Piloții Nascar (în  este serial de animație american creat de Saban Entertainment, care oferă două echipe de curse rivale NASCAR, Team Fastex și Team Rexcor, care se luptă una împotriva celeilalte în Divizia futuristă NASCAR Unlimited. Seria a rulat din 1999 până în 2001 pe blocul Fox Kids de pe canalul Fox. În România, serialul s-a difuzat pe canalul Antena 1, Jetix. și Național TV. În România, serialul s-a difuzat pe Jetix, iar în 2006 a fost scos din grila.

In anul 2001, cand Disney a cumparat Fox Kids Worldwide, acesta a devenit proprietarul librariei Fox Kids, care include totodata, continutul de la Saban Entertainment. Insa continutul nu este disponibil pe Disney+.

Premis
Concurenții concurează pe o varietate largă de trasee, inclusiv pe drumuri rutiere, off-road, muntoase, și Motorsphere. Pista Motorsphere începe cu un traseu tipic care duce într-o sferă, apoi piese sunt înfășurate în jurul suprafeței interioare a sferei, care arată ca piesa AcceleDrome de la AcceleRacers.

Divizia NASCAR Unlimited are o tehnologie de vârf, peste tehnologiile de vârf (din punctul de vedere al emisiunii). Pentru a proteja șoferii de accidente, fiecare masina de curse are un Racer de salvare interior care se scoate de pe corpul exterior dacă se întâmplă un accident. Cursele XPT, introduse în sezonul 2, sunt noile mașini de curse pentru Team Fastex. Conducătorii de tip XPT folosesc combustibilul atomic rulat de sistemele de ardere cu forță. Nitro Racers conține unități de fuziune cu flux înalt care pot obține puterea maximă din combustibilul atomic.

Schimbarea designului corpului de la cursele XPT la Nitro Racers a fost similară cu cea a Sprint Cup-ului în "mașina de mâine". Cei de la XPT au fost mai subțiri decât cei răi Nitro Racers.

Caracterele se îndreaptă adesea pe simulatoare pentru a-și perfecționa abilitățile înainte de cursele reale; acest lucru se face, de asemenea, de către driverele reale NASCAR (Adesea, folosind jocuri off-the-shelf).

Background
26 de episoade de jumatate de ora au fost produse de Saban Entertainment , impreuna cu productia de voce Ocean Production din Vancouver , care a lucrat cu Saban pe alte proiecte - cum ar fi Spider-Man Unlimited si Dragon Ball Z. Cântecul tematic al emisiunii a fost realizat de Jeremy Sweet. Inainte de a incepe buna desfasurare in 2000, NASCAR Racers a avut premiera ca un film TV specializat in trei parti pe 11 noiembrie 1999, desi re-aterizarile ulterioare au primele trei episoade separate unul de altul. S-a încheiat în 2001, după ce a reînceput să difuzeze Jetix- ul Disney după ce compania a achiziționat biblioteca Saban Entertainment. Ca și în multe proprietăți ale lui Saban, achiziționate de Disney, ei nu au făcut niciun fel de ediții video pentru seriale. Spectacolul a fost produs înainte ca Fox să arate cursele NASCAR , iar istoria difuzării show-ului sa suprapus doar cu acoperirea rețelei pentru seria reală timp de o lună.

Media

Joc video
Un joc video numit NASCAR Racers a fost publicat în 2000 pentru Microsoft Windows și Game Boy Color de către Hasbro și dezvoltat de Software Creations (PC) și Digital Eclipse (GBC). O versiune PlayStation a fost planificată, dar anulată înainte de lansare.

Cărți
Cartile NASCAR Racers au fost create de Gene Hult sub numele JE Bright si publicate de HarperEntertainment.

Episoade

Sezonul 1

1. Chestii reale
2. Mizele
3. Eroi
4. Rățoiul se da din drum
5. Co-Pilotul
6. Misiunea
7. Întotdeauna
8. Puștiul contra computerelor
9. Fracțiune
10. Daredevil
11. Purtător de pavilion
12. Fiecare pentru el
13. Totul s-au nimic

Sezonul 2

1. A doua sansă
2. Toxic
3. Ziua de salariu
4. Steagul Roșu
5. Reacție în lanț
6. Bubuit
7. Curs intensiv
8. El Dorado
9. Albastrul sălbatic
10. Fugi
11. Duck Unlimited
12. Ostatic
13. Ultima sansă

Cast și caractere

Echipa Fastex

 Mark "Încărcător" McCutchen Echipa Fastex (Ian James Corlett) Citate I Can Takemm Să ne percepem 4 câștigători
 Mark este nepotul lui Mack McCutchen și fiul lui Mack McCutchen, Jr., doi foști staruri NASCAR și un șofer calificat în mod natural. Mark dorește mai mult decât orice să facă față moștenirii de curse a familiei sale și reușește să câștige campionatul pentru Team Fastex în sezonul 1 după o cursă încălzită împotriva Kent Steel. El a fost principalul rival al lui Lyle Owens chiar înainte de începerea Diviziei Nelimitate și a avut o pasiune și pe Megan Fassler. El conduce mașina # 204.

 Megan "Spitfire" Fassler Echipa Fastex (Kathleen Barr) 3 câștigători
 Megan este fiica lui Jack Fassler, proprietar al echipei Fastex, și singura femeie membră a echipei. La început, tatăl său dezaprobă să-i lase cursa pentru echipă, dar își schimbă mintea devreme în serie. În sezonul 2, Garner Rexton angajează o femeie ca pe o mamă adevărată a lui Megan să o confunde pe Megan despre trecutul ei. Ulterior, Megan formează o echipă numită Spitfire Racers cu Eve "Wild Card" Kilder, "Chrome" și Zorina. În cele din urmă, ea află despre trecutul ei adevărat și se reuneste cu Fastex. Ea conduce masina # 101.

 Carlos "Stunts" Rey Echipa Fastex (Rino Romano) 4 Câștigători
 Un fost cal de curse de motociclete, Carlos sa alăturat echipei NASCAR pentru a câștiga bani pentru a plăti pentru cercetare pentru tratamentele medicale în curs de desfășurare ale tatălui său bolnav. Deși are mai multe proiecte secundare cum ar fi o mașină de încurcătură daredevil și numeroase avize comerciale, puternicul său simț al loialității îl ține pe acesta cu Team Fastex, chiar și după ce și-a pierdut majoritatea economiilor la con man și a fost presat de Garner Rexton pentru a-și trăda coechipierii . El conduce mașina # 404.

 Steve "Flyer" Sharp Echipa Fastex (Roger R. Cross) Citate Albastru Younder Time 2 Câștigători
 Steve era un pilot de vânătoare în Forțele Aeriene ale SUA, cu ani în urmă, dar a trebuit să se retragă când a fost expus unui nor gazos de agent nervos chimic în timpul unei misiuni. El a supraviețuit, dar gazul nervos la lăsat predispus la atacuri bruște de nervozitate extremă, tremurături și transpirații. Steve sa alăturat echipei NASCAR pentru a-și dovedi că poate încă să se ocupe de o situație de presiune ridicată, dar știe că este întotdeauna în pericol de un atac. El conduce mașina # 808.

 Jack Fassler (Richard Newman)
 Proprietar al echipei Fastex, soț al lui Libby Fassler și tată adoptiv al lui Megan Fassler. Un fondator cheie al diviziei NASCAR Unlimited, Jack a folosit majoritatea economiilor sale și un împrumut bancar mare pentru a lansa cursele, dar banca de la care a împrumutat banii a fost cumpărată de rivalul său de afaceri Garner Rexton la scurt timp după aceea, datoria directă către Rexton și făcându-i să-și bată rivalul esențial pentru a-și rambursa datoriile. Când a ales membrii echipei pentru primul sezon, Jack a dezaprobat două lucruri: lăsând Lyle Owens să devină membru al echipei Fastex și lăsându-l pe Megan să curgă pentru echipă. În curând, își schimbă mintea cu privire la Megan, deoarece este nevoie de o echipă cu patru șoferi pentru a concura pentru campionatul echipei.

 Douglas "Duck" Dunaka Echipa Fastex (Dale Wilson)
 Duck este șeful echipajului și un mecanic maestru, deși el a fost anterior un șofer mult mai devreme în cariera sa. Experiența lui trecut îl obligă să conducă o cursă pentru Team Fastex ca "Rubber Ducky" (Masina # 859) în sezonul 2 episod "Duck Unlimited" după ce Megan părăsește echipa. Duck este foarte pasionat de hrana grasa de confort si are un talent pentru a-si folosi instrumentul preferat, banda de conducte, pentru a rezolva aproape orice. De asemenea, are o fiică, Shelby, care uneori se află în jurul garajului cu Miles.

 Lugnut
 Mecanicul echipei Fastex, care este angajat instantaneu de Jack și Duck la începutul celui de-al doilea sezon, când se rătăcește în garaj și rezolvă o problemă cu mașina lui Stunts în câteva secunde, pe care Duck a fost complet înfrântă. Mai târziu, el stabilește o problemă de suspendare a mașinii Stunts în timpul unei opriri în carieră, ceea ce îl determină pe Jack și pe Duck să-i ofere o creștere. Mai târziu în sezon, el servește ca șef al echipajului în timpul cursei în care Duck concurează și formează o prietenie cu Miles. Deși este foarte calificat ca mecanic, el este, de asemenea, foarte stângaci și are tendința de a călători și de a lansa obiecte care de obicei se aterizează pe Duck.

Evil Team Rexcor [edita]

 Lyle "Colectorul" Owens Echipa Rexcor (Philip Maurice Hayes) 2 Câștigători
 Un șofer nemilos, crud și arogant a considerat o amenințare pentru fiecare echipă NASCAR. Cu abilitățile sale de conducere mortale, el a fost cunoscut pentru a provoca accidente din care îi place să colecteze o piesă din mașină ca trofeu, din care a primit porecla "The Collector". Lyle este "Charger", rivalul numarul unu al lui McCutchen, chiar si cand au fost ambii candidati pentru a se alatura Team Fastex, ceea ce ia facut pe Garner Rexton sa-l angajeze mai tarziu pentru Team Rexcor. Lyle a fost concediat de la Rexcor la sfârșitul sezonului 1, dar a fost reangajat la începutul sezonului 2 după ce a suferit o mutație datorată contactului cu deșeurile toxice, făcându-l mai mare, mai puternic și mai agresiv decât orice ființă umană, fața înfricoșată. El conduce mașina # 606.

 Hondo "Spectre" Hines Echipa Rexcor 1 Câștigători
 Hondo este unul dintre cei mai spooki șoferi din NASCAR. Deși foarte puțin se cunoaște de trecutul său, are abilități remarcabile de conducere, o temperatură foarte caldă și caldă și nu este mai presus de înșelăciune pentru a câștiga curse. Hondo este specializat în a se strecura în spatele unei mașini rivale și a distruge-o înainte ca adversarul său să știe chiar că este acolo, la fel ca o fantomă, dar adesea își va alătura coechipierii de la Rexcor pentru a distruge un adversar și a aluneca în fața ambalajului. Când nu conduceți, el poate fi de obicei văzut purtând ochelari de soare întunecați, chiar și în interior. El conduce mașina # 303.

 Zorina Câștigătorii echipei Rexcor 1
 Fostul model și constructor de caroserie, Zorina este un șofer foarte arogant și agresiv care va împinge pe cineva, chiar pe colegii săi, să-și descopere drumul spre partea din față a pachetului. "Charger" i-a spus o dată că nu este "o doamnă" și nu este niciodată intimidată de nimeni, în special de concurenții de sex masculin care ar putea să o vadă ca o împingere. În sezonul 2, Garner Rexton o arde și o înlocuiește cu Tanker, forțând-o pe Zorina să-l întrebe pe Megan Fassler pentru o slujbă cu Spitfire Racers, la care Megan își împărtășește cu toată inima. Ea conduce mașina # 505.

 Diesel "Junker" Spitz Echipa Rexcor
 Cu ani în urmă, Diesel a lucrat ca șofer pentru o bandă de criminali din Europa care a furat și revândut mașini scumpe pe piața neagră. El a fost descoperit în străinătate sabotând mașini de curse rivale de Garner Rexton, care l-au recrutat rapid să conducă pentru Team Rexcor. Diesel este un șofer foarte priceput, dar se pare că ia mai multă plăcere de a distruge alte mașini decât de fapt care concurează să câștige curse, ceea ce ia dat porecla "Junker". Diesel vorbește într-un dialect englez-german rupt, iar vocea lui seamănă cu cea a actorului și politicianului Arnold Schwarzenegger . El conduce mașina # 707.

 Garner Rexton (Ron Halder)
 Proprietar al echipei Rexcor și, de obicei, creierul a ceva ilicit în seria NASCAR Unlimited, precum și principalul antagonist al spectacolului. Este un om foarte arogant, manipulator și lacom, care folosește bogăția și influența sa puternică pentru a controla pe ceilalți din jurul lui și pentru ai forța să-și facă munca murdară. Cu mulți ani în urmă, Garner a fost profund îndrăgostit de soția lui Jack Fassler, Libby, dar a fost lăsat inimii când a respins-o și sa dus să se căsătorească cu rivalul său. De atunci, singura motivație a lui Garner în viață a fost distrugerea sistematică a lui Jack Fassler și a imperiului său de curse și el nu se va opri la nimic pentru a-și răzbuna. El a confirmat într-un episod că el a fost cel care la introdus pe Libby lui Jack, pentru care Jack a declarat că îi va datora întotdeauna lui Garner. În plus față de curse, Garner se dovedește, de asemenea, că este puternic implicat în producția și traficul de peste mări de arme chimice ilegale cum ar fi cel "Flyer" expus. Garner a fost în cele din urmă interzis de la NASCAR pentru repetarea infracțiunilor care implică răsturnarea rasiale după o persoană, "Stunts", în cele din urmă a avut nervii să se ridice la el.

