Anadolu (, romanize: Anatolḗ), Anadolu Yarımadası (, Chersónisos tis Anatolías) veya coğrafi olarak Asya Kıtası'nın tüm özelliklerini içerdiğinden Küçük Asya (, Mikrá Asía), Asya kıtasının en batısında Karadeniz, Akdeniz ve Ege denizi arasında kalan yaklaşık 755.000 km²'lik bir alanı kaplayan dağlık bir yarımadadır. Batıdan doğuya olan uzunluk 1.000 km'den fazla, genişlik ise 400 km'den 600 km'ye kadardır. Osmanlı döneminde "Anadolu"nun geleneksel doğu sınırı olarak Fırat Nehri kabul edilirken, Cumhuriyetle birlikte Birinci Türk Coğrafya Kongresinden sonra Türkiye'nin Asya'da kalan kısmının tümü aynı coğrafî terime dâhil edilmiştir. Günümüzde yaygın olarak Türkiye'nin Asya kıtasında kalan topraklarının adı olarak kullanılır.

Anadolu, Asya ve Avrupa'nın birleşim noktasındaki stratejik konumu nedeniyle, tarih öncesi çağlardan beri birçok medeniyetin beşiği olmuştur. Yeryüzünün en eski yerleşkelerinden bazıları Cilalı Taş Devri'nde Anadolu'da kurulmuştur. Çatalhöyük, Çayönü, Nevali Çori, Hacılar, Göbekli Tepe ve Mersin (Yumuktepe) yerleşkeleri Cilalı Taş Devri'nden kalmadır. Truva yerleşkesi de Cilalı Taş Devri'nde kurulmuş ve Demir Çağı'na doğru uzanmıştır. Sümer, Asur, Hitit, Yunan, Lidya, Kelt, Pers, Roma, Doğu Roma (Bizans), Selçuklu, Safevi, Moğol ve Osmanlı gibi onlarca medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Yüzlerce dil ve lehçeyi barındırır.

Anadolu, Hristiyanlığın ilk doğduğu ve geliştiği topraklardan biridir. Uzun yıllar Doğu Roma topraklarının esasını teşkil etmiştir. 11. yüzyıldan itibaren Türkler tarafından iskân edilmiş ve yönetilmiştir. Özellikle 1071 yılındaki Malazgirt Meydan Muharebesi'nden itibaren Müslüman Oğuz Türkleri Anadolu'ya akın etmiştir.

Etimoloji
Anadolu sözcüğü Yunanca doğu veya gündoğumu anlamına gelen Ανατολή sözcüğünden türemiştir. Bizans İmparatorluğu döneminde orta Anadolu'nun bir kısmı imparatorluğun merkezine doğuda olmasından kaynaklı doğu askeri idari birimi ya da Anatolikon Theması (Θέμα Άνατολικῶν, Thema Anatolikōn) olarak adlandırılmaktaydı. Anatolikon Theması Afyon, Isparta, Konya, Kayseri ve Mersin yörelerini kapsamaktaydı.

Osmanlı döneminde ise Anatoli, merkezi önce Ankara (1393-1451), sonra Kütahya (1451-1827) olan kuruluş tarihi ve protokol olarak ikinci beylerbeyliğinin adıdır. Beylerbeyliği'nin (daha sonraki ismiyle Eyalet) doğu sınırlarını Antalya, Isparta, Afyonkarahisar, Ankara, Çankırı ve Sinop oluşturmaktaydı. Beylerbeyliği'nin komşuları (kuzeyden güneye) Rum Eyaleti, Karaman Eyaleti, Adana Eyaleti'dir.

19. yüzyılda genel anlamda imparatorluğun Asya kıtası'nda kalan ve Türklerle meskûn olan bölgesini tanımlamak için kullanılmıştır.

Coğrafya
Yarımada hakim dağlık arazidedir. Büyük kısmı, doğuda yarı çöl Anadolu Yaylaları ve Ermeni Yaylası tarafından işgal edilmiştir. Anadolu Platosu'nun içi, marjinal Kuzey Anadolu Dağları (kuzeyde) ve Toros Dağları (güneyde) ile sınırlanan Anadolu Yaylası tarafından işgal edilmiştir. Ege, Akdeniz ve Marmara Denizi kıyıları boyunca Akdeniz bitki örtüsü ile dar ovalar vardır.

Tanımlama

Anadolu, kuzeyde Karadeniz, güneyde Akdeniz, batıda Ege denizi, kuzeybatıda Marmara denizi ile sınırlanmış bölgedir. Doğuda ise, tarihsel olarak, İskenderun Körfezi'nin güneyindeki Akdeniz kıyılarından sonra 40. meridyen ile Van Gölü arasında bir çizgi olarak kabul edilir ve kuzeyde sınır, Çoruh Nehri'nin alçak seyri ile kabaca çakışır. Cumhuriyetin ilanından itibaren ise, Anadolu Türkiye'nin Asya'da kalan kısmıyla eş anlamlı olarak kullanılmıştır. Yarımada, Asya'nın diğer tüm bölgelerine kıyasla batıdadır.

Anadolu coğrafik olarak daha çok Avrupa'ya benzemektedir. Çünkü bütün Akdeniz'in kuzeyi Avrupa kabul edilmektedir. Anadolu da coğrafik olarak, kendisinden çok farklı özellikler barındıran Asya ülkelerinden (Çin, Hindistan, İran vb.) çok, Akdeniz'in kuzeyindeki Yunanistan, İtalya ve İspanya gibi Avrupa ülkelerine benzemektedir. Doğal sebepler siyasi olayları da etkilediği için Anadolu'nun, tarihte Asya'dan çok Avrupa ile münasebetleri olmuştur. Bütün bunlara rağmen Anadolu'nun Asya içinde düşünülmesi, onun güçlü bir Asya kültürüne sahip olmasındandır. Tarih boyunca Asya kültürü, kendisinin batısındaki Anadolu'ya akmıştır. Asya kökenli Türklerin, eski Yunan-Roma coğrafyası olan Anadolu'''daki (ki Diyar-ı Rum tabiri tam da bunu anlatır) varlığı bunun maddi bir göstergesidir.

 Tarih

Anadolu'nun tarihi bir anlamda Balkanlar, Kafkasya ve Ön Asya'dan gelen işgal, istila ve fetih dalgalarının tarihidir.

 Neolitik Çağ

Asya ve Avrupa'nın stratejik kesişme bölgesinde olmasından dolayı Anadolu, tarih öncesi çağlardan beri pek çok uygarlık için beşik olmuştur.

Neolitik yerleşim olarak Taşhöyük Pottery Neolithic, Çayönü Pre-Potttery Neolithic A to Pottery Neolithic, Nevali Cori Pre-Pottery Neolithic B, Hacılar Pottery Neolithic (Türkiye'de şimdiki Burdur ilinin 25 km güney batısında), Göbeklitepe Pre-Pottery Neolithic A ve Mersin ile. Truva yerleşimi Neolithic çağ ile başlar ve Demir çağı içinde devam ederek ilerler.

 Bronz Çağı

 Hattiler ve Hurriler
Hattiler, MÖ 2300 ile 2000 yıllarında Orta Anadolu'da yaşamış ve Hattice isimli bir yalıtık dil konuşmuş uygarlıktır. Anadolu Yarımadası'nın bilinen en eski adı Hatti Ülkesi'dir ve kendilerinden sonra gelen Hititler gibi halkalar da yaşadıkları bölgeye bu adı vermiştir. Hattilere ait ilk kaynaklar Akad İmparatorluğu tarafından MÖ 24. yüzyılda yazılmıştır.

Hurriler ise Anadolu'nun güneydoğusunda yaşamış Urartular ile ilişkili bir halktır. Tarihsel açıdan Hurricenin varlığı MÖ 20. yüzyıldan eskiye dayanmaktır. MÖ 16. yüzyılda Mitanni gibi Hint-Aryanlar tarafından yönetilmiş Hurri devletleri Anadolu'da önemli ölçüde toprağa sahip olmuştur.

 Asur İmparatorluğu

MÖ 21. ve 18. yüzyıllar arasında Hurri ve Hatti bölgeleri Asurlular tarafından kolonize edilmeye başlanmıştır. Akadların kuzey kolu olan Asurlular Anadolu'da özellikle gümüş çıkarmıştır. Kaneş antik kentinde bulunmuş MÖ 20. yüzyıl tarihli Asur tabletleri, gelişmiş bir ticaret sisteminin Anadolu'da yer aldığını ortaya koymaktadır.

 Hititler
Hititler, MÖ 1600 civarında İç Anadolu'daki Hatti beyliklerini ele geçirerek Hattuşaş merkezli bir devlet kurmuştur. Halk, Hint-Avrupa dillerinin bilinen ilk örneği olan ve Anadolu dilleri sınıfına ait Hititçe, Luvice ve Palaca dillerini konuşmuştur. s:307 Hitit kültürü, bölgede yer alan yerli halklar ile Hint-Avrupa kültüründen etkilenmiştir. Kurgan hipotezine göre Hititçenin Anadolu'ya MÖ 2500 civarında geldiği düşünülmektedir.

MÖ 14. yüzyıl ortalarında I. Şuppiluliuma yönetimi altındaki krallık, Levant ve Yukarı Mezopotamya'ya değin genişleyerek bir süper güç hâlini almıştır. Eski Hitit Krallığı olarak anılan bu dönemde sanat, başta Boğazköy olmak üzere Alacahöyük, Bitik, Alişar, Eskiyapar, İnandık, Maşat Höyük, Hüseyindede ve İmikuşağı kazılarının ortaya koyduğu gibi büyük ölçüde Anadolu geleneğine bağlıdır. Ülke içindeki politik çekişmeler nedeniyle zayıflayan Eski Hitit Krallığı MÖ 2. binin ikinci yarısında, II. Tuthaliya devrinde yeniden kuvvetlenmiş ve bir imparatorluk haline gelmiştir. Mısır ile Babil'in yanında Tunç Çağı Orta Doğusu'nun üçüncü büyük politik gücünü oluşturmuştur. Bu yeni evreye Yeni Hitit Devleti ya da Hitit İmparatorluk Çağı denir.

MÖ 2. binyılın son yüzyılları, Bronz Çağı Çöküşü olarak adlandırılan ve tüm Yakın Doğu için kaos ve sıkıntıların doruk noktasına ulaştığı bir dönemdir. Çeşitli yönlerden kopup gelen istilacılar ve göçmenlerin yarattığı bunalımlar sonucunda Hattuşaş'ın son hükümdarı II. Şuppiluliuma'dan sonra Hitit devleti son bulmuştur. Hitit İmparatorluğu'na son veren etkenler arasında, Kaşkaların MÖ 2. binyılın son yüzyılları içinde Palaca konuşan bölgelere yaptıkları göçler de vardır. Eski Hitit (ve Hurri) bölgelerinin büyük bir kısmı Asur kontrolüne girmiştir.

 Demir Çağı

 Geç Hitit Devletleri
Geç Hitit Dönemi, Bronz Çağı Çöküşü sonrasında dağılan Hitit bölgelerinde kurulmuş küçük devletlerin tarihini kapsar. Devletler, Anadolu Demir Çağı'ndaki Luvice, Aramice ve Fenikece konuşan siyasi varlıklarıdır. MÖ 1200'lerde batıdan gelen Ege Göçleri'nin saldırılarından kurtulabilen Hititler güney ve güneydoğu Toroslar'ın dağlık bölgelerine çekilmeleri ile kurmuşlardır. Devletler, Urartu ve Asurlular'a bağımlı olarak hüküm sürmüş, MÖ 7. yüzyılda ise Asurlular tarafından bu devletlerin siyasal varlığına son verilmiştir.

 Luvi bölgeleri
Hitit İmparatorluğu'nun son dönemlerinde Luvice, Hititçeyi geçerek imparatorluğun dominant dili haline gelmiştir. Dil, Hititlerin yıkılmasından sonra da Anadolu'da varlığını sürdürmüştür. Özellikle Ege ve Batı Akdeniz'de yer alan ve MÖ 9. yüzyılda devletleşmeye başlayan tarihi Karya, Likya, Pamfilya ve Side bölgeleri, Yunan etkileri ile bu dillerin konuşurlarının egemenliği altında kalmıştır. Pelasgların ve Truvalıların da bu dilin konuşurları olduğu düşünülmektedir. Bu bölgeler daha sonra Yunanca konuşurları egemenliği altına girmiştir.

 Yeni Asur İmparatorluğu

 Kimmer ve İskit istilaları

 Grek bölgeleri

 Diğer

 Hititler
 Luviler
 Palalar
 Kaşkalar
 Arzavalılar
 Urartular
 Frigyalılar
 Kimmerler
 Kassitler
 Kolhisliler
 Karyalılar
 Assuvalılar
 Lidyalılar
 Misyalılar
 Likyalılar
 Kilikyalılar
 Pamfilyalılar
 Kapadokyalılar
 Pelasglar
 Keltler
 Muşkiler
 Fenikeliler
 Ermeniler
 Medler
 Persler
 Taballar
 Antik Yunanlar
 Asurlular
 Yahudiler
 Ahameniş İmparatorluğu

 Helenistik Dönem

 Selevkos
 Asya Eyaleti
 Lazika
 Roma Yunanistanı
 Galatya
 Ermeni Krallığı
 Bitinya

 Orta Çağ
 Roma İmparatorluğu
 Doğu Roma İmparatorluğu (Bizans)
 Kilikya Ermeni Krallığı
 Sasani İmparatorluğu
 Bizans-Arap Savaşları
 Selçuklu Hanedanı
 Anadolu Selçuklu Devleti
 Anadolu Beylikleri
 Moğollar
 İlhanlılar
 Safeviler
 Osmanlılar

 Haçlı seferleri

 Anadolu beylikleri

 Ahlatşahlar Beyliği
 Alaiye
 Artuklu Beyliği
 Aydınoğlu Beyliği
 Candaroğulları Beyliği
 Çaka Bey
 Çobanoğulları Beyliği
 Danişmendliler
 Dulkadiroğulları Beyliği
 Eretna Beyliği
 Eşrefoğulları Beyliği
 Germiyanoğulları Beyliği
 Hamidoğulları Beyliği
 İnaloğulları Beyliği
 Kadı Burhaneddin Ahmed Devleti
 Karamanoğlu Beyliği
 Karesi Beyliği
 İnançoğulları Beyliği
 Mengüçlü Beyliği
 Menteşe Beyliği
 Pervaneoğulları Beyliği
 Ramazanoğulları Beyliği
 Sahipataoğulları Beyliği
 Saltuklu Beyliği
 Saruhanoğulları Beyliği
 Tekeoğulları Beyliği

 Osmanlı İmparatorluğu

 Anadolu dilleri

Anadolu'da MÖ 2. ve 1. binyıllarda kullanılan bir grup Hint-Avrupa diline Anadolu dilleri adı verilir. Bu diller arasında en önemlisi ve en iyi tanınanı, MÖ 1600-1100 yılları arasında yazılı belge bırakmış olan Hititçe'dir (nesili''). Hitit imparatorluğu döneminde, Hititçe ile akraba diller olan Luvice (Luwili) ve Palaca da konuşulmuştur. Luvicenin yayılım alanı Güney ve Batı Anadolu, Palaca'nınki ise Kuzeybatı Anadolu'dur.

