Robert Sedraki Kocharyan (în  pronunță [ɾɔbɛɾt kʰɔtʃʰɑɾjɑn]; născut la 31 august 1954) este un om politic armean care a îndeplinit funcția de președinte al Armeniei între 1998 și 2008. El a fost anterior președinte al republicii separatiste Nagorno-Karabah din 1994 până în 1997 și prim-ministru al Armeniei din 1997 până în 1998.

În cea mai mare parte a mandatelor sale, între 2001 și 2007, economia Armeniei a crescut în medie cu 12% anual, în mare măsură datorită boom-ului înregistrat în domeniul construcțiilor. Perioada în care a condus Armenia a fost marcată de două dintre cele mai sângeroase evenimente din istoria Armeniei de după proclamarea independenței satului: împușcăturile din parlamentul armean din 1999 și uciderea a zece persoane în protestele din perioada alegerilor prezidențiale din 2008. El a fost considerat responsabil pentru ambele evenimente de către opoziție, în special de către primul președinte al Armeniei, Levon Ter-Petrosyan, și de partidul lui.

Alegerile din 1998 și 2003 au fost organizate ambele în două tururi. Ele au fost contestate de candidații opoziției și criticate de observatorii internaționali.

Biografie
Robert Kocharyan s-a născut în orașul Stepanakert, regiunea autonomă Nagorno-Karabah, RSS Azerbaidjan. El și-a făcut acolo educația secundară, iar în perioada 1972-1974 și-a efectuat stagiul militar în Armata Sovietică. Robert Kocharyan și soția sa, Bella, au trei copii: Sedrak, Gayane și Levon, care s-au născut cu toții în orașul Stepanakert.

Cronologia carierei din perioada anterioară președinției sale
 1972-1974 – a servit în Armata Sovietică
 1975-1976 – a lucrat în diferite întreprinderi din orașele Stepanakert și Moscova
 1977-1982 – a urmat Facultatea de inginerie electrică din cadrul Institutului Politehnic de Stat din Erevan. A obținut diplomă cu calificativul excelent.
 1980-1981 – a lucrat ca inginer mecanic la uzina electrică din orașul Stepanakert
 1981-1985 – a lucrat în diferite poziții în Comitetul Municipal în orașul Stepanakert și în comitetul orășenesc al Uniunii Comsomolului, inclusiv pe postul de secretar adjunct
 1986 – instructor al comitetului orășenesc Stepanakert al Partidului Comunist al Uniunii Sovietice.
 1987-1989 – conducător al organizației de partid de la fabrica de mătase din Karabahul Sovietic
 19 februarie 1988 – lider al mișcării Arțah, care a cerut separarea regiunii Nagorno-Karabah de RSS Azerbaidjan și mai târziu unirea cu Armenia; membru al grupului Krunk; a condus organizația Miatsum
 1989-1995 – a fost ales de două ori ca vicepreședinte al Sovietului Suprem al Republicii Armenia și membru al Prezidiului Sovietului Suprem
 1991-1992  - adjunct al Uniunii Supreme a Republicii Nagorno-Karabah, în prima sa ședință

Președinte al Armeniei
După ce predecesorul său, Levon Ter-Petrossian, a fost demis din funcția de președinte, Kocharyan a fost ales cel de-al doilea președinte al Armeniei la 30 martie 1998, învingându-l pe principalul său rival, Karen Demirchyan, în alegerile prezidențiale anticipate marcate de nereguli și de încălcări ale codului electoral de către ambele părți, după cum au raportat observatorii electorali internaționali. S-au depus plângeri că Kocharyan nu a fost cetățean armean de zece ani, în conformitate cu constituția, deși ar fi fost imposibil ca el să fi fost 10 ani cetățean al unei republicii care exista de mai puțin de 7 ani; cu toate acestea, constituția armeană a recunoscut RSS Armeană ca statul său predecesor.

În timpul președinției sale, mai mulți lideri ai opoziției din Parlamentul Armean și un prim-ministru al Armeniei au fost uciși de persoane înarmate într-un episod cunoscut sub numele de Împușcăturile din Parlamentul Armean din 1999. Kocharyan a negociat el-însuși cu teroriștii pentru a-i elibera pe parlamentarii ostatici.

Alegerile din 2003
Alegerile prezidențiale din 2003 au avut loc la 19 februarie și 5 martie 2003. Nici un candidat nu a obținut o majoritate în primul tur de scrutin, deși actualul președinte Kocharyan obținuse puțin sub 50% din voturi. Prin urmare, a fost organizat un al doilea tur de scrutin și Kocharyan l-a învins pe Stepan Demirchyan, obținând peste 67% din voturi.

În ambele tururi, observatorii electorali din partea Organizației pentru Securitate și Cooperare în Europa au raportat fraude electorale semnificative realizate de susținătorii lui Demirchyan, iar numeroși susținători ai acestuia au fost arestați înainte ca cel de-al doilea tur să aibă loc. Demirchyan a afirmat că alegerile au fost fraudate și le-a cerut susținătorilor săi să protesteze împotriva rezultatelor. Zeci de mii de armeni au protestat în zilele de după alegeri împotriva rezultatelor și i-au cerut președintelui Kocharyan să demisioneze. Cu toate acestea, Kocharyan a fost învestit în funcție pentru un al doilea mandat la începutul lunii aprilie după ce Curtea Constituțională a validat alegerile, în timp ce a recomandat organizarea unui referendum în termen de un an pentru a confirma rezultatul alegerilor.
Pe 14 aprilie 2004 poeta armeană Silva Kaputikyan a scris o scrisoare deschisă Kocharyan trebuie să plece, în care a protestat împotriva măsurilor dure luate de Kocharyan împotriva demonstranților pe 12-13 aprilie 2004. De asemenea, ea a returnat Medalia Mesrop Maștoț acordată ei de Kocharyan cu câțiva ani în urmă.

Alegerile din 2008
Alegerile prezidențiale au avut loc în Armenia la 19 februarie 2008. Președintele în exercițiu Kocharyan, care nu era eligibil pentru al treilea mandat consecutiv, a susținut candidatura primului ministru al Armeniei, Serj Sargsyan.

Ca urmare a rezultatului alegerilor, protestele organizate de susținătorii candidatului învins Levon Ter-Petrossian au început în Piața Libertății din Erevan și au fost însoțite de tulburări în masă. Pe 1 martie, demonstranții au fost dispersați în mod legal de către poliție și forțele militare. Zece persoane au fost ucise în ciocniri le dintre poliție și mulțimea agresivă, iar președintele Kocharyan a declarat o stare de urgență de 20 de zile. Aceasta a fost urmată de arestări în masă și de anchetarea membrilor proeminenți ai opoziției, care au instigat tulburările și au produs distrugeri ale proprietății cetățenilor, precum și o interdicție de facto cu privire la orice alte proteste anti-guvernamentale.

Politica externă

În calitate de președinte, Kocharyan a continuat să negocieze o soluționare pașnică a statutului provinciei Nagorno-Karabah cu președintele azer Ilham Aliyev. Discuțiile dintre Aliyev și Kocharyan au avut loc în septembrie 2004, la Astana, Kazahstan, în cadrul întâlnirii șefilor de stat din Comunitatea Statelor Independente (CSI). Potrivit surselor, una dintre sugestii a fost retragerea forțelor armene din teritoriile azere adiacente provinciei Nagorno-Karabah, precum și desfășurarea unor referendumuri (plebiscite) în Nagorno-Karabah și în Azerbaidjan cu privire la viitorul statut al regiunii. În perioada 10-11 februarie 2006 Kocharyan și Aliyev s-a întâlnit la Rambouillet, Franța, pentru a discuta principiile fundamentale de soluționare a conflictului, inclusiv retragerea trupelor, formarea unor trupe internaționale de menținere a păcii și statutul provinciei Nagorno-Karabah.

În timpul zilelor și săptămâni lor ce au precedat discuțiile din Franța, co-președinții Grupului OSCE de la Minsk au exprimat un optimism prudent că se poate ajunge la un acord. Președintele francez Jacques Chirac s-a întâlnit separat cu cei doi lideri și și-a exprimat speranța că discuțiile vor fi fructuoase. Contrar optimismul inițial, discuțiile de la Rambouillet nu au dus la nici un acord, iar problemele-cheie precum statutul provinciei Nagorno-Karabah și retragerea trupelor armene din Kalbajar sunt încă controversate. Următoarea rundă de negocieri a avut loc în martie 2006, în Washington, D.C. Președintele rus Vladimir Putin a făcut presiuni asupra ambelor părți pentru a soluționa litigiul. Tot în 2006 a existat o întâlnire dintre președinții Armeniei și Azerbaidjanului la Minsk, în 28 noiembrie, precum și reuniuni ministeriale la Moscova. "Aceste discuții nu au produs nici un progres, dar sper că timpul pentru o soluție va veni", a spus Peter Semneby, reprezentantul UE pentru Caucazul de Sud.

În septembrie 2006, în mesajul său de felicitare cu ocazia celei de a 15-a aniversări a Republicii Nagorno-Karabah, Kocharyan a spus "Oamenii din Karabah au făcut o alegere istorică, și-au apărat interesele naționale în războiul pe care au fost forțați să-l ducă. Astăzi, ei construiesc un stat liber și independent." Mesajul de însoțire susținea că datoria Republicii Armenia și a tuturor Armenilor este de a contribui la consolidarea și dezvoltarea statului Nagorno-Karabah, precum și la recunoașterea internațională a independenței republicii.

Referințe

Legături externe

 Official Presidential Site of Armenia
 Article at armeniapedia.org
 Robert Kocharyan

|-

|-

|-

Nașteri în 1954
Oameni în viață
Președinți ai Armeniei

Robert Kocharyan


Forårsminder er en dansk kortfilm fra 2012 med instruktion og manuskript af Jesper Quistgaard.

Handling
Thorbjørn er en 55-årig kærlig far, som går igennem en svær eksistentiel krise da hans sidste datter rejser hjemmefra. Han prøver febrilsk at genvinde sit livs guldalder igen, men må indse det er umuligt. Som situationen løber ud af kontrol, mister han både sin kone og sine børns respekt. Han indser at tiden er inde til et dramatisk sceneskift.

Medvirkende
 Jørgen Bing - Thorbjørn
 Ida Dwinger - Freja
 Peter Zandersen - Mikkel
 Rikke I. Dall-Hansen - Mia
 Anna Reumert - Maja
 Marie Louise R. Rudbeck - Mia (som barn)
 Naomi Ting Graf - Maja (som barn)

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2012

Kortfilm fra Danmark

Forårsminder


Akhilleus (Grekçe: Ἀχιλλεύς Akhileus, Fransızca: Achille Aşil) annesi tanrıça, babası ölümlü bir kral olan yarı tanrıdır. Peleus ile su tanrıçası olan Thetis'in oğludur. Dünyanın en büyük savaşçısı kabul edilir. Yunan mitolojisinin en önemli kahramanlarından biridir. Truva Savaşı'nın Grek kahramanlarının başında gelmekte ve Homeros'un İlyada mitolojik eserinde Greklerin en büyük savaşçısı olarak başkarakterdir. Homeros'un MÖ 720'lerde yazmış olduğu on altı bin dizelik İlyada eserinde Achilles yer alır.

Annesi Thetis oğlunu ölümsüzlük nehri Styx'te yıkarken elini suya değdirmemesi öğütlendiği için onu sol topuğundan tutup suya batırmıştır. Yalnızca oradan vurulursa öleceğine inanılır. Efsaneye göre öleceğini bildiği hâlde Helen'i geri almak için yapılan ve en büyük savaş kabul edilen Truva Savaşı'na adının sonsuza kadar anılması için katılmış ve Truvalı Prens Paris tarafından sol topuğundan okla vurularak ölmüştür.

Bu yüzden ayak topuğunda yer alan tendona "aşil tendonu" adı verilir.

Başka bir anlatı da şöyledir:

Homeros'un İlyada'da anlattığına göre, Truva Savaşı'nın onuncu yılında Akhilleus, en sevdiği kölesi Briseis'i Agamemnon'un alması üstüne, savaştan çekilerek, öfkeyle çadırına kapandı; savaş sürüp giderken Akhilleus'u savaşa katılmak üzere ikna etmek için pek çok deneme yapılır ancak yakın arkadaşı at sürücüsü Patroklos'un iknası başarılı olur. Sonunda Akhilleus savaşa katılır. Savaşa katıldıktan hemen sonra yakın arkadaşı Patroklos Hektor tarafından öldürülür. Bu Akhilleus'un öfkesini doruklara çıkarır ve Hektor'un sonunu hazırlar.

Hephaistos'un yaptığı büyük silah takımını(aralarında üstüne insanlığın bütün durumunu çizilmiş olduğu ünlü kalkan da vardı) kuşanıp, Truva kahramanı Hektor'u teke tek dövüşte öldürerek, Patroklos'un öcünü aldı. Hektor'un cesedini arabasının arkasında sürükleyerek Truva surlarının çevresinde yedi kez dönüp kısa bir süre sonra, Apollon ya da Paris'in attığı bir okla tek yaralanabilir yeri olan topuğundan yaralanarak öldü. Klasik antik çağda Akhilleus'un mezarının Achilleion antik kentinde yer aldığı düşünülmekteydi.

