Kemijski afinitet je sklonost uzajamnom kemijskom reagiranju i vezivanju različitih kemijskih tvari, odnosno njihovih atoma ili molekula.

Objašnjenje
Misao da atome u molekulama drže električne sile izrekao je možda prvi J. J. Berzelius. Tu misao osobito podupire činjenica da se veliki broj molekula u otopini raspada na ione. Prema tome, možemo te molekule shvatiti kao električni spoj iona. Takve spojeve zovemo ionskim ili polarnim spojevima. Međutim, postoje i spojevi sasvim dugih osobina. Tako se već dva atoma vodika spajaju u molekulu H2, isto tako dva atoma dušika u N2, isto tako dva atoma klora u Cl2. Ponajveći broj kemijskih elemenata u plinskom stanju građen je od molekula, a ne od atoma. Golemo mnoštvo molekula ne cijepa se u otopinama na ione, i uopće vrlo teško može se rastaviti na električki pozitivne i negativne atomske skupine. Sile koje vežu atome u homeopolarne spojeve ne mogu se jednostavno shvatiti kao električne sile između alektično nabijenih dijelova.

Problem kemijskog afiniteta ostao je u povijesti nerješiva zagonetka. Povijest klasične znanosti, puna dubokoumnih ideja i fantazija, nije dala nijedno tumačenje osnovne pojave kemije. Tu nemogućnost objašnjenja kemijskog afiniteta u prošlosti shvaćamo tek danas u pravom svjetlu. Kemijski afinitet ne da se rastumačiti u okviru klasične fizike, kemijska sila tipična je kvantna pojava.

Čisto iskustveni kemičari su opisali kemijski afinitet postojanjem posebne kemijske sile. Ta kemijska sila je uzrok, da atomi stupe u molekularni spoj. Veličina kemijske sile za pojedini atomski sklop može se mjeriti energijom molekule. Molekula vodika ima energiju jednaku 2,2∙10-19 džula. Da rastavimo molekulu H2 na dva atoma vodika, moramo dakle izvršiti tako veliki mehanički rad. Molekularne su energije točno određene za pojedini kemijski spoj. Postojanje takvih određenih energija dokazuje da se kod spajanja molekula susrećemo s istim kvantnim zakonima kao i kod atoma.

Pored veličine, koja je određena energijom spajanja molekule, za kemijsku silu je svojstven njezin kratki doseg. Atomi se udružuju u molekulu samo onda ako se vrlo približe. Na udaljenostima većim od promjera atoma ne opaža se nikakva kemijska sila. To je bitna razlika prema električnoj sili, koja djeluje na velikim udaljenostima.

Treće temeljno svojstvo kemijske sile jest pojava zasićenja (valentnost). Uvijek stupaju samo dva vodika u molekulu, a ne tri ili više. Dva atoma vodika u molekuli ne privlače treći. Pojava zasićenja oštro razdvaja kemijsku silu od poznatih električnih i gravitacijskih sila. Ove sile djeluju uvijek između svih čestica; djelovanje jednog električnog naboja na drugi neovisno je o tome da li se oni nalaze u međusobnom djelovanju još s drugim česticama. Naprotiv, kemijska sila je tvorbom molekule uglavnom iscrpljena; ona djeluje samo između sastavnih čestica molekula, a na ostale atome nema više učinka.

Problem kemijskog afiniteta privela je rješenju kvantna mehanika. Na osnovu korespodentne kvantne teorije N. Bohra nije se mogao dobiti uvid u tvorbu molekula, jer pojava kemijskog afiniteta nema svoje korespondentne slike u klasičnoj mehanici. Tek radovima poslije utemeljenja valne mehanike postignuto je razjašnjenje toga osnovnog svojstva prirode. Kemijska sila između atoma pojavljuje se kao posljedica valova materije.

Već smo prije vidjeli da su za kemijski afinitet mjerodavni samo vanjski elektroni atoma. Djelovanje atomske jezgre i unutarnjih elektrona možemo skupno obuhvatiti jednim električnim potencijalom. U tom potencijalu kreću se vanjski elektroni. Te elektrone možemo opisati valovima koji se šire u atomskom potencijalu. Na udaljenostima većim od promjera atoma amplitude elektronskih valova brzo iščezavaju. Dok se dva atoma nalaze na većoj udaljenosti od promjera atoma, dotle valovi materije nemaju nikakvog utjecaja. Približe li se, međutim, atomi na udaljenosti približno jednake 10-10 metara, tada na njihovo ponašanje postaje odlučna valna priroda elektrona. Iz atoma proviruju valovi materije, koji i na većoj udaljenosti od jezgre imaju još neku, iako malu jakost (intenzitet). Međusobno pronicanje elektronskih valova jednoga i drugoga atoma izaziva po kvantnoj teoriji nove sile, koje pridolaze starim električnim silama između elektrona i atomskih jezgri. Te pridošle sile mogu biti privlačne i odbojne te vladaju zakonima kemijskog spajanja. Da bismo dobili privlačenje između atoma, ne treba dakle uvesti nikakve nove sile pored električnih. Kemijska sila pojavljuje se kao posljedica međusobnog djelovanja valova materije.

Najjednostavnija molekula je pozitivni ion vodikove molekule. On se sastoji od dva protona i jednog elektrona. Takav sistem od dvije pozitivno nabijene jezgre i jednog negativnog elektrona ima priličnu energiju spajanja. Između sve 3 čestice djeluju električne Coulombove sile; oba protona se odbijaju, svaki proton privlači elektron. Na osnovu klasične mehanike proračunato je da prosječno odbojna sila između protona prevladava privlačnu silu između elektrona i oba protona. U klasičnoj fizici prema tome ne može postojati pozitivni ion vodikove molekule. Tvorevina od dva protona i jednog elektrona uvijek bi se raspala. U prirodi, usprkos klasičnoj teoriji, postoje ipak takve tvorevine kao stabilni ion. Njihov opstanak objašnjuje kvantna teorija.

Elektronski val neka se na početku nalazi u jednoj potencijalnoj jami. To odgovara jednom vodiku i jednom protonu na većoj udaljenosti. U blizini elektronskog vala nalazi se druga potencijalna jama, u kojoj se također može širiti val. Dok su oba protona na velikoj udaljenosti, dotle je potencijalni bedem između oba protona tako masivan da elektron ostaje stalno u jednoj potencijalnoj jami. Kad se protoni međusobno primiču, tada se smanjuje debljina potencijalnog bedema. Po zakonima valnog širenja, val prodire za svoju valnu duljinu u područje, gdje mu je valna duljina imaginarna. Ako se protoni dovoljno primaknu, elektron stalno prelazi od jednog protona k drugom. Čas je jedan proton ovijen elektronskim oblakom, čas drugi. To titranje elektrona svojstveno je samo za kvantnu teoriju i dovodi do novih sila. Potencijalna energija, koja pridolazi titranjem elektrona između dva protona, uzrokuje kemijski afinitet.

Pozitivni ion vodikove molekule uzor je za sve homeopolarne spojeve. Kemijske sile zorno predočujemo fluktuacijom električnog naboja između atoma u molekuli. Električni oblak izmjenično se zgušćuje i razrjeđuje oko pojedinih atoma. Valovi negativnog naboja (elektroni) prodiru kroz potencijalne bedeme i skupljaju se čas oko jednog, čas oko drugog atoma. Ovim titranjem električnog naboja između atoma pridolazi atomskim sistemima nova potencijalna energija k staroj Coulombovoj i ta nova pridošla potencijalna energija određuje čvrstoću kemijskog spoja. Pridošla potencijalna energija ovisi o međusobnim razmacima atoma; tamo gdje ona ima minimum, izgrađuju se iskustvene dimenzije molekula. Za različite skupine ima ta potencijalna energija najrazličitije vrijednosti. Kod helijevih atoma je tako mala da praktički uopće ne nastaju molekule He2. Teorijski se unaprijed može reći koji atomi stupaju u molekule, a koji ne. Za točno određenje valentnosti atoma potreban je sav matematički formalizam kvantne mehanike. Kemijska valentnost u uskoj je vezi s Paulijevim načelom. Iz energetskih nivoa atoma zaključio je F. Hund za veliki broj atoma da li je kod njih spajanje u molekule energetski povoljan proces. Na osnovu energetskih nivoa atoma on je mogao približno procijeniti energije spajanja jednostavnih molekula. Točni se proračun molekularnih energija, naravno, sukobljuje s velikim matematičkim poteškoćama.

Izvori

Fizikalna kemija

Kemijski afinitet


Jewgeni Wassiljewitsch Frolow (; * 14. Juni 1941 in Moskau) ist ein ehemaliger sowjetischer Boxer. Er gewann bei den Olympischen Spielen 1964 in Tokio eine Silbermedaille im Halbweltergewicht.

Werdegang

Jewgeni Frolow begann als Jugendlicher in Moskau mit dem Boxen. Er gehörte dem Sportclub Trud, später Spartak Moskau an. Bei einer Größe von 1,77 Metern kämpfte er als Erwachsener im Halbweltergewicht, der Gewichtsklasse bis 63,5 kg Körpergewicht.

Im Jahre 1961 nahm er erstmals an der sowjetischen Meisterschaft der Senioren teil und erreichte dort das Halbfinale, in dem er gegen Gennadi Tschurnajew nach Punkten verlor. 1962 wurde er dann erstmals sowjetischer Meister und besiegte dabei im Halbfinale den Titelverteidiger Aloizs Tumiņš nach Punkten. Im Finale bezwang er Jewgeni Scherznew. 1963 fehlte er bei der sowjetischen Meisterschaft und 1964 unterlag er im Finale gegen Wladimir Karimow knapp nach Punkten. In den vorbereitenden Lehrgängen auf die Olympischen Spiele 1964 in Tokio überzeugte er aber die Trainer so, dass sie ihm dort dem Vorzug vor Karimow gaben. In Tokio besiegte Jewgeni Frolow im Halbweltergewicht Brian Mansell aus Neuseeland durch KO in der 2. Runde und Charley Ellis aus den Vereinigten Staaten knapp nach Punkten (3:2 Richterstimmen). Anschließend kam er zu einem kampflosen Sieg über den verletzten Wladimir Kucera aus der CSSR und zu einem klaren Punktsieg über Habib Galhia aus Tunesien (5:0) und stand damit im Finale gegen Jerzy Kulej aus Polen. Kulej dominierte diesen Kampf und gewann mit 5:0 Richterstimmen einstimmig nach Punkten. Jewgeni Frolow gewann damit die Silbermedaille.

In den Jahren 1965 bis 1969 gewann Jewgeni Frolow dann fünfmal in Folge die sowjetische Meisterschaft. Er besiegte dabei Wladimir Karimow, Waleri Frolow, Juri Poljakow, Gurgen Sajadjan und noch einmal Waleri Frolow jeweils nach Punkten.

1965 war er auch bei der Europameisterschaft in Berlin am Start. Er gewann dort zunächst über Willem Gerlach aus den Niederlanden durch techn. KO in der 2. Runde und über Reinhold Flor aus der Bundesrepublik Deutschland nach Punkten. Im Viertelfinale traf er auf Jerzy Kulej und unterlag diesem wiederum nach Punkten. Er schied damit aus und blieb mit dem 5. Platz ohne Medaille.

Bei der Europameisterschaft 1967 wurde Jewgeni Frolow nicht eingesetzt. Er startete aber im Jahre 1968 wieder bei den Olympischen Spielen in Mexiko-Stadt. Er kam dort zu Punktsiegen über Ray Maguire aus Australien (5:0) und Issaka Babore, Nigeria (4:1), unterlag aber im Viertelfinale dem Kubaner Enrique Regueiferos knapp nach Punkten (2:3 Richterstimmen). Er kam damit nicht in die Medaillenränge und belegte den 5. Platz.

Danach bestritt er keine internationalen Meisterschaften mehr.

Internationale Erfolge

Länderkämpfe

Meisterschaften der Sowjetunion

 Erläuterungen
 OS = Olympische Spiele, EM = Europameisterschaft
 Gewichtsklasse: Halbwelter bis 63,5 kg und Welter bis 67 kg Körpergewicht

Quellen

 Fachzeitschrift Box Sport
 Website "www.amateur-boxing.strefa.pl"
 Website "www.sports-referencs.com"

Weblinks

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1964
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1968
Boxer (Sowjetunion)
Olympiateilnehmer (Sowjetunion)
Sowjetischer Meister (Boxen)
Sowjetbürger
Geboren 1941
Mann

Jewgeni Wassiljewitsch Frolow


Crucea Eroilor de pe Muntele Straja este un monument comemorativ al celor 800 de militari români care au căzut în toamna anului 1916 în luptele din Defileul Jiului în Primul Război Mondial.

