El efecto placebo (del latín placēbō, complaceré) es el conjunto de efectos sobre la salud que produce la administración de un placebo, que puede ser en forma de pastilla, una terapia, la automedicación o una simple afirmación sin ningún motivo científico, como puede ser la fe o la esperanza, que reflejan un cambio positivo en la persona que lo está llevando a cabo, y que no se deben al efecto específico de ningún acto médico o psicoterapéutico.

En investigación médica, el efecto placebo aparece en diferentes situaciones y depende del grado de sugestión. Los placebos más comunes incluyen pastillas de azúcar, infusiones y cirugías placebo, pudiendo ser también cualquier otro procedimiento en el que se da información falsa al paciente. Los efectos positivos del placebo desaparecen cuando se informa a los pacientes de la realidad del medicamento que están tomando.

También es el causante de que funcionen los métodos de la medicina no convencional, en que los pacientes se curan solo si creen en la curación, no porque el método aplicado sea siempre efectivo contra esa enfermedad. No obstante, en la efectividad de los tratamientos de la medicina convencional se debe en parte al efecto placebo, de ahí que en todos los ensayos clínicos deba tenerse en cuenta este efecto para valorar la eficacia real del medicamento o terapia en estudio. Las terapias no convencionales deberían someterse al mismo cribado y filtros experimentales para valorar el efecto real de las mismas.

La explicación neurocientífica postulada para este fenómeno sería la estimulación (no por parte de la sustancia placebo, de lo contrario no entraría en la definición) de los cortex prefrontal, orbitofrontal y cingulado anterior, así como el núcleo accumbens, la amígdala, la sustancia gris periacueductal y la médula espinal, que influyen en la percepción de la salud, como se ha comprobado en estudios de resonancia magnética funcional.

Hay gran variabilidad en la presentación de este efecto y la aparición del mismo está determinada por factores del individuo, de la sustancia (incluida su forma de administración) y del medio en el que se realiza el tratamiento. Sin embargo, la cuantificación de este fenómeno es muy útil para determinar la utilidad y seguridad de fármacos y otras sustancias en la terapéutica.

Uso actual del placebo
El uso más importante de los placebos dentro de la práctica clínica actual es el de los ensayos clínicos controlados. En las investigaciones de laboratorio y en la fase de ensayos clínicos con fármacos la población en la que se prueba el efecto del fármaco se divide en dos grupos seleccionados aleatoriamente (muestra), de modo que uno de ellos recibe la medicación (grupo experimental) y otro recibe una sustancia inerte o placebo (grupo control). Si el fármaco es efectivo, los resultados correspondientes al grupo experimental muestran diferencias estadísticamente significativas respecto de los resultados obtenidos en el grupo control.

Los pacientes que se incluyen en los ensayos clínicos controlados reciben mucho más que una sustancia farmacológicamente inerte. Muchas veces estos enfermos presentan una evolución mejor que el resto de pacientes no incluidos en el ensayo y a veces tan buena o mejor que los pacientes incluidos en el brazo experimental. El medio sanitario en el que están envueltos es curativo por:
 La consulta médica y el hospital, porque hay "más controles".
 La explicación detallada de la enfermedad, del tratamiento, del pronóstico y del ensayo clínico favorecen el conocimiento de la situación por parte del enfermo, su asimilación y colaboración.
 La exploración física, porque el tacto humano es terapéutico.
 Las exploraciones complementarias porque la sofisticación tecnológica sorprende a los pacientes creyendo que todos esos aparatos "lo ven por dentro", alcanzando un diagnóstico certero.
 Tomar algo, ya que el tratamiento de la medicina es concebida por la población desde la mitad del siglo XX como que hay que tomar un medicamento.

El placebo significa también en la psicología la mejora de un paciente con déficit mental.
Es la incapacidad para asumir sus defectos físicos.

Historia de los placebos
La palabra placebo es la primera persona de singular del futuro de indicativo del verbo latino placere, que significa 'complacer'. La palabra placebo se encuentra en latín en la biblia Vulgata, en el Salmo 114, y en el 116 (acción de gracias por haber sido liberado de la muerte) de la biblia en español. Esta palabra se usaba en la Edad Media para designar los lamentos que proferían las plañideras profesionales en ocasión del funeral de alguna persona. En el sigloXVIII, el término fue definido en un diccionario médico como medicamento común y, en una edición posterior, como algo que simula ser un medicamento.

La historia de la medicina presenta muchos ejemplos que reflejan que la historia del tratamiento médico es la historia del efecto placebo.

Los fármacos en la historia de la medicina fueron:
 Erráticamente descritos.
 Usados de forma no coherente.
 Inapropiadamente prescritos.
 Normalmente combinados con otras sustancias más complicadas.
 Probablemente difíciles de conservar.

 China: El emperador Huang Ti menciona casi 2000 fármacos y 16000 prescripciones que fueron usados casi 2500 años sin mayores cambios.
 Sumerios-Asirios-Babilónicos: Registraron 265 remedios.
 El papiro de Ebers nombra 842 prescripciones y más de 700 fármacos.
 India antigua: Fueron usados casi 600 fármacos.
 El Corpus Hipocrático: Menciona de 195 a 400 fármacos.
 La farmacopea de Galeno: Dominó el régimen terapéutico durante 1500 años y desapareció cuando nació la medicina científica o convencional a principios del sigloXIX. Entonces existían 820 remedios placebo.
 Esta cantidad de antiguos remedios totalizan 4785 fármacos y casi 17000 prescripciones registradas. Es probable que casi todos ellos fuesen placebos.
 La farmacopea inglesa del sigloXVII publicaba una gran cantidad de preparados que contenían diversos elementos orgánicos e inorgánicos que se reemplazaban entre sí.
 Los cura-todo fueron abundantemente usados por varios siglos, utilizando el veneno de serpientes venenosas como uno de los principales sustratos, opio, diversas raíces, secreciones, excrementos, etc.
 Estos componentes nocivos y extraños mantuvieron al médico en un lugar de privilegio y respeto debido a que él era el agente terapéutico.
 A pesar de que algunas sustancias pudieran tener efectos terapéuticos. Es importante pensar la forma en que en la antigüedad se pudieron aislar principios activos de algunos componentes terapéuticos, separar de sus componentes de origen, preparar y almacenar.
La miel y la malaquita producen una débil inhibición del crecimiento bacteriano in vitro.
Ma Huang cita 2000 fármacos de las cuales la efedrina es la única con principio activo conocido y en 1920 se logró sintetizar con ciertas limitaciones. Pero la efedrina solo era efectiva para la tos y en nuestros días se sabe que solo es efectiva para la tos del asma bronquial.

Efecto fisiológico del placebo
Un estudio realizado por el Sistema de Salud de la Universidad de Míchigan explica los fuertes efectos fisiológicos que presentan algunos pacientes al uso de placebos.

En este estudio, el grupo de neurología de esta universidad ha localizado un área del cerebro que se activa cuando el paciente cree que está tomando un medicamento.

Se usaron dos tipos de escáneres diferentes en personas totalmente sanas:
 Se realizaron Tomografías por Emisión de Positrones (PET) a 14 voluntarios.
 Resonancia Magnética Funcional fMRI: Se sometieron los 14 anteriores, 16 voluntarios más y 18 personas a las que no se les sometió a PET pero que a las se les sometió a las mismas pruebas que a los demás dos veces.

Los resultados se combinaron. Al grupo de personas completo, se les iba administrando una inyección dolorosa, se registraba la actividad del dolor y luego se les administraba el placebo. A los grupos de 14 y 16 personas se les advirtió que si conseguían describir los efectos de dicho 'analgésico', recibirían una recompensa de 5 dólares. Al grupo de 18 personas se les informó la verdad de lo que se les iba a administrar.

La investigación reveló que en los pacientes más receptivos al uso de placebos se activaba la producción de dopamina, un tipo de neurotransmisor responsable de múltiples actividades fisiológicas como la creación de los sentimientos placenteros.

Por el contrario, en los pacientes a los que se les advirtió de la verdad, no había reacción e incluso alguno podía llegar a experimentar el efecto nocebo.

Personas susceptibles al efecto placebo

A quién afecta

Los placebos no funcionan en todo el mundo. En 1955, Henry K. Beecher publicó un artículo en el que demuestra que el efecto placebo solo tiene lugar en el 35% de las personas. Pero realmente el rango puede variar desde el 0% hasta el 100%. Depende del tipo de placebo administrado y de la condición médica que se pretende tratar. No todo el mundo responde al efecto placebo, del mismo modo que no todo el mundo responde del mismo modo a las drogas.

El efecto placebo también puede afectar al cuidador y a la percepción de este en la evolución de la enfermedad del paciente. Es lo que se conoce en medicina como efecto placebo por poderes (placebo by proxy, en inglés). El placebo por poderes se da, sobre todo, cuando los pacientes son niños o animales.

Diferencias individuales

En 1950 se estudió qué rasgos de personalidad hacen a una persona más proclive a sentir el efecto placebo. Estos resultados no han podido ser nunca replicados y por tanto hoy en día se considera que la personalidad no afecta al efecto placebo.

El deseo por superar el dolor, la motivación, y la cantidad de dolor que espera reducir el paciente sí afecta al efecto placebo. Otro factor que potencia el efecto placebo es el grado en que la persona presta atención a sus síntomas corporales, de forma que aquellas personas más centradas en sus síntomas son más susceptibles al placebo.

Las personas afectadas de Alzheimer no experimentan efecto placebo debido a la pérdida de sustancia gris en el córtex prefrontal, lo que conlleva a una pérdida de la capacidad de tener expectativas.

Los niños son más proclives a experimentar efecto placebo que los adultos.

Genes

El trastorno de ansiedad social se ha vinculado con la expresión del gen triptofano-hidroxilasa-2 (enzima que sintetiza el neurotransmisor serotonina), y se asocia a una reducción en el tamaño de la amígdala, y por tanto, a una susceptibilidad mayor al efecto placebo.

En 2012 varios estudios centrados en el gen COMT (catecolamina-transferasa) relacionado con el neurotransmisor dopamina, se ha visto asociado en pacientes con síndrome del intestino irritable. Los sujetos con el alelo de metiomina duplicado son más propensos al efecto placebo.

Implicaciones para la investigación

Estudios de doble ciego con control placebo

El efecto placebo dificulta la investigación de nuevos fármacos, debido a que si no se controla el efecto placebo no se puede diferenciar si un nuevo fármaco está actuando debido a la efectividad de la sustancia activa, o está dando resultados positivos por mero efecto placebo. De ahí nace la necesidad científica de diferenciar entre la eficacia real y el efecto placebo.

Para controlar el efecto placebo en los ensayos clínicos, se toma a un grupo de sujetos a los cuales se les administrará un placebo con la misma presentación que el medicamento real, pero sin efectos (por ejemplo, pastillas de azúcar). Al comparar los resultados, el fármaco que se pone a prueba debe superar significativamente al efecto placebo. Los ensayos clínicos deben ser de doble ciego: esto significa que los participantes no deben saber si están recibiendo el fármaco real o el placebo, y el administrador del fármaco no debe saber si está dando al participante un fármaco real o el placebo.

Este control genera controversias éticas, dado que para realizar la investigación será necesario administrar un placebo a una persona que podría necesitar un tratamiento efectivo. Pero las condiciones en las que se encuentra la investigación hace que sea necesaria esta situación, por lo que todos los participantes del estudio deben firmar un consentimiento en el que se les informan que parte de la investigación consiste en que podrían estar recibiendo un placebo. La ética de los estudios con control de placebo ha sido ampliamente discutido en el comité de Helsinki.

Nocebo

El efecto nocebo (del latín nocebo, "dañaré") es el efecto opuesto al placebo. Los pacientes que esperan efectos negativos del tratamiento pueden experimentar por esa expectativa los síntomas aunque no haya causa material para ellos. Por ejemplo, a los participantes en un estudio a los que se les administra un placebo se les informa de que van a experimentar una lista de efectos secundarios negativos; desarrollan entonces una actitud negativa hacia el tratamiento que les lleva a experimentar esos síntomas que esperan.

Ingredientes del placebo

Los placebos confeccionados para los ensayos clínicos deben ser completamente inertes, sin ningún efecto. Comúnmente se utilizan recetas de agua con azúcar, y en otras ocasiones se utiliza lactosa, lo cual es conveniente controlar en caso de personas con intolerancia a la lactosa, dado que dicha pastilla dejaría de ser un placebo al tener consecuencias reales sobre la persona.

Controversias con los placebos
 Si el médico le dice a un paciente que lo que le prescribe es una pastilla de talco, la respuesta placebo, que depende en gran medida de las expectativas del paciente, se perderá.
 Si el médico le dice al paciente que el placebo que le prescribe es un fármaco farmacológicamente activo entra en una situación no ética por falsedad de la información y a la larga será poco eficaz.
 El 30% de los norteamericanos usan terapias alternativas. Se cree que una gran parte de la medicina alternativa está basada en el efecto placebo.
 Si la enfermedad mejora con el placebo, puede significar o bien que el problema o la enfermedad se origina por la mente, o bien que el organismo se recupera espontáneamente.
 Si un placebo tiene mucha efectividad, impugna el valor de los medicamentos que más se utilizan en la práctica médica diaria.
 En el caso del dolor crónico, la sensibilidad y sensibilización experimentada por el paciente pueden limitar el resultado de los tratamientos, mientras que el efecto placebo podría contrarrestar dicho fracaso de forma sensorial.
El efecto contrario es el "efecto nocebo", que ocurre cuando un paciente niega los efectos esperados de un fármaco.

Véase también
 Efecto cascada
 Efecto nocebo
 Efecto lessebo
 Ensayo clínico
 Homeopatía
 Psicosomático

Referencias

Enlaces externos
 Descubren cómo funciona el efecto placebo

Farmacología clínica
Epidemiología

Efecto placebo


An Anthurium cymbispatha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Luis Aloysius, Luigi Sodiro. An Anthurium cymbispatha in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium cymbispatha


An Aristida chaseae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Albert Spear Hitchcock. An Aristida chaseae in nahilalakip ha genus nga Aristida, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Puerto Rico. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aristida

Aristida chaseae


La gare de Podilsk est une gare ferroviaire ukrainienne située dans l'oblast d'Odessa.

Situation ferroviaire

Histoire
Elle a porté le nom de gare de Birzula, de Kotovsk. Située sur la ligne Odessa-Balta commencée en 1963, la gare fut construite en 1865. En 1882 la gare accueillait une formation d'ouvrier ferroviaire, formation en deux années. La gare avait aussi un médecin attaché. Autour de la gare se construit une église, en 1892. EN 1904 le Tzar Nicoals II visitait la gare. En 1989 le tronçon vers Vapnyarka est électrifié puis en 1992 le tronçon vers Rozdilna.

Service des voyageurs

Accueil

Desserte

Intermodalité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Transport ferroviaire en Ukraine.
 Liste de gares en Ukraine.

Liens externes

Gare dans l'oblast d'Odessa
Gare mise en service en 1865

Gare de Podilsk


Hypnerotomachia Poliphili (veya İngilizce tercümesindeki başlığıyla Bir rüyadaki aşk kavgası) tarih boyunca yayınlanmış en ilginç ve tuhaf kitaplardan biridir. Kitabın Eski Yunanca olan orijinal ismi Poliphilo'nun bir rüyadaki aşk mücadelesi şeklinde tercüme edilebilir.