Ayrıca bakınız
 Aşil'in Kalkanı
 588 Achilles

Kaynakça

İlyada karakterleri
Myrmidonlar
Teselya mitolojisinde krallar
Yunan mitolojisi kahramanları
Truva Savaşı'ndaki kişiler
İlyada'daki ölümsüzler

Ahilleus


කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ දෙහිගම්පල් කෝරළයේ මෙගොඩගොඩ පත්තුවට අයත් රුවන්වැල්ල ප්‍රාදේශීය සභා බලප්‍රදේශයේ වහරක ගෝනගල්දෙණිය නැමැති සුන්දර ගම්මානයේ ජීවත් වූ වීරසිංහ ආරච්චිගේ හේරත් පෙරේරා සහ වීරසිංහ ආරච්චියේ දෝන එංගනෝනා යන දෙමාපියනට පිරිමි දරුවන් දෙදෙනෙකු ද එක් ගැහැණු දරුවකු ද වූහ.

පිරිමි දරුවන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙකු 1950 වසරේ ජූලි මාසයේ එක්තරා දිනයක දී මෙලොව එළිය ලබයි. ඔහු නමින් වීරසිංහ ආරච්චිගේ අබේරත්න නම් වෙයි.

දෙමාපිය සෙවණේ හැදී වැඩෙන මෙම දරුවා පාසල් අධ්‍යාපනය ලැබීමට සුදුසු වයස එළඹෙද්දී වහරක මහා විද්‍යාලයට ඇතුළත් වෙයි. එම විද්‍යාලයේ පූර්ව ජ්‍යෙෂ්ඨය හොඳින් සමත් වූ ඔහු වයස අවු: 18 දී "තුල්ටෙක්ස්" නමින් හැඳින් වූ තුල්හිරිය පේශකර්ම ආයතනයේ සේවා නියුක්තිකයෙකු වෙයි. 1985 වසර දක්වා ම පූගොඩ පේශකර්ම ආයතනයේ සේවාවෙහි යෙදී ඇති අතර, ඒ කාලසීමාව තුළ යම් යම් භාවනා ම ය අත්දැකීම් තුළින් නැගුණු අධ්‍යාත්මික ශක්තියක් ද ගොඩනැගී තිබූ බැවින්, 1985 වසරේ දී තම රැකියාවට සමුදීමට තීරණය කැර ඇත.

1986 වසර තම මනෝමය ශක්තිය උපයෝගී කැරගෙන අධ්‍යාත්මික භෞතික වශයෙන් විද්‍යමානකැර ලොවට හෙළි දක්වන කාලසීමාවේ ආරම්භය යැයි කීවොත් එය නිවැරැදි ය.

බුදු දහමේ පෙන්වා දී තිබෙන්නේ ධ්‍යාන, සමාධි ආදී ක්‍රම තුළින් අධ්‍යත්මික ශක්තිය වර්ධනය කැරගත් කෙනෙකුට යම් යම් විශේෂ හැකියාවන් ලැබීමේ ශක්තිය පිහිටන බව යි.

ඒ අනුව තවමත් ගිහිවතේ සිටින, අපේ කථාවේ නායක අබේරත්න මහතාණන් වෙතින් ද යම් යම් ගුප්ත හැකියාවන් ක්‍රමයෙන් බලගැන්විණි. එයට ම තවත් හේතුපාදක වූ ජන්ම කුශල මූලයන් ද බලපා ඇත.

එයට හේතු පාදක වූ කථා මූලයේ අතීතාවර්ජන කථා සාරාංශය මෙසේ ය.

අනන්ත සසරේ එනවිට සමහර පින්වතුන්ගේ විවිධ යහපත් ප්‍රාර්ථනා තිබෙනවා. ඒ අනුව ලොවුතුරා බුදුවරයෙකු වීමට වාග් ප්‍රණිධාන, මනෝ ප්‍රණිධාන විසි අසංඛ්‍ය කල්ප ලක්‍ෂයක් පාරමී දම් පුරා තවත් සම්මා සම්බුදුවරයෙකුගෙන් නියත විවරණ ගත යුතු වෙයි. නියත විවරණ ගත් පසු ප්‍රඥා අධික බෝසතාණන්වහන්සේ නමකට සාරසංඛ්‍ය කල්ප ලක්‍ෂයක් පාරමී දම් පිරිය යුතු වෙයි. ඒ වගේ ම ශ්‍රාවක පාරමීතා පුරන උතුමන්ට ඒ ඒ තත්ත්වයන්ට පත්වීමට එවැනි පෙරුම් පිරිය යුතු වෙනත් කාලසීමාවන් ද පවතින බව ධර්‍මයේ දැක්වෙයි.

ඒ අනුව කෙනෙකු සක්විති රාජ්‍යත්‍වය බලාපොරොත්තුවෙන් ද, කිසියම් රටක රාජ්‍ය නායක තනතුර ලබාගැනීමට ද පෙරුම් පුරන්නෝ සිටිය හැකි වෙත්. ඒ අතර, ලෝකෝත්තර පැතුම් අරමුණු කරගෙන ලොව්තුරා සම්මා සම්බුද්ධ වීමටත්, පච්චේක බුද්ධ වීමටත්, අග්‍රශ්‍රාවක වීමටත්, අසූමහා ශ්‍රාවක වීමටත්, පෙරුම් පුරන උතුමෝ ද ලෝ සතුන් අතර වෙති.

එසේ ම බුද්ධ ශාසනයක් පිරිහී යන කාලයක නිර්මල බුදුදහම ලොවට මතුකර නැවැත නගා සිටුවන්නට ශ්‍රාවක පාරමිතා පිරූ උත්තමයින් ද වරින් වර ලොව පහල විය හැකි ය.

වර්තමානය වන විට ද බුදුදහමේ යම් යම් අර්ථ විපරිතයන් ට ලක්වීමෙන් නිර්මල බුදුදහම යටපත් වී ඇත. එසේ යටපත් වී ඇති නිර්මල බුදුදහම නැවත මතුකරලීමේ උතුම් අභිලාශයෙන් වහරක අබේරත්න මහතාණන්ටත් අනන්ත වූ සසර ගමනේ පින් රැහැන තුළ එක්තරා අවධීන් 2 ක දී එවැනි උතුම් ප්‍රාර්ථනාවන් දෙකක් පහල වී ඇති අතර, එය දැනට අප කියවා ඇති ත්‍රිපිටකාශ්‍රිත හෝ වෙනත් ග්‍රන්ථයකින් උපුටාගත නොහැක්කේ ඒ සියලු දත්ත භාවනාවේ සමාධි අවස්ථාවේ එක්තරා කඩඉමක දී මනසට ගෝචර වූ අත්දැකීමක් නිසාවෙනි.

පළමු ප්‍රාර්ථනාව දිගහැරෙන්නේ දීපංකර බුදුපියාණන්වහන්සේගෙන් ගෞතම බුදුපියාණන්වහන්සේ සුමේධ නම් තාපස ව ඉපි ද නියත විවරණ ගන්නා කාලසීමාවේ දී තමන් (අබේරත්න මහතාණන්) තම යහළුවෙකුත් සමඟ ගොවිතැන් කටයුතු කරන ගොවියන් ලෙස ඉපැදීමෙනි.

සුමේධ තාපසතුමා ගෞතම බුදුන් ලෙස බුද්ධත්වය ලැබීමට දිපංකර බුදුරජාණන්වහන්සේගේ පාදමූලයේ බිම දිගාවී නියත විවරණ ගන්නා ලෝ කම්පනයවන ඒ උතුම් මොහොතේ තමන් සහ තම යහළුවා ද එය දැක මහත් සතුටින් ප්‍රමෝදයට පත් ව තමන් හා දෙදෙනා ම අනාගත ප්‍රර්ථනාවක් කරන්නෙ මැ යි සිතමින් ප්‍රාර්ථනාවන් කැර ඇති අතර, එය දීපංකර බුදුපියාණන්වහන්සේ දැනගෙන ඒ මොහොතේ විස්තර කැර තිබෙන්නේ දෙදෙනා ම අනාගත බුද්ධ ශාසනයක දී විශේෂ පුද්ගලයින් වන බව යි.

දෙවන අවධිය දිග හැරෙන්නේ, එනම්, ගෞතම බුදුරජාණන්වහන්සේගේ සිට ආපසු පසු පසට ගත්විට එනම්, කාශ්‍යප, කෝණාගමන ආදී වශයෙන් බුද්ධාන්තර 10 ක දී හෝ අටවිසි බුදුවරුන්ගේ නාමයෙන් තණ්හංකර බුදුපියාණන්වහන්සේගෙන් ආරම්භ ව මේධංකර, සරණංකර ආදී බුද්ධාන්තර 18 කට පසු ව 19 වැනි බුද්ධාන්තරයේ දී කිණිහිරි බෝධියට පිට දී සම්මා සම්බුද්ධත්‍වයට පත්වූ සිද්ධාර්ථ නම් සම්මා සම්බුදුපියාණන්වහන්සේගේ කාලයේ දී ප්‍රාර්ථනා පරිදි ලබාගත් ශ්‍රාවක පාරමිතාවක් වශයෙනි.

ඒ කාලසීමාවේ දී මහා සිටුවරයෙකු වශයෙන් ඉපිද සිටිය දී සිද්ධාර්ථ බුදුපියාණන්වහන්සේ ප්‍රමුඛ ශ්‍රාවක මහරහතන්වහන්සේ ලෝක සත්‍වයාට කරන මහා සේවාව දැක තමන්ටත් ශාසනය වෙනුවෙන් මෙවැනි අති උදාර සේවාවක් කිරීමට හැකිනම් යනුවෙන් අදහස් පහල වී, ඒ අනුව ලොව්තුරා බුදු කෙනෙකුගේ දහම පිරිහී යටපත් ව යන කාලයක එය නැවත නගා සිටුවීමේ අදහසින් සුදු නෙළුම් මලේ හැඩයට සෑදූ කිරිබත් කැට ලක්‍ෂයකින් සමන්විත කිරිපිඬු දානයක් නෙළුම් මල් සුවඳින් සාදා සිද්ධාර්ථ බුදුහිමියන් ප්‍රමුඛ මහරහතන්වහන්සේ වෙනුවෙන් පුරා දින හතක් තිස්සේ මෙම ප්‍රාර්ථනාව හිතේ තබාගෙන දානය පිළිගන්වා ඇත.

එසේ සත් දින අවසානයේ කිරිපිඬු දානය පූජා කැර තම අභිමත ප්‍රාර්ථනාව හිතේ තබාගෙන බුදු සිරිපා පියුමට පසඟ පිහිටුවා වඳිනවාත් සමඟ ම "දරුව ඔබේ ඔය ප්‍රාර්ථනාව ඉටුවන කාලයක් මතු උදාවෙයි., ඒ සඳහා වීර්යය, බලය ගන්නාවිට සිතිවිලි වැඩෙන්නේ යැ" යි කියමින් මහා බුද්ධාශිර්වාදයක් සිදුකොට ඇත.

ඒ පාරිශුද්ධ වූ ප්‍රාර්ථනය මල්ඵල ගැන්වීමේ අදහසින් ප්‍රථම මංගල බෝධි පූජාව පොල්ගහවෙල උඩපනලිය ගෝඨාභය රජමහා විහාරයේ දී ආරම්භ විය. ඒ අනුව ආම්ර්භ වූ මෙම සෙත් ශාන්ති බෝධි පූජා ම ය ප්‍රතිකාර ක්‍රමය ක්‍රමයෙන් ගිජිදාගම, මීරිගම කලුගල්ලෙන ආරණ්‍යය, මීරිගම කලුඅග්ගල විහාරය යන ස්ථානවල දී ද හුණුමුල්ල ආදී තැන්වලට ද ව්‍යාප්ත විය.

මෙම සෙත්ශාන්ති ක්‍රමයත් සමඟ පහල වූ විශේෂ ශක්තීන් 4 ක් බලගැන්වී ඇත. එසේ බලගැන්වුණු ශක්තීන් වනුයේ,

1. ලෝකයේ පරිණාමය
2. සත්ත්වයාගේ පරිණාමය
3. සත්ත්වයාගේ ලෙඩරෝග
4. සත්ත්වයාගේ කර්ම ශක්තිය යන්න යි.

සමාධිගත ව සිටින අවස්ථාවක දී මෙම කරුණු 4 ට අදාළ ව පොත්ගුල් 4 ක් නියෝජනය කරමින් යතුරු 4 ක් තම සුරත මත දෘශ්‍යමාන වී ඇත.

