ماسيميليانو أليغري (؛ مواليد 11 أغسطس 1967) هو مدرب كرة قدم إيطالي محترف ولاعب سابق، وهو مدرب نادي يوفنتوس الإيطالي الحالي.

كلاعب، كان أليغري لاعب خط وسط قضى مسيرته في اللعب للعديد من الأندية الإيطالية. بعد أن بدأ مسيرته الإدارية في عام 2003 مع العديد من الأندية الإيطالية الأصغر، لعب لاحقًا دورًا رئيسيًا في صعود ساسولو عبر الدرجات الإيطالية الأدنى وقاد كالياري لاحقًا إلى أفضل مركز له في الدوري الإيطالي منذ ما يقرب من 15 عامًا، وفاز بجائزة المقعد الذهبي كأفضل مدرب في الدوري الإيطالي لموسم 2008–09. أدى أدائه كمدرب رئيسي لفريق كالياري إلى انتقاله إلى ميلان في عام 2010، حيث ظل حتى يناير 2014 ؛ في موسم 2010–11، ساعد أليغري ميلان في الحصول على لقبهم الأول في الدوري الإيطالي منذ موسم 2003–04.

بعد انضمامه إلى يوفنتوس في 2014، فاز بأربع ثنائيات محلية متتالية بين عامي 2015 و2018، وكان المدرب الوحيد الذي حقق هذا الإنجاز في الدوريات الخمس الكبرى في أوروبا. غادر أليغري يوفنتوس بنسبة فوز بلغت 70.48٪، وهي أعلى نسبة في تاريخ يوفنتوس حتى الآن. عاد إلى يوفنتوس في عام 2021.

مسيرته الكروية
بعد أن أمضى الجزء الأول من مسيرته في الدوريات الدنيا، بما في ذلك نادي مسقط رأسه ليفورنو، انضم أليغري إلى بيسكارا في عام 1991. كلاعب موهوب ومبدع، ضمن مكان لنفسه في خط الوسط حيث نجح فريق جيوفاني جاليوني بالصعود إلى دوري الدرجة الأولى الإيطالي في عام 1992. قدم بيسكارا أداءً رائعًا في الدوري الإيطالي. على الرغم من هبوط الفريق، لم يكن هناك نقص في عدد الأهداف وسجل أليغري 12 هدفًا. انتقل إلى كالياري ثم بيروجيا ونابولي قبل أن يعود إلى بيسكارا. تبعت فترات وجيزة في بيستويسي وأجليانيس قبل اعتزاله من كرة القدم في 2003.

إلى جانب خمسة لاعبين إيطاليين آخرين، تلقى أليغري حظرًا لمدة عام واحد بسبب التلاعب بنتائج المباريات بعد مباراة في كأس إيطاليا عام 2000. كما أوقف الاتحاد الإيطالي لكرة القدم لمدة عام واحد لكل من فابيو غالو وسيباستيانو سيفيليا ولوتشيانو زاوري من جانب أتالانتا في دوري الدرجة الأولى. وألفريدو أجليتي لاعب بيستويسي في دوري الدرجة الثانية.

مسيرته التدريبية

مسيرته المبكرة
بدأ أليغري مسيرته التدريبية في عام 2004، حيث عمل كمدير فني لفريق أجليانيس في دوري الدرجة الثالثة الإيطالي، وهو النادي الذي أمضى فيه السنتين الأخيرتين كلاعب. بعد موسم مثير للإعجاب معهم، تم استدعاء أليغري لتدريب غروسيتو، لكن تجربته مع أثبتت أنها لم تكن ناجحة كما هو الحال وتم إقالته في النهاية بعد فترة وجيزة من بداية موسم 2006–07. بعد فترة وجيزة من إقالته من قبل غروسيتو، وافق أليغري على الانضمام إلى معلمه جيوفاني جاليوني في أودينيزي، ليصبح جزءًا من طاقمه التدريبي. ومع ذلك، ثبت أن هذه الممارسة محظورة بموجب قوانين كرة القدم الإيطالية لأنه كان لا يزال متعاقدًا مع نادي نادي توسكان، مما تسبب في استبعاد أليغري لمدة ثلاثة أشهر في أوائل عام 2008.

ساسولو
في أغسطس 2007، أصبح أليغري المدير الفني لنادي ساسولو الطموح في دوري الدرجة الثالثة، والذي تمكن أليغري من قيادته بسرعة إلى المراكز الأولى في الدوري. في 27 أبريل 2008، ضمن ساسولو لقب دوري الدرجة الثالثة لموسم 2007–08، وبذلك تمكن من الصعود لأول مرة في تاريخية إلى دوري الدرجة الثانية الإيطالي.

كالياري
في 29 مايو 2008، تم الإعلان عن أليغري كمدرب جديد لكالياري في الدوري الإيطالي، ليحل محل دافيدي بالارديني. على الرغم من البداية المخيبة للآمال، بخمس هزائم في أول خمس مباريات بالدوري، تم التأكيد على أليغري من قبل رئيس النادي ماسيمو سيلينو وذهب لاحقًا ليصعد بفريقه إلى مركز وسط الجدول في ديسمبر. في 9 ديسمبر، بعد فوز 1–0 على أرضه أمام باليرمو، أعلن كالياري أنهم وافقوا على تمديد العقد لمدة عامين مع أليغري، مع عقد جديد كان من المقرر أن ينتهي في 1 يونيو 2011. ثم تم الكشف عن العقد ليكون وقع في أكتوبر، في خضم أزمة روسوبلو المبكرة.

أنهى موسم 2008–09 في المركز التاسع الرائع، أفضل نتيجة لهم في الدوري الإيطالي منذ ما يقرب من خمسة عشر عامًا، والتي تم الترحيب بها كنتيجة كبيرة في ظل الموارد المحدودة، ونقص اللاعبين من الدرجة الأولى، والجودة العالية. من أسلوب كالياري الكروي الهجومي، الذي قادهم على مسافة قريبة من التأهل للدوري الأوروبي. أدت هذه النتائج إلى حصوله على جائزة المقعد الذهبي، وهي جائزة تُمنح لأفضل مدير فني في دوري الدرجة الأولى الإيطالي وفقًا لتصويت المدربين الآخرين، متفوّقًا على المدرب الفائز بالدوري الإيطالي جوزيه مورينيو. في موسم 2009–10، تمكن من تأكيد المستويات الكروية العالية لكالياري على الرغم من خسارة المهاجم روبرت أكوافريسكا، وقاد عددًا مثيرًا للإعجاب من ثلاثة لاعبين من فريقه – وهم دافيدي بيونديني، وفيديريكو ماركيتي، وأندريا كوسو – لتلقي استدعاءات للمنتخب الإيطالي خلال فترة تدريبة في النادي.

في 13 أبريل 2010، قام كالياري بشكل مفاجئ بإقالة أليغري من مهامه الإدارية على الرغم من كونه في المركز الثاني عشر القوي برصيد 40 نقطة، وتم تعيين مدرب الشباب جورجيو ميليس – مع جيانلوكا فيستا كمساعد له – كبديل له.

ميلان
تم التخلي عن أليغري من قبل كالياري في 17 يونيو 2010، بناءً على طلب من ميلان، الذين كانوا مهتمين بتعيينه كمدرب جديد لهم. في 25 يونيو، تم تعيين أليغري رسميًا مدرب جديد لميلان. في أول موسم له مع المدرب، قاد أليغري ميلان إلى لقبه الأول في الدوري منذ 2004، متغلبًا على حامل اللقب ومنافسه في المدينة إنتر ميلان في كلا مباراتي الدور الأول والثاني؛ في ذلك الوقت، كان روبرتو مانشيني هو الوحيد الذي حقق هذا الإنجاز في سن أصغر. لكن فريق ميلان أليغري فشل في تجاوز نصف نهائي كأس إيطاليا وخسر أمام باليرمو 4–3 في مجموع المباراتين. نافس الفريق أيضًا في مرحلة خروج المغلوب من دوري أبطال أوروبا، حيث تم إقصائهم من قبل توتنهام هوتسبير.

استمر النجاح في موسمه الثاني بالنادي. قاد ميلان إلى لقب كأس السوبر الإيطالي السادس في 6 أغسطس 2011، بعد أن عاد من الخلف في الفوز 2–1 على غريمه الإنتر في مباراة لعبت على ملعب بكين الوطني. كان هذا بقدر نجاحه في ذلك الموسم. خروجه من نصف النهائي في كأس إيطاليا على يد يوفنتوس متبوعًا بالإقصاء في ربع نهائي دوري أبطال أوروبا على يد برشلونة ترك ميلان يقاتل على جبهة واحدة فقط في نهاية الموسم وهي السكوديتو. لكن حتى هذه كاد أن يخسرها، مع احتلال الروسونيري المركز الثاني بعد يوفنتوس وبالتالي التأهل لمرحلة المجموعات بدوري أبطال أوروبا الموسم المقبل. تميز الموسم أيضًا بالجدل، حيث في الدور الثاني من الموسم، كان لميلان هدف من سولي مونتاري تم إلغاؤه في مباراة مهمة ضد غريمه يوفنتوس على سان سيرو، بعد أن كان متقدم بالفعل 1–0. انتهت المباراة في النهاية بالتعادل 1–1. إلى جانب أدريانو غالياني، وجّهت لأليغري انتقادات لقراره ببيع صانع الألعاب المخضرم أندريا بيرلو إلى يوفنتوس، بعد أن استبعاده من قائمة الفريق الأساسية في الموسم السابق، واعتبره فائضًا بسبب عمره؛ ولعب بيرلو دورًا رئيسيًا في فوز يوفنتوس بلقب الدوري الإيطالي.

في 13 يناير 2012، وافق أليغري على تمديد عقده مع ميلان حتى نهاية موسم 2013–14. في 5 يونيو 2012، صرح أليغري أنه ينوي التدريب لمدة 10 سنوات أخرى فقط ويخطط للاعتزال في سن 55 بسبب حقيقة أن التدريب يحتوي على مستوى عالٍ من التوتر والقلق. كما قال إنه يأمل في تدريب المنتخب الإيطالي قبل اعتزاله. مع رحيل العديد من لاعبي النادي الأساسيين واعتزالهم، كافح ميلان في بداية موسم 2012–13، وجمع 8 نقاط فقط من أول 7 مباريات، مما وضع أليغري في خطر التعرض للإقالة مبكرًا. على الرغم من كل الانتقادات من النقاد، تمسك ميلان بأليغري وتمكن من الحصول على أفضل النتائج من بعض اللاعبين الشباب بما في ذلك ستيفان الشعراوي، وماتيا دي شيليو ولاحقًا ماريو بالوتيلي. نجح أليغري في قيادة الروسونيري من المركز السادس عشر إلى المركز الثالث في نهاية الموسم، بفوز ملحمي بنتيجة 2–1 على سيينا. أعطت النتيجة ميلان مكانًا في تصفيات دوري أبطال أوروبا 2013–14.

في 1 يونيو 2013، أكد رئيس النادي سيلفيو برلسكوني بقاء أليغري كمدرب لميلان، على الرغم من الإشاعات العديدة بأنه سيتم طرده من منصبه. في 31 ديسمبر 2013، أكد أليغري أنه سيغادر النادي في نهاية الموسم، وقال لصحيفة لاغازيتا ديلو سبورت: «بالطبع هذا هو آخر عيد ميلاد لي في ميلان». ومع ذلك، أفاد ميلان أن أليغري وموظفيه قد تم إعفاؤهم من واجباتهم بأثر فوري في 13 يناير 2014.

يوفنتوس
في 16 يوليو 2014، تم تعيين أليغري كمدرب جديد ليوفنتوس، ليحل محل أنطونيو كونتي الذي استقال في اليوم السابق. على الرغم من أن قرار التعاقد مع أليغري قوبل في البداية بالتردد، في 2 مايو 2015، قاد يوفنتوس إلى لقبه الرابع على التوالي في الدوري الإيطالي، حيث هزم النادي سامبدوريا 1–0 على ملعب لويجي فيراريس في جنوة. كانت هذه هي المرة الثانية فقط التي يفوز فيها يوفنتوس بأربعة ألقاب متتالية للسكوديتو (كانت آخر مرة من 1931 إلى 1935، عندما فازوا بخمسة ألقاب سكوديتو على التوالي). بعد أن فاز سابقًا باللقب مع ميلان في عام 2011، حصل أيضًا لقبه الثاني للسكوديتو كمدرب. في 13 مايو 2015، قاد أليغري يوفنتوس إلى نهائي دوري أبطال أوروبا بفوزه على حامل اللقب ريال مدريد في نصف النهائي، 3–2 في مجموع المباراتين؛ لقد مرت اثني عشر عامًا منذ ظهور البيانكونيري آخر مرة في النهائي الأوروبي، حينما خسر ذلك النهائي أمام ميلان 3–2 بركلات الترجيح في عام 2003. بعد أسبوع، في 20 مايو 2015، قاد أليغري يوفنتوس إلى ثنائية محلية من خلال مساعدة النادي على الفوز برقم قياسي، حيث حققوا لقبهم العاشر في كأس إيطاليا، بفوزهم على لاتسيو 2–1 في الأشواط الإضافية. فازت السيدة العجوز بالكأس آخر مرة في عام 1995، وكسرت جفاف عشرين عامًا من عدم فوزها بالمسابقة، وجعلها أول فريق في إيطاليا يفوز بالكأس عشر مرات. في 6 يونيو 2015، خسر يوفنتوس أمام برشلونة بنتيجة 3–1 في نهائي دوري أبطال أوروبا 2015.

في 6 يوليو 2015، بعد ما يقرب من عام من التوقيع مع يوفنتوس، وقع أليغري على تمديد عقده الحالي لمدة عام واحد يبقيه في النادي حتى نهاية موسم 2016–17. في 8 أغسطس 2015، قاد أليغري يوفنتوس للفوز 2–0 على لاتسيو في كأس السوبر الإيطالي، مع تسجيل التعاقدات الجديدة ماريو ماندجوكيتش وباولو ديبالا للأهداف. أُدرج أليغري في القائمة المختصرة المكونة من 10 لاعبين لجائزة أفضل مدرب في العالم لعام 2015، لكنه لم يُدرج لاحقًا بين المرشحين النهائيين الثلاثة، على الرغم من أنه حقق الثلاثية في موسمه الأول كمدرب ليوفنتوس. ومع ذلك، في 14 ديسمبر 2015، فاز أليغري بجائزة مدرب العام في الدوري الإيطالي؛ وفي وقت لاحق في 7 مارس 2016، حصل على جائزة المقعد الذهبي للمرة الثانية على الإطلاق بعد نجاحه مع يوفنتوس خلال موسم 2014–15. في 25 أبريل، توج يوفنتوس بطلاً للدوري الإيطالي 2015–16. بعد أن عانى في البداية خلال أول عشر مباريات في الدوري هذا الموسم، لم يخسر يوفنتوس أي خسارة وفاز في 24 من مبارياته الـ25 التالية في الدوري ليعود من المركز 12 للدفاع عن لقبه. انتهت سلسلة الفريق الذي لم يهزم بعد 26 مباراة، وتم كسره بعد الخسارة 2–1 خارج أرضه أمام فيرونا في 8 مايو. في 6 مايو، مدد أليغري عقده كمدرب ليوفنتوس حتى 2018. في 21 مايو، قاد يوفنتوس إلى الثنائية المحلية مرة أخرى بعد فوز 1–0 على ميلان في نهائي كأس إيطاليا 2016، أول فريق في إيطاليا يفوز بالثنائية في موسمين متتاليين.

