A quarta temporada da série de televisão dramática estadounidense Chicago Med foi encomendada em 9 de maio de 2018 pela NBC, estreou em 26 de setembro de 2018 e foi finalizada em 22 de maio de 2019, contando com 22 episódios. A temporada foi produzida pela Universal Television em associação com a Wolf Entertainment, com Dick Wolf como produtor executivo e Michael Brandt, Peter Jankowski, Andrew Schneider e René Balcer como produtores. A temporada foi ao ar na temporada de transmissão de 2018-19 às noites de quarta-feira às 20h00, horário do leste dos EUA, como parte da nova programação da NBC, com os três programas de Chicago indo ao ar na mesma noite.

Esta é a primeira temporada a não contar com Rachel DiPillo como Sarah Reese no elenco principal da série.

A quarta temporada estrela Nick Gehlfuss como Dr. Will Halstead, Yaya DaCosta como April Sexton, Torrey DeVitto como Dra. Natalie Manning, Colin Donnell como Dr. Connor Rhodes, Brian Tee como Dr. Ethan Choi, Marlyne Barrett como Maggie Lockwood, Norma Kuhling como Dra. Ava Bekker, S. Epatha Merkerson como Sharon Goodwin e Oliver Platt como Dr. Daniel Charles.

A temporada terminou com uma audiência média de de 11.04 milhões de telespectadores e ficou classificada em 15.º lugar na audiência total e classificada em 25.º no grupo demográfico de 18 a 49 anos.

Elenco e personagens

Principal
 Nick Gehlfuss como Dr. Will Halstead
 Yaya DaCosta como April Sexton
 Torrey DeVitto como Dra. Natalie Manning
 Colin Donnell como Dr. Connor Rhodes
 Brian Tee como Dr. Ethan Choi
 Marlyne Barrett como Maggie Lockwood
 Norma Kuhling como Dra. Ava Bekker
 S. Epatha Merkerson como Sharon Goodwin
 Oliver Platt como Dr. Daniel Charles

Participação
 Rachel DiPillo como Sarah Reese

Recorrente

 Brennan Brown como Dr. Samuel "Sam" Abrams
 Ato Essandoh como Dr. Isidore Latham
 D. W. Moffett como Cornelius Rhodes
 Mekia Cox como Dr. Robin Charles
 Cynthia Addai-Robinson como Dr. Vicki Glass
 C.S. Lee como Bernard "Bernie" Kim
 Michel Gill como Robert Haywood
 Arden Cho como Emily Choi
 Molly Bernard como Dra. Elsa Curry
 Eddie Jemison como Dr. Stanley Stohl
 Heather Headley como Gwen Garrett
 Marc Grapey como Peter Kalmick
 Anna Enger Ritch como Agente Ingrid Lee
 Patti Murin como Dra. Nina Shore
 Roland Buck III como Dr. Noah Sexton
 Nate Santana como Dr. James Lanik
 Casey Tutton como Enfermeira Monique Lawson
 Lorena Diaz como Enfermeira Doris
 Amanda Marcheschi como Enfermeira Dina Garston
 Peter Mark Kendall como Joey Thomas
 Colby Lewis como Terry McNeal
 Dennis Cockrum como Ray Burke
 Devin Ratray como Tommy Burke
 Adam Petchel como Timothy "Tim" Burke
 Paula Newsome como Caroline Charles
 Ian Harding como Phillip Davis

Crossover

 Jesse Spencer como Capitão Matthew Casey ()
 Taylor Kinney como Tenente Kelly Severide ()
 Eamonn Walker como Chefe Wallace Boden ()
 David Eigenberg como Tenente Christopher Hermann ()
 Yuri Sardarov como Bombeiro Brian "Otis" Zvonecek ()
 Joe Minoso como Bombeiro Joe Cruz ()
 Christian Stolte como Bombeiro Randy "Mouch" McHolland ()
 Miranda Rae Mayo como Bombeira Stella Kidd ()
 Kara Killmer como Paramédica Sylvie Brett ()
 Jason Beghe como Sargento Hank Voight ()
 Jesse Lee Soffer como Detetive Jay Halstead ()
 Tracy Spiridakos como Detetive Hailey Upton ()
 Patrick John Flueger como Adam Ruzek ()
 Marina Squerciati como Oficial Kim Burgess ()

Episódios

Produção

Casting
Tendo feito sua primeira aparição no final da 3ª temporada, Heather Headley deve retornar na 4ª temporada como a nova COO do Chicago Med, Gwen Garrett. Em 23 de julho de 2018, foi anunciado que Molly Bernard e Colby Lewis se juntariam ao elenco como estudantes de medicina Elsa Curry e Terry McNeal, respectivamente. Depois de três temporadas como Dra. Sarah Reese, Rachel DiPillo deixou a série durante a estreia da 4ª temporada. Em 19 de abril de 2019, a NBC anunciou que Colin Donnell e Norma Kuhling deixariam a série no final da temporada por motivos criativos. Donnell e Kuhling voltariam na estreia da 5ª temporada apenas para encerrar o enredo de seus personagens.

Recepção

Audiência

Lançamento em DVD

Temporadas de Chicago Med
Temporadas de séries de televisão de 2018
Temporadas de séries de televisão de 2019

Chicago Med (4.ª temporada)


9240 Nassau este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9240 Nassau este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kitt Peak National Observatory în cadrul proiectului Spacewatch. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,13 ua, o excentricitate de 0,21 și o înclinație de 7,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

9240 Nassau


Nowrozabad es una localidad de la India en el distrito de Umaria, estado de Madhya Pradesh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 456  a 469 km de la capital estatal, Bhopal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 26 554 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Madhya Pradesh

Nowrozabad


The aircraft in this list include prototype versions of aircraft used by the German Luftwaffe during World War II and unfinished wartime experimental programmes. In the former, development can stretch back to the 1920s and in the latter the project must have started between 1939-1945.

Legitimacy of German projects
After the surrender of Nazi Germany several of the secret or unfinished projects of German military aircraft gained wide publicity. Also certain postwar planes such as the Bell X-5, F-86 Sabre or the MiG-15 were deemed to have been based on the pioneering work of World War II German aircraft designers.
German aircraft manufacturers such as Henschel in Kassel had their archives destroyed in the course of the Allied bombing of the Third Reich at the end of World War II. Hence some of the late Henschel projects that were recreated later are based on documents found in other locations or on second-hand sources and not on the original Henschel technical drawings.

Arado
(Arado Flugzeugwerke GmbH)
Arado Ar 198
Arado Ar 240
Arado Ar 532 - planned enlarged four-engine version of Ar 432
Arado Ar 632 - planned enlarged four-engine version of Ar 432
Arado E.300
Arado E.310
Arado E.340 Medium bomber
Arado E.370
Arado E.371
Arado E.375
Arado E.380 Arado Ar 196 with folding wings
Arado E.381 I - Parasite fighter
Arado E.381 II - Parasite fighter
Arado E.381 III - Parasite fighter
Arado E.385
Arado E.390
Arado E.395 Swept wing jet bomber (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)
Arado E.396
Arado E.401
Arado E.430
Arado E.432
Arado E.433
Arado E.440
Arado E.441
Arado E.470 Giant bomber (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)
Arado E.480
Arado E.490
Arado E.500 - Heavy fighter
Arado E.530 - Bomber - zwilling' schnellbomber design
Arado E.532
Arado E.555 - proposed long range flying wing bomber work stopped at end of 1944.
Arado E.560 Swept wing jet bomber
Arado E.561 - Heavy fighter
Arado E.580 - Fighter
Arado E.581 - Flying wing fighter
Arado E.581-4
Arado E.581-5
Arado E.583
Arado E.625
Arado E.632
Arado E.651
Arado E.654 - Heavy fighter
Arado Projekt I - Night fighter
Arado Projekt II - Night/All-weather fighter
Arado PTL-Strahlbomber - Swept wing turboprop bomber (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)
Arado TEW 16/43-13
Arado TEW 16/43-15
Arado TEW 16/43-19
Arado TEW 16/43-23

 Bachem
(Bachem-Werke GmbH)
 Bachem Ba 349 Natter
 Ba BP 20 - (Manned Flak Rocket) First versions of Ba 349, some unable to take off vertically, with fixed landing gear and solid nose for flight testing

 Blohm & Voss
 Blohm & Voss Ha 139 - Seaplane transport
 Blohm & Voss Ha 140 - Seaplane prototype
 Blohm & Voss BV 141 - Reconnaissance aircraft, previously designated as Ha 141
 Blohm & Voss Ha 142 - long-range maritime patrol/transport
 Blohm & Voss BV 143 - Glide bomb (prototype)
 Blohm & Voss BV 144 - Prototype passenger transport (1944)
 Blohm & Voss BV 155 - high-altitude interceptor developed from the Me 155 (1944)
 Blohm & Voss BV 237 - dive bomber, ground attack
 Blohm & Voss BV 238 - prototype flying boat
 Blohm & Voss BV 40  - Glider fighter
 Blohm & Voss BV 138 - Flying boat
 Blohm & Voss BV 246 - guided glide bomb
 Blohm & Voss BV 726 - jet powered version of P 200
 Blohm & Voss BV 950 - Air to surface anti shipping missile.
 Blohm & Voss L 10 - Low-speed variant of the BV 950
 Blohm & Voss L 11 - High-speed variant of the BV 950
 Blohm & Voss BV 250 Land version of BV 238 (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)
 Blohm & Voss P 1 -  Single-seat fighter
 Blohm & Voss P 4 -  Single-seat trainer (Ha 136 development)
 Blohm & Voss P 5 -  General purpose
 Blohm & Voss P 6 -  Dive bomber (Ha 137 development)
 Blohm & Voss P 7 -  Biplane dive bomber
 Blohm & Voss P 8 -  Flying boat
 Blohm & Voss P 9 -  Flying boat (twin boom)
 Blohm & Voss P 10 -  General purpose
 Blohm & Voss P 11 -  Carrier based dive bomber (Ha 137 development)
 Blohm & Voss P 12 -  Flying boat
 Blohm & Voss P 13 -  Flying boat (twin hull)
 Blohm & Voss P 14 -  Reconnaissance flying boat
 Blohm & Voss P 15 -  Float Plane (Ha 139 development)
 Blohm & Voss P 16 -  Float Plane (Ha 139 development)
 Blohm & Voss P 17 -  Float Plane (Ha 139 development)
 Blohm & Voss P 18 -  Asymmetric fighter
 Blohm & Voss P 19 -  Reconnaissance (Ha 139 development)
 Blohm & Voss P 20 -  Bomber (Ha 139 development)
 Blohm & Voss P 21 -  General purpose
 Blohm & Voss P 22 -  Fighter
 Blohm & Voss P 23 -  P.22 development w/increased wing span
 Blohm & Voss P 24 -  Fighter/trainer for Japan
 Blohm & Voss P 25 -  Dive bomber
 Blohm & Voss P 27 -  Dive Bomber
 Blohm & Voss P 28 -  Rotating wing twin boom aircraft
 Blohm & Voss P 29 -  Passenger aircraft
 Blohm & Voss P 33 -  Long-range bomber
 Blohm & Voss P 37 -  Float Plane and torpedo fighter (Ha 139 development)
 Blohm & Voss P 38 -  Land version of Ha 139 w/increased wing span
 Blohm & Voss P 39 -  Bomber
 Blohm & Voss P 40 -  Asymmetric ground attacker aircraft
 Blohm & Voss P 41 -  Improved version of Ha 137
 Blohm & Voss P 42 -  Flying boat (twin boom)
 Blohm & Voss P 43 -  Flying boat
 Blohm & Voss P 44 -  Asymmetric reconnaissance aircraft
 Blohm & Voss P 45 -  Passenger transport w/rocket-assisted takeoff
 Blohm & Voss P 46 -  Ha 142 passenger aircraft development
 Blohm & Voss P 47 -  Passenger transport w/rocket-assisted takeoff
 Blohm & Voss P 48 -  Bomber version of Ha 142 for Japan
 Blohm & Voss P 49 -  Passenger float plane
 Blohm & Voss P 50 -  Freight float plane
 Blohm & Voss P 51 -  Freight float plane
 Blohm & Voss P 52 -  Passenger float plane
 Blohm & Voss P 53 -  Passenger float plane
 Blohm & Voss P 54 -  Passenger flying boat (BV 222 development)
 Blohm & Voss P 55 -  Improved version of Ha 140
 Blohm & Voss P 56 -  Seaplane dive bomber
 Blohm & Voss P 57 -  Flying boat
 Blohm & Voss P 58 -  Naval dive bomber
 Blohm & Voss P 59 -  Dive and torpedo bomber
 Blohm & Voss P 60 -  Flying boat
 Blohm & Voss P 61 -  Improved version of Ha 138
 Blohm & Voss P 62 -  Asymmetric dive bomber
 Blohm & Voss P 63 -  Fast bomber
 Blohm & Voss P 64 -  Long range aircraft
 Blohm & Voss P 65 -  Attack version of Ha 141
 Blohm & Voss P 66 -  Naval dive bomber
 Blohm & Voss P 67 -  Mine laying aircraft
 Blohm & Voss P 68 -  Mine layer version of BV 222
 Blohm & Voss P 69 -  Target drone
 Blohm & Voss P 70 -  Fast bomber
 Blohm & Voss P 71 -  Bomber/heavy fighter
 Blohm & Voss P 72 -  Attack version of Ha 141
 Blohm & Voss P 73 -  Bomber w/pusher propellers
 Blohm & Voss P 74 -  Multipurpose version of Ha 141
 Blohm & Voss P 75 -  Multipurpose version of Ha 141
 Blohm & Voss P 76 -  Long range reconnaissance version of BV 222
 Blohm & Voss P 77 -  Long range reconnaissance version of BV 222
 Blohm & Voss P 78 -  Long range floatplane
 Blohm & Voss P 79 -  Long range floatplane
 Blohm & Voss P 80 -  Transoceanic aircraft w/twin floats
 Blohm & Voss P 81 -  Long range aircraft
 Blohm & Voss P 83 -  Trans-atlantic aircraft
 Blohm & Voss P 84 -  Long range aircraft
 Blohm & Voss P 85 -  Trans-atlantic aircraft
 Blohm & Voss P 86 -  Trans-atlantic aircraft
 Blohm & Voss P 88 -  Long range heavy fighter
 Blohm & Voss P 89 -  Long range heavy fighter
 Blohm & Voss P 90 -  Long range heavy fighter
 Blohm & Voss P 92 -  Passenger aircraft
 Blohm & Voss P 94 -  Improved BV 138
 Blohm & Voss P 95 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 96 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 97 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 98 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 99 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 100 -  Target drone
 Blohm & Voss P 101 -  Target drone
 Blohm & Voss P 103 -  Asymmetric airliner
 Blohm & Voss P 104 -  Airliner w/tail-mounted propeller
 Blohm & Voss P 105 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 106 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 107 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 108 -  BV 138 development
 Blohm & Voss P 109 -  BV 138 development
 Blohm & Voss P 110 -  BV 138 development
 Blohm & Voss P 111 -  Asymmetric BV 138 development
 Blohm & Voss P 112 -  Asymmetric BV 138 development
 Blohm & Voss P 113 -  Asymmetric seaplane
 Blohm & Voss P 114 -  BV 141 heavy fighter version
 Blohm & Voss P 116 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 117 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 118 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 119 -  BV 222 development
 Blohm & Voss P 122 -  Maritime patrol floatplane
 Blohm & Voss P 123 -  Twin hull patrol flying boat
 Blohm & Voss P 124 -  Maritime patrol flying boat
 Blohm & Voss P 125 -  Maritime patrol floatplane
 Blohm & Voss P 127 -  Single-seat fighter
 Blohm & Voss P 128 -  Asymmetric single-seat fighter
 Blohm & Voss P 129 -  Fighter
 Blohm & Voss P 131 -  Airliner w/tail-mounted propeller
 Blohm & Voss P 134 -  Fast bomber w/pusher propeller
 Blohm & Voss P 135 -  Asymmetric fast bomber
 Blohm & Voss P 138 -  Long range reconnaissance flying boat
 Blohm & Voss P 139 -  Flying boat
 Blohm & Voss P 140 -  Passenger aircraft
 Blohm & Voss P 141 -  Asymmetric passenger aircraft
 Blohm & Voss P 142 -  Passenger aircraft w/rotating wing
 Blohm & Voss P 143 -  Passenger aircraft w/rotating wing
 Blohm & Voss P 144 -  Maritime patrol aircraft
 Blohm & Voss P 145 -  Maritime twin float patrol aircraft
 Blohm & Voss P 146 -  P.144 development for DLH
 Blohm & Voss P 147 -  P.142 development for transport
 Blohm & Voss P 148 -  Flying boat
 Blohm & Voss P 149 -  Flying boat
 Blohm & Voss P 150 -  Trans-atlantic flying boat w/pressurized cabin
 Blohm & Voss P 155 -  Asymmetric dive bomber
 Blohm & Voss P 160 -  Trans-atlantic flying boat
 Blohm & Voss P 161 -  Land version of BV 238
 Blohm & Voss P 162 -  Bomber
 Blohm & Voss P 163 -  Bomber/heavy fighter
 Blohm & Voss P 164 -  Asymmetric fast bomber
 Blohm & Voss P 165 -  Asymmetric fast bomber
 Blohm & Voss P 166 -  Fast bomber
 Blohm & Voss P 167 -  Twin BV 250 land version
 Blohm & Voss P 168 -  Asymmetric fighter/bomber
 Blohm & Voss P 170 -  Fast bomber
 Blohm & Voss P 171 -  Fast bomber
 Blohm & Voss P 172 -  Dive bomber
 Blohm & Voss P 173 -  Long-range bomber
 Blohm & Voss P 174 -  Glider bomb
 Blohm & Voss P 175 -  Parasite fighter
 Blohm & Voss P 176 -  BV 237 armored version
 Blohm & Voss P 177 -  Asymmetric jet fighter/bomber
 Blohm & Voss P 178 -  Asymmetric jet fighter/bomber
 Blohm & Voss P 179 -  Asymmetric fighter/bomber
 Blohm & Voss P 180 -  Fighter/bomber w/rotating wing
 Blohm & Voss P 181 -  Fighter/bomber
 Blohm & Voss P 182 -  Fighter/bomber
 Blohm & Voss P 183 -  Long range patrol aircraft
 Blohm & Voss P 184 -  Long range patrol aircraft
 Blohm & Voss P 184.01
 Blohm & Voss P 185 -  Ground attack aircraft
 Blohm & Voss P 186 -  Glider fighter
 Blohm & Voss P 187 -  Land version of BV 222
 Blohm & Voss P 188 -  Jet bomber w/compound swept wing
 Blohm & Voss P 190 -  Single seat jet fighter
 Blohm & Voss P 191 -  Flak suppression aircraft
 Blohm & Voss P 192 -  Ground attack aircraft
 Blohm & Voss P 193 -  Ground attack aircraft w/pusher propeller and variable-incidence wing
 Blohm & Voss P 194 -  Asymmetric mixed propulsion ground attacker aircraft
 Blohm & Voss P 195 -  High altitude fighter w/ turbo supercharger
 Blohm & Voss P 196 -  Twin boom jet ground attack aircraft
 Blohm & Voss P 197 -  Single seat jet fighter
 Blohm & Voss P 198 -  High altitude jet fighter
 Blohm & Voss P 199 -  High altitude jet fighter
 Blohm & Voss P 200 -  Transatlantic passenger flying boat project developed from the BV 222
 Blohm & Voss P 201 -  High altitude rocket powered interceptor
 Blohm & Voss P 202 -  Slewed wing jet fighter
 Blohm & Voss P 203 -  Night/heavy fighter w/ mixed propulsion
 Blohm & Voss P 204 -  Asymmetric ground attack aircraft w/ mixed propulsion
 Blohm & Voss P 205 -  BV 155 development
 Blohm & Voss P 206 -  Long-range bomber
 Blohm & Voss P 207.02 -  Fighter w/ pusher propeller
 Blohm & Voss P 207.03 -  Fighter w/ pusher propeller
 Blohm & Voss P 208 -  Tailless fighter w/pusher propeller
 Blohm & Voss P 209.01 -  Tailless jet fighter
 Blohm & Voss P 209.02 -  Single seat forward swept wing jet fighter
 Blohm & Voss P 210 -  Tailless jet fighter, Volksjäger design candidate
 Blohm & Voss P 211.01 -  Swept wing jet fighter
 Blohm & Voss P 211.02 -  1944 Volksjäger project submission
 Blohm & Voss P 212 -  Tailless jet fighter, Emergency Fighter Program design candidate
 Blohm & Voss P 213 -  Pulse jet miniature fighter, Miniaturjäger design candidate
 Blohm & Voss P 214 -  Piloted tailless flying bomb
 Blohm & Voss P 215 -  Tailless, swept-wing jet night fighter
 Blohm & Voss Ae 607 - Jet-engined flying wing fighterDan Sharp; "Bats From Hamburg", Luftwaffe: Secret Wings of the Third Reich, Mortons, 2017, pp.68-73.

