Der var tre officielle ansøgere til vinter-OL 2018 og vinter-PL 2018: Franske Annecy, tyske München og sydkoreanske Pyeongchang. Sidstnævnte blev valgt som værtsby for legene.

Kalender for det officielle forløb

Kandidatbyerne

Annecy

I første omgang var Frankrigs Olympiske Komite (CNOSF) tilbageholdende med at ansøge om vinter-OL og foretrak at fokusere på en ansøgning om sommer-OL 2024, men fire byer: (Annecy, Grenoble, Nice og Pelvoux) ønskede at være vært for 2018-legene. Den 24. september 2008 annoncerede CNOSF, at den ville imødekomme disse ønsker og indsende en ansøgning i 2011, og den 18. marts 2009 blev Annecy valgt som officiel kandidatby af CNOSF. CNOSF anerkendte den skarpe konkurrence fra de øvrige kandidatbyer, men valgte at anvende den erfaring man fik ved Paris' mislykkede forsøg på at sikre sig sommerlegene i 2012 til at sikre en sejr med Annecy og anlagde derfor en ydmyg tilgang til kampagnen.

Ansøgningskampagnens leder var den tidligere olympiske mester i skiløb, Edgar Grospiron, som udtalte, at "vi har et exceptionelt spektakulært landskab med Mont Blanc, økonomisk styrke med en million turister hvert år, og derfor mener vi at vores ansøgning er troværdig. Vi vil gerne invitere hele verden til en fest i et verdensberømt område." Grospiron blev assisteret af IOC-medlemmerne Jean-Claude Killy og Guy Drut, som også var tidligere olympiske mestre.

Områderne, hvor legene skulle foregå, er koncentreret i Annecy og omkring Mont Blanc, hvor 65 % af faciliteterne allerede fandtes, og Annecy ansås for "verdens førende vintersportsdestination". I en kommentar til de vanskelige sneforhold ved vinter-OL 2010 udstedte de franske arrangører snegaranti i Pays de Savoie, hvor der i gennemsnit falder 80 cm sne i februar måned. Annecy er en mindre by, så hele Haute-Savoie-departementet skulle bruges ved legene, inklusive de kendte skisteder Chamonix, Megeve, La Clusaz, Morzine og Le Grand-Bornand. Området dækker et areal med en radius på 50 km, hvor alt er inden for en times kørsel fra Annecy, og der var planlagt to olympiske landsbyer. Af de 13 idrætsanlæg skulle seks opgraderes permanent, mens to nye anlæg allerede var planlagt opført, og yderligere fire anlæg ville blive bygget, hvis Annecy var tildelt legene. Bobslæde-, kælkning- og skeleton-konkurrencerne skulle være afholdt i La Plagne på den samme bane, som blev anvendt ved vinter-OL 1992, og som blev opgraderet i 2008.

Omkostningerne ved ansøgningen var 21 millioner US$. Anlægsbyggeriet var sat til $419 millioner, og forbedringer til transport og infrastruktur (nogle var allerede planlagt og andre afhængige af, at Annecy havde fået legene) var forventet at koste $2,1 milliarder. Transportudgifterne omfattede bl.a. en ny lift mellem Flaine og Mont Blanc med høj kapacitet og en togforbindelse. De nærmeste lufthavne findes i Lyon og Geneve (35 minutters kørsel væk). Den folkelige støtte til ansøgningen var 88 % i hele landet og 81 % i Annecy-regionen.

Annecy-ansøgningens logo forestillede de franske alper, herunder Mont Blanc, og antydede bogstavet A for Annecy.

München

München var vært for sommer-OL 1972, og hvis byen var blevet valgt som værtsby for vinterlegene i 2018, ville det være første gang, at en by havde været vært for både sommer- og vinter-OL. Berlin og Hamborg overvejede at ansøge om sommer-OL i 2024 eller 2028, men Tysklands Olympiske Komite prioriterede Münchens ansøgning højest. Efter Salzburgs mislykkede forsøg på at sikre sig vinterlegene i 2014 mente Tyskland, at landet havde en bedre chance, og foretrækker at få et OL så hurtigt som muligt. München har en stærk allieret i IOC's næstformand Thomas Bach, som man håbede kunne påvirke afstemningen til Münchens fordel, selvom 2014-legene også skulle afholdes i Europa. Ikke desto mindre overvejede München allerede på forhånd at ansøge om vinterlegene i 2022, hvis denne ansøgning mislykkes.

München fremhævede en miljørigtig tilgang til legene og planlagde at anvende eksisterende anlæg i byen (nogle fra OL 1972) og eksisterende anlæg i de bayerske alpebyer Garmisch-Partenkirchen (hvor vinter-OL 1936 blev afholdt) og Schönau am Königssee, som begge ligger en times kørsel fra München. Femten idrætsanlæg skulle anvendes, og heraf eksisterede otte, tre anlæg krævede ombygning, mens de sidste fire var tænkt som midlertidige anlæg. Af miljøhensyn ville nye anlæg blive opført på steder, hvor der i forvejen fandtes idrætsanlæg, således at der ikke skulle inddrages nye landområder. Iskonkurrencerne skulle afholdes i München, ligesom åbnings- og afslutningsceremonierne skulle afvikles på Olympiastadion fra 1972. Det olympiske svømmestadion ville midlertidigt blive ombygget til en curlingarena, og kunstskøjteløb og short track ville blive afviklet i Olympiahalle. To ishockeyhaller skulle opføres i Olympiaparken som erstatning for to eksisterende anlæg, og den ene ville blive omdannet til en multifunktionshal efter legene. Endelig skulle der opføres en midlertidig arena til hurtigløb på skøjter i Olympiaparken ved Münchens Tekniske Universitet. Schnee-Park Garmisch-Partenkirchen indeholder ni skisportsanlæg, herunder det historiske Kombinierte Kunsteisbahn am Königssee, som blev renoveret i forbindelse med VM 2011. Der ville blive opført olympiske landsbyer i både München og Garmisch-Partenkirchen. Der skulle opføres et anlæg til langrend og skiskydning, men ellers skulle der anvendes eksisterende faciliteter til resten af skisportskonkurrencerne.

Det var opbakning til ansøgningen fra 75,5 % af indbyggerne i München, mens støtten var 68 % på landsbasis. Mindst en oppositionsgruppe var bekymret for miljøet, men Bogner udtalte: "vi er i god kontakt og god dialog – vi kan ikke se noget større problem der." Arrangørerne havde budgetteret med 42 millioner US$ for ansøgningskampagnen og £331 millioner til nye anlæg, herunder $143 millioner til en ny ishockeyarena. $743 millioner var allokeret til planlagte og nye transportforbedringer.

Som supplement til Tysklands historiske styrke som en passioneret vintersportsnation promoverede kunstskøjteløbsstjernen Katarina Witt ansøgningen sammen med den alpine skiløber Maria Riesch og den olympiske mester i skiskydning Magdalena Neuner fra Bayern.

Legenes slogan skulle være "Die Spiele im Herzen" (Legene i hjertet) og blev også omtalt som "The Friendly Games". Logoet var et stiliseret 'M', der ledte tankerne hen på en silhouet af de Bayerske Alper eller Münchens Olympiapark.

Pyeongchang
Efter at budt på Vinter-OL i både 2010 og 2014 og tabt med en lille margin, bød Pyeongchang igen for tredje gang i 2007 på vinter-OL 2018.

Andre potentielle ansøgere
Disse byer annoncerede intentioner om eller interesse for at ansøge om værtskabet, men endte med ikke at ansøge:

Resultat

Pyeongchangs sejr i første runde var en af de mest suveræne sejre i olympisk stemmehistorie. Pyeongchangs 63 stemmer er det højeste antal stemmer, som nogensinde er registreret i første runde til værtsskabet for et OL. Den tidligere rekord var Salt Lake City med 54 stemmer til værtsskabet for vinter-OL 2002.

Referencer

Vinter-OL 2018
Vinter-PL 2018

Ansøgere til vinter-OL 2018


thumbnail|දකුණ|ගිහිගෙයින් නික්මුනු සිද්ධාර්ථ කුමරු හිස මුඩු කරද්දී ඡන්න ඇමති සහ කන්ථක අසු පසෙකින් සිටී
කන්ථක ( පාලියෙන් සහ සංස්කෘතයෙන්) (ක්‍රිපූ 6වන සියවස, ඉන්දියාවේ බිහාරයේ සහ උත්තර් ප්‍රදේශ්හී ) රියන් දහඅටක් පමණ දිග ජනප්‍රිය ධවල අශ්වයෙක් වූ අතර,  පසුව ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ බවට පත්වූ සිද්ධාර්ථ කුමරු කුමරුන්ගේ රාජකීය සේවකයා විය. බෞද්ධ පෙළ පොත්හී විස්තර කෙරෙන අන්දමට, ඔහු විසින් ලෞකීක ජීවිතය නිෂ්ක්‍රමණය කිරීමට පෙර සියළු ප්‍රධාන කටයුතු වලදී සිද්ධාර්ථ කුමරුන් විසින් කන්ථක භාවිතා කර ඇත. සිද්ධාර්ථ කුමරුන්ගේ නිෂ්ක්‍රමණයද හා සමගින් කන්ථක හද පැලී මිය ගොස් ඇත.

ආශ්‍රිත

ඉන්දියාව

කන්ථක


Hamar (ponekad o Hamer ) je omotska zajednica koja naseljava jugozapadnu Etiopiju. Žive u woredi Hamer, plodnom dijelu doline rijeke Omo, u zoni Debub Omo, u Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa. Oni su u velikoj mjeri pastoralisti, pa njihova kultura daje veliku vrijednost stoci.

Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2003. godine, ova etnička grupa obuhvaća 46.532 osobe, od čega oko 10.000 otpada na gradsko stanovništvo. Velika većina (99,13%) živi u Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa.

Prema etiopskom nacionalnom popisu stanovništva iz 1994. godine, bilo je 42.838 govornika jezika Hamera i 42.448 osoba koje se se etnički izjasnile kao Hamer, što predstavlja otprilike 0,1% ukupne etiopske populacije.

Hamar je poznat po svom jedinstvenom običaju "preskakanje bikova", koji predatavlja ritual inicijacije dječaka u muškarce. Prvo, ženska rodbina pleše i pozivaju muškaraca koji su nedavno inicirani da ih bičuju. Ovim pokazuje njihovu potporu dječacima koji prolaze inicijaciju, a njihovi ožiljci im daju pravo da biraju za koga će se vjenčati.

Dječak mora dvaput pretrčati naprijed-nazad preko leđa niza bikova ili kastriranih volova, a ako ne uspije, biva ismijan.

Prema riječima pomoćnika administratora Hamer Bena, Atoa Imneta Gashaba, samo sedam članova plemena ikad završilo srednju školu.

Mingi, u religiji Hamara i srodnih plemena, je stanje nečistosti ili "ritualne zagađenosti". Osoba, često dijete, za koje se smatralo da je mingi, ubija se prisilnim trajnim odvajanjem od plemena tako što se ostavlja sama u džungli ili utapanjem u rijeci.

Poveznice
 Hamer-Banna jezik

Izvori

Literatura
Lydall, Jean, and Ivo Strecker (1979). The Hamar of Southern Ethiopia. In three volumes: v. 1.: Work journal; v. 2: Baldambe explains; v. 3: Conversations in Dambaiti. Arbeiten aus dem Institut fur Volkerkunde der Universitat zu Göttingen, Bd. 12-14. Hohenschaftlarn: Klaus Renner Verlag.  (v. 1);  (v. 2);  (v. 3).
Giansanti, Gianni (2004). Vanishing Africa. Text and photographs by Gianni Giansanti; ethnographic introductions by Paolo Novaresio. Prevedeno s talijanskog, s audio CD-om. Vercelli, Italy: White Star. .
Strecker, Ivo A. (1988). The Social Practice of Symbolization: An Anthropological Analysis. Monographs on Social Anthropology, no. 60. London; Atlantic Highlands, New Jersey: Athlone Press. .

Hamar u filmovima

 1973. - Rijeke pijeska, Roberta Gardnera, u boji, 83 min
 1994. Sweet Sorghum: Kći etnografa sjeća se života u Hamaru, u južnoj Etiopiji : film Ive Streckera i Jeana Lydalla i njihove kćeri Kaire Strecker. Proizvodnja IWF-a. Watertown, Massachusetts: Dokumentarni obrazovni resursi, [objavljeno c. 1997.]. VHS. Voditeljica / pripovjedačica, Kaira Strecker; producent, Rolf Husmann.
 Izdanje iz 1996. - "Hamarska trilogija." Serija od tri filma Joanne Head i Jean Lydell; distribuira Filmakers Library, NYC. Naslovi u seriji su: Žene koje se osmjehuju, Dvije djevojke idu u lov i Naš način ljubavi.
 2001 - Dukina dilema: posjet Hamaru, Južna Etiopija. Film Jean Lydall i Kaira Strecker. Watertown, Massachusetts: Dokumentarni obrazovni resursi, objavljen 2004. godine. DVD. Kamera, zvuk i montaža, Kaira Strecker; antropologije i proizvodnje, Jean Lydall.
 2001. - Posljednji ratnici: Plemena Hamar i Karo: U potrazi za Mingijem. A Trans Media produkcija; Južna zvijezda. Princeton, New Jersey: Filmovi za humanističke znanosti. VHS. From The Last Warriors: Sedam plemena na rubu izumiranja. Producent serije / izvršni producent, Michael Willesee Jr .; pisac / redatelj, Ben Ulm.  ISBN   0-7365-3606-X.

Diskografija
 2003 - Nyabole: Hamar - Južna Etiopija. CD. Muzejska zbirka Berlinske serije. Snimljeno između 1970. i 1976. godine, a izvorno objavljeno u LP 1968. Mainz, Njemačka: Wergo.

Vanjske poveznice

 Hamer stranica s BBC-a
 Ljudi Afrike
 Otkriveni kanal
 Video sa seoskog tržišta Hamer - YouTube
 Video skakanja bikova - YouTube
 Fotografije snimljene pripadnicima plemena Hamar, veljača 2010
 Hamer i ljudi iz doline Omoa (Fotografije Jean Buet)

Etničke grupe Etiopije

Hamar (narod)


නිවුටන් (සංකේතය: N) යනු, සම්භාව්‍ය යාන්ත්‍ර විද්‍යාව වෙනුවෙන් ඔහු සිදු කල කාර්යභාරය අගයමින් අයිසෙක් නිවුටන් අනුව යමින් නම් කෙරුනු බලය සඳහා SI ව්‍යුත්පන්න ඒකකය වේ.