Kitap 1499 da Venedik te Aldus Manutius tarafından basılmıştır. Kitabın yazarı bilinmemektedir (anonim), ancak her bir bölümün çarpıcı bir şekilde bezenmiş ilk harfi alınarak oluşturulan bir akrostiş POLIAM FRATER FRANCISCVS COLVMNA PERAMAVIT, "Birader Francesco Colonna Polia'yı çok sevmişti." cümlesini ortaya çıkarmaktadır. Bu isimde bir Venedikli keşişi tarih kaydettiğinden, kitabın yazarının bu Francesco Colonna olması ilk akla gelen sonuçtur. Ancak kitabın yazarlığının, 15. yüzyıl İtalyan ressam, şair, filolog, filozof, müzisyen, mimar ve 'Rönesans adamı' teriminin sembollerinden Leon Battista Alberti ya, veya Floransalı meşhur hanedanın çıkardığı en büyük devlet adamlarından Lorenzo de' Medici ye, hatta matbaacı Aldus Manutius a atfedildiği de olmuştur.

Kitabın metni Latinleştirilmiş tuhaf bir Orta Çağ İtalyanca sında kaleme alınmış, Latince ve Eski Yunanca'dan yazar tarafından türetilmiş, ancak tam karşılıkları kesin olarak anlaşılamayan kelimeler ve dönemin olağan İtalyancası da kullanılmıştır. Resimlerde (doğru) Arapça ve İbranice kelimeler ve (yanlış) hiyeroglif figürleri de bulunmaktadır. Colonna aynı zamanda sırları sadece kendisinde saklı bir dilin ifadelerine de başvurmuş görünmektedir. Bu dil kargaşasının yanı sıra, kitapta kullanılan cümleler de tuhaflıklar arz etmektedir. Çok uzun ve değişik kapsamlara ait, anlam çelişkileri içinde, yarıda kesilmiş veya öncesindeki ya da sonrasındaki cümleyle bağlantısı kopuk pek çok cümle bulunmaktadır. Akrostişin farkına varılmasından sonra, pek çok uzman kitabın tamamının şifrelerle dolu olabileceği düşüncesiyle uzun ve titiz çözümleme çalışmaları yürütmüşler, ancak nihai veya tatmin edici bir sonuca ulaşamamışlardır.

Kitabın konusu 1467 yılında geçmektedir. Kahramanı Poliphilo (Eski Yunanca 'poli' -çok- ve 'philos' -sevgili- kelimelerinden 'pek çoklarını seven' gibi bir anlam çıkmaktadır) aşkı Polia'nın (pek çok şey) arayışı içinde bir çeşit pastoral veya bukolik rüya ülkesinde farklı (ve bazen tuhaf) sahnelerde yer almakta, ve kitabın özü bu sahnelerin tasvirinden oluşmaktadır. Yazar metninde, ne ayrıntıların uzun uzadıya tarifinden, ne de mübalağa sanatından kaçınmıştır.

Kitap gelmiş geçmiş en güzel matbu incunabulaları içermesi nedeniyle kısa sürede ün kazanmıştır. Tipografisinin kalite ve parlaklığı, metne uyumu muhteşemdir. Kitapta yer alan 174 tahta kesim illüstrasyon, sahneleri, dekoru ve Poliphilo'nun rüyası boyunca karşılaştığı bazı karakterleri resmektedir. Bu imajlar Rönesans da Eski Yunan ve Roma estetik değerlerinin nasıl anlaşıldığını göstermeleri bakımından da önemlidir.

Kitap, başta psikoloji biliminin kurucularından olan ve rüyalara ilişkin teorilerini geliştirirken bu eserden kaynak olarak yararlanan Carl Jung ve 19. yüzyıl İngiliz illüstratörleri gelmek üzere, geniş bir hayran kitlesi toplamıştır. Metnin tuhaflıkları ve anlaşılmaz kalan yanları nedeniyle yabancı dillere çeviriler kısmi veya yüzeysel kalmış, İngilizceye tam çeviri teşkil etme iddiasındaki bir versiyon ancak 1999'da, kitabın basımından 500 yıl sonra müzikolog Joscelyn Godwin tarafından yayınlanmıştır. Aşağıda bağlantıları verilen ve (kitapta kullanılan dillere vakıf olmak şartıyla) profesyonel veya amatör şifre çözücülerin fikirlerinden yararlanılması amaçlı iki internet sitesinden birinin Massachusetts Institute of Technology, diğerinin de İtalyan devletince finanse edilmesi, kitabın ne anlattığının hala tam anlaşılamadığını ortaya koymaktadır.

Hypnerotomachia yı konu alan iki güncel roman

Aşk ve uyku
John Crowley'in 1994 tarihli romanının ismi ve işlediği pek çok tema Hypnerotomachia yı kaynak almaktadır. Bu kitap Joscelyn Godwin'nin 1999 çevirisi nedeniyle Hypnerotomachia'''nın yeni bir popülarite kazanmasından önce yayınlanmıştır.

 Dört'ün kuralı
2004'te 2 Amerikalı üniversite öğrencisi Ian Caldwell ve Dustin Thomason Hypnerotomachia yı roman örgüsü içinde derinlemesine işleyen The Rule of Four (Dört'ün kuralı) romanını yayınlamışlardır. Romanda, iki Princeton University öğrencisi Hypnerotomachia Poliphili nin sırlarını çözmeye çalışmaktadır. 'Dört'ün kuralı' nda kitabın yazarının Venedikli keşiş Francesco Colonna değil, dönemin Romalı ileri gelenlerinden olduğu bilinen Francesco Colonna olduğu savunulmakta, Umberto Eco nun Gülün Adı, Elias Canetti nin Körleşme si çizgisinde temalar (ve Dan Brown benzeri piyasaya ve sinemaya hitap edecek) unsurlar kullanılmaktadır. Kitabı İngilizceye çeviren Joscelyn Godwin bu roman hakkında bir yorum yayınlamıştır. Kitabın Türkçe ye de (biraz aceleye gelmiş) bir çevirisi yapılmıştır.

 Kaynakça
 Thames & Hudson (1999). Hypnerotomachia Poliphili, the Strife of Love in a Dream. ISBN 0-500-01942-8 - a modern English translation.
 Lefaivre, Liane: Leon Battista Alberti's Hypnerotomachia Poliphili : Re-cognizing the architectural body in the early Italian Renaissance. Cambridge, Mass. [u.a.]: MIT Press 1997. ISBN 0-262-12204-9. -
 Schmeiser, Leonhard: Das Werk des Druckers. Untersuchungen zum Buch'' Hypnerotomachia Poliphili. Maria Enzersdorf: Edition Roesner 2003. ISBN 3-902300-10-8 - Austrian philosopher argues for Aldus Manutius' authorship.

Dış bağlantılar
 The Electronic Hypnerotomachia at MIT
 A complete electronic transcription by Progetto Manuzio, an Italian free text project
 A detailed article from the University of Glasgow's Library, where the Hypnerotomachia currently resides.

Edebi eserler
Orta Çağ edebiyatı
İtalyan edebiyatı
Latin edebiyatı

Hypnerotomachia Poliphili


عقد 570 هو عقد امتد بين 1 يناير 570 و31 ديسمبر 579 بحسب التقويم الميلادي. سبقه عقد 560 ولحقه عقد 580.

أحداث

 معركة ديرهام (577)

مواليد

 سعد بن عبيد (575)
 يوحنا السلمي (579)
 طالب بن أبي طالب (571)
 عثمان بن عفان (574)
 أم هانئ بنت أبي طالب (576)
 محمد (570)
 الخنساء (575)
 عمرو بن العاص (573)
 بونيفاس الخامس (575)
 أغاثو (574)
 ساويرا سابوخت (575)

وفيات

 فاطمة بنت عمرو (576)
 يوحنا الثالث (574)
 سيف بن ذي يزن (574)
 غارمول (578)
 حاتم الطائي (578)
 كليف ملك اللومبارد (574)
 غيلداس (570)
 بطرس الرابع (576)
 جستين الثاني (578)
 آمنة بنت وهب (577)
 ألبوين ملك اللومبارد (572)

كتب

 موسوعة حضارة العالم (2002) لأحمد محمد عوف.

مراجع

روابط خارجية

 تصفح سنة بسنة عقد 570 ابتداءً من

عقد 570


An Eleocharis macounii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Merritt Lyndon Fernald. An Eleocharis macounii in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis macounii


Declan Joseph Oliver Donnelly (født 25. september 1975 i Newcastle upon Tyne) er en engelsk tv-vært, producent og skuespiller. Han er mest kendt for at være vært på Britain's Got Talent siden 2007.

Referencer

Eksterne henvisninger

Tv-værter fra Storbritannien
Skuespillere fra England
Personer fra Newcastle upon Tyne

Declan Donnelly


François Jouffroy (1 de fevereiro de 1806 - 25 de junho de 1882) foi um escultor francês.

Jouffroy nasceu em Dijon, França, filho de um padeiro, e frequentou a escola de desenho local antes de ser admitido na École des Beaux-Arts de Paris em 1824. Em 1832, ganhou o Prix de Rome. Jouffroy teve que competir imensas vezes com Pierre-Jean David d'Angers por encomendas do estado, mas durante o Segundo Império (1851-1870) ainda participou na decoração de vários edifícios públicos.

Ele foi professor na École des Beaux-Arts de 1865 até à sua morte. Entre os seus alunos estavam Per Hasselberg, Jean Dampt, Léopold Morice, Augustus Saint-Gaudens, José Simões de Almeida (Tio), António Soares dos Reis, Elisa de Lamartine, e Adrien Étienne Gaudez . Jouffroy morreu em Laval, Mayenne em 1882.

Galeria de imagens

Referências

Escultores da França

François Jouffroy


La  des Trophées du Film français, organisée par le magazine Le Film français au Palais Brongniart à Paris le , a récompensé les succès de l'année passée au cinéma et à la télévision.

Palmarès
Les gagnants sont indiqués ci-dessous en premier de chaque catégorie et en caractères gras.

Trophée des Trophées
 Bienvenue chez les Ch'tis

Trophée Spécial
 Astérix aux Jeux olympiques

Trophée de la première œuvre
 Vilaine

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Le Film français

Liens externes

  Les Trophées du Film français par année sur Allociné
  Palmarès 2009

Trophées du Film français par année
Trophées du Film français
Trophées du Film français

16e cérémonie des Trophées du Film français


Religija u Danskoj zastupljena je s nekoliko vjerskih zajednica.

Povijest
Danska je tradicijski kršćanska zemlja. Do pojave protestantizma pripadala je zapadnoj, Rimokatoličkoj Crkvi. Danas je većinom protestantska.

Vjerska struktura
Procjene koje navodi CIA za 2012. godinu govore o sljedećem vjerskom sastavu:
 evangelički luterani (službena) 80%
 muslimani 4%
 ostali, svi manje od 1%: rimokatolici, pravoslavni (Srpska pravoslavna Crkva), židovske vjere, baptisti, budisti) 16%

Galerija

Izvori

Religija u Danskoj


හන් සං-ජින් (උපත ජනවාරි 17, 1978) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ දකුණු කොරියානු නළුවෙකි. ඔහු වඩාත්ම ප්‍රචලිත වූයේ බිහයින්ඩ් ද වයිට් ටවර් (2007), යි සන් (2007), මයි ටූ පර්ෆෙක්ට් සන්ස් (2009), මැරී මී, ප්ලීස් (2010), සහ ද කිං'ස් ඩොක්ටර් (2012) වැනි රූපවාහිනී කතාමාලාවන් හි ඔහු නිරූපණය කළ චරිත නිසායි.

රංගනය

රූපවාහිනී කතාමාලා

චිත්‍රපට

විවිධ ප්‍රසංග

වේදිකා

සම්මාන සහ නිර්දේශ

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
 Han Sang-jin  at Blossom Entertainment

1978 උපත්
ජීවත්වන්නෝ
දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී නළුවෝ
දකුණු කොරියානු චිත්‍රපට නළුවෝ
දකුණු කොරියානු වේදිකා නළුවෝ
සෝල් හි නළුවෝ

හන් සං-ජින්


La  est l'une des deux circonscriptions législatives que compte la préfecture de Saga au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La première circonscription de la préfecture de Saga regroupe les villes de Saga, Tosu et Kanzaki ainsi que les districts de Miyaki et Kanzaki.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Première circonscription de la préfecture de Saga


Snidely Whiplash is a fictional character who originally appeared as the main antagonist in the Dudley Do-Right of the Mounties segments of the animated television series The Rocky and Bullwinkle Show.  He is the archenemy of Dudley Do-Right. He was listed among the 100 greatest characters in television animation.

The character was voiced by Hans Conried in the original cartoon series. Alfred Molina played Whiplash in the 1999 live-action film version Dudley Do-Right.

Whiplash is the stereotypical villain in the style of stock characters found in silent films and earlier stage melodrama, wearing black clothing and a top hat and with a handlebar moustache. Whiplash's henchman, Homer, usually wears a tuque. In the cartoon's opening segments, Whiplash is seen tying Nell Fenwick to a railroad track. Whiplash is obsessed with tying young women to railroad tracks; he has no reason to do so and realizes no gain, profit or advantage, but is simply compelled to do it. He is the antithesis of Do-Right, who is the archetype of goodness and a Royal Canadian Mounted Policeman (RCMP). On one occasion, typical of producer Jay Ward's sense of humor, Whiplash and Do-Right changed hats; Do-Right became the criminal supervillain who actually succeeds at crime and Whiplash became the RCMP hero for capturing the evil Do-Right. This role reversal is repeated in the 1999 film adaptation.

References

Villains in animated television series
Comedy film characters
Fictional Canadian people
Fictional characters with obsessive–compulsive disorder
Fictional con artists
Fictional gamblers
Fictional gangsters
Fictional outlaws
Fictional thieves
Male characters in animation
Male film villains
Rocky and Bullwinkle characters
Television characters introduced in 1961
Film supervillains

Snidely Whiplash


San Miguel ist eine philippinische Stadtgemeinde der Inselprovinz Catanduanes. Sie hat  Einwohner (Zensus ), die in 24 Barangays leben. Die Gemeinde wird als teilweise urban beschrieben und gehört zur fünften Einkommensklasse der Gemeinden auf den Philippinen. San Miguel liegt ca. 371 km südöstlich der Hauptstadt der Philippinen Manila und 10 km nordöstlich der Provinzhauptstadt Virac.

San Miguel hat eine hügelig bis gebirgig beschriebene Topographie in denen das Natur- und Wasserschutzgebiet Catanduanes Watershed Forest Reserve mit seinen ausgedehnten Regenwaldbeständen liegt.

Das Klima der Insel Catanduanes wird als Type II klassifiziert, mit keiner ausgeprägten Trocken- oder Regenzeit, die stärksten Niederschläge fallen von Oktober bis Dezember. Die Gemeinde liegt innerhalb des Typhongürtels auf den Philippinen.