 BMW
(Bayerische Motoren-Werke GmbH)
BMW Strahlbomber I Swept wing tailless jet bomber (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)
BMW Strahlbomber II Swept wing tailless jet bomber (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)
BMW Schnellbomber I Swept wing turboprop bomber (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)
BMW Schnellbomber II forward swept wing turboprop bomber (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)
BMW Strahljäger I
BMW Strahljäger II
BMW Strahljäger III
BMW Strahljäger IV

Daimler-Benz
(Daimler-Benz)
 Daimler-Benz Trägerflugzeug - Giant carrier aircraft designed to carry either the Schnellbomber or SO Flugzeug, project (dubbed Projekt A and B by Nowarra 1993)
 Daimler-Benz Schnellbomber - parasite jet bomber (designs with twin-tail and V-tail configurations) carried by Trägerflugzeug.
 Daimler-Benz SO Flugzeug - parasite manned missile carried by Trägerflugzeug. Possible suicide craft as escape downwards near target nearly impossible at speed.

 Dornier
(Dornier Werke GmbH)
 Dornier Do 10 Test-bed fighter
 Dornier Do 13
 Dornier Do 19 four-engine heavy bomber, Ural bomber design candidate
 Dornier Do 29 proposed heavy fighter
 Dornier Do 214 Transport flying boat (project)
 Dornier Do 216
 Dornier Do 317 medium bomber, Bomber B candidate
 Dornier Do 335Z
 Dornier Do 435
 Dornier Do 535
 Dornier Do 635 (Junkers Ju 635) development of Dornier Do 335 project; also known as Do 335Z
 Dornier P.59
 Dornier P.174
 Dornier P.192
 Dornier P.231
 Dornier P.232
 Dornier P.237
 Dornier P.238
 Dornier P.247
 Dornier P.252
 Dornier P.254
 Dornier P.256

DFS
(Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug)
DFS 39 Lippisch-designed tailless research aircraft
DFS 40 Lippisch-designed tail-less research aircraft
DFS 194 Rocket-powered research aircraft, forerunner of Me 163
DFS 228 Rocket-powered reconnaissance aircraft (2 prototypes)
DFS 332
DFS 346 Supersonic research aircraft (incomplete prototype only)
DFS Eber Ramming interceptor

 Fieseler
(Gerhard Fieseler Werke GmbH)
 Fieseler Fi 157 unmanned anti-aircraft target drone
 Fieseler Fi 166 vertical-launched jet fighter
 Fieseler Fi 168 projected ground attack aircraft
 Fieseler Fi 333 prototype transport aircraft
 Fieseler Fi 356

 Flettner
(Flettner Flugzeugbau GmbH  / Anton Flettner G.m.b.H.)
Flettner Fl 184 night reconnaissance/ASW autogyro
Flettner Fl 185 gyrodyne
Flettner Fl 265 experimental helicopter
Flettner Fl 339 Reconnaissance helicopter

 Focke-Achgelis
(Focke-Achgelis & Co. GmbH)
Focke-Achgelis Fa 224 paper-only sports version of Focke-Wulf Fw 61
Focke-Achgelis Fa 225 rotary wing assault glider prototype
Focke-Achgelis Fa 269 tiltrotor VTOL aircraft
Focke-Achgelis Fa 283
Focke-Achgelis Fa 284 proposed heavy transport helicopter
Focke-Achgelis Fa 325 Krabbe paper-only rotary wing transport
Focke-Achgelis Fa 336 proposed powered version of Fa 330

 Focke-Wulf
(Focke-Wulf Flugzeugbau GmbH)
 Focke Rochen
 Focke-Wulf Fw 42 twin-engine medium bomber developed from the F 19
 Focke-Wulf Fw 57 heavy fighter-bomber prototype
 Focke-Wulf Ta 153
 Focke-Wulf Ta 154 Moskito night fighter prototype
 Focke-Wulf Ta 183 Huckebein (Entwurf V) - "Third-generation" jet fighter
 Focke-Wulf Fw 188 prototype reconnaissance aircraft
 Focke-Wulf Fw 191 Bomber B medium bomber program entry
 Focke-Wulf Fw 206 - planned twin-engine airliner
 Focke-Wulf Fw 238 long-range bomber (project)
 Focke-Wulf Fw 249 large transport aircraft (project); officially designated as Project 195
 Focke-Wulf Ta 254 proposed development of Ta 154
 Focke-Wulf Fw 300 proposed long-range airliner/transport/reconnaissance/ASW aircraft; a replacement for the Focke-Wulf Fw 200 Condor airliner
 Focke-Wulf Ta 400 six-engine, trans-Atlantic range Amerikabomber design competitor
 Focke-Wulf Fw 491 (Fw 391 development) (project)
 Focke-Wulf Strahlrohrjäger Ramjet-powered fighter, also known as "Ta 282"
 Focke-Wulf Mittelhuber (Entwurf III, incorrectly called "Fw 252")
 Focke-Wulf 1000x1000x1000 - series of bomber designs; also known as Fw 239
 Focke-Wulf Fighter Project 000-222-018
 Focke-Wulf Fighter Project with BMW 803 - fighter with connected twin-boom tail, slightly swept wings and pusher propellers (1941)
 Focke-Wulf Fighter Project with 2 BMW 801F
 Focke-Wulf Fighter Project 603s-001
 Focke-Wulf Project I (Entwurf I) - jet fighter design study
 Focke-Wulf Project II (Entwurf II, Nr. 264) - jet fighter design study
 Focke-Wulf Project III (Entwurf III) - jet fighter design study
 Focke-Wulf Project IV (Entwurf IV)
 Focke-Wulf Project VI Flitzer (Entwurf VI, Nr. 280)
 Focke-Wulf Project VII Peterle Focke-Wulf Project VIII Einmotoriges Jagdflugzeug mit PTL-Gerät 021 (Nr.281, erroneously called "Fw 281" in several sources)
 Focke-Wulf Night Fighter Project 011-45
 Focke-Wulf Night Fighter Project 011-46
 Focke-Wulf Night Fighter Project 011-47
 Focke-Wulf Night Fighter P.03.10251.13
 Focke-Wulf Project 82114
 Focke-Wulf P.03.1022 (Nr. 261, erroneously called "Fw 261" in several sources)
 Focke-Wulf P.03.10221.15 - large capacity strategic transport
 Focke-Wulf P.03.10224.20/21
 Focke-Wulf P.03.10224.30
 Focke-Wulf P.03.10025 - swept-wing, V-tailed fighter with pusher propellers (1944)
 Focke-Wulf P.03.10226.126
 Focke-Wulf P.03.10226.127
 Focke-Wulf P.03.10251 - series of night and all-weather jet fighters
 Focke-Wulf P.03.10252.102 (erroneously called "Fw 250" in some sources)
 Focke-Wulf Project Super-TL
 Focke-Wulf Super-Lorin
 Focke-Wulf Triebflügel
 Focke-Wulf Volksjäger 1
 Focke-Wulf Volksjäger 2
 Focke-Wulf Volksflugzeug

Gotha
( Gothaer Waggonfabrik)
 Gotha Projekt P 35
 Gotha Projekt P 39
 Gotha Projekt P 40B
 Gotha Projekt P 45
 Gotha Projekt P 46
 Gotha Projekt P 47
 Gotha Projekt P 50/I
 Gotha Projekt P 50/II
 Gotha Projekt P 52
 Gotha Projekt P 53
 Gotha Projekt P 56
 Gotha Projekt P 58
 Gotha Projekt P 60
 Gotha Projekt P 3001
 Gotha Projekt P 3002
 Gotha Projekt P 8001
 Gotha Projekt P 9001
 Gotha Projekt P 9007
 Gotha Projekt P 10003
 Gotha Projekt P 11001
 Gotha Projekt P 12001
 Gotha Projekt P 14002
 Gotha Projekt P 14012
 Gotha Projekt P 16001
 Gotha Projekt P 17002
 Gotha Projekt P 20001
 Gotha Projekt P 21005
 Gotha Projekt P 35001

 Heinkel
(Ernst Heinkel A.G.)
Heinkel He 119 Experimental reconnaissance bomber
Heinkel He 176 Rocket-powered experimental aircraft (prototype), First manned liquid-fueled rocket aircraft to fly
Heinkel He 177B first proposal for a four-engined version of the He 177A, three prototypes completed, at least two flown.
Heinkel He 178 Jet-powered experimental aircraft, world's first turbojet-powered aircraft to fly (August 1939)
Heinkel He 274 Four-engine high-altitude heavy bomber development of the He 177, two prototypes (of six ordered)  completed by the French after war.
Heinkel He 277 Paper-only four-engine Amerikabomber bomber development of the He 177, designated by February 1943, cancelled April 1944
Heinkel He 280 First jet fighter.
Heinkel P.1064
Heinkel P.1065
Heinkel P.1066
Heinkel P.1068 - project number from DFS for Heinkel He 343 jet bomber
Heinkel P.1055.01
Heinkel P.1069
Heinkel P.1070
Heinkel P.1071
Heinkel P.1072
Heinkel P.1073.01
Heinkel P.1073.02
Heinkel P.1073.03
Heinkel P.1073.04
Heinkel P.1074
Heinkel P.1075 (Do 535)
Heinkel P.1076 single-engine high-speed fighter
Heinkel P.1077 Julia projected single-seat interceptor, Emergency Fighter Program design candidate
Heinkel P.1078 projected single-seat interceptor, Emergency Fighter Program design candidate
Heinkel P.1079 paper-only all-weather jet fighter
Heinkel P.1080 paper-only ramjet fighter
Heinkel Wespe paper-only VTOL interceptor aircraft
Heinkel Lerche paper-only annular-wing VTOL fighter/ground attack aircraft
Heinkel Strabo 16

 Henschel
(Henschel Flugzeugwerke A.G.)
 Henschel Hs 127 bomber prototype
 Henschel Hs 130 high-altitude reconnaissance/bomber prototype
 Henschel Hs 132 jet-powered dive bomber
 Henschel Projekt P.54
 Henschel Projekt P.72
 Henschel Projekt P.75 canard-wing fighter
 Henschel Projekt P.76
 Henschel Projekt P.80
 Henschel Projekt P.87 canard-wing bomber
 Henschel Projekt P.90
 Henschel Projekt P.108
 Henschel Projekt P.122 tailless jet bomber
 Henschel Projekt P.135 tailless, compound swept wing jet bomber
 Henschel Projekt P. Transporter

 Horten
Horten Ho 229 Experimental flying wing jet fighter-bomber prototype
Horten H.XVIII proposed long-range flying wing jet bomber, Amerikabomber design candidate (Reference: German Air Projects vol. 3 1935-1945, Marek Rys)

 Hütter
(Ulrich Hütter and Wolfgang Hütter)
 Hütter Hü 136 Experimental dive bomber

