Bulut, serbest bir hava kütlesinde toplanmış, gözle görülebilir su damlacıkları, buz kristalleri veya her ikisinin karışımından oluşan yapıdır. Bulutlar yer seviyesinden yüksekte bulunur. Yer seviyesinde oluşan sığ bulut katmanları ise sis olarak adlandırılır.

Atmosferde yoğunlaşan su buharı küçük su damlacıklarını ve genellikle 0,01 mm çapındaki buz kristallerini meydana getirir. Milyarlarca damlacık ve kristal bir arada bulut denilen yapıyı oluşturur. Bulutlar tüm görünür dalga boyutlarını yansıtır. Genellikle beyazdır ancak gri veya siyah olarak da görünebilirler. Gri ya da siyah görünmelerinin sebebi, kalınlıkları nedeniyle güneş ışığının geçmesine izin vermemeleridir.

Adlandırma

Bulutlar görünüşlerine göre adlandırılırken başlıca dört Latince kökenli kelime ve bunlardan türetilmiş ekler kullanılır:

 Sirrüs ailesi: Cirrus sözcüğü Latincede "kıvrım" veya "bukle" anlamına gelir. Birleşik isimlerde sirrüs sözcüğü bazen sirro- şeklinde önek olarak kullanılır: sirrostratüs vs. Sirrüs ailesindeki bulutlar bazen "lifli" veya "at kuyruğu" şeklinde tanımlanırlar.
 Kümülüs ailesi: Cumulus sözcüğü Latincede "yığın" anlamına gelir ve bir şeyin birikmesini anlatmakta kullanılır. Birleşik isimlerde kümülüs sözcüğü bazen kümülo- şeklinde önek olarak kullanılır: kümülonimbüs vs.
 Stratüs ailesi: Stratus sözcüğü Latincede "yayılmış" anlamına gelir. Birleşik isimlerde stratüs sözcüğü bazen strato- şeklinde önek olarak kullanılır: stratokümülüs vs.
 Nimbüs ailesi: Nimbus sözcüğü Latincede "bulut" veya "hale" anlamına gelir. Birleşik isimlerde stratüs sözcüğü bazen nimbo- şeklinde önek olarak kullanılır: nimbostratüs vs. Nimbüs ailesi "yağış taşıyan" bulutlardır.

Bunlar haricinde kullanılan bir diğer önek olan alto- Latince altus "yüksek" sözcüğünden gelmesine rağmen adında alto bulunan bulutlar genellikle orta seviye bulutlarıdır.

Başlıca bulut tipleri

Bulutlar deniz seviyesinden yüksekliklerine göre yüksek, orta ve alçak derece bulutları olmak üzere 3 ana gruba ayrılırlar. Yaygın sınıflandırma şöyledir:
 Yüksek seviye 5–13 km (16.500-42.500 ft)
 Orta seviye 2–7 km (6.500-23.000 ft)
 Alçak seviye 0–2 km (0-6.500 ft)

Başlıca on adet bulut tipi vardır: sirrüs, sirrokümülüs, sirrostratüs, altokümülüs, altostratüs, nimbostratüs, stratokümülüs, stratüs, kümülüs ve kümülonimbüs. Bulutlar fiziksel özelliklere göre sınıflandırılırlar. Bulut adları genellikle Latince kökenlidir. Bulut isimlerini şöyle sıralayabiliriz;

Stratüs, Kümülüs, Staratokümülüs, Kümülonimbüs, Altastratüs, Nimbastratüs, Altokümülüs, Sirrostratüs, Altokümülüs, Sirrus.

Stratüs:

Bulutlardan en alçakta bulunan tür stratüstür. Genellikle geniş bir alana yayılan stratüsler gri tonlarda olur. Bu bulutlara deniz kıyılarında ve dağ eteklerinde sık rastlayabilirsiniz. Çiselemeye neden olan stratüsler, atmosferin yere yakın bir katmanının soğumasıyla oluşur.

Kümülüs:

Kümülüs de alçakta bulunan bir bulut türüdür. Kümülüsler çok soğuk havalarda buz kristalleri bulundurabilir. Bu yoğun bulutların beyaz renkli üst kısmı karnabahara benzetilir. Alt kısımları daha koyu renkli olabilir. Küme, kubbe ya da kule benzeri şekiller alarak büyür ve yağışlara neden olurlar. Atmosferin yere yakın katmanlarında havanın soğumasıyla oluşurlar.

Stratokümülüs:

Gri tonlarda ya da beyaz, katmanlı ve yuvarlak kütlelerden oluşan bu bulutlar genellikle yağışa neden olmazlar. Kümülüsler yayılıp bu bulutları oluşturabilir.

Kümülonimbüs:

Bu bulut da alçak bulut cinslerinden. Koyu renkli ve büyük olmaları bu bulutların en belirgin iki özelliği. Biçimi sürekli değişen bu bulutlar, yukarı doğru büyüdüğü için alçak bulut seviyesinden yüksek bulut seviyesine kadar uzanır. Kümülüslerin yukarı doğru genişlemesiyle oluşabilir ve sağanak yağışlara neden olabilir.

Altostratüs:

Orta yükseklikteki bulut cinslerinden biridir. Bu bulutlar gökyüzünün büyük bir bölümünü kaplar ve gri ya da mavi tonda olur. Tabakalar hâlindeki, çizgili yapıdaki altostratüsler hafif bir yağmura ya da kara neden olur. Geniş bir alana yayılmış hava katmanının yavaş yavaş yükselmesiyle veya nimbostratüslerin incelmesiyle oluşurlar.

Nimbostratüs:

Orta yükseklikteki bulut cinslerindendir. Bu gri bulutlar Güneş'i örtüp kaplamasıyla bilinir. Bu bulut türü de yukarıya doğru büyür ve alçak bulut seviyesinden yüksek bulut seviyesine kadar uzanır. Sürekli yağan yağmura ya da kara neden olmasıyla öne çıkar. Altostratüslerin kalınlaşmasıyla oluşur.

Altokümülüs:

Bir diğer orta yükseklikteki bulut türü ise altokümülüstür. Bu bulutlar gri tonlarında ya da beyaz olur. Katmanlı, parçalı bir görünümüne sahip olan altokümülüsler sıcak havalarda bir fırtınaya işaret edebilir. Geniş bir hava kütlesinin yükselerek soğumasıyla oluşabilirler.

Sirrostratüs:

Yüksek bulut cinslerinden bu bulut saydam, ince bir tabakada gibi görünür. Bu bulutlar gökyüzünde her yeri kaplayabilir. Güneş ya da Ay etrafında hale oluşturabilir.

Sirrokümülüs:

Bu bulut da yüksek bulutlardan biri. Altokümülüs bulutuyla karıştırılabilen bu bulut tamamen beyaz olmasıyla ondan ayrılır. İnce ve parçalı olan bu bulutlar açık havanın habercisidir. Altokümülüs parçalarının küçülüp yükselmesiyle oluşabilirler.

Sirrus:

En yüksekte bulunan bulut cinslerinden biridir. İnce, lifli ya da parçalı bir görünümüne sahip olan bu bulutlar beyaz olur. Açık havada görülür. Sirrostratüslerin değişime uğramasıyla oluşurlar.

Yağmur Nasıl Yağar?

Gökyüzünde yükseklere çıkıldıkça hava soğuduğundan havadaki su buharı yoğunlaşır ve küçük damlacıkları oluşturur. Damlacıklar bir araya gelerek bulutları oluşturur. Bulutların içindeki küçük damlacıklar bir araya geldikçe büyür ve yağmur damlalarını oluştururlar. Damlalar büyüyüp ağırlaştıkça yer çekiminin etkisiyle artık bulutta duramaz ve yağmur olarak yağar.
 Stratüs fraktüs ve kümülüs fraktüs: Ns ve As altında bulunan parçalı bulutlardır. Cb civarında da görülebilirler.
 Kastellanus: Kümülüs ailesinden küçük, kule şeklinde bulutlardır. Ortak bir taban üzerinde birleşirler ve orta seviyede oluştuklarında kararsız bir atmosferin habercisidirler.
 Lentikülaris: Lens şeklinde, dağ üzerinde oluşan bulutlardır. Kuvvetli rüzgârlar nedeniyle oluşurlar ve "kararlı" bir atmosferin ve dağ dalgalarının habercisidirler.

Fotoğraflar

Ayrıca bakınız
 Bulut tipleri

Kaynakça
 Pooley, Dorothy, ve Robert Seaman. The Air Pilot's Manual 2: Aviation Law & Meteorology. 10. baskı. Shoreham, West Sussex: Pooley's Air Pilot Publishing, 2011.

Meteoroloji

Bulut


Sulayman ben Wanudin El Hintati est un cheikh almohade originaire de la tribu Hintata du Haut Atlas marocain. Après la prise de Tlemcen, Abd al-Mumin reste sept mois dans la ville, puis part pour Fès, en y laissant Sulayman ben Wanudin comme premier gouverneur almohade de Tlemcen.

Références

Annexes

Bibliographie

Francophone

Almohades
Personnalité berbère du XIIe siècle
Personnalité almohade
Histoire du Maroc

Sulayman ben Wanudin El Hintati


1924 ආණ්ඩුක්‍රමයේ  දුර්වලකම් සොයා බල වාර්තා කිරීම සඳහා 1927 දී ඩොනමෝර් සාමිගේ නායකත්වයෙන් යුතු කොමිසන් සභාවක් බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාවට එවන ලදී. එම කොමිසමේ වගකීම වුයේ එවකට පවතී ආණ්ඩුක්‍රමය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය සොයා බලා එය සංශෝධනය සඳහා යෝජනා ඉදිරිපත් කිරීමයි. 1928 දී   එම කොමිසන් සභා වාර්තාව පිහිටවූ අතර 1931 දී ක්‍රියාත්මක විය. මෙය 1947 දක්වා පැවැතියේය. මෙහි ප්‍රධානතම ලක්ෂණ 4 ක් ඇති අතර මෙරට දේශපාලන විකාශනයේ වැදගත්ම සන්ධිස්ථානයක් වුයේය. රටේ ජනතාවට ද මෙරට පාලන කටයුතු වලට සම්බන්ධ වීමේ හැකියාව ඇති කරමින් සර්වජන ජන්ද බලය ලැබීමත්, ආසියාවේ සර්වජන ජන්ද බලය ලැබූ ප්‍රථම ප්‍රදේශය   බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාව වීමත් විශේෂ වේ.ඩොනමෝර් ආණ්ඩුක්‍රම ප්‍රතිසංස්කරණයන් වාර්ගික නියෝජන ක්‍රමය අහෝසි කොට ප්‍රාදේශීය නියෝජන ක්‍රමය ශක්තිමත් කිරීම ද ඉතා වැදගත් කරුණකි.

ප්‍රධාන යෝජනා
 සර්වජන ජන්දබලය
 රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවක් පිහිටුවීම
 විධායක කාරක සභා ක්‍රමයක් හා අමාත්‍ය මණ්ඩලයක් ඇති කිරීම
 ආණ්ඩුකාරතුවරයාගේ බලතල සීමා කිරීම
වාර්ගික නියෝජනය අහෝසි
කිරීම

ඇමති මණ්ඩලය
අමාත්‍ය මණ්ඩලය 10 දෙනකුගෙන් සමන්විත විය.( විධායක කාරක සභා 07 හි සභාපතිවරුන් 07 දෙනා සහ රාජ්‍ය නිලධාරීන් තිදෙනා ) අගමැතිවරයකු නොමැති වු අතර කැබිනට් මණ්ඩලයක් ද නොවිය.සභානයකයකුවරයකු හා අමාත්‍ය මණ්ඩලයක් පමනක් විය.විධායක කමිටු 7ක් යොජනා කල අතර ඒ එක් එක් කමිටුවෙ සභාපති ලෙස කමිටු සාමාජිකයන් පත්කළ මන්ත්‍රිවරයාම අමාත්‍යවරයා විය.
 ස්වදේශ කටයුතු
 ඉඩම් හා ක්‍රුෂිකර්ම
 සෞඛ්‍යය
 අධ‍ය්‍යාපන
 පළාත් පරිපාලන
 වාණිජ හා කර්මාන්ත
 පොදු වැඩ හා සංනිවේදන

එම කමිටු වේ.

රාජ්‍ය නිලධාරීන් තිදෙනා
 මහ ලේකම් (රාජ්‍ය ලේකම්) - පරිපාලන කටයුතු,
 මුදල් ලේකම් - මූල්‍ය කටයුතු,
 නීති ලේකම් - නීති කටයුතු

ප්‍රතිසංස්කරණ උද්ඝෝෂණ

ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම
බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාව

ආශ්‍රිත
 ඩොනමෝර් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව

ඩොනමෝර් ආණ්ඩුක්‍රමය


(26390) Rušin, denumire internațională (26390) Rusin, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
26390 Rušin este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov de Peter Kušnirák. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,64 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 15,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 26001-27000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

26390 Rušin


Die Notkirche am 40er Grab ist eine evangelische Kirche in Saarbrücken. Sie liegt in der Spichererbergstraße im Stadtteil Alt-Saarbrücken. Die Kirche steht unter Denkmalschutz.

Name

Östlich des Eingangs der Kirche befindet sich das Grab dreier Soldaten des Hohenzollerschen Füsilier-Regiments Nr. 40 aus dem Deutsch-Französischen Krieg, woraus der Name der Kirche entstand. In dem Grab hatten am 2. August 1870 französische Truppen vier Vierziger unter einem Schild mit der Aufschrift "Ci-gisent quatre braves soldats prussiens." bestattet. Der dort bestattete Unteroffizier Rudolf Cäsar wurde exhumiert und in seine Heimatstadt Idar überführt. Der Saarbrücker Verschönerungsverein deckte das Grab mit einer Sandsteinplatte mit der Inschrift "Hier ruhen 3 bei der Verteidigung Saarbrückens gefallene Vierziger."