Erken antik çağda, Luvice'den türemiş olduğu tahmin edilen Likya dili, Lisya dili, Karya dili, Pisidia dili, Side dili ve kökenleri yeterince bilinmeyen Paphlagonia dili ile Kappadokia dili kullanılmıştır. Bu dillerin tümü MÖ 1. yüzyıla doğru Yunanca'nın egemen dil olması üzerine tarih sahnesinden çekilmişlerdir.

21. yüzyılda ise Anadolu-Mezopotamya bölgesinde Ural-Altay dil ailesine bağlı Anadolu lehçesi kullanılır.

Günümüzde Anadolu

Anadolu'da çok uluslu yapı 20. yüzyıla kadar sürmüştür. 1923 yılında üzerinde Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla birlikte Anadolu topraklarının büyük bir kısmı Türkiye'nin denetimine girmiştir. Şu anda Türkiye halkının demografik yapısının büyük bir kesimini Türkler oluşturmaktadır.

Günümüzde Anadolu'da yaşayan halkın büyük bir kısmı Türkçe konuşmaktadır. Anadolu Türkçe ile 11. yüzyılda Selçuklu Hanedanının fethi ile tanışmıştır. Buna rağmen çok kültürlü yapısını Selçuklular ve Osmanlılar döneminde devam ettirmiştir. Ayrıca Kuzeybatı Anadolu'da Manav, Kuzeydoğu Anadolu'da Laz, Gürcü ve Doğu ve Güneydoğu Anadolu (Kuzey Mezopotamya'nın bir kısmı)'da Kürtlerin, Zazalar'ın ve Araplar'ın yanı sıra az sayıda Süryani de bulunur. Ayrıca özellikle 19. ve 20. yüzyılda çeşitli göç hareketleriyle gelerek Anadolu' ya yerleşen Çerkesler ve Boşnaklar da bulunmaktadır. Anadolu'nun çeşitli bölgelerine yayılmış Rumlar'ın çoğu Birinci Dünya Savaşı sonrasındaki mübadelede, Yunanistan'daki Müslüman olan halkla değiş-tokuş edilmişlerdir. Bugün Anadolu'da yaşayan halkın çoğunluğu Müslüman'dır.

Ayrıca bakınız

 Çatalhöyük
 Asur
 Hititler
 Arzava
 Mitanni
 Likya

 Lidya
 Pamfilya
 Karya
 Kilikya
 İyonya
 Büyük İskender

 Roma İmparatorluğu
 Bizans Devleti
 Safeviler Devleti
 Osmanlı Devleti
 İslam Tarihi
 Türkiye
 Millî Mücadele
 Osmanlı Tarihi

Resim galerisi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Batı Asya
Antik Yunanistan coğrafyası
Asya'daki yarımadalar

Anadolu


L'Open de Karachi 2022 est l'édition 2022 de l'Open de Karachi, tournoi de squash  qui se déroule du 15 au   à Karachi. Le tournoi fait partie de la catégorie PSA World Tour Bronze et il est doté de  de prix.

Le tableau est composé de 24 participants dont huit têtes de série et deux wild card, Noor Zaman et Muhammad Ashab Irfan.

Dotation et points
En 2022, la dotation est de . Les points sont répartis suivant le tableau suivant.

Têtes de série

Tableau final

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Open du Pakistan 2018
 Saison 2021-2022 de la PSA

Liens externes
 Page PSA

Compétition de squash à Karachi
Événement sportif international au Pakistan
Sport au Pakistan en 2022
Squash en 2022
Sport en mars 2022

Open de Karachi 2022


Pietà (Hangul: 피에타) este un film dramatic sud-coreean scris, produs și realizat de Kim Ki-duk.
Filmul a obținut Leul de Aur (în italiană Leone d'Oro) la Festivalul de film din Veneția  în 2012.

Intrigă/ Sinopsis

Distribuție
Lee Jung-jin ... Lee Kang-do
Jo Min-su ... Jang Mi-sun
Kang Eun-jin ... Myeong-ja, soția lui Hun-cheol
Woo Gi-hong ... Hun-cheol
Cho Jae-ryong ... Tae-seung
Lee Myeong-ja ... Mama omului care se sinucide cu medicamente
Heo Jun-seok ... Omul care se sinucide
Kwon Se-in ... Omul cu chitara
Song Mun-su ... Omul care se sinucide prin aruncare de la înălțime
Kim Beom-jun ... Omul din Myeongdong
Son Jong-hak ... Șeful cămătarului
Jin Yong-ok ... Omul în scaunul cu rotile
Kim Seo-hyeon ... Femeia bătrâna
Yu Ha-bok ... Omul din container
Seo Jae-gyeong ... Copilul
Kim Jae-rok ... Călugărul
Lee Won-jang ... Sang-gu, se sinucide prin spânzurare
Kim Sun-mo ... Vecinul lui Jong-do
Kang Seung-hyeon ... Proprietarul unui magazin
Hwang Sun-hui ... Femeia bătrâna

Referințe

Filme sud-coreene

Pietà (film)


Nirṛti (निऋती; Nirriti) hinduistička je božica povezana sa smrću i žalovanjem, čije ime znači "nedostatak". Spomenuta je u nekoliko himni u Rigvedi. Atharvaveda (अथर्ववेद) opisuje Nirṛti kao plavokosu ženu, dok ju drugi tekst, Taittiriya Brahmana, opisuje kao tamnu ženu odjevenu u tamnu odjeću.

Ova je božica povezana s Kali i Alakšmi. Kali, čije ime znači "crna", prikazuje se kao žena crne ili tamnoplave kože, dok je Alakšmi suprotnost dobre božice Lakšmi. Još je jedna božica povezana s Nirṛti – Dhumavati (jedna od Mahavidya). Nirṛtina sveta životinja je vrana.

Poveznice
Alakšmi

Izvori
Bhattacharji, Sukumari (2000). The Indian Theogony: Brahmā, Viṣṇu and Śiva, New Delhi: Penguin, .
Dallapiccola, Anna L. (December 2002). Dictionary of Hindu Lore and Legend. New York, NY: Thames & Hudson. .

Hinduističke božice

Nirṛti


9409 Kanpuzan este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9409 Kanpuzan este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Geisei de Tsutomu Seki. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,13 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 1,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

9409 Kanpuzan


Dypsidinae, podtribus palmi, dio tribusa Areceae, potporodica Arecoideae. Sastoji se od četiri  roda, poglavito sa Madagaskara, a i na Komorima i Tanzaniji.

Rodovi
 Dypsis Noronha ex Mart.
 Lemurophoenix J.Dransf.
 Marojejya Humbert
 Masoala Jum.

Izvori

Areceae

Dypsidinae


Müncheberg er en by i Landkreis Märkisch-Oderland i den tyske delstat Brandenburg beliggende øst for Berlin. Byen, der er grundlagt i det 13. århundrede, er kendt for sine forskningsinstitutioner inden for landbrug, i DDR-tiden Akademie der Landwirtschaftswissenschaften der DDR (AdL) og i dag Leibniz-Zentrum für Agrarlandschaftsforschung (ZALF)) .

Geografi
Müncheberg ligger halvvejs mellem Berlin og den tysk-polske grænse ved floden Oder ved udkanten af Märkische Schweiz. Nærheden til Märkischen Schweiz og byerne Waldsieversdorf og Buckow sammen med flere badesøer (blandt andet ved landsbyerne Obersdorf og Münchehofe) gør kommunen til et meget anvendt udflugtsmål. Nordvest for Münchehofe og Hermersdorf grænser kommunen til Naturschutzgebiet Stobbertal.

Inddeling
I bykommunen Müncheberg ligger følgende bydele og landsbyer:
 Eggersdorf
 Hermersdorf
 Hoppegarten (ikke at forveksle med kommunen Hoppegarten, som også ligger i Landkreis Märkisch-Oderland)
 Jahnsfelde
 Müncheberg med bydelene Bienenwerder, Dahmsdorf, Heidekrug, Marienfeld, Philippinenhof og Schlagenthin
 Münchehofe (ikke at forveksle med Münchehofe i kommunen Hoppegarten, ligeledes i Landkreis Märkisch-Oderland)
 Obersdorf
 Trebnitz

Eksterne henvisninger

 Officielt websted

Müncheberg


Nicola Sacco (22 Nisan 1891 – 23 Ağustos 1927) ve Bartolomeo Vanzetti (11 Haziran 1888 – 23 Ağustos 1927), ABD'nin Massachusetts eyaletine göç etmiş iki İtalyan'dır. Bir cinayet ve gasp olayı ile ilgili olarak suçlanmış ve 7 yıllık mahkûmiyet sonrasında 23 Ağustos 1927'de idam edilmişlerdir. Ancak suçlulukları konusunda derin şüpheler mevcuttur ve Amerikan adalet sisteminin ayıbı olarak hatırlanan davalardan biridir Sacco ve Vanzetti davası. Papa XI. Pius da dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanından tepki gösterilmesine, Albert Einstein, H. G. Wells, George Bernard Shaw gibi dönemin birçok önemli isminin imzaladığı bildirgeye rağmen, yükselişte olan İtalyan, göçmen ve anarşistlere olan antipati ve nefret, Sacco ve Vanzetti'nin hayatına mal olmuştur.

Sacco ve Vanzetti, bir ayakkabı fabrikasında muhasebe müdürü olan Frederick Parmenter ve bu fabrikada güvenlik görevlisi olan Alessandro Berardelli'nin, 15 Nisan 1920'de 15.766,51 dolar ile birlikte ödeme yapmak için bankaya doğru yol alırken silahlı saldırı sonucu öldürülmeleri ve soyulmaları olayından sorumlu tutulmuşlardır.

Yaşamları
Bartolomeo Venzetti 1908, Nicola Sacco ise 1909 yılında ABD'ye gelir. Vanzetti göçmenlik deneyimini sonradan şöyle özetler: "Göçmen ofisinde ilk sürprizle karşılaştım. Göçmenler hayvanlar gibi ayrılıyordu. Ne bir kibar laf ne de uzun yolculuk sonrası buraya ulaşan insanlara destek cümlesi. Nereye gideceğimi ve ne yapacağımı bilmiyordum. Bu bizim umudumuz olan topraklardı. Üst geçitler, arabalar ve trenler. Hızla ilerleyen bir hayat ve ben tek başımaydım".

Sacco, Amerika'ya geldikten sonra Rosina Zambelli ile evlendi ve bu evlilikten Ines adında bir kız çocukları doğdu. Günde on saat olmak üzere haftanın altı günü bir ayakkabı fabrikasında çalışıyordu. İşçi hakları mücadelesine katıldı. Çalışma koşullarının iyileştirilmesi ve maaşların yükseltilmesi için yaptığı konuşmalarla tanındı. Bu konuşmalarından dolayı 1916 yılında tutuklandı.

Vanzetti Amerika'ya geldiği andan itibaren birçok iş ile uğraştı. Plymouth şirketine karşı başlattığı kitlesel grev sebebiyle işten çıkartıldı. Bu yüzden bir daha kimse ona iş vermeyince bir tezgahta balık satmaya başladı.

İkili Amerika'da yaşayan İtalyanların kurduğu anarşist görüşlere sahip bir toplulukta siyaset yapmaya başladılar. Birinci Dünya savaşına asker olarak çağrılma korkusuyla bu topluluğun tüm üyeleri Meksika'ya kaçtı. Savaş sonrası Sacco ve Vanzetti de Amerika'ya geri döndüler ve Massachusetts şehrine yerleştiler.

Suçlama
3 Mayıs 1920 tarihinde Andrea Salsedo isimli bir topluluk üyesi kim olduğu bilinmeyen kişiler tarafından (polisler tarafında olduğu da iddia edilmektedir) Adalet Bakanlığı'na ait bir binanın ondördüncü katından atılarak öldürüldü. 9 Mayıs tarihinde Sacco ve Vanzetti, arkadaşlarını toplayarak bu olayı protesto etmeye karar verdiler ancak eylemden hemen önce polis tarafından göz altına alındılar.

Yargılama süreci
24 Mayıs 1921'de ikilinin yargılanmalarına başlandı. Polis ikiliyi yakaladığında ilk başta anarşist bildirileri bulundurmak ve silah taşımakla suçlamasına karşın birkaç gün sonra iddia değiştirilerek South Braintree'da yapılan  bir soyguna katılmak ve bu olayda öldürülen iki kişinin katili olmakla itham edildildiler.

Sacco ve Vanzetti'nin yargılandığı dava tam yedi sene sürdü. Davaya bakan yargıç Webster Thayer onları "İki aşağılık anarşist" olarak niteledi. Bu sırada yakalanmış bulunan Costa Rika göçmeni işçi Celestino Madeiros'un bu ikilinin suçlandıkları cinayetle alakaları olmadığını yönündeki açık ifadesi kabul edilmedi.

Sacco ve Vanzetti'nin davası üzerinde adaletsiz bir yargılama yapıldığı söylenir. Yargıç Thayer sanıklara yasal oturma izni olmayan göçmenler için kullanılan aşağılayıcı bir kelime ile "Wops" diyerek seslenir. yani "Without papers". Davanın ilerlediği daha sonraki yıllar ise ABD'de Komünist avının başladığı dönemlere denk gelir.

Konunun basına yansıması ve kamuoyunun ilgisini çekmesi üzerine ABD'de ve dünyanın birçok yerinde ikilinin adil yargılanmaları veya serbest bırakılmaları için çeşitli eylemler yapılır. İtalya'nın başında bulunan faşist diktatör Benito Mussolini, Boston'daki ABD büyükelçiliğine mektup yazar ve iki İtalyan yurttaşın serbest bırakılmasını talep eder. Albert Einstein, George Bernard Shaw, Arturo Giovannitti ve Bertrand Russell gibi pek çok aydın da adil yargılanmaları için uluslararası bir kampanya başlatırlar.

İdam
Yedi sene süren dava sonunda 23 Ağustos 1927 tarihinde saat 00:19'da Nicola Sacco ve Bartolomeo Venzetti yedi dakika arayla elektrikli sandalyeye oturtularak idam edilirler. Haberin duyulmasının ardından Londra, Paris ve Berlin başta olmak üzere birçok ülkenin büyük şehirlerinde eylemler yapıldı.