 Spex (Richard Newman)
 Echipa de șef al echipajului Rexcor și omul din dreapta lui Garner Rexton. Spex este un cyborg care își folosește uneltele speciale de caroserie pentru a repara orice deteriorare a autoturismelor. El are, de asemenea, un ecran de monitor încorporat în piept pentru a le oferi celorlalți o comunicare față în față cu Garner Rexton. El are o natură foarte friguroasă și nesimțitoare și nu ezită să înșele oricum, ceea ce reflectă programarea lui de a fi mereu loiali cauzei lui Garner Rexton.

 Kent "Demolisher" Steel Echipa Rexcor 1 Câștigători
 Kent este un android conceput pentru distrugerea echipei Fastex. Apare prima dată la sfârșitul sezonului 1 ca un șofer foarte nepăsător, puternic și distructiv, care seamănă cu un om. Fiind un android, cu toate acestea, el nu are nici o teamă de moarte sau alte limitări umane, permițându-i să realizeze lucrurile pe o pistă de cursă pe care nici un șofer uman nu le-a putut face. El a fost demascat în cele din urmă când "Charger" McCutchen și Lyle Owens (care conducea sub alt ego) au reusit să-l treacă și l-au provocat să se prăbușească, dezvăluind exo-scheletul său robotic și conducând la descalificarea sezonului Team Rexcor pentru înșelăciune. El apare mai târziu în episoadele "Reacția în lanț" pe măsură ce încearcă să saboteze combustibilul pentru celelalte echipe și "Rumble" ca unul dintre șoferii folosiți în rasa liberă pentru toți. A condus mașina 500.

Alte caractere

 "Redline" O'Rourke Câștigătorii echipei Rexcor 1
 Acest driver este un mister pentru mulți oameni din seria NASCAR Unlimited. Nimeni nu știe cum a fost atât de bun, dar se pare că poate să-și folosească abilitățile extraordinare de conducere pentru a trece peste orice mașină pe care o dorește, făcându-l un adversar puternic și cel de-al doilea rival la "încărcătorul" McCutchen. În timp ce pare a fi încrezător și puțin încrezător, el mereu se hrănește destul și onorabil. Cu toate acestea, nu-i place să piardă și chiar refuză să sărbătorească un al treilea loc cu Spitfire Racers. Ca "Încărcător", are o pasiune pe Megan Fassler. El conduce mașina # 119.

 Phil "Octane" Knox Echipa Rexcor
 Cunoscut pentru viteza si puterea masinii sale, Phil apare ca un rival prietenos si bun-venit echipei Team Fastex, dar lucreaza in secret pentru Rexcor. După ce "Flyer" își salvează viața după o greșeală de calificare, el și "Flyer" devin prieteni buni, dar Phil mai târziu otrăvește "Flyer" cu un medicament halucinogen puternic, ducând la o serie de incidente foarte periculoase pe locurile unde Flyer credea că se întorcea în avionul său de luptă. Phil încearcă să otrăvească "Flyer" a doua oară, chiar înainte de cursa finală, dar se expune la medicament în schimb, făcându-l să creadă că este pe cale să treacă peste o cascadă. El conduce mașina # 420.

 Tanker Echipa Rexcor
 Numele adevărat este necunoscut. Cu ani în urmă, el era în armată și un operator de tancuri foarte priceput. La fel ca felul în care mașina "Flyer" este modelată ca un avion de luptă, mașina "Tanker" seamănă cu un rezervor, pe care îl folosește pentru a arunca și a bate toate celelalte mașini în calea lui. Booster racheta de pe partea de sus a masinii sale se dubleaza, de asemenea, ca un canon, pe care niciodata nu ezita sa il foloseasca pe adversari. Luând în considerare stilul său de conducere agresiv și rivalitatea crescândă cu "Flyer", Garner Rexton decide să adauge "Team Tanker" la Team Rexcor aproape de sfârșitul sezonului 2, unde înlocuiește Zorina. El conduce mașina # 817.

 Grim Repo Echipa Rexcor
 Un curse foarte înalt și tăcut, al cărui adevărat nume este necunoscut. El apare pentru prima data la inceputul sezonului 2 impreuna cu ceilalti patru curse noi ("Redline", "Tanker", "Chrome" si "Octane") si este rar vazut in afara masinii sale dupa aceea. El nu este niciodată prezentat fără cască ca el, astfel încât fața sa adevărată nu este niciodată văzută și, de asemenea, poartă, de obicei, o mantie sau capete, chiar și atunci când conduce. Odată cu cursa pentru Team Rexcor, în episodul "Rumble", pare să formeze o rivalitate cu "Stunts", care îi place să se distreze la porecla lui. El conduce mașina # 860.

 Chrome Echipa Rexcor
 Ea este singura femeie membră a noilor șoferi din sezonul 2 și folosește mașina ei cromată strălucitoare ca o armă eficientă în distragerea celorlalți șoferi pentru a aluneca înaintea lor pe cursa. În timp ce foarte puțin se cunoaște despre trecutul ei, atitudinea sa rece și încrezătoare îi intimidează adesea adversarii. În sezonul 2, se alătură echipei Spitfire Racers a lui Megan Fassler. Ea conduce mașina # 232.

 Eve "Wild Card" distruge echipa Rexcor
 Un șofer profesionist de cascadorie pe care Garner Rexton l-ar fi adus pe Carlos "Stunts" Rey departe de Team Fastex. Ea este arestată în sezonul 1 pentru că a încercat să omoare echipa Fastex cu niște focuri de artificii necinstite în timpul unei lovituri de echipă de la cursa. În timpul închisorii, Lyle Owens negociază împrumutul mașinii pe care o folosea pentru a putea concura sub acoperire în cursa finală a sezonului 1, folosind porecla "Wild Card". Ea este mai târziu eliberată în sezonul 2, ia înapoi mașina și își asumă porecla "Wild Card" pentru a se alătura echipei lui Megan Fassler. Ea este îndrăgostită de Carlos "Stunts" Rey, dar nu-și întoarce afecțiunile după incidentul de focuri de artificii. Ea conduce mașina # 413.

 Libby Fassler
 Soția lui Jack Fassler și mama adoptivă a lui Megan Fassler. Un om de știință care lucrează pentru a proteja pădurile tropicale ale lumii, își petrece mult timp departe de comunitatea de curse. Într-un episod, ea este răpită de vânătorii de recompense angajați în secret de Garner Rexton, care continuă să trimită echipa sa de curse pentru a încerca să o salveze pe Libby, ca să o poată câștiga înapoi. Cu toate acestea, acest plan este anulat de Team Fastex. Dragostea lui Garner Rexton pentru Libby este cea mai mare motivație pentru răzbunarea lui Jack, dar Libby și Jack nu par să fie conștienți de sentimentele sale.

 Miles McCutchen ( Andrew Francis )
 Fratele mai mic al lui Mark McCutchen, care aspiră să concureze ca și fratele său mai în vârstă. De multe ori el poate fi văzut ajutându-l pe Duck și pe Lugnut în gropile cu locuri de muncă ciudate, dar ocazional se dovedește a fi un plus mai valoros pentru echipă, cum ar fi când a aflat secretul lui Kent Steel de a fi un android. De asemenea, el este bun prieten cu fiica lui Duck, Shelby.

 Farrell Longstreet Echipa Fastex
 Un fost coleg de curse al tatălui "Charger" al lui McCutchen, care iese din pensie pentru a participa la seria unlimited în sezonul 2, conducând mașina # 993. Se pare că suferă o vătămare gravă într-un "Încărcător" accidentat cauzat accidental și este forțat să se retragă din nou, dar leziunile au fost de fapt o lovitură de către Garner Rexton pentru ca "Charger" să se simtă supărat și să-l arunce din joc. După ce i-a fost amintit de prietenia sa cu Mack McCutchen Jr., Longstreet îl trădează pe Rexton conducând mașina "Charger's" ca șofer în cursa finală a sezonului, păstrându-l pe Team Fastex în controversă.

 Mike Hauger
 Un prezentator de televiziune pentru Televiziunea Internațională de Televiziune Internațională (SNIT), alături de Pat Anther, care acoperă și comentează rasele NASCAR Unlimited Series.

 Pat Anther
 Un prezentator de televiziune pentru Sport Network Interglobal Television (SNIT), alături de Mike Hauger, care acoperă și comentează cursele NASCAR Unlimited Series.

Referințe și note

Legături externe

Seriale de animație
Seriale de televiziune din 1999

Piloții Nascar


Filippinerne deltog i vinter-OL 2018 i Pyeongchang, Sydkorea i perioden 9. – 25. februar 2018.

Deltagere
Filippinerne deltog i nedennævnte sportsgrene:

Medaljer

Lande ved vinter-OL 2018
2018

Filippinerne ved vinter-OL 2018


Der Herkulesweg (Wegzeichen X7) ist ein etwa 193 km langer Durchgangs- bzw. Fernwanderweg in Nordhessen und Westthüringen (Deutschland), der von Battenberg unter anderem in der Breiten Struth, im Naturpark Kellerwald-Edersee, Waldecker Wald, Habichtswälder Bergland, Kaufunger Wald, Soodener Bergland und im Oberen Eichsfeld nach Heilbad Heiligenstadt verläuft. Er verbindet zahlreiche Städte und Gemeinden der Landkreise Waldeck-Frankenberg und Kassel, der kreisfreien Großstadt Kassel, des Werra-Meißner-Kreises und Landkreises Eichsfeld. Benannt ist der Pfad nach dem Herkules, dem Kasseler Wahrzeichen.

Geschichte und Wissenswertes
Der Herkulesweg wurde vom Hessisch-Waldeckischen Gebirgs- und Heimatverein (HWGHV) erarbeitet. Anhand von Schautafeln entlang des Pfades kann man sich unter anderem über interessante Dinge der jeweiligen Regionen informieren. Es trugen auch Heimat- und Geschichtsvereine viele Informationen über örtliche Begebenheiten auf Schautafeln bei.

Verlauf
Etappe 1 (Battenberg → Hommershausen; 27 km):
Der Herkulesweg beginnt im nordhessischen Landkreis Waldeck-Frankenberg in Battenberg, das an der Eder unterhalb der Ruine der Kellerburg liegt, von deren einstigen Bergfried etwas abseits des Wegs die Aussicht genossen werden kann. Er verläuft anfangs gemeinsam mit einem Stück des Astenwegs – die Eder überquerend – in Richtung Norden nach Osterfeld, das am Linspherbach im Höhenzug Breite Struth liegt, und dann ostwärts nach Haine. Jenseits des am Hainer Bach gelegenen Dorfs führt er – den Goldbach überquerend – nordostwärts in das nahe der Nienze liegende Wangershausen und danach nach Hommershausen.

Etappe 2 (Hommershausen → Herzhausen; 22 km):
Von Hommershausen verläuft der Weg – das Tal der Nuhne an der Oberen Butzmühle kreuzend und etwas westlich vorbei an Sachsenberg führend – nordostwärts nach Dalwigksthal, das im Tal der Orke liegt. Hiernach führt er – das Tal des Heimbachs kreuzend – nach Fürstenberg und von dort vorbei an der Ruine der Fürstenkirche weiter nach Herzhausen, das am Einfluss der Eder in den Edersee liegt.

Etappe 3 (Herzhausen → Waldeck; 18 km):
Von Herzhausen führt der Weg im Nordteil des Naturparks Kellerwald-Edersee gemeinsam mit Abschnitten von Kellerwaldsteig und Urwaldsteig Edersee – die Ruine Ehrenburg passierend – ostwärts entlang des Nordufers vom Edersee nach Vöhl und anschließend durch Basdorf nach Nieder-Werbe, das an der Mündung der Werbe in den Stausee liegt und wo der Ederseeweg kreuzt. Danach erreicht der Weg die Kernstadt von Waldeck, wo ein Abstecher zum Schloss Waldeck lohnt und der Studentenpfad kreuzt.

Etappe 4 (Waldeck → Sand; 22 km):
Von Waldeck verläuft der Weg nördlich vorbei am ehemaligen Bahnhof Waldeck-Ost der einstigen Ederseebahn, die abschnittsweise zum Ederseebahn-Radweg umgebaut wurde, und überquert dort die Netze. Später führt er im Waldecker Wald, nach Kreuzen des Habichtswaldsteigs, direkt vorbei am Bubenkreuz, einem ehemaligen Kreuzstein. Dort erreicht der Weg den Landkreis Kassel und zugleich den Naturpark Habichtswald und verläuft weiter nach Naumburg, wo Bonifatiuspfad, Ederseeweg, Habichtswaldsteig und Volkmarser Weg kreuzen. Hiernach führt er entlang des Eder-Zuflusses Elbe nach Elbenberg und dann weiter zum am Eder-Zufluss Ems gelegenen Sand, wo er sich ein Stück des Weges mit dem Ederseeweg und Märchenlandweg teilt.

Etappe 5 (Sand → Kassel-Bad Wilhelmshöhe; 25 km):
Von Sand führt der Weg, zusammen mit Habichtswaldsteig und ein Stück auch mit dem Ederseeweg, im Habichtswälder Bergland vorbei an der Altenburg und an der Burgruine Falkenstein nach und durch Elmshagen und dann durch die Langenberge nach Hoof, wo erneut der Märchenlandweg kreuzt und ein Abstecher zur Schauenburg lohnt. Danach überquert der Weg nach Kreuzen der Bahnstrecke Kassel–Naumburg und des Hessencourrier-Radwegs gemeinsam mit Baunapfad und Habichtswaldsteig die Bauna und die Bundesautobahn 44 und er verläuft im Hohen Habichtswald hinauf zum Hohen Gras (), von dessen Aussichtsturm ein weit unter anderem über Nordhessen reichender Panoramablick zu genießen ist. Anschließend erreicht er vorbei am Ziegenkopf mit dem Märchenlandweg den Herkules (ca. ), von wo aus der Blick zum Beispiel auf die Großstadt Kassel fällt und wo erneut der Habichtswaldsteig kreuzt. Von dort führt der Weg durch den Bergpark Wilhelmshöhe, in dem die Kasseler Wasserspiele stattfinden und unter anderem die Löwenburg und das Schloss Wilhelmshöhe stehen; unterhalb des Schlosses kreuzt der Fulda-Diemel-Weg. Den Naturpark Habichtswald verlassend erreicht er den Stadtteil Bad Wilhelmshöhe, wo er zweimal die Drusel überquert.

