Narcos este un serial polițist american, creat și produs de Chris Brancato, Carlo Bernard și Doug Miro.

Filmările și acțiunea au loc în Columbia. Primul sezon spune povestea magnatului de droguri Pablo Escobar, care a devenit miliardar datorită producției și distribuției de cocaină, dar se concentrează și pe interacțiunile lui Escobar cu alți magnați de droguri, agenți ai DEA (Drug Enforcement Administration), și alte entități opozante. Sezonul trei începe după moartea lui Escobar și continuă în prim plan cu DEA, în timp ce aceștia se luptă împotriva infamului Cartel Cali.

Sezonul 1, format din 10 episoade, a fost difuzat prima oară pe 28 august 2015, exclusiv pe Netflix. Serialul a fost reînnoit pentru un al doilea sezon, care a avut premiera pe 2 septembrie 2016, cu alte 10 episoade. Pe 6 septembrie 2016, Netflix a reînnoit serialul pentru un al treilea și al patrulea sezon. Al treilea sezon a avut premiera pe 1 septembrie 2017.

Sinopsis

Sezonul 1 (2015)

Sezonul 1 povestește viața lui Pablo Escobar de la sfârșitul anilor '70, când a început pentru prima oară să producă cocaină, până în iulie 1992. Serialul arată evenimentele principale care au avut loc în Columbia în această perioadă și implicarea lui Escobar în acestea. Totul este povestit din perspectiva lui Steve Murphy, un agent american de la DEA, care lucrează în Columbia. Serialul arată cum Escobar a devenit inițial implicat în comerțul cu cocaină din Columbia. El era vânzător pe piața neagră din Medellín și aducea camioane pline de bunuri ilegale (alcool, țigări și obiecte de uz casnic) în Columbia într-o perioadă când acest lucru era strict interzis, cu ajutorul lui Mateo "Gândacul de bucătărie" Moreno, un exilat chilian și chimist, care i-a propus ideea ca el să producă un drog foarte profitabil—cocaina, iar Escobar să-l distribuie. Ei s-au extins prin construirea de laboratoare adiționale în pădurile tropicale, folosindu-se și de experiența lui Carlos Lehder, după care urmau să transporte în Miami, unde câștiga notorietate printre oamenii bogați și faimoși. Curând, Pablo a dezvoltat laboratoare și mai mari și rute extensive prin SUA. Odată cu creșterea popularității cocainei pe piața americană, răspândirea dolarilor americani prin Columbia și creșterea problemelor cauzate de droguri în SUA, americanii trimit o echipă de la DEA în Columbia pentru a remedia această problemă. Steve Murphy, naratorul, devine partener cu Javier Peña. Rolul echipei lui Murphy este de a lucra cu autoritățile columbiene pentru a pune capăt fenomenului creat de cocaină în Statele Unite. Sezonul se încheie atunci când Escobar evadează din închisoarea La Catedral.

Sezonul 2 (2016)

Sezonul 2 continuă povestea sezonului 1. Câțiva soldați îl găsesc pe Escobar și pe unii dintre oamenii săi în afara perimetrului La Catedral, dar sunt prea pietrificați de Escobar pentru a-l aresta. SUA trimite un nou ambasador, care aduce CIA-ul în joc. La început, nu există prea multe schimbări pentru Escobar, deoarece cartelul său încă îi este loial. Cu toate acestea, lucrurile se schimbă atunci când Escobar are nevoie de mult timp și resurse pentru a se ascunde de guvern. Printre trucurile pe care le folosește sunt angajarea unui șofer de taxi, care în schimb angajează o femeie tânără pentru a fi folosită ca momeală, în timp ce Escobar se ascunde în portbagaj; și copii care raportează despre activitățile poliției.

La început, Escobar se adaptează cu noua viață, dăruind bani comunității, în timp ce-i omoară cu sânge rece pe toți cei care au încercat să îi preia imperiul. Poliția columbiană duce lupte grele cu Escobar, care aduc tensiune și neliniște pe străzile Columbiei. Cartelul Cali formează o alianță șubredă cu Judy Moncada și Don Berna, și decid să-i aducă în joc și pe frații Castano. Agentul Peña începe să lucreze cu Los Pepes, care îi omoară pe Valeria și Fernando Duque. Pablo încearcă să-și trimită familia în Germania, dar nu este primită, așa că este adusă înapoi în Columbia, la un hotel, acolo unde este protejată de guvern. După ce La Quica și Blackie sunt prinși, Escobar fuge împreună cu Limon la casa tatălui său, acolo unde Pablo își serbează ziua. Când Pablo încearcă să-și contacteze familia, DEA și poliția îl triangulează prin radio și îl înconjoară pe un acoperiș. Pablo este împușcat de două ori, dar rănile nu sunt serioase, așa că Trujillo îl împușcă mortal în cap. Tata merge la cartelul Cali pentru a-și ajuta familia să părăsească țara. Peña se întoarce în SUA și este rugat să furnizeze informații în legătură cu cartelul Cali.

Sezonul 3 (2017)

Sezonul trei a avut premiera pe 1 septembrie 2017. Povestea continuă după moartea lui Escobar și îi are din nou în prim plan pe cei de la DEA, de data asta în timp ce aceștia se luptă împotriva Cartelului Cali. Cu Escobar ieșit din schemă, afacerile cartelului înfloresc, rețeaua fiind extinsă în Statele Unite și pe alte piețe. Spre surprinderea tuturor, Gilberto Rodríguez Orejuela, liderul cartelului din Cali, anunță că, în termen de 6 luni, cartelul va părăsi afacerea cu cocaină și se va concentra în întregime pe afaceri cu interes legal. Decizia este primită cu reacții mixte în interiorul cartelului.

Distribuție

Distribuție principală
 Wagner Moura în rolul lui Pablo Escobar – un magnat columbian de droguri și lider al cartelului Medellín (Sezoanele 1-2)
 Boyd Holbrook în rolul lui Steve Murphy – un agent al DEA, trimis să-l doboare pe Escobar
 Pedro Pascal în rolul lui Javier Peña – agent al DEA, coleg cu Murphy
 Joanna Christie în rolul lui Connie Murphy – soția lui Steve, o asistentă ce lucrează într-un spital local
 Juan Pablo Raba în rolul lui Gustavo Gaviria – vărul lui Escobar și membru fondator al cartelului Medellín (principal Sezonul 1; episodic Sezonul 2)
 Maurice Compte în rolul lui Horacio Carrillo – un șef columbian de poliție, bazat pe colonelul Hugo Martinez
 Diego Cataño în rolul lui Juan Diego "La Quica" Diaz – un asasin angajat de Medellín, bazat pe Dandeny Muñoz Mosquera
 Jorge A. Jimenez în rolul lui Roberto "Poison" Ramos – un asasin angajat de cartelul Medellín, care are divergențe cu Quica în legătură cu cine a ucis mai mulți oameni dintre ei doi (Sezonul 1)
 Paulina Gaitán în rolul lui Tata Escobar – soția lui Escobar, bazată pe Maria Henao
 Paulina García în rolul Hermildei Gaviria – mama lui Escobar și fostă învățătoare columbiană
 Stephanie Sigman în rolul Valeriei Vélez – o jurnalistă columbiană și amanta lui Pablo Escobar, bazată pe Virginia Vallejo (principal Sezonul 1; episodic Sezonul 2)
 Damian Alcazar în rolul lui Gilberto Rodríguez Orejuela - liderul cartelului Cali și unul dintre rivalii importanți ai lui Pablo Escobar (Sezonul 2)
 Eric Lange în rolul lui Bill Stechner - Șeful CIA din Columbia (Sezonul 2)
 Juan Pablo Shuk în rolul Colonelui Hugo Martínez - succesorul lui Carrillo la șefia Search Bloc-ului (principal Sezonul 2; episodic Sezonul 3)
 Francisco Denis în rolul lui Miguel Rodríguez Orejuela – unul dintre baronii cartelului Cali și fratele mai mic al lui Gilberto (principal Sezonul 3-; episodic Sezonul 2)
 Pêpê Rapazote în rolul lui José "Chepe" Santacruz-Londoño – unul dintre baronii cartelului Cali, care monitorizează operațiunile din New York ale grupării (sezonul 3)
 Matias Varela în rolul lui Jorge Salcedo – șeful securității pentru Cartelul Cali (sezonul 3)
 Javier Cámara în rolul lui Guillermo Pallomari – contabilul Cartelului Cali (sezonul 3)
 Andrea Londo în rolul Maríei Salazar – soția unui magnat de droguri columbian, afiliat cartelului din North Valley (sezonul 3)
 Kerry Bishé în rolul Cristinei Jurado – soția americană a bancherului Franklin Jurado (sezonul 3)
 Michael Stahl-David în rolul lui Chris Feistl – agent DEA ce lucrează cu Peña (sezonul 3)
 Matt Whelan în rolul lui Daniel Van Ness – agent DEA ce lucrează cu Peña (sezonul 3)
 Arturo Castro în rolul lui David Rodríguez – fiul lui Miguel (sezonul 3)
 Miguel Ángel Silvestre în rolul lui Franklin Jurado (sezonul 3)

Personaje recurente
 Bruno Bichir în rolul lui Fernando Duque – un avocat columbian care îl reprezintă pe Pablo Escobar și omul de legătură al acestuia cu guvernul columbian
 Raúl Méndez în rolul lui César Gaviria – economist columbian și cel de-al 28-lea președinte al Columbiei
 Julián Díaz în rolul lui El Negro sau "Blackie" (născut Nelson Hernández) – membru al cartelului Medellín, care este văzut frecvent de partea lui Escobar (în viața reală, Escobar a avut un prieten apropiat, pe nume Jorge "El Negro" Pabon)
 Manolo Cardona în rolul lui Eduardo Sandoval, viceministrul de justiție în mandatul președintelui Gaviria
 Cristina Umana în rolul lui Judy Moncada - fost lider al cartelului Medellín care, după ce Escobar i-a omorât soțul (Kiko), a format un cartel mic și s-a aliat cu cartelul Cali și Los Pepes; personajul ei se bazează pe Dolly Moncada
 Jon-Michael Ecker în rolul lui El Lion sau "Leul" – prieten din copilărie al lui Escobar, care a crescut în Statele Unite, și trimis să distribuie cocaina în Miami.
 Richard T. Jones în rolul unui ofițer CIA – din echipa lui Murphy (principal Sezonul 1; episodic Sezonul 2)
 Patrick St. Esprit în rolul colonelului Lou Wysession – ofițer marin ce luptă împotriva comunismului (principal Sezonul 1; episodic Sezonul 2)
 Luis Guzmán în rolul lui Gonzalo Rodríguez Gacha – membru fondator și fost lider al cartelului Medellín (Sezonul 1)
 Juan Riedinger în rolul lui Carlos Lehder – persoană de contact a lui Lion în Statele Unite, angajat pentru distribuirea cocainei (Sezonul 1)
 André Mattos în rolul lui Jorge Ochoa – membru fondator și fost lider al cartelului Medellín (Sezonul 1)
 Roberto Urbina în rolul lui Fabio Ochoa – membru important al cartelului Medellín (Sezonul 1)
 Ana de la Reguera în rolul Elisei Alvarez – co-lider al facțiunii de gherilă M-19 (Sezonul 1)
 Danielle Kennedy în rolul ambasadoarei Noonan – ambasador al Statelor Unite în Columbia în mandatul lui Ronald Reagan (Sezonul 1)
 Thaddeus Phillips în rolul agentului Owen – agent CIA din polița columbiană (Sezonul 1)
 Ariel Sierra în rolul lui Sureshot – unul dintre oamenii lui Escobar (Sezonul 1)
 Carolina Gaitán în rolul Martei Ochoa – una dintre surorile Ochoas, răpită de M-19 (Sezonul 1)
 Laura Perico în rolul Marinei Ochoa – una dintre surorile Ochoas, care are o aventură cu vărul lui Escobar, Gustavo. (Sezonul 1)
 Vera Mercado în rolul Anei Gaviria – soția lui César Gaviria și Primă Doamnă a Columbiei (Sezonul 1)
 Leynar Gomez în rolul lui Limón - pește și șofer de taxi din Medellín, care devine unul dintre oamenii lui Escobar, bazat pe Alvaro de Jesús Agudelo (a.k.a. "El Limón") (Sezonul 2)
 Martina García în rolul Maritzei - o veche prietenă a lui Limon, care este nevoită să-l ajute pe Escobar (Sezonul 2)
 Eric Lange în rolul lui Bill Stechner - Șeful CIA în Columbia (Sezonul 2)
 Brett Cullen în rolul lui Arthur Crosby - fost ofițer marin, trimis de George H.W. Bush în 1992 ca și ambasador al SUA în Columbia, înlocuind-o pe Noonan (Sezonul 2)
 Germán Jaramillo în rolul lui Gustavo de Greiff, avocatul poporului columbian și critic vehement al mișcării contra-droguri inițiată de președintele Gaviria (sezonul 2)
 Alfredo Castro în rolul lui Abel Escobar, tatăl lui Pablo (Sezonul 2)
 Gastón Velandia în rolul Generalului José Serrano (Sezonul 3)
 Raymond Ablack în rolul lui Stoddard (Sezonul 3)
 Edward James Olmos în rolul lui Chucho Peña –  tatăl lui Javier (Sezonul 3)
 Shea Whigham în rolul Agentului Duffy (Sezonul 3)
 Gabriel Iglesias în rolul lui Fluffy sicario (Sezonul 3)
 Carlos Camacho în rolul lui Claudio Salazar (Sezonul 3)
 Taliana Vargas în rolul Paolei Salcedo (Sezonul 3)
 Bre Blair în rolul lui Lorraine (Sezonul 3)
 Andrés Crespo în rolul lui Carlos Córdova (Sezonul 3)
 José María Yazpik în rolul lui Amado Carrillo Fuentes (Sezonul 3)

Alte personaje
 Luis Gnecco în rolul lui Mateo Moreno sau "Gândacul de bucătărie" – chimist care l-a introdus pe Escobar în lumea traficului de droguri
 A.J Buckley în rolul lui Kevin Brady
 Adria Arjona în rolul Helenei
 Rafael Cebrián în rolul lui Alejandro Ayala
 Dylan Bruno în rolul lui Barry Seal – contrabandist american de droguri, care lucrează pentru cartelul Medellín și care și-a luat supranumele de "McPickle"
 Adan Canto în rolul ministrului Rodrigo Lara Bonilla – avocat și politician columbian
 Gabriela de la Garza în rolul Dianei Turbay – jurnalistă columbiană, care a fost răpită de cartelul Medellín
 Alberto Ammann în rolul lui Helmer "Pacho" Herrera – magnat columbian de droguri și membru important al cartelului Cali
 Adrián Jiménez în rolul colonelului Herrera – agent al DAS
 Aldemar Correa în rolul lui Iván Torres – un luptător columbian comunist de gherilă, bazat pe Iván Ospina
 Julián Beltrán în rolul lui Alberto Suarez
 Juan Pablo Espinosa în rolul lui Luis Galán – jurnalist și politician columbian
 Mauricio Cujar în rolul lui Diego "Don Berna" Murillo Bejarano
 Mauricio Mejía în rolul lui Carlos Castaño Gil
 Gustavo Angarita Jr. în rolul lui Fidel Castaño
 Tristán Ulloa în rolul Președintelui columbian Ernesto Samper

Producție
Serialul a fost anunțat în aprilie 2014, printr-un parteneriat între Netflix și rețeaua spaniolă Telemundo. Serialul a fost scris, în mare parte, de Chris Brancato și regizat de cineastul brazilian José Padilha, care a mai regizat și filmele de succes Elite Squad (2007) și continuarea sa din 2010, ultimul dintre ele devenind cel mai profitabil film din toate timpurile în Brazilia. Pe 15 septembrie 2017, unul dintre scouterii de locație ai serialului, Carlos Muñoz Portal, a fost găsit mort, cu răni multiple de gloante în mașina sa, pe un drum de țară din centrul Mexicului, în apropiere de orașul Temascalapa. Un purtător de cuvânt din statul mexican respectiv a declarat că nu au existat martori datorita locației retrase, dar autoritățile vor continua investigațiile. Posibilitatea implicării grupărilor cu stupefiante a fost luată în considerare.

Tema muzicală de început și intro-ul
Intro
Naratorul a ales acest intro pentru Narcos deoarece: "Realismul magic este definit ca atunci când un cadru foarte detaliat și realist este invadat de ceva foarte greu de crezut. Există un motiv pentru care realismul magic s-a născut în Columbia".