İade-i itibar
1977 yılında (ölümlerinin üzerinden tam elli yıl geçtikten sonra) Massachusetts valisi Michael Dukakis bu iki İtalyan göçmenin suçsuz olduğunu açıklar. Yaptığı açıklamada şöyle denilmektedir: "Nicola Sacco ve Bartolomeo Vanzetti isimleri üzerinde olan her türlü suçlama ve aşağılamanın sonsuza kadar kaldırıldığını açıklıyorum".

Kaynakça
 Sacco and Vanzetti Put to Death Early This Morning". New York Times. August 23, 1927. Retrieved July 9, 2010.
 Avrich, Paul (1996). Sacco and Vanzetti: The Anarchist Background. Princeton University Press. pp. 13, 31. ISBN 9780691026046.
 Aiuto, Russell. "The Legacy of Sacco & Vanzetti". truTV. Retrieved July 9, 2010.
 Frankfurter, Felix (March 1927). "The Case of Sacco and Vanzetti". The Atlantic. The Atlantic Monthly Group. Retrieved October 2, 2015.
 Young, William, and Kaiser, David E., Postmortem: New Evidence in the Case of Sacco and Vanzetti, University of Massachusetts Press, ISBN 0-87023-478-1 (1985), p. 23
 Watson, Bruce, Sacco and Vanzetti: The Men, the Murders, and the Judgment of Mankind, Viking Press (2007), ISBN 0-670-06353-3, ISBN 978-0-670-06353-6, 264
 Ben Shahn: Gemälde The Passion of Sacco & Vanzetti (Memento vom 21. Februar 2009 im Internet Archive) Abbildung und Kurzinformationen

Hukuk tarihi
İtalyan anarşistler
Elektrikli sandalye ile idam edilenler
İdam edilmiş anarşistler
Amerika Birleşik Devletleri'nde idam edilenler

Sacco ve Vanzetti


An Agropyron deweyi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Áskell Löve. An Agropyron deweyi in nahilalakip ha genus nga Agropyron, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Agropyron

Agropyron deweyi


An Elyhordeum piperi in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Wray Merrill Bowden, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Wray Merrill Bowden. An Elyhordeum piperi in nahilalakip ha genus nga Elyhordeum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Elyhordeum

Elyhordeum piperi


Podocarpus lawrencei er lágvaxið sígrænt tré sem vex í fjalllendi suður Ástralíu.

Tilvísanir

Farjon, A. 2001. World Checklist and Bibliography of Conifers. 2nd edition. The Royal Botanic Gardens, Kew.

Gagnviðarætt

Podocarpus lawrencei


Gullfoss ("Golden Falls";  ) is a waterfall located in the canyon of the Hvítá river in southwest Iceland.

History and description

The Hvítá river flows southward, and about a kilometre above the falls it turns sharply to the west and flows down into a wide curved three-step "staircase" and then abruptly plunges in two stages (, and ) into a crevice  deep. The crevice, about  wide and  in length, extends perpendicular to the flow of the river.  The average amount of water running down the waterfall is  per second in the summer and  per second in the winter. The highest flood measured was  per second.

During the first half of the 20th century and some years into the late 20th century, there was much speculation about using Gullfoss to generate electricity. During this period, the waterfall was rented indirectly by its owners, Tómas Tómasson and Halldór Halldórsson, to foreign investors. However, the investors' attempts were unsuccessful, partly due to lack of money. The waterfall was later sold to the state of Iceland, and is now protected.

Sigríður Tómasdóttir, the daughter of Tómas Tómasson, was determined to preserve the waterfall's condition and even threatened to throw herself down. Although it is widely believed, the very popular story that Sigríður saved the waterfall from exploitation is untrue. A stone memorial to Sigriður, located above the falls, depicts her profile.

Gullfoss is one of the most popular tourist attractions in Iceland. Together with Þingvellir and the geysers of Haukadalur, Gullfoss forms part of the Golden Circle, a popular day excursion for tourists in Iceland.

In popular culture
Gullfoss appears on the cover of the album Porcupine by the British band Echo and the Bunnymen.  Additionally, the falls are referenced in the novella The Odd Saga of the American and a Curious Icelandic Flock; during a dinner, Snorri expresses a preference for Gullfoss, while Dr. Gustafsson favors Glymur. Gullfoss features in the music video for the single "Heaven" by the band Live. Gullfoss appears briefly in a sub-plot of the TV series Vikings, and one character kills herself by diving into it.

Gullfoss appears in the penultimate episode of the thirty-fourth season of the American reality competition The Amazing Race.

See also
 List of rivers of Iceland
 Waterfalls of Iceland

References

External links

The Official Gullfoss website
Live webcam located at Gullfoss
Gullfoss gallery from islandsmyndir.is
Gullfoss Gallery
Gullfoss.org Information and photos of Gullfoss
Gullfoss virtual tour

Articles containing video clips
Canyons and gorges of Iceland
Tourist attractions in Iceland
Waterfalls of Iceland

Gullfoss


Lang von Langen ist der Familienname folgender Personen:

 Georg Lang von Langen (1868–1945), deutscher Verwaltungsbeamter und Landrat
 Ingo Lang von Langen (1895–1979), deutscher Verwaltungsjurist und Bürgermeister

Lang von Langen


Solothurn kantonu ya da Soleure kantonu (Almanca: Kanton Solothurn) İsviçre'nin kuzeybatısında bulunan bir kantonudur. Başkenti Solothurn şehridir.

Kanton, başkent Solothurn tarafından satın alınan topraklardan oluşur. Bu nedenle şekli düzensizdir, Fransa sınırında iki cep içerir. Bunlar kantonun ana topraklarından Basel kantonu tarafından ayrılır.

Solothurn kantonu


Olaylar
 1595 - Koca Sinan Paşa, Eflak Seferindeki başarısızlığı nedeniyle azledildi. Yerine Tekeli Lala Mehmed Paşa Sadrazam oldu. Ancak Tekeli Lala Mehmed Paşa'nın 29 Kasım 1595'te ölümü üzerine, 1 Aralık 1595'te beşinci ve son kez tekrar göreve getirilecekti.
 1808 - İstanbul'da Kandıralı Mehmed önderliğinde ayaklanma çıktı. Beş bine yakın yeniçeri ve dört yüze yakın sekban öldü.
 1816 - Varşova Üniversitesi kuruldu.
 1863 - Abraham Lincoln, Gettysburg Muharebesi'nin kazanılmasından sonra Gettysburg Konuşması'nı yaptı.
 1881 - Ukrayna'da Odessa'nın güneybatısındaki Großliebenthal köyüne meteor düştü.
 1900 - Birleşik Krallık'ta, seçme ve seçilme hakkı isteyen 119 kadın, Avam Kamarası'na zorla girmekten tutuklandı.
 1926 - Troçki ve Zinovyev, Sovyetler Birliği politbüro'dan kovuldu.
 1938 - Atatürk'ün naaşı, İstanbul'dan Ankara'ya, hazin bir törenle yola çıkarıldı.
 1941 - Birleşik Krallık, Kuzey Afrika'da Alman ve İtalyanlara karşı saldırıya geçti.
 1942 - Beslenme, giyecek ve yakacak için "Harp Ekonomisi Bürosu" kuruldu.
 1942 - II. Dünya Savaşı: Doğu Cephesi'nde Kızıl Ordu birliklerinin Stalingrad'daki Alman kuşatmasına karşı taarruza geçti. (Uranüs Harekâtı)
 1943 - III. Tarih kongresi toplandı.
 1946 - Afganistan, İzlanda ve İsveç, Birleşmiş Milletler'e üye oldu.
 1949 - İstanbul Radyosu, Harbiye'deki yeni binasında tekrar yayınına başladı.
 1954 - Sammy Davis, Jr., San Bernardino-Kaliforniya'da geçirdiği bir trafik kazasında sol gözünü kaybetti.
 1960 - Af çıktı. Aftan 15 bin tutuklu ve hükümlü yararlandı.
 1967 - TBMM, Hükûmete ülke dışına asker gönderme yetkisi verdi. Donanma alarma geçirildi, Ankara'daki 28. Tümen İskenderun'a hareket etti.
 1975 - İzmir'de Halil Fevzi Uyguntürk adlı bir kişi, evlenmek istediği genç kızın başka biriyle nişanlanması üzerine kızın çalıştığı tarlaya gidip kızı, kızın annesini ve bir kadını daha öldürdü. 12 Eylül döneminde idam edildi.
 1977 - Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat, İsrail'i ziyaret eden ilk Arap lider oldu.
 1977 - Portekiz Havayollarına ait bir Boeing 727, Madeira adalarında düştü: 130 kişi öldü.
 1979 - Eski milletvekillerinden Ortadoğu Gazetesi yazarı İlhan Darendelioğlu, İstanbul'da uğradığı silahlı saldırıda öldü.
 1984 - BM görevlisi Enver Ergun, Viyana'da Ermeni saldırganlarca öldürüldü.
 1985 - ABD Başkanı Ronald Reagan ile Sovyetler Birliği Devlet Başkanı Mikhail Gorbaçov, Cenova'da ilk kez buluştu.
 1988 - Pakistan'da Benazir Butto Başbakan seçildi.
 1990 - Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Konferansı (AGİK) toplandı; 21 Kasım'da "Paris Şartı" imzalandı.
 1991 - Süleyman Demirel Başkanlığındaki Doğru Yol Partisi ve Erdal İnönü Başkanlığındaki Sosyal Demokrat Halkçı Parti koalisyonu ile 49. Hükümet kuruldu. Erdal İnönü Başbakan Yardımcısı oldu.
 1992 - İstanbul'da polis otosuna açılan ateşte 4 polis memuru öldürüldü. Saldırıyı Dev-Sol üstlendi. Polislerin cenaze töreninde "Kahrolsun İnsan Hakları" sloganı atıldı.
 1994 - Halil Mutlu, Dünya Halter Şampiyonası'nda 7 Dünya rekoru kırarak, 3 altın madalya kazandı. Naim Süleymanoğlu 64 kiloda 5 Dünya rekoru kırarak, 3 altın madalya, Fedai Güler de 70 kiloda 2 Dünya rekoru kırarak 2 altın madalya elde etti.
 1997 - Des Moines-Iowa'da, Bobbi McCaughey yediz doğurdu. Bu, tüm bebeklerin canlı doğduğu birinci yediz vakası.
 1999 - İstanbul'daki AGİT Zirvesi'nin son günü, Avrupa Konvansiyonel Kuvvetler Antlaşması'nın (AKKA) yeni koşullara uyarlanmış şekli, tarafların liderlerince imzalandı.
 2005 - Hadisa katliamı: Bir grup Amerikalı askerin, aralarında çok sayıda çocuk, kadın ve yaşlılar olan bir grup Iraklı sivili öldürmesi.

Doğumlar
 1462 - Go-Kashiwabara, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 104. imparatoru (ö. 1526)
 1600 - I. Charles, 27 Mart 1625'ten 30 ocak 1649'da idam edilmesine kadar İskoçya Krallığı ve İngiltere ile İrlanda krallıkları kralı (ö. 1649)
 1711 - Mihail Lomonosov, Rus bilim insanı (ö. 1765)
 1770 - Bertel Thorvaldsen, Danimarkalı-İzlandalı heykeltıraş (ö. 1844)
 1805 - Ferdinand de Lesseps, Fransız diplomat ve girişimci (Süveyş Kanalı'nı hayata geçiren) (ö. 1894)
 1810 - August Willich, Alman asker (ö. 1878)
 1816 - André Oscar Wallenberg, İsveçli bankacı, sanayici ve siyasetçi
 1831 - James A. Garfield, ABD'nin 20. Başkanı (ö. 1881)
 1833 - Wilhelm Dilthey, Alman filozofu (ö. 1911)
 1843 - Richard Avenarius, Alman filozofu (ö. 1896)
 1859 - Mihail Ippolitov-Ivanov, Rus besteci, orkestra şefi ve öğretmen (ö. 1935)
 1875 - Mihail Kalinin, Yüksek Sovyet Prezidyumu Başkanı olmuş Bolşevik devrimci (ö. 1946)
 1877 - Giuseppe Volpi, İtalyan iş insanı ve politikacısı (ö. 1947)
 1887 - James B. Sumner, Amerikalı kimyager ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 1955)
 1888 - Jose Raul Capablanca, Kübalı Dünya satranç şampiyonu (ö. 1942)
 1894 - Américo Tomás, Portekizli amiral ve siyasetçi (ö. 1987)
 1896 - Georgi Jukov, SSCB mareşali (ö. 1974)
 1898 - Arthur Von Hippel, Alman asıllı Amerikalı fizikçi (ö. 2003)
 1899 - Ebu'l-Kasım Hoyî, İranlı-Iraklı Şii merci (ö. 1992)
 1899 - Allen Tate, Amerikalı şair (ö. 1979)
 1900 - Anna Seghers, Alman yazar (ö. 1983)
 1906 - Franz Schädle, Adolf Hitler'in özel koruma ekibi olan Führerbegleitkommando'nun (FBK) son komutanı (ö. 1945)
 1909 - Peter F. Drucker, Avusturyalı yönetim bilimci ve yazar (ö. 2005)
 1912 - George Emil Palade, Romanya doğumlu hücre biyoloğu (ö. 2008)
 1912 - İsmail Baha Sürelsan, Türk bestekâr ve Klasik Türk müziği sanatçısı (ö. 1998)
 1915 - Earl Wilbur Sutherland, Amerikalı farmakolog ve biyokimyacı (ö. 1974)
 1917 - İndira Gandhi, Hindistan Başbakanlarından (ö. 1984)
 1919 - Vahit Melih Halefoğlu, Türk diplomat ve Dışişleri Bakanı (ö. 2017)
 1919 - Gillo Pontecorvo, İtalyan senarist ve film yapımcısı (ö. 2006)
 1924 - William Russell, İngiliz oyuncu
 1924 - Knut Steen, Norveçli heykeltıraş (ö. 2011)
 1925 - Zygmunt Bauman, Polonyalı sosyolog ve filozof (ö. 2017)
 1933 - Larry King, Amerikalı TV programcısı (ö. 2000)
 1934 - Kurt Hamrin, İsveçli futbolcu
 1934 - Nurten İnnap, Türk halk müziği sanatçısı ve oyuncu (ö. 2007)
 1934 - Valentin İvanov, Sovyet-Rus eski futbolcu ve teknik direktör (ö. 2011)
 1935 - Reşad Halife, Mısırlı biyokimyager ve Kur'ancı yazar (ö. 1990)
 1936 - Yuan T. Lee, Tayvanlı-Amerikalı kimyager
 1936 - Süleyman Turan, Türk sinema ve tiyatro sanatçısı (ö. 2019)
 1938 - Ted Turner, Amerikalı iş insanı
 1939 - Emil Constantinescu, Rumen profesör ve siyasetçi
 1939 - Richard N. Zare, Amerikalı Kimya Profesörü
 1942 - Dan Haggerty, Amerikalı oyuncu (ö. 2016)
 1942 - Calvin Klein, Amerikalı moda tasarımcısı
 1953 - Zübeyde Seven Turan, Türk yazar, şair ve ressam
 1954 - Kathleen Quinlan, Amerikalı oyuncu
 1954 - Abdülfettah el-Sisi, Mısırlı asker ve Mısır Cumhurbaşkanı
 1955 - Sam Hamm, Amerikalı film senaristi
 1956 - Eileen Collins, emekli NASA astronotu
 1956 - Ann Curry, Amerikalı gazeteci
 1957 - Ofra Haza, İsrailli şarkıcı (ö. 2000)
 1958 - Isabella Blow, İngiliz dergi editörü (ö. 2007)
 1958 - Algirdas Butkevičius, Litvanya eski Başbakanı olan Litvanyalı politikacı
 1958 - Charlie Kaufman, Amerikalı film yapımcısı, senarist, yönetmen ve En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü sahibi
 1959 - Allison Janney, Emmy ödülü sahibi Amerikalı oyuncu
 1959 - Steve Lightle, Amerikalı çizgi roman sanatçısı (ö. 2021)
 1961 - Meg Ryan, Amerikalı sinema oyuncusu
 1962 - Faruk Özlü, Türk siyasetçi
 1962 - Jodie Foster, Amerikalı sinema oyuncusu, yönetmen ve yapımcı
 1964 - Jung Jin-young, Güney Koreli oyuncu
 1965 - Laurent Blanc, Fransız futbolcu
 1966 - Ingelin Angerborn, İsveçli yazar
 1966 - Jason Scott Lee, Amerikalı oyuncu
 1969 - Philippe Adams, Belçikalı Formula 1 pilotu
 1969 - Erika Alexander, Amerikalı oyuncu
 1969 - Ertuğrul Sağlam, Türk teknik direktör
 1969 - Richard Virenque, emekli eski Fransız yol bisikleti yarışçısı
 1971 - Justin Chancellor, İngiliz müzisyen
 1975 - Sushmita Sen, Hint manken ve sinema oyuncusu
 1976 - Jack Dorsey, Amerikalı yazılım mimarı ve iş insanı
 1978 - Věra Pospíšilová-Cechlová, Çek atlet
 1979 - Melike Öcalan, Türk sunucu ve dizi oyuncusu
 1980 - Vladimir Radmanović, Sırp basketbolcu
 1980 - Rodrigo Barbosa Tabata, Brezilyalı futbolcu
 1983 - Adam Driver, Amerikalı oyuncu
 1985 - Chris Eagles, İngiliz futbolcu
 1986 - Milan Smiljanić, Sırp millî futbolcu
 1986 - Açelya Topaloğlu, Türk dizi oyuncusu
 1989 - Tyga, Amerikalı rapçi
 1993 - Kerim Frei, Türk millî futbolcu
 1993 - Suso, İspanyol futbolcu
 1994 - Ibrahima M'baye, Senegalli millî futbolcu
 1995 - Abella Danger, Amerikalı pornografik film oyuncusu
 1999 - Yevgeniya Medvedeva, Rus artistik buz pateni sporcusu

