Olaylar
 330 - Konstantinopolis (İstanbul), Roma İmparatorluğunun resmi başkenti oldu. Daha önce Byzantion denen bu kente, törenle "Yeni Roma" adı verildi ama daha çok Konstantinopolis adı kullanılacaktır.
 868 - Bilinen en eski kalıp baskı kitap Elmas Sutra Çin'de basıldı.
 1811 - "Siyam ikizleri" diye anılacak olan Chang Bunker ve Eng Bunker kardeşler doğdu. Karınlarından yapışık olan ikizler, yüz binde bir görülen bu doğumun isim babası oldular. 63 yaşında öldüler ve 18 çocukları oldu.
 1812 - Birleşik Krallık Başbakanı Spencer Perceval, Avam Kamarası'nda cinnet geçiren iş insanı John Bellingham tarafından vurularak öldürüldü.
 1858 - Minnesota, Amerika Birleşik Devletleri'ne katıldı.
 1867 - Lüksemburg, Fransa'dan bağımsızlığını kazandı.
 1920 - Mustafa Kemal Paşa, İstanbul'daki Divan-ı Harp tarafından idama mahkûm edildi.
 1924 - Gottlieb Daimler ve Karl Benz şirketleri birleşerek, Mercedes-Benz şirketini oluşturdular.
 1927 - Akademi Ödülleri'ni dağıtan Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi kuruldu.
 1938 - Atatürk, çiftliklerini ve taşınmazlarını ulusa bağışladı.
 1939 - II. Dünya Savaşı sırasında Moğolistan - Mançurya sınırında Halhin Gol Muharebesi başladı.
 1946 - Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün CHP Tüzüğü'nde yer alan "Millî Şef" ve "Değişmez Genel Başkan" unvanları kaldırıldı.
 1949 - Siyam, adını resmen Tayland olarak değiştirdi.
 1949 - İsrail, Birleşmiş Milletler örgütüne katıldı.
 1960 - Nazi savaş suçlusu Adolf Eichmann, Buenos Aires'te bir Mossad ekibi tarafından kaçırıldı.
 1960 - İlk kez doğum kontrol hapı piyasaya verildi.
 1961 - Yassıada'da Anayasa'yı ihlal davası başladı.
 1963 - Başbakan İsmet İnönü, 'Kürt sorunu'nun tehlike oluşturmadığını söyledi.
 1967 - Yunan iktisatçı ve sosyalist siyasetçi Andreas Papandreu, Yunan askeri cuntası tarafından Atina'da hapsedildi.
 1981 - 20 Şubat 1980'de Malatya Doğanşehir Cumhuriyet Halk Partisi Gençlik Kolları Başkanı Hasan Doğan'ı öldüren sağ görüşlü militan Cengiz Baktemur, ölüm cezasına çarptırıldı.
 1985 - Birmingham City FC ile Leeds United arasında Birmingham'da yapılan futbol maçı sırasında yangın çıktı: 40 kişi öldü, 150 kişi yaralandı.
 1987 - Eski Alman Schutzstaffel subayı ve Gestapo üyesi "Lyon Kasabı" olarak da bilinen Klaus Barbie, II. Dünya Savaşı sırasında işlediği suçlardan dolayı Fransa'nın Lyon kentinde yargılanmaya başladı.
 1987 - Baltimore Maryland'de, ilk kalp-akciğer nakli gerçekleştirildi.
 1988 - Britanya Gizli İstihbarat Servisi görevlisiyken Sovyetler Birliği hesabına casusluk yaptığı ortaya çıkınca bu ülkeye iltica eden Kim Philby, 76 yaşında Moskova'da öldü.
 1997 - IBM'in süper bilgisayarı Deep Blue, gelmiş geçmiş en büyük satranç ustası olarak kabul edilen Gary Kasparov'u yendi.
 2008 - 4. Türkiye Grand Prix'ini, üst üste 3.kez Felipe Massa kazandı.
 2013 - Hatay'ın Reyhanlı ilçesinde arka arkaya iki patlama oldu. Patlamada 52 kişi hayatını kaybederken, 150'nin üzerinde kişi de yaralandı.

Doğumlar
 1680 - Ignaz Kögler, Alman Cizvit ve misyoner (ö. 1746)
 1720 - Baron Münchausen, Alman yazar (ö. 1797)
 1752 - Johann Friedrich Blumenbach, Alman hekim, doğa bilimci, fizyolog ve antropolog (ö. 1840)
 1810 - Grigori Gagarin, Rus ressam, Tümgeneral ve yönetici (ö. 1893)
 1824 - Jean-Léon Gérôme, Fransız ressam ve heykeltıraş (ö. 1904)
 1835 - Kārlis Baumanis, Letonyalı söz yazarı (ö. 1905)
 1852 - Charles Warren Fairbanks, Amerika Birleşik Devletleri'nin yirmi altıncı başkan yardımcısıdır (ö. 1918)
 1881 - Theodore von Kármán, Macar fizikçi (ö. 1963)
 1888 - Irving Berlin, Amerikalı besteci ve şarkı sözü yazarı (ö. 1989)
 1889 - Burhan Felek, Türk gazeteci ve yazar (ö. 1982)
 1889 - Paul Nash, bir İngiliz manzara ressamı, sürrealist ve savaş sanatçısı (ö. 1946)
 1890 - Helge Løvland, Norveçli dekatloncu (ö. 1984)
 1894 - Martha Graham, Amerikalı modern dansçı ve koreograf (ö. 1991)
 1895 - Jiddu Krishnamurti, Hindistan asıllı düşünür, konuşmacı ve yazar (ö. 1986)
 1904 - Salvador Dali, İspanyol sürrealist ressam (ö. 1989)
 1916 - Camilo José Cela, İspanyol yazar (ö. 2002)
 1918 - Richard Feynman, Amerikalı fizikçi (ö. 1988)
 1918 - Mrinalini Sarabhai, Hint dansçı (ö. 2016)
 1920 - İzzet Özilhan, Türk sanayici ve iş insanı (ö. 2014)
 1920 - Nezihe Araz, Türk yazar ve gazeteci (ö. 2009)
 1924 - Antony Hewish, İngiliz fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi
 1925 - Max Morlock, Alman futbolcu (ö. 1994)
 1928 - Yaacov Agam, İsrailli heykeltıraş (op sanatı ve kinetik sanat eserleri veren)
 1930 - Edsger Dijkstra, Hollandalı bilgisayar mühendisi (ö. 2002)
 1933 - Louis Farrakhan, Amerikalı müslüman bir vaiz ve siyasi aktivist
 1941 - Eric Burdon, İngiliz vokalist
 1943 - Nancy Greene Raine, Kanadalı kayakçı
 1945 - Şirin Cemgil, Türk hukukçu ve 1968 kuşağının gençlik hareketinin öncülerinden (ö. 2009)
 1946 - Jürgen Rieger, Alman avukat ve Neo-Nazi siyasetçi (ö. 2009)
 1949 - Evin Esen, Türk dizi ve tiyatro oyuncusu (ö. 2012)
 1950 - Gary Alan Fine, Amerikalı sosyolog
 1950 - Jeremy Paxman, İngiliz gazeteci, yazar ve TV sunucusu
 1954 - John Gregory, İngiliz futbol teknik direktörü, eski futbolcudur
 1954 - Hasan Mezarcı, Türk siyasetçi ve din adamı
 1955 - Nihat Hatipoğlu, Türk akademisyen ve ilâhiyatçı
 1963 - Natasha Richardson, Britanyalı oyuncu (ö. 2009)
 1966 - Christoph Schneider, Alman baterist
 1966 - Ümit Kocasakal, Türk hukukçu
 1967 - Alberto García Aspe, Meksikalı millî futbolcudur
 1968 - Ana Jara Velásquez, Perulu avukat ve politikacı
 1970 - Ferhat Göçer, Türk şarkıcı ve tıp doktoru
 1973 - Charlotta Jonsson, İsveçli oyuncu
 1976 - Kardinal Offishall, Kanadalı hip hop şarkıcısı ve yapımcı
 1976 - İzzet Ulvi Yönter, Türk siyasetçi
 1977 - Pablo Gabriel García, Uruguaylı millî futbolcu ve teknik direktördür
 1977 - Bobby Roode, Kanadalı profesyonel güreşçi
 1978 - Laetitia Casta, Fransız model ve oyuncu
 1978 - Ece Erken, Türk sunucu ve oyuncu
 1978 - Perttu Kivilaakso, Finlandiyalı çellist
 1981 - Lauren Jackson, Avustralyalı profesyonel basketbolcudur
 1981 - Nadiya Savçenko, Ukraynalı siyasetçi
 1982 - Cory Monteith, Kanadalı oyuncu ve şarkıcı (ö. 2013)
 1982 - Gilles Guillain, Kolombiya asıllı Fransız oyuncu
 1983 - Steven Sotloff, İsrail asıllı Amerikalı gazeteci (ö. 2014)
 1983 - Holly Valance, Avustralyalı model ve oyuncu
 1984 - Andrés Iniesta, İspanyol futbolcu
 1984 - İlker Kaleli, Türk dizi ve sinema oyuncusu
 1986 - Abou Diaby, Fransız eski futbolcudur
 1986 - Miguel Veloso, Portekizli futbolcudur
 1988 - Blac Chyna, Amerikalı model ve girişimci
 1989 - Giovani dos Santos, Meksikalı futbolcu
 1992 - Thibaut Courtois, Belçikalı millî kaleci
 1992 - Pablo Sarabia, İspanyol futbolcudur
 1993 - Tara İmad, Mısırlı manken
 1993 - Maurice José Harkless, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1994 - Courtney Williams, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1995 - Shira Haas, İsrailli aktris
 1995 - Nilüfer Yanya, İngiliz şarkıcı
 1997 - Lana Condor, Amerikalı aktris ve YouTuber
 1998 - Görkem Doğan, Türk basketbolcu
 1999 - Sabrina Carpenter, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve oyuncu
 2000 - Yuki Tsunoda, Japon yarış pilotu

Ölümler
 912 - VI. Leon, Bizans imparatoru (d. 866)
 1610 - Matteo Ricci, İtalyan Cizvit misyoneri ve bilim insanı. Dinlerarası diyalogun öncilerindendir (d. 1552)
 1655 - İbşir Mustafa Paşa, Osmanlı devlet adamı (d. 1607)
 1812 - Spencer Perceval, İngiliz hukukçu ve devlet adamı (d. 1762)
 1837 - Pierre Darcourt, 1955'ten önce Belçikalı ilk uzun yaşayan insan (d. 1729)
 1849 - Otto Nicolai, Alman opera bestecisi ve orkestra şefi (d. 1810)
 1871 - John Herschel, İngiliz matematikçi, gök bilimci ve kimyager (d. 1792)
 1916 - Karl Schwarzschild, Alman fizikçi (d. 1873)
 1916 - Max Reger, Alman besteci, piyanist, orgcu, orkestra şefi ve öğretmen (d. 1873)
 1927 - Juan Gris, İspanyol ressam ve heykeltıraş (d. 1887)
 1947 - Frederic Goudy, Amerikalı grafik tasarımcısı ve eğitmen (d. 1865)
 1948 - Hamâmîzâde İhsan Bey, Türk şair ve fıkra yazarı (d. 1885)
 1954 - Sait Faik Abasıyanık, Türk öykü yazarı (d. 1906)
 1960 - John D. Rockefeller Jr., Amerikalı iş insanı (d. 1874)
 1962 - Hans Luther, Alman siyasetçi (d. 1879)
 1963 - Herbert Spencer Gasser, Amerikalı fizyolog (d. 1888)
 1973 - Grigori Kozintsev, Sovyet sinema yönetmeni (d. 1905)
 1973 - Lex Barker, Amerikalı oyuncu (d. 1919)
 1976 - Alvar Aalto, Fin mimar (d. 1898)
 1981 - Bob Marley, Jamaikalı gitarist ve şarkıcı (d. 1945)
 1981 - Odd Hassel, Norveçli kimyacı ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1897)
 1985 - Chester Gould, Amerikalı bir karikatürist (d. 1900)
 1988 - Kim Philby, İngiliz casus (d. 1912)
 1991 - Jusuf Hatunić, Bosna-Hersekli futbolcu (d. 1950)
 1996 - Ademir, Brezilyalı futbolcu (d. 1922)
 2000 - Faruk Kenç, Türk film yönetmeni (d. 1910)
 2001 - Douglas Adams, İngiliz bilimkurgu yazarı (d. 1952)
 2001 - Klaus Schlesinger, Alman yazar ve gazeteci (d. 1937)
 2015 - Sami Hoştan, Türk Susurluk davası hükümlüsü ve Ergenekon davası sanığı (d. 1947)
 2015 - Isobel Varley, Guinnes Rekorlar Kitabı'nda dünya dövme rekortmeni olarak yer alan İngiliz kadın (d. 1937)
 2017 - Alexander Bodunov, Sovyet-Rus buz hokeyi oyuncusu ve çalıştırıcı (d. 1952)
 2017 - Mark Colvin, İngiltere doğumlu Avustralyalı gazeteci ve radyocu (d. 1952)
 2017 - Clelio Darida İtalyan hristiyan demokrat siyasetçi (d. 1927)
 2017 - İbrahim Erkal, Türk şarkıcı, söz yazarı, besteci ve oyuncu (d. 1966)
 2017 - Elisabet Hermodsson, İsveçli yazar, şair, besteci ve sanatçı (d. 1927)
 2018 - Gérard Genette, Fransız yazın kuramcısı (d. 1930)
 2018 - Mehmed Niyazi Özdemir, Türk tarihçi ve yazar (d. 1942)
 2018 - Ulla Sallert, İsveçli aktris ve şarkıcı (d. 1923)
 2019 - Hector Busby, Yeni Zelandalı girişimci, mühendis ve gezgin (d. 1932)
 2019 - Gianni De Michelis, İtalyan siyasetçi (d. 1940)
 2019 - Peggy Lipton, Amerikalı oyuncu (d. 1946)
 2019 - Pua Magasiva, Samoa doğumlu Yeni Zelandalı oyuncu ve radyocu (d. 1980)
 2019 - Silver King, Meksikalı profesyonel güreşçi (d. 1968)
 2020 - Francisco Javier Aguilar, İspanyol profesyonel futbolcu (d. 1949)
 2020 - Alberto Carpani, İtalyan şarkıcı, DJ ve müzik yapımcısı (d. 1956)
 2020 - Ann Katharine Mitchell, İngiliz kriptolog ve psikolog (d. 1922)
 2020 - Roland Povinelli, Fransız siyasetçi (d. 1941)
 2020 - Jerry Stiller, Amerikalı komedyen ve aktör (d. 1927)
 2021 - Norman Lloyd, Amerikalı aktör, dublaj sanatçısı, film yapımcısı ve yönetmeni (d. 1914)
 2021 - Buddy Van Horn, Amerikalı dublör ve film yönetmeni (d. 1928)
 2021 - Vladislav Yegin, Rus profesyonel buz hokeyi oyuncusu (d. 1989)
 2022 - Şirin Ebu Akile, Filistinli gazeteci (d. 1971)
 2022 - Sam Basil, Papua Yeni Gineli siyasetçi ve yönetici (d. 1969)
 2023 - Ana Paula Borgo, Brezilyalı kadın voleybolcu (d. 1993)

Tatiller ve özel günler

0511
11

11 Mayıs


Kalaşnikov aşağıdaki anlamlara gelebilir.