في 17 مايو 2017، قاد أليغري يوفنتوس إلى لقبه الثاني عشر في كأس إيطاليا بفوزه 2–0 على لاتسيو، ليصبح أول فريق يفوز بثلاث بطولات متتالية. بعد أربعة أيام في 21 مايو، بعد الفوز 3–0 على كروتوني، حصل يوفنتوس على لقبه السادس على التوالي في الدوري الإيطالي، محققًا رقمًا قياسيًا من الانتصارات المتتالية في المسابقة. في 3 يونيو 2017، دخل أليغري في نهائي دوري أبطال أوروبا للمرة الثانية في ثلاث سنوات مع يوفنتوس، لكنه تعرض للهزيمة 4–1 أمام حامل اللقب ريال مدريد. في 7 يونيو، جدد أليغري عقده مع يوفنتوس حتى عام 2020. تولى أليغري مسؤولية مباراته رقم 200 مع يوفنتوس في 9 فبراير 2018، بفوزه 2–0 خارج أرضه على فيورنتينا. في 9 مايو 2018، فاز أليغري بلقبه الرابع على التوالي في كأس إيطاليا بفوزه 4–0 على ميلان. بعد أربعة أيام في 13 مايو، بعد التعادل 0–0 مع روما، حصل أليغري على لقبه الرابع على التوالي في الدوري الإيطالي، ليصبح أول مدرب في الدوريات الخمس الكبرى في أوروبا يفوز بأربع ثنائيات متتالية. في 17 مايو 2019، بعد أن حصل يوفنتوس بالفعل على لقب الدوري للمرة الخامسة على التوالي تحت قيادة أليغري في 20 أبريل، أعلن يوفنتوس أنه سيترك النادي في نهاية الموسم. رحل أليغري عن يوفنتوس في 2019 بنسبة فوز بلغت 70.48٪، وهي الأعلى في تاريخ يوفنتوس حتى الآن.

عودته ليوفنتوس
في 28 مايو 2021، أعلن يوفنتوس عودة أليغري إلى النادي كمدرب بعد عامين من الابتعاد عن الإدارة، ليحل محل أندريا بيرلو المُقال بعقد مدته أربع سنوات.

حياته الشخصية
ولد أليغري في ليفورنو لأب عمل في ميناء ليفورنو و أم كانت ممرضة ونشأت في كوتيتو. في عام 1992، عندما كان عمره 24 عامًا، ألغى حفل زفافه مع خطيبته إيريكا قبل يومين من الحفل. في عام 1994، تزوج أليغري من عارضة الأزياء غلوريا باتريزي، وأنجبت طفلًا بعد ذلك بعام فالنتينا؛ في وقت لاحق أنجب طفلاً آخر، جورجيو، في عام 2011 من امرأة أخرى، كلوديا. منذ عام 2017، كان على علاقة مع الممثلة أمبرا أنجيوليني.

الإحصائيات الإدارية

الإنجازات

كمدرب
ساسولو
 الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة: 2007–08
ميلان
 الدوري الإيطالي (1): 2010–11
 كأس السوبر الإيطالي: 2011

يوفنتوس
 الدوري الإيطالي: 2014–15، 2015–16، 2016–17، 2017–18، 2018–19
 كأس إيطاليا (4): 2014–15، 2015–16، 2016–17، 2017–18
 كأس السوبر الإيطالي: 2015، 2018
 دوري أبطال أوروبا وصيف: 2015، 2017

الفردية
 جائزة المقعد الذهبي للدوري الإيطالي الدرجة الثالثة: 2007–08
 جائزة المقعد الذهبي: 2008–09، 2014–15، 2016–17، 2017–18
 مدرب العام في الدوري الإيطالي: 2011، 2015، 2016، 2018
 جائزة إنزو بيرزوت: 2015
 أفضل مدرب للأندية من الاتحاد الدولي لتاريخ وإحصاءات كرة القدم: 2015 (المركز الثالث)، 2017 (المركز الثاني)
 جائزة الفيفا لأفضل مدرب: 2017 (المركز الثالث)
  – مدرب العام: 2018
 قاعة مشاهير كرة القدم الإيطالية: 2018

المراجع

وصلات خارجية

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
رياضيون من ليفورنو
لاعبو اتحاد بافيا لكرة القدم
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الرابعة
لاعبو بسكارا 1936
لاعبو بيزا
لاعبو كالياري
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من توسكانا
لاعبو نابولي
لاعبو نادي بادوفا
لاعبو نادي بروجا
لاعبو نادي بيستويسي
لاعبو نادي ليفورنو
مدربو الدوري الإيطالي
مدربو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
مدربو إيه سي ميلان
مدربو كرة قدم إيطاليون
مدربو نادي ساسولو
مدربو نادي سبال
مدربو نادي غروسيتو
مدربو نادي كالياري
مدربو يوفنتوس
مواليد 1967
مواليد في ليفورنو
لاعبو كرة قدم من ليفورنو

ماسيميليانو أليغري


Anopterus glandulosus zimzeleni grm ili manje drvo iz porodice eskalonijevki. Raste kao endem na jugu i zapadu Tasmanije po vlažnim šumama eukaliptusa.

Na engleskom jeziku ova vrsta poznata je kao tasmanijski lovor. Kao grm naraste preko 2 metra visine. Listovi su mu veliki, kožasti, sjajni i tamnozeleni, a u kasno proljeće na vrhovima grana pojavljuju se nježni bijeli cvjetovi. privlačan je pticama zbog nektara i kukaca, kao što medarice (Meliphagidae). Često se uzgaja po vrtovima kao ukrasni grm

Izvori

Eskalonijevke
Flora Tasmanije

Anopterus glandulosus


Janet Damita Jo Jackson (d. 16 Mayıs 1966), veya bilinen adıyla Janet Jackson, Amerikalı şarkıcı, şarkı yazarı, aktris ve dansçı. Popüler kültürün önde gelen isimlerinden biri olan sanatçı, sonik olarak yenilikçi, toplumsal bilinci yüksek ve cinsel olarak kışkırtıcı kayıtlarının yanında özenli sahne gösterileriyle bilinir.

Jackson ailesinin onuncu ve son çocuğu olarak, kariyerine 1976 yılında The Jacksons isimli varyete şovlarında başladı. Daha sonra Good Times, Diff'rent Strokes, Fame gibi televizyon programlarında yer almaya devam etti. 1982'de A&M Records adlı kayıt şirketiyle anlaşma imzalayan sanatçı, özellikle 1986'da yayımlanan Control adlı üçüncü stüdyo albümünü izleyen süreçte bir pop ikonu haline geldi. Yapımcı ikili Jimmy Jam ve Terry Lewis ile beraber çalıştığı albümlerde rhythm and blues, funk, disko, rap ve endüstriyel müzik bileşenlerini bir araya getirerek pop müzikte kayda değer başarılar elde etti.

1991 yılında Virgin Records ile milyon dolarları bulan bir anlaşma imzalayan Jackson, piyasada en çok kazanan isimlerden biri oldu. 1993'te yetmişlerin dans kayıtlarından esinlenen albümü janet.'ta, cinselliği keşfettiği temalar sayesinde bir seks sembolü haline geldi. Aynı yıl Sadece Justice filminde başrol oynayarak oyunculuk kariyerine adım attı. Doksanların ortasında panik atak ile mücadele eden sanatçı, 1997'de müzikal açıdan yenilikçi, söz yazımı açısından karanlık yapısıyla göze çarpan The Velvet Rope'u piyasaya sürdü. 1990'ların sonuna gelindiğinde Billboard dergisi tarafından Mariah Carey'nin ardından 1990'ların en başarılı ikinci kadın şarkıcısı olarak gösterildi. 2001'de All for You adlı albümünü yayımladığı süreçte MTV Icon serisinin de ilk sanatçısı oldu. Virgin Records ile yollarını ayırdıktan sonra 2008'de Island Records aracılığıyla Discipline albümünü yayımladı. 2015 yılında BMG Rights Management ile ortaklaşarak Rhythm Nation adını verdiği kendi kayıt şirketini kurdu ve aynı yıl on birinci stüdyo albümü Unbreakableı piyasaya sürdü.

100 milyonu aşan satış oranıyla, Jackson dünyanın en çok satan isimlerindendir. "Nasty", "Rhythm Nation", "That's the Way Love Goes", "Together Again" ve "All for You" gibi şarkılardan oluşan repertuarının yanında, 18 ardışık teklisini ABD Billboard Hot 100 müzik listesinde ilk ona sokmayı başararak bu kulvardaki en başarılı kadın sanatçı durumundadır. Billboard, sanatçıyı "Tüm Zamanların En Başarılı Hot 100 Sanatçıları" (2008) listesinde yedi numarada, "Son 25 Yılın En Başarılı R&B/Hip-Hop Sanatçıları" (2010) listesinde beş numarada, "Tüm Zamanların En Başarılı Dance Club Sanatçıları" (2016) listesinde Madonna'nın ardından iki numarada gösterdi. Birçok sanatçı ve grubun ilham kaynağı olarak gösterdiği Jackson, 2019'da Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edildi.

Hayatı

Çocukluk ve ilk kayıtlar (1966-1984)

1966 yılında Jackson ailesinin on çocuğundan en küçüğü olarak dünyaya gelen Janet Damita Jo Jackson'ın annesi Katherine Esther (evlilik öncesi soyadı Scruse), babası Joseph Walter Jackson'dır. Aile orta sınıftan sıkı bir Yehova Şahidi olduğu halde Jackson daha sonraları bu topluluktan ayrıldı. Ağabeylerinin kurduğu Jackson 5'ın başarısını izleyen süreçte, Mart 1969'da Motown ile yapılan bir kayıt anlaşmasının ardından ailesiyle birlikte Encino'ya taşındı. Gelecekte at yarışı jokeyi, eğlence dünyası avukatı ya da oyuncu olma planlarına karşın, stüdyodaki bazı kayıtlarından sonra ailesinin ona sıkça önerdiği kayıt sanatçısı olma fikrinde karar kıldı. 1974 yılında Las Vegas'ta kardeşleriyle birlikte katıldığı bir konserde adını duyuran Jackson, 1976'da CBS televizyonunun hazırladığı The Jacksons adlı varyete dizisinde rol aldı. Dokuz yaşındayken ilk bestelerini yazmaya başlayan Janet Jackson'ın ilk şarkısı 1978 yılında kardeşi Randy ile beraber seslendirdiği Love Songs for the Kids oldu. 1977 yılında Good Times adlı dizide rol aldı. Bunun ardından A New Kind of Family ve Diff'rent Strokes gibi dizilerde çeşitli rollerde yer aldı. 1981 senesinde ablası La Toya Jackson'ın solo albümü My Special Love'da "Camp Kuchi Kaiai" parçasında vokalistlik yaptı.

Jackson on altı yaşındayken, babası ve menajeri Joseph Jackson aracılığıyla A&M Records ile bir kayıt anlaşması imzaladı. En sonunda, 1982 senesinde, babasının yönetiminde hazırladığı ilk albümü Janet Jackson'ı satışa çıkardı. Çok düşük promosyonla Amerikan albüm listesinde altmış üç, Amerikan R&B listelerinde altı numaraya kadar yükseldi. 1983 yılının Billboard En İyi Siyahi Albümleri listesinde beliren albümle Jackson, aynı klasmanda yıl sonu listelerinde en iyi kadın vokalist konumundaydı. Sanatçı ilk albüme atmış olduğu deneyimsiz adımı, şu şekilde yorumlamıştır:

Aynı şekilde, Jane Cornwell'ın 2002 yılında sanatçı hakkında yayımlamış olduğu biyografiye göre, babası Joseph Jackson, sanatçıya kendisi hakkında 'baba' hatbını kullanmamasını tembihlemişti. Bu tarihten itibaren Jackson, babasıyla sadece yapımcı-sanatçı olarak ilişkisini sürdürdü.

Küçük çaptaki başarıların ve ilk stüdyo albümüne gelen olumlu eleştirilerin ardından, 1984 yılında kardeşleri tarafından yapımı üstlenilen ikinci stüdyo albümü Dream Street'i yayımlayan Janet Jackson, albümden çıkan "Don't Stand Another Chance" ile R&B/Hip-Hop listelerinde dokuz numaraya kadar yükseldi. Albüm Amerikan albüm listelerinde 147 numarada kaldı ve uluslararası açıdan ses getirmedi. Bütün bu süreçte Fame dizisinin dördüncü sezonunda Cleo Hewitt rolüyle ekranlarda görülen sanatçı, özellikle R&B şarkıcısı James DeBarge ile yaşadığı gizli birlikteliğin ve DeBarge'ın uyuşturucu bağımlılığının getirdiği duygusal yükten dolayı bu projeye karşı ilgisini kaybetti. Jackson bu konuda daha sonraları Anderson Cooper ile yaptığı bir röportajda, dizi ekibinin kendisine bazen kaba şakalar yaptığını ancak kendisinin onlara şefkatle yaklaştığını anlattı.

"Control" dönemi ve ilk adımlar (1986-1989)

Önceki albümlerin elde ettiği beklenenin altındaki başarıların ardından Jackson, babası ve ailesiyle olan ilişkilerini kesmeye karar verdi ve bu dönemi şu şekilde yorumladı:

Jackson buna ek olarak,

şeklinde beyanat verdi. Kısa süre sonra sanatçı, yapımcısı olan babası Joseph Jackson ile olan bağını kesti ve ünlü yapımcılar Jimmy Jam ve Terry Lewis ile anlaşma imzaladı. Böylece ilk albümü için çalışmaya başlayan Jackson, albümünün adını "Control" (İngilizce: Kontrol) koyarak, babasının buyruklarından kurtulduğunu ve kendi başına daha başarılı olacağını kanıtlamak istemişti.

Jackson, bu sürecin ardından, 1985 ve 1986 yılı boyunca çalışıp ünlü isimleri işe alarak, 1986'da Control albümünü yayımladı. Albüm, eleştirmenlere göre Jackson için bir milat olarak kabul gördüğü gibi, seksenler müziğinde önemli bir yer edinmeyi başardı. Beş hafta boyunca Amerika listelerinde bir numarada kalan albüm, Janet Jackson'a beş kez platin plak kazandırdı.

Albümden çıkan ilk tekli "What Have You Done for Me Lately", bir disko hiti olarak kabul edilmektedir. Şarkı, ABD listelerinde ilk ona girdiği gibi, dans listeleri ve Hollanda başta olmak üzere kimi Avrupa ülkelerinde zirveye oturdu. Jackson, kendi yorumuna göre artık istediğini elde etmeye başlamıştı. Ardından çıkan teklilerden "Control", "kendi kararlarını verebilen Jackson" imajı çiziyordu, "Nasty" ise başlı başına bir hit oldu. Albümden eleştirmenlerce seksenlerin en başarılı baladlarından kabul edilen "Let's Wait Awhile" da yayımlandı. 1986'nın sonlarına doğru çıkan "When I Think of You" ise ABD'de bir numarayı görerek, sanatçının ilk bir numaralı teklisi oldu. Bu tarihten itibaren, Janet Jackson, çoğu çevrede giderek tanınmaya, listelerde ağabeyi Michael Jackson ile yarışmaya başladı. Control albümü, satışlara ve listelere bakıldığında Jackson'ın aile torpilli imajını sorgulatıyordu.