Monumentul este realizat din oțel și are o înălțime de 18,6 metri și a fost construit la o altitudine de 1485 metri. Crucea a fost sfințită în ziua de 30 octombrie 1996 de starețul Mănăstirii Lainici, Ioachim Pârvulescu. Fondurile necesare realizării obiectivului au fost donații private, îndeosebi din partea omului de afaceri Emil Ilie Părău. După trei ani, în anul 1999, Emil Părău a pus piatra de temelie a Schitului Straja ce a fost edificat în apropierea crucii omagiale. Dacă se ia în considerare doar altitudinea la care a fost ridicată, Crucea Eroilor de pe Muntele Straja se află pe cel de al treilea loc din România, după cea de pe Muntele Mic. Elementul de departajare este înălțimea ei de doar 18,6 metri, fapt pentru care ocupă doar locul al patrulea dintre cele construite la cea mai mare altitudine din România până anul 2018, după Crucea Eroilor de pe Dealul lui In din județul Dâmbovița.

Din anul 2000 se organizează anual procesiuni religioase în Vinerea Mare, similare Drumului Crucii. Accesul spre obiectiv se face pornind din Lupeni pe o șosea asfaltată de circa 10 kilometri.

În anul 2018, Crucea Eroilor de pe Muntele Straja ocupă locul al șaptelea în funcție de dimensiunea la care a fost realizată.

Note

Bibliografie
Paul Adrian Cristescu: Crucea Eroilor de pe Muntele Caraiman, ediția a II-a, Editura Tiparg, 2018, ISBN 978-973-735-972-8

Clădiri și structuri din județul Hunedoara
Cruci din România
Muntele Straja
Memoriale și monumente ale participării României la Primul Război Mondial
Fondări în 1996

Crucea Eroilor de pe Muntele Straja


برج حمود هي إحدى البلدات اللبنانية من قرى قضاء المتن في محافظة جبل لبنان. وتعتبر من ضواحي بيروت الكبرى ومركزا كبيرا للبنانيين من أصل أرمني.

أعلام
 حسن نصر الله
 تفين كارول مومجوغليان
 كريستينا صوايا
 بيار شماسيان

المراجع

أحياء بيروت
أماكن مأهولة في قضاء المتن
أماكن مأهولة في لبنان
الإبادة الجماعية للأرمن
تجمعات أرمنية لبنانية
تجمعات شيعية في لبنان

برج حمود


تعداد الولايات المتحدة في 1840 هو التعداد السادس للولايات المتحدة. التي أجراها مكتب التعداد في 1 يونيو 1840، أظهر أن عدد السكان المقيمين في الولايات المتحدة هو 17,069,453 بزيادة قدرها 32.7 بالمئة قياسا إلى 12,866,020 وهو عدد من السكان خلال تعداد 1830. إجمالي عدد السكان يتضمن العبيد الذي بلغ عددهم 2,487,355.
في عام 1840، مركز السكان كان يبعد حوالي 260 ميل (418 كم) غرب واشنطن بالقرب من وستون، فيرجينيا الغربية.

أسئلة التعداد

في تعداد 1940 تم طرح الأسئلة التالية:

 اسم رب الأسرة
 العنوان
 عدد البيض من الذكور والإناث

1- في الفئة العمرية خمس سنوات إلى 20 سنة

2- في الفئات العمرية من 20 إلى 100

3- 100 سنة وما فوق

 عدد العبيد والملونين أشخاص في ست فئات عمرية
 عدد الصم والبكم
 عدد المكفوفين
 عدد المجانين والحمقاء سوءً في مسؤلية القطاع العام أو القطاع الخاص
 عدد الأشخاص الذين يعملون في كل أسرة مقسمون في سبع فئات من الأعمال
 عدد المدارس وعدد من العلماء
 عدد البيض أكبر من عام20 الذين لا يستطيعون القراءة والكتابة
 عدد من متقادعي الثورة أو الخدمة العسكرية

مراجع

وصلات خارجية

 بيانات التعداد التاريخي
 تعداد، 1790-1840

الولايات المتحدة في 1840
تعداد سكان الولايات المتحدة
تعداد السكان في 1840

تعداد الولايات المتحدة 1840


(4757) Liselotte es un asteroide que forma parte del cinturón exterior de asteroides y fue descubierto por Ingrid van Houten-Groeneveld, Cornelis Johannes van Houten y Tom Gehrels desde el observatorio del Monte Palomar, Estados Unidos, el 19 de septiembre de 1973.

Designación y nombre
Liselotte recibió inicialmente la designación de .
Más adelante, en 1992, se nombró en honor de la princesa bávara Isabel Carlota del Palatinado (1652-1722), conocida por el apelativo de Liselotte.

Características orbitales
Liselotte orbita a una distancia media del Sol de 3,942 ua, pudiendo acercarse hasta 3,62 ua y alejarse hasta 4,264 ua. Su excentricidad es 0,08165 y la inclinación orbital 0,1759 grados. Emplea en completar una órbita alrededor del Sol 2859 días.

Características físicas
La magnitud absoluta de Liselotte es 12,3.

Véase también
 Lista de asteroides del (4701) al (4800)
 Cuerpo menor del sistema solar

Referencias

Enlaces externos

Asteroides del cinturón exterior de asteroides
Objetos astronómicos descubiertos por Ingrid van Houten-Groeneveld
Objetos astronómicos descubiertos por Cornelis Johannes van Houten
Objetos astronómicos descubiertos por Tom Gehrels
Objetos astronómicos descubiertos desde el Observatorio Palomar
Objetos astronómicos descubiertos en 1973
Wikiproyecto:Asteroides/Artículos de asteroides

(4757) Liselotte


Marijan Varjačić (Srednji Mosti, 21. prosinca 1947.), spisatelj i kazališni ravnatelj, rođen u Srednjim Mostima (župa sv. Bendikta, dekanat Novigrad Podravski).

Životopis
Živio i školovao se u Mostima, Čakovcu, Varaždinu i Zagrebu. Kraće vrijeme, u ranom djetinjstvu, boravio u Pitomači i Belici. Do 1990. za kruh služi kao juratuš.

Od 1990. do 2005. godine na čelu varaždinskog Kazališta, potom tajnik Kazališta i urednik kazališnih izdanja. Redakcija za kulturu Večernjeg lista proglasila ga je 1997. osobom godine u hrvatskom kazalištu. U književnim i drugim časopisima (Republika, Kolo, Kaj, Marulić i dr.) i u zbornicima HAZU, Zavoda  za književnost, kazalište i glazbu objavio pedesetak studija, ogleda i znanstvenih članaka o kazalištu, pjesništvu i umjetnosti uopće, po pravilu prepoznatljivih misaonih poticaja odnosno filozofskih preferencija (platonizam i njegovi refleksi do danas).

Dio radova sabrao je u dvije knjige: Lice nevidljivog: Prilozi teatrozofiji (2013.) i Put u ništa (2016.), obje u izdanju Društva hrvatskih književnika u Zagrebu. Knjigu Lice nevidljivog preporučio je prof. Georgij Paro kao literaturu studentima režije na Akademiji dramskih umjetnosti u Zagrebu. U časopisima (Mladost, Plavi vjesnik, Oko) tiskao rukovet pjesama. Objavio zbirku pjesama Saliera/Soljenka (2000.), knjigu Saecula scenica Varazdiniensia (2007.) o povijesti kazališta u Varaždinu, kao i monografiju Jagoda Kralj Novak (2019.). Knjige u rukopisu: Čudo jezika. Glose uz stihove hrvatskih pjesnika; Varaždinsko kazalište. Prilozi novijoj povijesti kazališta u Varaždinu. U obje knjige riječ je o izboru tekstova objavljenih u časopisima i zbornicima.

Dugogodišnji je sudionik znanstvenog simpozijuma Krležini dani i jedan od glavnih suradnika trećeg toma Repertoara hrvatskih kazališta (HAZU, Zagreb, 2002.). Godine 2009. utemeljio Bijenale kazališnog plakata i autorski ga vodio do 2019. Osnovao i uređivao časopis Kazalište (1993-1996.).

Dodatak
Do svoje tridesete godine, u predkazališnom razdoblju, afirmirao se u stručnim pravničkim krugovima. Bio je član Upravnog odbora Društva pravnika u privredi Hrvatske, i predsjednik istoimenog regionalnog društva (varaždinska regija i Međimurje). Godine 1978. objavio, s još jednim koautorom, knjigu o radnom pravu, u izdanju Radničkih novina u Zagrebu. Recenzent knjige bio je poznati sudac Zlatko Crnić (od 1992. predsjednik Vrhovnog suda Hrvatske).

Djela

 Saliera/Soljenka, 2000.
 Saecula scenica Varazdiniensia, 2007.
 Lice nevidljivog: prilozi teatrozofiji, 2013.
 Put u ništa i drugi ogledi, 2016.

Izvori
Književnici
Kazalište

Marijan Varjačić


Rant, emek harcamadan elde edilen kazanım. İktisatçılar tarafından ise "doğanın getirisi" olarak tanımlanmaktadır.

Korkut Boratav'a göre rant, daha geniş bir yorumla, belki de "avanta" teriminin anlamına da geçerek şöyle tanımlanır: "devletin çeşitli uygulamalarla bireysel, endüstriyel veya sektörel olarak özel teşebbüs lehine herhangi bir çıkar avantajı yaratması; bu avantajın realizasyonu ve paylaşımı"dır.

1970'te Hossein Mahdavy'nin kavramsallaştırdığı Rantçı Devlet Teorisi (Rentier State Theory) de bütün gelirlerini doğal kaynaklardan elde eden, vergilendirmelerin olmadığı devletleri anlatmak için kullanılmaktadır. Orta Doğu'daki petrol gelirleri olan Suudi Arabistan gibi devletler bu kategoride değerlendirilmektedir.

Kaynakça
 Korkut Boratav (2000), Yeni Dünya Düzeni Nereye, İmge Kitabevi (Sy. 141).

Kıtlık (ekonomi)
Kamu tercihi teorisi
Kiralama

Rant


إيسولاسيو دي فيوموربوت  هي بلدية فرنسية تقع في جزيرة كورسيكا.

السكان

مراجع

{{Historical populations
|align=left|
1962|352|
1968|451|
1975|332|
1982|411|
1990|346|
1999|333|
20

بلديات إقليم هوت كورس
مدن فرنسا

إيسولاسيو دي فيوموربوت


Cicero Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Cicero Township (Illinois)
 Cicero Township (Indiana)

Cicero Township


إيمانويل إيزوكام  وهو لاعب كرة قدم نيجيري من مواليد ( 22 أكتوبر 1984)، لعب لأندية الجيش السوري والعربي الكويتي ويلعب حاليًا في صفوف نادي برقان الكويتي.

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية نيجيريون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في أرمينيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيران
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الكويت
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون نيجيريون مغتربون في أرمينيا
رياضيون نيجيريون مغتربون في الكويت
رياضيون نيجيريون مغتربون في إيران
رياضيون نيجيريون مغتربون في سوريا
لاعبو أرارات يريفان
لاعبو الدوري الأرميني الممتاز
لاعبو الدوري السوري
لاعبو الدوري الكويتي
لاعبو النادي العربي (الكويت)
لاعبو كرة قدم مغتربون في أرمينيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في الكويت
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيران
لاعبو كرة قدم مغتربون في سوريا
لاعبو كرة قدم نيجيريون
لاعبو كرة قدم نيجيريون مغتربون
لاعبو نادي أهلي حلب
لاعبو نادي السالمية
لاعبو نادي الطليعة
لاعبو نادي خيطان
لاعبو نادي ذوب آهن أصفهان
لاعبو نادي كاظمة
مدربو كرة قدم نيجيريون
مواليد 1984
مواليد في نيجيريا

إيمانويل إيزوكام


Stüdyo (atölye, işlik), sanatçıların (veya zanaatkarların) çalıştığı mekana veya bir sanatçı ve onun stüdyosunda çalışan asistanlarına denir. Çalışma alanları fotoğraf, sinema, animasyon, radyo, televizyon ve müzik olabilir.

Etimoloji
Stüdyo, Latince heves, istek anlamına gelen studere'''den türemiştir. Atölye ise stüdyonun Fransızca karşılığı olan atelier'' sözcüğünden gelmiştir. Türkçede stüdyo daha çok sanat ve tasarım dallarında kullanılırken atölye daha geniş anlamda, sanayi ve zanaatte de kullanılır.

Sanat atölyesi (sanat stüdyosu)
Başarılı sanatçıların stüdyoları. Burada çalışan asistanlardan da "...'nun atölyesinden" şeklinde bahsedilir.