 Mihail Timofeyeviç Kalaşnikov - Rus silah tasarımcısı
 Kalaşnikov silahları - Rus yapımı silah serisi
 Kalaşnikov (şirket)

Kalaşnikov


JJ or jj may refer to:

Arts and entertainment

Film and television
 J.J. Evans or J.J., a character in the 1970s sitcom Good Times
 Jennifer Jareau or JJ, a character on Criminal Minds
 "JJ", an episode of Skins series 4
 JJ DiMeo, a character on Speechless
 John Diggle, Jr., a character from the TV series Arrow nicknamed "J.J."
 JJ, nickname of the title character of Jamie Johnson, a British children's TV series
 "JJ" (Skins series 3), a 2009 episode of Skins series 3
 JJ, the production code for the 1967 Doctor Who serial The Macra Terror
 Jean-Jacques Leroy, a character in the 2016 anime Yuri on Ice

Music
 "J.J.", a song on the soundtrack of the video game L.A. Noire
 JJ (Swedish band)
 JJ, a band featuring English singer Jan Johnston
 J.J.!, an album by J. J. Johnson
 Abbreviation for Latin Jesu Juva, used by Johann Sebastian Bach at the beginning of his compositions

Other media
 JJ (magazine), a fashion magazine
 JJ (video game), a video game developed and published by Square Co., Ltd.

People

 Jermaine Jenas (born 1983), retired English professional footballer
John Jay (1756–1829), American diplomat and judge
Junaid Jamshed or JJ (1964–2016), Pakistani recording artist and religious figure
 Justo Justo or JJ (1941–2012), Filipino columnist and news presenter
 Robert Jay (judge) (born 1959), noted in court reports as "Jay J"
 J.J. Eubanks (born 1968), American basketball player
 JJ Kaplan (born 1997), American-Israeli basketball player in the Israeli Basketball Premier League
 JJ Lehto (born Jyrki Juhani Järvilehto, 1966), Finnish motor racing driver
 J.J. Valberg (1936), British-American philosopher
 J.J. Webster (1898–1965), American politician
 Joanna Jędrzejczyk or JJ (born 1987), Polish MMA fighter and former UFC strawweight champion
 Jerry John Rawlings (1947-2020), Head of state of Ghana from 1981 to 2001

Other uses
 Jj coupling, a form of angular momentum coupling
 JJ, a brassiere measurement in the UK
 LATAM Brasil, formerly TAM Airlines (IATA code JJ)
 J/Z (New York City Subway service), formerly JJ
 JJ, abbreviation for plural judges, justices
 , rapid trains on the Jōban Line in Japan
 Jilly Juice, a fermented drink and a form of alternative medicine
John Jay Hall, a dormitory at Columbia University

See also
 Jay Jay the Jet Plane, a children's television cartoon series
 Jay Jay, a 2003 Tamil film
 Jay-J (born 1969), American house music disc jockey
 Double J (disambiguation)
 J & J (disambiguation)
 JJS (disambiguation)
 GG (disambiguation)

JJ


Fritz Abromeit (født 30. oktober 1923, død 4. oktober 2004) var en tysk fodboldspiller (angriber).

Abromeit spillede hele sin karriere hos Rot-Weiss Essen. Han vandt både det tyske mesterskab med klubben, i 1953, og DFB-Pokalen, i 1955.

Titler
Tysk mesterskab
 1955 med Rot-Weiss Essen

DFB-Pokal
 1953 med Rot-Weiss Essen

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Tyskland
Fodboldspillere fra Rot-Weiss Essen

Fritz Abromeit


An Orleanesia mineirosensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay. An Orleanesia mineirosensis in nahilalakip ha genus nga Orleanesia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Orleanesia

Orleanesia mineirosensis


Dragovoljci Domovinskog rata dragovoljno su stali o obranu Hrvatske 1991. i 1992.prije uspostave pravnih i organizacijskih struktura države. Tako su obranili i zaustavili srpsko-crnogorsku agresiju prije međunarodnog priznavanja Hrvatske države. Dragovoljci su se na početku velikosrpske agresije priključivali Zboru Narodne Garde i Hrvatskim obrambenim snagama.

Stavili su na kocku svoj život bez jamstva za obeštećenje njihovim obiteljima za slučaj stradavanja.

Bez dragovoljaca Hrvatska ne bi bila obranjena niti bi ju međunarodna zajednica mogla priznati kao samostalnu državu.

Prema definiciji Hrvatskog zavoda za mirovinsko osiguranje dragovoljac iz Domovinskog rata je hrvatski branitelj koji je sudjelovao u obrani suvereniteta Republike Hrvatske najmanje 100 dana, u razdoblju od 5. kolovoza 1990. do 15. siječnja 1992., odnosno koji je sudjelovao u obrani suvereniteta Republike Hrvatske najmanje 30 dana u razdoblju od 5. kolovoza 1990. do 15. siječnja 1992., ako nije imao obvezu sudjelovanja u pričuvnom sastavu ili nije regulirao obvezu služenja vojnoga roka.

Međunarodni dragovoljci Domovinskog rata

Zanimljivosti
Kategorija dragovoljaca izbrisana je raznim potezima vlasti ( kao primjerice objavom registra branitelja, nakon pobjede SDP-a na parlamentarnim izborma ministarstvo branitelja Republike Hrvatske objavilo je Registar hrvatskih branitelja iz Domovinskog rata 19. prosinca 2012.) u čijim redovima je dragovoljaca bilo vrlo malo.
Geslo dijela dragovoljaca Domovinskog rata "Za dom spremni" tijekom 2010-ih je dio medija i aktivističkih skupina proglasio "ustaškim".
 481 dragovoljaca iz 35 zemalja svijeta borili su se za slobodnu Hrvatsku. 72 je poginulo i 88 je ozlijeđeno

Povezani članci
UHDDR
Jean-Michel Nicolier
Blago Zadro
Ante Paradžik
Specijalna jedinica policije "Alfa"

Izvori

Vanjske poveznice
Sluzbena stranica dragovoljac.com

Hrvatske postrojbe u Domovinskom ratu
HOS

Dragovoljci Domovinskog rata


Abaújszolnok é um município da Hungria, situado no condado de Borsod-Abaúj-Zemplén. Tem  de área e sua população em 2015 foi estimada em 183 habitantes.

Localidades de Borsod-Abaúj-Zemplén

Abaújszolnok


Falx inguinalis er en struktur formet i den nedre del af den normale aponeurosis i den skrå interne bugmuskel og den tværgående bugmuskel, da den hæfter på bækkenkammen og pectineallinjen direkte bag den overfladiske lyskering. Den hænger normalt sammen med senen på den skrå interne bugmuskel, men kan også være separat. Den danner den mediale del af den posteriore væg på lyskekanalen.

Referencer

Muskelsystemet

Falx inguinalis


Zenica-Doboj Kantonu, Bosna-Hersek Federasyonu'nu oluşturan 10 kantondan biridir.

Coğrafya
Kanton Bosna-Hersek Cumhuriyeti'nin orta kesiminde yer alır. Kantona ismini veren şehirler başkent Zenica ve Doboj'dur. Bosna-Hersek federasyonu'na bağlı kantona bağlı 12 şehir vardır. Bunlar;
Breza, Doboj Jug, Kakanj, Maglaj, Olovo, Tešanj, Vareš, Visoko, Zavidovići, Zenica, Žepče, Usora'dır.

Kaynakça

Zenica-Doboj


Corematura este un gen de insecte lepidoptere din familia Arctiidae.

Cladograma conform Catalogue of Life:

Referințe

Corematura

Corematura


UTC−9:30 er en tidszone som er 9 timer og 30 minutter efter standardtiden UTC.

UTC−9:30 bruges hele året af
 Dele af Fransk Polynesien (under Frankrig):
 Marquesasøerne

Tidszoner

UTC−9:30


Zoran Janković (en , et en ), né le  à Inđija en Yougoslavie, est un footballeur international bulgare d'origine serbe, qui évoluait au poste d'attaquant.

Biographie

En club

Zoran Janković commence sa carrière avec le club serbe du  en 1996.

De 1998 à 2000, il est joueur du FK Vojvodina Novi Sad.

En 2000, il rejoint le Litex Lovetch.

Avec le Litex il remporte également une Coupe de Bulgarie en 2001.

En 2002, il est transféré en Chine au Dalian Shide.

En 2004, il est prêté à nouveau au Litex avec lequel il gagne à nouveau la coupe nationale.

De retour en Chine, il réalise le doublé  Coupe de Chine/Championnat de Chine en 2005.

Après six saisons en Asie, il revient jouer sous les couleurs du Litex en Bulgarie lors de la saison 2007-2008.

Janković rejoint le club chypriote de l'Ethnikos Achna pour la saison 2008-2009.

En 2009, il devient joueur du club de sa ville natale le FK Inđija. Il raccroche les crampons en 2011.

En compétitions européennes, il dispute au total 7 matchs pour 3 buts inscrits en Coupe UEFA.

En équipe nationale

International bulgare, il reçoit 29 sélections pour un but marqué en équipe de Bulgarie entre 2002 et 2007.

Son premier match a lieu le  contre la Croatie en amical (match nul 0-0 à Rijeka).

Il dispute 7 matchs lors des éliminatoires de l'Euro 2004 : il inscrit un but contre la Belgique le  (victoire 2-0 à Bruxelles).

Janković fait partie du groupe bulgare à l'Euro 2004 : il dispute les trois rencontres de la phase de groupe.

Son dernier match en sélection a lieu le  contre l'Albanie dans le cadre des éliminatoires de l'Euro 2008 (match nul 0-0 à Sofia).

Entraîneur

Il poursuit une carrière d'entraîneur après sa carrière de joueur.

Palmarès

Notes et références

Liens externes

Footballeur international bulgare
Footballeur serbe
Joueur du Vojvodina Novi Sad
Joueur du Dalian Shide
Joueur du Litex Lovetch
Entraîneur bulgare de football
Naissance en février 1974
Naissance à Inđija
Naissance en RS de Serbie

Zoran Janković (football)


Bayat, Antalya ilinin Korkuteli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya il merkezine 55 km, Korkuteli ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

 https://www.nufusune.com/181189-antalya-korkuteli-bayat-mahallesi-nufusu

Korkuteli'nin mahalleleri

Bayat, Korkuteli


Acrothesaurum, monotipski biljni rod crvenih alga koji čini porodicu Acrothesauraceae. Jedina vrsta je morska alga A. gemellifilum otkrivena kod Tasmanije. Opisana je 2016 godine.

Izvori

Acrosymphytales

Acrothesaurum


الناصرية هي إحدى القرى لمحافظة القنيطرة في هضبة الجولان بجنوب غرب سوريا.

قرى الجولان المحتلة
قرى الجولان المدمرة
قرى محافظة القنيطرة

الناصرية (القنيطرة)


الدكتور علي حميدة عبد الغني وشهرته علي حميدة (17 أبريل 1948 - 11 فبراير 2021)ممثل ومغني وأكاديمي مصري.

يعد أحد أبرز مطربي موسيقى الجيل المصريين الذين ظهروا في عقد الثمنينات من القرن العشرين هو الذي أحدثت أغنيته الشهيرة «لولاكي» بقيادة موزع الموسيقى حميد الشاعري وفرقته بالعزف حين صدورها في عام 1988 ثورة كبيرة جدا في عالم الأغنية العربية لموسيقى الجيل وأحيت كيانه (واعتُبر نجاحًا تاريخيًا) حيث تمّ بيع أكثر من 6 ملايين نسخة في جميع أنحاء العالم الشرقي وكذلك الغربي واعتُبرت هذه الكمية الهائلة من البيع برقم قياسي لم يسبق له مثيل وأصدر بعد ذلك عدة ألبومات إضافية منها «كوني لي» و«ناديلي» وغيرها ثم توجه للسينما للقيام ببطولة فيلم سينمائي له بعنوان لولاكي نسبة للنجاح الذي حققته هذه الأغنية الأمر الذي دفع شركة الإنتاج لصناعة هذا الفيلم وكذلك له فيلم آخر بعنوان مولد نجم، ثم اختفى الفنان علي تدريجيا عن الأنظار ثم عاد في سنة 2000.

حصل على درجة الدكتوراه في الموسيقى البدوية وعلاقتها بالموسيقى الموريسكاوية الليبية وكان يعمل أستاذا لمادة العود بأكاديمية الفنون بالقاهرة وعضوا بهيئة التدريس بها وكان أستاذا لآلة العود وقام بتدريب مطربين كبار على العزف عليها.