"Rhythm Nation 1814" ve ilk ödüller (1989-1993)

Control albümünün getirdiği uluslararası başarıdan sonra, yine aynı yapımcılarla çalışmalara devam etti. Albümün kayıtları sürerken, kayıt şirketi A&M, Jackson'a albümün Control tarzında daha kadınsı bir albüm olmasında baskı uyguladı. Jackson ise, böyle bir ikinci albümün kendi kariyerine gölge düşüreceğini belirterek, dünya sorunları ve ilişkiler üzerine odaklı bir albüm yapma konusunda ısrar etti. Jackson bu durumla ilgili,

şeklinde beyanat verdi. Aynı doğrultuda yapımcılardan Jimmy Jam, "The Boston Globe"a,

şeklinde bilgi verdi. Jackson, o sıralarda oldukça popüler bir müzik türü olan new jack swing'den ilham aldı. Ayrıca albüme, kendi deyimiyle "ruhlu R&B ve isyankar rock" da katan Jackson, dördüncü stüdyo albümü Rhythm Nation 1814 için geri sayıma başladı.

1989 yılının üçüncü çeyreğinde ilk tekli "Miss You Much" yayımlandı. Şarkı ABD'de dört hafta boyunca bir numarada kalarak, Madonna'nın "Like a Prayer" şarkısına rağmen, 1989'un en uzun bir numarada kalan şarkısı oldu. Sonra satışa sunulan Rhythm Nation 1814 albümü, Amerikan albüm listelerinde bir numara oldu. Jackson, daha sonra "Rhythm Nation" adlı şarkıyı yayımladı. Bu şarkıda toplumsal mesajlar vermeyi amaçlayan sanatçı, new jack swing merkezli müzik çevresinde de saygı kazandı. "Rhythm Nation" iki numaraya ulaşarak ve "En İyi Koreografi" ödülü kazanarak Jackson'ın adını duyurmaya devam etti. Ardından "Escapade" şarkısını satışa sunan sanatçı, bu şarkıyla 1990 yılının başlarında tekrar bir numaraya oturup üç hafta zirvede kalarak, hem seksenlerde hem doksanlarda bir numara şarkısı olan ilk sanatçı oldu. "Escapade", Jackson kariyerinin kilometre taşları arasında yer aldığı gibi, klibiyle ve müzikal başarısıyla Jackson'a ödüller ve olumlu eleştiriler kazandırdı.

"Escapade"in başarısının ardından Janet, "Alright"ı piyasaya sürdü. İlk üçte yer alan önceki üç şarkıdan farklı olarak, şarkı dört numarada kaldı. Şarkının klibi için "When I Think of You" için çalıştığı yönetmenle tekrar çalıştı. Şarkı, Jackson'a 1990'da ve 1991'de çeşitli video ödülleri kazandırdı. 1990 yazında, Rolling Stone dergisi tarafından dokunaklı bir balad olarak tanıtılan ve yavaş tempolu R&B bir şarkı olan "Come Back to Me" yayımlandı ve iki numaraya kadar yükseldi. Videosu ise Paris'te çekildi. Bu şarkının ardından sanatçı, "Black Cat" adlı rock şarkısını yayımladı. Şarkı, Amerikan listelerinde bir haftalığına bir numaraya yükseldi. Şarkı, Jackson'ın müzikal çok yönlülüğünün bir göstergesi olarak kabul edilmektedir.

"Black Cat"in ardından, 1990 yılının sonlarında "Love Will Never Do (Without You)" adlı eserini satışa sunan Jackson, 1991'in ilk haftalarında, Madonna'nın "Justify My Love" teklisini geçerek bir numaraya yerleşti. Bu tekliden sonra yayımlanan sekizinci tekli "State of the World", ABD'de resmi olarak yayımlanmasa da Güney Afrika listelerinde kendisini gösterdi.

 Rhythm Nation 1814'ün kırdığı rekorlar şunlardır:

 Rhythm Nation 1814 albümü Amerikan müzik tarihinde, yedi adet ilk ona giren şarkı çıkaran üç albümden biridir.
 Albüm, Amerikan müzik tarihinde, yedi adet ilk beşe giren şarkı çıkaran tek albümdür.
 Albüm, üç takvim yılı içinde bir numaraya ulaşabilen şarkı çıkarmış tek albümdür. (1989-1990-1991)

"janet." ve yetmişlere dönüş (1993-1997)

Sanatçı, kısa bir sessizliğin ardından 31 Mart 1991'de uzun süredir nişanlı olduğu Rene Elizondo Jr. ile evlendi ancak bu evliliği bir süre gizli tuttu. 1992'de elli milyon dolarlık bir anlaşmayla Virgin Records ile anlaştı ve 1993 senesinde janet. ("Janet, period" olarak okunmaktadır) adlı beşinci stüdyo albümünü piyasaya sürdü. Yirmi iki ülkede bir numara olmayı başaran Jackson, sonraları,

şeklinde bir beyanatta bulundu. Jackson, albümünün ilk teklisi için 1993 yazında "That's the Way Love Goes"u seçti. Ancak, Virgin Records, ilk teklisinin "If" olmasını istedi. Uzun süren tartışmaların ardından, "That's the Way Love Goes", ilk tekli olarak piyasaya sürüldü. Şarkı beklenenin aksine, çıkar çıkmaz sekiz hafta listelerin zirvesine oturarak, Jackson'ın bugüne kadar çıkardığı teklilerden en uzun süre zirvede kalan şarkısı oldu. Albüm de aynı şekilde bir numarayı gördü. Şarkının klibinde o zamanlar ünlü olmayan Jennifer Lopez de oynadı. O sıralardaki Jackson'ın uyandırdığı etkiye bakarak Rolling Stone dergisi,

şeklinde bir açıklamada bulunmuştur.

Satışlardan tatmin olan Virgin Records, sonra ikinci tekli olan If'e klip çekti. Ancak şarkı, şirketin diretmelerine rağmen ABD listelerinde dört numarayı geçemedi. Bu sıralarda, Jackson, Eylül 1993'teki Rolling Stone dergisi kapağı için üstsüz biçimde, kocasının elleri tarafından göğüsleri kavranmış biçimde poz verdi. Bu resim için, albümün kapak resminin kesilmemiş sürümünü kullanan sanatçı, kısa bir süre sonra, Tupac Shakur ile beraber Sadece Justice filminde belirdi. Bunun ardından Jackson, bir balad ve piyano pop olan, ayrıca Sadece Justice filminin müziklerinde de kullanılan "Again"i piyasaya sürdü. Again, 1993'ün son haftalarında zirveye erişerek iki hafta bir numarada kaldı. Aynı şekilde, Jackson'ın oyunculuğu da, başlangıç için kayda değer bulundu.

Bu başarıların ardından, "Because of Love", "Any Time, Any Place", "You Want This" gibi ilk onda yer alan şarkılar yayımlandı. Bunlardan "Any Time, Any Place", Jackson'ın kendi deyimiyle kendi cinsel fantezileriyle örülüydü. Elde ettiği büyük başarıların ardından, 1995'te sadece Avustralya ve Yeni Zelanda'ya özel "Whoops Now" ve bir punk-pop parçası olan "What'll I Do"yu piyasaya sürdü. Her iki şarkı Yeni Zelanda'da zirveye oturdu. janet. albümüyle 1994 Grammy Ödülleri'nde "That's the Way Love Goes" şarkısıyla "En İyi R&B Parçası" ödülünü kazandı. Kasım 1993'te on iki ay devam edecek olan "Janet. Tour" turnesine çıkarak 1995 senesine kadar konserlerini sürdürdü. Ekim 1995'te ilk derleme albümü Design of a Decade 1986/1996'de iki yeni parçaya yer veren sanatçı, bu albümle iki kez platin plak kazandı. Bu başarılarının ardından, 1995'te ağabeyi Michael Jackson ile ilk ve tek düeti olan "Scream"i kaydetti.

"The Velvet Rope" ve bunalımlar (1997-2001)

Tüm bu ses getiren dönemin ardından müzikal açıdan kısa bir sessizliğe gömülen Jackson, 1997 yılında, tekrar albümü için çalışmalara başladı. Ancak eleştirmenlere ve Jimmy Jam'e göre bu sıralarda yaşadığı bunalımlar, müziğine yansımıştı. Müzik eleştirmenleri, albümdeki fısıldamalı konuşmaların, trip hop'ı andıran şarkıların, olağandışı enstrümanların Jackson'ın bunalımını tanımlamaya yettiğini beyan etti. Albümün kayıt aşamasındaki durumu için Jackson,

şeklinde bir demeç verdi. Sonunda, 1997 senesinde The Velvet Rope isimli altıncı stüdyo albümünü yayımladı. Bu albümle, müziğiyle aynı doğrultuda, verdiği pozlar ve cinselliği ifade ediş tarzıyla da dikkat çekti. Albümde 'cinsellik' ile ilgili birçok konuyu sözlerine yansıtan sanatçı, bu albümle Amerika listelerinde yine bir numaraya yükseldi.

İlk tekli, Joni Mitchell'ın "Big Yellow Taxi" şarkısından sözler içeren ve rapçi Q-Tip ile yapımı üstlenilen "Got 'Til It's Gone" oldu. Albümden çıkan sonraki teklilerden "Together Again", uluslararası bir başarı elde ederek bir numara oldu. "I Get Lonely", ABD listesinde üç numaraya kadar yükseldi. Jackson, bu başarıların ardından, dönemin dans hitleri arasında gösterilen "Go Deep" adlı tekliyi yayımladı ancak şarkı listelerde yüksek bir başarı gösteremedi. Ardından "You" ile gündeme gelen Jackson, en son olarak da piyano pop şarkısı "Every Time"ı yayımladı. Ancak son teklilerin beklenenin altındaki başarısı yüzünden, albümle adını taşıyan Vanessa Mae düeti "Velvet Rope" adlı şarkı planlananın aksine piyasaya sürülmedi. Sanatçı, 1998 içinde Afrika, Asya, Avrupa ve Güney Amerika'yı da kapsayan "The Velvet Rope Tour" turnesine çıktı. Turne sonunda Elton John, Busta Rhymes, Shaggy ve Blackstreet ile birlikte düetler yaptı. 1999 yılının bitiminde Billboard dergisi tarafından yapılan araştırmaya göre, Madonna, Boyz II Men ve Whitney Houston gibi yıldızları geride bırakarak, Mariah Carey'in ardından "1990'ların en başarılı ikinci sanatçısı" unvanını aldı. 2001 senesinde Amerikan Müzik Ödülleri'nce "Onur Ödülü"ne layık görüldü.

1998'de "Together Again" adlı şarkıdan elde edilen tüm gelirleri "Birleşik Devletler AIDS ile Savaş Derneği"ne bağışladı. The Daily Telegraph gazetesinden Neil McCormick, Jackson'ın AIDS ile verdiği savaş ve cinsel yönelimlere duyduğu saygıyı kendi köşesinde övdü. Aynı doğrultuda Rolling Stone, albümdeki Free Xone adlı şarkıyı, yakaladığı müzikal tarz ve homofobi karşıtı sözleriyle albümün en iyi şarkısı olarak nitelendirdi. The Velvet Rope yakaladığı bu AIDS bilinci taşıyan homofobi karşıtı tutumuyla, Amerikan LGBT Forumu tarafından ödüle layık görüldü.

"All for You" ile R&B'ye dönüş (2001-2004)

2000 yılında Çatlak Profesör filminde "Profesör Denise Gaines" rolüyle yer alan Jackson, yine aynı filmin müzikleri için yaptığı "Doesn't Really Matter" adlı çalışmasıyla beraber Amerikan listelerinde zirveye oturdu. Sanatçı, içinde hip hop ve R&B müzik ögeleri içeren bu şarkısıyla zirvede üç hafta kaldı. Bu şekilde, Jackson, Madonna'dan önce, "1980'lerde, 1990'larda ve 2000'lerde bir numara şarkısı olan ilk sanatçı" unvanını kazandı. "Doesn't Really Matter"ın başarısının ardından sanatçı, şarkıyı 2001 çıkışlı sonraki albüme de ekledi. Bu şekilde hem filmde rol alırken, hem de film müzikleri albümünün en ses getiren şarkısına imza attı. Film, ilk haftasında 42.7 $ elde etti. Jackson, kısa süre sonra eşi Rene Elizondo'dan boşandı.

Sinema kariyeri için ayırdığı bir yılın ardından, Nisan 2001'de yedinci stüdyo albümünü yayımladı. Albüm, ilk haftada 605 binlik bir satış elde ederek sonrasında sanatçıya üç kez platin plak kazandırdı. Albümden çıkan tekli "All for You" henüz satışa sürülmemiş olmasına rağmen on dört numaradan Billboard Hot 100 listesine giriş yaptı. Böylece, o zamana kadar satışa sürülmediği halde en üst sıradan listeye giriş yapan şarkı oldu. Şarkı daha sonra yedi hafta boyunca Amerika listelerinde bir numaraya yerleşerek, Jackson'ın en uzun zirvede kalan ikinci parçası oldu. Bunun yanında Grammy'lerden yılın sonunda ödülle döndü. Albümle ilgili Allmusic dergisinden Stephen Thomas Erlewine,

şeklinde bir yorumda bulundu. The New York Times gazetesinden Jon Pareles de buna ek olarak,

dedi.
Bu başarılardan sonra, "Someone to Call My Lover" üç numaraya yükseldi. 2002'de Missy Elliott, P. Diddy ve Carly Simon düeti "Son of a Gun (I Betcha Think This Song Is About You)" ile Amerikan müzik listelerinde on üç numarada kendini gösteren Janet Jackson, bu şarkıyı eski eşi Rene Elizondo Jr. için yazdığı iddialarını inkar etti. 2002'de Beenie Man ile beraber "Feel It Boy" adlı reggae şarkısında düet olarak yer aldı. Aynı dönemde Jermaine Dupri ile tanıştı.

"Damita Jo", skandallar ve ticari sarsılmalar (2004-2006)
Janet Jackson, Şubat 2004'te "Super Bowl XXXVIII" gösterisinde, "Rhythm Nation" ve "All for You" adlı şarkılarını tek başına söyledikten sonra, Justin Timberlake'in yanına gidip gösteriye başladı. Justin Timberlake ile "Rock Your Body" şarkısını söylerken Timberlake aniden, Jackson'ın büstiyerini indirerek onun göğsünün açılmasına sebebiyet verdi. Canlı yayında binlerce kişiye yansıyan olay sonrası ikili, olayı kaza olarak değerlendirdi. Bu olaydan sonra Jackson'ın adı bir süre boyunca, Google arama motorunun en çok aranan ismi oldu.

Bir ay sonra, Mart 2004'te yeni stüdyo albümü Damita Joyu çıkardı. Albümün yayımlandığı dönemde, Jackson,

yorumunda bulundu. Aynı sıralarda USA Today'deki gazetecilerden Stevie Jones, köşesinde ismini Jackson'ın göbek adından alan albümün, sanatçının farklı yönlerinden bahsettiğini yazdı. Bu olumlu eleştirilere rağmen albüm, 1986'daki Control albümünden beri sanatçının bir numaraya ulaşamayan ilk albümü oldu. Her ne kadar Damita Jo ile Amerika listelerinde iki numara olsa da, satışların pek iyi gitmemesi ve teklilerin listelerin alt sıralarında yer alması nedeniyle Virgin Records ile sanatçının arası açılmaya başladı. Albümden çıkan tekli "I Want You" ile "En İyi R&B Kadın Performansı" adaylığına gösterildi. Aynı günlerde, ağabeyi Michael Jackson'ın çocuk tacizi suçlamaları yüzünden bunalıma giren Jackson, kendi yorumuna göre, iki kötü durumu beraber yaşamak zorunda kaldı. Ancak Michael Jackson, daha sonra aklandı. Yine aynı dönemlerde, İnsan Hakları Derneği ve Los Angeles AIDS Vakfı'na yaptığı katkılardan ötürü "İnsanlık Ödülü" ile şereflendirildi.