අර්ථදැක්වීම
නිවුටනය යනු SI ක්‍රමය තුල බලය සඳහා ව්‍යුත්පන්න ඒකකය වේ; එය තුල්‍ය වන්නේ, කිලෝග්‍රෑම් එකක ස්කන්ධයක් තත්පරයට තත්පරයට මීටර එකක සීඝ්‍රතාවකින් ත්වරණය කිරීමට අවශ්‍ය බලයටය. මාන විශ්ලේෂණයෙහිදී, F=ma, m (කිග්‍රෑ) යන්න a (මී/තත්2) වෙතින් ගුණකිරීමට භාජනය වෙන බැවින්, නිවුටන්1 ඒකකයක මාන:

නිදසුන්
 1 N යනු,   102 ග්‍රෑ ( කිග්‍රෑ) (කුඩා ඇපල් ගෙඩියක පමණ) ස්කන්ධයක් ඇති වස්තුවක් කෙරෙහි, පෘථිවියෙහි ගුරුත්වය ඇති කරන බලයයි.
 පෘථිවි පෘෂ්ඨයෙහි දී, කිග්‍රෑ  1 ක ස්කන්ධයක්,  දළ වශයෙන් 9.8 N [පහළට] (හෝ  1.0 කිලෝග්‍රෑම්-බලය; 1 කිග්‍රෑබ=9.80665 N අර්ථදැක්වීම ප්‍රකාර) බලයක් ඇති කරයි. කිග්‍රෑ  1 ක් 10 N වෙතට සංගත වෙන බවට සන්නිකර්ෂණය කෙරුම එදිනෙදා ජීවිතයෙහි සහ ඉංජිනේරු විද්‍යාවෙහිදී ආනුභූතික රීතියක් ලෙසින් භාවිතා කෙරේ.
 කිග්‍රෑ  70 ස්කන්ධයක් ඇති මානවයෙකු මත පෘථිවියෙහි ගුරුත්වය ඇති කරන බලය දළ වශයෙන්  686 N පමණ වේ.
 බලයෙහි සහ විස්ථාපනයෙහි  තිත් ගුණිතය නිපැයන්නේ යාන්ත්‍රික කාර්යය වේ. එබැවින්, SI ඒකක වලදී, 1 N බලයක් 1 මී දුරක් යෙදවූ කල  1 N•m කාර්යයක් සිදු කෙරේ.  කාර්යය-ශක්තිය ප්‍රමේයය දක්වන්නේ යම් වස්තුවක් මත සිදුකෙරෙන කාර්යය එම වස්තුවෙහි ශක්තිය වෙනස් වීමට සමාන බවයි. 1 N•m = 1 J (ජූල්), එනම් ශක්තිය සඳහා  SI ඒකකය.
 බලය කිලෝනිවුටන් හෝ  kN වලින් දැක්වීම සුලභ වන අතර, 1 kN = 1,000 N වේ.

ආශ්‍රිත

නිවුටන් (ඒකකය)


Fabio Rinaldi (* 15. Juli 1973) ist ein italienischer Marathonläufer.

1999 siegte er beim Piacenza-Marathon und wurde Zweiter beim Florenz-Marathon. 2000 gewann er den Livorno-Marathon und wurde Sechster beim Mailand-Marathon. Im Jahr darauf folgte einem Sieg bei der Maratona del Salento ein zweiter Platz bei der Maratona d'Europa. 2002 verteidigte er seinen Titel im Salento, wurde als Achter der Maratona d'Italia nationaler Meister und Zweiter in Florenz.

2003 wurde er Sechster bei Roma – Ostia, Zweiter beim Neapel-Marathon und kam bei den Halbmarathon-Weltmeisterschaften in Vilamoura auf den 54. Platz. 2004 siegte er beim Treviso-Marathon. Auf dem wegen seines Gefälles nicht bestenlistenfähigen Kurs erzielte er eine Zeit von 2:11:48 h.

Im September 2009 verweigerte er eine Dopingkontrolle. Wegen dieses Verstoßes gegen die Dopingbestimmungen wurde er für zwei Jahre gesperrt.

Persönliche Bestzeiten

 Halbmarathon: 1:01:48 h, 23. Februar 2003, Ostia
 Marathon: 2:12:19 h, 24. November 2002, Florenz

Weblinks

 Athletenporträt bei marathoninfo.free.fr

Fußnoten

Marathonläufer (Italien)
Dopingfall in der Leichtathletik
Doping in Italien
Italiener
Geboren 1973
Mann

Fabio Rinaldi


Jack Champion (nascido em novembro de 2004) é um ator americano. Ganhou notoriedade por seu papel como Spider em Avatar: The Way of Water (2022) e como Ethan Landry em Scream VI (2023).

 Vida e carreira
Champion nasceu em novembro de 2004 e mora em Blacksburg, Virgínia, onde foi criado por sua mãe, uma microbiologista. Ele começou a atuar aos oito anos, começando no teatro da escola. Em 2015, teve um pequeno papel na série documental American Genius.Em 2017, aos 12 anos, Champion reservou um teste para o papel Spider do filme Avatar: The Way of Water. Porém, antes de ser escalado para o elenco do filme, ele teve um pequeno papel em Avengers: Endgame (2019) e estrelou o filme de terror The Night Sitter (2018). Champion, então, foi aprovado para o papel como Spider, um adolescente humano que vive entre os Na'vis em Pandora. As audições duraram cerca de quatro meses. O ator teve que gravar os filmes da franquia simultaneamente, em especial Avatar 3, de modo a evitar seu aparente envelhecimento.

Em 2023, Champion apareceu no slasher Scream VI. Em seguida, ele interpretará o filho do personagem de Liam Neeson em Retribution e estará no elenco de Freaky Tales.''

Pessoas vivas
Nascidos em 2004
Atores dos Estados Unidos

Jack Champion


Kyrksæterøra er þéttbýli og stjórnsýslumiðstöð sveitarfélagsins Heim í Þrændalögum í Noregi.. Í byggð eru 2 484 íbúar og í sveitarfélaginu 5.884 (2022). Staðurinn er staðsettur við útfall árinnar Søa við Hemnfjorden, u.þ.b. 105 kílómetra vestur af Þrándheimi og 62 kílómetra vestur af Orkanger.

Á Kyrksæterøra eru hótel, matsölustaðir, verslunarmiðstöð, banki, fata- og íþróttaverslanir, raftæki, hárgreiðslustofa, verkstæði, timbur, tjald- og skálaleiga og smábátahöfn. Hvað stóriðju varðar er í byggðinni skipasmíðastöð, álver, byggingafyrirtæki, tréverksmiðja og eldisverksmiðja fyrir lax og regnbogasilung.

Í Kyrksæterøra er Sodin-skólinn, sem er 10 ára grunnskóli, og Kyrksæterøra Videregående skole (menntaskóla) með almennar greinar og verknám er einnig hér.

Opinber þjónusta á Kyksæterøra er meðal annars læknir og tannlæknir, auk heilsu- og öldrunarstöðvar.

Hemne kirkja er átthyrnd kirkja frá 1817.

Bæir í Þrændalögum

Kyrksæterøra


Bolhrad (, ; bulgarsk og ; ; ) er en by i Odessa oblast i det sydvestlige Ukraine med  indbyggere. Byen er det administrative center i Bolhrad rajon.

Historie
Bolhrad blev grundlagt i 1821 af bulgarske nybyggere under ledelse af general Ivan Inzov. Bolhrad var en del af Moldavien fra 1856 til 1859, Rumænien fra 1859 til 1878, 1918 til 1940 og fra 1941 til 1944 før den blev en del af Ukrainske SSR og senere Ukraine.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Officielle data om Bolhrad

Byer i Odessa oblast

Bolhrad


Events
January 5 – In Paris, Antonio Salieri signs a contract with the Opéra for a work entitled Les Danaïdes.
January 7 – Composer Pierre-Alexandre Monsigny marries Amélie de Villemagne.
February 9 – The Piano Concerto No. 14 becomes the first entry in the catalogue of works by Wolfgang Amadeus Mozart.
March – 28-year-old Mozart gives the first performances of his Piano Concerto No. 15 at the Trattnerhof and Burgtheater in Vienna.
April 24 – Mozart writes to his father Leopold, recommending the work of newcomer Ignaz Pleyel.
April 29 – Wolfgang Amadeus Mozart and violinist Regina Strinasacchi perform Mozart's Sonata in B-flat for Violin and Keyboard (K.454) for the first time, in the presence of Joseph II, Holy Roman Emperor.
May 27 – June 5 – Handel Commemoration concerts in Westminster Abbey, London.
June 13 – Wolfgang Amadeus Mozart's Piano Concerto No. 17 is performed for the first time, by his student, Barbara von Ployer.  Giovanni Paisiello is in the audience.
August 17 – Luigi Boccherini is given a pay rise of 12000 reals by his employer, the Infante Luis, Count of Chinchón.
August 28 – In Vienna, Johann Georg Albrechtsberger's Mass in E flat is performed for the first time, with the orchestral arrangement replaced by organ accompaniment, in accordance with the preferences of Joseph II, Holy Roman Emperor.
December 11 – Mozart is received into the Masonic lodge "Beneficence".
The first opera is mounted at the unfinished Teatro Nuovo in Bergamo, Lombardy, Giuseppe Sarti's Medonte, re di Epiro.

Classical music
Jean-Jacques Beauvarlet-Charpentier – Journal d'orgue 1–9

Niel Gow – A Collection of Strathspey Reels, etc.
Joseph Haydn
6 Divertimentos, Hob.IV:6–11
Keyboard Sonata in G major, Hob.XVI:40 (no. 54)
Keyboard Sonata in B-flat major, Hob.XVI:41 (no. 55)
Keyboard Sonata in D major, Hob.XVI:42 (no. 56)
24 Lieder, Hob.XXVIa:13–24 (second book)
Michael Haydn – Symphony in B-flat major; Symphony in C major
Sabine Hitzelberger – Für fülende Seelen am Klavier
Edward Jones – Musical and Poetical Relicks of the Welsh Bards, including "Deck the Halls"
Leopold Kozeluch – Keyboard Concerto in F major, P.IV:1
Wolfgang Amadeus Mozart
Piano Concerto No. 14
Piano Concerto No. 15
Giovanni Paisiello – Six quartets, Op. 1
Joseph Reicha – Cello Concerto in D major
Giovanni Battista Viotti – Duetto concertante for 2 Violins in D major; Duetto concertante for 2 Violins in D minor

Opera
Pasquale Anfossi – Issipile, May 8, King's Theatre, London.
Luigi Cherubini – L'Idalide
Domenico Cimarosa
L'apparenza inganna
Artaserse
I due supposti conti
I matrimoni impensati
L'Olimpiade, July 10, Teatro Eretenio, Vicenza.
La vanità delusa
André Grétry
L'épreuve villageoise
Richard Coeur de Lion
Joseph Haydn – Armida
Thomas Linley – The Spanish Rivals
Antonio Salieri
Les Danaïdes
Il ricco d'un giorno (libretto by Lorenzo Da Ponte)
Andrea Luchesi – Ademira
Giovanni Paisiello – Il Re Teodoro
Niccolò Piccinni – Diane et Endymion
Antonio Sacchini – Dardanus

Births
January 1 – William Beale, composer and organist (died 1854)
January 27 – Martin-Joseph Mengal, composer (died 1851)
January 29 – Ferdinand Ries, composer
February 3 – John Fane, composer and diplomat
February 27 – Job Plimpton, composer (died 1864)
March 25 – François-Joseph Fétis, Belgian musicologist, composer, critic and teacher (died 1871)
April 8 – Dionisio Aguado, guitarist and composer (died 1849)
June 14 – Francesco Morlacchi, opera composer (died 1841)
July 27 – George Onslow, composer (died 1853)
August 5 – Louis Spohr, composer, violinist and conductor (died 1859)
August 23
Jeanette Wässelius, operatic soprano  (died 1853)
Henriette Löfman, composer  (died 1836)
October 15 – Thomas Hastings, composer (died 1872)
October 16 – Karl Keller, composer and flautist (died 1855)
November 7 – Friedrich Wilhelm Kalkbrenner, German pianist and composer
date unknown – Samuel Simms, organist and composer (died 1868)
November 28 – Ferdinand Ries, composer and friend of Beethoven (died 1838)

Deaths
March 4 – Ann Cargill, opera singer (born 1760) (drowned)
July 1 – Wilhelm Friedemann Bach, composer (born 1710)
August – Louis Anseaume, opera librettist
August 6 – Karl Kohaut, lutenist and composer (born 1726)
August 4 – Giovanni Battista Martini, composer (born 1706)
September
John Bennett, organist and composer (born c.1735)
Maria Linley, singer (born 1763)
September 12 – Manuel Blasco de Nebra, organist and composer (born 1750)
October 5 (or 1785) – Antonín Kammel, violinist and composer (born 1730)
November 6 – Anine Frölich, ballet dancer (born 1762)
date unknown
John Pixell, poet and composer (born 1725)
Yekaterina Sinyavina, pianist and composer (date of birth unknown)

References

18th century in music
Music by year

1784 in music


An Cyperus soongoricus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Grigorij Silych Karelin ngan Ivan Petrovich Kirilov. An Cyperus soongoricus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cyperus

Cyperus soongoricus


Prasat Kravan () is a small 10th-century temple consisting of five reddish brick towers on a common terrace, at Angkor, Cambodia, south of the artificial lake (baray) called Srah Srang. Its original Sanskrit name is unknown. The modern name in Khmer, "Prasat Kravan", means artabotrys odoratissimus temple. The temple was dedicated to Vishnu in 921 CE, according to an inscription on doorjambs.

The site was cleaned from vegetation in the 1930s by Henri Marchal and Georges Trouvé. Afterwards the towers were restored on Bernard Philippe Groslier's initiative from 1962 to 1966, adding some new bricks which are marked with a "CA" (meaning "Conservation Angkor").

The temple is oriented to the east and surrounded by a small moat. Its exterior is striking for its classical lines and symmetry. The central and the south tower have superstructures which take advantage of false perspective by simple means of diminishing tiers. The sanctuary's interiors are remarkable for the large bas-relief depictions of Vishnu and Lakshmi that have been carved into the walls of reddish brick, connected by a vegetable compound. This type of sculptured artwork is rather common in Cham temples, but rare in known Khmer monuments.

Bas-reliefs
The bas-reliefs on the interior walls of the central tower are representations of Vishnu. There are three in all:
 Four-armed Vishnu sits astride his vehicle Garuda and holding his standard appurtenances: the globe, the conch, the discus, and the baton.
 Four-armed Vishnu, again holding his four standard appurtenances, takes a large step. This image illustrates the story of Vishnu in his incarnation as Vamana the dwarf taking three great steps to reclaim the world from the asura Bali.
 Eight-armed Vishnu stands stiffly in the position of a statue. He is surrounded by hundreds of tiny devotees and surmounted by a crocodile or a lizard. Its significance remains unknown.

The interior walls of the northernmost tower feature a pair of bas-reliefs of Lakshmi, Vishnu's consort, flanked by devotees:
 In one of the depictions, the goddess holds the trident of Shiva and the discus of Vishnu, possibly marking her as the great goddess who transcends the duality of Saiva and Vaishnava worship.
 A more traditional depiction of Lakshmi holding lotuses is on the opposite wall.

Gallery

References

Notes

External links
photos of details of Prasat Kravan, M.A. Sullivan on Bluffton University website

Hindu temples in Siem Reap Province
Angkorian sites in Siem Reap Province

Prasat Kravan


Egentliga Sverige er en terminologi, som benyttes til at separere de territorier, som var helt integreret i Sverige fra besiddelser og stater i union med landet.

Fra den tidlige middelalder og frem til freden i Fredrikshamn i 1809 indgik også nutidens Finland som en fuldt integreret del af riget, Österland. Efter 1809 betegner termen Sverige under nuværende grænser.

Skåneland, som tidligere var en del af Danmark, blev svenskt gennem freden i Roskilde 1658, men det var ikke før 1719, at det var fuldt integreret og blev en del af Egentliga Sverige.