Baranggays

Weblinks
 San Miguel auf der Webseite des Department of the Interior and Local Governement
 San Miguel auf philippine-islands.ph

San Miguel (Catanduanes)


Deception  é um filme noir estadunidense de 1946, do gênero drama, dirigido por Irving Rapper, e estrelado por Bette Davis, Paul Henreid e Claude Rains. O roteiro de John Collier e Joseph Than foi baseado na peça teatral "Monsieur Lamberthier" (1927), de Louis Verneuil. Os três protagonistas também apareceram juntos em "A Estranha Passageira" (1942).

Sinopse
A pianista Christine Radcliffe (Bette Davis) recebe seu noivo, o violoncelista Karel Novak (Paul Henreid), de volta após a Segunda Guerra Mundial. Com toda a situação, ela esconde algo dele, que fica sem entender como ela conseguiu dinheiro para comprar tantas coisas – como roupas chiques e um apartamento elegante – sendo que antes não possuía nada. Com medo de perder seu noivo, Christine diz que tudo é fruto de seu trabalho, o que faz ele desconfiar. O que Karel não sabe é que ela vive sob a proteção de Alexander (Claude Rains), um homem rico.

Elenco
 Bette Davis como Christine Radcliffe
 Paul Henreid como Karel Novak
 Claude Rains como Alexander Hollenius
 John Abbott como Bertram Gribble
 Benson Fong como Jimmy, criado de Hollenius
 Richard Erdman como Jerry Spencer, estudante de música (não-creditado)
 Einar Neilsen como Neilsen, maestro de orquestra (não-creditado)

Produção
O filme foi baseado na peça teatral "Monsieur Lamberthier", de Louis Verneuil, que foi apresentada pela primeira vez em 1927, em Paris. Estreou na Broadway como "Jealousy" em 22 de outubro de 1928, no Maxine Elliott's Theatre, como uma peça que continha apenas personagens principais estrelados por Fay Bainter e John Halliday. Foi transformada em um filme, também intitulado "Jealousy" (1929), estrelado por Jeanne Eagels e Fredric March, e dirigido por Jean de Limur. A peça foi apresentada novamente na Broadway em 1º de outubro de 1946 sob o título "Obsession" no Teatro Plymouth, com Eugenie Leontovich e Basil Rathbone nos papéis principais. A Warner Bros. originalmente comprou os direitos de exibição da peça como uma produção para Barbara Stanwyck e Paul Henreid.

De acordo com o TCM, Davis queria que "Deception" fosse um filme com dois personagens, assim como na peça. Na peça, o personagem interpretado por Rains é apenas uma voz ao telefone. O filme de 1929 se passa em Paris e os personagens são: a dona de uma loja de vestidos, o jovem artista com quem ela se casa e o velho flâneur que comprou a loja de vestidos para ela. Glenn Erickson observou: "Na peça original, o personagem Karel Novak é o único movido à violência em sua conclusão, então Deception pode ser o caso de uma peça distorcida pelas necessidades de Hollywood. Também atrapalhando o trabalho está o Código de Produção, que não estava disposto a aceitar que uma mulher encontrasse a felicidade depois de passar anos fazendo sexo sem estar casada".

O título de produção do filme era "Her Conscience", mas Davis se opôs. O título "Jealousy" não estava disponível.

Paul Henreid disse que gostou de trabalhar com Bette Davis novamente, mas não se dava bem com Irving Rapper, e que os dois quase não falavam um com o outro.

De acordo com a introdução de Alicia Malone no Turner Classic Movies, as mãos do pianista Shura Cherkassky são vistas na tela durante a apresentação solo de piano da personagem de Davis, na cena em que ela toca Appassionata, op. 57 em fá menor, de Ludwig van Beethoven, mas a história verdadeira é que Davis ensaiou tão minuciosamente que conseguiu sincronizar perfeitamente suas mãos com a reprodução gravada na primeira tomada. De fato, Malone acrescenta, Davis queria se tornar proficiente o suficiente para tocar ao vivo para a câmera, mas o diretor Irving Rapper disse a ela que não valia o esforço, porque ninguém acreditaria.

A cena do violoncelo de Henreid foi gravada por Eleanor Aller enquanto ela estava grávida de seu filho Frederick, que mais tarde também se tornou um violoncelista. O pai do garoto, Gregory Aller, ensinou para Henreid alguns movimentos para ele manusear o instrumento de forma mais natural. Para algumas cenas, os braços de Henreid foram amarrados para trás, e dois violoncelistas colocaram seus braços através das mangas de um casaco projetado especialmente para isso.

O concerto de violoncelo de Hollenius foi escrito por Erich Wolfgang Korngold, que compôs a trilha sonora do filme. Korngold posteriormente expandiu o material e o publicou como seu próprio concerto. No início do filme, Jerry Spencer (Richard Erdman), um ávido repórter estudantil, pergunta a Karel: "Qual dos compositores vivos devo admirar?" Karel hesita, mas quando é perguntado de quais ele mais gosta, ele responde: "Stravinski quando penso no presente, Richard Strauss quando penso no passado e, claro, Hollenius, que combina o ritmo de hoje com a melodia de ontem". A última parte é uma descrição apropriada e provável tributo a Korngold.

Bette Davis descobriu estar grávida durante as filmagens do filme.

Recepção
Apesar do sucesso anterior de Davis, Henreid, Rains e do diretor Rapper, além das críticas geralmente positivas de seus trabalhos, "Deception" provou ser um exercício caro para seus produtores. Com altos custos de produção e modesto patrocínio cinematográfico, tornou-se o primeiro filme de Bette Davis a perder dinheiro.

O crítico de cinema Dennis Schwartz gostou do filme, escrevendo: "Irving Rapper dirige este elaborado melodrama romântico, uma refilmagem do filme falado de 1929, Jealousy, que também foi baseado em uma peça de Louis Verneuil. É escrito por John Collier e Joseph Than ... Com música clássica preenchendo o fundo, diálogo cafona de novela em primeiro plano, histrionismo tomando conta da sala de concertos, nenhum dos personagens sendo simpático e Bette Davis tão exagerada como sempre, este absurdo conto semelhante a uma ópera é tão incrivelmente agradável como um drama teatral direto que, no entanto, é extravagante e poderia facilmente ter sido tratado como uma comédia".

Glenn Erickson observou que "a verdadeira diversão é assistir Claude Rains mergulhar fundo em um papel digno ... Rains é sempre ótimo quando interpreta homens intensos e articulados impondo sua vontade sobre os outros, e seu Hollenius é uma criação e tanto. O arrogante compositor faz mais de uma pausa para dizer a Christine abertamente onde ela está errando, explicando como ela torna tão fácil para ele controlá-la. O personagem de Rains é de longe o mais interessante, então não é surpresa os fãs dizerem que ele carregou o filme nas costas".

O filme é reconhecido pelo Instituto Americano de Cinema na seguinte lista:

 2005: 100 Anos de Trilha Sonora – Indicado

Bilheteria
De acordo com os registros da Warner Bros., o filme arrecadou US$ 2.132.000 nacionalmente e US$ 1.130.000 no exterior, totalizando US$ 3.262.000 mundialmente.

Mídia doméstica
Em 1º de abril de 2008, a Warner Home Video lançou o filme como parte da box set "The Bette Davis Collection, Volume 3", que incluiu "The Old Maid" (1939), "All This, and Heaven Too" (1940), "The Great Lie" (1941), "Nascida para o Mal" (1942), e "Watch on the Rhine" (1943). Foi lançado como um DVD individual em 12 de julho de 2015. A próxima reedição será lançada pela Warner Archive Collection.

Ligações externas
 Deception site informativo e revisão no DVD Beaver (com imagens)

Filmes dos Estados Unidos de 1945
Filmes de drama dos Estados Unidos
Filmes de drama da década de 1940
Filmes noir
Filmes com trilha sonora de Erich Wolfgang Korngold
Filmes dirigidos por Irving Rapper
Filmes baseados em peças de teatro
Filmes da Warner Bros.
Filmes em língua inglesa
Filmes em preto e branco

Deception (1946)


La Torre de Casa la Abadía de Arro es un monumento, declarado Bien de Interés Cultural por el Gobierno de Aragón en España.

Esta vivienda fortificada se encuentra en Arro, pequeña localidad del Pirineo de Huesca, que sin embargo posee dos viviendas de este tipo, la ya mencionada, y Casa Lanao.

Este tipo de construcciones del  son abundantes en el Alto Aragón porque, en ese periodo,  se vivieron momentos especialmente convulsos y las familias con posibles optaron por ocuparse de su propia seguridad.
El bandolerismo, los conflictos contra los señores, los levantamientos de estos contra el rey, las guerras religiosas francesas que atravesaban las fronteras hicieron de varias comarcas oscenses un territorio especialmente complicado. Este contexto tan delicado origina la construcción de un centenar de casas torreadas, destinadas a la habitación pero con elementos militares que garantizaban la seguridad. Casa La Abadía, una de las más importantes del Alto Aragón, se destinaba para uso del sacerdote del pueblo.
La estructura de Casa Abadía de Arro está formada por un cuerpo rectangular que corresponde a la vivienda, cerrada en su lado noreste por una torre circular
fortificada que alberga una escalera de caracol. Este recurso constructivo es habitual en edificación religiosa y civil. Un ejemplo cercano lo podemos encontrar en el reconstruido palacio de Formigales o en la iglesia de la Asunción de Castejón de Sobrarbe.

La vivienda de Casa Abadía presenta cuatro plantas de altura y un espacio bajo cubierta o falsa. Es una obra de mampostería  de apariencia sólida y compacta. Posee un patio central descubierto, donde lamentablemente se edificó hace algunas décadas el depósito de abastecimiento de agua de la población.

La planta baja de la vivienda es un espacio abovedado que antiguamente albergaba la bodega.
La construcción original data del , ampliándose con la construcción del bloque sur en el .
Para poder acceder a Arro,  que es una pequeña localidad del municipio de Aínsa-Sobrarbe, Comarca de Sobrarbe, provincia de Huesca, Aragón, España  tomaremos la carretera de Aínsa en dirección a Campo.
La Torre de Casa La  Abadía se encuentra en la única calle del núcleo, en la parte más alta.

Este monumento fue declarado Bien de Interés Cultural por la Orden de 17 de abril de 2006, del departamento de Educación, Cultura y Deporte del Gobierno de Aragón.

Notas y referencias

Enlaces externos

 Ruta de los BICs de Sobrarbe(http://www.turismosobrarbe.com/cultura.php?niv=4&cla=_3BW0TXG9K&cla2=_3BW0TYWPI&cla3=&tip=2&idi=1/)
 Geoparque de Sobrarbe (http://www.geoparquepirineos.com/)
 Sistema de Información del Patrimonio cultural Aragonés (SIPCA) (http://www.sipca.es/censo/1-INM-HUE-003-907-015-1_1/Torre/de/casa/la/Abadía.html)

Bienes de interés cultural de la provincia de Huesca
Arro
Casas torreadas del Alto Aragón

Torre de Casa la Abadía (Arro)


Epicrates is a genus of non-venomous snakes in the subfamily Boinae of the family Boidae. The genus is native to South America and Central America. Five species are currently recognized as being valid, including the rainbow boa.

Distribution and habitat
Species of Epicrates are found in lower Central America through South America as far south as Argentina.

Species

) Not including the nominate subspecies.
T) Type species.

Etymology
The specific name, alvarezi, is in honor of Argentine herpetologist Antenor Álvarez (1864–1948).

The specific name, assisi, is in honor of Arlindo de Assis who collected the holotype.

References

External links

Reptiles of Central America
Reptiles of South America
Snake genera
Taxa named by Johann Georg Wagler

Epicrates (snake)


Emil Vodder (20. februar 1896 - 17. februar 1986) var en dansk læge, der sammen med sin hustru Dr. Estrid Vodder var pionere inden for af lægevidenskaben kaldet lymfologi. Mens han arbejdede på Rivieraen, hvor han behandlede patienter med kroniske forkølelser, bemærkede han at disse patienter havde hævede lymfeknuder.I 1930'erne var det tabu at pille ved lymfesystemet, som følge af en manglende forståelse af samme. Vodder og hans hustru begyndte et studie af lymfesystemet i 1932, og udviklede en en teknik, som blev offentliggjort i 1936 i Paris efter fire års forskning. De tilbragte resten af deres liv på at demonstrere og undervise i denne metode.

Deres metode bestod i forsigtigt at komprimere, strække og vride vævet for at flytte lymfen, og den bruges fortsat til manuel lymfedrænage.

Læger fra Danmark

Emil Vodder


Giuseppe Petronio (n. 1 septembrie 1909, Marano di Napoli – d. 13 ianuarie 2003, Roma) a fost un critic literar și istoric italian.

Biografie
După ce a studiat la Reggio Calabria, Napoli și Roma, a fost profesor de italiană și latină în licee și apoi a lucrat ca lector de italiană la Universitatea din Iași; el a devenit mai târziu un cercetător pasionat de literatură italiană la Universitatea din Cagliari și la Universitatea din Trieste, unde a creat celebra "Școală triestină". A condus din 1967, timp de mai multe decenii, revista Problemi pentru editura Palumbo. În 1984 a devenit președinte al "Istituto Gramsci".

Militant antifascist fervent, s-a apropiat de marxism în timpul celui de-al Doilea Război Mondial și a început să se dedice unei intense activități politice și sindicale în Partidul Socialist Italian și mai târziu în Partidul Comunist Italian. Activitatea sa a fost denumită cu termenii "istorism marxist", "umanism secular" (a făcut parte din Asociația pentru apărarea școlii laice de stat), "socialism umanitar" și cu dispreț "veteromarxism" "și "sociologism", dar un lucru este sigur: el a fost în măsură să îndeplinească cerințele unei societăți care - ieșind din paralizia regimului totalitar și a războiului - aspira să evolueze spre democrație. Edoardo Sanguineti a scris despre el: "Unul dintre cei mai importanți reprezentanți ai contribuției sociologice, de inspirație marxistă, adusă literaturii".

A publicat volumul Antologia della narrativa romena (Editura Guanda, Modena, 1956), în care a inclus traduceri ale unor scrieri românești în proză printre care și povestea "Ivan Turbincă" ("Ivan Bisaccina") de Ion Creangă.

Opere
Giosuè Carducci, 145 p., D'Anna, Messina, 1930
Il Decameron: saggio critico, 140 p., Laterza, Bari, 1935
Francesco De Sanctis 1817-1883, 124 p., Paravia, Torino, 1939
Formazione e storia della lirica manzoniana, 97 p., Sansoni, Firenze, 1947
Pirandello novelliere e la crisi del Realismo, 60 p., Lucentia, Lucca, 1950
Bonifacio VIII, 80 p., Lucentia, Lucca, 1950
Antologia Della Narrativa Romena, 488 p., Guanda, Modena, 1956
Parini e l'illuminismo lombardo, 300 p., Feltrinelli, Milano, 1961
Dall'illuminismo al verismo: saggi e proposte, 306 p., Manfredi, Palermo, 1962
Antologia della critica letteraria, 3 volume (La Civiltà comunale, Dal Rinascimento all'Illuminismo, Dal Neoclassicismo al Decadentismo), 2292 p., Laterza, Bari, 1967
Dizionario Enciclopedico Della Letteratura Italiana, 6 volume, Laterza, Bari, 1970
Il romanticismo, 196 p., Palumbo, Palermo, 1973
Letteratura di massa e di letteratura di consumo: guida storico e critica, Laterza, Bari, 1979
L'attività letteraria in Italia, 990 p., Palumbo, Palermo, 1981
Il punto su: il romanzo poliziesco, 220 p., Laterza, Bari, 1985
Il sesso ossessivo: psicanalisi e critica letteraria, pref. de C. Bordoni, Zolfanelli, Chieti, 1992, ISBN 8874974035
Il racconto del Novecento letterario in Italia (1890-1940), 294 p., Laterza, 1993, ISBN 8842042862
La letteratura italiana raccontata da Giuseppe Petronio, 5 vol., Mondadori, 1995
Il piacere di leggere (La letteratura italiana in 101 libri), 372 p., Mondadori, Coll. "Oscar saggi", 1997, ISBN 8804427000
Sulle tracce del giallo, Gamberetti, Roma, 2000, ISBN 8879900285
Baracche del Rione americano, Unicopli, Milano, 2001, ISBN 8840007156

Note

Bibliografie
 Luciana Martinelli, "Giuseppe Petronio", în AA.VV., Letteratura italiana. I critici, vol. V, Milano, Marzorati, 1987, pp. 3933-3941.