"20 Y.O." ve maddi sıkıntılar (2006-2008)

2006'da çıkması planlanan dokuzuncu stüdyo albümünün tanıtımı için Us Weekly dergisinin kapağında yer alan Jackson, bunun peşi sıra Eylül 2006'da dokuzuncu albümü 20 Y.O.'u ("Twenty Years Old" olarak okunmaktadır) yayımladı. Bu albümle, önceki albüm Damita Jo gibi Amerika listelerinde iki numara oldu. Jackson, albümün hem kırkıncı yaşını, hem de milat albümü Control'ün yirminci yılını kutlamaya yönelik olduğunu söyledi. Rolling Stone dergisi, albümün çıkışıyla ilgili:

şeklinde yorum yaptı. Buna rağmen Newsday'in Glenn Gamboa'sı albüm hakkında olmulu eleştirilerde bulundu ve

şeklinde yorum yaptı.

İlk haftada 300 binlik bir satış yakalayan Jackson, albümden çıkan ilk tekli "Call on Me"de Nelly ile düet yaparak R&B listelerinde bir numara olmayı başarırken, ikinci tekli "So Excited" ile beklenen başarıyı elde edemedi. Son iki albümde ABD listelerinde zirveye oturamayan Jackson'ın, sonuç olarak şirketi Virgin Records ile arası iyice açıldı ve çareyi Mariah Carey'in de bulunduğu Island Records'a geçmekte buldu.

"Discipline" dönemi ve yeni yapımcılar (2008 - )

2007'de Island Records ile anlaşma imzalayan sanatçı, aynı sene Tyler Perry'nin Neden Evlendim? adlı filminde başrol oynadı. Aynı yıl Forbes dergisi tarafından, eğlence dünyasının en zengin yedinci kadını ilan edildi. Daha sonra, 2008 yılının Şubat ayında onuncu stüdyo albümü Discipline'i yayımladı. Jackson bu albümle beraber, yirmi dört yıldır ilk defa yapımcıları Jimmy Jam ve Terry Lewis ile çalışmadı. Bu yapımcıların yerine albümde Rodney Jerkins, D'Mile, Jermaine Dupri, Stargate, Ne-Yo, Tricky Stewart ve The-Dream gibi ünlü yapımcılarla çalıştı. Albüm, böylelikle, sonunda Jackson'ın yedi yıldır elde edemediği zirveyi elde etti. Allbümün Amerikan albüm listelerinde zirveye çıkmasıyla beraber Jackson, altı tane bir numara albüm elde etmiş oldu ve ağabeyi Michael Jackson'ı geçti.

12 Aralık 2007 tarihinde internete sızan "Feedback" teklisi resmi olarak yayımlanmadan önce internet ortamında en fazla paylaşılan şarkı oldu. Dijital ortama sızdığı gün beş saat içerisinde 1,34 milyon bloga yayıldı. Şarkı daha sonra, ABD listelerinde on dokuz numaraya çıkarak Jackson'ın 2001'den beri ilk yirmiye giren ilk parçası oldu. Bunun ardından "Rock With U" adlı şarkıya klip çekti. Şarkı, beklenenin aksine ABD'de listelee giremedi. Bu hayal kırıklığının ardından "LUV" ve "Can't B Good" adlı diğer teklileri yayımladı. Ancak, bu şarkılara video-klip çekilmedi. Jackson, 10 Eylül 2008'de başlaması planlanan beşinci dünya turu "Rock Witchu Tour"un haberini verdi. Bu turun bir ayağı olan Montreal'de 29 Eylül 2008'de bir konserin başlamasından kısa bir süre önce birden hastalanıp hastaneye kaldırıldı. Bu nedenle konser iptal edildiyse de, sanatçı bu konseri yeniden düzenlemeyi istediğini beyan etti. Sanatçı hastaneye götürüldükten iki saat sonra çıktı.

13 Eylül 2009 tarihinde düzenlenen 2009 MTV Video Müzik Ödülleri töreninde Janet Jackson, 25 Haziran 2009'da ölen ağabeyi Michael Jackson'ın anısına "Scream" adlı şarkıyı seslendirdi. Ödül törenini izleyen süreçte de "Make Me" adlı şarkısını tekli olarak yayımladı. Bir süre sonra yayımlanan Number Ones adlı ikinci derleme albümünün tek yeni çalışması olan şarkı, başta sanatçının resmî sitesinde ücretsiz olarak dinlenebilirken, sonrasında dijital yükleme olarak da satışa sunuldu. "Make Me", Michael Jackson'ın 1979 yılı şarkısı olan "Don't Stop 'Til You Get Enough" şarkısına atfen kaydedilen bir şarkıydı. Sanatçının önceki stüdyo albümü olan "Discipline" için de dört şarkı bestelemiş olan Rodney 'Darkchild' Jerkins'in ve Jackson'ın yapımını üstlendiği şarkı, sanatçının yeni bir stüdyo albümü öncesinde yayımladığı bir ara eser olarak nitelendirilmektedir.

Müzikal tarz ve performans

Müzikal eleştiriler

Mezzo-soprano sese sahip olan Jackson, eleştirmenlerce ABD'deki en çok yönlü sanatçılardan biri olarak görülmektedir. Rolling Stone dergisine göre, Jackson'ın sesi, ağabeyi Michael Jackson'ın sesinin inceltilmiş ve yankılı bir başka sürümüdür. Ancak Slant Magazinea göre, ince sesli olması onu "cırtlak" kılmaktadır. Rolling Stone'dan David Ritz, onun müzikal tarzını sembolik olarak Marvin Gaye ile karşılaştırmış ve

şeklinde yorum yapmıştır.
Jackson bunların dışında, kendine kardeşlerinden Michael'ı ve Jermaine'i örnek aldığını söylemiştir. Rolling Stone'na göre, Jackson'ın diğer açıkça örnek aldığı sanatçılar; The Ronettes, Dionne Warwick, Tammi Terrell ve Diana Ross gibi 70'lerin simgeleridir.

Eleştirmenlere göre Jackson'ın müzikal görünüşü, içinde R&B, pop, soul, rap, rock ve dans gibi birbirine zıt olabilecek türlerle çevrilmiştir. Jackson'ın resmi menajeri Quadree El-Amin, Jackson'ı Barbra Streisand ile karşılaştırmış ve

Ayrıca yapımcılar Jimmy Jam ve Terry Lewis, Jackson'ın, zamana ayak uydurarak, funk, disko, new jack swing gibi farklı müzik türlerinin üstesinden gelmeyi bildiğini belirtmiştir.

She's a Rebel: The History of Women in Rock & Roll (2002) adlı kitabın yazarı Gillian G. Gaar, Control albümünü "otobiyografik kurtuluş, özgürlük, evlilik, ayılık gibi temellere kurulu bir albüm" olarak değerlendirdi. Aynı bağlamda Funk: The Music, The People, and The Rhythm of The One (1996) adlı kitabın yazarı Rickey Vincent da Rhythm Nation 1814'i

şeklinde tanıttı.
Joshua Klein'a göre janet. albümü "bir sanatçının olması gereken en doğru şekilde, saflıktan cinsel doygunluğa ulaşmışlığı; aşkı ve arzuyu aynı anda hissettirebilen nadir gelişimlerden biri" olarak gösterilmiştir.

Koreografi

Sanatçının kliplerinde, konserlerinde veya gösterilerde uyguladığı koreografik stili, ağabeyi Michael Jackson ile benzerlik gösterse de, Jackson'ın dans stili genel olarak daha kadınsı olarak ifade edilmektedir. Kendi düzeni dışında, Paula Abdul, Michael Kidd ve Tina Landon gibi ünlü koreograflarla çalışmıştır. Landon, ayrıca 1995 yılı Michael Jackson ve Janet Jackson düeti "Scream"de de koreograf olarak görev almıştır.

Jackson'ın koreografi adına daha ayrıntılı bilgiler edinilmesi için, birkaç farklı gösterisinin ayrı ayrı incelenmesi gerekmektedir. Çoğu eleştirmene göre, onun koreografileri en açık biçimde, "The Pleasure Principle", "Rhythm Nation", "Miss You Much", "If", "Together Again", "Doesn't Really Matter", "All for You" ve "Feedback" gibi kliplerinde görülmektedir. Jackson'ın eski eşi, yönetmeni ve koreografi öğretmeni René Elizondo Jr., sanatçının genel performansı hakkında, "Janet eğer bir tabureye oturup gitarını tıngırdatmaya başlarsa, 8 saatlik bir gösterinin rahatlıkla üstesinden gelebilir." demiştir.

Kalıt

Janet Jackson, eleştirmenlerce, belirgin bir biçimde Michael Jackson ve geri kalan Jackson kardeşlerden farklı bir mesafede ilerlemiştir. Joshua Klein, sanatçı hakkında

dedi. Klein ayrıca "Bir sanatçının yıldızlığını kestirmek akıl işi değildir. Ancak Jackson'ın "It's Janet-Miss Jackson-If you're nasty" şeklindeki basit kalıptaki öbeklerinin ardında yer alan parıltıyı herkes rahatça gördü." şeklinde ekleme yaptı."

2006 yılında yayımlanan American Popular Music: The Rock Years kitabının yazarları Larry Starr ve Christopher Alan Waterman'a göre, Amerikan müzik endüstrisinin yeniden toparlanmaya başladığı 80'li yılların ortalarında, Janet Jackson, tüm diğer milyon dolarlık satışa erişen sanatçılardan farklı olarak, müzik piyasasının nabzını tutmayı ve buna göre pazarlama politikalarını geliştirmeyi çok ustaca becerdi. Mart 2008'de, Business Wire, Janet Jackson'ı modern müzik tarihinin en çok satan on sanatçısı arasında göstererek onun rock'n'roll tarihinin en başarılı dokuzuncu oluşumu, en başarılı ikinci bayan sanatçısı olarak addetti.

Jackson'ın müzikal görünüşü, çoğu yeni nesil modern sanatçıya da örnek oldu. R&B sanatçısı Cassie, kendisini "fanatik Jackson hayranı" olarak tanımladı ve bunu:

şeklinde ayrıntıya indirgedi. Chicago Tribune Cassie'nin Jackson'ı seven tek şarkıcı olmadığını ve büyük bir ihtimalle de son olmayacağını vurguladı. 2001'de bir uçak kazasında hayatını kaybeden R&B şarkıcısı Aaliyah'nın, ölümünden sonra 2005 yılında çekilen Aaliyah Remembered adlı belgeselde, Janet Jackson'ın en büyük hayranlarından biri olduğu ortaya çıktı. Aaliyah, bunu kendi sözleriyle,

şeklinde ifade ediyordu.
Ciara da Jackson hakkında

şeklinde demeç verdi. The Atlanta Journal and Constitutiondan Sonia Murray, Beyoncé'nin de sanatçıya saygı duyduğunun altını çizdi. Beyoncé bu durumu

şeklinde açıklıyordu. Yine The Seattle Times'tan Pam Sitt

şeklinde yorum yaptı.

Diskografi

 Janet Jackson (1982)
 Dream Street (1984)
 Control (1986)
 Janet Jackson's Rhythm Nation 1814 (1989)
 janet. (1993)
 The Velvet Rope (1997)
 All for You (2001)
 Damita Jo (2004)
 20 Y.O. (2006)
 Discipline (2008)
 Unbreakable (2015)

Bulunduğu diğer çalışmalar

Televizyon dizileri
 1976–1977: "The Jacksons"
 1977–1979: "Good Times"
 1979–1980: "A New Kind of Family"
 1980–1984: "Diff'rent Strokes"
 1984–1985: "Fame"

Filmler
 1993: "Sadece Justice"
 2000: "Çatlak Profesör II"
 2007: "Neden Evlendim"
 2010: "Neden Evlendim 2"
 2011: "For Colored Girls Who Have Considered Suicide When the Rainbow Is Enuf"

Ayrıca bakınız
 The Jackson 5
 Michael Jackson
 Janet Jackson diskografisi
 Jimmy Jam ve Terry Lewis

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Janet-Planet.org
 Janet-Dünya
 Janet Jackson'ın Island Records'taki resmi alanı

1966 doğumlular
Janet
20. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
Amerikalı kadın pop şarkıcıları
Amerikalı söz yazarları
20. yüzyıl Amerikalı bestecileri
21. yüzyıl Amerikalı bestecileri
Amerikalı kadın dansçılar
Amerikalı kadın sinema oyuncuları
Amerikalı LGBT hakları aktivistleri
Afrikalı Amerikalı müzisyenler
Grammy Ödülü sahipleri
MTV Video Müzik Ödülü sahipleri
GLAAD Medya Ödülü sahipleri
A&M Records sanatçıları
New jack swing
Yaşayan insanlar
Amerikalı kadın pop şarkıcı-söz yazarları
Indiana doğumlu müzisyenler
Amerikalı kadın dizi oyuncuları
Amerikalı film yapımcıları
Amerikalı soul şarkıcıları
Island Records sanatçıları
21. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
Afrikalı Amerikalı kadın oyuncular
Afrikalı Amerikalı müzik yapımcıları
Afrikalı Amerikalı kadın şarkıcılar
Afrikalı Amerikalı şarkıcı-şarkı yazarları
Amerikalı kadın hip hop şarkıcıları
En İyi Müzik Filmi Grammy Ödülü sahipleri
En İyi Video Klip Grammy Ödülü sahipleri
En İyi Dans Kaydı Grammy Ödülü sahipleri
Seks-pozitif feministler
Feminist müzisyenler
MTV Video Müzik Ödülleri En İyi Koreografi sahipleri
Amerikan Müzik Liyakat Ödülü sahipleri

Janet Jackson


يتكون علم منطقة ويلز البريطانية  و من شريطين أفقيين وهما الأبيض والأخضر ويتوسطهما تنين أحمر بوضع المسير رافعاً قدمه الأمامية اليمنى والأخرى على الأرض ووضعيته ليست مقيدة وقد تختلف من علم إلى آخر، الجدير ذِكْره أن علم ويلز وعلم بوتان هما الوحيدان بصورة تنين فيهما.

تاريخ العلم
التنين الأحمر  يمثل تنين الملك كادوالادر ملك مقاطعة غوينيد مع اللون الأبيض من الأعلى واللون الأخضر من الأسفل، استعمل العلم الويلزي من قبل هنري السابع ملك إنجلترا خلال معركة بوسوورث عام 1485 ثم حمله إلى كاتدرائية القديس بولس في لندن، تم استعمال التنين في دروع الملكية لحكم الويلزيين وتبنى العلم رسمياً عام 1959.

لم تمثل ويلز في العلم الرسمي للمملكة المتحدة البريطانية كما هو الحال مع باقي المناطق المشكلة للاتحاد (إنجلترا واسكتلندا وإيرلندا الشمالية) إلا أن إدوارد الأول ملك إنجلترا اعتبر ويلز عام 1282 جزءاً لا يتجزأ من مملكة إنجلترا وقد اقترح حالياً إضافة جزء في علم المملكة المتحدة يمثل ويلز لكن لم يقابل بالتشجيع.