Geschichte
Die Kirche wurde während des Zweiten Weltkrieges in der Schweiz als Militärbaracke angefertigt. Auf Vermittlung des Ökumenischen Rates in Genf schenkte die amerikanisch-lutherische Kirche im April 1946 der evangelischen Kirchengemeinde Saarbrückens die Holzbaracken-Kapelle No. 9 als Notkirche. Da das Zentrum Saarbrückens nach dem Ende des Kriegs verwüstet war, errichtete man den Bau auf einem städtischen Grundstück im Randbereich der Gemeinde. Die Einweihung der Kirche erfolgte am 29. September 1946. Die aus Metallspenden der Gemeindemitglieder erstellte erste Glocke der Notkirche wurde am Ostersonntag 1946 eingeweiht. Die Glocke wurde 1953 für 18.000 Francs in der Glockengießerei Mabilon zu Saarburg umgegossen. 1947 wurde im Februar ein Kindergarten in der Kirche eingerichtet, und im Dezember ein Altartisch angeschafft. Der Kindergarten wurde bis zur Einrichtung evangelischer Kindergärten in der Gärtnerstraße und in der Mondorfer Straße genutzt. Von 1952 bis 1980, als der Anschluss ans Gasversorgungsnetz erfolgte, wurde die Notkirche mit zwei Gema-Anthrazit-Dauerbrandöfen zum Preis von 55.755 Francs beheizt. Für 600.000 Francs wurde 1953 ein Orgelpositiv von Orgelbaumeister Lotar Hintz in einer eigens angebauten Nische eingebaut.

Architektur
Die Notkirche ist eine der wenigen noch erhaltenen und kirchlich genutzten Holznotkirchen, genauer gesagt Barackenkirchen, Deutschlands. Der eingeschossige, giebelständige einschiffige reine Holzbau mit einem Grundriss von 20 m auf 9 m besitzt ein flaches Satteldach mit einem Dachreiter mit Glocke. 1952 erfolgten kleinere Veränderungen im Innern sowie der Anbau einer Orgelnische auf der Ostseite. Die beiden Fenster der Kirche im Giebelfeld über dem Altar gestaltete 1953 György Lehoczky. Die Fenster sind zweigeteilt und bleiverglast und stellen auf weißem Grund rot umrahmt die vier Evangelisten mit ihren Attributen dar.
1993 wurde an der Nordseite eine Abstellkammer angebaut.
Von 2006 bis 2008 wurde die Notkirche saniert und renoviert, dabei wurden auch die Windfangtüren zwischen Vorraum und Kirchenraum verglast. Am 11. April 2016 wurde eine neue Außenbeleuchtung eingeweiht.

Literatur
 Fritz Kloevekorn: Geschichte der Evangelischen Kirchengemeinde Alt-Saarbrücken. Saarbrücken: Funk, 1961.

Weblinks

 Läuten der Glocke in der evangelischen Notkirche am 40er Grab in Saarbrücken

Einzelnachweise

Kirchengebäude in Saarbrücken
Saarbrucken
Baudenkmal in Saarbrücken
Saarbrucken
Saarbrucken
Erbaut in den 1940er Jahren

Notkirche Saarbrücken


Svijet

Književna djela

 Idiot Fjodora Mihajloviča Dostojevskog

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1868.


Youth in Asia were an early 1980s UK anarcho-punk band from London. They were differentiated from many other bands within that scene by their prominent use of the synthesizer. The band's first live performance was in Brussels in December 1981. They played several gigs at squatted venues, including Crass's squat gig at Zig Zag in London, and the Wapping Autonomy Centre with other bands including The Apostles, Crass, Flux of Pink Indians, Twelve Cubic Feet, The Mob, Poison Girls, Hagar the Womb, Riot/Clone, DIRT and others.

The band sang political lyrics about issues such as war, sexism and state terrorism. The band's name was a play on the word euthanasia.

The initial line-up was Kay Byatt (vocals), Mark Edmondson (guitar), Wayne Preston (bass guitar), Punky Pete (drums), and Olga Ashworth (vocals/keyboards). Pete was soon replaced by Eddie on drums, and Lou, formerly of The Witches joined on rhythm guitar. In 1983, Eddie and Lou both left the band with Mick Clarke and Bernie, both previously of Windsor's Disease, replacing them. The new line-up recorded a single for Crass Records, but the band split up before it was released, with some of the members forming a new band, Decadent Few.

Byatt later sang with Radical Dance Faction and The Astronauts.

Band members
 Kay Byatt – vocals
 Eddy – drums
 Olga Orbit – vocals, synthesizer
 Wayne Sultana – bass
 Stigmata – guitar, synthesizer
 Lou – guitar
 William Kolar – flute

Discography
They released one cassette album entitled Sex Object on Millennium tapes (1983).  They also had their song "Power And The Glory" included on Volume II of the Crass Records Bullshit Detector compilation series. "When the Wind Blows", from the band's final recording session, was included on the Overground compilation Anti-War, Anarcho-Punk Compilation Volume One.

Sex Object track list
 C.B.S. (Cash Before Sincerity)
 Paper Love
 Power And The Glory
 They Shoot Children Don't They?
 Blind Reality
 Victim of Rape
 How They Live
 Armygigolo Time
 Happy Families
 Sunday Bloody Sunday
 Lady Madonna

Notes

References
Berger, George (2008) The Story of Crass, Omnibus,
Glasper, Ian (2006) The Day The Country Died - A History of Anarcho Punk 1980 - 1984, Cherry Red Books,

Anarcho-punk groups
English punk rock groups

Youth in Asia


Kronsgaard Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 5,92 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 244 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans-Walter Jens tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-gelting.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Kronsgaard


Orlean drvo (arnot, lat. Bixa), maleni rod tropskog bilja iz porodice orelanovki. pripada joj najmanje 4 ili 5 vrsta korisnih grmova ili drveća koje raste po tropskoj Južnoj Americi. Najpoznatija među njima je B. orellana, poznata kao sirovina za dobivanje crvene boje Indijanaca iz bazena Amazone, koja je danas uvezena u mnoge države s tropskom klimom, posebno po Aziji i Africi.
 Vrste
 Bixa arborea  Huber
 Bixa excelsa Gleason & Krukoff
 Bixa orellana L.
 Bixa platycarpa Ruiz & Pav. ex G.Don, možda sinonim od B. urucurana Bixa urucurana Willd.
 Sinonimi
 Orellana Kuntze
 Orleania C.Commelijn ex Boehm.
 Urucu'' Adans.

Izvori

Orelanovke

Orlean drvo


Instasamka, pseudonyme de Dar'ja Evgen'evna Zoteeva (en russe : Дарья Евгеньевна Зотеева), née à Tobolsk le 11 mai 2000, est une rappeuse et influenceuse russe.

Biographie
Originaire de Tobolsk et surtout connue pour son comportement scandaleux, elle passe son enfance et son adolescence à Tchekhov, dans la région de Moscou. Elle a pris de l'importance en 2019, lorsqu'elle a sorti des albums studio Born to Flex et Tripl malyš, dont la popularité a fait d'elle l'artiste nationale la plus recherchée sur Google en fédération de Russie en 2019.

La même année, sa première tournée a eu lieu dans plus de , qui a été suivie par la tournée conjointe avec MoneyKeen Family Tour, à l'appui des albums Spasibo papaša et Semejnyj biznes, qui s'est terminée à Omsk le 12 décembre 2021. Lipsi Ha est devenu un hit en Russie, battant le record du morceau le plus joué à l'échelle nationale sur Spotify avec plus de 300 000 flux en , qui a ensuite été remporté par Bandana et Kizaru de Big Baby Tape, présentés sur l'album Bandana I.

L'album Moneydealer, sorti le 19 novembre suivant, a fait ses débuts dans le Top 100 des albums lituaniens.

Discographie

Albums

 2019 - Born to Flex
 2019 - Tripl malyš
 2020 - Mamacita
 2020 - Spasibo papaša (avec MoneyKeen)
 2020 - Semejnyj biznes (avec MoneyKeen)
 2021 - Moneydealer

Singles

 2019 - Na chodu
 2019 - Ariflame
 2019 - Heavy Metal
 2019 - Splash Out
 2019 - Kupidon
 2019 - Moë imja Daša
 2019 - Triple Baby Tour
 2019 - Hater
 2019 - GTA (avec SMN)
 2019 - My krutye (avec MoneyKeen)
 2020 - Uebok (Gotta Run) (avec Apashe)
 2020 - Aue (avec SMN)
 2020 - Polaroïd
 2020 - Intervju
 2020 - Bloody Party
 2020 - RPG (avec SMN et Paša Technik)
 2020 - Word Up
 2020 - Vinton (avec MoneyKeen)
 2020 - Fakt
 2020 - Goba (avec Gunwest et MoneyKeen)
 2021 - Mommy
 2021 - Money Day
 2021 - Juicy
 2021 - Terminal (avec Vitja AK)
 2021 - Lipsi Ha

Notes et références

Chanteuse russe
Phénomène Internet
Naissance en mai 2000

Instasamka


An Liparis forrestii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Allen Rolfe. An Liparis forrestii in nahilalakip ha genus nga Liparis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Liparis (Orchidaceae)

Liparis forrestii


Pauline Hall (née Pauline Fredrika Schmidgall, le 26 février 1860 et morte le 29 décembre 1919) est une actrice et chanteuse d'opéras-comiques américaine.

Biographie

Pauline Fredrika Schmidgall est la fille de Minnie et Frederic Schmitgall, apothicaire à Cincinnati,.

Pauline Hall quitte l'école à l'âge de 14 ans. En 1875, elle apparait pour la première fois comme « extra girl » dans les chœurs et danseuse dans un ballet, sous la direction du colonel R. E. J. Miles, au Robinson's Opera House de Cincinnati. Peu de temps après, Hall rejoint le chœur de la troupe d'opéra d'. Après avoir quitté la compagnie d'Alice Oates, elle joue de petits rôles dans la compagnie Samuel Colville Folly.

Elle rejoint ensuite la compagnie de Mary Anderson et, pendant trois ou quatre mois, joue des rôles mineurs dans les pièces du répertoire de Miss Anderson. Elle joue le role de Lady Capulet dans Roméo et Juliette et la veuve Melnotte dans le mélodrame d'Edward Bulwer-Lytton, La Dame de Lyon.

En 1880, Hall commence à être remarquée par des découvreurs de talents scéniques. Elle est membre de la troupe d', avec lequel elle apparait dans les productions musicales Horrors et Revels. Elle joue le rôle travesti du héros Gabriel dans une reprise dEvangeline la même année,.

À l'automne 1882, elle entreprend une tournée avec la compagnie de  et chante le rôle d'Elsa. Avec Haverly, elle apparait dans Patience. À la suite de cet engagement, elle rejoint Rice et, le  décembre 1883, elle crée le rôle de Vénus dans Orphée et Eurydice au Bijou Opera House de New York qui se prolongé jusqu'au 15 mars de l'année suivante, quand elle part en tournée avec la compagnie, sous la direction de Miles et Barton.

À son retour à New York, elle apparait de nouveau au Bijou, le 6 mai 1884, dans le rôle de Hassam dans une reprise de Barbe-bleue, suivie d'une autre tournée qui dure jusqu'en juillet. En août, elle est engagée au , à New York, dans le rôle de Loresoul dans la production de Poole et Gilmour, The Seven Ravens. En février 1885, Hall joue dans le rôle-titre de Ixion au Comedy Theatre de New York, et le 4 avril, elle fait  sa première apparition dans le rôle du Prince Orlofsky, dans Die Fledermaus au Thalia Theatre. Le 25 mai, Hall créé le personnage d'Oberon dans la parodie Bottom's Dream avec  au Park Theatre à Boston. C'est un échec. Hall retourne à New York, où elle signe avec , directeur du Casino Theatre, faisant sa première apparition dans le rôle de Ninon de Lenclos dans la représentation anglaise de Nanon de Richard Genée, le 29 juin 1886, suivie de Gypsy Baron, le 15 février 1886.

Son plus grand succès est le rôle-titre dans la première production américaine d'''Erminie. Elle interprète 800 fois, le rôle d'Erminie à Broadway (1886–1888), avec Francis Wilson et Marie Jansen comme partenaire et en tournée aux États-Unis. Ensuite Hall joue la princesse Etelka dans Nadjy éclipsée par le personnage de Nadjy, la danseuse, interprétée par Marie Jansen dans la production originale. Elle crée le rôle de La Mexicana au Casino Theatre en septembre 1889. Elle chante dans La Fille du tambour-major, la même année,,.

Hall tourne avec sa propre compagnie de 1890 à 1896. Après avoir quitté le Casino, Hall commence une carrière de star en apparaissant comme Angelo dans Amorita, en septembre 1890,,, dans Madame Favart et dans Puritania, or The Earl and the Maid of Salem, d'Edgar Stillman Kelley sur un livret de , produit à Boston à l'été 1892, dans lequel elle joue le rôle de Vivian, le plus connu et le plus réussi de tous ses opéras, avec plus de 150 représentations; puis dans The Lion Tamer. La saison suivante, elle produit The Honeymooners à Boston.

Au cours de la saison 1894-95, elle joue dans le rôle principal de La Belle Hélène, dans une reprise de The Chimes of Normandy,  et Dorcas ; Le rôle du Prince Raphaël dans La Princesse de Trébizonde au Harrigan Theatre.

Elle passe au vaudeville, gagnant apparemment jusqu'à 600 $ par semaine en 1898.

En 1900, elle rejoint la compagnie de , chantant dans une reprise dErminie et dans la version lyrique comique de Cyrano de Bergerac.

Elle joue dans plus de deux douzaines d'opérettes à Broadway. Elle apparait dans les reprises de Robin Hood et The Geisha en 1912 et 1913. En 1916, elle est engagée au Hammerstein's Victoria Theatre pour un concert. Elle passe dans les productions de Ziegfeld Follies en 1918.

En 1919, elle joue dans The Gold Diggers de David Belasco au Lyceum Theatre en septembre, et dans Appel Blossoms'' au Globe Theater en octobre.

Vie privée
Le premier mari de Pauline Hall est Edward White, qu'elle rencontre à San Francisco en 1878, où il travaille dans des entreprises minières. Ils se marient à Saint-Louis en février 1881. Huit ans plus tard, Hall obtient le divorce pour abandon.