මෙයින් සත්ත්වයාගේ ලෙඩරෝග ලෙස දෘශ්‍ය වූ යතුර මගින් සමාධි ම ය බෙහෙත් ඖෂධ දීමේ හැකියාව ද

සත්ත්වයාගේ කර්ම ශක්තිය ලෙස දෘශ්‍ය වූ යතුර මගින් ලෙඩරෝග සෑදීමට නිධානය වූ හේතු සාධක ඉස්මතු වීම ද දැක්විය හැකි ය.

සත්ත්වයාගේ පරිණාමය යන යතුරින් සංකේත වූයේ සත්ත්වයා පෙර භවයක යම් අවස්ථාවක ආරම්භ ව මේ භවයේ මරණය කරා යාමේ දී හා ඉන් අනතුරු ව කෙසේ සිදුවෙමින් ගලා යන්නේ ද යන්න දැකීමේ හැකියාව යි.

ලෝක පරිණාමය යන පොත්ගුලට අදාල යතුරින් සංකේතවත් කරන්නේ ලෝකයේ පෙර සිට වර්තමානය දක්වාත් ඉන් අනතුරුවත් පෙළගස්වා දැකීමේ හැකියාව යි.

සත්ත්වයාගේ ලෙඩරෝග හා සත්ත්වයාගේ කර්ම ශක්තිය සංකේතවත් කරමින් දෘශ්‍යමාන වූ යතුරු දෙකෙන් එයට අදාළ ව සමාධි බෙහෙත් ඹෟෂධ හා එයට කළයුතු වත්පිළිවෙත් අළලා කෙරෙන විශේෂ බෝධි වන්දනා ක්‍රමයකින් සෙත සැලසීමේ සේවාවක් ලෙස ආම්රභ වූ මෙම ශාසනික කර්තව්‍යය සැදැහැවත් පින්වතුන් අතර සීඝ්‍රයෙන් ප්‍රචලිත වන්නට වූයේ කිසිවෙකු නොසිතූ පරිද්දෙනි.

1977 වර්ෂයේ දී චන්‍ද්‍රලතා නැමැති තරුණිය සමඟ අතිනත ගත් අබේරත්න මහතාණන්ට ලසන්ති ප්‍රියදර්ශනී වීරසිංහ ලෙස දුවෙකුත් කපිල වීරසිංහ නමින් පුතෙකුත් ලබන්නෝ ය.

දුව හා පුතා අධ්‍යාපනය ලබමින් සිටින අතර වාරයේ තම අධ්‍යාත්මික සේවාව ද නොකඩවා කරගෙන යමින් සිටි අබේරත්න මහතාණන්ට 2004 වර්ෂයේ දී කිසියම් වූ පෙරළියක් ඇතුළතින් සිදුවන බවක් දැනී ඇත.

මෙම අත්භවයට අත්බැව් 4 කට පෙර පැවිදි වී එහිදී දහම් ඇස පහල වී මේ අත්භවයේ උත්පත්තිය ලබන්නේ ජාත සෝතාපන්න උතුමෙකු වශයෙනි. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් එය නැවත මල්ඵල ගැන්වීමේ උදාර හෝරාව 2004 දී ඉස්මතු විය.

ඒ අනුව 2004 වසරේ දී සිය ගුරු පූජෝත්තමයාණන්වහන්සේ ලෙස සියම් මහ නිකායයේ දඹදෙණි හත්පත්තුවේ ද්විතීය සංඝනායක සද්ධර්ම කීර්ති ශ්‍රී රේවත පූජ්‍ය දියකෙළිනාවල මේධංකර නායක ස්වාමීන්වහන්සේ යටතේ උතුම් පැවිදි දිවියට පත්වූයේ "වහරක අභයරතනාලංකාර හිමියන්" ලෙසිනි.

තමන් වහන්සේ පැවිදි වී නොබෝ දිනකින් තම ගිහි කළ බිරිඳ වූ චන්‍ද්‍රලතා මහත්මිය වහරක චන්‍ද්‍රකාංචනා සිල්මාතාව ලෙසත්, ලසන්ති ප්‍රියදර්ශනී දියණිය, වහරක සඳුනි කාංචනා සිල්මාතාව ලෙසත්, කපිල වීරසිංහ පුතු වහරක කලණ රතනාලංකාර හිමි ලෙසත් සියල්ලෝ ගිහි බන්ධනයෙන් මිදී උතුම් පැවිදි දිවියට පත්වූහ.

ගිහි කල තමන්ට උරුමයෙන් ලද ඉඩම වර්තමානය වන විට උතුම් පුණ්‍ය භූමියකට දායාද කොට ඇති අතර, එය නමින් වහරක ගෝනගල්දෙණිය අරියචින්තාශ්‍රම බෞද්ධ විහාරස්ථානය ලෙස හඳුන්වයි.

නායක ස්වාමීන්වහන්සේ මේ වන විට රාජ්‍ය අංශයේ මෙන් ම පෞද්ගලික අංශයේ රූපවාහිනී නාලිකා මෙන් ම ගුවන්විදුලි නාලිකා තුළින් ද විවිධ මාතෘකා ඔස්සේ ධර්‍මදේශනා පවත්වා ශ්‍රාවක හදවත් නව මාවතකට යොමුකැර ඇත. එසේ ම වහරක මූලස්ථාන කේන්‍ද්‍රයේ දී මෙන් ම ඉන් පරිබාහිර ස්ථානවල දී ද පවත්වා ඇති ධර්‍මදේශනා දහස් ගණනකි.

එවැනි දේශානාවලින් බොහොමයක් අඩංගු සංයුක්ත තැටි "නිවන් වඩන සිරි සදහම්" ලෙසින් අංක 105 ක් ද., චේතෝ විමුක්තිය, ප්‍රඥා විමුක්තිය., සුවදායක ජීවිතය, සජීවී දහම ලෙසින් තවත් සංයුක්ත තැටි පෙළක් ද නිකුත් වී ඇත.

එසේ ම කියවීමේ රුචිය ඇති අය සඳහා "ශ්‍රී සද්ධර්මයෙන් බිඳක්", සැඟවුණු බොදු මග කල එළි දකී. පෙරදා දෙසූ දහම්, අධ්‍යාත්මයේ විද්‍යාව පිළිබිඹු කරන බුද්ධ වන්දනාව, ආර්ය මෛත්‍රී භාවනාවෙන් ලබන සැනසීම, අපි නිවන් දකිමු., කරණීය මත්ත සූත්‍රය හා තවත් කිහිපයක් දහම් ග්‍රන්ථ ලෙස ද නිකුත් වී ඇති අතර ඒ දහම් ග්‍රන්ථ 3 න් බොහෝ දහම් පිපාසිත සිත් සතන් හි දහම් විඩාව නිමවී ඇත.

අන්තර්ජාලය හරහා දහම් ශ්‍රවණය කිරීමට ඇවැසි අය වෙනුවෙන් දහම් ගබඩාවන් අඩංගු web අඩවි 20 ක් පමණ එළි දක්වා ඇත.

ඒ වගේ ම නායක ස්වාමීන්වහන්සේ ගේ ධර්‍ම දේශනා ඇසුරින් සකස් කරන ලද හරවත් ලිපි ඇතුළත් දහම් සඟරාවක් "හෙළ බොදු පියුම" නමින් සෑම මසකම පුන් පොහෝ දින ඉතා අඩු මිලට නිකුත් වේ.

මේ සියල්ල වහරක අභයරතනාලංකාර ස්වාමීන්වහන්සේ ගේ පුණ්‍ය මහිමයේ ප්‍රතිඵල යැ යි ලොවට හඬගා කියන්නට ඇවැසි නොවේ.

බාහිර සබැඳි
 වහරක අභයරතනාලංකාර හිමි
 ආර්ය ධර්ම වෙබ් අඩවිය

භික්‍ෂූහූ

වහරක අභයරතනාලංකාර හිමි


La Coupe d'Arménie 1998 est la  de la Coupe d'Arménie depuis l'indépendance du pays. Elle prend place entre le  et le .

Un total de dix-sept équipes participe à la compétition, correspondant à l'ensemble des dix clubs de la première division 1998 auxquels s'ajoutent sept équipes du deuxième échelon.

La compétition est remportée par le Tsement Ararat qui s'impose contre le FC Erevan à l'issue de la finale pour gagner sa première coupe nationale. Cette victoire permet au Tsement de réaliser le doublé Coupe-championnat, ainsi que de se qualifier pour la Coupe des coupes 1998-1999 et l'édition 1998 de la Supercoupe d'Arménie.

Tour préliminaire
Ce tour concerne uniquement l'Alashkert FC et le SKVV Erevan qui s'affrontent en confrontation unique le 6 mars 1998.

Huitièmes de finale
Les matchs aller sont disputés le 10 mars 1998, et les matchs retour le 15 mars suivant.

Quarts de finale
Les matchs aller sont disputés les 10 et 11 avril 1998, et les matchs retour le 25 avril suivant.

Demi-finales
Les demi-finales sont disputées en confrontations uniques le 9 mai 1998.

Finale
La finale de cette édition oppose le Tsement Ararat au FC Erevan. Les deux équipes disputent leur première finale de coupe à cette occasion.

La rencontre est disputé le 31 mai 1998 au stade Hrazdan d'Erevan. Le Tsement ouvre le score peu après la demi-heure de jeu par l'intermédiaire de  à la  avant qu'Armen Sarkisyan ne porte le score à 2-0 cinq minutes plus tard. La deuxième période voit Norayr Barsegyan inscrire un troisième but pour le Tsement à la  tandis qu' réduit le score en fin de rencontre, ce qui n'empêche pas le Tsement de remporter sa première coupe nationale.

Références

Liens externes
  Coupe d'Arménie 1998 sur le site de la RSSSF.
  Coupe d'Arménie 1998 sur le site du KLISF.

1998
Arménie M
Sport en Arménie en 1998

Coupe d'Arménie de football 1998


Gökçe tuygun veya gök doğan (Circus cyaneus), atmacagiller (Accipitridae) familyasının tuygunlar (Circinae) alt familyasına ait bir yırtıcı kuş türü.

Özellikleri

Bu türün erkek bireylerinin mavimsi kül grisi renkleri bulunur. Havada diğer yırtıcılardan ayırt ederken, kanatların bir şahine kıyasla zarif yapısına ve V şeklindeki uçuş formuna dikkat çeker. Erkek bireyler alttan bakıldığında gövde beyaz, kanat uçları siyah ve kafa gri renkte görülür.

Yaşam şekli
Yüzlerindeki baykuşu andıran oval bölge, avlarını ses dalgaları yardımı ile bulduklarını anlamamıza yardımcı olur.

Korunma
Yuvalarını ağaçlar yerine toprak üzerine yaptıkları için tarımsal faaliyetlerden ve meraklı hayvanlardan dolayı soyları dünyanın birçok yerinde tehlike altındadır.

Dış bağlantılar

Tuygunlar
Avrupa kuşları
Türkiye'deki kuşlar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Gökçe tuygun


Phutball (abréviation de football philosophique) est un jeu de société de stratégie abstrait à deux joueurs décrit dans l'ouvrage de Elwyn Berlekamp, John Horton Conway, et Richard K. Guy, « Winning Ways for your Mathematical Plays.

Les règles
Le Phutball se joue aux intersections d'une grille 19×15 avec une pierre blanche (le ballon) et autant de pierres noires (les hommes) que nécessaire. Dans cet article, les deux joueurs sont nommés Ohs (O) et Eks (X). Pour la notation du jeu, les intersections du tableau sont étiquetés de A à P (en omettant I) de gauche à droite, et de 1 à 19 de bas en haut du point de vue de Ohs. Les rangées 0 et 20 représentent "hors du tableau" au-delà des rangées 1 et 19 respectivement.

Comme les planches de phutball spécialisées sont difficiles à trouver, le jeu se joue généralement sur une planche de Go 19×19, avec une pierre blanche représentant le football et des pierres noires représentant les hommes. Dans ce cas, les deux colonnes latérales sont neutralisées de part et d'autre.

L'objectif est de marquer des buts en utilisant les hommes (les pierres noires) pour déplacer le ballon (la pierre blanche) sur ou au-dessus de la ligne de but adverse (rangées 1 ou 19). Ohs essaie de déplacer le ballon de football jusqu'aux rangées 19 ou 20, et Eks jusqu'aux rangées 1 ou 0. Au début du jeu, le ballon est placé sur le point central, à moins qu'un joueur n'accorde un handicap à l'autre, auquel cas le ballon commence plus près du but d'un joueur.

Les joueurs jouent alternativement. Un coup consiste soit à ajouter un homme à n'importe quel point vacant du plateau, soit à déplacer la balle. Il n'y a pas de différence entre les hommes joués par Ohs et ceux joués par Eks.

Le ballon de football est déplacé en effectuant une série de sauts. Chaque saut est effectué au-dessus d'un alignement d'hommes adjacents, en ligne droite horizontalement, verticalement ou en diagonale, par-dessus un ou plusieurs hommes, jusqu'au premier point vacant ; les hommes au-dessus desquels le ballon a sauté sont alors retirés du plateau (avant d'effectuer un éventuel saut ultérieur). Ce processus se répète aussi longtemps qu'il reste des hommes au-dessus desquels il est possible de sauter et tant que le joueur le désire. Le saut est facultatif : il n'est pas obligatoire de sauter. Contrairement aux dames, des séries d'hommes adjacents alignés sont sautés et supprimés en groupe.