Legături externe
 Approfondimento di Raffaele Manica (da il manifesto, 15 ianuarie 2003)

Nașteri în 1909
Decese în 2003
Critici literari italieni

Giuseppe Petronio


Brent Larkham (* 8. Januar 1972 in Canberra, Australian Capital Territory) ist ein ehemaliger australischer Tennisspieler.

Leben
Larkhams Eltern besaßen ein Tenniszentrum und arbeiteten beide als Tennistrainer. Sowohl Brent als auch sein zwei Jahre jüngerer Bruder Todd wurden daher von Kindesbeinen an an den Tennissport herangeführt. 1991 wurde er Tennisprofi und spielte zuerst auf den unterhalb der ATP Challenger Tour angesiedelten ATP-Satellite-Turnieren. Im ersten Jahr konnte er zwei dieser Turniere und damit erste Weltranglistenpunkte gewinnen. 1992 gewann er an der Seite des Briten Darren Kirk das Challenger-Turnier von Bristol, bei dem er im Einzelwettbewerb zudem das Viertelfinale erreichen konnte. Seinen ersten Einzeltitel errang er 1993 im australischen Launceston durch einen Finalsieg gegen Nicklas Utgren. Bei Turnieren der ATP Tour scheiterte er meist schon in der Qualifikation, eine Ausnahme bildeten die Queen's Club Championships 1994, als er gegen Patrick McEnroe siegte und in der zweiten Runde Stefan Edberg unterlag.

Im Laufe seiner Karriere konnte er zwei Einzeltitel und drei Doppeltitel auf der Challenger Tour erringen. Seine höchste Notierung in der Tennisweltrangliste erreichte er 1994 mit Position 108 im Einzel sowie 1995 mit Position 128 im Doppel.

Sein bestes Einzelergebnis bei einem Grand-Slam-Turnier war das Erreichen der dritten Runde bei den Australian Open 1994, wobei er in der zweiten Runde gegen Amos Mansdorf siegreich war. In der Doppelkonkurrenz konnte er sich zwischen 1994 und 1996 in drei aufeinander folgenden Jahren für die Australian Open qualifizieren, scheiterte aber wie 1994 in Wimbledon immer in der ersten Runde.

1998 trat er aufgrund einer Rückenverletzung vom Profisport zurück. Nach dem Ende seiner Spielerkarriere war er als Tennistrainer unter anderem für seinen Bruder Todd, Wayne Arthurs, Paul Hanley und Richard Fromberg tätig. Seit 2006 ist Larkham Cheftrainer beim Australian Institute of Sport.

Turniersiege

Einzel

Turniersiege

Doppel

Turniersiege

Weblinks

Tennisspieler (Australien)
Australier
Geboren 1972
Mann

Brent Larkham


حسين علي أحمد أبو الخير (أبو سامي؛ 1943 في السميرية- 1973 في نيقوسيا) سياسي فلسطيني، كان ممثلاً لحركة فتح في قبرص حتى اغتياله.

حياته
وُلد أبو الخير في قرية السميرية في قضاء عكا عام 1943. هاجر مع عائلته إلى لبنان جراء حرب 1948، واستقروا في مخيم عين الحلوة بمدينة صيدا جنوب لبنان.

درس في مدارس الأونروا ونال شهادة الثانوية من كلية المقاصد الإسلامية في صيدا.

تولى مسؤولية الاتحاد العام لطلبة فلسطين في جنوب لبنان، ثم انتقل للعمل في الكويت.

انضم إلى حركة فتح عام 1966.

لاحقًا كلف بمهام في لبنان، وفي عام 1970 كُلف بتمثيل حركة فتح في قبرص.

اغتياله
اغتيل بواسطة شحنة ناسفة وضعت تحت سريره في الفندق الذي ينزل فيه على يد عملاء الموساد.

مراجع

اغتيالات في قبرص
ضحايا الموساد
فلسطينيون مغتالون
قادة فلسطينيون
مواليد 1943
وفيات 1973
أشخاص توفوا أثناء شغلهم لمنصب

حسين أبو الخير


Xenia Ivanov () este o fostă voleibalistă română. A făcut parte din Echipa națională de volei feminin a României.

Ca junior, a luat titlul național în componența echipei SSE. A jucat la  din Buffalo, SUA, și la  din Brazilia. La nivel de club, a jucat la Rapid București, iar după 2000 a jucat la Dinamo București.

Cluburi

 Rapid București (1994)

Note

Nașteri în 1970
Voleibaliste române
Oameni în viață

Xenia Ivanov


Alliancen af Europæiske Konservative og Reformister (engelsk: Alliance of European Conservatives and Reformists, AECR) er et konservativt og anti-føderalistiskt europæiskt parti, der blev grundlagt den 1. oktober 2009. Partiets medlemmer af Europa-Parlamentet sidder i Gruppen af Europæiske Konservative og Reformister (ECR).

AECR's kerne udgøres af det britiske Konservative Parti, de tjekkiske Borgerdemokraterne og det polske parti Lov og Retfærdighed. De britiske og tjekkiske partier tilhørte tidligere samme partigruppe som Det Europæiske Folkeparti (EPP), men brød ud på grund af forskellige syn på det europæiske samarbejde.

Medlemspartier fra EU
 Hrvatska Konzervativna Stranka (Det Kroatiske Konservative Parti) fra Kroatien.
 Borgerdemokraterne fra Tjekkiet.
 Conservatori e Riformisti CR (Konservative og Reformister) fra Italien.
 National Alliance fra Letland.
 Lietuvos lenkų rinkimų akcija (Valgforbundet af polakker i Litauen) fra Litauen.
 Alternativ Demokratesch Reformpartei ADR (Alternativ Demokratisk Reformparti) fra Luxembourg.
 Prawo i Sprawiedliwość, PiS (Lov og Retfærdighed) fra Polen.
 Noua Republică (Ny Republik) fra Rumænien.
 Občianska konzervatívna strana' OKS (Konservative Borgerparti) fra Slovakiet.
 NOVA (Nyt Flertal) fra Slovakiet.
 Conservative Party (Det Konservative Parti) fra Storbritannien.
 Ulster Unionist Party fra Nordirland.

 Medlemspartier udenfor EU
 Bargavadj Hayastani Kusaktsutyun fra Armenien.
 Fólkaflokkurin fra Færøerne.
 k'ristianul-demokratiuli modzraoba KDM (Den Kristendemokratiske Bevægelse) fra Georgien.
 Sak'art'velos konservatiuli partia SKP (Det Konservative Parti) fra Georgien.
 Sjálfstæðisflokkurinn (Selvstændighedspartiet) fra Island.
 Pokret za Promjene PzP (Bevægelse for ændring) fra Montenegro.
 Adalet ve Kalkınma Partisi AKP (Retfærdigheds- og Udviklingspartiet) fra Tyrkiet.

 Tidligere medlemspartier
 Libertair, Direct, Democratisch LDD (Libertær, Direkte, Demokratisk) fra Belgien. (Medlem 2010–2014).
 Magyar Demokrata Fórum MDF (Ungarsk Demokratisk Forum) fra Ungarn. (Medlem 2009–2011).
 Conservatori e Social Riformatori CSR (Konservativ og Social Reform) fra Italien. (Medlem 2012–2014).
 Tēvzemei un Brīvībai/LNNK TB/LNNK (For Fædreland og Frihed) fra Letland. (Medlem 2009–2011, blev slået sammen med National Alliance, der er medlem).
 Polska jest Najważniejsza) PJN (Polen kommer først) fra Polen. (Medlem 2010–2014).

 Individuelle medlemmer
 To uafhængige MEP'ere fra Bulgarien
 En uafhængig MEP'er fra Tyskland

 Tidligere individuelle medlemmer
 Anna Rosbach Andersen, Dansk Folkeparti, senere Miljøpartiet Fokus, (medlem 2012–2014).
 Lajos Bokros fra Ungarn, (medlem 2013–2014).
 Susy De Martini fra Italien, (medlem 2013–2014).
 Adam Bielan fra Polen, (medlem 2011–2014).
 Michał Kamiński'' fra Polen, (medlem 2012–2014).

Politiske partier i Europa
Nationalkonservative partier
Konservative partier
Etableret i 2009


Commersons delfin (Cephalorhynchus commersonii) er en lille delfin, der forekommer i to adskilte områder, dels langs Sydamerikas østkyst fra Península Valdés i Argentina til Ildlandet (inklusiv Falklandsøerne) og dels omkring Kerguelen-øerne i Det Indiske Ocean. De voksne dyr har markante sorte og hvide tegninger, mens farverne er mere udviskede hos unge dyr. Man kan kende forskel på kønnene ud fra formen af den sorte bugplet, der er dråbeformet hos hanner og hesteskoformet hos hunner. Commersons delfin er tilsyneladende den mest almindelige af de fire arter i slægten Cephalorhynchus. Bestanden ved Kerguelen menes at være grundlagt af nogle få individer for blot omkring 10.000 år siden.

Commersons delfin er navngivet efter den franske naturhistoriker Philibert Commerson (1727 – 1773), der beskrev disse delfiner efter at have set dem i 1767 i Magellanstrædet.

Kilder

Delfiner

Commersons delfin


er den sekstende animeserie i Izumi Todos Pretty Cure-franchise, der blev produceret af Asahi Broadcasting Corporation og animeret af Toei Animation. Serien er på 49 afsnit, der blev sendt i Japan fra 3. februar 2019, hvor den afløste den femtende serie, Hugtto! PreCure, og indtil 26. januar 2020, hvorefter den blev afløst den syttende serie, Healin' Good PreCure.

Introsangen for alle afsnit er  af Rie Kitagawa. Slutsangen varierer til gengæld flere gange. I afsnit 1-5 og 9-20 er det  af Chihaya Yoshitake. I afsnit 21-34 og 39-49 er det , også af Chihaya Yoshitake. I afsnit 6-8 og filmen PreCure Miracle Universe er det  af Rie Kitagawa. Og i afsnit 35-38 er det "Twinkle Stars" af de fem Pretty Cure Cure Star (Eimi Naruse), Cure Milky (Konomi Kohara), Cure Soleil (Kiyono Yasuno), Cure Selene (Mikako Komatsu) og Cure Cosmo (Sumire Uesaka). Sidstnævnte sang benyttes også i filmen Star Twinkle PreCure the Movie: These Feelings Within The Song of Stars, men her fremføres den af Rina Chinen. I den egentlige serie synger Sumire Uesaka som Cure Cosmo  i afsnit 15, 23 og 24.

Afsnit

Noter

Afsnit af animeserier
Pretty Cure

Star Twinkle PreCure-afsnit


An Panicum infestum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nils Johan Andersson. An Panicum infestum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum infestum


أورورو (oruru) هي مدينة بوليفية تقع على جبال الأنديز. يبلغ عدد سكاها 215 ألف و 660 نسمة (حسب إحصاء 2001م). تقع في غرب وسط البلاد وتقع على ارتفاع 3710 متر عن سطح البحر. وهي عاصمة إدارة أورورو. تشتهر بكرنفال أورورو السنوي.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لأورورو:

أعلام

 خيسوس خوسيه
 دانيال جاي كرولي
 خيسوس بيرموديز
 إيفو مورالس
 إروين سافيدرا
 فرانسيسكو رويز لوزانو

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1606
أماكن مأهولة في إدارة أورورو
تأسيسات سنة 1606 في الإمبراطورية الإسبانية
روائع التراث الشفهي اللامادي للإنسانية

أورورو


Biroul Informații
Maior - Niculecu N.
Maior - Drouhet Ed.

Biroul Adjutantură
Maior - Georgescu M.

Serviciul Artilerie
Colonel - Altenliu Th.
Locotenent- Caloianu Ath.
Locotenent- Dumitrescu Gh.

Serviciul Geniu
Maior - Nicolau D.
Sublocotenent - Cartianu Th.
Sublocotenent - Pantazi Al.

Serviciul Sanitar
Medic General - Potârcă
Medic Colonel- Papiu
Medic Veterinar Colonel- Moga N.

Biroul Operații
Maior - Tiron Ioan
Capitan- Dumitrache I.

Note

Bibliografie
 Drăgănescu Constantin, Campaniile din 1848/1849 și 1919 în Transilvania și Ungaria, Tipografia "Isvorul", București, 1930
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Mărdărescu Gheorghe, Campania pentru desrobirea Ardealului și ocuparea Budapestei (1918-1920), Editura Cartea Românească, București, 1921
 Preda Dumitru; Alexandrescu Vasile; Prodan Costică, În apărarea României Mari. Campania armatei române din 1918-1919, Editura Enciclopedică, București, 1994

Vezi și
Ordinea de bătaie a Armatei României în Transilvania, iulie 1919

Unități militare române participante la operațiile militare postbelice (1918-1920)

Comandamentul Trupelor din Transilvania 1919


Rosenvingeska huset ligger i Västergatan 5 i Malmø.[1] Huset upførtes 1534 (eventuelt tidligere) og er et af de aller første eksempler på renæssancen i Skandinavien. På en inskriptions i sten står følgende (frit oversat fra plattysk til svensk):

Eksterne henvisninger
 Rosenvingeska huset i Fotevikens Museums database.

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Malmø
Seværdigheder i Malmø
Etableret i 1534
Slægten Rosenvinge

Rosenvingeska huset


Generația sandwich este o generație de oameni, de obicei în jur de 30 sau 40 de ani, care au în grijă atât părinți în vârstă, cât și copii.

Potrivit Pew Research Center, unul din opt americani, cu vârste între 40 și 60 de ani, în același timp își crește copiii și își îngrijește unul sau mai mulți părinți sau socri; plus cei șapte până la zece milioane de adulți care au în grijă de la distanță părinți în vârstă. Statisticile US Census Bureau indică faptul că numărul americanilor în vârstă de 65 de ani sau mai în vârstă se va dubla până în anul 2030, ajungând la peste 70 de milioane. În Australia, termenul de îngrijitor sandwich neplătit este relevant pentru 2,6 milioane persoane. Cam același număr de persoane, într-o situație similară, este în Marea Britanie.