حياته
من مواليد محافظة مطروح في 17 أبريل 1948 وينتمي لبيئة بدوية، والده كان يعمل ساعي بريد وكان له 6 أشقاء ذكور و4 شقيقات منهم اللواء إبراهيم حميدة من أبطال حرب أكتوبر.

جاء للقاهرة عام 1973 للدراسة في معهد الموسيقى العربية، وبعد تخرجه بتفوق تم تعيينه مدرساً للعود، وسافر للعمل في الكويت لمدة 3 سنوات، وبعدها عاد للعمل بالمعهد وحصل على الماجستير والدكتوراة.

في فترة الثمانيات سعى لشركات الإنتاج لكنه لم يفلح، حتى تواصل مع الملحن سامي الحفناوي الذي كان معجباً بصوته فقدمه للمنتج هاشم يوسف، وتحمس لتقديم أصوات جديدة إلا أنه لم يكن يتخذ أية قرارات دون الرجوع لمستشاره الفني حميد الشاعري، كان حميد الشاعري قد سبق له الغناء باللهجة الليبية وأعجب بصوت علي حميدة وبدأ في إدارة مشروعه الغنائي.

بعد النجاح منقطع النظير الذي حققه ألبوم «لولاكي» تصدر أسمه بقوة في الساحة الغنائية، ولكن بعدها أبتعد علي حميدة عن الأضواء بسبب قضية الضرائب التي طالبته بتسديد حوالى 13 مليون جنيه.

أعمالة الفنية في مجال الغناء

ألبومات منفردة
 لولاكي صدر في 11 يوليو 1988 ويتضمن 8 أغاني.
 ناديلي.
 كوني لي.
 نن العين.
 خان العشرة.
 احكي لي.

أعماله السينمائية

من الأفلام
 مولد نجم (1991)
 لولاكي (1993)

من المسلسلات
 نسمة ونصيب سيت كوم (2009) ضيف شرف، غناء المقدمة والنهاية
 مسلسل الهودج
 مسلسل ريح المدام (ضيف شرف)
 مملكة الغجر

وفاته
أصيب علي حميدة بفيروس سي الكبدي وكان من أوائل الذين عولجوا بمبادرة الرئيس السيسي لعلاج الفيروس المذكور.

توفي يوم الخميس 11 فبراير 2021 ميلاديًّا، الموافق 29 جمادى الآخرة 1442 هجريًّا، عن عمر ناهز 72 عامًا بعد صراع مع المرض.

مصادر

روابط خارجية

أشخاص من محافظة مطروح
مغنون مصريون في القرن 20
ممثلو أفلام مصريون
ممثلو تلفزيون مصريون
ممثلون مصريون في القرن 20
ممثلون مصريون في القرن 21
مواليد 1357 هـ
مواليد 1367 هـ
موسيقيون مصريون
وفيات 1442 هـ
وفيات 2021
وفيات بعمر 65

علي حميدة


Music Man may refer to:

 The Music Man, a 1957 Broadway musical play by Meredith Willson
 The Music Man (album), a 1959 jazz album by Jimmy Guiffre featuring tunes from the above musical
 The Music Man (1962 film), a feature film adaptation
 The Music Man (2003 film), a television film remake
"The Music Man" (song), a song and traditional game was also a 15th-century folk tale about the medicine tribes
"Music Man", song on Take a Look Around by Masta Ace
Music Man (album), a 1980 album by Waylon Jennings
Music Man (company), a guitar company
The Music Man, English name for the Iranian film Santouri
 Music Man (1948 film), a 1948 American film
 DJ Music Man, a character from Five Nights at Freddy's: Security Breach

Music Man


Un beurre de fruits est une pâte à tartiner sucrée à base de fruits cuits, puis légèrement sucrés, qui fait partie de la même catégorie que la confiture ou la compote. Les fruits couramment utilisés comptent entre autres les pommes, les poires, les prunes, et les figues. Les pâtes de fruit, telles que la pâte de coing (très populaire dans les pays d'Amérique latine), sont similaires mais beaucoup plus sucrées et parfois gélifiées. Elles sont vendues dans des boîtes peu profondes ou sous forme de briques emballées, tandis que les beurres de fruits sont généralement présentés dans des bocaux à col large.

Pour faire du beurre de fruit, le fruit est cuit à feu doux, puis réduit en purée. Du miel, du sucre ou des épices peuvent ensuite être ajoutés.

Variétés
 Beurre de citrouille
 Beurre ou pâte de figue
 Beurre ou pâte de mangue (cajeta de mango)
 Beurre de poires
 Beurre de pommes
 Beurre de prune (powidl)
 Pâte de banane (mariola)
 Pâte de goyave (cajeta de guayaba, mariola ou bocadillo)
 Sirop de Liège

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Beurre d'érable

Spécialité à base de fruits
Pâte à tartiner

Beurre de fruits


An Dendrobium johnsoniae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ferdinand von Mueller. An Dendrobium johnsoniae in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium johnsoniae


El tororoí o tororoi de Cundinamarca (Grallaria kaestneri), también denominado  chululú de Cundinamarca, es una especie de ave paseriforme perteneciente al numeroso género Grallaria  de la familia Grallariidae, anteriormente incluido en Formicariidae. Es endémica de Colombia.

Distribución y hábitat
Se distribuye en la Cordillera Oriental de los Andes de Colombia (Cundinamarca y Meta).

Es poco común y muy local en el suelo o cerca de él en hábitats de bosques nubosos muy húmedos de la vertiente oriental entre los 1800  y 2300 m de altitud.

Descripción
Mide 15,5 cm de longitud. Plumaje pardo oliváceo oscuro, con lores y anillo ocular blancos; la garganta blanca opaca y el pecho oliva grisáceo con estrías delgadas blancas.

Alimentación
Se alimenta de insectos, arañas y lombrices, que recoge del suelo o revolcando la hojarasca.

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Grallaria kaestneri en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Grallaria kaestneri en xeno-canto.

kaestneri
Aves endémicas de Colombia
Animales descritos en 1992
Taxones descritos por F. Gary Stiles

Grallaria kaestneri


Muhammed Rıza Şah Pehlevi (; d. 26 Ekim 1919, Tahran - ö. 27 Temmuz 1980, Kahire), 1941'den, ülkesini terk ettiği 1979'a kadar tahtta kalan İran şahıdır. Batı yanlısı bir dış politika izleyen Pehlevi, İran'ın son monarşik lideridir. Şehinşah (Kralların Kralı) ve Sayeh-eh-Hodah (Allah'ın Yeryüzündeki Gölgesi) gibi imparatorluk unvanları vardır.

İkinci Dünya Savaşı sırasında İran'ı işgal eden Britanya ve Sovyetler Birliği'nin baskısıyla tahttan çekilen babası Rıza Şah'ın yerine iktidara geldi. İktidarı sırasında İran petrol endüstrisi demokratik yollarla seçilmiş olan ve ABD-Britanya destekli bir darbeyle görevinden uzaklaştırılacak başbakan Muhammed Musaddık tarafından kısa süreliğine millileştirildi.

İktidarına, Pers İmparatorluğu'nun 2.500. kuruluş yıl dönümü kutlamaları damga vurdu. Hükümdar olarak, İran'ı küresel bir güç ve modern bir ülkeye dönüştürme iddiasıyla, içinde kadınlara oy hakkının tanınması ve çeşitli endüstrilerin ulusallaştırılmasının da dahil olduğu bir dizi ekonomik, sosyal ve siyasi reformu içeren Beyaz Devrim adlı programı uygulamaya koydu.

Zamanla, seküler bir Müslüman olarak, izlediği güçlü modernleşme ve sekülerleşme siyaseti, İsrail ile olan ilişkileri, Bazaari denilen geleneksel tüccar sınıfıyla çatışması, kendisi, ailesi ve yönetici elitle ilgili yolsuzluk konuları nedeniyle Şii ruhban sınıfının yanı sıra çalışan sınıfların da desteğini kaybetmeye başladı. Bunlara ek olarak komünist Tudeh Partisi'nin yasaklanması, istihbarat örgütü SAVAK'ın siyasi muhalifler üzerinde uyguladığı baskı, ABD ve Britanya'nın iktidarına olan desteği, İslamcı ve yükselen komünist faaliyetlerle çatışması iktidarına karşı oluşan güçlü muhalefetin diğer nedenleri oldu.

1979 yılına gelindiğinde, siyasi huzursuzluk bir devrime dönüşerek Muhammed Rıza Pehlevi'nin 16 Ocak günü İran'ı terk etmek zorunda kalmasına neden oldu. Daha sonra ülkede monarşiye son verilerek Ruhullah Humeyni önderliğinde cumhuriyet ilan edildi. Gıyabında idam cezasına çarptırılan Şah, siyasi sığınmacı olarak kabul edildiği Mısır'da 1980 yılında öldü.

Gençliği
Pehlevi Hanedanı'nın kurucusu Rıza Pehlevi'nin en büyük oğluydu. İsviçre'de öğrenim gördükten sonra 1935-1938 arasında İran'da Askerî Akademi'de eğitim aldı. Sovyetler Birliği ve Britanya, Rıza Pehlevi'nin Nazi Almanyası ile işbirliğini önlemek için İran'ı işgal etti. Büyük devletlerin baskısı sonucu babası Rıza Pehlevi'nin tahttan çekilmesi üzerine tahta çıktı (16 Eylül 1941).

Hükümdarlığı
Bu ülkelerle, işgal kuvvetlerinin  kısa sürede geri çekilmesi karşılığında bir antlaşma imzalayarak 1943'te Almanya'ya savaş açtı. Bu arada sarsılan şahlık otoritesini Büyük Britanya desteğiyle ayakta tutmayı başardı.

Petrol millileştirmeleri ve 1953 darbesi

İkinci Dünya Savaşı sonrasında petrol yataklarının yabancı şirketlere açma politikası, Muhammed Musaddık önderliğinde güçlü bir milliyetçi hareketin doğmasına yol açtı. Mart 1951'de Anglo-Persian Oil Company'nin (AIOC) İran'daki mal varlığını millileştirmeye ilişkin bir yasayı meclisten geçirmeyi başaran Musaddık hızla güçlenmeye başladı. Nisan ayı sonunda Muhammed Rıza Şah, Muhammed Musaddık'ı başbakanlığa atamak zorunda kaldı. Ağustos 1953'te Musaddık'ı başbakanlıktan uzaklaştırma girişimi boşa çıktıktan sonra İran'dan kaçtı. Ancak kısa süre sonra güç dengesi Amerika Birleşik Devletleri'nin (ABD) desteğiyle Şah'ın lehine değişti. ABD'nin desteklediği Musaddık karşıtlarının yarattığı karışıklıkların ardından geri dönerek yeniden iktidarı devraldı ve Musaddık tutuklandı (Ajax Operasyonu). Ardından Musaddık'ın millileştirme politikasına son verdi ve bir dizi antlaşma imzaladı. Batı'yla ekonomik ve siyasi iş birliğini artırmaya özen gösterdi. 1955'te İran'ın Bağdat Paktı'na katılma kararını aldı. 1957'de CIA destekli gizli polis örgütü SAVAK'ı kurdurdu.

Batı dünyasından aldığı destekle konumunu pekiştirdikten sonra 1961'de meclisi de dağıtarak bütün yetkileri elinde toplayan Muhammed Rıza, 1963'te, büyük toprak sahipleri ve Şii din adamlarının gücünü kırmak amacıyla, ABD desteğiyle Beyaz Devrim adını verdiği bir ulusal kalkınma programı uygulamaya girişti. Toprak sahiplerinin sanayi kuruluşlarına ortak olması karşılığında devletleştirilen araziler parçalanarak köylülere dağıtıldı. Ayrıca hava, kara ve demir yolları ağının genişletilmesini, bir dizi baraj ve sulama projesini, sıtma gibi hastalıkların kökünün kazınmasını, sanayinin geliştirilmesini ve toprak reformunu kapsayan bu programla birlikte kırsal alanlara sağlık ve eğitim hizmetlerini götürecek bir örgütlenmeyi başlattı. Beyaz Devrim'in mutlak hedefi; kapitalizmin oluşması için; "bazargan" adı verilen ve geleneksel olarak İran'ın siyasal, toplumsal yaşamında büyük önem taşıyan küçük ve orta sınıf esnafın sistem dışı bırakılarak; zenginlerin  sanayi yatırımlarına yönlendirilmesiydi. Beyaz Devrim kırsal kesimde mülkiyet yapısını değiştirdiyse de tarımsal üretimde beklenen atılımı yaratamadı.

İran Ulusal Petrol Şirketi'nin çokuluslu bir Batı konsorsiyumuyla iş birliği yaparak yürüttüğü çalışmalar petrol ve petrokimya sanayilerinde önemli bir gelişme sağladı. Petrolden elde edilen yüksek gelir değişik sanayi alanlarında (petrokimya, nükleer santraller, demir-çelik kompleksleri, büyük altyapı çalışmaları vb.) büyük çaplı yatırımlara ve çok büyük askeri harcamalara (batılı devletlerden, özellikle ABD'den çok gelişmiş silahların satın alınması) olanak verdi.

Dış politikada ABD doğrultusunda bir çizgi izlemekle birlikte başka ülkelerle de ticari ve kültürel ilişkilerin geliştiren İran, Merkezi Antlaşma Teşkilatı (CENTO) ve Kalkınma İçin Bölgesel İşbirliği (RCD) gibi kuruluşlarda da önemli bir rol üstlendi. Yemen İç Savaşı'nda cumhuriyetçilere karşı kraliyet yanlılarını destek verdi. 1971'de, Basra Körfezi'ndeki bazı adalar üzerinde hak talep edip işgal etmesi körfez emirlikleri ile gerginlik yaşanmasına neden oldu; İran ordusu, bölgede giderek artan bir şekilde Batılılar'ın çıkarları yönünde jandarma rolünü oynadı. 1960'larda ve 1970'lerde daha bağımsız bir dış politikaya yönelerek SSCB ve Doğu Bloğu ülkeleriyle de iyi ilişkiler kurdu. Petrol sahaları ve Şatt-ül-Arap su yolu nedeniyle Irak ile yaşadığı sorunu bu ülkedeki Kürt ayrılıkçıları destekleyerek çözmeye çalıştı. Muhammed Rıza Şah iktidarı sırasında İran, Türkiye ile beraber İsrail'i tanıyan iki Müslüman ülkeden biriydi.