Atölye
Bir sanatçı ve mimarın yapıtlarını tasarladığı ve ürettiği yer, stüdyo. / Küçük endüstri üretiminin yapıldığı ve genellikle sanatçıların çalıştığı (Marangozluk, demircilik) imalathane

Prodüksiyon stüdyosu
 Müzik stüdyosu
 Film stüdyosu
 Fotoğraf stüdyosu
 Animasyon stüdyosu
 Çizgi roman stüdyosu
 Kayıt stüdyosu
 Televizyon stüdyosu
 Radyo stüdyosu

Odalar
İtalyanca deyişler

Stüdyo


Shah Mat es el tercer álbum de estudio de la banda vasca de metal industrial, KUDAI. Tiene 11 pistas y una duración de 43:33. El título del álbum puede traducirse como "Jaque Mate" (título que tiene relación con la portada del álbum, ya que esta última muestra a una pieza de ajedrez rodeada de peones negros, no teniendo ninguna forma de salir de jaque).

Lista de pistas
 "Partituratik ihes" - 4:23
 "Bi munduen artean" - 3:30
 "Gurutzearen itzala" - 3:38
 "Shah Mat" - 4:28
 "Jainkoen zigorra" - 3:52
 "Azken jokua" - 4:38
 "Sentitzen dut" - 3:50
 "Eguna gaur da" - 3:11
 "Noraezean galduta" - 3:59
 "Nire leihotik" - 4:03
 "Kanpoan gaude" - 4:01

Créditos
 David: voz, guitarra rítmica
 Bortx: guitarra líder, coros
 Eka: bajo, coros
 Tito: batería, coros

Referencias

Álbumes de 2009

Shah Mat


بيوس الثاني (Pius II) وُلد باسم إينيا سيلفيو بيكولومينو بتاريخ 18 أكتوبر 1405 و توفي في 14 آب 1464) شغل منصب بابا الكنيسة الكاثوليكية منذ عام 1458 وحتى وفاته.

روابط خارجية

مراجع

أساقفة كاثوليك رومان في القرن 15
أساقفة من سيينا
إنسانويون مسيحيون
باباوات
باباوات إيطاليون
باباوات روما
بابوات في القرن 15
دبلوماسيو الكرسي الرسولي
كتاب اللغة اللاتينية في القرن 15
كتاب إيطاليون
كتاب إيطاليون في القرن 15
مواليد 1405
نهضة بابوية
وفيات 1464
وفيات في أنكونا

منزل في بيكولوميني
أساقفة كاثوليك رومان إيطاليون في القرن 15

بيوس الثاني


Întoarce-te și mai privește o dată este un film românesc din 1981 regizat de Dinu Tănase. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Valentin Voicilă, Ștefan Iordache, Maria Hrișman.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.178.864 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1981 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1981
Filme regizate de Dinu Tănase

Întoarce-te și mai privește o dată


Matilda Škotska, krštenim imenom Edita (Dunfermline, Škotska, oko 1080. – Westminsterska palača, London, 1. svibnja 1118.), škotska princeza i kasnije engleska kraljica, preko braka s engleskim kraljem Henrikom I. (1068. – 1135.), čime je bila spojena anglosaksonska i normanska kraljevska loza.

Životopis

Rodila se u škotskoj kraljevskoj obitelji Dunkelda, poznatoj i kao Canmore, od oca, Malcolma III. († 1093.), škotskog kralja, i majke sv. Margarete Škotske († 1093.), engleske princeze i kćerke engleskog princa Eduarda Izgnanika. Bila je obrazovana i vladala je kao regentica u vrijeme Henrikova izbivanja iz Engleske. Uzdigla je razinu kulture na engleskom dvoru, a usto je naložila Williamu od Malmsburyja da napiše Gesta regum Anglorum, što je najbolji prikaz rane povijesti Engleske.

Matilda i Henrik su se vjenčali 11. studenog 1100. godine i tom prilikom je Matilda bila okrunjena za englesku kraljicu. S Henrikom je imala četvero djece od koje je preživjelo dvoje: Matilda i Vilim Adelin.

Bilješke

Vanjske poveznice
Matilda Škotska, engleska kraljica - epistolae.ctl.columbia.edu
 Matilda Škotska - thoughtco.com
 Matilda Škotska - newworldencyclopedia.org
Normanske vojvotkinje
Životopisi, Škotska
Dunkeldi
Normanska dinastija

Matilda Škotska


Karl Theodor Jaspers, (23 Şubat 1883 - 26 Şubat 1969), felsefede varoluşçu akımın teorisyenlerinden Alman filozof ve psikiyatrist. Modern psikiyatri, din felsefesi, tarih felsefesi ve siyaset felsefesinde önemli etkileri olmuştur.

Hayatı

Öğrenciliği ve Tıp Kariyeri
Karl Jaspers, her ne kadar felsefeye erken yaşlardan ilgi göstermeye başlasa da hukukçu babasının etkisiyle üniversitede hukuk okumaya karar vermiştir. Fakat kısa sürede hukuktan sıkılarak, 1902'te tıp okumaya başlamıştır.

1909'da tıp okulundan mezun olmuş Heidelberg'deki bir psikiyatri hastanesinde çalışmaya başlamıştır. Döneminin tıbbi çevrelerinin zihinsel hastalıklara yaklaşımından tatmin olmayan Jaspers psikiyatrik yaklaşımı geliştirmeyi kendine görev edinmiş, 1913'te Heidelberg Üniversitesi'nde geçici olarak psikoloji öğretmeye başlamıştır. Daha sonra pozisyonu kalıcıya dönüşmüş, Jaspers hiçbir zaman klinik uygulamaya geri dönmemiştir.

"Genel Psikopatoloji" (1913) adlı yapıtında psikopatoloji yöntemleri ile görüngübilimsel ve yorumbilgisel yaklaşımlar arasındaki bağları incelemiş, bu yaklaşımları bazı psikopatoloji sorunlarına başarılı bir şekilde uygulamıştır.

Felsefe Kariyeri
40 yaşında ruhbilim çalışmalarından felsefe çalışmalarına dönen Jaspers'in "Psychologie der Weltanschauungen" (1919) adlı yapıtı hem ruhbilimi algıladığımız dünyaya dair bir vizyon oluşturma gereksinimi içinde değerlendirmesi, hem de Kant, Kierkegaard, Nietzsche ve Weber'den ne ölçüde etkilendiğini göstermesi bakımından çok önemlidir. Jaspers'i etkileyen diğer önemli filozoflardan bazıları Platon, Plotinos, Hegel, Schelling, Dilthey ve Husserl'dir.

Karl Jaspers, başyapıtı olarak nitelenen "Felsefe" (1932) adlı kapsamlı kitabında kendi varoluşçuluk anlayışını dile getirmiş, kitap Nazi Almanyası'nda yasaklanmıştır. Bu nedenle İsviçre'ye giden ve Basel Üniversitesi'nde dersler vermeye başlayan Jaspers, bu dönemde felsefeyle bağlarını bir hayli koparmış, daha çok siyaset felsefesiyle ilgilenmiştir. Bunun en önemli göstergesi "Atom Bombası ile İnsanlığın Geleceği" (1958) adlı yapıtıdır. Ölümüne kadar ise çalışmalarının çoğunu "din felsefesi" oluşturmuştur.

Felsefesi
Karl Jaspers felsefenin pek çok alanında ilginç anlayışlar geliştirmiştir. Bunların en önemlileri din felsefesinde "aşkın", "şifre" (gizli yazı düzeni), "felsefece inanç" tasarımları; tarih felsefesinde "Eksenler Dönemi" tezi; siyaset felsefesinde ise "yeni siyaset düşüncesi"dir.

Karl Jaspers insanın dünya karşısındaki mümkün tutumlarını, bireyin ölüm, savaş, değişme ve suç gibi durumlar karşısında vermek durumunda olduğu kararları analiz eden, varoluş problemini akıl aracılığıyla çözümleyecek bir varoluş felsefesi geliştirmiştir. Varoluşla, insanın yaşadığı ve dolayısıyla nesnelleştirilemeyen acı çekme, suçluluk ve ölüm gibi durumlarla sınırlanan ve açığa vurulan insanlık halini anlayan Jaspers'e göre, bu nihai durumlar bilimsel düşüncede gözden kaçırılır ya da bir takım açmaz ve antinomilerle ifade edilir. Oysa bu tecrübeler deneysel bene ilişkin bilgimizin eğretiliğini ve dünyasal varoluşumuzun güvenilmezliğini gösterir. Gerek kilisenin, gerekse siyasetin insanları özgür değil eşit yapmaya çalıştığını söyleyen Jaspers, gerçek varoluşunu yaşayamayan insanın başkaları tarafından kurulmuş olan bu çadırdan çıkabilmesi, kabuğunu yırtabilmesi için üç zorunlu koşul bulunduğunu söyler: Yalnızlık, cesaret ve savaş. Kitlesel duygudaşlık içinde sevgiyi kaybeden insan yalnız olabilmelidir. Bununla birlikte, önce yalnızlık ve başkalarını özleme açmazını cesaretle yaşama zorunluluğu bulunmaktadır. Bu iki koşulu gerçekleştiren insanın savaşacağı üç şey vardır: Ölüm, acı çekme ve suç. Gerçek bir varoluş düzeyine yükselmek, varolabilmek sorumlu olmaktan geçer. Bir inanç ahlakı geliştiren Jaspers, insanın varoluşunu gerçekleştirebilmesi için, bilimi aşarak "mutlağa" ya da "Tanrı"ya gitmesi gerektiğini söylemiştir. Varoluşunu bu yolla kuran insan, ona göre, ahlaksal bakımdan doğru olanı da bulmuş olur.

Eserleri
 Genel Psikopatoloji, 1913
 Psychologie der Weltanschauungen, 1919
 Felsefe, 1932
 Alman Suçu Sorunu, 1946
 Doğruluk Üstüne, 1947
 Tarihin Kökeni ile Amacı, 1949
 Büyük Filozoflar, 1957
 Atom Bombası ile İnsanlığın Geleceği, 1958

Konuyla ilgili yayınlar
 Haluk Erdem, Karl Jaspers Felsefesinde Hakikat, İletişim ve Siyaset, Ebabil Yayıncılık, 2007
 Frank Magill, Egzistansiyalist Felsefenin Beş Klasiği, Dergah Yayınları, 1992
 Walter Kaufmann, Dostoyevski'den Sartre'a Varoluşçuluk, 1997

Ayrıca bakınız
 Varoluşçuluk
 Psikiyatri
 Psikoloji
 Din felsefesi
 Tarih felsefesi
 Siyaset felsefesi
 Basel Üniversitesi
 II. Dünya Savaşı

Dış bağlantılar
 Felsefe Ekibi Sitesi'nde Jaspers sayfası
 Stanford Üniversitesi'nin Chris Thornhill tarafından hazırlanmış Jaspers sayfası
 "The Existential Primer" sitesinin Jaspers sayfası
 Goethe Enstitüsü'nden Jaspers biyografisi
 Goethe Esntitüsü sitesinde Ulrich Sand'in Jaspers felsefesinin etkisiyle ilgili yorumu
 Bir Jaspers biyografisi
 Jaspers'in 1941'de yayınladığı "Felsefem Üzerine" adlı makalenin bir kısmı
 "L'Encyclopédie de L'Agora" adlı sitenin Jaspers sayfası
 "About.com"dan Jaspers sayfası
 Unesco tarafından 2000 yılında yayınlanmış, Jaspers'in eğitimle ilgili düşüncelerini içeren PDF
 "Felsefe Dünyası" adlı derginin 39. sayısında (Ocak 2004) yayınlanmış, Hasan Çiçek'in "Mevlana ve Jaspers'in Benzeşen İnsan Anlayışı" adlı metni

Alman filozoflar
Alman psikiyatrlar
Alman ilahiyatçılar
20. yüzyıl Alman yazarları
1883 doğumlular
1969 yılında ölenler
20. yüzyıl filozofları
Erasmus Ödülü sahipleri
Psikoloji tarihi

Karl Jaspers


ගෞතම් ගුලාති (උපත 27 නොවැම්බර් 1987) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු චිත්‍රපට සහ රූපවාහිනී නළුවෙකි. ඔහු වඩාත් ප්‍රකට වූයේ දියා ඕර් බාති හම් රූපවාහිනී කතාමාලාවේ ඔහු විසින් නිරූපණය කළ වික්‍රම් අරුන් රාතිගේ චරිතය හේතුවෙනි. එසේම ඔහු කලර්ස් ටීවී නාළිකාවෙන් විකාශය වූ රියැලිටි වැඩසටහනක් වන බිග් බොස් 8 තරගාවලියේ ජයග්‍රාහකයා ද වේ. ඔහු රාකේශ් මෙහ්තාගේ කෙටි චිත්‍රපටයක් වූ "දර්පොක්" සඳහා රංගනයෙන් දායක විය. මෙම චිත්‍රපටය 67වන කෑන්ස් චිත්‍රපට උළෙලේ දී ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. මෙහි දී ඔහු නිරූපණය කරන ලද්දේ සිය මෑණියන්ව අතවරයකින් රැක ගැනීමට නොහැකි වීමෙන් ක්ෂතිජභාවයකට පත්වන 28 හැවිරිදි අර්බුදකාරී තරුණයකගේ චරිතයකි. ඔහු සමන් වීරමන් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද සිංහල චිත්‍රපටයක් වූ .ශ්‍රී සිද්ධාර්ථ ගෞතම චිත්‍රපටයේ දේවදත්ත කුමරුගේ චරිතය නිරූපණය කළේ ය. මීට අමතරව ඔහු විසින් මොහම්මද් අෂාරුද්දීන්ගේ චරිතාපදාන චිත්‍රපටයක් වූ අෂාර් චිත්‍රපටයේ ඉන්දියානු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයකු වූ රවි ශාස්ත්‍රිගේ චරිතය නිරූපණය කොට ඇත. ඔහු "ටෙඩී බෙයාර්" නැමැති සංගීත වීඩියෝවේ ද පෙනී සිටියේ ය. මෙහි ඔහු සමග කණිකා කපූර්, ඉක්කා සිං සහ සාක්ෂි සල්වේ යන නළු නිළියන් පෙනී සිටින ලදී. මෙම වීඩියෝව සාක්ෂි විසින් ලියන ලද ග්‍රන්ථයක් වූ The Big Indian Weddingහි ප්‍රවර්ධන කටයුතු හා සමගාමීව සිදු විය.