أعلام مشابهة

انظر أيضًا

 علم المملكة المتحدة
 علم اسكتلندا
 علم إنجلترا
 علم أيرلندا الشمالية

مراجع

أساطير ويلزية
أعلام اخترعت في 1959
أعلام المملكة المتحدة
ويلز
أعلام وطنية
أعلام ويلز
تنانين في الفن
رموز ويلز الوطنية
نبالة ويلزية

علم ويلز


(266622) Málna, denumire internațională (266622) Malna, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
266622 Málna este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Piszkesteto de Krisztián Sárneczky. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,24 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 3,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 266001-267000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2008
Centura de asteroizi

266622 Málna


Alaşım, bir metal elementin en az bir başka element (metal, ametal) ile birleşmesiyle oluşan homojen karışımıdır. Elde edilen malzeme yine metal karakterli malzeme olur. Alaşımlar karışıma giren metallerin özelliklerinden farklı özellikler gösterirler. En bilinen alaşımlara; tunç (bakır-kalay), pirinç (bakır-çinko), lehim (kalay-kurşun) ve cıva alaşımları olan amalgamlar örnek verilebilir. Alaşımlar, uygulamaların gerektirdiği fiziksel özelliklere sahip malzemeler üretilmesinde yaygın olarak kullanılır.

Tarihçe

Alaşımların tarihi milattan önce 4. bin yıllara kadar uzanmaktadır. İran ve Mezopotamya bölgelerinde bulunan tunç (bronz) örnekleri bu zaman diliminde tarihlenmiştir. Demirden daha sert olan tunç; silah, kesici ve delici aletler, mutfak aletleri, süs eşyaları vb. yapımında günümüze değin kullanılagelmiştir.

Yapılan arkeolojik çalışmalarda Çin'in Sincan bölgesinde MÖ 1000 yıllarına ve Hindistan'ın Merkez Ganj Vadisi ve Doğu Vindhyas bölgesinde MÖ 1800 yıllarına tarihlenen çelik buluntulara rastlanmıştır. Söz konusu buluntular çelik kullanımının en az 3000 yıllık bir tarihinin olduğunu belgelemektedir. Tunca göre daha sert ve dayanıklı olan demir-karbon alaşımı çelik çeşitli araç gereç yapımında yaygın olarak kullanılmıştır.

Alaşımların üretim ve kullanımı
Alaşımlar, uygulamaların gerektirdiği fiziksel özelliklere sahip malzemelerin üretilmesini sağlar. Yüksek sıcaklıklar, aşınma, kimyasal etkiler, metal yorgunluğu gibi her türlü etkilere saf metallerin yetersiz kaldığı durumlarda, gerekli olan özellikleri sağlayan niteliklerde alaşımlar kullanılır. Örneğin demirin sertliğinin yeterli olmadığı uygulamalarda, daha sert yapıdaki demir alaşımları olan çelikler kullanılır.

Katı çözeltiler
Metallerin büyük çoğunluğu kafes yapısı içerisinde belirli sayıda yabancı atom barındırabilir. Yabancı atom asıl metalin atomu yerine yerleşiyor ise asal yer katı çözeltisi, kafes aralıklarındaki boşluklara yerleşiyor ise arayer katı çözeltisi oluşur.

Ara bileşikler
Ara bileşiklerde atomlar arası bağlar metalik bağ ile kimyasal bağ arasında değişen bir yapıya sahiptir ve kimyasal bileşiklere benzeyen AnBm şeklinde bileşikler oluşur. Ara bileşiklerin kristal yapıları karmaşıktır. Bazı zamanlarda birim hücrede yüzlerce atom bulunabilir. Sertlikleri bu yüzden yüksektir. C, N, B gibi elementler ile metallerin meydana getirdiği ara bileşiklerde kimyasal bağın payı daha büyüktür (karbür, nitrür, borür, vb). Bu bileşiklerin ergime noktaları çok yüksek ve çok serttirler. TaC, NbC, ZrC, VC, WC gibi bileşikler, takım çelikleri ve ısıya dayanıklı çeliklerde bulunması istenilen sert ve kararlı bileşiklerdir.

Denge diyagramları
Alaşımların sıcaklık ve konsantrasyonlarına bağlı olarak durum değiştirmeleri denge diyagramları ile gösterilir. Denge diyagramlarında faz alanların sınırı belirlenir. Homojen ve özellikleri birbirinden farklı bölgelere faz denilir. Katı, sıvı, gaz birer fazdır. Ayrıca bu fazların içerisinde aynı anda birden fazla faz da bulunabilir.

Belirli bir konsantrasyon altındaki alaşım sıcaklık etkisi altında katı, sıvı, gaz hâllerine dönüşür. Bazen katı fazı içerisinde kristal yapı değişerek faz değişikliği meydana getirebilir. Konsantrasyona bağlı olarak bu faz değişimleri tespit edilir ve alaşımların denge diyagramları çıkartılabilir. Alaşımı oluşturan bileşenlerin birbirlerinin içerisinde erimelerine göre önemli sayılacak denge diyagramlarını üç ana grupta toplamak mümkündür.

 Sıvı ve Katı Durumda Tam Çözünürlük
 Sıvı Durumda Tam Çözünürlük, Katı Durumda Tam Çözünmezlik
 Sıvı Durumda Tam Çözünürlük, Katı Durumda Sınırlı Çözünürlük

Kaynakça

Alaşım


Jürgen Böhner (geb. vor 1981) ist ein deutscher Geograph und Professor für Physische Geographie am Institut für Geographie der Universität Hamburg.

Leben
Jürgen Böhner studierte von 1981 bis 1987 Geographie mit den Nebenfächern Meteorologie, Bioklimatologie, Botanik, Raumordnung und Landesplanung an der Universität Göttingen, 1993 erfolgte dort die Promotion zum Dr. rer. nat.; Titel der Dissertation: Säkulare Klimaschwankungen und rezente Klimatrends Zentral- und Hochasiens. Im Jahr 2004 folgte die Habilitation an der Fakultät für Geowissenschaften und Geographie der Georg-August-Universität Göttingen. Das Thema der Habilitationsschrift: 'Climate Spatial Prediction and Environmental Modelling by Means of Terrain Analyses, Process Parameterisation and Remote Sensing'. Nach einer Lehrstuhlvertretung im Jahre 2005 erfolgte im November 2006 die Berufung auf den Lehrstuhl (W3) für Physische Geographie am Institut für Geographie der Universität Hamburg.

Forschungsschwerpunkte
 Klimatologie, Regionale Klimamodellierung & Klimafolgenforschung
 Prozessgeomorphologie, Erosionsmodellierung & Bodenschutz
 Landschaftsdegradation, Desertifikation & Ressourcenmanagement
 Geoinformatik, Fernerkundung, SAGA-GIS Entwicklung

Weblinks

 uni-hamburg.de Abgerufen am 26. März 2012

Einzelnachweise

Geograph (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Hamburg)
Geoinformatiker
Deutscher
Geboren im 20. Jahrhundert
Mann

Jürgen Böhner


Les élections législatives de 1898 ont eu lieu les 8 et 22 mai 1898.

Résultats à l'échelle du département

Résultats par arrondissement

Arrondissement de Fontenay-le-Comte

1ère circonscription

2ème circonscription

Arrondissement de La Roche-sur-Yon

1ère circonscription

2ème circonscription

Arrondissement des Sables d'Olonne

1ère circonscription

2ème circonscription

Notes et références

Législatives, 1898
Vendée

Élections législatives de 1898 dans la Vendée


قَريب الكلمة (بالاتينية cognātus «من أصل واحد») هو من الكلمات ما كان يجمعه وإياها أصل مشترك. مثلا، الأرامية שלמא شلَمَأ العبرية שָׁלוֹם شَلُوم والأمهرية ሰሳም سِلَم، كلها قريبة للعربية سلام؛ إلا أن بعض الكلمات تتطور في المعنى فتباين قرائبها، فتحصل صداقة كاذبة. مثلا، كلمة — azar — معناها بالبرتغالية «حظ سيئ» أما بالإسبانية فمعناها «خبط عشواء». وأصل الكلمة يأتي من العربية «الزهر» وله معنيان، المعنى الأول يستعمل لوصف الزهور ويكتب — azahar — وهنا تعتبرقرابة كاذبة. أما المعنى الثاني فهو يستعمل لوصف «زهر النرد» ويكتب — azar— وهنا تعتبر صادقة لأن زهر النرد يتعلق بالحظ وبنتائج «خبط عشواء».

تكون قرابة كاذبة إذا اشتركت كلمتان في الخط والمعنى لكن مع اختلاف الجذر، مثالان على ذلك: العربية شريف مع الإنكليزية Sheriff، وكذلك الفارسية  مع العبرية שֵׁשׁ شِش.

انظر أيضا
 جناس
 مواءمة صوتية دلالية
 نظير (لغة)

مراجع

وصلات خارجية
 السياق الثقافي وضرورة مراعاته في ترجمة النصوص الإسلامية

علم اللغة المقارن
لغويات تاريخية

لفظ قريب


Eustahije Brzić (eng. The Blue Racer) serija je od 17 epizoda crtanih filmova proizvedenih od 1972. do 1974. autora Friza Frelenga i Davida H. DePatiea. Prvi crtani film, Snake in the Gracias, u kinima je prikazan 24. siječnja 1971.

U Hrvatskoj se emtirao na tadašnjoj Televiziji Zagreb, današnja HTV, a glas glavnog lika bio je Zvonimir Ferenčić.

Proizvodnja
Redatelji epizoda su: Art Davis, Gerry Chiniquy, Sid Marcus, Robert McKimson, David Deneen, Bob Balser, Cullen Houghtaling, a producenti David H. DePatie i Friz Freleng. Sve su animirane u studiju DePatie-Freleng, osim dvije: Aches and Snakes u australskom studiju Filmgraphics i Little Boa Peep u španjolskom Pegbar Productions.

Radnja
Plava zmija koja se brzo kreće (Eustahije Brzić) bezuspješno pokušava uhvatiti japansku bubu, nositelja crnog pojasa u karateu. Oba lika nastala su iz crtanog filmaToro i Pončo u "Hop and Chop" (japanska buba) i "Snake in the Gracias" (Eustahije Brzić). Proizvedeno je 17 epizoda.

Filmografija
Sve crtane filmove napisao je John W. Dunn .

Izvori

Animirani likovi

Eustahije Brzić


Basamaklı sistem kullanılarak oluşturulan sayıların yazılı gösterim tekniğinde, her bir basamaktaki değerin o basamağın sağ baştan kaçıncı olduğu değeri üssü olarak kullanılarak çarpımında kullanılan değer.

Örneğin 10 sayı tabanında yazılmış "31" sayısının matematiksel açılımı: (3*10¹) + (1*10°)'dır.

Aynı "31" sayısı 4 tabanında yazılsaydı: (3*4¹) + (1*4°) ifadesinin karşılığı olup, 10luk tabandaki "13" sayısının karşılığı olacaktır.

10luk tabandaki "31" sayısının değerine ulaşmak içinse 4lük tabanda (1*4²) + (3*4¹) + (3*4°)'ın değeri olan "133" yazılması gerekir.

En küçük sayı tabanı 2'dir. Teoride en büyük sayı tabanı sonsuz olsa da genelde kullanımda olan en büyük sayı tabanı 16'dır. Bilindik rakamların 10 tane olmasından dolayı 10'dan büyük sayı tabanları gösteriminde alfabenin büyük harflerini rakam olarak alınır. Örneğin 16 sayı tabanının rakamları sırayla (0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,A,B,C,D,E,F)'tir.

Tüm insanlık tarihi boyunca 10luk sayı tabanının kullanılmasını bilim insanları, insanın ilk basit hesaplamaları iki elinin parmaklarıyla yapmış olmaya başlamasından dolayı olduğu şeklinde açıklamaktadırlar.

Sayı sistemleri

Sayı tabanı


Javier Sánchez Menéndez (1964) es un poeta, ensayista y editor español. Tanto su poesía como su prosa (prosa poética toda ella), constituyen una reflexión constante sobre la vida y sobre su más alta forma de expresión y de dignificación: la poesía. Por lo cual toda su obra está considerada como íntegramente poética.

Datos biográficos
Nació en Puerto Real (Cádiz) en 1964. Cursó estudios de Historia General, Filología y Filosofía en la Universidad de Sevilla.

En 2009 fundó la editorial Ediciones de la Isla de Siltolá. Y permaneció a su cargo hasta 2018.

Una etapa de su biografía corresponde a la estancia, durante su juventud, en Moguer, donde estudió a Juan Ramón Jiménez.

Ha traducido al castellano Las Ventanas de Rainer Maria Rilke (Barcelona, Hora de Poesía, 1986). Sus poemas, y algunos de sus ensayos, han sido traducidos a diversos idiomas. Es colaborador habitual de diversos medios de comunicación como columnista y crítico literario.

Javier Sánchez Menéndez cultiva la poesía, la prosa poética (indiscernibles), el aforismo y el ensayo de reflexión metafísica. Actualmente reside en Sevilla.

Obra
Javier Sánchez Menéndez es, en sus propias palabras, un poeta de la existencia, cuyo estilo podría calificarse de postexpresionista.

Fábula. Un conjunto de diez libros en poesía sobre la poesía
Con apariencia, con mera apariencia, de prosa, el proyecto Fábula es la gran obra poética de Javier Sánchez Menéndez, la obra de toda una vida. Es una obra en progreso, un conjunto de diez libros (escritos en versos de métrica diversa), en torno a la poesía y en torno a su materia: el arte y la vida misma. Ya han visto la luz los seis primeros volúmenes:
 1. Libro primero: La vida alrededor (2010).
 2. Libro segundo: Teoría de las inclinaciones (2012).
 3. Libro tercero: Libre de la tormenta (2013).
 4. Libro cuarto: Mediodía en Kensington Park (2015).
 5. Libro quinto: Confuso laberinto (2016).
 6. Libro sexto: De cuna y sepultura. (2018).
Los restantes títulos de la serie, según se anuncia en los libros publicados, se titularán:
 7. Libro séptimo: Sobre la naturaleza.
 8. Libro octavo: Nicanorias.
 9. Libro noveno: Laberinto.
 10. Libro décimo: Fábula. Incluye el apéndice El Libro Fábula.

La prosa poética (poesía)
La prosa poética de Sánchez Menéndez, no es otra cosa que poesía, donde los versos predominantes son el heptasílabo, el alejandrino, el endecasílabo, el octosílabo y el verso libre. En particular, La vida alrededor, Teoría de las Inclinaciones, Libre de la tormenta, Mediodía en Kensington Park, Confuso laberinto y El libro de los indolentes (este último en forma de trilogía: 1. El encuentro en Camarinal, 2. Saúl, el ángel negro, y 3. El vuelo), pormenorizados abajo, son ante el lector común y el lector experto (es decir, revistas, editoriales) una poesía con apariencia de prosa, más que una prosa poética. Es, realmente, una continuación (rigurosamente versificada), de su reflexión constante sobre la vida, el pensamiento y su expresión natural: la poesía y el arte. Sobre este libro nos dice Carlos Alcorta: "porque «la confusión no es perplejidad, es el vagar de la poesía». La importancia de la mirada y la disposición del autor para ser recipiente, no sustancia, la voluntad de contemplar lo minúsculo, lo irrelevante para conformar esa identidad escurridiza son reclamos de este libro poliédrico. La forma de mirar determina la forma de ser. «He aprendido a observar aquello que no se puede ver. Lo oculto y peligroso», escribe Sánchez Menéndez".