En 1894, elle épouse le directeur de théâtre George B. McLellan, frère du dramaturge ; Ils ont une fille ensemble en 1895 et se séparent en 1902.

Hall est morte d'une pneumonie, à l'âge de 59 ans, à Yonkers, New York.

Iconographie
Elle pose pour des publicités pour des cigarettes.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 :
.
.
.
.
.
.

Liens externes

Chanteuse américaine du XIXe siècle
Actrice américaine de théâtre
Ziegfeld Girl
Naissance en février 1860
Décès en décembre 1919
Décès à 59 ans
Naissance à Cincinnati
Décès à Yonkers

Pauline Hall


سكويا الفجر أو سكويا فجر التاريخ (الاسم العلمي: Metasequoia glyptostroboides) هي شجرة ماموت من شعبة البينويات ومن عائلة السروية. هو النوع الوحيد الحي في جنس ميتاسكويا، عثر عليها نابتة في الصين بخلاف وجود النوعين الآخرين من شجر الماموت وهما: سيكويا العملاقة وسيكويا الماموت الساحلية الدائمة الخضرة، وهذان النوعان قد يصل ارتفاعهما أكثر من 100 متر ويوجدان طبيعيا فقط في كاليفورنيا بأمريكا الشمالية. وجد لشجرة سكويا فجر التاريخ أيضا ثلاثة أنواع من المستحثات.

تاريخ

هي الشجرة الوحيدة ـ المعروفة ـ قريبة الصلة بأشجار سكويا عملاقة وتنتمي إلى عائلة اشجار الماموت. اعتقد العلماء فيما مضى أن شجرة سكويا فجر التاريخ قد انقرضت منذ ملايين السنين. وقام العلماء بدراسة الشجرة وعرفوها من الأحافير فقط، لكن في سنة 1941م اكتشف حارس الغابات الصيني «تسو كان» شجرة منها نامية كبيرة في أحد الأودية غير المعروفة في وسط الصين. وفي سنة 1946م تعرف اثنان من علماء النبات الصينيين، هما «هسن هسو هو» و «وان تشون شنج»، على هذه الشجرة بأنها سكويا الفجر، وبذلك تم اكتشاف شجرة كان يعتقد أنها انقرضت منذ 20 مليون سنة. ولا تزال نامية في عدة مناطق.

ومنذ ذلك الحين تم العثور على أشجار من سكويا الفجر تعيش في مقاطعتي سيشوان وهوباي بالصين. ويظهر من الأحافير أن تلك الشجرة، كانت تنمو فيما مضى في أمريكا الشمالية جنوبًا حتى ولاية كاليفورنيا وفي جرينلاند وسيبريا واليابان.

وبعكس الأشجار الحقيقية من السكويا، والتي تكون دائمة الخضرة، فإن سكويا الفجر شجرة متساقطة الأوراق. ففي كل خريف تسقط أوراقها، وتظهر الأوراق الجديدة ثانية في الربيع. وبعكس أشجار السكويا الأخرى، فإن شجرة سكويا الفجر تحمل مخاريطها على أعناق طويلة معراة بدلاً من حملها على أغصان أو فروع تحمل أوراقًا إبرية.

النمـــو

ومثل بقية أشجار السكويا الأخرى، تنمو شجرة سكويا الفجر بسهولة عن طريق البذور. قام العلماء بإحضار شتلات منها من الصين، وقاموا بزراعتها في كل مكان من ساحل أمريكا الشمالية على المحيط الهادئ وجنوب شرقي ألاسكا. وبقيت معظم هذه الشتلات على قيد الحياة ونمت.

معرض صور

وصلات خارجية
 Urweltmammutbaum, Chinesisches Rotholz, Dawn Redwoods
 Umfangreiche, mehrsprachige, internationale Seite über den Urweltmammutbaum, darunter auch ein Text über die Entdeckungsgeschichte;
 Crescent Ridge Dawn Redwoods Preserve
 The metasequoia organisation
 More information on the Dawn Redwood, including largest specimens
 Giant redwoods in the U.K.
als deutschsprachiges pdf
 Bilder
 Projekt Mammutbaum e.V.
 Mammutbaumregister von Deutschland

انظر أيضاً
 اشجار الماموت
 سكويا عملاقة
 سيكويا دائمة الخضرة

مراجع

أشجار الصين
أشجار زينة
أنواع مهددة بالانقراض حسب القائمة الحمراء للاتحاد العالمي للحفاظ على الطبيعة ومواردها
سروية
مستحاثات حية
نباتات زينة في آسيا
نباتات سيتشوان
نباتات متوطنة في الصين
نباتات هوبيي
نباتات وصفت في 1948

سيكويا الفجر


Olaylar
 I. Theodosius, Olimpiyat Oyunlarını kaldırdı.

Doğumlar

Ölümler
 Libanios, Geç antik çağın en önemli Yunan hatiplerinden biri (d. 314)

393


ඉහත සමීකරණයේ E මගින් ශක්තියද, m මගින් ස්කන්ධයද  C මගින් අලෝකයේ ප්‍රවේගයද දැක්වේ.
මෙම සමීකරණයට අනුව ස්කන්ද ය ශක්තිය බවට හැරවීමේ හැකියාව ඇති බව පෙන්වා දී ඇත. න්‍යෂ්ඨික අවි නිපදවා ඇත්තේ ද න්‍යෂ්ඨික බල ශක්තිය නිපදවීමේ දී ශක්තිය ලබා ගැනීමට ද මෙම සමීකරණය ප්‍රායෝගිකව යොදා ගෙන ඇත.

සමීකරණ

අයින්ස්ටයින්ගේ සමීකරණය


Mohamed Lamine Bangoura, né le  à Moribayah (Guinée), est un ingénieur génie rural et homme politique guinéen.

Depuis le , il est conseiller au sein du Conseil national de la transition (CNT) de la République de Guinée en tant que représentant des sages des régions.

Notes et références

Voir aussi
 Conseil national de la transition (Guinée, 2021)

Membre du Conseil national de transition guinéen de 2021
Naissance en novembre 1958
Naissance à Moribayah

Mohamed Lamine Bangoura


Hercule Poirot est une franchise cinématographique américano-britannique réalisée par Kenneth Branagh, qui interprète également le rôle titre. Elle est basée sur le personnage de Hercule Poirot créé par Agatha Christie.

Liste des films
 Le Crime de l'Orient-Express (2017)
 Mort sur le Nil (2022)
 Mystère à Venise (2023)

Synopsis

Le Crime de l'Orient-Express (2017)

Il s'agit de l'adaptation cinématographique du roman du même nom d'Agatha Christie sorti en 1934.

Le célèbre détective belge Hercule Poirot prend l'Orient-Express à Istanbul pour rentrer à Londres. Alors que le train se retrouve bloqué par la neige dans les montagnes yougoslaves, Samuel Ratchett, un riche Américain, est assassiné. À la demande de son ami  Bouc, directeur de la ligne, Poirot se met à enquêter pour découvrir le meurtrier parmi les passagers.

Mort sur le Nil (2022)

Il s'agit de l'adaptation cinématographique du roman du même nom d'Agatha Christie sorti en 1937, qui fait suite au film Le Crime de l'Orient-Express (2017).

Après l'enquête dans l'Orient-Express, Hercule Poirot doit enquêter sur un meurtre perpétré à bord d'un navire de croisière sur le Nil. En effet, la riche et belle héritière Linnet Ridgeway s'éprend de Simon Doyle, le fiancé de sa meilleure amie, Jacqueline de Bellefort, et l'épouse dans la foulée. Partis en voyage de noces, les jeunes mariés sont poursuivis par la jeune femme délaissée, dans leurs étapes successives, jusqu'en Égypte, où ils séjournent dans un hôtel où se trouve également Poirot, qui pressent une situation dramatique. Ce dernier, les jeunes mariés et leur poursuivante, ainsi que divers clients « aisés » de l'hôtel se retrouvent fortuitement pour faire une croisière à bord du vapeur S. S. Karnak… Jusqu'au jour où Linnet est retrouvée assassinée. La suspecte la plus probable, Jacqueline, qui nourrissait une grande haine envers celle-ci, est pourtant une des seules personnes à avoir un alibi inattaquable. Mais Hercule Poirot n'est pas dupe et ses « cellules grises » vont mettre à mal tous les alibis et révéler une machination diabolique.

Mystère à Venise (2023)

Il s'agit de l'adaptation cinématographique du roman La Fête du potiron d'Agatha Christie sorti en 1969, il fait suite aux films Le Crime de l'Orient-Express (2017) et Mort sur le Nil (2022).

Hercule Poirot est désormais à la retraite à Venise. Dans cette ville sinistrée par la Seconde Guerre mondiale, il se retrouve à assister à une séance de spiritisme dans un vieux palazzo prétendument hanté. C'est alors que l'un des participants est assassiné. Le détective retraité va devoir reprendre du service.

Fiche technique

Distribution et personnages récurrents

Chronologie de l'intrigue

Accueil

Critique

Box-office

Notes et références

Liens externes

Série de films américains
Série de films britanniques
Film réalisé par Kenneth Branagh
Film tiré d'une œuvre d'Agatha Christie

Hercule Poirot (série de films)


Cort Sivertsen Adeler (*  als Cort Sivertsen in Brevik, Norwegen; †  in Kopenhagen; dänische Schreibweise auch Coort Sifvertsen Adelaer, deutsch auch Curt Sivertsen Adelaer, niederländisch Koert Sievertsen Adelaer, italienisch Curzio Suffrido Adelborst) war ein norwegischer Seemann und späterer Admiral in der Marine des Königreichs Dänemark-Norwegen. Zudem war er auch Befehlshaber der niederländischen Flotte sowie der Marine der Republik Venedig.

Herkunft
Adelers Vater, Sivert Jensen, war zunächst Gerichtsvollzieher, dann Stadtschreiber, Verwalter einer Saline und schließlich ab 1621 bis zu seinem Tod 1649 Kaufmann in Brevik, wo die Mutter Dorthe Nielsdatter noch bis 1656 lebte.

Laufbahn
Cort Sivertsen ging 1637 im Alter von 15 Jahren nach Hoorn in den Niederlanden und wurde dort unter Cornelis Tromp als Fähnrich bzw. Seekadett ("Adelborst") für die Offizierslaufbahn zugelassen. Ab 1640 arbeitete auf einem bewaffneten niederländischen, für die Republik Venedig fahrenden Handelsschiff im Mittelmeer, dessen Kapitän er 1645 wurde. 1646 heiratete er in Hoorn Angelica "Engeltje" Sophronia.

Etwa 1648 trat er in Venedigs Dienste, um an dessen Kämpfen gegen das Osmanische Reich teilzunehmen. Für viele erfolgreiche Kämpfe erhielt er Auszeichnungen und Belohnungen. Auf dem Höhepunkt dieses Karriereabschnitts wurde er 1660 Generalkapitänleutnant der venezianischen Flotte.

1661 quittierte er den Dienst und kehrte in die Niederlande zurück, wo seine erste Frau verstorben war. Im Jahr darauf heiratete er in Amsterdam die 22-jährige Anna Pelt, die bis 1694 lebte. Dabei nahm er den Namen Adeler an, der vom mütterlichen Zweig der Familie herrühren soll, in der Telemark zu dieser Zeit verbreitet war und im Niederländischen aufgrund der Ähnlichkeit zu "Adelaar" (dt. "Adler") als Ehrbezeichnung gedeutet werden konnte.

1663 ernannte ihn Friedrich III. zum Generaladmiral des Königreichs Dänemark-Norwegen, nachdem zuvor der niederländische Admiral de Ruyter als Nachfolger des 1660 verstorbenen Ove Godde gescheitert war. Zwischenzeitlich hatte Reichsadmiral Henrik Bjelke den Oberbefehl über die Flotte, doch suchte Friedrich einen Mann mit größerer internationaler Erfahrung. Bereits am Ende des Jahres kehrte Adeler in die Niederlande zurück, um dort neue Impulse für den Schiffbau zu sammeln. Ab 1664 leitete er in Bergen den Bau neuer Schiffstypen nach niederländischem Modell. 1664 und erneut 1669 leitete er, wiederum mit der aufstrebenden Seemacht Niederlande, schwierige Verhandlungen um die Auslieferung neuer Schiffe sowie Schiffskapazitäten als Zahlungsgrundlage.

1670 wurde Adeler Direktor der dänisch-norwegischen Ostindien-Kompanie. 1671 wurde er zum "Weißen Ritter" des Dannebrogordens ernannt. Er ließ sich in Kopenhagens Zentrum Christianshavn ein Haus errichten, erwarb jedoch auch größere Anwesen und Werte in seiner Heimat Norwegen. Um diese vermochte er sich jedoch nur wenig zu kümmern und verkaufte sie schließlich an seinen Bruder Niels.

1675, als sich der Nordische Krieg (1674–1679) auf Schonen in Schweden ausweitete, leitete Adeler die dänisch-norwegische Flotte. Es kam jedoch, aufgrund von Stürmen und unter beiden Parteien wütenden Krankheitsepidemien, im Herbst 1675 nicht mehr zum Zusammenstoß mit der schwedischen Flotte. Stattdessen erkrankte Adeler selbst so schwer, dass er am 2. November 1675 das Kommando abgeben musste. Wenige Wochen später, am 25. November 1675, verstarb er in Kopenhagen.

Weblinks
 Biografie im Store Norske Lexikon

Admiral (Dänemark-Norwegen)
Militärperson (Norwegische Marine)
Marineoffizier (Niederlande)
Marineoffizier (Venedig)
Seefahrer
Ritter des Dannebrogordens (1671–1808)
Geboren 1622
Gestorben 1675
Mann

Cort Adeler


David Brandt Berg, né le  à Oakland (États-Unis) et mort le  à Costa da Caparica (Portugal), est le fondateur et gourou d'un mouvement sectaire connu sous le nom de  (ou ). Créé en 1968 au sein de la communauté hippie de la Californie, la secte acquit sa notoriété en intégrant la sexualité en lien avec son message spirituel et ses méthodes de recrutement. Cette secte fut notamment accusée d'abus sexuels sur des enfants.