 Junkers
(Junkers Flugzeug-Werke A.G.)
Junkers Ju 85
Junkers Ju 89 heavy bomber prototype, Ural bomber design candidate
Junkers Ju 186 proposed four-engine high-altitude bomber
Junkers Ju 187 projected dive bomber
Junkers Ju 268 unmanned parasite fighter
Junkers Ju 286 proposed six-engine high-altitude bomber
Junkers Ju 287 projected dive bomber
Junkers Ju 287 Heavy bomber (jet-engined) (prototype)
Junkers Ju 288 Bomber B program favored contender (prototype)
Junkers Ju 290 Long-range bomber (prototype)
Junkers Ju 322 Mammut transport glider (prototype), 1941
Junkers Ju 390 six engined Amerikabomber design competitor, derivative of the Ju 290 (two airworthy prototypes)
Junkers Ju 488 proposed four-engine strategic bomber
Junkers EFo 8 (Entwicklung Flugzeug)
Junkers EFo 9 Hubjäger (German: "lift-fighter")
Junkers High speed jet aircraft designed for record breaking speed
Junkers EFo 11 Hubjäger (German: "lift-fighter")
Junkers EFo 12
Junkers EFo 15
Junkers EFo 17
Junkers EFo 18
Junkers EFo 19
Junkers EF 043
Junkers EF 050 VTOL design study
Junkers EF 061 pressurized high-altitude bomber prototype
Junkers EF 072 early design for EF 077
Junkers EF 073 Medium bomber developed into Ju 288
Junkers EF 074 design designation of Ju 288
Junkers EF 077 Airliner project developed into Ju 252
Junkers EF 094 design designation of Ju 322
Junkers EF 100 long-range reconnaissance/bomber developed from the EF 53
Junkers EF 101 Mistel carrier design
Junkers EF 109 twin-boom ground attack aircraft
Junkers EF 110 ground attack aircraft
Junkers EF 111 ground attack aircraft
Junkers EF 112 twin-boom ground attack aircraft
Junkers EF 115 projected bomber
Junkers EF 116 projected W-wing jet bomber
Junkers EF 122 four-engine development of Ju 287
Junkers EF 125 two-engine development of Ju 287, precursor of EF 140
Junkers EF 126 Lilli experimental pulsejet fighter, Miniaturjägerprogramm design candidate
Junkers EF 127 Walli rocket-powered fighter, Emergency Fighter Program design candidate
Junkers EF 128 tailless, swept-wing jet interceptor, Emergency Fighter Program design candidate
Junkers EF 130 projected flying-wing bomber
Junkers EF 131 six-engine development of Ju 287, test flown postwar in the Soviet Union
Junkers EF 132 planned jet bomber
Junkers EF 140 jet reconnaissance/bomber, completed postwar in the Soviet Union
Junkers EF 150 jet bomber, Russian designed and completed postwar in the Soviet Union
Junkers EF with BMW 801
Junkers EF 2x Jumo 004

Lippisch
 Lippisch Li 163S
 Lippisch P.01-111
 Lippisch P.01-119
 Lippisch P.03
 Lippisch P.04-107a
 Lippisch P.04-106
 Lippisch P.04-114
 Lippisch P.05
 Lippisch P.06
 Lippisch P.08
 Lippisch P.09
 Lippisch P.10
 Lippisch P.11 - proposed twinjet delta flying wing
 Lippisch P.12
 Lippisch P.13
 Lippisch P.13a - ramjet-powered interceptor
 Lippisch P.13b
 Lippisch P.14
 Lippisch P.15 - proposed turbojet fighter
 Lippisch P.20 - Me 163 development

Messerschmitt
 Messerschmitt Bf 109TL jet fighter; intended as a stopgap if the Me 262 did not enter production
 Messerschmitt Bf 109Z two Bf 109F airframes joined together; developed in interceptor and fighter-bomber versions
 Messerschmitt Me 163 Komet first rocket-engined interceptor
 Messerschmitt Me 209 - Fighter (prototype); not related to the earlier Me 209 air speed record aircraft
 Messerschmitt Me 261 Adolfine - Long-range reconnaissance aircraft
 Messerschmitt Me 262 first jet fighter aircraft
 Messerschmitt Me 263 Scholle - interceptor (rocket-engined), also bore Junkers Ju 248 designation
 Messerschmitt Me 264 long-range strategic bomber, first-built Amerikabomber design competitor (3 airworthy prototypes)
 Messerschmitt Me 265 flying-wing heavy fighter design project; also known as Lippisch P.10
 Messerschmitt Me 309 Tricycle undercarriage-equipped piston engined fighter (prototype)
 Messerschmitt Me 609 - heavy fighter (project), two Me 309 fuselages joined together; also known as Me 309Z
 Messerschmitt Me 329 - flying-wing heavy fighter/ground-attack design project
 Messerschmitt Me 334 - proposed tailless fighter with pusher propeller
 Messerschmitt Me 364 - six-engine version of Me 264; also known as Me 264/6m
 Messerschmitt Me 509 - all-metal fighter project
 Messerschmitt P.08.01
 Messerschmitt P.1070
 Messerschmitt P.1073
 Messerschmitt P.1075 - project designation for Me 264/6m
 Messerschmitt P.1079 - series of pulsejet and ramjet-powered fighters
 Messerschmitt P.1085 - project designation for Me 264/6m
 Messerschmitt P.1090
 Messerschmitt P.1091 - project for a high-altitude fighter which later became the Blohm und Voss Bv 155
 Messerschmitt P.1092 - series of experimental aircraft
 Messerschmitt P.1095
 Messerschmitt P.1099 - proposed multirole jet fighter
 Messerschmitt P.1100 - proposed fast jet bomber
 Messerschmitt P.1101 - variable-sweep jet fighter
 Messerschmitt P.1101/92 75mm BK 7.5 mounted jet bomber destroyer
 Messerschmitt P.1101/99 55mm MK 114 mounted jet bomber destroyer
 Messerschmitt P.1101/XVIII-101
 Messerschmitt P.1101/XVIII-108
 Messerschmitt P.1102
 Messerschmitt P.1102/105
 Messerschmitt P.1102B
 Messerschmitt P.1103 and P.1104 - series of rocket-powered interceptors
 Messerschmitt P.1106 - proposed jet fighter
 Messerschmitt P.1107/I - jet bomber project; would have been given the Me 462 designation
 Messerschmitt P.1107/II - improved P.1107/I
 Messerschmitt P.1107 (IX-122) - tailless variant of P.1107 with larger wing and redesigned landing gear
 Messerschmitt P.1108 - jet bomber design project
 Messerschmitt P.1110 - high-altitude interceptor design project
 Messerschmitt P.1111 - jet fighter/interceptor design project
 Messerschmitt P.1112 - proposed jet fighter

Sack
Sack AS-6

Schempp-Hirth
Göppingen Gö 8
Göppingen Gö 9 Development aircraft for Do 335 PfeilŠkoda-Kauba
Škoda-Kauba SK 257 fighter trainer.
Škoda-Kauba SK P14 ramjet powered interceptor.

 Sombold
 Sombold So 344 Schußjäger Stöckel
 Stöckel Rammschussjäger (Ramshot Fighter) ramjet-rocket annular explosive warhead launcher aircraft project, 1944

Weser
 Weserflug Bf 163
 Weserflug P.1003 - tilt-rotor aircraft project
 Weserflug P.2127 - twin-boom aircraft project
 Weserflug P.2130
 Weserflug P.2131
 Weserflug P.2136
 Weserflug P.2137
 Weserflug P.2138 - large flying boat project
 Weserflug P.2146
 Weserflug P.2147

Zeppelin
Fliegende Panzerfaust
Zeppelin Rammer

See also
List of military aircraft of Germany
List of military aircraft of Germany by manufacturer
RLM aircraft designation system
List of military aircraft of Germany during World War II

References
Notes

Bibliography
Rys, Marek German Air Projects 1935-1945 vol.3 (Bombers). Mushroom model publications. 2007.
Witkowski, Ryszard "Rotorcraft of the Third Reich". Mushroom Model. 2007. Redbourn, UK.
Nowarra, Heinz J.. Die Deutsche Luftruestung 1933-1945 - Vol.1 - Flugzeugtypen  AEG-Dornier. Bernard & Graefe Verlag. 1993. Koblenz.  (Gesamtwek),  (Band 1)
Nowarra, Heinz J.. Die Deutsche Luftruestung 1933-1945 - Vol.2 - Flugzeugtypen Erla-Heinkel.  Bernard & Graefe Verlag. 1993. Koblenz.  (Gesamtwek),  (Band 2)
Nowarra, Heinz J.. Die Deutsche Luftruestung 1933-1945 - Vol.3 - Flugzeugtypen Henschel-Messerschmitt. Bernard & Graefe Verlag. 1993. Koblenz.  (Gesamtwek),  (Band 3)
Nowarra, Heinz J.. Die Deutsche Luftruestung 1933-1945 Vol.4 – Flugzeugtypen MIAG-Zeppelin''. Bernard & Graefe Verlag. 1993. Koblenz.  (Gesamtwek),  (Band 4)

External links
World War II German aircraft projects
German aircraft projects (in Russian)

World War II experimental aircraft of Germany
Aircraft projects
Aircraft projects, 1939-45

Proposed World War II military aircraft of Germany
Abandoned military aircraft projects of Germany
World
Germany
proposed
Germany p

List of German aircraft projects, 1939–1945


Demircili, Emirdağ - Afyonkarahisar ili Emirdağ ilçesine bağlı köy
 Demircili, Ağaçören - Aksaray ili Ağaçören ilçesine bağlı köy
 Demircili, Bulancak - Giresun ili Bulancak ilçesine bağlı köy
 Demircili, Espiye - Giresun ili Espiye ilçesine bağlı köy
 Demircili, Ödemiş - İzmir ili Ödemiş ilçesine bağlı mahalle
 Demircili, Urla - İzmir ili Urla ilçesine bağlı mahalle
 Demircili, Pınarbaşı - Kayseri ili Pınarbaşı ilçesine bağlı mahalle
 Demircili, Silifke - Mersin ili Silifke ilçesine bağlı mahalle
 Demircili, Çarşamba - Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle
 Demircili, Reşadiye - Tokat ili Reşadiye ilçesine bağlı köy
 Demircili, Malkara - Tekirdağ ili Malkara ilçesine bağlı mahalle

Demircili


Felipe Alves (født 6. maj 1990) er en brasiliansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Felipe Alves (Maj 1990)


Charlotte Lund Mikkelsen (født 20. april 1996) er en dansk håndboldspiller, der spiller for Nykøbing Falster Håndboldklub.

Meritter
Aarhus United
Santander Cup 2017:

Referencer

Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra Aarhus United
Håndboldspillere fra EH Aalborg
Håndboldspillere fra SK Aarhus

Charlotte Mikkelsen


Majstori je humoristična hrvatska dječja serija, u produkciji Jaka produkcija za HRT. Autorica serije je Sara Hribar.

Serija se emitira od 24. prosinca na programu HTV3 u jutranjem terminu tijekom dječjeg magazina Juhuhu.

Radnja serije
Radnja serije fokusira se na likove koji popravljaju televizore, računala i druge uređaje, ali također nastoje djeci pokazati da se mogu zabavljati i bez televizora i drugih elektronskih uređaja (mobiteli, tableti, igrače konzole), te da je važno da se vrijeme s obitelji provede na različite načine, poput šetnji. Svaki kvar uređaja u seriji je povezan s problemom u ponašanju nekog od članova obitelji, a cilj serije je potaknuti emocionalni, kognitivni i socijalni razvoj djece.

Uloge

Glavne uloge
 Igor Kovač kao majstor šef Fabijan
 Maja Posavec kao majstorica Beti
 Toma Medvešek kao majstorski naučnik Pavo

Gostujuće uloge
 Linda Begonja kao Anita Salabić, Mašina mama
 Priska Ugrina kao Maša Salabić
 Aria Dunda kao Ružica Kotačić

Izvori

Hrvatske dječje serije
Televizijske serije koje su počele 2022.
Televizijske serije koje su završile 2023.

Majstori (televizijska serija)


صواريخ يدعوها الروس «خريزانتيما»، فيما تسمى في حلف الأطلسي «إي.تي 15».
و يعتبر صاروخ «خريزانتيما» خليفة صاروخ «كورنت» الذي أجاد «حزب الله» استخدامه ضد دبابات
الميركافا في حرب لبنان. إن المدى الناجع لصاروخ «خريزانتيما» هو ستة كيلومترات أي أبعد من مدى نار أفضل الدبابات، ويتمتع بتوجيه مزدوج: توجيه رإداري ثوري، لا يوجد لأي صاروخ مضاد للدبابات مثله في الغرب، وتوجيه ليزري الأمر الذي يسمح له بالتغلب على شبكات التشويش الناجعة المنصوبة على الدبابات الحديثة.

أسلحة روسيا
صواريخ موجهة مضادة للدروع
عتاد عسكري استحدث في عقد 2000

خرزنتيما


Høsøien Station (Høsøien stoppested) er en tidligere jernbanestation på Rørosbanen, der ligger i Røros kommune i Norge.

Stationen åbnede som trinbræt 1. august 1922. Den blev opgraderet til holdeplads i 1931 men nedgraderet til trinbræt igen 1. september 1954. Betjeningen med persontog ophørte 20. september 1999.

Den første stationsbygning blev opført i 1922 men blev senere revet ned. Den anden blev opført i 1948 og revet ned i 2002.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Rørosbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1922
Jernbanestationer i Trøndelag

Høsøien Station


Coon Rapids is the name of two places in the United States:

 Coon Rapids, Iowa
 Coon Rapids, Minnesota

Coon Rapids


Zuschneid ist der Familienname folgender Personen:

 Hanna Zuschneid (1922–2010), deutsche Turnerin und Olympia-Teilnehmerin
 Irina Zuschneid (1911–1986), deutsche Architektin
 Karl Zuschneid (1854–1926), deutscher Musikpädagoge und Komponist

Zuschneid


Richard Mahitsison Andriamanjato (* 31. Juli 1930; † 16. Mai 2013) war ein madagassischer protestantischer Pfarrer und kommunistischer Politiker.

Leben
Andriamanjato entstammte einer protestantischen Familie. Nach dem Besuch einer Volksschule erlangte er seine Hochschulreife und studierte von 1950 bis 1957 Evangelische Theologie in Frankreich. Nach bestandenem Examen wurde Andriamanjato zum Pastor ordiniert. 1957 nahm er an der Bandung-Konferenz teil und wurde die führende Persönlichkeit des Teils der Nationalbewegung im Gegenüber zu Philibert Tsiranana. Andriamanjato wurde Nachfolger des Pastors Ravelojaona als Pastor am Ambohitantely Tempel in Antananarivo.

Andriamanjato wurde Mitglied des Rates der Protestantischen Föderation von Madagaskar. Er wurde auch zum Präsidenten des Rates der Kirchen von Afrika gewählt, war ein Mitglied des Weltrates der Kirchen in Genf und ein Direktor des Christlichen Instituts für Frieden.

1958 gründete er die Partei des Unabhängigen Kongresses von Madagaskar (AKFM), die Beziehungen zur Französischen Kommunistischen Partei entwickelte. Sie agierte als Hauptopposition im Land für über ein Jahrzehnt. 1959 wurde er zum Bürgermeister von Antananarivo gewählt.

Andriamanjato unterstützte 1972 Didier Ratsiraka, und 1976 führte er die AKFM in die Nationale Front zur Verteidigung der Revolution, die Regierungskoalition. Als Unterstützer von Albert Zafy trennte er sich von Ratsiraka und der AKFM 1989, um die Partei des Unabhängigen Kongresses von Madagaskar / Erneuerung zu bilden. Von 1991 bis 1993 war er Kopräsident des Übergangskomitees für wirtschaftlichen und sozialen Aufschwung zusammen mit Manandafy Rakotonirina. 1993 bis 1998 war er Präsident der Nationalversammlung von Madagaskar, In der Präsidentschaftswahl im November 1996 belegte den fünften Platz mit 4,94 % der abgegebenen Stimmen.

Seit den 1960er Jahren war Andriamanjato Mitglied der Christlichen Friedenskonferenz und beteiligte sich an der II. Allchristlichen Friedensversammlung (ACFV) 1964 in Prag. Er wurde in ihr Präsidium gewählt und war einer ihrer Vizepräsidenten. Mehrfach hielt er Vorträge, Bibelarbeiten und predigte in ihren Gottesdiensten. Auf der V. ACFV 1978 hielt er das Hauptreferat zum Thema der Konferenz: "Gottes Ruf zur Solidarität – Christen für Frieden, Gerechtigkeit und Befreiung", wobei er sich u. a. zu einer neuen Wirtschaftsordnung in der Zwei-Drittel-Welt positionierte:

Seit Mitte der 1990er Jahre zog Andriamanjato sich aus dem öffentlichen Leben zurück. Sein Sohn Ny Hasina Andriamanjato ist ebenfalls Politiker.