Le schéma de droite illustre un déplacement du ballon.

 Ohs déplace le ballon de K6-G9-G11-J11, ce qui fait trois sauts.
 Les hommes sur J7, H8, G10 et H11, sur lesquels le ballon est passé, sont ensuite retirés.
 Le déplacement de K6-G9-J9-G7 ne serait pas légal, car cela ferait sauter l'homme sur H8 deux fois. En application stricte de la règle, le premier saut K6-G9 a supprimé l'homme en H8, qui ne peut donc pas servir à une troisième étape.

Si le ballon termine le mouvement sur ou au-dessus de la ligne de but adverse, alors un but a été marqué. Si le ballon de football traverse une ligne de but, mais se retrouve ailleurs à la suite de sauts supplémentaires, le jeu continue.

Stratégie

 Des séquences de sauts soigneusement établies peuvent être « gâchées » en les prolongeant à des moments critiques.
 Un saut vers le bord gauche ou droit peut être bloqué en ne laissant aucun point vacant.
 Lors d'un saut, il est généralement mauvais de laisser un chemin de retour facilement utilisable à l'adversaire pour « annuler » sa progression.

Complexité de calcul
Le jeu est suffisamment complexe pour que vérifier s'il y a une victoire pour l'un des joueurs (sur un plateau m×n) soit NP-complet. À partir de la position de départ, on ne sait pas si un joueur a une stratégie gagnante ou si les deux joueurs ont une stratégie de match nul, mais il existe d'autres configurations à partir desquelles les deux joueurs ont des stratégies permettant de faire nul.

Étant donné une position arbitraire sur le plateau, avec initialement une pierre blanche placée au centre, déterminer si le joueur actuel a une stratégie gagnante est de complexité PSPACE.

Notes et références

Bibliographie

John Horton Conway
Jeu mathématique
Jeu de stratégie combinatoire abstrait

Phutball


Alex Henrique José (født 20. marts 1985) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Alex Henrique José


Knut Nystedt (Kristiania, 3 de septiembre de 1915 − 8 de diciembre de 2014) fue un compositor, organista, director de coro y pedagogo noruego.

Biografía
Nystedt nació en Kristiania (actual Oslo) el 3 de septiembre de 1915. Trabajó la mayor parte de su vida como organista en la iglesia Torshov de Oslo y como profesor de dirección de coro en la Universidad de Oslo. Fundó y dirigió los coros Det Norske Solistkor ('Coro de solistas noruegos') y Schola Cantorum de Noruega, con los que viajó por todo el mundo.

La mayor parte de sus composiciones para coro o voces solistas están basadas en textos bíblicos o sagrados. En sus creaciones tiene una importancia crucial la música sacra antigua, como Palestrina y el canto gregoriano. Como compositor de piezas tanto corales como orquestales, Nystedt mostró una notable capacidad de adaptar los nuevos descubrimientos a su estilo personal, rico al mismo tiempo en colores y en delicados matices. El CD Immortal Nystedt grabado en 2005 por el coro noruego Ensemble 96, fue nominado a los Premios Grammy de 2007 en dos categorías.

En reconocimiento de su obra Knut Nystedt recibió numerosos galardones en su país y en el extranjero, y en 1966 fue nombrado caballero de la Orden de San Olaf, de la que llegaría a ser comendador en 2002. Fue profesor honorario de la Universidad de Mendoza en Argentina.

Falleció el 8 de diciembre de 2014.

Referencias

Enlaces externos

Lista de obras completas de Knut Nystedt (en inglés).

Nacidos en Oslo
Fallecidos en Oslo
Compositores de música clásica de Noruega del siglo XX
Organistas de Noruega
Directores de coro de Noruega
Caballeros comendadores de la Orden de San Olaf
Músicos clásicos del siglo XX de Noruega
Intérpretes de música clásica de Noruega
Académicos de la Academia Nacional de Bellas Artes de Argentina

Knut Nystedt


Plaza de Mayo (; ), Arjantin'in başkenti Buenos Aires'in ünlü meydanı.

Ülkenin bağımsızlığının ilan edildiği (25 Mayıs 1810) ve Arjantin cuntasının (1976) 8 yıllık iktidarının başlangıç meydanıdır.

Plaza de Mayo Anneleri

Plaza de Mayo, askeri cuntanın yok ettiği 30.000 kayıp evladını arayan annelere de ev sahipliği yapmış ve yapmaktadır.

Plaza de Mayo Anneleri (İspanyolca: Asociación Madres de Plaza de Mayo), 1976-1983 yılları arasında askeri diktatörlük döneminde, çocukları "ortadan kaybolan" Arjantinli annelerin birliğidir. Anneler, çocuklarına ne olduğunu öğrenmeye çalışırken bir araya geldiler ve ilk yürüyüşlerine 1977'de Buenos Aires'teki Plaza de Mayo'da, Casa Rosada başkanlık sarayının önünde başladılar. Kaybolan çocukların bezlerini sembolize etmek için beyaz başörtüsü takan anneler, askeri rejimin işlediği zulümleri protesto etmek için dayanışma içinde yürüdüler. Hükûmeti, iktidarda bulundukları zamanda işledikleri insan hakları ihlallerinden sorumlu tuttular.

Plaza de Mayo Anneleri, bu insan hakları ihlallerine karşı örgütlenen ilk büyük gruptu ve beklenmedik bir gücü meydana getirdiler. Çocukları hakkında bilgi edinmek isterken gösterdikleri bu çabalar, yerel ve küresel ölçekler konusunda farkındalık yaratarak insan hakları ihlallerini de ortaya çıkarttı. Sürekli örgütlenmeleri, sembollerin ve sloganların kullanımı ile gerçekleştirdikleri sessiz haftalık protestolar, onların devam eden ilerlemelerinde başarılı olmalarını sağladı. Bugün, anneler, Latin Amerika'da ve başka yerlerde gerçekleştirilen insan hakları, siyasi ve sivil haklar mücadelesine de katılmaktadırlar.

Kaynakça

Arjantin tarihi
Buenos Aires'deki meydanlar

Plaza de Mayo


{| class="infobox vcard" style="font-size:90%; width:21em; text-align:left;"
Alkarska ergela, Sinj
!colspan="2" cellspacing="0" cellpadding="0" style=background-color:#eeac41;color:#FEEEED|Sinj, Splitsko-dalmatinska županija
|-bgcolor= "#afcf79"|

''
Osnovana2004.
Osnivač"Alkarska ergela d.o.o."
Tip:trgovačko društvo
Ravnatelj:Stjepan Šimundža
Djelatnici:5 (2020.)
Mjesto:Sinj, Splitsko-dalmatinska županija, Hrvatska
Web stranica:https://www.alka.hr/alkarsko-drustvo/alkarska-ergela-c9
|}

Alkarska ergela, konjogojsko gospodarstvo osnovano 2004. godine u Sinju radi uzgoja kvalitetnih konja za potrebe održavanja alkarskih viteških nadmetanja. Za smještaj ergele odabrani su prostori na sinjskom hipodromu. U ergeli je posljednjih godina smješteno oko četrdeset konja, i to uglavnom pasmine engleski punokrvnjak i hrvatski toplokrvnjak.

Osnivanje i razvoj
Glavni inicijator i osnivač ergele je udruga građana "Viteško alkarsko društvo" (VAD) iz Sinja, koje je zbog specifične situacije uzrokovane postupnim smanjivanjem uzgoja konja na privatnim seljačkim posjedima odlučilo organizirati vlastiti uzgoj. Registrirano je trgovačko društvo "Alkarska ergela d.o.o." te zaposleno nekoliko djelatnika. Predstavnici Društva dogovorili su s nadležnim tijelima da će se ergela smjestiti u odgovarajućem prostoru na području sinjskog hipodroma, središnjeg mjesta za držanje i treniranje konja u Splitsko-dalmatinskoj županiji. Hipodrom se nalazi u istočnom dijelu grada i na njemu četiri konjička kluba s šireg područja Sinja imaju svoje škole jahanja.

Pri osnivanju ergele dobivena je potpora Ministarstva poljoprivrede i Splitsko-dalmatinske županije, a te institucije i danas sufinanciraju alkarske aktivnosti. Prve godine nakon osnutka ergela je počela funkcionirati s pet priplodnih kobila, a kasnije se vlastiti uzgoj postupno povećavao. Uz to, svoje pastuhe ergela ustupa zainteresiranim privatnim vlasnicima registriranih kobila i time stimulira konjogojstvo u Dalmaciji.

Uzgoj i osobine konja u ergeli
Uzgoj i održavanje kvalitetnih konja u ergeli važni su radi osiguravanja visoke razine koju ima značajna manifestacija koja se svake godine odvija početkom kolovoza - Sinjske alke. Kvalitetan konj mora zadovoljiti brojne uvjete, s obzirom da se alkarski natjecanje odvija u specifičnim uvjetima. On kao prvo mora postići određenu brzinu, jer stazu duljine 160 metara treba pretrčati za najviše 13 sekundi. Nadalje, alkarsko trkalište ima širinu od samo 5 metara, a s obje njegove strane nalaze se ljudi, pa konj mora biti istreniran da bez problema podnese različite zvukove, pokrete, boje i općenito nesvakodnevnu atmosferu.

U ergeli se uzgajaju konji koji, osim brzine, moraju imati miran, ujednačen trk, te biti mirne ćudi. Oni se treniraju tako da se ne boje iznenadnih situacija, kao što je, na primjer, pucanj topa - mačkule. Konji u ergeli nisu svi iste visine i težine, pa se usklađuju s proporcijama jahača, odnosno alkara. Za više i teže alkare odabiru se viši i teži konji, i obrnuto. Ima, na primjer, alkara koji su visoki i do dva metra, te oni jašu konje koji imaju visinu hrpta oko 180 cm. Uz to, odnos konja i alkara mora biti odnos povjerenja. Stoga alkar tijekom cijele godine mora češće biti u štali sa svojim konjem, kao i izvoditi ga u šetnju.

Vidi još

 Konjogojstvo
 Ergela Đakovo
 Ergela Lipik
 Ergela međimurskog konja, Žabnik
 Dodatak:Popis hrvatskih pasmina domaćih životinja

Vanjske poveznice

 Osnivanje ergele i unapređenje vlastitog uzgoja konja
 Sinjski hipodrom važan za uzgoj i treniranje konja
 Podatci o tvrtki "Alkarska ergela" d.o.o.
 Uzgoj konja pomažu pokrovitelji (sponzori)
 Sažeti podatci o poslovanju tvrtke "Alkarska ergela" d.o.o.
 Utjecaj treninga i alkarskog natjecanja na konje
 Sinjski hipodrom služi za natjecanja u konjičkom športu
 Uzgoj alkarskih konja
 Kobile i ždrebad u ergeli

Sinj
Sinj
Tvrtke
Hrvatska kulturna baština
Hrvatske turističke atrakcije

Alkarska ergela


ෂැවොලින් කුං ෆු ෂැවොලින් වුෂු හෝ ෂැවොලින් ක්වාන් ලෙසද හැඳින්වේ, වුෂු හෝ කුංෆු හි පැරණිතම, විශාලතම හා වඩාත් ජනප්‍රිය සටන් ක්‍රම වලින් එකකි.

ඉතිහාසය
===ෂැවොලින්ට පෙර

 චීන සටන් කලාව===

දකුණු හා උතුරු රාජවංශ (ක්‍රි.ව. 420–589)

සුයි සහ ටැන්ග් රාජවංශ (ක්‍රි.ව. 581-907): ෂැවොලින් සොල්දාදුවන් භික්ෂූන්

මින්ග් රාජවංශය (1368-1644)

ෂැවොලින් කුං ෆු


Takamichi Seki (født 16. januar 1981) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Mito HollyHock og Consadole Sapporo.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takamichi Seki


Hernández Gutiérrez ist der Name folgender Personen:

 Ana Teocalli Hernández Gutiérrez (* 1989), mexikanische Handballspielerin, siehe Ana Hernández
 Javier Hernández Gutiérrez, (* 1961), mexikanischer Fußballspieler, siehe Javier Hernández (Fußballspieler, 1961)

Hernández Gutiérrez


El carricero familiar (Acrocephalus familiaris) es una especie de ave paseriforme de la familia Acrocephalidae endémica de la isla Nihoa en Hawái.

Descripción
El carricero hawaiano forma  los vínculos de pareja a largo plazo y defiende sus territorios durante varios años. Los territorios pueden ser tan grandes como 0,95 hectáreas, aunque los de 0,19 a 0,40 hectáreas es el más típico. La reproducción tiene lugar de forma variable entre enero y, dependiendo de la disponibilidad de alimentos, de septiembre.