Egentliga Sverige er, til forskel fra Egentliga Finland, et geografisk område som er blevet forandret over tid. Egentliga Finland er et landskab i det sydvestlige Finland, som gav navn til hele landet.

Begrebet blev opfundet af E.G. Geijer i Svenska folkets historia.

Kilder

Efter en.wiki  ver. 363719619

Sveriges historie
Svenskere
Finner

Egentliga Sverige


Miki Jacobsen (født 1965) er en grønlandsk billedkunstner. Miki Jacobsen er født i Paamiut, men opvokset i Sisimiut. Han er uddannet på Kunstskolen i Nuuk, og på Skolen for Brugskunst. Miki Jacobsen arbejder indenfor mange forskellige medier, fra akvarel over maleri til fotografi, men arbejder også med skulptur, lige fra konkrete objekter til forgængelig landart. Han har arbejdet med udsmykninger, illustrationer, frimærker, børnebøger, og løst opgaver indenfor teater, film og musik. På Nuuk Kunstmuseum hænger flere værker. Miki Jacobsen er medlem af kunstnersammenslutningen Kimik.

Udvalgte udstillinger
 1987 Grönländsk Grafik, Stockholm (gruppeudstilling)
 1993-97 Den flyvende Kajak, Nordisk Konstcentrums vandreudstilling, (gruppeudstilling)
 1988 Det Grønlandske Hus i København, København
 1997 Katuaq, Nuuk
 1999 Sila, Katuaq, Nuuk 2002 Hunters of the North, vandreudstilling.
 2005 Den Røde Snescooter, Nordatlantens Brygge (gruppeudstilling)

Referencer

Kilder og eksterne henvisninger
 Camilla Augustinus: Grønlandske nutidskunstnere, Dansk-Grønlandsk Kulturfond, 2004
 Tupaarnaq Rosing Olsen (red): Kimik - Ukuit 20 år, Milik Publishing, 2016
 Carlen Staffan og Marianne Jensen, intro. Den Flyvende Kajak/The Flying Kayak/Qajaq Silaannakkoortoq (Contemporary Art from Greenland). Nordic Arts Centre, 1989.
 Jørgen Trondhjem: 100 års grønlandsk billedkunst, Turbine 2011
 Bodil Kaalund: Grønlandsk Kunst, 3. udgave. 2011.

Billedkunstnere fra Grønland

Miki Jacobsen


Makuch oder Makúch ist der Familienname folgender Personen:

 Jozef Makúch (* 1953), slowakischer Finanzwissenschaftler und Gouverneur der Slowakischen Nationalbank
 Wanda Makuch-Korulska (1919–2007), polnische Neurologin

Siehe auch:
 Macuch

Makuch


ඌබට්_ඒන්ජල් යනු වංචා, මුදල් විශුද්ධිකරණය සහ ජාවාරම්වලට සම්බන්ධ වූ ආන්දෝලනාත්මක බ්‍රිතාන්‍ය-සිම්බාබ්වේ ව්‍යාපාරිකයෙකි. රහසිගත මාධ්‍යවේදීන් ඔහුගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික විදේශ ගමන් බලපත්‍රය භාවිතා කරමින් රත්‍රං සහ මුදල් ප්‍රවාහනය කිරීමට කටයුතු කරන ආකාරය රූගත කර ඇත. මුදල් ගෙවා ව්‍යාජ උපාධියක් ලබා ගත්තෙකු ලෙස තවත් එවන් පුද්ගලයින් 9,612ක් සමඟ ඔහුගේ නම එක්සත් ජනපද අධිකරණ දෙපාර්තමේන්තුවේ ලැයිස්තු ගතකර ඇත.  එවැන්ජලික දේශකයෙකු වන අතර එක්සත් රාජධානියේ පෙන්තකොස්ත දේවසේවයක් වන Spirit Embassy හි නිර්මාතෘවරයා වේ.

ඔහු සහ ඔහුගේ ආගම් කල්ලියේ සහ ඔහු විසින් පාලනය කරන පුණ්‍යායතන වටා විවිධ මතභේද ඇති අතර ඔහුට එරෙහිව වරෙන්තුද නිකුත් කර ඇත. මේ වන විට ඔහුට මූල්‍ය වංචා සහ ලිංගික අපචාර චෝදනා එල්ල වී ඇත. 2023 දී ඔහු තම රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික වරප්‍රසාද අනිසි ලෙස භාවිතා කරමින් මුදල් විශුද්ධිකරණ ක්‍රමයක් පවත්වාගෙන යන බව සොයා ගන්නා ලදී. ඒන්ජල් සභාවේ හිටපු සාමාජිකයින් ඔහුට ස්ත්‍රී දූෂණ සහ ලිංගික අතවරවලට චෝදනා කර ඇත.

ඌබට් ඒන්ජල්


Melinidinae, podtribus trava u tribusu, Paniceae, dio potporodice Panicoideae. Postoji 15 priznatih rodova.

Rodovi
 Chaetium Nees (3 spp.)
 Eccoptocarpha Launert (1 sp.)
 Eriochloa Kunth (35 spp.)
 Panicum auct. (1 sp.)
 Rupichloa Salariato & Morrone (2 spp.)
 Thuarea Pers. (2 spp.)
 Urochloa P. Beauv. (98 spp.)
 Brachiaria (Trin.) Griseb. (42 spp.)
 Scutachne Hitchc. & Chase (1 sp.)
 Megathyrsus (Pilg.) B. K. Simon & S. W. L. Jacobs (3 spp.)
 Yvesia A. Camus (1 sp.)
 Leucophrys Rendle (1 sp.)
 Melinis P. Beauv. (23 spp.)
 Moorochloa Veldkamp (3 spp.)
 Tricholaena Schrad. (4 spp.)

Izvori

Paniceae

Melinidinae


Caran d'Ache was the pseudonym of the 19th century Russian-French satirist and political cartoonist Emmanuel Poiré (6 November 1858 – 25 February 1909). The pseudonym comes from  meaning "pencil" in Turkic languages.  While his first work glorified the Napoleonic era, he went on to create "stories without words" and as a contributor to newspapers such as the Le Figaro, he is sometimes hailed as one of the precursors of comic strips. The Swiss art products company Caran d'Ache is named after him.

Biography

Born in Moscow on 6 November 1858, d'Ache was the grandson of an Officer-Grenadier in Napoleon's Grande Armée who, wounded during the Battle of Borodino, had stayed behind in Russia. After his grandfather's death, he was adopted by a Polish family whose daughter he later married. His younger sister, Maria Poiret, became a famous dancer and actress.

In 1877, d'Ache emigrated to France where he gained French citizenship and joined the Army for five years, where he was assigned to design uniforms for the ministry of war. He also contributed to their journal La Vie militaire with satirical illustrations, among them some caricatures of the German army.

In 1898 he co-founded the satirical, anti-Dreyfusard weekly magazine Psst... ! along with fellow artist and designer Jean-Louis Forain. The magazine lasted 85 issues and was made up entirely of editorial cartoons by Caran d'Ache and Forain, caricaturing society and its scandals from an antisemitic, pro-Army viewpoint.

He died in Paris on 25 February 1909 at the age of 50.

Works

Much of his work was contributed to La Vie Parisienne, Le Figaro illustré, La Caricature, and Le Chat Noir. He also issued various albums of sketches and posters, some listed below. and illustrated a good many books, notably Benardaky's Prince Kozakokoff.
1880: His first drawings of military caricatures were published in La Chronique Parisienne.
1892: Caran d'Ache published Carnet de Chèques ("Checkbook") on the Panama Canal Affair.
1895: He started publishing editorial cartoons (every Monday) in the daily Le Figaro, and soon thereafter for the popular weekly Le Rire.
 A poster for an «Exposition Russe» in Paris was published in Les Maîtres de l'Affiche.
1898: Caran d'Ache published the cartoon  ("A Family Dinner"), highlighting the intense disagreements in French society regarding the Dreyfus Affair. It appeared a month after Émile Zola's famous J'Accuse, which inflamed and hardened opinion on both sides.

Sources

External links

Caran d'Ache biography on Lambiek Comiclopedia

1858 births
1909 deaths
Writers from Paris
French poster artists
French draughtsmen
French caricaturists
People from the Russian Empire of French descent
Emigrants from the Russian Empire to France
Members of the Ligue de la patrie française

Caran d'Ache


Mykolaïvka (, ) est une commune urbaine de l'oblast de Soumy, en Ukraine. Elle compte  en 2021.

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Soumy

Mykolaïvka (oblast de Soumy)


ඔසී කොරයා යනු ශ්‍රී ලංකාවේ මීගමුව ආසන්න දාගොන්නේ ජීවත්වූ අරක්කු ව්‍යාපාරිකයෙක් සහ දාමරිකයෙකි.

ව්‍යාපාර
තැබෑරුම් හිමියෙක්වූ ඔසී කොරයාගේ අරක්කු රේන්දය හලාවත දක්වා වෙරළබඩ තීරුව විය.

එල්ලව තිබූ ප්‍රධාන චෝදනා
 කොල්ලුපිටියේදී දඹරාවේ රතනසාර හිමියන්ට වෙඩි වැදුණු භාෂා පෙළපාළිය දියත් වූ 1966 ජනවාරි 8 වැනි දින  පෙළපාළිකරුවන් යට කරමින් මෝටර් රථයක් පැදවීම
 හිස බූගා කොට කලිසමක් හැඳ සිවුර පොරවා සිට එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයාට වෙඩි පහර එල්ලවීමත් සමඟ සිවුර ගලවා තාප්පයට උඩින් පැන 'වැඩේ හරි මචං' කියා නවතා තිබූ මෝටර් රථයක නැඟී පලායාම (යාබද නිවෙසක මෙහෙකාර ස්ත්‍රියක වූ රොසලින් නමැති අයගේ සාක්‍ෂිය) සහ පසු  දිනක පසු හිස බූගා සිටියදීම කතරගමදී අගමැති ඝාතනය සඳහා වූ බාරය ඔප්පු කිරීම.
 ප්‍රසිද්ධ උත්සවයකදී පිස්තෝලයක් පෙන්වමින් කරුණාරත්න අබේසේකරට නිවේදනය කිරීම නවතා ගාමිණී ෆොන්සේකාට නිවේදනය සඳහා යාමට කීම
 මෙම කිසිදු චෝදනාවක් කිසිවිටක පොලිසිය විසින් හෝ අධිකරණය විසින් විභාග කර නැත.

ආශ්‍රිත ලිපි
 අරක්කු රේන්ද
 දඹරාවේ රතනසාර හිමි
 තල්දූවේ සෝමාරාම
 එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක

වැඩිදුර කියවීම්
 ඔසී කොරයා හිස බූ ගායී

මූලාශ්‍ර

එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක ඝාතනය

ඔසී කොරයා


ඇතැම්විට සරල ලෙස චන්ද්‍රගුප්ත  ලෙස හැඳින්වෙන, චන්ද්‍රගුප්ත මෞර්ය (සංස්කෘත: चन्द्रगुप्त मौर्य), (උපත ක්‍රිපූ 340 ගණන්, පාලනය ක්‍රිපූ 320 ගණන්  – ක්‍රිපූ 298 ගණන් ), මෞර්ය අධිරාජ්‍යයේ නිර්මාතෘ විය. ඉන්දියානු අර්ධද්වීපයෙහි වැඩි කොටසක් එක්සේසත් කිරීමෙහි ලා චන්ද්‍රගුප්ත සමත් විය. ඉන්දියාව පළමුවෙන් එක්සේසත් කළ තැනැත්තා ලෙසද ඉන්දියාවේ පළමු සැබෑ අධිරාජයා ලෙසද චන්ද්‍රගුප්ත සැලකීමෙහි ලා ඉහත කරුණ ඉවහල් විය. විදේශීය  ග්‍රීක හා ලතින් විස්තරයන්හි, චන්ද්‍රගුප්ත හැඳින්වෙනුයේ සන්ඩ්‍රොකුප්ටොස් (Σανδρόκυπτος), සන්ඩ්‍රොකොට්ටොස් (Σανδρόκοττος) හෝ ඇන්ඩ්‍රොකොට්ටුස් ලෙසිනි.

චන්ද්‍රගුප්තයන්ගේ විජයග්‍රහණයන්ට පෙරාතුව, කුඩා ප්‍රාදේශීය රාජධානින් ගණනාවක් වයඹදිග අර්ධද්වීපය තුළ සිය බලපරාක්‍රමය පැතිරවූ අතර,  ගංගානදී ආශ්‍රිත තැනිතලාව තුල ජයකෙහෙලි නැංවූයේ නන්ද අධිරාජ්‍යයයි. චන්ද්‍රගුප්තයන්ගේ අභිභවනයන්ට පසුව, මෞර්ය  අධිරාජ්‍යය නැගෙනහිරින් බෙංගාලය සහ ඇසෑමය සිට, බටහිරින් ඇෆ්ගනිස්තානය හා බලුකිස්තානය දක්වාද, උතුරින් කාශ්මීරය(වයඹ) හා නේපාලය(ඊසාන)  සිට, දකුණින් ඩෙකෑන් සානුව දක්වාද පැතිරිණි.

ඔහු යම්තම් 20 වැනි වියපත් වත්ම ඇලෙක්සැන්ඩරයන්ගේ මැසිඩෝනියානු මාණ්ඩලිකයන් පරාජය කිරීම හා නන්ද අධිරාජ්‍යය අභිභවනය කිරීමෙහි සිට, දකුණුදිග ආසියාව තුළ මධ්‍යගත පාලනය නතු කර ගැනීම දක්වා විහිදෙන, ඔහුගේ මස්තකප්‍රාප්තීන්, ඉන්දියානු ඉතිහාසයේ අති සුප්‍රකට සිද්ධීන් ලෙස තවමත් සැලකේ. වසර දෙදහසක් ඉක්මවීමෙන් පසුවද, චන්ද්‍රගුප්ත හා, මහා අශෝක ඇතුළු ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයන්ගේ සම්ප්‍රසාධනයන්, දකුණු ආසියාතික හා ලෝක ඉතිහාසයෙහි පුරාවෘත්ත අධ්‍යයනයෙහි විෂය වස්තූන්ව පවතියි.
ග්‍රීසියේ සෙලියුසිඩ් රාජ්‍යයේ පාලකයා වන සෙලියුකස් I සමඟ චන්ද්‍රගුප්ත නැවතත් යුද්ධයකට එළඹුණි. 305 පූර්ව පොදු යුගයේදී ඇති වූ මහා සංග්‍රාමයේ දී ඔහු විසින් ඉන්දියාවේ වයඹ දිග ප්‍රදේශ නැවතත් අල්ලාගැනීමට උත්සාහ කරන ලදි. එහෙත් ඔහු අසාර්ථක විය. අවසානයේ පාලකයෝ දෙදෙනා සාම ගිවිසුමකට එකඟ වූහ. රණකාමී ගිවිසුම අවසන් විය. රජ පෙළපත් අතර විවාහ සම්බන්ධතා සහ ග්‍රීසියේ වැසියන් සහ ඉන්දියානු වැසියන් අතර විවාහ සම්බන්ධකම් ගොඩ නැගුණි. චන්ද්‍රගුප්තට පැර‍පාමිසාදය (කාම්බෝජ සහ ගාන්ධාර), ඇරකෝසියා (කන්දහාර්) සහ ගෙඩ්රෝසියා( බලුකිස්ථානය) යන මාණ්ඩලික ප්‍රදේශ හිමි වූ අතර  සෙලියුකස්I ට යුධ ඇතුන් 500 ක් ලැබුණි. 301 වන පූර්ව පොදු යුගයේ දී  ඇති වූ ඉප්සස් යුද්ධයේ දී බටහිර හෙල්ලනිස්ටික් රජු පරදා ජයග්‍රහණය ලැබීමට සෙලියකස් I  ට ඇතුන් බෙහෙවින් උපකාරී විය. අනතුරුව ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතා පිහිටවූ අතර ඵෙතිහාසික වෙගස්තීනුවන්, ඩෙයිමාකෝස් සහ ඩයිනිසියස් වැනි ග්‍රීසින් කිහිපදෙනෙකුම මයුර රජ මාළිගයේ වාසය කළහ.