Veröffentlichungen
Anthropocratie, ou, Le devenir de l'humanité, 1995
Fitiavan-tanindrazana : tantara fampiseho andampihazo misy fizarana telo, 1978
Andriamanjato Richard Mahitsison und Rabemanahaka Jean Williberton: Ilay mahery fo, 1976
Lalan' Andriamanitra : antso ho an'ny firenena, 2005
Tsiny et le tody dans la pensée malgache, 1957
Tsiny et le tody : dans la pensée malgache, 2002
Tsiny et le tody dans la pensée malgache, 1982

Literatur
 Gerhard Bassarak (Hg.): Diagnose und Prognose. Eine Sammlung mit Studien von R. Andriamanjato [u. a.], 1969

Einzelnachweise

Evangelischer Geistlicher (20. Jahrhundert)
Bürgermeister (Antananarivo)
Mitglied der Christlichen Friedenskonferenz
Madagasse
Geboren 1930
Gestorben 2013
Mann

Richard Andriamanjato


Anshan, (Çince: 鞍山; pinyin: Ānshān) Çin'in Liaoning eyaletinin 3,6 milyon nüfuslu bir şehridir. Şehir, batıdaki düzlükler ve Liaoning'in doğusundaki dağların sınırları arasında ve Shenyang'ın 92 km güneyinde yer alır. Anshan 4 ilçe, 1 belde, 1 ilçe ve bir özerk ilçeye bölünmüştür.

Anshan magnezitin dünya rezervlerinin dörtte birini elinde tutmaktadır. Talk maddesinin dünyaya temininde, dünya çapında üçüncü sırada yer alır. Şehrin 17 km güneyinde Qianshan Ulusal Park'ı yer almaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 https://web.archive.org/web/20190726145234/http://www.anshan.gov.cn/ - Anshan Resmi Websitesi

Liaoning'deki şehirler
Liaoning'in illeri

Anshan


Axinandra, rod drveća iz porodice Crypteroniaceae dio reda mirtolike. Postoje 4 priznate vrste iz zapadne Malezije (Malajski poluotok, Borneo) i Šri Lanke

Vrste
 Axinandra alata Baill.
 Axinandra beccariana Baill.
 Axinandra coriacea Baill.
 Axinandra zeylanica Thwaites

Sinonimi
 Naxiandra (Baill.) Krasser in H.G.A.Engler & K.A.E.Prantl, Nat. Pflanzenfam. 3(7): 197 (1893)

Izvori

Crypteroniaceae

Axinandra


Die isländische Fußballmeisterschaft 1940 war die 29. Spielzeit der höchsten isländischen Fußballliga.

Es nahmen vier Teams am Bewerb teil, in dem jede Mannschaft jeweils einmal auf jede andere traf. Valur Reykjavík konnte zum siebenten Mal die Meisterschaft gewinnen und gewann damit sieben der vergangenen elf Meisterschaften. Der amtierende Rekordmeister Fram Reykjavík beendete die Meisterschaft am letzten Tabellenplatz.

Abschlusstabelle

Kreuztabelle
Die Kreuztabelle stellt die Ergebnisse aller Spiele dieser Saison dar. Die Heimmannschaft ist in der ersten Spalte aufgelistet, die Gastmannschaft in der obersten Reihe. Die Ergebnisse sind immer aus Sicht der Heimmannschaft angegeben.

Weblinks und Referenzen

Fußballsaison 1940
1940

Isländische Fußballmeisterschaft 1940


ආශ්‍රිත ලිපි
ශ්‍රී ලංකාවේ නාවික හමුදාපතිවරු

හමුදා - ශ්‍රී ලංකාව

ශ්‍රීලංකා නාවික හමුදා විශේෂ බළකායන්.(Y.W.B).
=======================================

1.ශ්‍රීලංකා නාවික හමුදා විශේෂ යාත්‍රා බළඝණය-වි.යා.බ-Sri Lankan Navy Special Boat Squadron-SBS.(Y.W.B).
=============================================================================

විශේෂ යාත්‍රා බළඝණය යනු කුමක්ද...?.
===============================

 *විශේෂ යාත්‍රා බලඝණය (SBS)[Special Boat Squadron] ශ්‍රීලංකා නාවික හමුදාවේ විශිෂ්ඨතම විශේෂ බලකා ඒකකය වේ. බ්‍රිතාන්‍ය විශේෂ යාත්‍රා සේවය අනුව යමින් 1993 වසරේ මෙම විශේෂ ප්‍රහාරක බලඝණය ශ්‍රීලංකා නාවික හමුදාවේ ස්ථාපනය කරන ලදි.

ශ්‍රිලංකා හමුදාවට අයත් විශේෂ බලකා යටතේ වර්ගීකරණය වන මෙය කොමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව (CR), විශේෂ බලකාය (SF), රෙජිමේන්තු විශේෂ බලකාය (ශ්‍රීලංකා ගුවන් හමුදාව ) යන විශේෂ බලකා බලඝණ හා එක්ව ක්‍රියා කරන එකම නාවික හමුදා විශේෂ බලකා බලඝණය වේ.

කාර්යභාරය.
===========

විශේෂ යාත්‍රා බලඝණය , එක්සත් රාජධානියේ නාවුක විශේෂ ඒකකය වන විශේෂ යාත්‍රා සේවාව(Special Boat Service - SBS) ආදර්ශයට ගෙන නිර්මාණය කොට ඇත. මෙහි කාර්යභාරය වන්නේ නාවුක විශේෂ බලකායක් ලෙස,

"මුහුද හා ජලාශ්‍රිතව සිදුවන මෙහෙයුම් , සමුදුරේදී ඇතිවන ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාර වලට එදිරිව සිදු කරන මෙහෙයුම් , ත්‍රස්තවාදීන් හා ඉලක්ක පිරික්සීම් හා හඳුනාගැනීම් , කිමිදුම් සටන්කරුවන් හා කුඩා වේග ප්‍රහාරක යාත්‍රා මගින් සිදු කරන මෙහෙයුම්" වැනි විශේෂ නාවුක මෙහෙයුම් සඳහා දායකත්වය ලබා දීමයි .

විශේෂ බලකා ඒකකයක් ලෙස, එහි කාර්යභාරයන් මුහුදේ සිදුකරන ක්‍රියාන්විත සඳහා පමණක් සීමා නොවේ. බොහෝ අවස්ථා වලදී ශ්‍රීලංකා කොමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව, යුධ හමුදා විශේෂ බලකාය හා එක්ව ගොඩබිම ඒකාබද්ධ සටන් සඳහා ද මෙම බලඝණය තම දායකත්වය නිතැතින්ම දක්වා ඇත.

විශේෂ යාත්‍රා බලඝණයේ කර්තව්‍යයන්.
=============================

.වෙරලබඩ ව සිදුකරන හමුදා මෙහෙයුම් සඳහා කුඩා වේග ප්‍රහාරක බෝට්ටු මගින් සහාය සැපයීම.

.මුහුදු සීමා වල සිදුවන සටන් සඳහා කල්තියා රහසිගතව සූදානම් වීමට සිදු කරන විශේෂිත නිරීක්ෂණ හා ගවේෂණ මෙහෙයුම් හා මිනුම් කටයුතු සිදු කිරීම (මුහුදු පතුලේ ස්වභාවය ආදිය).

.මුහුදේදී ත්‍රස්තවාදීන්ට එරෙහිව ප්‍රහාර දියත් කිරීම.

.කලින් සැලසුම් කරන ක්‍රියාන්විත සඳහා පැමිනෙන කණ්ඩායම්වලට මාර්ග සැකසීම හා ආරක්ෂාව සැපයීම.

.ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාර හමුවේ මුහුදු යාත්‍රා හා නැව් වලට ආරක්ෂාව සැපයීම හා ත්‍රස්තවාදී ග්‍රහණයේ ඇති යාත්‍රා මුදා ගැනීම.(VBSS operation)[ Visit Board Search & Seizure].

.ගැඹුරු මුහුදු සීමාවේ ඇති ඉලක්ක හඳුනා ගැනීම හා නිරීක්ෂණ සිදුකොට ප්‍රහාර එල්ලකිරීම.

.හඳුනාගත් ඉලක්ක වලට ප්‍රහාර එල්ල කිරීම.

.ප්‍රභූවරුන්ට ආරක්ෂාව සැපයිම.

ඉතිහාසය.
==========

ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදා විශේෂ යාත්‍රා බලඝණය 1993 ජනවාරි 13 දින, ලුතිනන් කමාන්ඩර් රවීන්ද්‍ර විජේගුණරත්න ගේ නායකත්වයෙන් යුතු ව අධිකාරිලත් නිලධාරින් 2ක් හා සෙසු නිලයන් 76 කගෙන් සමන්විතව යාපනය කරෙයිනගර් වල පිහිටි ශ්‍රි ලං.නා.නෞ. එළාර හිදී ආරම්භ කරන ලදි. විශේෂ පුහුණුවකින් පසුව 25 දෙනෙකුගෙන් යුතු ප්‍රථම විශේෂ යාත්‍රා බලඝණය පිහිටුවන ලදි .

මෙම ඒකකයේ පළමු මෙහෙයුම වූයේ 1993 නොවැම්බර් මසදී ත්‍රස්තවාදීන් විසින් අත්පත් කරගත් පූනරීන් නාවික කඳවුර නැවත අත්පත් කර ගැනීමයි. වි.යා.බ විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති රිවිරැස, දිරිතර , අග්නිඛීල වැනි ප්‍රධාන මෙහෙයුම් රැසකදී තම දායකත්වය මාතෘභූමිය වෙනුවෙන් සපයා ඇත.

තවද අවසන් මානුෂීය මෙහෙයුමේදී ක්‍රියාකාරීව තම දායකත්වය වි.යා.බ විසින් විශිෂ්ට ලෙස දක්වා ඇත.

යුද්ධයේ අවසාන කාල පරිච්ඡේදයේ වේග ප්‍රහාරක ජෙට් බෝට්ටු(Water Jet) වැනි කුඩා ප්‍රහාරක යාත්‍රා(Arrow) මගින් මුහුදු කොටින්ගේ යාත්‍රා හා මරාගෙන මැරෙන කොටි බෝට්ටු වලින් සිදු කල ප්‍රහාර වලට එරෙහිව ක්‍රියාන්විත දියත් කිරීම විශේෂ යාත්‍රා බලඝණය මගින් සිදුවිය.

විශිෂ්ට සාමාජිකයන්.
=================

පරම වීර විභූෂණය.
================

15.XX 31243
ප්‍රධාන සුළු නිලධාරි කේ.ජී.ශාන්ත
විශේෂ යාත්‍රා බලඝණය.

පෞද්ගලික තොරතුරු.

සම්පුර්ණ නම :
කේ.ජී.ශාන්ත.

හමුදා ඒකකය :
විශේෂ යාත්‍රා බලඝණය.

මියගිය ස්ථානය :
නාගර්කෝවිල්.

උපන් දිනය :
1979 අගෝස්තු 04.

මියගිය දිනය :
2008 නොවැම්බර් 01.

වයස :
29.

පදක්කම ලැබුණු දිනය :
2009 ජනවාරි 07.

මව :
ආර්.එම්.ඩොලීනෝනා.

පියා :
කේ.ජී. ගුණතිලක.

විවාහක /අවිවාහක බව :
විවාහක.

බිරිඳ :
ආර්.එම්.එස්.ආර්.දිසානායක.

ලබා ගෙන ඇති පදක්කම්
 :*පරම වීර විභූෂණය.

 *වීර වික්‍රමාන්විතය.
================
තවත් සැකසුම්
විශේෂ අනු ලකුණු
උදව්
හැඩකරණය
සබැඳුම්
ශීර්ෂ
ලැයිස්තු
ගොනු
යොමුවන්
සාකච්ඡාව

2008 නොවැම්බර් 01 වන දින මුහුදු කොටින් නාවික හමුදාව සමඟ පේදුරුතුඩුව සහ නගර්කොව්ල් අතර මුහුදු තිරයේ දී ගැටුමක් ඇති කර ගත්හ.

සුළු නිලධාරියෙකු වන කේ.ජී.ශාන්ත ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවේ විශේෂ යාත්‍රා බළඇණිය ට අනුයුක්තව සේවය කළේය. ඔහු ඇරෝ වර්ගයේ පෙට්‍රල් යාත්‍රාවේ නිලධාරියා විය.මෙම යාත්‍රාව මෙම ප්‍රහාරය සඳහා නාවික හමුදාව විසින් යොදා ගැනිණි.

ශාන්ත සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම එම යාත්‍රාවෙන් මුහුදු කොටින් හට ප්‍රහාර එල්ල කරන්නට වුහ. මෙම යාත්‍රාව සතු හැසිරවීමේ පහසුව නිසා මෙවැනි ප්‍රහාරයක දී එය නාවික හමුදාවට විශාල ශක්තියකි. සටන දරුණු වීම නිසා මෙම යාත්‍රාවේ සිටි තුවක්කු කරුවන් තිදෙනාම බරපතල ලෙස තුවාල ලැබුහ.

කෙසේ නමුදු මුහුදු කොටින්ගේ ඉලක්කය වී තිබුනේ විශාල යාත්‍රා දෙකය. ශාන්ත මෙය හොඳින් නිරීක්ෂණය කලේය. තවද ශාන්ත අනෙක් යාත්‍රා වල ගමන් කළ පිරිස 12 දෙනෙකු බවට ද ශාන්ත දැන සිටියේය. මේ වන විට ශාන්ත සතුව ඉත්රිව ඇත්තේ ඔහු සහ ඔහුගේ යාත්‍රාව පමණි.

ඔහු තම යාත්‍රාව වේගයෙන් මෙහෙයවා මුහුදු කොටින්ගේ යාත්‍රා වල ගමන් මග හරස් කළේය. අවසානයේ මුහුදු කොටි යානාව සමග ශාන්තගේ යාත්‍රාව ඝට්ටනය කළේය. මෙය කෙළවර වුනේ විශාල පිපිරිමකිනි.

මෙහිදී ශාන්ත තම ජීවිතය සහෝදර සෙබළුන් වෙනුවෙන් පුජා කළේය.එහෙයින් ශාන්තයන්ගේ වික්රමනිව්ත ක්‍රියාවට උපහාර පිණිස ඔහුගේ නිළය ප්‍රධාන සුළු නිලධාරී දක්වා උසස් වූ අතර, ඔහු පරම විර විභූෂණයෙන් පිදුම් ලැබුවේ ය.

.ප්‍රධාන සුළු නිලධාරී කේ.ජී. ශාන්ත - පරම වීර විභූෂණය පදක්කමින් පිදුම් ලබන ලදි.

වෙනත් විශිෂ්ට සාමාජිකයන්.

=======================

.ලුතිනන් කමාන්ඩර් සමන්ත වරුණ ගාල්ලගේ, WWV, RWP, RSP 11 and a founding officer of SBS.

.වයිස් අද්මිරාල් රවීන්ද්‍ර විජේගුණරත්න WV,RWP & Bar,RSP,ndc,psc - ඒකකයේ පළමු අණදෙන නිලධාරි.(Y.W.B).

2.ශ්‍රීලංකා නාවික හමුදා ක්ෂණික විහිදුම් යාත්‍රා බලඝණය-ක්ෂ.වි.යා.බ
Rapid Action Boat Squadron-RABS.(Y.W.B).

====================================================

ක්ෂණික විහිදුම් යාත්‍රා බලඝණය යනු කුමක්ද...?.
======================================

ඉතිහාසය.
==========
මෙම ඒකකය නාවික හමුදාව තුළ ස්ථාපිත කරන ලද්දේ එවකට නාවික හමුදාපති වසන්ත කරන්නාගොඩ ගේ සංකල්පයක් අනුවය.

කුඩා යාත්‍රා විශාල ප්‍රමාණයක් එකවර මුහුදු සටනට යොමු කරමින් මරාගෙන මැරෙන "මුහුදු කොටි" යාත්‍රා ප්‍රහාරක යාත්‍රා අවුල් කිරීම සැලැසුමේ අරමුණ විය.

ඒ අනුව මෙරටේදීම අදාළ කුඩා යාත්‍රා නිර්මාණය කිරීම සිදුවිය."ඇරෝ" හා "වේව් රයිඩර්ස්" ලෙස නම් කළ එම කුඩා යාත්‍රා තුළ සටන්කාමී නැවියන් 5 ත් 8 ත් අතර පිරිසක් යොදවා එවැනි යාත්‍රා 20 ක් 30 ක් පමණ එකවර සටනට යෙද වීම හමුවේ එතෙක් කලක් "මුහුදු කොටි" සතුව තිබූ මුහුදේ අසමතුලිත බලය නාවික හමුදාව අතට ගැනීමට හැකිවිය.