Ölümler
 1092 - Melikşah, Büyük Selçuklu Devleti Hükümdarı (d. 1055)
 1293 - Hackeborn'lu Mechtilde, Alman Sisteriyen rahibe, mistik ve azize (d. 1241)
 1581 - İvan İvanoviç, Rurik Hanesi'ne mensup Rus çareviçi (d. 1554)
 1665 - Nicolas Poussin, Fransız ressam (d. 1594)
 1692 - Georg Friedrich, Almanya ve Hollanda kökenli mareşal (d. 1620)
 1828 - Franz Schubert, Avusturyalı besteci (d. 1797)
 1868 - İvane Andronikaşvili, Rus İmparatorluğu generali (d. 1798)
 1883 - William Siemens, Alman mühendis (d. 1823)
 1938 - Kaarlo Castrén, Finlandiya Başbakanı (d. 1860)
 1949 - James Ensor, Belçikalı ressam (d. 1860)
 1962 - Grigol Robakidze, Gürcü yazar, siyaset yazarı ve halk figürü (d. 1880)
 1967 - Kazimierz Funk, Polonyalı biyokimyacı (d. 1884)
 1968 - Mehmet Cavit Baysun, Türk ordinaryüs tarihçi (d. 1899)
 1979 - İlhan Egemen Darendelioğlu, Türk gazeteci (suikast sonucu) (d. 1921)
 1981 - Enver Gökçe, Türk şair (d. 1920)
 1984 - Enver Ergun, Türk diplomat, BM görevlisi
 1988 - Christina Onassis, Amerikalı iş insanı (d. 1950)
 1988 - Alan J. Pakula, Amerikalı yönetmen (d. 1928)
 1992 - Diane Varsi, Amerikalı film oyuncusu (d. 1938)
 1998 - Alan J. Pakula, Amerikalı film yönetmeni, yazar ve yapımcı (d. 1928)
 2004 - Helmut Griem, Alman oyuncu (d. 1932)
 2004 - John Robert Vane, İngiliz farmakolog (d. 1927)
 2007 - Kevin DuBrow, Amerikalı şarkıcı (d. 1955)
 2007 - Magda Szabó, Macar yazar
 2008 - Gündüz Suphi Aktan, Türk diplomat, yazar ve siyasetçi (d. 1941)
 2010 - Feriha Sanerk, Türk ilk kadın Emniyet Müdürü
 2011 - John Neville, İngiliz oyuncu (d. 1925)
 2011 - Lütfi Ömer Akad, Türk sinema yönetmeni (d. 1916)
 2012 - Boris Strugatskiy, Sovyet yazar (d. 1933)
 2013 - Diane Disney Miller, Amerikalı hayırsever (d. 1933)
 2013 - Frederick Sanger, Britanyalı biyokimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1918)
 2014 - Mike Nichols, Amerikalı film yönetmeni, yapımcı, senarist ve En İyi Yönetmen Akademi Ödülü sahibi (d. 1931)
 2016 - Ida Levin, Amerikalı klasik kemancı (d. 1963)
 2017 - Claudio Báez, Meksikalı sinema ve dizi oyuncusu (d. 1948)
 2017 - Charles Manson, Amerikalı suçlu (d. 1934)
 2017 - Jana Novotná, Çek tenisçi (d. 1968)
 2017 - Della Reese, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu (d. 1931)
 2018 - Dominique Blanchard, Fransız sinema oyuncusu (d. 1927)
 2018 - Eva Probst, Alman oyuncu (d. 1930)
 2019 - Disanayaka Mudiyanselage Jayaratne, Sri Lanka'nın 20. Başbakanı ve kıdemli Sri Lankalı politikacı (d. 1931)
 2020 - Sebuh Çulcuyan, Türk asıllı Ermeni Apostolik piskoposu (d. 1959)
 2020 - Manvel Grigoryan, Ermeni rütbeli asker ve siyasetçi (d. 1956)
 2020 - Reşit Karabacak, Türk güreşci (d. 1954)

Tatiller ve özel günler
 Dünya Tuvalet Günü (2001'de Birleşmiş Milletler kararıyla)
 Uluslararası Erkekler Günü

1119
19

19 Kasım


සමන්තුරේ යනු ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතට අයත් අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටා ඇති නගරයකි. එය AA031 මාර්ගය ඔස්සේ අම්පාර හා කාරතීවු අතර පිහිටා ඇත.

අම්පාර පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය
ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

සමන්තුරේ


Amadeus I may refer to:

 Amadeus I, Count of Savoy (c. 975 – c. 1052), Count of Savoy
 Amadeus I of Geneva (1098–1178), Count of Geneva
 Amadeo I of Spain (1845–1890), King of Spain from 1870 to 1873

Amadeus I


Noche eterna é uma telenovela mexicana produzida por Fides Velasco e exibida pela Azteca entre 10 e 25 de julho de 2008.

Foi protagonizada por Andrés Palacios e Marimar Vega e antagonizada por Andrea Noli, Juan Manuel Bernal, Fabián Corres e Mariana Gajá.

Sinopse
Escondida na escuridão está uma sociedade condenada a viver nas sombras. Alguns com sede de poder, outros com sede de vingança, poucos com sede de vida. Todos com sede de sangue.

Uma série de crimes misteriosos revela a existência de um povo que, durante séculos, viveu clandestinamente entre os humanos. É sobre o povo da lua, os vampiros.

Alheia a esta cadeia de mortes inexplicáveis está Karen, uma hematologista que vive uma rotina cheia de solidão. Quando ela sofre uma tentativa de sequestro, Dario a resgata envergonhando-se e violando a principal regra dos vampiros: nunca, por motivo algum, se associe com humanos...

No entanto, ele fará o que for preciso para encontrar uma cura que o torne humano novamente.

A partir deste momento, o segredo virá à tona enquanto um amor impossível, uma vingança sem fim e uma luta sangrenta para controlar o mundo e obter o Sangue Eterno, enfrentarão humanos e vampiros precipitando uma série de acontecimentos arrepiante.

Elenco
 Andrés Palacios - Darío Franco
 Marimar Vega - Karen García
 Andrea Noli - Rosana Fernández
 Mariana Gajá - Ángel
 Esteban Arbonics - Camazotz
 Fernando Becerril - Horacio Fernández
 Juan Manuel Bernal - Ariel
 Sergio Bustamante - Don Sebastián Rivero
 Leonardo Mackey - Salvador
 Fabián Corres - Pablo
 Lisset Cuevas - Ágata
 Jesús Estrada - Charlie
 Sergio Kleiner - Domingo
 Lucía Leyba - Inés

Ligações externas

Telenovelas da TV Azteca
Telenovelas do México
Programas de televisão do México que estrearam em 2008
Programas de televisão do México encerrados em 2008
Telenovelas da década de 2000
Telenovelas em espanhol

Noche eterna


Able Archer 83 (hrv: Spremni strijelac '83), bila je vojna vježba NATO saveza održana od 7. do 11. studenog 1983. godine u kojoj su bile simulirane kontrolne procedure za upotrebu konvencionalnih oružja i oružja za masovno uništenje. Zbog nezgodnih okolnosti u kojima se vježba odigrala, neki ju smatraju jednim od trenutaka hladnog rata u kojima je nuklearni sukob zamalo izbjegnut.

Kontekst
Početkom osamdesetih godina na čelo SAD-a dolazi Ronald Reagan koji je zagovarao tvrdu politiku prema Sovjetskom savezu, čija se znakovitost iščitavala iz njegovog govora u kojem je SSSR nazvao: "carstvom zla". 1982. godine umire Leonid Brežnjev a na čelu SSSR-a ga zamjenjuje tvrdolinijaški bivši šef KGB-a Jurij Andropov. U rujnu 1983. Sovjeti su greškom srušili korejski putnički zrakoplov KAL-007, što je izazvalo zgražanje na zapadu. Ovakve okolnosti dovele su do toga da dvije strane prestale međusobno komunicirati što je ostavilo prostor za pojavu nezgodnih interpretacija pri tumačenju suparničkih poteza.

Operacija Ryan
Kao odgovor na nove okolnosti, Andropov je 1981. dao pokrenuti Operaciju Ryan (hrv: Operacija raketno-nuklearni napad) u kojoj su sovjetski agenti diljem svijeta trebali prikupljati podatke o mogućem napadu na SSSR. Prema pisanju povjesničara Tvrtka Jakovine: "cijela [sovjetska] politika se bavila paranoidnom interpretacijom Reaganovih poteza, pri čemu agenti nisu zazirali ni od laži i krivih informacija".

Stanislav Petrov i lažna uzbuna iz rujna 1983
U takvoj atmosferi paranoje, 26. rujna 1983. u sovjetskom postrojenju za rano uzbunjivanje Serpukhov-15 nadomak Moskve upalio se alarm koji je označavao da je iz Amerike lansirano 5 interkontinentalnih balističkih projektila Minuteman. Nakon pregledavanja satelitskih snimki osoblje nije bilo potpuno sigurno jesi li projektili lansirani ili ne. Pukovnik Stanislav Petrov, koji je tada bio na smjeni, po proceduri je trebao obavijestiti državni vrh kako bi Andropov donio odluku o uzvratnom udaru. Petrov je prosudio da je riječ o grešci sustava zaključivši da u slučaju stvarnog napada ne bi bilo lansirano samo 5 projektila, već čitava salva. Iako se pokazalo da je bio u pravu, Petrov je kasnije smijenjen jer navodno nije zapisao u dnevnik što se dogodilo. Sisteme za uzbunjivanje je, čini se, upalio odraz sunca koji se od oblaka odbio u satelit.

Scenarij vježbe
Scenarij vježbe Able Archer 83 zamišljao je napad tzv. "narančastih snaga" koje su zapravo simbolizirale snage Varšavskog pakta - na Jugoslaviju, zbog političkih nemira u toj zemlji. "Plave snage" (NATO), su potom branile svoje saveznike, a narančaste snage su nastavile napadati ofenzivom na Finsku, Norvešku i Grčku. Zbog eskalacije sukoba, došlo je do uporabe kemijskih te potom nuklearnih oružja. Plave snage u vježbi su se trebale kretati kroz Europu koristeći kriptirane komunikacijske sustave za koordinaciju.

Sovjetski je vrh u jednom trenutku smatrao da je vježba krinka za stvarni napad pa su letjelice s nuklearnim kapacitetima u Njemačkoj Demokratskoj Republici i Poljskoj stavljene u stanje pripravnosti. Sovjetska mornarica pokrenula je manevre u Norveškom moru, najavljen je kraj moratorija na rakete SS-20 a sovjetski nosači helikoptera poslani su prema Kubi. Do kraja vježbe nisu se dogodili nikakvi incidenti, pa je vježba mirno završena 11. studenog 1983., ali, prema povjesničaru Jakovini, nakon razdoblja Detanta ponovno se obnovio period u kojem je bilo prisutno stanje ratne psihoze. Zapadne službe informacije o razini paranoje u SSSR-u dobile su tek kasnije od KGB-ova londonskog dvostrukog agenta iz Olega Gordievskog koji je prešao na suprotnu stranu.

U popularnoj kulturi
Dokumentarni film "1983: The Brink of Apocalypse" (hrv: 1983: Na rubu apokalipse), iz 2007. godine u produkciji britanske televizijske kuće Channel 4 bavi se događajima vezanim uz Able Archer 83.

Izvori

Hladni rat
SSSR

Able Archer 83


Wilhelm Stöberl (* 1. Oktober 1929 in Kirchroth) ist ein deutscher Orgelbauer.