Subespecies
Se reconocen las siguientes subespecies:<ref>[http://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=ES&avibaseid=C3F75059E65BC945 Acrocephalus familiaris en AviBase]</ref>
 †A. f. familiaris (Rothschild, 1892): Laysan
 A. f. kingi'' (Wetmore, 1924): Nihoa.

Referencias

Enlaces externos

BirdLife Species Factsheet.

 Sonidos y mapa de distribución de Acrocephalus familiaris en Xeno-canto.

familiaris
Paseriformes de Polinesia
Taxones descritos por Lionel Walter Rothschild
Animales descritos en 1892
Fauna de Hawái
Fauna endémica de Hawái

Acrocephalus familiaris


Iñaki Barrenetxea Giraldez (né le  à Bilbao au Pays basque) est un coureur cycliste espagnol, devenu ensuite organisateur de la .

Son père était président de la Fédération cycliste de Biscaye et son frère cadet, Asier, est également coureur cycliste.

Biographie

Carrière amateur
En 1991, Iñaki Barrenetxea devient champion de Biscaye devant David Etxebarria. Il se classe également troisième du championnat de Biscaye du contre-la-montre. Il rejoint ensuite le club de Gurea-Ascovalsa, avec lequel il participe notamment à la . Deux ans plus tard, il intègre la meilleure équipe amateur : Ripolin Bondex (avec le manager Joxean Fernández Matxín et les cyclistes Óscar Freire et ). En 1994, il termine en troisième position dans une course à , après avoir crevé en pleine échappée.

En 1995, il prend la troisième place de la Clásica Memorial Txuma.

Carrière professionnelle
Il passe finalement professionnel en avril 1997 au sein de l'équipe Tonissteiner, en Belgique. Dans une de premières courses, il aide son coéquipier Ludo Dierckxsens à gagner Hasselt-Spa-Hasselt. Durant sa deuxième saison, il se classe treizième du Hell van Het Mergellan.

En 1999, il se transfé a l`équipe Fuenlabrada. Il a protegonisé une échappée a le Tour de la Communouté Valencienne.

Palmarès
 1994
  de Villasana de Mena
 1995
  de la Clásica Memorial Txuma

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Coureur cycliste espagnol
Coureur cycliste de la communauté autonome du Pays basque
Naissance en novembre 1973
Naissance à Bilbao

Iñaki Barrenetxea (cyclisme)


La forêt boréale (aussi appelée taïga) du continent nord-américain s'étend sur la majeure partie du Canada et sur la majeure partie du centre de l'Alaska. Elle s'étend jusqu'à la chaîne des Montagnes Rocheuses, dans le nord du Montana, et jusqu'en Nouvelle-Angleterre, dans les monts Adirondack. La forêt boréale s'étend aussi loin au nord que la limite des arbres et s'interrompt dans les forêts mixtes de feuillus et de conifères au sud. Dans tout l'hémisphère nord, la forêt boréale couvre 2,3 millions de miles carrés, une superficie plus grande que la forêt amazonienne brésilienne restante. Bien qu'elle soit en grande partie forestière, la forêt boréale comprend aussi un réseau de lacs, de vallées fluviales, de terres humides, de tourbières et de toundra semi-ouverte.

Espèces presque totalement dépendantes de la forêt boréale
Voici la liste des espèces d'oiseaux dont au moins 70 % de la population dépend de la forêt boréale pour la nidification.

 Macreuse à front blanc, Melanitta perspicillata
 Macreuse à ailes blanches, Melanitta deglandi
 Macreuse à bec jaune, Melanitta americana
 Petit Garrot, Bucephala albeola
 Garrot à œil d'or, Bucephala clangula
 Tétras du Canada, Falcipennis canadensis
 Plongeon huard, Gavia immer
 Grèbe esclavon, Podiceps auritus
 Grèbe jougris, Podiceps grisegena
 Grue blanche, Grus americana
 Grand Chevalier, Tringa melanoleuca

 Petit Chevalier, Tringa flavipes
 Chevalier solitaire, Tringa solitaria
 Chevalier errant, Tringa incana
 Chevalier grivelé, Actitis macularius
 Courlis hudsonien, Numenius phaeopus
 Bécasseau du ressac, Aphriza virgata
 Bécassin roux Limnodromus griseus
 Mouette rieuse, Chroicocephalus ridibundus

 Mouette de Bonaparte, Chroicocephalus philadelphia
 Goéland argenté, Larus argentatus
 Goéland marin, Larus marinus
 Sterne pierregarin, Sterna hirundo
 Chouette épervière, Surnia ulula
 Chouette lapone, Strix nebulosa
 Nyctale de Tengmalm, Aegolius funereus
 Pic à dos rayé, Picoides dorsalis
 Pic à dos noir, Picoides arcticus

 Moucherolle à ventre jaune, Empidonax flaviventris
 Moucherolle des aulnes, Empidonax alnorum
 Pie-grièche boréale, excubiteur Lanius
 Viréo de Philadelphie, Vireo philadelphicus
 Mésangeai du Canada, Perisoreus canadensis
 Mésange à tête brune, Poecile hudsonica
 Roitelet à couronne rubis, Regulus calendula
 Grive à joues grises, Catharus minimus
 Grive de Bicknell, Catharus bicknelli
 Grive à dos olive, Catharus ustulatus
 Grive solitaire, Catharus guttatus

 Jaseur boréal, Bombycilla garrulus
 Paruline obscure, Oreothlypis peregrina
 Paruline à tête cendrée, magnolia Setophaga
 Paruline tigrée, Setophaga tigrina
 Paruline à croupion jaune, Setophaga coronata
 Paruline de Kirtland, Setophaga kirtlandii
 Paruline à couronne rousse, Setophaga palmarum
 Paruline à poitrine baie, Setophaga castanea
 Paruline rayée, Setophaga striata
 Paruline des ruisseaux, Parkesia noveboracensis
 Paruline à gorge grise, Oporornis agilis
 Paruline triste, Geothlypis philadelphie

 Bruant de Le Conte, Ammodramus leconteii
 Bruant de Lincoln, Melospiza lincolnii
 Bruant des marais, Melospiza georgiana
 Bruant à gorge blanche, Zonotrichia albicollis
 Junco ardoisé, Junco hyemalis
 Quiscale rouilleux, Euphagus carolinus
 Durbec des sapins, Pinicola enucleator
 Bec-croisé des sapins, Loxia curvirostra
 Bec-croisé bifascié, Loxia leucoptera
 Sizerin flammé, Acanthis flammea

Espèces très dépendantes de la forêt boréale
Dans cette liste, ces espèces nichent dans la forêt boréale pour 50% de la population.

 Cygne trompette, Cygnus buccinator
 Canard d'Amérique, Anas americana
 Canard noir, Anas rubripes
 Sarcelle à ailes vertes, Anas crecca
 Fuligule à collier, Aythya collaris
 Fuligule milouinan, Aythya marila
 Petit Fuligule, Aythya affinis
 Garrot d'Islande, Bucephala islandica
 Harle couronné, Lophodytes cucullatus
 Grand Harle, Mergus harle

 Gélinotte huppée, Bonasa umbellus
 Lagopède à queue blanche, Lagopus leucura
 Plongeon du Pacifique, Gavia pacifica
 Autour des palombes, Accipiter gentilis
 Faucon émerillon, Falco columbarius
 Râle jaune, Coturnicops noveboracensis
 Marouette de Caroline, Porzana caroline
 Pluvier semipalmé, Charadrius semipalmatus
 Barge hudsonienne, Limosa haemastica
 Bécasseau à poitrine cendrée, Calidris melanotos
 Bécasseau à croupion blanc, Calidris fuscicollis
 Bécasseau minuscule, Calidris minutilla
 Bécassine des marais, Gallinago gallinago

 Phalarope à bec étroit, Phalaropus lobatus
 Goéland cendré, Larus canus
 Mouette rosée, Rhodostethia rosea
 Sterne arctique, Sterna paradisaea
 Pic maculé, Sphyrapicus varius
 Moucherolle à côtés olive, Contopus cooperi
 Moucherolle tchébec, Empidonax minimus
 Viréo à tête bleue, Vireo solitarius
 Traquet motteux, Oenanthe oenanthe
 Paruline verdâtre, Oreothlypis celata
 Paruline à joues grises, Oreothlypis ruficapilla
 Paruline à flancs marron, Setophaga pensylvanica
 Paruline à gorge noire, Setophaga virens

 Paruline à gorge orangée, Setophaga fusca
 Paruline noir et blanc, Mniotilta varia
 Paruline couronnée, Seiurus aurocapilla
 Paruline à calotte noire, Cardellina pusilla
 Paruline du Canada, Cardellina canadensis
 Bruant des plaines, Spizella pallida
 Bruant hudsonien, Spizelloides arborea
 Bruant fauve Passerella iliaca
 Bruant à couronne blanche, Zonotrichia leucophrys
 Bruant à couronne dorée, Zonotrichia atricapilla
 Roselin à tête grise, Leucosticte tephrocotis

Espèces partiellement dépendantes de la forêt boréale

 Oie rieuse Anser albifrons
 Oie des neiges Chen caerulescens
 Bernache du Canada Branta canadensis

 Canard colvert, Anas platyrhynchos
 Canard souchet, Anas clypeata
 Canard pilet, Anas acuta
 Fuligule à dos blanc, Aythya valisineria
 Arlequin plongeur, Histrionicus histrionicus
 Eider à duvet, Somateria mollissima
 Harelde kakawi, Clangula hyemalis
 Harle huppé, Mergus serrator
 Lagopède des saules, Lagopus lagopus
 Lagopède alpin, Lagopus muta
 Plongeon arctique, Gavia arctica
 Plongeon catmarin, Gavia stellata

 Pélican d'Amérique, Pelecanus erythrorhynchos
 Cormoran à aigrettes, Phalacrocorax auritus
 Butor d'Amérique, Botaurus lentiginosus
 Balbuzard pêcheur, Pandion haliaetus
 Pygargue à tête blanche, Haliaeetus leucocephalus
 Busard Saint-Martin, Circus cyaneus
 Épervier brun, Accipiter striatus
 Petite buse, Buteo platypterus
 Buse de Swainson, Buteo swainsoni
 Buse à queue rousse, Buteo jamaicensis
 Buse pattue, Buteo lagopus
 Aigle royal, Aquila chrysaetos
 Faucon gerfaut, Falco rusticolus
 Grue du Canada, Grus canadensis
 Pluvier fauve, Pluvialis fulva
 Pluvier bronzé, Pluvialis dominica
 Pluvier siffleur, Charadrius melodus
 Bécasseau des Aléoutiennes, Calidris ptilocnemis
 Bécasseau d'Alaska, Calidris mauri
 Bécasseau de Baird, Calidris bairdii
 Bécasseau semipalmé, Calidris pusilla
 Bécasseau variable, Calidris alpina

 Bécasseau à échasses, Calidris himantopus
 Bécassin à long bec, Limnodromus scolopaceus
 Bécasse d'Amérique, Scolopax minor
 Phalarope de Wilson, Phalaropus tricolor
 Mouette de Franklin, Leucophaeus pipixcan
 Goéland à bec cerclé, Larus delawarensis
 Guifette noire, Chlidonias niger
 Labbe à longue queue, Stercorarius longicaudus
 Labbe parasite, Stercorarius parasiticus
 Coucou à bec noir, Coccyzus erythropthalmus
 Grand duc d'Amérique, Bubo virginianus
 Chouette rayée, Strix varia

 Hibou moyen-duc, Asio otus
 Petite nyctale, Aegolius acadicus
 Martin-pêcheur d'Amérique, Ceryle alcyon
 Pic chevelu, Picoides villosus
 Pic flamboyant, Colaptes auratus
 Grand pic, Dryocopus pileatus
 Pioui de l'Ouest, Contopus sordidulus
 Moucherolle phébi, Sayornis phoebe
 Tyran tritri, Tyrannus tyrannus
 Viréo mélodieux, Vireo gilvus
 Viréo aux yeux rouges, Vireo olivaceus
 Geai bleu, Cyanocitta cristata
 Pie d'Amérique, Pica hudsonia
 Corneille d'Amérique, Corvus brachyrhynchos
 Grand corbeau, Corvus corax
 Alouette hausse-col, Eremophila alpestris
 Hirondelle bicolore, Tachycineta bicolor
 Hirondelle de rivage, Riparia riparia

 Mésange à tête noire, Poecile atricapillus
 Sittelle à poitrine rousse, Sitta canadensis
 Grimpereau brun, Certhia americana
 Troglodyte des forêts, Troglodytes hiemalis
 Roitelet à couronne dorée, Regulus satrapa
 Pouillot boréal, Phylloscopus borealis
 Grive fauve, Catharus fuscescens
 Grive à collier, Ixoreus naevius
 Pipit d'Amérique, Anthus rubescens
 Pipit de Sprague, Anthus spragueii