1967'de Şehinşah (Kralların Kralı) unvanını aldı ve 1971'de Pers İmparatorluğu'nun 2,500. yıldönümü kutlamak üzere bir tören düzenledi. Bu törende İran tarihinde yeni bir uygulama başlatarak karısı Farah Diba'ya imparatoriçe (şahbanu) tacı giydirdi. 1975'te çok partili siyasi yapıyı ortadan kaldırarak Rastahiz (Diriliş) Partisi'ni tek yasal parti ilan etti.

İran İslam Devrimi

Modernleşme programını otoriter ve baskıcı bir yönetimle yürüten ve rejime karşı her türlü muhalefeti acımasızca bastıran Muhammed Rıza, kırsal kesimdeki hoşnutsuzlukları gideremediği gibi kentleşmenin yarattığı yeni sorunların da üstesinden gelemedi. 1970'lerin başında yaşanan petrol kriziyle İran'ın kasaları dolmasına rağmen, kırsaldan şehirlere olan yoğun göç şehirlerde bir işsiz kitlesi ortaya çıkardı. İşsizlik ve hayat pahalılığını azaltmaya yönelik alınan sert önlemler, toplumdaki genel hoşnutsuzluğu ticaret ve sanayi çevrelerine de yaydı. Beyaz Devrim reformlarını yetersiz bulan ve yavaş uygulanmasından yakınan liberal (öğrenciler, aydınlar, ticaret burjuvazisi) ve ilerici (işçiler, Tudeh, marksist-leninist Halkın Mücahitleri Örgütü) çevrelerin yanı sıra batılılaşmanın İslama karşı olduğunu savunan dini çevrelerin tepkileriyle karşılaştı. Bunlar dışında baskıcı yönetim biçimi, hükûmetteki yolsuzluklar, petrol ihracından sağlanan gelirlerin dengesiz dağılımı ve bir korku figürü sayılan siyasi polis örgütü SAVAK'ın uygulamalarından dolayı, doğrudan Muhammed Rıza Pehlevi'yi hedef alan bir muhalefet de gelişti. Büyük ölçüde yeraltına geçen muhalefeti sindirmek için başvurduğu baskıcı yöntemler içeride ve dışarıda şahlık rejimi karşıtı güçlü bir birikim yarattı.

Şah yönetiminin 1977'de baskıları bir ölçüde yumuşatmasıyla başlayan açık siyasal etkinlikler ve protesto gösterileri ertesi yıl yaygınlaşarak kitlesel bir karakter kazandı. Bu sırada İran Şiiliği, ulusal kimliğin dinsel alanda ortaya çıkışı olarak yavaş yavaş kendini gösterdi. Dini çevreler, halkın toplumsal adaletsizliklere, despotluğa ve yabancı egemenliğine karşı mücadeleye çağırarak muhalefeti bir araya toplamayı başardılar. Şii din adamları arasında on binlerce molla, dini muhalefeti etkili bir örgütlenmeye kavuşturdu. Ayrıca, Devrimci İslamiyet anlayışını yaymaya çalışan Halkın Mücahitleri Örgütü yönetiminde gerilla hareketi gelişti.

Ocak 1978'de, on beş yıl önce İran'dan sürülen Şii topluluğun ruhani önderi Ruhullah Humeyni'ye karşı hakaret dolu bir makalenin yayımlanması, Kum kentinde bir protesto yürüyüşüne yol açtı. SAVAK kalabalığa ateş açarak yaklaşık yüz kişinin ölümüne neden oldu (9 Ocak). Bu olaydan sonra gittikçe daha fazla protestocuyu bir araya getiren gösteriler belli aralıklarla yinelendi (her kırk günde bir, Şiilerin yas süresi). Büyük kitle gösterilerinin ülke ekonomisini felç etmesiyle yeniden sertleşen yönetim, 8 Eylül 1978'de büyük kentlerde sıkıyönetim ilan etti. Kanlı bir şekilde bastırılmasına karşın gösteriler durmadı. Toplumda geniş destek bulan muhalefet, 1964'te sürgün edildikten sonra önce Irak'ta, ardından Fransa'da İslamcı hareketi yöneten Ayetullah Ruhullah Humeyni çevresinde toplandı.

Muhammed Rıza, reform vaatlerinde bulunarak ve ılımlı muhalefete açılarak rejimi kurtarmaya çalıştı. Ocak 1979'da bu muhalefetin temsilcilerinden Şahpur Bahtiyar başbakan olmayı kabul etti ama bu girişim, artık monarşi rejimiyle her tür uzlaşmayı reddeden tüm muhalefet tarafından kınandı. Durumunun ümitsizliğini gören Muhammed Rıza, 16 Ocak 1979'da kesin olarak ülkeyi terk etti; Şahpur Bahtiyar'ın muhalefetle uzlaşma çabaları da sonuçsuz kaldı. Humeyni'nin 1 Şubat 1979'da ülkeye dönüşüyle, son direnci de yıkılan şahlık rejimi çöktü. 1 Nisan 1979'da yapılan halk oylamasıyla, İran ilan edildi. Bu arada mart ayında yeni rejim tarafından gıyabında idam cezasına çarptırıldı.

Sürgün hayatı ve ölümü
Bir süre Mısır, Fas, Bahamalar ve Meksika'da kalan şah, yakalandığı pankreas kanserinin tedavisi için 22 Ekim 1979'da ABD'ye gitti. İki hafta sonra İran'da hükûmetten destek alan militan gruplar ABD Büyükelçiliği'ni basarak 52 Amerikalıyı rehin aldılar ve rehinelere karşılık Muhammed Rıza Pehlevi'nin İran'a iade edilmesini istediler. Bu isteğin kabul edilmemesine karşın, ABD'den ayrılarak Panama'ya giden Şah, Enver Sedat'ın çağrısı üzerine Kahire'ye geçti ve orada öldü (1980).

Evlilikleri ve çocukları
Üç kez evlenen Muhammed Rıza Pehlevi ilk evliliğini 1939'da Mısır Kralı I. Fuad'ın kızı Fevziye, ikinci evliliğini de 1951'de Süreyya İsfendiyari Bahtiyari ile yapmıştır. Ancak iki evliliğini de erkek varis olmadığı için bitirmiştir. 1959'da evlendiği üçüncü karısı Farah Diba'nın 1960'ta Rıza Pehlevi'yi doğurması ile Pehlevi Hanedanı bir erkek varis kazandı. Toplam 5 çocuğu vardır.

Onurları ve amblemleri
Muhammed Rıza, İran'da birçok tarikatın hükümdarıydı ve dünyanın dört bir yanından onur ve nişanlar aldı. Muhammed Rıza, 1967'deki imparatorluk taç giyme törenine kadar Majesteleri stilini kullandı ve İmparatorluk Majesteleri tarzını benimsediğinde Şehinşah unvanına yükseldi. 15 Eylül 1965'te Muhammed Rıza, Parlamento Binalarının olağanüstü oturumuyla Aryamehr ('Aryanların Işığı') unvanını aldı.

Armaları
24 Nisan 1926'dan üyeliğine kadar, Muhammed Rıza'nın arması, özellikle Ahameniş döneminde ortak bir sembol olan ortadaki iki Şahbaz kuşundan oluşuyordu ve üzerlerine Pehlevi Tacı vardı. İlk çeyrekte Aslan ve Güneş sembolünden oluşan bir kalkan, ikinci çeyrekte Faravahar, üçüncü çeyrekte Ali'nin iki uçlu kılıcı (Zülfikar) ve Simurgh'ü de içeren babasının arması vardı. Dördüncü çeyrekte ise ortada genel olarak Pehlevi hanedanının sembolü olan Damavand Dağı'na yükselen bir güneşle tasvir eden bir daire vardı.

İmparatorluk Sembolü
Pehlevi imparatorluk ailesi, saltanatlarını ve eski Pers mirasını sembolize etmek için zengin hanedanlık armaları kullandı. Silahlı kuvvetlerin rozetlerinden kağıt paraya ve madeni paraya kadar her resmi devlet belgesine ve sembolüne imparatorluk tacının bir görüntüsü dahil edildi. Tacın görüntüsü, Şah'ın imparatorluk standardının en önemli parçasıydı.

Kişisel standartlar, ortasına bireyin hanedan motifinin yerleştirildiği, İran imparatorluk ailesinin geleneksel rengi olan soluk mavi bir alandan oluşuyordu. İran İmparatorluk ulusal bayrağı, her standardın sol üst çeyreğine yerleştirildi. Kişi mevcut olduğunda ulusal bayrağın yanında uygun imparatorluk standardı uçtu. 1971'de yeni tasarımlar kabul edildi.

Galeri

Kaynakça

1919 doğumlular
Tahran doğumlular
1980 yılında ölenler

Pehlevi Hanedanı
Gürcü asıllı İranlılar
Azeri asıllı İranlılar
Orden del Libertador San Martín
II. Dünya Savaşı siyasi liderleri
İran Devrimi'nde kişiler
İranlı antikomünistler
Lenfomadan ölenler
Mısır'da ölenler
İslamcılık eleştirmenleri

Muhammed Rıza Pehlevi


Le Broad Institute, officiellement appelé le Eli and Edythe L. Broad Institute of MIT and Harvard, est un centre de recherche biomédicale et génomique situé à Cambridge au Massachusetts. L'institut est géré et soutenu de manière indépendante en tant qu'organisation 501(c)(3). Il mène ses activités en partenariat avec le Massachusetts Institute of Technology, l'Université Harvard et aux les cinq hôpitaux universitaires de cette dernière.

Liens externes

Massachusetts Institute of Technology
Université Harvard
Biotechnologie

Broad Institute


In metaphysics, the distinction between abstract and concrete refers to a divide between two types of entities. Many philosophers hold that this difference has fundamental metaphysical significance. Examples of concrete objects include plants, human beings and planets while things like numbers, sets and propositions are abstract objects. There is no general consensus as to what the characteristic marks of concreteness and abstractness are. Popular suggestions include defining the distinction in terms of the difference between (1) existence inside or outside space-time, (2) having causes and effects or not, (3) having contingent or necessary existence, (4) being particular or universal and (5) belonging to either the physical or the mental realm or to neither. Despite this diversity of views, there is broad agreement concerning most objects as to whether they are abstract or concrete. So under most interpretations, all these views would agree that, for example, plants are concrete objects while numbers are abstract objects.

Abstract objects are most commonly used in philosophy and semantics. They are sometimes called abstracta in contrast to concreta. The term abstract object is said to have been coined by Willard Van Orman Quine. Abstract object theory is a discipline that studies the nature and role of abstract objects. It holds that properties can be related to objects in two ways: through exemplification and through encoding. Concrete objects exemplify their properties while abstract objects merely encode them. This approach is also known as the dual copula strategy.

In philosophy
The type–token distinction identifies physical objects that are tokens of a particular type of thing.  The "type" of which it is a part is in itself an abstract object. The abstract–concrete distinction is often introduced and initially understood in terms of paradigmatic examples of objects of each kind:

Abstract objects have often garnered the interest of philosophers because they raise problems for popular theories. In ontology, abstract objects are considered problematic for physicalism and some forms of naturalism. Historically, the most important ontological dispute about abstract objects has been the problem of universals. In epistemology, abstract objects are considered problematic for empiricism. If abstracta lack causal powers and spatial location, how do we know about them? It is hard to say how they can affect our sensory experiences, and yet we seem to agree on a wide range of claims about them.

Some, such as Ernst Mally, Edward Zalta and arguably, Plato in his Theory of Forms, have held that abstract objects constitute the defining subject matter of metaphysics or philosophical inquiry more broadly. To the extent that philosophy is independent of empirical research, and to the extent that empirical questions do not inform questions about abstracta, philosophy would seem especially suited to answering these latter questions.

In modern philosophy, the distinction between abstract and concrete was explored by Immanuel Kant and G. W. F. Hegel.

Gottlob Frege said that abstract objects, such as numbers, were members of a third realm, different from the external world or from internal consciousness. (See Popper's three worlds.)

Abstract objects and causality
Another popular proposal for drawing the abstract–concrete distinction contends that an object is abstract if it lacks causal power. A causal power has the ability to affect something causally. Thus, the empty set is abstract because it cannot act on other objects. One problem with this view is that it is not clear exactly what it is to have causal power. For a more detailed exploration of the abstract–concrete distinction, see the relevant Stanford Encyclopedia of Philosophy article.

Quasi-abstract entities
Recently, there has been some philosophical interest in the development of a third category of objects known as the quasi-abstract.  Quasi-abstract objects have drawn particular attention in the area of social ontology and documentality. Some argue that the over-adherence to the platonist duality of the concrete and the abstract has led to a large category of social objects having been overlooked or rejected as nonexistent because they exhibit characteristics that the traditional duality between concrete and abstract regards as incompatible. Specifically, the ability to have temporal location, but not spatial location, and have causal agency (if only by acting through representatives). These characteristics are exhibited by a number of social objects, including states of the international legal system.

Concrete and abstract thought in psychology

Jean Piaget uses the terms "concrete" and "formal" to describe two different types of learning. Concrete thinking involves facts and descriptions about everyday, tangible objects, while abstract (formal operational) thinking involves a mental process.

