වර්තමාන මියන්මාරය ලෙස හැදින්වෙන ප්‍රදේශයේ වසර 11000 ක් තරම් අතීතයේ පවා මිනිසුන් වාසය කල බවට සාධක ඇත. කෙසේ නමුත් පළමු වරට සංස්කෘතියක් පිළිබද හදුනාගත හැකි වන්නේ පියු සංස්කෘතිය සම්බන්ධයෙන් වෙයි. එහෙත් බුරුම සහ මොන් යන සංස්කෘතීන් දෙවර්ගයටම අයත් ජනතාවගේ විශ්වාසය වන්නේ පැරණි පාලි සහ සංස්කෘත ග්‍රන්ථයන්හි සදහන් වන ස්වර්ණ භූමි නම් දේශය වර්ථමාන මොන් රාජ්‍යයේ තැටන් ආශ්‍රිතව පිහිටා තිබු මොන් රාජධානියක් බවයි.

ඥාවුගන් ප්‍රදේශයේ සිදු කරන ලද කැණීම් වලින් හමුවු මානවකෘතීන් ඇසුරෙන් ලෝකඩ යුගයේ බුරුම ජනජීවිතය පිළිබද අදහසක් ලබාගත හැකි වේ. වඩාත් නූතනව මැන්ඩලයේ වලට දකුණින් පිහිටා ඇති සාමෝන් මිටියාවතෙන් හමුවු පුරා විද්‍යාත්මක සාධක වලට අනුව ක්‍රි.පු. 500 සහ ක්‍රි.ව. 200 අතර වී වගා කරමින් ජීවත් වු සහ චීනයේ ක්වින් සහ හැන් රාජ වංශයන් සමග ගනුදෙනු කළ ජනතාවක් වාසය කල බවට කරුණු හෙලිව ඇත.

බුරුමය හෙවත් මියන්මාරයේ ඉතිහාසය ඉතා දීර්ඝ සහ එමෙන්ම සංකිර්ණ එකක් වෙයි. මෙම ප්‍රදේශය ආශ්‍රිතව ජනවර්ග කිහිපයක්ම වාසය කර ඇති අතර ඒ අතරින් වඩාත් පැරණිම ජනවර්ග දෙක ලෙස මොන් සහ පියු ජනවර්ග හැදින්විය හැක. 9 වැනි ශත වර්ෂයේදි වර්ථමාන ටිබෙට් - චීන දේශසීමා ප්‍රදේශයේ සිට බමාර් (බුරුම) ජනතාව අයෙයර්වඩි නිම්නය වෙත සංක්‍රමණය වූහ. වර්තමානය වන විට මොහු බුරුම ජාතිකයින්ගෙන් බහුතරය නියෝජනය කරති.

මෙම ප්‍රදේශයේ ඉතිහාසය අභ්‍යන්තරික මෙන්ම යාබද බාහිර රාජ්‍යයන් සමගද සංකිර්ණ සබදතා පෙන්වයි. එවැනි රටවල් ලෙස චීනය, ඉන්දියාව, බංගලාදේශය, වියට්නාමය, ලාඕසය සහ තායිලන්තය හදුන්වාදිය හැක.

යූ රාජ්‍යය

යූ ක්‍රි.පූ. 1 සියවසේ දී බුරුමයට ලඟා වූ බින්නකා, මොන්ගමෝ, ශ්‍රී ක්ෂේත්‍ර, පින්තනොම්යෝ සහ හැලින්ග්යි යන නගර රාජධානි පිහිටුවනු ලැබීය. මේ කාලය තුලදී බුරුමය චීනය හා ඉන්දියාව අතර තිබු ගොඩබිම් වෙළඳ මාර්ගයේ කොටසක්  බවට පත්වී තිබුණි.  චීන මුලාශ්‍ර වූ රාජධානි 18 ක් පාලනය කළ බවත්, එහි ජනතාව සාමකාමී හා ශිෂ්ඨ සම්පන්න බවත් ප්‍රකාශ කරයි. යූ අතර යුද්ධය සැබවින්ම අප්‍රකට අතර, වීරයන් හෝ නිර්මාණ තරඟ වලින්, ද්වත්ව සටන් වලින් ආරවුල් සමථයකට පත් කරනු ලැබිනි. ඔවුන් නියම සේද වෙනුවට කපු පාවිච්චි කරනු ලැබුවා. පට පණුවන් මැරීම වළක්වා ගැනීමට අපරාධකරුවන්ට කස පහර දීම හෝ අප්‍රසිද්ධියේ බන්ධනාගාර ගත කිරීම කරනු  ලැබූ අතර, දරුණු අපරාධකරුවන් මරණ දණ්ඩනයට ලක් කෙරුණි. ථේරවාද බුද්ධ දර්ශනය මත පදනම් වු අතර සියලුම දරුවන් අවුරුදු 7 සිට 20 දක්වා සාමනේර භික්ෂුන් වීම සිදුවිනි.

යූ නගර - රාජ්‍යයන් යූ රාජධානි‍යක් ලෙස කෙදිනකවත් ගොඩනොනැඟුනු අතර වඩා විශාල නගර විසින් කුඩා නගර යටත් කර ගැනීමට තැත්කරනු ලැබිනි. බොහෝ සෙයින්ම වඩාත් විශාලතම නගරය වන ශ්‍රි කේෂත්‍ර බුරුමයේ එදා මෙදා තුර බිහිවූ විශාලතම නගරය ලෙස පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි කියාපායි. එය ස්ථාපිත වූ වර්ෂය නිවැරදිවම කිවනොහැකි වුවත්, යූ පුරාවෘත්ත කියාපාන්නේ එය ක්‍රි.ව. 94 දී රජ පෙළපත වෙනස්වීමට පෙර සිදුවුවක් බවයි. ශ්‍රි කේෂත්‍ර නගරය පෙනන හැටියට ක්‍රි.ව. 656 දී උතුරු අගනගරයක බලපෑම නිසා අත්හරිනු ලැබූ අතර, එම අගනගරය පිහිටි ස්ථානය නිවැරදිව කිව නොහැකිය. සමහර ඉතිහාසඥයන් එය හැලිංයි ලෙස විශ්වාස කරයි. තම අගනගරය කුමක් වුවත්, එය නවවන සියවසේ මැදභාගයේ කැන්සාවේන් රාජධානිය විසින් අතහරින ලද අතර, එය යූ අධිපත්‍යයේ අවසන් භාගය විය.

පාගන් රාජධානිය (1044 – 1287)

බාමර් (මන්ටා /මියන්මා) නමැති තවත් මිනිසුන් කොටසක් බුරුමයේ උතුරු ප්‍රදේශයට වන්නට ස්ථාපිත වීම ආරම්භ කළහ. ක්‍රි.ව. 849 දී ඔවුන් විසින් බලවත් රාජධානියක් පාගන් නගර මධ්‍යයේ පිහිටුවා ගනු ලැබීය.

බාමර් සම්ප්‍රදාය, ආරම්භයේ දී එහි යු,කෙට් හා කාන්සන් යන‍ග්‍රෝත්‍ර තුනක් පැවතුණි.  සැබැවින්ම යු භාෂාවක් ලෙසත්, ගෝත්‍රයක් ලෙසත් හුදෙක් වියැකී යමින් පැවතුණකි.මොන් සහ මියන්මාර් යනු  ක්‍රි.ව. 1113 කාලයට පසු අවධියට අයත් සමකාලීන සෙල්ලිපි දෙකකි වන.මේ සෙල්ලිපි වල සඳහන් 'මිරන්මා' යන වචනයට උරුමකම් කියන්නේ පසුකාලීනව පැමිණි සමජාතීන් රැල්ල‍ට එක්වී, නව අනන්‍යතාවක් කෙරෙහි මුළුමනින්ම ගැලුණු සහ පෙර කාලීනව දකුණු ටි‍බෙට්-බුරුම පෙරටු බල ඇණියක් වූ, යු නමැති සංක්‍රමණිකයින් ය.

පාගන් රාජධානිය, ක්‍රි.ව. 1097  තාටන් හි දී වොන් රාජධානිය පරාජය කර, බුරුමය සාර්ථක ලෙස එක්සේසත් කළ අනාවුත රජුගේ පාලන සමය තෙක් හුදෙකලාව සංවර්ධනය විය. ඔහුගේ ජයග්‍රහණයන් වන  ක්යාන්සිකා සහ අලවුන්ග් යටතේ සිදුවු රාජ්‍ය පාලනය ඒකාබද්ධ කිරීම නිසා 12 වන සියවසේ මැද භාගයේ වන විට පාගන් රාජධානිය හෝ කේවර් අධිරාජ්‍යය යටතේ අග්නිදිග ආසියාවේ රාජධානි රැසක් පාලනය විණි. උතුරෙන් පැමිණි සංඝ සහ මොංගෝලියානු තර්ජන හමුවේ ඔවුන් අතට භූමිය  සහ එහි සම්පත් හසුවීම නිසා පාගන් රාජධානිය කඩා වැටිමට ලක්වුණි. පාගන්හි අවසන් පාලකයා වු 'නිරාතිහපති' ගේ විශ්වාසය වූයේ මොංගෝලියානුවන් හා සටන් කර යනුන් දක්වා රාජ්‍යය පුළුල් කිරීමට හැකි බවය. ක්‍රි.ව. 1277 දී ඔහු නාගසවුන්ග්යන් හි ඇතිවූ යුද්ධයෙන්  පරාජයට පත්වීමෙන්  පසු පාගන් රාජධානිය සැබවින්ම බිඳ වැටීමට ලක්විය. ක්‍රි.ව. 1287 දී  ඔහු තම  පුතු අතින්ම ඝාතනයට ලක්විය.  ඉන්පසු මොංගෝලියානුවන් විසින් පාගන් රාජධානිය අල්ලා ගනු ලැබිණි. මොංගෝලියානුවන් විසින් ක්‍රි.ව.  1289 දී එම රාජවංශය අවසන් කර රූකඩ පාලකයෙක් බුරුමයේ ස්ථාපිත කළහ.

බුරුමයේ පැවති ටයුන්ගු රාජවංශය (1486–1752)

15 වැනි ශතවර්ෂයේ අගභාගයේ දී නිතරම ෂාන් ගේ බලවත් ක්ෂණික පහරදීම්වලට අවා රාජධානිය පත්ව තිබිණි. එහි ටයුන් ගු සහ ප්‍රෝම් යන ප්‍රදේශ 16 වැනි ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේ දී බිදී ගියේය. වර්ෂ 1527 දී මොන්හයින් ෂාන් විසින් අවා හි රාජ්‍ය බලය තමා නතු කර ගත්තේය. පසුව බොහෝ බුරුම ජාතිකයින්ගේ ලේ හැලීමෙන් පසු නිරිත දිග රජු වූයේ මින්ගින්යෝගේය. ඔහු මයුන්ගු නගරය බුරුම පාලනයේ කේන්ද්‍රස්ථානය බවට පත් විය.

මයින්ගු රාජධානියේ අලුතින් පාලකයා බවට පත් වූ ටැබින්ෂ්වෙට්ටි රජු 1539 වර්ෂයේ දී බොහෝ බලවත්ව පැවති පෙගු රාජධානියත් 1546 දී අරකන් හා 1548 දී සියම් යන රාජධානිත් සිය පාලනය යටතට ගැනීමට උත්සාහ කළද එය අසාර්ථක විය. යුරෝපීය වෙළෙඳුන්ගේ පැමිණිමත් සමග බුරුමය නැවතත් ඉතා වැදගත් වෙළෙඳ මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත්විය. මැබින්ෂ්වෙට්ටි විසින් ඔහුගේ අගනගරය ආර්ථිකමය වශයෙන් ඉහළ වටිනාකමක් ඇති පෙගු වෙතට ගෙන යන ලදි.

බයින්නවුන්ගෝ රජු බුරුම ඉතිහාසයේ ප්‍රබල අධිරාජ්‍යයා වීමට උත්සාහ කළේය. එහි දී ඔහු ආවා ජනපදය 1555 දීත්, ෂාන් ජනපදය 1557 දීත්, ලාන් නාත් (මියැව්ග් මායි) 1558 දී ත්, මනිපූර් 1559 දී ත්, අවුත්තය (සියම්) 1564, 1569 දීත්, ලාන් ෂ්‍යාන්ග් (ලාඕඩ්) (1574 ) දී ත් තමාගේ පාලනයට නතු කරගත්තේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ගිණිකොන දිග ආසියාවේ බටහිර හා මධ්‍යම ප්‍රදේශවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් ඔහුගේ පාලනයට යටත් විය. 1581 දී බයින්නවුන්ග් මියයාමත් සමග ඔහුගේ අතිවිශාල අධිරාජය බිදී ගියේ ය. 1584 දී සියම, නිදහස ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර 1605 දක්වා බුරුමය සමග යුධ වැදුණි. සියම, ලාන්, ෂ්‍යාන්ග් සහ මනිපුර් තුළ 1593 සිට මයුන්ගු හි ආධිපත්‍යය නැති වී ගියේ ය. බුරුමයට, සියම සමග තිබෙන එදිරිවාදිකම් ප්‍රයෝජනයට ගෙන අරකනීස් බලකායන් පෘතුගීසි කුලී හේවායන්ගේ උදව් ලබාගෙන 1599 දී පෙගුව නතුකරගන්නා ලදි. ප්‍රධාන කුලී හේවායා වූ ෆිලිස් දි බ්‍රිටෝ ඉ නිකෝට් විසින් 1603 දී කාන්ලයින් හි පෘතුගීසි ආධිපත්‍ය යටතේ ගෝවා නැවතත් පිහිටුවන ලදි. එයින් රට තුළ අවුල් වියවුල් ඇති විය.

බයින්නවුන්ගේ වැඩිමහල් පුත් වූ අනව්ක්පෙට්ලුන් රජු 1613 දී පෘතුගීසි පරාජය කොට මනා කළමණාකාරීත්වයකින් යුතු කුඩා රාජධානියක් නැවත පිහිට වුයේය. එය ආවා කේන්ද්‍ර කොටගත් උත්තර බුරුමය, පහළ බුරුමය, ශාන් ජනපදය, හා ලාන් නා ප්‍රදේශය වට කොට ගත් එකක් විය. ඔහුගේ සහෝදරයා වූ කලුන් රජු විසින් යුද්ධයෙන් හෙම්බත් වූ රටක් ගොඩනගන ලදි. 1665 දී බර්මා විසින් ලාන් හා නහි රාජ්‍ය බලය ලබාගැනීමට සියම ගත් උත්සාහය පරාජය කරන ලදි. 17 වැනි සියවස ආරම්භයේ දී රාජධානිය ක්‍රමානූකූලව බිදවැටුණි. 1730 න් පසු ඉහළ චයින්ඕවින් මිටියාවත මැනිපියුරින් කොට්ඨාශයේ වර්ෂික ක්ෂණික බලවත් පහරදීම් වලට ලක්ව පැවැතුණි. ඩරාවැඩ්ඩි මිටියාවතේ පහත ප්‍රදේශයේ වාසය කළ මොන්ස් කොට්ඨාශය විසින් 1740 දී පාලන බලයට විරුද්ධව විවෘත ප්‍රතිරෝධයක් දියත් කරන ලදි. 1747 දී නව හත්තාවඩ්ඩි රාජධානිය පෙගු මුලිකකරගෙන පිහිටුවන ලදි. මයුන්ගු රාජධානිය අවසානයට පත්කර 1752 දී හන්තාවඩ්ඩි විසින් ආවා යටත් කර ගන්නා ලදි.