Carol Abaya, recunoscut ca expert în generația sandviș, clasifică diferitele scenarii legate de generația sandviș:

 Tradițional: cei ajunși sandwich între părinți în vârstă care au nevoie de îngrijire și/sau de ajutor și propriii lor copii.
 Club Sandwich: cei între 40 și 60 de ani, prinși între părinții în vârstă, copiii adulți și chiar nepoți, sau cei între 20 și 40 de ani, având în grijă copii mici, părinți bătrâni și bunici.
 Open Faced: oricine altcineva implicat în îngrijirea persoanelor vârstnice.

Merriam-Webster a adăugat oficial termenul în dicționarul său, în iulie 2006.

Probleme și statistici financiare
În medie, adulții din generația Sandwich generează aproximativ 10 000 de dolari și 1350 de ore pe părinții și copiii lor, combiat timp de un an. În mod obișnuit, copiii au nevoie de mai mulți bani și de îngrijire, în timp ce adulții în vârstă necesită mai mult timp și îngrijire intensivă a forței de muncă.

A deveni parte a Generației Sandwich poate pune o povară financiară imensă familiilor. În medie, 48% dintre adulți oferă un fel de sprijin financiar copiilor lor crescuți, în timp ce 27% reprezintă sprijinul lor primar. În plus, 25% își susțin și financiar părinții.

Unii dintre adulții care trăiesc în această generație de tip sandwich se confruntă cu probleme financiare în mod regulat, fiind nevoiți să susțină trei generații la un moment dat: părinții, familia lor (pe sine și soț/soție) și copiii.

Referințe

Lecturi suplimentare
 Dilema veche - Generația sandwich
 Cosmopolitan - Generația sandwich
 Wordpress – Generația sandwich

Legături externe
 Dealing with the Perfect Storm
 Becoming a Caregiver – a How to
 A Survival Course for the Sandwich Generation (New York Times article on Carol Abaya)
 The Sandwich Generation®

Demografică
Familie
Sandwich, Generatția

Generația sandwich


Der Wipperkotten ist einer von zwei weitgehend im Original erhaltenen Schleifkotten an der Wupper in der bergischen Großstadt Solingen. Der Kotten wird als Industrie- und Schleifermuseum genutzt und ist eines der bekanntesten Wahrzeichen der Stadt.

Der Wipperkotten ist eine Doppelkottenanlage und liegt im südlichen Solingen an der durch die Wupper gebildete Stadtgrenze zu Leichlingen (Rheinland). Er ist nach der benachbarten Hofschaft Wippe benannt. Ein Obergraben zweigt von einem Wehr ab und führt den beiden  unterschlächtigen Wasserrädern Wasser zu, die zwischen dem Innenkotten und den Außenkotten jeweils an eigenen Holzwellen aufgehängt sind und deren Kraft in mechanischen Antrieb von Schleifsteinen und Polierscheiben umgesetzt wird.

Der Wipperkotten wurde vermutlich im 17. Jahrhundert erbaut. Hier arbeiteten gleichzeitig bis zu 18 Messerschleifer. Während der Innenkotten, der zwischen der Wupper und dem Graben gelegen ist, nach 1954 von dem Künstler Hans Karl Rodenkirchen als Wohnhaus mit Atelier bzw. Ausstellungsraum genutzt wurde, arbeiten im kleineren Außenkotten bis heute selbständige Schleifer und führen Besuchern das Handwerk vor.

Das Museum wurde durch das Hochwasser der Wupper 2021 schwer beschädigt und 2022 renoviert.

Weblinks

 Webauftritt des Museums
 Geschichtliche Übersicht des Wipperkottens auf tetti.de
 Webseite des Innenkotten

Schleifkotten
Baudenkmal in Solingen
Heimatmuseum in Nordrhein-Westfalen
Wassermühle in Solingen
Museum in Solingen
Wassermühle an der Wupper
Mühle in Europa

Wipperkotten


Agustín Pérez Pardella (* 4. April 1928 in Buenos Aires; † 2. August 2004 ebenda) war ein argentinischer Schriftsteller.

Pérez studierte Philosophie bei Carlos Astrada an der Universidad de Buenos Aires. Er war Offizier der Handelsmarine, gründete Bibliotheken für Fahrgastschiffe und organisierte Sprachkurse für italienische Passagiere auf der Seereise von Neapel nach Buenos Aires. Von 1996 bis 1999 war er Generaldirektor des Centro Cultural General San Martín. Außerdem war er Präsident der Sociedad Argentina de Autores (SADE) und Mitglied der Academia Nacional San Martiniana.

Neben Gedichten und Romanen verfasste Pérez Theaterstücke, Drehbücher für Film und Fernsehen und Opernlibretti. Er wurde 1999 mit dem Großen Ehrenpreis der argentinischen Schriftstellervereinigung (SADE) ausgezeichnet. Die Stadt Buenos Aires ehrte ihn 2003 für seine Verdienste um die argentinische Literatur und Kultur. 2004 nominierte ihn die SADE für den Literaturnobelpreis.

Werke
Lyrik
Palabra y Sangre
Suma de Quebrados
El hombre número veinte
Romane, Erzählungen
Lucas Mael
La asfixia viene del Norte
Matar a su Excelencia
El despelote
El carro de Elías
Historische Werke
La Difunta Correa
El ocaso del Guerrero
Camila
La caída de Buenos Aires
América contra América
Cristo, los judios y el Cesar
Cuando el mundo era de España
El Libertador Cabalga
Así murieron
Schauspiel
Masada
Judas
Savonarola
Contragolpe
Las siete muertes del General
La barraca de fuego
La mujer del Toboso
Guayaquil
31 de Diciembre
Los Presidentes
Poncio Pilato
Evita la mujer del siglo
Camila
Fernsehskripts
Primera Fundación de Buenos Aires
Maten a los Urquiza
Camila
El gaucho Rivero
 Almirante
Lucía Miranda
El fusilamiento de Dorrego
El Supremo Entrerriano
Amor a muerte
Vaya nomás, Chilavert
El Aviador
La Perichona
Pizarro
Juana de Arco
Rasputín
Socrates
Van Gogh
Cleopatra
La verdadera historia de la Virgen de Luján
Opernlibretti
Guayaquil (Musik von Mario Perusso)
Cantata al General José de San Martín (Musik von Luis María Serra)
Marilyn
Gardel, Borges, Gardel
Filmdrehbücher
Malvinas contra Malvinas
Facundo
El Che
Aconcagua Incident
Juana Azurduy
El ocaso del Guerrero
Camila
Guemes
Ultimo set
Cianuro y buenas maneras
Mas allá del sol
America versus America
Essay
El Tango

Weblinks

 ARGENTOES - Agustín Pérez Pardella
 Escritores de la Argentina - Agustín Pérez Pardella

 La Nacion, 3. August 2004 - Nachruf auf Agustín Pérez Pardella

Einzelnachweise

Autor
Person (Buenos Aires)
Lyrik
Roman, Epik
Drama
Drehbuchautor
Argentinische Literatur
Träger des Gran Premio de Honor de la Sociedad Argentina de Escritores
Argentinier
Geboren 1928
Gestorben 2004
Mann

Agustín Pérez Pardella


Esperanza et ses saints (Santitos) est un film mexicain réalisé par Alejandro Springall, sorti en 1999.

Synopsis
Après avoir eu une vision de Saint-Jude, Esperanza par à la recherche de sa fille.

Fiche technique
 Titre : Esperanza et ses saints
 Titre original : Santitos
 Réalisation : Alejandro Springall
 Scénario : María Amparo Escandón
 Musique : Carlo Nicolau et Rosino Serrano
 Photographie : Xavier Grobet
 Montage : Anthony Cerniello et Carol Dysinger
 Production : Maite Argüelles, Daniel Andreu-von Euw, Maggie Renzi et Alejandro Springall
 Société de production : C.O.R.E. Digital Pictures, Cinematografica Tabasco, Goldheart Pictures, MACT Productions et Springall Pictures
 Pays :
 Genre : Comédie dramatique
 Durée : 105 minutes
 Dates de sortie :
 :  (Mexico)
 :

Distribution
 Dolores Heredia : Esperanza
 Demián Bichir : Cacomixtle
 Alberto Estrella : Ángel
 Roberto Cobo : Mme. Trini
 Roger Cudney : Scott Haines
 Mónica Dionne : La Morena
 Juan Duarte : Fidencio
 Felipe Ehrenberg : Alto
 Ana Bertha Espín : Soledad
 Edwarda Gurrola : Paloma
 Pilar Ixquic Mata : La Flaca
 Paco Morayta : Don Arlindo
 Regina Orozco : Vicenta Cortés
 Darío T. Pie : César
 José Sefami : Dr. Ortiz
 Maya Zapata : Blanca

Accueil
Le film a reçu un accueil favorable de la critique. Il obtient un score moyen de 68 % sur Metacritic.

Notes et références

Liens externes

Film mexicain sorti en 1999
Comédie dramatique mexicaine
Film sur le catholicisme

Esperanza et ses saints


Trastad Samlinger er et norsk kunst-kulturhistorisk museum og galleri nord for Borkenes i Kvæfjord kommune i Troms fylke. Museet, som er en del af det regionale museum Sør-Troms museum, blev indviet i 1996 og befinder sig i bygningen til det, som tidligere var Pavillon 7 på Nord-Norges første Centralinstitution for psykisk udviklingshæmmede - Nord-Norges Åndssvakehjem (Trastad Gård), som var i drift fra 1954 til 1991.

Museet viser de udviklingshæmmedes kunst, kultur, historie og hverdag, og hvordan de udvikler sig ved at udtrykke sig kunstnerisk. Trastad Samlinger udspringer fra institutionen Trastad Gård. Her begyndte lærerinden Sigvor Riksheim med keramikundervisning for beboerne i 1958. Senere blev det udvidet til et treårigt skoleforsøg. Forsøget viste, hvordan mennesker med udviklingshæmning udviklede sig, når de fik muligheden for at udfolde sig kunstnerisk.

En af museets vigtigste intentioner er at oplyse om såkaldte outsider-gruppers evner og muligheder og dermed bidrage til at opnå ligeværdighed for de udviklingshæmmedes deltagelse, synlighed og anerkendelse i det offentlige rum ved at vise den mangfoldighed de repræsenterer.

Outsider Art
Det er udøvere, som ikke har noget ståsted i den etablerede kunstverden, som følger sine egne love og kunsten og betegnes som Outsider Art. Outsider Art karakteriserer en umiddelbar og uhæmmet kunst, som ikke er under indflydelse af andre kunstarter og har i nutiden sin egen selvstændige kunstscene.

Kunstnere fra Trastad Gård
Herleik Kristiansen (1947-) kom til "Trastad Gård" i 1961. Han opførte sig så truende, at han blev udsat for tvangstrøje og bundet til sengen. En plejer opdagede, at han havde tegnet nogle "kruseduller" på et papir. Det forandrede Herleiks liv. Hans lærer Sigvor Riksheim, som var en pioner i arbejdet med psykisk udviklingshæmmede, så potentialet i den umulige dreng og gav ham muligheden for at udfolde sig kunstnerisk. Han forbedrede sig, og viste efterhånden en stærk koncentrationsevne, når han fik ro og fred til at være kreativ.
I nutiden bor Kristiansen i en beskyttet bolig i Harstad. Han er en anerkendt norsk kunstner. Hans billeder er indkøbt af mange museer og institutioner. Han arbejder i forskellige materialer, bl.a. med keramik og linoleumstryk. Motiverne henter han fra sine nære omgivelser. Hans tidlige tryk var ofte knyttet til fugle, men også af billeder med et religiøst indhold eller huse, nisser og natur.

Torstein Nilsen (1948-) kom til Trastad Gård i 1962. Han har arbejdet i over 40 år med maleri og keramik. Han fik vejledning af Sigvor Riksheim på Trastad Gård og senere af instruktører ved Trastadcenteret i Harstad. Han er medlem af Nordnorske Billedkunstnere siden 1977. Han har haft mange separat- og gruppeudstillinger i både ind- og udland. Det er tydeligt, at Nilsen trives med sit kunstneriske arbejde. Siden hans verbale sprog ikke er så veludviklet, bliver kunstudtrykket specielt vigtigt, både fordi det giver ham en alternativ kommunikationskanal og en virkeidentitet.

Wenche Nilsen (1967-) er en samisk tekstilkunstner, der bor og arbejder i dag i Alta. Hun komponerer sine egne mønstre, og det er næsten altid et menneske, som fremstilles, men nogen gange også et dyr. Med sine enkle naive tegninger på broderiet fremtryller hun sine figurer gennem brug af farver og broderiteknik. Der er store variationer i fremstillingen af et menneske fra de forskellige perioder i hendes liv. Hun broderer på stramej med 3-tråds strikkegarn. Foruden at brodere væver og strikker hun. I mange år har hun lavet sine billeder af garnrester.

Museets udstillinger
Den kulturhistoriske afdeling viser en autentisk bo- og plejeafdeling for 23 mænd, som den var, da den var ny i 1966. Museet viser ikke kun det positive i udviklingen for de såkaldte åndssvage, men viser også remme og tvangstrøjer, som var i brug indtil Trastad Gård blev nedlagt.

I 2000 åbnede i den samme bygning en norsk og international samling af Outsider Art. En del af kunstværkerne er lavet af tidligere beboere på Trastad Gård. Kunstværkerne kan ses i Galleriets lokaler. Et af de vigtigste formål med museet Trastad Samlinger er at oplyse om de såkaldte outsider-gruppers deltagelse og anerkendelse i en kunstnerisk sammenhæng. Særlig fremhæves der arbejder af Herleik Kristiansen, Torstein Nilsen og Wenche Nilsen, som også i nutiden er produktive anerkendte kunstnere.

Gennem vandreudstillinger i samarbejde med kunstnere fra hele Norge og i andre lande henvender Tradstad Samlinger sig til et bredt publikum.

Trastad Samlinger har åbent fra begyndelsen af juli til midten af august, tirsdag-søndag kl. 11:00-15:00. Museet har åbent hele året efter aftale.

Andre museer med samme tema
 Museum Ovartaci er et kombineret kunstmuseum og psykiatrisk historisk museum, der ligger på Risskov Psykiatriske Hospital i Risskov i det nordlige Aarhus.
 Museum Outsider Art i Randers er et museum med fokus på outsiderkunst og drevet i et samarbejde mellem mennesker med særlige behov og ordinært ansat professionelt personale.