Etappe 6 (Kassel-Bad Wilhelmshöhe → Burg Sensenstein bei Nieste; 19 km):
Von Bad Wilhelmshöhe verläuft der Weg etwa in Richtung Osten in die Kasseler Innenstadt, um erst die Ahna und kurz darauf die Fulda auf der Hafenbrücke zu überqueren; unmittelbar südsüdöstlich der Brücke befindet sich an der Kreuzung () von Scharnhorststraße und Hafenstraße die niedrigste Stelle des Wanderwegs. Direkt anschließend überquert er den Wahlebach und etwas später dreimal die Losse. Vorbei am Eichwald führt er unter der Bundesautobahn 7 hindurch ostwärts aus der Stadt hinaus und dann im Geo-Naturpark Frau-Holle-Land (Werratal.Meißner.Kaufunger Wald) weiter nach Heiligenrode, wo erneut der Märchenlandweg kreuzt. Von dort führt er oberhalb der Nieste zum westsüdwestlich des Dorfs Nieste gelegenen Bodendenkmal Burg Sensenstein (meist nur Sensenstein genannt).

Etappe 7 (Burg Sensenstein bei Nieste → Hundelshausen; 19 km):
Vom Sensenstein führt der Weg oberhalb des Dorfs Nieste, wo er das Wirtshaus Königsalm passiert und letztmals der Märchenlandweg kreuzt, im Kaufunger Wald entlang der Südflanke des Niestetals mit der Grenze zu Niedersachsen an der Nordflanke. Die Nieste einmal überquerend verläuft er ostsüdostwärts hinauf zum Bilstein (), der höchsten Stelle des Wegs, von dessen Aussichtsturm (Bilsteinturm) der Panoramablick über Nordhessen, Südniedersachsen und Westthüringen zu genießen ist; bei guten Bedingungen blickt man bis zum Brocken (in Sachsen-Anhalt) im Harz. Hiernach verläuft er ein Stück gemeinsam mit dem Eder-Gelster-Weg und noch bis zum Passieren des Roten Sees auch mit dem Frau-Holle-Pfad. Wieder alleine verlaufend führt er nordostwärts bergab nach Hundelshausen an der Gelster.

Etappe 8 (Hundelshausen → Burg Ludwigstein bei Werleshausen; 14 km):
Von Hundelshausen verläuft der Weg jenseits des Gelstertals im Soodener Bergland jeweils vorbei an den Wanderparkplätzen Altes Gericht und Vollungssattel und am Gipfel des Schnellerskopfs. Dann erreicht er – den Brüder-Grimm-Weg kreuzend – die südwestlich von Werleshausen befindliche Burg Ludwigstein.

Etappe 9 (Burg Ludwigstein bei Werleshausen → Heilbad Heiligenstadt; 27 km):
Von der Burg Ludwigstein führt der Weg – das Soodener Bergland verlassend und dabei die Werra überquerend – nach Werleshausen, wo der Werratal-Radweg kreuzt. Jenseits des Flusstals verläuft er – vom nordhessischen Geo-Naturpark Frau-Holle-Land in den westthüringischen Naturpark Eichsfeld-Hainich-Werratal wechselnd und die ehemalige Innerdeutsche Grenze kreuzend – steil bergauf zur direkt oberhalb des Bornhagener Ortsteils Rimbach gelegenen Burgruine Hanstein, wobei er das Obere Eichsfeld im Landkreis Eichsfeld erreicht. Anschließend führt er mit einem Abschnitt des Werra-Burgen-Steigs südostwärts auf dem Höhenzug Höheberg direkt vorbei an der Teufelskanzel mit Blick von dort unter anderem auf eine hufeisenförmige Werraschleife. Etwas später verläuft er ostwärts nach Vatterode an der Walse und nach Mackenrode, wo er nach Nordosten abknickt und nach Durchqueren von Fürstenhagen östlich den Lengenberg passiert. Durch das Dorf Lutter an der Lutter erreicht der Herkulesweg – den Iberg im Heiligenstädter Stadtwald passierend – die an der Leine gelegene Kernstadt von Heilbad Heiligenstadt.

Etappenübersicht
Der Herkulesweg besteht aus insgesamt 9 Etappen:

Einzelnachweise

Weblinks
 Herkulesweg, auf wanderbares-deutschland.de
 Herkulesweg, Beschreibung und GPX-Track, auf outdooractive.com

Siehe auch
 Liste der Wanderwege in Deutschland

Wanderweg in Hessen
Wanderweg in Thüringen
Nordhessen
Fernwanderweg
Wanderweg im Eichsfeld

Herkulesweg


Biserica de lemn din Curpenel, comuna Stănești, județul Gorj, datează din anul 1803. Are hramul "Adormirea Maicii Domnului" (15 august).

Istoric și trăsături
Curpenel este un sat desființat, înglobat în prezent la localitatea Curpen. Biserica și-a păstrat amplasamentul originar, pe malul stâng al pârâului Șușița Verde. Conform catagrafiei de la 1840 biserica ar fi fost edificată în anul 1803, ctitori fiind Eftimie Vlădulescu, popa Alexandru, Lepădat Buligă, Alex.Eftimoiu, Sandu Eftimoiu. Data respectivă este contrazisă de sistemul constructiv, dar și de inscripția săpată la exterior, în lemnul pronaosului: "leat 7330 (1821-1822) să se știe de cându coperită biserica a doilea". În acele vremi, răstimpul dintre șindriliri era de minim 50 de ani, astfel încât momentul înălțării poate fi coborât în anii '70 ai secolului al XVIII-lea. Tot pentru vechime pledează și prestolul din piatră, ce are săpată pe picior crucea Sfântului Andrei.

Pereții, de mici dimensiuni, înscriu o navă dreptunghiulară, cu absida decroșată, poligonală, cu cinci laturi. Pentru nișa proscomidiei, doar bârnele de mijloc ale peretelui nordic sunt retrase mai puțin decât celelalte, de jos și superioare. Se remarcă, ca și la biserica de lemn din Curpen, îmbinările iscusite în coadă de rândunică și consolele în trepte.

Elevația interiorului cuprinde o boltă în leagăn peste navă și intersecție de fâșii curbe peste altar. Clopotnița scundă de peste prispă a fost adăugată mai recent.

La interior tâmpla este compromisă, icoanele fiind într-o stare jalnică. Se mai păstrează poalele de icoane, căni cu flori, și ușile împărătești, cu Buna Vestire, în decor arhitectural. Pictura tâmplei poate fi atribuită diaconului Zamfir zugravul.

Din anul 1938 biserica nu mai servește cultului, fiind folosită doar ca și capelă de cimitir.

Bibliografie
Studii regionale

Note

Vezi și
 Curpen, Gorj

Imagini din exterior

Curpenel
Biserici din secolul al XIX-lea din România
Biserici cu hramul Sfânta Maria

Biserica de lemn din Curpenel


Acrobolbus, rod jetrenjarki  smješten u vlasrtitu potporodicu Acrobolboideae, dio porodice Acrobolbaceae. Postoji tridesetak priznatih vrsta

Vrste

 Acrobolbus africanus (Pearson) Briscoe
 Acrobolbus anisodontus (Hook.f. & Taylor) Briscoe
 Acrobolbus antillanus R.M. Schust.
 Acrobolbus azoricus (Grolle & Perss.) Briscoe
 Acrobolbus bispinosus (J.B. Jack & Steph.) Steph.
 Acrobolbus caducifolius R.M. Schust.
 Acrobolbus ciliatus (Mitt.) Schiffn.
 Acrobolbus cinerascens (Lehm. & Lindenb.) Bastow
 Acrobolbus concinnus (Mitt.) Steph.
 Acrobolbus cuneifolius (Steph.) Briscoe
 Acrobolbus diversifolius R.M. Schust.
 Acrobolbus epiphytus (Colenso) Briscoe
 Acrobolbus flavicans (J.J. Engel & Grolle) Briscoe & J.J. Engel
 Acrobolbus gradsteinii (Grolle) Briscoe
 Acrobolbus integrifolius (A. Evans) Briscoe
 Acrobolbus knightii (Mitt.) Briscoe
 Acrobolbus kunkelii (Hässel & Solari) Briscoe & J.J. Engel
 Acrobolbus laxus (Lehm. & Lindenb.) Briscoe
 Acrobolbus limbatus (Steph.) Briscoe & J.J. Engel
 Acrobolbus lophocoleoides (Mitt.) Mitt.
 Acrobolbus madeirensis (Grolle & Perss.) Briscoe
 Acrobolbus mittenii Steph.
 Acrobolbus ochrophyllus (Hook.f. & Taylor) R.M. Schust.
 Acrobolbus papillosus (J.J. Engel & Glenny) Briscoe
 Acrobolbus perpusillus (Colenso) Briscoe
 Acrobolbus plagiochiloides (J.J. Engel & Glenny) Briscoe
 Acrobolbus pseudosaccatus (Grolle) Briscoe
 Acrobolbus renifolius (Hässel & Solari) Briscoe & J.J. Engel
 Acrobolbus ruwenzorensis (S.W. Arnell) Briscoe
 Acrobolbus saccatus (Hook.) Trevis.
 Acrobolbus setulosus (Mitt.) Briscoe
 Acrobolbus spinifolius R.M. Schust.
 Acrobolbus sumatranus (Schiffn.) Briscoe
 Acrobolbus surculosus (Nees) Trevis.
 Acrobolbus tenellus (Taylor) Trevis.
 Acrobolbus urvilleanus (Mont.) Trevis.
 Acrobolbus viridis (Mitt.) Briscoe & J.J. Engel
 Acrobolbus wilsonii Nees

Izvori

Jungermanniineae

Acrobolbus


Motiver fra Fyn og Jylland er en stumfilm med ukendt instruktør.

Handling
Ombord på passagerskib sejles der ind i Svendborg. Bådebro med børn. Pige viser stor krabbe frem. Scener fra Svendborgsund (?). Vue fra land mod tremaster i Sundet. Gamle huse. Stor bygning ved vandløb (Jylland?). Vandmøller i funktion. Natur. Landskaber med vandløb (Omkring Silkeborgsøerne?). Landsbygade med stråtækte huse og mast med telefonledninger.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1919
Dokumentariske optagelser
Stumfilm fra Danmark

Motiver fra Fyn og Jylland


PySide es una biblioteca para Python que hace de binding para las herramientas de interfaz gráfica de usuario (GUI) de Qt. Es una de las alternativas para programar GUI en Python, en vez de usar Tkinter el cual es usado por Python. Otras alternativas similares son PyGTK, PyQt y wxPython. Como Qt, PySide es software libre.

PySide fue liberado bajo la licencia LGPL en agosto de 2009 por Nokia, (expropietaria de las herramientas de Qt) después de que Nokia no alcanzara un acuerdo con los desarrolladores de PyQt, Riverbank Computing, para que esta última cambiara los términos de licencia de PyQt para incluir LGPL como licencia alternativa.

PySide soporta Linux/X11, Mac OS X, MeeGo, Windows y Maemo.

Ejemplo Hola Mundo

# Importar las clases de PySide6
import sys
from PySide6.QtCore import *
from PySide6.QtWidgets import *

# Crear una aplicacion Qt
app = QApplication(sys.argv)

# Crear una ventana
ventana = QMainWindow()
ventana.setWindowTitle('Hola Mundo!')

# Crear una etiqueta y mostrar todo junto
etiqueta = QLabel(ventana, alignment=Qt.AlignCenter)
etiqueta.setText('Hola Mundo!')
ventana.setCentralWidget(etiqueta)

ventana.resize(300, 200)
ventana.show()

# Correr la aplicación Qt
sys.exit(app.exec())

Referencias

Enlaces externos
 Sitio oficial
 Wiki de PySide
 Repositorio de PySide en Python
 GitHub de PySide - En desuso

Bibliotecas de Python
Bibliotecas gráficas
Qt

PySide


Dánjal Niclasen (født 1902 i Sørvágur, død 1971) var en færøsk forretningsmand.

Han overtog familievirksomheden P/F N. Niclasen efter sin far Niclas Niclasen. Efter 2. Verdenskrig fik han til opgave at genrejse Føroya Fiskaexport sammen med Leif Waagstein, og i 1948 blev Føroya Fiskasøla etableret med Niclasen som formand for repræsentantskabet og senere som direktør 1958–69. Niclasen spillede i 1950erne også en nøglerolle i genrejsningen af Sjóvinnubankin, hvor han var bestyrelsesformand 1956–71. I 1953 etablerede han Færøernes første ordentlige fiskemodtag i Sørvágur.

I 1976 blev stiftelsen Minningargrunnur Dánjal Niclasen, der betaler videreuddannelse i fiskerifag for unge, oprettet.

Han var ud af et traditionsrigt købmandsdynasti fra Sørvágur; nevø til Rasmus Niclasen og sønnesøn af Daniel Niclasen.

Litteratur

Erhvervsfolk fra Færøerne
Personer fra Vågø

Dánjal Niclasen


An Aechmea kertesziae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Raulino Reitz. An Aechmea kertesziae in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea kertesziae


ශ්‍රීමත් රිචඩ් ෆ්‍රැන්සිස් මෝගන් (1821 පෙබරවාරි 21- 1876 ජනවාරි 27)  ලංකාවේ 13 වැනි රැජිනගේ අධිනීතිඥයා සහ ලංකාවේ වැඩබලන අගවිනිසුරුවරයා ලෙස සේවය කළ ලංකා (ශ්‍රී ලාංකික) නීතිඥයෙකි. ඔහු බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ නයිට් පදවියක් ලැබූ ප්‍රථම ආසියාතිකයා වූ අතර ආණ්ඩුකාර විධායක සභාවේ සාමාජිකයෙකු වූ ප්‍රථම ලාංකිකයා වූ අතර ලංකා ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ නිල නොවන (බර්ගර්) සාමාජිකයෙකි. ඔහු සුප්‍රසිද්ධ කොල්ලකරු සරදියෙල්ට එරෙහිව නඩු පැවරූ ඔටුන්න හිමි උපදේශකයා විය.