Obras completas del autor

Poesía
 Motivos, Moguer (Huelva), Ayuntamiento de Moguer, 1983.
 Derrota y muerte a los héroes, Valencia, Abalorio, 1988.
 El violín mojado, Barcelona, Seuba, 1991.
 Introducción y detalles, Madrid, Betania, 1991.
 Última cordura, en "Trayecto contiguo", Madrid, Betania, 1993.
 La muerte oculta, Colección "Arca del Ateneo", Córdoba, Ateneo de Córdoba, 1996.
 Una aproximación al desconcierto, Sevilla, SIM-Libros, 2011.
 Una aproximación al desconcierto (v.2.0), Sevilla, SIM-Libros, 2011.
 Faltan palabras en el diccionario (Poemas escogidos 1983-2011), Madrid, Libros del Aire, 2011.
 Cartoons, Sevilla, La Isla de Siltolá, 2011.
 El violín mojado, Madrid, Libros del Aire, 2013. Introducción de Rocío Fernández Berrocal.
 Por complacer a mis superiores (Antología poética), Sevilla, Ediciones En Huida, 2014.
 La muerte oculta, Sevilla, Vitela, 2014. Segunda edición. Prólogo de Antonio Colinas y epílogo de Tomás Rodríguez Reyes. Esta edición incluye un poema inédito de 1987 que no aparecía en la edición cordobesa, "Una sola palabra".
 Perdona la franqueza, Córdoba, Detorres Editores, 2015.
 Cuarenta y tres poemas (Antología personal), Colombia, Gamar Editores, 2016.
 El baile del diablo, Sevilla, Editorial Renacimiento, Colección Calle del Aire, 2017.
 También vivir precisa de epitafio (Antología poética 1983-2017), Edición de José Luis Morante. Albacete, Chamán Ediciones, 2018.
 Ese sabor antiguo de las obras, Albacete, Chamán Ediciones, 2022.
 1335 días (Contemplar, atender, entender), Córdoba, Detorre Editores, 2023.

Prosa poética (poesía en verso)
 Fábula. Obra en diez libros (en progreso).
 La vida alrededor, Sevilla, La Isla de Siltolá, Colección Álogos, 2010. Primer libro de Fábula.
 Teoría de las Inclinaciones, Valencina de la Concepción (Sevilla), Los Papeles del Sitio, 2012. Segundo libro de Fábula.
 9/06/2012: Europa Press
 9/06/2012: La Información
9/06/2012: 20 Minutos
 9/06/2012: La Vanguardia
 9/06/2012: El Economista
 9/06/2012: Diario QUÉ!
 9/06/2012: Antón Castro
 20/06/2012: Gregorio Luri
 23/06/2012: José Manuel Mora Fandos
 23/06/2012: Globedia
 26/06/2012: Álvaro Valverde
 28/06/2012: Antonio Rivero Taravillo
 9/07/2012: José Luis Piquero
 25/07/2012: Rocío Fernández Berrocal
 7/08/2012: Tomás Rodríguez Reyes
 5/08/2012: La Razón
 27/10/2012: Cuadernos del Sur (Diario Córdoba)
 30/10/2012: Antonio Moreno Ayora (en Papel Literario)
 Libre de la tormenta, Sevilla, La Isla de Siltolá, 2013. Tercer libro de Fábula.
 24/04/2013: Mora Fandos
 30/04/2013: Qué Leer
 11/05/2013: ABC Cultural
 22/05/2013: Santos Domínguez
 Mediodía en Kensington Park, Sevilla, Ediciones de la Isla de Siltolá, 2015. Cuarto libro de Fábula.
 Nueva edición: Mediodía en Kensington Park, San José (Costa Rica), Editorial Germinal, 2015.
 Traducción al italiano: Mezzogiorno a Kensington Park, Rimini (Italia), Raffaelli Editore, 2015. Traducción de Annamaria Tomasicchio.
 Confuso laberinto, Sevilla, Editorial Renacimiento, Colección Los Cuatro Vientos, 2016. Quinto libro de Fábula.<ref>Álvaro Valverde, "El Confuso laberinto' de JSM (I)'".]</ref>
 De cuna y sepultura, Guipúzcoa, Editorial El Gallo de Oro, 2018. Sexto libro de Fábula.Notas sobre el silencio, Sevilla, Ediciones de La Isla de Siltolá, 2020.

 El libro de los indolentes. Trilogía.
 1. El encuentro en Camarinal, Miami, USA, Imagine Cloud Editions, 2013.
 2. Saúl, el ángel negro, Miami, USA, Imagine Cloud Editions, 2015.
 3. El vuelo, Plaza y Valdés editores, 2015.
 El libro de los indolentes, Obra completa, incluye los tres libros, Madrid, Plaza y Valdés editores, 2015.

 Aforismos
 Artilugios, Cádiz, Takara Editorial, 2017.
 La alegría de lo imperfecto, Gijón, Editorial TREA, 2017.
 Concepto, Sevilla, Ediciones de La Isla de Siltolá, 2019.
 Ética para mediocres, Sevilla, Ediciones de La Isla de Siltolá, 2020.Mundo intermedio, Gijón, Editorial TREA, 2021.La Jaula [Aforismos, Ediciones de la Isla de Siltolá, Sevilla, 2023.

 Ensayo
 Sobre la Literatura y el Arte, Sevilla, Cuadernos de la Memoria, 1986.
 Dios y la universidad, Madrid y México, Ediciones Palabra, 1989.
 Para una teoría del aforismo, Gijón, Editorial TREA, 2020.

 Antologías
 Autor del estudio y de la antología: Poesía contemporánea en Sevilla (Estudio y Antología), Tercer suplemento de Pasarela, Sevilla, Pasarela-Libros, 1987.
 Coautor del estudio y de la antología: Poesía Sevillana 1950-1990 (Estudio y Antología), Pedro Rodríguez Pacheco y Javier Sánchez Menéndez (edd.), Sevilla, Muñoz Moya y Montraveta editores, 1992.
 Editor de: Pluralidades. Antología poética de Antonio Hernández, Sevilla, Guadalmena, 1992.
 Coeditor de: Poesía para niños de 4 a 120 años (Antología de Autores Contemporáneos), edición de Jesús Cotta, José María Jurado y Javier Sánchez Menéndez, Sevilla, La Isla de Siltolá, Colección Agua, 2010.
 Editor de: Terapia de locos [Antología (2012-1983) y poemas inéditos] de Osvaldo Sauma, Sevilla, La Isla de Siltolá, 2017.
 Editor de: Poemas de María Zambrano, Sevilla, La Isla de Siltolá, 2018.

 Traducciones
 Las Ventanas de Rainer Maria Rilke, Barcelona, Hora de Poesía, 1986.

 Otras obras
 8 Consejos para salir de la Crisis, Sevilla, Extravagancias, 2011.
 ¡Quiero ser funcionari@ docente! (en colaboración con David de la Fuente), Sevilla, Extravagancias, 2011.

 Colaborador en medios de comunicación
 A vivir que son dos días, Cadena Ser.
 Huelva Información y otros medios del Grupo Joly.
 Cuadernos del Sur, Diario Córdoba.El Cuaderno'', Editorial TREA.

Referencias

Enlaces externos
 Blog del escritor, La vida al filo de la espada.
 Entrevista en Diario de Cádiz.

Editores de España del siglo XX
Ensayistas de España del siglo XX
Poetas de España del siglo XX
Personas de Puerto Real
Traductores de España del siglo XX
Editores de España del siglo XXI
Ensayistas de España del siglo XXI
Poetas de España del siglo XXI
Traductores de España del siglo XXI
Aforistas
Nacidos en Puerto Real

Javier Sánchez Menéndez


طوبرة أو طبرّة (بالإسبانية: Tobarra) هي بلدية تقع في مقاطعة البسيط التابعة لمنطقة قشتالة والمنشف وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية طوبرة 8.207 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني الإسباني للإحصاء).

أعلام
 رامون بلازكز
 كريستوفر بيرس باستور

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية طوبرة

بلديات البسيط
أماكن مأهولة في البسيط

توبارا


La urea carboxilasa (UCA) () es una enzima que cataliza la reacción de carboxilación de la urea utilizando biotina como cofactor.

 urea + HCO3- + ATP  urea-1-carboxilato + ADP + fosfato

La UCA de la levadura Saccharomyces cerevisiae también cataliza una reacción similar a la catalizada por la alofanato hidrolasa, hidrolizando la urea a dióxido de carbono y amoniaco. Esta última reacción no es catalizada por la UCA de las algas verdes. La UCA de la bacteria procariota Oleomonas sagaranensis también usa acetamida y formamida como sustratos.

Referencias

Urea carboxilasa


An Arisaema tsangpoense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni J.T.Yin ngan Guy Gusman. An Arisaema tsangpoense in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arisaema

Arisaema tsangpoense


Vital Andrijašević (Dubrovnik, 1616. – Dubrovnik, 10. kolovoza 1688.), hrvatski književnik, franjevac, filozof, teolog i vrstan govornik

Životopis
Rođen u Dubrovniku. Zaredio se u franjevačkom redu. Bio filozof, teolog i vrsni govornik u Italiji. Vratio se u Dubrovnik gdje je predavao retoriku i filozofiju. Uredio knjižnicu u samostanu Male braće. Spašavanjem ljudi i kulturnih vrijednosti istaknuo se u velikome dubrovačkom potresu 1667. godine. Godine 1679. imenovan je na mjesto stonskog biskupa, no nije prihvatio imenovanje. Napisao više djela. Djela je objavio u Mletcima i Jakinu. Pisao je na talijanskome i hrvatskome jeziku. Umro 1688. godine.

Potres

Fra Vital Andrijašević je uputio pismo svećeniku Diodonu Bosdariju. Rečeni svećenik podrijetlom iz Čajkovića bio je vatikanski ekonom, ugledni i moćni crkveni autoritet koji je živio u papinskoj luci, gradu Anconi. Pismo je fra Vital poslao iz Dubrovnika deset dana nakon trešnje, 16. travnja 1667. godine, a ono glasi ovako...

Izvori

Životopisi, Dubrovnik
Hrvatski književnici
Hrvatski rimokatolički teolozi
Hrvatski filozofi
Retoričari
Hrvati u Italiji
Hrvatski franjevci
Hrvatski katolički svećenici

Vital Andrijašević


نيا هاليكارناسوس : (باليونانية: Νέα Αλικαρνασσός)، (بالإنجليزية: Nea Alikarnassos)، بلدة يونانية ومركز لبلدية تقع في جنوب البلاد ضمن جزيرة كريت، إدارياً هي تفع في مقاطعة إيراكليو التي تتبع إدارياً لإقليم كريت.

الموقع والسكان
{{خريطة مواقع|اليونان|label=''''</small>|lat=35.33|long=25.16|caption=موقع نيا هاليكارناسوس ضمن اليونان}}
تقع البلدة في منتصف الساحل الشمالي لجزيرة كريت، إلى الشرق تماماً من مدينة كاندية (هيراكليون)، عاصمة وأكبر مدينة كريتية.

بلغ عدد سكان البلدة وحدها حوالي (11.5) ألف نسمة، بينما يصبح عدد سكان بلدية نيا هاليكارناسوس ككل حوالي (12.5) ألف نسمة (التعداد السكاني لعام 2001)، وبالتالي تكون البلدة خامس أكبر تجمع سكاني في جزيرة كريت بعد كاندية، خانيا، ريثيمنو وَ إيرابيترا.

 التسمية والتاريخ

تعود تسمية البلدة والذي يعني (هاليكارناسوس الجديدة) إلى اسم مدينة هاليكارناسوس القديمة، والتي تقع حالياً على الساحل التركي مقابل جزيرة كوس اليونانية فيما كان يعرف قديماً ببلاد كاريا (Caria'')، والتي يعود تاريخها إلى عام (1175) ق.م.

أما البلدة الكريتية الحالية، فيرجع تاريخ إنشاءها إلى مأساة التهجير العرقي للسكان بين اليونان وتركيا بحسب معاهدة لوزان التي أنهت الحرب اليونانية-التركية بين عامي (1919-1922)، عندما قدم إلى كاندية مهجري آسيا الصغرى من منطقة هاليكارناسوس القديمة.

أسكن هؤلاء بالقرب من العاصمة الكريتية، وأعطوا أرضاً جديدة أطلق عليها الاسم الحالي والذي يعني هاليكارناسوس الجديدة، وذلك تخليداً لذكرى أرض أجدادهم القديمة.

تطورت مستوطنة اللاجئين هذه عبر الزمن لتصبح بلدة نيا هاليكارناسوس الحالية.

متفرقات

 نيا هاليكارناسوس هي أكبر ضاحية من ضواحي إيراكليو (كاندية)، وخامس أكبر بلدة في كريت.
 يساهم موقع البلدة الملاصق لإيراكليو بتطورها الصناعي، المالي والخدمي السريع، إذ توجد ضمن حدود بلديتها المنطقة الصناعية لمدينة إيراكليو، ومطار نيكوس كازانتزاكيس الدولي، هذا بالإضافة إلى ميناء إيراكليو التجاري.
 أهم نادي رياضي في المدينة هو إيروذوتوس أف سي.

مراجع

وصلات خارجية

 موقع المدينة الرسمي

مدن اليونان
كريت

نيا هاليكارناسوس


كأس السوبر الإفريقي هي بطولة ينظمها الاتحاد الإفريقي لكرة القدم وبدأت هذهِ البطولة عام 1993، وهي مباراة تُقام كل عام بين النادي الفائز بدوري أبطال أفريقيا والنادي الفائز بكأس أفريقيا للأندية أبطال الكؤوس إلى عام 2004 ثم أصبحت منذ عام 2005 بين النادي الفائز بدوري أبطال أفريقيا والنادي الفائز بكأس الكونفيدرالية الأفريقية لتحديد بطل أبطال القارة لكل عام وهي عادةً تقام في شهر يناير أو فبراير من كل عام قبل بداية الموسم الجديد لبطولتي الأندية الأفريقية وغالباً ما تكون على ملعب بطل دوري الأبطال إلا أنها اقيمت في ملاعب محايدة أكثر من مرة وذلك لضمان حيادية عاملي الأرض والجمهور.

فاز بالمسابقة 16 ناديًا، تعتبر الأندية المصرية الأكتر تتويجا بالبطولة برصيد (12 لقبا)، تليها الأندية المغربية برصيد (5 ألقاب). ويحمل المغرب الرقم القياسي في عدد الأندية المختلفة التي توجت بالبطولة وهي أربع فرق.

آخر بطل للكأس هو نادي اتحاد الجزائر حينما انتصر على النادي الأهلي يوم (15 سبتمبر 2023) بهدف لصفر (1-0).