බ්‍රිතාන්‍ය සමඟ ඇතිවූ යුද්ධය හා බුරුම‍යේ බිඳවැටීම

වර්ෂ 1752 දී අවා(Ava) රාජධානිය බිඳ වැටීමත් සමඟම ශිවිබෝහි නව පාලන පරපුරක් හන්තාවඩ්ඩිගේ බලයට එරෙහිව නැගී සිටියේය. මීළඟ වසර 70 පුරාම මැනවින් මිලිටරීකරණය (සන්නද්ධ) වූ කොන්බවුන්ග් පාලනය බයින්නවුන්ගේ අධිරාජ්‍යයට පමණක් විශාලත්වයෙන් දෙවැනි බුරුම අධිරාජ්‍යයක් සෑදීමට යත්න දරමින් සිටියේය. වර්ෂ 1758 දී ඇල්වුන්ග්පයා රජුගේ කොන්බවුන් හමුදාව මුලු බුරුමයම එක්සත් කළහ.  එමෙන්ම මොන් ලෙඩ් හන්තාවඩ්ඩිගේ පාලනය  නැවත ඇති නොවන්නට සහ ඔහුට අත දුන් යුරෝපීයන් එනම් ප්‍රංශයේ කාන්ලයින් හා ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන්  නෙග්රෙයිස් වෙත පලවා හැරීමට කටයුතු කරමින් සිටියහ.

වර්ෂ 1759 සිට 1776 දක්වා බුරුමය හා සියම නොකඩවා යුද්ධයේ යෙදී සිටියහ. වර්ෂ 1760 දී ඇල්වුන්ගායා ටෙනාස්සෙජිම් වෙරළ තීරයේ පාලනය නතුකරගත්තේය. වර්ෂ 1767 දී සින්බයුෂින් ආයුත්තය ආක්‍රමණය කල අතර, 1765 හා 1770 අතර සමයේ දී චීන ආක්‍රමණයන්ට සාර්ථකව මුහුණ දුන්නේය. බුරුම ජාතිකයන් හා චීන ජාතිකයන් අතර තිබු එදිරිවාදිකම් ප්‍රයෝජනයට ගත් සියම් ජාතිකයන් ඔවුන්ට අහිමි වු බල ප්‍රදේශ  නැවත ලබාගැනිමට, 1776 දී ලැන් හා ආක්‍රමණය කරමින්දශක දෙකක කාලයක් බුරුම අධිපත්‍ය බිඳ දැමීමට සමත් විය. බුරුමය හා සියම 1785 සිට 1787 දක්වාත්,1792 දී, 1793, 1804, 1808  යන වර්ෂවලත් 1852 සිට 1854 දක්වාත් එකිනෙකාට එරෙහිව යුධ වැදි අතර ඒ සියල්ල ජය පරාජයෙන් තොරවිය. දශක ගණනාවක යුද්ධයෙන් පසු රටවල් දෙක කඩිනමින් ටොස්සොරිම් හා ලන්හා නගර හුවමාරු කරගන්නා ලදී.

ප්‍රබල චීනය, ඊසාන දිගින් හා ශක්තිමත් සියම, ගිණිකොණ දෙසින් බලපෑම් කරද්දී බොදව්පයා රාජධානිය බටහිර දෙසට ව්‍යාප්ත කරන ලදි. වර්ෂ 1784 දී ඔහු අරාකන් නගරය ආක්‍රමණය කල අතර, ඉන්පසු 1813 දී මණාපුර් නගරය ඔහුගේ රාජ්‍යයට ඈඳා ගන්නා ලද අතර වර්ෂ 1817 හා 1819 අතර කාලයේ දී ඇසෑමය අත්පත් කරගන්නා ලදී.  ඉන්පසු බ්‍රිතාන්‍ය ඉන්දු දේශ සීමාව දක්වා ගමන් කරන ලදී. බොදව්පයා තම යුවරජු වන  භාග්‍යාදව් 1819 දී මණිපුර් වෙතත්, 1821 දී සිට 1822 දක්වා ඇසෑම් වෙතත්, බ්‍රිතාන්‍ය ගැති විප්ලවකරුවන් යටත් කර ගැනීමට පිටත් කරන ලදි.
විප්ලවවාදීන් බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රදේශවල සිට බුරුම දේශසීමාව දක්වාත්, බුරුම ජාතිකයන් බ්‍රිතාන්‍ය ඉන්දු දේශ සීමාව වෙතත් ගමන් කිරීම නිසා පළමු ඉංග්‍රීසි - බුරුම යුද්ධය ආරම්භ විය. (1824 - 1826)

බ්‍රිතාන්‍යයට නතු වූ ඉන්දියාව තුළ පැවති දීර්ඝකාලීන මෙන්ම වියදම් අධිකම යුද්ධය බ්‍රිතාන්‍යයන්ට ජය අත්කර දෙමින්  නිමා විය. බුරුමය සතුවු බොදව්පයා විසින් නතු කරගත් නගරවන අරකන්, මනිපුර්, ඇසෑම් සහ ටෙනාස්සෙරිම් ඔවුන්ට අහිමි විය. පවුම් මිලියනයක් පමණ යුද වන්දියක් ගෙවීම නිසා බුරුමය වසර ගණනාවක්  තිස්සේ පීඩනයට පත්විය. වර්ෂ 1852 දී ඇති වු දෙවන බුරුම ඉංග්‍රීසි යුද්ධයේ දී බ්‍රිතාන්‍ය තනිවම වඩාත් පහසුවෙන් පේගු ප්‍රාන්තය යටත් කරගන්නා ලදී. යුද්ධයෙන් පසු මින්ඩොන් රජු බුරුමයේ තත්වය හා ආර්ථිකය නවීකරණය කිරීමට  උත්සාහ දරන ලදී.  1875 දී කිරන්නි ප්‍රාන්තය  අතහැරීම ඇතුළුව  බ්‍රිතාන්‍ය අත පෙවීම් වැළැක්වීමට වෙළඳ හා ප්‍රාදේශිය ප්‍රතිපත්ති සකසන ලදී. කෙසේ වෙතත් ප්‍රංශ ඉන්දු, චීන ජාතිකයන්ගෙන් ඇතිවන අනතුරු වටහාගත් බ්‍රිතාන්‍ය,  තුන්වන ඉංග්‍රීසි - බුරුම යුද්ධයේ දී බුරුමයේ ඉතුරු කොටස තම අධිරාජ්‍යට ඈඳා ගැනීමට සමත් වු අතර,  අවසන් බුරුම රජු වු තිබෝ ෆා ඔහුගේ පවුල ඉන්දියාවට නෙරපීමට කටයුතු කරන ලදී.

බ්‍රිතාන්‍ය පාලනය

වර්ෂ 1886 දී බ්‍රිතාන්‍යන් විසින් රැන්ගූන් අගනගරය යටත් කරගැනීමත් සමඟ බුරුමයද  ඉන්දියාවේ පළාතක් බවට පත් කෙරිණි. රාජ්‍යයේ බිදවැටීම සහ ආගම්, රාජ්‍යයේ විභේදනය, සම්ප්‍රදායික බුරුම සමාජය උග්‍ර ලෙස වෙනස් කිරීමට හේතුවිය. යුද්ධය සති දෙකකින්  නිළවශයෙන් නිමාවට පත් වූවත්, 1890 තෙක්ම උතුරු බුරුමයේ විරෝධතා පැවතුණි. අවසානයේ බ්‍රිතාන්‍යයෝ ගම්බිම් ක්‍රමයෙන් විනාශ කිරීමටත්, ගරිල්ලා ක්‍රියාකාරකම් නැවැත්වීමට  අලුත් නිළධාරින් පත්කිරීමටත් පියවර ගත්හ.  සමාජයේ ආර්ථික ස්වාභාවය ඉතා විස්මය ජනක අයුරින් වෙනස් විය. සුවස් ඇළ විවෘත කළ පසු බුරුම සහල්  වලට ඇති ඉල්ලුම ඉහළ නැගීමට පටන් ගත්තේය. ගොවිතැන සඳහා විශාල ප්‍රදේශ වෙන් කෙරිණි. කෙසේ වුවත් ගොවිතැන සඳහා බිම් සකස්කිරීමේ දී 'ෂෙට්ටි'' නමැති ඉන්දීය වෙළඳුන්ගෙන් ඉතා  ඉහළ පොලී අනුපාතිකයකට යටත්ව මුදල් ණයට ගැනීමටත්, පිටත ඇති බිම් වල වගා කිරීමටත් ගොවීන්ට බල කෙරුණි. බොහෝ රැකියා, කාල නියමිත ඉන්දීය ශ්‍රමිකයන් ලෙසත්, තවත් බොහෝ ගම් සාහසික අපරාධකරුවද මංකොල්ල කෑම් සිදුකිරීමටත් පටන් ගැනුණි. බුරුම ආර්ථිකය ශක්තිමත් වන අතරේ සියලුම බලය හා ධනය, බ්‍රිතාන්‍ය ව්‍යාපාර, ඉංග්‍රීසි (ඇන්ග්ලිකන්) බුරුම සහ ඉන්දීය සංක්‍රමනිකයන් අත රඳා පැවතුනි. සිවිල් සේවයේ ඉංග්‍රීසි (ඇන්ග්ලිකන්) බුරුම සමාජය සහ ඉන්දීයන් විසින් කළ අතර බුරුම වැසියන් මුළුමනින්ම පාහේ හමුදා සේවයෙන් ද බැහැර කරනු ලැබිනි. රට සෞභාග්‍යමත් වුවත්, එහි අස්වැන්න නෙලා ගැනීමට බුරුම ජනතාවට නොහැකි විය.(වාර්තාවක් සඳහා ජෝජ් ඕවල්ගේ 'බුරුම දින' බලන්න). 1960 දශකයේ  මැද භාගය  තුළ යටත් විජිත පාලන සමය මුළුල්ලෙහිම ඉංග්‍රීසි  බුරුම ජාතිකයින් රටේ වැජඹුනු අතර දේශිය මහජනතාව අතර අප්‍රසාදයට ලක්විණි.

දශකයකට පසු දේශාභිමානි බලවේගකරුවෝ ක්‍රිස්තියානි සංගමයේ ආදර්ශයට අනුව තරුණ බෞද්ධ සංගමය(YMBA)යනුවෙන් ආගමික සංවිධානයක් පිහිටුවා ගත්හ. එයට යටත් විජිත  පාලකයින්ගේ අනුමැතියද ලැබුණි. පසුව එය බුරුමයේ ගම් පුරා නිසිලෙස හටගත්   වුන්තනු අතින්(Wunthanu athin)හෝ ජාතික සංවිධාන වලට සම්බන්ධ බුරුම සංවිධානයේ මහා සභාව (GCBA) විසින් අවලංගු කරනු ලැබිනි. බුරුම පාලකයන්ගේ නව පරපුර  විසිවන ශතවර්ෂයේ මුල භාගයේ දී නීතිය ඉගෙනීමටත්, ලන්ඩනය කරා යෑමට අවසර ගත් උගත් පංතියෙන් හට ගැනුනකි. ඔවුන් මෙම අත්දැකීමෙන් ඉවත් වුහ. බුරුම තත්වය ප්‍රතිසංස්කරණය තුළින් දියුණුකිරීමට හැකි බව විශ්වාස කරමින් 1920 ආරම්භක අවධියේ දී ප්‍රගතිශිලී ආණ්ඩුක්‍රම ප්‍රතිසංස්කරණය, ඉන්දීය පරිපාලනය යටතේ  සීමිත බලය සහිත ව්‍යවස්ථාදායකයක්, විශ්වවිද්‍යාලයක් සහ වඩා ස්වෛරී බුරුම රාජ්‍යයකට මඟපෙන්වීය.  සිවිල් සේවයේ බුරුම නියෝජනය වැඩි කිරීමට ද පියවර ගනු ලැබිනි. සමහර ජනතාවට වෙනස්වීමේ සීඝ්‍රතාවයක් ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාප්තවීමත් ප්‍රමාණවත් නොවන බව හැගුණි.

අන්ග් සන්ගේ මිනීමැරුමට ජපානය පාවාදීම

1942 දී යුද්ධ කටයුතුවල දී මිනීමැරුමක් සිදු කිරීමට අන්ග් සන්ගෙන් ඉල්ලා සිටි බව පැවසේ. එහිදී බර්මාට එරෙහිව ජපානය පාවාදීම හේතුවෙන් යුද්ධමය ක්‍රියා මාර්ග අනුගමනය කරන ලදී. යුද්ධය අවසන් වූ පසු බ්‍රිතාන්‍යය රජු ඉවත් විය. නැවත ඇති කළ ආණ්ඩුව විසින් දේශපාලන ක්‍රියාවලියක් අනුගමනය කරන ලදී. ඒ භෞතික වශයෙන් රට නැවත ගොඩනැගීමට සහ නිදහස පිළිබඳ සාකච්ඡා ඇරඹීම පමා වීම හේතුවෙනි. AFPFL රජයට විරුද්ධ වෙමින් දේශපාලන අස්ථාවර භාවයක් රට තුල ඇති කරන්නේ එවිටයි.
AFPFT තුළ කොමියුනිස්ට් හා සමාජවාදීන් (AFPFT )  අතර භේදයක්ද මෙකළ හට ගනී. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස වර්ෂ 1946 ජූලි මාසයේදී සාමාන්‍ය ලේකම් තම ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්වෙයි. එම ඔක්තොම්බර් මාසයේදී AFPFT හි CPB නෙරපාදැමීමද සිදුවේ. හර්බට් රෑන්ස් නව ආණ්ඩුකාර තනතුරට පත් වන අතර ඔහුගේ පත් වීමෙන් පසු  සැප්තැම්බර් මාසයේදී රැන්ගූන් ආරම්භ වේ. පසුව රාජ්‍ය සේවකයින්ද වර්ජනයට එක් වේ. රෑන්ස් මෙය සමථයකට පත් කිරීමට අන්ග් සන් හමුවී ඔහුගේ AFPFT සාමාජිකයන් සමඟ ආණ්ඩුකාර විධායක කවුන්සිලයට එක් වේ. මෙම නව කවුන්සිලය රටේ  ජනතාවගේ විශ්වාසය දිනා ගනිමින් නිදහස වෙනුවෙන් ගිවිසුම් ඇති කර ගනී. ඔහු 1947 ජනවාරි 27 දින අන්ග් සන් ඇට්ලී (Aung san-Atlee) ගිවිසුම සාර්ථකව අවසන් කරයි. ඔහු සුළු පක්ෂ සමඟද  සාර්ථක ගිවිසුමක් ඇතිකර ගන්නා අතර පෙබරවාරි 12 එක්සත් දිනය ලෙස සමරන ලදී. AFPFL හි ජනයා අන්ග් සන් සහ සමාජවාදීන්ට දායකවු අතර 1947 අප්‍රේල් පවතින මැතිවරණයෙන් විශාල ජයග්‍රහණයක් ලබාගනී.
1947 ජූලි 19 වන දින අගමැති කෙනෙකු වු බර්මා විසින් මහලේකම් කාර්යාලයේදී අන්ග් සන් සහ අනෙක් සාමාජිකයන්  ඝාතනයට සැලසුම් සකස් කරන ලදී. ජූලි 19 වැනි දිනය  සමරන්නේ මාර්ටීස් දිනය (Martys') ලෙසිනි. පසුව සමාජවාදී නායක තකින් නූ නව අමාත්‍ය මණ්ඩලයක් පිහිටුයි. ඔහු 1948 ජනවාරි 4 දින බර්මාස් නිදහස වෙනුවෙන් මූලිකත්වය ගනී.
බර්මා බ්‍රිතාන්‍ය සමූහාණ්ඩුවට එක් නොවීමට තීරණය කරයි.

ස්වාධීන බුරුමය

1949 චීනයේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ජයග්‍රහණය කිරීමෙන් පසුවත් උතුරු බුරුමයේ දුරස්ථ ප්‍රදේශ, බොහෝ කාලයක් හමුදා බලය යටතේ පාලනය විය. මෙම මුල් අවුරුදු වල නැවත ඉදිකිරීම සඳහා බුරුමය විදේශීය සහාය පැතීය. නමුත් බුරුමයේ සිටින චීන ජාතික හමුදාවට නිරන්තරයෙන් ඇමරිකානු සහාය ලැබීම නිසා එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බුරුම රජය විසින් බොහෝ විදේශීය ආධාර ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදි. එමෙන්ම බුරුමය දකුණු ආසියාතික සන්ධානයට (SEATO)එක්වීමටද අකමැති විය.ලෝක සබඳතා වලදී බුරුමය අපක්ෂපාතීව ක්‍රියාකළේය.

