Le sacrifice de serviteurs dans l'Égypte antique est un type de sacrifice humain dans lequel les pharaons  faisaient tuer des serviteurs après leur mort pour continuer à les servir dans l'au-delà. En Égypte, le sacrifice de serviteurs n'a existé que pendant la , avant de diminuer lentement et de disparaître.

Contexte historique

Les croyances égyptiennes sur la vie après la mort
Les anciens Égyptiens, comme dans beaucoup de cultures, croient en une vie après la mort ; une grande partie de ce qui reste de leur civilisation le reflète car seuls les temples, les tombes et autres structures religieuses ont survécu. Une croyance qui est au centre des croyances égyptiennes sur la vie après la mort est la croyance au ka. Selon les Égyptiens, le ka était la source de vie, l'essence et l'âme d'une personne, qui vivrait dans l'au-delà. Les Égyptiens croient également que le ka devait avoir un corps où retourner, et c'est pour cette raison qu'ils momifient leurs morts. Les Égyptiens prennent également des mesures de précaution, au cas où leur corps ne survivrait pas, en commandant des statues ka ; des statues du défunt qui sont enterrées dans la tombe, avec le corps, et servent de remplacement si le corps se décomposait au point de ne plus être reconnaissable. Il est particulièrement important d'assurer le confort du ka du roi dans l'au-delà, en raison de sa position éminente tant sur le plan politique que religieux.

Les Égyptiens considèrent l'au-delà comme une continuation de cette vie et pensent qu'ils peuvent profiter de la plupart des mêmes activités. Ils croient également qu'ils pourraient maintenir la même hiérarchie sociale. Les Égyptiens, en particulier ceux de la classe supérieure, sont très préoccupés par le fait de s'assurer que leur vie dans l'au-delà serait aussi confortable, sinon plus, que leur vie sur terre. On a découvert dans les tombes de la nourriture, des peintures murales, des statues, des bijoux et divers autres objets.

Pouvoir du pharaon
Les pharaons égyptiens occupent les plus hautes fonctions de la société égyptienne, tant dans les sphères religieuses que politiques. Les rois sont vénérés comme des dieux sous forme humaine. Ellen F. Morris, professeur au département d'anthropologie de l'université Columbia, suggère que les pharaons utilisaient les sacrifices de leurs serviteurs pour afficher leur pouvoir. Elle affirme également que les pharaons devaient avoir un pouvoir important, tant au niveau politique que religieux, pour convaincre leurs sujets qu'il valait la peine de sacrifier leur vie sur terre pour le pharaon et son confort dans la prochaine vie. En outre, leurs familles devaient être convaincues que le confort du pharaon dans la vie à venir était suffisamment important pour permettre le sacrifice de leurs proches, ce qui n'était pas possible si les personnes sacrifiées n'avaient pas une croyance très forte dans la vie à venir. Le gouvernement égyptien devait convaincre le peuple que le roi était un dieu et que ce qui lui appartenait dans sa vie sur terre lui appartenait aussi dans l'au-delà. David O'Connor, de l'Institut des Beaux-Arts de l'université de New York, propose que les sujets d'un roi acceptant de l'escorter dans l'au-delà démontrent qu'un changement s'était produit dans la façon dont les Égyptiens considéraient leur roi.

Preuves des sacrifices de serviteurs
Comme c'est le cas pour la plupart des fouilles archéologiques égyptiennes, le pillage et les fouilles destructives des tombes, tant dans le passé que dans le présent, pour les richesses des tombes, ont empêché d'acquérir autant de connaissances sur les sacrifices de serviteurs que si les tombes étaient intactes.

Bien que l'authenticité des sacrifices de serviteurs soit contestée en raison de preuves peu substantielles, la plupart des égyptologues pensent que les sacrifices de serviteurs existaient bel et bien. Normalement, les Égyptiens antiques se trouvant dans des tombes communes étaient enterrés à des moments différents. Au contraire, dans les tombes supposées contenir des sacrifices de serviteurs, les individus ont été enterrés simultanément, ce qui suggère que ces serviteurs ont été sacrifiés. Les archéologues affirment qu'étant donné que la couverture de la tombe est continue, les enterrements ont dû être faits en même temps.

Raisons des sacrifices de serviteurs

Point de vue des pharaons et des nobles
L'objectif des sacrifices de serviteurs était de « permettre aux riches nobles et pharaons de jouir après leur mort du même style de vie qu'ils avaient de leur vivant ». Les pharaons utilisaient les sacrifices des serviteurs pour renforcer le pouvoir de la position du pharaon, en montrant le contrôle qu'ils avaient sur leurs sujets. Les pharaons utilisaient également les sacrifices des serviteurs pour aider à communiquer l'idée que l'État valait littéralement la peine de mourir pour lui.

Point de vue des vassaux
Les sujets des pharaons considéraient le pharaon comme un dieu vivant, le dieu Horus. Une fois mort, le pharaon devenait le dieu Osiris, le roi de l'éternité. Si la mort de certains serviteurs semble avoir été considérée comme acquise, d'autres sacrifices semblent avoir élevé le statut et la richesse de certains serviteurs dans l'au-delà. Cela peut être déduit de la richesse avec laquelle ils étaient enterrés et de la position de leur tombe par rapport à celle du roi. Matthew Adams, archéologue de l'université de Pennsylvanie et directeur associé d'une expédition menée par l'université de New York, Yale et l'université de Pennsylvanie, suggère que les anciens Égyptiens considéraient le sacrifice à la mort d'un roi comme un moyen sûr d'accéder à la vie éternelle. Pour une civilisation si centrée sur la vie à venir, la garantie d'un bonheur et d'une sécurité éternels semble être une motivation probable pour qu'un serviteur accepte d'être sacrifié.

Sacrifices de serviteurs de la
Les tombes entourant les tombes royales contiennent souvent des membres du harem, des membres des fonctions mineures du palais, des nains de la cour et même des chiens, comme l'indiquent les stèles enterrées dans les tombes. Cependant, les caractéristiques démographiques des serviteurs sacrifiés variaient. Au cours de la , les pharaons n'étaient pas les seuls à faire sacrifier leurs serviteurs. Le nombre de serviteurs enterrés autour de la tombe du roi était beaucoup plus important que celui des fonctionnaires de la haute cour, ce qui suggère une fois de plus la plus grande importance du pharaon.

Sacrifices spécifiques des serviteurs de rois de la

Roi Aha
Le roi Aha, deuxième pharaon de la , était également connu sous le nom de roi Hor-Aha. Selon Ellen Morris, trente-cinq de ses serviteurs ont été sacrifiés dans sa tombe, et douze dans trois tombes environnantes incluses dans son complexe funéraire. Deux autres récits de sources populaires sont donnés concernant le nombre de serviteurs sacrifiés trouvés dans le complexe funéraire du roi Aha. L'un des récits, trouvé dans le New York Times, a été donné par une équipe archéologique organisée par l'université de New York, l'université Yale et l'université de Pennsylvanie. Ces universités ont lancé un projet visant à fouiller le complexe funéraire du roi Aha. Elles ont trouvé six tombes près d'un site rituel mortuaire du roi Aha. Cinq des six tombes contenaient « des squelettes d'officiels de la cour, de serviteurs et d'artisans qui semblent avoir été sacrifiés pour répondre aux besoins du roi dans l'au-delà ». Un autre témoignage est donné par National Geographic, dans un article intitulé « Abydos: Life and Death at the Dawn of Egyptian Civilization ». Dans ce récit, six sacrifices de serviteurs ont été enterrés dans la tombe d'Aha avec lui, et trente-cinq ont été enterrés dans les tombes environnantes à l'intérieur de son complexe funéraire.

Roi Djer
Le roi Djer, fils et successeur d'Aha, avait  sacrifiés enterrés dans sa tombe, et  sacrifiés enterrés dans les enceintes entourant sa tombe. O'Connor pense que les plus de deux cents tombes trouvées dans le complexe funéraire du roi Djer contiennent également des sacrifices de serviteurs. Selon Ancient Egypt: A Social History, le roi Djer a été enterré avec plus de . Il est très peu probable que tous ces serviteurs soient morts de causes naturelles en même temps, ce qui suggère que ces serviteurs ont été sacrifiés à la mort du roi Djer. Selon l'article du National Geographic, cependant,  ont été sacrifiés pour le roi Djer.

Roi Djet
Le roi Djet avait  sacrifiés enterrés autour de sa tombe à Abydos et soixante-deux serviteurs enterrés autour de sa tombe à Saqqarah.

Roi Den
Après la mort du roi Den, environ  sont mortes simultanément pour « quelque chose ou quelqu'un d'extrêmement important ». Là encore, il est hautement improbable qu'un si grand nombre de personnes meurent toutes en même temps de causes naturelles et on peut en déduire que ces personnes ont été sacrifiées pour servir le roi Den dans l'au-delà. Cela reflétait peut-être la diversité des postes à la cour dans le royaume du pharaon, incluant peut-être des membres de la famille, des nobles de la cour et des serviteurs.

Roi Qâ
Le complexe funéraire du roi Qâ illustre le déclin des sacrifices des serviteurs. On estime que seuls trente vassaux ont été sacrifiés après la mort du roi Qâ.

Démographie des serviteurs sacrifiés
S.O.Y. Keita et A.J. Boyce, auteurs de Variation in Porotic Hyperostosis in the Royal Cemetery Complex at Abydos, Upper Egypt: A Social Interpretation, ont examiné quarante-quatre crânes provenant du complexe funéraire du roi Djer et ont découvert que ceux qui étaient enterrés à l'extérieur de la tombe étaient en meilleure santé que ceux qui se trouvaient dans la tombe elle-même. Ce résultat peut être interprété de deux manières. Premièrement, les personnes enterrées à l'extérieur de la tombe étaient censées être en meilleure santé parce qu'elles étaient plus riches et, par conséquent, avaient de meilleures habitudes alimentaires. La seconde est que les personnes enterrées à l'intérieur de la tombe royale pouvaient se permettre de prendre soin de leurs enfants malades. Quelle que soit l'explication correcte, la différence statistiquement significative est telle que ces deux groupes ne partageaient très probablement pas le même statut social.

Sur les douze sacrifiés et enterrés dans les trois tombes environnantes du complexe funéraire du roi Hor-Aha, tous les serviteurs identifiables « étaient tous des hommes et avaient environ vingt ans ». Morris suggère que ces serviteurs, en raison de leur sexe, de leur jeunesse et de la façon dont ils ont été enterrés, « alignés en rangs droits », étaient peut-être une garde militaire, enterrée avec le roi pour le protéger et le servir dans l'au-delà. Laurel Bestock, l'un des archéologues de l'équipe de l'université de New York, l'université Yale et l'université de Pennsylvanie, a rappelé que les personnes enterrées dans le complexe du roi Aha n'étaient pas seulement de simples serviteurs, mais aussi de riches nobles.

La plupart des sacrifices de serviteurs dans les tombes environnantes du complexe funéraire du roi Djer à Abydos étaient des femmes et consistaient probablement en « des épouses, concubines, parentes ou servantes subsidiaires du roi ». Les serviteurs sacrifiés sous le règne du roi Den « ne constituaient pas un groupe homogène, mais ... comprenaient un certain nombre d'individus aux fonctions et au statut variés ».

Méthodes de sacrifice
Deux théories différentes ont été proposées sur la façon dont les vassaux étaient sacrifiés. Nancy Lovell, anthropologue physicienne, pense que certains ont été étranglés à mort, en raison de la coloration rosée de leurs dents. « Lorsqu'une personne est étranglée, l'augmentation de la pression sanguine peut provoquer la rupture des cellules sanguines à l'intérieur de ses dents et tacher la dentine, la partie de la dent située juste sous l'émail ». Matthew Adams a proposé une autre méthode de sacrifice. Il a déclaré que puisque aucun traumatisme n'a été trouvé sur les squelettes, l'empoisonnement au cyanure était probablement la cause de la mort.

Raisons de la diminution des sacrifices de serviteurs
Le sacrifice des serviteurs a été abandonné presque immédiatement après la fin de la . Selon une théorie, les serviteurs des pharaons après la  n'étaient pas convaincus de la nécessité immédiate de mourir pour servir un chef dans sa prochaine vie, et pensaient plutôt qu'ils pourraient servir le pharaon après leur mort, lorsque leur heure serait venue.

Une autre raison probable du déclin, et finalement de la fin, des sacrifices de serviteurs est la création des figurines ouchebti. Les ouchebtis étaient des figurines en forme de momie, destinées à remplacer les sacrifices de serviteurs ; « ... la responsabilité de l'exécution des tâches au nom du défunt était transférée à un type spécial de statuette funéraire, appelée ouchebti ». Ces ouchebtis étaient censées accomplir une grande variété de tâches, allant de la culture des champs à l'irrigation des canaux, en passant par le service du défunt. Un texte « magique » était gravé sur les ouchebtis afin de garantir qu'elles s'acquitteraient des tâches qui leur étaient assignées.

Notes et références

Sources
 John Galvin,Abydos: Life and Death at the Dawn of Egyptian Civilization, National Geographic, Avril 2005, .
 John Garstang, Burial Customs of Ancient Egypt, Kegan Paul Limited, 2002, .
 Leslie Grinsell, V. Barrow, Pyramid and Tomb: Ancient burial customs in Egypt, the Mediterranean and the British Isles, Thames & Hudson Ltd, 1975. .
 Ellen F. Morris, Sacrifice for the State: First Dynasty Royal Funerals and the Rites at Macramallah's Rectangle, .
 Andrew Skinner, Ancient Egyptian Obsession With Eternity, Brigham Young University, Harold B. Lee Library, 22 octobre 2009.
 Alan Jeffrey Spencer, Death In Ancient Egypt, Penguin Books Ltd, 1982. .
 Marilyn Stokstad, Art History: Ancient Art, New Jersey, Pearson Education, 2009, .
 B.G. Trigger, B.J. Kemp, David O'Connor, A.B. Lloyd, Ancient Egypt: A Social History, University Press, Cambridge, 1983, .
 John Noble Wilford, With Escorts to the Afterlife, Pharaohs Proved Their Power, New York Times, 16 mars 2004.

Index égyptologique
Vie quotidienne dans l'Égypte antique
Sacrifice humain

Sacrifice de serviteurs dans l'Égypte antique


930ගණන් දශකය දිවුනේ, 930 ජනවාරි 1 දින සිට 939 දෙසැම්බර් 31 දින දක්වාය.

930ගණන්


Kusura Bakma, Sezen Aksu'nun 1976 çıkışlı ikinci 45'liğidir. Sadece 50 tane satan ilk kırkbeşlikten sonra Sezen Aksu'yu Türkiye'ye bu kırkbeşlik tanıttı. Kusura Bakma ve Yaşanmamış Yıllar isimli 2 şarkı da kısa sürede Sezen Aksu'yu ilgi odağı haline getirdi. Sözleri ve müziği Aksu'ya ait olan Kusura Bakma, "Adı Bende Saklı" albümünde sanatçının yeni yorumu ve Murat Yeter'in düzenlemesiyle yer aldı. Yaşanmamış Yıllar ise aynı yıl Bulgar şarkıcı Lili Ivanova tarafından seslendirilmiş "Утеха" (Latin harfleriyle: Uteha) şarkısından alındığı halde 45'liğin üstünde söz yazarı Aksu'nun ve düzenlemeci Dilek'in adlarıyla yetinilmiş, Aksu'nun "Allahaısmarladık" albümünün 2006'da yapılan yeni baskısında ise besteci yerine "Bilinmiyor" yazılmıştır.