 Solitaire de Townsend, Myadestes townsendi
 Merle d'Amérique, Turdus migratorius
 Jaseur d'Amérique, Bombycilla cedrorum
 Paruline jaune, Setophaga petechia
 Paruline bleue, Setophaga caerulescens
 Paruline masquée, Geothlypis trichas
 Paruline flamboyante, Setophaga ruticilla
 Bruant familier, Spizella passerina
 Bruant de Nelson, Ammodramus nelsoni
 Bruant des prés, Passerculus sandwichensis
 Bruant chanteur, Melospiza melodia
 Plectrophane de Smith, Calcarius pictus
 Plectrophane lapon, Calcarius lapponicus
 Bruant des neiges, Plectrophenax nivalis

 Cardinal à poitrine rose, Pheucticus ludovicianus
 Quiscale bronzé, Quiscalus quiscula
 Roselin pourpré Haemorhous purpureus
 Tarin des pins, Spinus pinus
 Sizerin blanchâtre, Acanthis hornemanni
 Gros-bec errant, Hesperiphona vespertina

Espèces peu dépendantes de la forêt boréale

 Oie de Ross, Chen rossii
 Canard branchu, Aix sponsa
 Canard chipeau, Anas strepera

 Sarcelle à ailes bleues Anas discors
 Sarcelle cannelle, Anas cyanoptera
 Fuligule à tête rouge, Aythya americana
 Érismature rousse, Oxyura jamaicensis
 Plongeon à bec blanc, Gavia adamsii
 Grèbe à bec bigarré, Podilymbus podiceps
 Grèbe à cou noir, Podiceps nigricollis
 Grèbe élégant, Aechmophorus occidentalis
 Grand héron, Ardea herodias
 Héron vert, Butorides virescens
 Bihoreau gris, Nycticorax nycticorax
 Urubu à tête rouge, Cathartes aura
 Cygne siffleur, Cygnus columbianus
 Épervier de Cooper, Accipiter cooperii
 Crécerelle d'Amérique, Falco sparverius

 Faucon pèlerin, Falco peregrinus
 Tétras à queue fine, Tympanuchus phasianellus
 Perdrix grise, Perdix perdix
 Faisan de Colchide, Phasianus colchicus
 Dinde sauvage, Meleagris gallopavo
 Râle de Virginie, Rallus limicola
 Foulque d'Amérique, Fulica americana
 Pluvier argenté, Pluvialis squatarola
 Pluvier kildir, Charadrius vociferus
 Avocette d'Amérique, Recurvirostra americana
 Chevalier semipalmé, Tringa semipalmata
 Maubèche des champs, Bartramia longicauda
 Barge marbrée, Limosa fedoa
 Barge rousse, Limosa lapponica
 Courlis d'Alaska, Numenius tahitiensis
 Courlis à long bec, Numenius americanus
 Tournepierre à collier, Arenaria interpres
 Tournepierre noir, Arenaria melanocephala
 Bécasseau roussâtre, Tryngites subruficollis
 Phalarope à bec large, Phalaropus fulicaria

 Goéland de Californie, Larus californicus
 Goéland à ailes grises, Larus glaucescens
 Goéland bourgmestre, Larus hyperboreus
 Mouette de Sabine, Xema sabini
 Sterne caspienne, Hydroprogne caspia
 Sterne de Forster, Sterna forsteri
 Pigeon biset, Columba livia
 Tourterelle triste, Zenaida macroura
 Petit-duc maculé, Megascops asio
 Harfang des neiges, Nyctea scandiaca
 Chevêchette des Rocheuses, Glaucidium gnoma
 Hibou des marais, Asio flammeus
 Engoulevent d'Amérique, Chordeiles minor
 Engoulevent bois-pourri, Caprimulgus vociferus
 Martinet ramoneur, Chaetura pelagica
 Colibri à gorge rubis, Archilochus colubris
 Colibri roux, Selasphorus rufus
 Pic à nuque rouge, Sphyrapicus nuchalis
 Pic à poitrine rouge, Sphyrapicus ruber

 Pic mineur, Picoides pubescens
 Pioui de l'Est, Contopus virens
 Moucherolle des saules, Empidonax traillii
 Moucherolle de Hammond, Empidonax hammondii
 Moucherolle sombre, Empidonax oberholseri
 Moucherolle des ravins, Empidonax occidentalis
 Moucherolle à centre roux, Sayornis saya
 Tyran huppé, Myiarchus crinitus
 Tyran de l'Ouest, Tyrannus verticalis
 Viréo à gorge jaune, Vireo flavifrons
 Viréo de Cassin, Vireo cassinii
 Geai de Steller, Cyanocitta stelleri
 Casse-noix d'Amérique, Nucifraga columbiana
 Hirondelle noire, Progne subis
 Hirondelle à face blanche, Tachycineta thalassina
 Hirondelle à front blanc, Petrochelidon pyrrhonota
 Hirondelle rustique, Hirundo rustica
 Mésange de Gambel, Poecile gambeli
 Mésange à dos marron, Poecile rufescens
 Sittelle à poitrine blanche, Sitta carolinensis
 Troglodyte familier, Troglodytes aedon
 Troglodyte des carex, Cistothorus platensis
 Troglodyte des marais, Cistothorus palustris
 Cincle d'Amérique, Cinclus mexicanus

 Pipit à gorge rousse, Anthus cervinus
 Bergeronnette printanière, Motacilla flava
 Gorgebleue à miroir, Luscinia svecica
 Merlebleu de l'Est, Sialia sialis
 Merlebleu azuré, Sialia currucoides
 Grive des bois, Hylocichla mustelina
 Moqueur chat, Dumetella carolinensis
 Moqueur roux, Toxostoma rufum
 Étourneau sansonnet, Sturnus vulgaris
 Paruline à ailes dorées, Vermivora chrysoptera
 Paruline à collier, Setophaga americana
 Paruline de Townsend, Setophaga townsendi
 Paruline des pins, Setophaga pinus
 Paruline des prés, Setophaga discolor
 Paruline des buissons, Geothlypis tolmiei
 Piranga écarlate, Piranga olivacea
 Piranga à tête rouge, Piranga ludoviciana
 Tohi tacheté, Pipilo maculatus
 Tohi à flancs roux, Pipilo erythrophthalmus
 Bruant de Brewer, Spizella breweri
 Bruant à joues marron, Chondestes grammacus
 Bruant vespéral Pooecetes gramineus
 Bruant de Baird, Ammodramus bairdii
 Bruant sauterelle, Ammodramus savannarum
 Bruant à face noire, Zonotrichia querula
 Cardinal rouge, Cardinalis cardinalis
 Bruant indigo, Passerina cyanea
 Goglu des prés, Dolichonyx oryzivorus
 Carouge à épaulettes, Agelaius phoeniceus
 Sturnelle des prés, Sturnella magna
 Sturnelle de l'Ouest, Sturnella negligea

 Quiscale de Brewer, Euphagus cyanocephalus
 Carouge à tête jaune, Xanthocephalus xanthocephalus
 Vacher à tête brune, Molothrus ater
 Oriole de Baltimore, Icterus galbula
 Roselin de Cassin, Carpodacus cassinii
 Roselin familier, Carpodacus mexicanus
 Chardonneret jaune, Spinus tristis
 Moineau domestique, Passer domesticus

Références

Liens externes

 Initiative des oiseaux chanteurs boréaux

Liste d'oiseaux par zone géographique

Oiseaux de la forêt boréale nord-américaine


Petteria ramentacea, commonly known as Dalmatian laburnum, is a species of flowering plant in the family Fabaceae. It is a deciduous shrub native to the western Balkan Peninsula, including Greece, Albania, Bosnia and Herzegovina, and Montenegro. It grows up to 3 meters tall, and flowers in May. It grow in shrubland and scrub from 10 to 700 meters elevation, in both sub-Mediterranean and Mediterranean habitats. It belongs to the subfamily Faboideae. It is the only member of the genus Petteria.

References

Genisteae
Monotypic Fabaceae genera
Flora of Yugoslavia
Flora of Albania
Flora of Greece
Plants described in 1822

Petteria


68109 Naomipasachoff este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
68109 Naomipasachoff este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,47 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 8,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 68001-69000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

68109 Naomipasachoff


Sezonul 2009-2010 este al șaselea sezon în liga a II-a, după ce echipa s-a reîntors din liga a III-a. Un sezon mai complicat din păcate care se lasă cu schimbări din cauza faptului că echipa a avut goluri puține în acest sezon. Antrenor este Stelian Bordeianu inițial dar acesta este înlocuit cu Aurelian Brașoveanu și după el cu Viorel Tănase.

Echipă

Transferuri

Sosiri

Plecări

Clasamentul după 34 de etape se prezintă astfel:

Sezon

Seria II

Rezultate

Sezon intern

Sezoanele echipei Dunărea Galați

Dunărea Galați în sezonul 2009-2010


Let's Boogie! Live from Telia Parken er det fjerde videoalbum af det danske heavy metalband Volbeat. Det blev udgivet den 14. december 2018 via Universal Music Group. Albummet blev optaget under en koncert i Telia Parken i København den 27. august 2017. Det var den første koncert i Danmark med gruppens nye bassist Kaspar Boye Larsen, efter Anders Kjølholm havde forladt bandet i 2016

Spor

{| style="width:100%;"  |
| style="width: 50%; vertical-align: top;" |
 "The Devil's Bleeding Crown"
 "Heaven Nor Hell"
 "Radio Girl"
 "Lola Montez"
 "Let It Burn" (feat. Mia Maja)
 "Doc Holiday"
 "Sad Man's Tongue"
 "16 Dollars"
 "7 Shots" (feat. Mille Petrozza og Rod Sinclair)
 "Fallen"
 "Slaytan"
 "Dead But Rising"
 "Goodbye Forever"
| style="width: 50%; vertical-align: top;" |
 "Maybellene i Hofteholder"
 "The Everlasting"
 "For Evigt" (feat. Johan Olsen, Mia Maja og Rod Sinclair)
 "Evelyn" (feat. Mark "Barney" Greenway)
 "Lonesome Rider"
 "Seal the Deal"
 "The Garden's Tale" (feat. Johan Olsen)
 "Guitar Gangsters & Cadillac Blood" (feat. Lars Ulrich)
 "Enter Sandman" (feat. Lars Ulrich)
 "A Warrior's Call" (feat. Mikkel Kessler)
 "Black Rose" (feat. Danko Jones)
 "Pool of Booze, Booze, Booza/Boa"
 "Still Counting"
|}

Modtagelse
Udgivelsen modtog kun to ud af seks stjerner i musikmagasinet GAFFA. Anmelderen skrev bl.a. at man skulle være "umanerligt begejstret for Volbeat for ikke at kede", fordi sangene blev leveret "energiforladte og gumpetunge". Ligeledes kritiserede han produktionen. Anmeldelsen var en stor kontrast til koncertanmeldelsen, hvor en anden anmelder fra GAFFA gav seks ud af seks stjerner og skrev at gruppen peakede, og nævnte at han "aldrig [havde] set [bandet] spille bedre".

Hitlister

Referencer

Eksterne henvisninger

Volbeat-album
Livealbum fra 2018

Let’s Boogie! Live from Telia Parken


Ateneum er et kunstmuseum i Helsinki, Finland og et af tre museer der tilsammen udgør Kansallisgalleria (Det finske Nationalgalleri). Det er placeret i en bygning fra 1887 midt i Helsinkis centrum, tæt ved Helsinki Hovedbanegård. Det har den største samling af klassisk kunst i Finland.

Samling
Ateneums samling rummer først og fremmest finsk kunst, fra 1700-tals rokoko-portrætter til eksperimenterende kunst fra det 20. århundrede. Samlingen rummer desuden omkring 650 værker af internationale kunstnere. Den meste prominente af disse er Vincent van Gogh, hvis maleri Gade i Auvers-sur-Oise (1890) blev købt af museet i 1903. Museet er åbent hver dag fra 10:00 til 20:30 undtagen mandag.

Værker i Ateneums samling

Arkitektur

Ateneum ligger i en bygning tegnet af den finske arkitekt Theodor Höijer og var færdigopført i 1887.

Kilder

Eksterne henvisninger

 Ateneums website
 Ateneum Art Museums side på Google Cultural Institute

Museer i Helsinki
Museer etableret i 1887
Kunstmuseer

Ateneum


An Stipa nelsonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frank Lamson Scribner. An Stipa nelsonii in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Stipa

Stipa nelsonii


Agrilus bifenestrellatus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Obenberger, 1935.

