La Oficina de Patentes y Marcas Registradas de los Estados Unidos (conocida en inglés como la United States Patent and Trademark Office, con el acrónimo PTO o USPTO) es una agencia en el Departamento de Comercio de Estados Unidos que expide patentes a los inventores y las empresas para sus inventos, y registro de marcas para la identificación de productos y propiedades intelectuales.

La oficina está basada en Alexandria, Virginia, desde 2006, cuando se trasladó desde el barrio Crystal City del Condado de Arlington en el mismo estado. Las oficinas bajo Patentes y el director General de Información, que permanecieron a las afueras del extremo sur de Crystal City, completaron el traslado a Randolph Square, un edificio flamante en Shirlington Village, el 27 de abril de 2009.

El director de la oficina es David J. Kappos, quien fue juramentado el 13 de agosto de 2009 después de la confirmación de su nombramiento por el Senado de los Estados Unidos durante la administración del Presidente Barack Obama. Sucedió a John J. Doll, quien sirvió como el jefe de acción después de la resignación de Jon W. Dudas al final de la administración de George W. Bush.

La oficina coopera con la Oficina Europea de Patentes (OEP) y la Oficina Japonesa de Patentes (OPJ) como una de las "Oficinas Trilaterales de Patentes." La USPTO es también una oficina receptora, una administración encargada para búsqueda internacional, y una autoridad para examen preliminar internacional de solicitudes internacionales para patentes presentadas en virtud del tratado de cooperación en materia de patentes.

La base legal para el sistema de patentes de Estados Unidos es la sección octava del artículo primero de la Constitución de los Estados Unidos, en la que los poderes del Congreso se definen. Afirma, en parte, que:

"El Congreso tendrá el poder para promover el progreso de la ciencia y de los artes útiles, segurando por tiempos limitados a los autores y los inventores el derecho exclusivo a sus escrituras y descubrimientos respectivos."

La misión de la Oficina de Patentes y Marcas es promover el progreso industrial y tecnológico en los Estados Unidos y fortalecer la economía nacional mediante:
 la administración de las leyes relativas a patentes y marcas;
 la provisión de asesoramiento al Secretario de Comercio, al Presidente, y a la administración sobre protección de patentes, marcas comerciales, y derechos de autor; y
 la provisión de asesoramiento sobre los aspectos de propiedad intelectual que se relacionan con el comercio.

Estructura
A partir del 30 de septiembre de 2009, la oficina tuvo 9.716 empleados, casi todos basados en su sede en Alexandria, que consiste en un complejo integrado por cinco edificios. 6.242 de estos empleados fueron examinadores de patentes (casi todos asignados para examinar las patentes utilitarias), y 388 fueron abogados para el examen de marcas.

Los examinadores de patentes son generalmente científicos e ingenieros quienes no necesariamente tienen títulos de la ley, mientras que todos los examinadores de marcas deben ser abogados con licencia. Todos los examinadores trabajan bajo un sistema de producción que se basa estrictamente en "cuentas." Para todas las aplicaciones, "cuentas" se ganan por la composición, presentación, y envío de una acción de la primera Oficina en cuanto al fondo, y en el tiempo de eliminación de una aplicación.

El Comisario de Patentes supervisa tres organismos principales, encabezados por el Comisionado Adjunto para Operaciones de Patentes (en la actualidad  Peggy Focarino), el Comisionado Adjunto de Política de examen de patentes (en la actualidad  Andrew Hirshfeld como Adjunto Interino), y el Comisario de Recursos de Patentes y Planificación (que en la actualidad  es vacante). Las operaciones de patentes de la oficina se dividen en nueve centros tecnológicos diferentes que hacen frente a diversas artes.

Las decisiones de los examinadores de patentes pueden ser apeladas a la Junta de Apelaciones e Interferencias de Patentes, un organismo de derecho administrativo de la Oficina de Patentes y Marcas. Las decisiones de la Junta de Apelaciones pueden ser apeladas más allá ante la Corte de Apelaciones de Estados Unidos para el Circuito Federal, o una acción civil puede ser demandada ante el Comisionado de Patentes en el Tribunal de Distrito de Estados Unidos para el Distrito de Columbia. La Corte Suprema de los Estados Unidos puede finalmente decidir sobre un caso de patentes. Asimismo, las decisiones de los examinadores de marcas pueden ser apeladas a la Junta de Sala y Apelación de Marcas, con las apelaciones posteriores dirigidas al Circuito Federal, o una acción civil también puede ser llevado.

En años recientes, la Oficina de Patentes y Marcas ha sufrido retrasos crecientes entre el momento de solicitud de un patente y su momento de emisión. Para hacer frente a sus desafíos con cargas de trabajo, la Oficina ha emprendido un programa agresivo para contratación y reclutamiento. La Oficina contrató a 1.193 nuevos examinadores de patentes en el año fiscal de 2006, 1.215 nuevos examinadores en el año fiscal de 2007, y 1.211 en el año fiscal de 2008. La Oficina esperó continuar la contratación de examinadores de patentes a un ritmo de aproximadamente 1.200 por año hasta el año 2012; sin embargo, debido a una desaceleración en las presentaciones de aplicaciones nuevas desde el inicio de la crisis económica de 2008-2011, y las proyecciones de disminuciones sustanciales en las cuotas de mantenimiento en los próximos años, la agencia impuso una congelación en sus contrataciones a principios de marzo de 2009.

En 2006, la Oficina de Patentes y Marcas instituyó un nuevo programa de entrenamiento para los examinadores de patentes, que fue nombrado la "Academia de Entrenamiento para los Examinadores de Patentes" ("Patent Training Academy" en inglés). Es un programa de ocho meses diseñado para enseñar a nuevos examinadores de patentes los fundamentos de las leyes, prácticas, y examinaciones de patentes en un ambiente de estilo universitario. Debido a la crisis presupuestaria inminente de la Oficina, se había rumoreado que el Academia se cerraría a finales de 2009. Focarino, entonces la poseedora del título "Comisionado Interino de Patentes," negó el cierre de la Academia en una entrevista en mayo de 2009, afirmando que sería reducido, porque la meta de contratación de nuevos examinadores en el año fiscal de 2009 se redujo a 600. En última instancia, 588 nuevos examinadores de patentes fueron contratados en el año fiscal de 2009.

Desviación de cuotas
Durante muchos años, el Congreso "desvió" un 10% de los honorarios recogidos en la Tesorería General de los Estados Unidos por la Oficina de Patentes y Marcas. En efecto, esto llevó dinero recaudado desde el sistema de patentes para el presupuesto general. Esta desviación de cuotas ha sido generalmente opuesto por los practicantes de patentes (por ejemplo, abogados de patentes y los agentes de patentes), los inventores, y la propia Oficina, así como el exjuez federal Paul R. Michel. Estos interesados prefirieron utilizar los fondos para mejorar la oficina de patentes y el sistema de patentes, como por la aplicación del Plan Estratégico del Siglo 21 por parte de la Oficina. Los últimos seis presupuestos anuales del gobierno de George W. Bush no desviaron los cargos de la Oficina, y el primer presupuesto de la administración de Barack Obama continúa con esta práctica; sin embargo, las partes interesadas continúan presionando para permanentemente acabar la desviación de cuotas.

Patentes

 El 31 de julio de 1790, la primera patente en la historia de los EE. UU. se emitió a Samuel Hopkins para una mejora "en la fabricación de potasa y carbonato de potasio por un nuevo aparato y proceso." Esta patente fue firmada por el entonces presidente George Washington.
 Los X-Patentes (los primeros 10.280 emitidos entre 1790 y 1836) fueron destruidos por un incendio, menos de 3.000 de ellos han sido recuperados y re-emitidas con números que incluyen una "X." La X aparece generalmente a finales de los números escritos a mano en las imágenes de los patentes; sin embargo, en las colecciones de patentes y para fines de búsqueda, la X es considerada como el tipo de patente – análogo a la "D" en las patentes de diseño – y aparece al principio del número. El X distingue las patentes de los emitidos después del incendio, que comenzó de nuevo con el número de patente.
 Cada año, la Oficina otorga más de 150.000 patentes a empresas y particulares en todo el mundo. A partir del febrero de 2008, la Oficina ha otorgado más de 8.000.000 patentes.

Registro de marcas
La Oficina examina las solicitudes para registros de marcas. Si se aprueba, las marcas están registradas ya sea en el Registro Principal o en el Registro de Consulta, dependiendo en si la marca cumple con los criterios de distinción apropiada. Sin embargo, esta función está disminuyendo en popularidad, porque las solicitantes de marcas están moviendo a registros más baratos y sencillos.

Representación
La Oficina de Patentes y Marcas solo permite ciertas personas calificadas a ejercer ante la Oficina. Práctica incluye la presentación de solicitudes para patentes en nombre de los inventores, el seguimiento de solicitudes para patentes en nombre de los inventores, y la participación en los recursos administrativos y otras actuaciones ante los examinadores y juntas de la Oficina. La Oficina establece sus propios estándares para quien puede practicar y requiere que cualquier persona que practica debe registra. Un agente de patentes es una persona que ha aprobado el examen de registro (la "barra de la patente"), pero no ha aprobado ningún examen de la barra del estado para convertirse en un abogado con licencia; un abogado de patentes es una persona quien ha pasado tanto una barra de estado como la barra de patentes, y está en buena posición como abogado. Un agente de patentes solo puede actuar en una capacidad representativa en materias de patentes presentadas a la Oficina de Patentes y Marcas, y no puede representar un titular de patente o un solicitante en un tribunal de justicia. Para ser elegible para tomar el examen de reválida de patentes, un candidato debe poseer un grado de "ingeniería o física, o el equivalente de un tal grado."

Los Estados Unidos le permite a cualquier ciudadano de cualquier país el derecho de sentarse en la barra de patente (si tiene la experiencia técnica necesaria). Solo Canadá tiene un acuerdo de reciprocidad con los Estados Unidos que le confiere derechos similares a un agente de patentes.

Un inventor sin representación puede presentar una solicitud de patente y lo procesar en su nombre propio (pro se). Si parece a un examinador de patentes que un inventor presentando una solicitud de pro se no está familiarizado con los procedimientos adecuados de la Oficina de Patentes, el examinador puede sugerir que la parte que presenta obtiene la representación de una patente por un abogado o agente registrado. El examinador de patentes no puede recomendar a un abogado o un agente específico, pero la Oficina de Patentes tiene una lista de los registrados.

Mientras el inventor de una invención relativamente fácil de describir puede ser capaz de producir una especificación adecuada y planos detallados, una complejidad queda en lo que se reclama, ya sea en el lenguaje particular de la reclamación de una solicitud de utilidad, o en la forma en la que los dibujos se presentan en una solicitud de diseño. También hay habilidades requeridas en la búsqueda de la técnica que se utiliza para apoyar la aplicación y para evitar que se solicita una patente para algo que puede ser patentable. Un examinador de patentes hará esfuerzos especiales para ayudar a los inventores pro sí entender el proceso, pero la falta de entender adecuadamente o responder a una acción de oficina de la Oficina de Patentes y Marcas puede poner en peligro los derechos del inventor, y puede llevar al abandono de la solicitud.

Sistemas electrónicos
La Oficina de Patentes y Marcas aceptará solicitudes de patentes presentadas en forma electrónica. Inventores o sus agentes/abogados pueden presentar solicitudes como documentos PDF de Adobe. La página web de presentación de solicitudes es https://web.archive.org/web/20100527094021/https://sportal.uspto.gov/secure/portal/efs-unregistered. Las tasas de presentación se pueden pagar con tarjeta de crédito o por una "cuenta de depósito" de la Oficina.

La Oficina también proporciona, en su sitio web, copias electrónicas libres de patentes y solicitudes como documentos gráficos del formato TIFF.

Véase también
 Anexo:Casos judiciales de Estados Unidos sobre patentes
 Junta de Apelaciones e Interferencias de Patentes
 Oficina Confederada de Patentes
 Google Patents
 Salón Nacional de la Fama de Inventores
 Antiguo Edificio de la Oficina de Patentes
 Patent Office Professional Association
 Ciencia y tecnología en los Estados Unidos
 Historia tecnológica e industrial de los Estados Unidos
 Ley de patentes de Estados Unidos
 Instituto Mexicano de la Propiedad Industrial
 Oficina Europea de Patentes

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial en Internet

Agencias del Gobierno de Estados Unidos
Organizaciones para propiedad intelectual
Departamento de Comercio de Estados Unidos
Derecho de patente de los Estados Unidos


Louis Daniel Armstrong (4 Ağustos 1901 - 6 Temmuz 1971), Amerikalı caz müzisyenidir.

Hayatı

Armstrong, 4 Ağustos 1901'de New Orleans'ta doğdu.. Annesi Mary Albert (1886-1942), babası William Armstrong'du. Mary Albert Armstrong  Boutte, Louisiana'lıydı ve yaklaşık on altı yaşındayken evde doğum yapmıştı. William Armstrong kısa bir süre sonra aileyi terk etti. İki yıl kadar sonra William Armstrong'un Albert tarafından büyütülen Beatrice Armstrong Collins (1907-1978) "Mama Lucy" Armstrong adında bir kızı oldu.

Louis Armstrong, annesinin yanına dönene kadar beş yaşına kadar büyükannesi Josephine Armstrong tarafından büyütüldü. Gençliğini, Battlefield adlı engebeli bir mahallede yoksulluk içinde geçirdi. Altı yaşında, New Orleans'ın ırksal olarak ayrılmış sisteminde siyah çocukları kabul eden Fisk Erkek Okulu'na gitti.

7 yaşından itibaren Litvanya Yahudisi bir aile olan Karnoffsky'lerin terzi dükkânı olan evlerinde onlarla yaşadı. Bayan Karnoffsky geceleri yatmadan önce ona Yidişçe ve Rusça ninniler söylerdi. Karnoffsky'ler ona aileden biri gibi davrandı. Babasız yaşadığını bilerek onu besledi ve büyüttüler.

"Louis Armstrong + the Jewish Family in New Orleans, La., the Year of 1907" adlı hatıratında, bu ailenin aynı zamanda Yahudilerden daha iyi olduklarını düşünen beyazlarca ayrımcılık yapıldığını keşfettiğini anlattı.: "Ben sadece yedi yaşındaydım ama beyazların benim için çalışan zavallı Yahudi aileye uyguladıkları tanrısız muameleyi kolayca görebiliyordum." Onlardan öğrendiklerini  "nasıl yaşanır - gerçek hayat ve kararlılık" olarak yazdı. İlk müzik performansı belki de Karnoffsky'lerin hurda vagonunun yanındaydı. Onları diğer satıcılardan ayırt etmek ve müşteri çekmek için teneke çalmaya çalıştı. Morris Karnoffsky, Armstrong'a bir rehin dükkânından kornet satın alması için avans para verdi.