Stöberl lernte bei Michael Weise den Orgelbau. Ab 1959 arbeitete er bei Anton Schwenk als Intonateur und legte 1960 die Meisterprüfung ab.
Nach Schwenks Tod führte er 1961 dessen Firma und die bestehende Arbeitsgemeinschaft mit Franz Wappmannsberger aus Prien fort. 1975/76 übernahm er zusätzlich die Firma Carl Schuster Münchener Orgelbau und verlegte seine Firma in dessen Werkstatträume an den Pflanzeltplatz 2 in Perlach.
Anfänglich baute Stöberl Kegelladen, ab 1965 nur noch Schleifladen und geschlossene Massivholzgehäuse. Insgesamt hat er 120 Orgeln mit bis zu 15 Mitarbeitern gebaut, vorwiegend
im Raum München und Oberbayern.
Am 1. Januar 1994 hat er die Firma an Johannes Führer übergeben, der sie unter dem Namen Münchner Orgelbau Johannes Führer weiterführt.

Werkliste (Auszug)

Literatur

Weblinks
 Organ index: Wilhelm Stöberl

Einzelnachweise

Orgelbauer (20. Jahrhundert)
Orgelbauer (Deutschland)
Orgellandschaft Oberbayern
Deutscher
Geboren 1929
Mann

Wilhelm Stöberl


Sub sole, colección de cuentos publicada en 1907, es la segunda obra del cuentista chileno Baldomero Lillo. En la reedición póstuma de 1931, hecha por un amigo de Lillo, se quitaron algunos cuentos y se añadieron otros.

Reseña
«Sub sole», contiene 13 cuentos que retratan la vida campesina, el trabajo del salitre, el inquilinaje y las costumbres populares chilenas de la época. Es un libro bastante diferente del primero; se podría incluso afirmar que es más literario, ya que se observa una mayor elaboración y diversidad en la temática, como asimismo en el trabajo de la escritura.

Relación de títulos

 El ahogado
 Irredención
 En la rueda
 El oro
 El vagabundo
 Inamible
 La trampa
 Víspera de difuntos

El cuento Sub sole, también conocido como La mariscadora, no formó parte del libro, pero se incluye en él en ediciones posteriores.

El Ahogado

Personajes: Magdalena, Sebastián y Gabriel cordones

Este cuento trata sobre un joven, Sebastián, quien se interna en el mar para recordar su historia de desamor con Magdalena, el amor de su vida. Ambos personajes vivían una historia de pobreza, hasta que un día la madre de Magdalena recibió una herencia, hecho que cambio sus vidas, ya que ahora los padres de ella querían un buen partido para su hija, y la comprometieron con un marinero que quería invertir su capital en un negocio con su futuro suegro. Un día, en su viaje, Sebastián encontró a un náufrago que se mantenía a flote gracias a su salvavidas; al ir en su rescate se dio cuenta de que el náufrago tenía una bolsita con monedas de oro, sacó la bolsa, desinfló el salvavidas y el joven se hundió, pero no se percató que la bolsa estaba amarrada con un cordón y se hundió. Perturbado, volvió al pueblo y se lanzó a la vida y en la noche ebrio se embarcó, sin rumbo. De pronto cree ver al ahogado en todas partes hasta que se encuentra en un arrecife solitario, no puede avanzar ni retroceder, ve que el náufrago lo persigue y muere ahogado.

Irredención

Personajes: Sirvienta, Princesa

Este cuento narra la historia de una princesa, la cual había organizado una fiesta en el pueblo. a todos llamó la atención el adorno de flores, que estaba regado por todas partes (idea espectacular según la opinión de los invitados); antes de dormir, la princesa quiso que esparcieran algunos de los pétalos del adorno de flores en la pieza, y tuvo el siguiente sueño: caminaba por el bosque y un soplo de su boca arrebató las flores de los árboles, las que luego le impidieron el paso y la asfixiaron con las ramas, después llegó al purgatorio, asistió al juicio de ladrones quienes se fueron al infierno y pensó que entre ella y un ladrón había una gran diferencia. En el juicio se dictamina que no tenía perdón al sacar las flores de los duraznos y matar a los miles de insectos que allí vivían, después despertó y la sirvienta dijo: ya sabía yo, dormir con flores es como dormir con muertos, se tienen pesadillas.

En La rueda
Personajes: Cenizo y Clavel

Este cuento narra la historia de dos gallos de pelea, el Cenizo y el Clavel. Un día al Clavel le sacaron filo a los espolones para que se enfrentara en combate con el Cenizo. En la durísima riña el Clavel perdió el ojo, el que se resistió a morir; Sus dueños al verlo sucumbir lo lanzaron al aire, y en la caída chocó con un peral, botando así las flores de dicho árbol creándose un manto fúnebre para la muerta ave.

El oro

Un rayo de sol cae por accidente a la Tierra y la humanidad lo persigue, pero solo podrá obtenerlo quien haya desterrado de su corazón todo sentimiento bueno, quien conserve algo de bondad se convierte en polvo dorado al tocarlo. Todos los que tocan al rayo mueren y él un día logra volver al sol gracias a un águila. Siglos más tarde, él águila atestigua cómo el Amor huye del mundo y juntos contemplan que ahora los humanos se dedican a sacar de la tierra el polvo dorado que se formó a partir de los cuerpos de quienes perseguían al rayo.
y la gente codiciosa si intenta seguir el rayo ya que consiguen oro de los demás

El vagabundo

Personajes: Vagabundo, Campesinos, don Simón, Isidro, Jerónimo

Este cuento es una nueva versión de La mano pegada que había sido publicado en Sub terra en 1904. Trata de un vagabundo que cuenta su maldición a unos campesinos que se encontraban en una ramada; el hombre señala que un día jugando rayuela su madre le dijo que le llevara astillas, este no le hizo caso y su madre enfurecida lo golpeó, él le mandó un revés a su madre y esta cayó de golpe y lo maldijo. Desde ese entonces trajo su mano pegada en el pecho; dejando así la lección de que los hijos deben obedecer a sus padres, tal como lo señala la Biblia, todos los campesinos que le escuchaban le dieron limosna. Don Simón, dueño del sitio donde estaba la ramada en la que vociferaba el vagabundo, había adquirido con trabajo duro, todo lo que tenía. Él era viudo, su hijo Isidro, era muy distinto a él, eran como el agua y el aceite, el joven tenía aversión por el trabajo y un desapego por el dinero. Un día don Simón enojado le dijo a su hijo que le sacara la mano del pecho al vagabundo, Isidro se negó varias veces hasta que prefirió hacerlo; tiró en el suelo al vagabundo y le sacó la mano, después de esto, algo había cambiado en él. Al pasar los días Isidro resuelto a salir a las carreras con sus amigos discutió con su padre, comenzando así una gran pelea, su padre lo golpeó e Isidro se defendió golpeándolo. Isidro subiéndose al caballo para huir enredo su espuela al lazo del animal y rodó en el polvo. Todos salieron a intentar atrapar al caballo, excepto su padre, quién atacó al vagabundo y le arrancó el corazón porque oía dentro de él un cascabel. Al regresar ileso Isidro encontró a su padre triturando el corazón con una piedra de moler mientras murmuraba que se callara el cascabel.

Inamible

Personajes: Ruperto Tapia, Martín, Oficial del cuartel, Juez

Narra la historia de Ruperto Tapia alias El Guarén, guardián de la policía local, el cual tenía gran prestigio por ser considerado un pozo de ciencia. Su mayor característica era que inventaba palabras y significados para ellas, las cuales dejaban perpleja a la gente. Un día le tocó hacer guardia en un sector donde el tránsito era casi nulo, lo que le disgustaba porque así no podía sorprender alguna infracción. Una muchacha iba corriendo por la calle, ya que Martín el carretonero la perseguía con una culebra muerta, que había encontrado en un corral. El Guarén lo detuvo por llevar animales inamibles en la vía pública. En el cuartel el oficial lo recibió de mal humor, el inspector al preguntarle por qué lo arrestaba no entendió lo que significaba el vocablo inamible y cuando estaba a punto de preguntarle se arrepintió porque anteriormente El Guarén lo había corregido y se dio cuenta de que él estaba equivocado; por esta razón no quería aparecer como un ignorante ante su subalterno, pensó que como Martín trabajaba con caballos estos debieron ir en malas condiciones y lo pasó al calabozo. Acusándolo por estar con animales "inamibles" en la vía pública, pasándole una infracción.

La trampa
Personajes: Luis Rivera, Antonio y teniente Del Solar

Este cuento se trata de unos caballos cuatreros que asolaban los campos matando vacas, a las que les sacaban el cuero y la lengua. Los bandidos cometieron sus fechorías durante un año sin que nadie tomara medidas, hasta que gracias al consejo que dio Antonio a Luis Ribera se solucionó el problema, puesto que Luis arrendó un campo llamado "El Laurel" para organizar una trampa para los maliciosos cuatreros.

Víspera de difuntos

Personajes: una Mujer y una Niña

Trata sobre una mujer y la promesa que le hace a su difunta amiga de cuidar a su hija como si fuera suya. Promesa que no fue cumplida, puesto que en el invierno no cambio sus vestidos por unos más gruesos. En una noche de intenso frío, la niña con tos, la echó fuera de casa lloviendo intensamente la pequeña enfermó, cuando la entró a casa, la niña estaba agonizando y murió. Por el gran cargo de conciencia que le produjeron sus acciones y en forma de reparar el daño, cada Víspera de difuntos la mujer lleva las mejores flores a la tumba de la pequeña.

Referencias

 Texto en el sitio Ciudad Seva.

Enlaces externos

 Reseña de la obra
 Baldomero Lillo en Memorias chilenas.
 Biblioteca Cervantes/ Universidad del Bio-Bio, Chile/ El legado de Lillo

Libros de cuentos de 1907

Sub sole


جومانا نواف فهد مراد ولدت في (1 أبريل 1973-) بمحافظة السويداء في سوريا، حصلت على شهادة الثانوية من دولة الإمارات العربية المتحدة في دبي، حصلت على شهادة في الأدب الإنجليزي من جامعة دمشق، كما حصلت على شهادة في الدراما والتمثيل من مركز" Art Actor Center" في لندن.

عن حياتها
• نالت الفنانة «جومانا مراد» العديد من الجوائز والأوسمة خلال مشوارها الفني حيث حصلت علي جائزة الأوسكار الذهبي من مهرجان ART السادس عن أدائها المتميز •	وحصلت على جائزة الإبداع من تكريم من جامعة الدول العربية من السيد عمرو موسى، وكُرمت من لجنة صناعة السينما في سورية،  كرمت من بيت الكويت للأعمال الوطنية، حصلت على تكريم من اتحاد المنتجين العرب للأعمال التليفزيونية، وحصلت على تكريم عن فيلم «كباريه» من نادي سموحة بالإسكندرية

حياتها الأسرية
تزوجت المحامي الأردني الدكتور ربيع بسيسو، ورزقت منه بابنها الأول محمد، والتوْءَم علي، وديانا التي توفيت بعمر 5 أشهر، بعد معاناة من مشاكل صحية.

أعمالها

الأفلام

 2007: الشياطين
 2008: لحظات أنوثة
 2008: كباريه
 2008: شعبان الفارس
 2009: الفرح
 2011: كف القمر
 2013: الحفلة
 2020: يوم 13
 فرعون

المسلسلات

 مسلسل «رمح النار» عام 1999.
 مسلسل «بقايا صور» عام 1999.
 مسلسل «البواسل» عام 2000
 مسلسل «المسلوب» عام 2001
 مسلسل «البحث عن صلاح الدين» عام 2001.
 مسلسل «الهروب إلى القمة» عام 2003
 مسلسل «الطارق» عام 2004.
 مسلسل «الخيط الأبيض» عام 2004.
 مسلسل «قلب حبيبة» عام 2005.
 مسلسل «الشارد» عام 2005.
 مسلسل «الحب موتا» عام 2005.
 مسلسل «انتقام الوردة» عام 2006.
 مسلسل «القاهرة ترحب بكم» عام 2006
 مسلسل «سيرة الحب» عام 2007.
 مسلسل «ساعة عصاري» عام 2007.
 مسلسل «حواء في التاريخ» عام 2007.
 مسلسل «النقمة المزدوجة» عام 2007.
 مسلسل «وصمة عار» عام 2008.
 مسلسل «وجه العدالة» عام 2008.
 مسلسل «هيك تجوزنا» عام 2008.
 مسلسل «نيران البوادي» عام 2008.
 مسلسل «باب الحارة ج 3» عام 2008.
 مسلسل «على موج البحر» عام 2009.
 مسلسل «باب الحارة ج 4» عام 2009.
 مسلسل «مطلوب رجال» عام 2010.
 مسلسل «عرض خاص» عام 2010.
 مسلسل «شاهد اثبات» عام 2010.
 مسلسل «راجل وست ستات ج7» عام 2010.
 مسلسل «باب الحارة ج 5» عام 2010.
 مسلسل «مدرسة الحب ج3» عام 2020.
 مسلسل «سكر زيادة» عام 2020.
 مسلسل «خيانة عهد» عام 2020.
 مسلسل «زي القمر» عام 2021.
 مسلسل«بابا المجال»عام 2023

المسلسلات الذي قامت بالتمثيل والإنتاج فيها

 2004: الخيط الأبيض
 2006: انتقام الوردة
 2008: هيك تجوزنا

المسلسلات الإذاعية

 2009: عالم رغم أنفه

البرامج

 2010: لقاء مستحيل

الجوائز

 2009 - جائزة أفضل ممثلة دور ثانٍ عن دورها في فيلم «كباريه» في حفل مهرجان جمعية الفيلم السينمائي.
 تكريم جومانا مراد من جامعة كامبريدج اللندنيه في القاهرة
 تكريم بطلة  مسلسل شاهد إثبات جومانا مراد
 تكريم  جومانا مراد في حفل «بلانت بيتش»
 تكريم جومانا مراد على دورها في فيلم الشياطين
 تكريم جومانا مراد في مجلة كاريزما 2012
 تكريم في دير جست على دورها في فيلم كف القمر
 تكريم جومانا في دير جست في 2010
 تكريم جومانا في دير جست في 2012
 تكريم جومانا في دير جست في 2013
 تكريم جومانا الملكة الجاذبيه
 تكريم جومانا مراد في الكنيسة الكاثوليكية
 تكريم جومانا في الأردن
 تكريم جومانا مراد في مهرجان وهران

المراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من السويداء
خريجو جامعة دمشق
دروز سوريون
ممثلات أفلام سوريات
ممثلات تلفزيون سوريات
ممثلات سوريات في القرن 21
منتجو تلفزيون سوريون
منتجون سوريون

جومانا مراد


في نظرية الأعداد, دالة حسابية هي دالة (f(n قيمها أعداد حقيقية أو عقدية، عرفت على مجموعة الأعداد الطبيعية (أي مجموعة الأعداد الصحيحة الموجبة) والتي «تعبر عن خاصية حسابية ما للعدد n».