Tema muzicală
Tema muzicală de început a lui Narcos, "Tuyo", este o muzică de bolero, scrisă și compusă pentru serial de cantaretul brazilian Rodrigo Amarante.

Montajul vizual
Melodia acompaniează intro-ul creat de DK Studios sub supravegherea regizorului artistic Tom O'Neill. Imaginile, tematice anilor '80, conțin metraj cu regiunile montane ale Bogotei și cartierele sărace ce înconjoară capitala, persoanele care locuiesc acolo, știri arhivate, violență, și se adresează situației traficului de droguri din Columbia în general, precum și încercării Statelor Unite de a o controla, dar și farmecul vremurilor. Montajul exclude anumiți oameni care nu au vrut să apară în credite, dar include anumite clipuri și imagini "ale lui Pablo Escobar și a celor din anturajul său, precum cele de la zoo, [care] au venit direct de la fotograful personal al baronului de droguri, care și-a luat supranumele de El Chino ("Chinezul")." Conform lui O'Neill, "echipa de producție s-a inspirat din albumul de fotografii 'Moștenirea lui Pablo Escobar', al lui James Mollison."

Etimologie
În spaniolă, termenul "narco" este o abreviere a cuvântului "narcotraficante" (traficant de droguri). Înainte de a fi folosit astfel, în Statele Unite, epitetul "narc" (sau "narco") se referea la un ofițer specializat pe combaterea drogurilor, precum un agent al DEA.

Recepție

Sezonul 1
Primul sezon a fost primit favorabil de către critici. Site-ul web Rotten Tomatoes i-a acordat primului sezon un scor de 78%, bazându-se pe 45 de recenzii, cu un rating mediu de 6.6/10, și notând, "Lui Narcos îi lipsesc personajele empatice, dar atrage spectatorul cu actori buni și o poveste ce reușește să-l distragă de la deznodământul familiar."
Pe Metacritic, Narcos are un scor de 77 din 100, bazat pe 19 recenzii, indicând "recenzii majoritar favorabile".

IGN i-a acordat primului sezon o notă de 7.8 din 10, spunând: "Este o reprezentare adevărată a ascensiunii lui Pablo Escobar și a celor care au încercat să-l prindă, cu performanțe fantastice și secvențe pline de tensiune. Includerea materialelor arhivate ne amintește că aceste orori chiar s-au întâmplat, dar reușește și să-l arate pe Escobar ca fiind o persoană simpatică." Criticul de la Philadelphia Inquirer, Tirdad Derakhshani, a apreciat primul sezon, "Intens, edificator, briliant, deconcertant, și care creează dependență, Narcos este o dramă în cel mai adevărat sens al cuvântului." Criticul de televiziune, Tim Goodman (The Hollywood Reporter), a apreciat și el serialul spunând, "Serialul începe să-și găsească ritmul foarte repede, și vedem jocul actoricesc foarte bun al lui Moura. Felicitări și lui Padilha pentru că a introdus și elemente de documentar în Narcos." Nancy deWolf Smith de la Wall Street Journal a scris, "Metoda naratorului omniscient funcționează foarte bine într-o poveste care se întinde pe mai mulți ani și are personaje variate." Criticul Neil Genzlinger de la New York Times a spus, "Se bazează pe un scenariu excelent și un joc actoricesc la fel de bun, lucru pe care orice serial ar trebui sa îl aibă." Cu toate acestea, criticul de televiziune Mary McNamara de la Los Angeles Times a scris, "Cu toate că serialul începe foarte realist, se pierde pe drum." Criticul de la Indiewire, Liz Shannon Miller, a condamnat decizia de a povesti totul din perspectiva unui agent al DEA, a unui "gringo american".

Serialul a atras critici pentru spaniola vorbită. Dr. Alister Ramírez-Márquez, membru al Academiei Nord-Americane a limbii spaniole, a criticat accentul, pronunția, intonația, și folosirile incorecte ale colocviului din regiunea Paisa. Vorbind despre cum a fost primit serialul în Columbia, Sibylla Brodzinsky de la The Guardian a spus, "audiența a fost amuzată de accentele caraghioase ale actorilor, iritată de zugrăvirea istoriei recente a țării, și – uneori – pur și simplu plictisită de încă o altă narco-dramă." Accentul brazilian a lui Wagner Moura a fost criticat în special, pentru că este incoerent cu fundalul de Paisa a lui Escobar. Gisela Orozco de la Chicago Tribune a spus că serialul nu îi va ține aproape pe latini datorită amalgamului de accente și a comparat serialul cu Pablo Escobar: El Patrón del Mal. În recenzia sa, criticul columbian de TV Omar Rincón a scris în El Tiempo, "Narcos este viziunea americanilor asupra NarColumbiei – ceva în genul părerii lui Trump despre noi: băieții buni sunt americanii ... iar narcoticii sunt disfuncționali comici și oameni primitivi cu gusturi proaste ... Narcos poate că a prins în afara Columbiei, dar aici a stârnit furie și râsete."

Sezonul 2
Sezonul secund a fost primit și el la fel de favorabil ca și primul. Rotten Tomatoes i-a acordat sezonului secund un scor de 90%, bazat pe 20 de recenzii, și notând, "În anul al doilea, Narcos reușește să ridice ștacheta poveștii lui Pablo Escobar spre un nou nivel magnific." Pe Metacritic, sezonul 2 are un scor de 76 din 100, bazat pe 13 recenzii, indicând "recenzii majoritar favorabile".

IGN i-a acordat sezonului secund o notă de 7.4 din 10, spunând: "Poate sare calul cu dragostea ce i-o poartă lui Pablo Escobar, dar nu pot blama serialul pentru avantajul celui mai bun actor și personaj pe care îl are – sau pentru căutarea unui miez emoțional într-un serial mai degrabă cinic." Sezonul a primit recenzii majoritar favorabile și din partea mass-mediei. Joshua Alston de la The A.V. Club a lăudat performanța lui Moura și a spus, "Cu toate că serialul arată haosul pe care Escobar l-a creat, îl arată și ca pe un tip simpatic, mulțumită și jocului actoricesc al lui Moura."  Criticul Neil Genzlinger de la New York Times a spus, "Dl. Moura este indiscutabil de briliant în centrul atenției." Jeff Jensen de la Entertainment Weekly a apreciat și el sezonul spunând, "În timp ce primul sezon se întinde pe 10 ani, sezonul secund arată ultimele zile în libertate ale lui Escobar. Fiecare episod avansează fără a se grăbi, arătând alianțele șubrede și tacticile mișele folosite pentru a-l prinde pe Escobar." Criticul de televiziune Tim Goodman, de la The Hollywood Reporter a spus,  "Ce funcționează la începutul sezonului secund este căderea palpitantă tot mai iminentă. Escobar simte că își pierde puterea, iar Moura își face jocul cum trebuie pentru a arăta îngrijorările și sentimentele magnatului."

Sezonul 3
Pe Rotten Tomatoes, sezonul trei are un rating de 95%, bazat pe 22 de recenzii, cu un rating mediu de 7.46/10. Rezumatul site-ului citează, "Narcos continuă să evolueze odată cu sezonul al treilea, bazându-se pe întâmplările istorice pentru a-i duce pe spectatori într-o călătorie captivantă și neliniștitoare în tenebre." Pe Metacritic, sezonul trei are un scor de 78 din 100, bazat pe 9 recenzii, indicând "recenzii majoritar favorabile".

Premii

Referințe

Legături externe

Netflix original programming
Works about Pablo Escobar
2015 American television series debuts
2010s American television series
Serial drama television series
Television series by Gaumont International Television
American drama television series
Television programs about drugs
American crime television series
Television series about organized crime
Spanish-language television programming

Narcos


Aderus perakensis é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por George Charles Champion em 1916.

Distribuição geográfica
Habita em Assam (Índia).

Referências

perakensis
Coleópteros da Índia
Insetos descritos em 1916
Espécies descritas por George Charles Champion

Aderus perakensis


Alabat ist eine philippinische Insel in der Provinz Quezon, der Insel Luzon vorgelagert.

Die Insel Alabat liegt im Süden der Bucht von Lamon und trennt die Gewässer in die Lopez und Calauag-Bucht. Sie hat eine Länge von 33 km und eine Breite von 4 bis 6 km. Die Küstenlänge der Insel beträgt ca. 225 km. An der Südwestküste der Insel liegen große Mangrovenwälder, denen größere Marschflächen vorgelagert sind. Im Inneren der Insel liegen größere Regenwaldbestände im Alabat Watershed Forest Reserve.

Die Fläche der Insel teilen sich die Gemeinden Quezon, Perez und Alabat. Das Klima der Insel ist tropisch schwülwarm ohne ausgeprägte Trockenzeit. Die Insel wird durch ihre Lage in der Taifunsaison regelmäßig von schweren Wirbelstürmen heimgesucht. Die schwersten Niederschläge fallen von November bis Januar.

Weblinks

Alabat auf der Homepage der Insel: alabatisland.com

Insel (Asien)
Insel (Philippinen)
Insel (Philippinensee)
Quezon

Alabat (Insel)


Debre ilçesi (), Arnavutluk'un ilçelerinden biriydi. İlçe, ülkenin orta doğu kesimlerinde yer almaktaydı. 1992-2000 yılları arasında Debre ilinin bir parçası olup 2000 yılında yapılan idari düzenleme sonucunda idari olarak lağvedilmiştir. Yüzölçümü 1,088 km² olan ilçenin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 62,825'tir. İlçenin merkezi kendisi ile aynı adı taşımayan Piskopoya idi.

Debre ilçesi, Arras, Fushë-Çidhën, Kala e Dodës, Kastriot, Lura, Luzni, Maqellara, Melan, Muhurr, Piskopoya, Qendër Tomin, Selişte, Sllova, Zall-Dardha ve Zall-Reç belediyelerine ayrılmaktaydı.

İlçede Osmanlı döneminden kalan tarihî Alaybey Camii, ve Bektaşi tarikât'a ait olan Martaneş Tekkesi ve Herbel Halveti Tekkesi bulunmaktadır.

Kaynakça

Debre ilinin ilçeleri
Arnavutluk'un ilçeleri

Debre (ilçe)


بلدية مونكادا إي ريشاك (بالكاتالانية: Montcada i Reixac) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 32.111 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

أعلام
 مارتي دي برشلونة
 ميغيل بوليت
 كارلوس كويفاس

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة

مونكادا ي ريتشاتش
بلديات في فالس أوكيدنتل

مونكادا ي ريتشاتش


La fille du tambour-major (título original en francés; en español, La hija del tambor mayor) es una opereta en tres actos, con música de Jacques Offenbach y libreto de Alfred Duru y Henri Charles Chivot. Se estrenó en el Théâtre des Folies-Dramatiques de París el 13 de diciembre de 1879.

Actualmente, es una ópera muy poco representada. En las estadísticas de Operabase aparece con sólo 2 representaciones en el período 2005-2010.

Enlaces externos

Óperas de Jacques Offenbach
Operetas
Óperas en francés
Óperas de 1879
Óperas estrenadas en París

La Fille du Tambour-major


මරබා යනු දකුණු රුවන්ඩාවේ පිහිටි ප්‍රදේශයකි. රටෙහි පරිපාලන ප්‍රදේශ ප්‍රතිසංවිධානය කරමින් 2006 දී රජය මගින් සිදු කළ විමධ්‍යගතකරණ වැඩපිළිවෙලකට පෙර එය  බුටාරේ පළාතෙහි දිස්ත්‍රික්කයක්ව පැවතිණි. දැන් එය දකුණු පළාතේ කොටසකි. එයට කිට්ටුම ප්‍රධාන නගරය බුටාරේ වෙයි.

මරාබා ප්‍රසිද්ධයට පත්ව ඇත්තේ මරබා කෝපි නිෂ්පාදනය කරන කෘෂිකර්ම කර්මාන්තය නිසාවෙනි.

ආශ්‍රිත

රුවන්ඩාවෙහි භූගෝල විද්‍යාව

මරබා, රුවන්ඩාව


Putokaz, časopis muslimanskih Hrvata za društvena i književna pitanja. Pokrenuli su ga 1937. mladi intelektualci Hrvati muslimani iz Bosne Skender Kulenović, Hasan Kikić i Safet Krupić. Izlazio je u Zagrebu od veljače 1937. do travnja 1939. godine. Deklarativno mjesečni, izlazio je u dvobrojima i trobrojima. Odgovorni urednik bio je Šukrija Huskić, koji je bio i izdavač i vlasnik. Pokretači su bili lijevoga političkoga usmjerenja. Putokaz je bio revolucionarne orijentacije, namijenjen "naprednoj, duhovnoj orijantaciji muslimana". Suradnici su uz osnivače bili Zija Dizdarević, Rizo Ramić, Derviš Imamović, Hamid Dizdar i drugi. Kikić je pisao pod pseudonimom Alija Korjenić. Cijena primjerka bila je 4 dinara.

Izvori

Hrvatski mjesečnici
Zagrebački tisak

Putokaz (Zagreb)


පුරාණ පෘථිවි නිර්මාණවාදය යනු,  අන්තර නිර්මාණවාදය, ප්‍රගාමි නිර්මාණවාදය සහ, පරිණාමික නිර්මාණවාදය ඇතුළු, විවිධ නිර්මාණවාද වර්ග කිහිපයක් සඳහා භාවිතා වන ආවරණ පදයකි. ලාබාල පෘථිවි නිර්මාණවාදය හා සමගින් සැසඳූ කල, භෞතික විද්‍යාව, රසායන විද්‍යාව, භූ විද්‍යාව සහ පෘථිවියේ වයස ආදි වාද විෂයයන් සම්බන්ධයෙන්, මුඛ්‍යධාරා විද්‍යාත්මක චින්තනය හා බෙහෙවින් ගැලපෙන බවක් දක්වන්නේ පුරාණ පෘථිවි නිර්මාණවාදය වෙයි.

ආශ්‍රිත

පුරාණ පෘථිවි නිර්මාණවාදය


Périers est un nom propre français qui peut faire référence à :

Toponyme

 Périers, commune française du département de la Manche en région Normandie ;
 Périers-en-Auge, commune française du département du Calvados en région Normandie ;
 Périers-sur-le-Dan, commune française du département du Calvados en région Normandie.

Patronyme

 Bonaventure des Périers (ca. 1510 - 1543 ou 1544), poète, conteur, traducteur et éditeur français.

Patronyme français
Toponymie française

Périers (homonymie)


Kallus, organize olmamış parankinma hücrelerinin kitlesel yapısıdır. Bitkilerin açılan yaraları onarması için o kısımdaki hücreleri farklılaştırarak yara dokusu oluşturması ile oluşur.

Kallus, ayrıca kışın ağaç gibi bitkilerin fazla su alıp çürümelerini önleyen tıkayıcı, karbonhidratlı maddedir.

Hücre biyolojisi

Kallus


Anne Revere () a fost o actriță americană.

Biografie
S-a născut în New York City. Anne este descendentă directă a  argintarului american luptător în Războiul de Independență al SUA Paul Revere.

Filmografie

Note

Legături externe

Vezi și
Listă de actori americani

Nașteri în 1903
Decese în 1990
Actrițe americane din secolul al XX-lea
Decese cauzate de pneumonie
Câștigători ai premiilor Tony
Câștigători ai premiului Oscar
Lista neagră de la Hollywood

Anne Revere


බලශක්තිය ගැන සහ විශ්වීය ශිෂ්ඨාචාර ගැන සවිස්තරාත්මකව මේ ලිපිය හරහා කතා කරමු.ඔබ දන්නා සහ නොදන්නා කරුණු රාශියක් මෙහි අන්තර්ගත කොට තිබෙනවා. මේ කතාකරන්නේ අපේ අනාගතය ගැන වගේම පිටසක්වළ ජීවයක වර්තමානය වීමට පුළුවන්.