Eksterne henvisninger og kilder
 Sigvor Riksheim
 Sør-Troms museum: Trastad samlinger
 Store norske leksikon
 GAIA Museum Outsider Art er et museum i Randers med fokus på outsiderkunst

Museer i Norge
Museer etableret i 1996
Psykiatri

Trastad Samlinger


දළ විශ්ලේෂණය

ක්වොන්ටම් යන වචනය ලතින් භාෂාවෙහි එන වචනයකි. මෙයින් ඉතාමත් කුඩා අංශුවල යාන්ත්‍රික චලනයන්ට අදාලවේ.
විකිරණ තරංග සොයාගැනීමෙන් පසුව ශක්ති පැකට් නම් භෞතික විද්‍යාවේ ඉතා වැදගත් සංකල්පයක් ගොඩනැගීම සහ පරමාණුක, උපපරමාණුක අංශු හඳුනාගැනීමද සිදුවිණි.මේනිසා භෞතික විද්‍යාවේ හා රසායන විද්‍යාවේ පැතිකඩයන් වන ඝන මූල භෞතික විද්‍යාව, පාෂාණීකෘත භෞතික විද්‍යාව, පරමාණුක විද්‍යාව, අණුක විද්‍යාව, පරිගණන රසායන විද්‍යාව, ක්වොන්ටම් රසායන විද්‍යාව, න්‍යෂ්ටික භෞතික විද්‍යාව වැනි අංශ සොයාගැනීමේ ආරම්භයද සිදුවිය.
ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවෙහි පදනම දැමීමට 20 වැනි සියවසේ මැද භාගයේදී වෙනර් හයිසෙන්බ්‍රග්, මැක්ස් බොර්න්, ජෝන් වොන් නියුමාන්, මැක්ස් පැලෑන්ක්, ලුවිස් ඩි බ්‍රොක්ලී, ඇල්බර්ට් අයින්ස්ටයින්, නීල්ස් බෝර්, අර්වින් ස්චොර්ඩින්ගර්, පෝල් ඩිරැක්, වොල්ෆැන්ග් පවුලී යන විද්‍යාඥයින් පිරිස උත්සුක වූ අතර මේ සංකල්ප අතරින් බොහෝමයක් තවමත් පරීක්ෂණ මට්ටමේ පවතී.

පරමාණුවේ ක්‍රියාකාරිත්වය හා හැසිරීම පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීමේදී මෙම ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව වැදගත් වේ. උදාහරණයක් ලෙස නිවුටන් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවට අනුව පරමාණුක ක්‍රියාකාරීත්වය යනු ඉලෙක්ට්‍රෝන වේගයෙන් එකිනෙක අතර ගමන් කරමින් න්‍යෂ්ටිය හා ගැටීමයි.කෙසේ වෙතත් සාමාන්‍යයෙන් ඉලෙක්ට්‍රෝන න්‍යෂ්ටිය වටා පිහිටි කක්ෂය මත ගමන් කරමින් පවතින්නේ න්‍යෂ්ටියෙහි ඇති ධන ආරෝපිත චුම්භක ක්ෂේත්‍රය නිසා බව විද්‍යාඥයින්ගේ මතයයි.

ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ පුරෝකථනයන් ඉතා ඉහළ නිරවද්‍යතාවයකට පරීක්ෂණාත්මක ව සැබෑ බව ඔප්පු කර ඇත. එසේ උසස් හා ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව අතර ප්‍රධාන අනුරූපතාවයේ වර්තමාන න්‍යාය ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ නියම සියලුම වස්තූන් පිළිපදින බව කියවේ. විශාල පද්ධතිවල ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍රණයක් , උසස් යාන්ත්‍රික විද්‍යාව (හෝ සංඛ්‍යාන ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍රික විද්‍යාව (අංශු විශාල එකතුවක) උසස් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ නියම , විශාල පද්ධති හෝ විශාල ක්වොන්ටම් සංඛ්‍යාවල සීමක ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ නියම අනුගමනය කරයි.

උසස් හා ක්වොන්ටම් සිද්ධාන්ත අතර ප්‍රධාන වෙනස්කම් දැනටමත් අයින්ස්ටයින් - පොඩොල්ස්කි - රොසන් ද්වෛධය විස්තර කිරීමේදී කර ඇත. එමනිසා ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව සංගත  (විස්තාරයන් එකතුව). උසස් විට භෞතික විද්‍යාව සංගත නොවීමය. (තීව්‍රතාවයන්ගේ එකතුව) එවැනි සංසක්ත (සංගත) ආයාමයට වඩා තරමක් කුඩාය , මහේක්ෂ ද්‍රව්‍ය  සඳහා වෙනත් විදියකට වක්‍රවීම අපේක්ෂා කළ හැක.

ඒවා පහත නිරීක්ෂණයන් සමග අනුකූල වේ:

සාම්ප්‍රදායික ලෙස අප සලකන පද්ධතිවල මහේක්ෂ ගතිගුණ එහි කොටස්වල ක්වොන්ටම් හැසිරීමේ සෘජු ප්‍රතිඵල වේ. උදාහරණ ලෙස අංශු විශාල ගණනකින් සමන්විත වස්තුවල (විද්‍යුත් බල නිසා තනිව ඉක්මනින‍් බිඳ වැටෙන පරමාණු හා අණුවලින් සමන්විත පදාර්ථ) ස්ථායීතාව , මෙම පදාර්ථයේ දෘඪතාව , යාන්ත්‍රික , රසායනික , තාපජ , ප්‍රකාශ විද්‍යා හා චුම්භක ගති ගුණ  යන සියල්ල ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ නීති යටතේ විද්‍යුත් ආරෝපණවල අන්තර් ක්‍රියාවල ප්‍රතිඵලයන්ය.

අතිශය කුඩා අංශු හෝ අතිශය වේගයෙන් චලනය වන අංශු සමග ගණුදෙණු කිරීමේ දී ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍රණය හා සාපේක්ෂතාව‍ාදයට අනුව පදාර්ථයේ අභ්‍යන්තර හැසිරීම ඉදිරිපත් කරයි. විශාල සහ විශාල අණුවල ප්‍රමාණයේ පිළිවෙලින් හා වටපිට‍ාවේ (විශාල) වස්තූන්ගේ හැසිරීම ගැන අනාවැකි කීමෙන් සාම්ප්‍රධායික නිව්ටෝනියානු භෞතික විද්‍යාවේ නියමයන් තවමත් නිවැරදිව පවතී.

කොතරම් නව අදහස් තිබුණ ද, ඉතා කුඩා අංශූන් විස්තරකරන ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව ද ඉතා විශාල වස්තු විස්තර කරන සාපේක්ෂතාවාදය ද එක්සත් කිරීම සාමාන්‍යය සාපේක්ෂතාවයේ රැඳි තවමත් අනාගතය පිළිබඳ සිහිනයක් පමණි.

සිද්ධාන්තය
ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව සඳහා ගණිතමය වශයෙන් තුල්‍ය වන විවිධ සූත්‍රකරණ පවතී. මේ අතරින්  පරිණාමකවාදය වඩාත් පැරණි සහ බහුලව භාවිතා වන සූත්‍රකරණයක් වේ. මෙමගින් (වර්නර් හයිසන් බර්න් විසින් හඳුන්වාදුන්) න්‍යාය යාන්ත්‍ර විද්‍යාව සහ (අර්වින් ශෝඩිංගර් විසින් හඳුන්වාදුන්) තරංග යාන්ත්‍ර විද්‍යාව යන ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ ආරම්භක අවධියට අයත් සූත්‍රකරණය යුගල සංයෝජනය හා සාධාරණීකරණය කෙරේ.  පරිණාමකවාදයේ නිර්මාතෘ කේම්බ්‍රිජ් විශ්වවිද්‍යාලයීය සෛද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාඥ පෝල් ඩිරැක් වේ.

මෙම සූත්‍රකරණයේදී ක්වොන්ටම් පද්ධතියක ක්ෂණික තත්වය කළ එහි සියලු මිණිය හැකි ගුණාංග, හෙවත් නිරීක්ෂ්‍ය අන්තර් ගත වේ. ශක්තිය,පිහිටුම,ගම්‍යතාව සහ කෝණික ගම්‍යතාව මෙවන් නිරීක්ෂ්‍ය සඳහා උදාහරණ වේ. මෙම නිරීක්ෂ්‍ය සන්තතික (උදා- අංශුවක පිහිටුම)හෝ විවික්ත (උදා-හයිඩ්‍රජන්  පරමාණුවකට බැඳී ඇති ඉලෙක්ට්‍රෝනයක ශක්තිය) විය හැක.

සාමාන්‍යයෙන් ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේදී නිරීක්ෂ්‍ය සඳහා නිශ්චිත අගයන් ලබා දීම සිදු කෙරේ. ඒ වෙනුවට සිදු කෙරෙන්නේ සම්භාවිතා ව්‍යාප්ති පිළිබඳ අනාවැකි පල කිරීමයි. මෙය නිරීක්ෂ්‍යයක් මැනීමෙන්  ලැබිය හැකි එක් එක් ප්‍රතිඵලයන් ලැබීමේ සම්භාවිතාවයි.සාමාන්‍යයෙන් මෙම සම්භාවිතාව ත්, මැනීම සිදු කරන මොහොතේ ක්වොන්ටම් තත්ව‍ය මත රඳා පවතී. කෙසේ නමුත් ඇතැම් නිශ්චිත නිරීක්ෂයන්හි නිශ්චිත අගයන් හා බැඳුණු ඇතැම් තත්වද පවතී. මේවා නිරීක්ෂ්‍යයේ අයිගන් අවස්ථා ලෙස හැඳින්වේ(අයිගන් පරමාණු වැදගත් වන අතර එහි අරුත සහජ හෝ ලාක්ෂණික යන්නට සමීපවේ.) එදිනෙදා ජීවිතයේ දී සියලු නිරීක්ෂය අයිගන් අවස්ථාව යටතේ පවතින බව හැඟෙන අතර  එය සාමාන්‍ය තත්වයකි. එදිනෙදා අපට හමු වන සියලු වස්තූන් සඳහා නිශ්චිත පිහිටීමක්, නිශ්චිත ගම්‍යතාවක් සහ පැවැත්ම සඳහා වූ නිශ්චිත කාල සීමාවක් ඇති බවක් සංවේදනය වේ. නමුත් දෙන ලද අවකාශයක් තුළ පරිමිත කාලසීමාවක් තුළ කිසියම් අංශුවක ගම්‍යතාව හෝ පිහිටුම සඳහා ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ දී නිශ්චිත අගයන් ලබා දීම සිදු වේ. මේ හේතුවෙන් (අ) යමක අතිශ්චිත සම්බන්ධයක් ඇති අවස්ථාවක් සහ
(ආ) නිශ්චිත අගයක් ඇති අවස්ථාවක් සඳහා වෙනස් පද භාවිත කළ යුතු විය. ඒ අනුව ඉහත දෙවන අවස්ථාව මනිනු ලබන ගුණයේ අයිගන් අවස්ථාව ලෙස හැඳින්වේ.උදාහරණයක් ලෙස නිදහස් අංශුවක් සලකන්න. ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ අංශු තරංග  ද්වෛතයක් පවතින හෙයින් අංශුවෙහි ගුණ තරංගයක් ලෙස විස්තර කළ හැක. එබැවින් එහි ක්වොන්ටම් අවස්ථාව තරංග ශ්‍රිතයක් ලෙස හැඳින්වෙන අවකාශය පුරා පැතිරුණ අභිමත හැඩයකින් යුත් තරංගයක් ලෙස නිරූපණය කළ හැක. අංශුවෙහි පිහිටුම ගම්‍යතා නිරීක්ෂ්‍ය වේ ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ අවිනිශ්චිතතා වාදයට අනුව පිහිටුම හා ගම්‍යතාව යන යුගල එකවර අපරිමිත නිරවද්‍යතාවකින් යුතුව නිර්ණය කළ නොහැක. කෙසේ නමුත් චලනය වන නිදහස් අංශුවක පිහිටීම පමණක් සැලකූ විට කිසියම් x පිහිටුමකදී ඉතා විශාල වූත් අනෙක් සියලු පිහිටුම් සඳහා ශූන්‍යට ඉතා ආසන්න වූත් තරංග ශ්‍රිතයක් සහිත පිහිටුම්-අයිගන් අවස්ථාවක් ලබාගත හැක.

යම් හෙයකින් මෙවන් තරංග ශ්‍රිතයක් මත පිහිටුම් මිනුමක් සිදු කළේ නම් එවිට x නම් ඵලය 100% ඉතා ආසන්න සම්භාවිතාවකින් යුතුව ලැබෙනු ඇත.වෙනත් අයුරකින් නිදහස් අංශුවේ පිහිටුම බොහෝ දුරට දැනගත හැකිවේ.මෙය පිහිටුම් අයිගන් අවස්ථාවක් නම් වේ(" සාධාරණීකෘත අග අයගන් අවස්ථාවක්" යන්න ගණිතමය වශයෙන් වඩාත් නිරවද්‍ය වේ. අයිගන් ව්‍යාප්තියකි)නමුත් අංශුවක  පිහිටුම් අයිගන් අවස්ථාවක පවතින විට එහි ගම්‍යතාව සම්පූර්ණයෙන්ම අවිනිශ්චිත වේ. අනෙක් අතට ගම්‍යතාමය අයිගන් අවස්ථාවක් තලීය තරංගයක හැඩය ගනී. h ප්ලාන්ක් නියතය ද , p ගම්‍යතාමය අයිගන් අවස්ථාවද වන විට මෙහි තරංග ආයාමය h/p ට සම වන බව පෙන්විය හැක. අංශුවක් ගම්‍යතාමය අයිගන් අවස්ථාවක පවතින විට එහි පිහිටුම සම්පුර්ණයෙන්ම අවිනිශ්චිත වේ.

සාමාන්‍යයෙන් පද්ධතියක් අපට අභිමත වන කිසිඳු පරීක්ෂණයක් සඳහා අයිගන් අවස්ථාවේ නොපවතී. නමුත් යමෙක් නිරීක්ෂ්‍යයක් මතින්ම ක්ෂණිකවම තරංග ශ්‍රිතය එම නිරීක්ෂ්‍යයේ අයිගන් අවස්ථාවක් (නැතහොත් සාධාරණීකෘත අයිගන් අවස්ථාවක්) බවට පත්වේ. මෙම ක්‍රියාවලිය තරංග ශ්‍රිත බිඳ වැටුම නම් වේ. මෙය අධ්‍යයනය කරනු ලබන පද්ධතිය මිනුම් උපකරණයන්ද ඇතුළත් වන පරිදි විස්තාරණ කළ යුතු අතර එවිට තවදුරටත් විස්තරාත්මක ක්වොන්ටම් ගණනය කිරීම් සිදු කළ නොහැක. මෙවිට පැරණි ආකාරයේ විස්තර කිරීමක් භාවිත කිරීමට සිදුවේ. මිනුම් කිරීමට මොහොතකට පෙර අවස්ථාටව අනුරූප තරංග ශ්‍රිතයේ හැඩය දන්නේනම් එවිට බිඳවැටුමෙන් ලැබිය හැකි එක් එක් අයිගන් අවස්ථාවන්ට අදාල සම්භාවිතා ගණනය කළ හැක. උදාහරණයක් සලකමු .ඉහත ජේදයේ දක්වා ඇති නිදහස් අංශුවේ -තරංග ශ්‍රිතය සාමාන්‍යයෙන් x0 මධ්‍යන්‍ය පිහිටුමක් වටා පිහිටන පිහිටුම් හෝ ගම්‍යතාමය අයිගන් අවස්ථාවක් නොවන තරංග ඇහුරුමක් වනු ඇත. අංශුවෙහි පිහිටුම මනිනු ලබන විට මැනිය හැකි ප්‍රතිඵලය ගැන නිශ්චිතව  අනාවැකි පල කළ ෙනාහැක.එය එය බොහෝ විට තරංග ශ්‍රිතයේ විස්තරය විශාල වන xට ආසන්න විය හැකි නමුත් එය එසේ බව ස්ථිර වශයෙන්ම කිව නොහැක. මිනුම සිදුකර x නම් කිසියම් ප්‍රතිඵලයක් ලබාගත් විට x වටා කේන්ද්‍රගත වූ පිහිටුමේ අයිගන් අවස්ථාවක් බවට තරංග ශ්‍රිතය බිඳ වැටේ.