Kompozisyon ve eleştiriler
"Kusura Bakma" şarkısının söz ve müziği Sezen Aksu'ya aittir. Tamamı sanatçı tarafından yazılan Sezen Aksu şarkılarından biridir. Bu albümde şarkının düzenlemeleri ve plak yönetmenliği Zafer Dilek'e aittir. Adı Bende Saklı albümündeki versiyonunun düzenlemesi Murat Yeter tarafından yapılmıştır. Prodüktörlüğü Yener ile yayınlayan plak şirkete aittir. Plak kaydında şarkı 3 dakika 51 saniye sürer. Sezen Aksu tarafından yeniden yorumlandığı Adı Bende Saklı albümünde 4 dakika 16 saniye sürer. Bu albüm sıralamasında ilk sırada, "Yaşanmamış Yıllar" şarkısından önce yer alır. Nakarat kısmı;

sözlerinden oluşur. "Kusura Bakma" yayınlandığında dönemin müzik eleştirmenlerinden olumlu eleştiriler toplamış ve iyi satış grafiği yakalamıştır. Albümde yer alan şarkılara klip çekilmemiştir. Ayrıca şarkı Sezen Aksu'nun kendi sesinden Türkân Şoray tarafından yönetmenliği Osman Fahir Seden tarafından yapılan 1976 yılı yapımlı Devlerin Aşkı filminin bir sahnesinde söylenmiştir. Ayrıca şarkı 2011 yılında Faruk K tarafından yeniden yorumlanmış ve kliplendirilmiştir.

Şarkılar
 "Kusura Bakma" (3:51) (söz-müzik: Sezen Aksu)
 "Yaşanmamış Yıllar" (Утеха) (3:51) (söz: Sezen Aksu, Müzik: Александър Йосифов)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 SezenAksu.com.tr
 Sezen Aksu Sabah gazetesi biyografisi

Sezen Aksu albümleri
1976 albümleri
Pop albümleri

Kusura Bakma


La III Cumbre de Unasur fue encuentro del Consejo de Jefes de Estado y de Gobierno de la Unasur,se realizó en Bariloche, provincia de Río Negro el 28 de agosto de 2009.

La situación de conflicto derivada de los temas tratados en la cumbre anterior dio lugar a la convocatoria inmediata de otra Cumbre de UNASUR para seguir tratando el tema. Se realizó con la presencia de todos los mandatarios de los países miembros, incluido Álvaro Uribe.

En esta reunión, pese a las tensiones previas y a las posiciones de Venezuela y Bolivia, se dio un análisis más sereno especialmente por la actitud moderadora del Brasil, se escucharon las justificaciones de Colombia que apuntaban más que todo a la necesidad de un control efectivo del tráfico de drogas. Se descartaron las propuestas de alianzas militares y de creación de escuelas de defensa regional formuladas por Venezuela y Bolivia, respectivamente. Al final, el problema no pasó del nivel de simples recomendaciones, pero dejó claramente establecido el posicionamiento y los radicalismos que marcan las relaciones en la región.

Referencias

U03
Argentina en 2009
Eventos celebrados en Argentina
Presidencia de Cristina Fernández de Kirchner

III Cumbre de Unasur


L'amphithéâtre de Chartres est un amphithéâtre romain construit dans la ville d', aujourd'hui Chartres dans le département français d'Eure-et-Loir.

Ce monument est très mal connu. Les hypothèses de datation vont du  au  ou plus tard. Son emplacement est, au Moyen Âge, réutilisé pour l'édification de plusieurs églises, dont la collégiale Saint-André de Chartres. La rue du cloître Saint-André et les maisons qui la bordent suivent partiellement la courbure de ses murs annulaires.

Localisation
Dans la topographie antique, l'amphithéâtre occupe le flanc oriental de l'éperon qui se développe au confluent de l'Eure et de l'un de ses affluents de la rive gauche. Sans être totalement rejeté hors de la ville, il n'y occupe pas une position centrale.

Dans la ville moderne, son emplacement est partiellement occupé par la collégiale Saint-André de Chartres.

Histoire
Le site de l'amphithéâtre connaît une occupation pré-romaine. La datation du monument est discutée : l'amphithéâtre semble construit dans la seconde moitié du  et paraît contemporain d'un complexe monumental qui le côtoie au sud, et dont les maçonneries sont datées de manière plus certaine mais les rares murs identifiés comme ceux de l'amphithéâtre indiqueraient plutôt une construction « au  ou plus tard ».

Au Moyen Âge, alors que l'amphithéâtre est déjà abandonné et certainement largement ruiné, plusieurs édifices religieux et les cimetières qui y sont associés occupent son emplacement.

Bien qu'elle ait été pressentie dès les années 1860, l'existence de l'amphithéâtre romain de Chartres est révélée par la photographie aérienne en 1965 : la rue du cloître Saint-André et les maisons qui la bordent à l'ouest affectent une disposition en arc de cercle caractéristique. Des fouilles réalisées en 1965, 1967, 1982 et 2010 mettent au jour des maçonneries confirmant cette hypothèse.

Description

Le monument est sans doute de forme presque circulaire d'environ  de diamètre. La partie occidentale de sa  s'appuie sur le flanc d'une colline descendant vers l'Eure. Son architecture est très largement inconnue mais sa  est peut-être complète et il ne semble pas disposer d'une scène. Marcel Couturier, pour sa part, évoque un édifice mixte à  incomplète doté d'une arène ellipsoïdale mesurant  ; d'autres sources font elle aussi état d'un théâtre à arène.

Ses structures courbes (mur périmétral sans doute) sont bien mises en évidence au nord-est, de part et d'autre de la rue Saint-André et entre cette dernière et la collégiale. Au sud de Saint-André, un grand complexe monumental est construit au contact de l'amphithéâtre, dont le sépare simplement une sorte de couloir. Pour autant, ces vestiges sont trop parcellaires pour proposer plus qu'une hypothèse de restitution du plan du monument.

Les murs connus sont composés de deux parements enserrant un blocage de silex noyés dans du mortier. Les parements sont réalisés en moellons calcaires ou en rognons de silex, avec parfois des lits de terres cuites architecturales et reposent sur des fondations en silice.

Notes et références

Références

Voir aussi

Bibliographie
 .
 .
 .
 .
 .

Articles connexes
 Liste d'amphithéâtres romains
 Autricum

Liens externes

Chartres
Histoire de Chartres
Site archéologique en Eure-et-Loir

Amphithéâtre de Chartres


Joaquim Apolino Salveano de Almeida (Viseu, 26 de Fevereiro de 1936 — Beja, 6 de Outubro de 2021), foi um médico cirurgião português.

Biografia
Nasceu na cidade de Viseu, em 26 de Fevereiro de 1936. Formou-se no curso de cirurgia geral.

Em 1966 veio para o Alentejo, onde começou a trabalhar na vila de Cuba e no antigo Hospital de Beja. Depois esteve em Cabo Verde como parte do serviço militar, tendo voltado para Beja em 1970, onde foi colocado no corpo clínico do novo Hospital, que tinha sido inaugurado em Julho desse ano. Além de trabalhar como médico cirurgião, também dirigiu aquele estabelecimento de saúde durante cerca de catorze anos, de 1980 a 1986, como presidente do Conselho de Gerência do Hospital Distrital de Beja, e de 1994 a 2002, como presidente do Conselho de Administração do Hospital José Joaquim Fernandes. Após a sua reforma, prosseguiu a sua colaboração naquela unidade de saúde, tendo sido nomeado como responsável pela organização das comemorações do quinquagésimo aniversário do Hospital José Joaquim Fernandes. Era igualmente militante do Partido Socialista.

Em 2014, foi condecorado pela Câmara Municipal de Beja com a Medalha de Mérito Social.

Faleceu em 6 de Outubro de 2021, aos 85 anos de idade, no Hospital de Beja, devido a uma doença prolongada. Na sequência do seu falecimento, a Federação do Baixo Alentejo do Partido Socialista emitiu uma nota de pesar, onde destacou o seu «contributo inestimável» para «a melhoria das condições de saúde na região». A delegação concelhia de Beja do partido também publicou uma nota de pesar, onde classificou Apolino Salveano como «um cidadão empenhado, amigo dos seus amigos e sempre interessado no bem-estar das populações que servia», enquanto que a Câmara Municipal de Beja aprovou um voto de pesar pelo seu falecimento, onde destacou a sua carreira «como médico-cirurgião e como gestor na promoção e defesa incondicional do Serviço Nacional de Saúde». Uma outra nota de pesar foi emitida pela Unidade Local de Saúde do Baixo Alentejo, onde classificou Salveano de Almeida como um «médico de referência para muitas gerações de médicos, particularmente cirurgiões gerais, a nível regional e nacional» e um «homem de ideais, elevados padrões éticos, morais e humanistas». O velório teve lugar nas Casas Mortuárias de Beja, enquanto que o funeral foi no dia seguinte, para o cemitério da cidade.

Ligações externas

Naturais de Viseu
Nascidos em 1936
Mortos em 2021
Cirurgiões de Portugal

Apolino Salveano de Almeida


An Ficinia truncata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Peter Thunberg, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Adolph Schrader. An Ficinia truncata in nahilalakip ha genus nga Ficinia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ficinia

Ficinia truncata


An Schizostachyum lima in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Francisco Manuel Blanco, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Elmer Drew Merrill. An Schizostachyum lima in nahilalakip ha genus nga Schizostachyum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Schizostachyum

Schizostachyum lima


الدكتور علي بن طلال الجهني (ولد في عام 1945) في ينبع النخل، محافظة ينبع، عمل سابقاً وزيراً لوزارة الإتصالات وتقنية المعلومات السعودية من 3 ربيع الأول سنة 1416 هـ إلى 16 شعبان 1420 هـ.

مؤهلاته العلمية
 بكالوريس: إدارة أعمال باختصاص الاقتصاد من جامعة ولاية أريزونا
 ماجستير: في الاقتصاد الرياضي من جامعة كالامازوه ولاية ميشجن

 دكتوراه: اقتصاديات البترول من جامعة كاليفورنيا في سانتاباربرا

مناصبه
 عضو في لجنة كبار الباحثين في المؤسة المركزية للتخطيط (وزارة التخطيط حاليا) 1972م
 محاضر بجامعتي برنستون وميتشجان لمدة فصل واحد 1977م
 أستاذ مساعد لمادة الاقتصاد بجامعة الملك فهد للبترول والمعادن
 أستاذ مشاركاً في جامعة الملك فهد للبترول والمعادن
 عميداً لكلية الإدارة الصناعية بجامعة الملك فهد للبترول والمعادن
 أمين عام المؤسة العامة للصناعات الحربية في وزارة الدفاع
 عضو لجنة تسوية المنازعات المصرفية في مؤسسة النقد
 عضو مجلس الشورى (في أول دورة منذ تحديثه في عهد الملك فهد) 1993م -1995م
 وزيراً للبرق والبريد والهاتف (وزارة الاتصالات وتقنية المعلومات حالياً) 1995م - 1999م
 وزير دولة عضو مجلس الوزراء 1999م -2003م

مؤلفاته
بدأ الدكتور علي كتابة مقالات أسبوعية واستمر نشر هذه المقالات أسبوعياً في صحيفة «الشرق الأوسط» ابتداءً من 1979 ولبضعة عشرة سنة. ومنذ 2005 إلى بدأ بنشر مقالات أسبوعية (كل يوم ثلاثاء) في صحيفة «الحياة».

 موضوعات اقتصادية معاصرة، جدة، الطبعة الأولى، الناشر: تهامة، 1980.
 نحو مفهوم اقتصادي واضح، جدة، الطبعة الأولى، الناشر: الشركة السعودية للأبحاث والتسويق، 1987.
 العمل والبطالة: نظرة غير تقليدية، الرياض، الطبعة الأولى، الناشر: وزارة العمل، 2008.
 النخلة الاقتصادية، الرياض، الطبعة الأولى، الناشر: مكتبة العبيكان، 2010.
 الأزمة المالية وسوق الأسهم المحلية، الرياض، الطبعة الأولى، الناشر: مكتبة العبيكان، 2010.
 الإرهاب والمسرح، الرياض، الطبعة الأولى، الناشر: مكتبة العبيكان، 2010.
 The Myth Of The OPEC Cartel: The Role Of Saudi Arabia, New York, 1st Edition, John Wiley & Sons Ltd., 1980, ISBN 0471278645
 The Saudi Arabian Economy, With: Michel Berne & J.Wilson Mixon Jr., Baltimore, 2nd Edition, The Johns Hopkins University, 1986, ISBN 0801833515

مراجع

وزراء سعوديون
مواليد 1941
أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
أعضاء مجلس الشورى السعودي
خريجو جامعة كاليفورنيا
جهينة
أشخاص من ينبع

علي طلال الجهني


تتسويا نومورا (، ويقرأ نومورا تتسويا)،  (ولد في 8 أكتوبر 1970). مخرج ومصمم شخصيات ألعاب فيديو ياباني يعمل لدى سكوير إنيكس (سكويرسابقا), وربما عرفَ بأعماله في كلاً من سلسلة فاينل فانتسي وكينغدم هارتز.

سيرته

قبل سكوير
نومورا ولد في محافظة كوتشي في جزيرة شيكوكو. عندما كان شابا، كان يعمل في مدرسة مهنية لعمل فن للإعلانات.

سكوير
في وقت مبكر من عام 1990 وظفته سكوير كمنقح (مصحح) لفاينل فانتسي IV وبعدها كمصمم للوحوش لفاينل فانتسي V ثم مدير الجرافيكس ومصمم ثانوي لشخصيات لفاينل فانتسي VI.

لم يحظ نومورا بالتميز حتى عام 1995 حين طلبت سكوير منه أن يكون مصمم الشخصيات لفاينل فانتسي 7 ليحل محل يوشيتاكا أمانو، المصمم الأصلي لشخصيات السلسلة. كان نجاح ضخم وحاسم لألعاب ال أر بي جي لبلاي ستيشن. في عام 1998، قد عمل على كل من (Parasite Eve) و (Brave Fencer Musashi). وفي عام 1999 عاد نومورا وعمل على تصميم الشخصيات لفاينل فانتسي VIII
وحققت النجاح.بعد ذلك، نومورا عمل في عدة مشاريع أخرى مختلفة لسكوير مثل (Ehrgeiz) وأول لعبة لسكوير على البلاي ستيشن 2 كانت (The Bouncer)قبل أن يبداء بتصميم شخصيات سلسلة فاينل فانتسي فاينل فانتسي X، فاينل فانتسي X-2، فاينل فانتسي XI. عمل مخرج وكانت فكرته الفنية ومصمم لشخصيات سلسة كينغدم هارتز والتي تشمل أيضا عناوين ألعاب الجيم بوي أدفانس والبلاي ستيشن 2 (Kingdom Hearts Re:Chain of Memories)وتتمة كينغدم هارتز II وتتمة دي إس (Kingdom Hearts 358/2 Days) ويعمل أيضا على عنوانين آخرين لكينغدم هارتز (Kingdom Hearts Coded) التي هي للهاتف المحمول وهي تتمة لكينغدم هارتز 2 وقبل لعبة كينغدم هارتز الأولى،(Kingdom Hearts Birth By Sleep)على جهاز البلاي ستيشن بورتبل. كما كان المسؤل عن التوزيع الموسيقي والتصميم كاملا في لعبة (The World Ends with You) لدي إس.و معروف بتصميم الشخصيات بكثيرٍ من «الأحزمة والسوستة»

الأفلام
أخرج نومورا فيلم المرسوم فاينل فانتسي 7 أدفنت تشيلدرن الذي صدر في عام 2005 في اليابان وأمريكا الشمالية في 25 أبريل 2006. كان فيلم نومورا لأول مرة، وقد أعاد تصميم شخصياته في الفيلم.