Akıcı Yidiş konuşan Armstrong, kendisini yetiştiren bu ailenin anısına hayatının sonuna kadar Davud'un Yıldızı taktı.

Armstrong on bir yaşındayken okulu bıraktı. O, Lucy ve annesinin nikahsız kocası Tom Lee ile birlikte annesi, dayısı Ike ve iki oğlunun bitişikteki Perdido Caddesi'ndeki tek odalı bir eve taşındılar. Armstrong sokaklarda para için şarkı söyleyen bir erkek dörtlüsüne katıldı. Onun da başı belaya girdi.

Kornet çalmayı New Orleans Home for Colored Waifs adlı müzik grubunda öğrendi. Kornetçi Bunk Johnson on bir yaşındaki çocuğa Dago Tony'nin honky tonk'unda kulakla çalmayı öğrettiğini söyledi. (Daha sonraki yıllarda Armstrong, King Oliver'a itibar etti.) Gençliği hakkında, "Her gözlerimi kapattığımda o benim trompet çalardı—Tam eski güzel New Orleans'ın tam kalbine bakıyorum... Bana yaşayacak bir şey verdi." dedi.

Üvey babasının silahını izinsiz ödünç alıp yeni yıl kutlamalarında havaya boş bir el ateş açtı ve 31 Aralık 1912'de tutuklandı. Geceyi New Orleans Çocuk Mahkemesi'nde geçirdi, ertesi gün Renkli Waif'in Evi'nde gözaltına alındı. Evde hayat sertti. Minder yoktu; yemekler genellikle ekmek ve pekmezden biraz daha fazlaydı. Kaptan Joseph Jones, evi bir askeri kamp gibi yönetti ve bedensel ceza kullandı.

Armstrong kornet becerilerini grupta çalarak geliştirdi. Kaptan Jones'un isteği üzerine sık sık evde görünen Peter Davis, Armstrong'un ilk öğretmeni oldu ve onu grup lideri olarak seçti. Bu grupla on üç yaşındaki Armstrong, Kid Ory'nin dikkatini çekti.

Gençliğinde şehrin sık rastlanır bando gösterilerini takip etti ve her fırsat bulduğunda eski müzisyenleri dinledi. Bunk Johnson, Buddy Petit, hepsinin ötesinde kendisine akıl hocalığı yapan ve neredeyse bir baba figürü oluşturan Joe "King" Oliver'dan öğrenimini sürdürdü. Bandolarda ve New Orleons'ın nehir gemilerinde çaldı. Seyahat etmeye Mississippi nehrinde aşağı yukarı turlayan bir vapurda, ünlü Fate Marable adlı grupla başladı. Marable ile geçirdiği bu dönemi daha sonra kendisine yazılı anlaşmalarla çalışma konusunda daha geniş bir deneyim kazandırdığı için "üniversiteye gitmek" olarak tanımladı. Joe Oliver 1919'da şehirden ayrıldığında Armstrong Kid Ory's band adlı şehirde en taze, hareketli caz grubu olarak kabul edilen grupta Oliver'ın yerini aldı.

14 Haziran 1914'te Armstrong, babası ve yeni üvey annesi Gertrude'un gözetiminde serbest bırakıldı. Birkaç ay boyunca bu evde iki üvey erkek kardeşiyle yaşadı. Gertrude kızını doğurduktan sonra Armstrong'un babası onu hiç hoş karşılamadı bu yüzden annesi Mary Albert'e geri döndü. Küçük evinde, annesi ve kız kardeşiyle aynı yatağı paylaşmak zorunda kaldı.
Annesi hâlâ  Battlefield'da yaşıyordu ve onu eski ayartmalara maruz bıraktı ama o müzisyen olarak iş aradı. Organize suçla bağlantıları olan Henry Ponce'nin sahip olduğu dans salonunda iş buldu. Rehberi ve koruması olan bir buçuk metre boyundaki davulcu Black Benny ile tanıştı.
On beş yaş civarında Nootsy adında bir fahişe için pezevenklik yaptı ancak bu kadın Armstrong'u omzundan bıçakladıktan sonra bu ilişki bitti ve annesi o kadını neredeyse öldürecek kadar boğdu.

Kısa bir süre yerel topluluk kolejinde gemicilik yönetimi okudu ancak ücretleri karşılayamadığı için bırakmak zorunda kaldı. Storyville, New Orleans'da kömür satarken ev eşyalarından müzik çalan gruplar olan spazm band'ların sesini duydu. Cazın ilk seslerini, King Oliver'ın çaldığı Pete Lala's gibi genelevlerde ve dans salonlarında çalan gruplardan duydu.

Kariyer

Nehir teknesi eğitimi

Armstrong, ilki Eylül 1918'de bir gezi teknesinde olmak üzere New Orleans'taki nehir gemilerinde ve bandolarda çaldı. Mississippi Nehri boyunca Streckfus Steamers hattıyla "Sidney" buharlı vapurunda tur yapan Fate Marable grubuyla birlikte seyahat etti. Marable, müzik bilgisiyle gurur duyuyordu ve Armstrong ile grubundaki diğer müzisyenlerin "nota okuma" (İngilizce: sight reading) öğrenmesi konusunda ısrarlıydı. Armstrong, Marable ile geçirdiği zamanı "Üniversiteye gitmek" olarak nitelendirdi çünkü bu ona yazılı aranjman'larla çalışma konusunda geniş bir deneyim verdi. Periyodik olarak New Orleans'a döndü.

1919'da Oliver kuzeye gitmeye karar verdi ve Kid Ory'nin grubundaki görevinden istifa etti; Armstrong onun yerini aldı. Ayrıca Tuxedo Brass Band için ikinci trompet oldu.

Şikago ve Gennett kayıtları
Nehir teknesi deneyimi boyunca Armstrong'un müzisyenliği olgunlaşmaya ve büyümeye başladı. Yirmi yaşında, müziği okuyabiliyordu. Kendi kişiliğini ve tarzını gerçekleştirerek uzun trompet sololarında yer alan ilk caz müzisyenlerinden biri oldu. Performanslarında şarkı söylemeye başladı. 1922'de King Oliver'ın daveti üzerine Şikago'ya taşındı. Oliver's Creole Jazz Band ile günlük işlerini bırakacak kadar para kazanabiliyordu. Irk ilişkileri zayıf olmasına rağmen, Şikago patlama yaşıyordu. Şehirde, siyahlar için fabrikalarda iyi ücretli işler vardı ve biraz da eğlence için kalıyordu.

Oliver'ın grubu 1920'lerin başında Chicago'daki en etkili caz grupları arasındaydı. Armstrong, ilk özel banyolu kendi dairesinde lüks bir şekilde yaşadı. Şikago'da olacağı için heyecanlıydı, kariyeri boyunca süren eğlencesine New Orleans'taki arkadaşlarına mektup yazarak başladı. Armstrong arka arkaya iki yüz yüksek Si'leri üfleyebiliyordu. İtibarı arttıkça, diğer müzisyenler tarafından kesme yarışmalarına (İngilizce: cutting contest) davet edildi. İlk stüdyo kayıtları 5-6 Nisan 1923'te Gennett Records için Oliver ile yapıldı.

Uzaklara Richmond, Indiana giden trende birkaç saat dayandılar ve gruba çok az ödeme yapıldı. Performansların kalitesi prova eksikliğinden, ham kayıt ekipmanından, kötü akustikten ve sıkışık bir stüdyodan etkilendi. Ayrıca Richmond, Ku Klux Klan ile ilişkilendirildi.

Lil Hardin Armstrong, Oliver'ın etkisinden ayrı olarak daha belirgin ayrı hesap faturası çıkarması ve tarzını geliştirmesi için onu teşvik etti. Becerilerini geliştirmek için onu kilise konserlerinde klasik müzik çalmaya teşvik etti. Onu çevresini dengelemek için daha şık kıyafetler giymeye teşvik etti. Onun etkisi sonunda Armstrong'un akıl hocası ile olan ilişkisini, özellikle de maaşı ve Oliver'ın Armstrong ve diğer grup üyelerinden alıkoyduğu ek para konusunda baltaladı. Armstrong'un annesi May Ann Albert, Armstrong'a "işsiz, parasız, aç ve hasta" olduğu söylendikten sonra 1923 yazında Şikago'da onu ziyarete geldi; Hardin, kaldığı süre boyunca yaşaması için bir daire buldu ve dekore etti.

Fletcher Henderson Orkestrası'nda
Armstrong ve Oliver 1924'te dostane bir şekilde ayrıldılar. Kısa bir süre sonra Armstrong, New York'a, zamanın en iyi Afrikalı-Amerikalı grubu olan Fletcher Henderson Orkestrası ile çalmak üzere bir davet aldı. Kendi bölümündeki diğer müzisyenlerle daha iyi uyum sağlamak için trompete geçti. Henderson'ın tenor saksafon solisti Coleman Hawkins üzerindeki etkisi, grubun bu dönemde yaptığı plakları dinleyerek değerlendirilebilir.

Armstrong, trompet çalarak ve trombonla deneyler yaparak, Henderson'ın sıkı kontrol edilen tarzına uyum sağladı. Diğer üyeler Armstrong'un duygusal tarzından etkilendi. Onun eylemi, New Orleans karakterlerinin, özellikle de vaizlerin şarkı söylemesini ve hikâyelerini anlatmayı içeriyordu. Henderson Orkestrası, Roseland Balo Salonu da dahil olmak üzere, yalnızca Don Redman tarafından yapılan düzenlemelerle sadece patronlar için önde gelen mekanlarda çaldı. Duke Ellington'ın orkestrası, Armstrong'un performanslarını izlemek için Roseland'a gitti.

Bu süre zarfında Armstrong, Clarence Williams (New Orleans'tan bir piyanist arkadaşı), Williams Blue Five, Sidney Bechet ve blues şarkıcıları Alberta Hunter, Ma Rainey ve Bessie Smith ile kayıt yaptı.

The Hot Five (Ateşli Beşli)
1925'te Armstrong, büyük ölçüde kariyerini ve gelirini genişletmek isteyen Lil'in ısrarı üzerine Chicago'ya döndü. Tanıtımda, onu çok üzecek şekilde, onu "Dünyanın En Büyük Trompetçisi" olarak ilan etti. Bir süre Lil Hardin Armstrong Band'in bir üyesiydi ve karısı için çalışıyordu. Louis Armstrong and his Hot Five'ı kurdu ve "Potato Head Blues" ve "Muggles" şarkılarını kaydetti. "Muggle" kelimesi marijuana için argo terimdi ve hayatı boyunca sık sık kullandığı bir şeydi.

Hot Five, Kid Ory (trombon), Johnny Dodds (klarnet), Johnny St. Cyr (banjo), piyanoda Lil Armstrong'u içeriyordu ve genellikle davulcu yoktu. Kasım 1925'te başlayan on iki aylık bir süre boyunca, bu beşli yirmi dört kayıt yaptı. St. Cyr'ın belirttiği gibi, Armstrong'un grup liderliği tarzı kolaydı, "İnsan onunla çalışırken çok rahat hissediyordu ve çok açık fikirliydi ... her bir bireyi öne çıkarmak için her zaman elinden gelenin en iyisini yaptı." Hot Five ve Seven albümlerinin en dikkate değer olanları arasında, tümü Armstrong'un son derece yaratıcı sololarını içeren "Cornet Chop Suey", "Struttin' With Some Barbecue", "Hotter Than that" ve "Potato Head Blues" vardı. Thomas Brothers'a göre, "Struttin' with Some Barbeque" gibi kayıtlar o kadar mükemmeldi ki, "yoğunluk ve çeşitlilik, bluesyness ve gösteriş ile planlandı" ve muhtemelen Sunset Café'de sergilendiler. Kısa bir süre sonra piyanist Earl "Fatha" Hines (en ünlüsü 1928'deki "Weather Bird" düeti) ile yaptığı kayıtları ve Armstrong'un "West End Blues"a trompet girişi ve solosu caz tarihinin en ünlü ve etkili doğaçlamaları en bilinenlerinden bazıları olmaya devam eder.

Armstrong artık kişisel stilini istediği gibi geliştirmekte özgürdü buna "Whip That Thing, Miss Lil" and "Mr. Johnny Dodds, Aw, Do That Clarinet, Boy!" (Türkçe: "O Şeyi Kırbaçla, Bayan Lil" ve "Bay Johnny Dodds, Ah, Onu Klarnet Yap, Çocuk!") gibi yüksek dozda köpüren "caz" (İngilizce: effervescent jive) vardı.

Armstrong ayrıca Erskine Tate'in çoğunlukla Vendome Tiyatrosu'nda oynanan Küçük Senfoni'sinde oynadı. Armstrong'a daha uzun müzik türleri ve geniş bir kitle önünde ağırlama deneyimi yaşatan "Madame Butterfly" gibi klasik müziğin caz versiyonları da dahil olmak üzere sessiz filmler ve canlı şovlar için müzik sağladılar. Scat şarkı söylemeye (saçma kelimeler kullanarak vokal caz doğaçlaması) başladı ve 1926'da Hot Five kaydı "Heebie Jeebies"de ilk kaydedenlerden biriydi. Kayıt o kadar popülerdi ki grup, büyük ölçüde canlı performans sergilememiş olmalarına rağmen, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en ünlü caz grubu oldu. Ülkenin dört bir yanındaki siyah beyaz genç müzisyenler, Armstrong'un yeni caz türü tarafından tahrik edildi.

Lil'den ayrıldıktan sonra Armstrong, Carroll Dickerson Orkestrası'nda Al Capone'un ortağı Joe Glaser için Sunset Café'de piyanoda Earl Hines ile çalmaya başladı ve orkestranın adı Louis Armstrong and his Stompers olarak değiştirildi, Hines müzik direktörüydü ve Glaser orkestrayı yönetti. Hines ve Armstrong hızlı arkadaşlar ve başarılı ortaklar oldular. Armstrong'un şarkıcıya Adelaide Hall eşlik ettiği yer Sunset Café idi. Salondaki Hall'ün görev süresi boyunca Armstrong'un rehberliği ve teşvikiyle Hall, scat şarkı söyleme sanatını denedi, geliştirdi ve genişletti.