බලශක්ති අර්බුදය කියන්නේ අපිට අලුත් දෙයක් නෙවේ. තව සියවස් කිහිපයකින් අපි බාවිතා කරන පොසිල ඉන්ධන නැතිනම් බොරතෙල් ඉවර වෙනවා. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ?නිකමට හිතන්න මීට අවුරුදු 150 කට විතර කලින් අපිට එතරම් බලශක්තියක් අවශ්‍ය වුනේ නෑ. නමුත් අද තත්වය එසේ නෙවයි. එහෙනම් තව අවුරුදු 100කින් විතර මොකක් වෙයිද? කෙතරම් බලශක්තියක් අපිට ඕනා වෙයිද? මොන දෙයියට කියලද මේ ශක්තිය හොයාගන්නේ?😬

ඒ වෙන කාගෙන්වත් නෙවයි, විද්‍යාත්මකව ගත්තොත් අපේ සැබෑ ශක්ති ප්‍රභවය වන, අපේ මව් තාරකාව සුර්යයා ගෙන් 🌞💪

මෙහිදී මෙම සූර්ය ශක්තිය ලබාගන්නා ප්‍රමාණය සහ ආකාර අනුව ශිෂ්ඨාචාර 3කට අපූරුවට වර්ගීකරණය කර තිබෙනවා. මෙය හදුන්වන්නේ කාඩශේව් පරිමාණය (Kardashev scale)කියල . මෙය ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ රුසියානු තාරකාවිද්‍යාඥ නොකොලායි කාඩශේව්(Nikolai Kardashev) විසින්. සමහර විට ඔබ මේ පිලිබදව අහල ඇති දන්නවා ඇති. නමුත් මේ ලිපිය අවසානය වනතෙක් අනිවාර්යයෙන් කියවන්න. ඔබ අළුත් දෙයක් දැනගනීවියයි සහතිකයි.☝😉

Kardashev scale එන ශිෂ්ඨාචාර පිලිබදව දැන් කතාකරමු

*Type I civilization - planetary civilization (ග්‍රහලෝක ශිෂ්ඨාචාර)🌎

මෙහිදී තම ග්‍රහලෝකයට, සිය මව් තාරකාවෙන් ලැබෙන සියළුම ශක්තිය බාවිතා කිරීමට හැකියාව ලැබෙනවා. 🌍🌤

මෙම ශක්තිය වොට් [ W - තත්පරයට ජූල් ( ජූල් යනු ශක්තිය මනින සම්මත ඒකකයයි )] වලින් ගත්තොත් 10**16 W පමණ විශාල ප්‍රමාණයක්.

[මෙහි ** යනු බලය වේ. උදා: 2**3 = 8]

අපේ සුර්යයා මගින් පෘථිවිය වෙත 7 x 10**17 W ශක්තියක් නිකුත් කරනවා. ☀

නමුත් අදවන විට අපි ඉන් ප්‍රයෝජනයට ගන්නේ ටෙරා වොට් 17 පමණ සුළු ප්‍රමාණයක් [ 1 Tera Watt = 1 x 10**12 watts]

ඉතින් සම්පුරණ ශක්තියම ලබාගන්න නම් මුළු පෘථිවියම සුර්ය පැනල වලින් ආවරණය කරන්න වෙනවා [ ඕනනම් දිවා කාලය තියෙන පැත්තට ස්වයංක්‍රීයව හැඩගැහෙන අර්ධ කවාකාර ගෝලයක් වෙන්නත් පුළුවන් ] 🔘

හැබැයි මේකනම් ලොවෙත් වෙන්නේ නැති වැඩක්. මොකද එහම කරොත් පෘථිවි පෘෂ්ඨයට සුර්යයාලෝකය ලැබෙන්නේ නැතුව යනවා. එකෙන් වෙන අහිතකර ප්‍රතිපල ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ. [ මේ වන විට විනිවිද පේන සූර්යපැනල කිහිපයක් නිර්මාණය කර තිබුනත් අවශෝෂණය කරගන්නේ සුළු ප්‍රමාණයක් නිසා ,ඒවයි කාර්යක්ෂමතාව ගොඩක් අඩුයි] නමුත් අවශ්‍යතාව පරිදි ඉදිරියේදී අළුත් අදහස් මේ සදහා ගොඩනගාවි. ඔබත් හිතල බලන්න ප්‍රායෝගික ක්‍රම පිලිබදව.🤔😉

අපි අමතක කරන්න හොද නෑ සූර්ය ශක්තිය පෘථිවිය තුලත් ගබඩා වී ඇති බව. බොරතෙල් කියන්නෙත් වක්‍රාකාරයෙන් ගත්තොත් සූර්ය ශක්තියම තමයි. මෙහිදී කාර්යක්ෂමතාව වැඩි ශක්ති ප්‍රමාණයක් නිපදවිය හැකි ක්‍රමයක් තමයි න්‍යෂ්ඨික විලයනය.(සරලව කිව්වොත් මෙහිදී වෙන්නේ පරමාණුක න්‍යෂ්ටි එකතුවී වැඩි ස්කන්ධ ක්‍රමාකයක් ඇති න්‍යෂ්ටි බවට පත්වීම. මෙසේ සෑදෙන න්‍යෂ්ටි ස්කන්ධයෙන් වැඩි නිසා බැර න්‍යෂ්ටි ලෙස හදුන්වනවා ⚫)

අපට හයිඩ්‍රජන් - හීලියම් බවට පත්කිරීමේ න්‍යෂ්ටික විලයන ප්‍රතික්‍රියාව බාවිතා කරලා විශාල ශක්ති ප්‍රමාණයක් නිපදවා ගන්න පුළුවන්. සුර්යයා තුල සිද්ද වෙන්නෙත් මේ ප්‍රතික්‍රියාවමයි. 🔅🔆

Type I civilization එකක මට්ටමට එන්නනම් ආසන්න වශයෙන් තත්පරයට හයිඩ්‍රජන් කිලෝග්‍රෑම් 280 ක් ප්‍රතික්‍රියා කරවන්න සිද්ද වෙනවා. අවුරුද්දකට ගත්තොත් 8.9×10**9 kg ක වගේ ප්‍රමානයක්. 😲

ඉතින් පෘථිවිය තුල කොහෙන්ද අපි ඔච්චර හයිඩ්‍රජන් හොයාගන්නේ.

දන්නවනේ පෘථිවියේ තුනෙන් දෙකක්ම තියෙන්නේ ජලය. 🌏ඉතින් ජලය කියුබික් කිලෝමීටර් එකක හයිඩ්‍රජන් 10 **11 kg පමණ තිබෙනවා. ඒ වගේම පෘථිවිය තුල ඇති සාගරවල ජල ප්‍රමාණය ගත්තොත් කියුබික් කිලෝමීටර් 1.3 x 10**9 ජලය අඩංගුව තිබෙනව. එනම් හයිඩ්‍රජන් කිලෝග්‍රෑම් 1.3 x 10**21 පමණ ප්‍රමාණයක් පෘථිවිය තුල සාගරවලින් ගන්න පුළුවන්. 😳 [ 1 cubic meter = 1m**3 = 1,000 liters ]

එච්චර තියේනම් ඇයි අපි තාම න්‍යෂ්ටික විලයනය බාවිතා කරලා ශක්තිය නිපදවා ගන්නේ නැත්තේ. අද වන විට න්‍යෂ්ටික බලාගාරවල සිද්ද වෙන්නේ න්‍යෂ්ඨික විකන්ඩන ප්‍රතික්‍රියා විතරයි. [ මේ විලයනයේ අනෙක් පැත්ත එනම් මෙහිදී කරන්නේ බැර න්‍යෂ්ටියකට නියුට්‍රෝන වලින් පහර දීල කුඩු කරලා දාන එක. මේ සිද්දය දිගින් දිගට දාම ප්‍රතික්‍රියාවක් විදිහට සිද්ද වෙලා තමයි ශක්තිය පිටවෙන්නේ 👊🤜💥🤛]

විලයනය නැති එකට හේතු තමයි!

1. හයිඩ්‍රජන් නිස්සාරණය කර ගන්න එක හිතන තරම් ලේසි කටයුත්තක් නොවීම. එමෙන්ම විශාල මුදලක් ඒ සදහා වැය වෙනවා.

2. ඩියුටීරියම්, ට්‍රිටියම් වැනි බැර හයිඩ්‍රජන් සමස්ථානික තිබුනත් න්‍යෂ්ඨික විලයන ප්‍රතික්‍රියාවක් කරන්න අවශ්‍ය පරිසර තත්වයන් නිරමාණය කරන එක සෑහෙන්න අමාරු කාර්යයක්. සිංහලෙන්ම කිව්වොත් හෙන ගේමක් දෙන්න වෙන වැඩක්.⚛

මේ විදිහේ න්‍යෂ්ටික විලයන ප්‍රතික්‍රියාවකදී හයිඩ්‍රජන් විශාල පීඩනයකට ලක්කරන්න වෙනවා. 🤜💥🤛

රුසියාවේ මේ වැඩේ කරන්න පුළුවන් ප්‍රතික්‍රියාකාරකයක් තිබෙනවා. මේක ඩෝනට් හැඩේ එකක්. නම Tokamak .මෙහි විද්‍යුත්චුම්බක කේෂ්ත්‍ර බාවිතා කරලා ඇතුලත පීඩනය සහ උෂ්ණත්වය වැඩි කරනව.

හැබැයි ප්‍රශ්නේ මේකෙන් ලැබෙනවාට වඩා ශක්තියක් වැඩේ කරන්න යොදවන්න වෙන එක.ඉතින් එහෙම දේකින් තේරුමක් නෑනේ.

[A/L කරන නංගිලා මල්ලිලාට පදාර්ථය සහ විකිරණය පාඩම ගැන ලිපි කිහිපයක් ඉදිරියේ ලියන්නම් :D]

planetary civilization එක තුල ශක්තිය නිපදවිය හැකි තවත් ක්‍රමයක් තමයි. ප්‍රතිපදාර්ථ (Antimatter) බාවිතය. මෙහිදී ප්‍රතිපදාර්ථ සහ පදාර්ථ ගැටීම මගින් විශාල ශක්තියක් නිපදවා ගන්න පුළුවන්. මේ ක්‍රියාවලියට අපි කියවනවා Annihilation ❇ කියල. ඉතින් මෙතනදී Antimatter වල සම්පුරණ නිසල ස්කන්ධයම ශක්තිය බවට පරිවර්තනය වන නිසා කාර්යක්ෂමතාව උපරිමයි. ප්‍රතිපදාර්ථ 1kg කින් පෙටාජූල් 180ක ශක්තියක් නිපදවා ගන්න පුළුවන් ( 1 peta joule = 1 x 10**15 joules) මේක එසේ මෙසේ ගානක් නෙවේ ඉතා විශාල ශක්තියක් 🤤💥

එත් කොස්සකට තියෙන්නේ තාම අපිට හදාගන්න පුළුවන් වෙලා තියෙන්නේ ප්‍රතිපදාර්ථ නැනෝ ග්රෑම් කිහිපයක් විතරයි. එකත් සෑහෙන්න මුදලක් වියදම් කරලා. 😕

▶ප්‍රතිපදාර්ථ(Antimatter)

දැන් යන තත්වයත් එක්ක තව අවුරුදු 100කින් අපිට planetary civilization එකක් දක්වා දියුණු විය හැකි බව සෛද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාඥ Michio Kaku විසින් රචිත Physics of the Future ග්‍රන්ථයෙහි සදහන්ව තිබෙනවා ( අනිවාර්යයෙන්ම follow කල යුතු සුපරි විද්වතෙක්👍)

එහි සදහන් වන අන්දමට අන්තර්ජාලය නිසා ලෝකය සීග්‍රයෙන් දියුණු වීමට පටන් අරන්. මුළු පෘථිවිය දැන් Connected. ඔයාල මේ පොස්ට් එක කියවන්නෙත් ඒ නිසානේ.😉 ඒ වගේම එක්සත් ජාතීන්ගේ සංගමය , යුරෝපා සංගමය වැනි සංවිධාන Type I civilization එකක ආර්ථිකය ගොඩනැගීමේ ආරම්භක පියවරවල් වෙලා තිබෙනවා. අනෙක් අතට ඉංග්‍රීසි වැනි සන්නිවේදනය සදහා පොදු භාෂාවක් ලොව පුරා පැතිරී තිබීමත් දියුණු වීමේ ලක්ෂණයක් බවයි එතුමා සදහන් කරන්නේ. 🤔

*Type II civilization - stellar civilization (තරීය ශිෂ්ඨාචාර) 🔆

මේ ශිෂ්ඨාචාරයට ලගා වුනාම සිය මව් තාරකාව සම්පුර්ණයෙන් ආක්‍රමණය කරන්න පුළුවන් වෙනවා. එනම් මව් තාරකාව මගින් නිපදවන සියළුම ශක්තිය ලබා ගැනීමට සමත් වෙනව.😮

ග්‍රහලෝකයක් ගත්තොත් ඊට ලැබෙන්නේ තාරකාවේ ශක්තියෙන් ඉතා සුළු ප්‍රමාණයක් විතරයි. අනික් සියල්ලම අපතේ යනවා. ඉතින් මේ Type II civilization එකකට පුළුවන් ඒ අපතේ යන ශක්තියත් ලබාගන්න. එය ප්‍රමාණාත්මකව ගත්තොත් ආසන්න වශයෙන් 10**26 W විතර වෙනවා. අපේ සුර්යයා ගෙන් 4×10**26 W ප්‍රමාණයක් ගන්න පුළුවන්. 🌞💪

මේ වැඩේට පාවිච්චි කරන්නේ Dyson sphere එකක්. එනම් තාරකාව වටේට විශාලව නිර්මාණය කරපු ගෝලයක්. 🙌⭕

මේ ගෝලයේ තියෙන සුර්ය පැනල සහ අනෙකුත් ශක්ති අවශෝෂක උපාංග මගින් ශක්තිය ලබාගන්නවා

මේ අදහස ගෙන එන්නේ සෛද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාඥ සහ ගණිතඥවරයෙක් වන Freeman Dyson විසින්.

Dyson sphere එකක් වුනාම මේක ගෝලයක් වෙන්න ඕනෙම නෑ Dyson swarm එකක් වෙන්නත් පුළුවන්.

එනම් තාරකාව වටේට නිරමාණය කරපු වළලු කිහිපයක් හෝ චන්ද්‍රිකා පද්ධතියක් වෙන්නත් පුළුවන්.

ඒ වගේම තරීය ශිෂ්ඨාචාර වලට මව් තාරකාවේ පදාර්ථ කොටස් ලබාගෙන ශක්තිය නිපදවා ගන්නත් පුළුවන්. 😱

මේ දේට කියන්නේ Star Lifting ක්‍රියාවලිය කියල . මේකෙ සිංහලෙන් කිව්වොත්

ඔව්! ඒක තමයි

තරුව උස්සනවා. 😇😉

මෙහි අතුරු නිෂ්පාදනයක් විදිහට ප්‍රතිපදාර්ථ වුනත් නිර්මාණය කරගන්න බැරි කමක් නෑ.

මේ සියල්ලම දැවැන්ත ඉංජිනේරු කාර්යයන්. නමුත් stellar civilization එකකට ඒක සුළු දෙයක්.

*Type III civilization - galactic civilization (ගැලක්සීය ශිෂ්ඨාචාර)🌌

දැන් කතාකරන්න යන්නේ Guardian of the galaxy ගැන 🕵

ආ... නෑ ! පොඩ්ඩක් වැරදුනා. මේක ඊට ටිකක් වෙනස් දෙයක් 😌

මේ ශිෂ්ඨාචාරවලට පුළුවන් මන්දාකිණිය පුරාවට තියෙන තාරකාවල ශක්තිය ලබාගන්න. එය දල වශයෙන් 10**36 W ප්‍රමාණයක්.

ඒ වගේම ගොඩක් මන්දාකිණිවල මධ්‍යයේ පිහිටා ඇතැයි විශ්වාස කරන Supermassive black holes (අති විශාල කළු කුහර ) යෙනුත් ශක්තිය ලබාගන්න පුළුවන්.🙌🕳

ඊට අමතරව gamma-ray bursts සහ quasars වලින් නිකුත් කරන ශක්තියත් අවශ්‍යනම් ලබා ගැනීමට පුළුවන්.💠

Kardashev scale එක මෙතනින් අවසන් වුනත් එහි දිගුවක් ලෙස Type IV civilization එකක් ගැනත් සදහන් වෙනවා.

මේ ශිෂ්ඨාචාර අපේ පවතින විද්‍යාත්මක දැනුමෙන් එහා ගිය දෙයක් . බහු විශ්වීය( Multiverse) සංකල්පයත් එක්ක මොවුනට එක් විශ්වයක ඇති සියළුම ශක්තිය ලබාගන්න පුළුවන්. එහිදී විශ්වය ප්‍රසාරණය වීමට දායක වන අදුරු ශක්තියත් (Dark Energy) මොවුනට ලබාගත හැකියි. 😵😳

▶අඳුරු ශක්තිය සහ විශ්වයේ ප්‍රසාරණය?⤵

දැන් එතකොට මෙවැනි ශිෂ්ඨාචාර මේ විශ්වය තුල ඉන්නවනම් අපිට හමුවෙන්න එපැයි. කොහෙද මේ කස්ටිය.🤔❓

අනිවාර්යෙන් අපේ ක්ෂීරපතය තුල Type III civilization එකක්නම් නෑ. එහෙනම් අනිවාර්යෙන් අපිට එයාලව හමුවෙන්න ඕන.