حاليا يعمل لسكوير إنيكس
نومورا يعمل حاليا على مشروع فابولا نوفا كريستاليس فاينل فانتسي XIII. وهو مصمم شخصيات الثلاثة ألعاب ومخرج فاينل فانتسي فيرسز 13، ومصمم شخصيات ديسيديا: فاينل فانتسي التي قد صدرت للبلاي ستيشن بورتبل.
كما أكد انه يعمل على عنوانان مفاجئة.

أعماله

مراجع

وصلات خارجية

 تتسويا نومورا سيرته وأعماله
 تتسويا نومورا سكوير هيفن

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سكوير إنكس
أشخاص من كوتشي (اليابان)
فاينل فانتسي
فنانو ألعاب فيديو
فنانون من محافظة كوتشي
كاتبو ألعاب فيديو
مخرجو ألعاب فيديو
مخرجو ألعاب فيديو يابانيون
مصممو ألعاب فيديو
مصممو ألعاب فيديو يابانيون
مواليد 1970
مواليد في كوتشي (كوتشي)
يابانيون

تتسويا نومورا


Leyden, from , is a semi-hard, cumin and caraway seed flavoured cheese made in the Netherlands from cow's milk.  It is made both in factories and on farms, historically in the Leiden area.

Leidse kaas is the most common type of komijnekaas—cheese including cumin as an ingredient—in the Netherlands. The cheese is round and flat like Gouda however it is made with sharp edges on one side and less roundness to its side. It has a fat percentage of 30% to 40%, and can weigh between  and .

Production
On the farms, about 5% of buttermilk may be added to the milk, and it is set with rennet at a temperature of  to . About 30 minutes later, the curd is cut with a harp, stirred, and warmed to about  by pouring in hot whey. The curd is dipped with a cloth and kneaded. Cumin seeds are added to a portion of the curd, and the curd is then put into cloth-lined hoops in three layers, with the spiced curd as the middle layer. The cheese is pressed for about three hours, then it is redressed, inverted, and again pressed overnight. It may be salted with dry salt, or it may be immersed in a brine bath. It is cured in a cool, moist cellar. If the rind becomes too hard, it is washed with whey or salty water.

Origin
Traditionally, the farms in the Netherlands produced butter for the local markets. Butter had to be produced locally as it spoiled quickly. This resulted in a byproduct of semi-skimmed (part skim) milk, which was usually fed to calves, as it was of limited value. Another way to use the milk was to produce low-fat cheese. Low-fat cheeses could be preserved better than full-cream cheese (such as Gouda), especially at higher temperatures. Farmers in the area near Leiden added cumin seeds and used to colour their cheeses using annatto, which gives the cheese its red color.

Traditional farm-made Leidse kaas made in the West of the Netherlands is an EU and UK Protected Designation of Origin named Boeren-Leidse met sleutels. The addition met sleutels (with keys) stems from the city of Leiden's coat of arms that bears a set of keys.

A typical analysis of the cheese is: Moisture 40.6%, fat 13.5% and protein, 37.3%.

See also

References

Dutch cheeses
Cow's-milk cheeses

Leyden cheese


يعد معرض نورنبيرغ  أرضًا للمعارض في حي Langwasser في نورمبرغ حيث يضم حاليًا 16 قاعة وحوالي 18000 متر مربع من مساحة المعرض الإجمالية ومنطقة مساحتها 50000 متر مربع في الهواء الطلق.

الأهمية
يعد معرض نورنبيرغ الواقع بقلب فرنكونيا جنوب غرب ألمانيا من بين أهم المعارض حيث يقدم كافة الابتكارات ومستجدات صناعة اللعب واقتصاد المشروبات أو منتجات الزراعة العضوية. تم الإعلان عن افتتاح المعرض عام 1974 وتمكن من التوسع حيث تقدر مساحة أرضيته بأزيد من 160000 متر مربع وتهتم سابع أكبر شركة ألمانية للمعارض باستخدام قاعة نورنبيرغ للمؤتمرات كمقر عظيم لعقد المؤتمرات والندوات.
يدير المعرض مجموعة NürnbergMesse Group ، التي لها فروع أخرى في الصين وأمريكا الشمالية والبرازيل وإيطاليا والهند. تضم مجموعة حوالي 120 معرضًا ومؤتمرًا تجاريًا محليًا ودوليًا بالإضافة إلى حوالي 40 جناحًا مشتركًا برعاية مشتركة في نورمبرج وجميع أنحاء العالم. كل عام، يشارك حوالي 35000 عارض وما يصل إلى 1.5 مليون زائر في فعاليات المعرض. تبلغ نسبة العارضين الدوليين في الأحداث الخاصة 44 في المائة، بينما تبلغ نسبة الزوار التجاريين 26 في المائة. تمتلك الشركة حوالي 50 وكالة في جميع أنحاء العالم، تعمل في أكثر من 100 دولة.

الروابط الخارجية
 الموقع الرسمي للمعرض

انظر أيضا
 معرض برلين.
 معرض فرانكفورت.
 معرض لايبزغ.
 معرض ميونخ الدولي.
 معرض هامبورغ.

المراجع

بافاريا
معارض تجارية في ألمانيا

معرض نورنبيرغ


Ahlam Khudr, também conhecida como Umm Hazza, é uma líder sudanesa dos protestos por direitos dos mortos e desaparecidos por motivos políticos; e por reivindicações de direitos humanos no Sudão. Passou a ser o símbolo das manifestações e participou ativamente dos protestos que ocorreram no país após a morte de seu filho e outros 470 manifestantes que eram contra o regime ditador do presidente Omar al-Bashir. Foi classificada como uma das 100 mulheres mais inspiradoras do mundo, pela BBC 100 Women, no ano de 2019.

Biografia
Khudr nasceu na cidade de Cartum do Norte, no Sudão. Casada com Ezzedine Jaafar, e mãe de dois filhos. Trabalha como supervisora de jardim de infância. Em 2013, seu filho de 17 anos, Hazza Ezzedine Jaafar, foi morto durante um protesto pacífico contra o governo ditador do Sudão. Após a morte de seu filho, passou a participar ostensivamente de manifestações contra o governo. E se tornou o símbolo das manifestações. Foi presa, torturada e ameaçaram sua família por diversas vezes; até a queda do presidente Omar al-Bashir, no ano de 2019.

Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2019
Sudaneses
Naturais de Cartum

Ahlam Khudr


The Crow er en amerikansk actionthriller og fantasyfilm fra 1994 og er instrueret af Alex Proyas. Hovedrollen som "The Crow" spilles af Brandon Lee, mens andre centrale roller spilles af Ernie Hudson, Anna Levine, Michael Wincott, David Patrick Kelly og Ling Bai. Manuskript er baseret på James O'Barrs tegneserie med samme titte fra 1989. Filmen regnes som en kultfilm og fik meget opmærksomhed på grund af at hovedrolleindehaveren (Brandon Lee) døde under indspillingen.

Medvirkende
 Brandon Lee som Eric Draven
 Ernie Hudson som Albrecht
 Michael Wincott som Top Dollar
 David Patrick Kelly som T-Bird
 Angel David som Skank
 Rochelle Davis som Sarah
 Bai Ling som Myca
 Lawrence Mason som Tin Tin
 Michael Massee som Funboy
 Bill Raymond som Mickey

Kilder

Eksterne henvisninger

Film baseret på tegneserier
Kultfilm
Thrillerfilm fra USA
Amerikanske film fra 1994
Actionfilm fra USA
Fantasyfilm fra USA
Film om Halloween

The Crow


Mester de juglaría ("Ministry of jongleury") is a Spanish literature genre from the 12th and 13th centuries, transmitted orally by "juglares" who made their living by reciting and singing these stories for the recreations of nobles, rulers, and the general public. These were people of humble origins, traveling comedians who also engaged in circus acts like juggling, tightrope walking, and acrobatics, or acted as clowns who told jokes or played simple instruments, or danced and sang versions of simple mime or puppet pieces, or, importantly, recited verses composed by other authors, called troubadours, either in public places (town squares, above all), or in castles of feudal lords for whom they were housed; much of the time they also supported themselves by the visual arts.

According to Ramón Menéndez Pidal, in his study of the poetry of juglares and the origins of romantic literature (Madrid 1957), the word juglar comes from the Latin jocularis, joculator, and it signifes "joker, or man of jokes." The word mester is also said to derive from Latin ministerium, meaning "minister" and, at that time, "official."

There were two types of juglares: epic juglares, who recited narrative poetry, and lyrical juglares, who dedicated themselves to the cultivation of sentimental poetry and performed poetic compositions such as serenades, couplets, songs of troubadours, etc. From the 10th to 13th centuries, the former type were more numerous, whereas the latter half of the 13th century to the 14th century were dominated by the latter type.

According to Menéndez Pidal, there were different specializations. There was the remedador who was dedicated to imitation; the cazurro who practiced the plebeian arts; the juglar de gesta, the goliardo, somewhere between student and vagabond, who understood musical instruments and how to compose for them. Also included in the word is the concept of a musician, the types of which were quite diverse, from tavern singers and the richly adorned ones who sang in palaces and accompanied nobles on voyages, to those who sang and played dramas in churches with all sorts of musical instruments (the flute, the dulcimer, the drum, and handheld stringed instruments like the vihuela or the rabel). Although some composed their own lyrics, generally they repeated other people's texts.

These anonymous stories were mostly cantar de gesta. Although versified to make
it easier to memorize, juglares probably often changed the story a little bit as they passed it to others.

There are more theories regarding the origin of these texts. The individualist theory states that these texts
were the creation of one poet and they didn't change much. On the other hand, the traditionalist theory
says that it is a collective work of the public and it was totally changed on its route.

Compared to the Mester de Clerecía the authors weren't educated, treated popular topics, used simple language and the metrics of the verses is irregular.

The most known examples of the works that can be classified as Mester de Juglaría is El Cantar de Mio Cid and Representación de los Reyes Magos.

Medieval literature
Chansons de geste
Spanish literature

Mester de Juglaría


Marattiopsida, biljni razred tradicionalno klasificiran u papratnjače (Pteridophyta). Sastoji se od jednog živog reda (Marattiales) s jednom porodicom (Marattiaceae) od šest živih rodova kojima pripada oko 130 vrsta. Drugi red koji pripada ovom razredu je Psaroniales kojemu pripada porodica Psaroniaceae s fosilnim rodom Psaronius.

Rod maracija (Marattia) po kojem porodica, red i razred nose ime domovina je Amerika, a jedna vrsta je s Havaja.

Redovi i porodice
 Marattiales Link, 1833
 †Psaroniaceae Barthel sinonim za †Asterothecaceae

Izvori

Papratnjače
Biljni razredi

Marattiopsida


Erwin Branco Ampuero Vera (Puerto Montt, 19 de julho de 1993) é um futebolista chileno que atua como zagueiro pelo .

Carreira
Nascido em Puerto Montt. Joga como zagueiro, formado nas categorias de base da  Puerto Montt. Estreou pela Puerto Montt em 2010 em partida válida pelo Campeonato Chileno. Em 2014, ele foi apresentado como um novo reforço da  e logo o emprestou ao , mais tarde, celebrou a Campeonato Chileno de Futebol de 2018. Em 2018, Ampuero voltou de seu empréstimo para .

No início de 2020, seu retorno à Universidad Católica, foi confirmado após quase 2 anos, e conquistou da Supercopa do Chile 2020, da Supercopa da Chile 2021, e a Campeonato Chileno de Futebol de 2021.

Seleção Nacional
Foi convocado pela primeira vez para defender a seleção principal do Chile em a torneo amistoso China Cup 2017. Estreou pela Seleção Chilena principal em 2 de janeiro de 2017 em partida contra a Islandia.

Títulos
 Deportes Puerto Montt
 Segunda División Profesional do Chile: 2014

 Universidad Católica
 Campeonato Chileno: 2018, 2021
 Supercopa do Chile: 2020, 2021

Naturais de Puerto Montt
Futebolistas do Chile
Futebolistas do Club de Deportes Puerto Montt
Futebolistas do Club de Deportes Antofagasta
Futebolistas do Club Deportivo Universidad Católica

Branco Ampuero


ديمي دي زو (Demy de Zeeuw) ، من مواليد 26 مايو 1983 في أبيلدورن في هولندا ، لاعب كرة قدم هولندي.

يلعب مع نادي إيه زد ألكمار منذ عام 2005.

بدأ باللعب مع منتخب هولندا لكرة القدم في عام 2007.

مسيرته الكروية
لعب ديمي دي زيو خلال مسيرته الاحترافية مع 6 أندية في خمسة عشر موسمًا وسجل خلالها 37 هدفًا ضمن 306 مباراة. حيث فاز في موسم واحد بالكأس وفي أربعة مواسم بالدوري.

خاض ديمي دي زيو مسيرته مع نادي غو أهد إيغلز في موسم 2001–02 ليلعب معه أربعة مواسم، مشاركًا في 65 مباراة سجل خلالها 7 أهداف. ثم انتقل إلى نادي إي زد ألكمار في موسم 2005–06 ليلعب معه أربعة مواسم، حيث شارك في 119 مباراة سجل خلالها 15 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي أياكس أمستردام في موسم 2009–10 ولمدة موسمين، مشاركًا في 59 مباراة سجل خلالها 8 أهداف. ثم انتقل إلى نادي سبارتاك موسكو في موسم 2011–12 ولمدة موسمين، مشاركًا في 25 مباراة سجل خلالها هدفين. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي رويال أندرلخت في موسم 2012–13 ولمدة موسمين، مشاركًا في 26 مباراة سجل خلالها 3 أهداف. ثم انتقل بعدها إلى نادي ناك بريدا في موسم 2014–15 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 12 مباراة سجل خلالها هدفين.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون
لاعبو كرة قدم من آبلدورن
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من آبلدورن
لاعبو نادي أندرلخت
لاعبو ألكمار
لاعبو أياكس أمستردام
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو الدوري الروسي الممتاز
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الثانية
لاعبو إن أي سي بريدا
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو سبارتاك موسكو
لاعبو غو أهيد إيغلز
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم من أوفرايسل
لاعبو كرة قدم من خيلدرلند
لاعبو كرة قدم هولنديون
لاعبو كرة قدم هولنديون مغتربون
لاعبو منتخب هولندا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب هولندا لكرة القدم
مواليد 1983
هولنديون من أصل أروبي

ديمي دي زيو


James Matthew Barrie (d. 9 Mayıs 1860 - ö. 19 Haziran 1937) İskoç romancı ve tiyatrocu yazardır.
Daha 6 yaşındayken, ölen ağabeyinden sonra annesinin bunalımdan çıkamayıp onu 13 yaşında ölen ağabeyinin yerine koyması ağabeyinden sonra bir ömür 13 yaşında kalmasına sebep olmuştur.
Barrie pskojenik cücelik denen hastalık nedenıyle erişkin boyu 140 cm civarlarındaydı.