ගුලාති සිය රංගන දායකත්වය සැපයූ රූපවාහිනී කතාමාලා අතර කහානි හමාරේ මහාභාරත් කි (2008-2009), කසම් සේ (2008-2009), තුජ් සන්ග් ප්‍රීත් ලගායි සජනා (2008-2010), ප්‍යාර් කී යේ ඒක් කහානි (2010-2011), දියා ඕර් බාති හම් (2011-2014) වැනි කතාමාලා ප්‍රධාන ස්ථානයක් ගනියි. ප්‍රේක්ෂකයන් අතර ජනප්‍රියත්වයට පත් දියා ඕර් බාති හම් රූපවාහිනී කතාමාලාවේ ඔහු විසින් නිරූපණය කළ චරිතය පසුව කරන් ගොඩ්වානි විසින් ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලදී. 2013දී ඔහු නාච් බලියේ 5 රියැලිටි වැඩසටහන හා සම්බන්ධ විය. 2014-2015 අතර කාලයේ පැවැත්වුණු බිග් බොස් 8 රියැලිටි වැඩසටහන් තරගාවලියේ ජයග්‍රහණය ඔහුට හිමි විය. මීට අමතරව ඔහු ෆාරා කි දාවත් (2015), ඉන්ඩියා'ස් නෙක්ස්ට් ටොප් මොඩ්ල් (2015), එම්ටීවී බිග් එෆ් (2015) සහ ජලක් දිඛ්ලා ජා රීලෝඩඩ් (2015) යන වැඩසටහන් සමග සම්බන්ධ විය. 2015දී බිග් බොස් 9 වැඩසටහනටත්, 2016දී බිග් බොස් 10 වැඩසටහනටත් ඔහු ආරාධිත අමුත්තකු ලෙස සහභාගී වී තිබේ.

රූපවාහිනිය

චිත්‍රපට

සම්මාන සහ නිර්දේශ

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

21වන සියවසේ ඉන්දියානු නළුවන්
ජීවත්වන්නෝ
1987 උපත්
බිග් බොස් සහභාගීවූවන්
ඉන්දියානු සෝප් ඔපෙරා නළුවන්
ඉන්දියානු චිත්‍රපට නළුවන්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නළුවෝ
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිවේදකයින්

ගෞතම් ගුලාති


ත්‍රිකුණාමලය බලකොටුව යනුවෙන්ද හැඳින්වෙන,  ෆ්‍රෙඩ්රික් බලකොටුව (; ) යනු, ලෝක ප්‍රචලිත පුරාතන හින්දු  කෝනේශ්වරන් දේවාලයෙහි (ස්තම්භ දහසෙහි දේවාලය) නටබුන් ආශ්‍රයෙන් පෘතුගීසි යටත්විජිතවාදීන් විසින්,  ශ්‍රී ලංකාවෙහි, නැගෙනහිර පළාතෙහි, ත්‍රිකුණාමලයෙහි, ස්වාමි රොක්-කොන්නමලෙයිහිදී  ක්‍රියු 1624දී තනවා නිම කල බලකොටුවකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ බලකොටු
ත්‍රිකුණාමලය දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

ෆ්‍රෙඩ්රික් බලකොටුව


Fray Simón de Castelblanco, Castel-Blanco o Branco o Castelobranco, que usó el pseudónimo de una persona real, probablemente su pariente, Rodrigo Correa Castelblanco (Lisboa ¿? - Madrid, 1691), escritor barroco portugués de expresión española del .

Biografía
Era hijo de Luis Fernández y de María Manuel y profesó en la orden de los agustinos, la misma de fray Luis de León, en Salamanca (1629). Cobró fama de buen predicador en Madrid y residió durante muchos años en el Convento de San Felipe el Real; allí se comprueba la presencia de su firma en los libros de consulta de la casa desde 1671 hasta 1691. En atención a sus méritos le fue concedido el título y exenciones de exprovincial de Castilla en 1672. La última referencia que se tiene de su existencia data de 1691, cuando debía ya contar muchos años. Con su nombre natural publicó además Virtudes y milagros en vida y muerte del Reverendo Padre Fray Juan de Sahagún. Por ser fraile y para evitarse los problemas que le daría su vocación literaria, usó el nombre del militar Rodrigo Correa (de) Castelblanco, sargento mayor del Tercio de Granada, maestre de campo y alcaide del Peñón y, en 1689, gobernador de Gaeta, para publicar su novela Trabajos del vicio; en el prólogo, además, aclara que no es el verdadero autor y que le pidió un amigo que lo amparase con su nombre. La crítica ha restablecido el verdadero autor.

Notas

Obras
Trabajos del vicio, afanes del amor vicioso, Monstruos de la ingratitud, exemplos para la enmienda, políticas para el acierto, reducidas a la historia de un sugeto de modernas experiencias, Madrid: Lopes García de la Iglesia, 1680. Reimpreso con el título de Traiciones de la hermosura y fortunas de Don Carlos, trabajos del vicio, exemplos para la enmienda, políticas para el acierto, reducidas a sucessos exemplares Madrid: Lorenzo García de la Iglesia, 1684.
Carta apologética del padre fray Simón de Castelblanco... remitida a Joseph Pellicer, c. 1676.
Virtudes y milagros en vida y muerte del Reverendo Padre Fray Juan de Sahagún. Madrid: Imprenta Real, 1669.

Bibliografía
Begoña Ripoll, La novela barroca Salamanca: Universidad de Salamanca, 1991.
Beatriz Chenot, "Presencia de ermitaños en algunas novelas del Siglo de Oro", Bulletin Hispanique, 1980, volumen 82, número 82-1-2, pp. 59-80.

Escritores de Portugal del siglo XVII
Escritores de España del siglo XVII
Escritores en español
Agustinos
Religiosos de Portugal del siglo XVII
Alumnado de la Universidad de Salamanca en el siglo XVII

Simón de Castelblanco


Wilhelm von Braun (* 13. November 1883 in Frankfurt (Oder); † 29. August 1941 im KZ Buchenwald) war ein deutscher Jurist und Diplomat.

Leben
Wilhelm von Braun wurde 1883 als zweiter Sohn des Oberst a. D. Konstantin von Braun und der Bertha von Braun, Tochter der Industriellenfamilie Hoffmann, geboren und wuchs in einer märkischen evangelischen Offiziersfamilie auf. Sein Vater war Regimentskommandeur und ein Nachkomme des Berliner Stadtkommandanten Christoph Heinrich Gottlob von Braun (1714–1798), Ritter des Schwarzen Adlerordens.

Wilhelm von Braun wählte ebenfalls eine militärische Laufbahn und trat als Junker beim 2. Garde-Feldartillerie-Regiment der Preußischen Armee in Potsdam ein. Die Ausbildung erhielt er auf der Kriegsschule Engers. Nach seiner Beförderung zum Leutnant der Artillerie verließ er 1904 als Reserveoffizier den aktiven Dienst und studierte Jura in Grenoble, München, Greifswald und Jena. Anfang 1908 erkrankte er an Typhus und verließ daraufhin endgültig den Militärdienst. Nach einer Erholungszeit in Frankreich und England promovierte er 1910 an der Universität Heidelberg zum Doktor der Jurisprudenz und begann ein Referendariat in Kirchberg (Hunsrück).

In Frankreich wurde er im Jahre 1908 in Brest verhaftet. Zuerst verdächtigt, ein Spion zu sein, wurde er wegen angeblicher Verführung Minderjähriger verhaftet. Seine Verhaftung und seine Verurteilung (im Januar 1909) werden durch die französische Presse berichtet. Er unternahm einen Suizidversuch. Im Mai 1909 wurde er vom Berufungsgericht freigesprochen.

Vermutlich im Jahre 1912 erfolgte der Übertritt zur römisch-katholischen Kirche, wahrscheinlich beeinflusst durch die Freundschaft mit dem katholischen Priester Giuseppe Pizzardo, dem späteren Kardinal und Unterstaatssekretär im Vatikan (Braun lernte Pizzardo in München kennen, der ab 1909 Mitarbeiter der dortigen päpstlichen Nuntiatur war).

Mit Beginn des Ersten Weltkriegs an der Ostfront eingesetzt, wechselte er später in osmanische Dienste, hier kam er in russische Gefangenschaft.

In der Weimarer Republik während der Kanzlerschaft des Katholiken Joseph Wirth ging Wilhelm von Braun in die Politik. Über Monsignore Giuseppe Pizzardo bekam er Zugang zum Vatikan. Braun war an diversen diplomatischen Aktivitäten beteiligt, die zur Konferenz von Rapallo und einer vertraglichen Zusammenarbeit des Deutschen Reiches mit Sowjetrussland führte. Braun stellte Kontakte von deutschen Großunternehmen wie Siemens & Halske und Großbanken wie z. B. der Deutschen Orientbank AG mit Sowjetrussland her. In Zusammenarbeit mit Pizzardo und dem sowjetischen Diplomaten und Chef der Handelsmission in Rom Wazlaw Wazlawowitsch Worowski vermittelte er 1921/22 die Hilfslieferungen der westlichen Staaten über den Vatikan für die hungernde russische Bevölkerung. 1922 war er neben Kardinal Staatssekretär Gasparro, Pizzardo und Worowski auch an Geheimverträgen zwischen dem Vatikan und Sowjetrussland beteiligt, in der geheimen diplomatischen Korrespondenz des deutschen Auswärtigen Amtes und in den Dokumenten des Vatikans ist Braun mehrfach erwähnt.

Ab 1924 hielt sich Braun viel im Ausland auf (meist bei dem Orden der Benediktiner), vermutlich auch in Italien und China. Über seine Tätigkeit dort gibt es keine sicheren Fakten, ebenso wenig über weitere Kontakte zu Moskau.

Zum 1. Mai 1933 trat er der NSDAP bei (Mitgliedsnummer 1.722.586). 1935 erfolgte die Verhaftung durch die Gestapo und die Einlieferung in das KZ Dachau, später wurde er in die KZs Mauthausen und Buchenwald verlegt. Laut den KZ-Unterlagen war er wegen Homosexualität (§ 175) Schutzhäftling, geführt wurde er als "prominenter Häftling". In den Akten ist er als Theologe, Hauptmann a. D., Polizei-Agent, als Verbindungsmann zum Vatikan und als Sowjetbotschafter in Rom bezeichnet.

Am 29. August 1941 wurde Wilhelm von Braun im KZ Buchenwald durch eine Giftspritze ermordet.

Sein Grab auf dem Alten Garnisonfriedhof in Berlin-Mitte wurde wie viele andere Ende der 1970er Jahre bei der Umgestaltung zu einem Stadtpark abgeräumt, an Stelle des verschwundenen Grabmals der Familien von Braun und von Gersdorff soll eine Gedenktafel errichtet werden.

Literatur
 Hansjakob Stehle: Die Ostpolitik des Vatikans. 1. Auflage, Piper, München 1975. ISBN 3492021131.

Weblinks
 Dieter Weigert:  auf der Homepage des Fördervereins Alter Berliner Garnisonfriedhof, 28. August 2011.
 Horst Helas: Wer kennt Wilhelm von Braun? In: Aktives Museum Faschismus und Widerstand in Berlin, Nr. 68, Januar 2013 (PDF 456 KB), Seite 14–15.