එතකොට Type II civilization එකක්වත් නැද්ද ?

අන්න එතනදී කුතුහලය දන්වන එක් ප්‍රධාන සාක්ෂියක් තිබෙනවා. ඒ KIC 8462852 තාරකාව පිලිබදව. මේ තරුව Tabby's Star කියලත් හදුන්වනවා. ඒකට හේතුව මෙහි මෙම අත්බූත ලක්ෂණය සොයාගත්තේ තාරකා විද්‍යාඥවරියක් වන Tabetha S. Boyajian විසින් වීම.

මෙහිදී transit method එක හරහා මෙම තාරකාව නිරීක්ෂණයෙන් ලැබුණ දත්ත අනුව වෙනස්ම රටාවක් ලැබී තිබෙනවා.

ඊට හේතුවක් විදිහට Dyson sphere එකක් වැනි දැවැන්ත නිර්මාණයක් විසින් මේ තාරකාවේ ශක්තිය උරාගැනීම යැයි අදහසක් තිබෙනවා . මේ සදහා ස්වාභාවික හේතුන් කිහිපයකුත් ඉදිරිපත් වී ඇතත් කිසිවක් තවම නිවැරදිව ඔප්පුකරගෙන නෑ. පසුගිය දිනවලත් ( 2017 මැයි ) කලින් විදිහෙම අත්බූත රටාව නැවතත් නිරීක්ෂනයට හසු කරගන්න ලැබී තිබෙනව. මේ නිරීක්ෂණ සිදු කරන්නේ NASA Kepler Planet hunter Project එකට ස්වාච්චාවෙන් එකතු වූ Citizen Scientist ල විසින්. ඔබටත් තාරකා විද්‍යාව පිළිබදව දැනුම තිබේනම් ඒ හා එක්විය හැකියි.

නිකමට හිතන්න Dyson Sphere එකක් කියන්නේ ශක්තිය ලබාගන්න නිර්මාණයක් විතරක් නෙවේ. එය විශ්වය හරහා පණිවිඩ යැවීමටත් භාවිතා කරන්න පුළුවන්. අනික් අතට ඉහත කතාකරපු තාරකාව තියෙන්නේ ආලෝක වර්ෂ 1,280 දුරින් .ඉතින් අපි ඇත්තටම දකින්නේ ඒ තාරකාවේ ඈත අතීතය. Dyson sphere කතාව හරිනම් දැන් එම ශිෂ්ඨාචාරය ඊටත් වඩා දියුණු තත්වයක ඇති. 👽👀

Type I civilization එකක් ගැනනම් තවම කිසිදු ප්‍රබල සාක්ෂියක් හමුවී නෑ.

ඉතින් මහාපරිමාණයෙන් Kardashev scale එකේ කතාකරද්දී වෙනස්ම සංකල්පයක් බ්‍රිතාන්‍ය cosmologist Jhon Barrow විසින් ගෙන එනවා .

මෙහි කතාකරන්නේ කුඩා පරිමාණය වෙනතෙක් යා හැකි ශිෂ්ඨාචාර ගැන. එනම් plank length( එක දක්වා දිවයන තාක්ෂණික දැනුම ගැන)

හිතන්න ලොකු ලොකු අතු අල්ලනවා වගේම පොඩි පොඩි අතු අල්ලන්නත් පුරුදු වෙන්න ඕන. අනික ලෝකයේ ලොකු අතුවලට වඩා පොඩි අතු ඕනෑතරම් තියෙනවා.😌

මේ Barrow scale එකේදී පහලට යන නිසා minus ක්‍රමේට තමයි වර්ගීකරණය කරල තියෙන්නේ.

*Type Ⅰ-minus

මෙයාලට සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයේ වස්තුන් පාලනය කරන්න සහ නිර්මාණය කරන්න පුළුවන් 🎲

Type Ⅱ-minus

මෙවැනි ශිෂ්ඨාචාරයකට ජීවී දේවල් සහ ජාන පාලනය කිරීමට හැකියාව ඇති අතර ජාන කේතයන් කියවීමට හා වෙනස් කිරීමට හැකියාව ලැබෙනවා

Type Ⅲ-minus

අණු සහ අනුක බන්දන පාලනය කිරීමටත් , ඒ හරහා නවතම වස්තුන් නිර්මාණයකිරීමටත් මොවුන් සමත් ♨

Type Ⅳ-minus

තනි පරමාණු පාලනය කිරීමට සහ නැනෝ තාක්ෂනය බාවිතා කොටගෙන කෘතීම වස්තුන් මෙන්ම ජීවින් නිර්මාණය කිරීමට මේ ශිෂ්ඨාචාරයට පුළුවන්.

Type Ⅴ-minus

පරමාණුක න්‍යෂ්ටි පාලනය කිරීමට හා එමගින් නියුක්ලියෝන( ප්‍රෝටෝන සහ නියුට්‍රෝන් ) නිර්මාණය කිරීමටත් මොවුනට හැකියාව ලැබෙනවා.⚛

Type Ⅵ-minus

මේ ශිෂ්ඨාචාරය පදාර්ථය සෑදී ඇති ප්‍රාථමික අංශුන් සියල්ලම පාහේ (quarks and leptons) පාලනය කිරීමේ උච්චතම අවස්ථාවට ලගාවෙනවා.

මින් එහාට තිබෙන ශිෂ්ඨාචාරය කෙසේ වෙයිදැයි අපසතු විද්‍යාත්මක දැනුමෙන් නිර්ණය කල නොහැකියි. නමුත් අවසානයේ එන ශිෂ්ඨාචාරය තමයි

Type Omega-minus

ඔවුනට කාල අවකාශයේ මූලික නිර්මිතයන් පාලනය කිරීමට හැකියාව ලැබෙනවා. 〰☸

මොවුනට බොහෝවිට WormHole වැනි දෑ නිර්මාණය කරන්න පුළුවන්.

ඉහත කතාකරපු Barrow scale එක පදනම් වෙන්නේ අණුක විද්‍යාව , ක්වන්ටම් භෞතික විද්‍යාව , අංශුමය විද්‍යාව , ක්වන්ටම් කේෂ්ත්‍ර න්‍යාය , String Theory වැනි පදාර්ථය සහ ශක්තිය පිලිබදව පර්යේෂණ සිදුවෙන විෂය කෙෂ්ත්‍ර අනුබද්ධ කරගෙන.

නිකමට හිතන්න මීට අවුරුදු ගානකට කලින් අපි හිතන් හිටියේ පරමාණු තමයි කුඩාම තැනුම් ඒකකය කියල , පස්සේ උප පරමාණුක අංශුන් හොයාගත්තා. එතනින් නොනැවතී ක්වාර්ක්, ලේප්ටෝන්ස් වැනි ප්‍රාථමික අංශුන් හමුවුනා. දැන් ක්වන්ටම් කේෂ්ත්‍ර න්‍යාය එක්ක හැමදේම කේෂ්ත්‍ර මගින් නිර්මාණය වෙලා තිබෙන බවට කියනවා. String Theory වල කුඩාම තැනුම් ඒකකය String එකක් කියනව. ඒ වගේම උසස් මාන සහ බහුවිශ්ව ගැනත් කතාවෙනවා . ඉතින් විද්‍යාව මේ විදිහට දිනෙන් දින අලුත් සොයාගැනීම් එක්ක ඉදිරියට යනවා.🤔

ලෝකේ තියෙන විශාලම සහ වැඩිම මුදලක් වියදම් කරපු ඉංජිනේරු නිර්මාණය tතමයි CERN ආයතනයේ Large Hydrogen collider –LHC අංශු ත්වරකය. මීට අවුරුදු ගානකට කලින් ඒක හීනයක් විතරයි. අද එය සෛද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාඥ මගින් ඉදිරිපත් කරන න්‍යායන් ප්‍රායෝගික නිරීක්ෂණ මගින් ඔප්පු කරන කෙළිබිමක් වී හමාරයි. කලින් කියපු නැනෝ ග්‍රෑම් කිහිපයක ප්‍රතිපදාර්ථ නිර්මාණය කලෙත් මෙය තුල. ඉතින් අනාගතේ මොන වගේ නිර්මාණ අපි බිහි කරාවිද ? 🤔🙌

හිතන්න අවුරුදු 200 කට විතර කලින් කුඩා වස්තුවක් මගින් අති විශාල ශක්තියක් නිපදවන්න පුළුවන් කිව්වොත් ඒක විහිළුවක්. වැඩිය ඒ ගැන කතාකරන්න ගියානම් ගුටි කන්න වෙන්නේ. එත් අද න්‍යෂ්ටික විද්‍යාවත් එක්ක ඒ විහිළුව යතාර්තයක් වී හමාරයි. 💠

ඉතින් මේ ලිපියෙත් තියෙන්නේ අදට සාපේක්ෂව තනිකර විහිළුවක් විතරයි. එත් අනාගතයේ..... එය ඔබට බාරයි! 🙂👈

අවසානයේ තව එක දෙයක් කියන්නම්. අපේ ලංකාව ගත්තොත් එහි ස්වර්ණමය යුගය රාවණා යුගය යැයි විශ්වාසයක් තිබෙනවා. එමෙන්ම දැනටත් දෘෂමාන සාක්ෂි විදිහට පවතින සීගිරිය , වාරි කර්මාන්ත ගැන කතාකරද්දී ගැටළුවක් මතුවෙනවා මේ ශිෂ්ඨාචාරවලට මොකද වුණේ කියල. එම දැනුම, සමාජය, ආක්‍රමණත් එක්ක විකෘති වුනාද ? ඇත්තටම කොහොමද මේ දේවල් එකපාරට අතුරුදහන් වුනේ. හිතන්න ඒ තරම් තාක්ෂනයක් අපිට තිබ්බනම් නැවත ඒ තත්වයට එන්න අපිට බැරිද ?🤔

ශක්‍යතාව තිබෙනවා ක්‍රියාත්මකවීමයි වැදගත් ! 🙂

✍ Hashan Lakmal

විශ්වීය ශිෂ්ඨාචාර


Baron Bellew, of Barmeath in the County of Louth, is a title in the Peerage of Ireland. It was created on 17 July 1848 for Sir Patrick Bellew, 7th Baronet, who had previously represented Louth in the House of Commons as a Whig and also served as Lord Lieutenant of County Louth. His grandson, the third Baron, was also Lord Lieutenant of County Louth and sat in the House of Lords as an Irish Representative Peer from 1904 to 1911. He was succeeded by his younger brother, the fourth Baron. He was an Irish Representative Peer from 1914 to 1931. In 1881 Lord Bellew assumed by Royal licence the additional surname of Bryan under the terms of the will of his maternal uncle Colonel George Bryan. However, he is the only one of the Barons to have held this surname. On his death the titles passed to his nephew, the fifth Baron, and then to his younger brother, the sixth Baron.  the titles are held by the latter's grandson, the eighth Baron, who succeeded in 2010.

The Bellew Baronetcy, of Barmeath in the County of Louth, was created in the Baronetage of Ireland on 11 December 1688 for the first Baron Bellew's great-great-grandfather Patrick Bellew, a Jacobite supporter of James II. His brother Christopher Bellew was the ancestor of the Grattan-Bellew Baronets, of Mount Bellew, a title created in 1838.

The family seat is Barmeath Castle, near Dunleer, County Louth. Another branch of the family was created Baron Bellew of Duleek in 1686 for their loyalty to James II.

Coat of arms
The heraldic blazon for the coat of arms of the barony is: Sable, fretty or.

Bellew baronets, of Barmeath (1688)
Sir Patrick Bellew, 1st Baronet (died 1716)
Sir John Bellew, 2nd Baronet (–1734)
Sir Edward Bellew, 3rd Baronet (–1741)
Sir John Bellew, 4th Baronet (1728–1750)
Sir Patrick Bellew, 5th Baronet  (–1795)
Sir Edward Bellew, 6th Baronet (–1827)
Sir Patrick Bellew, 7th Baronet  (1798–1866) (created Baron Bellew in 1848)

Barons Bellew (1848)
Patrick Bellew, 1st Baron Bellew (1798–1866)
Edward Joseph Bellew, 2nd Baron Bellew (1830–1895)
Charles Bertram Bellew, 3rd Baron Bellew (1855–1911)
George Leopold Bryan Bellew-Bryan, 4th Baron Bellew (1857–1935)
Edward Henry Bellew, 5th Baron Bellew (1889–1975)
Bryan Bertram Bellew, 6th Baron Bellew (1890–1981)
James Bryan Bellew, 7th Baron Bellew (1920–2010)
Bryan Edward Bellew, 8th Baron Bellew (b. 1943)

The heir apparent is the present holder's surviving son the Hon. Anthony Richard Brooke Bellew (b. 1972)
The heir apparent's heir apparent is his son Oliver James Bellew (b. 2003)

See also
Grattan-Bellew baronets
Baron Bellew of Duleek

Notes

References

External links

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

 Official website for Barmeath Castle

Baronies in the Peerage of Ireland
1688 establishments in Ireland
People educated at Stubbington House School
Noble titles created in 1848
Noble titles created for UK MPs

Baron Bellew


is a Japanese singer from Amami Ōshima. She sings in the shima-uta style particular to that region, with distinctive falsetto effects.

History

Early life
Chitose Hajime began learning shamisen under her mother's encouragement from a young age. At age 10 she began to pick up shima-uta, a style of singing passed down through generations.

She won many folk and other song competitions during her teens, traveling to events across Japan. She released two traditional folk albums on cassette on an indie label, the first at age 16, and at age 17 was approached by numerous record labels following a grand prize win at a local folk song contest. Stating in a later interview that she was "suspicious of them", she decided not to join the labels or pursue music, and instead chose to study to become a beautician, following in the footsteps of her older sister. She moved to Osaka in 1997. However, she suffered from asthma and had severe allergic reactions to many of the chemicals used by beauticians. She withdrew from school, but before returning home to Amami Ōshima she contacted the artist management company Office Augusta, the only company that had gone all the way to visit her on her home island during the flurry to sign her at age 17.

Music career
In March 2001, she released a self-titled mini-album through Augusta Records. The album of cover versions included four English-language songs performed originally by Carole King, The Sugarcubes, Jimi Hendrix and Velvet Underground, but was so well received that Hajime was pushed to release another mini-album less than five months later. In August 2001, Chitose released her second mini-album with Augusta Records entitled , this time featuring five original tracks.

In 2002, she released her first major label single on Epic Records –  ("The Sea-God's Tree"). It was the third highest selling single of the year behind only Hikaru Utada's "traveling", and Ayumi Hamasaki's "H", selling an estimated 850,000 copies. Three months later, she released a brand new single, . While also very popular, it was not nearly the success that her first single was, although it did help to cement her as a permanent artist.

Her first major album, , followed later in the year. It sold 800,000 copies, charted for 57 weeks, and was the 16th highest selling album of the year.

She released three more singles before her second major album, , was released in 2003. Shortly after a concert tour, and the release of a live album and DVD in 2004, Hajime announced that she would be getting married, and was to have her first child in 2005.

She returned to the music industry in November 2005 with the single , the ending theme for the anime series BLOOD+. The single was a hit, reaching No. 12 on the Oricon charts. She followed this success with , the ending theme for the anime AYAKASHI – Japanese Classic Horror. The single sold 6,050 copies in its first week, and remained on the charts for seven weeks total. A third single, "Ao no Requiem" (青のレクイエ), was the theme song for the Studio GAGA film Hatsukoi. The following week, Hajime released her third original major album, . A limited edition version featured a 13th track,  with Ryuichi Sakamoto), as well as a DVD containing the music videos for "Kataritsugu Koto", and "Haru no Katami".

Following , Hajime took an extended break to spend time with her family and moving to Okinawa. She returned in 2008 with the release of "CASSINI" (カッシーニ), based on the theme of family and bonding.

In August 2010 she released two albums simultaneously, the Japanese language "Orient" and the English language "Occident".

Influence
Studies have revealed that her particular style of singing, including aspects of traditional Amami-Ōshima music, has a relaxing effect that has been observed in electroencephalograms taken from the brains of people listening to her singing.