Edinburgh Üniversitesi'nden 1882 yılında mezun oldu. Londra'da gazetecilik yaptı. Ölmek Daha İyi (1887) adlı ilk eseri Londra hayatını anlatan bir taşlamadır. Eski Işık İdilleri (1888) ve Thrums'ta Bir Pencere (1889) adlı eserleriyle büyük bir başarı kazandı. Bu eserler, ince bir mizah duygusu ve içli bir gerçekçilikle İskoç köylülerinin hayat ve törelerini dile getirmektedir. Barrie'nin gerçek anlamda ilk romanı olan Küçük Rahip (1891) olayları işleme, okuyucunun ilgisini uyanık tutma bakımından pek başarılı sayılmaz.

Öbür romanları: Annesinin hayat ve ölümünden esinlenerek yazdığı Margaret Ogilvy (1894), Tommy and Grizel (1900), Küçük Beyaz Kuş (1902), Peter Pan Kensington Bahçelerinde (1904) Peter ile Wendy (1911).

Barrie, hikâyelere canlılık veren zarif uslubuyla, ince mizah anlayışını tiyatroya da uyguladı. Quality Street (1903), Şahane Crichton (1903), gençler için yazdığı ve İngiliz halkının çok sevdiği Peter Pan (1904) önemli eserleridir.

1929 yılında Peter Pan'ın yazarı Barrie, oyun ve kitabın tüm haklarını "Great Ormond Street Hospital for Sick Children" isimli çocuk hastanesine bağışladı. Yani, oyunu sahneleyen ya da kitabı basan veya alan herkes, bu hastaneye telif ödemiş olacaktı. Bu son derece cömert yardım bunca zaman hastaneye çok büyük paralar kazandırdı ve kimbilir kaç hasta çocuğun iyileşmesini sağladı. Ancak, 2008 yılından itibaren bu telif hakkı akışının kesileceği öğrenildi.

Bibliyografi
 Peter Pan ile Wendy: İskoçyalı ünlü roman ve tiyatro yazarı Sir James Matthew Barrie'nin yarattığı, ansiklopedilere bile geçmiş bir masal kahramanı olan Peter Pan, kuşlarla perilerin arasında kalabilmek için büyümek istemeyen, kuşlar gibi uçabilen bir çocuktur. Daha yedi günlük bir bebekken pencereden uçup giden kanatsız bir çocuk. Sir James Matthew Barrie, bu sevimli kahramanı, 1902'de kaleme aldığı "Peter Pan ile Wendy" adlı masal kitabında canlandırdı. Daha sonra 1904'te, bir başka öykü kitabında Peter Pan'ın bir başka serüvenini dile getirdi: "Peter Pan Kensington Bahçelerinde".
 Peter Pan Kensington Bahçelerinde: Kensington Bahçeleri, Londra'da Kraliyet Sarayı'nın yakınındaki büyük parkın içindedir. Peter Pan, daha yedi günlük bir bebekken pencereden uçup gitmiş, uzaktaki Kensington Bahçeleri'ne konmuştur. Kanatları yoktur ama uçabilmektedir. Peter Pan orada perilerle karşılaşır çünkü nerede çocuk varsa orada periler de vardır. Periler genellikle çiçek kılığındadırlar. Peter Pan'ın flüt çalar dans delisi olan periler dans ederler. Peter Pan, bir ara doğduğu eve dönmeyi düşünür; uçarak gidip evinin penceresine konar...

1860 doğumlular
1937 yılında ölenler
İskoç yazarlar
Edinburgh Üniversitesinde öğrenim görenler
İskoç roman yazarları
İskoç gazeteciler

James Matthew Barrie


Oliver (Congo,  1957 — Texas, 2 de junho de 2012) foi um macaco que anteriormente fazia performances quando foi apresentado como um elo perdido ou "chimpanzomem" devido à sua aparência um tanto humana e sua tendência a andar ereto. Apesar de sua aparência e comportamento um tanto incomuns, os cientistas descobriram que Oliver não era um híbrido entre humano e chimpanzé.

Início de vida
Oliver foi adquirido como um animal jovem em 1970 pelos treinadores Frank e Janet Berger. Supostamente, o chimpanzé havia sido capturado no Congo. Algumas evidências físicas e comportamentais levaram os Bergers a acreditar que Oliver era uma criatura diferente de um chimpanzé, talvez um híbrido entre humano e chimpanzé. Oliver possuía um rosto mais plano do que seus companheiros chimpanzés; tinha o hábito de andar bípede, em vez de andar sobre os nós dos dedos muito mais frequentemente do que seus companheiros chimpanzés (até que mais tarde ele sofreu de artrite); e talvez preferisse fêmeas humanas em vez de fêmeas chimpanzés. Em um especial do Discovery Channel de 16 de dezembro de 2006, Janet Berger afirmou que Oliver começou a se sentir atraído por ela quando completou 16 anos. Ela e seu marido Frank Berger decidiram vender Oliver para um advogado de Nova Iorque chamado Michael Miller.

Enchanted Village e outras instalações (1977–1989)
Em 1977, o dono de Oliver, Michael Miller, deu Oliver para Ralph Helfer, sócio de um pequeno parque temático chamado Enchanted Village em Buena Park, Califórnia, construído no local da extinta atração Japanese Village and Deer Park. Quando Enchanted Village fechou no final daquele ano, Helfer continuou exibindo Oliver em um novo empreendimento, Gentle Jungle, que mudou de local algumas vezes antes de finalmente fechar em 1982. O Los Angeles Times fez um extenso artigo sobre Oliver como um possível elo perdido ou uma nova subespécie de chimpanzé. Oliver foi transferido para o Wild Animal Training Center em Riverside, Califórnia, de propriedade de Ken Decroo, mas teria sido vendido por Decroo em 1985. O último treinador a possuir Oliver foi Bill Rivers. Rivers relatou problemas com Oliver beijando outros macacos.

Buckshire Corporation (1989–1998)
Oliver foi comprado em 1989 pela Buckshire Corporation, um laboratório da Pensilvânia que aluga animais para testes científicos e cosméticos. Seu exame de admissão revelou que ele havia sido manuseado de forma brusca anteriormente. Ele nunca foi usado em experimentos, mas nos nove anos seguintes, sua casa foi uma pequena gaiola, cujo tamanho restrito resultou em atrofia muscular a ponto de os membros de Oliver tremerem. Em 1996, Sharon Hursh, presidente da Buckshire Corporation, após receber uma petição do santuário de animais Primarily Primates, permitiu a sua aposentadoria na colônia de 13 chimpanzés de Buckshire.

Primarily Primates (1998–2012)
Em 1998, Oliver foi transferido para a Primaly Primates, que foi fundada por Wallace Swett em 1978. Mais velho, com visão parcial e artrítico, Oliver acabou em uma gaiola espaçosa ao ar livre na Primaly Primates Inc. (PPI) no Condado de Bexar, Texas.

Em 2005, apenas alguns anos depois do início da residência de Oliver no santuário, surgiram problemas legais após alegações de crueldade animal contra a instalação. A organização de direitos dos animais PETA foi alertada por voluntários de que os animais residentes em Primarily Primates eram mantidos em gaiolas vazias e sujas, justificando a visita de um cinegrafista para documentar as condições. Além disso, a morte de dois chimpanzés de pesquisa enviados da Universidade Estadual de Ohio para ficar na PPI levantou mais preocupações com a segurança dos animais e uma ação judicial foi movida. Preocupações específicas com o bem-estar de Oliver foram posteriormente expressas pelo vice-presidente da Houston SPCA — uma organização de proteção dos animais —, Jorge Ortega, em uma declaração juramentada, onde ele afirmou que durante uma visita à instalação no Texas, ficou perturbado com o recinto de Oliver, descrevendo-o como "sujo, muito pequeno", sem "materiais de enriquecimento significativos" e falta de um balde ou tigela para comida. O procurador-geral adjunto do Texas, Ted Ross, argumentou que a longa má administração dos fundos de doação e a escassez de funcionários levaram a tal prejuízo.

Em 2006, Oliver foi colocado sob os cuidados temporários do reabilitador de vida selvagem Lee Theisen-Watt, que havia sido nomeado pelo tribunal para supervisionar a Primarily Primates enquanto o estado do Texas determinava quem seria o responsável pela instalação.

Em 27 de abril de 2007, o estado do Texas entrou em um acordo que removeu Lee Theisen-Watt como superintendente da Primaly Primates e a substituiu por um conselho de administração chefiado por Eric Turton e Priscilla Feral. O acordo também retirou todas as acusações contra Primarily Primates. Wally Swett foi obrigado a deixar a propriedade e foi proibido de servir no conselho ou como funcionário no futuro.

Oliver permaneceu sob os cuidados da Primaly Primates enquanto as instalações passavam por grandes reformas. Membros do conselho de administração reformado expressaram preocupação com Oliver em processos judiciais e em artigos de notícias sobre a disputa em andamento sobre a administração do santuário. Ethan Calamusa, do Star-Telegram, relatou que a Friends of Animals estava se fundindo com a Primaly Primates para reestruturar sua administração e abordar as preocupações anteriores sobre o futuro do santuário. Oliver viveu o resto de sua vida sob os cuidados do reestruturado santuário Primaly Primates.

Morte
Oliver passou seus últimos anos com outro chimpanzé, uma fêmea conhecida como Raisin. Ela foi colocada com Oliver para companhia, já que a idade avançada de Oliver e os anos no laboratório de pesquisa o deixaram artrítico, quase cego e incapaz de interagir diariamente com chimpanzés mais jovens e brincalhões no santuário.

Notícias de Oliver, bem como fotos, eram frequentemente postadas online por seus cuidadores, devido ao interesse público. Ele participava de atividades regulares de enriquecimento, incluindo uma festa de quebra de melancias documentada no boletim online da Friends of Animals e até mesmo pintura. Embora idoso, Oliver teve acesso ao ar livre e viveu o resto de sua vida em uma aposentadoria tranquila.

Oliver morreu durante o sono e foi encontrado em 2 de junho de 2012, com Raisin ao lado dele; ele tinha pelo menos 55 anos. Stephen René Tello, diretor executivo da Primaly Primates, disse que Oliver seria cremado e suas cinzas seriam espalhadas no santuário dos primatas.

Testes genéticos
Em 1996, enquanto Oliver ainda estava sob os cuidados da Buckshire Corporation, um geneticista da Universidade de Chicago testou porções de seu DNA e revelou que ele tinha os 48 cromossomos de um chimpanzé normal, refutando rumores anteriores de que ele tinha 47 (os chimpanzés normalmente têm 48 e os humanos normalmente têm 46). Em um estudo separado, descobriu-se que a morfologia craniana, formato da orelha, sardas e calvície de Oliver estavam dentro da faixa de variabilidade exibida pelo chimpanzé comum. Outros testes genéticos, publicados no American Journal of Physical Anthropology, descobriram que o DNA mitocondrial de Oliver era muito semelhante ao da subespécie chimpanzé-central, que vive na República do Congo, Gabão e outras áreas da África Central.

Ligações externas

The Story of Oliver: uma biografia online em vídeo de Oliver produzida pela organização Primarily Primates.

Chimpanzés famosos

Oliver (chimpanzé)


Genesee Community College (GCC) is a public community college with its main campus in Batavia, New York. It has campus centers in Albion, Medina, Warsaw, Dansville, Arcade, Lima (previously Lakeville), New York. Thus, the college covers areas not only inside of Genesee County but also in Orleans County, Livingston County and Wyoming County. This two-year college also offers housing facilities to out-of-area students, although the school is attended primarily by commuters. Additionally, GCC offers some degree and certificate programs online.

History

Genesee Community College was founded in 1966 as part of the State University of New York system.  On September 27, 1967, Genesee Community College officially opened classes to full and part-time students.  In January 1972, Genesee Community College relocated to its current permanent address on One College Road in the town of Batavia.

In 1991, GCC would see expansion with the addition of the Stuart Steiner Theatre, which houses a theater and stage, as well as expanded classrooms for the various arts programs.  In 2000, the Conable Technology Building was added to the main campus facilities, a two-story  annex that is the center for most of GCC's technological programs and apparatus.  In January 2006, GCC expanded again, adding the Wolcott J. Humphrey III Student Union, a central location for student affairs and organizations.

In February 2009, the plans for another campus center in Lima was announced, which will replace the Lakeville satellite campus  and in June 2009, construction of the campus was completed. The  campus features two modern computer labs and a state-of-the-art science lab, five to seven classrooms, a lobby and reception area, as well as faculty, staff, advisor, and administrative offices.

Academics

Genesee Community College offers over 60 associate degree and certificate programs.  Many students of the associate degree programs eventually transfer to four-year schools to complete their degree. College-ready students can complete their choice of 16 fully online programs at GCC.

Athletics
Genesee Community College currently has 14 intercollegiate men's and women's teams in basketball, baseball, lacrosse, soccer, softball, golf, swimming, cheerleading, and volleyball. Collectively, they are known as the Cougars, and their colors are blue and gold.

Roz Steiner Gallery
The Roz Steiner Gallery is Genesee Community College's (GCC) only gallery and is located in Batavia, New York, United States. The gallery is located in GCC's Center for the Arts, to the east of the Stuart Steiner Theatre lobby. The Roz Steiner Gallery opened in spring 2011. While the Steiner Gallery does not house a permanent collection, it typically features three professional exhibitions and two student-work exhibitions each academic year. The gallery was financed with funding from the State University of New York Construction Fund, and gifts from the Genesee Community College Foundation and Genesee Community College Association.

Media
GCC also has a radio station called The Music. It can be heard on 90.7 FM and online. It broadcasts to an approximately  radius of the school.

References

External links

Official website

Universities and colleges established in 1966
SUNY community colleges
Education in Genesee County, New York
Education in Orleans County, New York
1966 establishments in New York (state)
Buildings and structures in Genesee County, New York
NJCAA athletics

Genesee Community College


Þjóðólfr ór Hvini (Thjodolfr or Hvini), auch Þjóðólfr enn Hvínverski genannt, war ein norwegischer Skalde, der um Anfang des 9. Jahrhunderts (vermutlich 885–920) zur Regierungszeit des Harald Schönhaar lebte und als Autor tätig war.

Zur Person und Leben des Þjóðólfr liegen nur die spärlichen Informationen vor, die der Isländer Snorri Sturluson in seinem Werk zur skaldischen Dichtersprache, der Skáldskaparmál, und im Prolog zur Heimskringla übermittelt hat. Zeitlich lässt er sich zudem dadurch taxieren, da seine Dichtungen Parallelen (Schilddichtung) in der Stoffbehandlung zum Skalden Bragi Boddason aufweisen. Ein Spottgedicht auf König Harald gilt als ein zusätzliches Indiz, wobei dessen Echtheit unklar ist.