1927'nin ilk yarısında Armstrong, orijinal Hot Five serisinin çoğunu korurken, davulcu Al "Baby" Dodds ve tuba oyuncusu Pete Briggs'i ekleyen Hot Seven grubunu kurdu. John Thomas, trombonda Kid Ory'nin yerini aldı. O yılın ilerleyen zamanlarında bir dizi yeni Hot Five seansı düzenledi ve bu da dokuz rekorla sonuçlandı. 1928'in son yarısında yeni bir grupla kayıt yapmaya başladı: Zutty Singleton (davul), Earl Hines (piyano), Jimmy Strong (klarnet), Fred Robinson (trombon) ve Mancy Carr (banjo).

Vokalist olarak ortaya çıkışı
Armstrong 1929'da New York'a döndü ve burada Andy Razaf ve piyanist Fats Waller tarafından yazılan tamamen siyah bir revü olan Hot Chocolates müzikalinin orkestrasında çaldı. Ayrıca, "Ain't Misbehavin' " şarkı yorumuyla şovu çalan vokalist olarak küçük bir rol aldı. Şarkının kendi versiyonu, bugüne kadarki en çok satan rekoru oldu.

Armstrong, Cotton Club'ın baş rakibi, özenle hazırlanmış yer gösterileri için mekan olan ve gangster Dutch Schultz için bir cephe olan Harlem'deki Connie's Inn'de çalışmaya başladı. Armstrong ayrıca, eski arkadaşı Hoagy Carmichael tarafından bestelenen ünlü şarkıların versiyonları da dahil olmak üzere, vokal kayıtlarında önemli bir başarı elde etti.

1930'lardaki kayıtları, 1931'de tanıtılan ve vokallere karakteristik bir sıcaklık veren yeni RCA şerit mikrofon'dan tam olarak yararlandı ve hemen Bing Crosby gibi sanatçıların 'mırıldanma' sesinin gerçek parçası oldu. Armstrong'un Carmichael'ın "Stardust" şarkısının ünlü yorumu, bu şarkının şimdiye kadar kaydedilen en başarılı versiyonlarından biri haline geldi ve Armstrong'un benzersiz vokal sesini ve stilini ve zaten standart haline gelen şarkı söyleme konusundaki yenilikçi yaklaşımını sergiledi.

Armstrong'un Sidney Arodin ve Carmichael'ın "Lazy River" (1931'de kaydedilmiştir) üzerindeki radikal yeniden çalışması, onun melodi ve ifadelere yönelik çığır açan yaklaşımının birçok özelliğini kapsıyordu. Şarkı kısa bir trompet solosu ile başlar, ardından ana melodi hıçkıran borularla başlar ve Armstrong'un her barın sonundaki hırlayan ünlemleriyle unutulmaz bir şekilde noktalanır: "Yeah! ..."Uh-huh"..."Sure"..."Way down, way down." İlk mısrada notaya alınmış melodiyi tamamen yok sayar ve sanki solo bir trompet çalar gibi şarkı söyler, ilk satırın çoğunu tek bir notaya getirir ve güçlü bir şekilde ritmi birden değiştiren (İngilizce: syncopated) ifadeler kullanır. İkinci kıtada neredeyse tamamen doğaçlama bir melodiye girer ve ardından Armstrong'un klasik "scat şarkı" pasajına dönüşür.

Trompet çalmada olduğu gibi, Armstrong'un vokal yenilikleri, caz vokal yorumlama sanatı için bir temel taşı olarak hizmet etti. Sesinin benzersiz çakıllı rengi, durmadan taklit edilen bir müzikal model haline geldi. Scat şarkı söyleme tarzı, trompet solistliğindeki eşsiz tecrübesiyle zenginleşti. Rezonanslı, kadifemsi alt kayıt tonu ve "Lazy River" gibi kenarlardaki köpüren kadansları, Bing Crosby gibi genç beyaz şarkıcılar üzerinde büyük bir etki yarattı.

Zor zamanlarda çalışmak
1930'ların başlarındaki Büyük Buhran özellikle caz sahnesinde zordu. Cotton Club, aşağıya doğru uzun spiral bir düşüşten sonra 1936'da kapandı ve kulüp buluşmaları buharlaştıkça birçok müzisyen tamamen çalmayı bıraktı. Bix Beiderbecke öldü ve Fletcher Henderson'ın grubu dağıldı. King Oliver birkaç kayıt yaptı ancak bunun dışında çalıştı. Sidney Bechet terzi oldu, daha sonra Paris'e taşındı ve Kid Ory New Orleans'a döndü ve tavuk yetiştirdi.

Armstrong, 1930'da yeni fırsatlar aramak için Los Angeles'a taşındı. Los Angeles'taki New Cotton Club'da davulda Lionel Hampton ile çaldı. Grup, kulüpten gelen radyo yayınlarıyla evde genç izleyicilerle bağlantı kurarken, hala zengin gece hayatına para harcayabilen Hollywood kalabalığını kendine çekti. Bing Crosby ve diğer birçok ünlü kulübün müdavimleriydi. 1931'de Armstrong, ilk filmi "Ex-Flame" 'de rol aldı ve aynı zamanda esrar bulundurmaktan suçlu bulundu ancak tecil edilmiş ceza aldı. 1931'in sonlarında Şikago'ya döndü ve Guy Lombardo mizacında daha çok gruplarda çaldı ve daha fazla klasikleri kaydetti. Kalabalık şehirden çıkması için ısrar ettiğinde, Armstrong New Orleans'ı ziyaret etti, bir kahraman gibi karşılandı ve eski dostları gördü.

Armstrong's Secret Nine olarak bilinen yerel bir beyzbol takımına sponsor oldu ve adını bir puroya verdi. Ama çok geçmeden tekrar yola çıktı. Kalabalığın gölgesi altında ülke çapında yaptığı bir turdan sonra Avrupa'ya kaçtı.

Amerika Birleşik Devletleri'ne döndükten sonra birkaç yorucu tura katıldı. Menajeri Johnny Collins'in düzensiz davranışları ve kendi harcama yöntemleri Armstrong'u nakit sıkıntısına soktu. Sözleşmelerin ihlali onu rahatsız etti. Yasal karmaşasını, mafya sorunlarını ve borçlarını düzeltmeye başlayan, zor bir mafya bağlantılı araba satıcısı Joe Glaser'ı yeni yöneticisi olarak işe aldı. Armstrong ayrıca, alışılmışın dışında oyun stili nedeniyle ağırlaşan parmakları ve dudaklarıyla ilgili sorunlar yaşamaya başladı. Sonuçta, vokal tarzını geliştirerek ve ilk abartılı görünümleriyle gelişti. Crosby'nin 1936 tarihli hit filmi Pennies from Heaven '''da hil olmak üzere tekrar filmlerde rol aldı. 1937'de Armstrong, CBS radyosunda Rudy Vallee'nin yerini aldı ve sponsorlu, ulusal bir yayına ev sahipliği yapan ilk Afrikalı Amerikalı oldu.

Birçok yılı yollarda geçirdikten sonra 1943'te kalıcı olarak Queens-New York'a yerleşti

Müzik yayımcıların'dan Tin Pan Alley ve Gangstervari'de işleyen müzik piyasasının etkileriyle değişime-iniş çıkışlara uğrasa da tarzını geliştirmeye devam etti.

Sonraki 30 yıl boyunca Armstrong yılda 300 kereden fazla müziğini sahnede icra etti. 1940'lar boyunca büyük grupların bilet satışları toplum zevkindeki değişiklikler sebebiyle azaldı. Dans salonları kapandı. Ayrıca televizyon ve diğer popüler hale gelen müzik türleri ile rekabet ortaya çıkmıştı. Böylelikle 16 parçadan oluşan büyük bir grubu geçindirmek, finanse etmek imkânsız bir hale geldi.

 The All Stars
1950'lerde Armstrong grubunu 6 kişiye düşürdü ve meşhur ettiği Dixieland caz müzik türüne döndü. Grubun ismi The All Stars idi. Birçok defalar Barney Bigard, Jack Teagarden, Trummy Young, Arvell Shaw, Marty Napoleon, Big Sid Catlett, ve Barrett Deems'de dahil oldu. Bu dönemde birçok kayıtlar yaptı ve otuzun üzerinde filmde göründü. 1964 yılında Armstrong en çok satılan kaydı Hello Dolly'yi yaptı.

Armstrong yoğun tur programını ölümünden birkaç yıl öncesine kadar korudu.

Aynı zamanda Afrika, Avrupa ve Asya'yı da US State Department sponsorluğunda büyük bir başarıyla turladı ve "Büyükelçi Satch" adıyla anılır oldu.

Son yıllarında sağlığını kaybetmeye başlayınca çalışma planını kısıtladı ama bu kısıtlamalar altında çalışmalarına öldüğü güne dek devam etti.

Armstrong 1971 yılında bir kalp krizi sebebiyle 69 yaşında öldü.

Bir gün öncesinde bir şovu vardı. New York'ta Flushing Cemetery'de defnedildi.

 Müziği

Erken döneminde, Armstrong en çok kornet ve trompetteki virtüözlüğü ile tanınıyordu. Kendisinin en iyi trompet kayıtları Hot Five ve Hot Seven kayıtlarında dinlenebilir. Bu kayıtlarda, New Orleans caz stantartlarında günün popüler şarkılarına yaptığı doğaçlamalar daha sonraki caz müzisyenlerininkilerle beraber günümüze dek geldi. Eski kuşak New Orleans caz müzisyenlerinin doğaçlamalarından sıklıkla melodiyi doğaçlama değiştirme olarak söz edilirken Armstrong'un doğaçlamaları bu dönem için yenilikçi-cesur, daha kompleks, çoğunlukla ince ayrıntılı ve melodiktiler. Sıklıkla çaldığı pop-tune'ları temelden yeniden besteleyerek daha ilgi çekici hale getirdi. Çalma şekli neşeli bölümlerle doluydu, orijinal melodilerden  yaratıcı sıçramalara sahip, ince, yumuşak ya da enerjik ritimlerden ilham aldı. Bu yaratıcı bölümlerdeki asıl hüner, Armstrong'un  trompetin ses erimini, tonunu ve kapasitesini arttıran sebatkar çalışmalarıyla bilenmiş  icra  tekniğindeki üstünlüktür. Bu kayıtlarda Armstrong caz solistinin görevini neredeyse tek eliyle yapmış kadar oldu.  Temelde bir kolektif folk müziği alıp bireysel ifade tarzı için çok sayıda olasılıklar barındıran bir sanat biçimine dönüştürdü. Armstrong'un 1920'lerdeki performansı yeteneklerinin sonuna kadar kullanılmasıdır.  The Hot 5 kayıtları, temelde, spontane çalma gayretiyle oluşan ve dinleme zevkini azaltan birçok küçük bozulma ve eksik nota barındırır. 1930'ların ortalarında neler yapabileceği ve mükemmeliyetçilik hakkındaki fikirlerini nasıl gerçekleştirebileceği konusunda sarsılmaz bir özgüven kazandı. Müziği geliştikçe ve popüleritesi arttıkça vokalistliğide önem arz etmeye başladı. Armstrong scat türünde şarkı kaydeden ilk kişi değildi ama bu konuda sözü geçen biriydi ve popülerize olmasına yardımcı oldu. Scat türünde söyleyişiyle "Heebie Jeebies" hit şarkısı oldu. "I'm A Ding Dong Daddy From Dumas" adlı şarkı kaydının ortasında "I done forgot the words/sözleri unuttum" seklinde şarkıyı söylemeye devam etti. Bu gibi kayıtları hit olurken scat türü şarkı söylemek performansının başlıca bölümü haline geldi. Bununla birlikte bundan uzun süre önce de Armstrong sesinde oynamalar yaparak, cümleleri kısaltarak ve uzatarak, doğaçlamalar ekleyerek sesini trompeti kadar yaratıcı biçimde kullanıyordu.

Uzun kariyeri boyunca dönemin en önemli enstrümentalistleri ve vokalistleri ile çaldı ve söyledi. Bunların arasında Jimmie Rodgers, Bing Crosby, Duke Ellington, Fletcher Henderson, Bessie Smith ve özellikle Ella Fitzgerald sayılabilir.

Bing Crosby üzerindeki etkisi sonradan ortaya çıkan popüler müziğe göre daha önemlidir. Crosby Armstrong'a hayrandı ve tarzını kopyalıyordu. Buna delil olarak erken dönem kayıtları ve özellikle "Just One More Chance" (1931) gösterilebilir.

Armstrong, Ella Fitzgerald ile üç albüm kaydetti.Ella Fitzgerald ile kaydettiği albümlerin içindeki en bilinen şarkılardan biri de dream a little dream of me isimli parçadır. Birlikte kaydettikleri albümler sırasıyla şunlardır;
 Ella and Louis
 Ella and Louis Again
 Porgy and Bess

1950'lerdeki kayıtları Satch Plays Fats, all Fats Waller tunes, ve Louis Armstrong Plays W.C. Handy muhtemelen onun son büyük yenilikçi kayıtlarıydı ama Disney Songs the Satchmo Way bile müzikal bir öneme sahip olmayı başardı. Ancak sonraki yapıtları aşırı derecede basitçe ve kendini tekrarlayan olduğu gerekçesiyle eleştirildi.

Armstrong "Stardust", "What a Wonderful World", "When The Saints Go Marching In", "Dream a Little Dream of Me", "Ain't Misbehavin'", ve "Stompin' at the Savoy" gibi birçok hit parçaya imza attı. "We Have All the Time in the World" parçası James Bond filmi "On Her Majesty's Secret Service'te kullanıldı.

1964 yılında Billboard Top 100 Chart'ta Beatles'i "Hello, Dolly" adlı çalışmasıyla 1 numaradan indirdi ve yerine geçti. Böylelikle 63 yaşında bir müzisyen olarak ABD müzik  listelerinde 1 Numaraya yerleşmiş şarkı sahibi en yaşlı insan olarak rekor kırmış oldu.

Armstrong 1968 yılında İngiltere'de son bir hit parça daha yapmayı başardı. Bu bir ay boyunca İngiltere listelerinde 1 Numarada kalan hayli duygusal şarkı "What a Wonderful World"tür. Ancak şarkı asıl popüleritesini 1987 yılında Günaydın Vietnam filminde kullanılmasından sonra kazandı ve birçok ülkede listebaşı şarkı oldu.

