The Multi-Element Radio Linked Interferometer Network (MERLIN) is an interferometer array of radio telescopes spread across England. The array is run from Jodrell Bank Observatory in Cheshire by the University of Manchester on behalf of Science and Technology Facilities Council (STFC).

The array consists of up to seven radio telescopes and includes the Lovell Telescope at Jodrell Bank, Mark II, Cambridge, Defford in Worcestershire, Knockin in Shropshire, and Darnhall and Pickmere (previously known as Tabley) in Cheshire. The longest baseline is therefore 217 km and MERLIN can operate at frequencies between 151 MHz and 24 GHz. At a wavelength of 6 cm (5 GHz frequency), MERLIN has a resolution of 40 milliarcseconds which is comparable to that of the HST at optical wavelengths.

Some of the telescopes are occasionally used for European VLBI Network (EVN) and Very Long Baseline Interferometry (VLBI) observations in order to create an interferometer with even larger baselines, providing images with much greater angular resolution.

MTLRI

In 1973, Henry Proctor Palmer made the suggestion of extending the interferometer links already in place at Jodrell Bank at the time, which started the planning of the telescope array. Construction started in 1975. The system was originally officially called MTRLI (Multi-Telescope Radio Linked Interferometer), but was commonly referred to by the simpler name of MERLIN. It originally consisted of either the 76m Lovell Telescope or the 25m Mark II, along with the 25m Mark III at Wardle, the 85 ft at Defford and a new telescope at Knockin. This
new telescope was made by E-Systems and was constructed based on the design for the telescopes in the Very Large Array, which was being constructed at the same time also by E-Systems.

The construction of the new telescope, the installation of microwave communication links and the construction of the correlator were jointly called "Phase 1" of the MERLIN project, the funding for which was approved on 30 May 1975. The construction of the new telescope started on 9 July 1976, and was completed by 8 October 1976. The telescope was first controlled remotely from Jodrell in January 1977. The microwave links were installed in May 1978. The first observations using the system – measurements of 30 distant radio sources – were taken in January and February 1980. The final cost of phase 1 of the system was £2,179,000 (1976).

Two additional telescopes were added in Phase 2 of the project, along with their radio links to Jodrell Bank. While it was originally proposed that one of the telescopes would be sited at Jodrell Bank and the other at Darnhall, the pair were finally sited at Pickmere (also known as Tabley) and Darnhall. The two telescopes were the same as that at Knockin. Construction on both telescopes started on 9 April 1979, and was completed by 31 October 1979. The Pickmere telescope was connected into MTRLI for the first time on 20 July 1980, followed by the Darnhall telescope on 16 December 1980. The second phase was formally completed on the 31 December 1981, and had cost £3,142,210.

The longest baseline of MTRLI was 134 km, between Pickmere and Defford. The first map produced by the array was published on 6 November 1980. In the first 2 years of operation (1980–1982), the array was used to observe at frequencies of 408 MHz (with a resolving power of 1 arcsecond), 1666 MHz (0.25 arcsecond) and 5 GHz (0.08 arcsecond).

When the Mark II's surface was replaced in 1987, it could be used along with the three E-systems telescopes on the 22 GHz frequency, expanding MTRLI at that frequency. One of the 18 m dishes of the One-Mile Telescope was temporarily used in MTRLI from 1987 until autumn 1990, which greatly improved its resolution.

MTRLI was renamed to MERLIN in the early 1990s, and shortly afterwards the addition of the purpose-built 32 m Cambridge antenna in 1991 increased both the sensitivity and angular resolution of the array. The array also had a new correlator and new, cooled receivers, and some of the microwave links between the telescopes were improved so that the array could observe both hands of polarization.

Since 1996, carousels for the different receivers on each of the E-systems telescopes and the Mark II telescope were installed (the Cambridge telescope already had such a system installed), providing frequency agility. In 1997 and 1998, dual-frequency (5 and 22 GHz) observations were made with the array for the first time.

There are plans to construct a telescope in Ireland that would be added to the array.

e-MERLIN
MERLIN  used microwave links to send astronomical data back from the remote stations. These links had a limited bandwidth so much of the data was thrown away.  In order to increase the sensitivity of the telescope the links were replaced by optical fibre links with a bandwidth of 4 GHz, compared to the original limit of 30 MHz, increasing the sensitivity of the array by a factor of around 30.  This vast increase in data meant that the old correlator was no longer able to cope, so a new correlator was constructed which is capable of processing over 200 Gbit/s.

Another major development which is part of the upgrade is frequency flexibility — the ability to alter the observing band of the entire array in a matter of minutes using rotating carousels of receivers.  Some telescopes in the array already had this capability, while the rest required the visit of an engineer to change the receiver.  When e-MERLIN becomes operational the telescope will be able to switch rapidly between 1.4, 5, 6 and 22 GHz.  This is required in order to take advantage of optimum conditions for high frequency observations where atmospheric conditions can severely affect results.

Work started on the e-MERLIN upgrade in May 2004 and it was completed in 2009.

STFC's Programmatic Review 2007–08

On 6 March 2008 the Science and Technology Facilities Council (STFC) announced that the (e-MERLIN/JIVE) project was at risk because of a £80m shortfall in its budget. This was due to the initial recommendations of the Particle Physics, Astronomy and Nuclear Physics Science Committee (PPAN), that had listed the project as a "lower priority". Following concerns that PPAN's recommendations did not adequately represent the UK's astronomical priorities, STFC established a wider consultation review involving various advisory panels to re-priorities the STFC program. The Ground-Based Astronomy Consultation Panel then recommended e-MERLIN should be changed from the lowest band ("lower priority"), to the second highest, adding that "e-Merlin could be a world-leading facility well into the next decade" and "e-Merlin offered dramatic potential to both traditional UK radio astronomy users and importantly to a broader community".

On 8 July 2008 STFC presented their final version of the programmatic review at a Town
Meeting at the Royal Society stating: "Given the strategic importance of e-MERLIN to the future of UK radio astronomy and to the highly ranked SKA project, we are working with the University of Manchester and other stakeholders to find a viable way in which e-MERLIN operations can be supported in the medium term on a shared cost basis. We have made provision for STFC support of operations to be made available to facilitate such a solution."

Scientific results
Among many other things, MERLIN has been used to observe:
 Radio-loud galaxies, for example Messier 87.
 Quasars, for example 3C 418.
 Spectral line observations of Hydroxyl (OH) in interstellar gas clouds.
The telescope can also be used for highly precise astrometry. In 1998, MERLIN in conjunction with the Hubble Space Telescope discovered the first Einstein ring. The telescope has also been used in combination with the VLA to carry out a weak lensing analysis.

References

Jodrell Bank Observatory
Astronomical observatories in England
Radio telescopes
Interferometric telescopes
Science and Technology Facilities Council

MERLIN


Aşure, tahıllar, meyveler, kuru meyveler ve kuruyemişlerden oluşan bir karışımdan yapılan bir tatlıdır.

Türkiye ve Balkanlar'daki Müslümanlar, Aşure Günü'nün gerçekleştiği Muharrem ayında aşure yaparlar. Geleneksel olarak, Nuh, Büyük Tufan'dan sonra karaya ayak bastığında elinde kalan son malzemelerle bu tatlıyı yapmıştır. Aşure, bu günü anmak için büyük miktarlarda yapılır ve alıcının dinine veya inanç sistemine bakılmaksızın bir barış ve sevgi teklifi olarak arkadaşlara, akrabalara, komşulara, meslektaşlara, sınıf arkadaşlarına ve diğerlerine dağıtılır. Aşure, ağır ve kalori bakımından zengin doğası nedeniyle geleneksel olarak yılın soğuk aylarında yapılır ve yenirdi. Ermeniler, aşureyi Noel pudingi olarak Yeni yıl kutlamaları için yaparlar.

Tarihi
Nuh'un Gemisi Ağrı Dağı'nda durduğunda, Nuh'un ailesinin özel bir yemekle kutladığı iddia edilir. Erzakları neredeyse tükenmek üzere olduğundan, geriye kalanlar (özellikle tahıllar, kuru meyveler ve benzerleri) birlikte pişirilerek bir puding, yani şimdiki aşure denen şeye dönüşürdü.

Türk aileleri bu olayın anısına aşure yaparlar. Türk ve Bosnalı mutasavvıflarda (özellikle Bektaşilerde) aşure, sağlık, şifa, güvenlik, başarı ve manevi beslenme için özel dualarla hazırlanır. Aşure fakirlere, komşulara, arkadaşlara ve akrabalara dağıtılır.

Evliya Çelebi'nin Seyahatname kitabında "Aşure, Muharrem'in onuncu günü yapılması gereken bir aştır." der.

Alevi kültüründe, Kerbela Savaşı'nda Hüseyin'in öldürüldüğü günde aşure pişirilmesi ile aşurenin hiçbir hayvansal ürün içermemesi arasında bağlantı kurulur ve şiddetin genel olarak protesto edildiği ifade edilir. Aleviler, her sene aşurelerini pişirip konu komşu ile paylaştıkları Muharrem ayında 12 gün boyunca etin tüketilmediği bir oruç tutarak öldürmenin her türlüsünün (besin için kesilen hayvan dahil) şiddet olduğunu kabul ederler.

Ermeni ve Rum kültüründe de vardır. Ermeniler, 6 Ocak'ta "anuş-abur" yaparken; Rumlar, buğday, kuru üzüm ve bal ile yaptıkları "koliva"yı kilise kapısında dağıtıp ortasına bir mum diktikleri bir tabakla mezarın başına yerleştirmektedirler. Ermenistan'da aşure, nar taneleri ile süslenebilir ve gül suyu ile tatlandırılabilir. Noel'de komşularla paylaşılır. Genellikle kuru meyveler, fındık ve narlarla süslenmiş Noel Pudingi, Yeni Yıl masasının en önemli parçasıdır.

Malzemeler
Aşurenin belirli bir tarifi yoktur. Bölgeler arasında farklıklar gösterir.

Geleneksel olarak en az 7 maddeden oluşması gerektiği söylenir. Bazıları adından dolayı 10 madde ile yapılması gerektiğini söyler. Aleviler ise hep 12 madde kullanarak aşure yapar.

Bunlar arasında buğday, arpa, pirinç, fasulye, nohut, pekmez, hurma pekmezi, nar pekmezi, pancar suyu, hurma, kayısı, incir kuru üzüm ve kuş üzümü gibi kuru meyveler, badem ve fıstık, fındık, ceviz, çam fıstığı ve susam gibi kuruyemişler yer alır. Bununla birlikte, aşureye derinlik katmak için portakal, limon ve limon kabuğu eklenebilir. Anason, çörek otu tohumu, erik mahlebi, nar taneleri, kakule, tarçın, karanfil, hindistan cevizi ve yenibahar garnitür olarak kullanılabilir ve bazı çeşitleri anason likörü, gül suyu veya portakal çiçeği suyu ile tatlandırılır.

Tarifi hiçbir hayvansal ürün içermemesi itibarıyla vegandır ve Türk mutfağının en bilinen ve popüler vegan tatlılarından biridir.

Çeşitleri

Osmanlı mutfağındaki çeşitleri
Osmanlı sarayında aşure sütlü ve süzme olarak iki çeşit pişirilmiştir.

Süzme Aşure
Buğdayın piştikten sonra süzülerek sadece helmesinin kullanıldığı aşureye süzme aşure denir. Osmanlı mutfağında bulunan aşure çeşididir. Sarayın lezzet bakımından en ünlü aşuresi 1870 yılında Sultan Abdülaziz'in annesi Pertevniyal Sultan'ın pişirdiği "süzme saray aşuresi"dir.

Sütlü Aşure
Osmanlı mutfağında bulunan aşure çeşididir. Sütlü aşure bilinen aşure malzemelerine bir miktar sütün ilavesi ile yapılır.

Türkiye'deki yörelere göre çeşitleri
Türkiye'de birçok bölgede yöresel aşureler mevcuttur. En meşhurlarından birisi, İstanbul'da yapılan süzme saray aşuresidir. Bunun dışında, Malatya, Isparta, Muğla, Ordu ve Rize'de de yapılan aşure çeşitleri bulunmaktadır.

Etimoloji
Aşure kelimesi Arapça "onuncu" anlamına gelen  , kelimesinden gelir. Türk geleneğinde bu yemek daha çok Muharrem ayının 10'unda veya Hicri Takvim'de Muharrem ayının 10'undan sonra yapılır. Muharrem ayı ile olan ilişki sadece İslami inançlarda değil, aynı zamanda İslam öncesi inançlarda da önemlidir, bazı Sami hikâyeleri de bu aya atıfta bulunmaktadır.

Kaynakça

Türk mutfağındaki pudingler
Makedon mutfağı
Meyve yemekleri
Noel gıdaları
İslam'da yiyecek ve içecek
Yeni yıl yemekleri
Nuh
Nuh'un gemisi
Ermeni mutfağındaki tatlılar
Türk mutfağındaki tatlılar
Bulgar mutfağındaki tatlılar
Ağrı Dağı
Arnavut mutfağı

Aşure


Aalborg Basketball Klub eller Aalborg Vikings er den største og mest aktive basketballklub i Nordjylland. Den blev stiftet i 1973 og tæller i dag over 250 medlemmer. Klubben spiller i 1. division, og har tidligere spillet i den bedste række.

Tidligere har klubben samarbejdet med AaB Fodbold om et eliteprojekt. Klubben træner to steder i Aalborg, Hasseris Gymnasium og Stadionhallen

Eksterne henvisninger

Basketballklubber i Danmark
Sportsklubber i Aalborg

Aalborg Basketball Klub


Amatolul este un material exploziv obținut dintr-un amestec de TNT și azotat de amoniu. Numele provine din limba engleză și este o combinație dintre denumirile azotatului de amoniu și a toluenului (materii prime ale trinitrotoluenului). Amestecuri similare (o parte dinitronaphthalenă și 7 părți de azotat de amoniu) sunt cunoscute ca Schneiderite în Franța. Amatolul a fost folosit pe scară largă în timpul Primului Război Mondial și Al Doilea Război Mondial ca exploziv pentru proiectile, cum ar fi bombe, obuze, proiectile de adâncime și mine marine. Explozibilul a fost în cele din urmă înlocuit cu compozition B, torpexul, și tritonalul.