Bedeutung hat sein literarisches Werk durch die 38-strophige Ynglingatal und das 20-strophige Haustlǫng. In diesen Dichtungen, besonders im Haustlǫng, zeigt sich die anspruchsvolle norwegische Kunstdichtung im  Hofton des Dróttkvætt bereits zur Mitte des 9. Jahrhunderts voll entwickelt. Daher vermutet Jan de Vries am Beispiel des Þjóðólfr und des Bragi, dass die Ursprünge dieser Form im 8. Jahrhundert datierbar sind.

In der Ynglingatal verarbeitete Þjóðólfr genealogische Stoffe zur Geschichte des Geschlechts der Ynglinger. Im Haustlǫng rezipiert er Stoffe aus der nordischen Mythologie um den Erzählkreis von Thor und dem Riesen Thjazi.

Werke

Ynglingatal
Haustlǫng
Et digt om Harald hårfagre, næppe ægte (Spottgedicht auf Harald Schönhaar)
Lausavísur

Literatur

Edith Marold: Kenningkunst. Ein Beitrag zu einer Poetik der Skaldendichtung. In: Quellen und Forschungen zur Sprach- und Kulturgeschichte der germanischen Völker, Neue Folge 80 = 204. de Gruyter, Berlin – New York 1983. ISBN 3-11-007621-7.
 Rudolf Simek, Hermann Pálsson: Lexikon der altnordischen Literatur (= Kröners Taschenausgabe. Band 490). Kröner, Stuttgart 1987, ISBN 3-520-49001-3.
 Gabriel Turville-Petre: Haraldr the Hard-Ruler and his Poets. University College London, London 1968.
 Jan de Vries: Altnordische Literaturgeschichte. In: Grundriss der germanischen Philologie 15/16. De Gruyter, Berlin – New York 1999, 3. unveränderte Auflage in einem Band mit einem Vorwort von Stefanie Würth. ISBN 3-11-016330-6.

Weblinks

 Thjodolfr or Hvini Texte beim Skaldic Poetry Projekt

Autor
Literatur (9. Jahrhundert)
Literatur (Altnordisch)
Norweger
Geboren im 9. Jahrhundert
Gestorben im 10. Jahrhundert
Mann

Þjóðólfr ór Hvini


Trichogloeopsis, rod crvenih algi iz porodice Liagoraceae opisan 1960. godine. Taksonomski je priznat kao zaseban rod. Postoji nekoliko vrsta, sve su morske. Tipična je T. hawaiiana

Vrste
 Trichogloeopsis divaricata Tseng & Li
 Trichogloeopsis hawaiiana I.A.Abbott & Doty - tip
 Trichogloeopsis mucosissima (Yamada) I.A.Abbott & Doty
 Trichogloeopsis pedicellata (M.Howe) I.A.Abbott & Doty
 Trichogloeopsis pinnata C.K.Tseng & W.Li
 Trichogloeopsis xishaensis C.K.Tseng & W.Li

Izvori

Vanjske poveznice

Liagoraceae

Trichogloeopsis


Helibelton Palacios (Santander de Quilichao, Cauca, Colombia, 11 de junio de 1993) es un futbolista colombiano. Juega como defensa en el Cruzeiro del Campeonato Brasileño de Serie A.

Trayectoria

Deportivo Cali
El 14 de septiembre de 2011 debuta en la Categoría Primera A en la derrota 2-1 en su visita al Rionegro Águilas.
Su primer gol como profesional lo hizo el 21 de junio de 2012 se lo marcó al Deportivo Pasto marcando en el empate a un gol, en un compromiso por la Copa Colombia.

La Equidad
Para enero de 2014 es vendido a La Equidad comprando todo su pase. Debuta en el club Asegurador el 8 de febrero de 2014 en la victoria como visitantes 1-3 en la cancha de Envigado F. C.. Jugaría solo 15 partidos en el club bogotano.

Deportivo Cali
Para mitad de 2014 vuelve al club Deportivo Cali donde debuta con derrota por la mínima el 2 de julio frente al Cortuluá.
El 26 de octubre marca el gol de la victoria 3 a 2 en el Estadio Manuel Murillo Toro frente al Deportes Tolima, vuelve a marcar gol en el mismo estadio el 29 de noviembre esta vez en la derrota 4-2. En la siguiente fecha de nuevo marca en el empate a dos goles frente a Rionegro Águilas donde también saldría expulsado.

Se coronó campeón de la Liga Águila I el 7 de junio de 2015 ante el Independiente Medellín ganando en el global por 2 a 1 jugando los dos partidos.

Marca de nuevo un gol dos años después el 15 de septiembre de 2016 en el empate a dos goles en su visita a Santa Fe.

Club Brujas
El 7 de enero de 2017 es presentado como nuevo jugador del Club Brujas de la Primera División de Bélgica , comprando el 80% de su pase firmando contrato hasta el año 2020. Debuta de manera oficial el 22 de enero jugando los últimos 28 minutos en la goleada 3 a 0 en su visita al Standard Lieja.

Debutó en la Liga de Campeones de la UEFA el 26 de julio de 2017 en la tercera fase previa en el empate a 3 a 3 contra Estambul Başakşehir F. K. Pasó un año en el equipo belga, con un registro de 21 partidos jugados, 14 como titular.

Atlético Nacional
El 16 de enero de 2018 es oficializado como nuevo jugador del Atlético Nacional de la Categoría Primera A. Su primer gol lo marca el 16 de septiembre de 2018 en la victoria 3 por 1 sobre Envigado FC. Vuelve y marca el 21 de octubre de 2018 para darle la victoria por la mínima en el clásico contra el Deportivo Independiente Medellín .

En el mes de noviembre de 2020 rescindió su contrato con Atlético Nacional, equipo del que llegó a ser unos de los capitanes.

Elche C. F.
El 4 de febrero de 2021 firmó por el Elche C. F. de la Primera División de España hasta el final de la temporada para volver a coincidir a las órdenes de Jorge Almirón. Debuta el 17 de marzo como titular en la derrota 2 por 0 contra el Sevilla FC.

Cruzeiro E. C.
BIENVENIDOS PALACIOS! Cruzeiro informa que firmó un precontrato con el defensa colombiano Helibelton Palacios, con vigencia de julio de 2023 a diciembre de 2025.

A principios del próximo mes, el atleta se someterá a pruebas en el Club, para iniciar su carrera con la camiseta del Cruzeiro.

Selección nacional

Categoría inferiores
Participó en los Juegos Olímpicos de Río de Janeiro 2016 con la selección de fútbol sub-23 de Colombia donde jugó tres partidos. La selección llegó a la instancia de cuartos de final donde fue eliminada por los locales

Participaciones internacionales

Selección absoluta
Fue convocado por primera vez a la  absoluta el 28 de agosto de 2015 para los amistosos de preparación a las Eliminatorias de Rusia 2018 contra la selección de fútbol de Perú. Debutó el 17 de noviembre como titular en la derrota 1-0 frente a la .

El 28 de agosto de 2018 volvió a ser convocado para los amistosos ante la  y la selección argentina por el DT encargado Arturo Reyes Montero. Vuelve y juega con la selección el 7 de septiembre en la victoria 2 por 1 sobre Venezuela ingresando en el segundo tiempo por Santiago Arias.

Participaciones en Eliminatorias

Estadísticas

Palmarés

Títulos nacionales

Títulos internacionales

(*) Incluyendo la selección.

Referencias

Enlaces externos

 Ficha en Soccerway
 Ficha en fichajes
 Ficha en fifa

Nacidos en Santander de Quilichao
Defensas laterales derechos de fútbol
Futbolistas de Colombia
Futbolistas del Deportivo Cali
Futbolistas del Club Deportivo La Equidad
Futbolistas del Club Brujas
Futbolistas del Atlético Nacional
Futbolistas del Elche Club de Fútbol en los años 2020
Futbolistas de la selección de fútbol de Colombia en los años 2010
Futbolistas de Colombia en los Juegos Olímpicos de Río de Janeiro 2016

Helibelton Palacios


GIS හෝ භූ විද්‍යාත්මක තොරතුරු පද්ධති පසුගිය වසර 10 පුරාවට පුරාවිද්‍යාවේ වැදගත් මෙවලමක් බවට පත්ව ඇත. එමෙන්ම භූ විද්‍යා තොරතුරු විද්‍යාවේ, GIS හා GIScience හි මුල්ම ප්‍රතිග්‍රාහකයන් පරිශීලකයන් හා නිර්මාණ කරුවන් වුයේ ද පුරාවිද්‍යාඥයින්ය. GIS හා පුරා විද්‍යාවේ සංකලනය, පුරා විද්‍යාව කාලයක් පුරාවට සිදු වු මනුෂ්‍ය හැසිරීමේ අවකාශීය මාන පිළිබද අධ්‍යයනය වන නිසා හා සියළු පුරා විද්‍යා අවකාශීය සංරචක දරා සිටින නිසා පරිපුර්ණ ගැලපුමක් ලෙස සැලකෙයි. පුරා විද්‍යාව භූ ගෝල විද්‍යාව, කාලය හා සංස්කෘතිය හරහා දිග හැරෙන ඓතිහාසික අවස්ථා නිරීක්ෂණය කරන නිසා පුරා විද්‍යාත්මක අධ්‍යයන වල ප්‍රතිඵල අවකාශීය තොරතුරු වලින් පොහොසත් වෙයි. GIS විශාල දත්ත පරිමා ( විශේෂයෙන් භූ විද්‍යාත්මකව පරිශීලනය කරන ලද ) සැකසීමෙහි දක්ෂ වෙයි. එය වියදම අතින් කාර්යක්ෂම, නිරවද්‍ය හා වේගවත් මෙවලමක් වෙයි. GIS හරහා නිපදවන ලද මෙවලම් දත්ත රැස් කිරීමෙන්,ගබඩා කිරීමෙන් හා සමුද්‍රණය, සුපුරුදු තත්ත්ව සදහා හැසිර වීමෙන් හා අවසාන වශයෙන් දත්ත සංදර්ශණයෙන් උදවු වන අතර එමනිසා එය පරිශිලකයාට දෘෂ්‍යව තේරුම් ගත හැකිවෙයි. කෙසේ නමුත් පුරාවිද්‍යාවේ GIS වල වඩාත් වැදගත් ලක්ෂණය තිබෙන්නේ එය ක්ෂුද්ර සිතියම් සැකසීමේ මෙවලමක් ලෙස භාවිතා කිරීම තුළ නොවන අතර එය තිබෙන්නේ නව තොරතුරු තැනීම සදහා විවිධ වර්ග වල දත්ත සංයුක්ත කිරීමේ හා විශ්ලේෂණය කිරීමේ හැකියාව තුළය. පුරා විද්‍යාවේ GIS හි භාවිතය පුරා විද්‍යාඥයන් දත්ත රැස් කිරීමේ හා දර්ශනය ක්‍රමය මත පමණක් වෙනස් නොවන අතර එය පුරා විද්‍යාඥයන් විසින් අවකාශය ගැන සිතන ආකාරය අනුව වෙනස් වෙයි. එමනිසා GIS ඔබිමතාර්ථ මෙවලමකට වඩා විද්‍යාවක් බවට පත්ව ඇත.

සමීක්ෂණවලදී GIS භාවිතය
සංරක්ෂණය කිරීම සඳහා සමීක්ෂණ හා ලේඛණගත කිරීම වැදගත් වන අතර පුරා විද්‍යාව හා GIS මෙම පරීක්ෂණ හා ක්ෂේත්‍ර කටයුත්ත කාර්යක්ෂම හා වඩා නිරවද්‍ය බවට පත් කරයි. GIS හැකියා යොදා ගෙන සිදු කරන ලද පර්යේෂණ පුරා විද්‍යාත්මක වැඩ බිම් හා අධ්‍යයනයට බලපෑම් එල්ල කරන අත්‍යවශ්‍ය තොරතුරු නැති වීම වැළැක්වීමේ තීරණ ගන්නා මෙවලමක් ලෙස භාවිතා කරනු ලැබේ. එය ඓතිහාසික භූමි පිළිබඳ දත්ත ලබා ගැනීම හා නඩත්තු කිරීම හරහා වටිනාකමක් ඇති ප්‍රභව ආරක්ෂා කිරීම සඳහා වූ ප්‍රාදේශීය සැලසුම්කරණය හා ප්‍රභව කළමනාකරණයට සහාය දෙන විශේෂිත මෙවලමක් ද වේ.

පුරාවිද්‍යාවේ දී   GIS කැනීම් ප්‍රදේශයේ දී සෘජුවම භාවිතා කළ විට එහි දත්ත සිතියම්ගත කිරීමේ හා පටිගත කිරීමේ හැකියාව වැඩි දියුණු වේ. එය තනි වූ අධ්යයනයක් ලෙස විශ්ලේෂණය හා දර්ශනය සඳහා එකතු කරන ලද දත්තවලට ක්ෂණික ප්‍රවේශයක් ලබා දීම හෝ වැඩ බිම් ප්‍රදේශය හා එහි සොයා ගැනීම් පිළිබඳ හොඳින් තේරුම්ගැනීමට උදව් වන අනිකුත් අවශ්‍ය දත්ත ප්‍රභව සමඟ කටයුතු කිරීමට ඉඩ ලබා දීම සිදු කරයි.

පුරාවිද්‍යාත්මක ප්‍රදේශ විය හැකි ප්‍රදේශ ආකෘතිකරණයට හා අනුමාන කිරීමට GIS හි ඇති හැකියාව ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුව වැනි භූ ප්‍රභව වල විශාල කලාපයොදා ගන්නා සමාගම් මඟින් යොදා ගනු ලැබේ. ජාතික සංරක්ෂණ පනතේ 106 වන කොටස ඓතිහාසික ප්‍රදේශ විශේෂයෙන් ආමන්ත්‍රණය කරන අතරම ෆෙඩරල වශයෙන් මුදල් යෙදවූ ව්‍යාපෘතීන් හරහා අනෙක්වා පර්යේෂණයට යොදවයි. පවතින හෝ වැදගත්කමක් සහිත පුරාවිද්‍යාත්මක ප්‍රදේශයකට ප්‍රවේශ වීම සඳහා GIS භාවිතය අනුමාන ආකෘතීකරණය හරහා හඳුනාගත හැක. මෙම අධ්‍යනය හා ප්‍රතිඵල ඉන්පසුව අදාල තීරණ හා අනාගත දියුණු වීම් සඳහා සැලසුම් සකස් කිරීමට කළමනාකරණය විසින් භාවිතා කරනු ලැබේ. GIS විසින් මෙම ක්රියාවලිය අඩු කාල පරිභෝජනය කරන හා වටිනා එකක් බවට පත් කරයි.