 Filmografi
 Ex-Flame (1930)
 A Rhapsody in Black and Blue (1932) (kısa film)
 I'll Be Glad When You're Dead You Rascal You (1932) (kısa film)
 Pennies from Heaven (1936)
 Artists & Models (1937)
 Every Day's a Holiday (1937)
 Dr. Rhythm (1938)
 Going Places (1938)
 Cabin in the Sky (1943)
 Show Business at War (1943) (kısa film)
 Jam Session (1944)
 Atlantic City (1944)
 Pillow to Post (1945)
 New Orleans (1947)
 A Song Is Born (1948)
 Young Man with a Horn (1950)
 I'm in the Revue (1950)
 The Strip (1951)
 Glory Alley (1952)
 The Road to Happiness (1953)
 The Glenn Miller Story (1953)
 High Society (1956)
 Satchmo the Great (1958) (belgesel)
 The Night Before the Premiere (1959)
 The Five Pennies (1959)
 The Beat Generation (1959)
 La Paloma (1959)
 Kærlighedens melodi (1959)
 Jazz on a Summer's Day (1960)
 Paris Blues (1961)
 Auf Wiedersehen (1961)
 When the Boys Meet the Girls (1965)
 Hello Dolly! (1969)

 Notlar

 Kaynakça
Genel
 Armstrong, Louis. Satchmo: My Life in New Orleans. ISBN 0-306-80276-7
 Armstrong, Louis and Thomas Brothers. Armstrong, in His Own Words: Selected Writings. ISBN 0-19-514046-X
 Bergreen, Laurence. "Louis Armstrong: An Extravagant Life". ISBN 0-553-06768-0
 Brothers, Thomas "Louis Armstrong's New Orleans" ISBN 0-393-06109-4
 Cogswell, Michael. Armstrong: The Offstage Story. ISBN 1-888054-81-6
 Meckna, Michael. Satchmo: The Louis Armstrong Encyclopedia''. ISBN 0-313-30137-9

Özel

Dış bağlantılar
 Obituary, NY Times
 Louis Armstrong at the SoundtrackINFO project
 Quotes and tributes
 Discography
 Seeing Black jazz critic on the Uncle Tom question
 Satchmo.net, the official website of the Louis Armstrong House & Archives
 "Laughin' Louis Armstrong: The Trickster", PopMatters column (10/2005)
 Louis Armstrong @ All About Jazz
 "Louis Armstrong Transcription Project - john p birchall"
 Pictorial Map of Jazz History in Queens
 Louis Armstrong at pbskids.org

1901 doğumlular
New Orleans doğumlu müzisyenler
1971 yılında ölenler
Amerikalı caz şarkıcıları
Afrikalı Amerikalı müzisyenler
Grammy Ödülü sahipleri
Columbia Records sanatçıları
Decca Records sanatçıları
Swing müzisyenleri
Kornetçiler
Kalp krizinden ölenler
Flushing Mezarlığı'na defnedilenler
20. yüzyıl Amerikalı bestecileri
Amerikalı caz bestecileri
Amerikalı baritonlar
Afrikalı Amerikalı erkek oyuncular
Kapp Records sanatçıları
Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Pop Vokal Performansı Grammy Ödülü sahipleri
New York'ta defnedilenler

Louis Armstrong


Dänische Wiek er en bugt i den sydlige del af Greifswalder Bodden (en lagune i den sydlige del af Østersøen) ved mundingen af floden Ryck i nærheden af byen Greifswald.

Den er omkring 2½ kilometer bred, 3 kilometer lang og dens kystlinje er omkring 4½ kilometer, og udgør omkring 1,6 %. af Greifswalder Bodden Ihre Tiefen liegen zwischen 0,9 und 4,6 Metern, bei einer durchschnittlichen Tiefe von 3,87 m.
Greifswaldbydelene Wieck, Eldena og Ladebow ligger ved sydvestbreddden af bugten, hvor også floden Ryck munder ud. Mod øst grænser kommunerne Loissin og Kemnitz ud til bugten. Den er de fleste steder lavvandet (under fire meter), men der er en lidt dybere sejlrende til havnen i Ladebow (6,9 m), der er havn for byen Greifswald.

Mod sydøst muder Ziese ud. Mod nordvest rager det lavvandede Wampener Riff langt ud i bugten. Den sydøstlige del af bugten er spærret for motorbådssejlads. Strandbadene Eldena mod syd, Ludwigsburg mod øst og stranden ved Wampen (sandbanke) på vestkysten af bugten bruges både af lokale og turister.

Bugtens navn Dänische Wiek kommer af at grundlæggeren af Klosteret Eldena, der lå lige syd for Rycks udløb, fyrst Jaromar 1. af Rügen, koloniserede området ved bugten med hjælp af danske Cisterciensermunke i 1199.

Kilder og henvisninger

Literatur
 Bruno Benthien (Hrsg.): Greifswald und seine Umgebung (= Werte der deutschen Heimat. Band 14). 1. Auflage. Akademie Verlag, Berlin 1968.
 Harald Krause: Wiek und Wikinger - Entstehung und Entwicklung der Schifffahrt und maritimer Begriffe der Seefahrer im erweiterten Ostseeraum. In: Stier und Greif. Blätter zur Kultur- und Landesgeschichte in Mecklenburg-Vorpommern. Jahrg. 19, Schwerin 2009, S. 10–21. Tabelle: Die deutschen Wieken.
 Lutz Mohr: Zwischen Dänischer und Gristower Wiek. Der Greifswalder Vorort Wieck, der Große Stubber und der Greifswalder Bodden in Vergangenheit und Gegenwart. Neue Greifswalder Museumshefte, Nr. 4, Greifswald: Museum der Stadt 1978

Østersøen
Greifswald
Mecklenburg-Vorpommerns geografi

Dänische Wiek


James Hendrick Rooney ( - ) est un comptable et politique canadien de l'Ontario. Il est député fédéral libéral de la circonscription ontarienne de St. Paul's de 1949 à 1953.

Défait en 1940 et en 1945, il est finalement élu en 1949. Siégeant un seul mandat, il subit à nouveau la défaite en 1953 et en 1957.

Biographie

Résultats électoraux

Références

Liens externes

James Hendrick Rooney, député - Chambre des communes du Canada

Naissance en 1897
Naissance à Cobourg (Ontario)
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Député du Parti libéral du Canada
Décès en novembre 1969

James Rooney (homme politique canadien)


السديم الانبعاثي أو السديم الاشعاعي Emission Nebula هو سديم يلمع نتيجة اتحاد الإلكترونات بالبروتونات لتشكيل ذرات الهيدروجين، يحدث ذلك عندما يقترب الإلكترون من البروتون فيحدث تولد للطاقة تظهر على شكل ضوء أحمر، وحيث أن هذه العملية تحدث لغالبية الذرات داخل السديم في الوقت نفسه فإنه يظهر باللون الأحمر. وينشأ هذا السديم نتيجة انبعاث الأشعة فوق البنفسجية من نجم ما ساخن على سحابة من غاز الهيدروجين، وتحدث نتيجة لذلك عملية تأين للذرات (انتزاع الالكترونات من الذرات)، ومن الممكن أن تبدأ الإلكترونات الحرة بعد ذلك في عملية الاتحاد بأنوية الهيدروجين (البروتونات) وتشع عندئذ أشعة ضوئية حمراء. ومن أشهر تلك السدم سديم البحيرة وسديم أوميجا وسديم تريفيد وسديم الجبار.

خواصها

مصدر الطاقة التي تعمل على تحفيز السديم على الإشعاع هو عادة فوتونات عالية الطاقة صادرة من أحد النجوم القريبة أو عدة نجوم قريبة. وتكون تلك الفوتونات من الأشعة فوق البنفسجية غير مرئية للعين، ولكن ترصدها تلسكوبات مخصوصة، أحسن تلك التلسكوبات تكون على متن أقمار صناعية حتى تتفادى امتصاص الغلاف الجوي للأرض الذي يحجب جزءا من الأشعة فوق البنفسجية.

يحث تحفيز الذرات في غاز السديم بطريقتين:
 التأين وعودة الارتباط  (ترابط الإلكترونات بالأيونات: تصتدم فوتونات عالية الطاقة بالإلكترونات في الذرات. وعندما تكون طاقاتها أعلى من طاقة ارتباط الإلكترون في ذرته (طاقة تأين) فتنفصل الكترونات من الذرة وتصبح إلكترونات حرة وتصبح الذرة أيونا. تسمى تلك العملية تأين ضوئي. ثم يمكن للإلكتونات الحرة إعادة ارتباطها بإحد الأيونات حيث تتحول طاقة حركتها إلى فوتون (شعاع). وغالبا ما يشغل الإلكترون بعد اصتياده من الأيون مستوى طاقة عاليا في الذرة الجديدة، وفي تلك الحالة تكون الذرة في حالة إثارة. ولكن الذرة لا تبقى على هذا الحال طويلا إذ يقفز الإلكترون فيها من المستوى العالي للطاقة إلى مستوة أقل. الفرق بين هاذين المستووين للطاقة بشعه الإلكترون ويكون له طول موجة (لون) وطاقة مميزة. وتتابع قفزات الإلكترون في الذرة المثارة حتى يصل الإلكترون فيها إلى مستوى الطاقة القاعي في الذرة.
 حالات مثارة: يمكن لإلكترون مرتبط بذرة عن طريق امتصاص فوتون له طاقة معينة أن يصعد في الذرة إلى مدار ذو طاقة أعلى. ولا بد من أن تكون طاقة الفوتون مساوية بالضبط للقرق بين مستووي الطاقة بين المدار الأصلي والمدار ذو الطاقة العالية في الذرة. وقد يحدث ذلك على مراحل. كذلك عن عودة الإلكترون إلى المستوى القاعي للذرة فيمكن أن تتعدد قفزاته بين مستويات طاقة بينية، وتتم عملية إعادة اتحاد الإلكترون بالذرة. وبسبب تلك العمليات فنجد أن التحليل الطيفي للسدم الإشعاعية لا تكون في خطوط طيف متصلة كثيرة وإنما تكون عبارة عن خطوطا منفصلة شديدة الإضاء.

تكون النجوم المتسببة في اضاءة السحابة الإشعاعية غالبا نجوما ساخنة شابة من نوع التصنيف الطيفي
O أو B أو A حيث حي الوحيدة التي لها طاقة اشعاعية عالية. وغالبا ما تكون السحابة الهيدروجينية هي بقايا مولد تلك النجوم منها. وتسمى السدم الإشعاعية أيضا منطقة هيدروجين II ، فهي مناطق يكون فيها الهيدروجين متأينا.

كذلك ينتمي السدم الإشعاعية من حيث المبدأ إلى السدم الكوكبية والتي يكون فيها قزم أبيض ساخن جدا. وتكون السحابة عبارة عن ما ألقاه النجم الأصلي من غلافة الغازي في الفضاء قبل أي يصبح قزما أبيضا.

ألوان أطيافها

يعتمد لون السحابة الغازية (السديم) على تكوينها الكيميائي وعلى طاقة الضوء الصادرة منها. ونظرا لوجود الهيدروجين بكثرة في الوسط بين النجمي وطاقة تأينه المنخفضة فإننا نجد الكثير من السدم يضيء في خط طيف H-alpha الذي تبلغ طول موجته 656,3 نانومتر المميز لها ولونه أحمر. فإذا كان في المنطقة طاقة كبيرة ناتجة من نجوم شديدة السطوع، فمن الممكن أن تتأين ذرات عناصر كيميائية أخرى في الوسط بين النجمي فتظهر السحابة بألوان أخرى مثل الأخضر والأزرق.

وعن طريق قياس طيف السديم يمكن للفلكيين تعيين العناصر الكيميائية المكونة له. ومعظم تلك السدم المضيئة تتكون من الهيدروجين بنسبة 90% . ويوجد معه الهيليوم وبعض من النتروجين والكربون والأكسجين (وهي عناصر خفيفة تبلغ كتلها الذرية بين 4 إلى 20).

من الأمثلة الجميلة للسدم الإشعاعية سديم البحيرة M 8 وسديم الجبار M 42.

وتحتوي السدم الإشعاعية غالبا عل أماكن مظلمة حيث تكثر فيها سحب كثيفة من الغبار وتسمى «سحب مظلمة»، وهي تمتص الضوء الساقط عليها ولا تسمح بمروره خلالها. وتختلط مناطق السديم المختلفة من مناطق مضيئة وأخرى مظلمة وتعطيها احيانا أشكالا خيالية، تجعلنا نعطيها أسماء مستوحاة من هيئتها مثل سديم القمع NGC 2264 الموجود في كوكبة وحيد القرن.

يمكننا رصد السدم الإشعاعية والسدم المظلمة وتسمى احيانا سدم متداخلة. من أمثلتها نجد سديم أوميجا M 17 وسديم تريفيد M 20.

انظر أيضاً

 سديم عين القط
 سديم كوكبي
 سديم مظلم
 سديم
 منطقة هيدروجين II
 خط هيدروجين
 خطوط طيف الهيدروجين
 إن جي سي 2359

مراجع

سدم
سدم انبعاثية

سديم إشعاعي


La Federación de Fútbol de Auckland es uno de los entes regionales de Nueva Zelanda. Fue fundada en el año 2000, cuando se tomó la decisión de crear asociaciones de fútbol regionales que estuvieran bajo la supervisión de la Asociación de Fútbol de Nueva Zelanda.

Competencias

Es el único ente regional del país que posee más de un torneo. La primera división es la Northern League, la siguen en la pirámide divisional la Lotto Sport Italia NRFL División 1 y Lotto Sport Italia NRFL División 2.

Auckland

Federación de Fútbol de Auckland


Xalisco (pronunciación: Jalisco) es una ciudad del estado mexicano de Nayarit y cabecera del municipio homónimo. De acuerdo a datos del Censo de Población y Vivienda 2020 del INEGI, cuenta con 48,170 habitantes, siendo la segunda ciudad por población del estado. Colinda con Tepic, la capital del estado y conurbados conforman la zona metropolitana de Tepic con 491,153 habitantes, en una extensión de 74 kilómetros cuadrados.

Es un importante centro agrícola y comercial con una notable industria ganadera, de maíz, caña de azúcar, limón y aguacate.

Toponimia

"Xalisco" significa "lugar sobre la superficie de jal".