Fabricarea și utilizarea
Amatolul folosește sinergia dintre trinitrotoluen și azotatul de amoniu. TNT-ul din compoziția lui are o putere explozivă mare, dar este ineficient în oxigen iar deficitul lui provoacă fum negru și reziduuri.
Prezența oxigenului în preajma azotatului de amoniu crește puterea de explozie a TNT-ului în timpul detonării și în funcție de raportul dintre ingredientele folosite, amatolul lasă un reziduu de culoare albă sau gri după detonare. Puterea exploziei este inferioară față de trinitrotoluenul pur dar este mai ieftin datorită azotatului de amoniu din compoziție. TNT-ul este de 50% mai ineficient în prezența oxigenului asfel încât amatolul realizează un echilibru, fiind mai eficient decât TNT-ul pur în lucrările subterane sau subacvatice.

Puterea distructivă a produsului final este vizibil redusă, atâta timp cât cantitatea de TNT în amestec nu fie sub 60%. Amestecurile care conțin mai puțin de 20% trinitrotoluen sunt rar folosite.

În producția amatolului, trinitrotoluena este încălzită cu abur sau apă fierbinte până se topește și capătă caracteristicile unui sirop. Apoi, raportul de greutate este corectat cu praf de azotat de amoniu. În timp ce amestecul este încă topit, acesta este turnat în tuburi de hârtie cerată și se lasă la răcit până când se solidifică. Culoarea amatolului variază de la alb la galben deschis sau brun-roz, în funcție de amestecul folosit, și rămâne moale pentru perioade lungi de depozitare. De asemenea, este higroscopic, ceea ce complică stocare pe termen lung. Pentru a preveni problemele cu umiditatea, amatolul este acoperit cu un strat subțire de TNT sau bitum.

Amatolul nu trebuie depozitat în recipiente din cupru sau alamă pentru a nu forma compuși instabili sensibili la șocuri. Este puțin sensibil când este presat dar poate fi detonat la un impact puternic. Explozivii primari cum ar fi fulminatul de mercur sunt folosiți de multe ori ca detonatori.

Un derivat al amatolui este amatexul, format din 51% azotat de amoniu, 40% TNT, și 9% RDX.

Amonita
Amatolul este din ce în ce mai rar folosit în prezent, fiind întâlnit doar în munițiile neexplodate din războaiele mondiale. O altă formă de amatol există sub un alt nume — amonită. Amonita este un exploziv civil, ce în general cuprinde un amestec 20/80 de TNT și de azotat de amoniu. De obicei este folosit în industria extractivă și exploatări miniere de suprafață în Europa de Est și China.

Pentru că proporția de TNT este semnificativ mai mică decât a amatolului, amonita are o mai mică putere de distrugere; în comparație, 30 kg de amonită este echivalentă cu 20 de kilograme de TNT.

Amatol, New Jersey
Amatol a fost și numele dat unei fabrici de muniții de lângă o colonie muncitorească construită de către guvernul Statelor Unite în Mullica Township, New Jersey, în timpul Primului Război Mondial.  După război, orașul a fost abandonat și construit în loc pista de curse Atlantic City Speedway în anul 1926.

Referințe

Vezi și
 Minol
 Hexanită
 Echivalent TNT

Explozivi

Amatol


Conservation and restoration of rail vehicles aims to preserve historic rail vehicles.

Trains
It may concern trains that have been removed from service and later restored to their past condition, or have never been removed from service, like UP 844, the only U.S. steam locomotive to never be retired. They are often operated in present-day service as moving examples of living history, as opposed to static exhibits. The majority of restored trains are operated at heritage railways and railway museums, although they can also be found on the main lines or branch lines of the commercial working railway, operated by specialist railtour companies or museum groups.

For authenticity, the location/route of preserved trains is often chosen to match the original trains used. Heritage railways and railway museums aim to restore and operate restored trains. Trains are often restored to the original authentic livery of their original owner.

In the United States

The restoration of historic railway equipment has gained importance in the United States, primarily because of a large amount of steam locomotives and cabooses donated by railroads to cities and museums, many of which have been displayed in parks for many years. Often these restoration projects are accomplished by a local railroad club or chapters of a national organization.

Examples of major projects accomplished by clubs are D&RGW 315, which was displayed in the city park in Durango, Colorado, until removed by the Durango Railway Historical Society and restored to operation, as well as D&RGW 223, which was displayed at Liberty Park in Salt Lake City, Utah, until moved to Ogden and restored by the Golden Spike Chapter of the Railway & Locomotive Historical Society.

Eureka & Palisades 4, also known as the Eureka, was purchased by a lawyer from Reno, Nevada. She was restored and is still privately owned, operating occasionally on the Durango & Silverton and Cumbres & Toltec Scenic Railroads in Colorado.

Streetcars

Heritage streetcars or heritage trams are a part of the efforts to preserve rail transit heritage. In addition to preserving street-running rail vehicles, heritage streetcar operations can include upkeep of historic rail infrastructure. Working heritage streetcars are closely related to the growing global heritage railway movement and form a part of the living history of rail transport.

The vehicles are called streetcars or trolleys in North America and trams or tramcars elsewhere. The first two terms are often used interchangeably in the United States, with trolley being preferred in the eastern US and streetcar in Canada and the western US. In parts of the United States, internally powered buses made to resemble a streetcar are often referred to as "trolleys". To avoid further confusion with trolley buses, the American Public Transportation Association (APTA) refers to them as "trolley-replica buses".

Museums, heritage tram line operators, and amateur enthusiasts can preserve original vintage vehicles or create replicas of historic vehicles to re-create or preserve streetcar technology of the past. Heritage vehicles that are kept fully functional can be used on heritage tramlines or for charter traffic.

Europe

Austria
The Remise Museum in Vienna, opened in 2014, covers the history of public transport in the city of Vienna and offers an extensive tram collection to visitors.
The Styrian municipality centre Graz has a tram museum since 1971 located in the depot of Mariatrost. Another heritage tram is operating in Styria between the railway station of Mariazell and the nearby Erlaufsee, mainly with Ex-Vienna streetcars. This line was recently electrified on longer sections and also extended towards the city center. In Innsbruck the city's trams are collected and renovated – together with other Tyrolean railway vehicles – by the association Tiroler MuseumsBahnen which has its museum in the old station of the Stubaitalbahn.

Benelux
In Amsterdam in the Netherlands the Electrisch Museumtramlijn operates historic trams over a  length of former railway line. The tram networks of The Hague and Rotterdam have also their tram museums. The association Tramweg Stichting maintains and operates in every three cities its own vehicles, partly as collection of these museums. In Belgium there are three tram museums, one in Brussels – organizing several weekend rides to Tervueren and around the city – and other in Antwerp. The  Kusttram (the coastal line between Knokke and De Panne via Ostend) features also some vehicles of the once extensive interurban network stored in the depot of De Panne and Knokke operated by TTO.
ASVi run a museum in Thuin and an  line with electric and diesel cars on a part of the once SNCV line 92 and on a part on the once SNCB line 109 after regauging to .

Bulgaria
In Sofia there are operating heritage trams.

Czech Republic
In Prague the Czech Republic the Prague Integrated Transport operates Historical Tram Line No. 41 at weekends using historical tram vehicles and a week-long operating Nostalgic Tram Line No. 23 using old PCC based ČKD Tatra T3 tram vehicles.
Historical trams are also seasonally operated in Brno.

Estonia
In Tallinn there are renovated retrotrams in public use since 2017.

Finland

In Helsinki, Finland, Oy Stadin Ratikat Ab offers charter tramrides with vintage cars and in summer months operates an in-street heritage tram line on the Helsinki tram network.

France

In France, the Deûle Valley tramway near Lille which runs along a  track from Marquette-lez-Lille to Wambrechies features several tram vehicles dating back to the beginning of the 20th century.

Hungary

In Hungary all of the four tram systems (Budapest, Debrecen, Miskolc, Szeged) have operating heritage trams.

In Budapest heritage trams first operated in 1987. Its fleet contains quite a few vehicles (trams, buses, trolleybuses, even metrocars) from the late 19th century until recent years and there are many more waiting to be repaired. Heritage services are mainly operated from April/May to September/October on weekends. There are both heritage and retro lines. The retro lines can be used with normal (seasonal) tickets, however, on heritage lines other, heritage (seasonal) tickets are needed. In 2019 there are two heritage tram lines. one retro tram line, one heritage bus line and one retro bus line operated regularly. Occasionally there are other lines in operation. There is also one vintage tram line - Tram Line 1956 - operating yearly in late October as a memorial for the Hungarian Revolution of 1956, it can be used with normal (seasonal) tickets.

In Debrecen there are also a few vintage trams. They are operated less regularly, mostly on certain occasions.

In Miskolc there are also a few vintage trams and buses. They are operated less regularly, mostly on certain occasions.

In Szeged there are also a few vintage trams, buses and trolleybuses. Trams are in service on certain summer weekends. Otherwise, they are operated less regularly, mostly on certain occasions.

For about a one-month period near Christmas, each city operates light trams (trams that are decorated with LED strips and/or Christmas decoration). These trams operate on various lines around the cities in the late afternoons, evenings, and can be used by normal (seasonal) tickets usually. At the same time each of these cities, except Miskolc, light trolleybuses are operated in the same way as trams.

Italy

Turin, in the northwest of Italy, operates the historical route 7, a double way circular route around the town centre.
Turin is the first town in Italy with tramway lines powered by historical streetcars.
The inauguration of the heritage tramway line was during the
celebrations of the 150th anniversary of national unity, in March 2011.

In the nearby metropolis of Milan, the continued, extensive use of the "Series 1500 tram" is an example of a heritage tramway which blends into everyday urban life to the extent that it is not regarded as one.

Norway
In Bergen the Bergens Elektriske Sporvei has operated a short heritage tramway since 1993.

In Oslo the Tramway Museum operates veteran trams on the tram network of Oslo on the first Sunday of every month.

Portugal
Heritage trams provide all of the service on some of the Lisbon tramway network in Portugal, and in Porto a long-closed section of tramway in the historic Batalha section of the town center was reopened in 2007 for use by historic trams.  There are now three such heritage routes in Porto, as well as a tram museum. In Sintra, there is a seasonally operated heritage tramway.

Romania

STB in Bucharest maintains an extensive fleet of heritage trams on its tram system.

Russia
In Saint-Petersburg on Vasilyevsky Island the former Vasileostrovsky tram depot, which closed in the 1990s after the city's extensive tram network was cut down due to increasing automobile traffic, was converted into the Museum of Electrical Transport. Apart from excursions to itself, the museum organizes museum fleet rides along downtown tracks (including some now otherwise unused for regular tram service) on a number of public festivals and some summer weekends. A heritage tram of the type that used to run from the inner city nearly to the nearby front line during the World War II siege of the city is installed as a war and tram memorial, not far from Avtovo metro station. A modern replica of a late-19th-century horsecar stands in front of Vasileostrovskaya metro station.

Spain

In Spain, a new heritage tramway was opened in A Coruña (La Coruña) in 1997. However, since 2011 is out of order. Tramvia Blau in Barcelona has been in operation since 1904 but still uses trams built in 1904–1915, and thus has become a heritage line. Similarly, the tramway connecting Sóller with Puerto de Sóller, on the island of Majorca, is operated with vintage trams and has been opened since 1913. Therefore, it is a heritage line.

Sweden
In Malmö, Sweden, a technical museum operates an in-street heritage tram line in summer months. In Sweden's capital, Stockholm, a  section of former route 7 was reopened in 1991 as a heritage tramway, using vintage cars.

A further tram Museum is situated in Malmköping. Museispårvägen Malmköping runs along a short strech of the former m|s|j betven Malmköping and hosjö.

Turkey
Two separate heritage tramways operate in Istanbul, Turkey; T2 on the European side of the Bosporus and T3 on the Asian side. The former opened in 1990 between Tünel (funicular station) and Taksim metro station, and the latter in 2003 in the suburb of Kadıköy.

A heritage tramline, opened in 2011, serves Bursa.

United Kingdom
In the United Kingdom the majority of tram lines were lifted before the heritage movement began to flourish, and tracks and trams scrapped. Although trams are returning to British Cities, they are modern transportation systems (also known as light rail), not heritage operations. There are, however, three notable heritage tram operations in the UK.

The National Tramway Museum at Crich near Matlock, is located in an old limestone quarry in Derbyshire, and has a collection of preserved trams. Strictly speaking, this would be considered a tramway museum with an operating tram line, rather than being a heritage tramway.  Among the heritage railways on the Isle of Man, at least the Manx Electric Railway qualifies as a heritage tramway as well. Otherwise, the Blackpool tramway is the only surviving first-generation urban tram system in the UK and provides a service running along the town's promenade and also as far as Fleetwood using both historic and modern trams. There is also a modern "Heritage Tramway"  in Birkenhead, Merseyside.

Places in Britain where preserved trams operate:

England
 Beamish Museum, (near Stanley, County Durham, North-East England)
 Black Country Living Museum, (in Dudley nr Wolverhampton, in the West Midlands)
 Blackpool Tramway, (in Blackpool in Lancashire, North-West England)
 East Anglia Transport Museum, (near Lowestoft in Suffolk, East Anglia)
 Heaton Park Tramway, (in Greater Manchester, North-West England)
 National Tramway Museum, (at Crich nr Matlock, Derbyshire, in the East Midlands)
 Seaton Tramway, (in Devon, South-West England)
 Shipley Glen Tramway, (near Saltaire in West Yorkshire), Northern England
 Volk's Electric Tramway, (in Brighton, East Sussex, South-East England)
 Wirral Tramway (in Birkenhead, on Merseyside, North-West England)

Isle of Man
 Manx Electric Tramway, on the Isle of Man

Scotland
 Summerlee Heritage Park, (near Coatbridge, in North Lanarkshire), Scotland

Wales
 Great Orme Tramway, (in Llandudno, North Wales)

North America

Canada

 The Edmonton Radial Railway Society restores and operates historic streetcars on two lines in Edmonton, Alberta. Five streetcars transport guests around Fort Edmonton Park, and three streetcars – including one from Japan and another from Australia – operate on a second line that takes passengers between Whyte Avenue and Jasper Avenue, via the High Level Bridge. An additional 17 streetcars are either being restored by volunteers, or awaiting restoration. The organization is named after the Edmonton Radial Railway, which operated streetcars in the city for 43 years.