පුරාවිද්‍යාත්මක පර්යේෂණවල දී භාවිතා කරන විවිධ ක්‍රියාවලි හා GIS ක්‍රියාත්මක විධි ඇත. වැඩ බිමෙහි වූ තොරතුරුවල ඉන්ට්රසයිඩ් අවකාශය විශ්ලේෂණය කිරීම හෝ බෙදා හැරීම් විශ්ලේෂණය, ඇති වීම, වෙනස් වීමේ ක්‍රියාවලිය හා ලේඛණගත කිරීම තේරුම් ගැනීම උදව් වේ. මෙය පර්යේෂණ, විශ්ලේෂණ හා නිගමනවලට මඟ පාදයි. මේ සඳහා යොදා ගන්නා පැරණි ක්‍රම වැඩ බිම් ප්‍රදේශයක සීමා සහිත අනාවරණයක් සපයන අතර පුළුල් අවකාශ හරහා කුඩා රූප රටා පමණක් සපයයි. අනුමාන ආකෘතීකරණය, ජල විද්යාව හා තලාතල විද්‍යාවෙහි මෙන් දත්ත අයත් කර ගැනීම හරහා, වඩා හොඳ විශ්ලේෂණයක් සඳහා පුරා විද්‍යාත්මක දත්ත සමඟ ආකෘති නිපදවීමට යොදා ගනී. GIS හි ලක්ෂීය දත්ත ලක්ෂීය ස්ථාන මත නාභීගත කිරීම හා දත්ත කුලක වල ප්‍රවණතා විශ්ලේෂණයට හෝ විසිරුණු ලක්ෂ්ය අන්තර් නිවේෂණය කිරීම සදහා යොදා ගනු ලැබේ. ස්ථානීය පවනතා විශ්ලේෂණ්ය සදහා ඝනත්ව සිතියම් කරණය සිදු කරන අතර ලක්ෂය දත්ත හරහා පෘෂ්ඨ නිර්මාණය හරහා පෘෂ්ඨ සොයා ගැනීමට උදවු කිරීම සදහා අන්තර් නිවේෂණය සිදු කරනු ලබන අතර එය යම් ප්‍රදේශයක අත්පත් කර ගෙන ඇති ස්ථර සොයා ගැනීම සදහා යොදා ගනු ලැබේ. ආකාශ දත්ත වඩාත් බහුලව භාවිතා වෙයි. එය භූ දර්ශණ හා ප්‍රදේශ මත නාභිගත වී ඇති අතර සන්දර්භයෙන් හා  පිහිටුවීමෙන් පුරාවිද්යාත්මක වැඩබිම් තේරුම් ගැනීමට උදවු වෙයි. ආකාශ දත්ත අනුමාන ආකෘති කරණය හරහා විශ්ලේෂණය කරන අතර අදාල ප්‍රදේශයේ වැඩබිම් හා අමුද්‍රව්‍ය වල ස්ථාන අනුමාන කිරීමට යොදා ගනු ලැබේ. එය දැනට ඇති දැනුම් සම්භාරය, අනුමාන ක්‍රමය හා සත්ය ප්‍රතිඵල මත පදනම් වෙයි. මෙය මූලිකවම සංස්කෘතිකමය ප්‍රභව කළමණාකරණයේ දී භාවිතා වෙයි.

විශ්‍ලේෂණයේදී GIS භාවිතය
GIS වලට බහු දත්ත කුලක ගබඩා කිරීමට, හැසිරවීමට හා සංයුක්ත කිරීමට හැකි අතර එමගින් භූ දර්ශණ වල සංකිර්ණ විශ්ලේෂණ සිදු කිරීමට හැකියාව ලබාදේ. ජලාධාරක විශ්ලේෂණය යනු ජලාධාර ප්‍රදේශ පිළිබද විශ්ලේෂණයයි. ජලාධාරක ප්‍රදේශය යනු දි ඇති කාලය හෝ ශ්‍රමය වැය කිරීමක් සමග ප්‍රවේශ විය හැකි, වැඩබිම වටා පිහිටි ප්‍රදේශයකි. විව්ෂේඩ් (viewshed) විශ්ලේෂණය යනු වැඩ බිමෙහි සිට වැඩ බිම වටා පිහිටි කුමන ප්‍රදේශ දර්ශණය වන්නේ ද පිළිබද අධ්‍යයනයයි. මෙය වැඩ බිම එහි සමාජීය භූ දර්ශනයට ඇති සබඳතාව තේරුම් ගැනීම සදහා යොදා ගනු ලැබේ. අනුහුරු කරණය යනු තාත්විකබවේ සරළ කරන ලද නිරූපණයක් වන අතර ප්‍රධාන විචල්ය හා ඒවායේ අන්තර් ක්‍රියාකාරීත්වය හදුනා ගැනීම තුළින් සංස්දිධි ආකෘතිකරණයට කරණ උත්සාහය. මෙය ගැටලු උත්පාදනය හරහා සිතීමට යොදා ගන්නා අතර කල්පිත උපකල්පන පරීක්ෂා කිරීමේ හා තත්ත්ව නිපදවීමේ ක්‍රමයක් ලෙසද යොදා ගනී.

පසුගිය වසර කිහිපය තුළදී හෙලි වී ඇත්තේ පුරාවිද්‍යාඥයින් ට GIS හෝ අනෙකුත් ඕනෑම අවකාශීය තාක්ෂණයක සම්පුර්ණ විභවය නොලා ගැනීමට හැකි වන්නේ ඔවුන් ඔවුන් විසින් පුරාවිද්‍යාත්මක දත්ත හා පර්යේෂණ ක්‍රියාවලියේ වු විශේෂිත උපද්රව හා විභව පිළිබද හොදින් දැන සිටින්නේ නම් පමණි. පුරා විද්‍යාත්මක තොරතුරු විද්‍යාව පුරාවිද්යාවේ අවකාශීය හා කාලීන රටා හා ගුණ අනාවරණයට හා ගවේෂණයට ප්‍රයත්න දරයි. තොරතුරු සැකසීම සදහා වු අවේනික පුරාවිද්යාත්මක ප්‍රවේෂයක් දෙසට වු පර්යේෂණ මගින් පුරාවිද්‍යාත්මක ගැටළු විසදීම හා තේරුම් ගැනීම දෙසට විශේෂිතව නැඹුරු වී ඇත. ප්‍රාමාණාත්මක ක්‍රම හා පරිගණක මෘදුකාංග නිපදවයි.

පුරාවිද්‍යාව

පුරා විද්‍යාවේදී GIS භාවිතය


Marcell Komor (în maghiară: Komor Marcell, n. 7 noiembrie 1868, Pesta – d. 29 noiembrie 1944, Sopronkeresztúr) a fost un arhitect maghiar care a lucrat împreună cu Jakab Dezső. Cei doi sunt promotorii curentului secessionist maghiar inițiat de Ödön Lechner.

Familia
Komor se naște intr-o familie de evrei cu șapte copii. Tatăl său, Salamon Kohn, era rabin. Mama lui era Lujza Eibuschitz. Părinții au avut șapte copii: Izidor, Siegfrid, Arnold, Gyula, Kamilla, Regina și Marcell. Familia a înfiat un al optelea băiat, Pál Újlaki, care va ajunge medicul reginei olandeze Wilhelmina. Marcell Komor va ajunge cel mai cunoscut membru al familiei.

Cariera
Cariera lui începe odată cu obținerea diplomei în 1891 la Universitatea Tehnică. Lucrează la biroul lui Győző Czigler, apoi în biroul lui Alajos Hauszmann pentru ca ulterior să lucreze în biroul lui Ödön Lechner. În biroul lui Lechner începe să lucreze la interiorul Muzeului de Artă Industrială și la un proiect al Muzeului Geologic care va câștiga premiul întâi. Alături de Dezső Jakab deschide un birou de arhitectură în anul 1897 care va funcționa până în 1918. Aceasta este perioada în care arhitectul va prospera cel mai mult. Alături de Dezső Jakab câștigă o serie de concursuri și proiecte din care majoritatea se vor realiza.

Au proiectat atat locuințe (imobil de raport metropolitan 1909–1910, strada Hegedűs Gyula, număr 94) cât și clădiri publice (la Szentes, Hotel și Vigadó Petőfi 1898-1899, la Subotica proiectează sinagoga 1902, Tg-Mures- Primăria și teoretic și Palatul Culturii 1907-1909, Vulturul Negru la Oradea -1907-1908, la Sabotica Primăria în 1908-1910, etc.) În afară de clădiri publice au mai realizat numeroase locuințe private. Lucrează la proiectul Institutului Național de Securitate Socială Fiumei început în 1912 și lucrează inclusiv la modificările moderniste din 1930 (turnul este demolat în 1967). Realizează proiecte împreună cu fiul lui, Komor János (proiectul unei vile la Budapesta pe stada Árvácska, numărul 4).

Are o activitate publicistică importantă. El a fondat revista Jurnalul antreprenorilor în 1901 care apare odată la două săptămâni. El a fost editorul principal și aproape în fiecare număr apare o publicație de-a sa. În articolele sale se vede influența mentorului Lechner Ödon sau al colegului lui Károly Kós conform căruia arhitectura modernă maghiară poate doar să se realizeze folosind motivele naționale si formele tradiționale. Împreună cu tehnologiile contemporane el îi dă fiului său la sfârșitul anilor 1920 această revistă, cu Borbíró (Bierbauer) Virgil  preluând rolul de editor. Aceasă revistă va deveni ulterior una din cele mai importante reviste maghiare de arhitectură modernă avangardistă și își va schimba denumirea în "Spațiu și formă".

În 1944 este Marcell Komor este deportat. Devine victimă a nazismului în Austria.

Ca editor
 Între 1901 și 1914 este editorul revistei Vállalkozók Lapja (Revista antreprenorilor), conform unelor surse chiar editorul principal. A publicat sub pseudonimul Ezrey. Câteva titluri din articolele lui: Stil Budapestan, Cult și artă, Arta inginerilor, Arhitectură modernă, Tátray Lajos, Băile Hungária, Huszka-Lechner. Wagner la Budapesta.
 Numeroase articole în revista Pesti Hírlap (Ziarul Pestan)

Operele sale
Proiectele concepute în colaborare cu Jakab Dezső :
 1890-1900. Szentes. Hotel și sală de teatru Petőfi Concurs: Premiul I. și  realizare.
 1898. Expo Paris în 1900. Pavilionul Ungariei. Concurs: Premiul II.
 1899. Szeged. Sinagogă.
 1899. Budapesta. Bursă de valori și marfă, proiect.
 1900. Budapesta, VI. str. Csengery nr. 76. Casă de locuit.
 1901. Subotica, Sinagogă. Concurs: premiul I. și realizare în 1902.
 1901. Pécs. Administrație poștală. Concurs: premiul III.
 1902. Bratislava. Camera de Comerț și Industrie. Concurs: premiul I.
 1902. Budapesta. Mauzoleul Kossuth,Concurs. (împreună cu sculptorul Vedres Márk)
 1903. Budapesta, XIII. str. Radnóti Miklós nr. 4-6. Casă de locuit.
 1903. Bratislava. Hală pentru piață, concurs.
 1904. Kiskunfélegyháza. Școala centrală. Concurs: premiul II. (cu Gesztesi Mihály)
 1905. Budapesta. Băile publice Sáros-fürdő. (cu Márkus Géza)
 1904-1907. Kecskemét. (piața Széchenyi nr. 7.), piața Kossuth nr. 4. Casa industriei. Concurs: premiul I. și realizare. (Astăzi: Casa tineretului).
 1905. Budapesta. Statuia Libertății. Concurs. (cu Márkus Géza și sculptorul Kallós Ede)
 1905. Kiskunhalas. Hotel. Concurs: premiul I.  (cu Márkus Géza)
 1905-1906 Nagyvárad. str. Patriotilor nr 4-6, casele Adorján
 1905. Salonta. Primărie. Concurs: premiul II.
 1905. Sinagoga Marcali. (modificată)
 1905. Târgu Mureș. Primărie. Concurs: premiul I.
 1906-1907.Palatul administrativ, Târgu Mureș (1910, construit între 1911 -1913)
 1906-1907. Kecskemét.Casa industriei
 1906. Oradea. Camera de comerț și industrie. Concurs: premiul I.
 1906. Oradea. Hotelul Vulturul Negru. Concurs: premiul I.  Realizat: 1907-1908
 1906. Oradea. Casă de economii. Concurs: premiul II.
 1906. Bratislava. Vigadó și palatul muzicii
 1907. Subotica, Primărie. (realizat 1908-1910)
 1907. Subotica. Banca comercială
 1907. Budapesta. Sediul fundației pentru muncitorii bolnavi.
 1908. Budapesta, I. piața Döbrentei, casă de locuit. (demolată)
 1908. Viena. Ministerul apărării. Concurs: premiul III.
 1908. Timișoara. Bancă Comercială
 1908-1909. Szolnok. Bancă Comercială și casă de economii. (nu s-a păstrat)
 1908-1909. Oradea. palatul Stern
 1908-1909. Budapesta, VI. str. Benczúr nr. 47. Sanatoriul Liget.
 1909. Palics. Vigadó.
 1909-1910. Budapesta, VI. str. Színyei Merse nr. 21. casa Lefèvre
 1909-1910. Budapesta, II. str. Keleti Károly nr. 29-31. biroul și locuința lui Komor și Jakab.
 1909-1910. Budapesta, VIII. str. Hegedüs Gyula nr. 94. Locuință colectivă.
 1910. Târgu Mureș. casa administrativă a județului (vármegye) Mureș-Turda. Concurs: premiul I.
 1910. Déva, teatru.
 1910. Budapesta, VIII. str. Rákóczi nr. 43. Hotelul Palace.
 1911. Palatul bancii Budapesta. palotája. Tervpályázat: megvétel.
 1911. Budapesta, VII. str. Dózsa György nr 84. Sanatoriul Park (demolată)
 1911. fosta Opera Poporului, (astăzi: teatrul Erkel (realizat cu ajutorul planurilor lui Márkus Géza)
 1911-1913. Târgu Mureș Palatul Culturii,
 1912. Buda, Sinagogă. Concurs.
 1912-1914. palatul regelui bulgar Murány Ferdinánd. Concurs: premiul I. și realizare.
 1913. Teatrul Național din Budapesta

Note

Surse
  Magyar Építőművészet 1911/XI./4.szám. A budapesti kerületi biztosító pénztár tervpályázata
 Enciclopedia biografică maghiară (Magyar életrajzi lexikon)
 Enciclopedia arhitecturii moderne (Modern építészeti lexikon), Kubinszky Mihály. Budapest: Műszaki. 1978. 151. o. ISBN 963-10-1780-X
 Budapest lexikon I. (A–K). Főszerk. Berza László. 2., bőv. kiadás. Budapest: Akadémiai. 1993. 699. o. ISBN 963-05-6410-6
  ARTPORTAL.  Marcell Komor
 Gerle-Kovács-Makovecz: A századforduló Magyar Építészete. Szépirodalmi Könyvkiadó - BONEX 1990. paginile 84-90.)
  Bächer Iván: Komorok. (Egy pesti polgárcsalád históriájából) (Budapesti Negyed 14/1996/4)
  Várallyay Réka: Komor Marcell és Jakab Dezső. (Holnap Kiadó. Építészet mesterei sorozat 2006)
 Enciclopedia evreiască maghiară (Magyar zsidó lexikon) Ujvári Péter. Budapest: Magyar Zsidó Lexikon. 1929. pagina 508.