Clima
Es un lugar con un clima cálido, aunque cuenta con las cuatro estaciones del año, en verano llega a temperaturas de 35°a 37°aunque también desciende la temperatura de 4° a 8° en invierno.

Comercio
Xalisco cuenta con una gran variedad de negocios, locales y comercios de los cuales sobresalen; supermercados y farmacias: Ley Xalisco, Mi Bodega Aurrera, Oxxo, La Purísima, Farmapronto, Kiosko, Onix, Farmacias Guadalajara y Sufacen.

Hay gran variedad de tiendas de ropa, abarrotes, ferreterías, papelerías, zapaterías, etcétera.

Mi Bodega Aurrerá Xalisco (Power Center): Ubicado en Boulevard Tepic-Xalisco y Calle del Sol cuya composición son Coppel y Mi Bodega Aurrerá.
Ley Xalisco (Power Center): Ubicado frente a Mi Bodega Aurrerá Xalisco, se posiciona como una alternativa para habitantes del municipio.
Plaza Boulevard: Es una muy pequeña plaza ubicada sobre el Boulevard Tepic-Xalisco, tiene un restaurante de sushi, Rosticerías "El Pechugón", lavandería y otros.
Plaza Xalisco: Es un pequeño centro comercial ubicado en Av. Hidalgo 111, tiene un restaurant bar, un antro bar, blancos de Nayarit, Farmacias Similares, y un Oxxo.

Educación

La ciudad de Xalisco tiene variedad de escuelas y colegios los cuales cubren las necesidades de la ciudad y algunas localidades cercanas.

Universidades
 En la ciudad de Xalisco se encuentra la Universidad Tecnológica de Nayarit, sobre la carretera MX200; cubre las necesidades de la ciudad de Xalisco y la vecina ciudad de Tepic. También cuenta con la Unidad Académica de Agricultura dependiente de la Universidad Autónoma de Nayarit, la cual ofrece las carreras de ingeniero Agrónomo y la licenciatura en Biología.

Primarias
 Jaime Torres Bodet.
 Niños Héroes.
 Padre de la Patria.
 Sor Juana Inés de la Cruz.
 Colegio Da Vinci.
 Colegio Colibrí.
 Emilio Magaña González.
 José Santos Godínez.
 Cristóbal Colón.
 Francisco Villa.
 Ramos Millán.
 Ignacio Ramírez.
 Escuela General Lázaro Cárdenas.
 20 de Noviembre
 Libertadores de América

Preescolar
Una docena de escuelas dentro de la ciudad.

Curiosidades

La ciudad de Xalisco está ubicada en el centro del estado de Nayarit, México.

Está conurbada a la ciudad de Tepic, juntas forman un área metropolitana con aproximadamente 601,000 habitantes.

El municipio cuenta con un aeropuerto, 2 supermercados, variedad de tiendas y empresas locales, estatales y nacionales.
"Xalisco" significa "lugar sobre la superficie de la arena"

El escudo de Xalisco tiene como fondo el color blanco del azúcar y de "jal ó xal", recurso natural abundante en la región. Aparecen el machete y un trozo de caña de azúcar, haciendo referencia a la fuerte producción cañera. Estos elementos forman al cruzarse la letra "X", inicial del nombre de Xalisco, que significa: "Lugar sobre el arenal".

En la plaza Miguel Hidalgo de la ciudad hay una pileta de piedra que según versiones perteneció a la reina Pupulualzin y Doña Marina o Malitzin, disfrutó de agradables baños.

Los dos elotes cruzados en el escudo simbolizan la alegría de la llamada "Feria del Elote" que se festeja con la del santo patrono "San Cayetano".

Además Xalisco es un lugar con un clima cálido en verano aunque una temperatura de 20 a 21 grados en diciembre.

Historia

Reseña histórica
Existe el registro de petroglifos grabados en San Antonio, se reportaron tumbas de tiro en Cofradía de Chocolón, Valle de Matatipac, e incluso en la cabecera municipal.

En la época prehispánica, el Señorío de Xalisco se extendió por los Valles de Matatipac y tuvo como tributarios a los pueblos de Tepique, Mecatán, Mazatán y Pochotitán; de elevado nivel cultural y agricultura en terrazas.

En 1525, arribó Francisco Cortés de San Buenaventura maravillándose por un suntuoso "Oteocalli", asentado en una pirámide y templo dedicado al Dios Piltzitli.

En 1530, Nuño Beltrán de Guzmán arrasó y quemó el pueblo.

Durante la colonia se desarrolló el cultivo de caña de azúcar, en las haciendas de San José de Costilla y San Cayetano, y el del café, en Malinal y Tepozal.

En 1823, fue mencionado como Ayuntamiento de la partida de Tepic del estado de Jalisco.

En 1824, quedó incorporado al Séptimo Cantón de la división política del estado.

En 1861, en plena lucha entre liberales y conservadores, se registraron en la hacienda de San Cayetano, incursiones coras al mando de Manuel Lozada.

Xalisco formó parte del distrito militar de Tepic en 1867.

Fue municipalidad de la prefectura y territorio de Tepic en 1884.

El 5 de febrero de 1918 quedó integrado como Municipio Libre y Soberano del Estado de Nayarit.

En 1920, se conformó en ejido, como resultado del movimiento agrario iniciado años atrás, que fructificó con la dotación de tierras a diversos núcleos agrarios.

Medio físico

Localización
El Municipio de Xalisco se ubica en las coordenadas geográficas extremas 21° 28' al 21° 18' de latitud norte y 104° 45' al 105° 04' de longitud oeste. Colinda al norte con el municipio de Tepic, y al sur con el de Compostela; al oriente con Santa María del Oro y al poniente con el de San Blas.

Extensión
Su extensión territorial es de 290.60 kilómetros cuadrados, y representa el 1.05 % de la superficie total del estado. Por su dimensión territorial es el municipio más pequeño de los 20 que integran el estado.

Orografía
Las zonas accidentadas abarcan el 60% de la superficie, las semiplanas el 25% y las planas el 15% aproximadamente. Las primeras se localizan al este y suroeste y están formadas por el volcán de San Juan y los cerros Alto, El Colorín y Coatepec. Las segundas se localizan al sur y sureste y la forman el cerro Media Luna, Adolfo López y Cabriza. Las últimas se encuentran en el centro, sur y sureste, formadas por los valles del Matatipac, Trigomil, Pantanal, Xalisco y Aquiles Serdán.

Las elevaciones principales son: cerro Alto (2,240 ), cerro Coatepec (1,560 ), volcán Media Luna (1,420 ); cerro Bermejo (1,340 ), cerro La Cumbre (1,060 ), y cerro La Cafesillosa (760 ).

Hidrografía
En este municipio se observa una gran cantidad de corrientes de agua de menor longitud como Los Fresnos, Casa Larga, Los Cuarenta, El Ahijadero, El Indio, Acueducto, Las Canoas y Trigomil. Manantiales: El Tepoxal y Palapita, entre otros.

Clima
Predominan el cálido subhúmedo y el semicálido subhúmedo, con lluvias en verano (junio a septiembre), que alcanzan una precipitación promedio anual de 1,232.4 mm. Reporta una temperatura promedio anual de 23 °C. y se localiza a un lado de la laguna de Tepeltiltic.

Principales ecosistemas
La vegetación es abundante en coníferas y maderables en los cerros; en el cerro de San Juan existen variadas especies de orquídeas y árboles frutales en los valles. Su fauna es diversa por las zonas de bosques y selvas. Las especies animales más comunes son: venado, tejón, conejos y algunos reptiles.

Recursos naturales
El municipio cuenta con vastos recursos forestales, agrícolas y minerales, propios para la construcción; así como importantes manantiales.

Características y uso de suelo
El suelo del municipio, está constituido básicamente por zonas pedregosas y jalosas. Sus usos principales son: agricultura (34.83%); pastizales (2.66%), bosques (39.13%), selva (23.14%) y otros (0.24%)La tenencia de la tierra es fundamentalmente ejidal.

Traza urbana
Xalisco esta dividido en aproximadamente 60 colonias y fraccionamientos.

Las principales vialidades de la ciudad son Bulevard Tepic Xalisco, Av. Hidalgo,  Av. Veracruz, Av. Sangangüey, Libramiento, Av. Morelia, Av. Javier Mina, Av. del Sol, Calle Saturno, Av. Álamo, Calle México, Calle Durango, Calle Limantour y Calle Leandro Ocampo.

Atractivos culturales y turísticos

Monumentos Históricos
En la cabecera municipal se puede contemplar un casco de hacienda localizado en el centro de la población y que data del , en la actualidad alberga a la escuela estatal "Lázaro Cárdenas"; asimismo, se localiza una construcción de tipo colonial, el templo dedicado a San Cayetano y en cuyo interior se admiran tallados, frescos y esculturas de diferentes materiales que reflejan la sensibilidad artística de los artesanos de la localidad; también los cascos de las haciendas casi intactas de Trigomil y El Limón.

Museos
Anexo a la Presidencia Municipal, se encuentra un museo en donde se exponen piezas arqueológicas encontradas en la región pertenecientes a la cultura Aztlán, que datan del periodo que va del año 300 al 900 d. C.

Plazas, Jardines y parques
 Plaza Hidalgo.
 Jardín Juárez.
 Plaza Pueblo Nuevo.
 Parque sierra de Picachos.
 Plaza Pública Minas de Xalli.
 Jardines de Puerta del sol.
 Parque Alborada 1.
 Parque Alborada 2.
 Parque Nuevo Progreso.

Fiestas, danzas y tradiciones
La fiesta anual de mayor tradición es la de la Asunción de la Virgen María que se celebra cada 15 de agosto, justo al inicio de la cosecha del elote; por lo cual se le denomina "La Feria del Elote". En esta fiesta, los asistentes consumen elotes, acompañados de queso y tequila. En la localidad de San Cayetano, el día 7 de agosto se celebra al Santo Patrono San Cayetano, y lo celebran con danzas, juegos pirotécnicos, bailes, jineteo de novillos, y actividades religiosas. También se lleva a cabo la danza de los machetes, típica de Nayarit.

Música
La música autóctona interpretada por los indígenas de la región ya no es muy escuchada, actualmente, la que predomina es la música de banda y conjuntos musicales. Entre las agrupaciones musicales más destacadas en el contexto estatal, encontramos a "Vaqueros Musical", "Rivales de Sinaloa" y "El Corita González y su Banda".

Artesanías
Las artesanías que más se encuentran en la localidad, son los bordados de vistosos colores, en vestidos de manta y mezclilla.

Gastronomía
Entre los alimentos de más tradición se encuentran el chicharrón, las carnitas de cerdo, la famosa nieve de garrafa, la caña cruda o quemada, el atole de arrayán y el corazón de maguey cocido o "quiote", el cual es muy apreciado por los lugareños.

Centros turísticos
Se puede visitar el balneario "Los Rosales", concurrido por el turismo y la población local.

Gobierno

Principales localidades
Xalisco, cabecera municipal tiene 60,000 habitantes; Pantanal 2,735; Testerazo 1,924; Emiliano Zapata 1,511; Aquiles Serdán 927;y La Curva 880 . En estas localidades radica el 86% de la población; el resto 14% habita en 38 localidades menores.

Caracterización de Ayuntamiento
El ayuntamiento de Xalisco está integrado por el presidente municipal, el síndico y 10 regidores. De estos últimos, 7 son de mayoría relativa, y tres de representación proporcional. Cada uno de los integrantes cuenta con un suplente.

Las comisiones del Cabildo son las de Gobernación, Asuntos Constitucionales y Reglamentos, Hacienda Pública, Obras y Servicios Públicos, Planeación del Desarrollo Económico y Social, Justicia y Seguridad Pública, Control y Administración del Desarrollo Urbano y Ecológico, Educación y Cultura, y Acción Social y Deporte.

Regionalización política
El municipio de Xalisco pertenece al IV Distrito Local Electoral y al III Distrito Federal Electoral.

Referencias
Centro Nacional de Estudios Municipales, Secretaría de Gobernación. Enciclopedia de los Municipios de México. Tomo "Los Municipios de Nayarit".

Enlaces externos
 Ayuntamiento de Xalisco
 Visita Nayarit: Xalisco
 Universidad Tecnológica de Nayarit
 Universidad Autónoma de Nayarit
 Unidad Académica de Agricultura

Localidades del estado de Nayarit
Toponimia náhuatl de Nayarit
Cabeceras municipales del estado de Nayarit

Xalisco (Nayarit)


L'église Notre-Dame de Rivière est une église située dans la commune de Rivière en Indre-et-Loire.

Histoire
D'après les chroniques, l'origine de l'église est ancienne car saint Martin et sainte Radegonde seraient venus y prier. Cependant, elle n'apparaît dans un texte qu'à partir de la fin du .

Bouchard , seigneur de L'Île-Bouchard, aurait reçu en dot la terre de Rivière à son deuxième mariage avec Aanor. Il a eu de ce mariage Hugues, Aimery, Geoffroy Fuel et Archambault Borrel. Hugues est mort jeune, vers 1037, en laissant un fils jeune, Bouchard II. La tutelle de ce fils a été confiée pour quinze ans à son oncle Aimery. Mais ce dernier étant devenu moine à Marmoutier au bout de dix années, la tutelle a été confiée à Geoffroy Fuel. À la suite de la défaite de Thibault de Blois, comte de Touraine, contre Geoffroy Martel, comte d'Anjou, en 1044, ce dernier a enlevé à Bouchard l'église de Rivière pour la donner à l'abbaye de la Trinité de Vendôme. Après la mort de Geoffroy Martel, en 1060, Geoffroy Fuel reprit l'église de Rivière. Bouchard II voulant reprendre le contrôle de sa seigneurie, il entra en conflit avec son oncle. Ce dernier s'étant réfugié dans le prieuré de Tavant, il l'a brûlé et a fait prisonnier son oncle. Bouchard II a donné l'église de Rivière à l'abbaye de Marmoutier, en 1070-1071, en dédommagement des dégâts causés à l'église de Tavant. Marié à Agnès, mais sans enfant à sa mort, en 1071, il a fait jurer à son oncle et successeur, Geoffroy Fuel, de ne pas s'en prendre aux moines de Rivière. Devenu seigneur de l'Île-Bouchard, Geoffroy Fuel a chassé les moines de Rivière. Il est rentré en conflit avec André Peloquin, fils d'Archambault Borrel, vers 1080, qui s'est emparé du château de l'Île et de la seigneurie. Il a rendu l'église de Rivière aux moines de Marmoutier, mais avec des restrictions. Son successeur est son frère, Bartholomée ou Berthélemy Borel. Les moines de l'abbaye de Marmoutier expulsés ne reprirent l'entière possession de l'église de Rivière que vers 1115-1120. C'est en 1209 qu'est cité pour la première fois un prieur de Rivière du nom de Geoffroy. Les revenus du prieuré de Rivière étant peu considérables, ils ont été réunis à ceux de l'infirmerie de Marmoutier en 1456.