 Toronto Transit Commission: retains a fleet of heritage streetcars. All are currently out of service following the conversion of the system to pantograph current collection. Previously, two PCC and one Peter Witt cars were used on regular streetcar tracks, on a private-rental basis as well as for special events. The TTC often operated a PCC streetcar on route 509 Harbourfront on Sundays during the summer.

United States

The San Francisco Municipal Railway, or Muni, runs exclusively historic trolleys on its heavily used F Market & Wharves line. The line serves Market Street and the tourist areas along the Embarcadero, including Fisherman's Wharf.

Boston's Massachusetts Bay Transportation Authority runs exclusively PCC streetcars on its Ashmont-Mattapan High Speed Line, part of that authority's Red Line. The historic rolling stock is retained because doing so cost less than would a full rebuild of the line to accommodate either a heavy rail line (like the rest of the Red Line or the Blue or Orange Lines) or a modern light rail line (like the Green Line). It is also unique in that it used almost exclusively by commuters and is not particularly popular with tourists (and thus may not really be a true heritage system, despite the historic rolling stock).

Dallas has the McKinney Avenue Transit Authority. Denver has the Platte Valley Trolley, a heritage line recalling the open-sided streetcars of the early 20th century. Old Pueblo Trolley is a volunteer-run heritage line in Tucson, Arizona; its popularity inspired, in large part, a modern streetcar system for Tucson currently in the final planning stages, which would incorporate the heritage line. The VTA in San Jose, California, also maintains a heritage trolley fleet, for occasional use on the downtown portion of a new light rail system opened in 1988. Other cities with heritage streetcar lines include Galveston, Texas; Kenosha, Wisconsin; and San Pedro, California (home of the port of Los Angeles). The National Park Service operates a system in Lowell, Massachusetts.

In San Francisco, parts of the cable car and Muni streetcar system (specifically the above-mentioned F Market & Wharves line) are heritage lines, although they are also functioning parts of the city's transit system. The cable cars are a National Historic Landmark and are rare examples of vehicles with this distinction. Located east of San Francisco is one of several museums in the U.S. that restore and operate vintage streetcars and interurbans, the Western Railway Museum.

The Fort Collins Municipal Railway operates Birney Safety Cars on a restored track that runs from City Park to Old Town in Fort Collins, Colorado.

South America

Argentina

In Buenos Aires, Argentina, a heritage tram line was inaugurated In 1980 in the Caballito neighbourhood on existing vintage street tracks. Presently a proposal for a heritage tram in colonial San Telmo is under discussion.

Argentina's capital also hosts the La Brugeoise cars, the Buenos Aires Metro (Subte) Line A rolling stock, since its inauguration in 1913.  They were built by Belgian railway rolling stock manufacturer La Brugeoise, et Nicaise, et Delcuve between 1911 and 1919 for the Anglo-Argentine Tramways Company's (, CTAA in Spanish) first metro line.  They were originally designed to run both as metro and tramway cars, but they were refurbished in 1927 for underground use only.  They are the oldest metro rolling stock in commercial service in the world as well as a tourist attraction and part of Buenos Aires cultural heritage. The A line also contains a vintage station, Perú. They have been in continuous use for a whole century since 1913 to January 2013 when they were replaced by new coaches, with an average of about 300 thousand daily passengers, up from the 170,000 who traveled on them on their first day. Some of the coaches had already been preserved for touristic purposes, and now the rest of the fleet is under careful restoration and is intended to render service on weekends and holidays.

Brazil
Santos: After briefly operating a short heritage line along Embaré Beach in the mid-1980s, the city of Santos in 2000 opened a new heritage tramway in the historic Valongo district, using a car built in 1911 with an peculiar rail gauge of . The line is being extended, and additional trams have been added.

Belém: A heritage tramway was opened in the city of Belém in 2005.

Campinas: A heritage tramway has been in operation at Campinas's Parque Portugal  since 1972.

Rio de Janeiro: The Santa Teresa Tramway, which has operated in the Santa Teresa district of Rio de Janeiro since the 19th century, is not primarily a tourist line but can be considered a heritage tramway because of its continued use of vintage or, since 2015, faux-vintage tramcars.

Chile
A heritage tramway was opened in Iquique, Chile, in 2004.

Peru
A heritage tramway was opened in Lima, Peru, in 1997.

Uruguay
The first heritage tramway in Latin America opened in Montevideo, Uruguay, in 1967, using a restored vintage tram on a reopened section of former tram line. It closed in 1974.

Asia

China
 Heritage trams also operate in Changchun, Jilin, and Dalian, Liaoning.

Hong Kong
The Hong Kong Tramways and Peak Tram on Hong Kong Island are considered part of the heritage of Hong Kong.

Africa

South Africa
There has been a heritage tramway in Kimberley, Northern Cape, since 1985.

Oceania

Australia
The most significant heritage line operates in Melbourne, the City Circle tram, using historic Melbourne tramcars, which shares its route with other regular tram lines. Heritage lines also exist in Ballarat, Bendigo, Sydney and Brisbane.

New Zealand
A new city-center heritage tramway was opened in Christchurch in 1995. Auckland also has a short heritage line loop in the Wynyard Quarter District called The Dockline Tram, which opened 2011, closed several times due major roadworks and reopened in 2021 being operated on behalf of the Auckland Council's Development arm by the Museum of Transport & Technology.

Bibliography
 Carlson et al. (1986), The Colorful Streetcars We Rode, Bulletin 125 of the Central Electric Railfans' Association, Chicago, Il.
 Taplin, Michael; and Russell, Michael (2002). Trams in Western Europe (). Harrow Weald, Middlesex, UK: Capital Transport Publishing.

References

See also

 Cable car (railway)
 Gandy dancer
 Horsecar
 Heritage railway
 List of heritage railways
 List of town tramway systems
 Heritage railways in Britain
Motive power depot
Railway workshop
 San Francisco Historic Trolley Festival

Heritage railways
Tram transport


Jordi Bonastre Company, né le 7 août 2000 en Espagne, est un joueur de hockey sur gazon espagnol. Il évolue au poste de milieu de terrain à l'Atlètic Terrassa et avec l'équipe nationale espagnole.

Il participe à la Ligue professionnelle 2021-2022.

Références

Liens externes

Joueur espagnol de hockey sur gazon
Naissance en août 2000

Jordi Bonastre


is a town located in Takaichi District, Nara Prefecture, Japan.

As of March 31, 2017, the town has an estimated population of 6,964. The total area is 25.77 km².

Geography
Located in central Nara Prefecture in the Nara Basin, most of the town is flat. The majority of the land is used for agriculture, especially for grain.
 Rivers : Takatori River, Soga River, Kibi River

Surrounding municipalities
 Nara Prefecture
 Kashihara
 Gose
 Asuka
 Ōyodo
 Yoshino

Notable locations
 Takatori Castle Ruin
 Minamihokke Temple
 Kojima Temple

References

External links

 Takatori official website

Towns in Nara Prefecture

Takatori, Nara


Abdirahman Ahmed Ali Tuur (Burao, 1931. – Somaliland, 8. studenog 2003.), somalijaski političar i prvi predsjednik samoproglašene republike Somaliland.

Životopis
Rođen je 1931. u Burauu, tada dijelu Britanskog Somalilanda, gdje stječe osnovno obrazovanje. Radio je kao vladin dužnosnik i diplomat. Kasnije postaje presjedatelj Somalijskog nacionalnog pokreta, gerilskog pokreta pripadnika njegova klana Ishaq, koji je za cilj imao vraćanje vojnog režima bivšeg predsjednika Siada Barrea. Unatoč uređenim unutrašnjim strukturama, pokret je ubrzo prerastao u separatističku orgnizaciju te pod njegovim vodstvom dijelove autonomne pokrajine na sjeverozapadu zemlje proglasio Somalilandom.

Istoga dana, 18. rujna 1991., proglašen je prvim predsjednikom novoproglašene republike. Zbog neslaganja s članovima unutar pokreta, nakon dvije godine mandata daje ostavku i napušta pokret. Vraća se u Somaliju, gdje pomaže vladi u borbi protiv separatista i zalaže se za ujedinjene zemlje. Sudjelovao je i u UN-ovoj mirovnoj operaciji Somalija II (UNOSOM), i sam se više puta osobno sastajao s vodstvom Somalilanda, koje ga optužje za izdaju. Nakon što mu je i u Somaliji pala potpora, odlazi u progonstvo u London, gdje živi cijelo desetljeće. U Somaliland se vraća mjesec dana prije svoje smrti.

Izvori

Somalijski političari
Predsjednici
Diplomati

Abdirahman Ahmed Ali Tuur


Bağıl nem, havada bulunan su buharına ait kısmi basıncın, aynı sıcaklıktaki suyun denge buhar basıncına oranıdır. Başka bir deyişle bağıl nem, havanın belirli bir sıcaklıkta taşıyabileceği nem miktarının yüzde kaçını taşıdığını belirtir.

Bağıl nemin %100 olması, havanın artık suyla doyurulmuş olması demektir. Bu durumda hava daha fazla su alamayacak ve havaya katılmaya çalışan buhar yoğuşarak sıvı hâline dönüşecektir. Bağıl nem %100'den küçük bir değerdeyse buharlaşma gözlenir. Mesela havanın bağıl nemi %50 ise yağmur yağma ihtimali olmayabilir fakat bağıl nem oranı %95 ise büyük ihtimalle yağmur yağacaktır.

Bağıl nem sıcaklık ile ters orantılıdır aynı zamanda bağıl nem çöl gibi kurak yerlerde az, ekvatoral bölge ve deniz kıyıları gibi yerlerde fazladır. Bağıl nem (b), mutlak nem (m) ve azami nem arasında  bağıntısı bulunmaktadır.

Kaynakça

Bağıl
Atmosferik termodinamik
Nem
Psikrometri

Bağıl nem


විලියම් ලොයිඩ් බ්රි්ල් (William Lloyd Brill) DSO, DFC & Bar (1916 මැයි 17-1984 ඔක්තොම්බර් 12) යනු ඕස්ට්රේ ලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදා(ඕ.ර.ගු.හ) ජෙ‍ය්ෂ්ට නිලදාරියෙක් හ බෝම්බ හෙලන ගුවන් නියමුවෙකි. උපත නිව් සව්ත් වේල්ස් හි පිහිටි රිවෙරිනා(Riverina) ප්ර න්තයේය. ඔහු 1940 ගුවන් ශිෂ‍ය්භටයෙකු ලෙස ඕස්ට්රේ්ලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවට සම්බන්ධවීමට පෙර ගොවියෙක් හා ඕස්ට්රේරලියනු හමුදවේ සාමජිකයෙකි. ඔහු ඕස්ට්රේ්ලියවේ හා කැනඩාවේ පුහුණුව ලැබීය. ඔහු 1941 දී යුරෝපය පුරා පැවති ගුවන් යුද්ධයට සහභාගිවීම සදහා බ්රිරතාන්ය යට අනුයුක්ත කලේය. බිල් පලමු වරට සටන දුටුවේ ඕස්ට්රේයලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ අංක 460 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ සමජිකයෙකුව සිටියදීය.  විකර්ස් වෙල්ලින්ග්ට(Vickers Wellington)  යානවෙන් මධ‍ය්ම ප්රඩමණයේ බෝම්බ හෙලමිනි. ඔහු කීර්තිමත් හරහා පියාසර කිරීමේ(DFC) සම්මානයෙන් 1942 දී පිදුම් ලබුවේ, 1942 මැයි මස ගුවන් යානය දරුණු ලෙස ගින්නෙන් හනිවී තිබියදීද ඉලක්කයට පහරදීම නිසාය. රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ උපදේශකයෙකු ලෙස පවරන කටයුතු අනුගමනය කරමින්, 1944 ජනවාරි මස අංක 460 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ ගුවන් හමුදා අණදෙණ නිලදාරියා ලෙස, එව්රෝ ලන්කාස්ටර් (Avro Lancaster) යානය බෝම්බ දැමීම සදහා මෙහෙයවමින් බෝම්බ වි‍යපාරය සදහා ආපසු ආවේය.

බිල්ගේ නායකත්වය හා අරමුණ ගුවන් යානයට හානිවී තිබියදීද මෙහෙයුම සම්පුර්න කිරීමයි. එක් අවස්තාවකදී තවත් ලන්කාස්ටර් ( Lancaster) යානයක ඉහල කොටස බෝම්බයකින් හානිවී තිබියදී ඔහු අරමුණ සම්පුර්ණ කිරීම නිසා ඔහු කීර්තිමත් සේවා මෙහෙයුම්  සම්මානය(DSO) ලබාගත්තේය.1944 මැයි මස ඔහු ගුවන් හමුදා අණදෙණ නිලධරියා ලෙස උසස්වීමක් ලැබීය.අංක 467 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ ගුවන් හමුදා අණදෙණ නිලදාරියා හා කණ්ඩායම් නායකයා වන ජෝන් බැල්මර්(John Balmer) සටනේදී මරනයට පත්වීමෙන් පසු බිල් එම තනතුරට පත්විය. ජර්මානු රාත්‍රි සටන්වදින ගුවන් යානා තුනක් විනශ කිරීමෙන් දැක්වු දක්ශතාවය නිසා බිල් කීර්තිමත් හරහා පියාසර කිරීමේ (DFC) සම්මානයෙන් මගින් පිදුම් ලැබීය. ඔහු යුද්ධයෙන් පසුවත් අංක 10 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ ගුවන් හමුදා අණදෙණ නිලදාරියා ලෙස 1949-50 දක්වා රැදී සිටිමින් ඕස්ට්රේනලියවට ආපසු ආවේය. ඔහු  1950 දී හා 60 දී  රත්මයිනස්(Rathmines), කැන්බෙරා( Canberra ) හා ටවුන්ස්විලේ( Townsville) ගුවන් හමුදා කදවුරු පාලනයට ගියේය. මෙම කාලයේදී ඔහුට කණ්ඩායම් නායකයා ලෙස උසස්වීමක් ලබුණි. ඔහුගේ අවසාන පත්වීම කන්බෙරා(Canberra) හි පිහිටි ගුවන් හමුදා දෙපාර්තුමේන්තුවේය. ඔහු එහිදී 1964 ඔක්තොම්බර් මස හෘදයාබදයකින් මිය ගියේය.

