syndicat lycéen. Son mandat prend fin en juillet 2019.

En cours de mandat, le , il est blessé au pied par un tir de LBD lors d'une manifestation du mouvement des Gilets jaunes, à laquelle il participe, en tant que président de l'UNL. Au micro de France Inter, le ministre de l'Intérieur Christophe Castaner l'accuse de courir « de plateau en plateau » et de simuler après être tombé « tout seul en descendant d'une statue ». La presse rapporte une semaine après qu'il est victime d'insultes sur les réseaux sociaux. Louis Boyard accuse en retour le ministre « de violer le secret médical et de mentir » puis dépose plainte pour « violences volontaires avec armes par personne dépositaire de l'autorité publique ».

Militant étudiant
À l'automne 2019, il entame des études en droit à l'université Paris-Panthéon-Assas. Le 27 octobre 2020, il est élu à la commission de la Formation et de la Vie universitaire (CFVU) du conseil académique de l'université en tant que suppléant de Marguerite Baranton, tête de la liste « Assas in Progress » qui obtient 11,59 % des suffrages exprimés. En 2021, il est porte-parole du Mouvement des Solidarités Étudiantes.

Parallèlement, il s'inscrit à un BTS en communication, suivi par correspondance, mais déplore n'y consacrer que peu de temps, tout en rejetant la « professionnalisation de l'engagement » qui « déconnecte des réalités ».

Durant l'été 2021, alors qu'il est encore étudiant, il est chroniqueur dans deux émissions audiovisuelles : d'abord de juin à août dans Les Grandes Gueules, diffusée sur RMC, où ses propos sur le Conseil de défense sanitaire sont violemment critiqués à la mi-août en direct par l'animateur Alain Marschall puis, à partir du , pendant plusieurs semaines, dans Touche pas à mon poste !, diffusée sur C8, où il perçoit 300 euros par émission pour un total de . Au cours de sa première chronique dans l'émission télévisée Touche pas à mon poste !, il indique avoir ponctuellement vendu de la drogue pour payer ses études, tout en reconnaissant être un étudiant médiocre ().

En septembre 2022, il indique mettre en pause ses études pour se consacrer à son mandat de député.

Député

Élection
À l'âge de 21 ans, Louis Boyard est investi comme candidat aux élections législatives de 2022 par La France insoumise (LFI) pour la Nouvelle Union populaire écologique et sociale (NUPES) dans la troisième circonscription du Val-de-Marne.

Au premier tour de l'élection, il arrive en tête avec près de 31,57 % des voix, devant le député sortant Laurent Saint-Martin, membre de La République en marche, qui réunit 25,52 % des voix. Il est élu au second tour avec 51,98 % des suffrages exprimés. Il arrive alors second plus jeune député de la législature, derrière le Polynésien Tematai Le Gayic, élu la même année.

Mandat
En sa qualité de jeune député, il est désigné pour être secrétaire du bureau de l'Assemblée nationale lors de la séance d'ouverture de la XVI législature de la Cinquième République le . À cette occasion, il suscite la polémique en refusant, aux côtés de Danièle Obono, de serrer la main de députés du Rassemblement national. Interrogé le lendemain sur son geste, il ironise aux micros de BFM TV et de LCP sur l'importance des  face à l'extrême droite.

Le , une conférence qu'il animait, à Bordeaux, au côté du député Carlos Martens Bilongo est la cible d'une tentative d'agression par des militants d'extrême droite cagoulés et équipés de barres de fer. Son domicile est placé sous surveillance policière en février 2023, le député ayant reçu diverses menaces dans le « contexte particulier de la réforme des retraites » selon la police.

Direction à La France insoumise
En décembre 2022, Louis Boyard intègre la direction de La France insoumise.

Orientations et prises de position
Le , invité à réagir sur l'accueil des migrants africains dans l'émission télévisée Touche pas à mon poste ! sur C8, il cite Vincent Bolloré comme une des  ce qui déclenche une série d'insultes de la part de Cyril Hanouna. Le lendemain, l'Arcom est saisie et Louis Boyard réclame l'ouverture d'une commission d'enquête parlementaire sur l'ingérence de Vincent Bolloré dans les médias qu'il possède. Puis, il annonce porter plainte, pour injures publiques, aggravées par sa qualité de parlementaire, contre Cyril Hanouna. Le 9 février 2023, pour avoir failli à son obligation de maîtrise de l'antenne, la chaîne C8 est condamnée à une amende de  par l'Arcom.

Il participe à un clip de rap publié en janvier 2023 par Yanni dans lequel sont critiquées des personnalités politiques telles que Marine, Jean-Marie et Marion Maréchal Le Pen, mis en parallèle avec Philippe Pétain. D'autres personnalités de Renaissance sont critiquées telles que Gérald Darmanin et Damien Abad. Adrien Quatennens est par ailleurs cité, et Papacito également critiqué.