نهائيات البطولة

الأكثر تتويجًا

حسب البلد

الجوائز

الكأس

الجائزة المالية
يتم اقتسام الجائزة المالية بين الفائز بدوري أبطال إفريقيا و الفائز بكأس الكونفيدرالية الإفريقية كما يلي :

انظر أيضًا
 دوري أبطال إفريقيا
 كأس الكونفيدرالية الإفريقية
كأس الاتحاد الإفريقي
قائمة مباريات كأس السوبر الإفريقي

مراجع

وصلات خارجية
الموقع الرسمي

بطولات كرة قدم إفريقية للأندية

كأس السوبر الإفريقي


Øen Basse-Terre () er navnet på den vestlige halvdel af Guadeloupe, der er en af Leeward Islands i de Små Antiller. Mod syd ligger Les Saintes og Dominica. Mod nordøst er den adskilt fra den anden halvdel af Guadeloupe, Grande-Terre, med en smal havkanal kaldet Rivière Salée (saltfloden).

Basse-Terre har et areal på 847,8 km². Ved folketællingen i 2006 havde øen en befolkning på
186.661 indbyggere, fordelt på 16 kommuner. Befolkningstætheden var på 220 indb./km². Den største by på øen Basse-Terre er byen af samme navn, som også er departementets hovedstad, og havde 37.455 indbyggere i byområdet i 2006.

Geografi

Selv om navnet Basse-Terre betyder lavlandet er det den højeste ø i Guadeloupe, hvor vulkanen La Soufrière når op i 1.467 meters højde.
Det omkringliggende område på Basse-Terre har en let, frugtbar vulkansk jord med skove græsgange sukker-, kaffe-, banan- og kakaoplantager.

Østkysten på øen Basse-Terre, kendt som Windward kysten (på fransk, Côte-au-vent), udsættes for passatvinde og får store mængder regn, mens øens vestkyst, kendt som Leeward lysten (læ) (fransk Côte-sous-le-vent) er beskyttet mod vinden af Soufrière og er derfor meget tørrere.

Byer

De mest befolkede kommuner på øen er, begyndende med største, Baie-Mahault (vestlige del af Pointe-à-Pitre-byområdet), Petit-Bourg, Capesterre-Belle-Eau, Sainte-Rose, Lamentin, Basse-Terre, og Saint-Claude (del af Basse-Terre-byområdet).

Attraktioner

Oven for byen Basse-Terre på en bjergvej ligger byen Saint-Claude, ved foden af vulkanen Soufrière. I byen er der kaffe og bananplantager og statelige huse. Herfra arrangeres ture til vulkanen, der for tiden ikke er aktiv. Området er også centrum i nationalparken Parc national de la Guadeloupe.

Omkring 4,8 km øst for landsbyen Gourbeyre ligger Fort Louis Delgres som blev bygget i 1650 af Charles Houël. Fortet har beskyttet adgangen til byen Basse-Terre og været aktiv i adskillige slag mod Storbritannien.

Omkring 13 km syd-sydøst ligger landsbyen Trois-Rivières, et fiskersamfund rig på gamle bebyggelser og fredelige Arawakindianere. I nærheden af byen er der i en grotte dybt inde i skoven et arkæologisk fund med skulpturer, klipperelieffer og relikvier fra Arawakindianere.

Eksterne kilder og henvisninger
 La Soufrière Geologie, die Krise von 1976-1977 und Evakuation 2007-05-15 swisseduc.ch

Guadeloupes geografi

Basse-Terre (ø)


Pøl Hegn eller  Pøleskov (på tysk Pöhler Gehege) er et skovområde beliggende mellem Slesvig by og Skovby i Sydslesvig i den nordtyske delstat Slesvig-Holsten. Skoven udgør samen med Slesvig Dyrehave et større sammenhængende skov- og naturområde, der har stor rekreativ og kulturhistorisk betydning. Pøleskoven er overvejende præget af løvtræer, der er flere vandrestier.

I 1800-tallet blev der fundet et moselig i tørvegravene ved Kongshvile (tysk Königswille) ved randen af Pøl Hegn.

Under 1. Slesvigske Krig i april 1848 kom det i Pøl Hegn og Dyrehaven til flere sammenstød mellem danske og tyske soldater.

Litteratur
 Christian Jensen: Schleswig und Umgebung. Ein Führer nebst Plan der Stadt und des Gehölzes, Slesvig 1905

Noter

Sydslesvig
Skove i Sydslesvig

Pøl Hegn


Shaul Paul Ladany (), né le  à Belgrade, est un survivant de la Shoah et un marcheur israélien d'origine yougoslave. Il a remporté le titre de champion du monde de 100 kilomètres marche en 1972.

Biographie

Enfance et déportation
Shaul nait à Belgrade le  dans une famille juive d'origine hongroise. Après le début de la Seconde Guerre mondiale, ses grands-parents maternels sont déportés à Auschwitz. En avril 1941, les Allemands bombardent Belgrade. Sa famille s'enfuit en Hongrie où ils se réfugient dans un monastère, essayant de cacher leurs origines juives. Ils sont capturés par les Allemands en 1944 et déportés au camp de Bergen-Belsen. En décembre 1944, le Comité d'aide et de sauvetage parvient à payer une rançon en nature aux nazis. En échange d'une livraison de ,  devaient être libérés. Bien qu'aucun camion n'est livré,  peuvent quitter le camp, parmi lesquels Shaul et sa famille. Ils embarquent à bord du train Kastner et se réfugient en Suisse. Ils retournent vivre à Belgrade après la guerre et émigrent dans le nouvel état d'Israël en décembre 1948.

Études et carrière académique
Shaul suit des études de génie mécanique au Technion où il obtient un bachelor en 1960 puis un master l'année suivante. Il obtient un diplôme en administration des affaires à l'université hébraïque de Jérusalem en 1964 puis un doctorat dans la même branche en à l'université Columbia en 1968. Il devient par la suite professeur en génie industriel à l'université Ben Gourion du Néguev où il obtient le titre de professeur émérite.

Carrière sportive

Débuts en athlétisme
Shaul fait ses débuts en athlétisme à l'âge de 15 ans en course à pied. Lors d'entraînements durant son service militaire, on lui dit qu'il possède d'excellentes capacités physiques. Il s'essaie d'abord à la discipline du marathon mais n'obtient pas de bons résultats. Il change de discipline et se spécialise dans la marche athlétique.

En 1963, il remporte le premier de ses 28 titres nationaux.

Shaul participe à ses premiers Jeux olympiques en 1968 à Mexico. Engagé sur l'épreuve du 50 kilomètres marche, il s'y classe  en .

Il prend part aux Maccabiades de 1969 à Ramat Gan et remporte la médaille d'or sur les épreuves du  marche en établissant un nouveau record des jeux avec le temps de  ainsi que du 10 kilomètres marche.

Au début de l'année 1972, il abaisse la meilleure performance mondiale du  marche à . Il est à nouveau sélectionné pour les Jeux olympiques de 1972. Cette édition se déroulant à Munich en Allemagne, Shaul décide d'y participer en arborant une étoile de David sur son survêtement d'entraînement afin de montrer aux Allemands qu'un Juif a survécu à la Shoah. Il se classe  du 50 kilomètres marche en .

Prise d'otages de Munich

Le matin de l'attaque, il est réveillé par son voisin de chambrée qui lui annonce que l'entraîneur  est mort. Réalisant qu'il se passe quelque chose de grave, il s'habille et sort de sa chambre. Il assiste à une tentative d'intervention de la part d'un garde non-armé, prévenu par une femme de ménage. Enfilant son survêtement, il quitte sa chambre et s'enfuit en courant, leurrant les terroristes qui le voient et croient que tout le monde a quitté l'appartement 2. Il court jusqu'au bâtiment abritant l'équipe américaine. Les terroristes ayant cru que les autres membres de l'appartement 2 se sont enfuis avec Shaul Ladany, ils relâchent leur attention, permettant aux membres présents de s'enfuir. Arrivé au bâtiment de l'équipe américaine, Shaul réveille le coach Bill Bowerman. Ce dernier retient Shaul Ladany en lieu sûr, puis prévient la police et fait appel aux Marines afin de protéger leur bâtiment.

Ayant disparu des lieux et réfugié dans les bâtiments de l'équipe américaine, Shaul est dans un premier temps listé parmi les victimes dans les premiers rapports de presse.

Carrière ultérieure
Après les événements de Munich, il se rend en Suisse à Lugano pour participer à l'édition inaugurale des championnats du monde de 100 kilomètres marche malgré les réticences de l'Association israélienne d'athlétisme. Il domine la concurrence et s'impose en .

En 1973, il participe à ses secondes Maccabiades et remporte deux médailles d'or sur les épreuves du 20 kilomètres marche et du 50 kilomètres marche. Il décroche à nouveau une médaille d'or lors des Maccabiades de 1977 sur la distance du  marche.

En 2007, le Comité international olympique lui décerne la médaille Pierre-de-Coubertin, récompensant sa longue carrière sportive.

Il est admis à l'International Jewish Sports Hall of Fame en 2012.

Palmarès

Records

Distinctions
 Médaille Pierre de Coubertin pour service rendu à l'égard du mouvement olympique durant quatre décennies ()

Notes et références

Bibliographie
  Andrea Schiavon, Cinque cerchi e una stella. Shaul Ladany, da Bergen-Belsen a Monaco '72, ADD Editore,

Liens externes

Naissance en avril 1936
Naissance à Belgrade
Athlète israélien
Marcheur (athlétisme)
Athlète (homme) aux Jeux olympiques d'été de 1968
Athlète (homme) aux Jeux olympiques d'été de 1972
Déporté à Bergen-Belsen
Survivant de Bergen-Belsen
Survivant de la Shoah
Étudiant du Technion
Étudiant de l'université hébraïque de Jérusalem
Étudiant de l'université Columbia
Étudiant de la Columbia Business School
Professeur à l'université Ben Gourion du Néguev
Professeur émérite
Récipiendaire de la médaille Pierre-de-Coubertin
Éponyme d'un objet céleste
Naissance en Yougoslavie

Shaul Ladany


Albidella, biljni rod iz porodice žabočunovki (Alismataceae) raširen na poluotoku Yucatan i Kubi, postoje četiri vrste a najpoznatiji predstavnik je vodena biljka s plujtajućim listovima Albidella nymphaeifolia. Ostale tri vrste uključene su u ovaj rod 2017.

Vrste
 Albidella acanthocarpa (F.Muell.) Lehtonen, 2017
 Albidella glandulosa (Thwaites) Lehtonen, 2017
 Albidella nymphaeifolia (Griseb.) Pichon, 1946
 Albidella oligococca (F.Muell.) Lehtonen, 2017

Izvori

Žabočunovke

Albidella


Jacques Thisdel, né le 30 septembre 1948 à Québec, est un artiste multidisciplinaire, poète et enseignant québécois.

Biographie
Jacques Thisdel détient une formation en arts visuels de l'Université Laval. Depuis 1973, il enseigne le graphisme au Cégep de Rivière-du-Loup.

Artiste multidisciplinaire, ses œuvres font l'objet de plusieurs expositions collectives et individuelles. Dans son univers se mélangent l'illustration humoristique, la peinture, le dessin, le graphisme la sculpture ainsi que l'écriture. Thisdel explique sa démarche artistique ainsi : « mes livres sont en quelque sorte des cahiers qui reproduisent intégralement mes dessins et mes mots; ça donne un résultat qui peut sembler très spontané mais qui demande toutefois un travail de recherche, d'adaptation et de correction assez considérable ». En poésie, il publie trois titres aux Éditions du Noroît, soit Après-midi, j'ai dessiné un oiseau (1976), Roses (1978) ainsi Soit dit en marchant (1981). Il fait également paraître La Thisdélie (2008) chez Les Heures bleues. En collaboration avec Alexis Lefrançois, il publie, en 1999, L'abécédaire des robots chez cette même maison d'édition.

Jacques Thisdel est membre de l'Union des écrivaines et des écrivains québécois.

Œuvres

Poésie
Après-midi, j'ai dessiné un oiseau, Montréal, Éditions du Noroît, 1976, 125 p.
Roses, Montréal, Éditions du Noroît, 1978, 100 p.
Soit dit en marchant, Montréal, Éditions du Noroît, 1981, 90 p.
L'abécédaire des robots, en collaboration avec d'Alexis Lefrançois, Saint-Lambert : Heures bleues, 1999, 64 p.
La Thisdélie, Saint-Lambert, Les Heures bleues, 2008, 68 p.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Alexis Lefrançois
 Éditions du Noroît
Union des écrivaines et des écrivains québécois

Liens externes

Écrivain québécois
Poète québécois
Étudiant de l'Université Laval
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Jacques Thisdel


أنطوني هيويش  هو عالم فيزياء بريطاني حاز على جائزة نوبل للفيزياء عام 1974 بالمشاركة مع زميله الفلكي مارتين رايل عن أبحاثهما في مجال قياس الموجات الراديوية aperture synthesis واستخدامها في رصد النجوم النباضة pulsars .

ولد أنطوني هويش 11 مايو 1924 في كورنوول. يعتنق أنطوني هويش المسيحية، ويؤمن بأن الدين والعلم متكاملان.

مراجع

روابط خارجية

أشخاص من تونتون (المملكة المتحدة)
إنجليز حازوا على جائزة نوبل
بريطانيون حازوا جائزة نوبل
حائزون على جائزة نوبل في الفيزياء
خريجو جامعة كامبريدج
خريجو كلية غونفيل وكايوس (كامبريدج)
زملاء الأكاديمية العلمية الوطنية الهندية الأجانب
زملاء الجمعية الملكية
زملاء كلية تشرشل (جامعة كامبريدج)
زملاء كلية غونفيل وكايوس (جامعة كامبريدج)
فلكيون إنجليز
فلكيون بريطانيون في القرن 20
فيزيائيون إنجليز
محاضرات المعهد الملكي لعيد الميلاد
مسيحيون إنجليز
مسيحيون حازوا جائزة نوبل
مطيافيون
مواليد 1924

أنطوني هيويش


Boronia mollis es una especie de arbusto perteneciente a la familia de los cítricos. Es originaria de Australia.

Descripción
Es un arbusto que alcanza un tamaño de 0,5-2 m de alto; las ramillas densamente hirsutas. Las hojas pinnadas con 3-9 folíolos, el folíolo terminal más largo y ligeramente más estrecho que los laterales; raquis de 5-37 mm de largo, alado, folíolos elípticos a la amplio-oblongos, de 15-40 mm de largo, 5.12 mm de ancho, el ápice redondeado a obtuso , los márgenes enteros y recurvados, la superficie superior glabra a escasamente estrellado-peluda, más pálida la superficie inferior y estrellado pubescentes; pecíolo 2-13 mm de largo. Las inflorescencias son axilares, con 2-6 flores; pedicelos de 6-20 mm de largo. Cáliz tomentoso. Pétalos de 7-10 mm de largo, valvados, de color pálido a rosa brillante, ± glabros excepto el nervio central tomentoso, persistentes en el fruto.

Distribución y hábitat
Crece en el bosque esclerófilo seco en los barrancos de arenisca, del distrito de Kendall hasta el distrito de Sídney en Nueva Gales del Sur.

Taxonomía
Boronia mollis fue descrita por Allan Cunningham y publicado en Edward's Botanical Register 27: t. 47, en el año 1841.

Referencias

Enlaces externos

mollis

Boronia mollis


Air Whitsunday, compagnie aérienne charter basée en Australie ;
 Comté de Whitsunday, zone d'administration locale au nord du Queensland en Australie ;
 Île Whitsunday, la plus grande île de l'archipel des îles Whitsunday ;
 Îles Whitsunday, archipel d'Australie situé au large des côtes du Queensland ;
 Parc national des îles Whitsunday, parc national autour de l'île Whitsunday et de son archipel ;
 Région de Whitsunday, nouvelle zone d'administration locale dans le nord du Queensland en Australie.