මෙය මෙරට නූතන සටන් ඉතිහාසයේ සිදුකර සාර්ථක ප්‍රතිපල අත් වූ ඉතාමත් අතලොස්සක් වූ උපායන් අතරින් ඉදිරියෙන්ම තිබෙන එකකි.

සාමාජිකයන් බදවා ගැනීම.
=====================
මෙම ඒකකය සදහා සාමාජිකයන් තෝරා ගත්තේ නාවික හමුදා විශේෂ යාත්‍රා බලඝණයේ පුහුණුවට එක් වී අතර මැදදී විවිධ හේතු මත ඉන් ඉවත් වූ නමුත් මනා ශාරීරික,මානසික ශක්තියකින් හෙබි නිලයන් හා සෙසු නිලයන්ය.

පුහුණුව.
========
මෙම ඒකකයේ පුහුණුව සදහා වෙනම කදවුරු ඇතිකර ඒ සදහා නාවික හමුදා වේ විශේෂ යාත්‍රා බලඝණයේ පුහුණු උපදේශකයන් පිරිසක්ද යොමු කරන ලදි.ඔවුන් නිරන්තරයෙන්ම මෙම ඒකකය සමග රැදී සිටිමින් සාමාජිකයන්ගේ නිපුනත්වය හා නිර්භීත භාවය ඉහල තැනකට ගෙන ආහ.

මෙහෙවර.
=========
අවසන් සටනේදී මෙම ඒකකයෙන් සිදුවූ මෙහෙවර විශාලය.ඔවුන් විශේෂ යාත්‍රා බලඝණයේ පිරිස් සමග එකතුව යෙදූ මුහුදු ආරක්ෂාව නොවන්නට එම සටන ඊට වඩා බොහෝඅ අසීරු හා හානි බහුල මිල අධික එකක් වනවාට සැක නැත.(Y.W.B).

3.ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදා මැරීන් බලඝණය-Marine Squadron.(Y.W.B).
======================================================

මැරීන් බලඝණය යනු කුමක්ද...?.
==========================

විශේෂ පුහුණුවකින් හා දක්ෂතා වලින් සන්නද්ධ මැරීන්(Marine) බලඝණයක් ශ්‍රී ලංකාවේ ද ස්ථාපිත කොට තිබේ.

භූ ජල තරණ ක්‍රියාන්විතයන් සඳහා, විශේෂ පුහුණුවක් ලබා ඇති මෙම මැරීන් භටයන්, දූපත් රාජ්‍යක් වන අප රටේ, ඕනෑම වෙරළ තීරයකට ගොඩ බැස, සාගරයෙන් පැමිණෙන ඕනෑම සතුරු උවදුරකට, සාර්ථක අයුරින් මුහුණ දීමේ නිපුණත්වයකින් යුක්ත වීම ඔවුන්ගේ විශේෂත්වයයි.

මැරීන් බළකා භටයෙක් ලෙස හදුන්වන්නේ නාවික හමුදා පුහුණුව මෙන්ම පාබල හමුදා බළකායක පුහුණුවද එකලෙස ලැබූ විශිෂ්ඨ ලෙස මුහුදේද, ගොඩබිමේද ඔවුන්ගේ බළකාය විසින් මෙහෙයවන සටනක, ඕනෑම පරිසරයක එකලෙස සටන් කළ හැකි දක්ෂයෙක්. දිය හා ගොඩ එකලෙස සටන් මෙහෙයවන මෙම භටයන් ලොවපුරා හදුන්වන්නේ "උභයජීවී භටයන්" ලෙසයි.

සාමාන්‍යයෙන් මැරීන් බළකාය රටක නාවික හමුදාවේ එක් කොටසක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වන නමුත් ප්‍රංශයේ හා ඊශ්‍රායලයේ මැරීන් බළකා පාලනය කරන්නේ එරට යුධ හමුදාවයි.

නාවික හමුදාවේ කොටසක් නොවන ඇමරිකානු මැරීන් බළකාය ස්වාධීන බළකායක් ලෙස එරට ක්‍රියාත්මක වන්නේ ඇමරිකානු නාවික දෙපාර්තුමේන්තුවට යටත්වයි.

නාවික යාත්‍රා වල නැගී ගැඹුරු මුහුදේ සිට වෙරළ දක්වා සියළුම මෙහෙයුම්, සියළුම අවධානම් දරා ගනිමින් සතුරු නාවික යාත්‍රා අල්ලා ගැනීම, විනාශ කිරීම, ප්‍රාණ ඇපකරුවන් මුදා ගැනීම, මුහුදෙන් ගොඩබිම වෙත ගොස් සතුරු ඉලක්ක වෙත ප‍්‍රහාර එල්ල කිරීම,  නගරබද, කැළෑ සටන් හා ගංගා ආශ්‍රිත මෙහෙයුම් පිළිබඳවද මෙම බළකාය මනා නිපුණතාවයකින් යුක්ත වේ.

ශ්‍රී ලංකා මැරීන් බළකාය බිහි වූ ආකාරය.
===============================

දූපත් රාජ්‍යයක් වන අප රටේ බිහිසුණු ත්‍රස්තවාදය ආරම්භ වීමත් සමඟම LTTE සංවිධානයේ අවි ආයුධ පිරවූ නැවු මුහුදු මාර්ගය ඔස්සේ උතුරට ලඟා වන්නට විය. මෙම ක්‍රියාවන් වැලැක්වීම සඳහා මුහුදේ මෙන්ම ගොඩබිමද දක්ෂ ලෙස සටන් කළ හැකි ගරිල්ලා සටන් උපක්‍රම වලින් මනා සන්නද්ධ බළකායක අවශ්‍යතාව තදින් දැනුණි. නමුත් ඒ සඳහා යොදා ගනු ලැබුවේ නාවික හමුදාවෙන් තෝරා ගත් භට පිරිසක් පමණයි.

යුද්ධය නිමවීමෙන් පසුව එහි ආරම්භක පියවර ලෙසින් 2016 වසරේ මුල් භාගයේදී 'භූ ජල තරණ' ක්‍රියාන්විත පිළිබඳ දින 45 ක විශේෂ පුහුණුවක් ලබා දෙමින් නාවික සෙබළුන් හා නිලධාරීන් 300 කින් සමන්විත ප්‍රථම "භූ ජල තරණ" කණ්ඩායම ආරම්භ  වේ.

නමුත් ඉන් අනතුරුව අනෙක් රටවලට නොදෙවෙනි හා ලෝකයේ පිළිගත් මැරීන් බළකායක් අපේ රටේ පිහිටුවීම සඳහා යෝජනා වූවත් ප්‍රබල රටවලට පමණක් නිර්මාණය වී ඇති මෙම බළකායේ පුහුණුව හා තාක්ෂණය පිළිබඳව ගැටළු පැනනැගීම නිසා එය ක්‍රියාත්මක වීම කල් යයි.

ඇමරිකානු මැරීන් බළකායේ මැදිහත් වීම.
================================

ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවේ මැරීන් බළකාය ස්ථාපිත කිරීමේ මූලික වූ සිද්ධිය ලෙස 2016 වසරේ මාර්තු 29 වන දින ඇමරිකානු නාවික හමුදාවට අයත් "බ්ලූ රිජ්" යුධ නෞකාවේදී ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදා ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් හා එක්සත් ජනපද නාවික හමුදා ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් අතර පැවති හමුව නම් කළ හැකියි.

මැරීන් බළඇණිය පිහිටුවීම, එහි පුහුණු කටයුතු හා අවශ්‍ය තාක්ෂණය ලබා දීම සඳහා ඇමරිකානු මැරීන් බළකාය එහිදී සහය පළ කරයි.

ඒ අනුව හිටපු නාවික හමුදාපති වයිස් අද්මිරාල් රවීන්ද්‍ර විජේගුණරත්නගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවේ පළමු මැරීන් බලඝණය ස්ථාපිත කරනු ලබයි.

පුහුණුවීම්.

=========

මෙම  බලඝණයට පුහුණුවීම් සදහා ඇමැරිකානු මැරීන් බලකායේ පුහුනු උපදේශකයන්ගේ මග පෙන්වීම හා සහාය ලැබේ.

ඇමරිකානු පුහුණුව.
===============

නාවික හමුදාවෙන් මූලික පරීක්ෂණ වලින් අනතුරුව තෝරා ගත් භටයන් 164 දෙනා හට නාවික හා පාබල මූලික පුහුණුවට අමතරව යුධ නැවක සිට බෝට්ටු, හෙලිකොප්ටර්, වායුපායාන හා දිය ගොඩ දෙකම ගමන් කල හැකි වාහන යොදා ගනිමින් වෙරළට ළගා වීමටත් මැරීන් සෙබළුන්ට අත්‍යවශ්‍ය වන කිමිදුම් යුධ උපක්‍රම, පිහිනුම් යුධ උපක්‍රම හා පැරෂුට් භාවිතය පිළිබඳව මාස ගණනක පුහුණුවත් ලබා දී තිබේ.

"පුහුණුව යනු යුද්ධයයි- යුද්ධය යනු පුහුණුවයි" යන ඇමරිකානු මැරීන් ආදර්ශ පාඨය අනුකූලව අදියර කිහිපයකින් යුක්ත වූ පුහුණු සැසිවාර වලදී දුර දිගු විහිදුම් සටන් වලදී සන්නිවේදනය පවත්වා ගන්නා ආකාරයත්, සියළුම අවි පිළිබඳව උපාය මාර්ගික දැනුමත්, සතුරු ප්‍රහාර හා සතුරු අවි පිළිබඳව අත්දැකීම් ලබා ගැනීමත් ඕනෑම පරිසර තත්ත්ව යටතේ ඉලක්ක ලබා ගැනීම හා උභයජීවී හැසිරීම් පිළිබඳව ක්‍රමානුකූල පුහුණුවක් මෙම මැරීන් සොල්දාදුවන්ට ලබා දෙයි.

මැරීන් බලඝණයේ කාර්යභාර්යය.
==========================

මෙම මැරීන් පාඨමාලාව නිමකළ භූ ජල තරණ ක්‍රියාන්විතයන් සදහා විශේෂ පුහුණුවක් ලබා ඇති නිලධාරීන් 6 දෙනා හා නාවිකයන් 158 දෙනා දූපත් රාජ්‍යක් වන අප රටේ ඕනෑම වෙරළ තීරයකට ගොඩබැස සාගරයෙන් පැමිණෙන ඕනෑම සතුරු උවදුරකට ක්ෂණිකව මුහුණ දීමේ නිපුණත්වයකින් යුක්ත වේ.

ඊට අමතරව එක්සත් ජාතීන්ගේ සාම සාධක රාජකාරි සඳහා අවශ්‍ය දායකත්වය ලබාදීම, ශ්‍රී ලංකාව තුළ සහ කලාපය තුළ සිදුවන ස්වභාවික ව්‍යසන සහ ආපදා කළමනාකරණය, ඒ සඳහා සහන කටයුතු සැලසීම හා මානුෂීය සහන සේවා සැලසීම පිළිබඳවද භටයන් විශේෂ පුහුණුවක් ලැබී තිබේ.

ප්‍රථම මැරීන් බලඝණයේ විසිර යාම.
===========================

මුහුදේ ගැඹුරට ගොස් සතුරාට පහර දීමේ සිට ගොඩබිම ඇතුළත ඕනෑම ගරිල්ලා සටන් ප්‍රහාරයන් දක්වා ක්‍රියා කිරීමට හැකියාව ඇති නාවික හමුදාව යටතේ ඇති මෙම මැරීන් බළකායේ ප්‍රථම බලඝනය විසිරි යන්නේ 2017 වසරේ පෙබරවාරි 27 වනදා මන්නාරම, මුල්ලිකුලම් ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදා වයඹ නාවික ප‍්‍රධාන මූලස්ථානයේ පැවති මැරීන් ලාංජන පැළදවීමෙන් අනතුරුවයි.

එහිදී මුල්ලිකුලම් වෙරළ තීරයේ ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදා මැරීන් බළකාය විසින් සතුරු කඳවුරකට කඩාවැදී මෙහෙයුම් සිදු කිරීම දක්වන සංදර්ශනයක් පවා සිදු කරනු ලබනවා. ශ්‍රී ලංකා මැරීන් බළකායේ වෙබ් අඩවිය විවෘත කිරීමද සිදුවන්නේ මෙදිනයි.

ප්‍රථම මැරීන් බලඝණයේ නිලධාරීන් හා නාවිකයන් 164 දෙනාගේ විසිර යාමත් සමඟ ශ්‍රී ලංකා මැරීන් බළකාය ලෝකය විසින් පිළිගත් ලාබාලම මැරීන් බළකාය ලෙස වර්තමානය වනවිට කටයුතු කරමින් සිටී.(Y.W.B).

ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව


Ali Farka Touré, le miel n'est jamais bon dans une seule bouche es una película del año 2001.

Sinopsis
Al final de su vida, el legendario cantante y guitarrista africano Ali Farka Touré rechazaba, sin vacilación, ofertas internacionales y sesiones de grabación para las cuales los músicos del mundo entero darían sus almas. Él hizo todo esto y sintió que esto debilitaba el engarce entre su música y su fuente en su Mali profundo.Entonces se veía, ante todo, como agricultor y cabeza de familia, usaba su dinero y sus conexiones para mejorar condiciones agrícolas y sociales en la provincia de Tombuctú. La región no tiene ni una carretera ni electricidad y el propio Ali condujo a Marc Huraux a través de la enorme extensión de tierra que rodea Niafunké para hacer esta película.

Referencias

Ali Farka Touré, le miel n’est jamais bon dans une seule bouche


Third base can mean:
 Third baseman in baseball
 Slang for intimate contact, a baseball metaphor for sex
 Third Base, a 1978 Japanese-language film directed by Yoichi Higashi

See also
 3rd Bass — an old school rap group, active from 1987 to 1992.

 Ryan Day (American football)

Third base (disambiguation)


Stürz ist der Familienname folgender Personen:

 Georg Stürz (1944–2009), deutscher Fußballspieler
 Giulia Stürz (* 1993), italienische Skilangläuferin

Siehe auch:
 Sturz
 Stürtz

Stürz


Das Swiss Jazz Orchestra ist eine Schweizer Bigband, gegründet im Jahr 2003 und ursprünglich entstanden aus der Hochschul-Bigband der Swiss Jazz School (seit 2003 Teil der Hochschule der Künste Bern).
Eine der Besonderheiten dieser Bigband sind ihre wöchentlich dargebotenen Montagskonzerte zwischen Oktober und Mai in Bern. Bis 2023 waren diese Konzerte im Bierhübeli in Bern. Nach einigen Ortswechseln werden die Konzerte ab April 2024 in der Turnhalle des Berner PROGR stattfinden. In den über 500 Konzerten (Stand 2015) im Bierhübeli und anderenorts arbeitete das Swiss Jazz Orchestra mit herausragenden Schweizer Musikern wie George Gruntz, Andy Scherrer, Franco Ambrosetti, Domenic Landolf, Matthieu Michel und Houry Dora Apartian zusammen, aber auch mit internationalen Grössen der Musikwelt wie Joshua Redman, Peter Erskine, Bob Mintzer, Paquito D'Rivera, Grégoire Maret, Jim McNeely, Anat Cohen, Alex Sipiagin, Roberta Gambarini, Jerry Bergonzi, Guillermo Klein, Sandy Patton. Bisher veröffentlichte das Swiss Jazz Orchestra 12 CD-Produktionen, teilweise in Zusammenarbeit mit genannten Musikern, teilweise auch andere Kooperationen, darunter auf Buebetröim eine Zusammenarbeit mit Schweizer Musikern des Rock- und Popbereiches wie Polo Hofer, Büne Huber, Kuno Lauener, Heidi Happy und Sina. Eine andere CD wiederum, in Zusammenarbeit mit der Camerata Bern, ist die Aufführung von Tanzendes Licht (2009) des Komponisten und Trompeters Markus Stockhausen.
Aufgrund der grossen Anzahl von Konzerten umfasst das Repertoire der Band mehr als 1000 Arrangements und Eigenkompositionen von Bandmitgliedern.