Deux jours avant une grève du  contre la réforme d'Olivier Dussopt, temps fort du mouvement social contre le projet de réforme des retraites, il se fait remarquer en appelant les lycéens et étudiants à rejoindre le mouvement en bloquant leurs établissements à travers un hashtag #BlocusChallenge.

Le , jour de l'attaque du Hamas contre Israël qui fait plusieurs centaines de morts et des milliers de blessés, Louis Boyard affirme dans un tweet son soutien à la Palestine, estimant que depuis « trop longtemps […] la France renvoie dos à dos la violence de l'État israélien et celle de groupes armés palestiniens ». La réaction de Louis Boyard et de la France Insoumise indigne la majorité et une partie de la gauche, ses contradicteurs lui reprochant une ambiguïté, voire un soutien envers le Hamas.

Notes et références

Liens externes

Naissance à Fontenay-le-Comte
Naissance en août 2000
Élève du lycée Georges-Brassens de Villeneuve-le-Roi
Président de l'Union nationale lycéenne
Syndicaliste lycéen
Syndicaliste français du XXIe siècle
Étudiant de l'université Panthéon-Assas
Collaborateur de Touche pas à mon poste !
Chroniqueur à la radio
Collaborateur de RMC
Député du Val-de-Marne
Député membre de La France insoumise
Député de la XVIe législature de la Ve République

Louis Boyard


جافين جينينجز هو سياسي أسترالي ولد في 18 أبريل 1957، جافين عضو في المجلس التشريعي الفيكتوري  عن حزب العمال الأسترالي منذ عام 1999 ممثلًا لمقاطعة ملبورن ثم عن قطاع متروبوليتان الجنوبي الشرقي.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
خريجو جامعة موناش
سياسيون أستراليون
سياسيون أستراليون في القرن 21
مواليد 1957

جافين جينينجز


Anexartiti Ellines (Abkürzung: ANEL, , deutsch: Unabhängige Griechen, alternative Transkription: Aneksartitoi Ellines) ist eine rechtspopulistische griechische politische Partei. Sie wurde am 24. Februar 2012 von dem Parlamentsabgeordneten Panos Kammenos, einem ehemaligen Mitglied der Nea Dimokratia, gegründet. Die Partei wendet sich gegen die Austeritätspolitik, die die Geberländer der Eurozone in der Staatsschuldenkrise von Griechenland fordern. Vom 27. Januar 2015 bis zum 27. August 2015 war ANEL an der Regierung Alexis Tsipras unter Führung von SYRIZA beteiligt. Nach der Neuwahl im September 2015 wurde die ANEL wieder Koalitionspartner der SYRIZA und bildete bis 2019 eine SYRIZA/ANEL-Regierung.

Kammenos, ein früherer Vizeminister, war aus der Fraktion der Nea Dimokratia ausgeschlossen worden, nachdem er in einer Vertrauensabstimmung gegen die Koalitionsregierung des Ministerpräsidenten Loukas Papadimos gestimmt hatte. Die Gründungserklärung für die neue Partei stellte Kammenos am 11. März 2012 symbolträchtig in dem Dorf Distomo vor, in dem 1944 die deutsche Waffen-SS ein Massaker verübt hatte. Kammenos appelliert an antideutsche Ressentiments.  In einer Wahlbroschüre der ANEL vor der Parlamentswahl in Griechenland September 2015 wurden Angela Merkel und Wolfgang Schäuble karikiert, die von einem ANEL-Schädlingsspray bekämpft wurden.

Kammenos behauptet, Griechenland sei von der EU und den Banken besetzt und der bestehende Darlehensvertrag sei verfassungswidrig. Er will von den griechischen Staatsschulden nur 110 Milliarden Euro zurückzahlen. Er forderte einen überparteilichen Ausschuss, der mit Notstandsbefugnissen ausgestattet klären soll, wie Griechenland in die Wirtschaftskrise geführt wurde. Er proklamiert ein "nationales Erwachen und Aufstehen" und vermutet, dass Griechenland einer "internationalen Verschwörung" zum Opfer gefallen sei. Der Partei schlossen sich zehn ehemalige Nea-Dimokratia-Abgeordnete an.

ANEL setzte sich vor der Parlamentswahl im Mai 2012 für die Aufhebung der Immunität von Ministern, Parlamentariern und Beamten vor Strafverfolgung und für die Bestrafung derjenigen ein, die Schuld für die Krise tragen. Sie forderte den Schutz der nationalen Souveränität, deutsche Reparationszahlungen und die Kündigung des von ihr als "illegal" bezeichneten "Memorandums" der Vereinbarungen mit EU, IWF und EZB ("Troika") über Spar- und Reformauflagen als Bedingung für Finanzhilfen.