L'église est saccagée par les protestants en 1562. La nef a été amputée de deux travées occidentales au  et un nouveau portail avec un porche couvert en appentis ont été construits.

L'église a été restaurée au .

Protection
L'église a été classée au titre des monuments historiques en 1862.

Description
C'est une église à nef unique et chevet plat muni d'une abside rectangulaire datée de la fin du . Une crypte se trouve sous le chœur qui est légèrement surélevé. L'église se poursuivait plus à l'ouest avant 1562.

Des peintures murales datant de la construction de l'église ont subsisté à l'angle occidental du mur sud et sur le mur nord, sous l'appentis. L'église a été restaurée au . Un cycle de peinture a alors été réalisé sur les parois intérieures de la nef par le comte de Galembert vers 1864.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 , planches 26 à 35.

Articles connexes
 Liste des monuments historiques d'Indre-et-Loire (K-Z)
 Liste des monuments historiques protégés en 1862

Liens externes

 Notre-Dame de Rivière

Riviere
Riviere
Monument historique en Indre-et-Loire
Monument historique classé en 1862
Riviere

Église Notre-Dame de Rivière


دلال حاتم أديبة وروائية سورية وناشطة في حقوق المرأة والطفل , ولدت في دمشق عام 1931, حاصلة على إجازة في الآداب من جامعة دمشق قسم اللغة العربية منذ عام 1955. توفيت في 2 سبتمبر 2008 في دمشق.

نشاطاتها
عملت منذ عام 1962 في وزارة الثقافة السورية في المراكز والدوائر التالية :

 محو الأمية، العلاقات العامة، الإرشاد القومي، مجلة المعرفة، مديرية المراكز الثقافية.
 تفرغت للعمل في الاتحاد العام النسائي في عام 1968 حيث ساهمت في إصدار مجلة المرأة العربية وعملت كسكرتيرة للتحرير فيها لمدة ثلاث سنوات.
 عادت إلى عملها في وزارة الثقافة عام 1970، فكُلفت بالعمل في مجلة أسامة كسكرتيرة للتحرير.
 عملت في وزارة الإعلام (وكالة سانا السورية) في عام 1975.
 تسلمت رئاسة تحرير مجلة أسامة عام 1976 وما زالت فيها حتى وفاتها.
 حصلت على جائزة المنظمة العربية للتربية والثقافة والعلوم عن قصة: حدث في يوم ربيعي عام 1984.
 ساهمت في إعداد مسلسلات إذاعية للأطفال كما قدمت مسرحيتين لمسرح العرائس في دمشق.
 عضو جمعية القصة والرواية السورية.

مراجع

أشخاص من دمشق
وفيات 2008
ثقافة سورية
خريجو جامعة دمشق
روائيات سوريات
كاتبات سوريات
كتاب أدب أطفال سوريون
مواليد 1931
ناشطات سوريات
وفيات في دمشق

دلال حاتم


Sheree Murphy (Islington, Londres; 22 de agosto de 1975) es una actriz y presentadora inglesa, más conocida por haber interpretado a Eva Strong en la serie Hollyoaks y a Tricia Dingle en Emmerdale Farm.

Biografía
Es muy buena amiga de Coleen Rooney y de Alex Gerrard.

En 2000 comenzó a salir con el futbolista Harry Kewell, con quien se casó el 23 de mayo de 2003. La pareja tiene cuatro hijos: Taylor (2001), Ruby Heather Toni (2003), Matilda (19 de marzo de 2008) y Dolly Kewell (14 de enero de 2012).

Carrera
En 1997 interpretó a Laura Evans durante el episodio "These Foolish Things" en la serie The Bill, anteriormente apareció por primera vez en la serie en 1996 donde interpretó a Lizzie durante el episodio "Animal".

En el 2005 participó en la quinta temporada del programa I'm a Celebrity, Get Me Out of Here donde quedó en segundo lugar.

En 1998 apareció por primera vez en la exitosa serie británica Emmerdale Farm donde interpretó a Patricia "Tricia" Stokes, la exesposa de Marlon Dingle (Mark Charnock). Sheree regresó a la serie en el 2000 y apareció de forma recurrente hasta el 2004, después de que su personaje muriera luego de sufrir un daño cerebral y un paro cardíaco luego de ser llevada al hospital luego de ser aplastada por una chimenea.

El 23 de abril de 2010 se unió al elenco recurrente de otra exitosa serie británica Hollyoaks donde interpretó a la asistente personal Tania Evette "Eva" Strong hasta el 20 de enero de 2011.

El 19 de septiembre del 2014 se unió al elenco recurrente de la serie australiana Neighbours donde interpretó a la empresaria Dakota Davies, hasta ese mismo año. El 26 de marzo realizó una aparición especial en la serie durante un episodio.

Filmografía

Series de televisión

Películas

Apariciones

Premios y nominaciones

Referencias

Enlaces externos

 Digital Spy > Celebrity News > Sheree Murphy
 Sheree Murphy on TV.com

Actrices de televisión de Inglaterra

Sheree Murphy


A Grã-Bretanha, constituída pela Inglaterra, Escócia e pelo País de Gales, conta com a Conferência Episcopal da Inglaterra e do País de Gales composta por 22 dioceses e a Conferência Episcopal da Escócia composta por 8 dioceses.

Com a Reforma Inglesa, o catolicismo foi ilegalizado trazendo o fim das dioceses católicas na Grã-Bretanha. Do séc. XVII até ao séc. XIX, foram criados vicariatos apostólicos que passaram a dioceses com a bula Universalis Ecclesiae do Papa Pio IX em 1850.

Conferência Episcopal da Inglaterra e do País de Gales

Província Eclesiástica de Birmingham

 Arquidiocese Metropolitana de Birmingham
 Diocese de Clifton
 Diocese de Shrewsbury

Província Eclesiástica de Cardiff

 Arquidiocese Metropolitana de Cardiff
 Diocese de Menevia
 Diocese de Wrexham

Província Eclesiástica de Liverpool

 Arquidiocese Metropolitana de Liverpool
 Diocese de Hallam
 Diocese de Hexham and Newcastle
 Diocese de Lancaster
 Diocese de Leeds
 Diocese de Middlesbrough
 Diocese de Salford

Província Eclesiástica de Southwark

 Arquidiocese Metropolitana de Southwark
 Diocese de Arundel and Brighton
 Diocese de Plymouth
 Diocese de Portsmouth (inclui as Ilhas do Canal)

Província Eclesiástica de Westminster

 Arquidiocese Metropolitana de Westminster
 Diocese de Brentwood
 Diocese da Ânglia Oriental
 Diocese de Northampton
 Diocese de Nottingham

Conferência Episcopal da Escócia

Província Eclesiástica de Glasgow

 Arquidiocese Metropolitana de Glasgow
 Diocese de Motherwell
 Diocese de Paisley

Província Eclesiástica de Santo André e Edimburgo

 Arquidiocese Metropolitana de Santo André e Edimburgo
 Diocese de Aberdeen
 Diocese de Argyll and The Isles
 Diocese de Dunkeld
 Diocese de Galloway

Jurisdição Sui Iuris

Rito Latino

 Ordinariato Castrense

Rito Anglicano

 Ordinariato Pessoal Nossa Senhora de Walsingham

Rito Siro-Malabar

 Diocese Siro-Malabar de Grã Bretanha

Rito Bizantino

 Diocese Ucraniana de Sagrada Família de Londres

Ligações externas
Giga-Catholic
Catholic Hierarchy
Conferência Episcopal da Inglaterra e do País de Gales
Conferência Episcopal da Escócia

Igreja Católica na Inglaterra e País de Gales
Igreja Católica na Escócia
Circunscrições eclesiásticas católicas da Grã-Bretanha
Listas de circunscrições eclesiásticas católicas por país


Henrik Caspar Wegener (født 23. oktober 1958) er rektor ved Københavns Universitet. Han efterfulgte Ralf Hemmingsen, der var rektor fra 2005 til 2017.

Uddannelse
Wegener er kandidat i fødevarevidenskab (1988) og ph.d. i mikrobiologi (1992) fra Den kongelige Veterinær- og Landbohøjskole, som fusionerede med Københavns Universitet i 2007. Han har en mastergrad i offentlig ledelse (MPA) fra CBS (2007).

Karriere
Efter sin ph.d.-grad har Wegener bl.a. været forskningsgruppeleder, professor, centerdirektør ved Danmarks Veterinærinstitut, forskningschef ved Danmarks Fødevareforskning samt institutdirektør og prorektor på Danmarks Tekniske Universitet. Han fungerede som formand for EU Kommissionens øverste forskningsrådgivere fra 2015-17. Den 1. marts 2017 blev Henrik Caspar Wegener Københavns Universitets rektor nr. 259. Han fik 1,8 mio. kr. i løn dette år.

Forskning
Wegener er en internationalt anerkendt forsker inden for fødevaresikkerhed, antibiotikaresistens og bakterielle zoonoser, dvs. bakterier, som overføres fra dyr til mennesker. I en årrække var han rådgiver for EU og Verdenssundhedsorganisationen, WHO. Hans forskning og rådgivning har bidraget til udvikling af nationale og internationale programmer til kontrol af fødevarebårne sygdomme, og den har medvirket til en markant reduktion i antallet af sygdomstilfælde fra fødevarebårne sygdomme og til et forbud mod anvendelse af antibiotika som vækstfremmere til husdyr i Europa.

Hædersbevisninger
I 2015 blev han Ridder af Dannebrog og i 2016 Chevallier, Ordre des Palmes Academiques, Republique Francaise.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Henrik C. Wegener cv på Københavns Universitets hjemmeside

Riddere af Dannebrog
Rektorer ved Københavns Universitet

Henrik Caspar Wegener


Kei puede referirse a:

En Japón
 Visual kei, movimiento estético entre músicos japoneses, que surgió en base al rock japonés, mezclado con el glam rock, el metal y el punk rock en la década de 1980.
 Oshare kei, subcategoría del Visual kei.
 Kei car, categoría fiscal de automóviles utilizada en Japón.
 Akiba-kei, expresión dialectal del japonés similar en concepto a otaku.
 Escuela Kei, escuela de escultura que se desarrolló en la ciudad de Nara (Japón) durante el Período Kamakura (1185-1333).

Geografía
 Río Kei, río de Sudáfrica.
 Islas Kei, archipiélago de islas de Indonesia localizadas en aguas del mar de Banda.

Otros
 Kei, cantante y actriz surcoreana.
 Kei, contracción del nombre femenino Keila.

Kei


Drastrup er en landsby i Østjylland med 28 indbyggere (2010). Landsbyen er ved at være omringet af Assentoft, og er en del af Randers Kommune i Region Midtjylland.

Etymologi
I middelalderlige stednavne betyder efterleddet -trup "udflytterbebyggelse".

Historie

Forhistorie
I det nuværende Drastrup er der fundet rester af en rundhøj fra oldtiden.

Middelalderen
Drastrup kendes fra den 16. september 1465, da dens bønder var fæstere for Essenbæk Kloster.

Nyere tid
Efter Reformationen konfiskeredes Essenbæk Kloster og dets gods i 1540 af kongen, og da bl.a. Drastrup den 22. august 1661 erhvervedes fra kongen af Hans Friis, var der seks gårde i landsbyen. Dens placering på morænebakker viser at man prioriterede agerbrug der, men man holdt nok kvæg på engene nedenfor landsbyen.

I 1682 bestod landsbyen af 6 gårde. Det samlede dyrkede areal udgjorde 324,6 tønder land skyldsat til 43,70 tønder hartkorn. Dyrkningsformen var græsmarksbrug med tægter.

Hans Friis gav den 18. marts 1695 Essenbæk Ladegård, inkl. tilliggende gods, til sin nevø Christian Friis, som den 15. februar 1726 indlemmede dem i stamhuset Tustrup. Den 30. oktober 1782 gav kongen lov til at sælge godset, og ved auktion på Tustrup den 18. december 1783 solgtes Essenbæk Ladegård til Christian Kallager. Skødet blev underskrevet den 11. juni 1785.

Allerede den 10. juni 1787 solgte han den dog til Peter Severin Fønns og Johan Frederik Carøe. Det år var der i Drastrup seks gårde, et bol og to huse, i hvilke der boede 87 personer. Inden slutningen af det følgende år solgtes landsbyen til fæsterne der, som udstykkede den til hver især.

En nybygget skole åbnedes i Drastrup den 1. marts 1859, og Drastrup Brugsforening etableredes i 1900.

I landsbyen åbnede Virring-Essenbæk Kommune og Årslev-Hørning Kommune den 1. september 1959 Sønderhald herreds Forbundsskole, også kaldet Sønderhaldskolen, og den 1. februar 1960 lukkedes den tidligere skole der som sådan. Drastrup Brugsforening nedlagdes i 1965, men ved Sønderhaldskolen anlagdes i 1968 en sportsplads og et klubhus.

Fra den 28. februar 1973 bestemte Sønderhald Kommune at udvide boligområdet Assentoft Øst med bl.a. dele af Drastrup, inkl. Sønderhaldskolen, så landsbyen nu er ved at være omringet af Assentoft. Landsbymiljøet, med flere gårdanlæg, er dog relativt velbevaret.

Geografi
Landskabet i og omkring Drastrup er relativt fladt, med få bakker.

Noter

Litteratur
 Karl-Erik Frandsen: Vang og tægt. Studier over dyrkningssystemer og agrarstrukturer i Danmarks landsbyer 1682-83 (Bygd 1983),
 Henrik Pedersen: De danske Landbrug fremstillet paa Grundlag af Forarbejderne til Christian V.s Matrikel 1688. Udgivet efter hans Død paa Bekostning af Carlsbergfondet (København MCMXXVIII; Reprotryk for Landbohistorisk Selskab, København 1975),

Byer i Randers Kommune

Drastrup (Essenbæk Sogn)


දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානය (, , ISO 15919: ; පොදු ව්‍යවහාරයෙහි එල්ටීටීඊ හෝ කොටි ලෙසින් වැහැරෙයි) පෙරදී  ශ්‍රී ලංකාවේ සහ ඉන්දියාවේ ක්‍රියාත්මක වූ බෙදුම්වාදී සංවිධානයකි.