පෙර ජීවිතය
බිල් උපත ලැබුවේ 1916 මැයි 17 නිව් සව්ත් වේල්ස් හි පිහිටි[[ ගැන්මේන්[[(Ganmain)හි [[රිවෙරිනා[[(Riverina) ප්‍රන්තයේය  නගරයේය.  ඔහු වික්ටෝරියාවෙන් පැවතෙන එඩ්වඩ් බිල්(Edward Brill) හා ඔහුගේ බිරිද වන බර්තා(Bertha) ගේ දරුවන් හත් දෙනෙකුගෙන් යුත් පව්ලේ හතර වැන්නාය. බිල්ට ''ක්ලියර් වීව්(Clearview)" නමින් දේපලක් ඇති අතර ඔහු ප්‍රදේශීය පාසලට ගියේය. යන්කො(Yanco) කෘෂිකාර්මික පාසලෙන් උසස් අධ‍යාපනය සම්පූර්ණකල ඔහු, සහෝදරයන් තිරිගු වගාවට සම්බනධ වීමට පෙර අන්තර්මාධ‍ය සහතිකය ලබාගත්තේය. භෞතික වශයෙන් ශක්තිමත් ශරීරයකින් යුතු ඔහු ජර්මනිය(Ganmain) ග්‍රොන්ග් ග්‍රොන්ග්(Grong Grong) හා මැටොන්ග්(Matong) සදහා ක්‍රීඩා කරන දක්ෂ ඕස්ට්‍රේලියානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයෙකි. 1939 ජනවාරි 5 වන දින බිල් නරන්දෙර(Narrandera) පිහිටි යුධ හමුදා ඒකකයේ 21 වන සැහැල්ලු අශ්ව රෙජිමේන්තුවට බැදීය. ඔහු මැය් මස කෝප්‍රල් තනතුරට උසස්විය. පසුසිය මස ඔහු තාවකාලික ශිෂ‍ය භටයෙකුලෙස පරීක්ෂා කලේය. "නිහඩ ගමේ කොල්ලෙකු" හා "ගොඩක් වේගය අඩු" නමුත් "බුද්ධිමත්" පුද්ගලයෙකු ලෙස ඔහු හදුනා ගත්තේය.

1940 නොවැම්බර් 11 රටවැසි ගුවන් හමුදාව(CAF)  ලෙස නම් කල ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ ක්‍රියාකරී සන්චිතයට මාරු කලේය. ඔහු අධිරාජ්‍ය ගුවන් පුහුණු උපක්‍රම යටතේ මූලික උපදෙස් පිලිපදිමින් ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ  සඩ්නේ(Sydney)හි පිහිටි බ්‍රැඩ්ෆීල්ඩ් පාර්ක් (Bradfield Park )හි ඉදිරියය්ටම ගියේය. ගුවන් නියමුවෙකු ලෙස තේරී මූලික ගුවන්පුහුනුව ලබුවේ නරන්දෙර(Narrandera) පිහිටි ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ ද හැවිලන්ඩ් ටයිගර් මොත්ස් (De Havilland Tiger Moths) යානයෙනි. 1941 මාර්තු මස ඔහු කැල්ගරි(Calgary) හි අංක 3 සේවා පුහුණු පාසලේ ඇව්‍රො ඇන්සොන්ස්(Avro Ansons) යානයෙහි උසස් උපදේශකයෙකු ලෙස කනඩාවට පත්වීමක් ලැබුවේය. 1941 මාර්තු ඔහු ගුවන් හමුදා නිලධාරී තනතුර ලබා ඊලග මස බ්‍රිතාන්‍යට යාත්‍රා කලේය. ඔක්තොම්බර් ඔහු විකර්ස් වෙලින්ටන්(Vickers Wellington) යානයෙන් මධ්‍යම ප්‍රමාණ්යේ බෝම්බ හෙලීමට පටන්ගත්තේය. අංක 27 මෙහෙයුම් පුහුණු ඒකකයේ ලිච් ෆීල්ඩ්(Lichfield)හි ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ අංක 460 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ රැෆ් මොල්ස්වර්ත්(RAF Molesworth) ගුවන් යානයට පත්කලේය.

යුරෝපයේ ගුවන් යුද්ධය

ප්‍රථම මෙහෙයුම් සංචාරය

අංක 440 ගුවන් හමුදා ඒකකය X වන ගිවිසුමේ කොන්දේසි යටතේ ඇතිකල අතර නමෙන් ඕස්ට්‍රේලියානු නිරමානයක් වන අතර ජර්මනියට විරුද්ධ ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ ගුවන් යුධ මෙහෙයුමේ නියුතු බෝම්බ පාලන ගුවන් යුධ උපක්‍රම ව්‍යාපරයට අයත්ය. 1942 ජනවාරි  මස මෙමෙ ඒකකය මොලෙස්වර්ත්(Molesworth) සිට යොර්ක්ෂයර් (Yorkshire) ප්‍රදේශයට චලනය විය.  බිල් මාර්තු මස ජර්මානු එම්ඩන්(Emden) ගුවන් තොටුපොලට විරුද්ධව අංක 460 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ සම නියමුවා ලෙස යත්‍රා කලේය. උතුරු ප්‍රදේශයේ අරමුනු අක්‍රමනය කරමින් ඔහු ඉක්මනින්ම කණ්ඩයේ අණ්දෙන්නා බවට පත්විය. 1942 අප්‍රේල් 5 වන දින ඔහුගේ පලමු වැටලීම හොදින් ආරක්ෂාව සහිත නගරයක්වූ දරුණු සතුරු ත්‍රස්තවාදය සහිත කොලොන්ග්(colong) නගරයට විරිද්ධව සිදුකලේය. ඔහු ආක්ක්‍රමනයට පෙර තිබූ බය මෙසේ සදහන් කලේය.

මැයි 29/30 රාත්රි  බිල් ගෙනිවිලර්ස්(Gennevilliers) හි උපනගරයක් වු පැරිස්(Paris) හි පිහිටි කර්මන්ත්ශාලා වන රොන්(Rhône), තොම්සන් හවුස්ටන් (Thomson Houston)හා ගුඩ් රිච්(Goodrich) වලට ගුවන්යනා 27 කින් බෝම්බ දැමීම පාලනය කලේය. අරමුණ පැහැදිලි කරගැනීම,නිරව්ද්යtතාව තහවුරු කරගැනීම හා අමතර හානිය අවම කරගනීම සදහා හමුදාව අවශ්ය.විය. අයහපත් කාලගුණ තත්වය යටතේ බිල් මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 4,000 ත් 8,000 ත් අතර (1,200 සහ 2,400මීටර්) ප්රංහශ වෙරල හරහා පියසර කලේය. වලාකුලු පැහැදිලිවීම ආරම්භ විය.ගුවන් යානා බල්බ අහස පිස දැමීය. මෙම නිසා ගුවන්යානා නාශක ගින්දර ඇතිවිය. බෝම්බ හෙලන යානා 4000ක් පමණ බෝම්බ නිදහස් කලේය. කොහොම නමුත් අඩි1500(460ම්)දී පමණ ප්රවහාරයට පෙර බෝම්බ නිදහස් කලේය. බෝම්බ හෙලීමත් සමග දොරවල් විවෘතවූ,සතුරු යානාවල තුවක්කුවලට විනශවූ ද්රාවවිද්යා  හා තුවක්කු කොත් කොටස සහිත යානයෙන් අනිත් අය බෝම්බ හෙලීමෙන් පසුව 1,000 ල්බ් (කි.ග්රැ.450) බර බෝම්බ හෙලමින් ඔහු නරක කාලගුණ තත්වය යටතේ හදිසි ගොඩබැසීම් භූමියට ලගාවිය. එවිට ඔහුගේ වෙලින්ටන්(Wellington) යානයෙන් දොරවල් විවෘතව හා රෝද තැලී තිබුනි. පසුව යානය සුන්බුන් තත්වයට පත්විය. යනා හතරක් අතුරෙන් අරමුණට සාර්තකව පහරදුන් අංක 460 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ එකම නියමුවා ඔහු විය. ඔහුගේ "ධෛර්ය්යව හා අධිෂ්ටානය" සදහා කීර්තිමත් හරහා පියසැරීමේ සම්මානයෙන් ජුනි 26 පිදුම් ලැබීය. ඔහුගේ ගුවන් හමුදා ඒකකයේ මෙම සම්මානය ලද පලමු  ගුවන් නියමුවා ඔහු විය.

පසු මාස කීපය පුරා කොලොන්ග්(Cologne), එස්සෙන්(Essen) හා බ්රෙහමේන්(Bremen)නගර වලට විරුද්ධවඅංක 460 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ බෝම්බ හෙලීම් 1000කට පමණ සහභාගී විය. බිල් වැඩ බලන ගුවන් හමුදා ලුතිනන් ලෙස 1942 ජුලි උසස්වීමක් ලද අතර අගෝස්තු 11 ඔහුගේ පලමු ක්රිහයාන්විතය වැටලීම් 37කින් සමන්විතව අවසන් කලේය. ලිච් ෆීල්ඩ්(Lich feild) හි පිහිටි අංක 27 දරණ ක්රිභයාන්විත පුහුණු ඒකකයෙන් පැමිණීමෙන් 1942 නොවැම්බර් පසු ඔහු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ උපදේශක තනතුරට පත්විය. අගෝස්තු මස යහලුවා හා ඕස්ට්රේ ලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ සහකාර ගුවන් නියමුවා වු ආතර් ඩබල්ඩේ](Arthur Doubleday) ගේ විවාහයේ සහාය මිතුරා ලෙස සහභාගි විය. මෙම දෙදෙනා "පියඹන නිවුන්නු" ලෙස ඉතා ලගින් ඇසුරු කලේය. ඔවුන් දෙදෙනා ප්රාින්තය එකම වු අතර යුද කලීන චර්යාව හා ගුවන් හමුදාවට සම්බන්ධ වූ ඩිනය සමානවිය, 1941  අගෝස්තු එංගලන්තයට එකට පැමිනියේය, වෙලින්ටන්(Wellington) යානයෙන් එකට පියාසර කලේය, දෙවන සංචාරයට ස්වේචාවෙන් ඉදිරිපත් වු අතර නොයෙක් උසස්වීම් හා සම්මාන ලැබුවේය. දවස් දෙකක් නොමෙරී බේරුන අතර පසුව ගුවන් යානා නිශ්පාදනයේ ක්රිසයකරියෙකු විය.

දෙවන මෙහෙයුම් සංචාරය

ස්වකැමැත්තෙන් දෙවන සංචාරයට එක්වෙමින්  1943 අවසාන මාසය අගදී Handley Page හා Halifax Avro Lancaster යානාවලින් බර බෝම්බ හෙලීම දක්වා වරිවර්තනය විය. අලුත් අවුරුද්දේදී ඔහු ගුවන් හමුදා කමිෂන් ලෙස අංක 467 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩයේ එව්රෝ ලන්කාස්ටර් (Avro Lancaster) යානය මෙහෙයවුයේය. හමුදා මූලස්ථානයේ සම්පත් අඩු ජීවිතයටද ඔහු ක්‍රියාකාරීව සහභාගී විය. ඔහුගේ බාල සහෝදරයා වූ වික්(vic) 1941 දී ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවට සම්බන්ධවිය. 1944 ජනවාරි බිල් බර්ලින්(berlin) සමග සටනේ මැදභාගයේ ආපසු ආවේය. 1944 ජනවාරි 20 පලමු වැටලීම "විශාල නගරය" විය. සංඛ්‍යාත්මකව කදවුරෙන් බැහැර පහර දීමේ සම්භාවිතාව සංචාරයේ මෙහෙයුම් 30ක් අතුරින් 50% කට වඩා වැඩිනොවේ. කෙසේ නමුත් බර්ලින් වල යුද්ධ සමයේ නැතිවූ ජීවිත ප්‍රමණය ඉහලය.

බිල් ජනවාරි 27 ඔහුගේ දෙවන මෙහෙයුම බර්ලින් වලට විරුද්ධව දියත් කලේය. යලිත් කදවුරෙන් බැහැර පියාසර කල ගුවන් යානයේ වියරු වැටුනු එන්ජිම ගුවනේදී බල රහිතවූ. නමුත් හොදින් භූගතවිය. පහර දීමේදී ඔක්ෂිජන් හිගවීමෙන් ඔහුගේ තුවක්කු කරුවෙකු මියගියේය. ඔහුගේ එක එන්ජිමක් බර්ලින් වලට ලගාවීමට පෙර අඩපන් වූ අතර එය සාමාන්‍ය තත්වයට වඩා වේගයෙන් යාමට බලකලේය.

1949 අප්‍රේල් ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ අංක 467 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩය ප්‍රංශයේ හා බෙල්ජියමේ ඉලක්ක සලකා බැලීමට පටන් ගත්තේය. උපක්‍රම ශීලී බෝම්බ හෙලීමේ සිට ගුවන්පත විනාශ කිරීම සහ සන්නිවේදන ජාලා අවුල් කිරීම දක්වා ආක්‍රමාණ ක්‍රම වෙනස් විය. මැයි 8 ඔහු බෝම්බ දැමිම මෙහෙය වූයේ ප්‍රංශයේ ගුවන් පත විනාශ කිරීමටයි. ඉදිරියට එක්සත් බලකාය ලගාවීමට, ඉලක්ක හොදින් පරීක්ෂා කිරීමට හා සමගාමීන්ට නිවරැදිව බෝම්බ හෙලීමට අනතුරු ඇගවීමට පාලනය අවශ්‍ය විය.