1958 වනවිට රට විශාල වශයෙන් ආර්ථික වර්ධනයක් ලබා තිබුණද, එහි දේශපාලනික වශයෙන් බිඳ වැටීමක් දක්නට හැකි විය. AFPFL දෙකට බෙදීම නිසා එම තත්ත්වය ඇති විය. කෙසේ වෙතත් මෙම තත්ත්වය පාර්ලිමේන්තුව තුළ අස්ථාවර බවක් ඇති කළේය. CPB හා යූ නූ  අතර ගිවිසුමක් ඇතිකර ගැනීම හමුදාවන් තුළ බියක් ඇතිවීමට හේතුවිය.  බයක් හට ගැනිනි. මේ අවස්ථාවේ යූ නූ විසින් හමුදා මණ්ඩලයට රට පවරා ගැනීමට ආරාධනා කළහ. එහිදී 400 කට අධික කොමියුනිස්ට්කරුවන් සිර කළ අතර ඔවුන් අතර NUF නායක අන්ග් තාන් වැනි අයද සිටියහ. ඉන්පසු නී වින්ගේ භාරකාර රජය සාර්ථක ලෙස ස්ථාපිත විය. 1960 මැතිවරණයෙන් පසු ෂාන් පක්ෂය වැඩි බහුතරයක් ලබාගත්තේය. මෙම තත්වය බොහෝ කාලයක් ස්ථාවරව නොපැවතුණු අතර පසුව ෂාන් සමූහාණ්ඩුව ආරම්භ විය. නී වින්, ෂාන්ගේ සමූහාණ්ඩු බලය සාර්ථක ලෙස ඉවත් කරමින් 1959 දී විශ්‍රාමික වැටුපක් ද ලබා ගත්තේය.1962 මාර්තු 2, ඔහු විසින් කුමන්ත්‍රණයක් ඇතිකිරීමෙන් පසු  යූ නූ සහ තවත් පිරිසක් අත් අඩංගුවට ගන්නා ලදී.

බුරුම ඉතිහාසයේ හමුදාමය යුගය

1962 මාර්තු 2 වැනි දින නී වින් සහ ජ්‍යෙෂ්ඨ හමුදා නියෝජිතයන් 16 දෙනෙකු සමඟ කුමන්ත්‍රණකාරීන් පිරිසක් අත්අඩංගුවට ගත් යූ නූ, ශාඔස් (Saoshw)සහ තවත් පිරිසක් සමඟ එක්ව සමාජවාදී රාජ්‍යයක් ගොඩනැඟුවේය. ඔවුන්ගේ විප්ලවවාදී සභාවේ ඉදිරි වැඩ සඳහා  දායක වු ශාඔස්, තක් ස් සන්, සඔ යී තයික් යන අය කුමන්ත්‍රණ  වලට ලක්ව මරණයට පත්වුහ. තිබා සයුබ්වා, සඕ ක්යා සෙන්ග් යන අයද පරීක්ෂණ ස්ථානවලදී අතුරුදහන් විය. නොයෙක් විරෝධතා හා කුමන්ත්‍රණවලට හමුදා ප්‍රතිචාර ලැබුණු නමුත් ඒවා එතරම් දැඩි නොවීය. කෙසේ නමුත් 1962 ජූලි 07 වැනි දින රැන්ගූන් විශ්වවිද්‍යාලයේ ශිෂ්‍ය අරගලය හමුදා බලය යොදා මැඩපැවැත්වූ අතර එහිදී ශිෂ්‍යයන් සිය ගණන් මියගියහ. පසුව හමුදාව විසින් ශිෂ්‍ය සංගම් ගොඩනැගිල්ල  වට කරන ලදහ. පසුව සාම සාකච්ඡා පැවැත්වූහ. RC සහ ආයුධ සන්නද්ධ කැරළිකාර කණ්ඩායම් අතර 1963 දී  පැවැත්වු එම සාකච්ඡා අසාර්ථක වූන අතර සිය ගණන් පිරිසක් අත් අඩංගුවට පත්විණි.1964 මාර්තු සියළු ප්‍රතිවාදී දේශපාලන පක්ෂ තහනමට ලක්විණි. 1961 දී KIO සංවිධානය ආරම්භ කළ අතර එමඟින් බුද්ධාගම රජ්‍ය ආගම බවට පත්විය. ශාඔස්, තක්ස් ගේ බිරිඳ මැඩරි සහ ඔහුගේ පුතා චෝ ට්වැන්ග් ෂෑන් හමුදාවට නායකත්වය දුන්නහ.
1962 දී ඇතිවූ සටන්කාමී කුමන්ත්‍රණයේ ප්‍රධාන ප්‍රථිඵලය වූයේ 1964 දී ඇතිවු කැරැල්ලයි. නී වින් ඔහුගේ දැක්ම අනුව වහ වහා බුරුමය සමාජවාදී ජනරජයක් බවට පත් කර අනෙක් රටවල් වලින් හුදකලා කළේය. තවද තනි පක්ෂයක්  සහිත දේශපාලනයක් ද හඳුන්වා දෙන ලදී. වාණිජ හා කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රය රජයට අයිති කර ගන්නා ලදී. නමුත් ආර්ථිකය දියුණු වූයේ නැත.1972 අප්‍රේල් මාසයේ ජෙනරාල් නී වින් හා ඔහුගේ කැරලි සගයන් විශ්‍රාමික ගති. නමුත් යූ නී වින් පක්ෂය මගින් රට පාලනය කරගෙන ගියේය.1974 දී අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් හඳුන්වා දුන් අතර එහි ප්‍රථිඵල හැටියට ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් , විධායකයක්, අපක්ෂපාතී අධිකාරියක් හා ප්‍රාදේශීය කවුන්සල ඇති විය. අලුත් රජයේ ජනපති ලෙස නී වින් පත් විය.

දූෂණයට එරෙහිව 1974 දී රැන්ගූන් හා ඒ අවට ප්‍රදේශයෙන් ජනතා කැරැල්ලක් ඇති විය. වංචාව, දූෂණය, ආහාර හිඟය මෙහිදී ඇති විය.ඉන්පසු රැන්ගූන් වැඩකරුවන් අත්  අඩංගුවට ගන්නා ලදී.

1974 දෙසැම්බර් මාසයේ දී රජයට විරුද්ධව සිටි UN ලේකම් ජනරාල් යූ තැන්ට් මියගියේය. යූ තැන්ට් යනු හිටපු අගමැති යූ නුස්ගේ ලඟම උපදේශකයෙකි. ඔහු විරුද්ධ පක්ෂයේ සංකේතය ලෙස  සලකන ලදී.

1988 සිට බුරුම ඉතිහාසයේ අර්බුද

1980 දශකයේදී විදේශ ආධාර කෙරෙහි රජය විසින්පනවා තිබු සීමා ඉවත් කළ නිසා ආර්ථික වර්ධනය වේගවත් වීමට පටන් ගත්තේය. නමුත් 1980 දශකයේ අගදී වෙළඳ ද්‍රව්‍ය වල මිල පහත වැටී, ණය වැඩි වීම නිසා ආර්ථික අර්බුදයක් ඇතිවිය.  1987-1988 කාලයේදී විදේශ ආයෝජන වැඩි කිරීමට හා ආර්ථිකය නැවත ප්‍රකෘතිමත් කිරීම උත්සාහ ගති. මෙය ප්‍රමාණවත් උත්සාහයක් නොවුණත් රට තුළ පැවති කලබලකාරි තත්ත්වය වැඩි වීම වැළැක්වීමට කාලීනව කිසියම් ක්‍රියාමාර්ග වලට එළඹීම අවශ්‍ය විය. මෙහිදී බහුතරයක් ජනයාගේ ඉතුරුම් ලබාගැනීමටද නියෝග කෙරිණි. 1987 සැප්තැම්බර් නී-වින්හිදී එම මුදල් නෝට්ටු තහනම් කළේය. එසේ කිරිමට ප්‍රධාන හේතුව වුයේ ඔහුගේ මිත්‍යා ඇදහීම්ය. ඔහු අංක නවය වාසනා අංකය ලෙස සැලකූ බැවින් 45 හා 90 නොට්ටු වලට පමණක් ඉඩ දුන්නේය. දුර්මා(Durma) පැමිණි පසු එහි ආර්ථික බංකොලොත් බව ඉස්මතු වී පෙණුනි. නී-වින් 1981 දී ජනාධිපති තනතුරෙන් ඉවත් වුවත් ඔහු DSTP හි සභාපති ලෙස  එවකටද තනතුර හෙබවු බැවින් බලය ඉතිරිව පැවතුනි.
1988 දී ශිෂ්‍ය විරෝධකයන් මැඩපැවැත්විමට පොලීසිය ක්‍රියාකිරීම සමඟ සියගණන් ශිෂ්‍යයන් හා පුරවැසියන් මිය ගියහ. රට පුරාම විරෝධතා මර්ධනය කරන ලදී. හමුදාව විසින් පිරිස්වලට වෙඩි තැබීය. ප්‍රචණ්ඩත්වය හා ව්‍යාකූලත්වය බල පැවැත්විණි. මේනිසා රට විශාල විප්ලවයක අද්දරට පැමිණ තිබුණි. හමුදාව දහස් ගණන් මිනිසුන් මරන්නට විය. මාෂල් නීතිය යටතේ හමුදාව ඉවත් කරන ලද අතර  සෝඔ-මුන්ග් අගමැති ලෙස පත් විය. 1989 අගෝස්තු 5 වැනි දින දී, පැය 6 පමණ විශේෂ රැස්වීමකින් පසු ක්නින්-යුන්ට්, FLORC හි ලේකම් ලෙස පත් විය. 1989  මාර්තුවේදී  CPB නායකත්වයද දැඩි විරෝධයකින් පසු පරාජය විය. 1960 දශකයේ අග භාගයේදී කොමියුනිස්ට් නායකයන් චීනයේ දේශසීමාවෙන් නෙරපා දැමීමට වහා අණ කරන ලදී.

සටහන

en:History_of_burma#Early_History_of_Burma

බුරුම ඉතිහාසය


Svijet

Književna djela

 Zaklada Isaaca Asimova
 Zvijezde, prah nebeski Isaaca Asimova
 Poduka Eugènea Ionesca

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

 Nobelova nagrada za književnost:

Rođenja

Smrti

 19. veljače – André Gide, francuski književnik (* 1869.)

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1951.


Olaylar
 3 Şubat - Londra Antlaşması imzalandı.
 6 Nisan – New York'lu Joseph Smith (1805-1844) Mormon Kitabı'nı yayınlayarak Ahir Zaman Azizleri Kilisesi'ni kurdu. Bu kilisenin üyelerine daha sonradan Mormonlar denildi.
 4 Temmuz - Cezayir'e saldıran Fransızlar, bu ülkeyi işgal ettiler.Bu amaçla Yabancılar Lejyonu kuruldu.
 29 Temmuz – Fransa kralı X. Charles görevden alındı yerine I. Louis Philippe (1773-1850) geçti.
 15 Eylül – Meksika'da kölelik kaldırıldı

Doğumlar

Ocak

Şubat
 8 Şubat - Abdülaziz, 32. Osmanlı padişahı

Mart

Nisan

Mayıs

Haziran

Temmuz

Ağustos

Eylül
 8 Eylül - Frederic Mistral, Fransız şair ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1914)

Ekim

Kasım

Aralık
 3 Aralık - Frederic Leighton, İngiliz ressam.
 10 Aralık - Emily Dickinson
 10 Ekim - II. Isabel, İspanya kraliçesi (ö. 1904)

Ölümler
 26 Haziran - Birleşik Krallık kralı IV. George öldü, yerine IV. William (1765-1837) geçti
 9 Eylül - Bailey Bartlett, Amerikalı siyasetçi (d. 1750)
 18 Kasım - Adam Weishaupt, Illuminati'nin kurucusu.
 17 Aralık - Simón Bolívar, lider
 tarihi bilinmeyen
 John Augustus Atkinson, İngiliz sanatçı, oymacı ve suluboya ressamı (d. 1775)

1830


Nokia 3310 er en Nokia-markedsført mobiltelefon, lanceret i 2017 og udviklet af HMD Global. Mobiltelefonen blev annonceret den 26. februar 2017 på Mobile World Congress (MWC) 2017 i Barcelona, Spanien, som en genproduktion af den originale Nokia 3310, der var produceret i 2000'erne.

Lancering
Den 14. februar blev det reporteret, at en moderniseret udgave af Nokia 3310 vil blive præsenteret på Mobile World Congress 2017 i Barcelona. Prisen ville, ifølge kilder, være 59 euro. Den 26. februar 2017 blev den moderniserede version af Nokia 3310 lanceret af HMD Global Oy (som har rettighederne til at markedsføre mobiltelefoner under Nokia-brandet) til en pris på 49 euro. Den første genproduktion af 3310 understøttede kun 2G-netværker, hvilket ledte til kritk fra flere lande, herunder USA, Australien og Singapore.

En forbedret udgave af 3310, der understøttede 3G-netværker, blev sendt på markedet den 29. oktober 2017.

Funktioner og design
Den nye 3310 har funktioner som FM radio, Opera Mini-webbrowseren, lydoptager og et 2 megapixel-kamera med blitz og videooptagelse. Nogle modeller har Bluetooth 3.0 og Dual SIM. Det originale Snake-spil er blevet erstattet med Gamelofts Snake Xenzia med opgraderede baner og grafik. Det er muligt at downloade andre applikationer til mobiltelefonen.

3310's ydre design ligner i høj grad den originale Nokia 3310 i både udtryk og form. Mobiltelefonen kommer i to blanke farver (rød og gul) samt to matte farver, tæt på den originale 3310 (mørkeblå og grå).

3G-version
3G-versionen har en række ændringer i forhold til den først lancerede 3310. Den interne hukommelse på telefonen er øget til 128 MB fra 16 MB. Der er også en række kosmetiske forandringer, herunder et nyt sølvfarvet tastatur. Telefonen kommer i fire nye farver: Yellow, Warm Red, Azure and Chacoal. Størrelsen på mobitelefonen blev også forøget med 13,29% for at gøre brug af tastaturet ergonomisk bedre. Alle 3310 3G-versioner understøtter Bluetooth 2.1.

Software-mæssigt har 3310 3G også fået nogle opgraderinger, herunder et opdateret styresystemt, som HMD har kaldt "Smart Feature OS", som kører på Java.

4G-version
En 4G-version af 3310 blev sendt på markedet sidst i januar 2018 i Kina, i samarbejde med China Mobile. Mobiltelefonen benytter sig af styresystemet YunOS, en afgrening af AOSP (Android). Den interne hukommelse er blevet udvidet til 512 MB, og understøtter nu et 64 GB memory card.

Modtagelse
HMD bekendtgjorde den 2. juli 2017 at den nye 3310 var blevet kraftigt efterspurgt og derfor udsolgt på mange markeder. Engelske detailhandler Carphone Warehouse sagde den 10. marts at efterspørgslen var "forbløffende". Den nye 3310 modtog blandede anmeldelser fra kritikkerne. CNet var begejstrede for telefonens batterilevetid, pris og modstandsdygtighed, men Techradar og The Guardian sagde, at telefonen mangler den alsidighed som moderne brugere er blevet vant til.

Kilder og henvisninger

3310 (2017)

Nokia 3310 (2017)


An Dendrobium dekockii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Dendrobium dekockii in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium dekockii


Fry Canyon war eine kleine Siedlung im San Juan County (Utah), USA, am Ausgang des Fry Canyon, südlich dessen Mündung in den White Canyon. Sie ist heute verlassen und weitgehend planiert.

Während der 1950er Jahre wurde im Ort Uranerz angereichert, was den Boden mit Uran, Kupfer und Radium verseuchte.

Die gleichnamige  Schlucht beginnt nahe der Utah State Route 95 mit der Frylette (eine kurze Slot-Passage). Er ist ein Nebencanyon des White Canyon, in den er mündet.