Bei der Parlamentswahl am 6. Mai 2012 erhielt die Partei 10,6 Prozent der Wählerstimmen und zog mit 33 Abgeordneten ins griechische Parlament ein. Bei der neuerlichen Wahl am 17. Juni 2012 erreichte sie 7,5 Prozent und blieb mit 20 Sitzen viertgrößte Fraktion. Bei der Wahl am 25. Januar 2015 wurde die Partei mit 4,8 Prozent (13 Sitze) die sechststärkste Partei und einigte sich auf eine Koalition mit dem linksgerichteten SYRIZA unter Ministerpräsident Alexis Tsipras; Kammenos wurde Verteidigungsminister. Im Juni 2018 erklärte Kammenos, dass seine Partei den zuvor gefundenen Kompromiss im Streit um den Namen Mazedonien ablehnt. Im Kontext des Streits um Mazedonien trat er Mitte Januar 2019 als Verteidigungsminister zurück. Seine Partei ziehe sich aus der Regierung zurück. Daraufhin wechselte eine Gruppe Abgeordneter der Unabhängigen Griechen, nämlich Terence Quick, Elena Kountoura, Thanasis Papachristopoulos, Vasilis Kokkalis und Marina Chrysoveloni zu SYRIZA.

Im Europäischen Parlament war die ANEL zu Beginn der Legislaturperiode 2014–2019 durch den Abgeordneten Notis Marias Mitglied in der EU-kritischen Fraktion Europäische Konservative und Reformisten, in der auch die polnische PiS, die britischen Tories und die deutschen Parteien LKR und Familie vertreten sind. Marias wurde allerdings im Januar 2015 aus der Partei ausgeschlossen und tritt seitdem als unabhängiges Parlamentsmitglied auf.

Ergebnisse bei Parlamentswahlen

Weblinks
 Website der Partei

Einzelnachweise

Partei (Griechenland)
Rechtspopulistische Partei
Konservative Partei
Gegründet 2012

Anexartiti Ellines


Eduardo Chicharro Briones, né le  à Madrid et mort le  dans la même ville, est un peintre et poète espagnol, fondateur et un des principaux théoriciens du postisme, mouvement d'avant-garde apparu en Espagne lors de la deuxième moitié des années 1940.

Biographie
Eduardo Chicharro Briones est né le  à Madrid, dans la rue d'Ayala du district de Salamanque. Son père est le peintre Eduardo Chicharro y Agüera (1873-1949).

En 1912, son père est nommé directeur du siège à Rome de l'Académie royale des Beaux-Arts de San Fernando, prenant la suite de Ramón María del Valle-Inclán. La famille s'installe à Rome, ville dans laquelle ils demeureront jusqu'à 1925.

Durant la période 1928-1935, après avoir réalisé son service militaire en Espagne, il rentre à Rome pour profiter d'une bourse accordée par l'Académie Royale de Beaux-Arts. Il est alors en contact avec le peintre surréaliste Gregorio Prieto, avec qui il réalisera une série d'expériences artistiques qui anticipent le postisme, mais aussi avec César González-Ruano.

Il réalise divers voyages en Europe, se marie avec la peintre italienne Nanda Papiri en 1937, fait la connaissance de Silvano Sernesi (1941) et rentre définitivement en Espagne en 1943 pour occuper le poste de professeur de « dessin artistique » à l'École centrale des Arts et Métiers et celui de professeur de « pédagogie du dessin » à l'Académie royale de Beaux-Arts de San Fernando. Il commence aussi à fréquenter les tertulias des cafés, notamment au .

En 1944, il crée, avec Carlos Edmundo de Ory et Silvano Sernesi, le postisme, mouvement esthétique qui prétend être une alternative à la  et  d'alors et qui prétend synthétiser l'ensemble des esthétiques d'avant-garde qui avaient prospéré avant la Guerre civile. Il fonde avec ses collègues la revue Postismo, dont le premier numéro sort le  et qui sera suspendue par les autorités du Régime. La revue reparaîtra quelques mois après, en avril, sous le nom de La Cerbatana, mais sera arrêtée après un seul numéro.

Pendant cette année et la suivante, il écrit de nombreux poèmes et des récits. Il réalise des expositions, donne des conférences, collabore à des revues, publie des articles...

Il écrit son livre de poèmes  (Lettres de Nuit) durant les années cinquante. Il meurt le  dans son domicile de Madrid, quelques jours après avoir terminé son roman  (L'oiseau dans la neige).