කාලයත් සමග තරංග ශ්‍රිතය වෙනස්කම් වලට භාජනය විය හැක. මෙහිදී ශ්‍රෝඩින්ගර් සමීකරණය පුරාණ යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ නිව්ටන් ගේ දෙවැනි නියමයේ කාර්යභාරයට සමාන කාර්යභාරයක් ඉටු කරමින් කාලයත් සමග තරංග ශ්‍රිත විච්ල්‍ය වන ආකාරය විස්තර කරයි. ඉහත උදාහරණයක සඳහා සලකා ඇති නිදහස් අංශුව සඳහා ශ්‍රෝඩින්ගර් සමීකරණය  යෙදු විට එය තරංග ඇසුරුමේ කේන්ද්‍රය, පෞරාණක යාන්ත්‍ර විද්‍යාවවේදී බාහිර බලයන්ට යටත්ව නොවු අංශුවක් ආකාරයට , අවකාශය ඔස්සේ නියත ප්‍රවේගයකින් චලිත වනු ඇති බවට අනාවැකියක් ලැබේ. තවද කාලයත් සමග තරංග ඇසුරුම් ක්‍රමයන් විස්තාරණය වන අතර ඒ සමගම අංශුවේ පිහිටීම වඩාත් අවිනිශ්චිත වේ. මේ ආවරණය හේතුවෙන් පිහිටුම් අයිගන් අවස්ථා (මේවා අපරිමිත ලෙස කුඩා තරංග ඇසුරුම් සේ කළ හැකි විස්කාරික තරංග ඇසුරුම් බවට පත්වන අතර එවිට ඒවා තවදුරටත් පිහිටුම් අයිගන් අවස්ථා නොවේ.

ඇතැම් තරංග ශ්‍රිත නිසා හටගන්නා ව්‍යාප්ති කාලයක් සමග නියතව පවතී. පෞරාණික යාන්ත්‍ර විද්‍යා‍ෙව් ගතික ලෙස සැලකෙන  බොහෝ පද්ධති එවන් ස්ථිතික තරංග ශ්‍රිතයන් ඇසුරින් විස්තර කෙරේ. උදාහරණයක් ලෙස උත්තේජික තත්වයේ නොපවතින පරමාණුවක ඇති තනි ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් සලකමු. පෞරාණික යාන්ත්‍ර  විද්‍යාවේදී එය පරමාණුක න්‍යෂ්ටිය වටා වෘත්තාකාර පෙතක ගමන් කරන අංශුවක් සේ විස්තර වේ නමුත් ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේදී එය න්‍යෂ්ටිය වටා පිහිටන ස්ථිතික ගෝලීය සමමිතික තරංග ශ්‍රිතයක් ලෙස විස්තර කෙරේ (s වශයෙන් අංකනය කර ඇති අවම කෝණික ගම්‍යතා අවස්ථා පමණක් ගෝලීය සමමිතික වන බව නිරීක්ෂණය කරන්න)

කිසියම් ආරම්භක අවස්ථාවක පවතින තරංග ශ්‍රිතතයක් සැලකූවිට පසුව එල‍ඹෙන ඕනෑම මොහොතක් සඳහා එහි ස්වභාවය පිළිබඳව නිශ්චිත අනාවැකියක් පල කළ හැකි හෙයින් තරංග ශ්‍රිත කාලය හමුවේ පරිණාමය වන්නේ නිර්ණායක අයුරින් යැයි කිව හැක. මිනුමක් අතරතුර තරංග ශ්‍රිතයක් තවෙකක් බවට පත් වීම නිර්ණය නොවන අතර බොහෝ දුරට අනාවැකි පලකල නොහැකි ස්වභාවයක් ගනී.(සසම්භාවී)

ඒ අනුව ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ සම්භාවිතාමය ගුණය මිනුම්කරණය නිසා ඇතිවන්නක් බව කිව හැක. මෙය ක්වොන්ටම් පද්ධතියට අදාල පැතිකඩ අතුරින් තේරුම් ගැනීමට වඩාත් අපහසු වන්නකි. සුප්‍රසිද්ධ බෝ-අයින්ස්ටයින් විවාදයන්හි කේන්ද්‍රීය මාතෘකාව වුයේ ද මෙම ගුණයයි. මෙම විවාදයන් ඔස්සේ සිතිවිලිමය පර්යේෂණ මගින් ඉහත මූලික සිද්ධාන්ත පැහැදිලි කිරීමට අයින්ස්ටයින් සහ බොර් යත්න දැරීය.  ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව නිර්මාණය වීමෙන් පසු ගෙවී ගිය දශකය තුළදී "මිනුමක්" සඳහා අයත් වන්නේ මොනවාද යන ගැටළුව දීර්ඝ ලෙස අධ්‍යයනයට ලක් විය. තරංග ශ්‍රිත බිඳවැටුම් සංකල්පය ඉවත් කිරීම සඳහා ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව සඳහා අර්ථ දැක්වීම නිර්මාණය කර ඇත.(උදා- සාපේක්ෂ අවස්ථා අර්ථ දැක්වීම බලන්න) මේ සඳහා දළ අදහසක් පහත පරිදි වේ. ක්වොන්ටම් පද්ධතියක්, මිනුම් උපකරණයක් හා අන්තර් ක්‍රියා කරන විට ඒවා එක එකෙහි තරංග ශ්‍රිත එකිනෙක පැටලීම සිදුවන අතර එවිට මුල් ක්වොන්ටම් පද්ධතිය තවදුරටත් ස්වාධීන ව්‍යුහයක් ලෙස නොපවතී. වැඩි විස්තර සඳහා "ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ මිනුම්කරණය" ලිපිය බලන්න.

ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ සොයා ගැනීම මන් ආසම විශය කරුණු

Thomas young (Double- Site experient)අලෙක්සේගේ තරංගමය ස්වභාවය පහදා දීම (c 1805)
 Heri be Jquerel ගේ කිරහිගාටිය සොයා ගැනීම
 කැතෝඩ නල පරීක්ෂණ මගින් ඉලෙක්ට්‍රෝණ සහ එහි සෘන ආරෝපිත බව සොයා ගැනීම (1897)
 1850 සිට 1900 අතර කාලයේ සිදු කල කෘෂ්ණ වස්තු විකිරණය පිළිබද අධ්‍යයනය මෙය ක්වොන්ටම් විද්‍යාවේ සංකල්ප වලින් තොරව පැහැදිලි කල නොහැක.
අයින්ස්ටයින්ගේ ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආවරණය සොය ගැනීම (1905) (මෙයට නොබෙල් ත්‍යාගය හිමිවිය) මෙහිදී ආලෝකය ෆෝටොන් හෙවත් අංශු ලෙස පවතින බව පැහැදිලි විය.
 Rovert Millikan ගේ තෙල් බිංදු පරීක්ෂණ මගින් විද්‍යුත් ආරෝපන ක්වෝන්ටම් හෙවත් ශක්ති එකලෙස ඇති බව සොයා ගැනීම (1909)
 Ervest ruterford ගේ රන්පත් පරීක්ෂකයෝ පරමාණුවේ Plupuddin ආකෘතිය විරෝධනය කිරීම, මෙමගින් පරමාණුවේ ස්කන්ධ හා ධනාත්මක ආරෝපණය ඒකාකාරීව ව්‍යාප්ත වී ඇති බව පෙන්වා දීම.
Ottostin සහ walter gellachගේ Stern - Gerloach පරීක්ෂණයන් අංශුවක ක්වොන්ටම් ස්වභාවය පැහැදිලි කිරීම (1920)
 Clintion Davidsson සහ lasxr Greer ඉලෙක්ට්‍රෝන විවරන පරීක්ෂණ මගින් ඉලෙක්ට්‍රෝනවල තරංගමය ස්වභාවය පහදා දිම (1927)
 Clyd. l. Cowan සහ Fredricj Reive පරමාණුවක නියුට්ට්‍රෝණ පැවැත්ම සහ නියුට්රිනෝ පරීක්ෂණ මගින් තහවුරු කිරීම (1955)
Claus Jounnson ගේ ඉලෙක්ට්‍රෝන පිළිබද Doubesltiy පරික්ෂණ (1961)
 1880 දී Kolaus von Klitizing ගේ ක්වොන්ටම් සිදුර ආවරණයට සොයා ගැනීම. මෙය සිදුරු ආචරණයේ ක්වොන්ටම් ආකාරය වන අතර මෙමගින් විද්‍යුත් ප්‍රතිරෝධන පිළිබදව නව අර්ථකතනයක් දෙන ලදී. එමෙන්ම මෙමගින් සියුම් ව්‍යුහ නියතියට ඉතා සියුම් නිදහස් අර්ථ කථනයක් දෙන ලදී.
Alain aspect ක්වොන්ටම් පටලැවිල්ල පර්යේෂණාත්මකව සත්‍යාපනය කිරීම (1982)

සටහන්

ස්වභාවිකවේද
ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යා‍ව
විද්‍යාව
භෞතික විද්‍යාව
රසායන විද්‍යාව
යාන්ත්‍ර විද්‍යාව

ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යා‍ව


Veliko vrilo (Glavaš), izvor u općini Civljanama, u selu Cetini, kod zaseoka Milašâ.

Najveći je izvor rijeke Cetine. Najstočnije je od triju velikih (Vukovića vrilo, Batića vrilo, Veliko vrilo). Jedan je od stalnih izvora rijeke Cetine. Kao i svi izvori Cetine, zaštićen je kao hidrološki spomenik prirode od 1972. godine. S ostalim izvorima čini čini cjelinu Vrela Cetine, površine 29,81 ha. Ovaj niz krških vrela oblikovao se je uz rub Paškog polja podno Dinare. Nastala su na kontaktu nepropusnih lapora u polju i vodonepropusnih vapnenaca okolne zaravni. Uzlazne su vrste. Bistra su i modrozelene boje. Procjenjuje se da je dubina Glavaša 115 metara. Temperatura vode cijele je godine 8 Celzijevih stupnjeva. Dvije stijene unutar ovog izvora prirodan su ulaz u veliki ponor krških dubina. Odmah iznad izvora je pravoslavna crkva iz 1939. godine. Posvećenja je Uznesenju Gospodinovom. Nekoliko stotinjaka metara dalje je katolička crkva sv. Spasa. Izvor Veliko vrilo odnosno Glavaš bio je preimenovan u vrelo Četnik, no to nije zaživjelo. O promjeni imena pisao je Antun Mateš.

Veliko vrilo je jezerski izvor (limnokreni) i uzlazni izvor, što je osobina mnogih hrvatskih krških rijeka.

Dimenzija vrela — speleološkog objekta su 30 x 30 m, a dužine je 335 metara. Usprkos što je važan izvor pitke vode, zabilježene su velike količine komunalnog otpada bačenog u nj.

Izvori

Jezera u Hrvatskoj
Špilje u Hrvatskoj
Civljane
Cetina
Izvori u Hrvatskoj

Veliko vrilo (Glavaš)


Waycross may refer to:

Waycross, Georgia
Waycross College (1973-2013), former two-year public college
Waycross, Indiana, religious retreat owned by the Episcopal Diocese of Indianapolis
Waycross, an American country music duo known for originally recording the song "Nineteen"

Waycross


Gransherad Station (Gransherad stasjon) er en tidligere jernbanestation på Tinnosbanen, der ligger i bygden Gransherad i Notodden kommune i Norge. Stationen blev åbnet sammen med banen 9. august 1909 under navnet Gransherred, men stavemåden blev ændret til Gransherad 1. januar 1922. Stationen blev nedgraderet til holdeplads 10. juni 1968 og til trinbræt 1. august samme år. Persontrafikken på banen blev indstillet 1. januar 1991 og godstrafikken 5. juli samme år. Banen eksisterer dog stadig, og Gransherad sidespor fremgår stadig af Jernbaneverkets stationsoversigt.

Stationsbygningen blev opført i træ efter tegninger af Thorvald Astrup. Den skulle egentlig have været revet ned, men entreprenøren syntes så godt om bygningen, at han flyttede den til sit hjemsted i Hørte i 1986.

Referencer

Eksterne henvisninger

Stationer på Tinnosbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1909
Ophørt i 1991

Gransherad Station


A Perfect Day for Caribou é um filme dirigido por Jeff Rutherford que teve sua estreia no Festival de Locarno de 2022. Estrelado por Charlie Plummer e Jeb Berrier, segue a rotina de um pai (Berrier) e seu filho distante (Plummer) ao longo de um dia no final dos anos 1990.

Elenco

Recepção
Em sua crítica na Variety, Guy Lodge disse que "belas atuações de Charlie Plummer e Jeb Berrier ancoram a modesta, mas refinada estreia de Jeff Rutherford sobre homens distantes presos ao mal-estar".

Ligações externas

Filmes dos Estados Unidos de 2022
Filmes de drama dos Estados Unidos
Filmes em língua inglesa
Filmes de drama da década de 2020

A Perfect Day for Caribou


El Tour de Tailandia (oficialmente: Princess Maha Chakri Sirindhon's Cup Tour of Thailand) son dos carreras carreras ciclistas profesionales por etapas, masculina y femenina, que se disputan en Tailandia. Toma su nombre oficial de la princesa Maha Chakri Sirindhom. La carrera cuenta desde el año 2012 con una versión femenina con el mismo hombre.

La carrera se creó en 2006 formando parte del UCI Asia Tour, dentro de la categoría 2.2 (última categoría del profesionalismo) hasta que en 2017 ascendió a la categoría 2.1. La prueba siempre ha consistido de 6 etapas.

Palmarés

Palmarés por países

Véase también
 Tour de Tailandia femenino

Referencias

Enlaces externos

 Tour de Tailandia masculino (sitiodeciclismo.net)
 Tour de Tailandia masculino (cqranking.com)
 Tour de Tailandia masculino (memoire-du-cyclisme.net)

Tailandia
Tailandia

Tour de Tailandia


Eduardo Romo Rosero (San José de Albán, 24 de septiembre de 1946) es un político colombiano. Hizo postgrados en el University College de Londres, en la Academia de Derecho Internacional de la Haya y en el Hammersmith College de Londres. Fue gobernador del departamento de Nariño para el periodo en 1988 y alcalde de San Juan de Pasto dos veces, la primera en 1979 y la segunda por elección popular de 1992 a 1994.  Entre otros cargos están:
Secretario Privado - Municipio de Pasto. 1975 - 1976,
Secretario de Hacienda - Municipio de Pasto 1975,
Secretario de Gobierno - Municipio de Pasto 1976,
Coordinador de Juventudes Liberales 1977,
Presidente del Honorable Consejo de Pasto 1978,
Concejal de Pasto por 14 años,
Coordinador del Movimiento de Unión Liberal 1986, senador de la República 1988 - 1990, alcalde popular de Pasto 1992 - 1994, senador de la República 2004 - 2008, presidente de la Comisión de ética del Senado de la República 2005 y procurador judicial de Pasto 2005.