ජුලි 4/5 රාත්‍රි  ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ අංක 463 හා 467 දරණ ගුවන් හමුදා කණ්ඩ සැපයුම් මූලස්ථානය පුපුරුවා හැරියේය. බිල්ගේ ගුවන් යානයට ජර්මානු රත්‍රි සටන්වදින ගුවන් යානා පහර දුන්නේය. නමුත් ඔහු කුඩ උණ්ඩ ප්‍රමාණයක් යොදා ගනිමින් සතුරන් මගහරීමට හා පහරදීමට සමත් විය.ඔහුගේ ක්‍රියාකාරී සමයේ "යහපත් නායකත්වය හා ධෛ‍ය්‍ය" නිස බා සම්මනයෙන් පිදුම් ලැබීය. 1945 ජනවාරි 16 මෙම සම්මානය ලන්ඩනයේ ගැසට් පත්‍රය ප්‍රසිද්ධ කලේය. 1945 ජනවාරි 29 ගැන්මේන්(Ganmain) මෙතෝදිස්ත පල්ලියේදී ගුරුනරියකු වූ ඉල්මා කිටෝ(Ilma Kitto) විවාහ කරගත්තේය. යුද්ධයට පෙර ඔවුන් විවාහ ගිවිසගත්හ. ඔවුන්ට පුතුන් දෙදෙනෙක් හා දියණියක් ලැබුනේය.

යුද්ධයෙන් පසු ජීවිකව

යුද්දය අවසන් වන අවස්ථාව වන විටත් බිල් ගුවන් හමුදාවේ රැඳී සිටියේය . ඔහු 1946 පෙබරවාරි සිට 1949 අගෝස්තු දක්වා , අලුතෙන් පිහිටුවන ලද හා නැවත ඉක්මනින්ම විසුරුවා හරින ලද වික්ටෝරියා(Victoria)හි  බරබෝම්බ හෙලන කණ්ඩායමේ ප්‍රථම අණදෙන නිලධාරියා ලෙස සේවය කරන ලදී. තවද ග්රීoෂ්ම මාසවල එව්රොඩ ලින්කොල්න්(Avro Lincoln )බෝම්බ කරුවන් ලැව් ගිනි වාර්තා වන ප්රදදේශ වල මුර සංචාරයේ යෙදී සිටියහ. 1947 වසරේ පමණක් ලැව් ගිනි 44 වාර්තා වී තිබුණි. 1948 බිල් CAF වල සිට ස්ථිර ගුවන් හමුදා සේවයට මාරු කර යවා තිබුණා. 1949 මාර්තු මස නැවත ප්රනතිස්ථාපනය කරන ලද (1945 දෙවන ලෝක යුද්ද කාලයෙන් පසු විසුරුවා හරින ලද) අංක 10 දරණ (General  Reconaissance ) භට කණ්ඩායමේ ප්රකථම අණ දෙන නිලදාරිය වශයෙන් පත් වෙන ලදී. බිල් ගේ ප්රනධාන කාර්යභාරය වුයේ උතුරු රැජින ලන්තයේ (Queensland) වල අතිරික්ත යුධ පහසුකම් නතර කර දැමීම හා ඒවා තමන් යටතට ගැනීමට සංවිදානය වීම, සෙවීම් හා දිවි බේරා ගැනීම් මෙහෙයුම් සඳහා යුද භටයන් සුදානම් කරවීමයි.      ගුවන් හමුදාවේ උසස් තනතුරකට පත් කල බිල්, 1952 ගුවන් හමුදා මාණ්ඩලික නිලදාරියකු වශයෙන් පත්වීම ලැබෙන තුරු පොයින්ට් කුක් (point cook) , වික්ටෝරියා(Victoria ) පිහිටි ඕස්ට්රේෙලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ සේවක පාසලේහි අධ්යදක්ෂක වශයෙන් සේවය කරන ලදී. 1953 දෙසම්බෙර් මස RAAF හි Officer Training School හි පාලකයා වශයෙන් පත් කරන ලදී. ඒ සමගම ඔහු එහි අණ දෙන නිලදාරිය වශයෙන්ද කටයුතු කරන ලදී. ඔහුගේ තනතුර 1960 දී .

කැන්බෙරා(Canberra) හි සහකාර බාල දක්ශ කොමසාරිස්ලෙස වෙනස් වූ අතර OTS එක අලුතෙන් පිහිටුවා RAAF school of Ground යටතට ගන්න ලදී. බිල් ජුලි මස දක්වා පාලනය කරන ලදී. ඔහුගේ විශිෂ්ට සේවය හේතුවෙන් ඔහු සේවක මණ්ඩල සේවා පිලිබඳ  අධ්ය.ක්ෂක තනතුරට පත් කරන ලදී. අසරණ සරණ කටයුතු වල හා තරුණ සංගම් වල ක්රි යාකාරීව නිරත වීම හේතුවෙන් 1960 මුල් කාලයේ Canberra -Monaro බාලදක්ෂ සහකාර කොමසාරිස් තනතුරට පත් කරන ලදී. 1964 ගුවන් දෙපාර්තමේන්තුවට බඳවා ගන්න ලදී. ඔක්තොම්බෙර්   2 දින හදිසියේ ඇති වූ හෙර්ද්යාත බාධයකින් Campbell හි පිහිටි ඔහුගේ නිවසේදී බ්රිසල්,  ජිවිතක්ෂයට පත් විය. පවුලේ හිතවතුන් විසින් Canberra හි මිහිදන් කරන ලදී. Gowrie හි පිහිටි බිල් place හිදී ඔහු අනුස්මරණය කරනු ලබයි.

1916 උපත්
1964 මරණ
ඕස්ට්‍රේලියානු ගුවන් නියමුවන්
දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ඕස්ට්‍රේලියානු සොල්දාදුවන්
කීර්තිමත් සේවා අණ්දෙන කර්මාන්තශාලා
නිව් සවුත් වේල්ස් හි පුද්ගලයන්
ප්‍රතිග්‍රාහකයාකීර්තිමත් හරහා පියාසර කිරීමේ ප්‍රතිග්‍රාහකයා (එක්සත් ඇමරිකාව)
ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ නිලධාරීන්
දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ඕස්ට්‍රේලියනු රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ පුද්ගලයන්

විලියම් බ්‍රිල්


حصيرة مضادة للموظ وهي حصيرة كهربائية مستخدمة للحفاظ على الموس بعيدا عن مناطق معينة. في تشرين الأول / أكتوبر 2005، من المطار المحلي في وسيلة ألاسكا تركيب الحصير حول مطار لمنع موس من السير على المدرج واصطدامها مع طائرة. الموظ البالغ يمكن أن يزن ما يصل إلى ألف رطل (أي حوالي 500 كيلو غرام)، ويمكن أن يسبب العديد من المشاكل في بعض المطارات. ولذلك، فإن الحصيرة المكافحة للموظ يمكن أن تكون مفيدة جدا.
و هي تعتبر من أحد المواد المستخدمة في امن المطارات.

الروابط الخارجية

الخبر على avweb.com

رعاية الحيوان

حصيرة مكافحة للموظ


Redpath may refer to:

Businesses

Redpath Motor Vehicle Company, a former Canadian automaker
Redpath Sugar, a Canadian sugar refining company

People
Redpath (surname), a list of people with the surname Redpath

Places

Redpath, Scottish Borders, a village in the Scottish Borders, Scotland
Redpath Hall, McGill University's first library building
Redpath Museum, a museum at McGill University
Redpath Sugar Refinery, Toronto, Canada
Redpath Township, Traverse County, Minnesota, United States

Redpath


Drvenjak je selo u Hrvatskoj, u Šibensko-kninskoj županiji.

Zemljopisni položaj
Nalazi se 3 km istočno od Mirlović Polja. Zaseok Drvenjak, Doci i Pasci na Svilaji nalaze se na Svilaji, kao i naseljeni lokalitet Klačina s dvije obitelji. Od župne kuće u Kljacima do Drvenjaka u Mirlović Polju cestom se putuje preko osam kilometara.
Zapadno-sjeverozapadno od Drvenjaka su Baljci, jugozapadno su Čavoglave, južno je Crivac, jugoistočno su Pribude, a sjeveroistočno Otišić.

Promet
Selo je prometno dosta izolirano i do njega vode nerazvrstane ceste. Za lošijih vremenskih prilika potrebna je pomoć gusjeničara radi probijanja puta do sela, koje je tada izolirano.

Infrastruktura
Još 2011. Drvenjak je bio bez vode iz vodovoda. Na vodovodnu mrežu u ružićkoj općini nisu bila priključena naselja Moseć Gornji, te dio naselja Mirlovićima Polju i Drvenjaku.

Školstvo
Godine 1985. na Drvenjaku bila je četverogodišnja škola s 13 učenika.

Stanovništvo

Drvenjak je malo selo s manje od 100 stanovnika.

Gospodarstvo
OPG-ovi.

Izvori

Zoran,Burek, Selo Drvenjak, 5. izd., Profil, Knin, 2017., str. 498.

Naselja u Šibensko-kninskoj županiji

Drvenjak


Çavuşköy şu anlamlara gelebilir:
 Çavuşköy, Amasya, Amasya ili ili merkez ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Araç, Kastamonu ili Araç ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Arguvan - Malatya ili Arguvan ilçesine bağlı mahalle
 Çavuşköy, Babaeski - Kırklareli ili Babaeski ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Bayramiç - Çanakkale ili Bayramiç ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Bilecik - Bilecik ili merkez ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Cizre, Şırnak ili Cizre ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Enez - Edirne ili Enez ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Gümüşhacıköy - Amasya ili Gümüşhacıköy ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, İnegöl - Bursa ili İnegöl ilçesine bağlı mahalle
 Çavuşköy, Karacabey, Bursa ili Karacabey ilçesine bağlı mahalle
 Çavuşköy, Karayazı - Erzurum ili Karayazı ilçesine bağlı mahalle
 Çavuşköy, Lapseki - Çanakkale ili Lapseki ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Malkara - Tekirdağ ili Malkara ilçesine bağlı mahalle
 Çavuşköy, Manavgat - Antalya ili Manavgat ilçesine bağlı mahalle
 Çavuşköy, Manyas - Balıkesir ili Manyas ilçesine bağlı mahalle
 Çavuşköy, Patnos - Ağrı ili Patnos ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Pınarbaşı - Kastamonu ili Pınarbaşı ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Refahiye, Erzincan ili Refahiye ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Sungurlu - Çorum ili Sungurlu ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Şereflikoçhisar - Ankara ili Şereflikoçhisar ilçesine bağlı mahalle
 Çavuşköy, Ulus - Bartın ili Ulus ilçesine bağlı köy
 Çavuşköy, Vize - Kırklareli ili Vize ilçesine bağlı köy
 Çavuşköyü, Sorgun - Yozgat ili Sorgun ilçesine bağlı köy

Çavuşköy


An Horichia dressleri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Rudolph Jenny. An Horichia dressleri in nahilalakip ha genus nga Horichia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Horichia

en:Horichia dressleri

Horichia dressleri


في التحليل الرياضي تكون مبرهنة القيمة النهائية هي واحدة من عدة نظريات متشابهة التي تُستعمل لربط تعابير مجال التردد بسلوك المجال الزمني كمنهج زمني لانهائي. تسمح مبرهنة القيمة النهائية لسلوك المجال الزمني بأن تُحسب مباشرةً بأخذ حدود من تعابير مجال التردد، بدلاً من التحول إلى تعبير للمجال الزمني وأخذ حدودها.

ملاحظات ومصادر

وصلات خارجية
http://wikis.controltheorypro.com/index.php?title=Final_Value_Theorem
http://fourier.eng.hmc.edu/e102/lectures/Laplace_Transform/node17.html Final value for Laplace
https://web.archive.org/web/20110719222313/http://www.engr.iupui.edu/~skoskie/ECE595s7/handouts/fvt_proof.pdf Final value proof for Z-transforms

انظر أيضاً
 تحويل زد
 تحويل لابلاس

تحليل فورييه

مبرهنة القيمة النهائية


29244 Van Damme este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
29244 Van Damme este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,16 și o înclinație de 13,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 29001-30000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1992
Centura de asteroizi

29244 Van Damme


إيرين بروكوفيتش  (من مواليد 22 يونيو، 1960) أمريكية الجنسية.

خلفية عامة
هي قانونية وناشطة في حقوق البيئة، بالرغم من عدم دراستها النظامية للقانون.

الدعوى القضائية
اشتهرت بسبب قضيتها الشهيرة ضد شركة باسيفيك للغاز و الكهرباء  في ولاية كاليفورنيا في عام 1993.

أعمال أخرى
وترأس حاليا مؤسسة بروكوفيتش للأبحاث والاستشارات وتعمل أيضا كمستشارة في أحد مكاتب المحاماة في نيويورك.

تمثيل السيرة الشخصية

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي لإيرين بروكوفيتش
 تقارير بروكوفيتش
 Brockovich I-Village
 موقع رسمي آخر لإيرين بروكوفيتش
 Brockovich I-Village
  Evening with Erin Brockovich in Sydney, hosted by the Climate Change Coalition 2007
 Detail about Hinkley case at lawbuzz.com
 Did Hinkley Residents Really Win? at salon.com

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من أغورا هيلز (كاليفورنيا)
أشخاص من لورانس (كانساس)
أشخاص يعانون من عسر القراءة
أمريكيات في القرن 21
بيئيات أمريكيات
بيئيون أمريكيون
خريجو جامعة كانساس الحكومية
مواليد 1960
مواليد في لورانس (كانساس)
ناشطات أمريكيات
ناشطون بإعاقات
ناشطون من كاليفورنيا

إيرين بروكوفيتش


La Consejería de Fomento, Vivienda, Ordenación del Territorio y Turismo es una consejería que forma parte de la Junta de Extremadura. Su actual consejero y máximo responsable es Víctor Gerardo del Moral Agúndez. Esta consejería aúna las competencias autonómicas en materia de infraestructuras viarias, transportes, agua e infraestructuras hidráulicas, vivienda, urbanismo y ordenación del territorio y turismo.