චන්ද්‍රගුප්ත, පාඨලීපුත්‍රයේ විශාල පාලක මණ්ඩලයක් සහිතව ශක්තිමත් මධ්‍යම රාජ්‍යයක් පිහිට වුයේය. මෙගස්තීනුන්ට අනුව මෙම මාළිගය ද්වාර 64 කින් සහ කුළුණු 570 කින් යුක්ත දැවමය බිත්තියකින් වටවී තිබුණි. එය අසිරිමත් අසමසම සූසා සහ එක්බැටානා වැනි මාළිගාවලටත් තරඟකාරී එකක් විය. චන්ද්‍රගුප්තගේ පුත් බින්දුසාර, ඔහුගේ  මයුර රාජ්‍යයේ පාලනය දකුණු ඉන්දියාව දක්වා ව්‍යාප්ත කළේය. ඔහුගේ  මාළිගයේ ඩෙයිමාකස් (ස්ට්‍රාබෝI 70 ) නම් ග්‍රීක තානාපතිවරයෙක් ද සිටියේ ය.

මූලාශ‍්‍ර

ඉන්දියාව

චන්ද්‍රගුප්ත මෞර්ය


Amandman (francuski: amendement od latinskog emendatio, amendamentum) je izraz za korekciju nekog pravnog dokumenta, prije svega zakonskih, iako se to može odnositi i na obični trgovački ugovor.

Amandan se razlikuje od ostalih dopuna zakona po tome što se ne dira u izvorni prvobitni tekst, već se novi tekst dodaje na kraju propisa na koji se odnosi, kad ga usvoji (izglasa) nadležno zakonodavno tijelo.

Karakteristike i povijest
Gotovo je uobičajena procedura u svim parlamentima svijeta, da se nakon prijedloga nekog zakona, prije njegovog konačnog donošenja, predlažu amandmani, o kojima se glasa i ovisno o tome jesu li prihvaćeni - ulaze u konačni tekst zakona, kao njegove dopune.
Budući da izmjene i dopune nacionalnog ustava mogu iz temelja promijeniti politički sustav ili vladajuće institucije u nekoj zemlji, takve izmjene najčešće se vrše po točno propisanoj proceduri.

Najpoznatiji amandmani na svijetu su oni kojima je dopunjen američki ustav, u njemu članak V propisuje načine za izmjene i dopune tog dokumenta. Prvih 10 amandmana koji su dodani temeljnom ustavnom aktu, zovu se Zakon o pravima (engleski: Bill of Rights). Do danas je dodano ukupno 27 amandmana na američki ustav.

Da bi se neki amandman usvojio, potrebno je da ga izglasa 2/3 članova oba doma Kongresa (Predstavnički dom i Senat), a nakon tog raticifira najmanje 3/4 saveznih država. Kongres odlučuje tko može ratificirati - amandman u ime država - njihovi zakonski predstavnici, ili lokalni poslanici na posebno organiziranoj konvenciji (iako se to dogodilo samo u jednom slučaju, kad je izglasan 21 amandman kojim je ukinuta prohibicija).Danas su brojne američke savezne države, uvele u svoje ustave klauzule po kojima amandmane na američki ustav moraju odobriti birači na referendumu.

Izvori

Vanjske poveznice
 Amendment na portalu Encyclopædia Britannica

Politika
Pravo

Amandman


Gabriel Vinícius de Oliveira Martins, né le  à São José do Rio Pardo (Brésil), est un réalisateur, journaliste et producteur brésilien.

En 2016, il fonde Media Filmes, qui réalise et participe à plusieurs publicités, clips, courts métrages et productions audiovisuelles pour des artistes et des marques telles que Greenpeace, Mitsubishi Motors, NBA, Carne Doce et Rodrigo Tavares.

Biographie

Filmographie partielle

Au cinéma

Récompenses et distinctions

Notes et références

Liens externes

Réalisateur brésilien
Producteur brésilien de cinéma
Naissance en novembre 1992
Journaliste brésilien
Naissance à São José do Rio Pardo

Gabriel Vinícius


Le tétrafluorure de zirconium est un composé chimique de formule . Il se présente sous la forme d'un solide blanc cristallisé translucide à indice de réfraction élevé peu soluble dans l'eau et qui s'hydrolyse au-dessus de . Le composé anhydre a une structure cristalline monoclinique stable, notée β, qui appartient au groupe d'espace I2/c (, position 8) et a pour paramètres cristallins , ,  et . Il existe également une forme α tétragonale du groupe d'espace P4/m () ainsi qu'une forme γ non caractérisée. La forme β contient des unités  de géométrie antiprismatique carrée dans laquelle chaque atome de fluor est coordonné à deux atomes de zirconium. Le trihydrate  a une structure dimère triclinique, le monohydrate ayant quant à lui une structure cristalline tétragonale avec le groupe d'espace I2d ().

On peut obtenir le fluorure de zirconium en faisant réagir du chlorure de zirconium(IV)  avec du fluorure d'hydrogène HF :
 + 4 HF ⟶  + 4 HCl.

Il est également possible de le préparer en traitant du dioxyde de zirconium  avec de l'acide fluorhydrique HF :
 + 4 HF ⟶  + 2 .

Il peut être purifié par distillation ou par sublimation.

Le fluorure de zirconium entre dans la composition des  . Mélangé à d'autres fluorures, tels que par exemple le fluorure de lithium LiF et le fluorure de béryllium  formant le FLiBe, c'est un liquide de refroidissement utilisé pour la conception de réacteurs nucléaires à sels fondus. Il entrait par exemple dans la conception du réacteur expérimental  pour la propulsion nucléaire d'avions supersoniques dans les années 1950 ainsi que de son successeur, le réacteur expérimental à sels fondus (). Mélangé avec du fluorure de sodium NaF, c'est un liquide réfrigérant possible pour réacteurs nucléaires à très haute température.

Notes et références

Composé du zirconium
zirconium

Tétrafluorure de zirconium


Jorge Carlos Morales Adriasola (Ancud, 2 de octubre de 1931-Coquimbo, 4 de octubre de 2019) fue un médico y político chileno, alcalde de La Serena en los años sesenta, mismo cargo en Coquimbo en los años setenta y ochenta, y diputado por Coquimbo, Ovalle y Río Hurtado entre 1990 y 1994. Se casó con Blanca Mettifogo, con quien tuvo una hija.

También se desempeñó como presidente comunal de Renovación Nacional en Coquimbo.

Primeros años
Sus primeros estudios los realizó en el Instituto Nacional y posteriormente en el Internado Nacional Barros Arana. Al concluir su enseñanza secundaria, ingresó a estudiar Medicina en la Universidad de Concepción, carrera que continuó en la Universidad de Chile, lugar en donde se recibió de cirujano.

En 1957 se radicó en la provincia de Coquimbo para trabajar en el Servicio Médico Nacional de Empleados, especializándose en patologías broncopulmonares.

Trayectoria política
En 1963 se presentó como candidato del Partido Radical en las elecciones municipales, y resultó elegido alcalde de La Serena con la primera mayoría de votos. En las elecciones municipales de 1967 fue reelecto en su cargo. Durante su gestión se realizó el hermanamiento de La Serena con la ciudad japonesa de Tenri en agosto de 1966.

Renunció al Partido Radical en 1970 al no apoyar la candidatura de Salvador Allende y la incorporación de su conglomerado a la Unidad Popular. En las elecciones municipales del año siguiente fue elegido regidor de La Serena como candidato independiente, y en los meses siguientes se incorporó al Partido Nacional.

En 1978 fue designado alcalde de Coquimbo, cargo que desempeñó hasta 1989. En 1979 participó de la reorganización del Servicio Médico Nacional, que posteriormente se convirtió en el Fondo Nacional de Salud (FONASA).

En 1989 ingresó a Renovación Nacional y en las elecciones parlamentarias fue elegido diputado por el distrito 8 —Coquimbo, Ovalle y Río Hurtado—. En ese período integró la Comisión Permanente de Salud de la Cámara de Diputados.

En 1993 postuló a la reelección, sin embargo fue derrotado por Jorge Pizarro y Francisco Encina. En 1997 volvió a presentarse como candidato, pero fue nuevamente derrotado, esta vez por Patricio Walker y el reelecto Encina.

En las elecciones de consejeros regionales de 2013 fue candidato por la Provincia de Elqui, sin embargo no resultó elegido. El 5 de mayo de 2018 fue declarado «Ciudadano Ilustre» por la Municipalidad de Coquimbo.

Historial electoral

Elecciones municipales de 1963
 Elecciones municipales de 1963 - Regidores para la comuna de La Serena

Elecciones municipales de 1967
 Elecciones municipales de 1967 - Regidores para la comuna de La Serena

Elecciones parlamentarias de 1969
 Elecciones parlamentarias de 1969 - Diputados para la 4° Agrupación Departamental (Coquimbo)

Elecciones parlamentarias de 1973
 Elecciones parlamentarias de 1973 - Diputados para la 4° Agrupación Departamental (Coquimbo)

Elecciones parlamentarias de 1989
 Elecciones parlamentarias de 1989 - Diputados para el distrito 8 (Coquimbo, Ovalle y Río Hurtado)

Elecciones parlamentarias de 1993
 Elecciones parlamentarias de 1993 - Diputados para el distrito 8 (Coquimbo, Ovalle y Río Hurtado)

Elecciones parlamentarias de 1997
 Elecciones parlamentarias de 1997 - Diputados para el distrito 8 (Coquimbo, Ovalle y Río Hurtado)

Elecciones de consejeros regionales de 2013
 Circunscripción provincial Elqui (comunas de La Serena, Coquimbo, La Higuera, Vicuña, Paihuano y Andacollo).

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Ancud
Fallecidos en Coquimbo
Alumnado del Internado Nacional Barros Arana
Médicos de Chile
Alcaldes de Coquimbo
Alcaldes de La Serena
Concejales de La Serena
Diputados del XLVIII Período Legislativo del Congreso Nacional de Chile
Políticos del Partido Nacional (Chile)
Políticos de Renovación Nacional
Radicales de Chile
Regidores de Chile

Jorge Morales Adriasola


Honneur Stadyumu Fas'ın Vecde şehrinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum

Çoğunlukla futbol müsabakalarının yapıldığı Honneur Stadyumu, 35.000 seyirci kapasitelidir.

Fas'taki stadyumlar

Honneur Stadyumu


East Perrine fue un lugar designado por el censo ubicado en el condado de Miami-Dade en el estado estadounidense de Florida. En el Censo de 2000 tenía una población de 7.079 habitantes y una densidad poblacional de 535,92 personas por km².

Geografía
East Perrine se encuentra ubicado en las coordenadas . Según la Oficina del Censo de los Estados Unidos, East Perrine tiene una superficie total de 13.21 km², de la cual 13.21 km² corresponden a tierra firme y (0%) 0 km² es agua.

Demografía
Según el censo de 2000, había 7.079 personas residiendo en East Perrine. La densidad de población era de 535,92 hab./km². De los 7.079 habitantes, East Perrine estaba compuesto por el 72.44%% blancos, el 16.87%% eran afroamericanos, el 0.16%% eran amerindios, el 2.39%% eran asiáticos, el 0.04%% eran isleños del Pacífico, el 3.74%% eran de otras razas y el 4.37%% pertenecían a dos o más razas. Del total de la población el 30.09%% eran hispanos o latinos de cualquier raza.

Había 2.276 hogares de las cuales el 44.8% tenían niños bajo la edad de 18 que vivían con ellos, el 61,2% eran parejas casadas viviendo juntas, el 15.2% tenían como cabeza de familia a una mujer sin presencia de marido y el 18.6% eran no familias. 14,3% de todas las casas se componían de individuos y el 3.9% tenían a alguna persona anciana de 65 años de edad o más. El tamaño promedio de un hogar era de 3.03 y el tamaño de una familia era de 3.34.

En el CDP la población era de un 28.7% menor a 18 años, el 8,0% de 18 a 24, el 30.8% de 25 a 44, el 23,3% de 45 a 64, y el 9,2% eran de 65 años de edad o más. La edad promedia era 35 años. Por cada 100 mujeres había 91,1 hombres. Por cada 100 mujeres de edad de 18 años, había 88,9 hombres.

El ingreso promedio para un hogar en el CDP era de $60.395, y el ingreso promedio para una familia era $ 66.852. Los hombres tenían un ingreso promedio de $42.398 frente a $35.660 para las mujeres. El ingreso per cápita para el CDP era $23.165. Alrededor del 6,9% de las familias y el 7.8% de la población estaban por debajo de la línea de pobreza, incluyendo al 12.4% de los menores de 18 años y el 0.9% eran mayores de 65 años.

Referencias

Enlaces externos

Lugares designados por el censo en Florida
Antiguos lugares designados por el censo de Estados Unidos
Localidades del condado de Miami-Dade

East Perrine


An Carex maquensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Y.C.Yang. An Carex maquensis in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex maquensis


WarCry Network est un portail web sur le thème du MMO, un genre du jeu vidéo. Le site propose des interviews de développeurs ou de personnalités du jeu vidéo et des bases de données pour ces jeux.

Auparavant étroitement associé à son site sœur The Escapist, WarCry est arrêté fin 2018 lors de la liquidation de son propriétaire, Defy Media.

Histoire
La société née sous le nom de WarCry Corp. en 1997 et est fondé par Alexander Macris. À l'origine crée comme entreprise de développement et d'édition de jeux en ligne, WarCry rachète en 2001 les actifs de Crossroads Gaming Network (également connu sous le nom de XRGaming) dans le cadre d'une transaction privée non divulguée. La société prend le nom de WarCry, mais abandonne la production de jeux en lignes pour se concentrer sur une plus grande couverture des jeux, en particulier massivement multijoueurs qui est alors le stock de XRGaming. Bien que populaire, XRGaming avait souffert de l'éclatement de la bulle internet et le financement de WarCry a permis aux deux société de survivre.

Themis Group
Macris et Thomas Kurz fondent Themis Group en août 2001 en tant que société de conseil pour les développeurs de MMO.

Le 12 juillet 2005, Themis lance The Escapist, un magazine hebdomadaire en ligne et Macris prend le rôle d'éditeur. En 2007, WarCry et The Escapist commence à utiliser le même logiciel Web et ont des mises en page similaires. Pendant ce temps, la société a été scindée en deux divisions : TAP Interactive, une continuation de la société de conseil; et Themis Media, une division faîtière pour les sites Web.