See also

References

Sources

External links

 Nominalism, Realism, Conceptualism, from The Catholic Encyclopedia
  Abstract vs. Concrete in Writing, from Writing for Results

Abstract object theory
Abstraction
Cognition
Metaphysical properties
Consciousness
Metaphysical theories
Metaphysics of mind
Theory of mind
Syntax–semantics interface

Abstract and concrete


Brian Blade (born July 25, 1970) is an American jazz drummer, composer, and session musician.

Early life

Born and raised in Shreveport, Louisiana, Blade was exposed to gospel and praise music while attending Zion Baptist Church at which his father, Brady L. Blade Sr., was pastor. Blade initially began learning violin and participated in the church choir, an experience which Blade later acknowledged was influential in his musical development. Following in the footsteps of his older brother, Brady Blade Jr., Blade developed skills on the drum kit while 'depping' for his brother in the church band Soon after Blade shifted his focus to the drums throughout middle and high school.

During high school, while studying with Dorsey Summerfield Jr., Blade began listening to the music of John Coltrane, Charlie Parker, Miles Davis, Art Blakey, Thelonious Monk, Elvin Jones, and Joni Mitchell. By the age of eighteen, Brian moved to New Orleans to attend Loyola University. From 1988 through 1993, he studied and played with most of the master musicians living in New Orleans, including Johnny Vidacovich, Ellis Marsalis, Steve Masakowski, Bill Huntington, Mike Pellera, John Mahoney, George French, Germaine Bazzle, David Lee Jr., Alvin Red Tyler, Tony Dagradi and Harold Battiste.

Career

The Fellowship Band and sideman work
In 1997, Blade formed The Fellowship Band with pianist Jon Cowherd, bassist Chris Thomas, saxophonists Myron Walden and Melvin Butler, guitarist Jeff Parker, and pedal steel guitarist Dave Easley.  The band released its debut album, Brian Blade Fellowship, in 1998, Perceptual (with guitarist Kurt Rosenwinkel) in 2000, Season of Changes in 2008, Landmarks in 2014, and Body and Shadow in 2017.

Reviewing the band's 2014 Landmarks album, John Kelman wrote:
As the Fellowship Band has grown, it has moved away from overt traditional references, even though they're an undercurrent throughout. Instead, as it explores milestones both inner and outer, Landmarks further speaks with the singular voice that the Fellowship Band has built upon since inception. Blending folkloric references, hints of church and spiritual concerns, jazz modality and countrified touchstones, Landmarks is the perfect name for Brian Blade & The Fellowship Band's fourth album; beyond its meaning to the group, it truly is yet another landmark recording in the core quintet's evolutionary travels. It may have come after a long gap in time, but that only makes it a wait all the more worthwhile.

While continuing to work with the Fellowship Band, since 2000 Blade has also been a member of Wayne Shorter's quartet. Blade grew up listening to Shorter's albums, and started playing with Shorter at 30 years old, along with Danilo Perez and John Patitucci. He has also recorded with Daniel Lanois, Joni Mitchell, Ellis Marsalis, Marianne Faithfull, Emmylou Harris, Billy Childs, Herbie Hancock, and Bob Dylan.

Singer-songwriter work
In 2009, Blade released Mama Rosa, his first album as a singer-songwriter, with songs dedicated to his grandmother and family. The album featured Daniel Lanois, vocalists Kelly Jones and Daryl Johnson, bassist Chris Thomas, guitarists Kurt Rosenwinkel and Geoffrey Moore, pedal steel guitarists Greg Leisz and Patrick Smith, and pianists Aaron Embry and Jon Cowherd. It was co-produced by Brian Blade and Adam Samuels. The live band includes Steven Nistor on drums.

On April 30, 2016, Blade played at the White House in Washington, D.C., as part of The International Jazz Day Global Concert.

Honors
2013: ECHO Jazz Award "International Artist of the Year Drums/Percussion", for Quiver.
2013: Grammy Award for Best Jazz Instrumental Album for Trilogy (Concord), with Chick Corea.

Equipment
Blade uses vintage Gretsch, Ludwig, Sonor and Slingerland drums. He plays Canopus drums when touring in Japan. He has used a variety of cymbals over the years, including multiple ride cymbals made from Roberto Spizzichino, vintage A Zildjians, and often a 22" Zildjian K Constantinople Light Ride (discontinued model). His acoustic guitar is a mid-1950s Gibson LG-3.

Discography

As leader
 Brian Blade Fellowship (Blue Note, 1998)
 Perceptual (Blue Note, 2000) – recorded in 1999
 Season of Changes (Verve, 2008)
 Mama Rosa (Verve Forecast, 2009)
 Landmarks (Blue Note, 2014)
 Body and Shadow (Blue Note, 2017)
 Brian Blade & the Fellowship Band live from the archives Bootleg June 15, 2000 Blues Alley Washington D.C. (Stoner Hill, 2022)
 Kings Highway (Stoner Hill, 2023)

As co-leader
Trio with Wolfgang Muthspiel and Marc Johnson
 Real Book Stories (Quinton, 2001)
 Air, Love, and Vitamins (Quinton, 2004)

Duo with Wolfgang Muthspiel
 Friendly Travelers (Material, 2007)
 Friendly Travelers Live (Material, 2008)

Trio with Chick Corea and Christian McBride
 Trilogy (Concord, 2013) – Grammy Award for Best Jazz Instrumental Album
 Trilogy 2 (Concord, 2018) - Grammy Award for Best Jazz Instrumental Album

Trio with John Patitucci and André Marques
 Viva Hermeto (Borandá, 2014)

Trio with John Patitucci and Danilo Pérez
 Children of the Light (Mack Avenue, 2015)

Trio with Benjamin Koppel and Scott Colley
 Collective (ArtistShare, 2014)

Trio with Edward Simon and Scott Colley
 Steel House (ArtistShare, 2015)

Trio with Jeff Denson and Romain Pilon
 Between Two Worlds (Ridgeway, 2019)
 Finding Light (Ridgeway, 2022)

Quartet with Joshua Redman, Brad Mehldau and Christian McBride
 MoodSwing (Warner Bros., 1994)
 RoundAgain (Nonesuch, 2020) – recorded in 2019
 LongGone (Nonesuch, 2022) – recorded in 2007, 2019

Trio with Wolfgang Muthspiel and Scott Colley
 Angular Blues (ECM, 2020)

As group
Yaya3
with Joshua Redman and Sam Yahel
 Yaya3 (Loma, 2002)

SFJAZZ Collective
 SFJazz Collective (Nonesuch, 2005) – recorded in 2004

Black Dub
with Trixie Whitley, Daniel Lanois and Daryl Johnson
 Black Dub (Jive, 2010)

As sideman

With David Binney
 2000: Afinidad with Edward Simon (Red, 2005)
 2000: South (ACT, 2001)
 2004?: Welcome to Life (Mythology, 2004)
 2004: Océanos with Edward Simon (Criss Cross, 2007)
 2008: Third Occasion (Mythology, 2009)
 2010?: Graylen Epicenter (Mythology, 2011)

With Billy Childs
 Lyric: Jazz Chamber Music, Vol 1 (Artistshare, 2005)
 Autumn: In Moving Pictures: Jazz Chamber Music, Vol 2 (Artistshare, 2010)

With Kenny Garrett
 Black Hope (Warner Bros., 1992)
 Triology (Warner Bros., 1995)
 Pursuance: Music of John Coltrane (Warner Bros., 1996)
 Beyond the Wall (Nonesuch, 2006)

With Darrell Grant
 1993: Black Art (Criss Cross, 1994)
 1994: The New Bop (Criss Cross, 1995)
 Smokin' Java (Lair Hill, 1999)
 Truth and Reconciliation (Origin, 2007)[2CD]

With Norah Jones
 2000–01: Come Away with Me (Blue Note, 2002)
 2003–04: Feels Like Home (Blue Note, 2004)
 2015: Day Breaks (Blue Note, 2016)
 2018–19: Begin Again (Blue Note, 2019)
 2019: Pick Me Up Off The Floor (Blue Note, 2020)

With Kiyoshi Kitagawa
 2003: Ancestry (Atelier Sawano, 2004)
 2005: Prayer (Atelier Sawano, 2005)
 2005: Live at Tsutenkaku (Atelier Sawano, 2006)[DVD-Video] – live

With Daniel Lanois
 Shine (Anti-, 2003)
 Rockets (self-released, 2004)
 Belladonna (Anti-, 2005)
 Here Is What Is (Red Floor, 2007)
 Flesh And Machine (Anti-, 2014)

With Ron Miles
 2011: Quiver (Yellowbird, 2012)
 2013: Circuit Rider (Yellowbird, 2014)
 2019: Rainbow Sign (Blue Note, 2020)

With Joni Mitchell
 1997: Taming the Tiger (Reprise, 1998)
 1998: Painting with Words and Music (Eagle Rock, 1998)[DVD-Video]
 2002: Travelogue (Nonesuch, 2002)
 2006–07: Shine (Hear Music, 2007)

With Wolfgang Muthspiel
 2001: Real Book Stories (Quinton, 2001)
 2013: Driftwood (ECM, 2014)
 2016: Rising Grace (ECM, 2016)
 2018: Angular Blues (ECM, 2020)

With John Patitucci
 Communion (Concord, 2001)
 Songs, Stories & Spirituals (Concord, 2003)
 Line by Line (JVC Victor/Concord, 2006)
 Remembrance (Concord, 2009)
Viva Hermeto! (Borandá, 2014)
 Brooklyn (Three Faces, 2015)

With Joshua Redman
 MoodSwing (Warner Bros., 1994)
 Spirit of the Moment – Live at the Village Vanguard (Warner Bros., 1995) – live
 Freedom in the Groove (Warner Bros., 1996)
 Timeless Tales (for changing times) (Warner Bros., 1998)
 Elastic (Warner Bros., 2002)
 Momentum (Nonesuch, 2005)
 2006: Back East (Nonesuch, 2007)
 2008: Compass (Nonesuch, 2009)
 2012: Walking Shadows (Nonesuch, 2013)
 2017: Still Dreaming (Nonesuch, 2018)

 2023: Where Are We (Blue Note, 2023)

With Wayne Shorter
 2001: Footprints Live! (Verve, 2002) – live
 2002?: Alegria (Verve, 2003)
 2002–04: Beyond the Sound Barrier (Verve, 2005)
 2010: Without a Net (Blue Note, 2013) – live
 2016: Emanon (Blue Note, 2018)

With Edward Simon
 2000: Afinidad with David Binney (Red, 2001)
 2006: Unicity (CAM Jazz, 2006)
 2008: Poesia (Cam Jazz, 2009)
 2010: Trio Live in New York (Sunnyside, 2013) – live
 2017: Sorrows & Triumphs (Sunnyside, 2018)

With Mark Turner
 1995: Mark Turner (Warner Bros., 1998)
 1998: In This World (Warner Bros., 1998)
 1999: Ballad Session (Warner Bros., 2000)

With Kenny Werner
 Democracy (Half Note, 2006) – live
 Lawn Chair Society (Blue Note, 2007)

With others
 Brad Mehldau, Introducing Brad Mehldau (Warner Bros., 1995)
 Emmylou Harris, Wrecking Ball (Elektra, 1995)
 Steve Masakowski, Direct Axecess (Blue Note, 1995) – recorded in 1994
 Jane Siberry, Maria (Reprise, 1995) – recorded in 1994–95
 Bob James Trio, Straight Up (Warner Bros., 1996) – recorded in 1995
 Steve Earle, El Corazón (Warner Bros., 1997)
 Bob Dylan, Time Out of Mind (Columbia, 1997) – recorded in 1996–97
 David Berkman, Handmade (Palmetto, 1998)
 Ryan Kisor, Battle Cry (Criss Cross, 1998) – recorded in 1997
 Dianne Reeves, Bridges (Blue Note, 1999)
 Bill Frisell, The Sweetest Punch (Verve, 1999)
 Marianne Faithfull, Vagabond Ways (Instinct, 2000)
 Rebekka Bakken and Wolfgang Muthspiel, Daily Mirror (Material, 2000)
 Chris Potter, Gratitude (Verve, 2001) – recorded in 2000
 Ralph Bowen, Soul Proprietor (Criss Cross, 2001)
 Rick Margitza, Memento (Palmetto, 2001)
 Joe Henry, Scar (Mammoth, 2001) – recorded in 2000
 Joel Weiskopf, Change in My Life (Criss Cross, 2002)
 David Berkman, Leaving Home (Palmetto, 2002)
 Charlie Haden, American Dreams (Verve, 2002)
 Herbie Hancock, Michael Brecker, and Roy Hargrove, Directions in Music: Live at Massey Hall (Verve, 2002) – live
 Danilo Pérez, ...Till Then (Verve, 2003)
 Lizz Wright, Salt (Verve, 2003) – recorded in 2002
 Helen Sung, Push (Fresh Sound New Talent, 2004)
 Tim Ries, The Rolling Stones Project (Concord, 2005)
 Bob Lanois, Snake Road (Cordova Bay, 2006)
 Mike Holober, Wish List (Sons of Sound, 2006)
 Debbie Deane, Grove House (RKM Music, 2007)
 Sam Yahel, Truth and Beauty (Origin, 2007)
 Alyssa Graham, Echo (Sunnyside, 2008)
 Rebecca Martin, The Growing Season (Sunnyside, 2008)
 Scott Colley, Empire (Cam Jazz, 2010)
 John Scofield, A Moment's Peace (Emarcy, 2011)
 Laura Veirs, Tumble Bee: Laura Veirs Sings Folk Songs for Children (Bella Union, 2011)
 Beth Orton, Sugaring Season (Anti-, 2012)
 Rolf and Joachim Kühn Quartet, Lifeline (Boutique, 2012)
 Davy Mooney, Perrier Street (Sunnyside, 2012)
 Matt Lemmler's New Orleans Jazz Revival Band, Ubuntu (SMartist, 2012)
 Shawn Colvin, All Fall Down (Nonesuch, 2012)
 Iron & Wine, Ghost on Ghost (4AD, 2013)
 Laura Veirs, Warp and Weft (Bella Union, 2013)
 Aga Zaryan, Remembering Nina & Abbey (Parlophone, 2013)
 Jon Cowherd, Mercy (ArtistShare, 2013)
 Antonio Sánchez, Birdman (Milan, 2014)
 Billy Childs, Map to the treasure: Reimagining Laura Nyro (Sony, 2014)
 Jenny Scheinman, The Littlest Prisoner (Sony Masterworks, 2014)
 Sarah McLachlan, Shine On (Verve, 2014)
 Joe Jackson, Fast Forward (Caroline, 2015)
 Joel Harrison 5, Spirit House (Whirlwind, 2015) – recorded in 2013
 Sadao Watanabe, Re-Bop (Victor, 2017)
 Debbie Deane, Red Ruby Stars (Modern Icon Recordings/Ropeadope, 2021)

References

External links
 Official site

  - interview at the North Sea Jazz Festival, 2015
  - performing "King's Highway"

1970 births
Living people
Writers from Shreveport, Louisiana
Musicians from Shreveport, Louisiana
American jazz drummers
American jazz composers
American male jazz composers
Nonesuch Records artists
Columbia Records artists
Blue Note Records artists
Warner Records artists
Verve Records artists
Verve Forecast Records artists
Concord Records artists
American session musicians
20th-century American drummers
American male drummers
Grammy Award winners
Jazz musicians from Louisiana
21st-century American drummers
20th-century American male musicians
21st-century American male musicians
SFJAZZ Collective members

Brian Blade


يوريه  هي عبارة عن صورة من صور الفلكلور الياباني يقابلها فكرة الشبح عند الغرب. يتألف الاسم من مقطعي كانجي الأول 幽 يلفظ (يو) ويعني «باهت»، أما الثاني فهو 霊 ويعني «الروح». ويعتقد أن يوريه هي أرواح قادمة من حياة ما بعد الموت.