Biographie

Après des études de théologie, David Berg devient tout d'abord pasteur chrétien évangélique pour de l'Alliance chrétienne et missionnaire puis devient télé-évangéliste. En 1968, il s'écarte de cette alliance pour fonder son propre mouvement  (ou ). Il convainc de nombreux hippies de le rejoindre en les aidant à abandonner leur dépendance à la drogue pour une conversion à la foi chrétienne.

Chef religieux du XXe siècle
Créationniste
Naissance en février 1919
Décès en octobre 1994
Décès à 75 ans

David Berg (secte)


Håvard Moseby, né le , est un fondeur norvégien.

Biographie
Moseby, licencié au Kjelsås IL, court ses premières compétitions officielles de la FIS en 2016 à Steinkjer, où il enregistre sa première victoire. Prolifique en termes de victoires lors de la saison 2016-2017, il prend part aux Championnats du monde junior en 2018, pour ses débuts avec l'équipe nationale, arrivant à cette occasion cinquième du dix kilomètres classique, puis contribuant à la victoire de son équipe au relais (médaille d'or). Lors de l'édition 2019 à Lahti, il gagne cette fois-ci la médaille d'argent à l'issue du trente kilomètres classique.

En 2019-2020, il passe dans la catégorie U-23, pour faire ses débuts en Coupe de Scandinavie, avec une treizième place à Vuokatti et décrocher deux médailles aux Championnats du monde des moins de 23 ans à Oberwiesenthal, dont l'or au relais et le bronze au trente kilomètres. Aux Championnats du monde des moins de 23 ans, à Vuokatti, il conserve son titre sur le relais, tandis que son meilleur résultat individuel est cinquième du quinze kilomètres. À l'été, il se blesse sérieusement à l'entraînement au niveau du bassin, puis se rétablit avec l'aide de multiples séances de natation, et revient en forme pour la saison 2021-2022, impressionnant même avec une troisième place à Beitostølen en préparation.

Il fait alors ses débuts en Coupe du monde en  à Lillehammer, prenant la huitième place du quinze kilomètres libre, synonyme aussi de premiers points pour le classement général.

Palmarès

Coupe du monde
 Meilleur résultat individuel : .

Classements par saison

Championnats du monde junior
Goms 2018 :
 Médaille d'or du relais.
Lahti 2019 :
 Médaille d'argent du trente kilomètres classique.

Championnats du monde des moins de 23 ans
Oberwisenthal 2020 :
 Médaille d'or du relais.
 Médaille de bronze du trente kilomètres.
Vuokatti 2021 :
 Médaille d'or du relais.

Références

Liens externes

Naissance en juillet 1999
Fondeur norvégien

Håvard Moseby


Prava žena hrvatska je telenovela autora Jelene Veljače, Nataše Buljan i Mila de Grisogona. Serija je sa snimanjem počela u proljeće 2016., a emitirala se na RTL Televiziji od 4. rujna 2016. do 2. ožujka 2017.

Radnja

Glavni lik priče je Nikola Bogdan (Filip Juričić). Nezreo, simpatičan, ne uspjeva pohvatati konce života. Razveden je od supruge odvjetnice Aleksandre (Iva Mihalić), s kojom ima kćer tinejdžericu Maju (Kristina Jovanović). Maja je muškobanjasta, oblači se muški, trenira hokej. Nesretno je zaljubljena u najpopularnijeg dječka u klubu Harija (Domagoj Janković), koji je ni neprimjećuje. Kako bi se dokazala Hariju kao prava dama, prijavljuje se za reality show Prava žena, ne govoreći to nitkome.

Glavna u programu je starica Ruža Bauer (Elizabeta Kukić). Ruža teoriju o muškarcima drži u malome prstu, iza sebe ima pet brakova i s natjecateljicama iz reality-a živi u svojoj vili zvanoj Ružičnjak.

U programu se pojavljuju i tri mentorice: Sanda (Nela Kocsis), Danijela (Marijana Mikulić) i Patricija (Ana Vilenica), koje rade s djevojkama na zadacima i ocjenjuju njihov rad. Međutim, svaka od ovih žena krije tajne svog privatnog života. Sanda je urednica magazina Estrada i njezin brak s primarijusom Gagrom je pred raspadom. Danijela je pjevačka zvijezda Balkana, pravi se bezosjećajnom i beskrupuloznom, međutim to je njezina sušta suprotnost. Zapravo vapi za ljubavlju. Patricija je bivša klizačica, manekenka i voditeljica. Udajom za patrijarhalnog, dominantnog i pomalo nasilnog nogometaša, točnije kriminalca Zorana, zapostavlja svoju karijeru. Nakon duži niz godina u nesretnom braku moli Ružu da joj pomogne vratiti se na estradu. Pritom ostavlja Zorana, s čim se ovaj ne može pomiriti. Međutim, saznaje da je trudna. Sve se mjenja kad upoznaje Majinog trenera hokeja Aljošu (Amar Bukvić).

Nikola za Majino učešće u programu saznaje tek kada je ugleda na televiziji. Kako bi je spriječio da napravi životnu grešku, zapošljava se kod prijatelja Slavena (Petar Ćiritović), čija ketering tvrtka radi za Pravu ženu. Sa Slavenom i Nikolom također radi i Majin najbolji prijatelj Mišo (Martino Antunović), koji ne zna kako da joj kaže da je zaljubljen u nju.

Producentica rijalitija je mlada i lijepa Nataša (Nataša Janjić). Natašin život je monoton, posvećena je brizi o bolesnom bratu Vedranu (Nikola Kerkez). Iza ljušture predane poslovne osobe krije se djevojka koja vapi za ljubavlju. Producent je također i zlobni Maks (Aleksandar Cvjetković), koji ne može priznati kako nije alfa i omega produkcije i kako mu je Nataša nadređena. Tu su i Natašina prijateljica, garderoberka Lidija (Jasna Bilušić) i Natašina asistentica Karla (Ana Vučak).

Maja u Ružičnjaku upoznaje druge natjecateljice. Valentina (Lucija Kajić) je lijepa i zlobna, voli manipulirati ljudima. Krije kako je maloljetna (sve natjecateljice moraju imati bar 19 godina). Njezina majka ju je uz Maksovu pomoć ugurala u rijaliti i ugovorila Valentininu pobjedu. Valentinine podanice su Iva (Ana Marija Žužul) i Iva (Nika Levak). Tu su i Barbara (Lara Živolić), debela djevojka koju Valentina i Ive omalovažavaju i Eden (Tamara Puizina), djevojka sa sela tkoju niko ne razumije.

Nikola s Ružom ugovara da Maja izgubi. Međutim, lukava Ruža traži 1000 ludosti od Nikole, koje on mora ispuniti. Nikola i Nataša polako ulaze u ljubavnu vezu, no smeta im voditelj programa, Davor (Petar Strugar) jer se Nataša ne može odlučiti između Davora i Nikole. Za to vrijeme, Davor izlazi s Valentinom, što je protiv pravila. Kasnije, još jedna prepreka između Nikole i Nataše je Danijela, koja želi Nikolu za sebe. Ruža se ponovo susreće sa starom ljubavi Franjom (Pero Juričić). Novu dimenziju priča dobiva kada Danijela i Sanda slučajno pregaze Davora i zataškavaju ubojstvo.

Glumačka postava

Glavna glumačka postava

Gostujuće uloge

Emitiranje

Izvori

Vanjske poveznice

Hrvatske telenovele
Televizijske serije iz 2016.

Prava žena (televizijska serija)


La chapelle Saint-Fridolin  était une ancienne chapelle située sur le territoire de la commune de Haselbourg, en France.

Généralités
La chapelle est située dans la vallée du Schacheneck, près du hameau de Sparsbrod à la limite des départements de la Moselle et du Bas-Rhin. Elle est sise sur le territoire de la commune d'Haselbourg, dans le département de la Moselle, en région Grand Est, en France. En ruines, l'intérêt de la chapelle repose sur son baptistère médiéval.

Historique
Au , le missionnaire irlandais saint-Fridolin fait élever un petit monastère et une petite chapelle qu'il place sous le vocable de saint Hilaire. En 1633, la chapelle et le village attenant sont ruinés par la guerre de Trente Ans.

Les ruines de la chapelle sont classés au titre des monuments historiques arrêté du 6 décembre 1898.

Description
L'ancienne chapelle aurait été à vaisseau unique et chœur rectangulaire.

Il ne reste rien de la chapelle à part son baptistère en grès rose monolithique du  ou . Ornée d'arcatures romanes, ses dimensions sont de 1,30 de diamètre pour une hauteur de 75 centimètres, pour un poids d'une tonne et demie. Ce baptistère serait le plus vieux vestige du christianisme dans la région et est aujourd'hui protégé des intempéries par un toit.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Moselle

Liens externes

Chapelle en Moselle
Chapelle monument historique (France)
Monument historique en Moselle
Monument historique classé en 1898

Chapelle Saint-Fridolin


එම රටවල් ජනරජ බවට පත්වූ දිනය සැමරීමට බොහෝ රටවල් කිහිපයක් පවත්වන සැමරුම් දිනය ජනරජ දිනය වෙයි. ඉන් බොහෝ රටවල මෙය නිවාඩු දිනයකි.

විවිධ රටවල ජනරජ දිනය

 ඇල්ජීරියාව: 3 ජූලි (1962)
 ඉන්දියාව: 26 ජනවාරි (1950)
 උතුරු කොරියාව: 9 සැප්තැම්බර් (1948)
 පකිස්තානය: 23 මාර්තු (1956)
 ශ්‍රී ලංකාව: 22 මැයි, (1972)
 ටියුනීසියාව: 25 ජූලි , (1957)
 නේපාලය:15 ජෙස්තා (2064)
  චීනය  : ජනවාරි 01

ඔක්තොම්බර්

තුර්කියේ ඔක්තොම්බර් 29
1923 ඔක්තොම්බර් 29 දිනදී, තුර්කි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කරන ලද අතර තුර්කිය ජනරජයක් බවට පත්විය. ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ විසුරවාහැරීම චාරිත්‍රානුකූලව ප්‍රකාශයට පත් කෙරු‍ණේ එවිටය. තුර්කිය සහ උතුරු සයිප්‍රසය පුරාම සෑම වසරකම ජනරජ දිනය (තුර්කි: කුම්පූරියෙත් බයිරම) උත්සවාකාරයෙන් සිහි කෙරෙයි. සැමරුම් අංග සාමාන්‍යයෙන් ඇරඹෙන්නේ පෙර දින අපරභාගයෙහිදීය. නිවාඩු දින උදෙසා, රජයේ කාර්යාල සහ පාසැල් එදින වසා තැබෙනු ලැබේ. එමෙන්ම, තුර්කියේ නගරවල ගිණිකෙළි සංදර්ශනද පැවැත්වෙයි.

ජනරජ දිනය

ජනරජ දිනය


Andalé Mono (aus technischen Gründen zumeist ohne Akzent geschrieben) ist eine Festbreitenschriftart, die von Steve Matteson als Befehlszeilenschrift für das Taligent-Projekt von Apple und IBM entworfen wurde und von der Schriftgießerei Monotype Corporation vermarktet wird.

Verbreitung
Nachdem Taligent gescheitert war, wurde die Andalé Mono zunächst als Erweiterung für den Internet Explorer 4.0 (erschienen 1997) angeboten, und später mit den Versionen 5 und 6 mitgeliefert. Microsoft hat für die Schrift anfangs den Ersatznamen Monotype.com verwendet, ist dann aber zum ursprünglichen Namen zurückgekehrt. Die Schriftart ist Teil des kostenlos erhältlichen Schriftartenpakets Core fonts for the Web und hat so weite Verbreitung erlangt.

In modernen Windows-Versionen ist die Schriftart nicht mehr enthalten, kann jedoch weiterhin heruntergeladen werden.

Andalé Mono ist eine Systemschrift in allen Betriebssystemen von Apple.

Weblinks

 Download der Schrift von SourceForge
 Download aus der WayBackMachine

Einzelnachweise

Schriftart

Andalé Mono


Kargaçayırı, Kahramanmaraş ilinin Andırın ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Kahramanmaraş iline 96 km, Andırın ilçesine 20 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Andırın'ın mahalleleri

Kargaçayırı, Andırın


Pizza Margherita er en typisk napolitansk pizza med san marzano tomat,er mozzarella fior di latte, frisk basilikum, salt og ekstra jomfru olivenolie.

En udbredt fortælling lyder: pizzabageren Raffaele Esposito fra Pizzeria Brandi i juni 1890 opfandt "Pizza Margherita" til ære for dronningen af Italien, Margherita af Savoyen, og Italiens samling: ingredienserne er tomat (rød), mozzarella (hvid) og basilikum (grøn), hvilket skulle repræsentere de samme farver som landet flag tricolore.

Det er sandsynligvis en legende, da pizzaer med disse ingredienser også blev fremstillet i Napoli mellem 1796 og 1810.

Referencer

Mad fra Italien
Margherita

Pizza margherita


Ivan Marušić (slikar), hrvatski strip-autor, ilustrator i slobodni umjetnik
 Ivan Marušić (fizičar), australsko-hrvatski fizičar

Ivan Marušić


جيريمي بريتشيت  (14 أغسطس 1979 في ليون) لاعب كرة قدم فرنسي يلعب حاليا في نادي الدرجة الممتازة بي إس في آيندهوفن الهولندي في مركز الظهير الأيسر كما يجيد اللعب في مركز قلب الدفاع والوسط المدافع .

المسيرة الرياضية مع الأندية

ليون
شارك بريتشيت في أول مباراة رسمية مع نادي ليون في موسم 1998-1999 وفي نهايته أصبح مجموع مبارياته 15 . ساهم بريتشيت في تحقيق نادي ليون بطولة دوري الدرجة الأولى موسمين متتاليين 2001-2002 و2002-2003 . وافق نادي ليون على رحيل بريتشيت إلى نادي إنتر ميلان الإيطالي مقابل 3 ملايين يورو .