Geschichte

Die Gründung des Swiss Jazz Orchestras (SJO) fällt in eine Zeit lange vor dem Revival der Bigband in der Popmusik. Seine Ursprünge liegen in der Tradition der Bigband der Swiss Jazz School (SJS) in Bern. Die Krux einer Hochschul-Bigband scheint ihrem Wesen innezuwohnen: Die Musiker wachsen am gemeinsamen Spiel, doch wenn sie das Studium abgeschlossen haben und befähigt sind, verlassen sie die Hochschule und somit auch die Hochschul-Bigband. Aus dem Wunsch heraus, eine Bigband auch über die Grenze des Studiums hinaus weiterzuführen, gründete der damalige Leiter der SJS, George Robert, das SJO, welches während der ersten Saison sonntags im Marian's Jazzroom auftrat.

Organisation
Die Gründung war der erste Schritt auf dem Weg des SJOs, der nun schon seit 10 Jahren durch die Schweizer Jazz Szene mäandert. Doch dass wir dieses Jubiläum feiern können liegt auch in den Grundlagen, die der Berner Chirurg und Jazzkenner Ulrich Althaus für das Orchester geschaffen hat: Er war es, der am 9. Februar 2004 den Verein Swiss Jazz Orchestra (VSJO) gründete, welcher die finanzielle und organisatorische Stütze des SJO bildet und es schaffte, dass sich schon in dieser Phase ein beachtlicher Teil Bernischer Öffentlichkeit hinter das Projekt gestellt hatte. Nach Ulrich Althaus wurde das Amt von Hans Rudolf Isliker weitergeführt und vergangenes Jahr Peter Knutti zum aktuellen Präsident des VSJO gewählt. Die Geschäftsleitung übernahmen jahrelang die Musiker selbst (Till Grünewald, Klaus Widmer, Johannes Walter und Thomas Knuchel), bis 2012 eigens für diese Tätigkeit Angela Schenker als Geschäftsführerin in Teilzeit eingestellt wurde und nun zusammen mit Peter Knutti und den Orchestervertretern die Geschäftsleitung stellt.

Montagskonzerte
Die Monday Big Band Jazz Nights, welche in unterschiedliche thematische und stilistische Themen eingeteilt sind, ermöglichen dem Orchester sich regelmässig in den unterschiedlichsten Grooves zu erproben und zu beweisen. Keine andere Bigband (in der Schweiz) kann ein solch etabliertes und regelmässiges Veranstaltungsprogramm vorweisen. Der Aufwand für ein Orchester, wöchentlich ein teilweise bis komplett neues Repertoire zu erarbeiten und aufzuführen, ist nicht zu unterschätzen. Die Montagskonzerte sind das Fundament des SJO, die Voraussetzung und Bedingung für anspruchsvolle Projekte mit CD-Produktion sowie eine vielfältige Konzerttätigkeit im In- und Ausland, die zur Steigerung der Reputation beitragen.

Das Programm der Monday-Big-Band-Jazz-Nights steht rotierend im Lichte jeweils eines der folgenden Themen:

 Groove: Programm mit stark rhythmisch orientierter Musik.
 Latin: Während dieses Programms steht die Musik Süd- und Mittelamerikas im Zentrum.
 SJO Plays: Je ein Montag im Monat wird mit dieser Tribute-Night einem Musiker oder einem übergreifenden Thema aus der Jazzgeschichte gewidmet. Das Orchestra belebt vergessene oder bekannt und beliebte Musikergrössen der Vergangenheit.
 SJO &: Das "&" steht für die Gast-Instrumentalisten, welche für diese Abende als Solisten, teilweise auch als Guest-Leader eingeladen werden, um das Programm noch abwechslungsreicher zu gestalten.

Bedeutung
Das SJO ist seit Jahren die meist beschäftigte und aktuell die renommierteste Bigband der Schweiz.

Gewaltenteilung der musikalischen Leitung
Besonders an diesem Orchester ist auch, dass es nicht einen Leader besitzt, sondern mehrere, die aus den eigenen Reihen kommen. Warum das so ist, begründet Philip Henzi: "Dass die musikalische Leitung des SJO nicht aus einem einzigen Bandleader besteht, ist eigentlich schon auf die Anfänge der Band zurückzuführen, sie wurde von drei Bandleadern konzipiert und gegründet. Da wir den Elan, die Motivation und den Idealismus, den jedes Bandmitglied einbringt sehr schätzen und darauf angewiesen sind, möchten wir auch in der Leitung möglichst alle Interessen auf demokratische Weise vertreten wissen. Vermutlich ist dies der Grund für die Beständigkeit unserer Stammformation und für die kleine Zahl von Abgängen."

CDs
Die Vielseitigkeit spiegelt sich auch in den zahlreichen CD-Produktionen des SJOs wider. Unter der Leitung verschiedener Bigband-Leader entstanden zwölf CD-Produktionen.

Live mit Pepe Lienhard (2005)
Live-Konzert aus dem ersten Jahr des Bestehens des SJO mit Gastdirigent Pepe Lienhard (Live mit Pepe Lienhard, (Mons Records, 2005)).

Paul Klee (2006)
Die CD-Produktion des Projekts Paul Klee (2006), Kompositionen durch Bilder des Malers Paul Klee inspiriert, mit dem amerikanischen Pianisten, Komponisten und Arrangeur Jim McNeely wurde in der nationalen und internationalen Fachwelt in den höchsten Tönen gelobt.
"The creative soloists, strong ensemble playing, and versatile rhythm section of the SJO place them squarely within the ranks of Europe's top jazz orchestras.  Keep your eyes and ears on them!"
-Jim McNeely

Buebetröim I/II (2007/2009)
Auf Buebetröim featurte das SJO Mundart- und Popsänger wie z. B. Sina, Büne Huber, Marc Sway, Polo Hofer und Kuno Lauener (I schänke dir mis Härz) auf (Buebetröim, (2007/2009)).

Tanzendes Licht (2008)
2008 entstand mit der Camerata Bern, Markus Stockhausen und Philip Henzi das Album Tanzendes Licht & Trimorphum (Aktivraum AG).

Close Encounter (2009)
Gastsolist auf Close Encounter (Mons Records, 2009) war der Bandoneonspieler Michael Zisman.

Lucidity (2013)
Fast scheint es, als wolle man sich selbst zitieren, oder an die eigenen Wurzeln zurückdenken, 25 Jahre waren vergangen von den Zeitpunkt, als Bert Joris die Leitung der Jazzschul-Bigband übernommen hatte bis zum letzten Jahreswechsel, vor welchem Lucidity, unter seiner Leitung eingespielt wurde. Auch gilt es besonderes Augenmerk auf Philip Henzi zu richten: Jede der CDs des Swiss Jazz Orchestra beinhaltet zumindest Arrangements, viele auch Kompositionen von ihm. Lucidity entstammt komplett seiner Feder.

Live at Internationales Jazzfestival Bern (2014)
Dabei handelt es sich um eine Live-CD vom 38. Internationalen Jazzfestival Bern: Aufnahmen vom Mai 2013 des SJO mit dem argentinisch-schweizerischen Bandoneonisten Michael Zisman, dem kubanischen Saxophonisten Paquito D'Rivera und dem brasilianischen Trompeter Claudio Roditi. Die Musik bewegt sich an einer musikalischen Kreuzung zwischen Jazz und karibischer Musik, wie dem Afro Cuban Jazz einerseits und brasilianischer Musik, wie Samba und Bossa Nova andererseits.

Sincerely Yours, (2014)
Mit dem Album Sincerely Yours, Swiss Jazz Orchestra, 10 Jahre Live bedankt sich das Swiss Jazz Orchestra bei seinen Zuhörern und ganz besonders bei seinem Stammpublikum für die Treue und das Interesse während seines 10-jährigen Bestehens in der Saison 2013/2014. Es beinhaltet einen Querschnitt des reichen Repertoires, das das Swiss Jazz Orchestra seit seinem Entstehen erwarb.

Pools (2016)
Das Album Pools entstand im April 2015, ein Mitschnitt des Gastspiels beim Internationalen Jazzfestival Bern, welches den US-amerikanischen Jazz-Fusion-Pionieren Mike Mainieri (am Vibraphon) und Peter Erskine (Schlagzeug) und auch den hervorragenden Solisten aus dem Orchester gebührend Platz gibt. Die meisten Stücke entstammen "Mainieri" und seiner Band Steps Ahead, deren Schlagzeuger (mit Unterbrüchen seit über 30 Jahren) Erskine ist. Dieser spielte vor allem aber bei Weather Report, mit denen er sich einen Namen machte- darum ergänzen Kompositionen von Wayne Shorter und Jaco Pastorius die vorliegende Auswahl. Pools – live at Jazzfestival Bern ist die zweite CD des SJO im Rahmen einer Zusammenarbeit mit dem Internationalen Jazzfestival Bern.

SJO & Guillermo Klein (2019)
Durch seine Gastauftritte im Bierhübeli verbindet Guillermo Klein eine jahrelange Freundschaft mit dem SJO, die in diesem, eigens für die Band komponierten Programm einen Ausdruck findet.

The Music of Pilgrim (2022)
Christoph Irniger nutzte die Corona-Pause, um einen lang gehegten Plan umzusetzen, und schrieb ein abendfüllendes Programm für die Formation.

Kulturpreis 2010 der Burgergemeinde Bern
2010 wurde dem "Swiss Jazz Orchestra" der Kulturpreis Burgergemeinde Bern verliehen. Besonders honorierten die Bernburger die Erfolgsgeschichte des SJO, welche auf den Montagskonzerten im Konzertlokal Bierhübeli aufbaut, die während acht Monaten in einer für Europa einmaligen Dichte und Qualität stattfinden. Ausserdem lobte die Gemeinde den internationalen Ruf, der aus der regelmässigen Zusammenarbeit mit bekannten Bandleadern, Arrangeuren und renommierten Musikern erarbeitet wurde und die Tatsache, dass trotz der bescheidenen Gagen die Musiker erstklassige Konzerte geben, was von ihrem Engagement zeugt. Der Erhalt des Kulturpreises hatte auch Auswirkungen auf das Swiss Jazz Orchestra selbst und auf die Zukunftspläne dieses ambitionierten Orchesters. Zum einen ist die Verleihung natürlich Belohnung, doch zum anderen wird sie auch durch die Herausforderung begleitet, gezielt in eine nachhaltige Zukunft zu investieren. Das SJO positioniert sich verstärkt auch als Plattform für die besten jungen Jazzmusiker, damit diese sich als Künstler in einem Segment bewähren können, das mit der modernen Ausbildung einen erhöhten Stellenwert erlangt hat. Ausserdem hat sich das Orchester auf die Fahne geschrieben, in den Gala-Nights mit namhaften Gästen noch attraktiver zu werden, denn die Programmvielfalt hat sich als Schlüssel zur Qualitätssicherung des Orchesters erwiesen. So sollen zukünftige Projekte das Orchester in der Spitzenliga weiter etablieren.

Besetzung
Die Besetzung des Swiss Jazz Orchestras hat sich in den zehn Jahren seines Bestehens gewandelt: Während einige Positionen seit der Gründung durch die gleiche Personen besetzt werden, herrschte bei manchen ein reger Wechsel. Die Auflistung der bisherigen Orchestermitglieder liest sich dementsprechend vielseitig:

Saxofone
 Lead Alto Sax: Reto Suhner, davor George Robert (bis 2006), Adrian Pflugshaupt
 2. Alto Sax: Reto Anneler, davor Phil Stöckli (bis 2004), Adrian Pflugshaupt (2004–2006), Jürg Bucher (2007 bis 2010), Reto Suhner (seit 2011)
 1. Tenor Sax: Cédric Gschwind, davor Till Grünewald
 2. Tenor Sax: Jürg Bucher, davor Klaus Widmer (bis 2011)
 Baritone Sax: Matthias Tschopp, davor Daniel Durrer (bis 2004), Neta Noren (2004 bis 2007), Marc Schödler

Trompeten
 Lead Trompete: David Blaser, davor Stephan Geiser (bis 2011)
 2. Trompete: Sonja Ott, davor Johannes Walter
 3. Trompete: Lukas Thöni, davor Daniel Woodtli (bis 2012)
 4. Trompete: Thomas Knuchel

Posaunen
 Lead Posaune: Vincent Lachat
 2. Posaune: Stefan Schlegel (seit 2008), davor René Mosele (bis 2007)
 3. Posaune: Andreas Tschopp, davor Samuel Blaser (bis 2004), Bernhard Bamert (2004–2007)
 Bassposaune: Reto Zumstein, davor Bernhard Bamert (bis 2004)

Rhythmus-Gruppe
 Piano: Philip Henzi
 Gitarre: Samuel Leipold und Nick Perrin (seit 2006), davor Nikolay Karageorgiev (2010 bis 2012), Dave Gisler
 Kontrabass: Lorenz Beyeler
 E-Bass: Antonio Schiavano, davor Wolfgang Zwiauer (2004 bis 2008)
 Drums: Rico Baumann (seit 2007), Flo Reichle und Philipp Leibundgut, davor Tobias Friedli (2003 bis 2015), Fabian Kuratli (2004 bis 2007)
 Perkussion: Roland Wäger (seit 2010)

Stellvertretungen
Folgende Musiker haben im SJO mehrere und/oder längere Stellvertretungen gemacht, teilweise auch für ganze Projekte:

 Saxes: Florian Egli, Dave Feusi, Thomi Geiger, Rolf Häsler, Matthias Kohler, Simon Stirnimann, Corinne Windler
 Trompeten: Sandro Häsler, Julian Hesse, Linus Hunkeler, Nolan Quinn, Balthasar Streit
 Posaunen: Dirk Amrein, Lukas Briggen, Justin Clark, Dave Montreuil, Pavel Pisanko, Jan Schreiner, Nina Thöni, Adrian Weber, Maro Widmer, Lukas Wyss
 Piano: Stefan Aeby, Florian Favre, Oliver Friedli, Andy Harder
 Gitarre: Marco Figini, Max Frankl, Fábio Pinto, Thomas Sauter
 Bass/E-Bass: Giorgos Antoniou, Hans Ermel, André Pousaz, Christoph Utzinger
 Drums/Perkussion: Pius Baschnagel, Peter Haas, Christoph Mohler, David Stauffacher

Tontechnik
Michael Fink, Kaspar Hochuli, Marco Jeger, Raphael Ochsenbein, Martin Ruch, Jan Stehle, Christoph Utzinger

Diskographie

 Live mit Pepe Lienhard (Mons Records, 2005)
 Paul Klee (Mons Records, 2006)
 Buebetröim Vol. 1 (Musikvertrieb AG, 2007)
 Tanzendes Licht (Aktivraum, 2008)
 Close Encounter (Mons Records, 2009)
 Buebetröim Vol. 2 (Musikvertrieb AG, 2009)
 Lucidity (Mons Records, 2011)
 Live@Jazzfestival Bern (Mons Records, 2014)
 Sincerely Yours (No Label, 2014)
 Pools (Mons Records, 2016)
 Swiss Jazz Orchestra & Guillermo Klein (Sunnyside Records 2019)
 Swiss Jazz Orchestra & Christoph Irniger: The Music of Pilgrim (nwog records 2022)

Weblinks
 Webpräsenz

Einzelnachweise

Jazzband
Big Band
Schweizerische Band

Swiss Jazz Orchestra


Bochum-Bergen/Hiltrop, Almanya'nın batısında Kuzey Ren-Vestfalya eyaleti Bochum kentine bağlı bölge. 4,89 yüz ölçüme sahiptir. Toplam 36.956 nüfusa sahip olan Bochum-Nord idari merkezine bağlıdır. Nüfusu 31.10.2006 itibarıyla yaklaşık 10.748 olarak tespit edilmiştir. Bochum-Bergen/Hiltrop bölgesinde kadınların payı yüzde 52, yabancı oranı ise yüzde 6 olarak saptanmıştır.

Bochum

Bochum-Bergen


1922 İzmir Yangını veya, yabancı kaynaklarda kullanılan terimle, Büyük İzmir Yangını -İzmir geçmişte başka büyük yangınlar da geçirmiş olduğu için bu terimin ne derece yerinde olduğu tartışmaya açıktır-, 13 Eylül 1922 günü Basmane'de başlayan ve dört gün sürerek İzmir şehir merkezini (özellikle o dönemdeki merkezi ve bugünkü İzmir Enternasyonal Fuarı alanını) geniş ölçüde tahrip eden yangın hadisesidir.