Weblinks

 http://www.americansouthwest.net/slot_canyons/fry_canyon/index.html

Einzelnachweise

Geisterstadt
Gegründet in den 1950er Jahren

Fry Canyon


Lakshmi bezeichnet
 eine hinduistische Göttin, siehe Lakshmi
 den ehemaligen indischen Automobilhersteller Lakshmi Performance Cars

Lakshmi ist der Familienname folgender Personen:
 Padma Lakshmi (* 1970), US-amerikanisch-indische Schauspielerin
 P. V. V. Lakshmi (* 1974), indische Badmintonspielerin
 S. N. Lakshmi (1927–2012), indische Schauspielerin
Siehe auch:
 Lake Lakshmi

Lakshmi (Begriffsklärung)


Wilhelm "Willy" Dzubas (1877 - 1947) var en tysk grafiker og maler, der begyndte sin karriere i Berlin. Han fremstillede bl.a. en række plakater samt flere tegninger af byggeriet af Berlins U-Bahn.

Willy Dzubas var af jødisk afstamning. Som følge af Nazi-Tysklands tiltagende jødeforfølgelser flyttede Dzubas i 1938 til London, hvorfra han virkede i sine senere år.

Han boede i en periode i Danmark, på Frederiksberg. Han malede i Faaborg i 1905-06 efter invitation fra Jens Birkholm.

Willy Dzubas var onkel til Friedel Dzudas, der flygtede til USA, hvor han opnåede en fremtrædende karriere som abstrakt maler.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Samling af værker på invaluable.com

Kunstnere fra Tyskland

Willy Dzubas


Blanca Busquets i Oliu (* 1961 in Barcelona) arbeitet als Schriftstellerin und Fernseh- und Radiojournalistin für Televisió de Catalunya und Catalunya Ràdio, wo sie diverse Kulturprogramme moderiert.

Werk

Nach mehreren preisgekrönten Erzählungen und ihrem Romandebüt ›Presó de Neu‹ (2003) hat sie mit ›Die Woll-Lust der Maria Dolors‹ ihren ersten Roman in Deutschland veröffentlicht. Blanca Busquets schreibt ihre Werke auf katalanisch.

Blanca Busquets hat bisher 5 Romane veröffentlicht, die u. a. in Italien und Russland erschienen sind.
 Presó de neu. Roman. Proa, Barcelona 2003, ISBN 84-8437-576-5.
 El Jersei. Roman. Random House Mondadori, Barcelona 2006, ISBN 84-01-38694-2.
 deutsch: Die Woll-Lust der Maria Dolors. aus dem Katalanischen von Ursula Bachhausen. DTV, 2011, ISBN 978-3-423-24816-7.
 Tren a Puigcerdà? Rosa dels Vents, Barcelona 2007, ISBN 978-84-01-38712-8.
 Ves a saber on és el cel. Roman. Plaza & Janés, Barcelona 2009, ISBN 978-84-01-33708-6.
 deutsch: aus dem Katalanischen von Ursula Bachhausen. Bis dass der Zufall uns vereint. DTV, 2011, ISBN 978-3-423-24889-1.
 La nevada del cucut. Roman. Verlag Rosa dels Vents, Barcelona 2010, ISBN 978-84-01-38763-0.

Lesungen

 Die Woll-Lust der Maria Dolors. gelesen von Katharina Thalbach. Der Hörverlag, München 2010, ISBN 978-3-86717-684-2.

Weblinks

 Ohrclip

Autor
Journalist (Spanien)
Literatur (21. Jahrhundert)
Literatur (Katalanisch)
Roman, Epik
Erzählung
Spanier
Geboren 1961
Frau

Blanca Busquets


Colegiul Național "Márton Áron", inițial liceu romano-catolic, este o instituție de învățământ preuniversitar din Miercurea Ciuc. Clădirea liceului a fost construită între anii 1909-1911 și este clasificată în lista monumentelor istorice.

Profesori renumiți
Gyula Szőkefalvi-Nagy (1887-1953), profesor de matematică
József Pataki (1908-1993), profesor de istorie

Miercurea Ciuc
Monumente istorice din județul Harghita
Arhidieceza de Alba Iulia
Licee din România
Miercurea Ciuc

Colegiul Național „Márton Áron” din Miercurea Ciuc


Apolonija (starogrčki Ἀπολλωνία ἐπὶ Ῥυνδακῷ, Apollōnía épì Ryndakō; lat. Apollonia ad Rhyndacum), stari grad blizu rijeke Rhyndacusa u pokrajini Bitiniji, danas sjeverozapadna Anatolija. Strabon ga je stavljao u Miziju, zbog čega je bilo pogrešnog identificiranja s mjestom Lopadijem (lat. Lopadium, grč. Lopadion, danas Uluabat (na zapadnoj obali Uluabatskog jezera). Ipak, mjesto je zapravo promontorni tombolo na sjeveroistočnoj obali, blizu današnjeg Gölyazıja. Ostatci Apolonije su zanemarivi. Rijeka Rhyndacus (tur. Mustafakemalpaşa Çayı, Orhaneli Çayı, Adırnaz Çayı) utječe u jezeru i čini duboku i blatnu rijeku. Jezero se proteže s istoka na zapad. Nekoliko je otoka na sjeveroistoku, od kojih je jedan Gölyazı, čije dimenzije znatno variraju ovisno o godišnjem dobu.
U Apoloniji je u bizantsko doba bila biskupija. Poznati biskup u Apoloniji bio je sv. Nicet. U Apoloniji se nalazio starogrčki teatar i stadion.

Galerija

Izvori

Vanjske poveznice
Age Foto Stock The ruins of the walls of Apollonia (Abuliont) on the lake shore and Mount Uludag
Semantic Scholar Golyazi / Apollonia - Bithynia GPR, magnetic and archaeometric study
Researchgate.net Bithynia Cities in Early Byzantine Period and Location of 'Apollonia'

Drevni gradovi u Turskoj

Apolonija (Bitinija)


The exploitation or destruction of natural resources is the use of natural resources for economic growth, sometimes with a negative connotation of accompanying environmental degradation. Environmental degradation can result from depletion of natural resources, this would be accompanied by negative effects to the economic growth of the effected areas.

Exploitation of natural resources started to emerge on an industrial scale in the 19th century as the extraction and processing of raw materials (such as in mining, steam power, and machinery) developed much further than it had in preindustrial areas. During the 20th century, energy consumption rapidly increased. Today, about 80% of the world's energy consumption is sustained by the extraction of fossil fuels, which consists of oil, coal and natural gas.

Another non-renewable resource that is exploited by humans is subsoil minerals such as precious metals that are mainly used in the production of industrial commodities. Intensive agriculture is an example of a mode of production that hinders many aspects of the natural environment, for example the degradation of forests in a terrestrial ecosystem and water pollution in an aquatic ecosystem. As the world population rises and economic growth occurs, the depletion of natural resources influenced by the unsustainable extraction of raw materials becomes an increasing concern.

Why resources are under pressure?
Increase in the sophistication of technology  enabling natural resources to be extracted quickly and efficiently. E.g., in the past, it could take long  hours just to cut down one tree only using saws. Due to increased technology, rates of deforestation have greatly increased.
The number of humans is increasing. According to the UN, the world population was 7.6 billion in 2017. This number is expected to rise to about 10 billion in 2050 and about 11 billion in 2100.
Cultures of consumerism. Materialistic views lead to the mining of gold and diamonds to produce jewelry, unnecessary commodities for human life or advancement. Consumerism also leads to extraction of resources for the production of commodities necessary for human life but in amounts excessive of what is needed, because people consume more than is necessary or waste what they have.
Excessive demand often leads to conflicts due to intense competition. Organizations such as Global Witness and the United Nations have documented the connection.
Lack of awareness among the population is striking. People are not aware of ways to reduce depletion and exploitation of materials.

Consequences of exploitation of resources

Natural resources are not limitless, and the following consequences can arise from the careless and excessive consumption of these resources:
Deforestation
Desertification
Decrease in natural resources
Extinction of species
Forced migration
Soil erosion
Oil depletion
Ozone depletion
Greenhouse gas increase
Extreme energy
Water gasification
Natural hazard/Natural disaster
Metals and minerals depletion.

Effects on local communities

The Global South

When a mining company enters in a developing country in the global south to extract raw materials, advocating the advantages of the industry's presence and minimizing the potential negative effects gain cooperation of the local people. Advantageous factors are primarily in economic development so services that the government could not provide such as health centers, police departments and schools can be established. However, with economic development, money becomes a dominant subject of interest. This can bring about major conflicts that a local community in a developing country has never dealt with before.  These conflicts emerge by a change to more egocentric views among the locals influenced by consumerist values.

The effects of the exploitation of natural resources in the local community of a developing country are exhibited in the impacts from the Ok Tedi Mine. After BHP entered into Papua New Guinea to exploit copper and gold, the economy of the indigenous peoples boomed. Although their quality of life has improved, initially disputes were common among the locals in terms of land rights and who should be getting the benefits from the mining project. The consequences of the Ok Tedi environmental disaster illustrate the potential negative effects from the exploitation of natural resources. The resulting mining pollution includes toxic contamination of the natural water supply for communities along the Ok Tedi River, causing widespread killing of aquatic life. When a mining company ends a project after extracting the raw materials from an area of a developing country, the local people are left to manage with the environmental damage done to their community and the long run sustainability of the economic benefits stimulated by the mining company's presence becomes a concern.

See also

 International Day for Preventing the Exploitation of the Environment in War and Armed Conflict
 List of environmental issues
 Agents of deterioration
 Biodiversity loss
 Deforestation
 Ecocide
 Environmental protection
 Habitat destruction
 Human impact on the environment
 Land degradation
 Myth of superabundance
 Nature-based solutions
 Over-consumption
 Overexploitation
 Resource depletion
 Spaceship Earth
 Sustainability

References

Environmental issues
Natural resources

Exploitation of natural resources


Rho Capricorni (ρ Cap / 11 Capricorni) es una estrella de magnitud aparente +4,81 en la constelación de Capricornio.
Sin nombre propio habitual, a veces se la conoce como Bos, «buey» o «vaca» en latín.
Se encuentra a 99 años luz de distancia del sistema solar.

Rho Capricorni es una estrella binaria cuya componente principal es una estrella de la secuencia principal —antes catalogada como subgigante— de tipo espectral F3V y magnitud +5,01.
Tiene una temperatura efectiva de 6741 - 6763 K y su masa estimada es un 32% mayor que la masa solar.
Gira sobre sí misma con una velocidad de rotación igual o superior a 87,7 km/s.
En cuanto a la componente secundaria, sólo se conoce su magnitud, +7,06.

Las dos componentes han sido resueltas mediante interferometría de moteado, siendo la separación visual entre ellas de 1,163 segundos de arco, lo que se traduce en una separación entre ellas de, al menos, 33 UA.
El sistema tiene una metalicidad —abundancia relativa de elementos más pesados que el helio en una estrella— ligeramente inferior a la solar ([Fe/H] = -0,06) y una edad estimada de 1500 millones de años.
No se ha detectado exceso en el infrarrojo ni a 24 μm ni a 70 μm, lo que en principio descarta la presencia de un disco de polvo a su alrededor.

Rho Capricorni forma parte de la corriente de estrellas de la asociación estelar de la Osa Mayor, que incluye, entre otras estrellas, a 78 Ursae Majoris, ξ Bootis y 45 Bootis, todas ellas de características semejantes a Rho Capricorni.

Referencias

Estrellas binarias
Constelación de Capricornio

Rho Capricorni


Lake Gaston ist ein Stausee am Roanoke River in den Vereinigten Staaten. Er ist rund 55 km lang, bis zu 2 km breit und bedeckt bei normalem Wasserstand eine Fläche von 82 km². Der Lake Gaston dient in erster Linie der Stromerzeugung und ist im Besitz von Dominion Resources.

Lage

Der See befindet sich an der Grenze der US-Bundesstaaten North Carolina und Virginia, wobei der Hauptteil des Reservoirs sowie das Absperrbauwerk in North Carolina liegt. Er ist der mittlere von drei unmittelbar aufeinander folgenden Stauseen. Unmittelbar nach dem Gaston Dam schließt der kleinere Roanoke Rapids Lake an. Im Westen beginnt der Stauraum des Lake Gaston unterhalb der Staumauer des John H. Kerr Reservoirs bzw. von Buggs Island.

In North Carolina haben drei Countys Anteil am See (Warren, Halifax und Northampton), in Virginia zwei (Mecklenburg und Brunswick). Der nächste größere Ort ist die Kleinstadt Roanoke Rapids 12 km unterhalb des Gaston Dams.

Bauwerk
Der Gaston Dam hat eine Länge von 1100 m und ist bis zu 32 m hoch. In die Staumauer ist das Wasserkraftwerk integriert. Die Gaston Hydro Station besitzt vier Generatoren mit einer Leistung von zusammen 220 MW. Das Kraftwerk nahm 1963 den kommerziellen Betrieb auf.

Die durchschnittliche Wassermenge des Roanoke Rivers beträgt am Gaston Dam 227 m³ pro Sekunde. In Spitzenzeiten können die vier Turbinen des Kraftwerkes 1360 m³ pro Sekunde verarbeiten.

Weblinks

 Dominion Resources: Gaston Hydro Station (englisch)

Stausee in North Carolina
Stausee in Virginia
Stausee in Nordamerika
SLake Gaston
Bauwerk im Mecklenburg County (Virginia)
Bauwerk im Brunswick County (Virginia)
Bauwerk im Warren County (North Carolina)
Bauwerk im Halifax County (North Carolina)
Bauwerk im Northampton County (North Carolina)

Lake Gaston


1919 වසර (MCMXIX) යනු ග්‍රෙගෝරියානු දින දසුන ප්‍රකාර බදාදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත)  වන අතර දින 13-ක්-සෙමින් යන ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර  අඟහරුවාදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් වෙයි.

1919

1919


NGC 5878 est une galaxie spirale située dans la constellation de la Balance. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5878 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1788.

La classe de luminosité de NGC 5878 est II et elle présente une large raie HI.

À ce jour, 19 mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est à l'intérieur des valeurs de la distance de Hubble.

Supernova
La supernova SN 1988H a été découverte dans NGC 5878 le  par le cosmologiste américain Saul Perlmutter et l'astrophysicien Carlton R. Pennypacker de l'université de Californie à Berkeley. Cette supernova était de type II.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5878 sur le site du professeur C. Seligman

5878
Constellation de la Balance
Galaxie spirale
Objet céleste découvert en 1788
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5878


The redcap (or powrie) is a type of malevolent, murderous goblin found in Border folklore. He is said to inhabit ruined castles along the Anglo-Scottish border, especially those that were the scenes of tyranny or wicked deeds and is known for soaking his cap in the blood of his victims. He is also known as Redcomb and Bloody Cap.

Description and behaviour
Redcap is depicted as "a short, thickset old elf with long prominent teeth, skinny fingers armed with talons like eagles, large eyes of a fiery red colour, grisly hair streaming down his shoulders, iron boots, a pikestaff in his left hand, and a red cap on his head". When travellers take refuge in his lair, he flings huge stones at them and if he kills them, he soaks his cap in their blood, giving it a crimson hue. He is unaffected by human strength, but can be driven away by words of Scripture or by the brandishing of a crucifix, which cause him to utter a dismal yell and vanish in flames, leaving behind a large tooth.

Variants
The tale of a redcap in Perthshire depicts him as a more benign little man living in a room high up in Grantully Castle. He bestows good fortune on those who see or hear him.

The Kabouter (Kaboutermannekins), or redcaps of Dutch folklore, are also very different and more akin to brownies.

The ruin of Blackett Tower, a border fortress that was owned by the Bell family in the parish of Kirkpatrick-Fleming in Dumfriesshire, was haunted by a more traditional ghost known as "Old Red Cap" or "Bloody Bell". A description of the tower and ghost was given by William Scott Irving in the poem "Fair Helen" in which the "ghastly phantom" holds a bloody dagger beneath a red eastern moon.