Discography

Indie albums
 [1994.08.12] Higya Merabe (ひぎゃ女童) - Cassette Tape, Central Gakki Records
Side A

 Naga Asabana Bushi (長朝花節)
 Shonjoshu Bushi (俊良主節)
 Kurudando Bushi (くるだんど節)
 Magaryo Takajichi Bushi (曲がりょ高頂節)
 Rankan Boshi Bushi (らんかん橋節)
 Amagurumi Bushi (雨黒み節)
 Shumichi Nagahama Bushi (塩道長浜節)
 Honen Bushi (豊年節)
 Komori Uta (子守唄)

Side B

 Yukyunnya Kana Bushi (行きゅんにゃ加那節)
 Nagakumo Bushi (長雲節)
 Shunkane Bushi (シュンカネ節)
 Yoisura Bushi (ヨイスラ節)
 Kunnyori Yoneago Bushi (国直よね姉節)
 Kantsume Bushi (かんつめ節)
 Shogachi Gin (正月着物)
 Choukikujo (ちょうきく女節)
 Mucha Kana Bushi (むちゃ加那節)

 [2002.06.09] Shima • Kyora • Umui (故郷・美ら・思い) - originally released in 1997, it was re-released in 2002 by Central Gakki Records
 Asakasetsu (朝花節)
 Nagatomohanasetsu (長朝花節)
 Shonjoshusetsu (俊良主節)
 Kurudandosetsu (くるだんど節)
 Kantsumesetsu (かんつめ節)
 Shonkanesetsu (シュンカネ節)
 Rankanhashisetsu (らんかん橋節)
 Amekurumisetsu (雨黒み節)
 Shusetsunagahamasetsu (塩道長浜節)
 Yoshinori Nabe Kanasetsu (嘉徳なべ加那節)
 Kunnyoriyoneagosetsu (国直よね姉節)
 Osakumosetsu (長雲節)
 Mucha Kanasetsu (むちゃ加那節)
 Chookikujosetsu (ちょうきく女節)
 Itoayatsurisetsu (糸繰り節)
 Yoisurasetsu (ヨイスラ節)
 Ikyonnyakanasetsu (行きゅんにゃ加那節)
 Ikyooresetsu (行きょうれ節)
 Kubamehasetsu (くばぬ葉節)
 Magaryo Takachidjisetsu (曲がりょ高頂節)
 Shoogatsugin (正月着物)
 Hoonensetsu (豊年節)

The songs in the two albums above are folk music songs of Amami Islands sung in Amami language.

 [2001.03.10] Hajime Chitose - mini album, Augusta Records
 Birthday (by The Sugarcubes)
 Namae no nai Tori (名前のない鳥)
 Sweet Jane (by Lou Reed / Velvet Underground)
 Little Wing (by Jimi Hendrix)
 Fuyu no Sanitorium (冬のサナトリウム)
 Home Again (by Carole King)

 [2001.08.01] Kotonoha (コトノハ) - mini album, Augusta Records
 Kotonoha (コトノハ)
 Yakusoku (約束)
 Ryuuguu no Tsukai (竜宮の使い)
 Seirei (精霊)
 Sanhachigatsu (三八月)

Major albums
 [2002.07.10] Hainumikaze (ハイヌミカゼ)
 Sango Jugoya (サンゴ十五夜)
 Wadatsumi no Ki (ワダツミの木)
 Natsu no Utage (夏の宴)
 Hikaru Kaigara (ひかる・かいがら)
 Shinshin Raika (心神雷火)
 37.6
 Hatsukoi (初恋)
 Hainumikaze (ハイヌミカゼ)
 Kimi wo Omou (君ヲ想フ)
 Rinto Suru (凛とする)

 [2003.09.03] Nomad Soul (ノマド・ソウル)
 Triangle (トライアングル)
 Neiro Nanairo (音色七色)
 Sen no Yoru to Sen no Hiru (千の夜と千の昼)
 Itsuka Kaze ni Naru Hi (いつか風になる日)
 Hisui (翡翠)
 Aurora Sora Kara Mitsumete Iru (オーロラの空から見つめている)
 Kono Machi (この街)
 Getsurei 17.4 (月齢17.4)
 Yuri Collection (百合コレクション)
 Uragano Oka (ウルガの丘)

 [2004.08.04] Fuyu no Hainumikaze (冬のハイヌミカゼ) - Double Disc Live Album
Disc 1

 Kotonoha
 Triangle
 Byakuya
 Aurora no Sora kara Mitsumete Iru
 Getsurei 17.4
 Hainumikaze
 Kimi wo Omou
 Yuri Collection
 Yoru ni Yomeru Uta
 Namae no Nai Tori
 37.6
 Shooryoo
 Kono Machi

Disc 2

 Sango Jugoya
 Shinshi Raika
 Sanpono no Susume
 Hummingbird
 Neiro Nanairo
 Wadatsumi no Ki
 Sen no Yoru to Sen no Hiru
 Itsuka Kaze ni Naru Hi
 Mihachigatsu
 Uruga no Oka
 Hikaru Kaigara

 [2006.05.10] Hanadairo (ハナダイロ)
 Hitsuji no Dolly (羊のドリー)
 Maebure (前兆)
 Ao no Requiem (青のレクイエム) – theme song of a film "Hatsukoi / (First Love)" of Aoi Miyazaki- Written and Composed by Sadayoshi Okamoto, – Arranged by COIL
 Yomihitoshirazu (詠み人知らず)
 Hanadairo (はなだいろ)
 Haru no Katami (春のかたみ) – theme song of Ayakashi: Samurai Horror Tales- Written and Composed by Yumi Matsutoya, – Arranged by Masataka Matsutoya
 Tsuyukusa no Yoru (蛍草の夜)
 Kyouryuu no Egaki Gata (恐竜の描き方)
 Reimei (黎明)
 Amurita (甘露)
 Kaze to Uta to Inori (風と歌と祈り)
 Kataritsugu Koto (語り継ぐこと) – ending theme song of Blood+- Written by HUSSY R, – Composed, Arranged by Tashika Yuuichi, – Arranged by Shintarō Tokita
 Shinda Onna no Ko (死んだ女の子) / (The Dead Little Girl) - Written by Turkish poet Nâzım Hikmet, – Translated by Nobuyuki Nakamoto, – Composed by Yuzo Sotoyama, – Produced and played piano by Ryuichi Sakamoto
  [2008.07.16] CASSINI (カッシーニ)
 Cassini (カッシーニ)
 Megumi no Ame (恵みの雨)
 Anata ga Koko ni Ite Hoshii (あなたがここにいてほしい)
 Kasei Kuru Kuru (カセイクルクル)
 Hotaru Boshi (蛍星) – Produced, Written and Composed by Shintarō Tokita from Sukima Switch
 Akakokko (あかこっこ)
 Miyori no Mori (ミヨリの森)
 Niji ga Umareru Kuni (虹が生まれる国) – Produced by Paddy Moloney from the Chieftains
 Rokko Ballad (六花譚)
 Tama Yura (玉響) (たまゆら)
 Seiya Kyoku (静夜曲)
 Sora ni Saku (空に咲く花) / (Flower in the Sky) – theme song of a drama "Boushi / (Caps/Hats)"- Written by Yoko Maruyama, – Supported by HUSSY R, – Composed by Yuichi Tajika, Yoshinobu Morikawa, Arranged by Takumi Mamiya

Singles
 [2002.02.06] Wadatsumi no Ki (ワダツミの木)
 Wadatsumi no Ki (ワダツミの木)
 Maboroshi no Tsuki (幻の月)
 Yoru ni Yomeru Uta (夜に詠める うた)

 [2002.05.22] Kimi wo Omou (君ヲ想フ)
 Kimi o Omou ( 君ヲ想フ)
 Oyasumi (おやすみ)
 BLUE

 [2002.11.07] Kono Machi (この街)
 Kono Machi (この街)
 Hummingbird (ハミングバード)
 Rinto Suru -strings version- (凛とする-strings version-)

 [2003.06.11] Sen no Yoru to Sen no Hiru (千の夜と千の昼)
 Sen no Yoru to Sen no Hiru (千の夜と千の昼)
 Byakuya (白夜)
 TRUE COLOURS

 [2003.08.13] Itsuka Kaze ni Naru Hi (いつか風になる日)
 Itsuka Kaze ni Naru Hi (いつか風になる日)
 Sanpono no Susume (散歩のススメ)

 [2005.11.23] Kataritsugu Koto (語り継ぐこと)
 Kataritsugu Koto (語り継ぐこと)
 Tsuki wo Nusumu (月を盗む)
 Happiness is a Warm Gun

 [2006.03.08] Haru no Katami (春のかたみ)
 Haru no Katami (春のかたみ)
 Ai to Iu Na no Okurimono (愛という名の贈りもの)
 Perfect

 [2006.05.03] Ao no Requiem (青のレクイエ)
 Ao no Requiem (青のレクイエム)
 Tooku e Ikitai (遠くへ行きたい)

 [2007.08.22] Anata ga Koko ni Ite Hoshii/Miyori no Mori (あなたがここにいてほしい/ミヨリの森)
 Anata ga Koko ni Ite Hoshii (あなたがここにいてほしい)
 Miyori no Mori (ミヨリの森)
 Bojou Love is a Many Splendored Thing (慕情 Love is a many splendored thing)
 Ushinawareta Mono-tachi e (失われたものたちへ)

 [2008.07.02/ Hotaru boshi (蛍星)
 Hotaru boshi (蛍星)
 Siuil A run
 Yasashii uta (やさしいうた)

DVD
 [2004.08.04] Music Film Hajime Chitose Live – Fuyu no Hainumikaze (ミュージック・フィルム 元ちとせライヴ「冬のハイヌミカゼ」) - DVD Featuring Live Performances and a 'Music Film' of Chitose in Amami O-Shima
Music Film track list

 Kotonoha (コトノハ)
 Triangle (トライアングル)
 Hainumikaze (ハイヌミカゼ)
 Kimi o Omou (君ヲ想フ)
 Yuri Collection (百合コレクション)
 Hikaru Kaigara (ひかるかいがら)
 Seirei (精霊)
 Kono Machi (この街)
 Shinshin Raika (心神雷火)
 37.6
 Wadatsumi no Ki (ワダツミの木)
 Sen no Yoru to Sen no Hiru (千の夜と千の昼)
 Itsuka Kaze ni Naru Hi (いつか風になる日)

Bonus Live Material

 Kotonoha (コトノハ)
 Triangle (トライアングル)
 Getsurei 17.4 (月齢 17.4)
 Yoru ni Yomeru Uta (夜に詠める歌)
 37.6
 Seirei (精霊)
 Sango Jugoya (サンゴ十五夜)
 Sanpo no Susume (散歩のススメ)
 Hummingbird (ハミングバード)
 Neiro Nanairo (音色七色)
 Wadatsumi no Ki (ワダツミの木)
 Itsuka Kaze ni Naru Hi (いつか風になる日)
 Sanhachigatsu (三八月)
 Uruga no Oka (ウルガの丘)

See also
 Boushi (TV drama) (2008)

References

External links

 Office Augusta site
 Official blog
 Sony Music Japan
 Hajime Chitose's indies material @ HearJapan

Sony Music Entertainment Japan artists
1979 births
Living people
People from the Amami Islands
Singers from Kagoshima Prefecture
21st-century Japanese women singers
21st-century Japanese singers

Chitose Hajime


Bust-a-Move Universe (en Europa conocido como Puzzle Bobble Universe y en Asia como Tobidasu! Puzzle Bobble 3D) es un videojuego desarrollado por Arika y publicado por Square Enix exclusivamente para la videoconsola o consola de videojuegos Nintendo 3DS de nintendo.

Historia

Desarrollo

Lanzamiento
Bust-a-Move Universe fue publicado el 27 de marzo de 2011 en América, el 21 de abril de 2011 en Europa y el 26 de febrero de 2011 en Asia.

Modo de juego

Contenido extra y expansiones

Referencias

Enlaces externos
 http://www.bustamoveuniverse.com (Página web oficial para América).
 http://www.puzzlebobbleuniverse.com/#/sp/home (Página web oficial para Europa).
 https://web.archive.org/web/20111018091309/http://www.square-enix.co.jp/pb3d/ (Página web oficial para Asia).

Videojuegos de 2011
Videojuegos para Nintendo 3DS
Videojuegos de Square Enix
Videojuegos de lógica
Videojuegos de un solo jugador y de multijugador

Bust-a-Move Universe


The Hummingbird Highway is one of the four major highways in Belize. It connects the George Price Highway outside of Belmopan, Cayo District to the Southern Highway outside of Dangriga, Stann Creek District. It partially follows, and sometimes uses the infrastructure of, the former Stann Creek Railway (see Rail transport in Belize).

A paving project was completed in 1994. All the citrus produced in Belize travels along this highway to the two major processing plants in Stann Creek district. There are quite a few small villages along the highway. A new bridge was completed over the Sibun River in 2004, and a new bridge inaugurated in 2006 across Silver Creek; however, there are still quite a few one-lane dilapidated bridges over numerous creeks and streams.

The traffic along the Hummingbird Highway has been on the increase lately due to an increase in demand for eco-tourism and the passage of petroleum trucks, which use the Highway as a shortcut en route to the George Price Highway (which terminates at the Guatemala border). The Hummingbird Highway is the only Highway in Belize which cuts through the mountains of Belize. The highway rests in a valley which comprises citrus orchards in the lowland and untouched jungle habitat on the outskirts and beyond.

Junction list

Roads in Belize
Cayo District
Stann Creek District

Hummingbird Highway (Belize)


ග්‍රැහැම් ස්ටුවර්ට් බ්‍රැඩි (උපත 20 මැයි 1967) යනු,  බ්‍රිතාන්‍ය  කොන්සර්වේටිව් පක්ෂය දේශපාලනඥයෙක් සහ  අල්ට්‍රිනම් සහ සේල් බටහිර සඳහා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා (පාම) වෙයි. ව්‍යාකරණ පාසල් සඳහා ඩේවිඩ් කැමරන්ගේ විරුද්ධත්වය නිසා 2007 වසරෙහිදී ඉල්ලා අස්වීමට පෙර, කොන්සර්වේටිව් නායකයන් සතරදෙනෙක් යටතේ,  ඔහු   යුරෝපය සඳහා පෙර-නිමිති කැබිනට් අමාත්‍යවරයෙක් වශයෙන් සේවය කලේය. 2010 මැයි 26 දිනදී, ශ්‍රීමත් මයිකල් ස්පයිසර් වෙනුවට  1922 කමිටුවෙහි සභාපති වශයෙන් ඔහු පත් විය.

2010 දෙසැම්බර් 1 දිනදී, ඔවුන්ගේ වාර්ෂික පාර්ලිමේන්තු සම්මානයන්හිදී,   ද ස්පෙක්ටේටර් විසින්,  "වසරෙහි පසුපෙළ මන්ත්‍රීවරයා" ලෙසින් බ්‍රැඩි මහතා තෝරා ගන්නා ලදි.

ආශ්‍රිත

කොන්සර්වේටිව් පක්ෂය (එරා) පාමවරුන්
ඉංග්‍රීසි මැතිවරණ කොට්ඨාශ සඳහා එක්සත් රාජධානියෙහි පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු
එරා පාමවරුන් 1997–2001
එරා පාමවරුන් 2001–05
එරා පාමවරුන් 2005–10
 ඩරම් විශ්වවිද්‍යාලයේ උපාධිධරයෝ
 සල්ෆර්ඩ්, මහා මැන්චෙස්ටර් හී උපත ලද්දෝ
1967 උපත්
ජීවත්වන්නෝ
එරා පාමවරුන් 2010–15
එරා පාමවරුන් 2015–20
පිරිමි ලමුන් සඳහා අල්ට්‍රිනම් ව්‍යාකරණ පාසලෙහිදී අධ්‍යාපනය ලද්දෝ

ග්‍රැහැම් බ්‍රැඩි


قرية تلبانة هي إحدى القرى التابعة لمركز المنصورة في محافظة الدقهلية في جمهورية مصر العربية. حسب إحصاءات سنة 2006، بلغ إجمالي السكان في تلبانة 25078 نسمة، منهم 13568 رجل و11510 امرأة.