Le 6 octobre 2008, Themis Group annonce qu'il consoliderait TAP Interactive dans Themis Media, mettant ainsi tous ses efforts dans WarCry et The Escapist.

Acquisition et déclin
Themis Group est acheté par Alloy Digital (plus tard Defy Media) en 2012.

Alors que The Escapist a été acheté par Enthusiast Gaming en juillet 2018, l'accord n'incluait pas WarCry. Avec la fermeture de Defy Media en novembre 2018, WarCry est mis hors ligne.

Activités
WarCry Network s'est spécialisé dans la couverture de nombreux MMO populaires. Le réseau lui-même avait de nombreux sites filles dédiés à aborder presque tous les aspects des jeux couverts. Il contient des pages de base de données spécifiques pour 29 jeux en ligne différents, ycomme World of Warcraft, Everquest 2, Lineage II, City of Heroes ou encore Dark Age of Camelot. Semblable à de nombreux magazines de jeux imprimés, WarCry Network organise ses propres "Editor's Choice Awards" en 2006.

Notes et Références

Liens externes

 Site officiel du réseau Warcry

Site web vidéoludique
Site web en anglais
Webzine
Site web lancé en 1997

WarCry Network


ميك ميلز ، من مواليد 4 يناير 1949، لاعب كرة قدم إنجليزي سابق، ومدرب كرة قدم إنجليزي سابق.

لعب مع منتخب إنجلترا لكرة القدم.

مسيرته الكروية
لعب ميك ميلز خلال مسيرته الاحترافية مع 4 أندية في خمسة وعشرون موسمًا وسجل خلالها 25 هدفًا ضمن 732 مباراة. حيث فاز في موسم واحد بالكأس ولم يفز بأي دوري.

خاض ميك ميلز مسيرته مع نادي إيبسويتش تاون في موسم 1965–66 ليلعب معه ثمانية عشر موسمًا، مشاركًا في 591 مباراة سجل خلالها 22 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي ساوثهامبتون في موسم 1982–83 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، حيث شارك في 103 مباراة سجل خلالها 3 أهداف. لينتقل بعدها إلى نادي ستوك سيتي في موسم 1985–86 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، مشاركًا في 38 مباراة ولم يسجل أي هدف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية إنجليز
لاعبون فائزون بكأس الاتحاد الأوروبي
أشخاص على قيد الحياة
أظهرة كرة قدم
أعضاء رتبة الإمبراطورية البريطانية
طاقم برمنغهام سيتي غير اللاعبين
لاعبو التشكيلة المثالية في دوري كرة القدم الإنجليزية
لاعبو إيبسويتش تاون
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1980
لاعبو بورتسموث
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو ستوك سيتي
لاعبو كأس العالم 1982
ميلز
لاعبو منتخب إنجلترا لكرة القدم
لاعبو منتخب إنجلترا لكرة القدم تحت 23 سنة
لاعبو نادي ساوثهامبتون
لاعبو نهائي كأس الاتحاد الإنجليزي
مدربو برمنغهام سيتي
مدربو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
مدربو ستوك سيتي
ميلز
مدربو كولتشستر يونايتد
ميلز

ميك ميلز


ميتشيلي فيني  (مواليد 14 يونيو 1975 في سورسو - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى سيينا الإيطالي منذ 2009 في مركز الجناح الأيسر كما يجيد اللعب في مركز الجناح الأيمن - لعب خلال مسيرته 440 مباراة سجل خلالها 30 هدفاً.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو أسكولي
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو ساليرنيتانا
لاعبو سيينا
لاعبو كالياري
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من سردينيا
لاعبو نادي كاتانيا
مواليد 1974
مواليد 1975
لاعبو نادي أنكونا لكرة القدم
لاعبو نادي أفيلينو
أشخاص من سورسو

ميتشيلي فيني


Molelos Portekiz'de Tondela belediyesine bağlı olan, 14,83 km2 yüzölçümüne sahip, 2.640 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Tondela

Molelos


IBM 360 Sistemi (S/360), IBM tarafından ilk kez 7 Nisan 1964 yılında tanıtılan bir tür Anaçatı bilgisayar sistemidir. Bilgisayarın yapısı ve uygulamaları arasında belirli bir fark yaratan ilk bilgisayar türüdür.

IBM'in farklı fiyatlarla bir dizi farklı ama uyumlu tasarımlarını piyasaya sürmesini sağlamıştır. Piyasada gerçekten de çok büyük bir başarı elde eden bu sistem, müşterilerin ihtiyaçları arttıkça donanımlarını da arttırabilecekleri küçük sistemler satın almalarını sağlamıştır. Bu tasarım birçok kişi tarafından gelecek yıllarda bilgisayar tasarımlarını etkileyecek olan tarihte gelmiş geçmiş en başarılı bilgisayar olarak görülmüştür. 360 ve onu takip eden sistemler tartışılmaz bir şekilde tarihin en çok kar getiren bilgisayar sistemleri serileridir. S/360'ın baş mimarı Gene Amdahl'dır.

Bilgisayar türleri

Daha önceki uygulamalarından farklı olarak IBM büyükten küçüğe, düşükten yüksek performansa kadar çeşitli değişiklikler gösteren ancak aynı komut sıralamasıyla çalışan (belirli piyasalar için hazırlanmış iki istisna ile beraber) ayrı bir bilgisayar (CPU) serisi piyasaya sürmüştür. Bu başarı, müşterilerin daha düşük fiyatlı bir modeli kullanarak ihtiyaçları arttıkça – zaman harcamadan ve yeniden yazılım yükleme masrafı olmadan daha büyük sistemlere yükseltebilmelerini sağlamıştır. IBM bu uyumluluğu gerçekleştirmek adına mikro kod teknolojisini büyük olanlar hariç tüm modellere geçirerek ilk defa ticari anlamda kullanmıştır.
Bu esneklik piyasaya girmedeki engelleri büyük ölçüde düşürmüştür. Diğer satıcılarla beraber (özellikle General Elektrik ayrıcalığıyla) müşteriler geliştirebilecekleri ya da güçlendirebilecekleri (dolayısıyla pahalıya mal olacak) makinalar arasında bir seçim yapmak zorunda kalmışlardır. Bu birçok firmanın sadece bilgisayar satın almadığı anlamına gelmektedir. 360 Sistemi piyasanın gidişatını tamamiyle değiştirmiştir çünkü firmalar artık düşük fiyatlara "alt uç" makineleri kiralayabilmişlerdir. (O zamanlar IBM bilgisayarları satmak yerine kiralamaktaydı.

Modeller

IBM öncelikle altı ana bilgisayar ve kırk adet ortak çevresel bilgisayardan oluşan bir seri piyasaya sürdü. IBM bir tanesi NASA için üretimiş olan çok ender bir model de dahil olmak üzere on dört model satışa sundu. En ucuz olan 360/20 modelinde 8K'lık küçük bir ana hafıza ve 360'larda bulunan on altı adet 32- bit'lik yerine sekiz adet 16-bit'lik sabit disk kullanılmıştır ve ayrıca diğer kategorilerde kullanılan komut kümesinin alt kümesi mevcuttur. (Model 20 daha küçük işletmelerin kullanımlarına uygun olarak üretilmiştir – IBM marka adına ve satış gücüne sahip ancak tüm rakiplerinden üstün özelliklere sahip değildi.)

1964 yılında ilk olarak 30, 40, 50, 60, 62, and 70 Modelleri piyasaya sürülmüştür. İlk üçü IBM 1400 serisini piyasasını amaçlayan düşükten orta düzeye kadar olan sistemlerdi. Her üçü de 1965'in ortalarında nakliye edilmeye başlandı. Son üçü, 7000 serisinin makinaları yerine düşünülmüşlerdi ancak hiç ihraç edilemediklerinden 65 ve 75 ile değiştirildiler, böylelikle sırasıyla Kasım 1965 ve Ocak 1966'da nakliye edilmeye başlandılar.

Daha sonra 20 de dahil olmak üzere alt uçta yapılan ilaveler (yukarıda belirtildiği üzere 1966), 22 (1971) ve 25 (1968) serileridir. 44 (1966) ise yüzeysel noktada bulunan bir donanım ve sınırlı bir komut kümesi ile orta düzeyli bilimsel piyasayı amaçlayan bir değişkendir. Üst uç makinaların devam serileri 67 (1966), 85 (1969), 91 (1967), 95 (1968), ve de 195 (1971) 'den oluşur. 195 modeli ise Sistem/360 serisi ve devamındaki Sistem/370 aralarındaki boşluğu kapatır.

İlk olarak 1966 yılının Ağustos ayında ihraç edilen 360-67, dinamik adres tercümesi ("DAT", şu anda daha çok MMU olarak bilinir; önceleri serilerde yer almayan ancak1972 yılında S/370 serisinde yeniden ortaya çıkan DAT donanımı) içeren ilk IBM sistemidir. 360-67 (Ağustos 1965) serisini piyasaya sürerken, IBM aynı zamanda 1971 yılında iptal edilen talihsiz zaman-paylaşımı işletim sistemi projesi TSS/360'ı piyasaya sürmüştür. 360-67'nin oldukça başarılı işletim sistemi özgün sanal makina sistemi olan CP/CMS idi. CP/CMS IBM'in Cambridge Bilim Merkezi'nde Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (MIT) araştırmacıları tarafından geliştirilmiştir; dünya çapında bir başarı kazanmıştır ve IBM'in VM/CMS ve bugünün z/VM'lerinin üretilmelerine sebep olmuştur. 1977 yılının sonunda tüm Sistem/360 modelleri piyasadan toplatılmıştır.

Geriye dönük uyumluluk

IBM'in mevcut müşterileri ikinci kuşak makinalara geçen yazılımlara yatırım yapmışlardır. Birçok model müşterilerin önceki bilgisayarlarıyla benzer mikro kod seçenekleri sunmaktaydı (örneğin; 360/30 modelindeki IBM 1400 seri ya da 360/65 modelindeki IBM 7094) böylelikle eski programlar yeni makinalarda çalışabilmekteydiler. Ancak müşteriler bilgisayarı kapatmak, düğmesini açmak ve benzer bir moda girebilmek için yeniden başlatmak zorundalardı. Daha sonra geliştirilen Sistem/370 modelinde de benzer seçenekler mevcuttu ancak ana programların yanında işletim sistemi kontrolünde çalışmalarını sağlamaktaydı.

Takip edenler ve çeşitler

S/360 modeli 1971 yılında daha uyumlu Sistem/370 (Çığır açma fikri 1970'lerin ortalarında maliyet etkinliği ve devamlılık sebeplerinden ötürü vazgeçilen FS Teknolojisi ile gerçekleştirmekti.) daha sonra geliştirilen uyumlu IBM sistemleri 3090, Sistem/390 modeli, z serileri ve bugünün z9 sistemlerinden olumaktadır.

Sistem/360'ın makina kodları ya da yapısı açısından benzer ya da uyumlu bilgisayarları aynı zamanda Amdahl'ın 470 modelini (ve takip eden modelleri), Hitachi ana çerçevelerini, UNIVAC 9200/9300/9400 serilerini ve o zamanlar UNIVAC'a satılan RCA Spectra 70 serileri ile UNIVAC 90/60 modeline dönüştürülen ve daha sonra piyasaya sürülen bilgisayarları kapsamaktadır. Sovyetler Birliği de ES EVM olarak adlandırdığı S/360'ın bir kopyasını üretmişti.

1975 yılında piyasaya sürülen IBM 5100 taşınabilir bilgisayar, donanımsal benzeştirici kullanarak Sistem/360'ın APL/SV program dilini çalıştırma seçeneği sunmuştur. IBM'in bu yaklaşımı kullanmasındaki amacı, maliyetleri ve gecikmeleri engellemek için 5100 modeline özel olarak bir APL versiyonu yaratmaktı.

Özel olarak radyasyonu güçlendirilmiş ve Sistem/4 Pi uçak bigisayarı şeklinde modifiye edilen S/360'lar birçok savaşçı ve bombacı jet uçaklarında kullanılmışlardır. 32-bit'lik tam donanımlı AP-101 versiyonunda, kopyalandıkça bilgisayarda oluşan düğümlere etki edebilen hata-toleranslı uzay mekiği bilgisayar sistemlerindeki (her beş düğümde) 4 Pi makinaları kullanılmıştır. A.B.D. Federal Havacılık İdaresi 1970'ten 1990'lara kadar hava trafiği kontrolü için kullanılan Sistem/360'ın özel bir modifiye versiyonlu modeli IBM 9020'yi kullanmaktadır. (Bazı 9020 yazılımları hala benzeştirici yoluyla ya da daha yeni donanımlarla kullanılmaktadır.)

Teknik tanım
Sistem/360 piyasalara bir takım sınai standartlar getirmiştir, örneğin:
 8-bit'lik bayt (4 ya da 6 bit'lik azalma için yapılan çalışmalarda mali baskı karşısında)
 Bayt-adreslenebilir hafıza (sözcük-adreslenebilir hafızaya karşılık)
 32-bit'lik sözcükler
 İkili tamamlayıcı aritmetik
 Mikro kodlu bilgisayarların ticari kullanımları
 IBM Akış Noktası Yapısı (IEEE 754-1985 akış-nokta standardı 20 yıl sonra yürürlükten kalkana kadar)
 EBCDIC özellik dizisi

Yapısal gözden geçirme

Model 20 hariç Sistem/360'ın tüm modelleri 16 adet 32-bit'lik genel amaçlı kullanılan sabit disklere sahiptir (R0–R15). Ayrıca 32-bit'lik ve 64-bit'lik akış noktası işlemcilere göre programlanabilir dört akış nokta sabit diske de sahiplerdir. Sistem/360 8-bit'lik bayt, 32-bit'lik sözcük, 64-bit'lik çift-sözcük ve 4-bit'lik küçük bitler (4'lük bit-nibble) kullanmışlardır. Makina komutları işlenme ile sabit disk numaralarını ya da hafıza adreslerini içeren işlemcilere sahiptir.

Hafıza adresleme temel-artı-uzaklık şeması kullanılarak 1'de F'ye (15) sabit disk ile tamamlanmıştır. Bu uzaklık 12 bit'lik halde kodlanmıştır ve böylelikle adresin göreli konumu temel sabit diske konduğunda 4096-bit'lik uzaklığa (0-4095) yol açar. 0 sabit disk ilk 4 KB'lik hafızada bir adres gösteren "0" olduğundan temel sabit disk olarak kullanılamayabilir. Bu durum da ilk birkaç komut zinciri boyunca temel sabit disk 0'a ayarlanamayacağından IPL ("Başlangıç Program Yükü" ya da önyükleme)'nin ilk defa gerçekleşmesine yol açar.

Sistem/360 makina-kod komutları en azından 1-baytlık acil işlemeyle devam eden her zaman için 1 baytlıktır (8 bit). Komutlar her zaman için 2-baytla sınırlıdırlar. Üç çeşit komut vardır: hiç hafıza işlemcisi gerektirmeyenler (2 baytlık), tek işlemci gerektirenler (4 baytlık) ve iki işlemci gerektirenler (6 baytlık).