The term redcap is also used in a more general sense. For example, in the village of Zennor in Cornwall fairies were often referred to as "red-caps" (including the more benevolent trooping fairies) because of their fondness for wearing green clothing and scarlet caps. This characteristic is demonstrated by an excerpt from the poem "The Fairies" by the Irish poet William Allingham: Wee folk, good folk/trooping all together/Green jacket, red cap/and white owl's feather.

Robin Redcap and William de Soulis

The redcap familiar of Lord William de Soulis, called "Robin Redcap", is said to have wrought much harm and ruin in the lands of his master's dwelling, Hermitage Castle. Ultimately, William was (according to legend) taken to the Ninestane Rig, a stone circle near the castle, then wrapped in lead and boiled to death. In reality, William de Soulis was imprisoned in Dumbarton Castle and died there, following his confessed complicity in the conspiracy against Robert the Bruce in 1320.

Sir Walter Scott in Minstrelsy of the Scottish Border records a ballad written by John Leyden entitled "Lord Soulis" in which Redcap has granted his master safety against weapons and lives in a chest secured by three strong padlocks. Scott states that the Redcap is a class of spirits that haunts old castles, and that every ruined tower in the south of Scotland was supposed to have one of these spirits residing within. Robin Redcap should not be confused with the mischievous hobgoblin known as Robin Roundcap of East Yorkshire folklore.

See also
 Bluecap
 Far darrig
 Kobold
 Nain Rouge

References

English legendary creatures
Goblins
Northumbrian folkloric beings
Scottish legendary creatures

Redcap


Lee Patrick Strobel (Arlington Heights, Illinois, SAD, 25. siječnja 1952.) je američki kršćanski pisac i istražiteljski novinar. Nakon pomnoga znanstvenoga istraživanja Isusova života, obratio se s ateizma na kršćanstvo.

Napisao je nekoliko knjiga, od kojih su četiri dobile nagrade "ECPA Christian Book Awards" (1994., 1999., 2001., 2005.) i napravio je tv-seriju koja se bavi istraživanjem Biblije. Strobel je također domaćin televizijskog programa pod nazivom "Faith Under Fire" na PAX TV, i vodi web stranicu o kršćanskoj apologetici. Strobel je intervjuiran na brojnim američkim nacionalnim televizijskim programima, uključujući ABC 20/20, Fox News i CNN.

Godine 1980. kao ateist i nagrađivani istražiteljski novinar, Lee Strobel primjenjuje svoje novinarske i pravne vještine kako bi pokušao opovrgnuti kršćansku vjeru na koju se obratila njegova supruga Leslie, što je uzrokovalo razmirice u njihovu braku. Nakon gotovo dvije godine temeljite istrage nalazi povijesne dokaze o Isusu, shvaća da ne može znanstveno opovrgnuti kršćansku vjeru te potaknut time obraća se na kršćanstvo i postaje vjernik, te objavljuje knjige i tv-serije o kršćanstvu s istraživačkoga i pravnoga gledišta.

Najpoznatija mu je knjiga "The Case for Christ". Knjiga sadrži intervjue s trinaest kršćanskih teologa i detaljno autorovo istraživanje utemeljenosti kršćanstva.

Strobelovo osobno iskustvo, prikazano je u filmu "The Case for Christ" 2017. godine.

Izvori

Američki novinari
Američki književnici
Kršćanstvo u SAD-u
Američki aktivisti

Lee Strobel


Financial Times Global 500 ist eine quartalsweise erscheinende Liste der 500 größten Unternehmen der Welt nach Marktkapitalisierung. Sie wird von der britischen Wirtschaftszeitung Financial Times veröffentlicht.

Überblick
Die Liste Financial Times Global 500 wird von der britischen Wirtschaftszeitung Financial Times veröffentlicht. Sie enthält die 500 größten, börsennotierten Unternehmen der Welt nach Marktkapitalisierung. Zunächst wurde die FT Global 500 einmal jährlich veröffentlicht. Von 1996 bis 1999 erschien die Liste im Monat Januar mit den Daten von Ende September und ab 2000 im Monat Mai mit den Daten von Ende März. Später erfolgte eine Umstellung der Erscheinungsweise auf viermal jährlich.

Nach den Erklärungen der Financial Times werden nur Unternehmen aufgenommen, die einen Streubesitz von mindestens 15 Prozent aufweisen. Deshalb fehlen Konzerne, die fast vollständig im Besitz des Staates sind oder von Familienholdings kontrolliert werden. Der Aktienkurs wird zur besseren Vergleichbarkeit in eine gemeinsame Währung umgerechnet. Alle Zahlen in der jeweiligen Liste sind in US-Dollar zum Kurs vom gleichen Tag angegeben. Die Einstufung der Nationalität eines Konzerns basiert auf dem Gründungsort des Unternehmens und dem Ort der Hauptnotierung an der Börse.

Seit 1995 waren vier Konzerne aus den USA (Apple, ExxonMobil, General Electric, Microsoft), ein Konzern aus Japan (Nippon Telegraph and Telephone) und ein Konzern aus China (PetroChina) größte Unternehmen der Welt. Die beste Platzierung eines deutschen Unternehmens erreichte die Deutsche Telekom am 31. März 2000. Mit einer Marktkapitalisierung von 209,628 Milliarden US-Dollar lag der Konzern weltweit auf Rang 10 und in Europa auf Rang 1.

Es gibt keinen weltweit anerkannten einheitlichen Bewertungsmaßstab für die Größe eines Unternehmens. Mögliche Größen sind der Umsatz, die Marktkapitalisierung oder die Mitarbeiterzahl. Financial Times hat sich für die Marktkapitalisierung entschieden. FT Global 500 steht in Konkurrenz zu den Listen Forbes Global 2000 und Fortune Global 500.

Top 20 von 1995 und 2012
Die erste Financial Times Global 500 erschien am 25. Januar 1996 mit den Daten vom 30. September 1995. In der Liste von 1995 befanden sich unter den Top 20 noch acht Unternehmen aus Japan. Nippon Telegraph and Telephone (NTT) war das nach Marktkapitalisierung größte Unternehmen der Welt. Am 31. Dezember 2012 lag NTT auf Rang 131 und Toyota war auf Rang 28 der bestplatzierte Konzern Japans. Nur fünf Unternehmen aus den Top 20 von 1995 (General Electric, Royal Dutch Shell, AT&T, Microsoft, IBM) gehörten auch 2012 zu den nach Marktkapitalisierung 20 größten Konzernen der Welt.

Sieben Unternehmen aus den Top 20 von 1995 waren 2012 aufgrund von Fusionen nicht mehr in der Financial Times Global 500 vertreten: Exxon (1999 Fusion mit Mobil zu ExxonMobil), Dai-Ichi Kangyo Bank, Fuji Bank und Industrial Bank of Japan (2000 Fusion zur Mizuho Financial Group), Sumitomo Bank (2001 Fusion mit der Sakura Bank zur Sumitomo Mitsui Banking Corporation), Sanwa Bank (2002 Fusion mit der Tokai Bank und der Toyo Trust and Banking Co. zur UFJ Bank) und die Bank of Tokyo-Mitsubishi (2006 Fusion mit der UFJ Bank zur Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ). Bei einem Unternehmen kam es zu einer Namensänderung: Philip Morris heißt seit 2003 Altria Group.

Aus Deutschland konnte sich unter den Top 20 kein Konzern platzieren. Unter den nach Marktkapitalisierung 100 größten Unternehmen der Welt schafften es 1995 dagegen vier deutsche Unternehmen: 32. Allianz, 62. Siemens, 71. Daimler-Benz und 76. Deutsche Bank. 2012 waren fünf deutsche Unternehmen unter den Top 100 vertreten: 56. Volkswagen, 57. SAP, 63. Siemens, 74. BASF und 81. Bayer.

Top 5 seit 1995
Die Tabelle zeigt die fünf größten Unternehmen nach Marktkapitalisierung in Milliarden US-Dollar seit 1995. Aufgeführt ist auch das Land, in dem sich der Hauptsitz des Konzerns befindet.

Siehe auch
 Liste der größten Unternehmen der Welt

Weblinks
 Aktuelle Financial Times Global 500

Einzelnachweise

Wirtschaft (Vereinigte Staaten)
Liste (Unternehmen)

Financial Times Global 500


හර්බි ෆෙල්සින්ගර් (1934 ජූනි 4 – 2018 අප්‍රේල් 29) යනු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් විනිසුරුවෙකි. ඔහු 1982 සහ 1986 අතර ටෙස්ට් තරඟ හයකට සහ 1982 සහ 1986 අතර එදිජා තරඟ එකොළහකට සහභාගී විය. ඒ 1982 පෙබරවාරි මාසයේ ශ්‍රී ලංකාවේ පළමු ටෙස්ට් තරඟය ද ඇතුලුවය.

යොමු කිරීම්

1934 උපත්

හර්බි ෆෙල්සින්ගර්


Rapid River Township is the name of two townships in the United States:
Rapid River Township, Michigan
Rapid River Township, Lake of the Woods County, Minnesota

See also
Rapid River (disambiguation)

Township name disambiguation pages

Rapid River Township


An Polystachya bancoensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Burg. An Polystachya bancoensis in nahilalakip ha genus nga Polystachya, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Polystachya

Polystachya bancoensis


Antonio Fernández Fernández (Campillo de Llerena, Badajoz) fue Consejero de Economía y Hacienda de la Junta de Extremadura

Trayectoria

Es licenciado en Ciencias Económicas y Empresariales por la Universidad de Málaga y doctor por la Universidad de Sevilla. Desde 1993 es catedrático universitario en Economía Financiera y Contabilidad, impartiendo docencia en la Facultad de Ciencias Económicas de la Universidad de Extremadura.

Es censor jurado de cuentas, por oposición.

Comenzó su carrera profesional en el ámbito privado en la Dirección Regional para Andalucía y Extremadura de Bankunión, con sede en Sevilla (llegó a ser director regional de inversiones).

No obstante, la mayor parte de su vida profesional está ligada al ámbito universitario. Fernández estuvo diez años en la Universidad de Sevilla, y desde 1984, en la Universidad de Extremadura. En esta última, ocupó el cargo de decano de la Facultad de Ciencias Económicas durante catorce años (hasta 2008), impartiendo, hasta su nombramiento, docencia en dicha facultad.

Es coautor de diversas publicaciones en revistas científicas, tanto nacionales como internacionales. Ha impartido docencia en másteres y cursos de doctorado en diversas universidades españolas e hispanoamericanas. Además, ha impartido conferencias, tanto en Extremadura, como fuera de ella.

Referencias

Alumnos de Ciencias Económicas de la Universidad de Sevilla
Alumnado de la Universidad de Málaga
Alumnado de la Universidad de Extremadura
Políticos de España del siglo XXI
Políticos del Partido Popular
Consejeros de la Junta de Extremadura
Catedráticos de la Universidad de Extremadura
Profesores de la Universidad de Sevilla
Nacidos en Campillo de Llerena

Antonio Fernández Fernández


Emperial Vinyl Presentation prvi je box set norveškog black metal-sastava Emperor. Diskografska kuća Candlelight Records objavila ga je 2001. godine.

Album sadrži pjesme s prvih triju studijskih albuma sastava, koncertnog albuma Emperial Live Ceremony i split-albuma Emperor / Wrath of the Tyrant, na kojem se nalaze pjesme s prvog EP-a Emperor i demoalbuma Wrath of the Tyrant. Također sadrži brošuru od osam stranica u kojoj se nalaze fotografije s koncerata i trodijelna biografija. Album je objavljen u 3000 primjeraka širom svijeta.

Popis pjesama

Osoblje

Emperor
 Ihsahn – vokal, gitara
 Samoth – gitara, bubnjevi (CD 1 pjesme 1. – 4.)
 Trym – bubnjevi (CD 3 - CD 5)
 Alver – bas-gitara (CD 3)
 Faust – bubnjevi (CD 1 pjesme 1. – 4., CD 2)

 Mortiis – bas-gitara (CD 1)
 Tchort – bas-gitara (CD 2)
 Tyr – bas-gitara (CD 5)
 Charmand Grimloch – klavijature (CD 5)
 Stephen O'Malley – grafički dizajn

Izvori

Albumi sastava Emperor
Albumi iz 2001.

Emperial Vinyl Presentation


معهد ناصر أو مستشفى معهد ناصر أحد المعاهد التابعة لوزارة الصحة المصرية وقد كان تابعا بالسابق للمؤسسة العلاجية في القاهرة ويوجد بالمعهد 885 سريرا تغطي 43 من التخصصات الطبية. كما يوجد به عدد 23 غرفة عمليات و20 غرفة زرع نخاع و51 سريرا رعاية مركزة و10 أسرة رعاية متوسطة و45 وحدة للغسيل الكلوي و41 عيادة متخصصة.

المراكز المتخصصة بالمعهد

مركز جراحة القلب المفتوح
يعد مركزا متقدما بنتائجه العالمية، وهو على اتصال مستمر وتبادل خبرات مع أكبر مراكز جراحة القلب في العالم، كما يوجد تعاون مع العديد من الجامعات في الولايات المتحدة والدول الأوروبية.
وهو أكبر مركز صحي لجراحات القلب المفتوح في الشرق الأوسط وافربقبا وفيه أكبر الاستا>ه في مصر والعالم العربي
وقد تم عمل أكبر العمليات واخطرها في هذا المعهد

'مركز جراحة الأوعية الدموية والقسطرة التداخلية:'
 تجرى مختلف جراحات الأوعية الدموية وقصور الشرايين الطرفية والقدم السكرية
 و تمدد الشريان الأورطي جراحيا وباستخدام القسطرة العلاجية ويضم المركز نخبة من امهر الأطباء في مصر والعالم''''''

مركز جراحات المخ والأعصاب

مركز أمراض الكلى
يتكون مركز أمراض الكلي في معهد ناصر من
1- وحدة الاستصفاء الدموي:
تحتوي على 46 جهاز غسيل كلوي يتم بها إجراء عمليات الاستصفاء الدموي لحوالي 280 مريض
2- وحدة الرعاية المركزة لأمراض الكلى:
تحتوي على أربعة أجهزة لاستصفاء الدموي يتم أجراء الاستصفاء للحالات الطارئة والمرضي بالرعايات المركزة
3- وحدة زراعة الكلى:
تحتوي على 5 غرف للرعاية المركزة لمرضى زراعة الكلي ويتم إجراء حوالي 60 عملية لزراعة الكلى سنويا
4-وحدة امراض الكلى:
20 سرير لعلاج المرض المصابين بأمراض الكلى المختلفة

الأستشاريون
 أ.د/ عصام خضر رئيس القسم ورئيس الجمعية المصرية لأمراض الكلى
 أ.د/ أشرف دنيا أستاذ أمراض الكلى بالمعهد القومي للكلى والمسالك
 أ.د/ مجدي الشرقاوي أستاذ أمراض الكلي بجامعة عين شمس
 أ.د/ وليد مسعود أستاذ أمراض الكلي ورئيس قسم الكلى بمستشفى أحمد ماهر التعليمي

مركز امراض الكبد
تعتبر وحدة الجهاز الهضمى والكبد بمعهد ناصر من الوحدات الهامة التي تستقطب عدد كبير من من أطباء وزارة الصحة بالمديريات المختلفة وذلك لقضاء فترة النيابة ومدتها 4 سنوات يتدرج خلالها الطبيب في التدريب والتعليم إلى أن يؤهل بعد انقضاء المدة والحصول على درجة علمية في التخصص. كما تعتبر الوحدة من أهم المراكز في تنفيذ البرنامج التدريبى للزمالة المصرية في تخصص الجهاز الهضمى والكبد حيث ينضم إليها بصفة دورية مجموعة من الأطباء من داخل وخارج البلاد وذلك للتدريب لمدة عامين ويشرف على هذا التدريب مجموعة من المدربين الأكفاء تحت رعاية رئيس الوحدة
توجد بالوحدة عدة مجموعات علمية خدمية مثل:
 مجموعة أمراض القولون التقرحية ومرض كرونز
مجموعة متلازمة بد-كيارى
مجموعة أمراض الكبد المناعية
مجموعة أورام الكبد
مجموعة التليف الكبدى مجهول السبب
مجموعة أمراض البنكرياس
مجموعة إستسقاء البطن
مجموعة الالتهاب الكبدى الفيروسى
وأهم أهداف هذه المجموعات هو الارتقاء بالبحث العلمي واستخراج خطوط الإرشاد الدولية لتشخيص وعلاج الأمراض كما أنها تعتبر مرجعية علمية خدمية للمرضى.
يتم إلحاق مجموعة من متدربى الزمالة المصرية بتخصص الباطنة العامة وذلك للتدريب بالوحدة بصفة دورية.
يتم عمل لقاءات علمية دورية ومستمرة لمتابعة التطور العلمي في مجال التخصص.
يتم التنسيق بصفة دورية ومستمرة لحضور المؤتمرات الطبية التابعة للتخصص.
المشاركة في دراسات علمية دولية ضمن مراكز متعددة لتطوير خطط التشخيص والعلاج للمرضى (وذلك برعاية شركات عالمية)