من الأمثلة عن الدوال الحسابية دالة القواسم التي تساوي مطبقةً على العدد الطبيعي n عدد قواسمه.

الرموز المستعملة

انظر إلى رمز كرونكر.

   و    , يعنيان على التوالي المجموع والجداء اللذين يمتدان على مجموعة الأعداد الأولية.

وبشكل مماثل، فإن      و     يعنيان على التوالي المجموع والجداء اللذين يمتدان على مجموعة قوى الأعداد الأولية حيث تكون القوة أكبر قطعا من الصفر(إذن، 1 ليس ضمن هاته المجموعة).

   و      يعنيان على التوالي المجموع والجداء اللذين يمتدان على مجموعة قواسم n الموجبة بما في ذلك 1 و n نفسه. على سبيل المثال، إذا كان n مساويا ل 12 فإن:

وقد تستعمل هذه الرموز مدمجة مع بعضها البعض.      و      يعنيان على التوالي المجموع والجداء اللذين يمتدان على مجموعة قواسم n الأولية. على سبيل المثال، إذا كان n مساويا ل 18، فإن

وبشكل مشابه،      و      يعنيان على التوالي المجموع والجداء اللذين يمتدان على مجموعة قوى الأعداد الأولية واللائي يقسمن العدد n. على سبيل المثال، إذا كان n مساويا ل 24، فإن

الدوال ذات الصبغة الجداءية والدوال ذات صبغة الجمع

دالة حسابية a هي :
 ذات صبغة جمع بصفة كاملة إذا توفر (a(mn) = a(m) + a(n بالنسبة لأي عددين طبيعيين m و n.
 ذات صبغة جداءية بصفة كاملة إذا توفر (a(mn) = a(m)a(n بالنسبة لأي عددين طبيعيين m و n.

للتذكير، عددان أوليان فيما بينهما هما عددان طبيعيان قاسمهما المشترك الأكبر هو الواحد. أي أنه لا وجود لعدد أولي يقسمهما معا في آن واحد.

وأيضا، دالة حسابية a هي :
 ذات صبغةِ جمع إذا توفر (a(mn) = a(m) + a(n بالنسبة لأي عددين طبيعيين m و n أوليين فيما بينهما.
 ذات صبغةٍ جداءية إذا توفر (a(mn) = a(m)a(n بالنسبة لأي عددين طبيعيين m و n أوليين فيما بينهما.

الدوال ذات الصبغة الجداءية

(φ(n – دالة مؤشر أويلر
(φ(n, دالة مؤشر أويلر، هي عدد الأعداد الصحيحة الموجبة الأصغر من n والأولية معه.

(Jk(n – دالة مؤشر جوردان
هي تعميم لمؤشر أويلر.

(μ(n - دالة موبيوس
(μ(n، دالة موبيوس دالة مهمة بسبب صيغة العكس لموبيوس. انظر إلى التفاف دركليه أسفله.

هذا يعني أن μ(1) = 1. (لأن Ω(1) = ω(1) = 0.).

الدوال ذات الصبغة الجداءية بصفة كاملة

(λ(n - دالة ليوفيل
(λ(n, دالة ليوفيل، تعرف بالصيغة التالية :

(χ(n - الحروف
كل حروف دركليه (χ(n, هي دوال ذات صبغة جداءية بصفة كاملة.

مراجع

وصلات خارجية

دوال
دوال حسابية

دالة حسابية


Olaylar
 Vazelon Manastırı inşa edildi.

Doğumlar
 II. Maximinus, Roma İmparatoru (ö. 313)
 Nikolaos, Yunan Hristiyan aziz ve piskopos (ö. 343)
 Spiridon, Ortodoks aziz (ö. 348)

Ölümler
 II. Claudius, Roma İmparatoru (d. 213/214)
 Plotinos, Neoplatonizmin kurucusu antik filozof (d. 205)
 Quintillus, Roma İmparatoru

270


Daniel Marco Kur Adwok (Atar, Sudão, 25 de novembro de 1952) é um ministro sudanês e bispo auxiliar de Cartum.

Daniel Adwok recebeu o Sacramento da Ordem em 29 de maio de 1977 do Delegado Apostólico no Sudão, Arcebispo Ubaldo Calabresi.

Em 6 de outubro de 1992, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Titular de Moxori e Bispo Auxiliar de Cartum. O Arcebispo de Cartum, Gabriel Zubeir Wako, o consagrou bispo em 19 de fevereiro de 1993; Co-consagrantes foram o Pró-Núncio Apostólico no Sudão, Arcebispo Erwin Josef Ender, e o Arcebispo de Juba, D. Paulino Lukudu Loro MCCJ.

Ver também

Bispos católicos do Sudão

Daniel Marco Kur Adwok


Der türkische Botschafter residiert in Sofia.

Einzelnachweise

!
Bulgarien
Turkei

Liste der türkischen Botschafter in Bulgarien


الروضة ، منطقة من مناطق محافظة العاصمة في الكويت.

الروضـة تعني في اللغة البستـان وجمعها روض، أو رياض وهي إحدى مناطق الكويـت السكنية. وقد سميت المنطقة بهذا الاسـم نظرا لتكاثر النباتات والازهار بها قديما خاصة في فصل الربيـع. وقبل ان تسمـى بالروضـة كان قديمـا يطلق عليها العديلية الشرقيـة حيث كانت العديلية تنقسم إلى شرقية وغربية وكانت الروضة من الأراضي الخصبة التي يكثر فيها نبات الصمعاء وفيها ابار مياهها صالحة للزراعة. وفي الستينات انجزت بلدية الكويت مخططها للمناطق السكنية ومن ضمنها منطقة الروضة التي تم في اواخر عام 1970م تغير اسمها من العديلية الشرقية إلى الروضة.

مراجع

أماكن مأهولة في الكويت

الروضة (الكويت)


İlk Adam (Le premier homme), Albert Camus´nun ölmeden önce üzerinde çalıştığı ancak bitiremediği romanıdır.

4 Ocak 1960´ta Camus, 47 yaşında, Paris´te geçirdiği bir trafik kazasında yaşamını yitirmiştir. Camus´nun kendi yaşamını anlattığı otobiyografik bir roman olan "İlk Adam"ın taslak yazımları, kazanın yakınlarında bir çamur gölü içinde bulunmuştur ve kızı tarafından 1995'te bitmemiş haliyle yayımlanmıştır. Camus, bu romanının en iyi eseri olacağını ummaktaydı ve hatta bazı eleştirmenler, bu romanın, bitmemiş olsa bile öyle olduğu kanısındalar.

Ayrıca bakınız
 Albert Camus

Albert Camus romanları
1995 kitapları
Bitmemiş romanlar
Fransızca romanlar
Konusu Cezayir'de geçen romanlar

İlk Adam


Torgelow er en kommune og administrationsby i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Torgelow-Ferdinandshof i den sydøstlige del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Byen er beliggende ved den nedre del af floden Uecker på Ueckermünder Heide mellem byerne Pasewalk og Ueckermünde.

I kommunen ligger frilandsmuseet Ukranenland med rekonstruktioner af huse og tilhørende udrustning fra de slaviske bebyggelser i Ueckerdalen fra den tidlige middelalder.

I kommunen ligger:

Nabokommuner
Nabokommuner er (med uret fra nord): Liepgarten, Eggesin, Viereck, Hammer a. d. Uecker, Jatznick, Wilhelmsburg og Ferdinandshof.

Eksterne kilder og henvisninger

 Kommunens websted
 Befolkningsstatistik mm

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Torgelow-Ferdinandshof
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Torgelow


Joseph François Rauski (n. 13 decembrie 1837, Sarreguemines – d. 26 martie 1910, Arcachon) a fost un capelmaistru și aranjor muzical francez.

Biografie
Rauski a fost capelmaistru militar și a dirijat, printre altele, fanfara Regimentului 18 Infanterie. În această calitate, el a fost ofițer superior și a realizat aranjamentul pentru muzică militară al cântecului patriotic Le Régiment de Sambre et Meuse compus de Jean Robert Planquette pe versurile lui Paul Cézano. Aranjamentul muzical a fost interpretat pentru prima dată în 1879, în Place de Verdun din Pau (Pyrénées-Atlantiques), de către fanfara Regimentului 18 Infanterie sub conducerea capelmaistrului Rauski. Acest marș este muzica militară franceză cea mai cântată după La Marseillaise și Chant du départ, fiind intonat în fiecare an la defilarea de ziua națională a Franței (14 iulie).

Din cauza unei erori, perpetuată printre alții de editorul A. Turlet din Paris, Rauski a fost considerat drept compozitor al marșului pentru orchestră și pian și nu ca autor al aranjamentului muzical al marșului.

Muzicologul francez Vuillermoz a pus capăt în 1937 acestei atribuiri false și a afirmat că textul marșului a fost scris de Paul Cézano, iar muzica a fost compusă de Jean Robert Planquette.

Note

Bibliografie
 Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
 Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
 René Muller: Anthologie des compositeurs de musique d'Alsace, Strasbourg: Fédération des Sociétés Catholiques et Chant et de Musique d'Alsace, 1970, 191 p.
 Jean-Julien Barbé: Dictionnaire des musiciens de la Moselle. Préface de M. René Delaunay, directeur du Conservatoire national de musique de Metz, Metz: Imprimerie Le Messin, 1929, 206 p.
 Edouard Sitzmann: Dictionnaire de biographie des hommes célèbres de l'Alsace : depuis les temps les plus reculés jusqu'à nos jours, Rixheim: 1909-10, 2 vols.
 P. Suiter: Sambre-et-Meuse : Nochmals Sambre-et-Meuse und dessen Komponist François-Joseph Rauski, Elsass-Lotheringische Gesang- und Musikzeitung. 3, 1909/10, 4-5, 27-28, 127, 196

Nașteri în 1837
Decese în 1910
Dirijori francezi

Joseph François Rauski


أنثراكينون هو مركب عضوي عطري. وهو مشتق من الأنثراسين. وهي مسحوق متبلور صلب أصفر اللون أو رمادي فاتح إلى رمادي مخضر.

الخواص الفيزيائية
إن الأنثراكينون نصف منحل في الماء ولكنه ينحل تماما في الكحول، النتروبنزين، والأنيلين. وهو مستقر كيميائيًا تمامًا تحت الشروط العادية.

تواجده في الطبيعة
يوجد الأنثراكينون طبيعيًا في بعض النباتات (مثال: aloe latex، ونبات سنا، ونبات راوند، ونبات القشرة المقدسة)، والفطور، والشيبيات، والحشرات، حيث تستخدمها في بنية خضبها. ولمشتقات الأنثراكينون الطبيعية تأثيرات مسهلة.

التطبيقات الصناعية
يستخدم الأنثراكينون في إنتاج الأصبغة، مثل الأليزارين. والعديد من الخضب الطبيعية هي من مشتقات الأنثراكينون. ويستخدم الأنثراكينون أيضًا كمحفز في إنتاج لب الخشب في صناعة الورق والعجينة الورقية. كما يستخدم أيضًا كمنفر للطيور عن الحبوب.

التطبيقات الطبية
قام باحثون في كلية الصيدلة جامعة ووسوك بكوريا الجنوبية بإثبات تأثير الأنثراكيونون المثبط على فوسفاتيز تجديد الكبد-3 والذي تنتجه الخلايا السرطانية، وأصوا بضرورة أخذ التأثير المثبط للأنثراكيونون المستخرج من نبات روبيا أكاني على مقاومة الخلايا السرطانية وضرورة تضمينها في علاجات السرطان المستقبلية

كما يستخدم إحدى مشتقات الأنثراكينون (2-إثيل أنثراكينون) في إنتاج بيروكسيد الهيدروجين تجاريًا.

اقرأ أيضاً
 أسينافثوكينون
 كيناليزارين

مراجع

مركبات عطرية متعددة الحلقات

أنثراكينون


حضانة الرضيع وهي المدة التي لا تفارق الأم فيها رضيعها، حتى يستطيع هذا الأخير النوم أو الهدوئ.
 حضانة الأطفال وهو مصطلح قضائي يُشار به لحق الأم أو الأب في تربية الأبناء بعد طلاق الأبوين.
 حضانة مشتركة
 حضانة منفردة
 حضانة منفصلة
 الوالد غير الحاضن
 حضانة غير الوالدين
 دار الحضانة هي مؤسسة اجتماعية تربوية، تهتم برعاية الصغار أثناء عمل الأبوين.

حضانة (توضيح)


La Coupe d'Amérique masculine de hockey sur gazon est une compétition internationale de hockey sur gazon masculine organisée par la Fédération panaméricaine de hockey. L'équipe gagnante devient championne des Amériques et se qualifie pour la Coupe du monde.

L'Argentine est la championne en titre, remportant l'édition 2017. L'Argentine est également la seule équipe à avoir remporté le tournoi, remportant toutes les éditions jusqu'à présent.

Les hôtes ainsi que les six équipes les mieux classées de l'édition précédente sont qualifiés directement pour le tournoi, ils sont rejoints par la meilleure équipe du Challenge d'Amérique ou les deux meilleures équipes si l'hôte est déjà qualifié.

Résultats

Performances des équipes nationales

* = pays hôte

Équipes apparues

Voir aussi
 Coupe d'Amérique masculine de hockey sur gazon

Références

Lien externe
Coupe d'Amérique sur PAHF

Coupe d'Amérique de hockey sur gazon
Compétition fondée en 2001

Coupe d'Amérique féminine de hockey sur gazon


This is a list of the counts of Urgell, a county of the Principality of Catalonia in the 10th through 13th centuries.

c. 798–870 Counts appointed by the Carolingians

798–820 Borrell, count of Urgell and Cerdanya
820–824 Aznar Galíndez I, count of Aragon, was given Borrell's counties while he was exiled from Aragon
824–834 Galindo Aznárez I
834–848 Sunifred I
848–870 Solomon (or Miró)

870–992 Counts from the House of Barcelona

870–897 Wilfred the Hairy, Count of Barcelona, Girona-Osona and Urgell-Cerdanya
898–948 Sunifred II
948–966 Miró de Barcelona, born c. 940
966–30 September 992 Borrell II, count of Barcelona, Girona, Osona

992–1213 Counts from the House of Barcelona-Urgell

992 – 1 September 1010 Ermengol I el de Còrdova ("of Cordoba"), born 975, killed in battle at Córdoba in 1010
1010–1038 Ermengol II el Peregrí ("the Pilgrim"), born 1009, died on pilgrimage to Jerusalem, 1038
1038–1065 Ermengol III el de Barbastre ("of Barbastro"), born c. 1033, killed at Barbastro in February or March 1065
1065–11 March 1092 Ermengol IV el de Gerp ("of Gerp"), born c. 1056
1092–1102 Ermengol V el de Mollerussa ("of Mollerussa"), born 1078/1079, died in the Battle of Mollerussa
1102–1153/1154 Ermengol VI el de Castella ("of Castile"), born 1096
1153/1154–1184 Ermengol VII el de València ("of Valencia")
1184–1208/1209 Ermengol VIII el de Sant Hilari ("of Sant Hilari")
1208/1209–1213 Countess Aurembiaix (first time) under regency of Peter II of Aragon

1213–1228 Counts from the House of Cabrera

1213–1228 Guerau I of Urgell, IV of Cabrera (usurper)

1228–1236 Counts from the House of Barcelona-Urgell

1228–1231 Countess Aurembiaix (second time),
from 1229 with her husband, Peter I. She died in 1231.
1231–1236 King James I of Aragon

1236–1314 Counts from the House of Cabrera

1236–1243 Ponç I (Ponç IV of Cabrera)
1243 Ermengol IX son of previous.
1243–1268 Álvaro el Castellà ("the Castilian") brother of previous.
1268–1314 Ermengol X son of previous.