ශ්‍රීමත් රිචඩ් කොළඹ වරාය මහේස්ත්‍රාත් ඔවන් රිචඩ් මෝගන් සහ බෙහ්‍රානා ලුක්‍රේටියා ලෝරන්ස්ගේ 11 වැනි සහ බාල දරුවා විය. ඔහු අධ්‍යාපනය ලැබුවේ කොළඹ ඇකඩමියේ ය.

මෝගන් 1874 දී නයිට් පදවිය ලැබුවේ, ලංකාවේ ඔටුන්න හිමි අධිනීතිඥයා ලෙස සේවය කරමින් සිටියදීය.  ES Creasy අසනීප නිවාඩු මත එංගලන්තයට පැමිණීමෙන් පසු ඔහු ලංකාවේ වැඩ බලන අගවිනිසුරු ලෙස පත් කරන ලදී.  ඔහුගේ පුත්‍රයා වූයේ ලුතිනන් කර්නල් රිචඩ් හිලෙබ්‍රෑන්ඩ් මෝගන් ය.

යොමු කිරීම්

උපුටා දැක්වීම්

බාහිර සබැඳි

 බර්ගර් උරුමය නැවත ලබා ගැනීම
 KMC හි පළමු රැස්වීම - වසර 138 කට පෙර
 වාර්තාවක්, වෙහෙස මහන්සි වී එකලස් කරන ලදී

රිචඩ් මෝගන් (ලංකා විනිසුරු)


مركبا هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء مرجعيون في محافظة النبطية، تأتي مركبا من حيث المساحة الثانية بعد الخيام في قضاء مرجعيون، تحدها من الشرق هونين ومن الجنوب حولا، طلوسة وبني حيان من الغرب ورب ثلاثين من الشمال وعديسة من الشمال الشرقي، وترتفع نحو 900 متر عن سطح البحر وتبعد عن بيروت العاصمة 100 كم.

المناخ
تتميز مركبا بمناخ معتدل في فصل الصيف وبارد في الشتاء. تنخفض درجة الحرارة في فصل الشتاء إلى ما دون الصفر في أشهر كانون الأول والثاني وشباط مع تساقط بعض الثلوج.

الموارد المائية
لا توجد انهار في البلدة.يعتمد سكان البلدة على مياه نبع الوزاني التي يتم ضخه إلى القرية وتخزينه في خزانات البلدة ومن ثم توزيعه إلى المنازل.
على الصعيد الزراعي يعتمد على البرك والخزانات المائية.

الغطاء النباتي

تميزت مركبا على مر التاريخ بغطاء نباتي كثيف من شجر السنديان والزيتون. وقد اشتهرت مركبا بحرجها الكبير والمعمر، لكنه تعرض في ثلاث العقود الأخيرة إلى الخراب ولا سيما من قبل الاحتلال الإسرائيلي حيث تعرض إلى عشرات عمليات التجريف، أما بعد زوال الاحتلال فقد حصل العديد من حملات التشجير لكنها لم تؤت نتائج كما كان يؤمل وذلك لغياب مصادر الماء.

سكان القرية
يربو عدد سكان القرية أربعة عشر ألف نسمة؛ يشكل الشباب النسبة الأكبر منهم.

يعتنق أهالي البلدة الإسلام وفق المذهب الإثنا عشري.

أما فيما يخص الإقامة فلا يزيد عددهم عن ال 700 نسمة شتاءً وال 5000 صيفاً.

الهجرة
ارتبطت الهجرة في مركبا منذ بداية القرن العشرين كما باقي القرى اللبنانية بالظرف الأمني والظرف والاقتصادي، لذا فمع نشوب الحرب العالمية الأولى وملاحقة الجيش التركي لشباب القرية بغية الحاقهم بالخدمة الإلزامية، إضطر العديد منهم إلى الهجرة إلى أمريكا الجنوبية. تلى ذلك العديد من الهجرات إلى الدول العربية وأوروبا وأفريقية وأمريكا الشمالية.

الهجرة الداخلية ولاسيما إلى بيروت والضاحية الجنوبية في مناطق برج البراجنة، بئر العبد، حارة حريك والشياح وذلك لسبب الوضع الاقتصادي الصعب ونكبات فلسطين وخصوصاً الاحتلال الإسرائيلي لأكثر من 22 عاماً.

أثرت الهجرة إيجاباً على المستوى الاقتصادي لأهالي مركبا وهذا يلحظ بالنشاط الإنمائي والهبة العمرانية بعد التحرير عام 2000 م.وقد سمح هذا النمو المالي الأهالي بالاستثمار في الأجيال الصاعدة والتوجيه العلمي.

ولكن ساهمت الهجرات بتدهور النشاط الاقتصادي في القرية ولاسيما على المستوى الزراعي والتجاري المحلي وقد تجلى ذلك في عدد المقيمين القليل صيفاً وشتاءً.

النشاط الاقتصادي

يقتصر النشاط الاقتصادي على الزراعة: التبغ، القمح والزيتون ويشهد هذا القطاع تراجع الإنتاج وذلك لسبب رئسي تأخر تنفيذ سد الليطاني.

وقد شهد الإعمار تطور ملحوظ بعد التحرير وعدوان تموز مما وفر فرص عمل حرة في هذا القطاع.

أما فيما يخص الأهالي فقد مارسوا الأعمال الحرة كالتجارة والوظائف العامة في مختلف دوائر الدولة.

النشاط الوطني والسياسي

ساهم أبناء القرية في جميع المراحل بالدفاع عن بلدهم وذلك منذ الغزو المملوكي والعثماني للبنان.

ومن تجليات هذا الوعي مساهمتهم في المؤتمر التاريخي لأهالي جبل عامل في وادي الحجير المحاذي للقرية وذلك برعاية المرجعية الدينية والوطنية.

أثر هذا المؤتمر بالأهالي وزاد وعيهم السياسي ولاسيما فيما يخص محاربة الاستعمار الفرنسي ودعم القضية الفلسطينية.

ظل أهالي مركبا طوال فترة الاستعمار الفرنسي على عداوة مع السلطات المحتلة حتى عام 1943 م تاريخ استقلال لبنان.

أثرت ألإتجاهات الفكرية العالمية بمركبا بدءًا من الفكر اليساري والقومي وصولاً بحركات المقاومة الفلسطينية والعائلات السياسية التقليدية وذلك حتى وصول الإمام موسى أصدر وتأسيس حركة المحرومين حيث كان تأييد الأغلبية لها؛ وقد كان انتصار الثورة الإسلامية في إيران الأثر الكبير والعظيم بالأهالي؛ فكان أن توزع الانتماء السياسي العام بين حركة أمل وحزب الله.

ساهم أبناء البلدة في مقاومة الاحتلال الإسرائيلي منذ 1978 م وذلك عبر انتسابهم إلى العديد من الجهات المقاومة وخاصةً حركة أمل والمقاومة الإسلامية. فقدمت مركبا ما يزيد عن ثلاثين شهيد على درب التحرير.

تحررت مركبا عام 2000 م وجرت بعد ذلك الانتخابات البلدية والمختارية عام 2004 م لأول مرة فكان الفوز حليف حزب الله.

تعرض لبنان للعدوان عام 2006 م من قبل إسرائيل فكانت مساهمة مركبا جليلة بالدفاع المشرف عن أرض الوطن ولقنت جيش العدو درساً قاسي في المواجهات العسكرية؛ وتقدم على مذبح الوطن ثلة من خيرات شباب مركبا؛ وقد تكبدت البلدة خسائر مادية ضخمة قدرت على الأقل دمار 80٪ من منازل البلدة.

تواصل مركبا اليوم التأييد السياسي للمقاومة وقد تجلى هذا الشيء في انتخابات 2009 م البرلمانية.

مزارات

أبرزها:
 مقام نبي الله منذر (ع) وهو من أنبياء بني إسرائيل وقد قتله بنو إسرائيل ودُفن في ذلك المكان فبنيت عليه قبة ومقام وهو يزار من أهل القرية والقرى المجاورة وتقدم له النذورات وله كرامات يذكرها أهل القرية والقرى المجاورة وبسبب توسل الناس به وتقديم النذورات صار له أوقاف منتجة كالأراضي والأشجار لكن أيام الاحتلال سيطر عملاؤه على تلك الأوقاف وبعد التحرير قام ولي الأوقاف في البلدة بترميم المقام من أموال تلك الأوقاف ومن متبرعين ثم أتت حرب تموز 2006م فتهدم جزء من المقام فقام بإعماره بعد ذلك إمارة قطر.
 مقام العباد وهو رجل صالح وقد ادعى اليهود أنه نبي يهودي والمقام يقع بين مركبا وحولا.

دور العبادة
يوجد في مركبا ثلاث مساجد، ابرزها مسجدها التاريخي وعمره يتجاوز أربعمائة سنة وله قبة ومئذنة.

بالإضافة إلى ذلك ساهم أهالي البلدة في بناء حسينية حيث تستعمل لإحياء ذكرى استشهاد الإمام الحسين ولمناسبات عامة أخرى.

البلدية

تشكل المجلس البلدي عام 2001 م، حصلت أول انتخابات بلدية عام 2004 م حيث تنافس بشكل ديمقراطي لائحتان مدعومتان من قبل حركة أمل وحزب الله وفاز على اثرها لائحة حزب الله كاملةً.
بالإضافة إلى البلدية، تم انتخاب ثلاث مخاتير للقرية.
وفي انتخابات 2010 م فازت البلدية بالتوافق بين حزب الله وحركة أمل والعائلات بالتزكية.
أما المخاتير فزادوا إلى أربعة.

المؤسسات العامة

يوجد في البلدة العديد من المؤسسات العامة:
 مدرسة متوسطة
 مركز فوج الإطفاء
 مركز خدمات زراعية (تابع لوزارة الزراعة) باشراف اتحاد بلديات جبل عامل

التنمية

قامت البلدية ببعض التنمية كفتح الطرقات وتعبيدها وإنشاء بعض البنية التحتية ولكنها ظلت بعيدة عن طموحات ناخبيها والأهالي.

وقام مجلس الجنوب بنفس الدور إضافةً إلى إقامة معصرة الزيتون وربط مركبا بمشروع الوزاني المائي.

وقد قامت العديد من الوزارات ببعض البنى كالهاتف والكهرباء إلخ....

لعل أبرز ما ينتظره أهالي القرية كما المحيط على مستوى التنمية هو تنفيذ مشروع نهر الليطاني المائي والكهربائي.

علماء

أبرز العلماء:
من العلماء القدامى:
1-آية الله المقدس المجتهد الشيخ أمين شمس الدين العاملي دفن في حديقة بيته في بلدة مركبا.
2- آية الله المقدس السيد عبد الصاحب الحسني العاملي دفن في وادي السلام النجف الأشرف.
صاحب كتاب «الأنبياء حياتهم وقصصهم» وكتاب «روح الإيمان في الدين الإسلامي» وكتاب «فرائد الأخلاق» وكتاب «معارف الحج ومعالمه»
وقد توفي في 29 أيلول 1998.
3- نجله: العلامة الشهيد السيد حيدر الحسني العاملي.
استشهد في 24 أيلول 2015 في فاجعة منى التي حصلت في موسم الحج دفن في وادي السلام النجف الأشرف.

المراجع

وصلات خارجية
 قبل إنشاء البلدية
 مركبا قيثارة الوعد الصادق

أماكن مأهولة في لبنان
أماكن مأهولة في محافظة النبطية
تجمعات شيعية في لبنان
قرى جبل عامل
قضاء مرجعيون
مدن لبنان
أماكن مأهولة في قضاء مرجعيون

مركبا


Caryothraustes  es un género de aves paseriformes perteneciente a la familia  Cardinalidae.

Especies
Según la clasificación del Congreso Ornitológico Internacional (versión 2.11, 2012) este género está conformado por dos especies:
Caryothraustes poliogaster;
Caryothraustes canadensis.

Referencias

Enlaces externos

Géneros de aves
Taxones descritos por Ludwig Reichenbach

Caryothraustes


Ytterbium(III)-bromid (YbBr3) ist eine chemische Verbindung aus den Elementen Ytterbium und Brom. Es bildet farblose Kristalle.

Gewinnung und Darstellung
Eine Darstellung von wasserfreiem Ytterbium(III)-bromid durch Erhitzen des Hexahydrats im HBr-Strom gelingt nicht und führt zur Bildung von basischen Salzen. Es gelingt jedoch aus einem Gemisch des Hexahydrats mit Ammoniumbromid (NH4Br) im Hochvakuum bei ansteigender Temperatur. Bei 350 °C ist die Substanz wasserfrei.

Eigenschaften und Verwendung
Ytterbium gehört zu den Lanthanoiden und besitzt die Elektronenkonfiguration [Xe] 4f14 6s2. In seinen Verbindungen kommt es bevorzugt in der Oxidationsstufe +3 und seltener in der Oxidationsstufe +2 vor.

Durch thermischen Abbau von Ytterbium(III)-bromid erfolgt die Darstellung von Ytterbium(II)-bromid:

Einzelnachweise

Ytterbiumverbindung
Bromid

Ytterbium(III)-bromid


La Compagnie Paquet, communément appelé Paquet et plus tard Paquet-Syndicat était une chaîne de grands magasins dans la région de la ville de Québec.  Le premier magasin fut fondé en 1850 à Québec par Zéphirin Paquet et son épouse Marie-Louise Hamel. L'entreprise ferma en 1981.