مركز زرع النخاع
أكبر مركز لزرع النخاع بالشرق الأوسط
قد تمت أول عملية زرع نخاع عظمى من متبرع في الإنسان في سنة 1968 ومنذ ذلك الحين ذادت أعداد زراعة النخاع العظمى الذاتى ومن متبرع وتقدر بحوالى 50.000 حالة زرع على مستوى العالم في سنة 2001.
وبدأت زراعة النخاع في مصرسنة 1988 وتم عمل أكثر من ألف حالة زرع خلال الـ 18 سنة الماضية.
وفي إبريل 1997 تم افتتاح وحدة زرع النخاع العظمى وتبلغ الطاقة الإستيعابية للمركز حوالى (مائتى) مريض سنوياً كحالات زرع نخاع.
ومنذ ذلك الحين تقدم الوحدة خدمة زراعة النخاع العظمى الذاتى ومن متبرع لأمراض الدم الحميدة والسرطانية ونقص المناعة التي تحتاج إلى زراعة نخاع.
ويتم استخدام الخلايا الجزعية الطرفية بدلا من النخاع العظمى لإجراء العملية مما يوفر على المتبرع النزول إلى غرفة العمليات وإعطاءه مخدر كلى.
وكذلك سرعة عودة معدلات الدم إلى صورتها الطبيعية وبالتالى تقليل مضاعفات العملية.
ويتم زراعة النخاع العظمى من متبرع في الأمراض الأتية:
•	اللوكميا الميلودية الحادة (عالية الخطورة أو في حالة كمون ثانى)
•	لوكميا الليمفاوية الحادة (عالية الخطورة أو في حالة كمون ثانى)
•	اضطراب وظائف النخاع العظمى
•	فشل النخاع العظمى
•	لوكيما الليمفاوية المزمنة
•	لوكميا الميلودية المزمنة
•	آنيميا البحر المتوسط
•	آنيميا الخلايا المنجلية
•	أمراض نقص المناعة الوراثية
الحالات التي فيها زرع النخاع الذاتى
يتم زراعة النخاع الذاتى عن طريق الخلايا الجزعية الطرفية
•	أورام الغدد الليمفاوية (في حالة كمون ثان أو عالية الخطورة)
•	الميلومة المتعددة
•	اللوكميا الليمفاوية المزمنة
•	أورام العقد العصبية

مركز جراحة العمود الفقري
هو المركز الوحيد بالشرق الأوسط لعلاج كسور العمود الفقري وحالات الإعوجاج الخلقي وأورام العمود الفقري التي تتم بمعدلات نجاح كبيرة، والمركز على اتصال ب55 مركزا لجراحة العمود الفقري في العالم عن طريق الإكرولينك (شبكة الاتصال عن بعد).
يقوم فريق العمل بالوحدة بجميع عمليات العمود الفقرى ذات المهارات الخاصة لعلاج اصابات والأم وتشوهات العمود الفقرى، تثبيت الكسور وأورام العمود الفقرى وذلك بموتوسط حوالى 945 حالة سنويا.
 علاج تشوهات العمود الفقرى: يتم اصلاح التشوهات باستخدام احدث الأجهزة ثلاثية الأبعاد التي تتميز بالقدرة على تصليح الإعوجاج بدرجة كبيرة بدون الحاجة إلى وضع المريض في الجبس وبامكانية عودة المريض إلى المنزل خلال أيام معدودة وإلى ممارسة نشاطه الطبيعى في خلال اسابيع قليلة وكذلك يتم تصليح حالات الإعوجاج الشديدة التي لم يكن من الممكن تصليحها بالأنظمة القديمة.
 الأم أسفل الظهر: يتم إجراء العمليات الجراحية باحدث الأساليب التي تشمل ازالة الغضروف باستخدام الميكروسكوب أو استئصال الغضروف من نافذة صغيرة بما لا يؤثر على ثبات الفقرات كذلك يتم علاج الحالات التي تم إجراء عمليات لها ولم يتم لها الشفاء.
 إستئصال الأورام: تقوم الوحدة بالتنسيق مع أساتذة جراحة الأورام والمخ والأعصاب لعلاج حالات الأورام في العمود الفقرى. واستبدال الفقرات المصابة وتثبيت العمود الفقرى وما يتبع ذلك من علاج كميائى أو اشعاعى.
 التهابات الفقرات: تعالج الوحدة الالتهابات الصديديه بالعمود الفقرى وبعد عودة ظهور الأمراض الدرنية بالفقرات تقوم الوحدة بعلاجها بالجراحة والإستئصال وللمركز خبرة طويلة في علاج التهابات العمود الفقرى.
 التهابات الفقرات: تعالج الوحدة الالتهابات الصديدية بالعمود الفقرى وبعد عودة ظهور الأمراض الدرنية بالفقرات تقوم الوحدة بعلاجها بالجراحة والإستئصال وللمركز خبرة طويلة في علاج التهابات العمود الفقرى.

مركز العلاج بالأكسجين والهواء المضغوط
يعد من أكبر المراكز الموجودة بالشرق الأوسط لما يقدمه من خدمة متقدمة لحوادث الغطس والعديد من الأمراض الأخرى.

مركز جراحة عظام الأطفال
يقوم بإجراء جراحات العظام المختلفة للأطفال تحت إشراف أساتذة متخصصين على رأسهم الدكتور محمد السبكي ومساعدية الاطباء محمد إبراهيم. عبد الله. عبد الحليم. محمد طربه

مركز جراحة المفاصل الصناعية
يقوم المركز بإجراء عمليات جميع المفاصل الصناعية للمرضى تحت اشراف الأستاذ الدكتور هشام عبد الباقي ونخبة من الاستشاريين.

مركز علاج السكر
يقدم المركز خدمة علاج ومتابعة مرضى السكر ويشرف عليه فريق عمل من مختلف التخصصات الطبية.

مركز أمراض الدم
يكمل المركز العمل الخاص بوحدة زرع النخاع كما يقوم بتقديم العلاج لمرضى أمراض الدم ومتابعة حالات زرع النخاع.

معمل المناعة وزرع الأنسجة والبيولوجيا الجزيئية ومعمل الأبحاث

مركز جراحة اليد الميكروسكوبية

وحدة التطبيب عن بعد والعيادة التابعة لها
هذا بالإضافة إلى الجراحة العامة وجراحة التجميل والمسالك البولية والباطنة والصدر والنساء والتوليد والأطفال والأطفال المبسترين وغيرها.

المصادر

مستشفيات في القاهرة
مستشفيات تعليمية في مصر
معاهد تعليمية مصرية
معاهد حكومية مصرية
معاهد صحية مصرية

معهد ناصر (مستشفى)


Bodenhoffs Plads er en gade og et område, der ligger i den nordøstlige del af Christianshavn i København. Gaden går fra Prinsessegade i sydøst til Christianshavns Kanal i nordvest, der adskiller gaden og området fra Grønlandske Handels Plads. Mod nord er området adskilt fra Holmen af Trangraven. Der er dog forbindelse til begge områder over den trebenede Trangravsbroen.

Historie

Området blev inddæmmet af Andreas Bodenhoff fra 1766 og frem og fik navnet Bodenhoffs Plads efter ham. Området var oprindeligt adskilt fra resten af Christianshavn af en kanal ligesom Bjørnsholm på den anden side af Christianshavns Kanal, der var blevet inddæmmet nogle år før af Andreas Bjørn. Området blev oprindeligt benyttet til opmagasinering af tømmer. I 1771 etablerede Bodenhoff desuden et skibsværft på stedet. Bodenhoff døde i 1794.

Omkring 1830 blev området overtaget af Joseph Hambro og var derefter kendt som Hambros Plads. Hambro anlagde en rismølle og en svinefold på stedet. I 1830 installeredes Danmarks første dampmaskine, der drev et værk til afskalning af risene. Skallerne blev brugt som foder til svinene, som efterfølgende kom til at indgå i Danmarks første konservesfabrik. Hambro anlagde desuden et bageri, der forsynede de mange skibe i området. Joseph Hambros søn, Carl Joachim Hambro, flyttede til London, hvor han grundlagde Hambros Bank.

Bygninger
Nr. 8 og 10 er fra 1901 og opført efter tegninger af Erik Schiødte og Rogert Møller. Nr. 12 er fra 1904 og opført efter tegninger af N.P. Larsen og G. Larsen.

Den nordlige del af området blev ryddet af Dansk Totalenterprise i begyndelsen af 1970'erne, med undtagelse af et stort pakhus fra Islandske Handel. Området Islands Plads (Bodenhoffs Plads 1-17/Prinsessegade 81-95) blev beygget i 1975-1978 for Lejerbo efter tegninger af Thorvald Dreyer. Den gamle pakhus (Bodenhoffs Plads 1-5) rummer 40 lejligheder.

Noter

Eksterne henvisninger

 Bodenhoffs Plads  på indenforvoldene.dk
 Islands Plads på christianshavn.net

Gader i Indre By (København)
Torve og pladser i København

Bodenhoffs Plads


Komisija za utvrđivanje ratnih i poratnih žrtava je savjetodavno-stručno tijelo koje je osnovao Hrvatski državni sabor. Djelovala je od 1991. do 2002. godine. Osnovana je Zakonom o utvrđivanju ratnih i poratnih žrtava II. svjetskog rata (NN 053A/1991.). Prestala je djelovati Zakonom o prestanku važenja Zakona o utvrđivanju ratnih i poratnih žrtava II. svjetskog rata (NN 066/2002.). Tim zakonom od 28. svibnja 2002. postupci pokrenuti po odredbama Zakona o utvrđivanju ratnih i poratnih žrtava II. svjetskog rata obustavljaju se, a Hrvatski državni arhiv određuje se za nositelja evidentiranja i određivanja načina čuvanja građe prikupljene radom Komisije za utvrđivanje ratnih i poratnih žrtava II. svjetskog rata.

Razlog osnivanja ove komisije bio je među ostalim netočni i nedosljedni popisi ljudskih gubitaka Drugoga svjetskog rata, koje je sprovela Jugoslavija 1944. do 1946./1947., 1950. i 1964. godine. Nisu obuhvaćali stradale i žrtve koji su u Drugom svjetskom ratu izgubili život od Narodnooslobodilačke vojske i Partizanskih odreda Jugoslavije/Jugoslavenske armije ili snaga protuosovinske koalicije. Drugi razlog bio što su jugoslavenski popisi lažirali i ekstremno umnožavali ljudske gubitke Jugoslavije, i Hrvatske, u Drugom svjetskom ratu, osobito srpske žrtve u NDH i žrtve logora Jasenovac, radi izvlačenja što veće ratne odštete od Njemačke, i radi opterećivanja Hrvatske hipotekom genocidnog naroda i države. Jugoslavenski popisi nisu prikazivali poslijeratne hrvatske žrtve u jasenovačkom logoru, odnosno nakon što je isti prešao iz ruku NDH u titoističke ruke.

Prema Poslovniku, Komisija prikuplja podatke i dokazni materijal pomoću kojega utvrđuje ratne žrtve - osobe stradale u razdoblju od 6. travnja 1941. do 9. svibnja 1945. U ratne žrtve ubraja se vojnike ubijene u borbi, pogubljene vojnike, poginule, odnosno ubijene pripadnike paravojnih formacija policije, finance, oružnike i slično, poginule građane, vojne službenike i sve ostale poginule građane. U poratne žrtve ubraja osobe smrtno stradale nakon 9. svibnja 1945., a to su ubijeni ratni zarobljenici, ubijeni građani zarobljeni s pripadnicima vojnih formacija te ubijeni građani ili umrli od posljedica represije. U treću skupinu podataka koje je Komisija prikupljala su žrtve srpskog rata na Hrvatsku - osobe smrtno stradale nakon 17. kolovoza 1990. godine, zatim okolnosti i mjesta stradanja te podatci o počiniteljima ratnih zločina. Komisija se pored ostalog brinula o ostvarivanju suradnje s arhivima, muzejima, crkvenim institucijama, političkim organizacijama, poduzećima, državnim organima i drugim institucijama, organizacijama i tijelima koja raspolažu potrebnom dokumentacijom za zadaću Komisije, te o obnovi i održavanju grobova i grobišta žrtava iz članka 2. Zakona, te dostojnom obilježavanju i eventualnom prijenosu posmrtnih ostataka i dostojnom ukopu na drugom mjestu.
Prema Zakonu o Komisiji za utvrđivanje ratnih i poratnih žrtava, donesenom 8. listopada 1991., sve žrtve imaju isti tretman i žrtve se ne dijeli ni po kakvoj osnovi: nacionalnost, spol, vjerska ili vojna pripadnost.

Podatke o ljudskim gubitcima u Drugome svjetskom ratu i poraću Hrvatske i Bosne i Hercegovine prikupljala je od 1992. do 1999. godine. Popisujući stradale i žrtve ponajprije je posvetila pozornost Hrvatima i to najviše onima koje prethodni popisi ljudskih gubitaka Hrvatske i Bosne i Hercegovine u Drugome svjetskom ratu nisu iskazivali. Popisala je ukupno 261.415 stradalih i žrtava, od čega 153.700 osoba s područja Hrvatske i 99.228 s područja Bosne i Hercegovine. Prema prikupljenim podatcima, s područja Hrvatske kao pripadnici Oružanih snaga NDH život je izgubilo 31.855 osoba, kao pripadnici NOV i PO Hrvatske/Jugoslavije odnosno Jugoslavenske armije 38.732 osoba te kao civilno stanovništvo 38.000 osoba. Život je izgubilo 79.318 Hrvata s područja Hrvatske, vojnika i civilnog stanovništva. Na području Hrvatske, četnici odnosno Jugoslovenska vojska u Otadžbini odgovornisu za smrt 4.203 osobe, od čega 1.628 civilnih osoba. Partizani odnosno pripadnici NOV i PO Hrvatske/Jugoslavije odnosno Jugoslavenske armije odgovorni su za smrt 37.881 osobe, od čega 7.404 civilne osobe.

Prvi predsjednik Komisije bio je Vice Vukojević.

Vice Vukojević je 2015. god. izjavio je Komisija za utvrđivanje ratnih i poratnih žrtava u svojem radu krenula od nalaza Zemaljske komisije SRH koja je od odmah nakon II. svjetskog rata počela sačinjavati popise žrava, ali pazeći da se popisuju jedino  "žrtve 1narodnooslobodilačke borbe", a ne i žrtve - vojnike i civile - na protivnoj strani.  "Ideja Komisije za žrtve Drugog svjetskog rata i poraća bila je popisati sve žrtve u Hrvatskoj stradale tijekom II. svjetskog rata, ali i poslije završetka II. svjetskog rata, poći od podataka Zemaljske komisije – ne osporavati podatke Zemaljske komisije, nego dodatno popisati i one žrtve koje nisu ušle u popis Zemaljske komisije zbog ideološkog kriterija," objasnio je Vukojević, dodajući da je poslije "radi izazivanja ideoloških sukoba"  interpretirano kao da je komisija tvrdi da je u Hrvatskoj tijekom rata ubijen samo 331 Židov, umjesto da se shvati da su to nova 331 imena povrh onih koje je već utvrdila Zemaljska komisija 1945. i 1946.