Gelişmeler ve üzerine yapılan yorumlar
Türk ordusunun 9 Eylül 1922'de İzmir'i yeniden ele geçirmesinin hemen ardından, kritik bir dönemde vuku bulması, tarihi önemi bulunan bazı yapıların ve semtlerin yok olması ile neticelenmiş olması, günümüze dek süregelen karşılıklı suçlamalar ve farklı kaynaklarda yer alan değişik tezler nedeniyle güncelliğini koruyan bir hadisedir.

Özellikle Yunan ve Ermeni kaynaklarında yer alan, şehri Türklerin yaktığına ilişkin savlar, özellikle iki kaynağa dayanmaktadır. Bunlar;

 Yunan işgali döneminde ABD İzmir Konsolosu bulunan ve şehre Türk ordusunun girmesiyle 13 Eylül 1922 günü İzmir'den ayrılan George Horton'un, emekliye ayrıldıktan sonra 1926'da yayınladığı "Asya'nın belası" (The blight of Asia - Türkleri kastetmektedir:) isimli kitap ve
 Ermeni asıllı Amerikalı yazar Margaret Housepian (Hovsepyan) Dobkin'in 1971'de yayınladığı, yazarın ifadesiyle görgü tanıklarının anlatılarına dayalı olan ve yayınlandığı dönemde İngiliz Sunday Times gazetesi tarafından "Yılın Kitabı" seçilmiş bulunan, "İzmir 1922: Bir şehrin yok edilişi" (Smyrna 1922: Destruction of a city) adlı kitabıdır.

Bilgi olarak, gazetecilikten diplomatlığa geçmiş bulunan ve bütün diplomasi kariyeri Yunanistan ayaklı bir zemine dayanmış (Atina, Selanik ve son olarak da Yunan işgalinde İzmir, ayrıca 1924'te birkaç haftalığına ABD Budapeşte yardımcı konsolosluğu yapmıştır) bulunan George Horton'un eşi (Catherine Sacopoulo) Yunan asıllı Amerikalıdır. Horton'un kitabının sansasyonel yankılı tam adı, "An Account of the Systematic Extermination of Christian Populations by Mohammedans and of the Culpability of Certain Great Powers; with the True Story of the Burning of Smyrna" şeklindedir.

Buna karşılık, yangından Türklerin suçlu ve sorumlu olmadığını vurgulayan iki önemli kaynak vardır. Bunlar;

 İlki dönemin İzmir İtfaiye Şefi Paul Grescowich'in (Sırp asıllı Avusturya vatandaşıdır) resmi raporudur.
 İkincisi de yangın esnasında İzmir'de bulunan Amerikalı mühendis Mark Prentiss'in ABD'ye döndükten sonra yangın nedeniyle Türklerin suçlandığına müşahede etmesi üzerine yayınladığı kapsamlı bir rapor da aynı yönde ilave bilgiler getirmektedir. Prestiss bu raporunu dönemin ABD Türkiye Yüksek Komiseri (büyükelçisi) olan Amiral Mark Lambert Bristol'a, tarihi belge oluşturması amacıyla, göndermiştir ve rapor Kongre Kütüphanesi'nde "Bristol Papers" şeklinde tanımlanan ve tarih araştırmacıları açısından büyük önemi olan 33000 belgenin arasında yer almaktadır.

Ermeni kaynakları, aynı Mark Pretiss'in New York Times gazetesinin serbest muhabiri sıfatıyla, yangının sıcaklığı sürerken gazetesine gönderdiği bir telgrafa dayandırılarak 18 Eylül 1922 günü bu gazetede manşetten yayınlanmış olan ve Türkleri suçlayan bir makaleye atıfta bulunmaktadır. Hovsepyan'a göre, Prentiss sonradan Amiral Bristol'ün baskısı altında suçlamalarını Ermenilere yöneltmiştir. Yangını izleyen günlerde, genel olarak, İngiliz, Fransız ve İtalyan basını yangın hakkında temkinli habercilik anlayışı izlemiş ve peşin hükümler yürütmemiştir. Bir kısım ABD basını ise, yangının sorumlularını belirlemenin henüz pratik açıdan imkânsız olduğu en erken aşamalarda dahi, doğrudan Türkleri suçlu konumuna yerleştiren haberler yayınlamışlardır.

Türklerin, kendi ülkelerinin en kıymetli şehirlerinden birini (İzmir açısından) nispeten pürüzsüz bir şekilde geri aldıktan dört gün sonra neden yakmak isteyecekleri önemli bir soru işareti oluşturmaktadır. Sonra bilinmektedir ki Yunanlar Balkan Savaşı sonunda 1912 de ellerine geçirdikleri Selanik şehrindeki nüfusun büyük çoğunluğu ve şehrin içindeki binaların çoğu Türklerin elinde bulunmakta idi; fakat 1917'de çıkan (veya çıkartılan) bir büyük yangın şehrin Türk bölgesini neredeyse tamamen yok etmiştir. Demek ki Yunanlar Türkleri Türk şehirlerinin ortasından söküp atmakta deneyimlilerdir. Bu deneyimlerini Yunan ordusu Batı Anadolu'dan çekilmesinde de daha ufak Türk şehirlerinde de uygulamışlardır. Yunan ordusunun Batı Anadolu'da geri çekilirken sebebiyet verdiği yıkıma ve İzmir'de de, Rum ve Ermeni nüfus açısından, limanda onlarca yabancı (İngiliz, Fransız, İtalyan, ABD) savaş gemisinin varlığına dayalı bir uluslararası müdahale beklentisine dikkat çekilebilir.

İzmir Özel Amerikan Koleji'ni günümüzde sürdürdüğü köklü eğitim kurumu kimliğine kavuşturan kişi olarak bilinen ve, Cumhuriyet dönemi de dahil, çok uzun yıllar Türkiye'de kalmış, eğitimci ve siyaset dışı bir kişilik olan Alexander MacLachlan, görgü tanığı sıfatıyla, 25 Eylül 1922 günü İngiliz The Times gazetesinde yayınlanan şu açıklamaları yapmıştır:

"Yunanların Mayıs 1919'da Türkleri katlettiği gibi, Türkler Yunanları katletmediler. Yaptıkları en kötü şey, Yunanların zamanında Türk askerlerini "Zito Venizelos" diye bağırmaya zorlamış olmalarına mukabelen, esir aldıkları Yunan askerlerini "Yaşasın Mustafa Kemal" diye bağırtmak oldu. Türk askerleri şehirde asayişin tam olarak temin edilemediği ilk saatlerde Kolej'i korudular, bir Türk süvarisi başıbozukların eline düşen MacLachlan'ı dayaktan kurtardı. Türklerin kontrol altına almak için bütün çabayı gösterdikleri 3 günlük yangın boyunca Yunan ve Ermeni mahallerinde geniş bir alan tahrip oldu ve iki yüz bin kişi evlerini terk etmek zorunda kaldı. Yangında Amerikan Kız Koleji de yandı. MacLachlan'ın yangının kökenleri hakkında yaptığı araştırma, Türk üniformaları giymiş Ermeni teröristlerin şehri ateşe verdiği sonucunu ortaya koydu. Teröristler batı ülkelerinin bir müdahalesini sağlamayı denemişlerdi."

Aynı çizgide açıklamalar getiren (İzmir İtfaiye Müdürü Paul Grescovich'in raporu, İzmir'de bulunan Amerikan Yardım Heyetinden Mark O. Prentiss'in Amiral Bristol'e yazdığı rapor ve Yunan tarihçi Lord Kinross'un yangını Ermenilerin çıkardığını kabulü gibi) pek çok başka kaynak mevcuttur. Türk Tarih Kurumu'nun 1922 İzmir Yangını hakkında hazırlamakta olduğu bir kitapta Askeri Vali Kâzım Paşa'nın yürüttüğü soruşturma sonucunda yangını çıkardıkları gerekçesiyle tutuklanan 22 Ermeni'nin yangını çıkardıklarını itiraf ettiklerine ilişkin belgelerin yer alacağı açıklanmıştır.

"Ermeniler Yunanlılarla birlik çalışıyordu o zaman. E gördüler Türkler başladılar inmeye Eşrefpaşa'dan İzmir'e doğru. Yangına verdiler İzmir'i... " https://m.bianet.org/bianet/toplum/189674-izmir-in-taniklari

Ayrıca bakınız

 1922 Alaşehir yangını (3-5 Eylül)
 1922 Manisa yangını (5-8 Eylül)

Konuyla ilgili yayınlar
 İzmir'de Yunanlıların Son Günleri, Prof. Dr. Bilge Umar, 1974 Ankara
 1922'de İzmir'i kimler yaktı?, Prof. Dr. Türkkaya Ataöv, Cumhuriyet gazetesi, 12 Eylül 2006

Dış bağlantılar
 buzlu.org resmi araştırma sonuçları
 Mark O. Prentiss raporu, 11 Ocak 1923 (İngilizce)
 1922'de Güzelim İzmir'e Kimler Kıydı? Ayşe Hür /Taraf Gazetesi 14.09.2008 (Türkçe)

Kaynakça

Rum Kırımı
Yangın
İzmir Yangını 1922
Yangın
Yangın
İzmir Yangını
1920'lerde suçlar
İzmir'deki afetler

1922 İzmir Yangını


Georgij Aleksandrovič Ostrogorski (ruski: Георгий Александрович Острогорский, srpski: Георгије Александрович Острогорски) (Sankt-Peterburg, 19. siječnja 1902. – Beograd, 24. listopada 1976.) bio je ruski bizantolog.

Među najistaknutijim je suvremenim bizantolozima. U svojim mnogobrojnim radovima obrađivao je političke, gospodarske te religijske probleme Bizanta i društva, posebice u vezi s poviješću južnih Slavena. Njegovo najznačajnije djelo je Povijest Bizanta (njemački: Geschichte des byzantinischen Staates, 1940.) koje je prevedeno na nekoliko svjetskih jezika.

Životopis
Rođen je 19. siječnja 1902. godine u Sankt-Peterburgu gdje je završio klasičnu gimnaziju. Sveučilišne studije završio je u Heidelbergu i Parizu, dok je doktorski studij završio 1927. godine u Breslau koji se danas zove Wrocław. Bizantsku povijest predavao je od 1928. do 1933. na Sveučilištu u Breslauu, a poslije toga bio je sveučilišni profesor na Katedri za bizantsku povijest Filozofskoga fakulteta Sveučilišta u Beogradu. Godine 1946. postaje izvanredni, a dvije godine kasnije redoviti član SANU. Te je godine također utemeljio Bizantološki institut pri SANU. Umro je u Beogradu 24. listopada 1976. godine.

Radovi

Monografije
 Geschichte des byzantinischen Staates. München: Beck, 1940. (Byzantinisches Handbuch im Rahmen des Handbuchs der Altertumswissenschaft, XII. Abt., 1/2).
 Пронија: Прилог историји феудализма у Византии и у јужнословенским земљама. Београд: Просвета, 1951. (Посебна издања Византинолошког института; 1).
 Geschichte des byzantinischen Staates. 2. Aufl. München: Beck, 1952.
 Pour l'histoire de la féodalité byzantine / Trad. française, publiée avec la collaboration de P. Lemerle. Bruxelles: Ed. de l'Institut de Philologie et d'Histoire Orientales et Slaves, 1954. XVI, 388 p. (Corpus Bruxellense historiae Byzantinae, Subsidia; 1).
 Histoire de l'État byzantin / Traduction française de J. Gouillard, Avant-propos de P. Lemerle. Paris, 1956. 649 p.(Bibliothèque Historique).
 Quelques problèmes d'histoire de la paysannerie byzantine. Bruxelles: Ed. de l'Institut de Philologie et d'Histoire Orientales et Slaves, 1956. 80 p. (Corpus Bruxellense historiae Byzantinae, Subsidia; 2).
 Geschichte des byzantinischen Staates. 3., durchgearbeitete Aufl. München: Beck, 1963.
 Серска област после Душанове смрти. Београд, 1965. (Посебна издања Византинолошког института; 9).
 Byzantinische Geschichte 324—1453. München: Beck, 1965. IX, 569 S., 8 Karten.
 History of the Byzantine State. 3rd ed. Oxford, 1968. XXVII, 548 p.
 Storia dell'impero bizantino. Torino, 1968.
 Историја Византије. Београд: Просвета, 1969. 296 с.
 Сабрана дела. Књ. I: О византијском феудализму. Књ. II: Привреда и друштво у Византијском царству. Књ. III: Из византијске историје, историографије и просопографије. Књ. IV: Византија и Словени. Књ. V: О веровањима и схватањима Византинаца. Књ. VI: Историја Византије. Београд: Просвета, 1969—1970.
 Zur byzantinischen Geschichte: Ausgewählte kleine Schriften. Darmstadt, 1973.
 Byzanz und die Welt der Slawen: Beiträge zur Geschichte der byzantinischslawischen Beziehungen. Darmstadt, 1974.
 История Византийского государства. — М.: Сибирская Благозвонница, 2011. — 895, [1] с, ил., карты. — ISBN 978-5-91362-458-1