Kanallar

Birer ara yüz olan "kanallar" aracılığıyla çevreseller sisteme bağlanırlar. Kanallar bir çevresel ve hafıza arasında veri taşınımı için optimize edilmiş çok özel komut kümesi sahip özel bilgisayarlardır. Çağdaş terimlerle, bunları bir "DMA kanalı" veya (tartışmalı da olsa) "akıllı DMA kanal" olarak adlandırılabilir.

Kart okuyucu ve yazıcılar, hat yazıcıları ve iletişim denetçileri gibi "düşük hızlı" aygıtlara bağlanma amaçlı çoklayıcı kanallar ve disk sürücüleri, teyp sürücüler, veri hücreleri benzeri yüksek hızlı aygıtlara bağlanma amaçlı seçici denetçilerden oluşan iki tür kanal mevcuttur. Tüm 3/360'lar (standart S/360 olarak kabul edilmeyen Model 20 hariç) bir çoklayıcı ve 1 veya daha fazla seçici kanala sahipti.

Çoklayıcı kanal birçok aygıtın G/Ç'lerini aygıtların en yüksek hızında ve aynı anda işlediğinden ötürü bu aygtlardan gelen G/Ç'leri biricik bir veri yolundan ana hafızaya çoğaltan olarak adlandırıldı.

Seçici kanallar yüksek hızlı aygıtlar üzerinde G/Ç'leri mümkün kıldılar. Bu depolama aygıtları bir denetim birimi ve sonrasında bir kanala eklenmişlerdi. Denetim birimi aygıtların kanllara kümeler olarak bağlanabilmelerini olanaklı kıldı. Yük hızlı S/360 modellerindeki paralel veya aynı anda işlem yapabilen birden çok seçici kanal toplam başarımını arttırdı.

Temel Donanım Bileşenleri

Yeni monolitik entegre devrelerin güvenilir ve bulanabilir olmalarındaki belirsizlikten dolayı IBM cam içine yerleştirilmiş transistor ve diyotlar ile seramik bir yüzey üzerinde ipekle kaplı dirençlerden oluşan çipler kullanılan özel karma entegre devrelerle tasarlamayı tercih etti. Bunların birçoğu "Katı Mantık Teknolojisi" (SLT) modülünü yapmak için küçük birçok katmanlı baskılı devre ana devresi üzerine yerleştirildiler. Her bir SLT modülü bilgisayarın arka panelindeki pinlere bağlı olan bir soket barındırıyordu (diğer firmaların modüllerinin yerleştirilmesinin tam tersi).. IBM 1130 Sistem/360 SLT yaklaşımıyla tasarlanmış düşük maliyetli bir bilgisayar sistemiydi. Bu bazen Sistem/360 içerisinde uzaktan iş giriş ünitesi olarak kullanıldı.

İşletim Sistemi Yazılımı

İşletim Sistemi/360 (OS/360) orta-ölçekteki Sistem/360 bilgisayarları için geliştirilmiştir. Daha küçük bilgisayarlar Temel İşletim Sistemi/360 (BOS/360), Teyp İşletim Sistemi (TOS/360), veya Disk İşletim Sistemi (VSE' ye çevrilen DOS/360) ve daha büyükler OS/360 MVT (MVS ye dönüştü) kullanmışlardır. MVT'nin kullanılabilir bir sistem olması için geliştirilmesi oldukça uzun zaman almıştır ve daha az iddialı MFT yaygın bir şekilde kullanılmıştır. TSS/360 (Zaman-Paylaşım Sistemi, bir Multics-etkileşimli sistem) planlanmıştı fakat hiçbir zaman çalışmadı ve CP-67 (yukarıda belirtildiği gibi, S/360 Model 67 üzerinde çalışması için yapıldı), MTS( Michigan Terminal Sistemi) ve diğer bazı zaman-paylaşımlı sistemlerden biri onun yerini aldılar. En nihayetinde geliştirilerek daha sonradan VM/CMS olarak tanınacak olan VM370 'e dönüştürüldüler. Bu sistem S/370 kullanıcıları ve sonraki S/360'un son modellerine değin takip edenleri arasında uzun süreler çok popüler uzun ömürlü bir işletim sistemine dönüşmüştür.

S/360 Model 20 basitleştirilmiş ve az kullanılan bir TPS olarak anılan teyp-tabanlı bir sistem (Teyp İşleme Sistemi) ve 2311 disk sürücülere destek sağlayan bir DPS (Disk İşlem Sistemi) pazara sundu. Çoğu müşteri 4K ve CPS( Kart işleme Sistemi) sistemlerini memnuniyetle kullandılar. TPS ve DOS sistemleri ile kart okuyucu (a) çalıştırılacak olan işlerin adreslerinin tanımlanmasında (İş Denetim Dili)) (b) müşteri ödemeleri benzeri veri hareketlerinin kaydedilmesinde kullanılmışlardır. İşletim sistemleri teyp ve diskler üzerinde üzeründe tutulmasına karşın çıktılar (ana dosyalar) da teypler ve sabit diskler üzerinde saklanabilirdi.

Kayıtlı iş işleme küçük ama maceracı bilgisayar kullanıcısı için oldukça ilginç bir olasılık olmaya başlamıştı.

Çevreseller

IBM, S/360 için yeni bir çevresel ekipmanlar serisi geliştirmiştir.
CPU listesi ve çevresellere ait bir listeden seçebilen bir bilgisayar sistemi oluşturma yeteneği S/360 yapısının en önemli yeniliği niteliğindedir.

Yeni çevreseller 2 ile başlayan dört basamaklı sayılardan oluşmaktadır. CPU'nun kendi numarası 20 ile başlar ve S/360 Model 20 için olan CPU 2020 olarak numaralanır.

Çevresellerin her türü farklı ikinci bir basamağa sahiptir. (2300s, 2400s, vb.):
 disk sürücüleri ve diğer rastgele erişim aygıtları: IBM 2311, IBM 2314;
 manyetik Teyp sürücüleri : 2401, 2405;
 delikli kart işleme aygıtları : 2501 (kart okuyucu), 2540 (okuyucu), 2560 (MFCM);
 kâğıt teyp okuyucular: 2671; ve,
 İletişim ara yüzleri: 2701, 2705, 2780.

Aynı zamanda S/360 bilgisayarlar, aslında daha önceki IBM 1400 serisi bilgisayarlar için geliştirilen çevreselleri de kullanabilmekteydiler. Bu eski çevreseller IBM 1403 zincir yazıcılar gibi 14 ile başlayan 4 basamaklı numaralara sahiptiler. Çalışma makinesi olarak bir üne sahip olmuş ve son derece güvenilir bir aygıt olan 1403, Sistem/360'a uyarlandığında 1403-N1 olarak satılmaktaydı.

Çoğu sistemler konsol klavye 1052 ile satılmaktaydı. Bu CPU'ya sıkıca entegre edilmişti - klavye, programın kontrolünde fiziksel olarak kapanabilirdi. Bazı üst-uç özellikli makineler seçeneklere bağlı olarak, 2250 ekran grafik kartı 100.000,-ABD Doları maliyete satılabilmekteydi.

Disk ve drum depolama

360 sistemler için ilk disk sürücüler IBM 2311lerdir. Biçimlendirildiğinde her nasılsa azalan 7.25 Megabyte büyüklüğünde teorik kapasiteleri vardı.1966 yılında ilk 2314ler piyasaya sürüldü. Bu aygıt dahili kontrol ünitesi olan 8 disk sürücüye sahipti. Her bir sürücü yaklaşık 28 MB kapasiteli çıkarılabilir disk paketleri için kullanıldı. 2311 ve 2314 disk kalıpları bugünün standartlarına göre devasa fiziksel ölçülerde idiler – ör. 2311 disk kabı 40 cm yarıçapı olan ve merkezi bir kol üzerine 6 farklı daireden oluşmaktaydı.En üste ve en alttaki daire katmanlar bilgi depolama yapmıyorlardı. Veri üst ve alt dairelerin iç yüzeyleri ve içerdeki dairelerin her iki yüzeyini toplam 10 kayıt yüzeyi meydana getiriyordu. 10 yaz/oku kafaları dairelerin yüzeylerinde hareket ederek 200 eşmerkezli iz yaparak biçimlendiriliyordu.

Bilgisayar ortamları
Anabilgisayar
360
1964 tanıtımları
1960'lar yazılımları

IBM 360


Orojenez, İç kuvvetlerin ortaya çıkma şekillerinden birini ifade eden orojenez terimi dağ oluşumu anlamına gelir. (Oros = dağ; genese = oluşum)

Orojenez, dağların kıtalara inşa edildiği başlıca mekanizmadır. Bir orojen veya orojenik kemer, bir kıta plakasını buruştuğunda ve bir veya daha fazla dağ sıraları oluşturmak için yukarı doğru itildiğinde gelişir; bu, topluca orojenez adı verilen bir dizi jeolojik süreci içerir. Plaka kenarlarında Dünya'nın litosferinin (kabuk ve en üst manto) hem yapısal deformasyonuna hem de bileşimsel farklılaşmasına yol açan bir olaydır.

Fiziki Coğrafya

Bir orojen oluşumu, okyanusun çökmesi (bir kıtanın toplanma orojeni için bir okyanus plakası üzerinde kuvvetli bir şekilde sürdüğü) veya çarpışma orojeni için iki veya daha fazla kıtanın kıta çökmesi yakınsaması gibi tektonik süreçlerle gerçekleştirilebilir. [6] Orojenez genellikle orojenik kuşaklar olarak bilinen uzun kavisli (Latin kavisli, "bir yay gibi bükmek") yapılar üretir. Genellikle, orojenik kayışlar, kayışın uzunluğu boyunca benzer özellikler sergileyen uzun paralel kaya şeritlerinden oluşur. Her ne kadar orojenik kuşaklar batma bölgeleri ile ilişkili olsa da, batma tektonizmi devam eden ya da geçmiş süreçler olabilir. Yavaşlayan tektonizm kabuğu tüketecek, litosferi kalınlaştıracak, deprem ve volkanlar üretecek ve birçok durumda ada yayları inşa edecektir. Bu ada yayları, bir biriktirme orojeni sırasında kıta kenarına eklenebilir. Öte yandan, dalma bölgeleri, lifosferik riftleme nedeniyle daha sonra yeniden işlenebilir ve bu da inceltilmiş orojenik kabuğun amfibolit ila granülit fasiyes metamorfizmasına yol açar.

Orojenin süreçleri on milyonlarca yıl sürebilir ve ovalardan veya deniz tabanından dağlar inşa edebilir. Orojenik dağların topoğrafik yüksekliği izostazi prensibi ile ilgilidir, yani yukarı doğru bir dağ silsilesi (hafif, kıtasal kabuk malzemeden oluşan) üzerinde aşağı doğru yerçekimi kuvvetinin ve yoğun tarafından uygulanan kaldırma kuvvetinin dengesi altında yatan mantodur. Sıklıkla, orojene maruz kalan kaya oluşumları ciddi şekilde deforme olur ve metamorfizme uğrar. Orojenik süreçler derin gömülü kayaları yüzeye itebilir. Deniz tabanı ve kıyıya yakın malzeme, orojenik alanın bir kısmını veya tamamını kaplayabilir. Eğer orojenez iki kıtanın çarpışmasından kaynaklanıyorsa, çok yüksek dağlar ortaya çıkabilir (bakınız Himalayalar).

Orojenik olay şu şekilde incelenebilir:

 tektonik yapısal bir olay olarak,
 coğrafi bir olay olarak
 kronolojik bir olay olarak.

Orojenik olaylar

 tektonik aktiviteye bağlı belirgin yapısal olaylara neden olur.
 belirli bölgelerdeki kayaları ve kabuğu etkiler.
 belirli bir süre içinde olmak.

Orojen (veya "orojenik sistem")
Genel olarak, yakınsak plaka kenarlarında iki ana tip orojen vardır.

 kıtasal yay magmatizmi veya ada yay terranlarının kıtasal kenar boşluklarına toplanması ile sonuçlanan bir kıta plakasının altındaki bir okyanus plakasının yitim ile üretilen toplama orojenleri;

 bir kıta bloğunun diğer kıta bloğunun altına düşmesi ile iki kıta bloğu arasında çarpışma ile üretilen çarpışma orojenleri.

Bir orojen bir orojen üretir, ancak (dağ) menzilli bir ön-alan havza sistemi sadece pasif plaka kenarlarında üretilir. Ön havza, gelişmekte olan dağ kuşağı tarafından litosferin yüklenmesi ve ortaya çıkması nedeniyle, orojenin önünde oluşur. Havza, orojenik cephe ile göç eder ve erken çökelmiş ön havza çökeltileri, katlama ve itme işlemlerine kademeli olarak dahil olur. Ön toprak havzasında biriken çökeltiler esas olarak dağ silsilesinin aktif olarak yükselen kayalarının erozyonundan kaynaklanır, ancak bazı çökeltiler ön bölgeden türetilir. Bu havzaların çoğunun doldurulması derin deniz denizinden (fliş-tarzı) sığ sulara ve karasal (molas-tarzı) tortulara kadar zaman içinde bir değişim göstermektedir.

Orojenik döngü
Orojeni levha tektoniklerini içermesine rağmen, tektonik  kuvvetler yer kabuğu deformasyonu,yer kabuğu kalınlaşması, yer kabuğu incelmesi ve yer kabuğu erimesi, magmatizma, metamorfizma ve mineralizasyon gibi çeşitli ilişkili olaylarla sonuçlanır. Spesifik bir orojeninin tam olarak nasıl olduğu, kıta litosferinin gücüne, reolojisine ve bu özelliklerin orojenez sırasında nasıl değiştiğine bağlıdır.

Orojeniye ek olarak, orojeni (bir kez oluştuğunda) sedimentasyon ve erozyon gibi diğer işlemlere bağlıdır. Tekrarlanan sedimantasyon, birikme ve erozyon döngüleri, ardından gömülme ve metamorfizma ve daha sonra granit batolitler oluşturmak için kabuklu anateks ve dağ zincirleri oluşturmak için tektonik yükselme, orojenik döngü olarak adlandırılır. Örneğin Kaledonya Orojenisi,  Laurentia'nın Doğu Avalonia ve erken Paleozoik'teki diğer eski Gondwana parçalarıyla kıtasal çarpışması nedeniyle bir dizi tektonik olayla ilgilidir. Kaledonya Orojeni bu olaylardan ve kendine özgü orojenik döngüsünün bir parçası olan çeşitli diğer olaylardan kaynaklanmıştır.

Özet olarak, bir orojeni,  birçok jeolojik işlem sırasında çakışan levha kenarlarında rol oynayan çakışan levha kenarlarındaki deformasyon, metamorfizma ve magmatizmanın bir bölümüdür. Her orojenin kendi orojenik döngüsü vardır, ancak  kompozit orojenez çakışan levha kenarlarında yaygındır.

Erozyon
Erozyon, orojenik döngünün sonraki bir aşamasını temsil eder. Erozyon kaçınılmaz olarak çekirdek veya dağ köklerini (yüzeye birkaç kilometre derinlikten getirilen metamorfik kayalar)  ortaya çıkararak  dağların çoğunu yerinden taşır. Eş basınçlı hareketler, gelişen orojenin kaldırma kuvvetini dengeleyerek bazı toprağa gömülmüş şeylerin çıkarılmasına yardımcı olabilir. Akademisyenler, erozyonun tektonik deformasyon kalıplarını ne ölçüde değiştirdiğini tartışırlar (bakınız erozyon ve tektonik). Bu nedenle, eski orojenik kuşakların çoğunun son şekli, üst üste itilen ve orojenik çekirdekten uzaklaşan genç çökeltilerin altında sırayla kristalimsi metamorfik kayaçların uzun bir kavisli şerididir.