Izvori

Vanjske poveznice
Narodne novine 53/A Zakon o utvrđivanju ratnih i poratnih žrtava II. svjetskog rata
Portal Hrvatskoga kulturnog vijeća IKA: Bogović: Komisija posjeduje popis na kojem je 260.000 osoba - U Hvaru predstavljen zbornik "Hrvatski mučenici i žrtve iz vremena komunističke vladavine", 15. prosinca 2013.
Viktimologija.hr  Komisija za utvrđivanje ratnih i poratnih žrtava, Kolumne > Vice Vukojević > Biskup Bogović preuzeo na sebe veliku obvezu, 2. travnja 2013.
Dnevno.hr  Vice Vukojević > Biskup Bogović preuzeo na sebe veliku obvezu, 2. travnja 2013.

Hrvatski sabor

Komisija za utvrđivanje ratnih i poratnih žrtava Republike Hrvatske


Barnard Castle er en slotsruin i byen Barnard Castle i Durham i England. Det er et Scheduled Ancient Monument og en fredet bygning (Grade I). Den blev bygget som et massivt fæstningsanlæg og blev siden benyttet som et herskabsbolig, til den blev opgivet og derefter forfaldt.

Historie

Guy de Balliol, en af de normanniske erobrere af England, opførte fæstningen mellem 1095 og 1125 som et forstærket forsvarsanlæg på samme sted, hvor der havde ligget en borg. Mellem 1125 og 1185 udvidede og udbyggede hans nevø Bernard de Balliol bygningen, og siden fortsatte dennes søn Bernard 2..

Den var i slægtens eje til 1296, da John Balliol blev afsat som konge af Skotland. Biskoppen af Durham overtog den, og i 1400-tallet blev den givet videre til Richard Neville, 16. jarl af Warwick. Den gik herefter i arv til Rikard 3. gennem hans hustru Anne Neville. I de næste to århundreder blev den udvidet og forbedret af Neville-slægten. Under oprøret i Nordengland blev fæstningen og byen indtaget af oprørerne; en af lederne var Charles Neville, 6. jarl af Westmorland af slægten som ejede dnt. Efter at oprøret blev slået ned, overtog kronen atter Barnard Castle.

I 1626 blev slottet solgt til Henry Vane den ældre. Han valgte Raby Castle i nærheden som sin hovedresidens, og Barnard Castle stod tom. Det meste af interiøret og mange stenene blev flyttet til Raby.

Ruinen forvaltes i dag af English Heritage og er åben for publikum. De mest interessante dele er ruinerne af et cylindrisk tårn fra 1100-tallet og storhallen og storkammeret fra 1300-tallet.

Se også
 Liste over borge og slotte i England

Referencer

Litteratur
 Austin, David (2007): Acts of Perception, A study of Barnard Castles in Teesdale, Architectural and Archaeological Society of Durham and Northumberland Research Report 6,

Eksterne henvisninger
 The Gatehouse Gazetteer
 Informasjon for lærere, English Heritage

Slotte i County Durham

Barnard Castle (slot)


Vinko Čubranić (tal. Vincenzo Zubranich, Zubranić, Gubranich; Baška, 28. siječnja 1802. – Trst, 15. studenoga 1870.) bio je prelat Katoličke Crkve koji je služio kao biskup dubrovački te trajni apostolski upravitelj trebinjsko-mrkanski od 1856. do 1870. Prije toga, obnašao je dužnost biskupa kotorskog, od 1854. do 1856. godine.

Životopis

Zubranić je rođen u Baškoj na otoku Krku, u to vrijeme u sastavu Napoleonove Kraljevine Italije. Studirao je teologiju u Padovi gdje je i doktorirao. Dana 13. ožujka 1825. zaređen je za đakona, a tjedan dana iza za svećenika. Od 1824. služio je kao predavač biblijskog bogoslovlja u Zadru, sve do 1836. kada je imenovan kanonikom. Od 1843. do 1852. godine Čubranić je služio kao kapitularni prepozit katedrale u Kotoru, a nakon toga kao kapitularni vikar Kotorske biskupije od 1852. do 1854.

Dana 14. prosinca 1853. Čubranić je izabran za kotorskog biskupa, a Rim ga je potvrdio 7. travnja 1854. godine. Posvetio ga je u Kotoru dubrovački biskup Toma Jederlinić 15. listopada iste godine. Suzareditelji su bili Karlo Poten i Ljudevit Ćurčija. Čubranić je samo kratko vrijeme služio kao kotorskim ordinarij, sve dok 29. siječnja 1856. nije imenovan biskupom dubrovačkim, a potvrđen 19. lipnja. Ustoličen je 19. listopada 1856.

Ujedno je imenovan i trajnim apostolskim upraviteljem susjedne Trebinjsko-mrkanske biskupije u Osmanskom Carstvu. Dana 1. listopada 1857. potvrdio je don vidoja Maslaća za svojeg posebnog vikara za biskupiju. Nakon Maslaćeve smrti Čubranić je za svoga provikara imenovao don Nikolu Lazarevića. Čubranić je kao apostolski upravitelj nastojao riješiti niz problema u Trebinjsko-mrkanskoj biskupiji, nastalih zbog osmanske uprave i nedostatka svećenika. Za vrijeme njegova upravljanja Trebinjsko-mrkanska biskupija je dobila dvojicu novih svećenika, a više je mladića primio u dubrovačko sjemenište. Zbog toga je nastojao uvesti franjevce u Trebinjsko-mrkansku biskupiju nakon odlaska isusovaca iz biskupije. Usprotivio se i prijedlogu apostolskog vizitatora isusovca Vinka Basilea da Trebinjsko-mrkanska biskupija ima svog ordinarija. Bio je prvi dubrovački biskup koji je smio stupiti na tlo Osmanskog Carstva za što je dobio dozvolu 1858. godine. Tom je prigodom obavio pastirski pohod i krizmu u biskupiji. O tome je posla opširan izvještaj i Rim.

Kao biskup, bio je suposvetitelj na biskupskom ređenju Ivana Josipa Vitezića. Godine 1869. sudjelovao je na Prvom vatikanskom saboru. Umro je 1870. godine u Trstu.

Počasti

 Spomenica prigodom ustoličenja "Zubranić Vincenzo (a sua signoria illustriss.) Vescovo di Ragusa nel solenne ingresso alla sua sede Episcopale, il municipio di Ragusa", Dubrovnik, 1856.

Izvori

Literatura

Knjige

Mrežne stranice

Životopisi, Baška
Kotorski biskupi
Dubrovački biskupi
Trebinjsko-mrkanski apostolski upravitelji

Vinko Čubranić


In optics (especially telescopes), the coma (), or comatic aberration, in an  optical system refers to aberration inherent to certain optical designs or due to imperfection in the lens or other components that results in off-axis point sources such as stars appearing distorted, appearing to have a tail (coma) like a comet. Specifically, coma is defined as a variation in magnification over the entrance pupil.  In refractive or diffractive optical systems, especially those imaging a wide spectral range, coma can be a function of wavelength, in which case it is a form of chromatic aberration.

Overview
Coma is an inherent property of telescopes using parabolic mirrors. Unlike a spherical mirror, a bundle of parallel rays parallel to the optical axis will be perfectly focused to a point (the mirror is free of spherical aberration), no matter where they strike the mirror.  However, this is only true if the rays are parallel to the axis of the parabola. When the incoming rays strike the mirror at an angle, individual rays are not reflected to the same point. When looking at a point that is not perfectly aligned with the optical axis, some of the incoming light from that point will strike the mirror at an angle. This causes an image that is not in the center of the field to appear as wedge-shaped. The further off-axis (or the greater the angle subtended by the point with the optical axis), the worse this effect is. This causes stars to appear to have a cometary coma, hence the name.

Schemes to reduce coma without introducing spherical aberration include Schmidt, Maksutov, ACF and Ritchey–Chrétien optical systems. Correction lenses, "coma correctors" for Newtonian reflectors have been designed which reduce coma in newtonian telescopes. These work by means of a dual lens system of a plano-convex and a plano-concave lens fitted into an eyepiece adaptor which superficially resembles a Barlow lens.

Coma of a single lens or a system of lenses can be minimized (and in some cases eliminated) by choosing the curvature of the lens surfaces to match the application. Lenses in which both spherical aberration and coma are minimized at a single wavelength are called bestform or aplanatic lenses.

In human vision

Vertical coma is the most common higher-order aberration in the eyes of patients with keratoconus.  Coma is also a common temporary symptom of corneal injuries or abrasions, in which case the visual defect gradually resolves as the cornea heals.

See also
Optical aberration
Zernike polynomials

References

External links
 About coma in a Newtonian telescope
 Coma Aberration in Youtube

Geometrical optics

de:Abbildungsfehler#Koma
hu:Optikai lencsék leképzési hibái#Kóma

Coma (optics)


ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාව  ( Sri Lanka Rupavahini Corporation ) ( ජාතික රූපවාහිනීය )
ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික රූපවාහිනී නලිකාවයි. 1982 අංක 6 දරන  පාර්ලිමේන්තු පනත මගින් ස්ථාපනය කරන ලද මෙම ජාතික නාලිකාව නිල වශයෙන් සිය සේවාව ආරම්භ කරන ලද්දේ 1982 පෙබරවාරි 15 වැනිදාය. ජපන් ජනතාවගෙන් ශ්‍රී ලංකා ජනතාවට ත්‍යාගයක් ලෙස ලැබුන මෙම නාලිකාවේ ප්‍රධාන අරමුණ වන්නේ අධ්‍යාපනික ,  තොරතුරු සහ විනෝදාත්මක සේවාවන් සැපයිමය. රාජ්‍ය රූපවාහිනී නාලිකාව ලෙසින් ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාව සමස්ත ශ්‍රි ලාංකිකයින් ඉලක්ක කර ගනිමින් සිංහල, දෙමළ හා ඉංග්‍රිසි යන රාජ්‍ය භාෂා ත්‍රිත්වයෙන්ම සිය සේවා ව පවත්වාගෙන යයි.

1982 පෙබරවාරි 15 වැනි දින ආරම්භ කෙ‍රෙණ විට ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී අසංස්ථාව සතුව මැදිරි දෙකක්, හඩ කැවීමේ මැදිරියක්, බාහිර විකාශ රථයක් හා අගලේ පටයෙහි VTR හා අගල් භාගය පටයෙහි U-Matic  රේඛිය සංස්කරණ පහසුකම් සමග අංග සම්පූර්ණ ප්‍රධාන පාලක මැදිරියක් විය. 1986 හි දී ජපන් ආධාර යටතේ එහි පහසුකම් යලිත් පුලුල් කෙරිණ. එවකට මෙරට රූපවාහිනී නාලිකාවක් සතු වූ විශාලතම මැදිරිය ඉදිකෙරෙන්නේ ඒ යටතේය. නැවතත් 1998 දී ඩිජිටල් තාක්ෂණයෙන් යාවත්කාලීන කිරීමට ද ජපන් රජය ආධාර කලේය. වර්තමානයේ ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාව ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ නගරයේ සිට රූපවාහිනී Rupavahini , අයි Channel EYE , නේත්‍රා NETHRA හා එන්ටීවී NTV , යන සිවු නාලිකා විකාශය මෙහෙයවයි.
කීර්තිමත් රාජ්‍ය සේවකයකු වූ එම්.ජේ. පෙරේරා මහතා ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාවේ ආරම්භක සභාපතිවරයා විය.
ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාව ශ්‍රී ලංකාවේ විශාලතම රුපවාහින විකාශන ජාලය වන අතර තම විකාශන කටයුතු ශ්‍රී ලංකාව පුරාවටම ව්‍යාප්ත වන වන පරිදි කරගෙන යයි.  ඒ සදහා සංස්ථාව VHF , UHF යන සංඛ්‍යා තරංග දෙක උපයෝගී කරගනී .

ජාතික රූපවාහිනිය සැටලයිට් තාක්ෂණය ඔස්සේ යුරෝපයට සහ මැද පෙරදිගට
ජාතික රූපවාහිනිය ජාතික නාලිකාව ලෙස දිනෙන් දින මෙරට ප්‍රේක්ෂක ප්‍රජාවට  අධ්‍යාපනය,විනෝදය සහ  තොරතුරු ලබා දෙමි යාවත්කාලින කිරීමේ මාධ්‍ය වගකීම සහ මෙහෙවර ඉටු කරමින් සිටි. එතැනින් නොනැවතුණ මෙරට මධ්‍යයේ පෙරගමන් කරු වන ජාතික රූපවාහිනිය සැටලයිට් තාක්ෂනය උපයෝගී කර ගනිමින් විදෙස් ගතව සිටින ශ්‍රී ලාංකිකයන් වෙතද ගොස් සිටි.

මෙරට රූපවාහිනි ඉතිහාසයේ නව ගමනක් යමින් ජාතික රූපවාහිනිය මේ වන විට මැද පෙරදිග සහ යුරෝපයේ රටවල් ආවරණය කොට ගනිමින් විකාශය වේ. ඒ අනුව euetelsat hotbird-13dචන්ද්‍රිකාව ඔස්සේ අදාළ රටවල විකාශය වෙයි.

ඒ සේම මැද පෙරදිග සහ යුරෝපයහි වෙසෙන ශ්‍රී ලාංකිකයන් හට ජාතික රූපවාහිනිය නැරබිය හැක්කේ 11,179 MHz (Horizontal) ඔස්සේය. ඒ අනුව විදේශ ගතව සිටින ශ්‍රී ලාංකිකයන් සදහා මෙරට සිදුවන කාලීන සිදුවීම් මෙන්ම සංස්කෘතික අගනකම්ද තම දරුවන් වෙත රැගෙන යාමේ හැකියාව පවතී.

ජාතික රූපවාහිනිය, ජාතික නාලිකාව ලෙස දැයේ දරුන් දැනුමෙන් පෝෂණය කරන්නාසේම රටෙන් පිට සිටින දරුන්ගේ අනාගතය ශ්‍රී ලාංකීය සංස්කෘතිය තුලින් පෝෂණය කිරීමට ජාතික රූපවාහිනීය කටයුතු කරයි.

ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ජාතික රුපවාහිනිය තමන්ගේ සම්ප්‍රේෂණය විසුරුවා හැරීමට කටයුතු කරනවා සේම ශ්‍රී ලංකාව තුලද සිදු කෙරෙන සම්ප්‍රේෂණ කටයුතු ඉහළ මට්ටමක පවත්වාගෙන යාමටද කටයුතු කරමින් සිටි.

සහෝදර නාලිකා

ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාවේ ප්‍රධාන නාලිකාව වන ජාතික රූපවාහිනියට අමතරව, න‌ේත්‍රා නාලිකාව (Nethra Tv) (ද‌ෙමළ මාධ්‍යය‌ෙන් විකාශන කටයුතු ම‌ෙහ‌ෙයවන) හා අයි නාලිකාව (Channel Eye) (ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යය‌ෙන් විකාශන කටයුතු ම‌ෙහ‌ෙයවන) පවතී. 2008 ජනවාරි 01 දින සිට න‌ේත්‍රා නාලිකාව (Nethra Tv) හා අයි නාලිකාව (Channel Eye) එකම විකාශන සංඛ්යාතය හුවමාරු කර ගනිිිමින් තම විකාශන කටයුතු සිදුකරග‌ෙන යන ලදි. එකම විකාශන සංඛ්යාතය හුවමාරු කර ගනිිමින් විකාශය වූ ම‌ෙම නාලිකාව Nethra Eye ල‌ෙස හදුන්වනු ලැබීය. වර්තමානයේ, සියලු ජාල සේවාවන්  ඇනලොග් සම්ප්රේෂණයෙන් පමණක් ලබාගත හැකිය. එහෙත් ඩිජිටල් විකාශනය වෙත යාවත්කාලීන කිරීමට සැලසුම් තිබේ. ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාව 2011 සිට Kokawil හීදී ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු ප්‍රද‌ේශය සඳහා DVB-T2 ඩිජිටල් සම්ප්රේෂණය ආරම්භ කරයි. 2015 දී දිවයින පුරා DVB-T2 ඩිජිටල් සම්ප්රේෂණය සම්ප්රේෂණය කිරීමට සැලසුම් කර තිබිණි.