මෙම සංවිධානයේ අරමුණ වුයේ ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු නැගෙනහිර පළාත් තුල ස්වාධීන දෙමළ ඊලම් රාජ්‍යයක් බිහි කිරීමයි. මේ සඳහා ඔවුන් බෙදුම්වාදී සන්නද්ධ අරගලයක් ඇරඹූ අතර එය වසර තිහක් ඉක්මවූ ආසියාවේ දීර්ඝතම ගැටුමක් බවට පත් විය. ශ්‍රී ලංකාව මෙම සංවිධානයෙහි සහ යුධමය ක්‍රියාකාරකම් 2009 මැයි මාසයේදී ශ්‍රී ලංකා සන්නද්ධ හමුදා විසින් පරාජය කරන ලදී.

සංවිධානයේ බලයේ උපරිම කාලසීමාව තුල ඔවුනට මනා ලෙස සංවිධිත ගරිල්ලා හමුදාවක් තිබු අතර ලාංකීය හා ඉන්දියානු දේශපාලන නායකයන් ඉලක්ක කරගැනුම් ඇතුළු ප්‍රහාර ගණනාවක් එල්ල කිරීමට ඔවුන් සමත් වූහ. ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස, ඉන්දීය අගමැති රජීව් ගාන්ධි යන්නවුන් මොවුන් අතින් ඝාතනය වූ ඉහල පෙලෙහි රාජ්‍ය නායකයන්ගෙන් සමහරෙකි. කොටි සංවිධානය රටවල් 32 ක තහනමට ලක් වූ සංවිධානයක් වුව ද යුරෝපයේ හා ඇමරිකාවේ දෙමළ  ඩයස්පෝරාව (විසිරිතය) මගින් ලැබුණු සහය ඔස්සේ කටයුතු කෙරුණ අතර සංවිධානයේ ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා වේළුපිල්ලේ ප‍්‍රභාකරන් එහි නායකයා වශයෙන් කටයුතු කරන ලදී.

යුද්ධය පැවතී කාලසීමාව පුරා උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශ වල සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් ඔවුන් විසින් පාලනය කරන ලදී. මෙම කාලසීමාව තුල එල් ටි ටි ඊ සංවිධානය ශ්‍රී ලංකා සන්නද්ධ හමුදා සමග භයානක ගැටුම් වලට මුහුණ දුනි. සිවු වතාවක් සාම සාකච්ඡා වලට සහභාගී වූ එල් ටි ටි ඊ ය සිවු වතාවේම එම සාකච්ඡා වලින් ඉවත් විය. 2002 සාම සාකච්ඡා වලට සහභාගී වන විට ඔවුන් විසින් වර්ග කිලෝ මීටර 15000 ක බිම් කඩක් පාලනය කරන ලදී. 2006 සාම සාකච්ඡා බිඳ වැටීමත් සමග ශ්‍රී ලංකා හමුදා දියත් කරන ලද හමුදා මෙහෙයුමෙන් පසුව මුළු දිවයිනම ලංකා රජයේ පාලනයට නතුවූ අතර එල්.ටි.ටි.ඊ. සංවිධානය යුධමය වශයෙන් පරාජයට ලක් විය. එල්.ටි.ටි.ඊ. සංවිධානය මැයි මස 17 වන දින තම පරාජය නිල වශයෙන් පිළිගත් අතර මැයි මස 19 වන දින ප්‍රභාකරන් ශ්‍රී ලංකා හමුදාවන් විසින් ඝාතනය කරන ලදී. ඉන් පසු සෙල්වරාසා පත්මනාදන් (රණ නාමය : කේ.පි) නායකත්වයට පත් වූ නමුත් ශ්‍රී ලංකාව විසින් ඔහුව අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී.

අතීතය

ආරම්භය
1976 දී වේළුපිල්ලේ ප‍්‍රභාකරන් විසින් ආරම්භ කෙරිනි.

බල ව්‍යාප්තිය

ඉන්දීය සාම හමුදා යුගය

පශ්චාත් ඉන්දීය සාම හමුදා යුගය

2001 සාම සාකච්ඡා

කොටින්ට එල්ලකළ ප්‍රහාරයන්

වත්මන් ක්‍රියාකාරකම්

වර්තමානය

උප කණ්ඩායම්

වෙනත් ත්‍රස්තවාදී සංවිධාන හා සබඳතා

වෙනත් ත්‍රස්තවාදී සංවිධාන එල්.ටි.ටි.ඊ උපක්‍රම භාවිතය

ඝාතන

R.premadasa
Rajiv gandooo
Alfred Duraiappah
Aranthalawa Bikshun

මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාර

මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය

සිවිල් වැසියන් ඉලක්ක කරගත් ප්‍රහාර

ළමා සොල්දාදුවන්

ජන සංහාර (වර්ග ඝාතනය)

මොවුන් විශාල  සිංහල දමිළ මුස්ලිම්  මිනිසුන් ඝාතනය කරන ලදි ඒ මරාගෙන මැරෙන බොම්බ,ක්ලෙමො බොම්බ ,කපා කෝටා හා කුඩා ළමුන් යෝදා ගෙනය.මේ කුරිරැ ත්‍රස්තවාදී සංවිධානය වැඩි වශයෙන් යොදා ගනුලැබුවේ වයස 11-15 අතර කුඩා ලමුන් වේ.
කුඩා ළමුන් සොල්දාදුවන් ලෙස යොදවා හමුදා ව පරාජයට  පත් කීරීමට උත්සාහ කර ඇත ඒ LTTE නායකයන්ගේ ළමුන් පීටරට සැප විදින අතරය.කුඩා ළමුන් බලහත්කාරයෙන් ගෙන ගොස් යුද පුහුණු වක් ලබාදී යුද්ද කීරීමට යවන ලදී. LTTE සංවිදානය වීසින් ශ්‍රි ලංකාවේ ප්‍රදාන මර්මස්ථාන වන මහ බැංකුව,ගුවන් තොටුපල දුමරිය ස්ථාන හා බස් රථ වලටද ප්‍රරහාර එල්ල කරන ලදි.මේ සදහා ක්ලේමො බෝම්බ හා මරාගෙන මැරෙන බොම්බ ප්‍රහාර ප්‍රදාන විය.ඉතා සාහසික ලෙස මොවුන් අහින්සක මිනිසුන් ඝාතනය කරන ලදි

ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් ලෙස තහනම් කිරීම
ලංකාව තුල මොවුන් 2009 මැයි 18 දින යුදමය වශයෙන් පරාජය කරන ලද්දේ හිටපු ජනාදිපති වරයෙකු වන මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමන්ගේ නායකත්වයෙන් හා තිුවිධ හමුදා සෙබලුන්ගේ කැපවීම නිසාය.බටහිර රට වල්(USA,එක්සත් රාජධානිය,නොර්වේ)හා ශ්‍රි ලංකාවේ සමහර දේශපාලනය කරන උදවිය(රනිල් වික්‍රමසිංහ-තොප්පිගල කියන්නෙ කැලයක්,රවී කරුනානායක-කිලිනොව්චි යනවා කියාල යන්නේ මැදවච්චි ලක්ශ්මන් කිරිඇල්ල-යුද්ධ කරන්න ඕනා ගොනෙකුට පුලුවන් )
 හා NGO වල අපහාස විධදාරා ගනිමින් ය.යුද්ධය අවසාන කීරීමෙන් පසු ලංකාව තුල LTTE සංවිධානය තහනම් කෙරිනි.එතැන් සිට වර්ථමානය දක්වා මෙය ක්‍රියාත්මක වේ.

අපරාධ

මුහුදු කොල්ලකෑම

ආයුධ ප්‍රවාහනය

නීති  විරෝධී සංක්‍රමණ
 දකුණු ඉන්දියාව,ඇමරිකාව,කැනඩාව,ස්විඩනය

මේවාද බලන්න
දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි ත්‍රස්තවාදීන් විසින් සිවිල් වැසියන්ට එල්ල කල ප්‍රහාර ලයිස්තුව

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි

දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි
ත්‍රස්තවාදී සංවිධාන

දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි


Comitê sobre Organizações Não Governamentais das Nações Unidas (ou Comitê das ONGs) é um órgão subsidiário do Conselho Econômico e Social das Nações Unidas (ECOSOC), criado em 1946, responsável por credenciar Organizações não Governamentais com status consultivo nas Nações Unidas (ONU).

Membros

O comitê é composto por 19 Estados-membros, com eleições a cada quatro anos, selecionado com base no princípio da distribuição geográfica equitativa da seguinte forma:

 5 membros do Grupo Africano
 4 membros do Grupo Ásia-Pacífico
 2 membros do Grupo da Europa Oriental
 4 membros do Grupo Latino-Americano e Caribenho
 4 membros do Grupo Europa Ocidental e Outros

Os atuais membros do comitê (2019-2022) incluem: Bahrain, Brasil, Burundi, China, Cuba, Estônia, Eswatini, Grécia, Índia, Israel, Líbia, México, Nicarágua, Nigéria, Paquistão, Rússia, Sudão, Turquia e Estados Unidos da America. As eleições para o próximo mandato (2023-2026) estão previstas para acontecer em abril de 2022.

Atribuições
O Comitê é responsável por monitorar o relacionamento entre as ONGs e a ONU junto ao ECOCOC e possui como principais atribuições:

 Consideração dos pedidos de status consultivo e solicitações para reclassificação de status submetido por ONGs.
 Monitoramento do relacionamento consultivo, incluindo a consideração de relatórios quadrienais apresentados por ONGs em geral e categorias especiais.

Análise dos requerimentos
O Comitê se reúne duas vezes por ano e as sessões acontecem na Sede da ONU em Nova York. O Comitê faz recomendações ao ECOSOC, na forma de minutas de decisões que apelam à ação do ECOSOC, sobre o status consultivo das ONGs candidatas. Em abril e julho, o ECOSOC analisa essas recomendações e pode aceitar ou anular a decisão do Comitê. Somente após a recomendação do Comitê para o credenciamento de uma ONG ter sido endossada pelo ECOSOC, a ONG pode receber o status consultivo. Na maioria dos casos, o ECOSOC endossa a decisão do Comitê, mas nem sempre é o caso, especialmente quando não há um consenso pelo Comitê e seja necessário convocar uma votação para decidir o caso.

O Comitê de ONGs pode realizar uma de três ações, se assim o desejar não conceder status consultivo a uma ONG, a saber:

 Adiar a solicitação de inscrição: É a mais comum das ações, uma vez que o comitê só precisaria fazer uma pergunta à ONG para desencadear o adiamento de uma inscrição.
 Negar o status consultivo: ação incomum após resultado de uma votação. Após ter sido negada, a ONG não pode solicitar novamente o status consultivo por três anos consecutivos.
 Encerrar a solicitação do status consultivo: ocorre quando a ONG, de forma recorrente, não responde as perguntas e solicitações de informações adicionais feitas pelo Comitê ou também a pedido de um Estado que acusa o requerente de ter simpatias separatistas ou terroristas.

Conselho Econômico e Social das Nações Unidas
Organização das Nações Unidas


قلعة بني قحطان هي إحدى القلاع المنتشرة على امتداد سلسلة جبال الساحل السوري في محافظة اللاذقية غرب سوريا. وتبعد القلعة حوالي 40 كم عن مدينة اللاذقية، وتعتبر القلعة مدمرة بشكل كبير حيث لم يعد هناك الكثير مما تبقى منها.

تاريخ
أول تحصين بني فيها كان على يد البيزنطيين في العام 1030، ثم احتلها الصليبيون عام 1111. حوالي عام 1131 استولى عليها سكان الجبال، حتى استولى عليها صلاح الدين الأيوبي، ثم أُهملت القلعة لعدم أهميتها العسكرية، ويظن البعض أنها قصر أمير أو قائد عسكري، أكثر من كونها قلعة. حديثاً استعادت القلعة بعض أهميتها، فاعتنت بها وزارة السياحة، نظرا لموقعها السياحي قرب وادي الملوك. ويلاحظ وجود بعض المنازل ضمن حرم القلعة، ووجود نشاط زراعي في أراضيها مما تسبب بتخريب قسم كبير من القلعة.

قلعة بني قحطان (قرية ومصيف)
بلدة ومصيف رائع يقع بالقرب من قلعة بني قحطان واكتسبت البلدة اسمها منها، تتبع لناحية حرف المسيترة منطقة القرداحة محافظة اللاذقية.
تمتاز قلعة بني قحطان بطبيعة خلابة وموقع ساحر مميز وبوجود نبع مياه جوفية نقية وجبال وغابات رائعة المنطقة مقصد للسياح والزوار للتمتع بالطبيعة الرائعة، وتشهد حاليا إنشاء منتجع سياحي يشمل فندقا «ثلاث نجوم» ويضم 71 غرفة و90 سريراً و540 كرسياً في المطعم.

انظر أيضًا
 قائمة قلاع سوريا

مصادر

مبان ومنشآت في محافظة اللاذقية
غابات سوريا
قلاع في سوريا
منتجعات في سوريا
مواقع أثرية في محافظة اللاذقية

قلعة بني قحطان


La  du Grand Prix de l'Escaut féminin a eu lieu le . La course fait partie du calendrier international féminin UCI 2022 en catégorie 1.1. Elle est remportée par la Néerlandaise Lorena Wiebes.

Présentation

Équipes

Parcours
La course débute par une partie en ligne, puis se conclut par trois tours d'un circuit de .

Récit de la course
Simone Boilard, Abi Smith et Megan Armitage forment l'échappée matinale. Leur avance atteint deux minutes. L'équipe DSM les reprend à cinq kilomètres de l'arrivée. La course se conclut au sprint et Lorena Wiebes s'impose.

Classements

Classement final

Points UCI

Notes et références

Liens externes

2022
Cyclisme en Belgique en 2022
Cyclisme sur route en 2022
Cyclisme en avril 2022
Sport en Belgique en avril 2022

Grand Prix de l'Escaut féminin 2022


La Jamaïque participe aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine du 4 au . Il s'agit de sa neuvième participation à des Jeux d'hiver.