Bir orojeni neredeyse tamamen aşınabilir ve sadece orojenez izleri taşıyan (eski) kayalar üzerinde çalışarak tanınabilir. Orojenler, genellikle kenet kuşağı veya daldırma kayma fayları tarafından ayrılan, deforme olmuş kayaların arazileri veya blokları ile sonuçlanan belirgin bir doğrusal yapıya sahip uzun, ince, kavisli kaya parçalarıdır. Bu kayma fayları, kısaltılmış orojenin çekirdeğinden kenar boşluklarına doğru nispeten ince kaya dilimlerini (nap  veya yanal itme bloğu olarak adlandırılır ve tektonik levhalardan farklıdır.) taşır ve  kıvrımlar ve metamorfizmanın gelişimi ile yakından ilişkilidir.

Biyoloji
1950'lerde ve 1960'larda biyocoğrafya (insan dışında var olan canlı biyolojik zenginlikleri dağılımı ve dönüşümü çalışması) coğrafya ve okyanus sırtları, plaka tektoniği teorisine büyük katkıda bulundu. Çok erken aşamada bile, atmosferin bileşimini etkileyerek okyanuslardaki yaşamın varlığında etkili oldu. Deniz tabanlarının dağılımı ve ortadan kalması için okyanusların varlığı büyük öneme sahiptir.

Dağ oluşumu

İlk olarak dağ oluşumu mekanizma ile başlar.

"Dağ kompleksleri, deniz tabanının dağılımı, litosferdeki plakaların kayması, fayların evrimi ve çarpışması birleştiğinde ayrılmamış kıta sınırları ile tektonik tepkilerin düzensiz tekrarlanışıdır."

-Peter J Coney

Şimdiki büyük orojenler genelde günümüz kıta sınırlarında bulunur; Amerika'da Alleghenian (Appalachian), Laramid ve Andean orojenleri buna örnek verilebilir. İç tortul havzalara ve de deforme ve metamorfoz kayaçları temsilen Algoman, Penokean ve Antler eski inaktif orojenler örnek verilebilir.

Okyanus ortası sırtları ve Doğu Afrika'daki rift alanları gibi, altındaki sıcak manto ile ilgili termal yukarı çekme nedeniyle dağlara sahiptir; bu termal yukarı çekme ya da diğer adıyla yüzdürme dinamik topoğrafya olarak bilinir. San Andreas Fayı benzeri yer edinen kaymalı orojenlerde, sınırlayıcı eğimler, lokalize kabuk kısalması ve plaka sınırı genişliğinde bir orojeni olmayan dağ oluşumu bölgelerini oşuşturur. Sıcak noktalar; volkanizma, mevcut tektonik plaka sınırları üzerinde görünmeyen dağların ve dağ zincirlerinin oluşumunu sağlar, ancak tektonizmanın ürünüdür.

Bölgeler ayrıca, astenosferik mantoya damlayan bir kısım soğuk litosferik kök, litosferin yoğunluğunu azaltan ve yüzen orojenik litosferin yükselimi ve litosferin delaminasyonunun sonucunda yükselme yaşayabilir.  Bunun bir örneği Kaliforniya'daki Sierra Nevada'dır. Dağ fayındaki blok aralığa neden olan altlarında orojenik kök delaminasyonu sonra da bol mağmatizmadaki yükselmedir.

Son olarak, epirojenez ile ilgili aşırı sık katlanma, metamorfizma veya deformasyon olmadan kıtaların bölümlerinin büyük ölçekli bölümlerinin dikey yönde hareketleri yerel topografik yükseltiler oluşturabilir.

Mound Rundle daldırma katmanlı kayalarda bir dağ kesimine Trans-Kanada karayolu üzerinde Banff ve Canmore arasında klasik bir örnek sağlar. Milyonlarca yıl önce gerçekleşen çarpışma, okyanus kabuğunun yatay katmanlarını 50 ile 60 derecelik bir açıyla itme gösteren eski bir orojene neden oldu.

Kavram tarihi
Jeolojik kavramların gelişmesinden önce 19. Yüzyılda, dağlardaki deniz fosillerinin varlığı İncil'de tufanın bir sonucu olarak açıklanmıştır. Bu durum Hristiyan yazarları neoplatonik düşünceyle etkiledi.

13. yüzyıl Dominik bilgini Büyük Albert, erozyonun meydana geldiği bilindiği için, yeni dağların ve diğer kara kütlelerinin itildiği veya toprağın sonunda olmadığı bir sürecin gerektiğini; dağlardaki deniz fosillerinin belli bir zaman deniz tabanında olduğunu savundu. Orojenez, Amanz Gressly (1840) ve Jules Thurmann (1854) tarafından dağ yüksekliklerinin oluşumu tabiri olarak kullanıldı. Çünkü dağ oluşumu o zamana kadar süreçleri tanımlamak için kullanıldı. Elie de Beaumont (1852) orojenezi tanımlamak için "mengene çeneleri" teorisini kullandı, ancak orojenik kayışlar tarafından oluşturulan ve içerdiği gizli yapılardan ziyade yükseklik ile daha fazla ilgiliydi. Esasen onun teorisi dağların belirli kayaların sıkılmasıyla oluştuğunu öne sürüyordu. Eduard Suess (1875) kayaların yatay hareketinin önemini kabul etti. Öncü bir jeosenklin kavramı veya katı toprağın aşağı doğru ilk eğilimi, James Dwight Dana'yı sıkıştırma kavramını öne atmaya zorladı. Dağ binasını içeren teoriler de. Öne sürülen, Dana'nın bu daralmanın Dünya'nın soğumasından kaynaklandığına dair varsayımına indirgeyebiliriz. Dünya'nın soğuma teorisi, 1960'lara kadar çoğu jeolog için kabul gören bir fikirdi.  Orojenez bağlamında, astenosfer veya manto içindeki konveksiyon kabuktaki dikey hareketin savunucuları tarafından tartışıldı.

Gustav Steinmann (1906), çökeltilere bir flysch ve molasse geometrisi ile tanımlanan Alp tipi orojenik kuşak de dahil olmak üzere ofiyolit dizileri, tholeiitik bazaltlar ve nappe tarzı katlama yapısı gibi farklı orojenik kuşak sınıflarını tanıdı.

Orojeni tanımak açısından, Leopold von Buch (1855), orojenlerin en yeni deforme olan kayaç ile eski deformeye maruz kalmamış kaya arasında basamaklandırılarak belirli bir zaman içinde yerleştirilebileceğini öne sürdü. Günümüzde hala kabul gören bu fikir, radyometrik tarihlendirme ile yaygın olarak kullanıldı.

Avrupa ve Kuzey Amerika'nın orojenik kuşaklarındaki metamorfik farklılıklardan elde edilen gözlemlere dayanılarak, H. J. Zwart (1967) Kordillerotip, Alpinotip ve Hercynotype olmak üzere tektonik düzen ve biçim olarak önerdi. Önerisi tarafından revize edildi. W. S. Pitcher granit oluşumu ile ilişkilendirdi. A. L. Cawood (2009) kategorize orojenik kuşakları üç tipe ayırdı: toplama, çarpışma ve intrakratonik. Hem yığılmanın hem de çarpışan orojenlerin yakın olarak plaka sınırlarında meydana geldiğine dikkat çekildi. Buna karşılık, Hercynotype orojenler genellikle intrakratonik, intrakontental, genişlemeli ve aşırı sıcak orojenlerle benzer özellik gösterir. Bunların hepsi birleşik plaka kenar boşluklarında kıta dekolmanı sistemlerinde gelişir.

1. Ark volkanizması için bir kıta plakasının altında okyanus plakasının kayboluşu ile üretilen yığın orojenler. Bunlar >30 yüksek termal gradyanlarında kireç-alkali magmatik kayalar ve yüksek T/düşük p metamorfik fasiyes sırası hakimdir. Genel bir ofiyolit, migmatik ve abisal tortu eksikliği vardır. Tipik örneklerin tümü, çevre-Pasifik orojenik içeren kıtasal yaylardır.

2. Ark volkanizması olmadan bir kıta bloğunun diğer kıta bloğunun altına batırılmasıyla üretilen çarpışma orojenleri. Bunlar, <10 düşük termal gradyanlarda yüksek P / düşük T metamorfizmi gösteren eklogit fasiyes metamorfik bölgelerine blueschist oluşumu ile karakterize edilir. Orojenik peridotitler mevcuttur ancak hacimsel olarak küçüktür ve sin-kolisiyonel granitler ve migmatitler de nadirdir veya çok azdır. Tipik örnekler Avrasya kıtasının güney kenarındaki Alp-Himalaya orojeni ve Çin'in doğusunda Çin'in merkezindeki Dabie-Sulu orojenisidir.

Orojenez devreleri
Yer tarihinin yaklaşık 700 milyon yıllık yeni zamanlarında dört devrede büyük çapta dağ oluşum hareketleri meydana gelmiş ve her birinde on binlerce km uzunlukta sıradağlar yeryüzünde yükselmişlerdir. Bunlar sırasıyla; Assintik, Kaledoniyen, Hersiniyen ve Alpin orojenezleridir.

 Assintik Orojenezi: Alt ve Üst Algonkiyen (Proterozoyik) arasında meydana gelmiştir. Kambriyen tabakaları bu formasyonlar üzerinde açılı uyumsuzlukla dururlar. Baltık havzasında, Kanada kalkanında ve Büyük Kolorado Kanyonunda bu diskordanslı durum açıkça görülür.
 Kaledoniyen Orojenezi: Silüriyen'de ve özellikle bu devrin sonlarına doğru etkinliğini sürdürmüştür. Devoniyen tabakaları Silüriyen üzerinde transgressif ve açılı uyumsuz olarak bulunurlar. İskoçya ve Norveç'te, Kuzey Amerika'nın Göller Bölgesi'nde bu durum gözlenebilir.
 Hersiniyen Orojenezi: Avrupa'da Karbonifer ve Permiyen devirleri boyunca meydana gelmiştir. Triyas tabakaları Üst Paleozoyik oluşuklar üzerinde uyumsuzlukla dururlar. Orta Avrupa masifleri çevresinde ve İrlanda güneyinde durum böyledir.
 Alpin Orojenezi: Jura'da başlayarak Tersiyer sonuna kadar devam etmiş ve kıvrımlanma hareketleri birçok safhada gerçekleşmiştir. Pliyosen yaşlı tabakalar bile bu devrenin son safhasında deforme olmuşlardır; yalnız Kuvaterner tortulları yatay olarak daha yaşlı formasyonları örter. Sonucunda İspanya'dan Endonezya'ya kadar uzanan Alpin kuşağı oluşmuştur.

Türkiye'de dağlar
Türkiye'de dağlar çok geniş bir alan kaplar. Dağ; çevresine göre 600m. Ve daha yüksek kabarıklıklardır. Bazıları tek bulunurken bazıları da sıradağlar şeklindedir.

Oluşumlarına göre dağlar ikiye ayrılır:

 Orojenik hareketlerle oluşan Dağlar:Orojenez dağ oluşumu demektir. Yan basınçla sıkışan yerkabuğu plakaları kıvrılarak ya da kırılarak engebe kazanır ve sıradağlar oluşur. Türkiye'de orojenez iki şekilde görülür
 Kıvrılma ile: Orojenez sonucu esnek tabakalar kıvrılarak yükselir ve sıradağlar oluşturur. Türkiye'deki dağlar Alp-Himalaya orojenezi sonucu oluşmuştur. Kuzey Anadolu Dağları ve Toros Dağları bu şekilde oluşmuştur. Kıvrılma sonucu yüksekte kalan kubbemsi kısımlara Antiklinal, alçakta kalan çanaksı kısımlara ise Senklinal denir. Bu oluşumda da bazen kırılmalar dolayısıyla senklinaller boyunca fay hatları oluşabilir.
 Kırılma ile: Orojenez sonucu sert tabakalar kıvrılmaz kırılır. Böylece yükselen kısımlar (Horst) sıradağları oluştururken, Alçalan kısımlar Çöküntü ovalarını (Graben) oluştururlar. Horst ve Grabenler arasında ise kırıklar (Fay Hatları) bulunur. Bu yüzden buralar hem deprem alanlarıdır hem de kaplıca kaynaklarının sık görüldüğü yerlerdir. Ege bölgesinde kıyıya dik uzanan dağlar bu şekilde oluşmuşlardır.
 Volkanizma ile oluşan dağlar: Yerin derinliklerindeki mağmanın yerkabuğunun zayıf ve çatlak kısımlarından yer üstüne çıkmasıyla oluşan genelde tek dağlardan ibaret olan dağlardır.

Not: Volkanik sahalar mineralce zengindir. O yüzden tarım arazileri de çok verimlidir. Ayrıca maden bakımından da zengin alanlardır.

Dağların ekonomiye etkileri

Olumlu etkileri
. Kıyı kesimleri iç bölgelerden ayırarak kıyıların yağışlı, iç kısımları karasal olmasını sağlamış Bu durum iklim çeşitliliğine neden olmuştur. Bu durumda tarımsal ürün çeşitliliğine imkân sağlar.
. K.A.D.'da gür ormanlar oluşmuştur.
. Dağlar akarsuların su deposudur.
. Yaban hayatının yaşama alanlarıdır.
. Yer altı kaynaklarının temel depo alanlarıdır.
. Avcılık, dağ sporları ve kış turizmine imkân sağlarlar.
. Yaylacılık faaliyetleri ile hayvancılığı destekler.

Olumsuz etkileri
Kısa zamanda olan olaylardan olmadığı için şu anda zorlaştırıcı değildir.
 Tarım  alanlarının sınırlanmasına neden olur.
 Ulaşımı zorlaştırır, tünel yapımını zorunlu kılar.
 Yüksek ve engebeli dağlık alanlar ekonomik olarak fazla değerlendirilemez.
 Yerleşmeyi sınırlandırır. Ancak çok sıcak olan Ekvatoral bölgede yükseklere yerleşim mümkündür. Bolivya'nın başkenti La Paz 4000 m'de kurulmuştur.