ما بعد الموت في اليابان
بحسب المعتقدات التقليدية اليابانية، فإن لجميع الناس روح أو نفس تدعى 霊魂 (ريكون)، وعندما يموت الشخص تغادر روحه جسده وما يشبه مكان لتطهير الأرواح (المَطهر أو البرزخ)، حيث تنتظر إلى نهاية رسوم الجنازة والدفن وبعدها تنضم إلى أرواح الأسلاف. وإذا ماتم هذا الأمر بشكل صحيح فإنه يعتقد أن الروح ستحمي أفراد العائلة وتعود إلى المنزل في مهرجان بون في شهر أغسطس لتَلْقَى الشكر على حمايتها الدائمة.

لكن إذا ما توفي الشخص على حين غرة أو في حادث أو بطريقة بشعة كالقتل أو الانتحار، ولم تجر مراسم الجنازة بشكل ملائم أو كان هناك دوافع عند الأهل للانتقام، الحب، الغيرة، الكره، أو الأسف، فإنه يعتقد أن روح ريكون ستتحول إلى يوريه والتي تبقى في العالم الأرضي. وتبقى روح يوريه على الأرض حتى تتمكن من الراحة بزوال سبب بقائها إما بإقامة مأتم ملائم، أو حل المشاكل العاطفية العالقة التي لا زالت تربطها بالعالم الأرضي.

المراجع

وحوش أسطورية
كائنات غير ميتة
أدب رعب ياباني
أشباح
تراث شعبي ياباني
مخلوقات أسطورية يابانية

يوريه


Théophile Fragonard, né le  à Paris et mort le  à Neuilly-sur-Seine, est un peintre français.

Biographie
Étienne Théophile Évariste Fragonard est le fils du peintre et sculpteur Alexandre-Évariste Fragonard (1780-1850) et de Julie Félicité Fournier.

En 1838, il illustre Génie du christianisme de François-René de Chateaubriand édité par Pourrat frères.

Il est peintre à la manufacture de Sèvres. En 1872, il est domicilié 8, rue Saussier-Leroy à Paris.

Il meurt le  à son domicile au 125, avenue de Neuilly, à Neuilly-sur-Seine, et est inhumé le  à Paris au cimetière de Montmartre.

Distinctions
 .

Notes et références

Liens externes

Peintre français du XIXe siècle
Peintre sur porcelaine
Membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Rouen
Chevalier de la Légion d'honneur
Naissance en février 1806
Naissance dans l'ancien 2e arrondissement de Paris
Décès en juillet 1876
Décès à Neuilly-sur-Seine
Décès à 70 ans
Personnalité inhumée au cimetière de Montmartre

Théophile Fragonard


Šimonovce este o comună slovacă, aflată în districtul Rimavská Sobota din regiunea Banská Bystrica, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 570 de locuitori. Se învecinează cu , , Drňa și Širkovce.

Istoric
Localitatea Šimonovce este atestată documentar din 1221.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Šimonovce


بلدية لانتارون (بالإسبانية: Lantarón) هي بلدية تقع في مقاطعة ألافا التابعة لإقليم الباسك شمال إسبانيا.

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان بلدية لانتارون 929 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية لانتارون

أماكن مأهولة في مقاطعة ألافا
بلديات ألافا

لانتارون


NGC 504 es una galaxia lenticular de la constelación de Piscis.

Fue descubierta el 22 de noviembre de 1827 por el astrónomo John Herschel.

Véase también
Lista de objetos NGC

Referencias

0504
Galaxias lenticulares
Constelación de Piscis

NGC 504


Medea (,  ) er en af Algeriets 48 provinser. Administrationscenteret er Medea.

Eksterne henvisninger

Provinser i Algeriet

Medea (provins)


Wulfing von Rohr (* 2. August 1948 in Koldingen) ist ein deutsch-österreichischer Fernsehjournalist, Astrologe, Yogalehrer (früher im Vorstand des BDY) und Autor  und Übersetzer von Ratgeber- und Lebenshilfebüchern. Vor seiner Autorenkarriere war er 20 Jahre lang Journalist und Produzent bei ARD und ZDF.

Wirken
Wulfing von Rohr war von 1974 bis 1994 als Fernsehjournalist und Produzent von Fernsehdokumentationen für ARD und ZDF tätig. Ende der 1980er Jahre studierte er an der Universität von Kalifornien und lebte von 1986 bis 1998 in Santa Fe (New Mexico). Außer als Autor, Herausgeber, Übersetzer und Berater im Bereich Astrologie und Esoterik trat und tritt er auch auf als Organisator, Moderator und Seminarleiter für Kongresse und Konferenzen zum Kulturaustausch, zu Friedensthemen und Spiritualität, wie z. B. bei der Internationalen Friedenskonferenz München (1999), den Interreligiösen Gesprächen Luzern (2000), den Friedenstagen Salzburg (2002), den Engeltagen Salzburg und München (2006, 2007, 2008), The Gathering-Konferenz für LichtarbeiterInnen in Solothurn (2008), Lebenskraft-Symposien in Zürich (2008, 2009, 2010, 2011) und bei der Aura Basel (2009, 2010).

Wulfing von Rohr war Vorstandsmitglied des Berufsverbands der Yogalehrenden in Deutschland (BDY) und ist u. a. Mitglied der Internationalen Gesellschaft für Tiefenpsychologie. Er lebt heute in Rust am Neusiedler See.

Publikationen (Auswahl)

Astrologie
 Mondknoten. Die Schicksalspunkte. Heyne Verlag, 1993, ISBN 3-453-07084-4.
 Astrodata-Horoskopspielkarten, mit Begleitheft. Edition Astrodata, Wettswil 1993, ISBN 3-907029-34-8.
 Nostradamus. Seher und Astrologe. Entschlüsselte Geheimnisse und ungelöste Rätsel. Ariston Verlag, 1994, ISBN 3-7205-1789-6.
 Karma und freier Wille im Horoskop. Lebensaufgaben erkennen und erfüllen. Welches Häusersystem ist das richtige? Verlag Hier und Jetzt, 1995, ISBN 3-926925-20-5. (Heinrich Hugendubel, 1999, ISBN 3-88034-948-7)
 Astrologie für eine neue Zeit. Dtv, 1999, ISBN 3-423-36148-4.
 Horoskope. Grundlagen, Elemente, Deutungen. Bassermann 2001, ISBN 3-8094-1115-9.
 Einführung in die Horoskopdeutung. Königsfurt Urania, Neuhausen a. Rheinfall 1996. (2004, ISBN 3-03819-050-0; Goldmann Verlag, 2008, ISBN 978-3-442-21842-4)
 Die Horoskopuhr für jedes Lebensalter und andere Zeitschlüssel in der Astrologie: Neue und klassische Methoden. Chiron Verlag, 2004, ISBN 3-89997-112-4.
 Astrokinesiologie: Das Praxishandbuch. Vak-Verlag, 2005, ISBN 3-935767-69-2.

Tarot
 mit Gayan S. Winter: Zauber des Tarot. Die Einführung für alle Kartensets und Legesysteme., Econ 1996, ISBN 3-612-19001-6.
 Tarot der Liebe. Buch und 22 Tarotkarten. mit Gayan Sylvie Winter und Marcia Perry, Ariston 1997, ISBN 3-7205-1553-2.
 Tarot von A bis Z. Königsfurt Urania, 1999, ISBN 3-908654-01-7.

Numerologie und Esoterik
 mit Ingrid Kraaz von Rohr: Die Farben deiner Seele. Goldmann, München 1994, ISBN 3-442-13767-5.
 Die Kraft der Engel. Dein liebevoller Begleiter durch ein lichterfülltes Jahr. Urania, Neuhausen 1996, ISBN 3-908644-34-8.
 mit Lea Sanders: Die Farben Deiner Aura. Goldmann, München 1999, ISBN 3-442-13792-6.
 Das magische Tor. Hugendubel, Kreuzlingen 2000, ISBN 3-89631-383-5.
 Engel. Boten des Himmels, Boten der Seele. Lüchow, Stuttgart 2006, ISBN 3-363-03104-1.
 mit Jana Haas: Heilung mit der Kraft der Engel. Das Praxisbuch zum energetischen Heilen von Körper und Seele. Knaur, München 2009, ISBN 978-3-426-65633-4.
 mit Jutta Fuezi: Die Botschaft der Engelzahlen. Himmlische Numerologie. Heyne, München 2010, ISBN 978-3-453-70142-7.
 Schamanen-Orakel. 40 Seelenbilder der Indianer. 2. Auflage. Königsfurt-Urania, Krummwisch bei Kiel 2020, ISBN 978-3-86826-777-8.

Weblinks

 Homepage
 Wulfing von Rohr im Astrowiki
 Autorenbiografie bei Amazon

Einzelnachweise

Autor
Literatur (Deutsch)
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (21. Jahrhundert)
Sachliteratur (Esoterik)
Journalist (Deutschland)
Journalist (Österreich)
Wulfing
Astrologe
Deutscher
Österreicher
Geboren 1948
Mann

Wulfing von Rohr


Kapela sv. Ante u Grabovici Gornjoj je objekt kulturno-povijesne baštine u ruralnom području Grada Tuzle. Kapela je pod zaštitom države. Zaštićena je baština.

Gornja Grabovica (prije Grabovica Hrvatska) pripada samostanskoj župi sv. Petra i Pavla u Tuzli.

Izvori

Rimokatolička Crkva u Bosni i Hercegovini
Katolički vjerski objekti u Bosni i Hercegovini
Kršćanski vjerski objekti u Tuzli
Katoličke kapele

Kapela sv. Ante u Grabovici Gornjoj


An Eragrostis neesii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Bernhard von Trinius. An Eragrostis neesii in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eragrostis

Eragrostis neesii


تقع قرية ام دار إلى الغرب من مدينة جنين وتبعد عنها حوالي 20 كم. يحيط بها من الشمال مستعمرة ريحان، وإلى الغرب معبر برطعة، وإلى الشرق بلدة يعبد ،وإلى الجنوب مستعمرة موف دوتان. يبلغ عدد سكانها حوالي 800 نسمه، أغلبهم يعملون بالزراعة والأعمال الحرة. وفيها مسجد كبير قد تم بنائه حديثا، وفيها مدرسه للبنين ومدرسه للبنات وقد تم بنائها حديثا.

مراجع

قرى الضفة الغربية
قرى وبلدات محافظة جنين

أم دار


Saruhan bin Alpagi (1300/1301-1345/1346) fue un bey turco de Magnesia (actual Manisa, Turquía).

Saruhan fue un emir turco que es recordado por su conquista de la península de Anatolia. En 1313, ocupó Tiatira (actual Akhisar, provincia de Manisa), y luego dejó su nombre «Saruhan» a las regiones que había ocupado, convirtiéndose en un gobernante independiente y transmitiendo la región a sus descendientes.

En un momento en 1336, Saruhan formó una alianza con el emperador bizantino Andrónico III Paleólogo, y lo apoyó militarmente en dos asedios contra los genoveses, en Mitilene y Focea. Sin embargo en 1341 atacó Constantinopla con una flota, pero fue rechazado alrededor del Quersoneso en 1341.

Referencias

Nacidos en los años 1300
Fallecidos en los años 1340
Turcos

Saruhan de Magnesia


Die Council Hill Township ist eine von 23 Townships im Jo Daviess County im äußersten Nordwesten des US-amerikanischen Bundesstaates Illinois.

Geografie
Die Council Hill Township liegt im Nordwesten von Illinois an der Grenze zu Wisconsin. Der Westen der Township wird von einem kleinen Abschnitt des Galena River durchflossen. Die Grenze zu Iowa, die vom Mississippi gebildet wird, befindet sich rund 20 km westlich.

Die Council Hill Township liegt auf 42°28′38″ nördlicher Breite und 90°21′03″ westlicher Länge und erstreckt sich über 42,43 km².

Die Council Hill Township grenzt innerhalb des Jo Daviess County im Osten an die Scales Mound Township, im Südosten an die Guilford Township, im Süden an die East Galena Township, im Südwesten an die Rawlins Township und im Westen an die Vinegar Hill Township. Im Norden liegt das Lafayette County in Wisconsin.