Athlètes engagés

Résultats

Bobsleigh

La Jamaïque est reconnu pour engager des équipes dans cette discipline depuis ses premiers jeux en 1988. Au terme de la saison 2021-2022 en coupe du monde, le comité est autorisé à aligner trois équipage en monobob féminin, bob à deux masculin et bob à quatre.

Le comité national a également saisi le Tribunal arbitral du sport pour pouvoir engager également un équipage en bob à deux féminin en contestant la qualification de l'équipe française Margot Boch et Carla Sénéchal.

Ski alpin

Le comité parvient pour la première fois à décrocher un quota masculin au terme de la saison 2021-2022. Benjamin Alexander découvre à ses premiers jeux à 38 ans, lui qui est plutôt reconnu pour être disc jockey au festival Burning Man ou à Ibiza et qui n'avait jamais skié avant 2015. Il parvient à participer à quelques courses mineures pour engranger des points de classement FIS mais pointe modestement à 3987 place en slalom géant.

Notes et références

Liens externes
 Jamaïque aux Jeux de Pékin 2022 sur le site du CIO

Jamaïque
2022
2022 en Jamaïque

Jamaïque aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


Lev İvanoviç Yaşin (Rusça: Лев Ивaнович Я́шин; 22 Ekim 1929 - 20 Mart 1990), Sovyetler Birliği millî futbol takımının kalecisidir. 189 cm boyundadır. IFFHS tarafından 20. yüzyılın en iyi kalecisi seçilmiştir. Lev Yaşin, 1950'lerde dünyadaki kalecilik anlayışını değiştirir. O güne kadar kale çizgisini terk etmeyen, ceza alanı dışına pek çıkmayan bir kaleci tipi yaygındı. Ancak, Yaşin, bu anlayışı değiştirdi. Ceza alanına atılan topları tutmak için kalesini terk etmekten çekinmiyordu. Ayrıca çok iyi yer tutuyordu. SSCB millî futbol takımıyla Avrupa şampiyonu ve dünya dördüncüsü unvanlarını kazanan Yaşin, 1949'da girdiği SSCB İçişleri Bakanlığı'nın takımı olan Dinamo Moskva'daki ilk yıllarında bakanlıkla sorunlar yaşadı, ama takımdan hiç ayrılmadı.

Hayatı ve kariyeri

Yaşin, Moskova'da endüstri işçisi bir ailenin oğlu olarak 1929 yılında dünyaya geldi. 20 yaşına kadar II. Dünya Savaşı sırasında metal atölyelerinde çırak olarak çalıştı.

Başarılı file bekçisi, kariyerine Dinamo Moskva kulübünde başladı ve 1950 ile 1970 yılları arasında bu kulüpte top koşturdu. Bu kulüple 5 tane Çempionat SSSR Po Futbolu Şampiyonluğu'nu ve 3 tane Kubok SSSR kazandı. Ayrıca 1953 yılında Sovyet Buz Hokeyi Şampiyonası'nı kazandı. Bu şampiyonada yine kaleci olarak görev yaptı ve kendi takımının buz hokeyi takımında oynadı. Yaşin'in takım arkadaşı, rakibi ve akıl hocası; Sovyetler Birliği millî futbol takımının o zamanlar kalesini koruyan 'Tiger' Khomich'ti. Khomich, Dinamo Moskva'nın Büyük Britanya turu sırasında meşhur olmuştu.

1954 yılında Lev Yaşin, ilk kez Sovyetler Birliği millî futbol takımına çağrıldı. Sovyetler Birliği millî futbol takımına son kez çağrıldığında, 78 kere millî olmuş, 1956 Yaz Olimpiyatları ve 1960 Avrupa Uluslar Kupası'nı kazanmıştı. Sovyetler Birliği millî futbol takımı ile 1958, 1962 ve 1966 FIFA Dünya Kupaları'nda da oynadı. Yaşin Dünya Kupaları'nda oynadığı 13 maçın 4'ünde gol yemedi. 1971 yılında Moskova'da son maçını Dinamo Moskva ile Dünya Karması'na karşı oynadı.

Yaşin en iyi performanslarından birini 1963 Dünya Karması formasıyla İngiltere millî futbol takımı karşısında sergiledi. Wembley Stadyumu onun inanılmaz kurtarışlarına tanıklık etti. Tüm dünyada "Kara Örümcek" olarak tanındı. Kendine özgü siyah giyimiyle ve her şeyi kurtardığı için sekiz kollu olarak nitelendirilmesinden dolayı bu lakap takılmıştır. Ama onun taraftarları için o hep "Kara Panter" olmuştur. Genellikle bordo renkli bir kasket ile maçlara çıkardı.

Lev Yaşin, Avrupa'da Yılın Futbolcusu ödülünü kazanabilen tek kalecidir ve bu ödülü 1963 yılında kazanmıştır. Ayrıca kariyerinde toplam 150 penaltı kurtarmıştır ki bu sayı, dünya tarihinde bir rekordur. Sırrı sorulduğunda ise, numarasının sakinleşmek için bir sigara içmek , sonra da  kaslarını ayarlamak için kuvvetli bir içki içmek olduğunu söylerdi.

İnsanlığa ve ülkesine yaptığı katkılardan ötürü kendisine 1967 yılında Lenin Nişanı verilmiştir. Bu nişan Sovyetler Birliği'nin en büyük ikinci nişanıdır. FIFA'nın onun adına düzenlediği bir maçta Moskova'daki Lujniki Stadyumu'na 100.000 kişi gelmiştir. Bu 100.000 kişinin arasında Pele, Eusebio ve Franz Beckenbauer de vardı. Bir süreliğine Finlandiya amatör lig takımlarını ve yıldız takımları çalıştırmıştır. Yaşin'in onuruna Dinamo Stadı'nda dikili bir heykel vardır. 2000 yılında FIFA Yaşin'i 20. Yüzyıl Dünya Takımı'na eklemiş ve onu yüzyılın en iyi kalecisi seçmiştir.

1986 yılında kaptığı tromboflebit yüzünden bir bacağı ampüte edildi. Lev Yaşin 1990 yılında yakalandığı mide kanseri sebebiyle hayatını kaybetti.

FIFA, Dünya Kupası'nda oynayan en iyi kaleciye Yaşin Ödülü veriyor.

İstatistikler
 Kariyerinde toplam 812 maç
 150'den fazla penaltı kurtarışı
 Dinamo Moskva formasıyla 326 maç
 Sovyetler Birliği millî futbol takımı formasıyla 78 maç
 FIFA Dünya Kupaları'nda 12 maç (4 maçta gol yemedi.)
 2 FIFA 'Best of the World XI' maçı (1963'te İngiltere,1968'de Brezilya)
 FIFA jübile maçı (1971)
 Toplam 270 maçta gol yememek

Başarıları

Dinamo Moskova
Çempionat SSSR Po Futbolu
Şampiyon: 1954, 1955, 1957, 1959, 1963
İkinci: 1950, 1956, 1958, 1962, 1967, 1970
Kubok SSSR
Şampiyon: 1953, 1967, 1970
İkinci: 1955

Dinamo Moskova buz hokeyi takımı
Kubok SSSR şampiyonu: 1953

FIFA Dünya Kupası
Dördüncü: 1966
Avrupa Futbol Şampiyonası
Şampiyon: 1960
Finalist: 1964Olimpiyat Oyunları'''
Altın Madalya: 1956

Kişisel
 1960: SSCB Yılın kalecisi
 1963: SSCB Yılın kalecisi
 1963: Avrupa'da Yılın Futbolcusu
 1963: Ballon d'Or (bu ödülü alan tek kaleci)
 1966: SSCB Yılın kalecisi
 1967: Lenin Madalyası
 1986: Olimpiyat Madalyası
 1988: FIFA Özel Ödülü
 1994: FIFA Dünya Kupası Tüm Zamanların Kadrosu
 1998: 20. Yüzyıl Dünya Takımı
 2002: FIFA Dünya Kupası Rüya Takımı
 2000: FIFA Yüzyılın Kalecisi
 2003: En İyi Rus Oyuncu Ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yashin @ Goalkeeping Greats

1929 doğumlular
1990 yılında ölenler
Sovyet futbolcular
Rus futbolcular
Moskova doğumlu futbolcular
1958 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1962 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1966 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1970 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
FK Dinamo Moskva futbolcuları
Lenin Nişanı sahipleri
Avrupa'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
Kaleci futbolcular
Avrupa Futbol Şampiyonası kazanan futbolcular
1956 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
1960 Avrupa Uluslar Kupası futbolcuları
1964 Avrupa Uluslar Kupası futbolcuları
Altın Olimpiyat madalyalı Sovyet sporcular
Sovyetler Birliği millî futbol takımı futbolcuları
Rusya'da kanserden ölenler
Moskova'da ölenler
Mide kanserinden ölenler
Moskova'da defnedilenler
Gol atan futbol kalecileri
Sovyet Olimpiyat futbolcuları
Sosyalist İşçi kahramanları
Sovyet buz hokeyi oyuncuları
Moskova doğumlu sporcular
Sovyet Premier Ligi futbolcuları
Altın Olimpiyat madalyalı futbolcular

Lev Yaşin


Les Dichotomosiphonaceae sont une famille d'algues vertes de l'ordre des Bryopsidales.

Étymologie
Le nom vient du genre type Dichotomosiphon, formé à partir du préfixe dichotom-, « coupé en deux », et du suffixe -siphon, tube, littéralement « tube à ramifications dichotomes ».

Liste des genres
Selon  :
 Dichotomosiphon A. Ernst

Selon  :
 Dichotomosiphon A. Ernst, 1902

Selon  :
 Avrainvillea Decne., 1842
 Cladocephalus M.Howe, 1905
 Dichotomosiphon

Notes et références

Liens externes

Famille d'algues vertes (nom scientifique)
Bryopsidales

Dichotomosiphonaceae


Musabeyli, Kilis ilinin yüzölçümü bakımından en büyük ilçesidir.

Tarih

Bölgenin çoğunluğu  Türk olmasına rağmen, Araplar, Çingeneler ve Kürtler mevcuttur. Ayrıca Ermeni kökenli aileler de vardır. Türkler'in Anadolu'ya yerleşmelerinden önce yöre, büyük bir orman alanı olarak bilinmektedir. Bu tarihten sonra Murathöyügü adı ile yerleşim birimi haline getirilmiştir. Ancak, kesin olarak kuruluş tarihi bilinmemektedir. Adından da anlaşıldığı gibi ilçe merkezi bir höyük konumundadır. Zaman zaman yapılan inşaat ve iş kazıları sırasında tarihi eserler bulunmaktadır. Bu tarihi kalıntıların Hititler dönemine ait olduğu sanılmaktadır. 14 Nisan 1997 tarihinde ve 2768 sayılı kararla bölge, Kültür ve Tabiati Koruma Kanunu gereğince koruma altına alınmış, ikinci ve üçüncü dereceden arkeolojik sit alanı olarak ilan edilmiştir.

Uzun yıllar Gaziantep'in Kilis ilçesi'ne bağlı kalan Musabeyli, 1995 yılı Haziran ayında 550 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Kilis'in il olmasıyla birlikte kendisine bağlanan 46 köyüyle ilçe statüsü kazanmıştır. Bu haliyle Türkiye'nin en genç ilçelerinden birisidir ve aynı zamanda  nüfus itibarı ile Türkiye'nin en küçük ilçelerindendir.

Nüfus

Coğrafi
Kuzeybatısında İslahiye ilçesi, kuzeydoğusunda Gaziantep, güneyinde Kilis, doğusunda Polateli ilçesi ile komşudur. Arazi genellikle engebelidir. Ova kesiminde zeytinlik, bağ ve bahçeler, dağ kesiminde ise yer yer meşe ve yabani meyve ağaçları ile kaplıdır.

İklim
Yazları sıcak ve kurak, kışları ılıman ve yağışlıdır.

Genel Seçimler

Kaynakça

Dış bağlantılar
Kaymakamlık

Musabeyli


Saradela (obična ptičja noga, lat. Ornithopus sativus), vrsta jednogodišnje ili višegodišnje biljke iz roda ptičja noga, porodica mahunarki. Raširena je po Mediteranu, osobito u jugozapadnoj Francuskoj, Španjolskoj Alžiru, te u Maroku i Azorima i Madeiri, a uvezena je i po drugim kontinentima.

Naraste do 70 cm visine, hermafrodit. Česta je uz ceste, a raste i na obradivim tlima pa je smatraju korovom. Ova vrsta je korisna drugim biljkama jer je u simbiotskim odnosima s određenim bakterijama na tlu. Te bakterije tvore kvržice na korijenu i fiksiraju atmosferski dušik. Dio tog dušika koriste i druge biljke koje rastu u blizini nje.

Izvori

Vanjske poveznice
 Ornithopus sativus Brot.

Ptičja noga

Saradela


Type 3 diabetes er den foreslåede term for Alzheimers, der resulterer i insulinresistens i hjernen.

Anden brug af termen:
 Nogle medlemmer af Diabetes-fællesskabet refererer til patienter med Type 1 diabetes, der har vægtrelateret insulinresistens og andre symptomer på Type 2 diabetes. Men oftere bruges termen Diabetes 1.5 om disse patienter.

Referencer

Geriatriske sygdomme
Endokrine sygdomme

Type 3 diabetes


Nikola Gruevski ( ; født 31. august 1970 i Skopje) er en makedonsk økonom og politiker. Han var premierminister for Makedonien fra 28. juli 2006 til 18. januar 2016. Gruevski repræsenter partiet Den Indre Makedonske Revolutionære Organisation-Det Demokratiske Parti for Makedonsk National Enhed (VMRO-DPMNE), og har været partiets leder siden maj 2003.

Fra 1998 til 1999 var Gruevski minister uden portefølje og handelsminister efterfulgt af en længere periode som finansminister fra december 1999 til september 2002. Fra september 2002 til august 2006 var Gruevski medlem af nationalforsamlingen. Han har også repræsenteret Makedonien i Verdensbanken og i Den europæiske bank for genopbygning og udvikling.

Gruevski har sin uddannelse fra St. Klement af Ohrid Universitetet i Bitola og London Securities Institute.

Eksterne henvisninger

The President of the Government of Republic of Macedonia, Nikola Gruevski, M.A.  biografi fra regeringens hjemmeside

Politikere fra Nordmakedonien
Personer fra Skopje

Nikola Gruevski