1314–1413 Counts from the House of Barcelona

10 November 1314 – 1327 King Alfonso IV of Aragon, died 1366, Married  Teresa de Entença, who was the grandniece and legal heir of Ermengol X, Count of Urgell.
1327–1347 James I of Urgell, Prince of Aragon, born 1321, poisoned in Barcelona in 1347
1347–1408 Peter II of Urgell, born 1340, died at Balaguer, 1408
1408–31 October 1413 James II of Urgell. When Martin I of Aragon died, James was a candidate to the crown, but the Compromise of Caspe preferred Ferdinand of Antequera. James revolted, and on 31 October 1413, surrendered to the king. The county of Urgell was dissolved and count James died in jail in the castle of Xàtiva on 1 June 1433.

See also
County of Urgell
House of Cabrera

History of Catalonia
Medieval Spain
Catalan nobility
Urgell

Counts of Urgell


Sezonul 1990-1991  reprezintă primul sezon pentru Dacia Unirea Brăila în Liga I.

Echipă

Echipă

Transferuri

Sosiri

Plecări
{|width=75% class="wikitable" style="text-align:center; font-size:95% text-align:left"
!Post
!Jucător!De la echipa!Sumă de transfer!Dată!
!----
|-
|-
|}

 Sezon

 Seria I

 Rezultate

 Rezultate

 Sezon intern  Clasamentul după 34 de etape se prezintă astfel:'''

Sezoanele echipei Dacia Unirea Brăila

CF Brăila în sezonul 1990-1991


An Eriochloa michauxii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jean Louis Marie Poiret, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Albert Spear Hitchcock. An Eriochloa michauxii in nahilalakip ha genus nga Eriochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriochloa

Eriochloa michauxii


Jean-Marc Massie est né en  à Montréal. Il est conteur, auteur animateur et pédagogue. Il est une figure incontournable du renouveau du conte au Québec.

Biographie
« Détenteur d'un baccalauréat en sciences politiques, spécialisé en relations internationales, de l'Université du Québec à Montréal (1989), d'une maîtrise ès sciences politiques, en histoire des idées politiques, de l'Université de Strasbourg (1990), d'un diplôme d'études approfondies (DEA) ès doctrines et philosophies politiques (1991) et, enfin, d'un doctorat ès sciences politiques de la Sorbonne (1994), Jean-Marc Massie est une figure incontournable du renouveau du conte au Québec. »

En 1998, il cofonde les dimanches du conte avec son ami André Lemelin. Depuis ce temps, il anime cet événement régulièrement.

De 2003 à 2004, il est président du Regroupement du conte au Québec.

« Homme de parole à l'imaginaire foisonnant et débridé, Jean-Marc Massie se situe au croisement du conte urbain et du dessin animé, du récit de vie affabulé et du monologue éclaté. Ce narrateur atypique occupe une place unique dans l'univers des conteurs. » Il se situe à l'intersection de plusieurs formes et de plusieurs esthétiques. Il aime métisser les différentes formes orales et écrites pour créer de compositions originales. « Acteur majeur de l'actuel renouveau du conte au Québec, de Marrakech à Whitehorse, en passant par Dakar, Saint-Malo et Tadoussac, Jean-Marc Massie fait partie de ces conteurs contemporains qui revisitent la tradition de manière très originale ou inventent des contes inédits : ''Improvisateur à hauts risques, arpenteur de mégapoles, électrique aventurier culturel, cyclothymique, pragmatique, intuitif, Jean-Marc Massie est au carrefour de toutes les affaires relatives au conte québécois, écrit le journaliste Daniel Conrod. Il en est l'un des porte-voix les plus flamboyants.''» Yvon Paré écrit dans Lettres québécoises : « Jean-Marc Massie illustre, une fois de plus, qu'il est de la grande lignée des inventeurs de mondes […] Ce conteur à l'imaginaire débridé et foisonnant sait décortiquer la réalité pour lui donner une autre dimension. »

Jean-Marc Massie a plusieurs cordes à son arc. En plus d'avoir participé à plusieurs soirées de contes et de performances orales, il a été membre du comité de rédaction de la revue française de communication Quaderni. Parallèlement, il monte des pièces de théâtre comme, par exemple, Les mamelles de Tirésias de Guillaume Apollinaire, dans laquelle il a aussi joué. En 1999, son spectacle Contes mutagènes fait l'objet d'une représentation au Rendez-vous des grandes gueules de Trois-Rivières et au 13e Festival international du conte du Yukon. À l'occasion du 45e anniversaire de Refus Global, il participa à la soirée Marginalité l'engagement à la galerie Donguy, aux côtés de Thérèse Renaud et de Pauline Julien, notamment. Depuis le début des années 2000, il assume la direction artistique de plusieurs spectacles de contes, dont la Veillée des Girouettes cuivrées, le premier Gala annuel du conte au Québec. Il a animé plusieurs soirées dans le cadre du Festival international de la littérature (FIL) au Studio littéraire de la Place des arts.

En plus d'être une figure importante au Québec, Jean-Marc Massie a acquis une reconnaissance à l'étranger : « en France, à la Maison du Québec à Saint-Malo et au Festival du conte de Dinan, en Bretagne (2000), puis en tournée estivale avec La Balade des conteurs (2002-2004) ; au Maroc, lors des Premières Journées de la francophonie (2001) ; au Sénégal, enfin, où il présente en tournée son spectacle L'Homme sans cœur (2003). Ses contes l'ont ramené outre-Atlantique à plusieurs reprises ces dernières années. »

Il a écrit plusieurs livres, tous édités par Planète rebelle. Son premier, La dernière tentation du lys (1999) ; son deuxième intitulé Petit manifeste à l'usage du conteur contemporain (2001) ; ensuite Delirium tremens (2002), ainsi que Montréal démasquée (2007). Il a également publié des textes dans des revues comme Stop ou Estuaires.

Massie s'est également impliqué dans le milieu musical. En 1999, avec les musiciens du groupe Pervers Polymorphes, il lance un disque intitulé Vive le martyr ! D'ailleurs, à l'été 2001, il remporte le Prix spécial du Jury Visa francophone au Festival international de la chanson francophone de Villefranche-De-Rouergue, en France. Il a aussi organisé un spectacle intitulé Rock'n'Conte aux côtés de son groupe Sloche Gavroche. « Pour la première fois depuis plus de 10 ans, Jean-Marc Massie remonte sur les planches de la scène musicale, l'instant d'un concert aux accents tout à la fois funk, punk et rock. Plusieurs de ses amis chanteurs et musiciens ont été invité à l'accompagner sur scène l'instant d'une chanson. Le charbonnier de l'enfer Michel Faubert, le virtuose de l'harmonica Alain Lamontagne, le poète de la trompette Jocelyn Bérubé et le fantôme de Rock'n'Conte Mathieu Lippé qui apparaîtra peut être au cours du spectacle, se joindront à Massie pour le propulser au-delà du verbe lumière, là où l'ivresse des mots dévoile les mélodies chamanes planant au chœur de Notre-Dame. »

De 2008 à 2009, il est chroniqueur à l'émission de Radio-Canada « Vous êtes ici ».

En 2010, lui et son ami André Lemelin gagnent le Prix Jocelyn Bérubé.

Il est membre de l'Union des écrivaines et des écrivains québécois.

Œuvre
 La dernière tentation du lys, Montréal, Planète rebelle, 1999, 139 p.
 Petit manifeste à l'usage du conteur contemporain : le renouveau du conte au Québec, Montréal, Planète rebelle, 2001, 91 p.
 Delirium tremens, Montréal, Planète rebelle, 2002, 69 p.
 Montréal démasquée, Montréal, Planète rebelle, 2007, 74 p.

Prix et honneurs

 2001 : Prix spécial du Jury Visa francophone au Festival international de la chanson francophone de Villefranche-De-Rouergue.
 2010 : Récipiendaire du Prix Jocelyn Bérubé.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Renouveau du conte
 Planète rebelle
 Michel Faubert
 Alain Lamontagne
 Jocelyn Bérubé

Liens externes

Naissance en 1966
Naissance à Montréal
Écrivain québécois
Musicien québécois
Université du Québec à Montréal
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Jean-Marc Massie


العاثيات، ومفردها عاثية  هي فيروسات تغزو البكتيريا. العاثيات من أكثر الكائنات الحية شيوعاً على سطح الأرض. توجد منها مليارات في أمعاء الإنسان وتساعده في مكافحة البكتيريا الضارة فيه. توفر أمعاء الإنسان
لها وسط معيشي مناسب، وتقوم هي بحماية الإنسان من بكتيريا ضارة إن أصابت أمعائه. هذه النتيجة هي نتيجة جديدة (2013) أفصح عنها الدكتور «جرمي بار» من جامعة سان ديجو، كاليفورنيا.

تتكون العاثية النموذجية من قفيصة بروتينية تحوي المادة الوراثية، وهذه قد تكون رنا أو دنا مفرد الطاق أو ذي طاقين، طوله بين 5000 و500000 نوكليوتيد، يتوضع بشكل خطي أو حلقي. يتراوح حجم العاثيات عادةً بين 20 و200 نانومتر.

تنتشر العاثيات بشكل واسع على وجه الأرض، ويمكن إيجاد العديد منها في الأماكن التي تحتوي على مضيف بكتيري كالترية أو حتى أمعاء الإنسان.وتعتبر مياه البحر إحدى أكثر البيئات احتواءً على العاثيات، بأرقام تقارب 9 × 10 8 فيريون/ مم عند السطح. مع العلم بأن ما يصل إلى 70% من البكتيريا البحرية قد تتعرض للإصابة بالعاثيات. أستخدمت العاثيات لأكثر من 90 عاما كبديل للمضادات الحيوية في الاتحاد السوفيتي السابق وفي أوروبا الشرقية وفرنسا. كما نظر إليها كعلاج محتمل للبكتيريا المقاومة للمضادات الحيوية.

التصنيف
تشكل العاثيات ذات الدنا مزدوج الطاق أو ما يسمى بالفيروسات الذنبية، ما نسبته 95% من الفيروسات المعروفة علميا والمذكورة في الكتب، ويعتقد أنها تشكل النسبة الأعظم من العاثيات على وجه الكرة الأرضية. ومع هذا فإن أنواعا أخرى من العاثيات تتواجد وبوفرة في الغلاف الحيوي، حيث تتكون هذه الأنواع من فيريونات ومن مادة وراثية مختلفة بالإضافة إلى امتلاكها نمط حياة مختلف. تصنف العاثيات حسب تصنيف اللجنة الدولية لتصنيف الفيروسات حسب أشكالها ومحتواها من الأحماض النووية.

تاريخ
تم - منذ القدم – توثيق تقارير تشير إلى وجود مياه نهرية ذات تأثير علاجي على بعض الأمراض كالجذام. وفي عام 1896، أشار العالم إرنست هنكن إلى أن هناك شيئا في مياه نهر الغانج ونهر يمنا في الهند أظهرت قدرة كمضاد حيوي ضد الكوليرا بالإضافة إلى القدرة على المرور خلال فيلتر مصنوع من البورسلين الناعم. وفي عام 1915، اكتشف عالم الأحياء الدقيقة فريدريك تورت ومدير مؤوسسة براون للأبحاث في لندن عامل صغير الحجم قادر على مهاجمة البكتيريا وقتلها.وأعتقد أنه لا بد لهذا العامل أن يكون واحدا من الآتي:
 إحدى مراحل دورة حياة البكتيريا؛
 أحد الأنزيمات التي تفرزها البكتيريا نفسها؛
 أو أحد الفيروسات التي تنمو داخل البكتيريا وتدمرها.
ولكن أبحاث تورت توقفت بسبب الحرب العالمية الأولى ونقص الموارد المادية.

وبشكل منفصل، وتحديدا في الثالث من أيلول 1917، أعلن العالم الفرنسي الكندي الأصل فيليكس دوريل والذي كان يعمل في معهد باستور للأبحاث في باريس، بأنه اكتشف ميكروبا غير مرئيا ذو تأثير مضاد للزحار العصوي أو ما يسمى بداء الشيغيلات.بالنسبة لدوريل كان هذا اكتشاف رائع " في لحظة أستوعبت بأن ما سبب البقع الفارغة هو ميكروب غير مرئي.....فيروس متطفل على البكتيريا."." قام دوريل بإطلاق اسم (bacteriophage) أو آكلات البكتيريا نسبة إلى الكلمة اليونانية (phagein) والتي تعني يأكل. كما قام بتوثيق حالة لشخص كان يعاني من الزحار العصوي تعافى بعد استخدام آكلات البكتيريا (العاثيات).
في عام 1923، تم إنشاء معهد إليافا في تبليسي في جورجيا، لغايات الأبحاث حول هذا العلم الجديد ووضعه في حيز التطبيق العملي.
في عام 1969 حاز كل من ماكس دلبروك وألفرد هيرشي وسلفادور لوريا على جائزة نوبل في الطب، لاكتشافاتهم المتعلقة بآلية تكاثر الفيروسات ومحتواها الجيني.