Historique

Zéphirin Paquet est un commerçant et un manufacturier née le 20 décembre 1818 à Pointe-aux-Trembles près de Neuville dans Portneuf. En 1834, il s'engage pour un cultivateur de sa région. Il fait le saut dans la région de Québec en 1836 et part à son compte. En 1840, il est des laitiers les plus importants de la ville en possédant 20 vaches. En 1845 il est touché par l'incendie des faubourgs Saint-Jean et Saint-Louis. Son étable brûle, mais il parvient à sauver ses vaches. Il déplace alors ses activités à la basse ville, près de l'Hôpital Général, dans un quartier en pleine expansion. Son épouse ouvre un petit magasin dans la maison, où elle vend des chapeaux et des articles de mercerie et de l'habillement.

En 1858, ils agrandissent leur commerce mais il passera au feu en 1866 avec l'incendie de Saint-Sauveur. Ayant sauvé à temps, les marchandises, la famille Paquet déménage sur la rue Saint-Joseph. Ils sont locataires jusqu'en 1878 où ils deviennent propriétaires. Il fait l'acquisition d'un édifice de 4 étages. Par la suite, en une douzaine d'années, il se porte acquéreur, moyennant 60 000 $ qu'il paie comptant, de blocs de terrains contigus et de bâtiments, entre les rues Saint-Joseph et des Fossés (boulevard Charest). En 1898, il s'agit du fils de M. Paquet, Joseph-Arthur, qui prend la relève de son père avec une santé se détériorant. Malheureusement, il décède en 1901 et une partie de fer se met en branle pour la prendre la suite et l'entreprise est partagée entre les frères et sœurs restants. En 1907, Victor de Lotbinière Laurin, marié avec Joséphine Paquet devient un des trois co-dirigeants de l'entreprise jusqu'en 1947.

Par la popularité de son catalogue, la Compagnie Paquet a des succursales à travers le Canada pour les comptoirs postaux de réception des marchandises et pour le retour des fournitures. En 1908, pour se préparer aux fêtes du tricentenaire de la ville de Québec, Paquet libère son dernier étage de son magasin de la rue Saint-Joseph pour en faire un restaurant. L'entrepôt déménage à la Pointe aux lièvres et sera présent jusqu'en 1970 dans l'ancienne usine de la Québec Worsted Co. Au début manufacture de chapeaux et de fourrures, l'édifice deviendra un entrepôt pour répondre aux commandes postales.

Avec l'avènement de la nouvelle génération qui prend les rênes de l'entreprise, les membres des deux familles de Paquet s'unissent en 1950 pour moderniser l'entreprise. Un édifice moderne de 6 étages est établi en face du boulevard Charest. Le commerce moderne a une superficie de 200 000 pieds carrés de plancher de marchandises.

Avec l'avènement des centres commerciaux en banlieue de la région de Québec, une concurrence s'installe avec les grands magasins ayant pignon sur rue sur la rue Saint-Joseph au centre-ville de Québec, Paquet ouvre une première succursale en 1960, à Place Laurier suivi d'une autre succursale à Place Fleur de Lys près de Vanier et du Colisée de Québec ensuite aux Galeries Chagnon à Lévis.

Difficultés financières et fermeture
Après avoir acquis son concurrent, Syndicat de Québec, en 1975, la chaîne est connue sous le nom Paquet-Le Syndicat. Malgré le regroupement de ces deux entités le glas sonne pour l'entreprise en juillet 1981. Les causes sont nombreuses citant les difficultés financières, la récession, la fermeture de la chaine de magasins Pollack , l'inflation du début des années 1980, la difficulté de rajeunir sa clientèle, une grève de employés en 1980, la perte de population du quartier Saint-Roch et l'arrivée de plusieurs grandes chaînes canadiennes dans la région de Québec comme Sears, Eaton's, et américaines comme Woolco . Son dernier propriétaire fut l'investisseur Jean-Yves Laurin, qui acquit la chaîne en 1979.

À la fin de juin et au début de juillet 1981, un espoir de sauver la chaîne est toujours présent grâce au plan de sauvetage des deux succursales de Paquet et de Syndicat de la Place Laurier tout en fermant les autres magasins restants de la région de Québec. Malgré l'espoir, le processus de fermeture de Paquet-Syndicat de Québec commence par sa vente de liquidation le 9 juillet 1981. Le 25 juillet, deux premières succursales ferment leurs portes en commençant par celle du magasin Paquet de Lévis. Ce local avait abrité auparavant le magasin Pollack de la rive-sud de Québec. Le magasin Syndicat de Place Fleur de lys est le deuxième à fermer ce même jour car les marchandises restantes de ces succursales sont amenées aux succursales du centre-ville de Québec.

Le magasin Syndicat du Mail Saint-Roch ferme ses portes le 8 août 1981. Le magasin Paquet de la rue Saint-Joseph ferme le 15 août 1981. À la fin du mois d'août, les rumeurs circulent et se confirment que les succursales de Paquet et de Syndicat de Place Laurier sont soit à vendre ou soit seront fermées par l'administrateur mandaté de gérer la faillite de l'entreprise. N'ayant plus accès à des caisses électroniques depuis que le système de comptabilité par ordinateur central n'est plus utilisé, ces succursales fonctionnent avec de vieilles caisses enregistreuses locales datant des années 1940 depuis le début de l'été de 1981.

L'ancien magasin Paquet des Galeries Chagnon accueillit un magasin de la chaîne Zellers après la fermeture du Paquet en 1981. Le 5 septembre 1981 l'espoir de survie se termine pour les employés des succursales de Paquet et de Syndicat de Place Laurier qui sont avisés de la fermeture définitive de ces succursales qui surviendra, après la vente de liquidation finale des produits qui débute le 8 septembre. Les succursales de Place Laurier ferment définitivement leurs portes le samedi 26 septembre 1981.

Dernière tentative de relance
Le 13 octobre 1981, le président de la compagnie et dernier propriétaire, Jean-Yves Laurin, expose son plan de relance de l'entreprise aux 294 créanciers de la Compagnie Paquet-Syndicat. 284 des 294 créanciers ont accepté le plan de relance. Son plan se présente ainsi :
 Réouverture dès décembre 1981 d'une succursale au centre-ville de Québec et d'une autre à Place Laurier ;
 Transformation des 4 derniers étages de l'Édifice Paquet en bureaux ;
 liquidation des créances dues à la Banque nationale du Canada et à la Fédération des Caisses d'entraide économique du Québec ;
 Conclusion d'un concordat avec les créanciers ordinaires en vertu duquel ils récupéreront le quart des sommes investies.
Le 4 décembre 1981, la Cour d'appel du Québec autorise le concordat proposé par Jean-Yves Laurin. Le Syndicat des employés de Paquet-Syndicat a voulu faire invalider cette clause par cette Cour malgré un même résultat par la Cour supérieure du Québec. Malgré ces démarches, la chaine ne renaitra pas de ses cendres.

Innovations de la Compagnie Paquet dans la région de Québec
La Compagnie Paquet a été innovatrice pour bien servir sa clientèle et accroître sa renommée :
 Vente par catalogue en 1902
 Popularité et commercialisation du Père Noël au début du  dont Défilé du Père Noël jusqu'au début des années 1970.
 Première salle de cinéma dans le commerce en 1909, le Paquetorium
 Première clinique d'optique en 1907
 Restaurant dans le magasin en 1908
 Service de livraison à domicile dans la grande région de Québec en 1933
 Premiers escaliers roulants de Québec en 1947
 Service d'interurbain sans frais pour communiquer avec le magasin en 1931
 Ouverture du premier stationnement pour les clients de son commerce en 1958, un avant avant celui du Magasin Pollack.
 Ouverture de succursales à Chibougameau, Baie-Comeau, Sept-Îles en 1957

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Grand magasin disparu au Canada
Chaîne de magasins ayant son siège au Canada
Entreprise québécoise disparue
Entreprise ayant son siège à Québec
Histoire de Québec
Entreprise fondée en 1850

Compagnie Paquet


Rumunjski savez šaha (rum.: Federaţia Română de Şah), krovno tijelo športa šaha u Rumunjskoj. Osnovan je 1925. godine.  Sjedište je u Bukureštu, ul. Vasile Conta 16. Rumunjska pripada europskoj zoni 1.4. Predsjednik je Sorin-Avram Iacoban (ažurirano 22. listopada 2019.).

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice

Šport u Rumunjskoj
Rumunjska

Rumunjski savez šaha


La Hipoglicina A es un compuesto orgánico natural presente en la especie Blighia sapida, estando particularmente concentrada en el fruto de dicha planta. Provocando una detención en el proceso de gluconeogénesis ya que interviene en determinadas enzimas que están relacionadas con dicho proceso. Su ingesta es tóxica, constituyéndose en uno de los principales agentes causantes de la enfermedad del vómito de Jamaica o síndrome hipoglucémico tóxico. Entre los efectos adversos están la pérdida del tono muscular, vómito, convulsiones, coma y la muerte. Esta última se ha presentado luego de envenenamiento no intencional con seso vegetal, y la mayoría de las muertes ha ocurrido en niños pequeños con edades entre 2 y 6 años

Es un aminoácido, estando químicamente relacionado  con la lisina.

Referencias

Aminoácidos

Hipoglicina A


Adolf Wilhelm Hans Graf von Königsmarck (* 7. Oktober 1802; † 28. Juli 1875) war ein brandenburgischer Landtagsabgeordneter und preußischer Major.

Herkunft
Seine Eltern waren Hans Valentin von Königsmarck (* 7. Juni 1773; † 26. November 1849) und dessen Ehefrau Henriette von Struensee (1779–1832), diese war die Tochter des Finanzministers Carl August von Struensee. Sein Bruder Hans (1799–1876) war Gesandter in Konstantinopel und Mitglied des Preußischen Herrenhauses, Otto (1815–1889) war Oberpräsident der Provinz Posen und kurzzeitig Preußens Landwirtschaftsminister.

Leben
Adolf von Königsmarck wurde Vize-Ober-Schlosshauptmann von Rheinsberg mit dem Prädikat "Exzellenz", Domherr zu Havelberg – obwohl das Domkapitel eigentlich schon aufgelöst war, erhielt Adolf von Königsmarck auf Antrag seines Vaters ab 1825 vierteljährlich eine Präbende von 400 Talern –, Landtagsabgeordneter der Kurmark Brandenburg und preußischer Major.

1848 war Adolf von Königsmarck Adjutant des Prinzen Wilhelm. Ein Schreiben des Prinzen vom 12. März dieses Jahres, das wohl an den Chef der Gardeinfanterie Karl Ludwig von Prittwitz gerichtet war und zum raschen und heftigen Durchgreifen im Falle revolutionärer Versammlungen um das Schloss mahnte, wurde später im Archiv der Familie von Königsmarck gefunden. Wilhelm hatte in diesem Schreiben darauf gedrungen, im Falle des Ausrückens gleich mindestens drei Bataillone in Bewegung zu setzen. Am 15. März stand dann aber, anders als drei Tage später, doch nur ein einziges Bataillon zum Schutz des Schlosses bereit. Es ist unbekannt, ob Adolf von Königsmarck das Schreiben gar nicht überreicht hat oder ob er es nach Einsichtnahme durch den Adressaten wieder ausgehändigt bekommen und später aufbewahrt hat. An eine absichtliche Unterschlagung durch Adolf von Königsmarck im Sinne der Deeskalation ist jedoch kaum zu denken, da er wenige Tage später, am 18. März, einen ähnlichen Auftrag des Prinzen offenbar in sehr verschärfter Form weitergegeben hat: Wilhelm hatte befohlen, den Schlossplatz durch Kavallerie räumen zu lassen, jedoch ausdrücklich hinzugefügt, dass in langsamem Tempo und nicht mit gezogenen Säbeln geritten werden sollte. Die Ausführung entsprach nicht dem Befehl, sondern geschah in scharfem Trab und mit blanker Waffe. Karl August Varnhagen von Ense, der in Königsmarcks Palais wohnte, überlieferte denn auch die Reaktion Königsmarcks über Diskussionen zu diesem Thema: Er "lächelte behaglich über den Zweifel und meinte, man habe wohl mit dem Gesindel noch erst viel Umstände machen sollen?" Noch kurz vor der Flucht des Prinzen aus dem Berliner Schloss soll dieser weitere Zeilen mit Befehlen zu Papier gebracht haben, die aber unvollendet blieben. Es wurde schon damals spekuliert, dass auch diese Zeilen bei Graf Königsmarck verblieben.

Familie
1825 heiratete er Josephine von Miaskowska († 9. Januar 1862), eine Tochter der Marianne von der Mark. Aus der Ehe gingen drei Töchter und ein Sohn hervor:
 Elisabeth (* 22. November 1825; † 14. Oktober 1901) ⚭  18. Mai 1853 Gustav Gans zu Putlitz (wohnten im Königsmarckschen Palais in Berlin)
 Hans Adolf (* 22. April 1827; † 24. Mai 1830)
 Adolf Hans Josef (* 21. Februar 1830; † 24. August 1878) ⚭ 1. März 1863 Elisabeth von Kleist (* 30. September 1841; † 17. Februar 1921)
 Anna (* 16. Februar 1832; † 3. Februar 1919) ⚭ 24. August 1863 Ludwig August von der Asseburg (1829–1909), Sohn des Ludwig von der Asseburg
 Hedwig (* 6. Juli 1835)

Literatur
 Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Gräflichen Häuser 1876. Jg. 49, Justus Perthes, Gotha 1875, S. 457.

Einzelnachweise

Domherr (Havelberg)
Mitglied des Provinziallandtages von Brandenburg
Politiker (19. Jahrhundert)
Major (Preußen)
Adolf
Deutscher
Geboren 1802
Gestorben 1875
Mann
Schlosshauptmann

Adolf von Königsmarck


Joseph Weißhaar (* 4. März 1814 in Pfohren; † 22. Mai 1870 in Zürich) war ein Gastwirt und Politiker sowie Anführer einer Badischen Freischartruppe die am 20. April 1848 in Steinen nach kurzem Gefecht unterlag.

Leben
Weißhaar wurde als Sohn eines Gastwirts in Pfohren geboren und übernahm später das Gasthaus Engel in Lottstetten. Mit seiner Frau und Cousine Wallburga hatte er 6 Kinder. Seine Gaststätte lag an der Straße von Schaffhausen nach Zürich und war eine Station für den Pferdewechsel. Zudem wurden hier auch Handelsgeschäfte in Getreide in großem Umfang abgewickelt. Weißhaar war dementsprechend wohlhabend und einflussreich.