Ayrıca bakınız

 Biyocoğrafya  - Türlerin ve ekosistemlerin coğrafi alanda ve jeolojik zaman içindeki dağılımının incelenmesi.
 Fay mekaniği  - Jeolojik hataların davranışını araştıran bir çalışma alanı.
 Fold Dağları  - Kaya katmanlarının sıkıştırılmış buruşmasıyla oluşan dağlar.
 Guyot  - İzole, düz tepesinde bir sualtı yanardağ dağı.
 Orogenies listesi  - Dünya tarihinin bilinen dağ inşası olayları.
 Manto konveksiyonu  - İçeriden gezegenin yüzeyine ısı taşıyan konveksiyon akımlarının neden olduğu Dünya'nın katı silikat örtüsünün yavaş sürünen hareketi.
 Tektonik yükselme  - Ortalama toprak yüzeyinin toplam jeolojik yükselişinin, boşaltmaya izostatik bir tepkiye atfedilemeyen kısmı.
 Epeirojenik hareket  - Uzun dalga boyları ve az katlanma gösteren arazi üstü veya çöküntüleri

Edebiyat
"Kırık Dünya üçlemesi"

Kaynakça

 Tony Waltham (2009) Mühendislik Jeolojisinin Temelleri
 Philip Kearey; Keith A. Klepeis; Frederick J. Vine (2009) "Bölüm 10 : Jeolojik Kuşaklar"
 Müttefik Yayıncılar. 1999. s. 972 "Odalar 21. yüzyıl sözlüğü"
 Friedman GM (1994) Klein GO'da (ed.). Pangea: Bir Süper Kıtanın Toplanması, Zenit ve Dağılımı Sırasında Paleoiklim, Tektonik ve Sedimantasyon . Amerika Jeoloji Derneği Özel Bildirisi. 288 . s. 160.
 NH Woodcock; Robin A. Strachan (2000). "Bölüm 12: Kaledonya Orojenisi: çok plakalı bir çarpışma" . İngiltere ve İrlanda Jeolojik Tarihi . Wiley-Blackwell. s. 202, Şekil 12.11
 Frank Press (2003). Dünyayı Anlamak (4. baskı). Macmillan. sayfa 468-69.
 Yuan, S .; Pan, G .; Wang, L .; Jiang, X .; Yin, F .; Zhang, W .; Zhuo, J. (2009). "Aktif Kıtasal Kenar Boşluklarında Artışlı Orojenez". Yer Bilimi Sınırları . 16 (3): 31-48.
 Gerald V. Middleton; Peter R. Wilcock (1994) Yeryüzünde Mekanik ve Çevre Bilimleri (2. bs.). Cambridge Üniversitesi Yayınları. s. 170.
 DeCelles PG & Giles KA (1996). (PDF) . Havza Araştırması . 8 (2): 105-23.
 David Johnson (2004). "Orojenik Döngü" Avustralya'nın Jeolojisi Cambiridge Yayınları s.48
 Orojenik Döngünün Beş Özelliği Robert J. Twiss
 NH Woodcock; Robin A. Strachan (2000). "Bölüm 12 Kaledonya Orojenezi"
 Oliver Merle (1998) Bebek Bezleri ve Baskı Levhalarının Yerleşim Mekanizmaları . Petroloji ve Yapısal Jeoloji. 9 . Springer. sf. 1
 Paul D. Lowman (2002) Mekanı Keşfetmek, Dünyayı Keşfetmek: Dünyayı Uzay Araştırmalarından Yeni Anlamak . Cambridge Üniversitesi Yayınları. sayfa 286-87
 Seema Sharma (2005). "Atmosfer Kökeni" Klimatoloji Ansiklopedisi . Anmol Yayınları PVT. LTD. s. 30
 Richard J. Huggett (2007) "Jeomorfolojinin Temelleri" Routledge. s. 104
 Gerhard Einsele (2000).  "Sedimanter Havzalar: Evrim, Fasiyes ve Sediman Bütçesi"
 Douglas; Richard John Huggett; Mike Robinson (2002) "Coğrafyanın Refakatçi Ansiklopedisi: Çevre ve İnsanlık"
 Peter J Coney (1970). "Jeotektonik Çevrim ve Yeni Küresel Tektonik". Amerika Jeoloji Derneği Bülteni . 81 (3): 739-48
 Lee, C.-T .; Yin, Q; Rudnick, RL; Chesley, JT; Jacobsen, SB (2000)  "Sierra Nevada, Kaliforniya Altındaki Litofrasik Mantoların Mezozoik Giderilmesinde Osmiyum İzotopik Kanıt" Bilim . 289 (5486): 1912-16
 John Gerrard (1990). "Dağ Ortamları: Dağların Fiziki Coğrafyasının İncelenmesi"
 Manley, Curtis R .; Glazner, Allen F .; Çiftçi, G. Lang (2000). "Kaliforniya'nın Sierra Nevada'sında Volkanizmanın Zamanlaması: Batholitik Kökün Pliyosen Delaminasyonu Kanıtı?". Jeoloji . 28 (9): 811
 Arthur Holmes ; Doris L. Holmes (2004). "Holmes Fiziksel Jeolojinin İlkeleri" (4. baskı). Taylor ve Francis. s. 92.
 "Kayalık Dağların Oluşumu" Erişim tarihi: 29 Ocak 2014
 Zwart, HJ (1967). "Orojenik kuşakların ikiliği". Jeoloji. Mijnbouw . 46 : 283-309.
 Pitcher, WS (1979). "Granitik magmaların doğası, yükselişi ve yerleşimi". Jeoloji Derneği Dergisi . 136 (6): 627-62
 Cawood, PA; Kroner, A; Collins, WJ; Kusky, TM; Mooney, WD; Windley, BF (2009). Dünya tarihi boyunca toplanma östrojenleri . Jeoloji Topluluğu. s. 1-36. Özel Yayın 318.

Kaynakça
Elie de Beaumont, JB (1852). Sur les Systèmes de Montagnes [ Dağ Sistemlerine İlişkin Not ] (Fransızca). Paris: Bertrand. Dennis'deki İngilizce özet (1982)
Buch, L. Von (1902). Gesammelte Schriften (Almanca). Berlin: Roth & Eck.
Dana, James D. (1873). "Dağların Kökleri ve Yerkürenin İç Doğası Üzerine Bir Tartışma Dahil, Dünyanın Soğutmadan Kasılmasının Bazı Sonuçları Üzerine" Amerikan Bilim Dergisi . 5 (30): 423-43.
Dennis, John G. (1982). Azot . Jeolojide Benchmark Makaleleri. 62 . New York: Hutchinson Ross Yayınevi.
Hall, J (1859). "New York Paleontolojisi". New York Ulusal Araştırması . 3 (1).
Suess, Eduard (1875). "Entstehung Der Alpen" [ Alplerin Kökeni ] "Die" Viyana: Braumüller.
Harms; Brady; Cheney (2006). Güneybatı Montana'da Proterozoik Büyük Gökyüzü Orojenezini Keşfetmek . 19. yıllık Keck sempozyumu.
Kevin Jones (2003). İskoçya'da Dağcılık: Bilim: A Seviye 3 Ders Serisi . Open University Worldwide Ltd. Geç gelen süren Caledonian orojenezini dahil orojenlerin bir dizi ayrıntılı bir geçmişi sağladığı "Kambriyen" için "Devoniyen" sırasında meydana gelen ana orojenezini ile "Ordovisien" ve "Siluriyen" zamanlarda.
Tom McCann, ed. (2008). "Prekambriyen ve Paleozoik" Orta Avrupa Jeolojisi. 1 . Londra Jeoloji Topluluğu. Büyük orojenlerin tartışıldığı Orta Avrupa jeolojisinin iki ciltli sergilerinden biridir.
uzanne Mahlburg Kay; "Víctor A. Ramos"; William R. Dickinson, ed. (2009). Amerika'nın Omurgaları: "Sığ Yüceltme, Plato Yükselmesi ve Sırt ve Terrane Çarpışması; Anı 204" Amerika Jeoloji Topluluğu. Amerika'nın Cordilleras'ının Mendoza, Arjantin'de düzenlenen bir sempozyumdan multidisipliner bir bakış açısıyla evrimi (2006).

Diğer Kaynaklar

Orojenez


est un manga écrit et illustré par Q Hayashida. La série est publiée au Japon depuis  par le magazine Monthly Shōnen Sunday de l'éditeur Shōgakukan. En France, la série est publiée par Soleil Manga à partir du .

Synopsis
L'histoire se déroule dans les ténèbres de l'espace infini où se trouve un jeune ado du nom de Zaha Sanko. Des rumeurs racontent que ce dernier aurait des os qui auraient la particularité d'exaucer n'importe quel souhait. Cette capacité exceptionnelle fait de lui la cible des pires malfrats de l'univers. Pour l'aider, il est accompagné de son fidèle sac à dos, Avakian qui désosse leurs assaillants.

Personnages

Publication
Dai Dark est écrit et dessiné par Q Hayashida. Il est publié par le magazine Monthly Shōnen Sunday depuis le . L'éditeur Shōgakukan publie la série sous format tankōbon a partir du .  Le , 6 volumes ont été publiés au Japon.

En France, le manga est édité par Soleil Manga depuis le .

Liste des volumes

|}

Réception
Le manga est classé 7ème dans la liste des meilleures séries de mangas pour les lecteurs masculins dans l'édition de 2021 du guide Kono Manga ga sugoi! de Takarajimasha. La série a été nominée pour la huitième édition des Next Manga Awards de 2022 et a été classé à la quatorzième place dans la catégorie des mangas en édition physique.

Lors du festival d'Angoulême de  et la sixième édition du Prix Konishi, le manga et son traducteur francophone, Sylvain Chollet, ont été récompensés pour sa traduction française.

Références

Œuvres
 Édition japonaise

 Édition française

Liens externes
  du manga

Série manga
Manga paru dans le Monthly Shōnen Sunday
Manga des années 2020
Manga publié par Soleil Productions
Manga de science-fiction

Dai Dark


The Omnibus Crime Control and Safe Streets Act of 1968 (, codified at  et seq.) was legislation passed by the Congress of the United States and signed into law by President Lyndon B. Johnson that established the Law Enforcement Assistance Administration (LEAA). Title III of the Act set rules for obtaining wiretap orders in the United States. The act was a major accomplishment of Johnson's war on crime.

Grants
The LEAA, which was superseded by the Office of Justice Programs, provided federal grant funding for criminology and criminal justice research, much of which focused on social aspects of crime.  Research grants were also provided to develop alternative sanctions for punishment of young offenders. Block grants were provided to the states, with $100 million in funding. Within that amount, $50 million was earmarked for assistance to local law enforcement agencies, which included funds to deal with riot control and organized crime.

Handguns
The Omnibus Crime Bill also prohibited interstate trade in handguns and increased the minimum age to 21 for buying handguns. This legislation was soon followed by the Gun Control Act of 1968, which set forth additional gun control restrictions.

Wiretaps
The wiretapping section of the bill was passed in part as a response to the U.S. Supreme Court decisions Berger v. New York, 388 U.S. 41 (1967) and Katz v. United States, 389 U.S. 347 (1967), which both limited the power of the government to obtain information from citizens without their consent, based on the protections under the Fourth Amendment to the U.S. Constitution. In the Katz decision, the Court "extended the Fourth Amendment protection from unreasonable search and seizure to protect individuals with a 'reasonable expectation of privacy.'"

Section 2511(3) of the Crime Control Bill specifies that nothing in the act or the Federal Communications Act of 1934 shall limit the constitutional power of the President "to take such measures as he deems necessary":
 "to protect the nation against actual or potential attack or other hostile acts of a foreign power, to obtain foreign intelligence information deemed essential to the security of the United States or to protect national security information against foreign intelligence activities"
 "to protect the United States against the overthrow of the Government by force or other unlawful means, or against any other clear and present danger to the structure or existence of the Government"

The section also limits use in evidence only where the interception was reasonable and prohibits disclosure except for purpose.

In 1975, the United States Senate Select Committee to Study Governmental Operations with Respect to Intelligence Activities, (known as the "Church Committee") was established to investigate abuses by the Central Intelligence Agency (CIA), National Security Agency (NSA), Federal Bureau of Investigation (FBI), and the Internal Revenue Service (IRS). In 1975 and 1976, the Church Committee published 14 reports on various U.S. intelligence agencies' operations, and a report on the FBI's COINTELPRO program stated that "the Fourth Amendment did apply to searches and seizures of conversations and protected all conversations of an individual as to which he had a reasonable expectation of privacy...At no time, however, were the Justice Department's standards and procedures ever applied to NSA's electronic monitoring system and its 'watch listing' of American citizens. From the early 1960s until 1973, NSA compiled a list of individuals and organizations, including 1200 American citizens and domestic groups, whose communications were segregated from the mass of communications intercepted by the Agency, transcribed, and frequently disseminated to other agencies for intelligence purposes".

Academic Colin Agur argues that the act "disappoints" from the perspective of Brandeisian legal philosophy, in regards to individual privacy, because it assumes that law enforcement agencies have a right to electronic surveillance, instead of "giving unambiguous priority to individual privacy."

Employee privacy
The Act prohibits "employers from listening to the private telephone conversations of employees or disclosing the contents of these conversations."  Employers can ban personal phone calls and can monitor calls for compliance provided they stop listening as soon as a personal conversation begins.  Violations carry fines up to $10,000.  The Electronic Communications Privacy Act of 1986 expanded these protections to electronic and cell phone communication.  See also Employee monitoring and Workplace privacy.

FBI expansion
The bill increased the FBI budget by 10% to fund police training at the FBI National Academy. Much of this training was for riot control, a popular political issue at the time.

Miranda warning
In 1966, the U.S. Supreme Court decision in Miranda v. Arizona (384 U.S. 436) created the requirement that a citizen must be informed of their legal rights upon their arrest and before they are interrogated, which came to be known as Miranda warnings. Responding to various complaints that such warnings allowed too many criminals go free, Congress, in provisions codified under 18 U.S.C. § 3501 with a clear intent to reverse the effect of the court ruling, included a provision in the Crime Control Act directing federal trial judges to admit statements of criminal defendants if they were made voluntarily, without regard to whether he had received the Miranda warnings.

The stated criteria for voluntary statements depended on such things as:
(1) the time between arrest and arraignment;
(2) whether the defendant knew the crime for which he had been arrested;
(3) whether he had been told that he did not have to talk to the police and that any statement could be used against him;
(4) whether the defendant knew prior to questioning that he had the right to the assistance of counsel; and,
(5) whether he actually had the assistance of counsel during questioning.

It also provided that the "presence or absence of any of" the factors "need not be conclusive on the issue of voluntariness of the confession." (As a federal statute, it applied only to criminal proceedings either under federal laws, or in the District of Columbia.)

That provision was disallowed in 1968 by a federal appeals court decision that was not appealed, and it escaped Supreme Court review until 32 years after passage, in Dickerson v. United States (2000). A lower court of the Fourth Circuit had reasoned that Miranda was not a constitutional requirement, that Congress could therefore overrule it by legislation, and that the provision in the Omnibus Crime Control Act had supplanted the requirement that police give Miranda warnings. The Supreme Court overturned the Fourth Circuit decision, reaffirming the ruling of Miranda v. Arizona (1966) as the primary guideline for the admissibility of statements made during custodial interrogation, and stating that Congress does not have the legislative power to supersede Miranda v. Arizona.

See also
 Gun law in the United States
 Warrantless wiretaps

References

External links
 Omnibus Crime Control and Safe Streets Act of 1968 (PDF/details) as amended in the GPO Statute Compilations collection
 As codified in 18 USC chapter 44 of the United States Code from LII
 As codified in 18 USC chapter 44 of the United States Code from the US House of Representatives
 List of privacy/tapping legislation at Government Computer News
 Church report summary of the passing of this law
 text of the Church Report which references this law.
 Text of the Act from the FCC library
 A Primer on the Federal Wiretap Act and Its Fourth Amendment Framework

1968 in American law
United States federal criminal legislation
United States federal privacy legislation
Privacy of telecommunications
Privacy law in the United States
United States federal firearms legislation
90th United States Congress
Labor rights