إنتر ميلان
خلال موسم 2003-2004 بدأ بريتشيت لاعب أساسي في التشكيلة في أول 6 مباريات ولكن تم عزل المدرب الأرجنتيني هيكتور كوبر وتم تعيين كورادو فيرديلي الذي لم يكن مقتنعا ببريتشيت وبالإضافة إلى الإصابة التي تعرض لها فلم يشارك سوى في 3 مباريات فقط . أبلغ مسئولو النادي الإيطالي بريتشيت بأنه مسموح له بالبحث عن نادي آخر للانتقال إليه ووافق على الانضمام إلى نادي ريال سوسيداد الإسباني .

ريال سوسيداد
بسبب تكرار مسلسل تعرضه للإصابة فلم يشارك بريتشيت سوى في 19 مباراة في موسمين .

سوشو
في نادي سوشو الطموح في اللعب مع الكبار قدم بريتشيت أداء عالي المستوى في بداية موسم 2006-2007 وبعد 3 مباريات تم اختياره لاستلام شارة قيادة الفريق . في موسمين واصل تقديم الأداء المبهر وأصبح لاعب لا غنى عنه في التشكيلة الأساسية والإصابات ابتعدت عنه . ساهم بشكل فعال في تحقيق النادي بطولة كأس فرنسا سنة 2007 للمرة الثانية في تاريخ النادي . في يونيو 2008 غادر نادي سوشو متوجها إلى نادي بي إس في آيندهوفن .

المسيرة الرياضية مع المنتخبات
قرر مدرب منتخب فرنسا روجيه لومير استدعاء بريتشيت للمشاركة في بطولة كأس القارات 2001 التي أقيمت في كوريا الجنوبية واليابان حيث لعب 3 مباريات وساهم في الفوز بالبطولة . بعد تولي ريموند دومينيك مسئولية تدريب منتخب فرنسا سنة 2004 قرر عدم استدعاء بريتشيت .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في هولندا
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
مدافعو كرة قدم رجالية
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أظهرة كرة قدم
رياضيون فرنسيون مغتربون في إسبانيا
رياضيون فرنسيون مغتربون في إيطاليا
رياضيون فرنسيون مغتربون في هولندا
رياضيون من ليون
لاعبو بي إس في آيندهوفن
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو إنتر ميلان
لاعبو بوردو
لاعبو تروا
لاعبو ريال سوسيداد
لاعبو سوشو
لاعبو كأس القارات 2001
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في هولندا
لاعبو كرة قدم من ليون
لاعبو منتخب فرنسا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو نادي جازيليك أجاكسيو
لاعبون فائزون بكأس القارات
مواليد 1979

جيريمي بريتشيت


é um estúdio de animação japonês fundado pelos ex-membros da Toei Animation Hideo Furusawa e Megumu Ishiguro, localizado em Nerima, Tóquio, Japão.

O estúdio foi fundado em 11 de julho de 1973 e esteve envolvido na produção de um grande número de animes ao longo dos anos, como Shin Koihime Musō e YuruYuri. A maioria de seus trabalhos tem sido de alguma forma associada a moe ou yuri.

Doga Kobo também é conhecido por programas românticos mais tradicionais, como Gekkan Shōjo Nozaki-kun, Plastic Memories e Tada Never Falls in Love e por séries de comédia como Gabriel DropOut e Himouto! Umaru-chan.

Histórico
O estúdio foi fundado em 11 de julho de 1973, inicialmente como uma sociedade anônima. O primeiro presidente foi Iku Ishiguro, um animador e diretor juntamente com Hideo Furusawa, um artista de mangá e animador que estava ativo antes da guerra.  Furusawa era um animador veterano e tornou-se independente quando a Toei Animation iniciou a animação para TV, e atuou em produções como Nichido Shin Pro e F Pro que ele mesmo estabeleceu.

Na década de 1980, ficou encarregado de desenhar Nausicaä do Vale do Vento, e na década de 1990, ficou encarregado de desenhar Pokémon. Desde os anos 2000, o estúdio produziu não apenas subcontratados com outras empresas, mas também seus próprios trabalhos originais.

Em 11 de julho de 2006, quando o registro foi alterado para sociedade anônima, a TYO adquiriu 70% das ações emitidas e passou a integrar o grupo da empresa juntamente com Hal Film Maker e Yumeta Company. No mesmo ano, Ryu Ishiguro foi nomeado diretor representante.

Em 23 de abril de 2009, por desacordo com a política de gestão, todas as ações da Doga Kobo detidas pela TYO foram transferidas para o CEO Ishiguro Ryu e retiradas do Grupo TYO.

Em abril de 2020, o departamento de desenho ao qual o animador pertence foi desmembrado como departamento de desenho da Doga Kobo Co., Ltd. com o objetivo de melhorar o tratamento do animador.

Do final de abril a junho de 2020, o "Doga Kobo Spring Anime Festival", uma coleção de episódios de trabalhos relacionados à empresa, foi transmitido no canal de TV TOKYO MX e outras mídias.

Trabalhos
Esta é uma lista dos principais trabalhos desenvolvidos pelo estúdio, conforme o portfólio da empresa.

2021

 My Senpai Is Annoying
 Selection Project
 Osamake: Romcom Where The Childhood Friend Won't Lose

2020

 Ikebukuro West Gate Park
 Sleepy Princess in the Demon Castle
 Diary of Our Days at the Breakwater
 Sing "Yesterday" for Me
 Asteroid in Love

2019

 How Heavy Are the Dumbbells You Lift?
 The Helpful Fox Senko-san
 Watashi ni Tenshi ga Maiorita!

2018

 Anima Yell!
 Uchi no Maid ga Uzasugiru!
 Tada Never Falls in Love
 Touken Ranbu: Hanamaru

2017

 Himouto! Umaru-chan.
 New Game!
 Gabriel DropOut

2016

 Touken Ranbu: Hanamaru
 PaRappa the Rapper
 Three Leaves, Three Colors
 Luck & Logic

2015

 Aria the Scarlet Ammo
 Himouto! Umaru-chan.
 Gun Valley Club NEXT!
 Mikagura Gakuen Kumikyoku
 Plastic Memories

Ligações externas
Site oficial

Empresas fundadas em 1973
Estúdios de animação do Japão

Doga Kobo


Indosylvirana é um género de anfíbios da família Ranidae. Está distribuído por Índia, Sri Lanka, Bali, Tailândia, Malásia, Indonésia, Brunei.

Espécies
 Indosylvirana aurantiaca (Boulenger, 1904)
 Indosylvirana caesari (Biju, Garg, Mahony, Wijayathilaka, Senevirathne, and Meegaskumbura, 2014)
 Indosylvirana doni (Biju, Garg, Mahony, Wijayathilaka, Senevirathne, and Meegaskumbura, 2014)
 Indosylvirana flavescens (Jerdon, 1853)
 Indosylvirana indica (Biju, Garg, Mahony, Wijayathilaka, Senevirathne, and Meegaskumbura, 2014)
 Indosylvirana intermedia (Rao, 1937)
 Indosylvirana magna (Biju, Garg, Mahony, Wijayathilaka, Senevirathne, and Meegaskumbura, 2014)
 Indosylvirana montana (Rao, 1922)
 Indosylvirana nicobariensis (Stoliczka, 1870)
 Indosylvirana serendipi (Biju, Garg, Mahony, Wijayathilaka, Senevirathne, and Meegaskumbura, 2014)
 Indosylvirana sreeni (Biju, Garg, Mahony, Wijayathilaka, Senevirathne, and Meegaskumbura, 2014)
 Indosylvirana temporalis (Günther, 1864)
 Indosylvirana urbis (Biju, Garg, Mahony, Wijayathilaka, Senevirathne, and Megaskumbura, 2014)

Referências

Ranidae
Gêneros de anfíbios

Indosylvirana


Þyrnihlynur (fræðiheiti: Acer crataegifolium) er runni eða lítið lauftré af ættkvísl hlyna (Acer) sem er frá Japan. Hann getur orðið 5 til 10 m hár.

Tilvísanir

Hlynir

Þyrnihlynur


Fridrik Bintinger (Mali Borištof, 27. veljače 1913.  Veliki Borištof, 20. rujna 1960., novinar, publicist i kulturni djelatnik austrijskih Hrvata Danas znanstvenici i publicisti među Hrvatima iz Gradišća opravdano smatraju osnivačem poslijeratnoga gradišćanskog novinstva.

Životopis
Rodio se je 1913. u Malome Borištofu u siromašnoj obitelji Hrvata iz Gradišća. U rodnom je Malome Borištofu išao u osnovnu školu. U Željeznome je završio gimnaziju. U Beču studirao i doktorirao pravo.

Suosnivač i predsjednik Kola katoličanskoga gradišćansko-hrvatskoga djačtva, mladeške organizacije osnovane 1931. u Velikom Borištofu radi širenja hrvatske nacionalne svijesti knjigom, pjesmom i javnim priredbama. Član uprave tamošnjega Hrvatskog gradišćanskoga kulturnoga društva, gdje je bio vrlo aktivan.

Glavni urednik novoosnovana lista Našega tajednika od 1947. godine; zbog bolesti je nakon pet godina uspješna rada morao otići. List je 1960. promijenio ime u Hrvatske novine. Teme o kojima je pisao kulturni (položaj hrvatskog jezika, problemi suživota sa sugrađanima njemačkoga materinskog jezika, ekscesne pojave neonacizma), gospodarski (gradišćansko selo) i prosvjetni problemi (stanje hrvatskog školstva u Gradišću), prije svega. Novinske forme koje je pisao bili su uvodnici, podlistci, crtice i članci. Bintingerovi tekstovi pokazuju znake postupna približavanja standardnomu hrvatskom jeziku u Hrvatskoj, kao i kod suradnika Našega tajednika.

Crtica Na kratki objavljena mu je u Željeznom 1990. godine. Izlazile su od 1947. do 1960. kao suurednik "Našeg tajednika" od 1947. do 1960. godine. Spada u skupinu hrvatskih pisaca iz Gradišća koja je pisala tradicionalnim sadržajima, zabavno-poučnim, narodnim jezikom. Pripadnik t.zv. "generacije na mostu" književnika gradišćanskih Hrvata (Bintinger, Augustin Blazović, Robert Hajszan, Pavao Horvath, Martin Jordanić, Mate Kočiš, Štefan Kokošić, Anton Leopold, Franjo Meršić, Franjo Palković, Vilijam Pokorny, Tedi Prior, Bela Schreiner, Ferdo Sinković, Feri Sučić, Mate Šinković, Ljudevit Škrapić, Ana Šoretić, Peter Tažky, Milo Vašak, Joško Weidinger, s time da Martina Jordanića, Anu Šoretić i Petra Tažkoga ne smijemo jednoznačno uvrstiti. Augustin Blazović je ovu generaciju nazvao tako jer One bi htile biti most u dvostrukom smislu: 1. Most od Miloradića k modernoj liri,... 2. Most k književnom jeziku."

Izvori

Hrvatski novinari
Hrvatski publicisti
Književnici gradišćanskih Hrvata

Fridrik Bintinger


Mateusz Andrzej Klich ([matɛuʂ   Clix]; n. 13 iunie 1990) este un fotbalist polonez care joacă pe postul de mijlocaș pentru Leeds United și echipa națională a Poloniei. El poate juca ca  playmaker în fața apărării.

Cariera pe echipe

Cracovia
Născut la Tarnów, Klich a debutat în Ekstraklasa în noiembrie 2008. În timpul sezonului 2009-2010, a devenit titular la Cracovia.

Wolfsburg
La 14 iunie 2011, el a semnat cu echipa VfL Wolfsburg din Bundesliga un contractpe trei ani. Wolfsburg a plătit 1,5 milioane de euro pentru Klich, care a devenit cel mai scump jucător transferat afară din istoria clubului din Cracovia.

PEC Zwolle
Klich a fost trimis sub formă de împrumut la clubul olandez PEC Zwolle pentru o jumătate de sezon, cu opțiune de cumpărare pentru 200.000 €, cu Wolfsburg trecând o clauză conform căreia putea să-l răscumpere. În timpul petrecut la Zwolle, a câștigat Cupa KNVB 2013-2014 pe 20 aprilie 2014, învingând-o pe Ajax cu 5-1 în finală, rezultat în urma căruia echipa sa a obținut calificarea în Europa League.

Întoarcerea la Wolfsburg
În iunie 2014, Wolfsburg și-a exercitat opțiunea de răscumpărare pentru Klich. În prima jumătate a sezonului, însă, el nu a jucat în Bundesliga, nereușind să se impună în fața lui Kevin De Bruyne, Josuha Guilavogui și Luiz Gustavo la mijloc, fiind mai mult rezervă.

1. FC Kaiserslautern
La începutul lunii ianuarie 2015, Klich a semnat cu echipa 1. FC Kaiserslautern din 2. Bundesliga un contract până în vara anului 2018. Suma de transfer nu a fost dezvăluită.

FC Twente
La 26 august 2016, a semnat un contract pe trei ani cu echipa FC Twente din Eredivisie. El a primit numărul 43 și a debutat pentru FC Twente pe 10 septembrie 2016 împotriva lui Heerenveen. A marcat primul său gol pentru club pe 2 octombrie 2016, într-o remiză scor 1-1 împotriva lui Heracles Almelo. În primul său sezon la club, el a marcat opt goluri și a dat șase pase decisive ajutând-o pe FC Twente să obțină locul șapte în Eredivisie.

Leeds United
După ce Twente a respins prima ofertă venită de la  Leeds United, cele două cluburi s-au înțeles asupra transferului, cu Klich semnând pe 23 iunie 2017 un contract pe 3 ani. La 9 august, el a debutat în prima echipă într-o victorie din Cupa Ligii cu 4-1 împotriva lui Port Vale și și-a făcut debutul în campionat 10 zile mai târziu, într-o victorie scor 2-0 împotriva lui Sunderland. Primul și singurul meci jucat în campionat în acel sezon a avut loc pe 26 septembrie 2017, în înfrângerea împotriva lui Cardiff, cu Klich alunecând și pierzând posesia, fază în urma căreia Kenneth Zohore a marcat. Klich a dezvăluit că s-a simțit vinovat de faptul că antrenorul Thomas Christiansen a fost demis după acest meci. După luna octombrie a fost folosit foarte rar.