පරිපාලනය සහ අරමුදල

It is an autonomous corporation run by a board of directors appointed by the president. Management of the corporation is in the hands of a Director-General appointed by the president. Until 1998 there was a subscription system to earn funds by having a subscription system, so that every television owner with VHF reception has to pay government a fee yearly. After a parliament act its programming and broadcasts fundings made by television advertising and government grants.

මේ අඩවිත් බලන්න

ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනී නාලිකා
ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් විදුලි නාලිකා
ශ්‍රී ලංකාවේ මාධ්‍යය

2014.06

අඩවියෙන් බැහැර පිටු

 Official Site
 Rupavahini and Eye Schedules

ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනී නාලිකා

ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාව


An Liparis crenulata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Lindley. An Liparis crenulata in nahilalakip ha genus nga Liparis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Liparis (Orchidaceae)

Liparis crenulata


Lovage (), Levisticum officinale, is a tall perennial plant, the sole species in the genus Levisticum in the family Apiaceae, subfamily Apioideae. It has been long cultivated in Europe, the leaves used as an herb, the roots as a vegetable, and the seeds as a spice, especially in southern European cuisine. Its flavour and smell are reminiscent both of celery and parsley, only more intense and spicy than either. The seeds can be used in the same way as fennel seeds.

Description

Lovage is an erect, herbaceous, perennial plant growing to  tall, with a basal rosette of leaves and stems with further leaves, the flowers being produced in umbels at the top of the stems. The stems and leaves are shiny glabrous green to yellow-green and smell somewhat similar to celery when crushed. The larger basal leaves are up to  long, tripinnate, with broad triangular to rhomboidal, acutely pointed leaflets with a few marginal teeth; the stem leaves are smaller, and less divided with few leaflets. The flowers are yellow to greenish-yellow,  diameter, produced in globose umbels up to  diameter; flowering is in late spring. The fruit is a dry two-parted schizocarp  long, mature in autumn.

Distribution
Levisticum officinale is native to Afghanistan and Iran,  but has been introduced to most of Europe, and parts of South-East Asia, North and South America. It has been long cultivated in Europe, the leaves being used as an herb, the roots as a vegetable, and the seeds as a spice, especially in southern European cuisine.

Properties and uses
The leaves can be used in salads, or to make soup or season broths, and the roots can be eaten as a vegetable or grated for use in salads. Its flavour and smell are reminiscent both of celery and parsley, only more intense and spicy than either. The seeds can be used as a spice in the same way as fennel seeds.

In the Netherlands, lovage leaves are traditionally cooked with white asparagus and salt; and served with boiled eggs.

In Ukraine, lovage (in Ukrainian любисток/liubystok), is considered an aphrodisiac. Traditionally, an infusion prepared from lovage leaves has been used by women for rinsing their hair, in order to attract men with the pleasant spicy smell of the plant. Nowadays, hair conditioners can be bought which contain lovage extract to strengthen the hair. Lovage leaves and roots are also used in salads and as a spice in Ukraine.

In Romania, the leaves are a preferred seasoning for the various local broths and are just as popular, in this respect, as parsley or dill. Furthermore, the dried foliage and seeds are added to pickled cabbage and cucumbers both to aid in their preservation and to add flavour to them.

In the UK, an alcoholic lovage cordial is traditionally added to brandy as a winter drink and is or was popular in Cornwall where it was originally added to slightly spoiled smuggled brandy to hide the taste of salt.

The roots, which contain a heavy, volatile oil, are used as a mild aquaretic. Lovage root contains furanocoumarins which can lead to photosensitivity.

Etymology

The name "lovage" is from "love-ache", ache being a medieval name for parsley; this is a folk-etymological corruption of the older French name , from late Latin , in turn thought to be a corruption of the earlier Latin , 'of Liguria' (northwest Italy), where the herb was grown extensively. In modern botanical usage, both Latin forms are now used for different (but closely related) genera, with Levisticum for (culinary) lovage, and Ligusticum for Scots lovage, a similar species from northern Europe, and for related species.

References

External links

Edible Apiaceae
Medicinal plants
Perennial plants
Plants described in 1824
Apioideae

Lovage


Le camp de concentration de Wurtzbourg, auxiliaire du camp de concentration de Flossenbürg, est un camp de concentration nazi à Wurtzbourg existant du  au . Jusqu'à 58 prisonniers furent utilisés pour les travaux de construction d'un hôpital militaire de la Waffen-SS, situé sur le terrain du service de psychiatrie de la clinique universitaire de Wurtzbourg.

Histoire
Créé en , l'hôpital militaire de Wurtzbourg est l'un des nombreux établissements SS similaires ouverts après le début de la Seconde Guerre mondiale. L'hôpital militaire rattaché à la clinique psychiatrique de l'université de Wurtzbourg soigne les membres SS traumatisés ou atteints de lésions cranio-cérébrales. Le chef de l'hôpital est Werner Heyde, depuis 1939 professeur de psychiatrie et de neurologie à Wurtzbourg. Heyde est membre de la SS depuis 1936 et au cours des trois années suivantes, il rédige des rapports utilisés pour décider de stériliser ou de castrer les détenus des camps de concentration. Entre 1939 et 1941, Heyde a un rôle de premier plan dans les meurtres de malades de l'Aktion T4 et le meurtre de prisonniers des camps de concentration de l'Aktion 14f13. En raison de sa position et de ses relations au sein de la SS, Heyde est considéré à l'initiative du camp de Wurtzbourg.

Un mois après la création du camp auxiliaire en , vingt prisonniers des camps de concentration sont retenus captifs à Wurtzbourg. En , le nombre de prisonniers passe à 58. La majorité des prisonniers sont classés par les SS comme prisonniers politiques, les listes de prisonniers comprennent également quelques  et deux homosexuels. Selon une liste datée du , il y a 50 prisonniers dans le camp auxiliaire, pour la plupart de nationalité polonaise et russe. Contrairement à d'autres camps auxiliaires, il n'y eut qu'un petit échange de prisonniers entre le camp principal de Flossenbürg et le camp auxiliaire de Wurtzbourg.

Les prisonniers des camps de concentration sont d'abord logés dans leur propre caserne dans la prison d'urgence de la Friesstraße à Wurtzbourg, un centre de détention de la Gestapo de Wurtzbourg. La prison fut ouverte en , car la prison locale est surpeuplée. La Gestapo utilise principalement la prison d'urgence comme prison de transit pour le transfert des travailleurs forcés et des prisonniers de guerre soviétiques vers les camps de concentration. Gardés par les SS et vêtus de treillis de camp à rayures bleues et blanches, les détenus du camp auxiliaire vont le matin et le soir de la prison d'urgence à travers la ville de Wurtzbourg jusqu'à leur lieu de travail, la clinique Füchsleinstraße 15. Dès l'automne 1943, un sous-sol d'un bâtiment de clinique sécurisé par des barbelés sert de logement aux prisonniers.

Les prisonniers travaillent principalement pour l'agrandissement et la conversion de l'hôpital psychiatrique universitaire. La construction de casernes d'hôpitaux, d'abris anti-aériens, d'une installation de stockage et de travaux à l'extérieur sont documentés. À partir de , les prisonniers sont également utilisés au Waldhaus im Steinbachtal, un restaurant touristique à l'extérieur de Wurtzbourg confisqué par les SS pour l'hôpital. De plus, les prisonniers semblent avoir été utilisés dans des projets de construction privés par des membres de la SS et de la Gestapo. Le service hospitalier SS fournit la force de garde de 20 hommes, dirigée par un chef de commando responsable du camp principal de Flossenbürg.

Le , l'évasion d'un prisonnier lors de la marche matinale vers la clinique se solde par le meurtre du prisonnier : Herbert Lehmann, un prisonnier classé par les SS comme asocial, est rattrapé quelques heures plus tard avec la coopération du maire de Karlstadt. Un commando SS envoyé sur les ordres de Heyde tire sur Lehmann sur le chemin du retour, selon le rapport d'un SS Oberscharführer lors d'une autre tentative d'évasion. Selon le rapport d'autopsie, Lehmann a reçu une balle dans le cou à bout portant.

Dans des déclarations faites après la guerre, la majorité des prisonniers décrivent les conditions de détention à Wurtzbourg comme meilleures que dans le camp principal de Flossenbürg ou dans d'autres camps auxiliaires. Les conditions d'hygiène sont un peu moins catastrophiques et la nourriture préparée dans la cuisine de l'hôpital meilleure. Les sœurs du Rédempteur employées à la clinique servent aux prisonniers de la nourriture dans des assiettes en porcelaine à une table dressée de façon festive, selon la réminiscence du prisonnier Josef Kohout. Un SS Oberscharführer réprimande les religieuses avec des mots durs et ordonne de donner la nourriture des bols en étain. Par la suite, l'approvisionnement des prisonniers se détériore considérablement, ce qui entraîne la malnutrition et la maladie. Pendant les marches à travers Wurtzbourg et pendant les affectations de travail, les prisonniers ont des contacts occasionnels avec la population locale. Les dossiers de la Gestapo documentent le cas d'une femme de 23 ans qui a donné à un détenu du camp de concentration des cigarettes et des articles de papeterie. La femme est placée en détention préventive pendant trois semaines, elle est menacée d'emprisonnement dans un camp de concentration en cas de récidive.

Lors du bombardement de Wurtzbourg le , les quartiers des détenus sur le terrain de l'hôpital sont gravement endommagés. Dans les jours qui suivent, les prisonniers du camp de concentration sont probablement utilisés pour des travaux de nettoyage dans la ville avant d'être transférés à Flossenbürg par train le . La plupart des prisonniers de Wurtzbourg sont probablement présents dans la marche de la mort des prisonniers de Flossenbürg vers Dachau à partir du . On ne sait pas combien de prisonniers sont morts.

En 1967, le Service central d'enquêtes sur les crimes nationaux-socialistes ouvre des enquêtes sur le camp de Wurtzbourg. Lors d'enquêtes préliminaires, la police de Wurtzbourg tente de retrouver d'anciens prisonniers et des membres des gardes. L'enquête se concentre sur d'éventuelles morts violentes, d'autres infractions étant déjà prescrites à ce moment-là. Le meurtre d'Herbert Lehmann, documenté dans les archives de la Gestapo de Wurtzbourg, est resté inconnu des enquêteurs. Les poursuites sont interrompues en  parce qu'il n'y a aucune indication de crimes pouvant encore faire l'objet de poursuites.

Notes et références

Liens externes

Camp de concentration
Wurtzbourg

Camp de concentration de Wurtzbourg


Sveti Jegudiel Arkanđeo, Jhudiel ili Jehudiel (Hebrej: יהודיאל Yehudiel "Božji odgoj" ili "Bog Židova") jedan je od sedam Arkanđela u pravoslavnoj tradiciji i istočnim obredima Katoličke crkve.

Ikonografija

U ikonografiji je često prikazan s krunom i trostrukim bičem, koji simbolizira nagradu od Boga za pravedne i kazne za grešnike. Klasični pravoslavni crtež obično pokazuje da stoji uspravan, držeći krunu u desnoj ruci, a štap ili osoblje u lijevoj ruci.

Pokroviteljstvo
Jegudiel je zaštitnik svih koji rade u nekom području truda, a kruna koju drži predstavlja simbol plaće za uspješne duhovne napore. Zajedno sa svojim podređenim anđelima, on je savjetnik i branitelj svih koji rade na pozicijama odgovornosti prema slavi Božjoj, i prema tome se doprinosi kraljevima, sucima i ostalima na položajima vodstva. Jegudiel je također poznat kao nositelj Božje milosrdne ljubavi i anđeo petka. Smatra se jednim od sedam arkanđela u varijantnom katoličkom sustavu, gdje se svaki arkanđel spaja s određenim danom u tjednu. Što se tiče povijesti imena arkanđela, smatra se da se prvi put spominje u ne kanonskoj knjizi Henoka između 130. i 68. godine pr.K. Ubrzo nakon toga i ovisno o nacionalnosti prvih kršćana, zvao se Jegudiel ili Jehudiel.

Molitva

Molitva Jegudielu kao Svetcu zaštitnika napornog rada i vodstva je sljedeća:

Sveti Jegudiele, Arkanđelu, anđeo hvale Bogu, moli za nas da u svakom činu, svakom poslu, svakom radu i u svakoj muci možemo uvijek izvršavati volju Gospodnju s radošću i pohvalom za sve što nam je dao. Amen.

Molitva Jegudielu kao zaštitnika svete Božje milosti slijedi:

''O milosrdni Arkanđelu, Sveti Jehudiele, posrednik Božjeg vječnog i obilnog milosrđa. Zbog naše grešnosti ne zaslužujemo Božje oproštenje. Pa ipak, stalno nam daje strpljenje sa slobodom i s ljubavlju. Pomozite nam u našoj odluci da nadvladamo svoje grješne navike i istinski se pokajemo za njih. Odvedite svakog od nas na istinsko obraćenje srca. Da bismo mogli doživjeti radost pomirenja koje donosi, bez koje ni mi, ni pojedinci ni cijeli svijet ne možemo znati pravi mir. Ti koji neprestano posreduješ za nas, slušaj naše molitve. Predstavi Bogu Ocu sve ove molbe. To tražimo po našem Gospodinu Isusu Kristu koji živi i vlada kod Oca, u jedinstvu Duha Svetoga, jednoga Boga, zauvijek. Amen.

Vidi još

 Biblija
 Kuran
 Religija

Izvori

Arkanđeli

Jehudiel


الجرف، وهي قرية بالجنوب الشرقي التونسي.

 الجرف (الطفيلة) : منطقة سكنية
 الجرف (آيت باعمران) : دوار تابع لجماعة أوناغة في إقليم الصويرة، المغرب

 الجرف (الجعامي) : محلة في قرية الجعامي، عزلة يريس، مديرية حزم العدين، محافظة إب اليمنية
 الجرف (الصوافي) : محلة في قرية الصوافي، عزلة حقين، مديرية حزم العدين، محافظة إب اليمنية

 الجرف (المقابل) : محلة في قرية المقابل، عزلة بني وائل، مديرية حزم العدين، محافظة إب اليمنية
 الجرف (النادرة) : محلة في وادي الردي، اليمن
 الجرف (بعدان) : محلة في قرية الحجفار، عزلة العذارب، مديرية بعدان، محافظة إب اليمنية
 الجرف (بني خالد واد ورغة) : دوار تابع لجماعة لمجاعرة في إقليم وزان، المغرب

 الجرف (دار كماخ) : دوار تابع لجماعة أسيف المال في إقليم شيشاوة، المغرب
 الجرف (سيدي عمر الحاضر) : دوار تابع لجماعة سيدي اعمر الحاظي في إقليم سيدي قاسم، المغرب
 الجرف (عرب تيدرارين) : دوار تابع لجماعة ڭماسة في إقليم شيشاوة، المغرب
 الجرف (فرع العدين) : محلة في قرية الحوائل، عزلة الوزيرة، مديرية فرع العدين، محافظة إب اليمنية
 الجرف (قريات) : مستوطنة في سلطنة عمان
 الجرف (مذيخرة) : محلة في قرية احوال البر، عزلة مذيخرة، مديرية مذيخرة، محافظة إب اليمنية
 الجرف، وهي واحة بالمغرب.
 الجرف، أحد أحياء المدينة المنورة.
 قرى يمنية:
الجرف (إب)
الجرف (السبرة)
الجرف (القطن)
الجرف (بني سعد)
الجرف (تعز)
الجرف (حبيش)
الجرف (حبيل جبر)
الجرف (حجة)
الجرف (خيران المحرق)
الجرف (ذي السفال)
الجرف (عبس)
الجرف (قارة)
الجرف (مأرب)
الجرف (ماوية)
الجرف (مبين)
الجرف (مدينة حجة)
الجرف (نهم)
الجرف (يافع)
الجرف (يريم)

الجرف (توضيح)