Im Heckeraufstand (April 1848)
Zu Beginn des Jahres 1848 wurde Weißhaar zum Kommandanten der Lottstetter Bürgerwehr gewählt. Im März gehörte er dem Zentralausschuss der badischen Volksvereine für den Oberrheinkreis an. Bereits Anfang April wurde auf einer Volksversammlung in Dettighofen beschlossen sich dem geplanten Heckerzug anzuschließen und Weißhaar wurde zum Oberst des Aufgebots aus dem Klettgau gewählt. Während Heckers Freischar am 13. April in Konstanz aufbrach, begann Weißhaar mit seiner Hochrheinkolonne den Marsch nach Westen – auf Lörrach – erst am 17. April. Die Kolonne zu der in Grießen auch Gustav Struve gestoßen war, zog weiter über Nollingen nach Lörrach, wo er am 20. April (Gründonnerstag) mit 600 Mann in Lörrach einzog. Der Lörracher Historienmaler Friedrich Kaiser hat diesen Einzug in einem Gemälde dargestellt.

Auf die Nachricht von Heckers Niederlage im Gefecht auf der Scheideck marschierte die Kolonne weiter nach Steinen um Hecker zu Hilfe zu kommen. Die Kolonne Weißhaar-Struve konnte nur noch einen Teil der Fliehenden aufnehmen. Eine kleine Schützenabteilung wurde Richtung des heutigen Steinemer Ortsteils Schlächtenhaus vorgeschoben. Die nachrückenden Bundestruppen unter Oberst Hinkeldey griffen die Freischar an. Struve erreichte in Verhandlungen einen Waffenstillstand von einer halben Stunde. Das Gros der Freischar war bereits aus Steinen geflüchtet und Struve ließ mit Unterstützung von Theodor Mögling und August Willich die Brücke über den Fluss Wiese bei Steinen abtragen um so den Truppen die Verfolgung der versprengten Freischaren zu erschweren. Hinkeldey zog auf dem anderen, rechten Flussufer nach Lörrach nachdem eine Abteilung der Aufständischen unter Mögling mit einer Feuersalve den Flussübergang verteidigte.

Weißhaar floh ins schweizerische Rheinfelden und seine Schar löste sich auf. Nach Stellung einer Kaution konnte er sich nach der Niederschlagung des Heckeraufstandes gleichwohl in Lottstetten aufhalten.

Während des Struve-Putsches (September 1848)
An der zweiten badischen Erhebung unter Gustav Struve im September 1848 – dem Struve-Putsch – konnte sich Weißhaar nicht mehr beteiligen, da sie innert drei Tagen mit dem Gefecht um Staufen beendet wurde. Struve hatte allerdings mit dem späteren Zuzug Weißhaars gerechnet.

In der badischen Revolution von 1849
Weißhaar wurde nach Ausbruch der Badischen Revolution zum Civilkommissär des Amtsbezirks Jestetten ernannt. Am 28. Mai 1849 hatte Weißhaar als Civilkommissär sämtliche Bürgermeister und Präsidenten der Volksvereine sowie alle Bürger, die sich um die Wahlen und die "Constitutionelle Versammlung" besonders bekümmern, zu einer Vorberatung für diese Wahl nach Eggingen eingeladen. Weißhaar wurde am 3. Juni 1849 für den IV. Bezirk (Jestetten, Waldshut, Blumenfeld, Bonndorf, Stühlingen) als einer von vier Abgeordneten gewählt.

Die Reste der Revolutionsarmee zogen am Hochrhein aufwärts nach Waldshut und Grießen, um von dort nach Lottstetten zu gelangen. Bei Baltersweil bezogen sie Lager und führten die Artillerie bei Bühl gegen die rasch nachrückenden Preußen auf. Am 11. Juli 1849 übertrat Sigel zusammen mit Joseph Weißhaar und den restlichen Truppen auf Anraten des Oberst Rudolf Benz von Pfungen, Kommissär der Kantonsregierung Zürich, bei Eglisau den Rhein, sie wurden entwaffnet und interniert.
August Willich, der nach den verlorenen Gefechten von 1848 das Willichsche Freikorps in Frankreich mit der Besanconer Arbeiter–Companie, neu zusammengefasst hatte und sein Adjutant, Friedrich Engels, betraten hier am 12. Juli 1849 ebenfalls neutralen Boden. Das Beckersche Freikorps ging bei Rheinau in die Schweiz.

Verurteilung und Amnestie
Joseph Weißhaar wurde am 24. Juni 1850 vom Hofgericht Bruchsal wegen Hochverrat zu achtjähriger Zuchthausstrafe und Einzug eines großen Teils seines Vermögens verurteilt. Im Berufungsverfahren bestätigte das Oberhofgericht Karlsruhe im Januar 1851 das Urteil.

Später erreichte seine Frau eine Milderung der ebenfalls im Urteil enthaltenen hohen Geldstrafe. Da er sich in der Schweiz aufhielt, konnte er nicht inhaftiert werden. Die vom Großherzog Friedrich I. anlässlich seines Regierungsantritts 1857 erlassenen Amnestie nutzte er zu einem Aufenthalt in Lottstetten, wobei er seinen gesamten Besitz verkaufte. Nachdem er zuvor einen Holzhandel in Zürich betrieb ließ er sich in St. Fiden in der Gemeinde Tablat im Kanton St. Gallen als Gastwirt und Brauer nieder und wurde zusammen mit seinen drei Söhnen am 23. Oktober 1864 in das Bürgerrecht aufgenommen.

Anekdoten
Joseph Weißhaar ist bis heute mit der Geschichte des Klettgaus verwurzelt, er war bekannt als tüchtiger Geschäftsmann aber auch als ein zu allen möglichen Scherzen und Dreisten Stücklein bereiter Draufgänger, diese sind in zahlreichen Anekdoten überliefert worden, sogar eine Sage ist um ihn entstanden. So soll er einmal seinem Bernhardiner den Tischtuchzipfel eines reichgedeckten Tisches in einem noblen Zürcher Hotel, an den Schwanz gebunden haben, beim Hinausgehen hat er den Barry leise gerufen, der deckte dann in aller Ruhe ab, das Gelächter war natürlich sein Vergnügen, das er gern aus seiner vollen Börse bezahlte. Ein anderes Mal habe er gewettet, innerhalb einer unmöglich kurzen Zeit in Zürich zu sein, er spannte zwei feurige Rosse vor seinen Jagdwagen – und landete anstatt auf der Rheinbrücke bei Eglisau, daneben im Rhein, nur mit Mühe konnte er sich retten. Vor dem Gefecht bei Steinen soll der Adjutant Malzacher, der Kreuzwirt von Bülach ihm gemeldet haben : D´Prüße chömme! und weiter meinte: I glaub, Oberst, die chaibe Prüße sin bigoscht doch imstand un schüsse uf üs! – Was, schüße oder nit schüße, mir schüße au! war die Antwort Weißhaars, doch als es dann die ersten Blessierten und Toten gab, räumten die Freischärler das Feld. (frei nacherzählt) aus Heitere Geschichten aus der Heimat.

Gedenken
In Lottstetten gibt es eine Jospeh-Weißhaar-Straße und einen Weißhaarplatz. An der Engelscheune die zu Weißhaars Besitz gehörte ist eine Gedenktafel angebracht.

Literatur
 Karl Friedrich Hoggenmüller: Aus der Geschichte der Gemeinde Lottstetten. Gemeinde Lottstetten (Hrsg.), 1981.
 Karl Friedrich Wernet: Die politische Entwicklung im Klettgau. In: Franz Schmidt (Hrsg.): Der Klettgau. 1971,
 Hans Matt-Willmatt: Heitere Geschichten aus der Heimat. In: Heimat am Hochrhein. 1965.
 Wolfgang Hug, Kurt Benda, Andreas Ch. Weiß, Manfred Dietenberger, in: Heimat am Hochrhein Jahrbuch des Landkreises Waldshut, 1998, Band XXII, Landkreis Waldshut (Hrsg.) ISBN 3-7650-8190-6
 Arbeitsgemeinschaft hauptamtlicher Archivare im Städtetag Baden-Württemberg (Hrsg.): Revolution im Südwesten : Stätten der Demokratiebewegung 1848/49 in Baden-Württemberg, Karlsruhe, 2. Auflage 1998 ISBN 3-88190-219-8, S. 376–377

Weblinks
 Wirkungsstätten der Hochrheinkolonne des Heckeraufstandes mit Informationen über Weißhaar selbst, S. 50–52, PDF-Datei der Landeszentrale für politische Bildung, abgerufen am 22. April 2018

Einzelnachweise

Revolutionär 1848/49
Mitglied der verfassunggebenden Versammlung in Baden 1849
Badener
Deutscher
Geboren 1814
Gestorben 1870
Mann

Joseph Weißhaar


Aix is a bird genus that contains two species of ducks: the wood duck (Aix sponsa), and the Mandarin duck (Aix galericulata). Aix is an Ancient Greek word used by Aristotle to refer to an unknown diving bird.

Taxonomy
The genus belongs to the family Anatidae in the waterfowl order Anseriformes. They were formerly placed in the "perching ducks", a paraphyletic group somewhat intermediate between shelducks and dabbling ducks, and it is not quite clear whether they should be placed in the Anatinae (dabbling duck) or Tadorninae (shelduck) subfamily.

Extant species

Habitat
Both species migrate from the northern parts of their respective ranges to winter in the south of the range. They inhabit quiet wooded streams and ponds.

Description
The two species are generally considered to be very attractive, particularly the multi-coloured drakes. The genus shows marked sexual dimorphism (differences between the sexes), with the females being smaller and less colorful.

Diet
Wood ducks will consume small crustaceans, insects, and plant matter. Mandarin ducks are mainly vegetarian.

Breeding
Wood ducks are reproductively capable around the age of one year. They are monogamous for the season. Mating occurs between February and April, depending on latitude. The clutch size is between 6 and 15, and the incubation period is about 30 days. The young are precocial. They venture from the cavity nest at one day old and are cared for by the mother for about 60 days. The young have a very high mortality rate. Wood ducks normally live 3 to 4 years.

Mandarin ducks are also monogamous. The courtship ritual, like the plumage, is rather showy. The female lays between 9 and 12 eggs in a cavity nest, then incubates them for about 30 days. Parental care by the mother is a little shorter in this species, lasting about 40 days.

Conservation
Both species are affected by loss of habitat. As human development continues to expand, the woodland areas preferred by these ducks continues to shrink. As of 2016, both species had been evaluated for the Red List of the International Union for Conservation of Nature (IUCN), and given a "least concern" rating.

References

Further reading

Harris, M. (1999): Animal Diversity Web: Aix galericulata . Accessed April 27, 2006.
Pope, A. (2004): Animal Diversity Web: Aix sponsa. Accessed April 27, 2006.

Ducks
Bird genera

Aix (bird)


Litani may refer to:
 Litani River (Nahr al-Līţānī; from  Leontes), a river in Lebanon
 Battle of the Litani River (1941)
 1978 South Lebanon conflict or Operation Litani, invasion by Israel of Lebanon upto the Litani River
 Operation Change of Direction 11 or Litani offensive, by Israel during the 2006 Lebanon War
 Litani (Maroni) (or Itany), a river forms part of the boundary between Suriname and French Guiana

See also
 Litany (disambiguation)

Litani


شركة ينبع الوطنية للبتروكيماويات (ينساب) شركة مساهمة سعودية تنشط في مجال صناعة المواد البتروكيميائية.

نشاط الشركة
تهدف الشركة إلى إنتاج مواد الإثيلين، البروبلين ، بولي إثيلين منخفض الكثافة، بولي إثلين عالي الكثافة، بولي بروبلين، إثيلين جلايكول، ميثيل ثالي بيوتيل الإثير، خليط المركبات العطرية.

تاريخ الشركة
صدر قرار تأسيس الشركة في 12/1/1427 هـ ( 11 فبراير 2006) وهي باكورة الشركات المساهمة التي تنشئها شركة سابك بالتعاون مع المستثمرين المحليين وقد أكملت الشركة ترسية كافة عقود الإنشاءات لبناء مجمعها البتر وكيماوي في مدينة ينبع الصناعية

رأس المال المصرح به 5,625,000,000

عدد الأسهم المصدرة 562,500,000

عدد الأسهم الحرة 144,700,554

رأس المال المدفوع 5,625,000,000

مجلس الإدارة

رئيس مجلس الإدارة
 عبد الرحمن بن أحمد شمس الدين

الأعضاء
 ماجد بن عبد الإله نورالدين - نائب رئيس مجلس الإدارة
 سميح بن سليمان الصحفي
 فيصل بن معيض آل بحير
 خالد بن إبراهيم الربيعة
 د. أحمد بن عبد الله المغامس
 إبراهيم بن محمد السيف

الإدارة التنفيذية
 محمد بن علي بازيد ( المدير التنفيذي ) (الرئيس التنفيذي)

مراجع

تأسيسات سنة 2006 في السعودية
سابك
شركات بتروكيماويات سعودية
شركات أسست في 2006
شركات سعودية
شركات كيميائية أسست في 2006
شركات مدرجة في سوق تداول
شركات مساهمة سعودية
ينبع

شركة ينبع الوطنية للبتروكيماويات


Robert William Henry Scott  (6 February 1921 – 16 November 2012) was a New Zealand rugby union player who represented the All Blacks between 1946 and 1954.

Early years
Born in Wellington, New Zealand, and one of six children, Scott had a difficult childhood. His father had served with the New Zealand Expeditionary Force in Gallipoli during the First World War where he was chronically wounded. Although his father was employed money was scarce and Scott frequently went hungry. His father was employed by the Public Works Department, and the family moved to Kapuni, then Tangarakau and later Ōhura. When Scott was nine in 1930 his parents split up and he moved into a Salvation Army children's home, Cecilia Whatman Home in Masterton. Although after two years the parents reconciled, it was short-lived, and they separated permanently within a year. Scott stayed with his father while his five siblings were sent again to a children's home. Scott worked part-time and went to school until his father died of cancer in 1934. After his father's death he moved back with his mother, who had established a home with his siblings.