La 22 ianuarie 2018, Klich a ajuns la clubul olandez FC Utrecht care l-a împrumutat dela Leeds United pentru șase luni până la sfârșitul sezonului 2017-2018.

Împrumutul la FC Utrecht
La 22 ianuarie 2018, Klich a fost trimis sub formă de împrumut la FC Utrecht până la sfârșitul sezonului. La 4 februarie 2018, Klich și-a făcut debutul într-un meci încheiat la egalitate, scor 2-2 împotriva lui Excelsior. El și-a intrat repede în formă la FC Utrecht,dând o pasă de gol în meciul cu Roda JC din 18 februarie, într-o victorie cu 4-1.

La 29 aprilie 2018, în timpul remizei lui FC Utrecht cu Heracles Almelo, scor 2-2, Klich a creat, conform programului Opta Stats, 11 ocazii de gol împotriva lui Heracles Almelo, reușind să dea o pasă de gol și să primească premiul de omul meciului, realizând cele mai multe ocazii într-un singur meci de Eredivisie de la Christian Eriksen pentru Ajax în 2012 împotriva lui Roda JC.

La 6 mai 2018, în ultima zi a sezonului, Klich a marcat golul victoriei pentru Utrecht, și totodată primul său gol pentru club, într-o victorie cu 1-0 împotriva lui VVV-Venlo. Klich a impresionat la Utrecht în timpul împrumutului, ajutându-și echipa să termine pe locul al cincilea și să intre în playoff-ul Europa League. Când a fost întrebat dacă se va întoarce la Leeds, el a spus că "era sigur de asta în proporție de 99%, deoarece mai avea multe de demonstrat."

Întoarcerea la Leeds
După ce a revenit la Leeds sub comanda unui nou antrenor principal, Marcelo Bielsa, Klich a jucat în primul meci pentru Leeds de la întoarcere în amicalul din turneul american cu York City, scor 1-1, în care a jucat pe postul de fundaș central, după care a fost împins pe postul de  playmaker defensiv în a doua repriză.

El a înscris primul gol pentru Leeds în prima etapă a sezonului 2018-2019 pe 5 august 2018 împotriva lui Stoke City pe Elland Road într-o victorie cu 3-1, acesta fiind primul joc oficial jucat pentru club în aproape șapte luni. A mai marcat un gol în etapa următoare, într-o victorie cu 4-1 împotriva lui Derby County, la 11 august 2018. După ce a marcat împotriva lui Norwich City pe 25 august, ajungând la 3 goluri în 5 meciuri, pe 27 august, Klich a fost numit în echipa națională a Poloniei pentru prima dată în 4 ani după ce a impresionat la Leeds la începutul sezonului 2018-2019.

El a marcat golurile 6 și 7 ale sezonului, într-o victorie cu 2-1 împotriva lui Rotherham pe 26 ianuarie 2019.

Pe 28 aprilie a câștigat premiul pentru golul sezonului la Leeds în cadrul ceremoniei organizate de club la sfârșitul sezonului, recompensându-l astfel pentru golul marcat împotriva lui Sheffield Wednesday. La 5 mai 2019, Klich a marcat al zecelea gol al sezonului într-o înfrângere scor 3-2 împotriva lui Ipswich Town.

La națională
Klich și-a făcut debutul pentru echipa națională a Poloniei la 5 iunie 2011 într-un meci amical cu Argentina. Polonia a câștigat meciul cu 2-1. A marcat primul gol la echipa națională în meciul amical cu Danemarca, pe 14 august 2013.

Pe 27 august 2018, Klich a fost chemat la echipa Poloniei de către managerul Jerzy Brzęczek pentru meciurile cu Italia și Republica Irlanda după o absență de patru ani, după ce Klich se afla în formă la Leeds după ce a marcat 3 goluri și a dat o pasă de gol în primele 5 meciuri din sezonul 2018-2019. Pe 7 septembrie, Klich a început ca titular pentru Polonia în remiza din Liga Națiunilor UEFA, scor 1-1 cu Italia, cu Klich dând o pasă la primul gol marcat de Piotr Zieliński. Pe 11 septembrie, el a intrat pe teren din postura de rezervă într-un amical împotriva Irlandei pentru a înscrie golul egalizator în minutul 87 de minute, fiind cel de-al doilea gol marcat de el la echipa națională.

Referințe

Legături externe

 Profil pe uefa.com
 voetbalprimeur

Mijlocași
Fotbaliști ai 1. FC Kaiserslautern
Fotbaliști ai Leeds United FC
Fotbaliști ai VfL Wolfsburg
Fotbaliști internaționali polonezi
Fotbaliști polonezi
Oameni în viață
Nașteri în 1990

Mateusz Klich


Olaylar
 Santiago de Compostela Katedrali açıldı.
 Song Hanedanı'nın Çin'deki yıllık demir üretimi 125.000 tona ulaştı.

Doğumlar
 I. Alexander, İskoçya kralı (ö. 1124)
 Müstazhir, Abbasi halifesi (ö. 1118)

Ölümler
 3 Ekim - I. İzyaslav, Kiev Büyük Knezi (d. 1024)
 11 Kasım - Nellenburglu Udo, Trier Başpiskoposu
 tarihi bilinmeyen
 VII. Mihail, Bizans İmparatoru (d. 1050)
 Nikeforitzes, Bizanslı etkili bir hadım bürokrat

1078


Pirmin Werner, né le , est un skieur acrobatique suisse spécialisé dans le saut.

Palmarès

Jeux olympiques

Championnats du monde
 Médaillé d'argent en sauts par équipes lors des Championnats du monde 2021.

Coupe du monde
 7 podiums dont 3 victoires.

Détails des victoires

Notes et références

Liens externes

Skieur acrobatique suisse
Naissance en janvier 2000
Skieur acrobatique aux Jeux olympiques d'hiver de 2022

Pirmin Werner


Anni Kjeldgaard (født 11. januar 1938) er en dansk kommunalpolitiker fra Det Konservative Folkeparti, som har været rådmand i Aalborg Kommune.

Referencer

Kommunalbestyrelsesmedlemmer fra Det Konservative Folkeparti
Rådmænd i Aalborg

Anni Kjeldgaard


Ipocriții (titlul original: Die Gejagten) este un film polițist elvețian, realizat de regizorul Max Michel în 1961 după romanul omonim al scriitorului Walter Blickensdorfer.

Premiera filmului a avut loc la 1 aprilie 1961 in Basel iar la 22 aprilie in Zürich. Cu titlul Die Heuchler, filmul a fost sincronizat în limba germană și totodată prezentat în premieră germană la München la data de 12 mai 1961.

Conținut

Patru notabilități plecă împreună la vânătoare. Pe drumul de întoarcere sunt doar trei, unul a fost împușcat. Sergentul Müller preia cazul pentru cercetare.

Distribuție

Referințe

Vezi și
 Listă de filme străine până în 1989

Legături externe

Filme din 1961
Filme polițiste
Filme elvețiene
Filme regizate de Max Michel

Ipocriții


André Bangoura, né le  à Boké en République de Guinée, est un policier, chirurgien et homme politique guinéen.

Depuis le , il est conseiller au sein du Conseil national de la transition en tant que représentant des forces de défense et de sécurité, notamment la police nationale.

Notes et références

Voir aussi
 Conseil national de la transition (Guinée, 2021)

Naissance à Boké
Étudiant de l'université Gamal-Abdel-Nasser de Conakry
Membre du Conseil national de transition guinéen de 2021
Naissance en juillet 1958
Policier guinéen

André Bangoura


المسيحية البولسية، نسبة إلى بولس الطرسوسي، عبارة استعملها بعض العلماء في القرن العشرين الذين اقترحوا وجود شرائح مختلفة في المسيحية المبكرة وأن بولس كان له تأثير مهم فيها. انتشرت العبارة بين علماء غير مسيحين الذين اعتمدوا على ادعاء كرر عبر العصور بأن الدين الذي أسسه بولس مختلف جدا عما يوجد في باقي العهد الجديد وأن تأثيره هو الأكبر، واعتمدوا أيضا على إشارات في نصوص غير قانونية.

مراجع

مسيحية بولصية
اللاهوت والعقيدة الكاثوليكية
المسيحية في القرن 1
الهيلينستية والمسيحية
تاريخ العهد الجديد
جدالات متعلقة بالمسيحية
حركات لاهوتية مسيحية
عبارات مسيحية
نقد كتابي

مسيحية بولسية


Graf Siegmund Joachim von Trauttmansdorff (* unklar; † 1. April 1706 in Wien) stand in kaiserlichen und anderen Kriegsdiensten, zuletzt im Rang eines Feldmarschalls.

Leben
Er stammte aus dem Geschlecht der von Trauttmansdorff. Er war Sohn des Adam Maximilian, Freiherr von Trauttmansdorff und der Mutter Engelburt (geb. Freiin Hager zu Altensteig); sein Bruder war der Diplomat Franz Ehrenreich von Trauttmannsdorff. Er selbst heiratete Maria Anna Gräfin von Herberstein. Der einzige Nachkomme war Ferdinand Siegmund Leopold Graf von Trauttmansdorff.

Obwohl er bereits dreißig Jahre alt war, wandte er sich dem kaiserlichen Militärdienst zu. Er stieg rasch zu einem Oberst eines Dragonerregiments auf. Er trat 1683 im Rang eines Generalmajors in kursächsische Dienste, als der sächsische Kurfürst dem Kaiser Truppen für die Türkenkriege zur Verfügung stellte. Er trug zur Befreiung Wiens bei. Bei der Verteidigung der Stadt starb sein Bruder Ferdinand Maximilian.

Kurze Zeit später kehrte er in kaiserliche Dienste zurück. Er übernahm eine Mischung aus deutschen und kroatischen Soldaten und besiegte die Osmanen in mehreren Gefechten in Bosnien. Im Gefecht von Widdin im Jahr 1689 wurde er schwer verwundet.

Nach seiner Genesung verließ er den kaiserlichen Dienst. Er trat in die Dienste der Republik Venedig. Im Krieg zusammen mit Österreich und Polen gegen die Osmanen befehligte Trauttmansdorff mit großem Erfolg die venezischen Truppen in Dalmatien.

Er kehrte danach vorübergehend in kaiserliche Dienste zurück, bis der neue polnische König Friedrich August von Sachsen den Kaiser bat, ihm Trauttmansdorf zu überlassen. Am 22. April 1697 ging Trauttmansdorff als General der Kavallerie und Kommandeur der Garde du Corps. Er marschierte 1698 mit den sächsischen Truppen nach Polen. Zu einem Kampf mit Karl XII. von Schweden kam es nicht, weil Kaiser Leopold I. ihn bereits 1700 zurückbeorderte.

Nun im Rang eines Feldmarschalls wurde er nach Italien entsandt. Er kämpfte dort zusammen mit Guido von Starhemberg in der Schlacht bei Luzzara im Jahr 1702. Er wechselte im gleichen Jahr in kaiserliche Dienste und erhielt das Dragoner-Regiment Dietrichstein. Er deckte mit einem Corps im Winter 1703/04 die Grenze Parmas.

Nachdem Eugen von Savoyen ein kaiserliches Dekret erwirkt hatte, das es den Regimentsinhabern untersagte, Offiziersstellen zu verkaufen, hat sich Trauttmansdorff nicht daran gehalten. Eugen sorgte 1704 für seine Entlassung aus dem aktiven Militärdienst. Trauttmansdorff ging zunächst nach Venedig und kehrte dann nach Wien zurück.

Literatur
G. A. Schweigerd: Österreichs Helden und Heerführer, Band 2, Grimma, 1853 S. 641–644

Hans-Joachim Böttcher: Die Türkenkriege im Spiegel sächsischer Biographien, Gabriele Schäfer Verlag Herne 2019, ISBN 978-3-944487-63-2, S. 76.
 Georg von Schimpff, Geschichte des kgl. sächs. Garde-Reiter-Regiments, S.59

Einzelnachweise

Siegmund Joachim
Siegmund Joachim
Militärperson (Sachsen)
Militärperson (österreichische Habsburger)
Kaiserlicher General (HRR)
Person in den Türkenkriegen
Person im Spanischen Erbfolgekrieg
Regimentsinhaber der Frühen Neuzeit
Person (Habsburgermonarchie vor 1804)
Geboren im 17. Jahrhundert
Gestorben 1706
Mann

Siegmund Joachim von Trauttmansdorff


خط أنابيب كركوك-جيهان هو خط أنابيب لنقل النفط يبلغ طوله 970 كم. ويصل ما بين مدينة كركوك بالعراق وميناء جيهان في تركيا ويعتبر أكبر خط تصدير نفط خام في العراق ابتدأ تشغيله عام 1976. يتكون خط الأنابيب من أنبوبين الأول بقطر 46 بوصة (1,120 مليمتر) والثاني بقطر 40 بوصة (1,020 مليمتر) وتبلغ السعة التصميمية للخط ما بين 500,000 إلى 1,100,000 برميل. ويحتوي خط الأنابيب على عدة محطات ضخ مزودة بعدة مضخات في كل محطة والمحطات هي كالاتي ع.ت.1 - ع.ت.2 - محطة القياس - PS3- PS4-PS5-MT.

مراجع

اقتصاد كردستان العراق
الطاقة في العراق
العلاقات العراقية التركية
بنية تحتية للطاقة اكتملت في 1970
جيحان
خطوط أنابيب نفط
خطوط أنابيب نفطية في العراق
خطوط أنابيب نفطية في تركيا
كركوك

خط أنابيب كركوك-جيهان


Türk Ticaret Kanunu'nun esas olarak düzenlediği kambiyo senedi poliçedir (TTK.m.583-687). Bu itibarla bazı istisnalar olmakla birlikte poliçedeki birçok hüküm çek ve bonolar için de aynen geçerlidir.