Œuvres

Arts

 Musée national centre d'art Reina Sofía, Madrid :
 Portrait du Frère Justo Pérez de Urbel, huile sur toile, 1943

Écrits

  (pièce de théâtre, tragédie)
  (sonnets)
  (pièce de théâtre)
 -1950 (poèmes)
 -1960 (poèmes)
 -1958 (poèmes)
  (roman).

Notes et références

Annexes

Bibliographie
 .

Articles connexes
 Postisme
 Peinture espagnole

Liens externes

Naissance à Madrid
Naissance en juin 1905
Peintre espagnol du XXe siècle
Poète espagnol du XXe siècle
Dramaturge espagnol du XXe siècle
Décès à Madrid
Décès en mars 1964
Décès à 58 ans

Eduardo Chicharro Briones


NGC 5876 est une vaste galaxie spirale barrée située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5876 a été découverte par l'astronome américain Lewis Swift en 1885. Cette galaxie a été observée trois années plus tard, le  par Swift et il ne s'est pas rendu compte qu'il l'avait déjà observée. Cette observation a été inscrite à l'Index Catalogue sous la désignation IC 1111.

La classe de luminosité de NGC 5876 est I-II.

À ce jour, trois mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est nettement à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 5876 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

Groupe de NGC 5908
Selon A.M. Garcia, la galaxie NGC 5876 fait partie d'un groupe de galaxies qui compte au moins sept membres, le groupe de NGC 5908. Les autres membres de ce groupe sont NGC 5820, NGC 5821, NGC 5874, NGC 5905, NGC 5908 et UGC 9759.

D'autre part, dans un article publié en 1998, Abraham Mahtessian mentionne aussi ce groupe, mais les galaxies NGC 5820, NGC 5821 et UGC 9759 n'y figurent pas

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5876 sur le site du professeur C. Seligman

5876
Constellation du Bouvier
Galaxie spirale
Galaxie spirale barrée
Galaxie active
Galaxie de Seyfert
Objet céleste découvert en 1885
Objet céleste découvert par Lewis Swift

NGC 5876


Kosmos 1408 (Ikar No. 39L) foi um satélite ELINT operado pela antiga União Soviética. Foi lançado em órbita terrestre baixa no dia 16 de setembro de 1982, substituindo Kosmos 1378. No dia 15 de novembro de 2021, o satélite foi destruído num teste de uma arma antissatélite realizado pela Rússia, resultando em detritos espaciais em órbitas de 300 e 1,100km acima da Terra. O risco de uma possível colisão levou a tripulação na Estação Espacial Internacional a refugiarem-se nas naves de retorno.

Propósito e lançamento
O satélite era parte do sistema  de satélites de reconhecimento militar. Foi desenvolvido por Yuzhnoye e tinha uma massa de aproximadamente 2,200 kg, com uma expectativa de vida aproximada de seis meses. Substituiu o satélite Kosmos 1378.

O satélite foi lançado pelo foguete Tsyklon-3 no dia 16 de setembro de 1982, a partir da plataforma 32/2 no Cosmódromo de Plesetsk. Estava em órbita terrestre baixa com um perigeu de 645 km e um apogeu de 670 km, numa inclinação de 82,5º. Seu período orbital era de 97,8 minutos. Substituiu Kosmos 1378.

Destruição
No dia 15 de novembro de 2021, o satélite foi destruído, causando um rastro de lixo espacial que ameaçou a Estação Espacial Internacional. Os sete tripulantes na ISS (4 estadunidenses, 2 russos e 1 alemão) abrigaram-se nas cápsulas de retorno para rapidamente abortarem suas missões no caso dos detritos atingirem a estação. O satélite estava numa órbita pouco acima da estação e os detritos passam por ela a cada 93 minutos. A tripulação abrigou-se somente para a segunda e terceira passagem pelo campo de detritos, após a consideração do risco; Os detritos também colocam outros satélites em perigo.

Subsequentemente o Departamento de Estado dos Estados Unidos acusou a Rússia de ter mirado o Kosmos 1408 durante um teste de uma arma antissatélite, usando o míssil de superfície contra o satélite desativado, dizendo ser uma atitude "perigosa e irresponsável". No dia seguinte, Sergei Shoigu, Ministro da Defesa da Rússia, reconheceu que os detritos foram devido a um teste de uma arma antissatélite, mas argumentou que não representava perigo para as atividades espaciais.

O míssil  ("Nudol") foi lançado a partir do Cosmódromo de Plesetsk. O sistema estava passando por testes desde 2014, mas este foi o seu primeiro satélite destruído. O Tratado do Espaço Exterior, ratificado pela Rússia, bane alguns tipos de atividades militares no espaço, mas não o uso de armas do tipo com ogivas convencionais.