Tiene su sede en la Avenida de las Comunidades de la capital extremeña, dentro del proyecto urbanístico de Mérida III Milenio.

Estructura Orgánica
 Secretaría General
 Servicio de Gestión Económica y Presupuestaria
 Servicio de Contratación
 Servicio de Bienes Inmuebles y Expropiaciones
 Servicio de Administración General
 Servicio de Régimen Jurídico
 Servicio de Planificación
 Servicio Territorial de Badajoz
 Servicio Territorial de Cáceres
 Dirección General de Carreteras y Obras Hidráulicas
 Servicio de Infraestructuras Viarias
 Servicio del Agua e Infraestructuras Hidráulicas
 Dirección General de Transporte, Ordenación del Territorio y Urbanismo
 Servicio de Urbanismo
 Servicio de Ordenación del Territorio
 Servicio de Transportes
 Servicio de Inspección Técnica de Vehículos (ITV)
 Dirección General de Arquitectura y Vivienda
 Servicio de Viviendas de Promoción Pública
 Servicio de Planificación y Gestión de Ayudas de Vivienda
 Servicio de Proyectos y Obras
 Servicio de Coordinación de Ayudas
 Servicio de Arquitectura y Control de Calidad
 Dirección General de Turismo
 Servicio de Empresas y Actividades Turísticas
 Servicio de Promoción del Turismo

Lista de consejeros de Obras Públicas

 Juan Serna Martín (1983-1986)
 Eugenio Álvarez Gómez (1986-1995)
 Javier Corominas Rivera (1995-1999)
 Eduardo Alvarado Corrales (1999-2003)
 María Antonia Trujillo Rincón (2003-2004)
 Leonor Martínez-Pereda Soto (2004-2005)
 Luis Millán Vázquez de Miguel (2005-2007)
 José Luis Quintana Álvarez (2007-2011)
 Víctor Gerardo del Moral Agúndez (2011-Actualidad)

Notas

Enlaces externos
 Junta de Extremadura

Fomento

Consejería de Fomento, Vivienda, Ordenación del Territorio y Turismo de la Junta de Extremadura


Artour Adissovith Kaïoumov - en russe :  et en anglais :  - (né le  à Podgorny dans le Kraï de Krasnoïarsk en Russie) est un joueur professionnel russe de hockey sur glace. Il évolue au poste d'ailier.

Biographie

Carrière en club
Formé au Lokomotiv Iaroslavl, il débute en junior avec le Loko Iaroslavl dans la MHL en 2014-2015. Il est choisi au deuxième tour, en cinquantième position par les Blackhawks de Chicago lors du repêchage d'entrée dans la LNH 2016. Il remporte la Coupe Kharlamov 2018 et 2019 avec le Loko Iaroslavl. En 2016-2017, il s'aguérit en senior dans la VHL avec le HK Riazan et découvre la Ligue continentale de hockey avec le Lokomotiv.

Au niveau international
Il représente la Russie au niveau international. Il prend part aux sélections jeunes.

Statistiques
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

En club

| 2014-2015 || Loko Iaroslavl || MHL || 14|| 1|| 4|| 5|| 25|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2014-2015 || Loko Iounior Iaroslavl || MHL B || 32|| 16|| 18|| 34|| 4|| 8|| 1|| 2|| 3|| 2
|-
| 2015-2016 || Russie U18 || MHL || 39|| 12|| 19|| 31|| 12|| 3|| 0|| 1|| 1|| 25
|-
| 2016-2017 || Loko Iaroslavl || MHL || 33|| 8|| 11|| 19|| 43|| 3|| 1|| 1|| 2|| 4
|-
| 2016-2017 || Loko Iounior Iaroslavl || NMHL || 0|| 0|| 0|| 0|| 0|| 1|| 0|| 1|| 1|| 0
|-
| 2016-2017 || Lokomotiv Iaroslavl || KHL || 4|| 0|| 0|| 0|| 0|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2016-2017 || HK Riazan || VHL || 12|| 1|| 6|| 7|| 8|| 4|| 0|| 0|| 0|| 4
|-
| 2017-2018 || Lokomotiv Iaroslavl || KHL || 20|| 2|| 1|| 3|| 2|| 5|| 1|| 0|| 1|| 2
|-
| 2017-2018 || Loko Iaroslavl || MHL || 4|| 1|| 0|| 1|| 8|| 9|| 1|| 1|| 2|| 6
|-
| 2018-2019 || Lokomotiv Iaroslavl || KHL || 46|| 5|| 8|| 13|| 59|| 11|| 2|| 4|| 6|| 2
|-
| 2018-2019 || Loko Iaroslavl || MHL || 0|| 0|| 0|| 0|| 0|| 11|| 2|| 5|| 7|| 2
|-
| 2019-2020 || Lokomotiv Iaroslavl || KHL || 60|| 16|| 9|| 25|| 18|| 6|| 0|| 2|| 2|| 2
|-
| 2020-2021 || Lokomotiv Iaroslavl || KHL || 57|| 12|| 17|| 29|| 18|| 11|| 0|| 2|| 2|| 9
|-
| 2021-2022 || Lokomotiv Iaroslavl || KHL || 42|| 10|| 9|| 19|| 10|| 4|| 0|| 3|| 3|| 0
|-
| 2022-2023 || Lokomotiv Iaroslavl || KHL || 53|| 12|| 22|| 34|| 20|| 12|| 1|| 4|| 5|| 2
|-
| 2023-2024 || Lokomotiv Iaroslavl || KHL || || || || || ||

Au niveau international

| 2018 || align="left"| Championnat du monde junior || 5|| 3|| 2|| 5|| 0|| +3|| align="left"| Cinquième place
|-
| 2022 || align="left"| Jeux olympiques || 4|| 0|| 0|| 0|| 0|| 0|| align="left"|  Médaille d'argent

Références

Naissance en février 1998
Naissance dans le kraï de Krasnoïarsk
Attaquant de hockey sur glace
Choix de repêchage des Blackhawks de Chicago
Joueur international russe de hockey sur glace
Joueur du Lokomotiv Iaroslavl
Joueur du HK Riazan
Joueur de hockey sur glace aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé d'argent olympique du Comité olympique de Russie

Artour Kaïoumov


Musafirhana, od tur. misafirhane (musafir/muzafer:  putnik, namjernik, gost) + perz. ḫāne kuća, je zgrada u muslimanskom svijetu. To je kuća u kojoj je putnicima namjernicima ili gostima omogućeno besplatno prenoćiti i hraniti se. U bosanskih franjevaca također je postojala jedna prostorija namijenjena za muslimane putnike namjernike. To je bila posebno ograđena prostorija. Poznata je Fojnička musafirhana (Salihagića kuća u Fojnici), najstarija uporabljiva spomen kuća u Bosni vezana za osmansko razdoblje. Ugošćivalo se u njoj i čovjeka i konja ako je došao s njime. Svaki je gost imao pravo tri besplatna dana boravka i nikad više nije smio biti u njoj. Pravilo je vrijedilo za sve društvene slojeve. Musafirahana imala je za goste kuhinju. Prostor za žene bio je odvojen. Imalo se i tursku kupelj.

Izvori

Vanjske poveznice
Fotografije musafirhane

Islamska arhitektura

Musafirhana


Estyn is the education and training inspectorate for Wales. Its name comes from the Welsh language verb estyn meaning "to reach (out), stretch or extend". Its function is to provide an independent inspection and advice service on quality and standards in education and training provided in Wales.

It is independent from, but funded by, the Welsh Government (section 104 of the Government of Wales Act 1998). His Majesty's Chief Inspector of Education and Training in Wales (HMCI) and her staff are Crown and civil servants.

Meilyr Rowlands was appointed as HM Chief Inspector of Education and Training in Wales (HMCI) on 1 June 2015.

The strategic directors are Simon Brown HMI and Claire Morgan HMI.

The purpose of Estyn is to inspect and report on the quality and standards of education and training provided in Wales, including:
 how far education and training meet the needs of learners and contribute to their development and wellbeing;
 standards achieved; and
 the quality of leadership and training.

Estyn's head office is in Cardiff.  Estyn was awarded Investors in People Gold (IIP) accreditation in March 2011 and was re-awarded IIP Gold in 2018.

The equivalent body in Scotland is Education Scotland and in England it is Ofsted.

Range of inspection

Estyn inspects the following:

 nursery schools and settings that are maintained by, or receive funding from, local authorities;
 primary schools;
 secondary schools;
 special schools;
 pupil referral units;
 independent schools;
 further education;
 independent specialist colleges;
 adult community learning;
 local authority education services for children and young people;
 regional consortia for school improvement;
 teacher education and training;
 Welsh for adults;
 work-based learning; and
 learning in the justice sector.

Inspection reports are published on the Estyn website.

Objectives

Strategic objectives
Estyn's strategic objectives are:

Provide public accountability to service users on the quality and standards of education and training provision in Wales;
Inform the development of national policy by the Welsh Government; and
Build capacity in the delivery of education and training in Wales.

Estyn works in collaboration with the Care and Social Services Inspectorate for Wales (CSSIW), Healthcare Inspectorate Wales (HIW) and Wales Audit Office (WAO) to implement the Welsh Government's policy statement on Inspection, Audit and Regulation. In partnership with Ofsted, Estyn has responsibility for inspecting learners in England who are funded by the Welsh Government and who attend independent special schools, work-based learning courses, and provision for young people in youth offending teams. Estyn inspects, through joint working with HMI Probation and HMI Prisons, the education of offenders in secure estate and prisons in Wales.

See also
 Education in Wales

Footnotes

Education in Cardiff
Education regulation in the United Kingdom
Educational organisations based in Wales

Estyn


An Thrixspermum duplocallosum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Richard Eric Holttum. An Thrixspermum duplocallosum in nahilalakip ha genus nga Thrixspermum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thrixspermum

Thrixspermum duplocallosum


La  est l'une des dix-neuf circonscriptions législatives que compte la préfecture d'Osaka au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La sixième circonscription de la préfecture d'Osaka regroupe les arrondissements d'Asahi et Tsurumi d'Osaka avec les villes de Moriguchi et Kadoma.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Sixième circonscription de la préfecture d'Osaka


An Eriocaulon decangulare in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl von Linné. An Eriocaulon decangulare in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 E. d. latifolium
 E. d. decangulare
 E. d. minor

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eriocaulon

Eriocaulon decangulare


هنا قائمة ببطولات ويمبلدون سنة 1991:

الكبار

فردي رجال

 ميكائيل ستيتش هزم  بوريس بيكر 6-4 7-6(7-4) 6-4

فردي سيدات

 شتيفي جراف هزم  غابرييلا ساباتيني 6-4 3-6 8-6

زوجي رجال
 جون فيتزجيرالد (تنس) و أندرس جاريد هزم  خافيير فرانا و ليندرو لافال 6-3 6-4 6-7(7-9) 6-1

زوجي سيدات
 لاريسا نيلاند و نتاشا زفريفا هزم  جيجي فرنانديز و يانا نوفوتنا 6-4 3-6 8-6

زوجي مختلط
 جون فيتزجيرالد (تنس) و إليزابيث سمايلي هزم  جيم بف و ناتاليا زفيريفا 7-6(7-4) 6-2

الشباب

فردي أولاد
 توماس إنكفيست هزم  مايكل جويس 6-4 6-3

فردي بنات
 باربرا رايتنر هزم  إيلينا ماكاروفا 6-7(6-8) 6-2 6-3

زوجي أولاد
 كريم العلمي و غريغ روسديسكي هزم  جون لافني دي جاجر و أندريه ميدفيديف 1-6 7-6(7-4) 6-4

زوجي بنات
 كاترين باركلي و Limor Zaltz هزم  Joanne Limmer و أنجي ولكوك 6-4 6-4

مراجع

لندن في 1991
أحداث يوليو 1991 الرياضية في المملكة المتحدة
أحداث يونيو 1991 الرياضية في المملكة المتحدة
كرة المضرب في 1991

بطولة ويمبلدون 1991


Ivan Semenovytch Netchouï-Levytsky (), né le  à Stebliv et mort le  à Kiev, est un écrivain, traducteur et enseignant ukrainien.

Biographie
Ivan Netchouï-Levytsky naît dans la famille d'un prêtre paysan à Stebliv, dans l'actuel oblast de Tcherkassy (centre de l'Ukraine).

En 1847, il entre à l'école religieuse Bohouslav. Après avoir obtenu son diplôme de l'Académie théologique de Kiev en 1865, il enseigne la langue, l'histoire et la géographie russes au séminaire théologique de Poltava (1865-1866), puis dans différents lycées en Pologne  et en Bessarabie . Il y dirige un cercle d'enseignants progressistes qui discutent de questions nationales et sociales lors de réunions clandestines. Parallèlement, il fait la promotion de la littérature ukrainienne à Kichinev, ce qui lui vaut d'être placé sous surveillance par les autorités.

En 1885, il prend sa retraite et retourne à Kiev, où il se consacre essentiellement à son travail littéraire.

Ivan Netchouï-Levytsky commence à écrire en 1865. Ses œuvres paraissent dans des maisons d'édition et des périodiques kiéviens et galiciens tels que les magazines Rada, Pravda, Dilo et Zoria. Sa bibliographie comprend des romans d'histoire sociale et populaire, des drames, des comédies et des contes de fées. Parmi ses œuvres les plus célèbres figurent le roman La Famille Kaïdach (1878) et la comédie À Kojoumiaky (1875) : celle-ci sera réinterprétée par Mykhaïlo Starytsky dans sa pièce À la poursuite de deux lièvres, adaptée en 1961 en une comédie populaire sous le même titre.