Poliçe, düzenleyen (keşideci), muhatap (borçlu) ve lehdardan oluşan üçlü bir havale ilişkisidir. Havale ise çifte yetki veren hukuki bir işlemdir. Poliçe bir kredi aracıdır. Keşideci, lehdar ile aralarında bir poliçe düzenleyerek, lehdara olan borcunu,  kendisine önceden borcu olan muhataptan,  lehdarın bizzat kendisinin almasını isteyerek, poliçenin bir kredi aracı olma özelliğinden yararlanır. Muhatap ise poliçeyi kabul etmekle asıl borçlu olur. Kabul etmedikçe keşideci asıl borçludur. Bu havale ilişkisi çekte de vardır, ama çekte muhatap bankadır.  Bonoda ise keşideci ile lehdar vardır, muhatap yoktur.
Kural olarak poliçenin devri ciro ile gerçekleşir.
Poliçe, kanunen emre yazılı senettir. Nama yazılı senede tahvil edilebilir (çevrilebilir).

Şekil Şartları
Poliçe sıkı şekil şartlarına bağlıdır. Bu şekil şartları genellikle geçerlilik şartları olup herhangi birisinin eksikliği halinde poliçeyi mutlaka geçersiz kılan şartlar olmakla birlikte (mutlak geçerlilik) bir kısmı birbirleri yerine kaim olabilen(geçebilen) diğer bir ifade ile alternatif şekil şartı olduğu takdirde poliçeyi geçersiz kılmayan, aksi durumda ise geçersiz kılan şartlar (nispi geçerlilik) ve diğer bir kısmı ise eksikliklerinin poliçenin geçerliliğine etkisinin bulunmadığı şartlardır (TTK.m.583-592).

Zorunlu (Mutlak) Geçerlilik Şartları
1- Poliçe sözcüğünün Poliçe Metninde Yer Alması

Poliçe sözcüğünün poliçe metninde yer alması zorunlu olup, poliçenin başına veya diğer bir kısmına yazılması geçerli değildir. Poliçe sözcüğünün yer almadığı bir poliçe emre yazılmış ise emre yazılı havale olarak kabul edilir.
Yabancı dillerde hazırlanan poliçelerde bu kelimenin yabancı dil karşılığının yer alması gerekir.

2- Belirli (Muayyen) Bir Bedel

Poliçede belirli bir para miktarının yazılmasını zorunlu kılan bu unsur iki alt unsuru içermektedir. Birincisi; miktarın yazılması, ikincisi ise para cinsinin yazılmasıdır. Herhangi bir tutar belirtilmeksizin,sözgelimi, "satın aldığım otomobil bedeli karşılığı ödeyeniz" gibi kayıtlar geçerli değildir. Bedelin bir hesap işlemiyle bulunacak şekilde belirtilmesi de geçerli değildir. Örnek, beheri Onmilyar Türk lirası olan on adet makine bedelini ödeyiniz gibi..

Miktar, Türk lirası olabileceği gibi yabancı para cinsinden de olabilir. Miktar yazılmakla birlikte para cinsinin yazılmaması, eksik veya yetersiz yazılması halinde poliçe geçersiz olur. Örneğin, gerek poliçenin üst tarafındaki tutar kısmına gerekse senet metni içindeki kısma 10.000.000 Dolar yazılması durumunda miktar belli olmakla birlikte para cinsi belli olmadığından poliçe yine geçersiz olur. Zira hangi para cinsi veya hangi Dolar olduğu belli olmadığından belirli bir bedel şartı yerine gelmemiş olur. Amerikan Doları, Avustralya Doları gibi ayrı ülkelere ait aynı cins para birimleri söz konusudur. Bu nedenle hangi ülke parası olduğu açıkça yazılmalıdır. Para cinslerinin kısaltılarak yazılması halinde, kısaltmanın hangi para cinsine ait olduğunu belirlemeye yeterli olması gerekir.
Senet bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunması halinde, yazı ile gösterilen bedel geçerlidir. Senet üzerinde yer alan miktarın yalnız yazı ile veya yalnız rakamla ancak birçok defa gösterilmiş olması ve bu miktarlar arasında fark bulunması halinde ise en az olan miktar geçerlidir (TTK.m.588).

3- Kayıtsız ve Şartsız Ödeme Taahhüdü/Havale

Poliçeler, üçüncü bir şahıs tarafından (Keşideci tarafından) bir bedelin lehdara ödenmesine yönelik verilen ödeme talimatı (emri) niteliğindedir. Bu havalelerin kayıtsız ve şartsız olması gerekmektedir. Diğer bir ifade ile poliçenin, belirli şartların gerçekleşmesi halinde geçerli olacağı şeklindeki kayıtları içermemesi gerekir. Bu nitelikteki kayıtlar senedi geçersiz kılar. Misal: "İşbu poliçe …… işinin yapılması halinde geçerlidir" veya "İşbu poliçe malın teslimi halinde geçerlidir" veya "İşbu poliçe …… işin yapılmaması halinde geçersiz olacaktır" şeklindeki poliçe bedelinin hangi durumlarda talep edilebileceği veya edilemeyeceği kaydını taşıyan poliçeler geçersizdir.

4- Lehdarın Adı ve Soyadı/Unvanı

Poliçe üzerinde, senet bedelinin kime veya kimin emrine ödeneceğini gösteren lehdar unsuru, poliçenin ilk hak sahibini gösteren ve poliçenin tedavüle çıkarılması halinde de ilk ciranta olması gereken kişinin tespiti için de zorunlu olan bir unsurdur.
Gerçek veya tüzel kişiler lehdar olabilir. Lehdarın gerçek kişi olması halinde gerçek kişinin ad ve soyadının, tüzel kişi ise unvanının yazılması zorunludur. Bir gerçek veya tüzel kişiyi ifade etmeyen yazılımlar lehdar unsurunun varlığı için yeterli değildir. Örneğin, lehdar olarak Hakan Kuyumculuk gibi bir yazılımda gerçek adı ve soyadı yer almadığı gibi bir tüzel kişinin unvanında yer alması gereken unsurlar da yer almadığı için bu şekilde düzenlenen bir poliçe geçersizdir. Herhangi bir kişi, poliçeyi düzenleyen keşideci veya poliçeyi kabul eden muhatap poliçede lehdar olarak gösterilebilir (TTK.m.585).

5-Keşidecinin İmzası

İmzanın geçerliliği için imzanın muhakkak el ile atılması gerekir. Paraf imza olmadığı için paraf ile yetinilemez. Ayrıca mühür veya kaşe, baskılı imza gibi aletlerle ve parmak izi ile atılan imzalar ve dolayısıyla bu imzaları taşıyan poliçe geçersizdir (TTK.m.668). Kanunun parmak izi ve mühür kabulü poliçe daha doğrusu kambiyo senetleri dışındaki belgeler için geçerlidir. Bir başka anlatımla, mühürler ve parmak izleri tasdik edilmiş olsa bile poliçe geçerli olmaz.

Keşidecinin el yazısıyla atılmış imzasının senedin ön yüzünde ve senet metninin altında bulunması gereklidir.
Kanunen keşidecinin imzası yeterli olmakla birlikte keşidecinin kim olduğunun tespiti ve özellikle keşidecinin tüzel kişi olması durumunda keşideci unvanının poliçede yer alması, poliçenin kimin tarafından verildiğinin tespiti bakımından önemlidir. Zira, poliçede imzası bulunanın borçlu olarak mı yoksa bir başka kişi adına temsilen veya vekaleten mi imzalamış olup olmadığının tespiti ancak ad ve soyadı veya unvan ile sıfatın belirtilmiş olması ile mümkündür. Kambiyo senedinin temsilen veya vekaleten imzalanması için temsilcinin ve vekilin yetkili olması gerekir. Bu bakımdan temsilcinin hukuki niteliği ile vekâletnamenin kapsamının kambiyo senedi düzenlemeye yeterli olmalıdır.
Temsile yetkili olmadığı halde bir şahsın temsilcisi sıfatiyle bir poliçeye imzalayan kişi ile temsil yetkisini aşar biçimde poliçe imzalayan kişiler, poliçeden dolayı kişisel olarak sorumlu olurlar (TTK.m.590).

Kambiyo senetlerinin vekaleten düzenlenmesine ilişkin özel düzenleme yapılmış olup, buna göre vekilin vekâletnamesinde özel yetki olmadıkça kambiyo senedi düzenleyemez(Borçlar Kanunu m.388/2).

6- Muhatabın Adı ve Soyadı/Unvanı

Poliçede asıl borçlu muhataptır. Muhatap ad/soyad veya unvanı, poliçenin herhangi bir yerine yazılabilir.

Kambiyo senedi düzenleme ehliyeti olan herkes poliçede muhatap olarak gösterilebilir. Poliçeyi düzenleyen keşideci kendisini muhatap gösterebilir (TTK.m.585).

Muhatap ad/soyadı veya unvanının poliçede yer alması zorunlu bir unsur olmakla birlikte, muhatap imzasının bulunması zorunlu değildir. Muhatap, poliçeyi imzalamakla birlikte borçlu sıfatını kazanmış olur.

Keşideci için açıklanan hususlar muhatap için de geçerlidir.

7- Keşide (Tanzim) Tarihi

Keşide tarihi, poliçenin ne zaman düzenlendiğini gösteren tarihtir. Keşide tarihinin poliçede yer almasının önemi; senedi tanzim edenin tanzim tarihindeki ehliyet ve yetkisini ve ayrıca tanzim tarihinde keşidecinin lehdara borçlu olup olmadığının tespiti bakımından önemlidir. Sözgelimi, 30.11.2004 tanzim tarihli bir poliçe tanzim eden Fatma Kaya'nın bu tarihte kambiyo senedi (poliçe) düzenleme ehliyetini (rüştünü ikmal edip etmediği, temyiz kudretine haiz olup olmadığı ve kısıtlı olup olmadığı) haiz olup olmadığı, poliçeyi Kaya Antika Ve Hediyelik A.Ş. adına düzenlemesi halinde bu şirketi temsil ve ilzama yetkili olup olmadığı hususu ancak poliçede yer alan tanzim tarihi ile tespit edilebilir.

Keşide gününü gün, ay ve yıl olarak gösterilmeli ve resmi tarihe göre imkânsız ve takvimde olmayan bir gün, bir tarih olmamalıdır. Sözgelimi, 30 Şubat 2000, 31 Nisan 2001 gibi takvimde olmayan tarih veya 9.18.1994, 25.15.2002 gibi ay ile günün yer değiştirilmesi şeklindeki yazımların geçerli olup olmadığı konusunda farklı Yargıtay kararları bulunmakta olup, son kararları 30 Şubat ve 31 Nisan gibi yazımların geçerli olduğu bu halde olmayan günün son gün (30 Şubat'ın 28 Şubat olarak) kabul edilebileceği, aynı şekilde 9.18.1994 tarihindeki yazımda olduğu gibi ay ve günün yer değiştirdiği durumların kabul edilebileceği, ancak 25.15.2004 gibi bir yazımın gün veya ay yer değiştirmesi olarak kabul edilmeyeceği, zira 25. ve 15. ayın takvimde hiçbir şekilde yer almayacağı bu nedenle bu yazımın senedi geçersiz kılacağı şeklinde kararlar bulunmaktadır.

Alternatif (Nispi) Geçerlilik Şartları
1- Keşide (Tanzim) Yeri

Poliçenin nerede düzenlendiğini gösteren bir kayıt olup, poliçenin herhangi bir yerine yazılması yeterlidir.

Keşide yeri olarak herhangi bir yer gösterilmemiş ise poliçe üzerinde ödeme yeri olarak gösterilen yer veya adres olarak yazılı yer keşide yeri olarak kabul edilmektedir (TTK.m.584/4).

Poliçe üzerinde ödeme yeri, adres veya sair bir yer bulunmamakta ise poliçe geçersiz olacaktır. Bir unsurun diğer bir unsur yerine geçebilmesi diğer bir ifade ile ödeme yeri ile keşide yerinin birbirlerinin alternatifi olabilmeleri nedeni ile bu unsur alternatif (nispi) geçerlilik şartı olarak adlandırılmaktadır.
Keşide yerinin idari bir birim olarak gösterilmesi gerekir. Mahalle, cadde ve sokak olarak gösterilmesi hukuken zorunlu olmamakla birlikte, adres yazılmakla birlikte bağlı olduğu idari birimin (ilçe ve ilin) gösterilmemesi halinde keşide yeri yazılmış sayılmayacağından bu nitelikteki bir senet geçersizdir.

2- Ödeme Yeri

Keşide yeri ile ilgili açıklamalarda belirtildiği üzere, ödeme yerinin yazılmış olduğu bir poliçede ödeme yeri keşide unsuru için yeterlidir. Bu sonuç ödeme yeri için de geçerlidir.Ödeme yeri yazılmamış olmakla birlikte keşide yerinin yazılmış olduğu bir poliçede yer alan keşide yeri ödeme yeri olarak da kabul edilebilir. Bu imkân ayrıca ödeme yeri yazılmış olunmasına engel değildir. Ödeme yeri poliçe üzerinde ayrıca gösterilebilir.

Ayrıca ödeme yerinin gösterilmediği durumlarda poliçe üzerindeki adres aynı zamanda ödeme yeri de kabul edilir (TTK.m.584/3). Poliçe üzerinde ödeme yeri gösterilmediği gibi hiçbir adres yoksa bu takdirde poliçe geçersiz olacaktır. Adresle ilgili açıklamalar keşide (tanzim) yeri ile ilgili bölümde yapılmıştır.

İhtiyari Şartlar
1- Vade

Zamanaşımı süreleri vade tarihinden itibaren işlemeye başlar.

Yazılan vadenin ilmen olması mümkün olmayan tarih olması ve sair konularda keşide tarihi ile ilgili bölümde yapılan açıklamalar vade için de aynen geçerlidir.

Vadeye ilişkin süreler hesaplanırken poliçenin düzenlendiği gün hesaba dahil edilmez.Vadesi pazara veya diğer bir resmi tatil gününe rastlayan senedin ödenmesi tatili izleyen ilk işgünü istenebilir. Bu durumda senedin vadesi ile ödeme günü farklı olur.
Vade olarak dört çeşit vade konabilir. Vadesi başka şekilde yazılan veya birbirini takibeden vadeleri gösteren poliçeler geçersizdir (TTK.m.615).

Belirli bir tarih belirli bir gün olabileceği gibi belirli bir ayın başı, ayın ortası ya da ayın sonu olarak da gösterilebilir. Bu ifadelerden ayın birinci, onbeşinci ve sonuncu günleri anlaşılır.