O representante estadunidense  falou que o evento gerou mais de 1500 peças de detritos rastreáveis por radares de solo e outras centenas de milhares que são mais difíceis de rastrear. Espera-se que os detritos continuem em órbita por vários anos, possivelmente décadas. No dia 16 de novembro de 2021, orbitavam em altitudes entre 440-520 km. No dia 17, 300-1100km.

O administrador da NASA Bill Nelson declarou que "Com sua longa e relevante história na exploração espacial tripulada, é impensável que a Rússia não só colocaria em risco os astronautas estadunidenses e internacionais presentes na ISS, mas também seus próprios cosmonautas" com dois cosmonautas entre sete tripulantes e as "ações são irresponsáveis e perigosas, também ameaçando a Estação Espacial Chinesa."

Ver também
ASM-135 ASAT
Teste de míssil antissatélite chinês de 2007

Referências

Satélites Kosmos
Satélites artificiais destruídos intencionalmente
1982 na exploração espacial
1982 na União Soviética
2021 na exploração espacial
2021 na Rússia

Kosmos 1408


Orta Dağ ya da Sredna Dağları (Bulgarca: Средна гора, Sredna Gora) Bulgaristan'da kesintili dağ sırası. Doğu-batı doğrultusunda, Balkan Dağlarına koşut olarak uzanır.

Bulgaristan'daki dağlar
Filibe ilindeki yeryüzü şekilleri

Orta Dağ


Papa Roach, 1993  yılında Kaliforniya'da  kurulmuş Amerikan rock grubudur. Grup, vokalist Jacoby Shaddix, gitarist Jerry Horton, bas gitarist Tobin Esperance, baterist Tony Palermo'dan oluşmaktadır.

Grup 11 stüdyo albümüne sahiptir. Son albümleri Ego Trip'i 8 Nisan 2022 yılında yayımlandı.

Tarihçe

İlk Yıllar (1993-1995)
Lise futbol takımı seçmelerinde tanışan vokal Jacoby Shaddix ve davulcu Dave Buckner grup kurmaya karar verdi. Gruba bas gitarist Will James ve trombonist Ben Luther ile ilk kadrosunu tamamlayan grup, ilk sahne deneyimi olan lise yetenek yarışmasına gitaristsiz katıldı ve sonuncu oldu. Bu olaydan sonra gitarist aramaya başlayan grup, okudukları liseye çok yakın olan Vanden Lisesi'nden Jerry Horton'u buldu. Kısa süre sonra Mart 1993'te tromboncu Ben Luther gruptan ayrıldı.

Grup ismini Shaddix'in dedesi William Roatch'ın lakabı Papa Roachtan alan grup, Dave'in evinin garajında çalışmaya başladı ve çalışmaların sonunda 1994'te Potatoes for Christmas isimli ilk EP'sini kaydetti. Bu arada Dave sanat eğitimi almak için bir seneliğine Seattle'a gitti ve onun yokluğunda gruba Ryan Brown dahil oldu. Dave Buckner 1995 yılında gruba geri döndü. Bas gitarist Will Kilisenin yaz kampına katılması grubun prova ve konserlerini aksatmasından dolayı gruptan atıldı, yerine grubun rodisi Tobin Esperance gruba katıldı.

Old Friends from Young Years (1997-1999)
4 Şubat 1997'de ilk stüdyo albümü Old Friends from Young Yearsı piyasaya sürdü. Albümü desteklemek için Incubus, Powerman 5000, Snot, Far ve Static-X gibi grupların ön grubu olarak sahne almalarının ardından 1998'de yayınlanan ve ilk ayında bin adet kopya satan 5 Tracks Deep EP'lerini yayınladılar. Bir sene sonra da grubun son bağımsız çalışması Let'Em Know yayınlandı. Bu albümle Warner Music Group'un ilgisini çeken grup, bu plak şirketinin finanse ettiği 5 şarkılık bir demo CD hazırladı. Bu demoda daha sonra başarılı olacak parçalardan 4'ünün yer almasına rağmen plak şirketi demodan etkilenmeyip anlaşma imzalamaktan vazgeçti. Kısa bir süre sonra, DreamWorks Records gruba bir kayıt sözleşmesi teklif etti. Grup teklifi kabul edip sözleşme albüm sözleşmesi imzaladı.

Ana akım başarı: Infest (2000)
Bu plak şirketinden ilk büyük çaplı çalışmaları olan 5 Nisan 2000'de Infesti yayınladı. Infest albümünden çıkan ilk tekli "Last Resort"un başarısı, grubu dünya çapında sevilen isimlerden biri haline getirdi. Albüm, Amerika'da piyasaya sürüldüğü ilk haftada 30 bin kopya sattı. Albümden Last Resort, Broken Home, Between Angels and Insects, Never Enough parçaları büyük hit değeri yakaladı.