التاريخ
قرية تلبانة من القرى القديمة، حيث وردت باسم «تلبانة عدي» في أعمال المرتاحية ضمن قرى الروك الصلاحي التي أحصاها ابن مماتي في كتاب قوانين الدواوين، كذلك وردت في إحصاء ابن الجيعان في كتاب «التحفة السنية بأسماء البلاد المصرية» لقرى الروك الناصري ضمن أعمال الدقهلية والمرتاحية. اشتهرت تلبانة في التاريخ الكنسي المصري بأنها القرية التي فرّ إليها الأنبا حديد القس أحد قديسي الكنيسة القبطية في القرن الرابع عشر الميلادي. وفي العصر العثماني وردت باسم «تلبانة عدي» في التربيع العثماني الذي أجراه الوالي العثماني سليمان باشا الخادم في عصر السلطان العثماني سليمان القانوني ضمن قرى ولاية الدقهلية، وفي تاريخ 1228هـ/1813م الذي عدّ قرى مصر بعد المسح الذي قام به محمد علي باشا باسم «تلبانة» ضمن قرى مديرية الدقهلية.

طالع أيضا
 محافظة الدقهلية
 قائمة قرى محافظة الدقهلية

المصادر

قرى مركز المنصورة

تلبانة (الدقهلية)


Wees Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 12,74 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2003 itibarıyla yaklaşık 2243 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Ulrich Christophersen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.langballig.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Wees


රංගනය
විජය කුමාරණතුංග - මහේෂ්
සබීතා පෙරේරා - ලලනි
ජීවන් කුමාරතුංග - සුරේෂ්
රෙක්ස් කොඩිප්පිලි - සිඩ්නි හාමු
රොබින් ප්‍රනාන්දු - පොඩි මහත්තයා
ලීනා ද සිල්වා - අම්මා
විල්සන් කරුණාරත්න - විලී
ෆ්‍රෙඩී සිල්වා - අමදෝරු
බන්දු සමරසිංහ
සඳුන් විජේසිරි
සෙනරත් මාපිටිගම
සුමනා ගෝමස්
කපිල සිගේරා
දේවේන්ද්‍ර මාකස්
සුමිත් මුදන්නායක
අනිල් වීරසිංහ
සෂික සමර වික්‍රම
ෆ්‍රැන්සිස් වන්නිආරච්චි
විල්සන් ගුණරත්න
සුනිල් හට්ටිආරච්චි
රංජනී වන්නිආරච්චි
ශිරෝමී වනිගසිංහ
ගාමිණී කුමාර්
ලාල්කුමාර්
සරත් සිල්වා.

ගීතයන්
සංගීත අධ්‍යක්‍ෂණය – ලයනල් අමරසිංහ, කිංස්ලි රාජසිංහ
ගීත ප්‍රබන්ධය - ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්, කේ. ඩී. කේ. ධර්මවර්ධන, අශෝක නිශ්ශංක

චණ්ඩි චණ්ඩි චණ්ඩි පුතා - ටී. එම්. ජයරත්න
හැදුවාට බිඳුනාට කූඩු ගසේ - ලතා වල්පොල
සෝතාප මාරුතේ – චන්ද්‍රිකා සිරිවර්ධන
ආවා ආවා ආදරේ සොයා - ග්‍රේෂන් ආනන්ද, චන්ද්‍රලේඛා පෙරේරා

නිෂ්පාදනය
සහාය අධ්‍යක්‍ෂණය - සැම්සන් කුමාරගේ, පද්මසිරි රණවක
කැමරා සහාය – නිමල් නාකන්දල, ඊ. එම්. ලක්‍ෂමන්, ඩබ්ලිව්. කොස්තා, එන්. ඩී. පියසේන, එම්. ඇරෆින්, ආරියරත්න, පි‍්‍රයන්ත
සංස්කරණ සහාය - සිරිල් වීරසිංහ, සැම්සන් කුමාරගේ, ප්‍රේමලාල් ගන්ගේ
අංග රචනය – රංජිත් මතඟවීර, සහාය – ලකී මතඟවීර
කලා අධ්‍යක්‍ෂණය - සිරිනාථ වික්‍රමසිංහ
ශබ්ද පරිපාලනය – මහේන්ද්‍ර මිලන් ප්‍රනාන්දු
රසායනාගාර අධිපති - ජෙරල් බී. ජයවර්ධන
නාමාවලිය - සුජිත් පි‍්‍රයන්ත, නිමල්කා යටවර
නිෂ්පාදන කළමනාකරණය - සිඩ්නි වික්‍රමසිංහ
නිශ්චල ඡායාරූප – නිමල් නාකන්දල
කොණ්ඩා සැරසිලි - ලසඳා සිරිවර්ධන
රසායනාගාර සම්බන්ධීකරණය – ඩිල්මන් ජයරත්න
ඇඳුම් මෝස්තර – පර්ල් වීරසිංහ
ගීත පටිගත කිරීම – මර්වින් බෙන්ස් (දිසානායක චිත්‍රාගාරය)
කැමරා සහ කාර්මික උපකරණ - සිනේකියුප් සර්විසස්

තන්හා ආශා


Sir Christopher John Chataway (31 January 1931 – 19 January 2014) was a British middle- and long-distance runner, television news broadcaster, and Conservative politician.

Education
He was born in Chelsea, London, the son of James Denys Percival Chataway, OBE. He spent his childhood in the Anglo-Egyptian Sudan, as his father was a member of the Sudan Political Service. He was educated at Sherborne School — where he excelled at rugby, boxing and gymnastics but did not win a race until he was 16 — and Magdalen College, Oxford, where he gained a philosophy, politics and economics degree, but his studies were outshone by his success on the athletics track as a long-distance runner.

Athletics career
Chataway had a short but distinguished athletics career. At the Helsinki Olympic Games of 1952, in the 5000 metres final, after being passed on the last bend by the Czech long-distance runner, Emil Zátopek, France's Alain Mimoun, and West Germany's Herbert Schade, Chataway's foot brushed the curb and he crashed headlong to the ground. Chataway managed to finish the race in fifth place. On leaving university he took an executive job with Guinness. When Sir Hugh Beaver of Guinness came up with the idea for the Guinness Book of Records, it was Chataway who suggested his old university friends Norris and Ross McWhirter as editors, knowing of their liking for facts.

Chataway continued with his running. When Roger Bannister ran the first sub-four-minute mile on 6 May 1954 at Oxford University's Iffley Road Track, Chataway and Chris Brasher were his pacemakers. He finished in second place in the 5000 m at the European Athletics Championship of 1954, 12.2 seconds behind the winner Vladimir Kuts, but two weeks later turned the tables at a London v. Moscow athletics competition at White City, setting a world record time of 13 minutes 51.6 seconds. The contest was televised via the Eurovision network and made Chataway a sporting celebrity; that December he won the first BBC Sports Personality of the Year award. After competing in the 1956 Olympics, Chataway retired from international athletics, though he continued to race for Thames Hare and Hounds.

Broadcasting and politics
Soon after leaving Oxford with a degree in politics, philosophy and economics, he decided to aim for a political career. He thought a suitable job in the rapidly expanding world of television might help. He refused offers in sports TV and with panel and quiz shows but secured a job in August 1955 with ITN. He and Robin Day were its first two newscasters. After six months, when loss-making ITV cut back on its news output, Chataway switched to the BBC and was for three and a half years one of Panoramas highly regarded team of reporters with a different assignment each week, sometimes at home, but usually abroad. By this time, he was also considering another career, this time in politics. He had been narrowly elected as a Conservative to the London County Council in 1958 in Lewisham North, and was then selected to stand for Parliament in the same seat. Lewisham North was a highly marginal seat won by Labour in a by-election in 1957, but Chataway's charm helped to win the seat with a majority bigger than it had been in the previous general election.

His maiden speech expressed the hope that the England cricket team would refuse to play a tour in apartheid South Africa, a highly unusual opinion for a Conservative. In Parliament, Chataway took up the issue of refugees, especially in Africa, and campaigned so hard during World Refugee Year that he was awarded a Nansen Medal. He served as a Parliamentary Private Secretary before being appointed as a junior Education Minister in July 1962. In the 1964 election, his majority was slashed to 343 and the seat looked distinctly vulnerable; in 1966 he lost.

ILEA
In 1967 the Conservatives unexpectedly won control of the Inner London Education Authority and the party leadership was horrified to discover that their newly elected councillors were going to try to break up comprehensive schools and replace them with secondary modern and grammar schools. Chataway, with relevant ministerial experience, was persuaded to take over. He was elected an Alderman and appointed Leader of the Education Committee. Eventually cajoling his colleagues into a more moderate line, he avoided a head-on collision with Edward Short (the Labour Education Secretary) and proceeded with those schemes for secondary reorganisation that he regarded as well founded.

Heath government
Chataway was keen to return to Parliament, and the opportunity came in a byelection in Chichester in May 1969. He then resigned as ILEA Leader. With the return of a Conservative Government in 1970 after refusing the offer of Sports Minister he was appointed by Edward Heath as Minister for Posts and Telecommunications and made a Privy Counsellor. In this post he took charge of introducing commercial radio for the first time, ending the BBC monopoly. He also introduced to parliament the complete end to the restrictions on broadcasting hours on television and radio. The restrictions on broadcasting hours were gradually eased from early 1971 and lifted fully in January 1972. After a reshuffle in April 1972 he was Minister for Industrial Development.

Business career
When the Conservatives were defeated in the February 1974 election, Chataway announced his retirement from politics (at the age of 43) and he did not seek re-election at the October 1974 election. He then went into business becoming a Managing Director of Orion Bank, a consortium bank later acquired by one of its shareholders, the Royal Bank of Canada. He stayed with Orion, later as Vice Chairman, for 15 years. He held various non-executive directorships. He was also the first Chairman of Groundwork, the environmental charity and Hon Treasurer of the National Campaign for Electoral Reform.

His principal outside interest was ActionAid, a small overseas development charity, of which he became Hon Treasurer in 1974 and later Chairman. By the time he left the board of trustees in 1999 ActionAid's annual turnover had grown to nearly £100 million. When Chataway's son Adam decided to launch a water project in Ethiopia in memory of his fiancée killed in a road traffic accident he chose to do it in partnership with ActionAid. Vicky's Water Project, opened in 2010, has transformed the lives of 20,000 people.

In 1991 Chataway was appointed chairman of the Civil Aviation Authority – a job he relished not least because his father had been one of the early aviators. He supported his friend Chris Brasher when he established the London Marathon, and was President of the Commonwealth Games Council for England from 1990 to 2009. He was knighted in the 1995 Birthday Honours for services to the aviation industry.

In the 2005 general election his stepson Charles Walker was elected as Conservative MP for Broxbourne.

Personal life
He was married twice; firstly, to Anna Lett (1959; divorced 1975), with whom he had two sons and a daughter; and secondly, to Carola Walker (1976 to his death), with whom he had two further sons.

His stepson is the Conservative MP Charles Walker and his brother-in-law the former Conservative MP Peter Hordern.

Death
Chataway suffered from cancer for the last two and a half years of his life. He died at St John's Hospice in north west London on January 19, 2014, twelve days before his 83rd birthday.

References

External links

Sunday Times article 13 December 2009

1931 births
2014 deaths
Alumni of Magdalen College, Oxford
Athletes (track and field) at the 1952 Summer Olympics
Athletes (track and field) at the 1954 British Empire and Commonwealth Games
Athletes (track and field) at the 1956 Summer Olympics
Athletes from London
BBC Sports Personality of the Year winners
British broadcaster-politicians
British sportsperson-politicians
Commonwealth Games gold medallists for England
Commonwealth Games medallists in athletics
Conservative Party (UK) MPs for English constituencies
Deaths from cancer in England
English male long-distance runners
English male middle-distance runners
European Athletics Championships medalists
ITN newsreaders and journalists
Knights Bachelor
Members of London County Council
Members of the Greater London Council
Members of the Privy Council of the United Kingdom
Ministers in the Macmillan and Douglas-Home governments, 1957–1964
Olympic athletes for Great Britain
Pacemakers
People educated at Sherborne School
Sportspeople from Chelsea, London
People in sports awarded knighthoods
UK MPs 1959–1964
UK MPs 1964–1966
UK MPs 1966–1970
UK MPs 1970–1974
UK MPs 1974
World record setters in athletics (track and field)
Nansen Refugee Award laureates
Medallists at the 1954 British Empire and Commonwealth Games

Christopher Chataway


An Schoenus insolitus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karen Louise Wilson. An Schoenus insolitus in nahilalakip ha genus nga Schoenus, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Western Australia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schoenus

Schoenus insolitus


Ottmar Bühler (* 12. August 1884 in Zürich; † 27. Mai 1965 in München) war ein deutscher Rechtswissenschaftler und Hochschullehrer.

Werdegang
Ottmar Bühler, 1884 als Sohn des aus Schwaben stammenden Professors für Forstwirtschaft Anton Bühler geboren und zeitweilig in der Schweiz aufgewachsen, studierte in an der Eberhard Karls Universität Tübingen, an der Ludwig-Maximilians-Universität München und an der Friedrich-Wilhelms-Universität Berlin Rechtswissenschaft. Er promovierte 1911 an der Universität Tübingen mit einer Arbeit über das Verhältnis von Zivilgerichtsbarkeit und Verwaltung in Württemberg im 19. Jahrhundert. 1912 nahm er die Stelle eines Regierungsassessors in Württemberg an, habilitierte sich 1913 für Öffentliches Recht an der Universität Breslau und lehrte dort als Privatdozent. Am Ersten Weltkrieg nahm er als Leutnant teil.

Ab 1919 arbeitete er als außerordentlicher Professor für Öffentliches Recht an der Universität Münster, wechselte 1922/23 für kurze Zeit auf einen Lehrstuhl an die Universität Halle, kehrte aber schon 1923 nach Münster zurück und übernahm dort ein neugeschaffenes Ordinariat. Von 1942 bis zur Emeritierung 1952 war er Professor an der Universität Köln. Danach wirkte er noch als Lehrbeauftragter an der Universität München. In Münster gründete Ottmar Bühler 1934 das erste Deutsche Steuerrechtsinstitut. Nach seinem Wechsel an die Universität Köln gründete er 1942 dort ebenfalls ein Steuerrechtsinstitut und entwickelte Köln zur Hochburg für die Steuerwissenschaften. In der Nachkriegszeit gründet Bühler die Deutsche Vereinigung für Internationales Steuerrecht e.V. (Teil der International Fiscal Association) und arbeitet er an der Neugestaltung der Steuergesetzgebung als Mitglied des Wissenschaftlichen Beirat des Bundesfinanzministeriums mit.

Bühler, der in der Weimarer Zeit Mitglied im Stahlhelm war, trat in der NS-Zeit der NSDAP nicht bei, war aber Förderndes Mitglied der SS.

Bühlers Spezialgebiete waren das deutsche und internationale Finanz- und Steuerrecht. Sein Werk Die subjektiven öffentlichen Rechte aus dem Jahr 1914 gilt als Grundstein für die Entwicklung der Schutznormtheorie, mit der im deutschen Verwaltungsrecht Klagerechte des Bürgers gegen den Staat hergeleitet werden. Darüber hinaus verfolgte er das Ziel die Rechtswissenschaften mit den der Wirtschaftswissenschaften zu verbinden.

Die Ludwig-Maximilians-Universität München vergibt für Verdienste auf dem Gebiet der Steuerlehre den Ottmar-Bühler-Preis.

Ottmar Bühler ist der Vater von Winfried Bühler.

Literatur
 Dieter Birk: Das Steuerrecht in Münster. Ottmar Bühler (1884–1965). In: Thomas Hoeren (Hrsg.): Münsteraner Juraprofessoren. Aschendorff, Münster 2014, S. 130–145.
 Sebastian Felz: Im Geiste der Wahrheit? Zwischen Wissenschaft und Politik: Die Münsterschen Rechtswissenschaftler von der Weimarer Republik bis in die frühe Bundesrepublik. In: Hans-Ulrich Thamer, Daniel Droste, Sabine Happ (Hrsg.): Die Universität Münster im Nationalsozialismus. Kontinuitäten und Brüche zwischen 1920 und 1960 (= Veröffentlichungen des Universitätsarchivs Münster. Band 5). Aschendorff, Münster 2012, Bd. 1, S. 347–412.
 Alfons Pausch: Ottmar Bühler. Hauptwegbereiter der akademischen Steuerrechtslehre zwischen Weimar und Bonn. In: ders.: Persönlichkeiten der Steuerkultur. Fachbiographien aus Steuerpolitik, Steuerverwaltung, Steuergerichtsbarkeit, Steuerberatung und Steuerwissenschaft. Verlag Neue Wirtschafts-Briefe, Herne/Berlin 1992, S. 120–133.
 Ekkehart Reimer: Ottmar Bühler (1884–1965), in: Peter Häberle, Michael Kilian, Heinrich Amadeus Wolff (Hrsg.): Staatsrechtslehrer des 20. Jahrhunderts. Deutschland – Österreich – Schweiz. de Gruyter, Berlin/Boston 2015, S. 272–297.
 Lieselotte Steveling: Juristen in Münster. Ein Beitrag zur Geschichte der Rechts- und Staatswissenschaftlichen Fakultät der Westfälischen Wilhelms-Universität Münster/Westf. (Beiträge zur Geschichte der Soziologie; 10). Lit, Münster 1999.
 Henning Tappe/Simon Kempny: Ottmar Bühler: Meine Stellung zum Nationalsozialismus. Historische Betrachtung aus Anlass des 125. Geburtstags von Ottmar Bühler und des 75jährigen Jubiläums des Instituts für Steuerrecht in Münster. In: Steuer und Wirtschaft (StuW) 2009, S. 376–379.