Verkehr
Durch die Council Hill Township verlaufen keine Fernstraßen. Eine Reihe von teils unbefestigten County Roads durchziehen die Township.

In West-Ost-Richtung durchläuft eine Bahnlinie der Canadian National Railway die Council Hill Township.

Die nächstgelegenen Flugplätze sind der rund 45 km westlich in Iowa gelegene Dubuque Regional Airport und der rund 30 nördlich gelegene Platteville Municipal Airport.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 141 Einwohner. Innerhalb der Council Hill Township gibt es nur gemeindefreie Streubesiedlung.

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com - Council Hill Township
 Township Officials of Illinois

Council Hill Township


A seleção da Argentina foi um das trinta e duas equipas participantes na Copa Mundial de Futebol de 2022, torneio disputado entre 20 de novembro e 18 de dezembro no Catar.

Foi a décima oitava participação da Argentina, que fez parte do Grupo C, junto à Arábia Saudita, México e Polónia. A Argentina tornou-se tricampeã mundial ao vencer a França nos pênaltis, em 18 de dezembro.

Classificação

A seleção argentina classificou-se o 16 de novembro de 2021 à sua décima oitava Copa do Mundo, depois de empatar ante o Brasil sem golos na cidade de San Juan. Classificou-se com 13 partidas jogadas, sendo sua classificação mais temporã à Copa do Mundo em sua história.

Plantel
O 7 de novembro, Lionel Scaloni anunciou a lista preliminar de 32 jogadores, dos quais seis seriam descartados para assim formar o pronta final. Os futebolistas descartados foram os seguintes:

A definitiva de 26 jogadores que assistiram ao torneio se anunciou em 11 de novembro. O 17 de novembro a lista foi modificada, devido às lesões de Nicolás González e Joaquín Correia, sendo substituídos por Ángel Correia e Thiago Almada, respectivamente.

Técnico: Lionel Scaloni

Corpo técnico

Fase de grupos - Grupo C
O Grupo C da Copa do Mundo FIFA 2022 jogaram de 22 a 30 de novembro de 2022. O grupo era formado por Argentina, Arábia Saudita, México e Polônia. As duas melhores equipes avançaram para as oitavas de final.

Encontros anteriores em Copas do Mundo

 Argentina x Arábia Saudita: Nenhum encontro
 Argentina x México:
 2006, Oitavas de final: Argentina 2-1 México
 2010, Oitavas de final: Argentina 3-1 México
 Polônia x Argentina:
 1974, fase de grupos: Polônia 3-2 Argentina
 1978, fase de grupo: Argentina 2-0 Polônia

Classificação

Partidas
Todas as partidas seguem o fuso horário UTC+3.

Argentina x Arábia Saudita

Argentina x México

Polônia x Argentina

Disciplina
Os pontos por fair play teriam sido usados como critério de desempate se duas equipes tivessem empatadas em todos os demais critérios de desempate. Estes foram calculados com base nos cartões amarelos e vermelhos recebidos em todas as partidas do grupo da seguinte forma:

 primeiro cartão amarelo: menos 1 ponto;
 cartão vermelho indireto (segundo cartão amarelo): menos 3 pontos;
 cartão vermelho direto: menos 4 pontos;
 cartão amarelo e cartão vermelho direto: menos 5 pontos;

Apenas uma das deduções acima seria aplicada a um jogador em uma única partida.

Oitavas de final

 Argentina x Austrália: Nenhum encontro

Quartas de final

 Países Baixos x Argentina:
 1974, segunda fase: Países Baixos 4–0 Argentina
 1978, final: Países Baixos 1–3 Argentina
 2006, fase de grupos: Países Baixos 0–0 Argentina
 2014, semifinal: Países Baixos (2)0–0(4) Argentina

Os Países Baixos enfrentaram a Argentina nove vezes, vencendo quatro, empatando três e perdendo duas. Cinco delas aconteceram na Copa do Mundo: uma vitória por 4 a 0 para os neerlandeses na segunda fase de grupos em 1974 foi respondida com uma vitória por 3 a 1 para os argentinos na final de 1978. Os neerlandeses venceram por 2–1 nas quartas de final de 1998 antes de dois empates sem gols na fase de grupos de 2006 e em seu confronto mais recente nas semifinais de 2014, apenas para os argentinos vencerem nos pênaltis desta vez.

Semifinais

 Argentina x Croácia:
 1998, fase de grupos: Argentina 1–0 Croácia
 2018, fase de grupos: Croácia 3–0 Argentina

Ambos os lados se enfrentaram cinco vezes, vencendo duas vezes cada e empatando uma vez. Duas dessas partidas aconteceram na fase de grupos da Copa do Mundo, uma vitória por 1–0 para a Argentina em 1998 foi seguida pela vitória da Croácia por 3–0 em 2018 .

Homem do Jogo:

 Lionel Messi

Bandeirinhas:

 Ciro Carbone

 Alessandro Giallatini

Quarto árbitro:

 Mohammed Abdulla Hassan Mohamed

Quinto árbitro:

 Mohamed Alhammadi

Árbitro assistente de vídeo:

 Massimiliano Irrati

Árbitros assistentes de árbitro de vídeo:

 Paolo Valeri

 Kathryn Nesbitt

 Juan Soto

 Bastian Dankert

 Kyle Atkins

Final

 Argentina x França:
 1930, fase de grupos: Argentina 1–0 França
 1978, fase de grupos: Argentina 2–1 França
 2018, oitavas de final: França 4–3 Argentina
A partida foi o décimo terceiro confronto entre as duas equipes, sendo que a Argentina venceu 6 delas e perdeu 3 e outras três partidas terminaram em empate. As duas equipes se enfrentaram três vezes em partidas da Copa do Mundo e duas delas aconteceram na fase de grupos com a Argentina vencendo as duas vezes: 1–0 em 1930 (sua estreia em uma Copa do Mundo) e 2–1 em 1978. Sua última Copa do Mundo com esse encontro teve a França vencendo a Argentina por 4–3 nas oitavas de final da Copa do Mundo da FIFA 2018. O eletrizante jogo terminou em um empate de 3-3, sendo decidido nos pênaltis. A Argentina tornou-se tricampeã mundial após a França desperdiçar duas cobranças.

Estatísticas

Goleadores

 5 gols

  Lionel Messi

 4 gols

  Julián Álvarez

 1 gol

  Alexis Mac Allister
  Enzo Fernández
  Nahuel Molina

 Gols contra

  Enzo Fernández
}<noinclude>

Assistências
Uma assistência é concedida para um passe que leva diretamente a um gol. Houve um total de 116 assistências (até o final das semifinais).

 3 assistências (1)

 Lionel Messi

1 assistência (4)

 Ángel Di María
 Enzo Fernández
 Nahuel Molina
 Nicolás Otamendi

Cartões disciplinarias

Fase de grupos, octavos y cuartos de final

Semifinal

Ver também
 Convocações para a Copa do Mundo FIFA de 2022

Ligações externas

 FIFA.com 2022 website
 Qatar 2022 website

Argentina na Copa do Mundo FIFA de 2022


Ruth Vang (født 5. april 1966) er en færøsk jordemoder, bankkvinde og politiker (FS).

Baggrund
Vang bor i Tórshavn. Hun er uddannet jordemoder ved Danmarks Jordemoderskole i København i 1992 og arbejdede som jordemoder på Landssjúkrahúsið i Torshavn 1992-99, og derefter ledende jordemoder 1999-2005. Sideløbende tog hun er HD i regnskab og økonomistyring ved Aarhus Handelshøjskole 2001 – 2005 og foretog et karriereskift til den finansielle sektor. Fra 2005-11 var hun kreditrådgiver i Eik Bank. Siden 1. januar 2013 er hun ansat som afdelingsleder i Thorshavn Kommune.

Politisk karriere
Vang stillede op til Lagtingsvalget 2015 uden at blive valgt, men kom efterfølgende i tinget som suppleant for Framsókns formand Poul Michelsen, da denne udnævntes til erhvervs- og udenrigsminister i Aksel V. Johannesens regering.

Lagtingsudvalg
2015- Formand i Lagtingets finansudvalg

Familie
Hun er datter af Ester og Petur Danielsen og er gift med Dánjal Vang. De har tre børn: Ester, Petur Kristinn og Hanna.

Referencer

Politikere fra Framsókn
Lagtingsmedlemmer fra Færøerne

Ruth Vang


An Cyclopogon cotylolabium in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Dariusz Lucjan Szlachetko, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Germán Carnevali och Gustavo Adolfo Romero. An Cyclopogon cotylolabium in nahilalakip ha genus nga Cyclopogon, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyclopogon

Cyclopogon cotylolabium


En softwarevirksomhed er en virksomhed der beskæftiger sig med at udvikle computerprogrammer, som for eksempel kontorpakker, operativsystemer, billedbehandlingprogrammer, erhvervssystemer og andre programmer, eller at distribuere computerprogram fra en tredje part. Blandt de største virksomheder findes blandt andre Microsoft, kendt for sit operativsystem Windows og Office-pakken og databaseselskabet Oracle.

Eksempel på softwarevirksomheder som ud over computerprogrammer også laver hardware og andre typer af datatilbehør er Apple Computer, Sun Microsystems, Compaq og for tiden også Microsoft.

Liste over softwarevirksomheder
 Adobe Systems
 Autodesk
 BEA Systems
 Be Inc
 Bor land
 Citrix Systems
 F-Secure
 Google
 Lavasoft AB
 Lotus Software
 Mand drive
 Microsoft Corporation
 MySQL AB
 Novelle Inc
 Opera Software
 Oracle
 RSA Security
 SAP
 Silicon Graphics
 Sitoo
 Sun Microsystems
 Symantec
 Vitec Software Group
 WordPerfect

Softwarevirksomhed


ආසියානු අමෙරිකානු අධ්‍යයන - ප‍්‍රධාන පාඨමාලා සහ පීඨ

මෙම අධ්‍යයනයන් ට අදාලව කැලිෆෝනියාවේ ඇති පාඨමාලා ප‍්‍රධාන වශයෙන් බෙකර්ලි විශ්ව විද්‍යාලය ලොස් ඇන්ජලිස් විශ්ව විද්‍යාලය අර්වින් ඬේවිස් සහ සැන් ෆ‍්‍රැන්සිස්කෝ ප‍්‍රාන්ත විශ්ව විද්‍යාල වල ද ක්ලෙරමොන්ට් කොලේජ් හිද පැවැත්වේ. ලොස් ඇන්ජලිස් විශ්ව විද්‍යාලය මෑතකදී ආසියානු අමෙරිකානු අධ්‍යයන පීඨයක් ආරම්භ කලෝය. ස්ටැන්ෆෝර්ඞ් විශ්ව විද්‍යාලය මෑතකදී ආසියානු අමෙරිකානු අධ්‍යයන ද ඇතුලත් වාර්ගික හා සංස්කෘතික පාඨමාලාවක් ආරම්භ කළෝ ය.

කැලිෆෝනියාවෙන් පිටත ප‍්‍රධාන පාඨමාලා වොෂිංටන් ඉලිනොයිස් කොලරාඩෝ කොර්නෙල් සහ කොලොම්බියා විශ්ව විද්‍යාල වල පැවැත්වේ. අනෙකුත් නැගි එන පාඨමාලා ඇරිසෝනා නිව් යෝර්ක් පෙන්සෙල්වේනියා සහ මිනසෝටා විශ්ව විද්‍යාල වල පැවැත්වේ. වර්තමානයේ වර්ජිනියා නෝර්ත්වෙස්ටර්න් සහ නෝර්ත්කැරොලිනා වැනි විශ්ව විද්‍යාල ආසියානු අමෙරිකානු අධයන ආරම්භ කිරීමේ වැඩ පිළිවෙල දියත් කරමින් හිඳී.

ලොස් ඇන්ජලිස් විශ්ව විද්‍යාලය ආදියේ ආසියානු අමෙරිකානු අධ්‍යයන පිළිබඳ උසස් උපාධි ලබා ගැනීමට අවස්ථාව සළසා තිබේ.
චාර්ල්ස් බී වැන්ග් ගෙන් ආධාරයක් ලෙස ලද ඩොලර් මිලියන පණහක් වටිනා ගොඩනැගිල්ලේ ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස නැගෙනහිර වෙරළේ ස්ටෝනි බෲක් හි නිව්යෝර්ක් ප‍්‍රාන්ත විශ්ව විද්‍යාලය මෑතකදී ආසියානු සහ ආසියානු අමෙරිකානු අධ්‍යන පීඨයක් ආරම්භ කරන ලදී .
විශාල ආසියානු ජනගහනයකින් හෙබි නිව්යෝර්ක් නුවර පිහිටි ක්වීන්ස් කොලේජ් හා නිව් යෝර්ක් නාගරික විශ්ව විද්‍යාලය ආසියානු අමෙරිකානු ගවේෂණ මධ්‍යස්ථානයට හා ආසියානු අමෙරිකානු කේන්ද්‍රයට නිජබිම විය. මෙම ආයතන දෙකම ආසියනු අමෙරිකානුවන් පිළිබඳ ගවේෂණයෙහි ලා ප‍්‍රමුඛ ව කටයුතු කරන අතර නිව්යෝර්ක් නගරයේ ආසියානු ඩයස්පෝරාව පිළිබඳ වඩාත් අවධානයක් දක්වයි.

References

http://en.wikipedia.org/wiki/Asian_American_Studies#Major_Programs.2FDepartments

ආසියානු අමෙරිකානු අධ්‍යයන


Mustafa Ali Balbay (d. 8 Ağustos 1960, Güney, Yeşilova), Türk gazeteci, siyasetçi ve yazar.