Nașteri în 1868
Decese în 1944
Pieriți în Holocaust
Arhitecți maghiari
Evrei maghiari

Marcell Komor


An Dendrobium rarum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Dendrobium rarum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 D. r. miscegeneum
 D. r. pelorium

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium rarum


Pteromylaeus es un género de peces miliobatiformes de la familia Myliobatidae.

Especies
Se reconocen las siguientes especies:
 Pteromylaeus asperrimus
 Pteromylaeus bovinus

Referencias

Enlaces externos

Myliobatidae

Pteromylaeus


ශතවර්ෂ කීපයකට පෙරදී චීන ජාතිකයන් යුද කටයුතු සඳහා භාවිතා කළ රොකට්ටුව වර්තමානය වන විට අභ්‍යවකාශ ගවේෂණය සඳහා යොදා ගැනෙන තරමට වැඩි දියණු වී අවසන්. එපමණක් නොව යුද කටයුතු වලදී මිසයිල නිපදවීම සඳහාත් මෙම රොකට් තාක්ෂණය යොදා ගනු ලබයි. මෙසේ මිනිසාට හිතකර මෙන්ම අහිතකර කාර්යයන් රැසක් සඳහා යොදා ගැනේ.

රොකට් තාක්ෂණයේ ඉතිහාසය

මුලින්ම වෙඩි බෙහෙත් හඳුන්වා දීමත් සමගම රොකට්ටු නිර්මාණයද එළිදැක්වී ඇත. වර්ෂ 1200 දී චීන ජාතිකයන් විසින් ඊතලයක් සමග රොකට් භාවිතා කර ඇති බව සඳහන් වේ. නලයක් තුළ තද වන ලෙස ඇසිරූ වෙඩි බෙහෙත් වලින් මෙම කුඩා රොකට් විශේෂය සාදා තිබිණි. මෙම නලයේ එක් කෙළවරක් වසා තිබූ අතර අනෙක් කෙළවර විවෘත වී තිබිණි. මෙම සරල රොකට්ටුව වර්තමාන රොකට් නිෂ්පාදනයට උපයෝගී කර ගැණිනි.
රොකට් නිර්මාණ තාක්ෂණය ඉතා ඉක්මණින්ම යුරෝපයට ව්‍යාප්ත විය. ඒවා යුද කටයුතු සඳහාද යොදා ගත් අතර තුවක්කු සහ කාලතුවක්කු දියුණු වීමත් සමග 1700 අග භාගය වන තෙක් රොකට්ටු යුද කටයුතු වලින් ඈත් විය.නැවත වතාවක් බි‍්‍රතාන්‍ය ජාතිකයකු වූ විලියම් කොන්ග‍්‍රිව් රොකට්ටුව කාර්යක්ෂම ආයුධයක් ලෙස වැඩි දියුණු කිරීමට පටන් ගත්තේය. 1850 දී ඉංග‍්‍රීසි ජාතික විලියම් හේල් විසින් රොකටයේ නොසලයට වක‍්‍රයක් සවිකිරීමෙන් එහි නිවැරදිතාවය වඩාත් වැඩිදියුණු කළේය. වර්ෂ 1800 අග භාගය වන විට මෙම රොකට්ටු අභ්‍යවකාශ කටයුතු සඳහා යොදා ගත හැකි බව මිනිසුන්ට අවබෝධ විය. රුසියානු ජාතික ගුරුවරයෙකු වූ කොන්ස්තන්තීන් සියොල්කොවුස්කි මෙම රොකට් තාක්ෂණය පිළිබඳ ඉතා දීර්ඝ වශයෙන් පර්යේෂණ කළ අතර එම හේතුවෙන් ඔහු අභ්‍යවකාශ යානා වල පියා යනුවෙන්ද හඳුන්වයි. එක්සත් ජනපදය හා ජර්මනියද මේ පිළිබඳව ප‍්‍රධාන වශයෙන් පර්යේෂණ සිදුකර ඇත. එක්සත් ජනපදයේ රොබට් එච්. ගොඩාඩ් විසින් ප‍්‍රථම ද්‍රව ඉන්ධන රොකටය 1926 දී ගුවන් ගත කරන ලදී. ජර්මනියේදී ආචාර්ය වර්නන් වොන් බ්‍රොන් ඇතුළු කණ්ඩායමක් විසින්  V - 2 නම් රොකට්ටුව නිර්මාණය කළහ. ඉන් දෙවන වන ලෝක යුද සමයේ ලන්ඩනයට හෙළීමට බෝම්බ නිෂ්පාදනය කෙරිණි. V - 2 යනු වර්තමානයේ භාවිතාවන රොකට් මිසයිල හා අභ්‍යවකාශ රොකට්ටු වල පැරණිතම මුතුන්මිත්තා වශයෙන් සැළකෙයි. මිනිසා ප‍්‍රථම වරට සඳ මතට ගෙන ගිය රොකටය වූ සැටර්න් V රොකටයේ නිර්මාතෘවරයා වූයේද ආචාර්ය බ්‍රාන්ය.

රොකට්ටුවක කි‍්‍රයාකාරීත්වය

සරල රොකට්ටුවක කි‍්‍රයාකාරීත්වය සඳහා ඉන්ධන ඉතා විශාල ප‍්‍රමාණයක් දහනයෙන් නිපදවෙන වායුව යොදා ගනී. මෙහිදී හට ගන්නා බලයෙන් රොකටයෙන් පහළට තෙරපුමක් ඇති කරන අතර ඉන් එය ඉහළට එසවීමට අවශ්‍ය බලය ලැබේ. සාමාන්‍යයෙන් චලිතය පිළිබඳව නිව්ටන්ගේ (සර් අයිසැක් නිව්ටන්) තුන්වන නියමයට අනුව රොකට්ටුවක කි‍්‍රයාකාරිත්වය සිදුවෙයි. "සෑම කි‍්‍රයාවකටම සමාන වූත් ප‍්‍රතිවිරුද්ධ වූත් කි‍්‍රයාවක් ඇති" බව නිව්ටන්ගේ 3 වැනි නියමයෙන් කියැවේ. රොකට්ටුවක් ගුවන්ගත කිරීම සඳහා අවශ්‍ය බලය උත්පාදනය කිරීමට යොදා ගන්නා ද්‍රව්‍ය වලට ප‍්‍රචාලන යැයි කියනු ලබයි.
මේ ආකාරයෙන් ප‍්‍රචාලන වර්ග 2 ක් රොකට්ටුව සඳහා යොදා ගැනේ. ඉන් එක් වර්ගයක් ඝන ප‍්‍රචාලන ලෙසද අනෙක් වර්ගය ද්‍රව ප‍්‍රචාලන වශයෙන් ද හඳුන්වයි. මේ වර්ග දෙකේදීම බලය උත්පාදනය සඳහා ඉන්ධන හා ඔක්සිකාරක වශයෙන් කොටස් දෙකක් යොදා ගැනේ. මෙහිදී ඔක්සිකාරකය යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ යොදා ගන්නා ඉන්ධනය දහනය කිරීමට අවශ්‍ය ඔක්සිජන් වායුව ලබාගන්නා ද්‍රව්‍යටයි.

ඝන ප‍්‍රචාලන
රොකට්ටුව එසවීමට අවශ්‍ය බලය ලබාගැනීමට වෙඩි බෙහෙත් වැනි ද්‍රව්‍ය යොදා ගන්නා විට ඒවා ඝන ප‍්‍රචාලන නමින් හඳුන්වයි. එයට ගල් අඟුරු (කාබන්) සහ සල්ෆර් ඉන්ධනය ලෙසත්, වෙඩිලුණු (පොටෑසියම් නයිටෙ‍්‍රට්) ඔක්සිකාරකය ලෙසත් යොදා ගනී. අභ්‍යවකාශ ගත කරන රොකට්ටුව සඳහා විවිධ වර්ග වල ඝන ප‍්‍රචාලන යොදා ගනී. ඝන ප‍්‍රචාලන මගින් කි‍්‍රයා කෙරෙන රොකට්ටු ඉතා සරල හැඩයෙන් නිමවා ඇත. දහනය වීමේදී නිපදවෙන වායුව පිටවීමට යෙදූ නොසලයක් ද සහිත සිලින්ඩරයක ඒවා අසුරා ඇත. එම සිලින්ඩරය ඉන්ධන දහනය වන දහන කුටීරය ලෙසද කි‍්‍රයාකරයි.

ද්‍රව ප‍්‍රචාලනය
අභ්‍යවකාශයට ගුවන් ගත කෙරෙන රොකට්ටු වලට වඩා බහුල ලෙස යොදාගනු ලබන්නේ ද්‍රව ප‍්‍රචාලනයි. ද්‍රව ප‍්‍රචාලන වලින් ඝන ප‍්‍රචාලන වලට වඩා විශාල බලයක් උත්පාදනය කිරීමට හැකිවීම එයට හේතුවයි. අභ්‍යවකාශ ෂටල වල සහ ප‍්‍රධාන රොකට් යන්ත‍්‍ර වල ඉන්ධනය ලෙස ද්‍රව හයිඩ‍්‍රජන් සහ ඔක්සිකාරකය ලෙස ද්‍රව ඔක්සිජන් භාවිතා කරයි. මෙම ප‍්‍රචාලන දහනයේදී එයින් ජලය සහ විශාල තාපයක් උත්පාදනය වේ. වාෂ්ප ලෙස නික්මෙන ජලය රොකටයේ නොසලයෙන් ඉතා වේගයෙන් පිටතට නිකුත් කෙරේ. සමහර රොකට් වල භුමිතෙල් හෝ හයිඩ‍්‍රසීන් ඉන්ධන ලෙස යොදා ගනී. ද්‍රව ප‍්‍රචාලන රොකට්ටු වල පවතින ප‍්‍රධාන අවාසියක් වන්නේ ඒවායේ අධික වේගය ලබා ගැනීමට සෑම තත්පරයකම ප‍්‍රචාලන ටොන් කීපයක් දහනය කළ යුතු වීමයි. මේ බාධකය ජය ගැනීමට වර්තමානයේ විද්‍යාඥයෝ විවිධ පර්යේෂණ පවත්වති.

රොකට් තාක්ෂණයේ අනාගතය
දැනට අපට සඳ මතට ගමන් කිරීමේ හැකියාව ඇත. නමුත් දැනට පවතින වර්ගයේ රසායනික දහන රොකට්ටු වලින් වෙනත් ග‍්‍රහලෝක කරා ගමන් කිරීමේ හැකියාව නැත. එහෙයින් විද්‍යාඥයන් විසින් මේ සඳහා යෝග්‍ය රොකට්ටු වර්ග පිළිබඳ විවිධ අදහස් දක්වති.කෙසේ නමුත් අභ්‍යවකාශයේ දුරගමන් සඳහා යෝග්‍ය වන රොකට්ටු ඉතා ඉක්මණින් නිර්මාණය වනු ඇත. ඒවා න්‍යෂ්ටික ශක්තිය හො වෙනත් උපක‍්‍රමයකින් කි‍්‍රයාත්මක කිරීමට ද මේ වනවිට අත්හදා බැලීම් සිදුවී ඇත. එක්සත් ජනපදයේ නාසා ආයතනය මෙම පර්යේෂණවලින් මේ වනවිට සාර්ථක ඵල නෙලාගෙන ඇති බවද සඳහන්. කෙසේ වෙතත් දුරින් පිහිටි වෙනත් ග‍්‍රහ වස්තූන් කරා යා හැකි ප‍්‍රබල රොකට්ටු නිර්මාණය කිරීමේ සිහිනය සැබෑ වීමට වැඩි කලක් ගත නොවනු ඇත.

චන්ද්‍රිකා සදහා රොකට් තාක්ෂනය
චන්ද්‍රිකාවක් උඩුගුවනට යැවිමට මුල් කාලයේදි යොදාගත් ප්‍රධාන මේවලම වූයේ රොකට්ටුවයි. චන්ද්‍රිකා පමණක් නොව අභ්‍යවකාෂයේ තොරතුරු ගවේශනය සදහා සහ චන්ද්‍රයාගේ තොරතුරු ගවේෂණය සදහා යොදා ගත් අභ්‍යවකාශ යානා උඩු ගුවනට ගෙනයාම සදහාත් ඒවා අභ්‍යකාෂයේ අෑතට ගමන් කරවීම රොකට්ටු යොදා ගැනිණි.

අදාළ

බාහිර සබැඳි
 අභ්‍යාවකාශ හා යාන්ත්‍රිරික ඉංජිනේරු ඉන්ටර්නැෂනල් ජර්නලය
 NDTAeroTech.com, ගගන ඩිප්ලෝමා වෘත්තිකයන් සඳහා වන අන්තර්ජාල ප්‍රජාව
 FlyDubai - ගුවන් යානයක් නිපදවීම යූ ටියුබ් වෙතින්

විද්‍යාව
ඉන්ජි‍නේරු විද්‍යාව

රොකට් තාක්ෂණය


VH1 Clásico fue un programa musical de VH1 Latinoamérica. La duración promedio del programa era de entre 30 a 60 minutos. En él se transmitían éxitos de los artistas más destacados de la escena internacional y temas populares de los años '70, '80 y '90. En su último tramo también incluyó éxitos de la primera parte de los años 2000.

El bloque sobresalía por abarcar múltiples géneros musicales, desde el folk rock, baladas de soft rock y synth pop, hasta los movimientos grunge y brit pop. VH1 Clásico, en sus comienzos, mostraba rarezas musicales para el público latino, como los videos musicales de Thomas Dolby, Adam Ant, Don Henley y Devo.

VH1 Clásico comenzó en 2004 como un segmento de media hora dentro de la programación de MTV Latinoamérica llamado VH1 Clásico en MTV, anticipándose al lanzamiento de VH1 Latinoamérica como señal independiente. Tanto videos de la época dorada de MTV, más actuaciones en vivo de los '70 rotaban con mucha frecuencia en este ciclo.

Inaugurado el canal en ese mismo año, el programa se traslada a su señal homónima y extiende su duración habitual sumando media hora más.
Por entonces, el programa se centraba en los estilos musicales más populares, como el rock psicodélico, el glam rock, la música disco, la new wave y el eurodance. En VH1 Clásico sonaban bastante seguido canciones de grupos y solistas como The Rolling Stones, Rod Stewart, Queen, Bruce Springsteen, The Police, Michael Jackson, U2, Duran Duran, Prince, Madonna, Bryan Adams, Guns N' Roses, Nirvana y Oasis, entre otros.

Con los cambios de programación en VH1 durante 2013, este bloque deja de emitirse. En su lugar ahora figura Old is cool, reproduciendo listas de clásicos como su antecesor pero un poco más recientes, desde la década de 1980 hasta principios de los 2010.

Programas de televisión de VH1
Programas de televisión musicales

VH1 Clásico


was a village located in Tomata District, Okayama Prefecture, Japan.

As of 2003 (before the merger), the village had an estimated population of 914 and a density of 10.10 persons per km². The total area was 90.49 km².

On March 1, 2005, Kamisaibara, along with the town of Okutsu, and the village of Tomi (all from Tomata District), was merged into the expanded town of Kagamino.