Referencias

Alcaldes de San Juan de Pasto
Gobernadores de Nariño
Alumnado de la Universidad de Nariño
Senadores de Colombia 1986-1990
Senadores de Colombia 2002-2006

2 a b c Blog Hoja de Vida y proyectos presentados por Eduardo Romo Rosero

3 a b c Blog Porque me siento orgulloso de ser Pastuso

Eduardo Romo Rosero


The following, is the list of subcamps of the Ravensbrück concentration camp complex built and run by Nazi Germany during World War II. By 1944 Ravensbrück consisted of a system of between 31, and 40, and up to 70 subcamps, spread out from Austria to the Baltic Sea, with over 70,000 predominantly female prisoners. It was the only major Nazi camp for women.

Selected locations and firms
 Altdorf Lake, for Heinkel-Flugzeugwerke
 Altenburg (over 1,000 prisoners; became a subcamp of Buchenwald in 1944)
 Ansbach
 Barth (over 1,000 prisoners), for Heinkel-Flugzeugwerke
 Belzig (became a subcamp of Sachsenhausen in 1944), for Kopp and Co.
 Berlin (over ten camps)
 Born
 Dabelow
 Dahmshöhe
 Dresden Universelle
 Eberswalde
 Feldberg (Mecklenburg)
 Fürstenberg/Havel
 Genthin (became a subcamp of Sachsenhausen in 1944)
 Grüneberg (at Löwenberger Land; over 1,000 prisoners, up to 1,710) for Metall-Poltekonzern, Munitionsfabrik
 Gut Hartzwalde
 Hagenow
 Hausham (became a subcamp of Dachau in 1944)
 Helmbrechts (became a subcamp of Flossenbürg in 1944)
 Hennigsdorf
 Hohenlychen
 Holýšov (became a subcamp of Flossenbürg)
 Kalisz Pomorski
 Karlshagen (over 1,000 prisoners)
 Klützow
 Königsberg in der Neumark (in Chojna) for Flughafen GmbH
 Kraslice (became a subcamp of Flossenbürg in 1944)
 Leipzig-Schönefeld (over 1,000 prisoners; became a subcamp of Buchenwald in 1944)
 Magdeburg (over 1,000 prisoners; became a subcamp of Buchenwald in 1944)
 Malchow (over 1,000 prisoners, up to 4,196)
 Mildenburg
 Munich, for Lebensborn e.V.
 Neubrandenburg (over 1,000 prisoners, up to 4,343)
 Neustadt-Glewe (over 1,000 prisoners, up to 4,220)
 Nová Role (became a subcamp of Flossenbürg in 1944)
 Peenemünde
 Prenzlau
 Rechlin
 Retzow
 Rostock, for Heinkel-Flugzeugwerke
 Rostock-Marienehe
 Rostock-Schwarzenforst
 Sassnitz
 Schlieben (became a subcamp of Buchenwald in 1944)
 Schoenefeld, Krs. Teltow (later became a subcamp of Sachsenhausen)
 Security Police School Drögen (was a subcamp of Sachsenhausen until 1942)
 Stargard (in Stargard Szczeciński), for Gerätewerk Pommern GmbH
 Steinhöring
 Svatava (became a subcamp of Flossenbürg in 1944)
 Uckermark
 Velten (became a subcamp of Sachsenhausen in 1944)
 Wiesbaden
 Wolfen (became a subcamp of Buchenwald in 1944)
 Zichow

See also
 List of Nazi concentration camps

Notes and references

Ravensbruck
Subcamps of Nazi concentration camps

List of subcamps of Ravensbrück


Mimar Han Tümertekin (d. 1958), mimari etkinliğini 1986 yılında İstanbul'da kurduğu Mimarlar ve Han Tümertekin Proje Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti. çerçevesinde yürütmektedir. Tümertekin, Türkiye başta olmak üzere, Hollanda, Japonya, Kanada, Birleşik Krallık ve Fransa'da projeler gerçekleştirmiştir. Mimarlık öğrenimini İstanbul Teknik Üniversitesi'nde tamamlayan Tümertekin, İstanbul Üniversitesi'nde tarihsel koruma konusunda çalışmalar yapmıştır. Mesleki çalışmalarına ek olarak 1992 yılından bu yana mimarlık öğrenimine de katkıda bulunan Tümertekin, İstanbul Bilgi Üniversitesi Mimarlık Yüksek Lisans programının kurucu ve yürütücülerindendir. Harvard Graduate School of Design, École Spéciale d'Architecture-Paris ve École Polytechnique Fédérale de Lausanne'da konuk öğretim üyeliği yapmaktadır. Ulusal ve uluslararası pek çok jüride görev alan Tümertekin verdiği konferanslar ve yönettiği workshop' lar ile uluslararası  mimarlık etkinliklerinde yer almaktadır. Domus, Abitare, Architectura Viva, d'Architecture, 'World Atlas of Contemporary Architecture', 'Atlas of 21st Century World Architecture' gibi yayınlar Tümertekin'in çalışmalarına yer vermiştir. Ayrıca seçilmiş projeleri Harvard University Press tarafından bir monografi olarak yayınlanmıştır. 1998 ve 2000 yıllarında Ulusal Mimarlık Ödülü'ne (Türkiye) layık görülen Tümertekin'in çeşitli ulusal ve uluslararası ödülleri vardır. Mies van der Rohe ödüllerinde SM Evi sergilenen Tümertekin, 'B2 Evi' ile 2004 Ağa Han Mimarlık Ödülü'nü kazanmıştır. '2007 Ağa Han Mimarlık Ödülü jürisinde de yer alan Tümertekin, 2008 yılından bu yana Ağa Han Mimarlık Ödülleri Yönetim Kurulu üyesidir.

Ağa Han jürisinin B2 evi için görüşleri şöyle: "Yepyeni, benzeri görülmemiş bir yaratım ama bir yandan da, yer aldığı ortamdan koparılması olanaksız bir parça. Çevresindeki yapılar ve yer şekilleriyle birlikte geçmişten gelen bir ev; kendine en yaraşan giysilere bürünmüş, gururla bekliyor kendi çağının gelmesini. Yapı olabildiğince az sayıda eleman kullanılarak gerçekleştirilmiş, ama gene de derin bir saygı uyandırıyor. Mimarlık mesleğinin tüm bilgisinin, tüm zenginliğinin seferber olup kendisini ortaya çıkardığını biliyor. Mimarının birey olarak beslediği istekleri, mimarının yaşadığı özlemleri, o en benzersiz yanını yaşam alanına taşıdığını gayet iyi biliyor."

1958 doğumlular
İstanbul doğumlular
20. yüzyıl Türk mimarları
21. yüzyıl Türk mimarları
Saint Michel Fransız Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar
Bilgi kutusu bulunmayan kişiler

Han Tümertekin


ශ්‍රී ලංකාවේ ත්‍රීරෝද රථ මාෆියාව යනු ඌබර් (ඉංග්‍රීසි:Uber) සහ පික්මී(ඉංග්‍රීසි:PickMe) වැනි නවීන ප්‍රවාහන ජාලයන්ට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකාවේ ත්‍රී රෝද රථ ක්‍රියාකරුවන්ගෙන් අසාධාරණ ක්‍රියාවන්, මිල ගණන් සහ වෙනත් ගැටළු සහගත හැසිරීම් වල, විශේෂයෙන්ම සංචාරකයින් සහ අනෙකුත් ගැටළු සහගත හැසිරීම් වල යෙදී සිටින කොටසක් විස්තර කිරීමට භාවිතා කරන වාචික යෙදුමකි.

පසුබිම
ත්‍රිරෝද රථ ශ්‍රී ලංකාවේ ජනප්‍රිය ප්‍රවාහන මාධ්‍යයකි. ඔවුන් නගර සහ නගරවල තදබදය සහිත වීදිවල සැරිසැරීමට ඉක්මන් සහ පහසු ක්රමයක් ඉදිරිපත් කරයි. කෙසේ වෙතත්, බොහෝ කර්මාන්තවල මෙන්, ඒවායේ ක්රියාකාරිත්වය වටා ගැටළු සහ මතභේද පවතී.

ප්‍රධාන ස්ථාන සහ සිද්ධි

Uber සහ PickMe මත බලපෑම්
Uber සහ PickMe ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රවාහන ක්ෂේත්‍රයේ විප්ලවීය වෙනසක් සිදු කර ඇති අතර, සම්ප්‍රදායික ත්‍රිරෝද රථ සඳහා වඩාත් විධිමත්, ඩිජිටල් සහ බොහෝ විට ලාභදායී විකල්පයක් සපයයි. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ගේ මතුවීම ප්‍රතිරෝධයකින් තොරව නොමැත:

 භෞමික ආරවුල්: සමහර ත්‍රිරෝද රථ රියදුරන් මෙම වේදිකා ඔවුන්ගේ ජීවනෝපායට තර්ජනයක් ලෙස සලකන අතර මෙම යෙදුම් සමඟ අනුබද්ධ රියදුරන් සමඟ ගැටුම් වල නිරත වී ඇති බව වාර්තා වේ.
 මිල අඩු කිරීම: සාම්ප්‍රදායික ත්‍රිරෝද රථ රියදුරන් සමහර විට මෙම වේදිකා පාරිභෝගිකයින් ආකර්ෂණය කර ගැනීමට තිරසාර නොවන මිල ගණන් භාවිතා කරන බවට චෝදනා කරයි.
 නියාමනය නොමැතිකම: සමහරු විශ්වාස කරන්නේ සම්ප්‍රදායික ත්‍රිරෝද රථ දේශීය රෙගුලාසි සහ ප්‍රමිතීන්ට යටත් වන අතර, යෙදුම් මත පදනම් වූ සේවාවන් අළු කලාපයක ක්‍රියාත්මක වන බවයි.

සංචාරකයින්ට වන අයහපත් බලපෑම්
දේශීය ගාස්තු සහ සිරිත් විරිත් ගැන නුහුරු සංචාරකයින් සමහර විට ත්‍රිරෝද රථ රියදුරන්ට ගොදුරු විය හැකිය:

 වැඩිපුර අයකිරීම: විශේෂයෙන්ම සම්මත ගාස්තු ගැන නොදන්නා විට ඔවුන්ගෙන් අධික ගාස්තු අය කරන බව සංචාරකයින් අතර පොදු පැමිණිල්ලකි.
 වංචාවන්: සමහර ත්‍රිරෝද රථ රියදුරන් සංචාරකයින් ඔවුන් කැමති ගමනාන්තයට රැගෙන යනවාට වඩා, රියදුරුට කොමිස් මුදලක් ලැබෙන වෙළඳසැල් හෝ ආකර්ශනීය ස්ථාන වෙත රැගෙන යන බව දන්නා කරුණකි5.
 ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ සැලකිල්ල: සංචාරකයින් විටින් විට නොසැලකිලිමත් ලෙස රිය පැදවීම හෝ තම ගමන් බිමන්වලදී අනාරක්ෂිත බව වාර්තා කර ඇත.

සංචාරකයන්ගේ ප්‍රකාශ
පසුගියදා මහනුවරදී මටත් එයම වුණා.

පික්මේ රියදුරන් දුම්රිය ස්ථානය ඉදිරිපිට නතර කිරීමට බිය වන බව පෙනේ: මට ප්‍රධාන වීදියට යන්න කිව්වා. මම එතනට ගිය විට, මට එහි යාමට කීවේ මන්දැයි මම දැන ගතිමි - ත්‍රිරෝද රථ රියදුරන් pickme රියදුරන්ට තර්ජනය කරන බැවිනි. ඉතා ආක්‍රමණශීලී ටුක්ටුක් රියැදුරන් පිරිසක් විසින් මගේ රියදුරුට වාචික ප්‍රහාරයක් එල්ල කළා.

මගේ පික්මේ එලෙව්වට පස්සේ මම මේ ටුක්ටුක් ඩ්‍රයිවර්ලා එක්ක කතා කරන්න හැදුවම (එයා බය නිසා) එයාලා මේක එයාලගේ රට කියලා මොකක් හරි කෑගහන්න ගත්තා. අවාසනාවකට මෙන්, මෙම මාෆියා අත්දැකීම මහනුවර ටුක්ටුක් රියදුරන්ට එතරම් හොඳ හැඟීමක් නොවන බවත් සාමාන්‍යයෙන් ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳ හොඳ හැඟීමක් නොවන බවත් ඔවුන්ට තේරුම් ගත නොහැකි විය. Pickme භාවිතා කිරීම සඳහා, මට tuktuk රියදුරන් කණ්ඩායමෙන් මිනිත්තු කිහිපයක් ඇවිදීමට සිදු වූ අතර, මගේ Pickme රියදුරු තවමත් මා රැගෙන යාමට බිය වූයේ, ත්‍රිරෝද රථ රියදුරන් මා පසුපස නොඑන්නේ දැයි විමසමිනි. උමතුයි. මහනුවර ෆුඩ් සිටි, දළදා මාලිගාව ප්‍රදේශයේද එයම සිදුවන බව තවත් පික්මේ රියැදුරෙක් මට කීවා - පික්මේ රියදුරන්ට ටුක්ටුක් මාෆියාවෙන් තර්ජන එල්ල වෙනවා.

මෙම ඉතා දුක්ඛිත හා කරදරකාරී අත්දැකීමෙන් පසු (මට පික්මේ රියදුරු ගැන කණගාටු විය), මම නැවත කිසි දිනක ටුක්ටුක් නොගන්නා බවට තීරණයක් ගත්තෙමි. මගේ අත්දැකීමෙන්, මෝටර් රථයක් සඳහා වන pickme ගාස්තුව (nano/mini) ත්‍රිරෝද රථ රියදුරන් විසින් පිරිනමනු ලබන මිලට වඩා ලාභදායී වන අතර, එය මට බාධාවක් ලෙස පෙනේ. ඔව්, pickme රියදුරන් සමඟ ගැටළු තිබේ (ඔබව රැගෙන යා යුත්තේ කොතැනටද, ඔබව අතහැර දැමිය යුත්තේ කොතැනටද යන්න ඔවුන්ට පැහැදිලි කිරීම), නමුත් සුවපහසුව මට්ටම සැසඳිය නොහැක.

ගැටලුව විසඳන්නේ කෙසේද
 දැනුවත් කිරීම: සම්මත ගාස්තු පිළිබඳව සංචාරකයින් දැනුවත් කළ යුතු අතර සාකච්ඡා කළ යුතු ආකාරය පිළිබඳ උපදෙස් ලබා දිය යුතුය.
 ඩිජිටල් වේදිකා: Uber සහ PickMe වැනි වේදිකා භාවිතය දිරිමත් කිරීමෙන් මිල නියම කිරීම සහ වගවීම සහතික කළ හැක.
 නියාමනය: සාම්ප්‍රදායික හෝ යෙදුම් මත පදනම් වූ සියලුම ක්‍රියාකරුවන් එකම මාර්ගෝපදේශ පිළිපැදීම සහතික කරමින් මිල නියාමනය සහ ප්‍රමිතිකරණය කිරීමට රජයට පියවර ගත හැකිය.

රජයේ ප්‍රතිචාර
මෙම ගැටළු විසඳීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා රජය මෙතෙක් වැඩකට ඇති පියවරක් ගෙන ඇති බව අවිනිශ්චිතය.

මුලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ ත්‍රීරෝද රථ මාෆියාව