Glavni radovi
 Византийский податной устав // Сборник статей, посвященный памяти H.П. Кондакова = Recueil Kondakov. Прага, 1926. С. 109—124.
 Соединение вопроса о св. иконах с христологической догматикой в сочинениях православных апологетов раннего периода иконоборчества // Seminarium Kondakovianum 1 (1926 [1927]) 36-48.
 Die ländliche Steuergemeinde des byzantinischen Reiches im X. Jahrhundert // Vierteljahresschrift für Sozial- und Wirtschaftsgeschichte 20 (1927) 1-108; = Amsterdam: Hakkert, 1968.
 Гносеологические основы византийского спора о свв. иконах // Seminarium Kondakovianum 2 (1928) С. 47-51.
 Die Chronologie des Theophanes im 7. und 8. Jahrhundert // Byzantinisch-neugrichische Jahrbücher 7 (1928-29 [1930]) 1-56.
 Die wirtschaftlichen und sozialen Entwicklungsgrundlagen des byzantinischen Reiches // Vierteljahresschrift für Sozial- und Wirtschaftsgeschichte 22 (1929) 129—143.
 Studien zur Geschichte des byzantinischen Bilderstreites. Breslau, 1929. (Historische Untersuchungen; 5); = Amsterdam: Hakkert, 1964.
 Über die vermeintliche Reformtätigkeit der Isaurier // Byzantinische Zeitschrift 30 (1929-30) 394—399.
 Das Mitkaisertum im mittelalterlichen Byzanz // Kornemann E. Doppelprinzipat und Reichsteilung im Imperium Romanum. Leipzig-Berlin, 1930 [1931]. S. 166—178.
 Les débuts de la Querelle des Images // Mélanges Charles Diehl: Etudes sur l'histoire et sur l'art de Byzance. T. I: Histoire. Paris, 1930. P. 235—255.
 Les décisions du Stoglav au sujet de la peinture d'images et les principes de l'iconographie byzantine // Recueil Uspenskij. T. I. Paris, 1930. P. 393—411.
 Das Steuersystem im byzantinischen Altertum und Mittelalter // Byzantion 6 (1931) 229—240.
 Отношение церкви и государства в Византии // Seminarium Kondakovianum 4 (1931) 119—134.
 Афонские исихасты и их противники: (К истории поздневизантийской культуры) // Записки Русского научного института в Белграде 5 (1931) 349—370.
 Löhne und Preise in Byzanz // Byzantinische Zeitschrift 32/2 (1932) 293—333.
 Zum Reisebericht des Harun-ibn-Jahja // Seminarium Kondakovianum 5 (1932) 251—257.
 Славянский перевод хроники Симеона Логофета // Seminarium Kondakovianum 5 (1932) 17-37.
 Die Krönungsordnungen des Zeremonienbuches: Chronologische und verfassungsgeschichtliche Bemerkungen (соавтор Stein E.) // Byzantion 7/1 (1932) 185—233.
 Das Projekt einer Rangtabelle aus der Zeit des Caren Fedor Alekseevič // Jahrbücher für Kultur und Geschichte der Slaven N.F. 9 (1933) 87-138.
 Rom und Byzanz im Kampfe um die Bilderverehrung // Seminarium Kondakovianum 6 (1933) 73-87.
 Из чега и како је постала Византија // Српски Књижевни Гласник (1934) 508—514.
 Zum Stratordienst des Herrschers in der byzantinisch-slavischen Welt // Seminarium Kondakovianum 7 (1935) 187—204.
 Die Krönung Symeons von Bulgaren durch den Patriarchen Nikolaos Mystikos // Известия на Българския археологически институт 9 (1935) 275—286.
 Автократор и самодржац: Прилог за историју владалачке титулатуре у Византији и у јужних Словена // Глас Српске Краљевске Академије Наука 164 (II разр. 84) (1935) 95-187.
 Возвышение рода Ангелов // Сборник Русского археологического общества в королевстве Югославии (1936) 111—129.
 Die byzantinische Staatenhierarchie // Seminarium Kondakovianum 8 (1936) 41-61.
 Autokrator Joannes II. und Basileus Alexios // Annales de l'Institut Kondakov 10 (1938) 179—183.
 В. Г. Васильевский как византолог и творец новейшей русской византологии // Annales de l'Institut Kondakov 11 (1939 [1940]) 227—235.
 L'expédition du prince Oleg contre Constantinople en 907 // Annales de l'Institut Kondakov 11 (1939 [1940]) 47-62, 296—298.
 Владимир Святой и Византия // Владимирский Сборник в память 950-летия крещения Руси, 988—1938. Белград, 1939. С. 31-40.
 Писмо Димитрија Хоматијана Св. Сави // Светосавски зборник 2 (1939) 89-113.
 Братья Василия I // Известия на Българското историческо дружество 16-18 (1940) 342—350.
 Die Perioden der byzantinischen Geschichte // Historische Zeitschrift 163 (1941) 229—254.
 The peasant's pre-emption right // The Journal of Roman Studies 37 (1947) 117—126.
 Византийские писцовые книги // Byzantinoslavica 9/2 (1948) 203—306.
 Утицај Словена на друштвени преображај Византије // Историски гласник 1 (1948) 12-21.
 Le grand domaine dans l'Empire byzantin // Recueils de la Société Jean Bodin 4 (1949) 35-50.
 Сербское посольство к императору Василию II // Глас Српске Академије Наука 193 (1949) 15-29.
 Елевтери: Прилог историји сељаштва у Византији // Зборник Филозофског факултета Универзитета у Београду 1 (1949) 45-62.
 Порфирогенитова хроника србских владара и њени хронолошки подаци // Историски часопис 1 (1949) 24-29.
 Urum-Despotes: Die Anfänge der Despoteswürde in Byzanz // Byzantinische Zeitschrift 44 (1951) 448—460.
 La Pronoïa: Contribution à l'étude de la féodalité à Byzance et chez les Slaves du Sud // Byzantion 22 (1952 [1953]) 437—517.
 Постанак тема Хелада и Пелопонез // Зборник радова Византолошког института 1 (1952) 64-77.
 Konstantin Porfirogenit o Konstantinu Pogonatu // Zgodovinski časopis 6-7 (1952—1953) 116—123.
 Sur la date de la composition du Livre des Thèmes et sur l'époque de la constitution des premiers thèmes d'Asie Mineure // Byzantion 23 (1953 [1954]) 31-66.
 Тактикон Успенског и Тактикон Бенешевића: О времену њиховог постанка // Зборник радова Византолошког института 2 (1953) 39-60.
 О византијским државним сељацима и војницима: Две повеље из доба Јована Цимиска // Глас Српске Академије Наука 214, Оделење друштвених наука, н.с. 3 (1954) 42-43.
 Размена поседа и сељака у хрисовуљи цара Алексија I Комнина светогорској Лаври из 1104 године // Историски часопис 5 (1954-55) 19-26.
 Лав Равдух и Лав Хиросфакт // Зборник радова Византолошког института 3 (1955) 29-36.
 Zur Kaisersalbung und Schilderhebung im spätbyzantinischen Krönungszeremoniell // Historia 4/2-3 (1955) 246—256.
 Две белешке о Душановим хрисовулима светогорском манастиру Ивирону // Зборник Матице српске 13-14 (1956) 75-84.
 Staat und Gesellschaft der frühbyzantinischen Zeit // Historia Mundi 4 (1956) 556—569.
 The Byzantine Emperor and the Hierarchical World Order // The Slavonic and East European Review 35, N 84 (1957) 1-14.
 Das byzantinische Kaiserreich in seiner inneren Struktur // Historia Mundi 6 (1958) 445—473.
 К истории иммунитета в Византии // Византийский временник 13 (1958) 55-106.
 Byzance — état tributaire de l'Empire turc // Зборник радова Византолошког института 5 (1958) 49-58.
 The Byzantine Empire in the World of the Seventh Century // Dumbarton Oaks Papers 13 (1959) 3-21.
 Byzantine Cities in the Early Middle Ages // Dumbarton Oaks Papers 13 (1959) 45-66.
 La Commune rurale byzantine: Loi agraire — Traité fiscal — Cadastre de Thèbes // Byzantion 32/1 (1962) 139—166.
 La prise de Serrès par les Turcs // Byzantion 35/1 (1965) 302—319.
 The Byzantine Background of the Moravian Mission // Dumbarton Oaks Papers 19 (1965) 1-18.
 Autour d'un prostagma de Jean VIII Paléologue // Зборник радова Византолошког института 10 (1967) 63-86.
 Византия и киевская княгиня Ольга // То Honor Roman Jakobson: Essays on the Occasion of His Seventieth Birthday (11 October 1966). The Hague-Paris, 1967. Vol. 2. P. 1458—1473.
 Die Pronoia unter den Komnenen // Зборник радова Византолошког института 12 (1970) 41-54.
 Света Гора после Маричке битке // Зборник Филозофског факултета Универзитета у Београду 11/1 (1970) 277—282.
 Observations on the Aristocracy in Byzantium // Dumbarton Oaks Papers 25 (1971) 1-32.
 Комитиса и светогорски манастири // Зборник радова Византолошког института 13 (1971) 221—251.
 Эволюция византийского обряда коронования // Византия. Южные славяне и Древняя Русь. Западная Европа: Искусство и культура. Москва: Наука, 1973. С. 33-42.
 Drei Praktika weltlicher Grundbesitzer aus der ersten Hälfte des 14. Jahrhunderts // Зборник радова Византолошког института 14-15 (1973) 81-101.

Izvori

Vanjske poveznice
 Georgij Ostrogorski, Hrvatska enciklopedija
 Georgije Ostrogorski, Proleksis enciklopedija
 ОСТРОГО́РСКИЙ , Velika ruska enciklopedija
 Životopis, SANU

Ruski povjesničari
Akademici SANU

Georgij Ostrogorski


Gezende Barajı, Karaman'de, Ermenek ilcesinde Ermenek Çayı üzerinde enerji üretmek amacıyla 1979-1990 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Beton kemer gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 98.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 75,00 m, normal su kotunda göl hacmi 91,90 hm³, normal su kotunda göl alanı 3,97 km²'dir. Baraj her birinin gücü 53 MW olan üç adet (toplam 159 MW) üniteden oluşmuştur. Yıllık elektrik enerjisi üretimi 528 GWh'tir.

Gezende barajında balık üretimi
İlk olarak 1992 yılında KKDF fonundan 5 adet alabalık işletmesi kurularak başlanan su ürünleri yetiştiriciliğinde 2003 yılından itibaren çok büyük bir gelişme kaydedilmiştir. Su ürünleri üretimi 2003 yılı itibarıyla 305.7 ton olarak gerçekleşmiş 2005 yılı itibarıyla toplam üretim kapasitesi 525.7 tona ulaşmıştır.

Özellikle 2005 yılında Hayvancılığın Desteklenmesi kararları kapsamında Su ürünlerine (yavru balık alımı ve sofralık balık satışlarına) destek verilmesi 2005 ve 2006 yıllarında göletlerde "Kafeste Alabalık Yetiştiriciliği Projesi" yapılmasını hızlandırmıştır. Gülnar ilçesi Gezende Baraj Gölünde toplam 500 ton/yıl kapasiteli 2 adet Kafeste alabalık yetiştiriciliği işletmesi kurulmuş ve işletmeler faal halde olup 1 adet işletme kurulum aşamasında 1 adet işletme de ön izin için Bakanlığa müracaat etmiştir. 2006 yılı sonu itibarıyla toplam üretim kapasitesi önceki yıllara oranla % 300 artış göstermiş ve 1957.5 ton/yıla ulaşmıştır.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Türkiye'deki hidroelektrik santralleri
Mersin ilindeki barajlar
Mut'taki yapılar

Gezende Barajı ve Hidroelektrik Santrali


Kenneth Loach  (d. 17 Haziran 1936 Warwickshire, Birleşik Krallık), İngiliz televizyon ve bağımsız film yönetmeni. Yoksulluk, barınma ve işçi hakları gibi sosyal konular filmlerinin konusu olmuştur. Sosyal açıdan eleştirel tarzı ve sosyalist idealleriyle tanınır.

Hayatı
Babası elektrikçi olan Ken Loach, Oxford'da hukuk okudu. Üniversiteden sonra yönetmenlik öncesi şansını aktörlükte denedi. 1961 yılında Northampton Repertuvar Tiyatrosu'nda yönetmen asistanı oldu. Ardından 1963'te BBC'ye geçerek TV yönetmenliğine başladı. Z Cars, Diary of a Young Man (Genç Bir Adamın Güncesi), Cathy Come Home (Cathy Eve Gel) gibi dizi ve TV filmlerine imza attı.
1969 yılında en önemli filmlerinden olan Kes (Kerkenez)'i çevirdi. 70'ler ve 80'ler boyunca, filmlerini dağıtma zorluğu, politik sansür ve ilgi yoksunluğu gibi sorunlarla karşılaştı. Thatcherizm'in İngiltere'de iktidarda olduğu dönemde konularını alt sınıflardan,yoksulların yaşamından alan sosyal içerikli filmler yapan Loach, madencilerin grevini anlatan A Question of Leadership isimli belgeseli ile  Muhafazakâr Parti'nin büyük tepkisini çekti.

Filmlerinde sosyalist kimliğini her zaman öne çıkaran Loach, sıradan insanı ele alarak onun günlük yaşamını, yaşadığı sosyal ve maddi zorlukları tüm çıplaklığıyla ortaya sermiştir. 2 kez Cannes Film Festival'inde büyük ödül alan  yönetmen, 90'lardan sonra, Hidden Agenda (Gizli Gündem), Raining Stones, Nikaragua'daki Sandinist hareketi işleyen Carla's Song (Carla'nın  şarkısı),  İspanya iç savaşına katılmış bir İngiliz'in hikâyesi Land and Freedom (Toprak ve Özgürlük), Çaresizliğin umut ile harmanlandığı My Name is Joe (Benim Adım Joe), İngiltere'de demiryollarının özelleştirilmesinin demiryolu işçilerinin üzerindeki etkisini anlatan Navigators (Demiryolcular) gibi filmleri yönetti. Yönetmenin son filmi 2004 yılında gösterime giren Pakistanlı göçmen bir ailenin yaşamını anlatan Ae Fond Kisstir.

Ken Loach, 2009 Temmuz ayında Avustralya'nın Melbourne şehrinde gerçekleşen film festivalinde yarışan 'Looking for Eric' filmini İsrail'i gerekçe göstererek geri çekti. Festivalin sponsorunun İsrail olduğunu öğrendiğinde, 'Şiddet üreten devletin gölgesinde sanat yapılmaz. Sanat savaşa ve yok etmeye değil, barışa ve insanlığa hizmet eder. İsrail, Ortadoğu'daki politikalarını gözden geçirmeli' dedi.

2012 yılında Torino Film Festivali'nde yaşam boyu onur ödülüne değer bulundu ancak Loach festivali düzenleyen Ulusal Sinema Müzesi'nde, işçilerin taşeron şirket aracılığıyla çalıştırılmasını ve güvencesiz düşük ücretle çalışmaya direnen işçilerin işten çıkartılmasını görmezden gelemeyeceğini açıklayarak ödülü reddetti.

Yönetmen üzerine Antony Hayward'ın yazdığı Hangi Taraftasınız (Which Side are You on?) adlı kitap, Türkçe Agora Kitaplığı'ndan Özden Arıkan'ın çevirisi ile çıkmıştır.

Ken Loach, 2006 yılında The Wind That Shakes the Barley ve 2016 yılında Ben, Daniel Blake filmleriyle 2 defa Altın Palmiye ödülünü kazandı.

Filmografi
Televizyon
 Z Cars (TV dizisi, 1962)
 Diary of a Young Man (Genç Bir Adamın Güncesi) (1964)
 3 Clear Sundays (1965)
 Up the Junction (1965)
 The End of Arthur's Marriage (1965)
 Coming Out Party (1965)
 Cathy Come Home (Katy Eve Gel) (1966) (Kenneth Loach olarak)
 In Two Minds (1967)
 The Golden Vision (1968)
 The Big Flame (1969)
 The Rank and the File (1971)
 After a Lifetime (1971)
 A Misfortune (1973)
 Days of Hope (mini dizi), (1975)
 The Price of Coal (1977)
 Auditions (1980)
 A Question of Leadership (1981)
 The Red and the Blue  (1983)
 Questions of Leadership (1983)
 The View from the Woodpile (1989)

Sinema
 Poor Cow (1967)
 Kes (Kerkenez) (1969) (Kenneth Loach olarak)
 The Save the Children Fund Film (1971)
 Family Life (1971)
 Black Jack (1979))
 The Gamekeeper (1980)
 Looks and Smiles (1981) (Kenneth Loach olarak)
 Which Side Are You On? (Hangi Taraftasınız?) (1984)
 Fatherland (1986)
 Hidden Agenda (Gizli Gündem) (1990)
 Riff-Raff (Ayaktakımı) (1990)
 Raining Stones (1993)
 Ladybird Ladybird (Minikkuş Minikkuş) (1994)
 Land and Freedom (Ülke ve Özgürlük) (1995)
 A Contemporary Case for Common Ownership (1995)
 Carla's Song (Carla'nın Şarkısı) (1996)
 The Flickering Flame (1997)
 Benim Adım Joe (1998)
 Ekmek ve Güller (2000)
 The Navigators  (2001)
 Afili Delikanlı (2002)
 Duygudan da Öte (2004)
 Tickets
 Özgürlük Rüzgarı (2006)
 İşte Özgür Dünya (2007)
 Hayata Çalım At (2009)
 Tehlikeli Yol (2010)
 Meleklerin Payı (2012)
 Özgürlük Dansı (2014)
 Ben, Daniel Blake (2016)
 Üzgünüz, Size Ulaşamadık (2019)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Yaşam öyküsü (http://www.1worldfilms.com/kenloach.htm )
 Ken Loach

1937 doğumlular
İngiliz film yönetmenleri
İngiliz dizi yönetmenleri
İngiliz sosyalistler
İngiliz cumhuriyetçiler
César Ödülü sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
BAFTA Akademi Bağlılık Ödülü sahipleri
Yaşam Boyu Başarı Altın Aslan Ödülü sahipleri

Ken Loach


Das ATP-Turnier von Montevideo (offiziell Topper Open) ist ein ehemaliges Herrentennisturnier, das in den Jahren 1994 und 1995 in der uruguayischen Hauptstadt ausgetragen wurde. Gespielt wurde im Freien auf Sand. Das Turnier war in der ersten Novemberwoche angesetzt und somit eines der letzten Sandplatzturniere der Saison (nur das Turnier in Buenos Aires wurde damals noch später ausgetragen). Das Turnier lief im Rahmen der ATP World Series, der Vorgängerserie der ATP World Tour 250. Weder im Einzel noch im Doppel ist es einem Spieler gelungen, beide Austragungen zu gewinnen; Alberto Berasategui erreichte im Einzel, das Team Sergio Casal/Emilio Sánchez im Doppel jedoch beide Male das Finale. Mit Marcelo Filippini konnte 1994 ein einheimischer Spieler das Turnier gewinnen.

Seit 1998 wird das Turnier unter dem Namen Uruguay Open im Rahmen der ATP Challenger Tour wieder ausgetragen, es wird – wie schon das Turnier der ATP Tour – im Carrasco Lawn Tennis Club ausgetragen, dem größten Tennisclub Uruguays.

Siegerliste

Einzel

Doppel

Siehe auch
 ATP Challenger Montevideo

Weblinks
 ATP Tour
 ATP Tour Archiv
Uruguay open - Homepage des Challengerturniers

Montevideo

ATP Montevideo


An Billbergia brachysiphon in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Billbergia brachysiphon in nahilalakip ha genus nga Billbergia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 B. b. brachysiphon
 B. b. breviflora

Mga kasarigan

Billbergia

Billbergia brachysiphon