En 1908, Ivan Netchouï-Levytsky intègre le Club ukrainien (en ), une association d'intellectuels ukrainiens basée à Kiev : présidée par Mykola Lyssenko, elle compte notamment parmi ses rangs la poétesse Lessia Oukraïnka et l'écrivain Ivan Franko.

Durant la Première Guerre mondiale et la révolution d'Octobre, Netchouï-Levytsky sombre dans la pauvreté : sans aucun cachet littéraire, il vit dans une maison mal chauffée et peine à se nourrir. Le , il meurt d'inanition dans un hospice de Kiev qui l'a recueilli. Il est enterré au cimetière Baïkov.

En 1960, un musée littéraire consacré à l'écrivain ouvre dans sa ville natale de Stebliv.

Le , la Banque nationale d'Ukraine émet une pièce en argent de deux hryvnias pour commémorer le  de sa mort.

Œuvres littéraires
 Nouvelles, romans et contes de fées
  – Rybalka Panas Krout' (1868)
  – Prytchepa (1869)
  – Dvi moskovky (1969)
  – Ne mojna babi Parastsi vderjatys' na seli (1874)
  – Blahoslovit' babi skoropostyjno vmerty (1875)
  – Khmary (1875)
  – Bourlatchka (1876)
  – Mykola Djeria (1878)
  – Kaïdachéva sim'ia (1879)
  – Dva braty (1885)
  – Afons'kyï proïdysvit (1890)

 Drames
  – Maroussia Bohouslavka (1875)
  – Na kojoum'iakakh (1875)
  – Staro-svits'ki batiouchky ta matouchky (1885)

 Romans historiques
  – Het'man Ivan Vihovs'kyï (1899)
  – Oukraïns'kyï het'man Bohdan Khmel'nyts'kyï i kozattchyna

Liens externes

 Encyclopédie ukrainienne
Présentation de Ivan Netchouï-Levytsky

Écrivain de l'Empire russe au XIXe siècle
Écrivain de l'Empire russe au XXe siècle
Écrivain ukrainien du XIXe siècle
Écrivain ukrainien du XXe siècle
Traducteur de l'Empire russe
Traducteur ukrainien du XIXe siècle
Traducteur ukrainien du XXe siècle
Conteur
Nouvelliste de l'Empire russe
Nouvelliste ukrainien du XIXe siècle
Nouvelliste ukrainien du XXe siècle
Romancier de l'Empire russe
Romancier ukrainien
Professeur ukrainien
Naissance en novembre 1838
Naissance dans l'oblast de Tcherkassy
Décès en avril 1918
Décès à Kiev
Personnalité inhumée au cimetière Baïkov
Décès à 79 ans

Ivan Netchouï-Levytsky


Xerostomia, cunoscută și sub numele de gură uscată, este senzația de uscăciune în gură, care poate fi asociată cu o schimbare în compoziția salivei, reducerea fluxului salivar, sau fără cauză identificabilă.

Acest simptom este foarte comun și este adesea observat ca efect secundar al multor tipuri de medicamente. Apare mai frecvent la persoanele în vârstă (mai ales pentru că acest grup are tendința de a lua mai multe medicamente) și la persoanele care respira pe gură. Deshidratarea, radioterapia care implică glandele salivare, chimioterapia și mai multe boli pot provoca hiposalivare sau o schimbare în consistența salivei și, prin urmare, senzația de gură uscată. Uneori nu există nici o cauză identificabilă, dor pot exista și motive psihogene motiv pentru senzație.

Definiție
Xerostomia este senzația subiectivă de gură uscată, care este adesea (dar nu întotdeauna) asociată cu hipofuncția glandelor salivare. Termenul este derivat din cuvintele grecești ξηρός (xeros), care înseamnă "uscat", și στόμα (stoma) cu sensul de "gură". Un medicament sau o substanță care crește rata fluxului salivar este numit un sialogog.

Hiposalivația este un diagnostic clinic care se face pe baza istoricului și examinării, dar debitul salivar redus are definiții obiective. Hipofuncția glandelor salivare a fost definită ca orice reduecere obiectivă, demonstrabilă a debitului uneia sau tuturor glandelor salivare. Debitul unei glande nestimulate la o persoană normală este de 0,3–0,4 ml pe minut, iar sub 0,1 ml pe minut este semnificativ anormal. Debitul stimulat mai mic de 0,5 ml pe glandă în 5 minute sau mai puțin de 1 ml pe glandă în 10 minute este considerat scăzut. Termenul subiectiv xerostomie este uneori folosit pentru a descrie simptomul în absența oricăror dovezi clinice de uscăciune. Xerostomia poate rezulta de asemenea dintr-o schimbare în compoziția salivei (variind de la seroasă la mucoasă). Disfuncția glandelor salivare este un termen umbrelă pentru prezența fie a xerostomiei, fie a hipofuncției glandelor salivare.

Semne și simptome

Hiposalivația adevărată pot avea următoarele semne și simptome:

 Carii dentare (xerostomie legate de carii) – Fără acțiunea anticariogenică a salivei, cariile dentare reprezintă o trăsătură comună și acestea pot progresa mult mai agresiv decât în alte situații ("carii agresive"). Cariile pot afecta suprafețele dinților care în mod normal sunt protejate. Acest lucru este adesea observat la pacienții care au făcut radioterapie care implică glandele salivare majore, denumite carii induse de radiații. Prin urmare, este important ca orice produse utilizate în gestionarea uscăciunii gurii să fie fără zahăr, deoarece prezența de zahăr în gură duce la creșterea bacteriilor orale, care rezultă în producția de acid și dezvoltarea cariilor dentare.
 Eroziunea acidă. Saliva acționează ca un tampon și ajută la prevenirea demineralizării dinților.
 Candidoza orală – O pierdere a acțiunii antimicrobiene ale salivei, de asemenea, poate duce la infecții oportuniste de Candida sp.
 Sialadenită supurativă– o infecție a glandelor salivare majore (de obicei glandei parotide), care poate fi recurentă. Aceasta este asociată cu hiposalivarea, deoarece bacteriile sunt capabile să intre în canalele salivare contra fluxului de salivă diminuat. Glandele salivare pot fi umflate chiar și fără infecție acută, cauzată probabil de implicare autoimună.
 Disgeuzie – alterarea senzației gustative (de exemplu, un gust metalic) și disosmie, simț al mirosului modificat.
 Halenă – probabil din cauza activității crescute a biofilmului halitogenic de pe partea posterioară-dorsală a limbii (deși disgeuzia poate duce la o acuzare de halitoză neadevărată în absența hiposalivației).
 Disestezie orală – o senzație de arsură sau de furnicături în gură.
 Saliva care este groasă sau filamentoasă.
 Mucoasa care pare uscată.
 O lipsa a salivă acumulate în gură în timpul examinării.
 Disfagie – dificultate la înghițire și mestecat, mai ales atunci când se consumă alimente uscate. Mâncarea se poate lipi de țesuturi în timpul consumului.
 Limba se poate lipi de cerul gurii, provocând un zgomot de clic în timpul discursului, iar buzele se pot lipi una de alta.
 Mănușile sau o oglinda dentară se pot lipi de țesuturi.
 Limba fisurată cu atrofie a papilelor filiforme și un aspect lobulat, eritematos al limbii.
 Saliva nu poate fi "mulse" (extrasă) din canalul parotid.
 Dificultatea de a purta proteze dentare, de exemplu, la înghițire sau vorbire. Pot apărea inflamații și ulcerații ale zonelor acoperite de proteză.
 Durere în gură și mucozită orală.
 Rujul sau alimentele se pot lipi de dinți.
 Nevoia de a consuma băuturi frecvent în timpul vorbitului sau mâncatului.
 Buzele și colțurile gurii uscate, inflamate și buzele crăpate.
 Sete.

Cu toate acestea, uneori, rezultatele clinice nu se corelează cu simptomele simțite. De exemplu, o persoană cu semne de hiposalivație poate nu se plânge de xerostomie. Invers, o persoană care raportează că suferă de xerostomie poate să nu aibă semne de secreții salivare reduse (xerostomie subiectivă). În acest din urmă scenariu, există multe alte simptome orale sugestive de disestezie orală ("sindromul gurii care arde"). Unele simptome din exteriorul gurii pot apărea împreună cu xerostomia.

Acestea includ:

 Xeroftalmie (ochi uscați).
 Incapacitatea de a plânge.
 Vedere încețoșată.
 Fotofobie (intoleranță la lumină).
 Uscarea altor mucoase, de exemplu, nazale, laringiene și/sau genitale.
 Senzație de arsură.
 Mâncărime.
 Disfonie (modificări ale vocii).

De asemenea, pot exista alte semne și simptome sistemice dacă există o cauză de bază, precum sindromul Sjögren, de exemplu, dureri articulare din cauza artritei reumatoide.

Tratament
Tratarea cu succes a xerostomiei este dificil de realizat și de multe ori nesatisfăcătoare. Acest lucru implică identificarea oricăror cauze corectabile și eliminarea acestora, dacă este posibil, dar în multe cazuri nu se poate corecta xerostomia în sine, iar tratamentul este simptomatic și, de asemenea, se concentrează pe prevenirea cariilor dentare prin îmbunătățirea igienei orale. În cazul în care simptomul este cauzat de hiposalivație secundară altor boli cronice, xerostomia poate fi considerată permanente sau chiar progresivă. Disfuncția glandei salivare poate fi ameliorată prin utilizarea de înlocuitori de salivă și/sau stimulenți salivari.

Un studiu de recenzie din 2013 a analizat intervențiile non-farmacologice și a raportat o lipsă de dovezi care să susțină efectele electrostimulării și acupuncturii asupra simptomelor de gură uscată.

Epidemiologie
Xerostomia este un simptom foarte frecvent. O estimare conservatoare a prevalenței este de aproximativ 20% în populația generală, cu prevalențe crescute la femei (până la 30%) și persoanele în vârstă (până la 50%). Estimările prevalenței xerostomiei persistente variază între 10 și 50%.

Istoric
Xerostomia a fost folosită drept test pentru a detecta minciuni, care se baza pe inhibiția emoțională a secrețiilor salivare pentru a indica posibila incriminare.

Note

Salivă
Terminologie medicală
Pages with unreviewed translations

Xerostomie


නිදහස් අනුස්මරණ ශාලාව ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ස්මාරකයක් වේ. එය ශ්‍රී ලංකාව නිදහස සැමරීම සඳහා ඉදි කරන ලදී. එය කුරුඳුවත්ත, කොළඹ නිදහස් චතුරශ්‍රයේ පිහිටා ඇත. නිදහස් අනුස්මරණ කෞතුකාගාරය ද මෙහි පිහිටා ඇත.

ආශ්‍රිත

කොළඹ

නිදහස් අනුස්මරණ ශාලාව


Cyathea poeppigii é uma espécie de planta do gênero Cyathea e da família Cyatheaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1929 por Karel Domin.
Os seguintes sinônimos já foram catalogados:
 Alsophila poeppigii  Hook.
 Alsophila bakeri  Sodiro
 Alsophila coriacea  Rosenst.
 Alsophila elongata  Hook.
 Alsophila impressa  Fée
 Alsophila plagiopteris  Mart.
 Alsophila quitensis  C.Chr.
 Alsophila sprucei  Hook.
 Alsophila tijucensis  (Fée) Domin
 Alsophila tumacensis  J.Sm.
 Cyathea coriacea  (Rosenst.) Domin
 Cyathea impressa  (Fée) Domin
 Cyathea oreites  Domin
 Cyathea quitensis  (C.Chr.) Domin
 Cyathea tijucensis  (Fée) Domin

Forma de vida
É uma espécie terrícola e arbustiva.

Descrição
Plantas
arborescentes. Caule ereto, de até 2 metros de altura. Frondes 1de ,0-1,34 metros de comprimento; pecíolos tuberculados ou com acúleos,
glabros, indumento furfuráceo ausente, exceto na base do pecíolo composto por
tricomídios aracnóides setíferos ou ausentes e escâmulas contorcidas; escamas da base do pecíolo conformes a
marginadas, oval-lanceoladas, concolores, brilhantes, alvacentas com as porções
basal ou central estreita um pouco mais escuras, margem denteadas, com seta
castanho-escuras, peltada ou base auriculada, ápice acuminado.

A lâmina foliar é 2-pinado-pinatissecta, ápice
gradualmente reduzido, sem pina apical conforme, tecido laminar glabro ou com
tricomas tortuosos; raque tuberculada ou com acúleos menores que os do pecíolo, superfície adaxial com
tricomas simples, superfície abaxial com tricomas ramificados e/ou simples ou
glabra; ráquila ou raque secundária da
pina na superfície adaxial com tricomas simples, superfície abaxial com
tricomas ramificados e/ou simples ou glabra; costas das pinas e cóstulas
dos lobos das pínulas superfície abaxial com escâmulas planas, reniformes a
ovoides, assimétricas, margem fimbriada, ápice agudo, setífero ou não, estramíneas; pinas longo
pecioluladas, alternas; pínulas sésseis
a curto pecioluladas, pinatissectas, base truncada ou cordada, ápice caudado a
atenuado; lobos da pínulas
triangulares, ápice agudo ou lobos oblongos de ápice arredondado (devido as
margens revolutas) nas pínulas férteis, margem inteira; nervuras secundárias livres, bifurcadas.

Tem soros medianos; indúsio ausente;
paráfises mais longas que os
esporângios.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Minas Gerais e Rio de Janeiro.
A espécie é encontrada nos  domínios fitogeográficos de Cerrado e Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta estacional semidecidual e floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Pietrobom, M.R.; Schwartsburd, P.B.; Santiago, A.C.P.; Maciel, S. Cyatheaceae  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Cyathea poeppigii no projeto Flora e Funga do Brasil

Cyathea
Plantas descritas em 1929
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Cyathea poeppigii


Ignazio (Egnatio o Egnazio) Danti (Perugia, 30 de abril de 1536 – Alatri, 19 de octubre de 1586), nacido Pellegrino Rainaldi Danti, fue un sacerdote italiano, matemático, astrónomo y cosmógrafo.