Weblinks
 Ottmar Bühler auf der Website der Universität zu Köln

Belege

Steuerrechtler (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Münster)
Hochschullehrer (Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg)
Hochschullehrer (Universität zu Köln)
Deutscher
Geboren 1884
Gestorben 1965
Mann
Verwaltungsrechtler (20. Jahrhundert)

Ottmar Bühler


Kim G. - en cykelrytter på Ordrupbanen er en dokumentarfilm instrueret af Bille August, Fritz Schrøder efter manuskript af Bille August, Fritz Schrøder.

Handling
Filmen handler om den 19-årige Kim G. og om en banecykelrytters hverdag. Hans ensomme kamp for at nå toppen inden for eliteidræt. Desuden giver filmen en dokumentarisk beskrivelse af atmosfæren en sommeraften på cykelbanen, hvor Kim Gunnar Svendsen kører sit afgørende løb.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1976

Cykelsport i Danmark
Dokumentarfilm fra Danmark

Kim G. - en cykelrytter på Ordrupbanen


Bargello, også kendt som Palazzo del Bargello, Museo Nazionale del Bargello, eller Palazzo del Popolo (Folkets Palads) er en tidligere kaserne og fængsel i Firenze, Italien, som nu er kunstkunstmuseum.

Terminologi
Ordet bargello ser ud til at stamme fra latin bargillus (fra Goth bargi og tyske burg), som betyder "slottet" eller "befæstet tårn". I den italienske middelalder blev navnet givet til en militær kaptajn med ansvaret for at holde fred og retfærdighed (og dermed "Ordenskaptajn") under uroligheder og oprør. I Firenze han var som regel ansat fra en fremmed by for at forhindre enhver fremtræden af nepotisme. Denne stilling kan sammenlignes med, at en nuværende politichef. Navnet Bargello blev udvidet til den bygning, som var hjemsted for kaptajnen.

Slottet

Byggeriet begyndte i 1255. Slottet blev bygget til at huse den første Capitano del Popolo og senere, i 1261,"podestà', som er den højeste dommer i Firenzes byråd. Palazzo del Podestà, som det oprindeligt hed, er den ældste offentlige bygning i Firenze. Denne barske riflede bygning fungerede som model for opførelsen af Palazzo Vecchio. I 1574 havde Medici både funktionen af Podestà og bargello, politimester i Firenze, hvorved bygning fik sit navn. Det blev brugt som et fængsel. Henrettelser fandt sted i Bargellos gård, indtil de blev afskaffet med storfyrst Peter Leopold i 1786. Den var hovedkvarter for det florentinske politi indtil 1859. Da Leopold II, den tysk-Romerske Kejser Peter Leopold blev sendt i eksil, besluttede den midlertidige Guvernør i Toscana, at Bargello ikke længere skulle være et fængsel, og det blev derefter et nationalt museum.

Den oprindelige to-etagers struktur blev bygget ved siden af Volognana Tårnet i 1256. Den tredje etage, som kan identificeres ved de mindre blokke, der anvendes til at konstruere det, blev tilføjet efter branden i 1323. Bygningen er bygget op omkring en åben gård med en ekstern trappe til anden sal. En åben brønd er fundet i midten af den indre gårdsplads.

Bargello blev åbnet som et nationalt museum (Museo Nazionale del Bargello) i 1865, og indeholder den største italienske samling af gotisk og Renæssance skulpturer (14–17. århundrede).

Samling af kunst
Museet huser værker af Michelangelo, som hans Bakkus, Pitti Tondo (eller Madonna og Barn), Brutus og David-Apollo. Samlingen omfatter Donatello's David og St. George Tabernaklet
, Vincenzo Gemito's Pescatore ("fisherboy"), Jacopo Sansovino's Bakkus, Giambologna's Arkitektur og hans Merkur , og mange værker fra den Della Robbia familie. Benvenuto Cellini er repræsenteret med sin bronze-buste af Cosimo I. Der er et par værker fra Barokken, især Giovanni Lorenzo Bernini's 1636-1637 Buste af Costanza Bonarelli.

Museet har også en fin samling af keramik (maiolica), tekstiler, tapeter, elfenben, sølv, rustninger og gamle mønter. Det har også den konkurrerende design til Ofring af Isak (Sacrificio di Isacco), der var lavet af Lorenzo Ghiberti og Filippo Brunelleschi for at vinde konkurrencen for det andet sæt af døre til Firenzes dåbskapel (1401).

Honolulu Hale's indre gårdhave, trappe, og åbne loft blev modelleret efter Bargello.

Galleri

Henvisninger

Eksterne links

Museer i Italien
Firenze

Bargello


An Dilochia cantleyi in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Henry Nicholas Ridley. An Dilochia cantleyi in nahilalakip ha genus nga Dilochia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dilochia

Dilochia cantleyi


السيارة الصغيرة هو تصنيف يصف السيارات ذات الحجم الأكبر من سيارة المدينة والأصغر من السيارة العائلية الصغيرة. يعرف هذا التصنيف القسم-بي (B-segment) في أوروبا، والسيارة الثانوية (Subcompact) في أمريكا الشمالية.

في 2008، كانت السيارة الصغيرة هي الأفضل مبيعا في بلجيكا، التشيك، فرنسا، المجر، إيطاليا، هولندا، بولندا، البرتغال، سلوفينيا، سلوفاكيا. خلال عام 2008، من بين أفضل 15 فئة مبيعا في أوروبا كانت هناك 7 من السيارات الصغيرة.

نشأة مصطلح سوبرميني
سوبيرميني مصطلح يستخدم في ما يتعلق للسيارات ظهر أول مرة في مجلة الايكونومست البريطانية في عام 1978. وصف السيارة الجديدة المقترحة من لادا باسم «جبهة دفع رباعي» صغيرة الحجم (ونسخة قريبة) من فورد فييستا«. في أكتوبر 1985، وتستخدم جمعية المستهلكين تأثيرا» على المدى في تقريرها السنوي دليل على شراء تلك السيارة. لأن هذا المصطلح واحد جديد، أعطاها تفسيرا في بداية القسم المعنون هاتشباك صغيرة. وقال انه كان من المعروف شعبيا باسم هاتشباك صغيرة سوبيرميني وبينما مماثلة لالبساطة كانت أكثر اتساعا وتنوعا في الداخل. جعل هذا تعريف واضح أن «سوبيرميني» كان شيئا أكبر من أقل حجما حتى الآن من أي سيارة نموذجية الآن. في تقرير عام 1985، شملت تلك السيارات مثل مترو أوستن، بولو فولكس فاجن وفورد فييستا. وقد جمعت السيارات الصغيرة الأساسية وأكثر تحت عنوان الطابق السفلي المساومة وشملت البساطة، سيتروين 2CV، 126 وفيات فولكس واجن بيتل.

أمثلة للسيارات الصغيرة المباعة في أوراسيا
 فولكس فاجن بولو.
 تويوتا ڤيتز.
 سكودا فابيا.
 أوبل كورسا.
 فيات بونتو.

مراجع

تصنيفات السيارات

سيارة صغيرة


An Ponthieva collantesii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni David Edward Bennett ngan Eric Alston Christenson. An Ponthieva collantesii in nahilalakip ha genus nga Ponthieva, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ponthieva

Ponthieva collantesii


En théorie des graphes, la conjecture de Sumner (également appelée conjecture universelle du tournoi de Sumner), nommée ainsi d'après David Sumner, affirme que les tournois sont des graphes universels pour les polyarbres. Plus précisément tout tournoi avec  sommets contient tout polyarbre avec  sommets comme sous-graphe.

Cette conjecture, même si elle est encore ouverte dans le cas général, a été démontré pour toutes les valeurs suffisamment grandes de  par Daniela Kühn, Richard Mycroft et Deryk Osthus.

Historique

La formulation de cette conjecture en 1971 est attribuée à David Sumner, un théoricien des graphes à l'université de Caroline du Sud. La conjecture a été prouvée pour les valeurs assez grandes de  par Daniela Kühn, Richard Mycroft et Deryk Osthus,.

A propos de la taille
La conjecture de Sumner, si elle est prouvée, donne la plus petite taille possible d'un graphe universel, à savoir 2n-2, pour les polyarbres de taille n.

Pour le voir, considérons    le graphe étoile à  sommets, dans lequel tous les arcs sont orientés depuis le sommet central vers les feuilles. Alors,  ne peut pas être plongé comme sous-graphe dans le tournoi formé à partir des sommets d'un polygone à  sommets dont les arêtes sont orientées dans le sens des aiguilles d'une montre autour du polygone. En effet, dans un tel tournoi, tout sommet a un degré entrant et un degré sortant égal à , tandis que le sommet central de  a un degré supérieur à  .

Cependant, dans un tournoi à  sommets, le degré sortant moyen est , et le degré sortant maximal est un nombre entier supérieur ou égal à la moyenne. Il existe donc un sommet de degré sortant , qui peut être utilisé comme sommet central pour une copie de .

Résultats complémentaires
Les résultats suivants sur la conjecture ont été prouvés.

 Il existe une fonction  avec taux de croissance asymptotique  avec la propriété que tout polyarbre à   sommets peut être plongé comme sous-graphe dans tout tournoi à  sommets. De plus, on a la majoration .
 Il existe une fonction  telle que les tournois sur  les sommets sont universels pour les polyarbres à  feuilles.
 Il existe une fonction  telle que tout polyarbre à   sommets de degré au plus  peut être plongé comme sous-graphe dans tout tournoi à  sommets. Lorsque  est une constante fixe, le taux de croissance asymptotique de  est .
 Tout tournoi « quasi régulier » sur  sommets contient chaque polyarbre à   sommets.
 Tout graphe chenille orienté à   sommets  de diamètre au plus 4 peut être plongé comme sous-graphe dans tout tournoi à   sommets.
 Tout tournoi à   sommets contient comme sous-graphe toute arborescence  à   sommets.

Conjectures associées
 a conjecturé que toute orientation d'un graphe chemin  à   sommets peut être plongé comme un sous-graphe dans tout graphe à  sommets. Après des résultats partiels de , elle a été prouvée par .

Havet et Thomassé  à leur tour ont conjecturé un renforcement de la conjecture de Sumner, dans laquelle tout tournoi sur  sommets contient comme sous-graphe tout polyarbre avec au plus  feuilles. Cela a été confirmé pour presque tous les arbres par Mycroft et .

 a conjecturé que si une coloration d'un graphe  requiert au moins  couleurs, alors toute orientation de   contient toute orientation d'un arbre à   sommets. Comme les graphes complets nécessitent une couleur différente pour chaque sommet, la conjecture de Sumner découle immédiatement de la conjecture de Burr. Comme l'a montré Burr, les orientations des graphes dont le nombre chromatique croît quadratiquement en fonction de    sont universelles pour les polyarbres.

Notes et références

Bibliographie
.
. Cité par .
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Théorie des graphes
Sumner

Conjecture de Sumner


Biskupová este o comună slovacă, aflată în districtul Topoľčany din regiunea Nitra, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 238 de locuitori.

Istoric
Localitatea Biskupová este atestată documentar din 1326.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Biskupová


Swartzia arborescens est une espèce d'arbre néotropical, appartenant à la famille des Fabaceae. Il s'agit de l'espèce type de la section Possira dans le genre Swartzia.

En Guyane, c'est une espèce connue sous le nom de Wináme i piñiu (Wayãpi).

On le nomme Serebedan au Guyana, et Adoko (Aukan), Alanjahoedoe, Oranjehout (sranan tongo), Serebedan (Arawak) au Suriname.

Au Venezuela, on l'appelle Guamo, Sibara-koni (Espagnol), Kajehai-detidi (Yekwana).

Il porte ailleurs encore les noms de Bobinzana amarilla, E-ne-goo-hee-ro-ma, Waremapan-soela.

Statut

Description
Swartzia arborescens est un arbre ou un arbuste haut de  pour  de diamètre.
Le tronc est cannelé à la base, recouvert d'une écorce écailleuse, sombre verdâtre à noire, striée de blanc.
Le bois parfait rougeâtre est très lourd (densité : 0,95 à 1,3), avec un grain assez fin (20 à 25 vaisseaux par mm). Ces vaisseaux sont de taille moyenne (), souvent obstrués par des dépôts blanchâtres ou brun-rouge, avec des ponctuations intervasculaires de 6 à 11 microns.
Ses rameaux sont minces, pileux à striguleux, souvent glabrescents.

Les feuilles sont alternes, composées imparipennées à (1)3-5(7) folioles : (0)1-2(3) paires de folioles latérales, opposées le long du rachis, qui est formé d'un axe stipellé pileux portant sur les côtés deux ailes étroites, glabres, de forme linéaire à oblancéolée-oblongue, courtement auriculées à l'insertions des folioles, longues de  pour  de large.
Le pétiole est long de , et porte des ailes vertes, glabres, oblongues-oblancéolées plus courtes que le pétiole.
Les stipules sont généralement persistantes, linéaires, subulées, aiguës, striguleuses sur la face extérieure, et mesurent
Les pétiolules striguleuses à pileuses, sont longues de
Les folioles sont généralement de forme ovale à lancéolée ou elliptique (terminale), à apex brièvement acuminé ou aigu avec pointe rétuse ou parfois seulement obtuse à tronquée, à base arrondie-obtuse à aiguë, et de taille inégale, mesurant .
La foliole terminale est environ deux fois plus longue que la(s) paire(s) latérale(s).
Le limbe est glabre, ou striguleux ou pileux sur une face ou les deux.
La nervure primaire est glabre.

Les inflorescences sont des racèmes (grappes) simples, axillaires, comportant 2-5 fleurs, longs d'environ , portés sur des axes très grêles, légèrement striguleux, longs de .
Le pédoncule est long de .
Les bractées plus ou moins caduques, sont densément striguleuses, longues d'environ , parfois foliacées à 1-3 folioles qui mesurent jusqu'à  de long.
Les pédicelles sont filiformes, glabres, généralement longs de .
Les bractéoles sont persistantes, glabres à striguleuses, subulées, longues de .

Le bouton floral est charnu, globuleux à ellipsoïdes, mesurant  de diamètre.
Le calice comporte 3 ou 4 sépales caduques, glabres, longs de .
Le pétale est jaune, glabre, avec le limbe arrondi, flabelliforme, mesurant  de diamètre, et doté à sa base d'un éperon long de .
On compte 10-15 étamines fertiles, glabres, isomorphes, longues de .
Le gynécée est glabre, avec le gynophore long de .
L'ovaire est glabre, de forme étroitement oblong-elliptique, souvent arqué, mesurant .
Le style est long de , avec le stigmate capitulé.

Le fruit, porté au bout d'un axe long de , est une gousse glabre, elliptique, comprimée latéralement mais bombé, atténuée à chaque extrémité, mesurant , et contenant une graine unique.

Répartition
Swartzia arborescens est présent de la Colombie au Brésil (bassin amazonien) en passant par le Venezuela, le Guyana, le Suriname, la Guyane, l'Équateur, le Pérou et le Bolivie.

Écologie
Swartzia arborescens a une affinité pour les ripisylves et les forêts secondaires autour de  d'altitude au Venezuela, et depuis le niveau de la mer jusqu'à  d'altitude dans les forêts de terre ferme (non inondées) des Guyanes. Il fleurit en Guyane en juin, août, septembre.

Swartzia arborescens est une espèce fixatrice d'azote atmosphérique.

Chimie
Swartzia arborescens contient les diterpénoïdes de cassane, « swartziarboreols A-E ».