Whitsunday


Klizište je dio padine na kojem je zbog poremećaja stabilnosti došlo do klizanja tla, to jest kretanja površinskoga sloja zemlje. Stabilnost tla ovisna je o strmini i obliku padine, geomehaničkim svojstvima tla, rasporedu slojeva tla i drugom. Najčešći je uzrok klizanja tla promjena razine podzemnih voda, ali i promjena tokova površinskih voda, sezonske promjene vlažnosti i temperature zraka, tektonski poremećaji i potresi, te neprikladni zahvati na tlu, na primjer iskrčivanje vegetacije, promjena režima podzemnih voda, oblika padine ili opterećenja na tlu. Klizište se može javiti kako na prirodnim padinama tako i na izgrađenim pokosima. Klizanje može biti polagano (puzanje tla), ili se može dogoditi u kratkome razdoblju. Plitka klizišta najčešće nastaju u glinama velike plastičnosti.

Sanacija klizišta provodi se građevinskim zahvatima, obično izvedbom drenažnoga sustava, kojim se snizuje razina podzemne vode (drenaža), promjenom oblika padine kako bi se smanjilo opterećenje gornjega dijela klizišta, uz povećanje opterećenja na donjem dijelu klizišta, izvedbom potpornih zidova, sadnjom raslinja i drugim. Pojava klizišta utvrđuje se opažanjem na terenu, te mjerenjem pomaka tla tijekom duljega razdoblja (dvije godine).

Izvori

Geofizika

Klizište


Etno kamp za djecu Hrvatske čitaonice. Organizira ga Hrvatska čitaonica iz Subotice za učenike osnovnih škola. Održava se svake godine i traje obično oko pet dana. Prva se je održala 2008. godine. U programu su brojne manualne kreativne radionice na neku temu, zatim tradicionalne radionice kao dramska radionica, tamburaška, recitatorska, pjevačka, plesna, duhovna. U programu ponekad budi izleti. Na završnoj priredbi djeca pokazuju što su sve naučila tijekom kampa. Organizira se i prodanju izložbu uradaka nastalih u kampu. Sudjeluju djeca iz Subotice i okolice, ali i drugih krajeva.

Izvori

Manifestacije Hrvata u Vojvodini

Etno kamp za djecu Hrvatske čitaonice


Danebod er et historisk kvarter i den sydlige udkant af byen Tyler i det sydvestlige Minnesota, USA. Det blev grundlagt i 1885 af danske evangeliske lutheranere ledet af Hans Jørgen Pedersen (1851-1905). Distriktet består af en gruppe bygninger fra 1888 fra Minnesotas ældste danske indvandrerbebyggelse.

På baggrund af dens kulturelle og arkitektoniske betydning blev fire bygninger fra Danebod tilføjet det amerikanske nationalregister for historiske steder den 30. juni 1975 som "Danebod Historic Complex".

Historie

Den 8. september 1872 etablerede to danske pionerpræster Adam Dan og Rasmus Andersen en lille organisation i Neenah, Wisconsin, der senere blev den dansk-evangelisk-lutheranske kirke i Amerika. På en af kirkekonventionerne i Clinton i Iowa, 1884, foreslog den danske landmand Rasmus Hansen i Elk Horn, Iowa, at "Den danske kirke skulle hjælpe alle familier, der bor i byer, der foretrækker at leve på landet, hvor de kunne finde et passende sted for en dansk koloni." Et udvalg blev udpeget med henblik på at finde et stykke jord for de spredte danske indvandrere til at bosætte sig. Udvalget bestod af Grundtvigianske evangelisk-lutheranske pastorer F. L. Grundtvig (søn af N. F. S. Grundtvig), Kristian Anker, Rasmus Hansen, Jens C. Kjær og C. Bruhn. Dette udvalg lavede snart arrangementer med Winona og St. Peter Railroad Company der købte  jord i den sydøstlige del af Lincoln County, Minnesota. En aftale med landagenten, A. Bojsen fastslog, at dette land i tre år kun skulle sælges til danske folk. Landet var et prærieområde ved bakkerne i Buffalo Ridge, lige syd for Tyler, Minnesota. Den 27. juni 1885 havde 70 bosættere fra forskellige stater, byer og samfund gjort området til deres hjem.

Danebod Højskole
Danebod Højskole blev bygget i 1888 og forankret i den danske tradition for Folkehøjskoler. Den brændte den 25. februar 1917, men ni måneder senere var den nuværende skolebygning færdiggjort, en treetagers murstensbygning i gotisk stil og præget af dansk arkitektur. Højskolen blev renoveret i 1946 og bruges nu af Danebod-lutherske kirke til arrangementer og som mødested for lokale grupper og klubber.

Danebod i nyere tid

Danebod er stadig den dag i dag et overvejende dansk lutheransk nært religiøst samfund. En årlig fest med navnet Æbleskiver Days, afholdes den fjerde weekend i juli. Her fejres dansk kulturarv og kultur. Den omfatter en parade, der går ned i byens hovedgade med flåder, der er lavet af de forskellige Danebodkvarterer.

Referencer

Minnesotas geografi
Bydele og forstæder i USA

Danebod


Levent Altındağ (d. 6 Mayıs 1954, İstanbul, ö. 9 Nisan 2021) Türk müzisyen. Küçük yaşlarda, müzisyen olan babası Erdoğan Altındağ'ın teşviki ile mandolin çalarak müziğe başladı. Onno Tunç, Şerif Yüzbaşıoğlu, İsmet Sıral, Emin Fındıkoğlu, Neşet Ruacan, Süheyl Denizci, Okay Temiz, Erkan Oğur, Arto Tunç, Nükhet Ruacan ile çalışmalar yaptı.

Fahir Atakoğlu, Federico Ramos ve dünyanın en iyi davulcularından biri olan Horacio El Negro ile İzmir Caz Festivali'nde çaldı. Yine dünyaca ünlü vurmalı çalgılar ustası Nana Vasconcelos ile Brezilya ve Türkiye'de çalışmalar yaptı.

7. Uluslararası İstanbul Caz Festivali'nde sahne alan Aşkın Arsunan Ethno Karma Project'e konuk müzisyen olarak katıldı.

Yurt içi ve yurt dışında birçok festivale katılan Altındağ, ayrıca yüzlerce müzik albümünün stüdyo kayıtlarında yer alarak, sayısız sanatçıya eşlik etti. Stüdyo müzisyenliğinin yanında Türkiye'nin önemli müzisyenlerinden kurulu olan Habbecik ile CD ve konser çalışmaları yapan Levent Altındağ, İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarında Sanatçı Öğretim Elemanı olarak görev yaptı ve İstanbul Superband, Habbecik ve Passiflora gruplarında tenor, soprano sax ve flüt çalmaktaydı.

1954 doğumlular
Türk caz flütçüleri
Yaşayan insanlar
Türk caz saksofoncuları

Levent Altındağ


Skyworth Auto (anciennement Tianmei Auto) est un constructeur automobile chinois de véhicules électriques de tourisme fondé en 2017 à Nankin. La marque appartient à la société chinoise Skywell, en partenariat avec Skyworth Group.

Histoire

Skywell New Energy
En 2017, Skywell, propriétaire de Nanjing Golden Dragon Bus, a annoncé une expansion dans les véhicules de tourisme.

En 2020, la division de développement de voitures électriques de Skywell a officiellement présenté le Skywell ET5 comme son premier véhicule.

Skyworth Auto
En avril 2021, la division a été renommée Skyworth Auto pour se distinguer de la société mère Skywell. Initialement, le changement de nom n'incluait pas le Skywell ET5 lui-même, mais en juillet 2021, le véhicule a été renommé en Skyworth EV6.

En 2021, la société allemande Elaris a annoncé qu'elle distribuerait l'EV6 localement sous le nom d'Elaris Beo.

Imperium Motors a également annoncé qu'il apporterait l'EV6 aux États-Unis et au Canada la même année, en tant qu'ET5 Imperium.

Lors du 50ème anniversaire de la société turque Ulu Motor, ce dernier a signé un accord de distribution et de partenariat technologique avec Skywell pour proposer l'ET5 en Turquie.

Début 2024, la division automobile Skyworth du groupe Skywell, fera son entrée sur le marché français importée et commercialisée par l'historique concessionnaire dionysien S.D.C.A (Saint Denis Centre Automobile) du Groupe Fitoussi qui va developper un réseau de concessionnaires de la marque dans l'hexagone.

Modèle

 Skyworth EV6

Références

Constructeur automobile ayant son siège en Chine
Marque chinoise
Entreprise fondée en 2017

Skyworth Auto


Le zirconocène est un composé organozirconique hypothétique de formule chimique  apparenté aux métallocènes qui n'a été observé qu'en coordination avec des ligands suffisamment stabilisateurs. Identifier de tels ligands est précisément un enjeu important de la recherche dans ce domaine car les complexes de zirconocène jouent un rôle important comme catalyseurs en synthèse organique, voire inorganique. Ces catalyseurs permettent par exemple d'atteindre des modes d'insertion et de couplage croisé  novateurs conduisant à une grande variété de composés organiques fonctionnalisés, comme des hétéro jusqu'alors inaccessibles. En utilisant un réactif de Rosenthal, il est ainsi possible d'obtenir, avec un rendement élevé, des composés macrocyliques de structure prévisible, ouvrant la voie à de nombreuses applications telles qu'en réalisation de capteurs chimiques, en chimie hôte-invité, en catalyse ou plus généralement en science des matériaux.

Structures et modes de synthèse

Contrairement aux métallocènes stricto sensu, qui sont des composés sandwich dans lesquels les deux ligands cyclopentadiényle sont parallèles, comme les ferrocènes, la géométrie des zirconocènes et des autres métallocènes du  est coudée, de sorte que les ligands cyclopentadiényle ne sont pas parallèles entre eux. En l'absence de ligands stabilisateurs, le fragment zirconocène  est instable et tend à dimériser en formant un ligand pontant fulvalène :

L'instabilité du zirconocène provient de ce qu'il porte  dans sa couche de valence, avec un doublet non liant et deux orbitales de valence vacantes, d'où une réactivité généralement comparée à celle des carbènes. Une voie possible pour le stabiliser consiste à utiliser des ligands  tels que le monoxyde de carbone ou la triméthylphosphine , par exemple à partir de dichlorure de zirconocène  :

Une autre approche consiste à traiter le dichlorure de zirconocène  dans le tétrahydrofurane (THF) avec deux équivalents de  à  pour obtenir le , qui présente les mésomères A et B, réactif développé par Ei-ichi Negishi :

On peut obtenir un meilleur rendement qu'avec le  en utilisant le bis(triméthylsilyl)acétylène  pour donner un réactif de Rosenthal :

Cette réaction fait souvent intervenir des ligands cyclopentadiényle diversement substitués ainsi que des ligands supplémentaires (notés  sur le schéma ci-dessus) tels que la pyridine et le THF afin de contrôler plus précisément les réactions avec les complexes métallocènes. Il est également possible d'utiliser du titane pour obtenir un dérivé de titanocène analogue.

Notes et références

Composé chimique hypothétique
Composé organozirconique
Métallocène

Zirconocène


Francis Ryck (* 4. März 1920 in Paris; † 19. August 2007 ebenda), eigentlich Yves Delville, war ein französischer Schriftsteller.

Leben
Yves Delville wurde für seine Kriminal- und Spionageromane bekannt, die er meistenteils unter dem Pseudonym Francis Ryck veröffentlichte. Viele seiner Werke wurde auch verfilmt.

Im Alter von über 87 Jahren starb Francis Ryck am 19. August 2007 in Paris und fand dort auch seine letzte Ruhestätte.

Ehrungen
 1969 Grand prix de littérature policière für den Roman Drôle de pistole.

Werke (Auswahl)
 Rendezvous fatal. Roman. Ullstein, Berlin 1998, ISBN 3-548-24391-6.
 Überleben soll keiner ... ("Paris va mourir"). Scherz Verlag, München 1972.
 Flieh nicht mit Fremden. Kriminalroman ("Le compagnon indésirable"). Rowohlt, Reinbek 1975, ISBN 3-499-42335-9.
 Alle Fäden in ihrer Hand. Kriminalroman ("Le cimetière de durs"). Rowohlt, Reinbek 1972, ISBN 3-499-42254-9.
 Wollen Sie mit mir sterben? ("Voulez-vous mourir avec moi?"). Rowohlt, Reinbek 1975, ISBN 3-499-42353-7.
 Preis der Dinge ("Le prix des choses"). Rowohlt, Reinbek 1976, ISBN 3-499-42374-X.
 Sterben, das ist nicht so wichtig ("Effraction"). Rowohlt, Reinbek 1977, ISBN 3-499-42426-6.
 Die Testamentsvollstrecker. Kriminalroman ("Le testament d'Amerique"). Rowohlt, Reinbek 1977, ISBN 3-499-42410-X.
 Eine Falle für drei Personen ("Le piêge"). Rowohlt, Reinbek 1983, ISBN 3-499-42647-1.
 Ehrlich währt am kürzesten ("Pière de se pencher au-dehors"). Rowohlt, Rowohlt 1980, ISBN 3-499-42518-1.
 Ein Sender im Gepäck ("Drôle de pistolet"). Rowohlt, Reinbek 1971, ISBN 3-499-42222-0.
 Wie Sand zwischen den Fingern. Kriminalroman ("Les chasseurs de sable"). Rowohlt, Reinbek 1974, ISBN 3-499-42313-8.

Verfilmungen
 1964: Bei Oscar ist 'ne Schraube locker (Une souris chez les hommes) – Regie: Jacques Poitrenaud (nach dem Roman Les heures ouvrables)
 1970: Der Mann mit der Torpedohaut (La peau de torpédo) Regie: Jean Delannoy (nach dem Roman La peau de torpédo)
 1973: Ich – die Nummer eins (Le silencieux) – Regie: Claude Pinoteau (nach dem Roman Le silencieux)
 1974: Das Netz der tausend Augen (Le secret) – Regie: Robert Enrico (nach dem Roman Le compagnon indésirable)
 1983: Flucht in den Abgrund (Effraction) – Regie Daniel Duval (nach dem Roman Effraction)
 1984: Les fils des alligators – Regie: André Farwagi (nach dem gleichnamigen Roman)
 1986: Ehrbare Ganoven (Conseil de famille) – Regie: Costa-Gavras (nach dem Roman Conseil de famille)
 1987: Le cimetière de durs – Regie Yves Butler (nach dem gleichnamigen Roman)
 1988: Deux minutes de soleil en plus – Regie: Gérard Vergez (nach dem gleichnamigen Roman)
 1988: Der Kuß des Tigers – Regie: Petra Haffter (nach dem Roman Voulez vous mourir avec moi?)
 1992: Les genoux cagneux – Regie: Hervé Baslé (nach dem gleichnamigen Roman)

Literatur
 Michel Lebrun: Le guide de "polar". Histoire du roman policier français. Editions Syros, Paris 1987, ISBN 2-86738-221-1.
 Alistair Rolls, Deborah Walker: French and American Noir. Dark crossings. Palgrave Macmillan, Basingstoke 2009, ISBN 978-0-230-53690-6.

Autor
Pseudonym
Literatur (Französisch)
Literatur (20. Jahrhundert)
Roman, Epik
Thriller (Literatur)
Kriminalliteratur
Franzose
Geboren 1920
Gestorben 2007
Mann

Francis Ryck