Infest albümleri ile büyük başarı yakalayan grup, Limp Bizkit, Linkin Park, Eminem ve Xzibit gibi büyük grup ve sanatçılarla turneye çıktı. Grup 2000 yılında MTV ödüllerinde "Last Resort" ile "En İyi Yeni Video Sanatçısı" dalında aday gösterilse de ödülü kazanamadı. 2001 yılında Ozzfest'e davetiye alıp ilk defa büyük bir festivalde boy gösterdiler.

Albüm günümüzde 3x Platinum RIAA ile sadece Amerika'da 3 milyon, dünya çapında 5 milyondan fazla satmıştır. Billboard 200'de 5. sırada zirvesini görmüştür. Grup tarihinde 2 defa tek Grammy'lere aday gösterilmiştir. İki adaylığı da 2001 yılında aldı. En İyi Yeni Sanatçı ve Broken Home parçası ile en iyi video klip dallarında aday gösterilse de ödülleri kazanamadı.

Lovehatetragedy (2002)
Ozzfest ile dünya turunu tamamladıktan sonra grup 3. albümlerinin hazırlıklarına başladı. Albümün adı ilkin Born to Rock iken, grup daha sonra albümün adını Lovehatetragedy olarak değiştirdi. Albüm Haziran 2002 yılında yayımlandı. Infest gibi büyük bir satış elde etmese de ilk çıktığı hafta 500 bin adet satmıştır. Grup bu albümde biraz daha rap öğeleri kullansa da Nu-Metal çizgisini korumuştur. Albümden She Loves Me Not ve Time and Time Again hit değeri yakaladı.

Albüm Billboard 200'de 2. sıraya kadar zirvesini gördü. Albüm 2x Gold RIAA ile Amerika'da 1 milyon, dünya çapında ise 3 milyona yakın satmıştır.

Get Away With Murder (2004)
Grup 2002 yılında çıkardıkları Lovehatetragedy albümlerinin turunu 1 yıl ile kısıtlı tutarak hemen bir yıl sonra 2003 yılında 4.albümlerinin hazırlıklarına başladı. Albüm önce Dancing In the Ashes adıyla lanse edilse de sonradan adı Get Away With Murder olarak değiştirildi. Grup Dreamwork plak şirketi ile 3 albüm çıkardıktan sonra sözleşmeyi yenilemekten vazgeçip Geffen Records ile anlaştı. Albüm Ağustos 2004 yılında yayımlandı. Albümden Get Away With Murder ve Scars büyük beğeni topladı. Öyle ki albüm ilk demlerinde bir önceki albümleri Lovehatetragedy'den fazla satmasına rağmen totalde 2 milyon satış elde edebildi.

Grup albümde tarz değişikliğine gidip, rap öğelerini albümden arındırdı. Nu metal çizgisinden ayrılıp Hard Rock ve Alternative Metal çizgisinde bir albüm ürettiler.

The Paramour Sessions and Baterist Buckner'ın ayrılması (2006–2008)
12 Eylül 2006'da Papa Roach dördüncü albümleri The Paramour Sessions'ı yayınladı. Grup, albümü Paramour Mansion adlı mekanda kaydett. Albüm adını kayıt yerinden aldı. Albüm alternatif rock temelli bir yönde devam etti, ancak yine de Get Away with Murder'a benzer daha yumuşak baladlar içeriyordu. Albüm Billboard 200'de 16. sırada zirvesini gördü. Albüm dijital gelişmelerdeki korsan müzik indirmelerinden olumsuz etkilenerek albüm satışları düşük oldu.

Albümde, Forever, To Be Loved, Time is Runnig Out, Reckless parçaları hit değeri yakaladı. Ayrıca Blink-182'nin frontmeni Travis Barker albümdeki My Heart is a Fist şarkısına düet ile eşlik etti.

Grup albüm tanıtım turnesinde Guns 'n Roses ve Deftones ile beraber konserlere çıktı.

2007 yılında baterist Buckner kişisel problemleri nedeniyle gruptan ayrıldı. Buckner'ın kısa süre içinde gruba tekrar katılacağı düşünülüyordu ama vokalist Shaddix Buckner için şu açıklamayı yaptı; " Buckner rehebilatasyona girdi. Çünkü aklını kaçırdı." Buckner yerine Unwritten Law grubundan Tony Pallermo grubun baterist görevini üstlendi.

Metamorphosis (2008-2010)
Grup 2008 yılında Days of War, Nights of Love adında 6. stüdyo albümünü duyurdu. Ancak bir gelenek haline getirdiği albüm adını sonradan değiştirmeyi bu albümde de sürdürdü. Albüm Mart 2009'da Metamorphosis adıyla yayımlandı. Albümden Change or Die, Hoolywood Whore, Lifeline, I Almost Told You That I Loved You parçaları büyük beğeni yakaladı.