Histoire naturelle

En 1775, le botaniste Aublet propose la diagnose suivante pour Swartzia arborescens :

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des plantes décrites par Fusée-Aublet

Liens externes

Fabaceae
Espèce d'Angiospermes (nom scientifique)
Plante décrite par Aublet

Swartzia arborescens


An Pennisetum ramosum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ferdinand von Hochstetter, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Georg August Schweinfurth. An Pennisetum ramosum in nahilalakip ha genus nga Pennisetum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pennisetum

Pennisetum ramosum


تاريخ أوجلة واحة أوجلة من الواحات الليبية القديمة التي ذكرت في التاريخ وتاريخ الفراعنة والرومان القديم، ذكرها أبو التاريخ المؤرخ الاغريقي هيرودوت باسم أوجلة سنة 400 قبل الميلاد وهي من الواحات الليبية القليلة التي زارها عدد كبير من الرحالة العرب والأوربيبن نذكر منهم على سبيل المثال لا الحصر ((هورنمتن – باشو – رولفس – هاملتون – شارل – سكارين – روزيتافوريس – أحمد حسنين – ابن غليلون...)) وقد وصفها كل منهم بأوصاف تدل على حضارتها وأهميتها الاقتصادية والاجتماعية والسياسة، والواحة تشتهر قديما بالزراعة والتجارة حيث أهلها هم أول من زرع النخيل في ليبيا وانتشر منها إلى باقي المناطق وقد كانت جزيرة خضراء في وسط الصحراء حتى سماها أحدهم بالجزائر، أما ما يخص التجارة فهي نقطة مهمة في طريق القوافل المتحركة من الشمال إلى الجنوب ومن الشرق إلى المغرب والعكس وأن بئر الركب وبئر السبيل بأوجلة من الآبار الهامة التي ذكرت ولا زالت تذكر عند رواية قصص القوافل في ليبيا، وتذكر المصادر التاريخية أن نصف جمال أي قافلة المتجهة إلى أواسط السودان مع الرجال الذين يوقذوتها كانوا في أهالي أوجلة.
ناهيك عن الأسواق الرائجة بها التي تستقبل البضائع الواردة من الجنوب والشمال والشرق والغرب بتبادلها التجار القادمين إليها بما فيهم تجار منطقة أوجلة. ومن ناحية أخرى فإن هذه الواحة يقصدها العديد من أهل العلم واستقروابها، وفيهم من مات ودفن بها وخير شاهد على ذلك وجود أكثر من خمسة عشرة ضريحا لهؤلاء ومنهم من استقر بها لفترة ثم نمادرها كالشيخ أحمد الزروق.

ومما يدل على عراقة وتاريخ المنطقة هناك شواهد تشهد على ماض عريق كالآثار المنتشرة هنا هناك والاكتشافات من حين لآخر عن ذلك الماض الموغل في القدم.

زاروا أوجلة قبل حين وكتبوا عنها

نظراً لأهمية واحة أوجلة ومركزها التجاري الذي كان له الصدارة وسط الصحراء الليبية، وما تتمع به من أهمية في سلسة المدن القائمة في الصحراء، لم يغفلها أحد من المؤرخين الذين تتبعوا أخبارها ونزلوا بها، ونظراً لأهميتها الكبيرة في طرق القوافل القديمة، اتخذها المسلمون نقطة انطلاقه إلى دخل أفريقيا لنشر الدين الإسلامي ومركزاً هاماً للتجارة بين شمال وجنوب أفريقيا، فكانت أوجلة من الواحات والمدن القليلة في الوطن العربي التي ركز عليها المؤرخين والرحالة حيث زارها أو كتب عنها العديد منهم.

1. هيرودوت:ـ
ذكرها وكتب عنها المؤرخ الاغريقى هيردوتس في القرن الخامس قبل الميلاد وذكر بأن النخيل كان يزرع فنها وقبائل الناساميون ينتقلون إليها كل عام في فصل الصيف تاركين قطعانهم بجانب البحر، ويجلبون ويجمعون البلح من النخيل الذي يزرع بكثره فيها.

2. البكري:ـ
وصفها البكري الذي عاش في القرن الثاني الهجري فقال ((هي مدينة عامره كثيرة النخل، وأوجلة اسم الناحية واسم المدينة أزرقيه، وأوجلة قري كثرة، فيها شجر ونخيل كثيرو فواكه، وبمدينتها أسواق))

3. الإدريسي :ـ
وصفها الإدريسي في في كتابه نزهة المشتاق في اختراق الآفاق ص149 ((مدينة أوجلة مدينة صغيرة ومتحضرة، فيها قوم ساكنون كثروا التجارة، وذلك علي قدر احتياجهم واحتياج العرب، وهي في الناحية البرية، يطيف بها نخيل وغلات لأهلها، ومنها يدخل إلي كثير من أرض السودان نحو بلادكوار وبلاد كوكو، وهي في رصيف الطرق الوارد عليها والصادر عنها وأرض أوجلة وبرقه واحده، ومياهها قليلة وشرب أهلها من المواجل ((الآبار)).

4. القائد عقبة بن نافع :ـ
أبان الفتح الإسلامي كانت أوجلة من أهم الموقع التي فتحها المسلمون بقيادة عبقة بن نافع في النصف الأول من الفرن السابع الميلادي، وكان لأوجلة دورها في نشر الدعوة الإسلامية.

5. أبن سعيد :ـ
عاش أبن سعيد في القرن الثامن، فقال عن أوجلة :ـ ((مدينة أوجلة جزيرة في تلك الرمال وعمارة في تلك الصحراء، فيها ماء ونخل)).

6.أبن حوقل :ـ
وصفها أبن حقول خلال القرن العاشر في كتابه عن الصحراء حيث تحدث عن أوجلة وسماها بالجزائر لأنها تشبه الجزر في الصحراء..

7. عبد الله بن أحمد القسي (أبن مليح):ـ
تتبع أخبار أوجلة ونزل بها أثناء رحلته التي كانت (1040-1042هـ) (1630-1633م) في كتابه :أنس الساري والسارب من أقطار المغارب في منتهى الآمال والمآرب سيد الأعاجم والأغارب.

8. باشــو:ـ
في سنة 1827 م زارها باشو وذكر بأنها ((عبارة عن محطة علي طريق القوافل بين الجبل الأخضر والواحات الجنوبية، وكذلك أشار إلي أحد الآبار الهامة التي كانت مستعملة في عهدة، وهو بئر ((السبيل)) الواقعة شمال أوجلة.

9. هاملتون:ـ
زارها هامتلون بعد أن بدأ رحلته في مطلع عام 1852 ف وذكر في كتابه ((جولات في شمال أفريقيا)) تقع اوجلة وسط بستان من أشجار النخيل الخضراء فيمتد لمسافة حوالي ثلاثة أميال تقريباً في شكل نصف دائرة، يوجد في الجزء الخصيب من هذه المدينة بأسفل المنطقة الريفية المحيطة بها حيث يوجد الماء علي مسافة قريبة من سطح الأرض، ولذلك أن جذوع أشجار النخيل التي تغوص في أعماق من باطن الأرض حيث يبقي محافظا علي اخضراره الدائم، ويحيط بالمدينة سور خفيف من الطين والحجر يبلغ ارتفاعه حوالي اثنتا عشر قدما وبسمك لايتعدي التسع أو العشر انشات.

10. الرحالة العربي أحمد حسنين وروزيتا فورييس :ـ*
لقد زار أوجلة الرحالة العربي أحمد حسنين مع الرحالة الإنجليزية زوزيتا فورييس وهما في طريقهما من بنغازي إلي الكفرة وكان ذلك سنة 1920 ف

11. سـكارين :ـ*
قام سكارين بدراسة واسعة ومن دراسته استنتح بم شاهده بنفسه أن الواحة قد أصابها كثير من الإضحلال وفسـر ذلك بما طرأ علي تجارتها من كساد.

12. أبن غليون:ـ*
معروف وذكر في كتابه (التذكار فيمن ملك طرابلس وما كان بها من أخبار ص161) أن وهو مؤرخ ليبي صاحب أوجلة أحمد عبد الهادي كان يوجد تحت امرته عشرون آلف رجل مجندين من مصر من بينهم مائتان مسلحين بالبنادق، واستطاع ان يخضع لسلطانه الجبل الأخضر بكامله، الأمر الذي ازعج داي طرابلس محمد السـاقزبي، فقرر إرسال حملة للاستيلاء علي أوجلة بقيادة عثمان بك، ولم يتمكن عثمان بك من مواجهة جيش أحمد عبد الهادي لكثرته فلجا إلي الاحتيال والخديعة لتحقيق هدفه.

13. شارل فير :ـ*
لقد زار أوجلة المؤرخ الفرنسي شار فير وذكر ما ذكره أبن غلبون في كتابه ((الحوليات الليبية ص180)) وما بعدها.

14.الشيخ أحمد الزروق :ـ
هو أبي العباس بن أحمد بن عيسي الفاسي (الشهير بالزروق) زار أوجلة عدة مرات واستقر فيها فترة من الزمن أثناء ترحالة وحجة وطلبه للعلم والدراسة وقد كان ذلك خلال فترة ما بين 1474-1493م. وقد بني له مسجد بأوجلة موجود حتى الآن علي الطراز الإسلامي القديم ويسمى باسمة. وأثناء استقراره بأوجلة وصفها في إحدى قصائده وذكر فيها فضل أهلها وسيرتهم، ومطلع القصيدة يقول :ـ

أوجلة قوم يسوقون عيرهم..إلى مصر والسودان في طلب التبر

وفي بيت آخر من هذه القصيدة أشار الي أقامته بها في قوله :ـ

أقمنا فيها والحمد لله ربيبا..فلا عيب علينا عليهم ولاشر

وفي بيت آخر أشار ألي حبة لأوجلة وحب أوجلة له حتى ذكر بأنه ينتمي لهم فقال:ـ

أنا أوجلي ثم أوجلي ثم أوجلي..وزروقهم مادامت الروح في الصدر.

15. الأمام الزبيدي :ـ
ذكر الأمام الزبيدي في كتابه ((تاج العروس)) بان أوجله سميت بذلك الاسم نسبة إلى بني أوجل وهم بطن من قبيلة جهينه التي كانت تقطن بين يثرب وينبع في الحجاز ثم رحلوا أي بنى أوجل الي الغرب وأستقروا في الواحة وسميت بأسمهم.

16.شيخ الشهداء عمر المختار :ـ
زار المنطقة سنة 1926 ف واجتمع باعيان والشيوخ المنطقة وذلك ضمن نشاطه لتصعيد الجهاد ضد المستعمر الإيطالي وكان ذلك قبل احتلال الواحة سنة 1928 ف.

17. إيفيليو سكارفي :ـ
وصل إلي اوجلة الرحالة الإيطالي إيفيليو سكارفي سنة 1934 ف كما أشار إلي ذلك المؤرخون والجغرافيون.

18.جون ميسون :ـ
الدكتور جون ميسون الذي زار واحة أوجلة خلال عامي 1968-1969ف وهو يحضر رسالة الدكتوراه عن التاريخ الاجتماعي والحضاري لهذه الواحة ودورها في حضارة تاريخ ليبيا – كتب بحوثاً قيمة تضمنت لمحات تاريخية ودراسات اجتماعية منذ العصور القديمة حتى العصر الحديث...

مراجع

تاريخ ليبيا

تاريخ أوجلة


The Dive From Clausen's Pier (El muelle Clausen en Hispanoamérica o Saliendo a flote en España) es una película estadounidense de drama del año 2005. Basada en un hecho real, es dirigida por Harry Winer y escrita por John Wierick. Fue lanzada el 22 de julio de 2005 en los Estados Unidos.

Sinopsis

Carrie Beal (Michelle Trachtenberg) es una joven de 23 años que se compromete con su novio desde hace ocho años, Mike Meyer (Will Estes); pero estaba a punto de desistir debido a que su relación estaba desgastada. Inesperadamente, Mike sufre un grave accidente en el muelle de la pequeña localidad donde habitan, en Wisconsin. Dicho suceso lo deja postrado de por vida y Carrie deberá enfrentar su relación con Mike, con sus mejores amigos y la decisión de quedarse allí o crecer en Nueva York, donde conoce a "Kilroy" Fresser (Sean Maher) que también enfrenta un trágico pasado familiar.

Reparto

Michelle Trachtenberg es Carrie Beal.
Sean Maher es Paul "Kilroy" Fresser.
Will Estes es Mike Meyer.

Locación
Basándose en un pequeño pueblo estadounidense de Wisconsin, el film fue rodado en la localidad canadiense de Halifax (Nueva Escocia). Una parte fue filmada en Nueva York.

Películas dramáticas

The Dive From Clausen's Pier


Kh-101 je krstareća raketa ruske proizvodnje koja se lansira iz zraka sa stealth tehnologijom. NATO kodni naziv je AS-23 Kodiak.

Godine 1984. u Sovjetskom Savezu započela su prva istraživanja nevidljivih krstarećih projektila. Kh-101 je trebao biti dizajniran kao nasljednik Kh-55 i kao pandan američkom AGM-129 ACM. Ugovor o razvoju dodijeljen je projektantskom uredu Raduga (sada Tactical Missiles Corporation). Nakon što je projekt dugo bio u mirovanju, nastavljen je tek nakon raspada Sovjetskog Saveza 1992. godine. Razvoj se odvijao paralelno s Kh-555, konvencionalnom verzijom nuklearnog Kh-55. Prvi probni let obavljen je 1998., 2003. i 2009. godine. Nakon razdoblja razvoja od više od 20 godina, prvi primjerci vjerojatno su isporučeni ruskim zračnim snagama 2013. godine.

Tehnologija
Dva rasklopiva krila pričvršćena su na donju stranu aerodinamičnog trupa. Položaj se kontrolira pomoću tri male trapezoidne upravljačke i kontrolne površine na stražnjoj strani. Nakon katapultiranja iz zrakoplova, krila se otvaraju i pokreće se turbomlazni motor na stražnjoj strani. Projektili se mogu lansirati pojedinačno ili u seriji. Krstarenje se može obaviti na visini od 6000 do 12200 m ili u konturnom letu na visini od 30 do 60 m. Brzina projektila je 900-970 km/h.

Navigacija tijekom krstarećeg leta provodi se pomoću inercijalne navigacijske platforme na koju je spojen satelitski navigacijski sustav GLONASS i GPS. Ovisno o dostupnosti, sustav upravljanja automatski odabire jedan od dva sustava. Na ruti se leti do unaprijed određenih putnih točaka, na kojima se ruta leta provjerava i korigira navigacijskim radarom. Za prilaz meti koristi se optička Otblesk-U DSMAC glava tražilice, koja uspoređuje teren do kojeg se leti s pohranjenim podacima. Prema ruskim informacijama, krstareća raketa postiže točnost od 7-20 m. Kh-101 može biti opremljen rasprskavajućom bojnom glavom, probojnom bojnom glavom ili kazetnim streljivom.

Varijante

 Kh-101 : Verzija s konvencionalnom bojnom glavom; NATO kodni naziv: AS-23A, domet 3000 km.
 Kh-102 : verzija s nuklearnom bojnom glavom snage 250 kt, NATO kodni naziv: AS-23B, domet 4000 km.

Upotreba

Ruska invazija Ukrajine
Tijekom ruske invazije na Ukrajinu 2022., ruske su snage lansirale Kh-101 protiv ciljeva u Ukrajini.  Tijekom tih misija Zapad je primijetio zapanjujući broj promašaja i kvarova. Krstareće rakete Kh-101 nisu se uspjele lansirati, srušile su se, promašile ciljeve ili bojeve glave nisu uspjele detonirati. Prema nepotvrđenim informacijama, nekoliko Kh-101 pogodilo je 10. lipnja stambenu zgradu i područje dječjeg vrtića u Kijevu. Dana 14.rujna branu u Kryvyi Rihu oštetio je Kh-101, što je dovelo do poplave civilnih područja.

Izvori

Ruske krstareće rakete zrak-zemlja

Kh-101


Bishopbriggs, (en gaélico escocés Coille Dobhair y en escocés Bishops' Riggs), es una ciudad escocesa situada en el condado de East Dunbartonshire, su situación cerca de Glasgow la convierte en una importante ciudad dormitorio. En la actualidad posee una población de 23.500 habitantes.
La cantautora escocesa Amy Macdonald es originaria de Bishopbriggs.

Localidades de East Dunbartonshire

Bishopbriggs