Einzelnachweise

Wilhelm
Person im Ersten Weltkrieg (Deutsches Reich)
Person im Ersten Weltkrieg (Osmanisches Reich)
Deutscher Diplomat
Außenpolitik (Weimarer Republik)
NSDAP-Mitglied
Adliger
Häftling im KZ Dachau
Häftling im KZ Mauthausen
Todesopfer im KZ Buchenwald
Deutscher
Geboren 1883
Gestorben 1941
Mann

Wilhelm von Braun (Jurist)


චිකුන්ගුන්යා යනු වෛරස් ආසාදනයකින් ඇතිවන රෝගයකි. චිකන්ගුන්යා වෛරසය ආබොවයිරසයකි. ඇල්ෆාවයිරස් යන ගණයට අයත්වේ. ඊඩිස් නම්  මදුරු විශේෂය මගින් මිනිසා වෙත මෙම වෛරසය මිනිසාට සම්ප්‍රේෂණය වේ. මෑතක සිට චිකන්ගුන්යා රෝගය නිසා හදිසි ව්‍යවසනයක් ඇතිවී  ඇති අතර මෙ මගින් මරණ සංඛ්‍යාවද ඉහළ ගොස් ඇත. මෙහිදී  ඩෙංගු උණට සමාන රෝග ලක්ෂණ ඇතිවේ. මෙහිදී හන්දිපත්වල දීර්ඝ කාලයක් කල්පවත්නා ලෙස වේදනාවක් හටගනී. රෝගයේ මුල් අවස්ථාවලදී හටගන්නා උණ දින දෙකේ සිට පහ දක්වා කල්පවතී. නමුත් උණත් සමග ඇතිවෙන හන්දිපත් වේදනාව  සති ගණනක් හෝ මාස ගණනක් පැවතිය හැකිය.

රෝග කාරකයන් ශරීරයට ඇතුළු වු අවස්ථාවේ සිට රෝග ලක්ෂණ ඇතිවීම සඳහා ගතවන කාලය (බිජෞෂණ සමය) දින දෙකක් හෝ හතරක් වේ. සෙල්සියස් අංශක 39 දක්වා  වුවද ඇතිවිය හැකි උණ (පැරන්හයිට් අංශක 102.2) සිරුරේ කඳ කොටසෙහි හෝ ඇතැම් විට අත්පා වල ඇතිවන  ලේ පැහැති පැල්ලම්, හන්දි කිහිපයක ඇතිවන හන්දිරුදාව හෝ හන්දියක් ආසාදනය වීම මෙහි රෝග ලක්ෂණ වේ. හිසරදය, ඇස්වල ඇතිවන  රතුපැහැති බව සහ ආලෝකය දෙස බැලීමෙදී ඇස්වල ඇතිවන වේදනාව අනෙකුත් සුළු රෝග ලක්ෂණවේ. සාමාන්‍යයෙන් උණ දින දෙකක් පමණ කල්පවත්නා අතර ඉන්පසුව ක්ෂණිකවම සුව අතට පත්වේ. නමුත් හන්දිපත් කැක්කුම, තදබල හිසරදය, නින්ද නොයාම සහ සිරුරේ ඇතිවන අනිකුත් අපහසුතාවයන් දින පහක් හෝ හතක් වැනි කාලයක් පවතී. රෝගියාගේ වයස අනුව ඔහුගේ හෝ ඇයට හන්දිපත් රුදාව ඇතිවන කාල සීමාව විවිධ වේ.

රෝගය ඇති වීමට හේතු සාධක

චිකන්ගුන්යා වෛරසය සාමාන්‍යයෙන් අප්‍රිකාව හා ආසියාව යන නිවර්තන කලාපීය රටවල දක්නට ලැබේ. ඊඩ්ස් වර්ගයේ  ආසාදිත මදුරුවෙකු දෂ්ඨ කිරීම මගින් මිනිසාට රෝගය බෝවෙයි. චිකන්ගුන්යා වසංගතය  ව්‍යාප්ත වන්නේ මිනිසාගෙන් මදුරුවාට සහ නැවත මදුරුවාගෙන් මිනිසාට  ලෙසට රෝගය ව්‍යාප්ත වීමෙනි.

චිකන්ගුන්යා යන වචනය රෝගය ඇතිවීමේදී වන අධික හන්දිපත් වේදනාව නිසා රෝගීන් සිටින ඉරියව්ව විග්‍රහකරන  අර්ථය ඇතිව ප්‍රාදේශිය සභාවකින් ඇතිවූවක් ලෙස සැලකේ. මැකොන්ඩේ (Malconde) භාෂාවට අනුව චිකන්ගුන්යා යනු "නැවීසිටීම" යන අරුත දෙන වචනයකි. මෙම වෛරසය ප්‍රධාන ලෙසටම වදුරන් තුළ දකින්ට ඇති අතර මිනිසා ඇතුළු අනෙකුත්  ජිවීන්  වර්ග වලද වෛරසය ගබඩා වී තිබිය හැකිය.

රෝගය වලක්වා ගැනීම

රෝගය වළක්වා ගැනීමේ කාර්යක්ෂම ක්‍රියාමාර්ගය වන්නේ ආසාදිත මදුරුවන් ගෙන්   ආරක්ෂා වීමයි. ඩී.ඊ.ඊ.ටි, ඉකාරිඩීන්, පී.එම්.ඩී හෝ අයි. ආර් 3535  වැනි මදුරුවන් විකර්ෂණය කරන ද්‍රව්‍ය මේ සඳහා යොදා ගැනේ. මදුරුවන්ට දෂ්ඨ කළ නොහැකි ආකාරයට අත්දිග කමීස සහ කලිසම් ඇදීම මගින්ද ආරක්ෂාවිය හැකිය. මීට අමතරව කෘමිනාශක වර්ගයක් වන පයිරොක්සයිඩ ඇදුම් වලට යෙදීම මගින්ද මදුරුවන්ට විකර්ශනය කළ හැකිය. මදුරු දඟර වල භාවිතා වන වාෂ්පශීලී පයිරත්රොයිඩද මදුරුවන් පලවා හැරීමට උපකාරීවේ. මදුරුවන්ට ඇතුලුවීමට නොහැකි වන ආකාරයට දොර ජනෙල් ආවරණය කර තැබීම කිරීමටද පුළුවන. නමුත් දිවාකාලයේදී ක්‍රියාකාරීව හැසිරෙන ඊඩ්ස් ඊජිප්ටයි හා ඊඩ්ස් ඇල්බොපික්ටස් යන මදුරු විශේෂ දෙක දෂ්ඨ කරනුයේ නිවසින් පිටත  එලිමහනේදී නිසා ඉහත සඳහන් කරන ලද ක්‍රියාමාර්ග නිසා ලැබෙන ප්‍රතිලාභය අවම වේ. නමුත් මෙම රෝග වාහක මදුරුවන් මර්ධනය කිරීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණක් වේ.

වෛරස් උණ

චිකුන්ගුන්යා


Éntella (Greek: ), was an ancient city in the interior of Sicily, situated on the left bank of the river Hypsas (modern Belice), and nearly midway between the two seas, being about 40 km from the mouth of the Hypsas, and much about the same distance from the north coast of the island, at the Gulf of Castellamare.

History

It was apparently of Sicanian origin, though the traditions concerning its foundation connected it with the Elymi and the supposed Trojan colony. According to some writers it was founded by Acestes, and named after his wife Entella, a tradition to which Silius Italicus alludes, while others ascribed its foundation to Elymus,<ref>Servius Institionum divinarum' v. 73.</ref> and Virgil represents Entellus (evidently the eponymous hero of the city) as a friend and comrade of Acestes. It was, together with Erice and Segesta, among the most important centres of the Elymians. Thucydides, however, says Eryx and Egesta were the only two cities of the Elymi, and does not notice Entella at all, any more than the other places of native Sicanian or Siculian origin.

The first historical mention of Entella is found in Diodorus, who tells us that in 404 BC the 1200 Campanian mercenaries, who had been in the service of the Carthaginians during the war, having been admitted into the city on friendly terms, turned their arms against the inhabitants, put all the male citizens to the sword, and made themselves masters of the place, of which they retained possession for many years. During the subsequent wars of Dionysius with the Carthaginians, the Campanian occupants of Entella sided with their former masters, and even continued faithful to their alliance in 396 BC, when all the cities of Sicily except five went over to that of Dionysius.

It was not until 368 BC that the Syracusan despot was able to reduce Entella; the city appears to have still remained in the hands of the Campanians, but was now hostile to the Carthaginians, who (in 345 BC) in consequence ravaged its territory, and blockaded the city itself. Soon after we find the latter apparently in their hands, but it was recovered by Timoleon, who restored it to liberty and independence.

From this time we hear little more of it. The name is only incidentally mentioned during the First Punic War, and was abandoned and took no part in the struggles between Rome and Carthage. It was repopulated after the war with refugees and prisoners of war, as indicated by the Entella Decrees, who were Campanians and descendants of the mercenaries who settled in the city in the fifth century BC, and was a tolerably flourishing municipium: its territory was fertile in wine as well as corn, and Cicero praises the inhabitants for their industry in its cultivation. It later, like most of the cities of Sicily, suffered severely from the exactions of Verres.

We still find its name both in Pliny (among the populi stipendiarii) and Ptolemy but no further notice of it is found in ancient authors.

It however continued to subsist throughout the Middle Ages, until the 13th century, when, having been converted into a stronghold by the Saracens, it was taken by the emperor Frederick II and utterly destroyed, the inhabitants being removed to Nocera near Naples.

The Site

The site, which still retained its ancient name in the days of Fazello, is described by him as a position of great natural strength, surrounded by abrupt precipices on all sides but one, but having a table land of considerable extent on its summit. Its location at Rocca d'Entella, in the comune of Contessa Entellina, stands at an angle of the Belice, so that that river encircles it on the north and west.

Excavations show that the cult of Demeter and Kore is attested from the 5th to the 3rd century BC in the sanctuary outside the walls. Most of the tombs in the necropolis "A" date back to the Hellenistic age, as shown by the type of burial and the pottery and the famous inscriptions on bronze tablets with the decrees of the cities of Entella and Nakone, in the Salinas Archaeological Museum in Palermo.

The walls

An approximately 2800 m long wall protected the north side, most easily accessible from the valley and from the branch of the Belice river (ancient Crimisio); on the south, east and west sides, on the other hand, the rocky walls offer a natural defense. At the junction of the two valleys are gates to the hill of Rocca. The North West gate was accessed by a road, still intact, which winds along the slopes of Cozzo Petraro.

The agora

In the eastern valley are imposing remains of public buildings: a temple without peristasis (oikos'') with an internal altar from the first decades of the 5th century BC, and a granary built at the end of the 4th century and destroyed by a fire in the middle of the 3rd century BC. These two buildings were aligned along the eastern side of the agora.

Finds

Around 1970 in the area around the town of Contessa Entellina, eight bronze tablets known as the Entella Decrees were found in which reference is made to the Campanians who made up the population of Entella in the mid-third century BC and who were the descendants of 1200 mercenaries who settled in the city in the fifth century BC. The characters used on the tablets are Greek, but the language spoken by Elimi was Annellenic. Seven of them contained decrees of the city of Entella. The date of the tablets is not certain; but they seem to belong either to the late 4th century or the middle of the 3rd century BC.

There are extant coins of Entella, with the legend  at full; while others struck under the Campanian occupation of the city have , and on the reverse .

References

Ancient cities in Sicily
Roman towns and cities in Italy
Ruins in Italy
Former populated places in Italy
Archaeological sites in Sicily

Entella


Ángelo José Rodríguez Henry (San Andrés, San Andrés, Providencia y Santa Catalina, Colombia; 4 de abril de 1989) es un futbolista colombiano que juega como delantero en el Deportivo Pereira de la Categoría Primera A de Colombia. Hermano del futbolista Arley Rodríguez

Trayectoria

Inicios
Nació y comenzó a jugar al fútbol en la isla de San Andrés en el Caribe. Demostrando ser un delantero destacado, viaja a la ciudad de Medellín en el año 2002 para probarse y poder quedar en el plantel profesional del Atlético Nacional. el rey de copas

Atlético Nacional
Logró quedar en el plantel profesional del club y posteriormente en el 2011 se produjo su debut, debutó en el 2011 en la máxima categoría del fútbol profesional de Colombia. Con la escuadra Verdolaga logra quedar campeón del torneo Postobón apertura 2011, en su estadía en el club Verdolaga anotó solo un gol y disputó 11 partidos, por el cual sale cedido.

Real Cartagena
En el 2012, el conjunto paisa lo cede al Real Cartagena F. C. para que ganara minutos y experiencia. Ya fue obteniendo experiencia y reconocimiento, anotó 8 goles y disputó 35 partidos.

Uniautonoma
Nuevamente es cedido para el 2013 esta vez al Uniautónoma F. C., club con el cual no marcó goles ni sumó asistencias, solo disputó 9 partidos.