Biografía

Primeros años
Danti nació en Perugia en una familia rica en artistas y científicos. De niño aprendió los rudimentos de la pintura y la arquitectura de su padre Giulio, un arquitecto e ingeniero que estudió bajo la tutela de Antonio da Sangallo, y su tía Teodora, quien decía haber estudiado con el pintor Perugino y también escribió una estudio sobre Euclides. Su hermano mayor Vincenzo Danti se convirtió en el escultor preferido de la corte en la Florencia de finales del , mientras que su joven hermano Girolamo (1547–1580) se convirtió en un pintor de Perugia de pequeña fama.

Danti entró en la Orden Dominica el 7 de marzo de 1555, cambiando su nombre de bautizo de Pellegrino a Ignazio. Después de completar sus estudios en Filosofía y Teología pasó algún tiempo como sacerdote (predicando), pero pronto se dedicó con celo a las matemáticas, la astronomía, y la geografía.

En Florencia

En 1562, pidió que le trasladasen de la comunidad dominica de Perugia al Monasterio de San Marco en Florencia. Poco después, encontró trabajo como tutor de los hijos florentinos en matemáticas y ciencia. En septiembre de 1563, fue invitado por Cosme I de Médici a participar en un gran proyecto cosmográfico, el Guardaroba en el Palazzo Vecchio. Durante los siguientes doce años, Danti pintó 30 mapas de las regiones del mundo (basados ampliamente en las ediciones impresas publicadas por Giacomo Gastaldi, Abraham Ortelius, Gerardus Mercator, y otros) a las puertas del armario de la Guardaroba. También trabajó en otros significativos proyectos científicos y cosmográficos en Florencia, incluyendo el gran Globo terrestre de la Guardaroba (1564–1568) y varios de instrumentos científicos de latón (como un astrolabio) que se conservan hoy día en el Instituto y Museo de Historia de la Ciencia en Florencia. Entre 1567 y 1569, Pío V, que pertenecía a los dominicos, se dice encargó a Danti que le proporcionase los planos para la construcción para una iglesia de los dominicos y el convento de Bosco Marengo en Piamonte; Danti actuaba principalmente como asesor. Durante su estancia en Florencia, Danti enseñó matemáticas y publicó más de una docena de tratados científicos, la mayoría de comentarios sobre la astronomía antigua y medieval y de matemáticas o explicaciones de cómo utilizar los instrumentos científicos.

Durante gran parte de su tiempo en Florencia, Danti residió en el convento de Santa María Novella, y diseñó el Cuadrante (a la derecha) y la esfera armilar (a la izquierda) que aparecen en los arcos de fondo de saco de la fachada más baja de la iglesia en 1572 y 1574, respectivamente. También diseñó el gnomon a gran escala de la iglesia, que permitía que un delgado rayo de luz entrara en la iglesia al mediodía todos los días a través de un agujero justo debajo de la ventana de la fachada rosa, aunque probablemente no estaba completado en el momento que Danti abandonó Florencia.

También hubo conversaciones entre el duque y Danti acerca de la construcción de un canal para comunicar Florencia con el Mediterráneo y el Adriático. De todos modos, este grandioso plan nunca se llevó a cabo tras la muerte de Cosimo en 1574. El año siguiente, el hijo de Cosimo, el gran duque Francisco I de Médici, forzó a Danti a dejar Florencia a finales de septiembre de 1575 con una carga moral incierta. No se sabe el motivo exacto por el que Francesco exilió a Danti, pero los dominicos tuvieron problemas para encontraler trabajo o patrones en cualquier parte de Italia, aunque nunca volvió a Florencia antes de su muerte.

Profesor y obispo
Después de abandonar Florencia, Danti se convirtió en profesor de matemáticas en la Universidad de Bolonia. Mientras ocupaba esta cátedra, construyó un gran gnomon en la iglesia boloñesa de San Petronio, la línea meridiana, la cual todavía es visible en el pavimento de la iglesia. Él también pasó algún tiempo en Perugia, a invitación del gobernador, donde preparó mapas de la república de Perugia.

A cuenta de sus logros matemáticos, el papa Gregorio XIII le invitó a Roma, lo nombró matemático pontificio y le hizo miembro de la comisión para la reforma del calendario. También lo puso a cargo de los pintores que el Papa había convocado al Vaticano para continuar con la decoración del palacio, sobre todo para hacer una serie de mapas de las regiones de la Italia moderna en la recién construida Galería de Mapas a lo largo del Patio del Belvedere. Este extraordinario proyecto, iniciado a principios de 1580 y completado unos 18 meses más tarde, comprendía los mapas de la totalidad de la península italiana en 40 grandes frescos, cada uno representando una región, así como una vista en perspectiva de su ciudad más importante.

Cuando el pontífice encargó al arquitecto Domenico Fontana reparar el puerto de Claudio fue Danti quien proporcionó los planos necesarios. Mientras estaba en Roma Danti publicó una traducción de una parte de Euclides con anotaciones y escribió una biografía del arquitecto Jacopo Barozzi da Vignola, y preparó también las notas para el trabajo de este último. En reconocimiento a su labor Gregorio, en 1583, lo hizo obispo de Alatri en la Campagna. Danti se mostró un celoso pastor en su nuevo cargo.

Como obispo de Alatri, Danti convocó un sínodo diocesano, corrigió diversos abusos y demostró una gran atención a los pobres. Poco antes de su muerte, el papa Sixto V lo convocó a Roma para asistir a la colocación de un gran obelisco en la Plaza de San Pedro.

Otros trabajos
Aparte de los trabajos ya mencionados, Danti fue autor de las siguientes obras:
 Trattato del'uso e della fabbrica dell'astrolabo con la giunta del planifero del Raja (Tratado del uso y de la fabricación del astrolabio con la adición del planifero Raja)
 Le Scienze matematiche ridotte in tavole (Tablas de reducción de la ciencia matemática)
 Revisó y anotó la edición de La Sfera di Messer G. Sacrobosco tradotta da Pier Vincenzio Danti (La Esfera de M. G. Sacrobosco Traducido por Pier Vincenzo Danti).

Muerte
Murió en Alantri, cuando llevaba solo tres años de servicio. Después de la muerte de Danti, en 1588 Giovanni Antonio Magini fue elegido por Galileo para ocupar la silla (Cátedra ) de matemáticas de la Universidad de Bolonia.

Referencias
 Egnatio Danti, Les deux règles de la perspective pratique de Vignole, 1583, Pascal Dubourg Glatigny, París, 2003, ISBN 2-271-06105-9. (Las diez reglas de la perspectiva práctica de Vignole)
 Ignazio Danti en la Enciclopedia Católica

Cartógrafos de Italia del siglo XVI
Obispos de Italia del siglo XVI
Astrónomos de Italia del siglo XVI
Dominicos de Italia del siglo XVI
Fabricantes de instrumentos científicos
Científicos católicos
Nacidos en Perugia
Fallecidos en Alatri
Obispos católicos del siglo XVI
Obispos dominicos

Ignacio Danti


Dumitru Hărădău () este un fost jucător de tenis român. A ajuns pe 2 iulie 1977 pe locul 322 ATP, cel mai bun al carierei sale la simplu.

Note

Legături externe

Nașteri în 1951
Jucători de tenis români
Oameni în viață

Dumitru Hărădău


Der Bürgerbräu Bad Reichenhall (vollständige Firma: Bürgerbräu Bad Reichenhall August Röhm & Söhne KG) ist eine 1494 gegründete Brauerei im oberbayerischen Bad Reichenhall.

Geschichte
Bis 2016 wurde angenommen, dass die Brauerei 1633 in Bad Reichenhall gegründet wurde.  2016 entdeckte ein lokaler Historiker Belege dafür, dass die Brauerei bereits seit 1494 besteht. Nachdem August Röhm 1901 das ehemalige Lindacher-Bräuhaus erworben hatte, wurde dieses in Bürgerbräu Bad Reichenhall umbenannt. Noch heute befindet sich die Brauerei im Besitz seiner Familie. Im Zweiten Weltkrieg wurde die Brauerei durch alliierte Bomber stark beschädigt und nach dem Krieg wieder aufgebaut.

Produkte
Das Sortiment umfasst über ein Dutzend verschiedene Biersorten. Neben diversen Weizenbiersorten produziert die Brauerei auch Export- und Pilsbiere sowie Dunkelbiere. Der jährliche Ausstoß beträgt 50.000 hl. Außerdem produziert das Unternehmen alkoholische Biermixgetränke und Limonaden.

Brauereigasthof
An die Brauerei angeschlossen ist der gleichnamige Brauereigasthof mit Hotel.

Im Eigentum der Brauerei befinden sich die weiteren Gasthöfe Pfaubräu in Trostberg, Waldhauserbräu in Schönau am Königssee und das Zollhäusl in Freilassing.

Auszeichnungen
Die Brauerei hat einige Auszeichnungen erhalten, z. B. die DLG Goldmedaillen (2007/2008/2009) und den Bundesehrenpreis 2008.

Sonstiges
Die Brauerei ist Mitglied im Brauring, einer Kooperationsgesellschaft privater Brauereien aus Deutschland, Österreich und der Schweiz.

Literatur
 Johannes Lang: Unser Bürgerbräu – das bayerische Bier in Person: 1633 – 2008 – 375 – Private Alpenbrauerei Bürgerbräu Bad Reichenhall, Bürgerbräu (Reichenhall)

Weblinks
 Brauerei
 Alpenstoff
 Brauereigasthofes

Einzelnachweise

Brauerei (Oberbayern)
Produzierendes Unternehmen (Landkreis Berchtesgadener Land)
Unternehmen (Bad Reichenhall)
Gegründet 1494

Bürgerbräu Bad Reichenhall


John Cooper may refer to:

Academics and science
 John Thomas Cooper (1790–1854), English chemist
 John Montgomery Cooper (1881–1949), American anthropologist, priest, sociologist
 John Cobb Cooper (1887–1967), American lawyer, administrator, aerospace expert
 John Miller Cooper (1912–2010), American kinesiology researcher, educator
 John A. D. Cooper (1918–2002), American medical education administrator
 John Philip Cooper (1923–2011), professor of agricultural botany
 John Cooper (Islamic studies scholar) (Yahya Cooper) (1947–1998), British Islamic scholar and professor at the University of Cambridge
 John Julius Cooper, 2nd Viscount Norwich (1929–2018), English historian
 John M. Cooper (philosopher) (1939–2022), American philosopher
 John M. Cooper (historian) (born 1940), American historian and educator
 John A. Cooper, American biochemist affiliated with Washington University School of Medicine

Arts and entertainment
 John Cooper (composer) (c. 1570–1626), English classical composer
 John Gilbert Cooper (1722–1769), British poet and miscellaneous writer
 John Cooper (actor) (1793–1870), English actor
 John Paul Cooper (1869–1933), arts and crafts designer in metalwork and jewelry
 John W. Cooper (1873–1966), American ventriloquist and singer
 John Nelson Cooper (1906–1987), custom knife maker
 John Cooper (artist) (1942–2015), English comic illustrator
 John Cooper (author) (born 1958), Canadian writer and communications specialist
 John Cooper (musician) (born 1975), American singer for Skillet
 John Cooper (fl. 1980s–2010s), director of the Sundance Film Festival

Military
 John B. Cooper, US Air Force general
 John B. R. Cooper (1791–1872), California pioneer, sea captain
 John Laver Mather Cooper (1828–1891), U.S. Navy, Medal of Honor recipient
 John Cooper (British Army officer) (born 1955), commander of British forces in Iraq 2008

Politics
 John Cooper (MP for Worcester), in 1380 and 1395 Member of Parliament (MP) for Worcester
 John Cooper (MP for Maldon), in 1421 and 1425 MP for Maldon
 John Cooper (fl. 1529), MP for Berwick-upon-Tweed
 Sir John Cooper, 1st Baronet (died 1630), English landowner and politician
 John Cooper (died 1779), British politician
 John Cooper (New Jersey politician) (1729–1785), public official from New Jersey during the American Revolution
 John Tyler Cooper (1844–1912), American politician
 John G. Cooper (1872–1955), American politician
 John Sherman Cooper (1901–1991), U.S. Senator from Kentucky
 John Cooper (Arkansas politician) (born 1947), member of the Arkansas State Senate since 2014
 John Cooper (Tennessee politician) (born 1956), mayor of Nashville
 John Cooper (barrister) (born 1958), British barrister and Queen's Counsel
 John Lewis Cooper, Liberian businessman and government official

Sports
 John Cooper (footballer, born 1897) (1897–1975), English footballer
 John Cooper (Scottish footballer) (fl. 1930s), Scottish footballer
 John Cooper (car maker) (1923–2000), British racing driver & entrepreneur
 John Cooper (cricketer, born 1855) (1855–1928), English cricketer and solicitor
 John Cooper (cricketer, born 1922) (1922–2012), Australian cricketer
 John Cooper (Australian footballer) (1933–2020), Australian footballer
 John Cooper (American football) (born 1937), coach
 John Cooper (motorcyclist) (born 1938), British Grand Prix motorcycle racer
 John Cooper (hurdler) (1940–1974), British athlete
 John Cooper (tennis) (born 1946), Australian tennis player
 John Grantley Cooper (born 1954), Welsh chess master
 John Cooper (basketball) (born 1969), head men's basketball coach at Miami University

Other people
 John Cooper (archdeacon of Westmorland) (died 1896)
 John Cooper (archdeacon of Aston) (born 1933), British Anglican priest
 John Cooper (serial killer) (born 1944), serial killer from Milford Haven, Pembrokeshire
 John Henry Cooper (c. 1855–1910), English architect

Fictional
 John Cooper (Southland), a character on Southland
 John Cooper, a character in Desperados: Wanted Dead or Alive

See also
 Jack Cooper (disambiguation)
 Johnny Cooper (disambiguation)
 Jon Cooper (disambiguation)
 John Cooper Clarke, English performance poet

John Cooper