التكاثر
تتكاثر الفيروسات من خلال ما يعرف بالدورة الحالة أو الدورة الدورة المستذيبة، وقد تملك بعض الفيروسات القدرة على استخدام كلا الدورتين.
عندما تتكاثر الفيروسات عن طريق الدورة الحالّة كما في (T4 phage) فإنه يتم تحليل الخلايا البكتيرية وتدميرها بعد مضاعفة أعداد الفيريونات مباشرة. وبمجرد تدمير الخلية فإن الفيروسات الجديدة تبحث عن عائل جديد لاحتلاله واستخدام مصادره لمضاعفة أعداد الفيروس.من الجدير بالذكر إن الفيروسات التي تتكاثر عن طريق الدورة الحالة تكون مناسبة للعلاج بالعاثية أكثر من تلك التي تتكاثر عن طريق الدورة المستذيبة.
تمر بعض العاثيات خلال الدورة الحالة فيما يعرف (بتثبيط التحليل)، ويحدث ذلك بأن تتوقف سلالة كاملة من العاثيات عن تحليل الخلايا البكتيرية والخروج منها عندما يكون تركيز العاثيات خارج الخلية عالياً. وعادة تكون هذه العملية عكسية. من الجدير بالذكر أن هذه الآلية مختلفة عن آلية تكاثر العاثيات المندرجة والتي تدخل عادة في مرحلة سبات مؤقتة.
بالمقابل، فإن الدورة المستذيبة لا تؤدي إلى تحلل الخلية المضيفة، وتسمى الفيروسات القادرة على التكاثر عن طريق هذه الدورة بالفيروسات المندرجة. حيث يندمج المحتوى الجيني لها مع المادة الوراثية للمضيف وتتكاثر بتكاثرها دون أي أضرار أو أذى. يبقى الفيروس ساكنا إلى أن تتدهور حالة المضيف – ربما بسبب نقص في المواد الغذائية- عندها تنشط هذه الفيروسات الداخلية والتي تعرف باسم طليعة العاثية. في هذه المرحلة تبدأ دورة التكاثر التي تنتهي بتحلل خلايا المضيف. وبما أن من خصائص الدورة المستذيبة أنها لا تؤدي إلى تحلل خلايا المضيف، فإن اعداد الفيروس ستزداد بتكاثر خلايا المضيف وستظهر في الخلايا الولية من خلايا مصابة به في الأصل.
أحيانا تكون طليعة العاثية ذات فائدة عظيمة للبكتيريا عندما تكون ساكنة، وذلك بإضافة خصائص جديدة للخلية البكتيرية فيما يعرف بالتحول (lysogenic conversion). ومن الأمثلة على ذلك تحول إحدى سلالات ضمة الكوليرا غير المؤذية إلى أحد أكثر أنواع البكتيريا إيذاءً والتي تسبب مرض الكوليرا. وهذا بالذات ما يجعل العاثيات المندرجة غير ملائمة للعلاج بالعاثيات.

تعايش مع الإنسان
يقول الدكتور «جرمي بار» من جامعة سان ديجو بكاليفورنيا أن فيروسات البكتيريوفاج تعيش في أمعاء الإنسان ولا تضره (أبحاث عام 2013). بل بالعكس، هي تلتصق بالطبقة المخاطية للأمعاء وتغطيها، فإذا اقترب منها خلية بكتريا علقت بها وتخترق جدار الخلية وتدخل فيها وتتكاثر. بعد ذلك تنفجر خلية البكتريا ويخرج منها عدد كبير من فيروسات البكتيريوفانج. وبذلك يؤدي هذا الفيروس خدمة للإنسان، وفي نفس الوقت يقدم لها الإنسان الوسط الملائم لمعيشتها.

انظر أيضا
 إنزيمات الاقتطاع
 HindIII

المراجع

عاثيات
علم الأحياء
فيروسات

عاثية


Le col d'Espade est un col de montagne pédestre des Pyrénées s'élevant à  d'altitude dans le département français des Hautes-Pyrénées, dans le Lavedan en Occitanie. Il relie le vallon du Barrada au nord, à la vallée de Campbieil au sud.

Toponymie
Espade vient de l'occitan espada signifiant « épée », une arme bien affutée, tranchante, image pour décrire les lames de schiste ou de granite sur les crêtes.

Géographie
Le col d'Espade est situé entre le pic d'Estragna () à l'ouest et le pic de Bugarret () à l'est.

Histoire

Protection environnementale

Le col est situé dans le parc national des Pyrénées.

Le col fait partie d'une zone naturelle protégée, classée ZNIEFF de type 1 : « montagnes de Campbieil et Barrada et vallon du Barrada » ; et de type 2 : « haute vallée du gave de Pau : vallées de Gèdre et Gavarnie ».

Voies d'accès
On y accède par le versant nord au départ de la centrale hydroélectrique de Pragnères au bord de la route départementale 921 prendre dans le vallon du Barrada le sentier longeant le ruisseau d'Espade.

Le versant sud est accessible depuis le hameau de Gèdre-Dessus, suivre l'itinéraire des Granges de Campbieil.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des cols des Hautes-Pyrénées
 Liste des cols des Pyrénées

Liens externes

Espade
Espade
Massif du Néouvielle

Col d'Espade


Naslovni profesor je osoba izabrana za profesora na sveučilištu ili inoj visokoškolskoj ustanovi, ali bez primanja u radni odnos, pa u visokom školstvu radi kao vanjski suradnik. Za izbor u naslovnog izvanrednog, odnosno naslovnog redovitog profesora potrebni su isti znanstveni i pedagoški uvjeti kao i za izbor u profesora u radnom odnosu.

Naslovni profesor postoji i u dugim sustavima, s istim nazivima (u Njemačkoj, Austriji, odnosno Švicarskoj: Titularprofessor), ili s donekle razlićitima: pridruženi profesor (adjunct professor´) u Sjedinjenim Državama Amerike, ugovorni profesor (professore a contratto) u Italiji itd. Njihova prava i njihove obaveze se razlikuju od države do države.

Visoko obrazovanje
Titule

Naslovni profesor


Hokkabaz, Cem Yılmaz'ın senaryosunu yazdığı ve Ali Taner Baltacı ile ortak yönettiği sinema filmidir. Filmde, bir hokkabaz (İskender) ve yardımcısının (Maradona) turne sırasında yaşadıkları maceralar anlatılmaktadır.

Konu
Çocukluğundan beri sihirli şeylere ilgi duymuş olan İskender, ısrarla kendisinin bir sihirbaz olduğunu iddia etse de, yakın arkadaşı Maradona haricinde hiç kimse bunu kabul etmez ve küçümseyerek onun bir hokkabaz olduğunu söylerler. İskender'in, Kıbrıs gazisi emekli bir subay olan babası Sait de, oğlunu hiçbir zaman takdir etmemiştir, çünkü o da oğlunun yaptığı işten gurur duymamaktadır.

Mecburi nedenlerden ötürü, İstanbul'dan kaçarcasına turneye çıkmak zorunda kalan ikili, yanlarına Sait'i de almak zorunda kalırlar. Baba ve oğul, bu turne sayesinde biraz olsun yakınlaşsa da, yaşanacak birbirinden ilginç olaylar, her şeyin farklı bir seyirde gitmesine neden olacaktır.

Oyuncular
 Cem Yılmaz (İskender Tünaydın)
 Mazhar Alanson (Sait Tünaydın)
 Özlem Tekin (Fatma Nur Gaye Türksönmez)
 Tuna Orhan (Maradona - Orhan Direk)
 Tuncer Salman (Aslan Türksönmez)
 Kemal İnci (Cemal Ağa)
 Gürgen Öz (Erkut)
 Caner Alkaya (Samidin)
 Ayçe Abana (Nuran Denizgünü)
 Bahtiyar Engin (Gazanfer Denizgünü)
 Ozan Uygun (İskender 8 yaş)
 Onuryay Evrentan (Sibel)
 Suat Önen (Doktor)
 Selim Erdoğan (Sabahattin)
 Gamze Demirbilek (Aynur)
 Sennur Kaya (Emine)
 Ali Sarıbaş (Mandacı Ali)
 Orhan Eşkin
 Müfit Aytekin
 Ezgi Mola (Hemşire)
 Metin Keçeci (Çoban)
 Can Yılmaz (Göz doktoru)
 Seyhan Kaya (Polis)
 Fevzi Müftüoğlu (Bakkal çırağı)
 Yağmur Akpınar (Yağmur Denizgünü)
 Bengisu Özkaya (Ece Denizgünü)
 Şinasi Yurtsever (Jandarma)
 Tevfik Yapıcı (Ellez Usta)
 Funda Cansever
 Levent İntepe (Jandarma)
 Bahri Beyat
 İpek Bilgin

Ödüller
 18. Ankara Uluslararası Film Festivali, Ulusal Uzun Film Yarışması "Umut Veren Yeni Erkek Oyuncu" Ödülü (Tuna Orhan)

Dış bağlantılar
Resmi site

2006 çıkışlı Türk filmleri
2000'lerde komedi-drama filmleri
Cem Yılmaz'ın yönettiği filmler
Türk komedi-drama filmleri
Çanakkale'de çekilmiş filmler
Türk ikili komedi filmleri
Konusu Çanakkale'de geçen filmler
İstanbul'da çekilmiş filmler
Konusu İstanbul'da geçen filmler
Uğur İçbak'ın görüntülediği filmler
Türk yol filmleri
BKM Film filmleri
Ozan Çolakoğlu'nun müziğini yaptığı filmler
2000'lerde Türkçe filmler
2006 çıkışlı dramatik filmler
2006 çıkışlı komedi filmleri

Hokkabaz (film)


Brietzig er en kommune og administrationsby i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Uecker-Randow-Tal i den sydøstlige del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Brietzig er beliggende ved delstatsgrænsen til Brandenburg omkring 7 km sydvest for Pasewalk og 1 km vest for Uecker i et let bakket område. I kommunen ligger Naturschutzgebiet Schanzberge bei Brietzig.

Nord for kommunen går motorvejen A 20 (Ostseeautobahn), der kan nås ved frakørsel  "Pasewalk-Nord" hvor den krydser Bundesstraße B 104 (Pasewalk - Neubrandenburg).

Eksterne kilder og henvisninger

 Kommunens side på amtets websted
 Befolkningsstatistik mm

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Uecker-Randow-Tal
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Brietzig


Lafayette County kan refere til flere steder i USA, alle opkaldt efter Marquis de Lafayette:

 Lafayette County, Arkansas
 Lafayette County, Florida
 Lafayette County, Mississippi
 Lafayette County, Missouri
 Lafayette County, Wisconsin
 Lafayette Parish, Louisiana

Se også
 Fayette County (flertydig)

Lafayette County


Agave rosei ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Agaven (Agave) in der Unterfamilie der Agavengewächse (Agavoideae). Das Artepitheton rosei ehrt den US-amerikanischen Botaniker Joseph Nelson Rose.

Beschreibung
Die an ihrer Basis nicht verschmälerten Laubblätter von Agave rosei sind etwa 30 Zentimeter lang und 0,7 Zentimeter breit. Ihre Blattränder sind undeutlich papillös.

Der "ährige" Blütenstand ist 110 Zentimeter lang. Der blütentragende Teil ist dabei etwa 18 Zentimeter lang und trägt etwa 10 blühende Knoten. Der unterste Blütenstiel weist an abgeblühten Blüten eine Länge von 6 Millimeter, sonst von 2,5 bis 4 Millimeter, auf. Die Perigonblätter der Blüten sind weiß. Die Blütenröhre ist nahe ihrer Basis gebogen und 14 bis 15 Millimeter lang. Ihre eiförmigen Blütenzipfel sind 2,5 bis 3 Millimeter lang und 1,5 bis 2 Millimeter breit. Die Staubbeutel weisen eine Länge von 4,5 bis 4,7 Millimeter auf, die freien Teile der Staubfäden sind etwa 7 Millimeter lang.

Über die Früchte und Samen ist nichts bekannt.

Systematik und Verbreitung
Agave rosei ist im mexikanischen Bundesstaat Nayarit in einem tiefen Canyon verbreitet. Sie ist nur vom Typusfundort bekannt.

Die Erstbeschreibung als Polianthes montana durch Joseph Nelson Rose wurde 1903 veröffentlicht. Joachim Thiede und Urs Eggli stellten die Art 1999 in die Gattung Agave. Dabei mussten sie einen neuen Namen wählen, da bereits die Art Agave montana  (1996) existierte.

Die Art gehört in die Untergattung Manfreda und wird dort der Polianthes-Gruppe zugeordnet.

Nachweise

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

 Holotypus von Polianthes montana im United States Natural Herbarium.

Agaven
Rosei

Agave rosei


Marvin Schwäbe (født d. 25. april 1995) er en tysk professionel fodboldspiller, som spiller for Bundesliga-klubben 1. FC Köln.

Klubkarriere

Tidlige karriere
Efter at have spillet for Kickers Offenbach på ungdomsniveau, skiftede Schwäbe i 2010 Eintracht Frankfurts ungdomsakademi. Han debuterede for reserveholdet i oktober 2012.

1899 Hoffenheim
Schwäbe skiftede i 2013 til 1899 Hoffenheim, og blev her del af reserveholdet.

Han blev i 2015 udlejet til VfL Osnabrück, og i 2016 igen udlejet, denne gang til Dynamo Dresden.

Brøndby
I juni 2018 underskrev Schwäbe en tre-årig kontrakt med den danske Superliga-klub Brøndby IF. Han blev hentet ind som erstatning for Frederik Rønnow, som Brøndby havde solgt til Eintracht Frankfurt.

I Brøndby var han fast mand i målet både under Alexander Zorniger, og senere under Niels Frederiksen. Under sit ophold i Danmark, blev han flere gange rygtet tilbage til Tyskland, blandt andet flere henvendelser fra VfB Stuttgart både i 2019 og 2020, men endte med at blive.

Han reddede et straffespark som Casper Højer sparkede i næstsidste spillerunde, da Brøndby vandt 2-1 over AGF, og spillede sig op på førstepladsen i Superligaen. Han spillede hele kampen og holdte clean sheet, da Brøndby vandt 2-0 over FC Nordsjælland, som sikrede Brøndbys første mesterskab i 16 år.

FC Köln
Den 1 juli 2021, underskrev Schwäbe en tre-årig kontrakt med Bundesliga klubben 1. FC Köln. Han imponerede i sin debutsæson, og blev inkluderet på årets hold i Bundesligaen af sportsmagasinet kicker.

Landsholdskarriere
Schwäbe har repræsenteret Tyskland på flere ungdomsniveauer. Han var del af Tysklands trup som vandt U/21 Europamesterskabet i 2017.

Titler
 Brøndby IF
 Superligaen: 1 (2020-21)
 Tyskland U/21

 UEFA U/21-Europamester: 1 (2017)
Individuelle

 kicker Bundesliga Sæsonens hold: 1 (2021-22)

Referencer

Eksterne henvisninger

Målmænd (fodbold)
Fodboldspillere fra Tyskland
Fodboldspillere fra TSG 1899 Hoffenheim
Fodboldspillere fra VfL Osnabrück
Fodboldspillere fra Dynamo Dresden
Fodboldspillere fra Brøndby IF
Fodboldspillere fra 1. FC Köln

Marvin Schwäbe