Rugby league career
Scott started his footballing career playing rugby league for the Ponsonby club in the Auckland Rugby League competition. Scott switched codes during the Second World War.

Army
After working in a warehouse from the age of 13 he enlisted in the New Zealand Army when the Second World War started. He was posted to the Motor Transport Pool in Auckland. They had a team which entered Auckland's senior rugby union competition, and in 1942 won the Gallaher Shield with a team dominated by rugby league players after the Auckland Rugby League had refused to allow the side to enter the Auckland Rugby League competition due to so many of the players being registered with rugby league clubs already. In 1942 he was posted to Egypt with the Army Service Corps in the New Zealand Division as a truck driver. He served in North Africa and Italy, and described driving trucks of ammunition to the front lines as the most lonely experience of his life.

Company rugby teams within the New Zealand Division competed in a tournament called the Freyberg Cup – named after Lieutenant-General Bernard Freyberg who commanded the division. Scott was in the Ammunition Company team that made the Freyberg Cup final in 1944. Although they lost the final to the 22nd Division, Scott, who played at fullback was selected to trial for the Army's Kiwis team.

During World War II, he served in Italy and was one of the players in the New Zealand Army rugby team along with Bob Stuart as fullback.

All Blacks
As an All Black he made his debut in 1946 against Australia. He toured South Africa in 1949 where he played in all four test matches. He also played against the 1950 British and Irish Lions. He did not play in the 1951 tour of Australia and announced his retirement from first-class rugby that year.

He was bribed to play one game for the Auckland union in 1952. He then played for the Petone club in Wellington during 1954.

In a publication he was described as: "for me (author) there will never be anyone as great as Scott. The man amazed me even in his final moments. His positional play was of course something out of the box. He was a genius and what other fullbacks had to do, Scott didn't, because he had the greatest balance, the greatest poise, that I've ever seen in any man."

In his autobiography, Hennie Muller stated: "Scott always appeared to have plenty of time, even under pressure. He loved coming into the line and his speed and elusiveness were such that he was always a danger. Altogether, the greatest player I've ever played in any position."

Scott was part of the Petone club committee between 1966 and 1970.

Later years
In 1990 Scott was inducted into the New Zealand Sports Hall of Fame, and in the 1995 New Year Honours he was appointed a Member of the Order of the British Empire, for services to rugby and the community. Following the death of Fred Allen in April 2012, Scott was the oldest living All Black. He died on 16 November 2012 at his home in Whangamatā, New Zealand, where he lived during his later years.

References

Bibliography

External links

1921 births
2012 deaths
Rugby union players from Wellington City
New Zealand international rugby union players
New Zealand Army personnel
New Zealand people of World War II
New Zealand rugby league players
Ponsonby Ponies players
New Zealand rugby union players
Rugby league fullbacks
New Zealand Members of the Order of the British Empire
Ponsonby RFC players
Rugby league players from Wellington City
Rugby union fullbacks

Bob Scott (rugby)


HIV (İngilizce: Human Immunodeficiency Virus/Türkçe: İnsan Bağışıklık Yetmezliği Virüsü), AIDS'e yol açan virüs. HIV, bağışıklık sistemine zarar vererek hastalığa neden olur. Vücudu mikroorganizmalardan koruyan bağışıklık sistemi çalışmadığında, mikroorganizmalar hastalığa daha kolay neden olabilir.

Kanında HIV bulunmayan kişiler HIV negatif kişilerdir. Kanında HIV ile enfekte olan kişilere "HIV pozitif" veya "HIV ile yaşayan kişi" denir. Bu kişiler aynı zamanda kanında antikor bulunan anlamında sero (anti-HIV, veya bilinen ismiyle ELISA testi) pozitif kişilerdir. Ancak ilk bulaşma döneminde seronegatif kişiler aynı zamanda enfeksiyon taşıyan kişiler olabilirler.

AIDS
AIDS (İngilizce: Acquired Immune Deficiency Syndrome/Türkçe: Sonradan Edinilen Bağışıklık Sistemi Yetersizliği Sendromu) anlamına gelir. Sonradan Edinilen ifadesi hastalığın irsi (genetik) olmadığı anlamına gelmektedir. Bağışıklık Sistemi Yetersizliği ifadesi ise vücudun bağışıklık sisteminin çökmesi anlamına gelmektedir. Sendrom kelimesi ise bir başka hastalıkla bağlantısı olabilecek çeşitli hastalıklar anlamına gelmektedir.

HIV ile yaşayan kişi hastaymış gibi görünmeyebilir veya kişi kendini hasta hissetmeyebilir, HIV ile enfekte olduğunu bile bilmeyebilir. Çünkü, HIV ile enfekte olan kişilerde semptomların ortaya çıkmasına ve ölüme yol açan şey HIV'in kendisi değil, vücudun bağışıklık sisteminin çökmesiyle tamamen savunmasız kaldığı diğer enfeksiyonlardır.

Virüsün yapısı

Virüs tek sarmallı RNA yı çevreleyen p24 proteinlerinden oluşan kapsit, bunun dışında küçük bir matriksi çevreleyen kılıftan oluşur. Kılıfta virüsün antijenik yapısını belirleyen glikoproteinler bulunur.

HIV virüsünün üç glikoproteini vardır.
Bunlar:

 gp160: Proteaz enzimi ile alt üniteleri olan gp120 ve gp41'e bölünerek iki ayrı glikoprotein oluşur. Bu proteinler virüsün membranında bulunurlar.
 gp41: HIV'in hücreye girmesini sağlar.
 gp120: HIV'in DNA'ya tutunmasını sağlar.
 LEDGF: HIV'in  DNA'ya  nasıl  gireceğini  belirler.

Kronoloji
 İlk defa Leopoldville, Belçika Kongo'sunda yaşamış bir kişiden 1959 alınan  kanda tespit edildi. O tarihten beri dolapta saklanan kanın, 1998'de geliştirilen HIV testi ile hastalığı taşıdığı onaylandı.
 Dünyayı dolaşmış, 1961'de Batı Afrika'da uzun yolculuk yapmış Norveçli bir gemici bağışıklık yetersizliği ile 1966 öldü. Karısı ve kızı da ertesi yıl aynı sebeple öldü.
 Danimarkalı bir cerrah olan Dr. Grethe Rath, Zaire'de bir seri enfeksiyon ve ender görülen Pneumocystis pneumonia (PCP) tanısı ile öldü.
 1979-1981 arası, normalde çok ender görülen, 12 Kaposi Sarkomu'dan vakası tespit edildi.
 1981'de Kaliforniya Üniversitesi'nde Pneumocystis carinii tanısı tedavi edilen bir eşcinsel hastada CD4 T hücrelerinin (yardımcı T hücreleri) eksikliği tespit edildi.
 1982'de CDC hastalığa AIDS ismini verdi.
 1983'te daha sonra HIV ismi verilecek olan retrovirüsten kaynakladığı bulundu.
 1984'te HIV için ELISA testi geliştirildi.

Bulaşma yolları Belirti ve Önlemler
HIV'iv enfekte olabilmesi için, virüsün dış ortam koşullarında bozulmayacağı kadar kısa bir süre içinde bir kişiden diğerine nakledilmesi gerekir. Bu da virüsün diğer vücut sıvılarının içinde bir kişiden diğerine iletilmesi ile gerçekleşebilir. HIV, korunmasız cinsel ilişki, direkt kan teması, organ nakilleri ve anneden bebeğine olmak üzere dört yolla bulaşabilir.

Cinsel ilişki
HIV ile enfekte kişinin spermi, anal, oral ya da vajinal yoldan yapılacak cinsel ilişki sırasındaki vücut sıvıları ve kan yoluyla bulaşabilir. Lateksten yapılmış bir prezervatif kullanarak HIV'den korunulabilir. Doğum kontrol hapları ve lateks olmayan prezervatifler, HIV'den koruma sağlayamaz.

HIV, hem bir erkekten hem de bir kadından bulaşabilir. Herhangi bir cinsel hastalık, HIV'in bulaşma ihtimalinden daha yüksektir.

HIV'in iki tipi mevcuttur. Tip II de kadından erkeğe bulaşma ihtimali, Tip I de ise erkekten kadına bulaşma ihtimali daha yüksektir. Afrika da ikinci tip Avrupa ve Amerika'da ise birinci tip daha sık görülür.

Damardan uyuşturucu madde kullanımı
HIV ile yaşayan birisiyle kontamine bir iğne paylaşılırsa, virüs bulaşabilir. (Bu intravenöz (damardan) uyuşturucu bağımlıları arasında HIV'in en önemli bulaşma yoludur.) Dövme ve vücuda piercing yaptırma işlemlerinde kullanılan iğneler, kontamine ise HIV bulaşabilir.

Organ, kan ve kan ürünleri nakli
Gerekli araştırma testleri yapılmamış organ, kan ve kan ürünleri nakli yoluyla da HIV bulaşabilir. Bu durumun engellenmesi için her türlü organ, doku, kan ve kan ürünleri nakli öncesi nakle engel hastalıklar yönünden alınan materyaller kabul eden merkezler tarafından dikkatle kontrol edilir. Araştırma testlerinin pencere döneminde bulunan hastalarda yalancı negatif sonuç vermesi halinde, bulaşma gerçekleşebilir.

Anneden bebeğe
HIV ile yaşayan bir anne, virüsü bebeğine anne sütü aracılığıyla bulaştırabilir.

Belirti
HIV bulaş gerçekleştikten sonra 2-4 hafta aralığında yüksek ateş, boğaz ağrısı, lenf bezlerinde şişlikler, halsizlik, grip ve benzeri belirtiler verir sonrasında kendiliğinden geçer. HIV'in kendine özgü belirtileri bulunmadığından belirtilerin HIV'e ait olup olmadığı ancak ELISA testi aracılığıyla belli olur. Belirtilere göre HIV olup olmadığı anlaşılamaz. HIV enfekte olmuş kişi ayrıca hiç belirti görmeyedebilir.

HIV testleri
HIV vücuda girdiğinden itibaren, vücutta bununla savaşmak için özel antikorlar oluşur. Kandaki bu antikorların ELISA testi (indirekt tanı methodu) veya direkt virüsün proteinlerini tespit eden PCR testi (Direkt Tanı Metodu) gibi tarama yöntemleriyle saptanma çalışmalarıdır. Anti-HIV antikorların ELISA yöntemiyle ölçülebilecek düzeye ulaşması için en az 3 aylık bir süreye (pencere dönemi) ihtiyaç vardır. Bu nedenle test, bulaşma olduktan 3 ay sonra yapılmalıdır. PCR yönteminde ise bu süre 3 haftaya kadar düşmüştür. Anti-HIV testinin pozitif olması, kanda HIV virüsüne karşı antikorların olduğunu gösterir. Ancak anti-HIV testinin yalancı pozitif çıkma ihtimali de vardır. Bu nedenle, kişinin HIV pozitif olduğunun söylenebilmesi için, Western blot testi denen doğrulama testinin de yapılıp sonucunun pozitif olması gerekmektedir. Anti-HIV testi, üniversite hastanelerinin mikrobiyoloji laboratuvarlarında, sigorta ve devlet hastanelerinin laboratuvarlarında ve özel laboratuvarlarda yaptırabilir. Son zamanlarda HIV virüsünün kandaki varlığının direkt kanıtlanması PCR (polymerase chain reaction = polimeraz zincir reaksiyonu) yöntemi ile de yapılabilmektedir.

Pencere dönemi
Pencere dönemi ile ilgili belirsizlikleri gidermek için bazı açıklamalar yapılmalıdır; zira "Üç Ay" ifadesi, HIV virüsüne maruz kalmış her bünyenin 'üçüncü ayda' antikor üreteceği gibi yaygın bir yanılgıya yol açmaktadır. Halbuki pencere döneminin kişiden kişiye değişiklik gösterdiğini vurgulamak gerekir. "Üç Aylık" süre, uluslararası sağlık kuruluşlarının tüm bünyesel farklılıkları da kapsayacak şekilde belirlediği 'maksimum' süredir. Yani bu, HIV ile enfekte olmuş yüz kişiden varsayalım ki %45'inin, 35. günde; %25'inin 50. günde; %15'inin 65. günde; %10'unun 75. günde; %5'inin de 90. günde yeterli antikor seviyesine ulaşacağı anlamına gelir (Oranlar tamamen kurgusaldır). O halde belirlenmiş olan "üç ay" sınırı, 'en geç antikor üreten bünyeyi' de hesaba katarak düşünülmüş 'maksimum' sınırdır.