Referências

bifenestrellatus

Agrilus bifenestrellatus


Totem, bazı ilkel klan ve kabilelerden, onların atası sayılan hayvan veya bitkiye verilen isimdir. Bu totemleri kutsal sayan dini/felsefi görüşe ise Totemizm denmektedir. Bu sözcük kabile dilinde nişan veya âlamet anlamına gelir. Ayrıca totem Panama, Brezilya ve Orta Afrika da kullanılan bir kısaltmadır. Totemizm klan dinidir. Émile Durkheim'e göre ise Totemizm ilkel bir dindir. Totemizm, dünyanın birçok ülkesinde Kuzey Amerika ve Avustralya'da görülür. İnançlarına göre totem olan hayvana ne zarar verebilir, ne de öldürebilir. Totem de buna karşılık insanı korur. Avustralya'da totem olan hayvan için yıllık törenler yapılır. Bu törenlerde o hayvanın çoğalmasını kolaylaştırma amacı güdülür. Totem olan hayvanın etini yemek yasak olduğu halde, bu törenlerde bu yasak uygulanmaz. Bazı araştırmacılar Antik Mısır, Yunan, İtalyan ve Galya halkının dinlerinde de totemizm izlerinin bulunduğunu ileri sürmüşlerdir. Birçok yerde klan fertlerinin, totemlerine benzemek için totemlerinin resmini vücutlarına nakşederek merasimlerde totemin derisini giydikleri de görülmüştür. Konuya diğer bir açıdan bakılırsa totemin tabu olduğu görülür. Totem olan hayvanı öldürmek yasak olduğu gibi, totem olan ağacın gövdesinde oturmak hatta odununu kırmak da yasaktır. Bazı dinler tarihi araştırmacılarına göre Animizm'den doğmuştur. Halk edebiyatında, masallarda ve Tevrat'taki hayvanların konuşması ile İncillerde güvercine önemli bir yer verilmesini Totemizm kalıntısı olarak sayanlar da vardır.

Tenkitleri
 Totemizm, zannedildiği gibi hayvana tapmaktan ibaret değildir. Klan üyeleri de totemler kadar mukaddestir.
 Totemizm, Naturizm ve Animizm'e göre daha gelişmiş bir sistem olamamakla beraber iptidai insanların dini inanışlarını açıklamak için ortaya atılmış bir teoriden başka bir şey değildir.
 Totemizm, metafizik idealinden mahrumdur.
 Totemizm'in insanlığın iptidai dini olduğu görüşünü iddia eden E. Durkheim'e birçok sosyolog itiraz etmiştir. İtiraz edenlerin başında P.W. Schimidt gelmektedir.

Ayrıca bakınız
 Totem
 Animizm
 Paganizm

Din sosyolojisi

Totemizm


Cotylelobium, biljni rod u porodici dipterokarpovki. Pripada pet priznatih vrsta iz Azije (Šri Lanka, južni Tajland, zapadna Malezija.

Vrste
 Cotylelobium burckii (F.Heim) F.Heim
 Cotylelobium lanceolatum Craib
 Cotylelobium lewisianum (Trimen ex Hook.f.) P.S.Ashton
 Cotylelobium melanoxylon (Hook.f.) Pierre
 Cotylelobium scabriusculum (Thwaites) Brandis

Izvori

Dipterokarpovke

Cotylelobium


La Fürstlich Castell'sche Bank, Credit-Casse AG, ou plus simplement Castell-Bank, est un établissement de crédit basé en Franconie. Le siège social de l'entreprise est à Castell, le siège social et la direction sont à Wurtzbourg depuis 1972. Elle est gérée sous la forme juridique d'une société par actions non cotée, dont les familles Castell-Rüdenhausen et Castell-Castell détiennent chacune la moitié des actions. Elle est considérée comme la plus ancienne banque de Bavière. La banque est membre du réseau Cashpool.

Histoire
L'établissement est fondé en 1774 sous le nom de Gräflich Castell-Remlingen'sche Landes-Credit-Cassa. En 1857, la Gräflich Castell'sche Neue Credit-Casse est également fondée, elle se concentre sur les affaires d'entreprise et la gestion d'actifs. Les deux maisons fusionnent en 1941 pour former la Fürstlich Castell'sche Bank. En 2001, la société est transformée en une société en commandite par actions (KGaA). Avec effet au , la forme juridique est modifiée pour devenir la société par actions actuelle. À l'automne 2017, on apprend qu'un cadre supérieur de banque doté d'une procuration générale avait commis une fraude de grande ampleur.  Lors de la présentation du résultat annuel 2018, la banque présente des difficultés financières et organisationnelles. Au total, 7 conseillers en placement de Castell-Bank passent chez Bethmann Bank, qui ouvrira une succursale à Wurtzbourg en 2020. En , le président du conseil d'administration, Sebastian Klein, quitte également l'établissement.

Filiales
La Fürstlich Castell'sche Bank possède sept succursales en Basse, Moyenne et Haute-Franconie et une succursale à Heilbronn, Munich, Nuremberg et Ulm.

Notes et références

Liens externes

Banque ayant son siège en Allemagne
Wurtzbourg
Entreprise fondée en 1774
Entreprise ayant son siège en Bavière

Fürstlich Castell'sche Bank


Yukarımülk, Kahramanmaraş ilinin Pazarcık ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Kahramanmaraş iline 67 km, Pazarcık ilçesine 21 km uzaklıktadır.

Nüfus

Pazarcık'ın mahalleleri

Yukarımülk, Pazarcık


J. Lauritzen's Eftf. er en dansk, familieejet transport- og logistikvirksomhed, der tilbyder komplette og specialsyede løsninger indenfor transport, spedition, logistik, projektløsninger, kurérservice mv. J. Lauritzen's Eftf. har hovedkontor i Esbjerg, hvor virksomheden har haft beliggenhed siden 1884, og har endvidere afdeling i Støvring, Danmark samt Verona, Italien. I Verona har virksomheden samtidig eget, lokalt lager, hvorfra der tilbydes alle former for lager- og logistikløsninger.

Historie
i 1884 blev J. Lauritzen etableret som rederi for tømmerhandel af Ditlev Lauritzen i Esbjerg. i 1888 så Ditlev Lauritzen nye muligheder indenfor søfart og anskaffede sig sit første dampskib, "Uganda". Efter en meget aktiv indsats i Esbjerg rykkede Ditlev Lauritzen teltpælene op og flyttede virksomheden til København. J. Lauritzen i Esbjerg sælges og skiftede i 1930 navn til J. Lauritzen's Eftf. for at undgå forvirring med rederiet J. Lauritzen i København. I 1935 ansættes Anders Nielsen Svarrer som lærling, og blev 1952 medejer og herefter eneejer i 1968. Efter A.N. Svarrers død i 1974 overtog sønnen, Knud Svarrer. I 1982 gik J. Lauritzen's Eftf. nye veje og de første intereuropæiske trafikker startede. I 1985 inddrog man igen nye fragtaktiviteter, hvor man lancerede veksellad- og containerfragt til Italien. Disse aktiviteter udviklede sig over tid til at blive virksomhedens hovedaktiviteter.
Transportvirksomheder i Danmark
Logistikvirksomheder

J. Lauritzen's Eftf.


1819 වසර (MDCCCXIX) යනු, ග්‍රෙගෝරියානු දින දසුන ප්‍රකාර සිකුරාදා දිනයකින් ඇරඹුනු සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත) සහ දින-12 කින් මන්දගාමී ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර සෙනසුරාදා දිනයකින් ඇරඹුනු සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් විය.

1819

1819


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

 20. prosinca  Harold Barclay, kanadski antropolog (* )

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Znanost u 2017.


Die Portugiesische Badmintonmeisterschaft 1971 fand Mitte April 1971 in Lissabon statt. Es war die 14. Austragung der nationalen Titelkämpfe in Portugal.

Austragungsort
Escola Nuno Gonçalves

Finalergebnisse

Weblinks
http://jsb01.blogspot.com/

1971
Badminton 1971
Badmintonwettbewerb in Lissabon
Penha de França


23111 Fritzperls este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
23111 Fritzperls este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Fountain Hills (Arizona) de Charles W. Juels. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,33 ua, o excentricitate de 0,05 și o înclinație de 6,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 23001-24000
 Centura de asteroizi

Referințe

Familia  Vesta

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

23111 Fritzperls


Egle (lat. Aegle), rod korisnog drveća iz porodice rutovki (Rutaceae). Postoje dvije vrste, jedna na Indijskom potkontinentu (A. marmelos) i jedna na Filipinima (A. decandra)

Rod je opisan 1800., tipična vrsta je A. marmelos, stablo visine do 10 metara.

Vrste
 Aegle decandra Fern.-Vill.
 Aegle marmelos (L.) Corrêa

Sinonimi
 Belou Adans.
 Bilacus Rumph. ex Kuntze

Izvori

Aurantioideae

Egle


Quillén bezeichnet:

 Quillén (Neuquén), Ort in Argentinien
 Quillén (Chile), Ort in Chile
 Lago Quillén, See in Argentinien
 Río Quillén (Argentinien), Fluss in Argentinien
 Río Quillén (Río Bío Bío), Fluss in Chile
 Río Quillén (Río Cholchol), Fluss in Chile

Quillén


හිස් කබලෙහි ඉදිරි කොටසයි. ඇස්, නාසය, කට, කන්, කම්මුල් යන අවයව ඇතුලත් වේ. එක් එක් පුද්ගලයාට අනුව මුහුණ වෙනස් වන අතර මිනිසුන් හදුනාගැනීමේ ප්‍රධානතම අවයවය මෙයයි.

මුහුණ


Diokles () ist in der griechischen Mythologie ein Sohn des Orsilochos und nach diesem König von Pharai.

In Homers Ilias hat er die Zwillingssöhne Krethon und Orsilochos, die beide im Trojanischen Krieg vor Troja kämpfen und dort von Aineias getötet werden. Nach Pausanias ist er auch der Vater der Antikleia.

In der Odyssee kehren Telemachos und Peisistratos auf ihrer Reise von Pylos nach Sparta sowie auf dem Rückweg im Haus des Diokles ein, wo sie gastfreundlich empfangen werden.

Literatur

Anmerkungen

Person (Trojanischer Krieg)
Person der griechischen Mythologie

Diokles (Sohn des Orsilochos)


Le dème des Lamiens, en  / Dímos Lamiéon, est un dème du district régional de Phthiotide, en Grèce-Centrale.

Son chef-lieu est la ville de Lamía.

Selon le recensement de 2011, la population du dème s'élève à .

Notes et références

Liens externes

Dème en Grèce-Centrale
Phthiotide

Dème de Lamía


Thinis şehrinin Yukarı Mısır'da bulunan bir Antik Mısır başkenti olduğu düşünülmektedir. Manetho'nun kronolojik listesinde, Thinis Birinci ve İkinci Hanedan krallarının evi olarak anılmaktadır, ancak buna dair bir kanıt bulunamamıştır. Thinis antik şehrinin yeri bilinmemektedir, fakat modern Girga(en) kasabasının yakınlarında veya altında olma ihtimali vardır.

Mısır'daki eski yerleşim birimleri
Mısır'daki arkeolojik sitler
Antik Mısır coğrafyası
Kayıp şehir ve kasabalar
Mısır'ın birinci hanedanı
Mısır'ın ikinci hanedanı

Thinis, Mısır


An Aloe africana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Philip Miller. An Aloe africana in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aloe

Aloe africana


Ludlow Castle er en middelalderfæstning i Ludlow i Shropshire i England. I dag består kun ruinerne ud til floden Teme.

Borgen blev bygget i 1100-tallet efter den normanniske erobring af England af en normannisk lord og ejet af slægterne de Lacy og Mortimers til Edvard 4. blev konge i 1461. I Tudortiden blev der udført betydelige ombygninger på slottet, og det forblev i kongelig eje helt til 1811. Det tilhører i dag jarlen af Powys.

I omkring hundrede år havde Rådet for Wales og Marches sæde på slottet. Tre kongelige børn havde deres hjem her: Edward, søn af Edvard 4.; Arthur Tudor og Mary Tudor.

Slottet er byens største attraktion, og der er regelmæssigt omvisninger og arrangementer i ruinerne.

Se også
 Liste over borge og slotte i England

Eksterne henvisninger

Slotte i Shropshire

Ludlow Castle


Silva Portekiz'de Valença belediyesine bağlı olan, 5,39 km² yüzölçümüne sahip, 281 nüfuslu (2001) bir yerleşim yeridir. (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Valença

Silva (Valença)


An Eragrostis curtipedicellata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Samuel Botsford Buckley. An Eragrostis curtipedicellata in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis curtipedicellata


Glenea pseudopuella é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrita por Stephan von Breuning em 1958.

Referências

Borneo catalog 2005

pseudopuella
Coleópteros descritos em 1958

Glenea pseudopuella


Haplaner es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Haplaner australis (Blackburn, 1888)
 Haplaner insulicola Blackburn, 1901
 Haplaner velox (Castelnau, 1867)

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Anisodactylina

Haplaner


«Did You See Me Coming?» es un sencillo compuesto y grabado por el dúo británico Pet Shop Boys, lanzado el 1 de junio de 2009 como el segundo corte de Yes, su décimo álbum de estudio. Alcanzó el puesto #21 del UK Singles Chart.