Grup; Motley Crüe, Avenged Sevenfol, Buckherry, Sixx:AM, Staind, Red, Seether, Nickelback, Hinder gruplarıyla bir dizi turneye çıktı.

Albüm Billboard 100'de 8. sırada zirvesini görerek, grubun listelerde yüksek başarı gösteren ilk albümü oldu.

Time for Annihilation ve Geffen Record ile telif problemi (2010–2012)
Grup 2010 yılında yeni şarkılar üzerinde çalıştığını duyurdu. Ancak grup daha sonra stüdyo albümleri yerine birkaç parçalık EP albüm ve canlı performans parçalarını birleştirerek Time for Annihilation  adında bir karma albüm çıkartacaklarını açıkladı.

Yeni stüdyo albümü gecikince Geffen Records, grubun hit parçalarını derleyerek Papa Roach: Greatest Hits adında bir derleme albüm yayınladı. Ancak grup bu albümün gruptan habersiz çıktığı ve albümden hiç para ödemesi yapılmadığını açıkladı. Grup, hayranlarından albümü satın almamalarını söyledi. Bu olaylar üzerinde Geffen Records'tan şu açıklama geldi; "Papa Roach eski parçaları üzerinde telif hakkına sahip değil. Tüm telif hakları plak şirketinde. Grup sadece konserde parçaları söyleyerek gelir elde edebilir."

The Connection (2012–2013)
Grup 7. yeni stüdyo albümü için 2011 yılında stüdyoya girdi. Albüm adının The Connection olacağını açıkladı. Grup albüm adını sonradan değiştirme geleneğini bozarak Ekim 2012 The Connection adıyla albümlerini yayınladı.

Albüm tanıtım turnesine Godsmack, In This Moment ve Stone Sour gruplarıyla çıktı.

F.E.A.R. (2014–2016)
Grup 2014 yılında 8. stüdyo albümleri için hazırlıklara başladığını açıkladı. Albüm Ocak 2015 yılında yayımlandı. Grup albümde In This Moment vokalisti Maria Brink ve rap sanatçısı Royce da 5'9" adlı sanatçıyla 2 parçada düet yaptı.

Crooked Teeth (2016–2018)
2016 yılında grup 9. stüdyo albümleri üzerinde çalıştıklarını duyurdu.Crooked Teeth adını verdikleri albüm Mayıs 2017 yılında yayımlandı. Albümden Help ve Born for Greatness parçaları büyük beğeni topladı. Her iki parça Amerika Mainstream Rock listlerinde 1. sıraya yerleşti. İlk defa Papa Roach şarkıları Amerika listelerinde zirveye yerleşmiş oldu.

Who Do You Trust? (2018–2020)
Grup 2017 yılında Crooked Teeth albümünün devamı için 6 parça ürettiklerini açıkladı. Daha sonra devam albümü yerine yeni albüm için kullanacaklarını söylediler. Ocak 2019 Who Do You Trust? adından 10. stüdyo albümlerini yayınladılar.

Ego Trip (2022- günümüz)
Grup 2021 'de 11. stüdyo albümlerinin hazırlıklarına başladı. Ego Trip adını verdikleri albümlerini 8 Nisan 2022'de yayınladılar.

Müzikal Tarz ve Etkileşim
Papa Roach'un tarzı; alternatif metal, alternatif rock, hard rock, nu metal ve rap metal olarak tanımlanmıştır.

İlk bağımsız albümleri ve plak şirketi aracılığı ile çıkardıkları Infest ve Lovehatetragedy albümlerinde grup nu metal ve rap metal eğilimindeydi.Papa Roach büyük plak şirketlerinin albümlerini yayınlamadan önce, Jacoby Shaddix'in şarkı söyleme tarzı Chino Moreno ve Snot grubundan Lynn Strait  ile karşılaştırıldı. Ayrıca 2009 albümleri Metamorphosis ile adından da anlaşılacağı gibi grup, müziklerinin "daha zor ve daha hızlı" şeylere bir dönüşüm geçirdi. AllMusic, grubun son çalışmalarını 1980'lerin glam metaliyle benzetti. FEAR'ın piyasaya sürülmesiyle hem MetalSucks hem de Metal Injection müzik siteleri, grubun bazı djent etkileri edindiğini kaydetti.

2004 yılında grubun solisti Jacoby Shaddix, Dallas Music Guide'a verdiği bir röportajda grubun artık rap'i müziklerinde kullanmamasıyla ilgili olarak şunları söyledi: "...rapler gitti! İçimden rap yapmak gelmiyor. Ben bunların üstünde bir vokalim. Ben sadece rockçı olmak istiyorum. Çocukken olmak istediğim şey buydu." Shaddix başka bir röportajında şu yorumu ekledi: " Metal, hardcore, punk rock ve pop müzik arasındaki çizgide yürümeye çalışan bir grubuz ve hepsini havalı hale getirmek için elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz".