Alianza Petrolera
Al término de su cesión al uniautonoma , regresa al Atlético Nacional, en dónde no es tenido en cuenta, rescinde contrato con el conjunto paisa y llega como agente libre al Alianza Petrolera en este club también se destacó, disputando 41 partidos y anotó 4 goles y sumó 3 asistencias

Envigado FC

Rescinde contrato con alianza Petrolera y es fichado por el Envigado F. C. disputando tres años, durante los tres años que estuvo en el club disputó 46 partidos, marcó 13 goles y sumó 6 asistencias.

Y posteriormente el 10 de abril del 2016 logra su primer tripleta de goles frente al Fortaleza CEIF por el torneo apertura de ese año, sentenciando la goleada a favor de su equipo por 4-0.

Independiente Medellín

Al término de la temporada del 2016 es fichado por el Independiente Medellín, no obstante en este club no tuvo suficientes oportunidades de juego por el cual a inicios del 2016 rescinde contrato, con el club disputó 12 partidos y sumó 2 asistencias

Deportes Tolima

Después de rescindir contrato con el independiente Medellín, el Deportes Tolima lo ficha llegando como agente libre, posteriormente en el año 2018, logra quedar campeón del torneo apertura del 2018 enfrentando a su exequipo Atlético Nacional consiguiendo así la segunda estrella para el conjunto Pijao, durante los tres años que estuvo en el club disputó 75 partidos, marcó 30 goles, y sumó 13 asistencias.

El 20 de julio del 2017 marca su segunda tripleta de goles en su carrera enfrentando a su exequipo Alianza Petrolera F. C. sentenciando el encuentro con la goleada por 3-0 por el torneo finalización de ese año.

Minnesota United

Tras su largo paso por el conjunto Pijao, es fichado a finales del 2018 por el Minnesota United F. C. de la MLS, logrando así su primera experiencia internacional.

Debuta en la en la derrota 2-1 frente a Seattle Sounders F. C.. Su primer gol lo marca el 12 de septiembre en la derrota como visitantes 2 por 1 en casa del D. C. United. Su primer doblete lo marca el 29 de septiembre dándole la victoria a su club 2-1 contra el New York City F. C. saliendo la figura del partido.

Con el club estadounidense disputó 43 partidos, marcó 13 goles y sumó 6 asistencias durante todo el 2019. El 10 de julio de 2019, consigue marcar su tercer hat-trick de goles en su carrera al New Mexico United así sentenciar la goleada con su equipo por 6-1.

Deportivo Cali
Para el año 2020 rescinde contrato en el Minnesota United F. C. y vuelve a Colombia, esta vez al Deportivo Cali llegando y firmando el 31 de enero hasta el final de temporada en donde convierte 5 goles divididos en Copa y Liga en dónde se gana la titularidad con el técnico uruguayo Alfredo Arias.

2021

Para el año 2021 renueva con el Deportivo Cali hasta final de temporada, en dónde se destaca por convertir 8 goles y varias asistencias tanto en Copa como en Liga, se coronó campeón del torneo finalización 2021, contra su exequipo Deportes Tolima ganando 2-1 el 22 de diciembre y saliendo como figura del partido.

2022

Después de salir campeón del torneo finalización 2021 en diciembre, el 4 de enero del 2022 se confirma que hace su renovación de contrato con el conjunto azucarero hasta diciembre del 2023.

Con el conjunto azucarero  disputó 110 partidos divididos en torneos nacionales e internacionales,  marcó 22 goles divididos en torneos nacionales e internacionales, y  sumó 9 asistencias.

Sus dos primeros goles del año fueron frente a Fortaleza CEIF por los octavos de final de la Copa Colombia 2022.

El 19 de agosto de 2022 marcó su segundo doblete de goles con el Deportivo Cali frente a Alianza Petrolera F. C. por la octava fecha del Torneo Clausura 2022, cortando así una sequía de goles desde el 1 de noviembre del 2021, fecha  en la cual marco gol  en la goleada 5-0 al C. D. Atlético Huila.

El 25 de agosto de 2022 marcó su quinto gol del año frente a Jaguares F. C. por la primera fecha del torneo que había sido aplazada.

El 29 de agosto de 2022, marcó su tercer doblete con la camiseta verdiblanca contra el Unión Magdalena por la fecha 9 del torneo clausura.

El 29 de octubre de 2022 marcó su sexto gol  del año con asistencia de Teófilo Gutiérrez frente al Patriotas F. C. para así darle la victoria a su equipo por 1-0 por la última fecha del torneo finalización

El 22 de diciembre del 2022 el Deportivo Cali informó que de mutuo acuerdo se llegó a la desvinculación de Angelo con la institución quedando como agente libre.

Deportivo Pereira
El 15 de enero del 2023 se confirmó que superó los exámenes médicos con el Deportivo Pereira y esta ala espera de la firma de contrato.

Firmó contrato el 20 de enero después de haber superado los exámenes médicos

Estadísticas
Actualizado al último partido disputado el

Tripletas

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en Soccerway

Sanandresanos
Futbolistas de Colombia
Hermanos futbolistas
Futbolistas del Atlético Nacional
Futbolistas del Real Cartagena
Futbolistas del Envigado Fútbol Club
Futbolistas del Deportivo Independiente Medellín
Futbolistas del Deportes Tolima
Futbolistas del Minnesota United Football Club
Futbolistas del Deportivo Cali

Ángelo Rodríguez


Europska federacija udruženja studenata psihologije (EFPSA) je neprofitna, nevladina studentska organizacija koja se sastoji od udruženja studenata psihologije iz različitih zemalja Europe. EFPSA trenutno okuplja 33 članice organizacije i 2 članice sa statusom promatrača, gdje svaka zemlja ima Predstavnika članice, koji čine zakonodavno tijelo Federacije.

Rad federacije se očituje kroz rad Predstavnika nacionalnih udruženja (MR), Izvršnog odbora (EB) i Upravnog odbora (BM). EFPSA daje studentima psihologije raznolike prilike za znanstveni i osobni rast kroz svoje događaje i djelatnosti. Uz to, EFPSA također doprinosi pozitivnim utjecajem u društvu kroz razne kampanje, gdje se očituje interest i potrebe studenata psihologije na Europskoj razini.

Povijest

EFPSA je osnovana u travnju 1987. godine na Sveučilištu u Lisabonu u Portugalu gdje su europski studenti psihologije bili pozvani na sastanak. Studenti psihologije iz osam država formirali su Europsku Federaciju Udruga Studenata Psihologije (EFPSA).
Osnove ove federacije pretvorene su u formalni status tijekom drugog sastanka u Liege u Belgiji u travnju 1988. godine. U isto je vrijeme EFPSA započela svoj prvi projekt, EUROPSYCHO - Baza podataka za obrazovanje i razmjene. U siječnju 1989. godine EFPSA je registrirana kao međunarodno udruženje po belgijskom pravu.
Tijekom treće Generalne Skupštine u travnju 1989. u Lundu u Švedskoj, Federacija je razvila početnu strukturu sa sastankom Izvršnog Odbora (EB) koji se održao po prvi put te iste godine.
U srpnju 1991., EFPSA je započela suradnju s Europskom Federacijom Psihologijskih Udruga (EFPA) u Amsterdamu u Nizozemskoj, nakon čega je EFPSA postala službena članica EFPA-e 2001. godine.

Nakon EFPSA-inog sudjelovanja u prvoj Europskoj Studentskoj konferenciji (koja je privukla oko 500 studenata različitih zanimanja) u Liegeu u Belgiji u studenom 1990., puno je novih kontakata ostvareno, posebice u istočnoeuropskim državama. Tijekom pete Generalne Skupštine u travnju 1991. godine u Genevi u Švicarskoj EFPSA je narasla na 11 država članica te joj se pridružila prva članica iz istočne Europe. Te je godine nastala ideja stalnih radnih grupa (takozvane radne snage) koje su omogućile učinkovit rad na projektima poput EUROPSYCHO, ERASMUS, itd. Tijekom godina koje su vodile do novog tisućljeća, sve je više događaja poput Ljetnih škola i seminara, i naravno, Kongresa bilo organizirano uz vođenje EFPSA-e.
2006. godine, EFPSA je razvila svoj korporativni vizualni identitet i postala prepoznatljiva sa svojim reprezentativnim logom i narančastom bojom.

EFPSA struktura
EFPSA-ina struktura je razvijena tijekom trećeg Generalnog zastupanja u travnju 1989. u Lundu (Švedska). Tada su članovi Izvršnog odbora obnašali i funkcije predstavnika nacionalnih organizacija, kao što ih sada obnaša MR (Member Representative). U tom trenutku nije postojala pozicija unutar Upravnog odbora nego jedino funkcija predsjednika. Od tada, EFPSA je narasla te promjene su bile potrebne unutar strukture EFPSA-e, tako stvarajući novi oblik Izvršnog odbora. U 2003. godini, koncept nacionalnih predstavnika (danas poznati kao predstavnici članskih organizacija (Member Representative) je prvi puta usvojen u strukturu EFPSA-e. Oni su stvorili novo tijelo koje donosi odluke iz svake organizacije koja je bila član EFPSA-e. Nadalje, Upravni odbor kao zasebno tijelo unutar Izvršnog odbora je formirano radi potrebe za vodstvom u strateškim odlukama te potrebe za nadgledanjem efikasnosti čitave organizacije.

Događaji

EFPSA trenutno organizira 11 godišnjih i 1 dvogodišnji događaj. Kongres, Europska ljetna škola (ESS), EFPSA akademija, Trening trenera (TiT), Trening naprednih trenera (TAT), Sastanak Trenera (TRAM), Konferencija trenera, EFPSA dan, Skupni sastanak Izvršnog odbora i predstavnika članica EFPSA-e te sastanak Upravnog odbora. Konferencija spada u dvogodišnji događaj.

Godišnji EFPSA Kongres
Godišnji EFPSA kongres je cjelotjedni događaj koji okuplja više od 350 studenata psihologije, akademika i istraživača iz čitave Europe. Kongres, koji se uobičajeno održava između travnja i svibnja, sastoji se od različitih znanstvenih programa koji se bave određenim temama svake godine s doprinosima studenata, istraživanja i iskusnih akademika, te društveni program koji pruža sudionicima mogućnost i priliku za kulturalnu i društvenu razmjenu. Stoga EFPSA-in kongres je posebna prilika za studente psihologije da prošire svoje znanstvene i osobne vidike i horizonte.
Dodatno, Kongres je vrlo značajan događaj za Federaciju jer ovaj događaj označava početak novih mandata predstavnika članica EFPSA-e i Izvršnog odbora. Izvršni i Upravni odbor izabrani su na EFPSA kongresu, poslije kojeg preuzimaju svoje obveze i počinju razvijati njihove projekte tijekom tjedna na Kongresu.
Svake godine zemlja domaćin EFPSA kongresa se mijenja. Do sada bilo je 32 kongresa, koji su se organizirali u 25 različitih zemalja. 33. EFPSA-in kongres održat će se 2019. godine u Danskoj.

Europska ljetna škola
Prva Europska ljetna škola (ESS) održana je 2007. godine u Leie, Estonija, s temom "Kros-kulturalna psihologija", popraćena s Europskim ljetnim školama svake sljedeće godine. Tijekom ovog 7-dnevnog događaja, studenti se upuštaju u program interkulturalnog istraživanja, gdje imaju priliku pridružiti se jednom od šest istraživačkih projekata koje vodi doktorand supervizor u planiranju i implementiranju 12-mjesečne studije. Osim ovoga, program je bogat različitosti predavanja dana od strane profesionalaca iz relevantnih područja psihologije. Svake godine, sva predavanja i istraživanja su postavljena u temi, određenoj da prikazuje polje suvremene psihologije. Od početka 2011. godine, svi ESS sudionici koji su završili program treninga i posvetili su se istraživačkom projektu, pozvani su da se pridruže Junior Researcher programu, tako produljujući jednotjednu Europsku ljetnu školu u strukturirani program 12-mjesečnog znanstvenog istraživačkog programa.

EFPSA Dan
EFPSA Dan je događaj kojim se promovira EFPSA, te se održava diljem Europe početkom prosinca. Prvi EFPSA Dan održan je 2010. godine. Cilj ovog jednodnevnog događaja je širenje informacija o EFPSA-i diljem cijele Europe. Prezentacije, radionice i druge aktivnosti povezani s EFPSA-om održavaju se na mnogim sveučilištima na isti dan, kako bi se što više moguće studenata upoznalo s EFPSA-om.

Trening trenera
Prva ljetna škola Trening Trenera održala se 2010. godine u Austriji.Ova ljetna škola je godišnji sedmodnevni događaj gdje se odvija eksperimentalno i neformalno obrazovanje s ciljem da se pruži uvid i izobrazba široke lepeze sposobnosti i znanja u radu treninga i davanje informacija. Nakon ispunjenja i zadovoljavanja određenih kriterija, polaznici mogu biti pozvani da se pridruže EFPSA Trenerskom bazenu, podržavajuća okolina za daljnje razvijanje trenerskih sposobnosti i iskustava.