24. Dönem 25. Dönem 26. Dönem İzmir 2 . Bölge milletvekili, Cumhuriyet Gazetesi Vakfı Yönetim Kurulu üyesi, Cumhuriyet Gazetesi Yayın Kurulu üyesi, eski Cumhuriyet Gazetesi Ankara Temsilcisi, Cumhuriyet gazetesinin Gündem adlı köşesinin yazarı olan Balbay'ın gezi, inceleme, biyografi, siyaset, tiyatro oyunu ve çocuk edebiyatı alanında 51 kitabı vardır.

6 Mart 2009'da hükûmeti düşürmeye girişim suçlamasıyla tutuklandı. 5 Ağustos 2013'te İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlanan Ergenekon davasında 34 yıl 8 ay hapis cezasına çarptırıldı. 9 Aralık 2013 tarihinde serbest bırakıldı, 10 Aralık 2013 tarihinde milletvekili yemini ederek göreve başladı. 1 Temmuz 2019'da Ergenekon Davası kapsamında hakkındaki bütün suçlamalardan aklandı.
5 Eylül 2022 tarihinde test yayınlarına başlayan haber kanalı Cadde TV'nin genel yayın yönetmenliğini üstlenmeye başlamıştır.

Balbay, evli ve iki çocuk babasıdır.

Yaşamı
1960 yılında Burdur'un Yeşilova ilçesine bağlı Güney köyünde doğdu. İlkokulu doğduğu köyde, ortaokul ve liseyi Aydın'ın Nazilli ilçesinde okudu.

1981 yılında Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi'ni birincilikle bitirdi.

Gazetecilik yaşamı
Öğrenciliği sırasında 1980'de İzmir'in yerel yayın organı Gazete İzmir'''de gazeteciliğe başladı. 1981'de Milliyet gazetesi İzmir bürosunda ve daha sonra Cumhuriyet gazetesi İzmir bürosunda muhabir olarak çalıştı. 1985'te Cumhuriyet Gazetesi İzmir Bürosu İstihbarat Şefi, 1989'da Cumhuriyet Gazetesi Ankara Bürosu Haber Müdürü, 1992'de Cumhuriyet Gazetesi İstanbul Haber Merkezi Müdürü oldu. 1993 yılında Cumhuriyet gazetesinin Ankara Temsilcisi oldu.
1993'ten itibaren köşe yazarlığına başladı. Gazetenin baş sayfasında, daha önce Uğur Mumcu'nun Gözlem başlıklı köşe yazılarının yayımlandığı köşede "Gündem" başlıklı köşe yazılarını yayımlayan Balbay, köşe yazarlığı ve gazetenin Ankara Temsilciliği görevini birlikte yürüttü.

 TV ve radyo  programları
Balbay,  Cumhuriyet Gazetesi Ankara temsilciliğini sürdürmekte iken 1996 - 2003 yılları arasında TRT'de yayımlanan "Pazar Panorama" adlı haber programına yorumcu olarak katıldı; 1996 - 2009 yılları arasında hafta içi her sabah Ümit Zileli'nin yaptığı radyo programına 15 dakika günlük yorumla katıldı. 1999 - 2003 yılları arasında NTV'de Emin Çölaşan ve Yavuz Donat'la birlikte "Kapalı Kapılar Ardında" adlı haftalık tartışma programını yaptı. 2004-2009 arasında Avrasya TV adlı televizyon kanalında Emin Çölaşan ile birlikte haftanın olaylarının tartışıldığı "Ankara Rüzgarı" adlı bir programını gerçekleştirdi.

 Yazarlığı
Gazeteci-köşe yazarı ve yönetici kimliğinin yanı sıra siyaset, güncel konular ve gezi içerikli otuz iki kitap  kaleme almıştır.

 Ergenekon davası
Balbay, 1 Temmuz 2008 sabahı Ergenekon soruşturması kapsamında Ankara'daki evinde gözaltına alındı. Balbay'ı evinde gözaltına alan polisler tarafından Balbay'ın evinde yapılan aramanın ardından bilgisayarına el konuldu ve kendisi sivil polislerin eşliğinde evden çıkarılarak gözaltına alındı. Susma hakkını kullandığını belirten Balbay, 5 Temmuz 2008 günü mahkeme tarafından tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. Balbay, mahkeme çıkışı yaptığı açıklamada kendisini "terör yaralısı" hissettiğini belirtti.

Mustafa Balbay, 5 Mart 2009 Perşembe günü sabahı, Ergenekon soruşturması kapsamında ikinci kez gözaltına alındı. 6 Mart 2009 günü çıkarıldığı mahkeme tarafından hükûmeti düşürmeye teşebbüs suçlamasıyla tutuklandı.  Balbay'ın hükûmeti  düşürme teşebbüsüyle suçlaması  bilgisayarından elde edildiği ileri sürülen ve "darbe günlüğü" diye anılan notlara dayanır. Balbay'a atfedilen bu günlüklere dayanarak Balbay'ın İlhan Selçuk ve diğer Cumhuriyet Gazetesi yazarları ve bazı komutanlar ile birlikte 2000-2005 yılları arasında askeri darbe planları yaptığı iddiası ortaya atlmıştır. Günlüklerin bir bölümü 16 Mart 2009 günü tempo24.com.tr internet haber sitesinde yayınlanmıştır.  24 Mart 2009 günü avukatı aracılığıyla bir açıklama yapan Balbay, kendisine ait olduğu ileri sürülen günlüklerle ilgili olarak, "Medyada tartışılan şekilde bir günlüğüm yoktur. Birbirinden farklı notlar montaj yapılarak birileri tarafından işlenmiş, yorumlar eklenmiş ve tahrif edilmiştir" dedi.

6 Mart 2009'da beri Silivri Cezaevi'nde tutuklu bulunan Balbay, Ergenekon davasında hükûmeti ve meclisi ortadan kaldırmaya teşebbüs suçlamasıyla yargılanmakta ve 28 Şubat 2011'den bu yana bir hücrede tutulmaktaydı. Balbay, 9 Aralık 2013 tarihinde tahliye edildi. Ergenekon Davası'nın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesi, yerel mahkemenin verdiği kararı 21 Nisan 2016 tarihinde bozdu..

Cumhuriyet gazetesi Ankara temsilciliği görevi, 12 Nisan 2010 tarihinde, tutukluluk hali ileri sürülerek Utku Çakırözer'e devredilen Balbay, kitap yazmayı ve köşe yazılarını ve kitap yazmayı cezaevi koşullarının elverdiği ölçüde sürdürür.

 Milletvekili seçilmesi
Balbay, 12 Haziran 2011'de yapılan genel seçimde Cumhuriyet Halk Partisi'nden aday oldu ve İzmir 2. Bölge milletvekili seçilmiştir. Ardından Haziran 2015 ve Kasım 2015 seçimlerinde tekrar seçilmiştir.

 Tahliye girişimleri
Milletvekili seçilmesinin ardından tahliye talebinde bulunan Balbay'ın talebi, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddedildi.

"3. Yargı Paketi" olarak bilen "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İlişkin Deva Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun Tasarısı"nın  TBMM'den geçip yasalaşmasından hemen sonra 5 Temmuz 2012 günü tahliyesini tekrar talep etti.; bu talep de İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddedildi. 9 Aralık 2013 tarihinde tahliye edildi.

 Tahliyesi
Anayasa Mahkemesi, Mustafa Balbay'ın adil yargılanma ve uzun tutuklulukla ilgili başvurusunu değerlendirerek, haklarının ihlal edildiğine karar verdi. Bu kararın ardından Mustafa Balbay'ın avukatı, hemen İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'ne tahliyesi için başvurdu. Talebi değerlendiren mahkeme Anayasa Mahkemesi'nin kararına uyarak tahliyesine karar verdi ve 9 Aralık 2013 tarihinde Mustafa Balbay tahliye edildi.

 Ödülleri
 Sertel Demokrasi Ödülü, 2004
 Dil Derneği Kerim Afşar Ödülü, 2013

 Kitapları
 Dönekrasi (1996)
 Türban Kime Kurban (1997)
 Ülkelere Değil Savaşa Düşmanım (1997)
 Copokrasi (1997)
 Cepokrasi (1998)
 Balkanlar (1998)
 Orta(daki) Asya Ülkeleri (1999)
 Yemen Türkler Mezarlığı (2000)
 Affedersin La Fontaine (2000)
 Yürüt Ya Kulum Demireller Tarihinde 2. Yahya Vak'ası (2001)
 Güvercin, Kurt, Bir de Arı Ele Geçirince İktidarı (2002)
 Çin'in Uzun Yürüyüşü (2003)
 Afrika'nın Uçlarında (2003)
 Tarihin Arka Odası: Amerika (2005)
 İran Raporu (2006)
 Suriye Raporu (2006)
 Irak Bataklığında Türk-Amerikan İlişkileri (2007)
 Devlet ve İslam (2007)
 Heyecan Yaşlanmaz (2007)
 Çanakkale'den Avustralya'ya ANZAK TÜRKLERİ (2008)
 12 Eylül Sol-Kırımı, 78'liler (2008)
 Nasreddin Hoca ile Eşeği (2009)
 Nasreddin Hoca ile Çocuklar (2009)
 Silivri Toplama Kampı ZULÜMHANE (2010)
 Düşünüyorum Öyleyse Sanığım ZULÜMNAME (2011)
 Demokrasi Tanrısı ZULÜMDAR (2011)
 Gülümsemek Direnmektir (2012)
 Halit Çelenk Anlatıyor – Denizlerin Davası(2012)
  "O Mektubu Yazan Bendim..." (2012)
 Yargıtatör (2013)
 Savunma (2013)
 Geçmişten Geleceğe Türkiye (2014)
 Cumhuriyetin İkinci Yüzyılı (2016)
 Sü-Lale Devri (2016)
 Nasrettin Hoca (2017)
 İnsanı ve Devleti Yaşatmak İçin Hayır (2017)
 Vicdanın Ayak Sesleri: Yürüyüş (2017)
 Savaşın ve Barışın Kahramanı Dünya Lideri ATATÜRK (2017)
 İktidar Kıskacında Din (2018)
 Aşkın ve Direnişin Şairi Nazım Hikmet (2018)
 Gelecek Cumhuriyetin Köklerinde BÖYLE GİTMEZ (2018)
 Köleliğe Kaçış (2018)
 Pes Etmeyen Kalem Sabahattin Ali (2019)
 Gönül Gözünde Bin Bir Renk Aşık Veysel (2019)
 Bitmeyen Deniz Gezmiş (2019)
 Suriye Türkiye'ye Girdi Göç Dalgası (2019)
 Kalpaksız Kuvayı Milliyeci Uğur Mumcu (2020)
 Kemalizmin Centilmen Devrimcisi Ahmet Taner Kışlalı (2020)
 Salkım Söğüt (2020)
 Küre-selleşme Türkiye ve Dünyaya Genel Bakış (2020)
 Son Başkent Ankara (2021)

Dış bağlantılar
Mustafa Balbay resmi web sitesi
TBMM milletvekili tanıtım sayfası

Kaynakça

1960 doğumlular
Yeşilova doğumlular
Türk köşe yazarları
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Ege Üniversitesi İletişim Fakültesinde öğrenim görenler
Ege Üniversitesinde öğrenim görenler
Ergenekon davası sanıkları
TBMM 24. dönem İzmir milletvekilleri
TBMM 25. dönem İzmir milletvekilleri
TBMM 26. dönem İzmir milletvekilleri
Yaşayan insanlar
Cumhuriyet Halk Partisi mensubu siyasetçiler
TBMM Millî Savunma Komisyonu
TBMM Millî Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
Cumhuriyet (gazete) kişileri

Mustafa Balbay


Hijaluronska kiselina je vrsta glikozaminoglikana. Ovu kiselinu u vezivnom tkivu tvore ovi nanizani disaharidi: od heksuronskih kiselina to je D-glukuronska kiselina, a od heksozamina to je D-glukozamin. Hijaluronsku kiselinu nalazimo u pupkovom tračku, sinovijskoj tekućini, očnoj vodici i hrskavici.

Izvori

Glikozaminoglikani

Hijaluronska kiselina


محمد علي بن جمعة (ولد في  بتونس (مدينة)- ) ممثل ومساعد مخرج مسرحي ومغني راب تونسي. مثل عدة أدوار في العديد من الأفلام التونسية والعالمية وفي المسلسلات.

أعماله

السينما
دور رئيسي
 باب العرش للمخرج مختار العجيمي، 2004.
 اللمبارة للمخرج علي العبيدي، 2005.
 هي وهو للمخرج إلياس بكار، 2006.
 جنون للمخرجان جليلة بكار والفاضل الجعايبي، 2007.
 الحادثة للمخرج رشيد فرشيو، 2007.
دور ثانوي
 عرائس الطين للمخرج نوري بوزيد، 2002.
 خشخاش للمخرجة سلمى بكار، 2004.

الدراما

دور رئيسي

 الدوامة للمخرج الحبيب المسلماني، 2017.

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
مغنو راب تونسيون
ممثلو أفلام تونسيون
ممثلو مسرح تونسيون
ممثلون وممثلات تونسيون
مواليد 1390 هـ
مواليد 1970
مواليد في مدينة تونس

محمد علي بن جمعة


Mônaco participou dos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022, realizados em Pequim, na China.

Foi a 11.ª aparição do país em Olimpíadas de Inverno. Foi representado por três atletas: Arnaud Alessandria, no esqui alpino, Rudy Rinaldi e Boris Vain, no bobsleigh.

Competidores
Esta foi a participação por modalidade nesta edição:

Desempenho

Masculino

Masculino

Ligações externas

Monaco
2022
Desporto em Mônaco em 2022

Mônaco nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022


Aechmea roberto-seidelii é uma espécie de  planta do gênero Aechmea e da família Bromeliaceae. É um sinônimo de Aechmea guarapariensis.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1972 por Edmundo Pereira.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e herbácea.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada no estado brasileiro do Espírito Santo.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial e restinga.

Ligações externas
 Aechmea roberto-seidelii no projeto Flora e Funga do Brasil

Aechmea
Plantas descritas em 1972
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Aechmea roberto-seidelii