El sencillo fue presentado en seis formatos: doble sencillo, sencillo en CD, maxi sencillo y tres paquetes digitales, cada uno de ellos con una lista distinta de canciones. Se incluyeron otras tres canciones que no forman parte del álbum (lados B): After the Event, The Former Enfant Terrible y Up and Down. También hay una versión alternativa de Did You See Me Coming? interpretada junto al músico escocés Unicord Kid y una versión de The Way It Used to Be mezclada por Richard X.

Lista de temas
Doble sencillo
 "Did You See Me Coming?" – 3:41
 "After the Event" – 5:19

 Sencillo en CD
 "Did You See Me Coming?" (PSB Possibly More mix) – 8:52
 "The Former Enfant Terrible" – 2:56
 "Up and Down" – 3:43

 Maxi sencillo
 "Did You See Me Coming?" (PSB Possibly More mix) – 8:52
 "Did You See Me Coming?" (Unicorn Kid mix) – 4:13
 "The Way It Used to Be" (Richard X mix) – 8:39

 Paquete de descarga 1
 "Did You See Me Coming?"
 Pet Shop Boys Brit Awards medley

 Paquete de descarga 1
 "Did You See Me Coming?" (Unicorn Kid mix)
 "The Way It Used to Be" (Richard X mix)

 Paquete de descarga 3
 "Did You See Me Coming?" (PSB Possibly More mix)
 "The Former Enfant Terrible" (Bring it on mix)

 Descarga digital en iTunes EE.UU. 1
 "Did You See Me Coming?" (PSB Possibly More Mix) – 8:48
 "After the Event" – 5:16
 "Up and Down" – 3:41
 "The Former Enfant Terrible" (Bring It On Mix) – 7:22
 "Did You See Me Coming?" (Unicorn Kid Mix) – 4:08
 "The Way It Used to Be" (Richard X Mix) – 8:37

 Descarga digital en iTunes EE.UU. 2
 "Did You See Me Coming?" – 3:40
 "The Former Enfant Terrible" – 2:51
 "Pet Shop Boys "Brits" Medley" – 9:31

Maxi sencillo alemán (lanzado el 19 de junio de 2009)
 "Did You See Me Coming?"
 "After the Event"
 "The Former Enfant Terrible"
 "Up and Down"

Posición en listas

Referencias

Sencillos de 2009
Sencillos de pop
Sencillos número uno en la Dance Club Songs de Billboard
Sencillos de Pet Shop Boys
Canciones de Pet Shop Boys

Did You See Me Coming?


Crkva sv. Martina nalazi se u Supetru na Braču, na adresi Ignjata Joba 4.

Opis
Crkva sv. Martina u Supetru je jednobrodna građevina s četvrtastom apsidom pokrivena bačvastim svodom. Građena je od većeg kamena u slojevima i pokrivena dvostrešnim krovom. Na pročelju su vrata s profiliranim nadvratnikom i rozeta, a nad zabatom trodijelni zvonik na preslicu s natpisom o gradnji. Pokazuje odlike jednostavnog dalmatinskog baroka. Crkvu je sagradio svećenik Jakov Dujmović 1707. godine.

Zaštita
Pod oznakom Z-5163 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Vanjske poveznice

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Martin
Supetar

Crkva sv. Martina u Supetru


Zgrada stare škole u mjestu Baškoj Vodi nalazi se na adresi Obala sv. Nikole 75.

Opis
Zgrada stare škole u Baškoj Vodi na samoj morskoj obali istočno od župne crkve sv. Nikole. Navedena kuća jedina je sačuvana od tri škole koje su postojale u Baškoj Vodi. Zgradu je gradio Bartul - Bariša Granić, zaslužni učitelj Baške Vode potkraj 19. stoljeća. Prizemlje zgrade okrenuto jugu i suncu, namjenski je bilo predviđeno za školu, dok je učiteljski stan bio na katu. Kuća je katnica tlocrta izduženog pravokutnika, glavno pročelje građeno je kamenim klesancima u redovima, dok su ostala pročelja građena lošije obrađenim kamenom i ožbukana. U prizemlju zgrade su otvori oblika uspravnog pravokutnika s kamenim pragovima, dok su na katu prozori. Zgrada predstavlja značajan spomenik školstva u Baškoj Vodi.

Zaštita
Pod oznakom RST-1343, 17/5-90 zavedena je pod vrstom "nepokretno kulturno dobro - pojedinačno", pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "javne građevine".

Izvori

Zaštićene javne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Baškoj Vodi

Zgrada stare škole u Baškoj Vodi


Daniel Leonid Slotnick (* 12. November 1931 in New York City; † 1985) war ein US-amerikanischer Mathematiker, Computeringenieur und Pionier für Parallelrechner.

Slotnick studierte Mathematik an der Columbia University, an der er 1951 seinen Bachelor-Abschluss und 1952 seinen Master-Abschluss machte. Danach war er am Projekt des IAS Computers von John von Neumann am Institute for Advanced Study beteiligt. 1954 begann er sein Promotionsstudium in New York und wurde 1956 bei Jürgen Moser und Kurt Friedrichs am Courant Institute of Mathematical Sciences of New York University promoviert (Asymptotic Behavior of Solutions of Canonical Systems Near a Closed Unstable Orbit) Danach forschte er ein Jahr an der Princeton University und ging dann an das Entwicklungslabor von IBM in Poughkeepsie. Dort arbeitete er unter Rex Rice an Minicomputern und veröffentlichte 1958 mit John Cocke eine der ersten Arbeiten über paralleles numerisches Rechnen. Später entwickelte er Datenkommunikations- und Datenverarbeitungssysteme für Aktienhändler.

1960 ging er zur Westinghouse Electric Corporation um seine Ideen zu Parallelrechnern, die er schon in seiner Zeit bei von Neumann in Princeton hatte, im Projekt Solomon zu verwirklichen, ein SIMD-Parallelrechner mit 1024 1-Bit-Prozessor-Elementen (jedes mit Speicher für 128 32-Bit Wörter). 1962 reichte er ein Patent für Parallelrechner mit zentraler Kontrolleinheit ein, das ihm 1966 erteilt wurde. Ab 1965 war er Professor für Informatik (Computer Science) an der University of Illinois at Urbana-Champaign (UIUC), wo er das ILLIAC IV Projekt eines Parallelrechners startete (unterstützt von Ivan Sutherland, Lawrence G. Roberts). Es wurde in Kooperation mit der Burroughs Corporation für die NASA gebaut, war aber aufgrund verschiedener Probleme erst ab 1972 in Betrieb und ab 1976 voll funktionstüchtig. Er wurde schon 1981 außer Betrieb gestellt. Die ILLIAC IV war seinerzeit für die speziellen, gut parallelisierbaren Probleme, für die sie vor allem eingesetzt wurde (numerische Hydrodynamik), der schnellste Rechner der Welt (mit bis 300 MIPS), in der Entwicklung aber durch Superrechner wie die Cray 1 Ende der 1970er Jahre schon überholt. Der ILLIAC IV war aber von großer Bedeutung für die Entwicklung von Parallelrechnern in den USA.

Da er auch an kommunaler Entwicklungsplanung interessiert wurde, wurde er 1975 an der UIUC auch Professor in der Fakultät für Landschaftsplanung (Landscape Architecture).

1976 wurde er IEEE Fellow und 1962 erhielt er den AFIPS Preis. 1965 war er Mellon Lecturer an der Carnegie Mellon University. 1983 erhielt er den W. Wallace McDowell Award.

Literatur
 Paul B. Schneck: Dedication. Daniel L. Slotnick, 1931 to 1985. In: The Journal of Supercomputing. Band 1, 1987, S. 5–6.

Weblinks
 Biographie anlässlich des McDowell Awards

Einzelnachweise

Informatiker
Hochschullehrer (University of Illinois at Urbana-Champaign)
US-Amerikaner
Geboren 1931
Gestorben 1985
Mann
IEEE Fellow

Daniel Slotnick


Toranj sa satom u Botevgradu simbol je grada Botevgrada i dio 100 turističkih mjesta Bugarske.

Sa svojim obnovljenim mehanizmom sata, on i dalje alarmira svaki sat s točnim brojem otkucaja zvona. Izgrađen je 1866. godine.

Toranj je izgrađen u sklopu velikih gradnji 1866. godine na prijedlog Mithat Paše, a djelo je majstora Vuna Markova iz Vračeša. Satni mehanizam izradio je domaći željezar Genčo Nakov, a zvono - majstor Lazar Dimitrov iz Banske.

Isprva na vrhu tornja nalazila se mala drvena kuća, a turska figurica s fesom na glavi izlazila je iz njega. Nakon oslobođenja od Turaka, lokalni ljudi su uništili taj turski simbol.

Godine 1924. pored kule gradi se središte zajednice. Nakon pola stoljeća, prema obnovi tornja, ovo je središte uklonjeno, a uz toranj je posađeno crnogorično stablo duglazije. Stablo je raslo godinama sve dok njegova visina nije dosegla gotovo visinu tornja. Postalo je vrlo omiljeno, a svake je godine ukrašeno kao božićno drvce. No, visoko stablo biloa je preblizu tornju, a po mišljenju arborikulturista Jordana Kjurpanova njegovo korijenje ugrožavalo je toranj.

U svojoj stoljetnoj povijesti spomenik arhitekture pretrpio je puno dogradnji, popravaka, restauracija i drugih aktivnosti kako bi zadržao svoj stil i izgled.

Izvori

Tornjevi
Građevine u Bugarskoj
Botevgrad
Botevgrad
Satovi

Toranj sa satom u Botevgradu


La  est l'une des six circonscriptions législatives que compte la préfecture de Miyagi au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La sixième circonscription de la préfecture de Miyagi regroupe les villes de Kesennuma, Tome et Kurihara ainsi que la majeure partie de la ville d'Ōsaki.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Sixième circonscription de la préfecture de Miyagi


The Ohio Art Company is an American toy manufacturing company founded in 1908. Based in Bryan, Ohio, the company is principally engaged in two lines of business. The first line of business is the sales, marketing, and distribution of toys. The second line of business is the company's Diversified Products segment which manufactures custom metal lithography products for food container and specialty premium markets. Examples of these are food tins, enclosures, DVD cases, and nostalgic signs.

History
Henry Winzeler started up his own manufacturing company in 1908. He rented an area to work in Archbold, Ohio and named it the Ohio Art Company because of his profound interest in art and its location. Winzeler began making metal picture frames and various other novelty items that were sold in retail stores all over the US. The company moved locations in 1912 to Bryan, Ohio where it became even more successful with its Cupid Awake/Cupid Asleep picture frames. The Ohio Art Company then installed metal lithography equipment. This was used to produce picture frames made out of wood-grained metal sheets.

In 1917, the Ohio Art Company began manufacturing toys such as the windmills and climbing monkey. After World War I, the toy company grew exponentially, leading to the introduction of colorful tea sets and drums. In the late 1950s, a French electrician named André Cassagnes created a drawing toy that used a joystick, glass and aluminum powder. The combination, which he called the "Telecran", gave users the ability to draw a picture and also erase it. After much collaboration with many individuals, the system they developed in the late 1950s is the same one used today. The name of the product was Etch A Sketch.

In the 1950s, a man named W.C Killgallon began working for the Ohio Art Company. The Killgallon family still owns and operates the Ohio Art Company. The final product of the Etch A Sketch was first produced on July 12, 1960 at the Bryan, Ohio factory.  Another toy produced by Ohio Art in the 1960s was the Bizzy Buzz Buzz, invented by Bernard Benson.  Though the Ohio Art Company partook in the toy industry and was very successful, the metal lithography sector of the company remains the core part of its business. It is one of the leading producers of specialty lithographic components.

In 1995, the Etch A Sketch toy was featured in the original Toy Story, in a scene where one performs a "quick draw" duel with Woody. This short 12 second feature was enough to give a significant sales boost, requiring the production line to work overtime to meet demand. By 1999, the company had again fallen into severe financial trouble from canceled orders of various products, reaching a point where the solvency of the company was in question. However, the company recovered with the prudent decision to agree to again have an Etch A Sketch appear in an animated feature film - this time in Toy Story 2. This scene featured an Etch A Sketch being used to present sketches related to the investigation of Woody's kidnapping. At 45 seconds, the scene in question was much longer than the scene in the original movie. The exposure from the highly successful Pixar movie resulted in sales of the toy increasing by 20 percent and ensured the survival of the company.

On February 11, 2016, The Ohio Art Company announced that it has sold its Etch A Sketch and Doodle Sketch brands to Canada-based Spin Master, in a move designed to allow it to focus on its metal lithography business and invest in its manufacturing operations in Bryan. Ohio Art's other toy lines were not included in the sale, however, the company no longer makes toys of any kind.

Awards
Nanoblock won Best Toy of the Year Award at the ASTRA trade show in 2011

References

Sources
 Ohio Art Company website

External links
 Official website

Toy companies of the United States
Manufacturing companies based in Ohio
Companies based in Bryan, Ohio
American companies established in 1908
Design companies established in 1908
Manufacturing companies established in 1908
1908 establishments in Ohio
Companies traded over-the-counter in the United States

Ohio Art Company