Napredni trening za trenere
EFPSA-in Napredni Trening za Trenere (TAT) je osmodnevni događaj koji se održava u ožujku. Ovo je jedini EFPSA događaj koji je otvoren studentima ostalih struka i vanjskim suradnicima.  TAT je osmišljen kao događaj kapaciteta do 25 iskusnih trenera iz raznih nevladinih organizacija i nudi mogućnosti za daljnje razvijanje trenerskih sposobnosti u specifičnoj temi.

EFPSA Akademija
EFPSA Akademija ima za cilj zbližiti volontere iz Europskih nevladinih organizacija mladih, u svrhu profesionalnog razvoja, uspostavljanja mreža, povećanja motivacija i dijeljenje iskustva, istovremeno davajući im paletu sposobnosti i znanja u specifičnoj grani. Traje tri dana u gradu koji je jednostavno posjetiti iz mnogih gradova iz kojih sudionici dolaze. Tijekom Akademije, sudionici dobivaju iznimno kvalitete trenerske sesije, dobivajući šansu da posjećuju radionice od strane stručnjaka iz dane teme. Kroz to, oni će biti u mogućnosti prakticirati njihove vještine i znanja u stvarnim slučajeva i životnim izazovima.

Sastanak trenera
EFPSA-in Sastanak trenera (TRAM) je događaj koji traje 3 do 4 dana namijenjen trenerskoj edukaciji, organiziran od strane EFPSA trenera. Cilj TRAM-a je sastajanje trenera iz nevladinih ili omladinskih organizacija, dijeljenje znanja i iskustava te razvijanje njihovih sposobnosti. Događaj je usmjeren oko središnje teme treninga, koju postavlja stručnjak trener. Sudionici su treneri iz različitih organizacija te podučavaju jedni druge o raznim aspektima povezane krovnom temom događaja.

Trenerska konferencija
EFPSA Trenerska konferencija (TraC) je događaj koji je usmjeren ka okupljanju EFPSA trenera kako bi se raspravljalo o određenim temama vezane uz "trenerski svijet" unutar EFPSA-e i općenito. Broj sudionika, trajanje i vrijeme događaja je fleksibilno i može biti promijenjeno svaki mandat. Općenito, postoji otvoreni dan treninga gdje TraC sudionici imaju priliku pružiti trening na obližnjim sveučilištima.

Godišnji sastanak Izvršnog odbora i predstavnika nacionalnih udruženja
Godišnji skupni sastanak Izvršnog odbora i predstavnika nacionalnih udruženja (MR) je održan svake jeseni i posjećuju ga aktivni članovi unutar EFPSA radne zajednice. Ovaj sastanak je posebna prilika kada EFPSA stavlja sa strane mrežnu komunikaciju jer održava unutarnje sastanke i intenzivan rad tijekom ovog tjedna. Zauzimajući mjesto na sredini mandata, Skupni sastanak je krucijalno vrijeme za EFPSA-u, davajući priliku svim aktivnim studentima EFPSA-e da se okupe kako bi raspravili o njihovom mandatu i da se uključe u diskusiju s drugim timovima o budućem smjeru Federacije.

EFPSA Konferencija
EFPSA konferencija prvi put se organizirala 2013. godine u Amsterdamu, Nizozemska. Ona predstavlja dvogodišnji događaj i stavlja poseban naglasak na istraživački program. Konferencija spaja preko 150 studenata iz čitave Europe na 4 dana ispunjena predavanjima, radionicama i studentskih prezentacija. Tijekom konferencija, postoji otvoreni dan, koji se sastoji od otprilike 30 studenata iz zemlje domaćina konferencije koji se pridružuju na jedan dan, kako bi dobili priliku za učenje i sudjelovanje na predavanjima i stvaranju kontakta i mreže s ostalim sudionicima.

Sastanak upravnog odbora
Sastanak Upravnog odbora je ključna sastavnica EFPSA administracija i radne prakse kako bi se izvršila evaluacija rada Federacija, razvila ideja o poboljšanju rada i doprinos održivosti i unaprjeđenju EFPSA-e. Mjesto događaja je određeno svake godine od strane Upravnog odbora. Radni program uključuje analizu Federacije, plenarne aktivnosti EFPSA-e, njene misije, vizije, vrijednosti, događaja i usluga, rad na projektima i diskusne sesije.

Djelatnosti i službe
EFPSA također daje studentima različitost usluga za razvijanje istraživačkih i trenerskih sposobnosti te pospješuje proces putovanja i studiranja u inozemstvu. Neke od EFPSA-inih usluga su:
•	Časopis Europskih studenata psihologije
•	Istraživački program za mlade
•	Studiraj i putuj u inozemstvo
•	Trenerski kabinet
•	Inicijativa društvenih promjena

Časopis Europskih studenata psihologije (JEPS)

Časopis Europskih studenata psihologije je dvostruko-slijepi peer-reviewed akademski časopis otvorenog pristupa kojeg vode isključivo studenti, pokrivajući sve aspekte psihologije objavljeno od strane EFPSA-e i Ubiquity izdavačke kuće od 2009. godine. JEPS daje izvrsnu priliku studentima psihologije da svoj završni ili diplomski rad izrade na međunarodnog djelovanju. Prijave moraju biti zasnovane na istraživanjima kojeg su izradili studenti preddiplomskih ili diplomskih programa koji mogu dolaziti i izvan Europe. Autori odabranih prijavnica dobit će profesionalne povratne informacije i pomoć u razvijanju njihove znanstvene publikacije. Članci su odabrani s obzirom na kvalitetu samog istraživanja, zanemarujući pretpostavljenu važnost i originalnost odrađene studije. Članci su indeksirani u EBSCOHost. Od 2016. godine, JEPS poziva studente da prijave registrirani izvještaj. JEPS tim također vodi blog, JEPS Bulletin, koji objavljuje studentske psihološke radove iz relevantnih područja, svih razina studiranja i različitih područja zanimanja. ==

Studiraj i putuj u inozemstvu
"Studiraj u inozemstvu" program postoji još od ranih 90-tih godina, gdje počinje rad na projektu pod nazivom "Kako studirati u inozemstvu", te kasnije nazvan " Studiraj i radi u inozemstvu". Još od 2005. godine, Služba se fokusira na "Studiraj u inozemstvu, što se može naći na glavnog internet stranici ". Od početka 2015. godine, Mreža putovanja i Studiraj u inozemstvu služba su se spojile u jedno, s istim vizijama, misijama i vrijednostima kao i prethodnici. Od 2016. godine, voditelj nadgleda studentskih razmjena pridružen je timu, tako otvarajući mogućnosti za Članice organizacije da dobiju potporu od EFPSA-e u organizaciji njihovih međunarodnih razmjena s ostalim udruženjima studentima psihologije i studentima iz drugih zdravstvenih disciplina. Task Force zadužen za stažiranje je pokrenut u 2015./16. mandatu i produžen na 2016./17. mandat kako bi se sagradila strategija i rad prema razvijanju platforme za stažiranju za EFPSA-u. Tim je postavio određen broj zadataka za Task Force. Oni su bili prikupljanje prilika za stažiranje, postavljanje baze podataka s kontaktima mogućih partnera koji bi pružili šanse za stažiranje, i izgradnja čvrste fundacija s idućim mandatom. Rad je predan voditeljskog funkciji za prilike za stažiranje, unutar Službe za Studiraj i putuj u inozemstvo, sljedeći odobravanje pozicije tijekom Generalnog zastupanja održan na 31. EFPSA Kongresa 2017. godine u Gakhu, Azerbejdžan. Prva prilika za stažiranje ponuđena studentima psihologije bila je u kolovozu 2017. godine. Pripreme za studiranje u inozemstvu znaju biti izazovno iskustvo, ali EFPSA Služba za Studiraj i putuj u inozemstvo program nudi korisne smjernice i informacije o svim gradovima i sveučilištima EFPSA zemlje članice. Među ostalim, postoje informacije o obrazovnom sustavu svih zemalja, školarine, troškova i životnih standarda. Dodatno, postoji i couch-surfing mreža koja pruža savjete na putovanjima i zemljama/regijama domaćinima EFPSA događaja. Ponuđivanjem studentima mjesto za spavati u svojem domu, oni pozivaju da dođete s njima i otkrijete njihove gradove po čitavoj Europi. Ovo je prilika da se iskuse različite kulture, jezici i hrana na poseban i povoljan način.

Ured za treninge
Ured za treninge je uveden u Federaciju 2010. godine s prvom Trening Trenera ljetnom školom koja se održala u Austriji u kolovozu 2010. godine. Na Kongresu 2011. godine, ova prva generacija trenera je već održala aktivnosti predstavnicima članica organizacija i Izvršnog odbora. Ured za treninge određuje agendu trenerskih aktivnosti unutar EFPSA-e. Točnije, oni nadgledaju programe na trenerskim događajima koji EFPSA domaćini, posebnice Trening Trenera, ljetne škole i Trening za napredne trenere; podržava i potiče razvoj trenerskih grupa u trenerskom bazenu, predstavljanje EFPSA-e na vanjskim trenerskim događajima te priprema i izrada trenerskih aktivnosti za unutarnje sastanke EFPSA-e, među kojima su team-building aktivnosti i treninge uspješnog vođenja.

Inicijativa za društvene promjene
Inicijativa za društvene promjene radi na četiri glavna projekta unutar Federacije: "Mind the Mind – Borba protiv stigme mentalnih poremećaja", "Better Together" kampanja, i Organizirana djela dragosti. Unutar Mind the Mind kampanje, članovi tima izvode seriju radionica na Europskoj razini, ciljano na učenike od 11 do 18 godina te odrasle, s ciljem dizanja svijesti o temama stigmatizacije mentalnih poremećaja i duševnog zdravlja. Kampanja ulazi u peti val u jesen 2018. godine. Prva četiri vala označeni su sa značajnim porastom broja volontera i zemalja, s preko 1150 volontera iz 20 europskih država koji su sudjelovali u 4. valu kampanje. Better Together kampanja je namijenjena osnaživanju mladih da izgrađuju više prihvaćajuće društvo kroz seriju od 5 radionica, s ciljem povećanja njihovog znanja o diskriminaciji i njenim manama. Članovi tima odrađuju implementaciju radionica i aktivnosti. Kampanja je dobila novčana sredstva od Europske federacije za mlade i ulazi u drugi val u jesen 2018. godine. Kampanja "Organizirana djela dragosti" potiče ljude na "nasumična djela dragosti" (npr. kupnja kave za neznanca), koja bi pripomogla razvijanju dragog ponašanja. Aplikacija za pametan telefon kroz koju bi se kampanja odvila se očekuje s početkom rada početkom 2019. godine.

Članice organizacije

Članice organizacije
Organizacije iz svih zemalja prepoznate od strane Vijeća Europe mogu postati članovi EFPSA-e. Organizacije iz zemalja/regija koje nisu prepoznate od strane Vijeća Europe mogu biti uzeti u obzir kao Regionalni članovi. Od travnja 2018. godine, EFPSA ima 33 Članica organizacija i 2 organizacije sa statusom promatrača.

Status promatrača

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice

Psihologija


An Aechmea milsteiniana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith ngan Robert William Read. An Aechmea milsteiniana in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea milsteiniana


Nicola Jekov (în ) (n. 25 decembrie 1864/6 ianuarie 1865, Sliven, Imperiul Otoman – d. 1 noiembrie 1949, Füssen, Germania) a fost unul dintre generalii armatei Bulgariei din Primul Război Mondial.

A îndeplinit funcția de generalisim al Armatei Bulgariei, pe timpul campaniei acesteia în România, având gradul de general-locotenent.

Note

Bibliografie
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Nașteri în 1865
Decese în 1949
Generali bulgari
Comandanți bulgari pe frontul românesc (1916-1918)
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Nikola Jekov


Sanja Matejaš, poznatija kao Sanya Mateyas (Zagreb, 17. kolovoza 1976., američko-hrvatska je glumica i pjevačica. Sestra je pjevačice Tatjane Matejaš – Tajči.

Filmografija

 "An Accidental Zombie" kao Linda (2017.)
 "Naši najbolji dani" kao Ilsa (2007.)
 "Spavači: Američki teror" kao Aida (2006.)
 "Kralj Queensa" kao Zana (2005..)
 "Ekipa za očevid" kao Alexsandra (2005.)
 "Trust no one" kao Irina (2005.)
 "Holes" kao Myra Menke (2003.)
 "Jaguar" (1992.)
 "Jel' me netko tražio?" kao Sanja (1991.)