B) Vadenin Poliçenin Keşide Gününden Belli Bir Süre Sonra Şeklinde Gösterilmesi

Senede keşide tarihinden belirli bir süre sonra, sözgelimi; 121 gün ya da 2 ay sonra gibi bir vade konabilir. Keşide tarihinden bir ya da birkaç ay sonra ödenecek bir senedin vadesi, ödemenin yapılması gereken ayın mukabil gününde gelmiş olur. Eğer mukabil gün bulunamazsa vade söz konusu ayın son günü gelmiş sayılır.Vade 1,5 ay seklinde gösterilmişse, yarim aylar onbes gün dolarak dikkate alınır.

C) Vadenin Poliçenin Görüldükten Belirli Bir Süre Sonra Şeklinde Gösterilmesi

Poliçeyi keşide eden kişi, poliçeye düzenlerken, senedin kendisine ibraz edilmesinden belirli bir süre sonra ödeme yapılacağını vade olarak poliçe üzerine kaydedebilir. Örneğin; "Görüldüğünden 30 gün sonra" gibi. Bu durumda, senedin, keşide tarihinden itibaren bir yıl içinde hamil tarafından kabul için ibrazı gereklidir.
Poliçeyi görecek olan muhataptır. Keşide tarihinden itibaren bir yıl içinde muhataba görülmek üzere ibraz edilmelidir.
Muhatap kabul etmemek şartıyla görülmüştür diye bir kayıt koyup imzalayabilir. Süre poliçenin görülmesinden sonra belli bir süre şeklinde işler.

Senedin görülmek üzere ibraz edildiğinin ve böylece vadenin tespiti için, kabul için poliçe kendisine ibraz edilen kişinin senedin üzerine görülmüştür kaydı ile birlikte tarih atması gerekir. Bu takdirde bu tarih vadenin başlangıcı olur. Poliçenin kabul edilmemesi neden ile protesto edilmesi veya muhatabın görülmüştür şeklindeki beyan ve tarih atmaması halinde poliçe yasada öngörülmüş olan süresin sonunda ibraz edilmiş sayılır, böyle bir durumda, vade, bir yıllık sürenin sonunda başlar (TTK.m.617).

D) Görüldüğünde Ödenecek Şeklinde Olan Vadede

Poliçede hiç vade olmaması veya görüldüğünde vadeli olacağının belirtilmesi hallerde poliçe görüldüğünde ödenir demektir (TTK. m.584).

Görüldüğünde ödenecek poliçelerin keşide gününden itibaren bir yıl içinde ödenmek üzere ibraz edilmeleri gerekir. Keşidecinin belirli bir süreden önce ibraz edilmeyeceğine dair kaydı koymak hakkı da vardır (TTK.m.616).

2- Bedel Kaydı

Poliçede bulunması mecburi olan bir şart olmamakla birlikte, yazılması halinde ise önemli hukuki sonuçları olan bir unsurdur. Bu kayıt poliçenin niçin düzenlendiğini ve verildiğini göstermektedir. Bu amaçla yazılan kayıtlar içinde en çok rastlanılan "bedeli kabz olunmuştur." ya da "bedeli malen alınmıştır" seklinde ifadelerdir. Diğer bir anlatımla, poliçedeki bedel kaydı, asil borç ilişkisinin tarafları arasında doğabilecek anlaşmazlıklarda poliçe bedelinin ödenmesi gerektiğinin ispatı amacıyla yazılan bir kayıttır. Bu itibarla bu kaydın poliçenin verilmesine neden olan ilişkiye (asıl borç ilişkisine) uygun olması gerekir. Aksi takdirde poliçenin bedelsiz olduğu iddiası ile karşılaşmak ihtimali söz konusu olabilmektedir. Örneğin, mal satılan bir kişiden alınan poliçede "bedeli nakden ahzolunmuştur" gibi gerçek ilişki ile alakası olmayan kayıtların konması halinde bu kayıt poliçeyi keşide eden ile lehdar arasında ihtilaf oluşturabilir.

3- Yetki Kaydı

Doğacak uyuşmazlıkların hangi mahkemelerde görüleceği hususunun senet düzenlenirken,senet üzerine yazılmasıdır.

Kanunen yetkili mahkemelerin (borçlunun ikametgâhının bulunduğu yerdeki mahkeme) yanı sıra taraflarca, bir başka mahkeme yetkili, olarak tespit edilebilir. "Bu senetten doğan anlaşmazlıkların halinde Ankara İcra Daireleri ve Mahkemeleri yetkilidir." gibi.

Poliçede yetkili mahkeme tayin edilmiş ise, poliçe ile ilgili dava, icra takibi ve sair yasal işlemlerin borçlunun ikametgâhı mahkeme ve icra dairelerinde veya yetki şartında belirtilen yer mahkemesinde de açılabilir.

4- Faiz Şartı

TTK., görüldüğünde ya da görüldüğünden belirli bir süre sonra ödenecek bonolara faiz şartı konabileceğini diğer vadeli bonolarda faiz şartının yazılamayacağını kabul etmiştir. (TTK.m.587).

5- Muacceliyet Kaydı

Birbirini izleyen vadeli birden fazla poliçenin söz konusu olduğu durumlarda bonolardan birisinin ödenmemesi halinde diğerlerinin de vadesinin gelmiş sayılması için poliçelere yazılan "poliçe vadesinde ödenmediği takdirde müteakip bonolar muacceliyet kesbedecektir" şeklindeki kayıtlar geçersizdir.

Türkiye'de iş

Poliçe (senet)


Sogeclair est une entreprise d'ingénierie qui conçoit et développe des produits industriels (CAO et FAO) ainsi que des logiciels de simulation, essentiellement dans le domaine de l'aéronautique.

Elle est cotée à la bourse de Paris.

Historique
L'entreprise, créée en 1962, se spécialise dans le travail temporaire et la documentation technique pour le secteur de l'aéronautique. Elle change de nom pour Sogeclair en 1986.

En 1989, l'entreprise diversifie ses activités vers l'ingénierie pour les groupes industriels.

La crise aéronautique de 1992 l'amène à licencier la moitié de ses effectifs et à se recentrer sur la « haute technologie ».

Sogeclair entre sur le Second Marché de la Bourse de Paris en novembre 1998 en levant 15 millions de francs. L'entreprise réalise alors un tiers de son chiffre d'affaires dans les logiciels de simulations (par exemple, pour la fusée Ariane) ; un tiers dans la formation logicielle de techniciens (par exemple, pour la conduite du char Leclerc) ; et le reste dans divers services comme la numérisation de plans cadastraux.

Fin septembre 2000, elle prend le contrôle de la société Oktal, spécialisée dans la simulation et la réalité virtuelle (6 millions d'euros de chiffre d'affaires en 1999).

De 2001 à 2002, Sogeclair s'implante en Espagne et en Allemagne. Fin 2001, l'entreprise obtient un contrat de 25 millions d'euros pour l'Airbus A380, ce qui représente la moitié de son carnet de commande 2002-2005. Elle crée en 2002, avec la société Mecachrome, la coentreprise ADM dont elle détient 35% du capital.

En 2007, Airbus représente 60 % du chiffre d'affaires de Sogeclair, ce qui porte à 81 % le chiffre d'affaires réalisé dans l'aéronautique. La même année, 45 % des ventes sont réalisées à l'international alors qu'elle n'exportait quasiment pas au début des années 2000.

En 2008, Sogeclair crée une coentreprise avec l'entreprise indienne Vectra Group.

En 2017, une des filiales du groupe, Oktal, créée une coentreprise avec Renault dans la simulation pour les voitures autonomes. La même année, Sogeclair crée avec la société AddUp la coentreprise PrintSky, qui fournit des solutions industrielles d'impression 3D métallique.

Le groupe acquiert Sydac, entreprise australienne de simulateurs de conduite (trains et poids lourds), en 2018 (7 millions d'euros de chiffre d'affaires en 2017).

En juin 2020, Sogeclair lance un PSE dû à la crise aéronautique causée par la pandémie de COVID-19 et prévoit de licencier 245 personnes en France. Un an après, 150 postes sont supprimés en France et 300 hors de France.

Activité
Sogeclair est une entreprise d'ingénierie qui conçoit et développe des produits industriels (CAO et FAO) et des logiciels de simulation, essentiellement dans le domaine de l'aéronautique.

Dans les années 2000, la croissance de Sogeclair suit le développement à l'international de ses clients (Airbus notamment). En 2018, 40 % de son chiffre d'affaires est réalisé dans l'aéronautique. Au premier semestre 2021, 76 % du chiffre d'affaires est réalisé dans l'aéronautique, principalement dans l'aviation d'affaires et seulement 16 % avec Airbus.

Actionnariat
En 2019, la famille fondatrice détient 65 % du capital et les salariés 6 %.

Direction
Philippe Robardey est le PDG de Sogeclair depuis 2003. Diplômé de l'École supérieure de gestion de Paris, il est président du Medef toulousain de 2008 à juin 2014 et est, en 2017, le président de la Chambre de Commerce et d'Industrie à Toulouse.

Références

Liens externes

Sogeclair


Minions er en amerikansk computeranimeret komedie- og krimifilm i 3D fra 2015. Den er efterfølger til Grusomme mig (2010) og Grusomme mig 2 (2013).

Handling

Minions er små gule dyr som har eksisteret siden tidernes begyndelse. De har udviklet sig fra encellede organismer til skabninger, som kun eksisterer for at tjene verdens
superskurke. Tre minioner, Stuart, Kevin og Bob, drager fra deres base i Antarktis til USA i håb om at finde en leder de kan følge. De finder Scarlett Overkill, verdens første kvindelige superskurk.

Medvirkende

Referencer

Eksterne henvisninger

Animationsfilm fra USA
Computeranimationsfilm
Amerikanske film fra 2015

Minions


Banlieues Bleues ist ein Jazzfestival, das alljährlich im März bis Mitte April im Département Seine-Saint-Denis nahe Paris stattfindet.

Geschichte des Festivals
Das Festival Banlieues Bleues wurde 1984 gegründet, firmierte zunächst als Jazz en Aulnoye und wurde dann unter neuer Bezeichnung von verschiedenen Gemeinden des Départements ausgerichtet. So traten u. a. Max Roach und Dizzy Gillespie im Duo im März 1989 in der Maison de la Culture de la Seine in Bobigny auf. 1990 stellte Eddy Louiss ein 70-köpfiges Multicolor Feeling Fanfare-Orchester zusammen.

Seit 2006 wird das Festival im Veranstaltungsort La Dynamo in Pantin für Spielformen des Jazz und der improvisierten Musik ausgetragen; weitere Veranstaltungen finden in 15 Kommunen des Départements wie Aubervilliers, Gonesse, Le Blanc-Mesnil, Saint-Ouen, Stains oder Tremblay-en-France statt. Zahlreiche Livemitschnitte des Festivals erschienen als DVD und Tonträger. Der langjährige Organisator Jacques Pornon gab 2001 die Leitung an Xavier Lemettre ab.

Finanziert wird das Festival vom Generalrat von Seine-Saint-Denis, den Kantonen, dem Conseil régional der Region Île de France und dem Kulturministerium. Banlieues Bleues, das sich inzwischen zu einem der größten Musikfestivals im Großraum Paris entwickelt hat, findet 2012 mit Auftritten von Künstlern wie McCoy Tyner, Joe Lovano, Nicole Mitchell, François Corneloup, Bruno Chevillon, Bernard Lubat, Marc Ribot, Romano/Sclavis/Texier, Bojan Z und Nguyên Lê statt. Das Art Ensemble of Chicago feiert dort sein 35-jähriges Bestehen. Ferner spielt das Orchestre National de Jazz unter Leitung von Claude Barthélemy.

Zu den Künstlern, die auf dem Banlieues Bleues Festival konzertierten, gehören Rabih Abou-Khalil, Noël Akchoté, Jean-Jacques Avenel, Han Bennink, Tim Berne, Peter Brötzmann, Avery Brooks, Taylor Ho Bynum, Jacques Coursil, Vincent Courtois, Benoît Delbecq, Dave Douglas, Paul Dunmall, Andy Emler, Roberto Fonseca, Bill Frisell, Fred Frith, Alfred Harth, Mary Halvorson, Yaron Herman, Susie Ibarra, Soweto Kinch, Stéphane Kochoyan, Peter Kowald, The Last Poets, Yusef Lateef, Jean-Marie Machado, Hugh Masekela, Christophe Marguet, Joe McPhee, David Murray, Michel Petrucciani, Michel Portal, Ernst Reijseger, Yves Robert, Archie Shepp, Esperanza Spalding, Cecil Taylor, Henry Threadgill, Claude Tchamitchian, Assif Tsahar, Fred Van Hove, Vienna Art Orchestra und David S. Ware.

Diskographische Hinweise
 1987: Günter Sommer Reunion – Seven Hit Pieces (Evidence)
 1989: Chris McGregors Brotherhood of Breath: En Concert a Banlieues Bleues (mit Archie Shepp)
 1989:  Max Roach & Dizzy Gillespie – Max + Dizzy Paris 1989 (A&M Records)
 1991: Sun Ra Arkestra – Friendly Galaxy (Leo Records)
 1994: Michel Doneda – Ogooue-Ogoway
 1994: Denis Colin –  In situ à Banlieues Bleues,
 1996: Joëlle Léandre – Live @ Banlieues Bleues, Georg Gräwe und François Houle
 2000: Pino Minafra – Canto Libero
 2004: Burnt Sugar/Vijay Iyer – Not April in Paris: Live from Banlieues Bleues
 2006: Mahmoud Ahmed & Either/Orchestra – Ethiogroove
 2011: George Lewis – Les Exercices Spirituels

Siehe auch
 Liste von Jazzfestivals in Frankreich

Weblinks
Webpräsenz
Fotogalerie bei Citizen Jazz

Einzelnachweise

Veranstaltung im Département Seine-Saint-Denis
Kunst (Île-de-France)
Jazzfestival in Frankreich
Improvisationsmusik-Festival
Erstveranstaltung 1984

Banlieues Bleues