CDC (Center of Disease Control -USA) gibi bazı büyük sağlık örgütleri, testin altıncı ayda tekrarlanması gerektiğini savunmaktadır. Antikor oluşturma (serokonversiyon) süreci üç ayı geçen çok nadir bazı vakalar rapor edilmişse de bunlar o kadar nadirdir ki, tıp makalelerine konu olur. Birçok sağlık örgütü eğer çok kesin bir risk yoksa, 'altıncı ay' testini gereksiz bulmakta ve CDC'yi tutucu olmakla eleştirmektedir. Bazı kuruluşların 'pencere dönemi' ile ilgili olarak verdikleri süreler, "Üçüncü Ay"ın maksimum sınır olarak düşünülmesi gerektiğini kanıtlamaktadır:
New York Sağlık Müdürlüğü'nün hazırladığı broşüre göre "New York'ta kullanılan HIV antikor testlerinde, enfekte olmuş insanların neredeyse tümü bir ayda pozitif çıkmaktadır. Hatta bunların çoğunluğu, daha kısa surede bile pozitif sonuc vermektedir."
Kaliforniya AIDS Merkezi'nin 1998'de yayınladığı rehber %96'dan daha fazla sayıda insanın, 2 ile 12 hafta arasında pozitif sonucu eline alacağını söylüyor. Çok nadir bazı durumlarda, bunun altı aya uzayabileceği belirtiliyor. AIDS Sağlık Projesi (ABD) danışmanları, ortalama süreyi 25 gün olarak veriyorlar. AIDS Update 98 adlı broşür, "Çoğu örnekte,  HIV antikorları 6 ile 8. haftada görünür hale gelirler" demektedir.
Bu konuda son derece zengin bir arşivi olan HIVinsite web sitesi, süreyi 6-12 hafta olarak belirliyor.
Amerikan Seattle & King County Kamu Sağlığı Sitesi, şöyle diyor: "Çoğu insan, saptanabilir antikor düzeyine 4-6 hafta içinde gelir. Bazı insanların daha uzun sürebilir; ama neredeyse %99'u üç ay içinde antikor üretmiş olur. Üç ayı gecen serokonversiyon olayları çok çok nadirdir."
AIDS servislerinde ve laboratuvarlarında çalışan doktor ve virologlarin (Dr. Sindy Paul, Evan M Cadoff, Eugene Martin) yazdığı, "Rapid Diagnostic Testing for HIV – Clinical Implications" (Business Briefing: Clinical Virology & Infectious Disease, 2004) adli makalede, pencere dönemi 30-60 gün olarak veriliyor.
San Fransisko AIDS Derneği, şöyle demektedir: "Üç aylık pencere dönemi, insanların tümü için normal süredir. Bu insanların çoğu, üç ile dört hafta içinde saptanabilir düzeyde antikor üretir. çok, çok nadir durumlarda, bir insanin antikor üretmesi altı ayı bulabilir."
Kızılay, antikorların tespit edilme suresini 2-6 hafta olarak veriyor.
Kızılhac, antikorlarin tespit edilme süresini en geç 70 gün olarak veriyor.
Amerikan Kamu Sağlığı Kurumu'nun Test Kılavuzunda, 1985-90 yılları arasında kullanılan antikor testinin pencere döneminin ortalama 45 gün olduğu söyleniyor. Fakat günümüzdeki testlerin, bunu 20 gün daha düşürerek, 25 güne indirdiği belirtiliyor.
BERNARD WEBER, EL HADJI MBARGANE FALL; ANNEMARIE BERGER ve HANS WILHELM DOERR'in birlikte yazdıkları makalede, pencere dönemi ortalama 10.2 ile 27.4 güne kadardır şeklinde belirtiliyor.

HIV negatif
HIV negatif, kanında HIV testi sonucu kanında virüs bulunmayan kişiler için kullanılır. Bu kişiler aynı zamanda Anti-HIV testi (ELISA testi negatif) kişilerdir.

HIV genelde, kan testi ile tanımlanır, bu da HIV antikoru veya HIV testi olarak adlandırılır. Bu test, bağışıklık sisteminin HIV' e karşı antikor üretimi olup olmadığına bakar. Bağışıklık sisteminin, HIV tanımlayacak kadar antikor üretmesi ve bunun testte ortaya çıkması, üç ay kadar bir süre alır. Bu zaman süresi, pencere süresi veya serodönüşüm süresi olarak adlandırılır.

Eğer, antikor bulunursa, test sonucu, pozitif olarak değerlendirilir. Bu da, o kişi HIV-pozitif demektir. Eğer, antikor bulunmazsa, test sonucu negatif olarak değerlendirilir. Bu da, test üç aylık pencere sürenin sonunda yapıldığı sürece, o kişi HIV-negatif demektir.

Tedavi
HIV/AIDS'in tedavisinde olumlu gelişmeler vardır. HIV/AIDS, günümüz itibarıyla antiretroviral ilaçlar ile kontrol altında tutulabilmektedir. Bu ilaçlar, günde en az bir adet ya da farklı ilaç kombinasyonları ile kullanılabilmektedir. Ancak HIV/AIDS, doktor kontrolünde ve kesintisiz antiviral tedavi ile kontrol edilebilmektedir. Bu şekilde HIV pozitif kişilerin kaliteli ve uzun bir yaşam sürdürebilmeleri sağlanmaktadır. Uzun yıllardır aşı bulma çalışmaları sürmesine rağmen henüz olumlu bir sonuç elde edilememiştir. Çalışmalar ise farklı ülkelerde DSÖ(Dünya Sağlık Örgütü) desteği ile sürdürülmektedir.

Korunma
Spermdeki ve vajina salgısındaki HIV, dış ortamda birkaç saatte, kuru ortamda ise yarım saatte ölür. HIV kurumuş kanda da kısa zamanda ölür.

Hastanın ya da seropozitif kan, sperm veya vajina salgısının bulaştığı eşyadaki HIV'in öldürülmesi:

Eşyayı birkaç dakika kaynatarak ya da 60 C°'de 30 dakika ısıtarak virus öldürülür. Sulandırılmış çamaşır suyu temas ettiği HIV'i 10 dakika içinde öldürür. Sodyumhipoklorid, çamaşır suyunda bulunan etkili maddedir, içinde klor vardır. Çamaşır suyu şişesinin üzerindeki tarifeye göre (genellikle 10 kez) sulandırılarak kullanılır. Sulandırılan çamaşır suyunda klor kokusu bulunmalıdır. Çamaşır suyu kullanılacağı zaman sulandırılmalıdır, durmakla bozulur. Çamaşır suyu madensel eşyaya zarar verir.

Ultraviyole ile ışınlama (mavi ışık) HIV'in yok edilmesi için önerilmeyen bir yöntemdir. Ultraviyole ışını doğrudan temas ettiği yüzeydeki mikropları öldürür. Cismin altında kalan mikropları öldürmez.

Deri HIV'den nasıl arındırılır?
Su ve sabunla iyice yıkama ile (en az 15 saniye) bütün mikroplar gibi HIV de deriden uzaklaştırılabilir. Yıkandıktan sonra derinin alkol ile temizlenmesi uygun olabilir. Yaralanma durumunda yara yeri, önce sabun ve su ile iyice yıkanmalı, ardından tentürdiyot veya betadin gibi bir antiseptik ile temizlenmelidir.

Ortaya Çıkışı
AIDS hastalığının Afrika'da maymunlardan insanlara geçtiği düşünülüyor. Bu virüsün orta Afrika'da şempanze avlayan insanlara bu esnada aldıkları yaralar vasıtasıyla veya sonrasında şempanze etiyle temas ettiklerinde geçmiş olabileceği iddia edilmekte.

Ayrıca bakınız
 Akut HIV enfeksiyonu
 HIV testi
 AIDS
 gp120

Dış bağlantılar
 http://www.aidsvebiz.com/
 https://web.archive.org/web/20060903022406/http://www.aids.hacettepe.edu.tr/
 SexWise
 HIV InSite University of California, San Francisco, CA, ABD
 VA HIV  U.S. Department of Veterans Affairs, ABD
 AETC  AIDS Education and Training Centers National Resource Center
 Women, Children and HIV
 HIV Education - AIDS Drugs
 I-TECH  International Training and Education Center on HIV
 CDC  Centers for Disease Control and Prevention, Atlanta, GA, ABD
 IRMA  International Rectal Microbicides Advocates

Kaynakça
Öze

 HIV
Fransız icatları

HIV


Med Tronfølgeren i Østen er en rejsefilm fra 1963 instrueret af Helge Robbert.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Rejsefilm fra Danmark
Danske film fra 1963

Med Tronfølgeren i Østen


Am fost șaisprezece, ortografiat pe generic ...am fost șaisprezece, este un film românesc din 1980 regizat de George Cornea. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Sebastian Papaiani, Iurie Darie, Elisabeta Adam și Ion Caramitru.

Rezumat

Acțiunea filmului are loc la Budapesta. Un mic grup de ofițeri și soldați români blochează drumul unor unități hitleriste spre Munții Tatra.

Distribuție

 Sebastian Papaiani — caporalul Vasile Dobrița
 Ion Caramitru — slt. Marin Năstase, comandantul Detașamentului 1 de asalt
 Elisabeta Adam — învățătoarea unguroaică Erzsi Márton
 Dan Damian — serg. Gheorghe Anghelache
 Alexandru Repan — subofițerul german
 Ștefan Sileanu — serg. major Dumitru Burada
 Andrei Bursaci — caporalul Ion Țupa
 Iurie Darie — mr. Marinescu
 Mircea Bodolan — soldatul Ion Firu
 Alexandru Perghe
 Constantin Drăgănescu — soldatul Marin Dodu
 Vasile Popa — soldatul Vasile Popa
 Igor Bardu
 Gheorghe Bușoiu — soldatul Gheorghe Bușoiu
 Mihai Dimitriu
 Bogdan Mihai Cornea — copilul maghiar Gyuri
 Radu Aneste Petrescu
 Alexandru Lazăr — mareșalul sovietic Rodion Malinovski

Primire
Filmul a fost vizionat de 2.631.343 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Vezi și
 1980 în film
 Listă de filme românești despre cel de-al Doilea Război Mondial

Legături externe

Filme din 1980
Filme regizate de George Cornea
Filme românești
Filme în limba română
Filme dramatice românești
Filme despre Al Doilea Război Mondial

Am fost șaisprezece


Miss Tierra 2012 fue la 12.ª edición del concurso Miss Tierra que se realizó el 24 de noviembre de 2012 en el Palacio de Versailles, Muntinlupa, Filipinas, donde Olga Álava Miss Tierra 2011 coronó a Tereza Fajksová de la República Checa al final del evento.

Resultados

Candidatas

Eventos y retos

M.E. Desafío Trivia
La «Miss Tierra 2012 Desafío Trivia» se celebró el pasado 4 de noviembre de 2012.

Camine con M.E.
El «Paseo de la señorita Campaña Tierra» se llevaron a cabo en las siguientes fechas: 4, 6, 7 y 8 de noviembre de 2012.

Amo a mi planeta campaña escolar
El «I Love My School Planet Challenge Tour» como se conoce en inglés se celebró el pasado 5 al 8 de noviembre de 2012. Las siguientes candidatas fueron elegidas como los «Mejores Maestras de Escuela Tour».

Referencias

2012
Concursos de belleza en 2012
Filipinas en 2012

Miss Tierra 2012


Kurija Domjanić nalazi se u naselju Donja Zelina, općina Sveti Ivan Zelina.

Opis
Kurija Domjanić u Donjoj Zelini nalazi se na osami usred brežuljka. Dio je nekadašnjeg plemićkog imanja od kojeg su još sačuvane gospodarske zgrade, park te prilazna aleja s jablanovima. Građena je od 1905. do 1907. u historicističko - secesijskim oblicima na mjestu starije drvene građevine. To je prizemnica pravokutne tlocrtne osnove s rizalitnim prigradnjama koje se visinski razlikuju, a pokrivena je dvostrešnim krovištem. Unutrašnji raspored prostorija jednostavan je i funkcionalan. Stropnu konstrukciju čini drveni grednik ožbukanog podgleda. Sačuvan je secesijski namještaj, proizvodi umjetničkog obrta i sl. Predstavlja vrijednu arhitektonsko – pejzažnu cjelinu zelinskog kraja.

Zaštita
Pod oznakom Z-3651 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Zagrebačkoj županiji
Kurije u Hrvatskoj
Građevine u Svetom Ivanu Zelini

Kurija Domjanić


الاكتئاب الجزئي (يطلق عليه أيضا بالاكتئاب الخفيف، أو اضطراب عسر المزاج) هو اضطراب مزمن في المزاج وأكثر اعتدالا من الاكتئاب الرئيسي أو السريري وبالتعريف النفسي الاصطلاحي: هذا الاضطراب يكون مستمرًا مع صاحبه لكن أقل تأثيراً من الكآبة الرئيسية والمصابون بها قادرون على ملازمة نشاطاتهم وأعمالهم اليومية دون الحاجة إلى الذهاب إلى الطبيب.

أعراض
أعراضه قد تكون مشابهة لبعض أعراض للكآبة الرئيسية ومنها:
 - عسر بسيط في المزاج
 - انخفاض في تقدير الذات
 - ضعف الأداء الدراسي أو العملي
 - الانسحاب الاجتماعي
 - الخجل
 - نزاعات مع العائلة
 - مشاكل النوم
 - العداوة العصبية
 - رغبة بالبكاء

تشخيص

هذا الاضطراب من الصعب تشخيصه وخصوصا أنه لا يسبب أي صعوبات واضحة لصاحب هذا النوع من الاكتئاب.
يجب أن تكون الأعراض مستمرة لأكثر من ستة أشهر.

طرق العلاج
 -العلاج السلوكي المعرفي
 -العلاج الدوائي: تساعد أدوية الاكتئاب في تحسين المزاج ونوعية الحياة وتخفيف الأعراض المرافقة للاكتئاب الجزئي. ومن أمثلة الأدوية المستعملة متبطاث السيروتونين الانتقائية مثل بروزاك - ديروكسات - زولوفت ومضادات الاكتئاب ثلاثية الحلقات مثل تفرانيل.
 -العلاج بممارسة الرياضة: تعد ممارسة الرياضة من أهم الوسائل التي يمكن للمريض ممارستها للابتعاد عن اعراض الاكتئاب الخفيف. ومن أهم الرياضات التي ابدت نجاحا واضحا في ابعاد اعراض الاكتئاب الخفيف هي رياضة حمل الأثقال، نظرا للإجهاد العضلي التي تمر به عضلات الجسم كله في هذه الرياضة. قد لا يجد المريض استجابه في خفض عسر المزاج لديه في بداية ممارستة الرياضة، وذلك بسبب ان الاستجابة تأتي تدريجية على مدى شهرين تقريبا. ونظرا لأن هذا النوع من الاكتئاب يعد مزمنا، فإنه يجب على الشخص بالإستمرار على ممارسة الرياضة.

انظر أيضًا
 اكتئاب
 اضطراب الشخصية الاكتئابية

مراجع

اضطرابات المزاج
اضطرابات عقلية وسلوكية
اكتئاب نفسي
تشخيص الأمراض النفسية
طيف ثنائي القطب

اكتئاب جزئي