Kamisaibara is the site of the first discovery of an outcropping of uranium ore within Japan. After discovery, the Ningyō-tōge Office of Atomic Fuel Corporation (now called the Ningyō-tōge Environmental Engineering Center of the Japan Atomic Energy Agency) was built in 1957. The site has been involved in the "development of front-end technologies for the nuclear fuel cycle, namely, uranium exploration, uranium mining, refining, and enrichment."

External links
 Ningyo-toge Environmental Engineering Center homepage

Dissolved municipalities of Okayama Prefecture

Kamisaibara, Okayama


Payo Grondona, nombre artístico de Gonzalo Grondona (Playa Ancha, Valparaíso, 26 de agosto de 1945-Viña del Mar, 8 de enero de 2014), fue un cantante y músico chileno, miembro de la llamada Nueva Canción Chilena, conocido por sus composiciones de canción protesta donde abunda el humor y la ironía, las cuales han sido interpretadas por músicos como Isabel Parra, Combo Xingú o Los Mac's, así como por sus cercanos Gitano Rodríguez, Tiemponuevo, Los Ponchos Rojos y Homero Caro, entre otros.

Primera etapa

A pesar de sus estudios de periodismo, el Payo se dedicó a la música desde joven. Aprendió guitarra de manera autodidacta, escuchando a Los Chalchaleros, Cuncumén y Violeta Parra. Su carrera musical la comenzó integrando las bandas porteñas de Los de Quintil y el Conjunto Folklórico Universitario. Su interés por el rock and roll lo llevó a componer en 1965 junto con Orlando Muñoz la canción «La muerte de mi hermano», incluida en el álbum de sus coterráneos Los Mac's de 1967 titulado Kaleidoscope Men, y considerado por algunos el primer hit del rock chileno.

Tocó en la Peña de los Parra, en Santiago de Chile, y era asiduo a los conciertos en el puerto de Valparaíso, donde formó también parte del grupo fundador de la Peña de Valparíso. Un amigo estadounidense le presentó el banjo, instrumento típico del folclore norteamericano y ausente en la música tradicional chilena. Grondona hizo suyo este instrumento desde entonces, proporcionando otro rasgo particular a su música. En 1970, una de sus composiciones salió elegida entre las finalistas del Segundo Festival de la Nueva Canción Chilena, y ese mismo año apareció su álbum debut El Payo, en cuya carátula apareciera justamente un banjo. La canción más famosa del disco fue «Il Bosco» la cual, a diferencia de las letras de corte político de la época, posee una letra picaresca, que habla de una pareja apurada por encontrar un motel.

Esto último no obstante no significa que El Payo no fuera militante político. Por el contrario, en el tiempo de la Unidad Popular y paralelamente al lanzamiento de su segundo álbum Lo que son las cosas, ¿no? en 1971, participó apoyando el gobierno de Salvador Allende con trabajos tanto en Televisión Nacional de Chile como en la Editora Nacional Quimantú.

El exilio

El Golpe de Estado en Chile de 1973 lo vivió en el país a solo tres días de haber regresado desde una gira por la República Democrática Alemana (RDA). Su tercer álbum, Payo en serio, que iba a ser editado bajo el sello discográfico La Semilla, no alcanzó a editarse, debiendo partir al exilio que duraría diez años, viviendo primero brevemente en Argentina (donde publicaría en 1974 su cuarto disco Por Chile, luego de haberse publicado Payo Grondona en Uruguay el año anterior), posteriormente en la RDA y finalmente en Italia, donde cursó estudios de posgrado y realizó trabajos de distinta índole.

En 1976 publicó su quinto disco Tiempo Nuevo, cuyo nombre alude a la agrupación Tiemponuevo, amigos del cantautor, y que sería publicado en los Países Bajos.

Regreso a Chile

Grondona regresó a Chile en 1983, durante los últimos años de la dictadura militar, sumándose a la oposición hacia Augusto Pinochet y componiendo canciones esta vez con guitarra, bajo el alero del sello Alerce. En 1984 publicó en casete su sexto disco Canto de nuevo, que combina versiones de sus canciones más conocidas, temas inéditos y cuatro canciones para la banda sonora de la película Nemesio de Cristián Lorca. En 1987 lanza Cultura de vida, el primero de sus álbumes que incluiría sus creaciones llamadas «cancionemas», musicalizaciones propias de los poemas de Mauricio Redolés, Teresa Calderón y Eric Polhammer, entre otros.

En 1992 publicó Cuarent'on, su último casete con el sello Alerce, fijando luego su residencia definitiva en su Región de Valparaíso natal, lanzando desde entonces trabajos autogestionados tales como Playa Ancha 1945 (2001, ayudado por un Fondart) y el álbum recopilatorio Cancionero político (2007).

En 2012 sufrió un accidente cerebrovascular que lo dejó en un delicado estado de salud. Falleció el 8 de enero de 2014 a las 18:50 horas, en un hogar de reposo en el sector Recreo de Viña del Mar.

Discografía

 1970 - El Payo
 1971 - Lo que son las cosas, ¿no?
 1973 - Payo Grondona
 1974 - Por Chile
 1976 - Tiempo Nuevo
 1984 - Canto de nuevo
 1987 - Cultura de vida
 1992 - Cuarent'on
 2001 - Playa Ancha 1945

Recopilatorios
 2001 - Canciones y cancionemas
 2002 - El Payo + El Payo Vol. 2: Lo que son las cosas ¿no?
 2007 - Cancionero político

Sencillos
 1966 - La conversada/Coplas numéricas (Pleno)
 1970? - Yo no sé decir adiós, amor
 1971 - Yo no sé decir adiós, amor / Elevar la producción
 1971 - Por aquí, por acá / Carpas y amor

Colectivos

 1971 - Se cumple un año ¡¡¡y se cumple!!!
 1972 - Encuentro de música latinoamericana
 1975 - An anthology of Chilean New Song
 1984 - La gran noche del folklore
 1985 - Por la vida
 1989 - Novedades de Chile
 1995 - Canto Nuevo, antología volumen 2
 2001 - Café del cerro
 2003 - Nueva Canción Chilena. Antología definitiva

Referencias

Cantantes de folclore de Chile
Cantantes en español
Guitarristas de folclore de Chile
Cantautores de la Nueva canción
Nacidos en Valparaíso
Chilenos exiliados de la dictadura militar
Banjistas

Payo Grondona


Anaerobik egzersiz, hücrenin enerji ihtiyacını oksijenden bağımsız olarak gördüğü egzersiz çeşitlerine işaret etmekte kullanılır. Anaerobik egzersizler kısa, yüksek yoğunlukta olurlar. Anaerobik "havasız" anlamına gelir.

Anaerobik egzersiz örnekleri; Ağırlık kaldırma, sprint ve zıplama gibi kısa süreli egzersiz biçimidir. Anaerobik egzersiz mukavemete dayanmayan sporlarda güç inşa etmek için kullanılır. Anaerobik egzersizin aksine Aerobik egzersizler düşük yoğunluklu ve uzun süreli egzersiz çeşididir.

Egzersiz

Anaerobik egzersiz


අවැසි ලිපිය තොරාගන්න

 සංඝ නිකායන් සහ පාර්ශව
 පන්සල
 පිළිම ගේ

විහාරය


පණ්ඩුකාභය රජුට දාව ස්වර්ණපාලී මෙහෙසිය කුසින් උපන් මුටසීව නම් කුමරු පණ්ඩුකාභය රජුගේ ඇවෑමෙන් පසු රජකමට පත් වේ.

මහාවංශයෙහි මෙසේ සටහන් වුවත් රාජාවලිය නමැති ග‍්‍රන්ථයේ සදහන් වන ආකාරයට පණ්ඩුකාභය රජුට අනතුරුව රාජ්‍යය භාරගන්නේ ඔහුගේ පුත් ගණතිස්ස කුමරුය. පුත් මුටසීව රාජ්‍යයට පැමිණෙන්නේ ඊට වසර දහතුනකට පසුවය.

අනුරාධපුරයේ මහමෙව්නා උයන කරවන ලද්දේ මුටසීව රජු විසිනි. එම උයන සදහා භූමිය වෙන් කරන දිනයේ අකල් මහා වැස්සක් ඇති වූ නිසා මහාමේඝවන හෙවත් මහමෙව්නා යන නාමය යෙදුණි.

මුටසීව රජතුමා යුද්ධ කෝලාහල කිසිවක් නැතිව අනුරාධපුරයෙහි වසර හැටක් පමණ රාජ්‍යය කළේය

ශ්‍රී ලංකාවේ රජවරු

මුටසීව රජු


Ambulo er en dansk kortfilm fra 2012 instrueret af Mathias Elmose Andersen.

Handling

Da ambulancelægen Dorte rykker ud til en forulykket bil og finder sin datter Signe bag rattet, må hun træffe et valg mellem sit moderinstinkt og sit lægeløfte.

Medvirkende

 Andrea Vagn Jensen, Dorte
 Julie Brochorst Andersen, Signe
 Maria Julsgaard Larsen, Louise
 Chris Blak Willing, Jonas
 Rasmus Reiersen, Bondemand
 Ernst Bøje, Dreng
 Paul Svane, Ambulanceleder
 Ingrid Knudsen, Ambulanceassistent

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2012

Ambulo


Umbra vampirului (titlu original: Shadow of the Vampire) este un film de groază din 2000 regizat de E. Elias Merhige. Este produs de Nicolas Cage și Jeff Levine. A avut premiera la Festivalul de Film de la Cannes la 15 mai 2000. Rolurile principale au fost interpretate de actorii  John Malkovich, Willem Dafoe, Cary Elwes, John Aden Gillet, Eddie Izzard, Udo Kier, Catherine McCormack și Ronan Vibert.

Filmul prezintă producția fictivă a peliculei clasice Nosferatu, eine Symphonie des Grauens (Nosferatu – Simfonia groazei) de Friedrich Wilhelm Murnau.

Prezentare

Distribuție

|-
|||Friedrich Wilhelm Murnau, regizorul filmului Nosferatu
|-
|||Max Schreck, care a interpretat Graf Orlok/Nosferatu în filmul Nosferatu
|-
|||Albin Grau, ocultist, producătorul filmului ''Nosferatu
|-
|||Fritz Arno Wagner, dir. de imagine
|-
|||Greta Schroeder, care a interpretat rolul Ellen Hutter
|-
|||Gustav von Wagenheim, care a interpretat rolul Thomas Hutter
|-
|||Henrik Galeen
|-
|||Paul
|-
|||Wolfgang Muller
|}

Note

Legături externe

Vezi și

Filme din 2000
Filme americane
Filme britanice
Filme luxemburgheze
Filme în limba engleză
Filme regizate de E. Elias Merhige
Filme de groază din anii 2000
Filme BBC
Filme cu vampiri
Filme Lionsgate
Filme în limba luxemburghezăFilme în limba germană

Umbra vampirului


UEFA Women's Champions League slutspil 2015-16 begyndte den 7. oktober 2015 og sluttede den 26. maj 2016 med finalen på Mapei Stadium – Città del Tricolore i Reggio Emilia, Italien, som afgjorde, hvem der blev vinder af UEFA Women's Champions League 2015-16. I alt 32 hold deltog i slutspillet.

Kvalificerede hold
Nedenfor er de 32 hold som deltog i slutrunden (med deres UEFA club koefficienter fra 2015, som er udregnet fra deres resultater fra europæiske turneringer fra 2010–11 til 2014–15 plus 33% af deres forbunds koefficient fra samme tidsrum).

Overblik

Sekstendedelsfinaler
Lodtrækningen til sekstendedelsfinalerner blev holdt den 20. august 2015.

Noter

De første kampe blev spillet den 7. og 8. oktober, returkampene blev spillet den 14. og 15. oktober 2015.

|}

Barcelonavandt 5–2 sammenlagt.

Lyon vandt 9–0 sammenlagt.

Paris Saint-Germain vandt 15–0 sammenlagt.

Slavia Prag vandt 4–2 sammenlagt.

Frankfurt vandt 8–0 sammenlagt.

KIF Örebro vandt 8–0 sammenlagt.

3–3 sammenlagt. Twente vandt på udebanemål.

Atlético Madrid vandt 3–2 sammenlagt.

AGSM Verona vandt 7–6 sammenlagt.

Zvezda Perm vandt 6–2 sammenlagt.

Lillestrøm SK vandt 2–1 sammenlagt.

Chelsea vandt 4–0 sammenlagt.

Rosengård SK vandt 9–0 sammenlagt.

Fortuna Hjørring won 6–0 on aggregate.

Wolfsburg vandt 4–0 sammenlagt.

Brescia vandt 2–0 sammenlagt.

Ottendedelsfinaler
Lodtrækningen til ottendedelsfinalerne blev holdt den 19. oktober 2015.

De første kampe blev spillet den 11. og 12. november, og returkampene blev spillet den 18. og 19. november 2015.

|}

Barcelona vandt 2–0 sammenlagt.

Brescia vandt 2–1 sammenlagt.

Lyon vandt 9–1 sammenlagt.

Slavia Praha vandt 2–1 sammenlagt.

Wolfsburg vandt 4–1 sammenlagt.

1–1 sammenlagt. Paris Saint-Germain vandt på udebanemål.

Rosengård vandt 8–2 sammenlagt.

2–2 sammenlagt. Frankfurt vandt 5–4 på straffesparkskonkurrence.

Kvartfinaler
Lodtrækningen til kvart- og semifinaler blev holdt den 27. november 2015. De første kampe blev spillet den 23. marts, og returkampene blev spillet den 30. marts 2016.

|}

Wolfsburg vandt 6–0 sammenlagt.

1–1 sammenlagt. Frankfurt vandt 5–4 ved straffesparkskonkurrence.

Lyon vandt 9–1 sammenlagt.

Paris Saint-Germain vandt 1–0 sammenlagt.

Semifinaler
De første kampe blev spillet den 24. april, og returkampene blev spillet den 1. og 2. maj 2016.

|}

Lyon vandt 8–0 sammenlagt.

Wolfsburg vandt 4–1 sammenlagt.

Finalen

Finalen blev spillet den 26. maj 2016 på Mapei Stadium – Città del Tricolore i Reggio Emilia, Italien.

Referencer

Slutspil 2015-16
Fodboldsæson 2015-16


ශ්‍රී ලංකාවේ මාතර කලාපයෙහි රජයේ පාසැල් ලැයිස්තුව  දැක්වීමේදී  එය දෙවිනුවර, දික්වැල්ල, මාතර හා වැලිගම යන අධ්‍යාපන කොට්ඨාශවලට අදාල රජයේ පාසැල් ලැයිස්තු වශයෙන් දැක්විය හැකිය.

දෙවිනුවර අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය

දික්වැල්ල අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය

මාතර  අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය

වැලිගම  අධ්‍යාපන කොට්ඨාශය

මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ පාසල්
පාසැල් ලැයිස්තු
මාර/කොටවිල ශ්‍රී රතනපාල මහ විද්‍යාලය,කොටවිල,කඹුරැගමුව.

ශ්‍රී ලංකාවේ මාතර කලාපයේ රජයේ පාසැල් ලැයිස්තුව