The Connection'ın yayınlanmasından önce gitarist Jerry Horton, VerdamMnis Magazine'e verdiği bir röportajda, "Bu bizim için doğal bir şey, yıllar boyunca hep değişiyoruz. Tabii ki, müziğimizde aynı kalan bazı şeyler var ama biz yeni şeyler denemeyi seviyoruz, bir nevi temelimizi biraz daha genişletiyor ve bu yüzden onu daha ilginç hale getiriyoruz". Ayrıca grubun "bir sonraki kayıt için elektronik sesleri" keşfedeceğini söyledi.

The Connection'ın yayınlanmasından önce gitarist Jerry Horton, VerdamMnis Magazine'e verdiği bir röportajda, "Bu bizim için doğal bir şey, yıllar boyunca hep değişiyoruz. Tabii ki, müziğimizde aynı kalan bazı şeyler var ama biz yeni şeyler denemeyi seviyoruz, bir nevi temelimizi biraz daha genişletiyor ve bu yüzden onu daha ilginç hale getiriyoruz". Ayrıca grubun "bir sonraki kayıt için elektronik sesleri" keşfedeceğini söyledi.  (Crooked Teeth albümünü kast ederek)

Grubun etkilendiği isimler arasında Faith No More, Social Distortion, Metallica, Red Hot Chili Peppers, Wu-Tang Clan, Fugees, Refused, Queen ve Led Zeppelin yer alıyor.    Jacoby Shaddix Faith No More'dan Mike Patton'ı ve Social Distortion'dan Mike Ness'i büyük etkiler olarak kabul ediyor ve "Şarkı söyleme tarzım olarak kesinlikle Mike Patton'dan ilham aldım ama Mike Ness'in yaptığı hikaye anlatımını seviyorum, bu yüzden biraz kaynaştım. bu iki adam erken yaşta bir araya geldi ve bu bana kendi işim olmam için ilham verdi."

Başlangıçta, Papa Roach'ın en büyük etkisi deneysel grup Bay Bungle'dı (Faith No More'dan Mike Patton'ın eski grubu), bu da 1994'teki ilk albümleri Potatoes for Christmas'ın maceraperestliğine yansıdı.

2021'deki bir röportajda Jacoby Shaddix, grubun nu metal türüyle uzun süredir devam eden ilişkisini yansıttı ve "Nu metalin atalarından biri olmayı seviyorum, bu harika, ama biz onu geride bıraktık artık."

Grup üyeleri
Şimdiki üyeler
 Jacoby Shaddix - Vokal (1993–günümüz)
 Jerry Horton - Solo gitar, geri vokal (1993–günümüz)
 Tobin Esperance - Bas gitar, ritim gitar, programming, geri vokal(1996–günümüz)
 Tony Palermo - Bateri, perküsyon (2007 (turnede), 2008–günümüz)

Eski üyeler
 Will James - Bas guitar, geri vokal (1993–1996)
 Dave Buckner - Bateri, perküsyon (1993–2007)

Eski yardımcı üyeler
 Ben Luther - Trombon (1993)
 Ryan Brown - Bateri, perküsyon (1994)
 Mike Doherty - Ritim gitar, geri vokal (2002)

Üye Değişim Kronolojisi

Diskografi
Stüdyo albümler
 Old Friends from Young Years (1997)
 Infest (2000)
 Lovehatetragedy (2002)
 Getting Away with Murder (2004)
 The Paramour Sessions (2006)
 Metamorphosis (2009)
 The Connection (2012)
 F.E.A.R. (2015)
 Crooked Teeth (2017)
 Who Do You Trust? (2019)
 Ego Trip (2022)

Ödül ve adaylıklar
Grammy Ödülleri

|-
| style="text-align:center;"| 2001 || Papa Roach || En İyi Yeni Sanatçı ||
|-
| style="text-align:center;"| 2001 || "Broken Home" || En İyi Kısa Müzik Video ||
|-

MTV Video Müzik Ödülleri

|-
| style="text-align:center;"| 2000 || Papa Roach || En İyi Yeni Sanatçı ||
|-

Kaynakça

Dış bağlantılar

Amerikalı hard rock grupları
Amerikalı alternatif metal grupları
Amerikalı nu metal grupları
Amerikalı punk rock grupları
Kerrang! Ödülü sahipleri
Eleven Seven Music sanatçıları
DGC Records sanatçıları
Interscope Records sanatçıları
Geffen Records sanatçıları
DreamWorks Records sanatçıları
Solano County
1993'te kurulan müzik grupları

Papa Roach