Izvori

Hrvatski pjevači
Životopisi, Zagreb

Sanja Matejaš


Pieter Willem Pestman, né le  à Amsterdam (Pays-Bas) et mort le  à Pancalieri (Italie), est un professeur néerlandais de papyrologie à l'université de Leyde.

Biographie
Pieter Willem Pestman étudie le droit à l'université d'Utrecht, où il obtient son diplôme en 1953. Il étudie ensuite la papyrologie et le droit égyptien ancien à l'Université de Leyde. En 1960/61, il passe trois mois à Paris pour étudier le démotique avec Michel Malinine (1900-1977). Il obtient son doctorat en 1961 avec une thèse sur Le Mariage et les biens matrimoniaux dans l'Égypte ancienne.

Après son doctorat, il est chercheur associé à l'Institut de papyrologie de l'Université de Leiden dont il est nommé directeur en 1969. En 1982 et 1983, il est doyen de la faculté de droit de l'Université de Leyde. À partir de 1985, il est membre de l'Académie Royale des Sciences, des Lettres et des Beaux-Arts de Belgique ; depuis 1992, membre de l'Académie royale des sciences des Pays-Bas. La même année, il reçoit un doctorat honorifique de l'université de Bologne. En 1998, il prend sa retraite.

Bibliographie de Pestman
 Le Mariage et les biens matrimoniaux dans l'Égypte ancienne. Une contribution à l'établissement de la position juridique de la femme (= Papyrologica Lugduno-Batava. 9,  ). Brill, Leyde 1961.
 Chronologie égyptienne d'après les textes démotiques. - (= Papyrologique Lugduno-Batava. 15). Brill, Leyde 1967.
 en tant qu'éditeur et al. : Liste des corrections apportées aux documents papyrus grecs d'Égypte. Tome 6-10. Brill, Leiden et autres 1977-1998.
 avec Jan Quaegebeur, RL Vos : Recueil de textes démotiques et bilingues. 3 volumes (Vol. 1 : Transcriptions. Tome 2 : Traductions. Tome 3 : Index et Planches.). Brill, Leyde 1977  .
 comme éditeur : L'archivio di Amenothes figlio di Horos (P. Tor. Aménothes). Testi demotici e greci relativi ad una famiglia di imbalsamatori del secondo sec. C (= Catalogo del Museo Egizio di Torino. Série 1 : Monuments et Testi. 5, ). Cisalpin – La Goliardica, Milan 1981.
 comme éditeur avec Ernst Boswinkel : Les archives privées de Dionysios, fils de Kephalas (PL Bat. 22). Textes grecs et démotiques (= Papyrologica Lugduno-Batava. 22). Brill, Leyde 1982  .
 Le nouvel abécédaire papyrologique.  du Papyrological Primer de David et van Groningen. Brill, Leiden et autres 1990  .
 comme éditeur : Il processo di Hermias e altri documenti dell'archivio dei choachiti. (P.Tor. Choachiti). Papiri greci e demotici conservati a Torino e in altre collezione d'Italia (= Catalogo del Museo Egizio di Torino. Série 1 : Monuments et Testi. 6, ). Ministero per i beni culturali e ambientali - Soprintendenza al museo delle antichita egizie, Turin 1992.
 Les Archives des Choachytes thébains (). Une étude des papyrus démotiques et grecs contenus dans les archives (= Studia Demotica. 2). Peeters, Louvain 1993  .
 comme éditeur : Les papyrus démotiques de Tsenhor (P. Tsenhor). Les archives privées d'une femme égyptienne du temps de  (= Studia Demotica. 4). , Louvain 1994,  ,  .

Hommage à Pestman
 AJB Sirks : À la mémoire de Pieter Willem Pestman, 1933–2010 . Dans : Tijdschrift voor Rechtsgeschiedis . Tome 79 (2011),  (avec liste des publications)

Références

Liens externes

Papyrologue
Étudiant de l'université d'Utrecht
Docteur honoris causa de l'université de Bologne
Membre de l'Académie royale néerlandaise des arts et des sciences
Professeur à l'université de Leyde
Naissance en avril 1933
Naissance à Amsterdam
Décès en mai 2010
Décès au Piémont
Décès à 77 ans
Juriste néerlandais du XXe siècle
Universitaire néerlandais du XXe siècle

Pieter Willem Pestman


Workplace politics is the process and behavior that in human interactions involves power and authority. It is also a tool to assess the operational capacity and to balance diverse views of interested parties. It is also known as office politics and organizational politics.
It involves the use of power and social networking within a workplace to achieve changes that benefit the individuals within it. "Organizational politics are self-serving behaviors" that "employees use to increase the probability of obtaining positive outcomes in organizations". Influence by individuals may serve personal interests without regard to their effect on the organization itself. Some of the personal advantages may include:

 access to tangible assets
 or intangible benefits such as status
 pseudo-authority that influences the behavior of others

Positive politics are behaviors that are designed to influence others with the goal of helping both the organization and the person playing the politics.
Examples of positive politics include portraying a professional image, publicizing one's accomplishments, volunteering, and complimenting others.
On the other hand, organizational politics can increase efficiency, form interpersonal relationships, expedite change, and profit the organization and its members simultaneously.
Both individuals and groups may engage in office politics which can be highly destructive, as people focus on personal gains at the expense of the organization. "Self-serving political actions can negatively influence our social groupings, cooperation, information sharing, and many other organizational functions." Thus it is vital to pay attention to organizational politics and create the right political landscape. Negative politics are designed to achieve personal gain at the expense of others and the organization.
Examples of negative politics are spreading rumors, talking behind someone's back, and not telling someone important information.
"Politics is the lubricant that oils your organization's internal gears."  John Eldred has characterized politics as "simply how power gets worked out on a practical, day-to-day basis."

Psychologist Oliver James identifies the dark triadic personality traits (psychopathy, narcissism and Machiavellianism) as of central significance in understanding office politics.

The political landscape
Political landscape is a set of hierarchies that link the political players together. In other words, political landscape is what defines relationships between colleagues at a given time.  Drafting of this landscape begins with the leaders of the organization influencing the formal hierarchy; which defines the reporting structure and indicates the political setup of the organization as it was initially intended.  Organizational hierarchies, each members with its own unique political challenges, depend on many factors of the given organization. Said factors include organizational goals, size of the organization, number of resources available and the type of leaders within the organization. Political landscape will change as individuals are introduced into the organizational mix.
During the process of working together an informal hierarchy is established. The main link between individuals on a political landscape is the access to-in addition to-the flow of information. This hierarchy can be identified by applying numerical values to relationships in proportion to how much two individuals rate and value one another. The sum value of these relating to an individual establishes the place on the hierarchy.  Two or more people estimating relationships and merging results can produce more certain results.  People quickly realize who the boss is, whom they depend on for valuable information, and who knows all the office gossip. It is very important to recognize where you fit in this landscape and what power and influence you have within the organization. It is important not only to use that power in pursuit of the organization's goals, but also to ensure others do not abuse it. "Each player in the organization has a role in the politics that grease the wheels of getting things done."

Gossip

Office politics differs from office gossip in that people participating in office politics do so with the objective of gaining advantage, whereas gossip can be a purely social activity. However, the two are somewhat related. Office gossip is often used by an individual to place themselves at a point where they can control the flow of information, and therefore gain maximum advantage. The secretive nature of organizational politics differentiates it from public gossip and thus, may be more harmful to the organization. Both can cause one to doubt the intentions of co-workers, which creates a hostile work environment. Office politics also refers to the way co-workers act among each other. Employee interaction holds the potential to  be either positive or negative (i.e. cooperative or competitive).

Manipulation

At the root of office politics is the issue of manipulation. Manipulation can be present in any relationship where one or more of the parties involved uses indirect means to carry out an agenda. In a workplace where resources are limited, individuals often find themselves presented with an opportunity to carry out a personal agenda at the expense of their colleagues. For example, if six people apply for one promotion, they might expect the selection to be made purely on merit. If one of the candidates were to believe that this would put them at a disadvantage, they may use other means of coercion or influence to put themselves into an advantageous position. When those who have fallen subject to the manipulation begin to talk to each other directly—or when other evidence comes to light such as financial results—the manipulator will have an explanation ready but will already be planning their exit, as they are driven to stay in control, not to face a revelation which would expose his behavior.  This can also take the form of influencing others not to hire strong candidates in order to prevent one's own status and authority from being diminished by a high achiever. For example, a for a position that requires a high technical level on competency, a manipulator who feels threatened might persuade others to vote against the candidate because they lack marketing experience, even though the responsibilities for the position do not include marketing.

Aims

The aims of office politics or manipulation in the workplace are not always increased pay or a promotion. Often, the goal may simply be greater power or control for its own end; or to discredit a competitor. Office politics do not necessarily stem from purely selfish gains.  They can be a route towards corporate benefits, which give a leg up to the company as a whole, not just an individual. "A 'manipulator' will often achieve career or personal goals by co-opting as many colleagues as possible into their plans." Despite the fact that the hidden agenda is a personal victory, allying with unsuspecting co-workers strengthens the manipulator's personal position and ensures that they will be the last person accused of wrongdoing.

Issues

Office politics is a major issue in business because the individuals who manipulate their working relationships consume time and resources for their own gain at the expense of the team or company.

In addition to this problem, the practice of office politics can have an even more serious effect on major business processes such as strategy formation, budget setting, performance management, and leadership. This occurs because when individuals are playing office politics, it interferes with the information flow of a company. Information can be distorted, misdirected, or suppressed, in order to manipulate a situation for short-term personal gain.

Games

One way of analyzing office politics in more detail is to view it as a series of games. These games can be analyzed and described in terms of the type of game and the payoff. Interpersonal games are games that are played between peers (for example the game of "No Bad News" where individuals suppress negative information, and the payoff is not risking upsetting someone); leadership games are played between supervisor and employee (for example the game of "Divide and Conquer" where the supervisor sets his employees against each other, with the payoff that none threatens his power base); and budget games are played with the resources of an organization (for example the game of "Sandbagging" where individuals negotiate a low sales target, and the payoff is a bigger bonus).

Dealing with organizational politics

Organizational politics is itself similar to a game, one that requires an assumption of risks just like any contact sport. "It must be played with diligence and a full understanding of the landscape, players and rules."  "The dynamics of the situation should always dictate a reexamination of the players and how they fit into the landscape."  One must be careful relying on alliances made on previous circumstances; once the situation changes, alliances need to be reassessed. Building strong alliances will maximize the efficiency of the collective political radar and alert you before conflicts arise. In time of conflict, data-driven employees who rely on hard facts will have an easier time diffusing political conflicts. Always looking out for the best interests of your company is a certain way to ensure that your motivation will remain unquestioned.  L.A. Witt, from the University of New Orleans, through his findings, believes that if supervisors were to mold employee values to match their own, it would protect employees from the negative effects of organizational politics and help improve their performance.

See also

References

 Krackhardt, David "Assessing the political landscape: structure, cognition, and power in organizations", Administrative Science Quarterly, June 1990.
 Dwyer, Kelly Pate "How to Win at Office Politics", bnet.com, July 2, 2007
 Witt, L.A. (1998) Enhancing Organizational Goal Congruence: A Solution to Organizational Politics. Journal of Applied Psychology, 83(4), 666-674. www.businesspsych.org

Further reading
Bancroft-Turner D & Hailstone P Workplace Politics (2008), Management Pocketbooks,

Interpersonal conflict
Office work
Organizational behavior
Politics by issue
Workplace
Workplace harassment and bullying

Workplace politics


Carl Gustaf Pilo, né à Nyköping le  et mort à Stockholm le , est un artiste et peintre suédois qui fut actif comme peintre de cour en Suède et au Danemark.

Biographie
Pilo étudie d'abord auprès du peintre Crisman à Stockholm. Après quelques années à Stockholm, il se rend à Vienne en 1734 et y reste deux ans. Puis il retourne en Suède, s'installe à Scanie et peint pour la noblesse scanienne.

En 1741, il s'installe à Copenhague où il obtient un poste de professeur de dessin pour les cadets de terre et après quelques années également pour le prince héritier Christian VII. Pilo peint principalement des portraits et dans la période de 1748 à 1770, il peint un certain nombre de portraits de la famille royale danoise et de la cour. Il est nommé professeur à l'Académie royale des beaux-arts du Danemark et en prend la direction après Jacques Saly en 1771.

Après des désaccords avec la cour, il quitte le Danemark en 1772 et s'installe à Stockholm, où en 1778 il devient directeur de l'Académie royale suédoise des Beaux-Arts.

Notes et références

Liens externes

Peintre suédois
Peintre portraitiste suédois
Naissance en mars 1711
Décès en mars 1793
Naissance en Suède
Membre de l'Académie royale des arts de Suède
Décès à Stockholm
Décès à 81 ans

Carl Gustaf Pilo